Δεν τελειώνει ο πόλεμος!

Το Ιράν απαιτεί: Πρώτα άρση ναυτικού αποκλεισμού και μετά διάλογος! Ο Τράμπ τον...χαβά του: "Ναί, εντάξει, θα μιλάμε στο τηλέφωνο"!

Το Ιράν θέτει τρεις σαφείς όρους για την έναρξη διαλόγου με τις ΗΠΑ: πρώτα η άρση του ναυτικού αποκλεισμού και μετά συνομιλίες. Ο Τραμπ απάντησε ότι «εντάξει, θα μιλάμε στο τηλέφωνο». Μπούρδες δηλαδή!

Το Ιράν υποστηρίζει ότι τα κόλπα των ΗΠΑ απέτυχαν, ότι οι Αμερικανοί βρίσκονται σε απελπισία και ότι «βάλαμε μπότα στον λαιμό τους».

Σύμφωνα με το Wall Street Journal, το Ιράν πιστεύει ότι εάν σταματήσουν οι απειλές των ΗΠΑ, μπορεί να ξεκινήσει ο διάλογος.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μετά τη μεγάλη νίκη του Ιράν επί των αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων και το διπλό κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ (στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν), οι κινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα περιλαμβάνουν απόπειρες διαλόγου, απειλές και έντονο παρασκήνιο.

Οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να στείλουν αντιπροσωπεία στο Πακιστάν στις 25-26 Απριλίου 2026 για συνομιλίες, όμως οι Ιρανοί – και δικαίως – απέρριψαν τον διάλογο, καθώς δεν δέχονται διαπραγματεύσεις υπό απειλές και πίεση. Ταυτόχρονα έθεσαν τρεις βασικούς όρους για να ξεκινήσουν διάλογο, με κύριο αίτημα την άρση του ναυτικού αποκλεισμού στον Κόλπο του Ομάν.

Ο Τραμπ εξοργίστηκε αρχικά, αλλά στη συνέχεια δήλωσε: «Εντάξει, δεν θα στέλνω τους εκπροσώπους μου σε ταξίδια 18 ωρών. Αμερικανοί και Ιρανοί θα μιλάνε στο τηλέφωνο». Παράλληλα, ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι διαθέτει πλέον τρία αεροπλανοφόρα στη Δυτική Ασία – για πρώτη φορά από την εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας προειδοποίησε ότι η αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) θα παραμείνει υπό πίεση καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 και του 2027 λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου.

Οι τρεις όροι του Ιράν

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί, χρησιμοποιώντας το Πακιστάν ως αγγελιοφόρο, έθεσε τους εξής τρεις όρους για την έναρξη διαλόγου με τις ΗΠΑ:

1. Άρση του ναυτικού αποκλεισμού

2. Διακοπή των επιθέσεων και των απειλών από τις ΗΠΑ

3. Απόρριψη των «μαξιμαλιστικών» και εξωφρενικών απαιτήσεων (όπως η πλήρης παράδοση των πυρηνικών αποθεμάτων)

Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιαν τόνισε: «Το Ιράν δεν θα ξεκινήσει συνομιλίες υπό πίεση, απειλές και αποκλεισμό». Υπογράμμισε την αντίφαση ανάμεσα στις τακτικές πίεσης των ΗΠΑ και την υποτιθέμενη βούλησή τους για διπλωματία, λέγοντας ότι αυτό έχει αυξήσει την δυσπιστία του ιρανικού λαού απέναντι στους Αμερικανούς.

Στις 7 Απριλίου ο Τραμπ ανακοίνωσε διεβδομάδα κατάπαυση του πυρός μετά από απρόκλητη επίθεση κατά του Ιράν. Ακολούθησαν συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ, που όμως δεν κατέληξαν σε συμφωνία λόγω των μαξιμαλιστικών απαιτήσεων των ΗΠΑ. Ο Τραμπ παρέτεινε μονομερώς την εκεχειρία, αλλά διατήρησε τον αποκλεισμό των ιρανικών πλοίων και λιμένων.

Το Ιράν αρνήθηκε κατηγορηματικά να συνεχίσει τη διαδικασία εάν δεν αρθεί ο αποκλεισμός. Ο Πρόεδρος Πεζεσκιαν δήλωσε ότι η συνέχιση των εχθρικών μέτρων είναι ασυμβίβαστη με τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ περί πολιτικής λύσης. «Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θα εισέλθει σε επιβεβλημένες διαπραγματεύσεις υπό πίεση, απειλές ή αποκλεισμό».

«Βάλαμε μπότα στον λαιμό των Αμερικανών»

Το στρατιωτικό και πολιτικό πάνω χέρι ανήκει πλέον στο Ιράν. Οι όροι οποιασδήποτε μελλοντικής εμπλοκής θα υπαγορεύονται από την Τεχεράνη, όχι από την Ουάσινγκτον. Αφού απέτυχαν στο πεδίο της μάχης και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, οι Αμερικανοί κατέφυγαν σε ψυχολογικό πόλεμο, προσπαθώντας να δημιουργήσουν εικόνα εσωτερικής διχόνοιας στο Ιράν. Το κόλπο αυτό απέτυχε κι αυτό.

Παρά τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό, καμία ιρανική θέση δεν έχει αλλάξει. Αντίθετα, έχει ενισχυθεί.

Αυστηρός έλεγχος στο Στενό του Ορμούζ

Το Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι θα ασκεί πλήρη έλεγχο στο Στενό του Ορμούζ, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «οικονομική πυρηνική βόμβα» της χώρας. Κανένα σκάφος που παραβιάζει τους κανόνες του δεν θα περάσει.

Δυτικοί αναλυτές περιγράφουν την κατάσταση ως «μπότα στον λαιμό της Αμερικής» – και η μπότα δεν φεύγει.

Πίσω από την θεατρική αδιαφορία της Ουάσινγκτον κρύβεται πανικός. Οι ΗΠΑ απειλούν με νέο πόλεμο, διατηρούν τον αποκλεισμό (που δεν κατάφερε να σταματήσει το ιρανικό πετρέλαιο), κατασκευάζουν ειδήσεις για δήθεν ιρανικά αιτήματα διαλόγου και διασπείρουν ψευδείς πληροφορίες για συναντήσεις. Όλα αυτά είναι σημάδια απελπισίας.

Wall Street Journal: Το Ιράν είναι έτοιμο αν σταματήσουν οι απειλές

Σύμφωνα με την Wall Street Journal, το Ιράν πιστεύει ότι μια πιο ήπια ρητορική από τον Τραμπ θα μπορούσε να διευκολύνει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Ο Αμπάς Αραγκτσί ενημέρωσε το Πακιστάν ότι ο τερματισμός των απειλών θα βοηθούσε στην πειθώ των σκληροπυρηνικών.

Προειδοποίηση από το Γενικό Επιτελείο Χατάμ αλ-Ανμπιγιά

Το Κεντρικό Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν προειδοποίησε ότι η συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού, της πειρατείας και της ληστείας από τις αμερικανικές δυνάμεις θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστική στρατιωτική απάντηση.

Financial Times: Ο Ρούμπιο απέφυγε τις συνομιλίες για να μην συνδεθεί με την ήττα

Σύμφωνα με τους Financial Times, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρούμπιο απέφυγε σκόπιμα να εμπλακεί στις συνομιλίες στο Πακιστάν, ώστε να μην συνδεθεί με την ήττα έναντι του Ιράν.

Οικονομικές επιπτώσεις από τις διαταραχές στο LNG

Οι εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο και το στρατηγικό κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ έχουν επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην παγκόσμια αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας παραδέχεται πλέον ότι η αγορά θα παραμείνει «σφιχτή» και υπό έντονη πίεση καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 και του 2027.

Το Στενό του Ορμούζ, που μεταφέρει κανονικά το 20% του παγκόσμιου LNG (κυρίως από Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), έχει μετατραπεί σε οικονομική παγίδα για τη Δύση. Το διπλό κλείσιμο, σε συνδυασμό με τις ζημιές σε κρίσιμες υποδομές όπως το Ras Laffan, έχει προκαλέσει τεράστια απώλεια παραγωγής που εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 3 έως 5 χρόνια.

Η σωρευτική απώλεια μέχρι το 2030 φτάνει τα 120 δισ. κυβικά μέτρα LNG.

Οι τιμές spot LNG εκτοξεύτηκαν αμέσως: +100% έως +140% στην Ασία (JKM) και +50% έως +100% στην Ευρώπη (TTF). Ακόμα και σήμερα οι τιμές παραμένουν υψηλότερες κατά περίπου 50% σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα.

Το Κατάρ, δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας παγκοσμίως, αναγκάστηκε να κηρύξει force majeure σε δεκάδες συμβάσεις.

Η Ασία (Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα) δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα, καθώς το 25% της προσφοράς LNG περνούσε από τον Ορμούζ. Ακολουθούν υψηλότερο κόστος ηλεκτρισμού, μείωση βιομηχανικής παραγωγής και πληθωριστικές πιέσεις. Στην Ευρώπη, με τα αποθέματα ήδη σε χαμηλά επίπεδα, η κρίση απειλεί άμεσα την ενεργειακή επάρκεια και εντείνει τον πληθωρισμό.

Παγκοσμίως, η αύξηση του κόστους φυσικού αερίου οδηγεί σε ακριβότερα λιπάσματα, υψηλότερες τιμές τροφίμων και γενικότερη πίεση στα ΑΕΠ των δυτικών οικονομιών.

Η κρίση αυτή καθυστερεί τουλάχιστον κατά δύο χρόνια την αναμενόμενη «LNG wave» υπερπροσφοράς, ενώ ενισχύει την εξάρτηση της Δύσης από αμερικανικό και αυστραλιανό LNG με πολύ υψηλότερο κόστος και premium κινδύνου. Στην Ελλάδα οι επιπτώσεις είναι έμμεσες αλλά σαφείς: ακριβότερη ενέργεια, ναυτιλία και πληθωρισμός σε τρόφιμα και μεταφορές.

Μ' άλλα λόγια, το Ιράν όχι μόνο υπερασπίστηκε την κυριαρχία του στο πεδίο της μάχης, αλλά κατάφερε να πλήξει και την οικονομική αρτηρία της Δύσης. Η «μπότα» στον λαιμό των Αμερικανών δεν είναι μόνο στρατιωτική – είναι πλέον και οικονομική...

Με πληροφορίες από ΒΝ, Euronews, OT, Haffingtonpost