To Κτήνος ετοιμάζεται να ...ξεκουμπιστεί!
Επιβεβαιώνει «απόδραση» από την Ελλάδα και... ελπίζει σε ασυλία με κορυφαίο αξίωμα στην ΕΕ! Θα τα καταφέρει;
Δεν συζητάμε για μια απλή πολιτική μετάβαση. Συζητάμε για την πιθανότητα μια μακρόβια εξουσία να αναζητήσει καταφύγιο έξω από τη χώρα που κυβέρνησε, αφήνοντας πίσω της πολλούς και ανοιχτούς λογαριασμούς, αναπάντητα ερωτήματα και Έλληνες που πλήρωσαν το τίμημα.
Όταν ένας «πρωθυπουργός» εγκληματίας, αρχίζει να κοιτάζει προς τις Βρυξέλλες τη στιγμή που η κοινωνία ζητάει λογοδοσία, το ερώτημα δεν είναι αν «αναβαθμίζεται». Το ερώτημα είναι αν η Ευρώπη θα γίνει το επόμενο σκαλοπάτι μιας προσωπικής διαδρομής ή αν θα ανεχθεί να μετατραπεί σε αίθουσα υποδοχής για κάποιον που δεν έκλεισε τους λογαριασμούς του στην Αθήνα. Η δημοκρατία δεν είναι ξενοδοχείο από το οποίο φεύγεις όταν σου τελειώσει η θητεία. Ούτε και οι Έλληνες είναι ...προσωπικό βιογραφικό κανενός!
Από το Μαξίμου στις Βρυξέλλες; Η ευρωπαϊκή καρέκλα μπορεί να είναι συγχωροχάρτι;
Σε κάθε μακρόβια εξουσία, όπου η συζήτηση για το αύριο σταματά να αφορά τη χώρα και αρχίζει να αφορά την προσωπική σωτηρία όσων την κυβέρνησαν, οι ερινύες πιάνουν δουλειά! Γυρνούν και κάνουν έναν κύκλο θανάτου, εγκλωβίζοντας τους ενόχους που ψάχνουν να βρούν διέξοδο απελπισμένα ....
Πού θα πάνε όταν σβήσουν οι προβολείς;
Ποιος θα τους ανοίξει την πόρτα όταν χαθούν οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες;
Και, κυρίως, ποιος θα τους ζητήσει λογαριασμό για όσα έγιναν όσο κρατούσαν το τιμόνι;
Η συζήτηση για ένα πιθανό... ευρωπαϊκό μέλλον(!) του Κτήνους, που ακούει στο όνομα Κυριάκος Μητσοτάκης, γιος του Εφιάλτη πατέρα του Κων/νου, αποκτά σημασία ακριβώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Η προβολή της εμπειρίας του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί να παρουσιάζεται ως συμβατικός απολογισμός, μιας και τα αφεντικά του - όπως εκείνος νομίζει - πρέπει να είναι ευχαριστημένα για τον απολογισμό του καταστροφικού έργου του. Απ' την άλλη, μπορεί και να διαβάζεται ως ...κατάθεση πλούσιων προσόντων για την ...επόμενη θέση. Μπορεί όμως να το κάνει αυτό;
Κάποια δημοσιεύματα που υπαινίσσονται μια τέτοια περίπτωση, θεωρούν πως ναί, διότι οι Βρυξέλλες των παρανοϊκών και των διεφθαρμένων, θα πρέπει να είναι ενθουσιασμένοι από την απόδοση του στις αποστολές που του είχαν αναθέσει. Αυτό, όμως, δεν κλείνει το θέμα. Τουναντίον, το κάνει βαρύτερο.
Διότι εάν ένας πρωθυπουργός, ειδικά αν είναι τόσο διεφθαρμένος όπως το Κτήνος του Μαξίμου, περάσει από την εθνική εξουσία σε ευρωπαϊκό αξίωμα, τι γίνεται με τις εκκρεμότητες της διακυβέρνησής του; Ταξιδεύουν μαζί του ή θάβονται κάτω από τις τιμές της νέας υποδοχής;
Λογικά, αν είχαμε...πραγματική δημοκρατία στη πατρίδα μας, κανένα αξίωμα δεν μετατρέπει τη λογοδοσία σε προαιρετική υποχρέωση.
Το Κάθαρμα αυτό να το βάλει καλά στο μυαλό του. Η χώρα δεν είναι προσωπικό βιογραφικό του εκάστοτε πρωθυπουργού. Οι θυσίες των συμπατριωτών μας δεν αποτελούν συστατική επιστολή για την επόμενη επαγγελματική του στέγη, πόσω δε μάλλον όταν πρόκειται για ένα ελεεινό πολιτικό κάθαρμα.
Εάν προκύψει ευρωπαϊκή υποψηφιότητα που να περιλαμβάνει αυτόν ειδικά, η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί στο αν «αναβαθμίζεται η... κατεστραμμένη από αυτόν και τη φάρα του η Ελλάδα». Πρέπει να εξεταστεί ποιοι τον προτείνουν, με ποια κριτήρια, μέσα από ποιες διαπραγματεύσεις και με ποια στάση απέναντι στις ανοιχτές υποθέσεις της ελληνικής δημόσιας ζωής.
Οι Βρυξέλλες δεν είναι άδεια καρέκλα που περιμένει τον επόμενο ένοικο
Αν η ΕΕ ήταν μια...κανονική δημοκρατική ένωση, η προεδρία πχ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δεν θα προσφερόταν λογικά με κομματική σύσταση.
Ο Αντόνιο Κόστα π.χ., έχει εκλεγεί για την περίοδο από την 1η Δεκεμβρίου 2024 έως τις 31 Μαΐου 2027. Η θητεία είναι δυόμισι ετών και μπορεί να ανανεωθεί μία φορά, ενώ η εκλογή απαιτεί ενισχυμένη ειδική πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Υπάρχει συγκεκριμένος θεσμικός μηχανισμός και χρειάζεται συνεννόηση μεταξύ κυβερνήσεων. Η κομματική συγγένεια με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μπορεί να έχει πολιτική βαρύτητα, δεν υποκαθιστά όμως τις ψήφους. Ακόμη περισσότερο, η προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως εναλλακτική καρέκλα στο ίδιο παζάρι. Πρόκειται για διαφορετικό θεσμό, με χωριστή διαδικασία και διαφορετικές απαιτήσεις. Μ' άλλα λόγια, δεν δημιουργείται η εντύπωση ότι υπάρχει κατάλογος διαθέσιμων αξιωμάτων από τον οποίο επιλέγει ένας απερχόμενος πρωθυπουργός. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή και πιο σύνθετη.
Θα μπορούσαν ισχυροί ευρωπαϊκοί παράγοντες να στηρίξουν μια υποψηφιότητα Μητσοτάκη;
Πολιτικά, το ενδεχόμενο μπορεί να εξεταστεί. Θα το κάνουν; Κάτι τέτοιο όμως δεν προκύπτει από τα μέχρι τώρα διαθέσιμα στοιχεία. Και εδώ χρειάζεται να θυμόμαστε κάτι βασικό: Η λεγόμενη «ελίτ των Βρυξελλών», αυτή η άκρως διεφθαρμένη κάστα, ουσιαστικά δεν είναι ενιαίο πρόσωπο με κοινή βούληση.
Κυβερνήσεις, κομματικές οικογένειες και ευρωπαϊκά όργανα έχουν διαφορετικά συμφέροντα και ανταγωνιστικές επιδιώξεις. Η υποστήριξη ορισμένων δεν ισοδυναμεί με συμφωνία όλων. Και κυρίως, όταν πρόκειται για ένα ανθρώπινο φίδι, που ευχαρίστως θα πουλούσε και τη μάνα του προκειμένου να πετύχει αυτό που θέλει.
Όμως, το καταγγελτικό εν τέλει ερώτημα, παραμένει θεμιτό και αμείλικτο: Θα αντιμετωπιστεί μια τέτοια υποψηφιότητα με ουσιαστικό έλεγχο (εντάξει, εδώ βάλτε και λίγο νεράκι στο κρασάκι σας) ή με την επιείκεια που συχνά επιφυλάσσουν οι ισχυροί στους πολιτικούς τους συμμάχους; Λογικά, επειδή το Κτήνος είναι δικός τους άνθρωπος και μάλιστα διαποτισμένος ως το μεδούλι με τον νεοφιλελευθερισμό και νεοταξισμό, θα μπορούσε να είναι πρώτη επιλογή για μια θέση που χηρεύει. Θα μπορούσαν όμως τα μεγάλα «αφεντικά» να καλύψουν έναν καθαρό πολιτικό εγκληματία, που κανονικά θα έπρεπε να είχε καθαιρεθεί από το αξίωμα του, λόγω της άμεσης εμπλοκής του στα φοβερά σκάνδαλα των Υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ και την προσπάθεια στο να κουκουλωθεί το έγκλημα των Τεμπών;
Τι σημαίνει πραγματικά «ασυλία Βρυξελλών»
Εδώ είναι το κουμπί της Αλέξαινας, το οποίο έχει να κάνει με τη μεγαλύτερη σύγχυση του σχετικού σεναρίου.
Το Πρωτόκολλο αριθ. 7 για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει προστασία για πράξεις που τελούνται υπό την επίσημη ευρωπαϊκή ιδιότητα. Με το άρθρο 19, οι σχετικές διατάξεις εφαρμόζονται και στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Κοντολογίς, δεν θεσπίζεται γενική αναδρομική ασυλία για την προηγούμενη διακυβέρνηση ενός κράτους.
Η ανάληψη ευρωπαϊκού αξιώματος δεν μεταμορφώνει παλαιότερες εθνικές πράξεις σε ευρωπαϊκά υπηρεσιακά καθήκοντα. Αυτό έχει καθοριστική σημασία.
Εάν προκύψουν συγκεκριμένες, νόμιμα θεμελιωμένες ευθύνες από προηγούμενη εθνική θητεία, η ευρωπαϊκή θέση δεν αποτελεί από μόνη της λόγο εξαφάνισής τους. Το ίδιο Πρωτόκολλο ορίζει ότι τα προνόμια υπηρετούν το συμφέρον της Ένωσης και προβλέπει άρση της ασυλίας όταν αυτή δεν αντιβαίνει στο συμφέρον της. Η θεσμική προστασία δεν ισοδυναμεί με προσωπικό δικαίωμα ατιμωρησίας.
Ούτε ασφαλώς προκύπτει οικογενειακό ποινικό καταφύγιο. Οι προβλέψεις για συζύγους και εξαρτώμενα μέλη αφορούν συγκεκριμένες διευκολύνσεις, όπως περιορισμούς μετανάστευσης και διατυπώσεις εγγραφής αλλοδαπών. Δεν συνιστούν γενική ασυλία από ποινική έρευνα. Κάθε πρόσωπο κρίνεται για τις δικές του πράξεις. Η συγγένεια δεν θεμελιώνει ενοχή, αλλά ούτε εξασφαλίζει απαλλαγή.
Όποιος παρουσιάζει μια μελλοντική ευρωπαϊκή θέση ως έτοιμο συγχωροχάρτι για τον Μητσοτάκη και την οικογένειά του αποδίδει στους θεσμούς εξουσίες που οι συγκεκριμένες διατάξεις δεν τους δίνουν.
Άλλο η νομική ασυλία, άλλο η πολιτική ομπρέλα
Υπάρχει, όμως, μια βαθύτερη πλευρά που δεν εξαντλείται στην ανάγνωση των Συνθηκών. Ένα υψηλό αξίωμα προσφέρει δημόσιο κύρος, πρόσβαση και ισχυρότερη δυνατότητα πολιτικής υπεράσπισης. Ως πολιτική εκτίμηση, μια τέτοια μετακίνηση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αλλάξει το επίκεντρο της συζήτησης: Από τον απολογισμό μιας εθνικής διακυβέρνησης στην εικόνα ενός ...διεθνώς αναγνωρισμένου αξιωματούχου. Τέτοιος όμως δεν είναι ο Μητσοτάκης. Έχει εκτεθεί σε πολλά και οι ενδείξεις ανάμειξης του είναι πολλές και σοβαρές. Εκτός των άλλων, υπάρχει και η ευρωπαική εισαγγελέας, η Λάουρα Κοβέσι, που είχε πει κάποια στιγμή πως αν υπήρχε νομική δυνατότητα, θα μπορούσε να σύρει τον Μητσοτάκη σε εδώλιο ανωτάτου δικαστηρίου.
Αν ένα ευρωπαϊκό αξίωμα, χρησιμοποιούνταν για να απαξιωθούν εκ των προτέρων νόμιμες έρευνες, τότε θα υπήρχε σοβαρό ζήτημα θεσμικής αξιοπιστίας. Αυτή είναι μια εξέλιξη που πρέπει να ελέγχεται δημόσια, εφ' όσον εκδηλωθεί. Δεν χρειάζεται να εφευρεθεί μυστική συμφωνία για να διατυπωθεί η απαίτηση ότι κανένας διορισμός δεν πρέπει να επηρεάσει την ανεξάρτητη έρευνα.
Η αλλαγή διεύθυνσης δεν εξαφανίζει τη δικαιοδοσία
Η εγκατάσταση στο εξωτερικό επίσης, δεν σημαίνει αυτομάτως απρόσβλητο. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, δηλαδή μηχανισμός δικαστικής παράδοσης προσώπων μεταξύ κρατών, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και εγγυήσεις. Οι σχετικές αποφάσεις ανήκουν στις δικαστικές αρχές.
Συνεπώς, εφ' όσον υπήρχε νόμιμη ποινική διαδικασία και συνέτρεχαν οι απαιτούμενοι όροι, η κατοικία σε άλλο κράτος μέλος δεν θα αρκούσε για να τη ματαιώσει. Αυτό αποτελεί περιγραφή του θεσμικού πλαισίου, όχι πρόβλεψη ότι θα εκδοθεί ένταλμα για συγκεκριμένο πρόσωπο.
Επειδή όμως υπάρχει ένα ακρως αρνητικό περιβάλλον για τους Νεοταξίτες αυτή τη περίοδο σε όλη την ΕΕ, η περίπτωση Μητσοτάκη θα είχε την ίδια ακριβώς αρνητική πορεία. Τα νεοταξικά μιάσματα, έχουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσουν και η πολιτική κάλυψη στον Μητσοτάκη, είναι το τελευταίο που θα επιθυμούσαν.
Η επόμενη κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές (όποτε αυτές γίνουν) είναι απολύτως βέβαιο πως θα ζητήσει έρευνα σε βάθος για τον ίδιο τον Μητσοτάκη σχετικά με τα σκάνδαλα και τα οικονομικά και κοινωνικά εγκλήματα, για τα οποία υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις που τον ενοχοποιούν. Ο λαός δεν κατέβηκε πέρυσι σύσσωμος στους δρόμους, τυχαία. Κατέβηκε γιατί οι ενδείξεις έδειχναν Μέγαρο Μαξίμου.
Το Μαξίμου δεν μπορεί να αφήνει τον λογαριασμό στους πολίτες
Θα καταφέρει, λοιπόν, το Κτήνος να μείνει αλώβητος μέσω μιας ευρωπαϊκής μετακίνησης;
Η απάντηση είναι ορθή-κοφτή: Όχι! Και ένα ΟΧΙ μεγάλο, σαν αυτό του Μεταξά, που γιορτάσαμε χτές. Για τις Βρυξέλλες επίσης, το πραγματικό τεστ θα ήταν εξ' ίσου καθαρό. Θα επέτρεπαν απρόσκοπτα κάθε νόμιμο έλεγχο ή θα χρησιμοποιούσαν το κύρος των ευρωπαϊκών θεσμών για να τον αποθαρρύνουν; Η Δυτική Ευρώπη της ΕΕ είναι ήδη στιγματισμένη από την περίπτωση της Ούρσουλας, που ενώ έχει καταδικαστεί ήδη πρωτόδικα για διαφθορά σχετική με τα εμβόλια του Covid, εν τούτοις μέσω ραδιουργιών, κατάφερε να ξαναπάρει την προεδρία της ΕΕ δείχνοντας ότι οι ισχυροί διαθέτουν ιδιαίτερη έξοδο από τις υποχρεώσεις τους.
Αλλά ούτε και η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν εξαντλημένος σταθμός μιας προσωπικής σταδιοδρομίας. Ο εκάστοτε πρωθυπουργός, όταν αυτός είναι έντιμος και πράττει τα καλύτερα για την πατρίδα του, δικαιούται πολιτικό μέλλον. Όταν όμως μιλάμε για το...Κτήνος του Μαξίμου, που για πρώτη φορά στην πολιτική Ιστορία της πατρίδας μας, υπάρχει ένα καραμπινάτο 80% του λαού που ζητάει τη κεφαλή του επί πίνακι, όχι πολιτικό μέλλον δεν υπάρχει γι' αυτόν, αλλά και αυξάνεται και η πιθανότητα μιας σοβαρής καταδίκης για εγκλήματα που αγγίζουν την εσχάτη προδοσία!
Όσο για εμάς όλους, εμείς ναί, δικαιούμαστε έναν ολοκληρωμένο απολογισμό. Και το δεύτερο δεν μπορεί να θυσιάζεται για να διευκολυνθεί το πρώτο.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Δικαιούμαστε και δικαιοσύνη. Καθαρή δικαιοσύνη, χωρίς εξαρτήσεις πολιτικές. Και σήμερα, αυτό δεν υπάρχει ούτε στο ελάχιστο. Δείτε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοώ.
Κοντολογίς, δε τη γλιτώνεις ελεεινό κάθαρμα. Ο λαός σε περιμένει στη γωνία και δεν ξεχνάει. Βρίσκεσαι ήδη, αν βγει να ψηφίσει ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου, κάτω από το 20% κι όπου πας θα τρως τα γιούχα. Τώρα σε μάρανε να κάνεις βόλτες στη Μακεδονία, αύριο θα σε μάρανε να κάνεις βόλτες στις Βρυξέλλες. Αλλά όπου και να κρυφτείς, ο λογαριασμός μένει ανοιχτός. Δεν φεύγεις από το Μαξίμου και αφήνεις πίσω σου καμένα, αναπάντητα και πολίτες που πλήρωσαν ακόμη με τις ζωές τους τα δικά σου εγκλήματα. Εγκλήματα που τα έκανες είτε με διαταγές των αφεντικών σου, είτε αφ' εαυτού σου. Και δε παίρνεις ευρωπαϊκή καρέκλα και εξαφανίζεις τόσο εύκολα όσα έγιναν εδώ. Ο κόσμος σε έχει μετρημένο. Σε έχει δει. Και όπου εμφανιστείς, είτε σε πλατεία είτε σε σύνοδο, θα σου θυμίζει ότι η εξουσία δεν είναι άσυλο και ότι η διακυβέρνηση δεν είναι προσωπική διαδρομή χωρίς συνέπειες. Ο λαός δεν σου χρωστάει τίποτα. Εσύ χρωστάς λογαριασμό. Και δεν τον ξεγλιστράς.
Σχόλια