To Kτήνος του Μαξίμου δίνει τον...υπέρ πάντων αγώνα αλλά...

Μάχη δίνει ο Μητσοτάκης για το ...25% – Θα πάθει ό,τι και ο Τσίπρας το 2023;

Οι δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου δείχνουν ένα πολιτικό σύστημα σε κατάσταση ...χάους και μία κοινωνία σε αναμονή...

Παράλληλα το 25% που έβαλε σαν όριο για την παραμονή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ηγεσία της ΝΔ μοιάζει όλο και περισσότερο μεν ρεαλιστική, πλην όμως απαισιόδοξη πρόβλεψη, που ενεργοποιεί διεργασίες στο πολιτικό σύστημα και στο κόμμα του.

Η τελευταία δημοσκόπηση της ALCO δίνει στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη ποσοστό 23,8% στην πρόθεση ψήφου, ελαφρώς μειωμένο από τον Σεπτέμβριο. Το ίδιο ποσοστό, 23,8%, έδιναν στη ΝΔ και οι δύο τελευταίες δημοσκοπήσεις της MRB του Σεπτεμβρίουκαι του Ιουλίου. Στο 25,5% την εμφανίζει η τελευταία μέτρηση της φιλικής Opinion Poll μειωμένη κατά 0,2% σε σχέση με εκείνη του Σεπτεμβρίου. Και αυτό, παρότι εξήγγειλε περί τα 2,5 δισ. σε παροχές.

Τα ποσοστά για την κυβέρνηση είναι καλύτερα στην εκτίμηση ψήφου που την εμφανίζουν να παλεύει για το 30%. Ωστόσο, η εκτίμηση ψήφου αφορά μία κατανομή των αναποφάσιστων με βάση τα ποσοστά που προκύπτουν από τους αποφασισμένους και συμπληρωματικά με πολιτικά κριτήρια, που είναι εν πολλοίς αυθαίρετα. Ο καθένας μπορεί να βάλει τα δικά του.

Αυθαιρεσίες

Σε ομαλές περιόδους η εκτίμηση συνήθως πέφτει κοντά στο τελικό αποτέλεσμα. Σε όχι και τόσο ομαλές περιόδους, όπως αυτή που διανύουμε, η εκτίμηση είναι παρακινδυνευμένη. Στις ευρωεκλογές π.χ. όλες οι δημοσκοπήσεις έπεσαν έξω στην εκτίμηση, ενώ ορισμένες MRB, ALCO, Metron Analysis προσέγγισαν το τελικό αποτέλεσμα του 28,3% για τη ΝΔ στην πρόθεση. Εκείνες που έδειχναν τα υπεραισιόδοξα ποσοστά στη ΝΔ, πέριξ του 35% στην εκτίμηση απέτυχαν παταγωδώς.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το προηγούμενο του ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Το κόμμα είχε μπει σε καθοδική τροχιά μετά το 2019 και αφού ο Αλέξης Τσίπρας δεν έκανε τις απαραίτητες ενέργειες για ανασυγκρότηση και ανανέωση του κόμματος και της αντιπολιτευτικής του στρατηγικής. Οι μετρήσεις όλη την τετραετία μέχρι το 2023 του έδιναν 23%-27% και στην εκτίμηση 29%. O ίδιος είχε επαναπαυθεί ότι δεν μπορεί να πέσει πολύ κάτω από το 31,5% του 2023. Και τελικά πήρε 20% και ένα 11,5% βρήκε καταφύγιο σε όμορα πολιτικά κόμματα.

Προκύπτει έτσι ότι, για ένα κόμμα ή μία κυβέρνηση που έχει μπει σε τροχιά καθόδου δεν ισχύει η ευθύγραμμη προβολή και αντίστοιχη κατανομή, ενδεχομένως το τελικό αποτέλεσμα να αποτυπώσει την αρνητική δυναμική. Τα ποιοτικά στοιχεία σε σημαντικό βαθμό αναιρούν τα διλήμματα που θέτει ο Μητσοτάκης. Κυρίως τον κίνδυνο ακυβερνησίας ως κριτήριο της ψήφου. Το εντυπωσιακό 73% των πολιτών στην μέτρηση της ALCO δηλώνει θα ψηφίσει για να υπάρξει πολιτική αλλαγή και μόνο το 23% για να υπάρξει συνέχεια στη διακυβέρνηση. Στην ερώτηση πως “θα διασφαλιστεί οικονομική σταθερότητα στη χώρα”, το 48% απαντά πως ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί μέσω του σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας και το 38% μέσω της επίτευξης αυτοδυναμίας. Παρομοίως υψηλά ήταν τα ποσοστά των πολιτών στις δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου που τάσσονταν υπέρ της πολιτικής αλλαγής και των ριζικών αλλαγών στην οικονομία.

Ένα επιπλέον στοιχείο είναι ότι ενώ στην ερώτηση “πως αξιολογείτε τα μέτρα της κυβέρνησης”, η απάντηση φυσικά είναι “θετικά”, στην συμπληρωματική ερώτηση “πόσο αφορούν την δικής σας κατάσταση”, τα ποσοστά σε όλες τις μετρήσεις είναι εξαιρετικά χαμηλά, σε ορισμένες γύρω στο 10%. Συνολικά μόνο το 25% - κι αυτό με το ζόρι - των πολιτών με βάση τα συνδυαστικά στοιχεία των μετρήσεων προκρίνουν την πολιτική σταθερότητα και ανταποκρίνονται θετικά στα κυβερνητικά διλήμματα, όσο πάνω κάτω είναι και η βάση της ΝΔ.

Δεν επιστρέφουν οι απογοητευμένοι της ΝΔ

Το ακόμη πιο απογοητευτικό για την κυβέρνηση είναι ότι δεν επιστρέφουν τα 1,2 εκατομμύρια ψηφοφόροι που αποχώρησαν από την κάλπη της ΝΔ μεταξύ των εκλογών του 2023 και των ευρωεκλογών του 2024. Αυτοί, από τα στοιχεία των δημοσκόπων, είτε μένουν στον καναπέ, είτε βρίσκουν διέξοδο κυρίως σε δεξιά κόμματα, με πρώτο το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά. Έτσι όμως με κάθε μονάδα αύξησης της συμμετοχής – σε σχέση με το 41% των ευρωεκλογών που έδωσε και το 28% στη ΝΔ – μειώνεται το προσδοκώμενο ποσοστό της ΝΔ. Το γνωστό, ότι αυξάνεται ο παρονομαστής.

Ενώ το σημαντικότερο πρόβλημα που αναγνωρίζουν οι πολίτες με συντριπτικά ποσοστά σε όλες τις μετρήσεις είναι η ακρίβεια, η ελάφρυνση των νοικοκυριών προσκρούει στις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Είναι αναγκασμένη να βασίζεται στην υψηλή έμμεση φορολόγηση και στην παραγωγή υπερπλεονασμάτων, ένα μέρος των οποίων επιστρέφει υπό μορφή επιδοματικής πολιτικής στις εκλογικές του πελατείες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ο πληθωρισμός του Σεπτεμβρίου έκλεισε στο 5% κάνοντας ρεκόρ 30νταετίας και αυτό ενώ έχουν συγκρατηθεί οι τιμές στο ράφι, όχι όμως και η στέγη, οι μετακινήσεις και η εστίαση. Η πρόβλεψη του προϋπολογισμού για το 2027 κρίνεται ως υπεραισιόδοξη, καθώς την αμφισβητούν το ΔΝΤ και το ΙΟΒΕ που την κατεβάζουν στο 1,8% με 1,9%.

Οι πολίτες δεν συμμερίζονται την τεχνητή αισιοδοξία της κυβέρνησης και με το δίκιο τους. Ένα σημαντικό ποσοστό των νοικοκυριών δηλώνουν ότι θα κόψουν τις δαπάνες θέρμανσης, ή ακόμη και σε τρόφιμα. Το 50% στην μέτρηση της ALCO αποδίδει την ακρίβεια στην κυβέρνηση και μόνο το 28% πείθεται από την προπαγάνδα περί εξωγενών παραγόντων.

Φυσικά η κυβέρνηση θα συνεχίσει να δίνει επιδόματα σε δόσεις μέχρι τις εκλογές και να δημιουργεί ψευδογεγονότα, στο πλαίσιο ότι εξαντλεί με υπευθυνότητα τα περιθώρια, δίχως να διακινδυνεύει την δημοσιονομική σταθερότητα κλπ. Το εάν όμως θα συγκρατήσει και πολύ περισσότερο θα αναστρέψει την καθοδική τάση είναι εξαιρετικά αμφίβολο. Βέβαια στην πολιτική όλα μπορούν να συμβούν. Ειδικά όταν ο Κυριάκος έχει απέναντι τους τον Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Το 25% της ΝΔ και του Κυριάκου

Τούτων δοθέντων, ο πήχυς στο 25% που έβαλε ο Μητσοτάκης προκύπτει σαν η πιο ρεαλιστική επί του παρόντος πρόβλεψη. Το όριο εκλήφθηκε από τους δελφίνους σαν μήνυμα εκκίνησης. Μετά τον Νίκο Δένδια, και ο Κωστής Χατζηδάκης παίρνει θέση στην αφετηρία και ακολουθούν ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Βασίλης Κικίλιας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, μέχρι και η...Νίκη Κεραμέως!

Το μόνο ευνοϊκό για τον Μητσοτάκη προκύπτει από τον πόλεμο μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ. Η σταθερή προσήλωση του ΠΑΣΟΚ κατά του Τσίπρα (διαχρονικά από την εποχή που ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ) ακυρώνει την προοπτική κυβερνητικής διεξόδου μετά τις εκλογές, μέσα από μία συνεργασία των κεντροαριστερών δυνάμεων.

Εκ των πραγμάτων, καθιστά το ΠΑΣΟΚ πιθανό εταίρο μίας ΝΔ δίχως τον Μητσοτάκη, πιθανόν και με ένα κόμμα Σαμαρά. Έτσι όμως η κυβερνητική διέξοδος θα δοθεί ξανά από το δεξιό φάσμα του πολιτικού συστήματος. Στο παιχνίδι θα μπει νωρίτερα ή αργότερα ο Σαμαράς. Η είσοδος του θα αναδιατάξει την δεξιά πολυκατοικία και θα επαναπροσδιορίσει το ερώτημα για την κυβέρνηση της επόμενης ημέρας.