Δε βάζει μυαλό ο Τράμπ!

Απειλεί τώρα να χτυπήσει πολύ σκληρά το Ιράν κι ότι... αξίζει τον κόπο ο πόλεμος! Δεν έλαβε προφανώς το...πολύ σκληρό μήνυμα που του έστειλε ο λαός και σπρώχνει τα πράγματα στα άκρα!

Ο Λευκός Οίκος δεν είναι σίγουρος για τα επόμενα βήματα, δυνατό χτύπημα στο Ιράν ή απόσυρση! Το Ιράν είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει και χτύπημα με πυρηνικά από τους Αμερικανούς, αλλά η επόμενη ημέρα όλη η Μέση Ανατολή θα εξαφανιστεί! Η Ιστορία, την οποία ο Τράμπ αγνοεί, θα τον εκδικηθεί και μαζί και τον κόσμο ολόκληρο! Δεν πέρασαν ώρες μετά την ταπεινωτική ήττα των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές, απόρροια της αποτυχίας του Αμερικανικού στρατού να επιβληθεί στο Ιράν και παρασυρόμενος από το Εβραϊκό λόμπι, ο Τραμπ δήλωσε ότι σχεδιάζει να χτυπήσει πολύ σκληρά το Ιράν και ότι ο πόλεμος κατά αυτής της χώρας αξίζει τον κόπο.

Ενώ και ο Τραμπ παραδέχθηκε ότι οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν τις εκλογές λόγω του πολέμου στο Ιράν και της αύξησης των καυσίμων, εντούτοις θέλει να συνεχίσει τον πόλεμο. Ωστόσο, σε άρθρο της η Wall Street Journal αναφέρει ότι ο Λευκός Οίκος αδυνατεί να αποφασίσει για τη θέση του στο Ιράν μετά την εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικάνων.

Πάντως, η Ιρανική πλευρά προειδοποιεί τον Τραμπ να μην τολμήσει, θα ταπεινωθεί ξανά, και αναφέρει ότι το Ιράν είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει και χτύπημα με πυρηνικά από τους Αμερικανούς, αλλά η επόμενη ημέρα όλη η Μέση Ανατολή θα εξαφανιστεί. Οι ιαχές του πολέμου είναι ξανά πολύ δυνατές στον Περσικό Κόλπο.

Τραμπ: «Εξετάζω πολύ σοβαρά ένα τρομακτικό χτύπημα στο Ιράν – Ο πόλεμος θα τελειώσει όταν το αποφασίσω»

«Αν πρέπει να κάνουμε κάτι μεγάλο, θα το κάνουμε. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να χτυπήσουν σκληρά το Ιράν. Το μόνο που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα είναι ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα», τόνισε ο Αμερικανός Πρόεδρος μετά τις εκλογές και την ήττα των Ρεπουμπλικάνων, την οποία απέδωσε στο Ιράν.

Όταν ρωτήθηκε αν εξετάζει το ενδεχόμενο να απολύσει τον Υπουργό Πολέμου, απάντησε: «Όχι, νομίζω ότι κάνει πολύ καλή δουλειά. Νομίζω ότι αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αλήθεια ότι ο πόλεμος με το Ιράν ήταν η αιτία της εκλογικής ήττας. Ο πόλεμος προκάλεσε βραχυπρόθεσμη αύξηση στις τιμές του φυσικού αερίου. Ήξερα ότι ο πόλεμος θα επηρέαζε τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο πόλεμος άξιζε τον κόπο. Δεν έχεις άλλη επιλογή. Ξέρω πώς νιώθει ο αντιπρόεδρος Βανς γι' αυτό. Ο πόλεμος με το Ιράν τελειώνει όποτε θέλω εγώ».

Wall Street Journal: Ο Λευκός Οίκος δεν είναι σίγουρος για τα επόμενα βήματα, δυνατό χτύπημα στο Ιράν ή απόσυρση

Ο Λευκός Οίκος δεν είναι σε θέση να αποφασίσει για τη θέση του σχετικά με το Ιράν μετά την εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικάνων, αναφέρει η Wall Street Journal, επικαλούμενη πηγές. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ορισμένοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης πιέζουν τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τραμπ να εξαπολύσει νέες επιθέσεις εναντίον του Ιράν, προκειμένου να επιτευχθεί ειρήνη πριν από τη λήξη της θητείας του σε δύο χρόνια.

«Άλλοι πιστεύουν ότι ο Τραμπ θα πρέπει να αποδεχτεί τις απώλειες και να περιορίσει την στρατιωτική επιχείρηση», αναφέρει η Wall Street Journal. Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, υποσχέθηκε να τερματίσει τη σύγκρουση με το Ιράν μετά τις εκλογικές νίκες των Δημοκρατικών στα δύο σώματα. Είπε ότι ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι συμμερίζονται επίσης αυτή τη δέσμευση.

Η πλειοψηφία στο Κογκρέσο θα επιτρέψει στους Δημοκρατικούς να μπλοκάρουν την νομοθετική ατζέντα του Τραμπ, να διερευνήσουν την κυβέρνησή του και να περιορίσουν τις κυβερνητικές δαπάνες. Ο έλεγχος της Γερουσίας θα τους δώσει επίσης την εξουσία να μπλοκάρουν τον διορισμό προεδρικών υποψηφίων σε δημόσια αξιώματα.

Ο ίδιος ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου δήλωσε την ετοιμότητά του να αποδεχτεί τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών και να συνεργαστεί με τους Δημοκρατικούς. Ο Τραμπ απέδωσε την ήττα των Ρεπουμπλικανών στην αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν.

Ο αμερικανικός λαός απέρριψε «εμφατικά» τον παράνομο πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν

Ο Τζο Κεντ, πρώην κορυφαίος αξιωματούχος της «αντιτρομοκρατίας» των Ηνωμένων Πολιτειών, λέει ότι τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών του 2026 έδειξαν ότι ο αμερικανικός λαός απορρίπτει «εμφατικά» τον παράνομο πόλεμο Ηνωμένων Πολιτειών-Ισραήλ στο Ιράν.

«Διεξήχθη δημοψήφισμα για τον πόλεμο στο Ιράν. Ο αμερικανικός λαός το απέρριψε κατηγορηματικά και τα αποτελέσματα των εκλογών επιβεβαίωσαν αυτό για το οποίο προειδοποιούσαμε εδώ και μήνες».

Ο Τζο Κεντ, ο οποίος παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 2026 από τη θέση του διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας λόγω του πολέμου κατά του Ιράν, δήλωσε ότι ο Τραμπ καλύτερα να τερματίσει τον πόλεμο «τώρα» και να απόσχει από οποιαδήποτε ανανεωμένη επιθετικότητα κατά του Ιράν.

«»Ο Πρόεδρος Τραμπ πρέπει να καταλάβει ότι εξακολουθεί να έχει την επιλογή να κάνει διορθώσεις στο θέμα του Ιράν. Να τερματίσει τον πόλεμο τώρα. Να αποχωρήσει και να αφιερώσει το υπόλοιπο της θητείας του στη βελτίωση της ζωής του αμερικανικού λαού. Ο Τραμπ εξακολουθεί να έχει τη δύναμη να κάνει το σωστό. Μπορεί ακόμα να αποτρέψει την καταστροφή μιας χαοτικής κλιμάκωσης. Πρέπει να επικεντρωθεί στη φροντίδα των συμπολιτών του Αμερικανών, αν έχει κάποια ελπίδα να σώσει την κληρονομιά του», είπε. «Τερματίστε τον πόλεμο. Βάλτε τον αμερικανικό λαό πάνω απ' όλα».

Δεν κέρδισαν οι Δημοκρατικοί τις εκλογές, αλλά το ...Ιράν

Την θέση ότι οι Δημοκρατικοί δεν κέρδισαν τις εκλογές αλλά το Ιράν διατύπωσε ο Τρίτα Πάρσι, εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Quincy Institute for Responsible Statecraft. Σύμφωνα με τον ίδιο, η στρατηγική της Τεχεράνης να προκαλέσει ενεργειακή κρίση συνέβαλε στην ήττα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Μιλώντας στο Al Jazeera, δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Δεν ήταν σε καμμία περίπτωση, οι Δημοκρατικοί που κέρδισαν τις ενδιάμεσες εκλογές, αλλά το Ιράν». Ο Πάρσι εκτίμησε ότι οι ψηφοφόροι οδηγήθηκαν στις κάλπες όχι επειδή υποστήριζαν την πολιτική ατζέντα των Δημοκρατικών, όσο εξαιτίας της οργής τους για την αύξηση του κόστους ζωής, την οποία απέδωσε στον πόλεμο του Τραμπ με το Ιράν. «Δεν ήταν η δυναμική ενός πολιτικού οράματος των Δημοκρατικών που ώθησε τους ψηφοφόρους στις κάλπες, αλλά η οργή για το αυξανόμενο κόστος ζωής», πρόσθεσε.

Τι διδάσκει η Ιστορία, την οποία ο Τράμπ αγνοεί

Βιετνάμ, Ιράκ ή Περσικός Κόλπος

Η αμερικανική πολιτική Ιστορία έχει διαφορετικές απαντήσεις στο ερώτημα: Θα κριθεί η τύχη του πολέμου στο Ιράν στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών;

Μια εξέταση τριών σημαντικών εμπειριών, από το Βιετνάμ μέχρι το Ιράκ και τον Πόλεμο του Περσικού Κόλπου, δείχνει ότι ο έλεγχος του Κογκρέσου από το αντίπαλο κόμμα δεν σημαίνει απαραίτητα το τέλος του πολέμου, αλλά μπορεί να αυξήσει σημαντικά το πολιτικό και οικονομικό κόστος των συνεχιζόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Βιετνάμ: Όταν το Κογκρέσο έδεσε τα χέρια του προέδρου

Ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά παραδείγματα είναι η προεδρία του Ρίτσαρντ Νίξον. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, οι Ρεπουμπλικάνοι κατείχαν τον Λευκό Οίκο, αλλά και τα δύο σώματα του Κογκρέσου ελέγχονταν από τους Δημοκρατικούς. Ο Ρίτσαρντ Νίξον όχι μόνο συνέχισε τον πόλεμο του Βιετνάμ, αλλά επέκτεινε και το πεδίο εφαρμογής των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Καμπότζη.

Ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Κογκρέσου σταδιακά κλιμακώθηκε σε μια σοβαρή αντιπαράθεση σχετικά με τις πολεμικές εξουσίες. Το 1973, το Κογκρέσο ψήφισε τον Νόμο περί Πολεμικών Εξουσιών, ο οποίος απαιτεί από τον πρόεδρο να ειδοποιήσει το Κογκρέσο εντός σαράντα οκτώ ωρών από την ανάπτυξη στρατευμάτων υπό τις συνθήκες που καλύπτονται από τον νόμο.

Ελλείψει άδειας από το Κογκρέσο, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις γενικά πρέπει να σταματήσουν μετά από εξήντα ημέρες, αν και παρέχονται επιπλέον τριάντα ημέρες για την ασφαλή αποχώρηση των στρατευμάτων.

Ο Ρίτσαρντ Νίξον άσκησε βέτο στο νομοσχέδιο, αλλά το Κογκρέσο το ψήφισε με πλειοψηφία δύο τρίτων. Το πιο σημαντικό είναι ότι το Κογκρέσο ψήφισε την τροπολογία Case-Church, η οποία απαγόρευε τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ινδοκίνα μετά τις δεκαπέντε Αυγούστου 1973. Αυτή η πράξη ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για τον τερματισμό της άμεσης στρατιωτικής επέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή.

Πόλεμος του Κόλπου: Ένας δικομματικός συνασπισμός βοήθησε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο

Πάμε στο 1991. Ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αποφάσισε να ξεκινήσει στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράκ όταν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου βρίσκονταν στα χέρια των Δημοκρατικών.

Παρά την αντίθεση ορισμένων βουλευτών και γερουσιαστών, η κυβέρνηση Τζορτζ Μπους κατάφερε να εξασφαλίσει την υποστήριξη ορισμένων μελών του αντίπαλου κόμματος. Η εξουσιοδότηση χρήσης στρατιωτικής βίας κατά του Ιράκ εγκρίθηκε στη Γερουσία με πενήντα δύο ψήφους υπέρ έναντι σαράντα επτά και στη Βουλή των Αντιπροσώπων με διακόσιες πενήντα ψήφους υπέρ και εκατόν ογδόντα τρεις κατά.

Η περίπτωση του Αφγανιστάν και του Ιράκ

Η τρίτη εμπειρία αφορά την προεδρία του Τζορτζ Μπους του νεότερου. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν το 2001 και η εισβολή στο Ιράκ το 2003 ξεκίνησαν όταν οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Αλλά οι ενδιάμεσες εκλογές του 2006 άλλαξαν την κατάσταση, με τους Δημοκρατικούς να παίρνουν τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Τζορτζ Μπους αποφάσισε να αυξήσει τον αριθμό των αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράκ, μια στρατηγική που έγινε γνωστή ως «αύξηση». Οι Δημοκρατικοί προσπάθησαν να αλλάξουν την πορεία του πολέμου ψηφίζοντας ένα χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση των στρατευμάτων.

Ωστόσο, ο Τζορτζ Μπους άσκησε βέτο στον προϋπολογισμό και το χρονοδιάγραμμα, και η αντιπολίτευση δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τις απαραίτητες ψήφους για να παρακάμψει το βέτο. Τελικά, ο πολεμικός προϋπολογισμός ψηφίστηκε χωρίς δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση, και η επιχείρηση συνεχίστηκε.

Θα κριθεί η τύχη του πολέμου στο Ιράν στην Ουάσιγκτον;

Αυτές οι τρεις ιστορικές εμπειρίες μοιράζονται ένα κοινό μήνυμα: ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ευρεία εξουσία να διευθύνει στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά το Κογκρέσο μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις του Λευκού Οίκου μέσω εργαλείων όπως οι προϋπολογισμοί, οι στρατιωτικές άδειες και οι νομικοί περιορισμοί.

Στις ενδιάμεσες εκλογές στις τρεις Νοεμβρίου 2026, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν επίσης την πλειοψηφία και στα δύο σώματα. Ωστόσο, το νέο Κογκρέσο θα ξεκινήσει τις εργασίες του τον Ιανουάριο του 2027 και μέχρι τότε, οι Ρεπουμπλικάνοι θα συνεχίσουν να διατηρούν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας.

Επομένως, το καθοριστικό ερώτημα σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν δεν είναι απλώς ποιο κόμμα κατέχει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. Αντίθετα, το βασικό ζήτημα είναι η ικανότητα των αντιπάλων του Τραμπ να οικοδομήσουν έναν δικομματικό συνασπισμό και να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά νομικά και οικονομικά εργαλεία. Το Βιετνάμ έδειξε ότι το Κογκρέσο μπορούσε να περιορίσει τη στρατιωτική επέμβαση μειώνοντας τη χρηματοδότηση.

Ο Πόλεμος του Κόλπου απέδειξε ότι ο πρόεδρος μπορούσε να λάβει άδεια για πόλεμο στρατολογώντας την υποστήριξη του αντιπάλου κόμματος. Και το Ιράκ έδειξε ότι η πολιτική αντιπολίτευση χωρίς επαρκείς ψήφους δεν εμποδίζει απαραίτητα τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η μοίρα του πολέμου στο Ιράν θα κριθεί όχι μόνο στο πεδίο της μάχης, αλλά και στη διαμάχη μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Κογκρέσου, όπου ο αριθμός των ψήφων, οι πολιτικές συμμαχίες και το κόστος της συνέχισης του πολέμου μπορούν να αλλάξουν τις εξισώσεις λήψης αποφάσεων της Ουάσιγκτον...