Άρχισαν τα...όργανα για τη Μαρία!

Εκβιασμοί εκ των έσω και η αδίστακτη συκοφάντηση! Το πανικόβλητο καθεστώς στρατολογεί αδύναμους κρίκους για να φιμώσει και να πλήξει τη Μαρία Καρυστιανού!

Η κατασυκοφάντηση της Μαρίας Καρυστιανού και η υπονόμευση της εκ των έσω!

Ακολουθεί το ρεπορτάζ του Τριανταφυλλόπουλου και της Δέσποινας Θάνου:

Η απάντηση της προέδρου του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» για το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της ιστοσελίδας μας

Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με την Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρο του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», θέσαμε υπόψιν της όλα τα στοιχεία του αποκαλυπτικού ρεπορτάζ της «Ζούγκλας», η ίδια υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε την συγκεκριμένη ενέργεια και ότι έγινε «από τον τότε σύντροφό της,  κύριο Μωυσίδη» και μάλιστα «σε μια περίοδο πολύ δύσκολη για μένα, καθώς είχα χάσει την κόρη μου».

Όλη η απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού στη «Ζούγκλα»

Ρωτήσαμε την Μαρία Καρυστιανού, για το ακίνητο που αγόρασε η εταιρεία, στην οποία είναι συνδιαχειρίστρια με τον πρώην σύντροφό της, την «Where about Travels», το οποίο έχει κατασχεθεί από Funds στην Αθήνα το 2023.

Αναλυτικά η απάντηση:

«Λοιπόν, το ζήτημα που μου θέτετε δεν είναι ένα ζήτημα στο οποίο μπορώ να σας απαντήσω «ναι» ή «όχι». Ούτε καν το θυμάμαι. Γιατί αφορά μια συναλλαγή που έχει κάνει η εταιρεία που είχα ιδρύσει το ’22 με τον τότε σύντροφό μου, Γιάννη Μωυσίδη».

Στην απάντησή της η Μαρία Καρυστιανού κατηγορεί στελέχη του κόμματός της ότι είναι πίσω από την αποκάλυψη για την αγορά διαμερίσματος που είχε κατασχεθεί από Fund.

«Το θέμα το ερεύνησα, όταν ήρθαν πρόσωπα μέσα από το κίνημά μου και το έθεσαν γιατί τους το είπαν κάποιοι. Τώρα ποιοι, τέλος πάντων, μπορούμε να φανταστούμε όλοι, ότι το βρήκαν στο κτηματολόγιο, που είναι βέβαια όλα δημοσιευμένα, λέγοντάς μου ότι θα το βγάλουν στη δημοσιότητα αν δεν ενδώσω σε απαιτήσεις για τις υποψηφιότητες και για τα αρχηγιλίκια».

Η Μαρία Καρυστιανού επισημαίνει ότι «όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορώ να ενδώσω σε τέτοιους αστείους και ανήθικους εκβιασμούς. Πρώτον, διότι δεν έχω καμία εξάρτηση, είμαι διάφανη, και δεύτερον, ούτε καν θυμάμαι αυτή τη συναλλαγή, καθώς η εταιρεία αυτή δεν λειτούργησε ποτέ σε μόνιμη βάση».

Τα ακίνητα της εταιρείας

«Η εταιρεία», σύμφωνα με την ίδια «απλά απέκτησε συνολικά τρία ακίνητα και επιπλέον τη διαχειριζόταν (σ.σ. Where About Travels), ο τότε σύντροφός μου, στον οποίο είχα εμπιστοσύνη και ο οποίος ασχολείται γενικά με το real estate, ενώ εγώ ήμουνα αφιερωμένη στο ιατρείο μου μέχρι το 2023 που σκοτώθηκε η κόρη μου, και έπειτα συνδύαζα το ιατρείο μου μαζί με τον αγώνα για τη δικαίωση του παιδιού μου».

Όπως αναφέρει προς τη «Ζούγκλα», για την ίδια είναι θέμα ανύπαρκτο και πως ο πόλεμος εναντίον της, την χαροποιεί και την δυναμώνει, ενώ κατηγορεί το «σύστημα».

«Για μένα όλο αυτό είναι ξεκάθαρο, ολοφάνερο ότι το σύστημα βρίσκει, άγνωστο με ποια ανταλλάγματα, πρόθυμους συνεργούς, και φυσικά, εκ των έσω, για να βάλει θέματα ανύπαρκτα, όπως μια πλαστή απόφαση Πρωτοδικείου του Άργους, όπως θυμόσαστε, την οποία δήθεν εγώ θα έχανα την επιμέλεια των παιδιών μου. Λοιπόν, όλος αυτός ο πόλεμος εμένα με χαροποιεί και με δυναμώνει, διότι αποκαλύπτει ξεκάθαρα τον πανικό του συστήματος, το οποίο μην έχοντας άλλο επιχείρημα για όλα αυτά στα οποία με συνέπεια και σταθερότητα, παλεύω και διεκδικώ για το καλό της χώρας, να επιστρατεύει τους αδύναμους κρίκους για να με χτυπήσει».

Σε ερώτημά μας για το εάν η αγορά κατασχεμένης κατοικίας είναι μεν νόμιμη, αλλά είναι και ηθική, η ίδια μας παρέπεμψε στον πρώην σύντροφό της «για το θέμα της ηθικότητας».

«Μα τι καραμέλα είναι αυτή που λέτε; Σας εξηγώ ότι αυτή η κίνηση έγινε από τον κύριο Μωυσίδη, αν θέλετε μιλήστε με τον ίδιο για το θέμα ηθικότητας. Θα μου πείτε εμένα για το θέμα ηθικότητας; Θα δείτε το πρόγραμμα που θα βγάλουμε για τα funds και θα καταλάβετε για την ηθικότητα. Μια πράξη, λοιπόν, η οποία τελέστηκε όταν εγώ είχα χάσει την κόρη μου και δούλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ στο ιατρείο, και στη συνέχεια προσπαθούσα σε Ελλάδα και εξωτερικό να καταργήσω το άρθρο 86, που ούτε εσάς σας βολεύει, γιατί ουσιαστικά δίνει ασυλία και τη δυνατότητα στους πολιτικούς μας να μας κακοποιούν, θέλετε να μου πείτε ότι καθόμουνα όλη τη μέρα πάνω από τους πλειστηριασμούς για να χτυπήσω σπίτι; Αυτό που, εσείς αυτό που ορίζετε, είναι ανήθικο. Ειλικρινά!».

Μάλιστα, τονίζει πως ο πλειστηριασμός και η αγορά του σπιτιού έγινε σε μια περίοδο που η ίδια ήταν «πνευματικά και σωματικά μη διαθέσιμη».

«Δείχνει ότι ήταν μια μεμονωμένη πράξη που την έκανε ο κύριος Μωυσίδης και έγινε, μάλιστα, και στο σημείο που εγώ ήμουνα… πνευματικά και σωματικά και από όλες τις απόψεις, μη διαθέσιμη», ενώ επαναλαμβάνει ότι η ίδια δεν το γνώριζε.

Το ερώτημα, βέβαια, είναι πώς είναι δυνατόν ως διαχειρίστρια της εταιρείας που αγοράζει ακίνητο από Fund να μην το γνώριζε.

«Σας εξηγώ ότι ο άνθρωπος με τον οποίο είχα σχέση και ασχολείται με το real estate, κάναμε, βέβαια, την εταιρεία μαζί, αλλά την ανέλαβε πλήρως. Κι εγώ είμαι γιατρός, εργάζομαι από το πρωί μέχρι το βράδυ στο ιατρείο μου, δεν έχω καμία σχέση με αυτά, γιατί δεν το γνωρίζω το αντικείμενο. Είμαι διαχειρίστρια επειδή ακριβώς, λόγω φορολογίας, ο επειδή ο άνθρωπος είναι κάτοικος εξωτερικού και φορολογείται στο εξωτερικό, δεν ήθελε να έχει διπλή φορολογία. Οπότε το ανέλαβα εγώ».

Επίσης, από την έρευνα της «Ζούγκλας» αποδεικνύεται ότι μέχρι προχθές το όνομά της εμφανιζόταν ως διαχειρίστρια της εταιρείας ενώ από χθες έχει «κατέβει».

Τέλος, η ίδια υποστηρίζει ότι δεν θα κάνει κάτι – τώρα που αποκαλύφθηκε το θέμα με τους πλειστηριασμούς των Funds και την αγορά ακινήτου από την εταιρεία της – σημειώνοντας ότι θα συνεχίσει τον αγώνα της εναντίον των Funds και υπέρ των ελληνικών οικογενειών που χάνουν τα ακίνητά τους.

«Τι να κάνω; Δεν έχω να κάνω κάτι. Δεν έχω να κάνω τίποτα απολύτως. Εγώ θα συνεχίσω τον αγώνα μου κατά των funds, υπέρ των ελληνικών οικογενειών και ελληνικών επιχειρήσεων που χάνουν τα ακίνητά τους. Επειδή ο κύριος Τσίπρας έφερε τα μνημόνια και μας παίρνουν τα σπίτια. Εκεί θα με βρείτε, δίπλα. Τα άλλα που θέλετε να με τοποθετήσετε, λυπάμαι. Δεν είμαι διαθέσιμη»

Η Μαρία Καρυστιανού, στο λάκκο των λεόντων!

Διάβασα και ανέλυσα την είδηση και από το σάιτ του Τριανταφυλλόπουλου, αλλά και αυτό που ανέρτησε ο Στέφανος Χίος, με πολύ μεγάλη προσοχή και εντελώς αμερόληπτα. Κατά την άποψη μου, πρόκειται για μια πολυεπίπεδη πολιτική επίθεση που χρησιμοποιεί μια παλιά, προσωπική και επαγγελματική υπόθεση —μια συναλλαγή δηλαδή εταιρείας που δεν λειτούργησε ουσιαστικά και διαχειριζόταν από τον πρώην σύντροφο— για να πλήξει τη Μαρία Καρυστιανού ακριβώς τη στιγμή που χτίζει πολιτική παρουσία.

Είναι φώς φανάρι πως πρόκειται για καθαρή περίπτωση γκεμπελικής υφής επίθεση, με μπόλικη λάσπη που μεγενθύνεται δυναμώνοντας τη δυναμική του...ανεμιστήρα κατά βούληση.

Η ίδια τοποθετεί τα γεγονότα στο πλαίσιο της προσωπικής της τραγωδίας (απώλεια κόρης το 2023, δικαστικές περιπέτειες, εξάντληση), αρνείται τη γνώση του γεγονότος, κατηγορεί ευθέως εσωτερικούς «αδύναμους κρίκους» για εκβιασμό με στόχο υποψηφιότητες και αρχηγιλίκια, και δηλώνει ότι δεν θα ενδώσει.

Το σύστημα - εξ' όσων εγώ τουλάχιστον βλέπω, δεν έχει άλλο επιχείρημα απέναντι στη συνέπεια και τη διαφάνειά της, γι’ αυτό καταφεύγει σε ανύπαρκτα ή παραμορφωμένα ζητήματα από μια περίοδο που ήταν πράγματι «πνευματικά και σωματικά μη διαθέσιμη». Όλοι μας παρακολουθούσαμε τον αγώνα της που έδωσε εδώ και τρία χρόνια για τη δικαίωση των νεκρών και την αποκάλυψη της αλήθειας. Ακόμη κι αν ισχύουν - που δεν ισχύουν - αυτά που λένε για "άπονη μάνα, ότι "υποκρίνεται για να πουλήσει λύπη και συμπόνια ενώ ο στόχος της ήταν η πολιτική" και άλλες τέτοιες μπούρδες που είχαν σπείρει οι τύποι της "Ομάδας Αλήθειας" που χαρτζηλίκωνε ο Μητσοτάκης, πάλι δε βγάζει νόημα το θέμα. Διότι ο αγώνας που έδινε όπως τον ζήσαμε όλοι, ήταν τόσο πολύ ψυχοφθόρος, που ακόμη και ο πιο δυνατός άνθρωπος στον πλανήτη, θα λύγιζε!

Μ' άλλα λόγια, μόνο τα...ζητήματα μιας εταιρίας που ούτε καν είχε συμμετοχή (η συμμετοχή της ήταν μόνο στα χαρτιά, συμβαίνει αυτό πάμπολλες φορές, δεν είναι ούτε καινούργιο, ούτε απίθανο. Είναι καθεστώς τις πιο πολλές φορές, να φαίνεται ένας στα χαρτιά και άλλοι να κάνουν κουμάντο) θα την ενδιέφερε. Επομένως, πολύ σωστά λέγοντας η Μαρία, θα έπρεπε να ρωτήσουν οι ρεπόρτερ και τον τέως συζυγό της, αυτόν τον κύριο Μωϋσίδη.

Έγινε αυτό; Ρωτήθηκε ο κύριος Μωϋσίδης επ' αυτού; Δεν αναφέρει το ρεπορτάζ τίποτε τέτοιο. Εγώ πάντως, είμαι περίεργος και θα ήθελα να ακούσω και την πλευρά του κυρίου Μωϋσίδη.

Αλλά ξέρετε κάτι; Είμαι σίγουρος ότι θα κάνουν οι ρεπορτερ αυτό. Κι όταν διαπιστώσουν πως τα πράγματα είναι όπως τα παρουσίασε η Μαρία, δε θα βγάλουν κίχ. Το ...κιχ θα το βγάλουν μόνο αν ανακαλύψουν το...αντίθετο, είμαι βέβαιος!

Πάμε παρακάτω.

Στο βάθος αυτής της αποκαλυπτικής απάντησης της Μαρίας Καρυστιανού δεν βρίσκεται απλώς η υπεράσπιση μιας παλιάς συναλλαγής ακινήτου. Βρίσκεται η ομολογία ενός ολόκληρου βρώμικου συστήματος που, έχοντας χάσει κάθε ηθικό, πολιτικό και κοινωνικό έρεισμα, καταφεύγει στις πιο σκοτεινές και αδίστακτες μεθόδους για να εξουδετερώσει μια φωνή που το τρομάζει πραγματικά.

Η γυναίκα αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη πολιτικός του συστήματος. Είναι μια μητέρα που έχασε την κόρη της το 2023, που βρέθηκε αντιμέτωπη με δικαστικές αποφάσεις τις οποίες η ίδια χαρακτηρίζει πλαστές, που είδε την επιμέλεια των παιδιών της να της αφαιρείται σε μια περίοδο απόλυτης κατάρρευσης, και που αντί να λυγίσει, αντί να σωπάσει, σήκωσε το ανάστημά της.

Άφησε το ιατρείο της, το οποίο υπηρετούσε από το πρωί μέχρι το βράδυ, και αφιερώθηκε στον αγώνα για τη δικαιοσύνη, για την κατάργηση του άρθρου 86 που δίνει ασυλία στους πολιτικούς να κακοποιούν τον λαό, για την υπεράσπιση των ελληνικών οικογενειών και επιχειρήσεων που χάνουν τα σπίτια και τα ακίνητά τους από τα funds και όλα όσα ξέρουμε για τη δράση της.

Ακριβώς επειδή φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού ότι είναι αυθεντική (διαπιστώθηκε αυτό δυό φορές από συνεντεύξεις που είχε δώσει με λόγο αψύ και κοφτό) επειδή δεν έχει εξαρτήσεις, επειδή είναι διάφανη και δεν μπορεί ούτε να αγοραστεί ούτε να εκβιαστεί, αποτελεί κίνδυνο-θάνατο για το μητσοτακικό καθεστώς. Και όχι μόνο!

Ένα καθεστώς που βλέπει την επιρροή της να μεγαλώνει, το κίνημά της να ριζώνει στις συνειδήσεις ανθρώπων που έχουν κουραστεί από τα ψέματα, τις υποσχέσεις και την ατιμωρησία. Και γι’ αυτό θα την πολεμά μέχρις εσχάτων από δω και πέρα, με όλα τα μέσα που διαθέτει: ΜΜΕ, εσωτερικούς σαμποτέρ, προσωπικές συκοφαντίες και εκβιασμούς ντυμένους με τον μανδύα της «δημοσιογραφικής έρευνας».

Ο πόλεμος αυτός είναι πολυεπίπεδος και καλά σχεδιασμένος.

Το πρώτο επίπεδο είναι η προσωπική συκοφάντηση.

Χρησιμοποιούν μια συναλλαγή που έγινε από τον τότε σύντροφό της, τον Γιάννη Μωυσίδη, ο οποίος ασχολείται με το real estate, σε μια περίοδο που η ίδια ήταν βυθισμένη στον πόνο για την απώλεια της κόρης της και στην εξάντληση από την καθημερινή μάχη στο ιατρείο και τον αγώνα.

Μια εταιρεία που απέκτησε συνολικά τρία ακίνητα, που δεν λειτούργησε ποτέ σε μόνιμη βάση, και στην οποία η ίδια ήταν διαχειρίστρια μόνο για φορολογικούς λόγους, επειδή ο σύντροφος ήταν κάτοικος εξωτερικού και δεν ήθελε διπλή φορολογία.

Άρα δεν γνώριζε, δεν ασχολήθηκε, δεν είχε σχέση με το αντικείμενο. Και όμως, αυτό παρουσιάζεται ως σκάνδαλο, ως απόδειξη ηθικής κατάπτωσης, ενώ η ίδια παραπέμπει ευθέως σε εκείνον για το θέμα της ηθικότητας και προκαλεί ανοιχτά: «Θα δείτε το πρόγραμμα που θα βγάλουμε για τα funds και θα καταλάβετε για την ηθικότητα».

Μια πράξη που τελέστηκε όταν εκείνη ήταν «πνευματικά και σωματικά και από όλες τις απόψεις, μη διαθέσιμη». Το σύστημα δεν ενδιαφέρεται για αυτή την αλήθεια. Την εργαλειοποιεί.

Το δεύτερο επίπεδο είναι η εσωτερική υπονόμευση και ο εκβιασμός.

Δεν είναι τυχαίο ότι το θέμα «ερευνήθηκε» όταν «ήρθαν πρόσωπα μέσα από το κίνημά μου και το έθεσαν γιατί τους το είπαν κάποιοι».

Η Καρυστιανού το λέει καθαρά: Το βρήκαν στο κτηματολόγιο, που είναι δημοσιευμένο, και της το έθεσαν ως απειλή — αν δεν ενδώσει σε απαιτήσεις για υποψηφιότητες και αρχηγιλίκια, θα το βγάλουν στη δημοσιότητα.

Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Αυτό είναι πολιτικός πόλεμος με όλα τα μέσα. Το σύστημα βρίσκει, με άγνωστα ανταλλάγματα, πρόθυμους συνεργούς μέσα από τις γραμμές εκείνων που υποτίθεται ότι αγωνίζονται μαζί της.

Ήταν αναμενόμενο άλλως τε. Αδύναμους κρίκους που είτε εκβιάζονται είτε δελεάζονται με θέσεις και υποσχέσεις.

Και όταν ο κάθε ένας που είχε σοβαρούς και πατριωτικούς στόχους, όχι μόνο η Καρυστιανού, αρνείται να ενδώσει σε «τέτοιους αστείους και ανήθικους εκβιασμούς», τότε το θέμα βγαίνει στο φως.

Όχι για να ενημερωθεί ο λαός, αλλά για να πληγεί η ίδια και το κίνημά της. Αυτό αποκαλύπτει τον πανικό του καθεστώτος. Δεν έχει άλλο επιχείρημα απέναντι στη συνέπεια και τη σταθερότητα με την οποία παλεύει η Καρυστιανού και διεκδικεί. Γι’ αυτό επιστρατεύει τους αδύναμους κρίκους για να τη χτυπήσει.

Το τρίτο επίπεδο είναι η χρονική συγκυρία και η ηθική υποκρισία του συστήματος. Η αποκάλυψη έρχεται ακριβώς όταν η Μαρία Καρυστιανού χτίζει το κόμμα της, οργανώνει δομές, ετοιμάζει πρόγραμμα κατά των funds και υπέρ των οικογενειών που χάνουν τα σπίτια τους.

Το καθεστώς που έχει κάνει σημαία του την «ανάπτυξη» ενώ τα funds αρπάζουν περιουσίες, τρέμει μπροστά σε μια φωνή που συνδέει την προσωπική τραγωδία με την ευρύτερη ατιμωρησία και την οικονομική λεηλασία.

Και γι’ αυτό η επίθεση είναι λυσσαλέα.

Το σύστημα που μιλάει τώρα για ηθικότητα είναι το ίδιο που ψήφισε και διατήρησε νόμους που επιτρέπουν την ασυλία των πολιτικών, που άνοιξε τον δρόμο στα funds με τα μνημόνια, που συγκαλύπτει ή υποβαθμίζει εγκλήματα κατά του λαού.

Και τώρα ζητάει από μια γυναίκα που ήταν βυθισμένη στον πόνο, να λογοδοτήσει για μια πράξη που φαίνεται πως δεν έκανε η ίδια.

«Μα τι καραμέλα είναι αυτή που λέτε;» ρωτάει η Καρυστιανού. Και έχει απόλυτο δίκιο. Η πραγματική ανήθικη πράξη είναι η προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί ο προσωπικός της Γολγοθάς ως όπλο πολιτικής εξόντωσης.

Η Μαρία Καρυστιανού δεν άκουσα ποτέ να ζητάει συμπάθεια. Ζητάει να κριθεί για τον αγώνα της. Και αυτός ο αγώνας είναι που τρομάζει το καθεστώς.

Γι’ αυτό και θα πολεμηθεί μέχρις εσχάτων, είναι αναμενόμενο. Με ΜΜΕ που θα αναπαράγουν το αφήγημα χωρίς πλαίσιο και χωρίς την προσωπική της μαρτυρία. Με εσωτερικούς σαμποτέρ που θα πουλάνε πληροφορίες για μια θέση στον ήλιο. Με δικαστικές ή ψευδο-δικαστικές πιέσεις.

Με προσωπικές επιθέσεις που θα προσπαθούν να την παρουσιάσουν ως «μία από τους άλλους ή μία απ' τα ίδια».

Αλλά η ίδια το έχει πει καθαρά: «Όλος αυτός ο πόλεμος εμένα με χαροποιεί και με δυναμώνει, διότι αποκαλύπτει ξεκάθαρα τον πανικό του συστήματος».

Έχει δίκιο.

Ο πανικός είναι ολοφάνερος. Ένα καθεστώς που για δεκαετίες προστατεύει τους εαυτούς του με νόμους και θεσμούς, που επιτρέπει στα funds να αρπάζουν τα σπίτια του κόσμου, που συγκαλύπτει εγκλήματα, τώρα τρέμει μπροστά σε μια γυναίκα που δεν φοβάται, δεν υποχωρεί, δεν παζαρεύει.

Αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο την Μαρία Καρυστιανού. Αφορά όλους όσους τη στηρίζουν. Αφορά τον λαό που βλέπει σε αυτήν μια πραγματική ελπίδα για δημοκρατία, μακριά από τα κόμματα του συστήματος, μακριά από τις συναλλαγές και τους εκβιασμούς.

Αφορά την προσπάθεια να σπάσει το άρθρο 86, να λογοδοτήσουν οι πολιτικοί, να σταματήσει η ασυλία που επιτρέπει την κακοποίηση του λαού.

Αφορά την αντίσταση ενάντια στα funds που, όπως λέει η ίδια, ο Τσίπρας έφερε με τα μνημόνια και το σύστημα συνεχίζει να προστατεύει.

Η Καρυστιανού δεν έχει να κάνει τίποτα. Δεν έχει να κάνει τίποτα απολύτως. Θα συνεχίσει τον αγώνα της κατά των funds, υπέρ των ελληνικών οικογενειών και ελληνικών επιχειρήσεων που χάνουν τα ακίνητά τους. Εκεί θα τη βρούμε, δίπλα.

Το βρώμικο σύστημα θα συνεχίσει να πολεμά. Θα στέλνει τα ΜΜΕ του, θα στρατολογεί αδύναμους κρίκους από μέσα, θα κατασκευάζει σκάνδαλα από ανύπαρκτα ή παραμορφωμένα γεγονότα, θα χτυπάει προσωπικά, θα εκβιάζει.

Γιατί η γυναίκα αυτή είναι κίνδυνος-θάνατος για το Ψευτορωμαίϊκο. Είναι η απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξει πολιτική χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς παζάρια, χωρίς προδοσίες.

Είναι η φωνή που λέει «όχι» στους εκβιασμούς και «ναι» στον αγώνα μέχρι τέλους. Αλλά όσο πιο πολύ την πολεμούν, τόσο πιο πολύ δυναμώνει. Όσο πιο πολύ προσπαθούν να την λερώσουν, τόσο πιο καθαρή φαίνεται μπροστά στα μάτια του λαού. Γιατί η αλήθεια είναι με το μέρος της. Και η αλήθεια, τελικά, είναι αυτή που τρομάζει το σύστημα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Κάθε μέρα που περνάει με την Καρυστιανού όρθια, το σύστημα χάνει λίγο ακόμα από τη δύναμή του. Γιατί η αλήθεια δεν μπορεί να θαφτεί για πάντα. Και η Καρυστιανού είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η αλήθεια, όταν έχει ρίζες στον πόνο και στην αξιοπρέπεια, γίνεται ανίκητη.