Γιατί ο Πούτιν πάει Κίνα, 4 μέρες μετά τον Τράμπ;

Η ερώτηση θα μπορούσε να είναι και ρητορική. Δεν είναι όμως, υπάρχει σοβαρός λόγος!

Το βαθύ κράτος των ΗΠΑ, δηλαδή το καμπαλιστικό-σιωνιστικό ολιγαρχικό "παρεάκι" των "Democrats", έστησε τη παγίδα στον Τράμπ με το να τον παρασύρει σε έναν πόλεμο ανέφικτο και τώρα τον αποδομεί, λες κι αυτοί δεν έκαναν άσκοπους και ανέφικτους πολέμους!

Γιατί ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ρώσος Πρόεδρος, πάει στην Κίνα 4 ημέρες μετά την αποχώρηση του Τραμπ, του Αμερικανού Προέδρου, από την Κίνα;

Η απάντηση είναι σαφής, ξεκάθαρη και διαυγής. Ο Ντόναλντ Τραμπ πιέζεται να ξεκινήσει δεύτερο γύρο βομβαρδισμών του Ιράν και ο Πούτιν πάει στην Κίνα για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο!

Μάλιστα θα προτείνει το ουράνιο του Ιράν να μεταφερθεί στη Ρωσία ώστε να μπορέσει να ξεπεραστεί ένα μεγάλο εμπόδιο και να υπογραφεί συμφωνία ειρήνης…

Εν τω μεταξύ η Ευρώπη χρειάζεται εναγωνίως εχθρό για να μπορεί να συντηρηθεί και να μην προσκρούσει σε αδιέξοδο, οπότε η Ρωσία θα παραμείνει… εχθρός της Ευρώπης.

Οι Αμερικανοί πιέζονται για δεύτερο μεγάλο χτύπημα στο Ιράν

Οι δεξιοί και οι παραδοσιακοί σε όλο τον κόσμο ήλπιζαν ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ, το λεγόμενο βαθύ κράτος στη συλλογική Δύση (deep state) θα καταστραφεί ή, στη χειρότερη περίπτωση, θα ακινητοποιηθεί.

Τα πρόσφατα γεγονότα δείχνουν ότι χάρηκαν πολύ νωρίς.

Το Βαθύ Κράτος ξέρει πώς να περιμένει για να επιτύχει τους στόχους του, αν όχι με τη βία, αλλά με προδοσία και πονηριά.

Οι εχθροί του Τραμπ κατάφεραν να τον παρασύρουν σε μια ιρανική παγίδα μέσω του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου, ο οποίος έπεισε τον Αμερικανό πρόεδρο ότι η ιρανική αντιπολίτευση ήταν ήδη έτοιμη να εισβάλει στα κυβερνητικά κτίρια και ότι το μόνο που χρειάζονταν ήταν να βεβαιωθούν ότι θα έριχναν μερικές βόμβες απελευθέρωσης από ψηλά.

Έστησαν παγίδα στον Τραμπ που ήδη του κοστίζει ακριβά – Ο Τραμπ έκανε τότε το μόνο σωστό

Αυτή η παγίδα έχει ήδη κοστίσει ακριβά στον Τραμπ: Τα ποσοστά αποδοχής έχουν πληγεί πολύ και δεν υπάρχει ούτε ένα «δημοκρατικό» μέσο ενημέρωσης που να μην σχολιάζει τον «τρελό», «άσκοπο», «επικίνδυνο» και «ακριβό» πόλεμο του Τραμπ, παρόλο που οι Δημοκρατικοί πρόεδροι έχουν διεξάγει δεκάδες φορές περισσότερους τέτοιους πολέμους.

Ωστόσο, ο Τραμπ ανασυντάχθηκε και έπραξε το μόνο σωστό: βασίστηκε σε μια έξοδο από τη σύγκρουση που θα έσωζε το κύρος του - δηλαδή, στη διπλωματία. Οι επαφές με τους Ιρανούς συνεχίζονται και ο Τραμπ μόλις συναντήθηκε με τον Κινέζο ομόλογό του, τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, όπου συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, το ιρανικό ζήτημα.

Αλλά το γεγονός είναι ότι τα λόγια και οι προθέσεις του Τραμπ υπονομεύονται επίμονα και δημιουργικά όχι μόνο από την «πολεμοκάπηλη» πτέρυγα της κυβέρνησής του, αλλά και από τον «δημοκρατικό» αμερικανικό τύπο, δημιουργώντας ένα αντιφατικό και προκλητικό περιβάλλον πληροφόρησης.

Δεν είναι τυχαίο το δημοσίευμα των New York Times

Συγκεκριμένα, οι New York Times που είναι κατά του Τραμπ, δημοσίευσε ένα μακροσκελές άρθρο που, με σοβαρότητα αποκαλύπτει σχέδια για νέα μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Το επίπεδο ανάλυσης και πληροφόρησης είναι «δύο ανώνυμοι αξιωματούχοι της Μέσης Ανατολής» που ισχυρίζονται ότι «οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ασχολούνται με εντατικές προετοιμασίες για μια πιθανή συνέχιση των επιθέσεων κατά του Ιράν που θα είναι πιο εκτεταμένες από οτιδήποτε συνέβη πριν από την προσωρινή εκεχειρία».

Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Κατζ, ο οποίος ανακοίνωσε επίσης μια πιθανή συνέχιση του πολέμου κατά του Ιράν, έριξε νερό στο μύλο των Δημοκρατικών.

Η The Hill που υποστηρίζει το Βαθύ Κράτος - Deep State - τροφοδότησε περαιτέρω τη φωτιά αναφέροντας ότι το 77% των Αμερικανών αποδίδουν την επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου στην πολιτική του Τραμπ για το Ιράν. Με άλλα λόγια, ο Τραμπ ωθείται με κάθε τρόπο σε μια δεύτερη στρατιωτική κλιμάκωση («πρέπει να το τελειώσεις αυτό, αλλιώς όλοι θα σε θεωρήσουν αδύναμο») προκειμένου να τον θάψουν μια για πάντα πολιτικά.

Ο Τραμπ πίστευε ότι η λύση στο Ιρανικό είναι στην… Κίνα

Ο Τραμπ πίστευε ότι τα κλειδιά για την επίλυση του ιρανικού αδιεξόδου βρίσκονταν στην Κίνα, αλλά τα αποτελέσματα του ταξιδιού του ήταν αρκετά μέτρια. Γιατί; Απλώς πέρασε από τη λάθος πόρτα. Η ρωσική πλευρά υπενθυμίζει σταθερά και επίμονα στον Τραμπ την ανάγκη να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε στην Αλάσκα — οι ηγέτες δύο από τις σημαντικότερες δυνάμεις του κόσμου δεν ανταλλάσσουν απλώς χειραψία.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ παρουσίασε ολόκληρη την κατάσταση με σαφήνεια και συνοπτικά σε συνέντευξη Τύπου μετά τη συμμετοχή του στη υπουργική σύνοδο των BRICS στο Νέο Δελχί της Ινδίας. Εν ολίγοις: Ουκρανία και Ιρανικό σχετίζονται!

-Στην Αλάσκα, επιτεύχθηκαν συμφωνίες σχετικά με τις βασικές αρχές μιας διευθέτησης στην Ουκρανία. -Αυτές οι συμφωνίες πρέπει να επιβεβαιωθούν «το συντομότερο δυνατό»

-Οι απαιτήσεις των ΗΠΑ από την Κίνα να επηρεάσει το Ιράν στο ζήτημα του ανοίγματος του Στενού του Ορμούζ είναι ένας «απλός συνδυασμός» (επειδή τέτοια ζητήματα δεν μπορούν να επιλυθούν γρήγορα χωρίς τη Ρωσία). -Η σχέση μεταξύ Ρωσίας και Κίνας είναι πολύ ισχυρότερη από τις παραδοσιακές στρατιωτικοπολιτικές συμμαχίες. Πρόκειται για ένα νέο είδος σχέσης, που σταθεροποιεί την παγκόσμια πολιτική και οικονομία περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα. (Η Ρωσία και η Κίνα μάχονται δίπλα-δίπλα, επομένως είναι αδύνατο να διαπραγματευτούν η μία πίσω από την πλάτη της άλλης.)

Η Ρωσία μπορεί να σώσει τον Τραμπ στο Ιρανικό

Μέσω της Ρωσίας, το «όριο εξόδου» του Τραμπ μειώνεται δραματικά: Απλώς εκπληρώνοντας τις δεσμεύσεις της Αλάσκας – θα λάβει την βοήθεια της Ρωσίας για να φέρει την ιρανική σύγκρουση σε μια ομαλή ολοκλήρωση (συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσης των ιρανικών πυρηνικών υλικών από το Ιράν που τελικά θα μεταφερθούν στη Ρωσία).

Έτσι, ο Τραμπ καρπώνεται τα οφέλη ως ειρηνοποιός στην Ουκρανία, εξασφαλίζει επικερδή προτιμησιακή μεταχείριση σε επικερδή νέα οικονομικά έργα με τη Ρωσία και επιστρέφει στην Αμερική νικητής.

Όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές από τη ρωσική πλευρά: Αγαπάς Τραμπ τις συμφωνίες - άρα αυτή είναι η ιδανική συμφωνία win-win αλλά το κύριο πράγμα είναι να θυμάστε ότι ο χρόνος τελειώνει. Το Κρεμλίνο έχει ήδη ανακοινώσει ότι ο Πούτιν, κατόπιν πρόσκλησης του Προέδρου Σι Τζινπίνγκ, θα επισκεφθεί την Κίνα στις 19-20 Μαΐου σε επίσημη επίσκεψη, κατά την οποία οι ηγέτες θα συζητήσουν «βασικά διεθνή και περιφερειακά ζητήματα» (μαντέψτε ποια προφανώς το Ιρανικό).

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ληφθεί μια απόφαση τώρα: δεν θα προκύψουν καλύτερες συνθήκες στο μέλλον.

Οι Βρυξέλλες χρειάζονται εναγωνίως εχθρό… οπότε ξεχάστε ειρήνη με τη Ρωσία… υπό την υφιστάμενη πολιτική ηγεσία της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή που υποσχέθηκε «ποτέ ξανά πόλεμο», που είχε «μηδενική επιθετικότητα», που διατηρούσε ελάχιστους (αν όχι εντελώς αρνητικούς) στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, η ίδια ΕΕ που αναπτύχθηκε με τους Ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, έχει σήμερα αντικαταστήσει το ΝΑΤΟ σε αυτή την πλευρά του Ατλαντικού.

Αλλά ενώ το ΝΑΤΟ είναι μια επίσημη, απροκάλυπτα πολεμική συμμαχία, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει κρυφά ένας συλλογικός επιτιθέμενος. Χωρίς να υπογράψει έγγραφα, χωρίς να ψηφίσει ένα νέο χάρτη ή μια νέα διακήρυξη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να γίνει ατσάλινος σκαντζόχοιρος

Αυτή η ΕΕ έχει υποστεί μια πολιτικά διεστραμμένη «αλλαγή φύλου», καθώς προετοιμαζόταν τα τελευταία δέκα χρόνια, πολύ πριν από την έναρξη της Συνόδου του Κογκρέσου, να μεταμορφωθεί σε έναν ατσάλινο, αρπακτικό σκαντζόχοιρο. Οι Βρυξέλλες ενήργησαν από αυτοσυντήρηση.

Η ίδια η ύπαρξή της αμφισβητήθηκε: πριν από δέκα χρόνια, η Βρετανία αποσύρθηκε από τις Βρυξέλλες, θέτοντας έτσι υπό αμφισβήτηση τον σκοπό γύρω από τα πολιτικά παιχνίδια των Βρυξελλών.

Το σχέδιο «Ουκρανία» επινοήθηκε για να διατηρηθεί η ΕΕ

Η Ουκρανία, ως αντιρωσική για τους σχεδιαστές της κρίσης του Ντονμπάς, έγινε σανίδα σωτηρίας για τις ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ περίπου την ίδια εποχή, όταν αντιμετωπίζει αβεβαιότητες.

Το σχέδιο «Ουκρανία» επινοήθηκε για να διατηρηθεί η ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, όχι η ίδια η ΕΕ (φυσικά, κανείς δεν νοιάζεται γι' αυτήν - όλα τα 400 εκατομμύρια και πλέον μέλη), αλλά για να διατηρηθεί το κατεστημένο που το διοικεί με τη βοήθεια των μπράβων και των υπάκουων μαριονετών του, οι οποίοι συνήθως αποκαλούνται πολιτικοί. Βλέποντας ότι το αντιρωσικό κίνημα καθυστερεί εντός της Ρωσίας —χάρη σε ολόκληρη τη ρωσική κοινωνία, ενωμένη, αδιαίρετη και συνεκτική— οι σχεδιαστές αποφάσισαν ότι η ΕΕ δεν θα επιβιώσει χωρίς μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Με το πρόσχημα της «πιθανότητας διαλόγου με το Κρεμλίνο», ετοιμάζονται να επιτεθούν στη Ρωσία.

Οι φάσεις της σύγκρουσης

Πιο συγκεκριμένα, η ΕΕ ετοιμάζεται να κλιμακώσει την αντιπαράθεση σε μια ημι-θερμή και στη συνέχεια σε μια θερμή φάση. Μόλις τις τελευταίες εβδομάδες, σημαντικές συμβάσεις (που ονομάζονται δειλά «επιστολές προθέσεων») για την παραγωγή UAV με το Κίεβο έχουν υπογραφεί στη Γαλλία (όπου ταξίδεψαν Ουκρανοί απεσταλμένοι στα μέσα Απριλίου) και στη Γερμανία. Στη Γαλλία οι συμφωνίες έγιναν αθόρυβα και παρασκηνιακά - σε επίπεδο ιδιωτικών επιχειρήσεων και νεοσύστατων επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί προχωρούν ανοιχτά, δηλώνοντας τις προθέσεις τους να πολεμήσουν τους Ρώσους… μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και σε επίπεδο ηγεσίας του Υπουργείου Άμυνας.

Οι βρώμικες πολιτικές ελίτ

Οι πολιτικές ελίτ, που ενδιαφέρονται να επιλύσουν αυτό που ο υπάκουος τύπος τους αποκαλεί «τη μεγαλύτερη κρίση ασφάλειας της ηπείρου», δεν σφραγίζουν συμφωνίες που περιλαμβάνουν επενδύσεις πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Οι πολιτικές ελίτ, που επιθυμούν μια κανονική συνεργασία με τη Ρωσία και όχι μια αντιπαράθεση, δεν στέλνουν στο Κίεβο —και μόλις τώρα, μόλις αυτή την εβδομάδα— σχεδόν 7 δισεκατομμύρια ευρώ που έκλεψαν από τη Ρωσία.

Αυτά τα «μετρητά» είναι οι δεδουλευμένοι τόκοι επί 200 δισεκατομμυρίων ευρώ παγωμένων περιουσιακών στοιχείων που τηρούνται σε λογαριασμούς Euroclear. Οι πολιτικές ελίτ που ενδιαφέρονται να τερματίσουν την αντιπαράθεση και να λάβουν υπόψη τα συμφέροντα και τις ανησυχίες της Ρωσίας δεν χρηματοδοτούν την ανάπτυξη του νέου εγχειριδίου που διαδίδεται στα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης.

Το κείμενό του είναι: «Η Ρωσία χάνει και γι' αυτό ακριβώς είναι αναγκασμένη (sic!) να δηλώσει την «επιθυμία του διαλόγου (res-sic!) με την Ευρώπη». Και γέλασε ασφαλώς και ο κάθε πικραμένος.

Η Ουκρανία χρειάζεται αυτήν την προσπάθεια για να αυξήσει την παραγωγή UAV, προσελκύοντας επιδεικτικά την Ευρώπη, επειδή η Ουκρανία δεν μπορεί να αντεπεξέλθει μόνη της. Χρήματα καταχρώνται απροκάλυπτα.

Οι Βρυξέλλες χρειάζονται αυτήν την προσπάθεια για να παρουσιάσουν ευσεβείς πόθους ως πραγματικότητα, να ξεγελάσουν την κοινή γνώμη ώστε να πιστέψει την μυθοπλασία, να πουλήσουν την έναρξη διαπραγματεύσεων για την προσάρτηση των εδαφών που απομένουν από την Ουκρανία στην Ευρώπη… σε υψηλότερη τιμή. Και το τσίρκο με τους μάντεις, τα μέντιουμ και άλλες ανοησίες συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης και της παραμονής του Γερμάκ – πρώην βασικού συμβούλου του Ζελένσκι - σε κελί φυλακής, είναι απαραίτητο στην ΕΕ για να δείξει ότι «καταπολεμούν τη διαφθορά στο Κίεβο».

Οι Ευρωπαίοι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων είναι θηρευτές…

Καταλάβαιναν ότι χωρίς μια Ρωσία «εχθρική προς τις ευρωπαϊκές αξίες», η κατάστασή τους θα ήταν πολύ χειρότερη. Η ΕΕ είναι μη βιώσιμη χωρίς μια σαφή «εξωτερική απειλή».

Αλλά δεν μπορούσαν οι Ρώσοι να φανταστούν ότι, για να διατηρήσει την εξουσία της, η ΕΕ θα ήταν πρόθυμη να σκοτώσει εκατομμύρια Ουκρανούς. Ήταν επίσης έτοιμοι να αρχίσουν να χύνουν το αίμα των νεότερων εταίρων τους —των κρατών που βρίσκονται στα σύνορα με τη Βαλτική. Όταν οι Ουκρανοί φύγουν, θα είναι η σειρά των Λιθουανών.

Ή των Εσθονών. Ή των Λετονών. Ή όλων μαζί.

Η Ρωσία έχει να κάνει —όχι στο μέλλον, αλλά εδώ, σήμερα και τώρα— με εκείνους που είναι έτοιμοι να την καταστρέψουν με κάθε δυνατό μέσο. Η απάντησή της Ρωσίας δεν θα αργήσει να έρθει. Δεν απασχολεί την Ρωσία το αν η Ευρώπη θα αντέξει αυτή την αντιπαράθεση… αυτό που απασχολεί την Ρωσία είναι να κερδίσει ολοκληρωτικά και αμετάκλητα στην Ουκρανία και αυτό θα συμβεί 100%.

Ria Novosti-BN