Η Βρετανία ξανά στη μέγγενη της ΕΕ μετά τη Στάρμερ εποχή;

Ο παραιτηθείς υπουργός Υγείας χαρακτήρισε το Brexit «καταστροφικό λάθος», θέτοντας κεντρικό πολιτικό στόχο την επιστροφή του Η.Β. στην Ε.Ε.

Μπορεί η προσοχή του κόσμου να είναι στραμμένη στις κρίσιμες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, όμως και στη Βρετανία η βαθιά πολιτική αναταραχή αναμένεται να επαναπροσδιορίσει σύντομα την ευρωπαϊκή γεωπολιτική εικόνα.

Σαράντα οκτώ ώρες μετά την εκκωφαντική παραίτησή του από τη θέση του υπουργού Υγείας, ο Γουές Στρίτινγκ επέλεξε το βήμα του think tank Progress στο Λονδίνο για να αμφισβητήσει το μεγαλύτερο ταμπού της σύγχρονης ιστορίας της Βρετανίας: Να χαρακτηρίσει το Brexit «καταστροφικό λάθος» και να θέσει ως κεντρικό πολιτικό στόχο την επιστροφή του Ηνωμένου Βασιλείου στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Γκρεμίζοντας τη γραμμή της αυστηρής αυτοσυγκράτησης που είχε επιβάλει ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, ο Στρίτινγκ δεν επιχειρεί απλώς να ενισχύσει τη θέση του στον πόλεμο της διαδοχής που έχει παραλύσει την Ντάουνινγκ Στριτ 10. Διατυπώνει μια υπαρξιακή διάγνωση για το μέλλον των σχέσεων της Βρετανίας με τη γηραιά ήπειρο.

Απέναντι σε έναν πρωθυπουργό που έχει χάσει την αξιοπιστία του από τις συντριβές στις τοπικές εκλογές και τα απανωτά ρεκόρ δυσπιστίας στις δημοσκοπήσεις, η ομερτά των Εργατικών για την Ευρώπη μόλις κατέρρευσε. Για τους Ευρωπαίους, αυτή η επίδειξη δύναμης από τον Στρίτινγκ επαναπροσδιορίζει μια βεβαιότητα: ο βρετανικός απομονωτισμός βρίσκεται σε αδιέξοδο και η μετά Στάρμερ εποχή θα γραφτεί υπό το πρόσημο μιας προσέγγισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ζητήματα ταυτότητας

Η επίθεση του Στρίτινγκ έρχεται τη στιγμή που οι εντάσεις γύρω από ζητήματα ταυτότητας και κοινωνικής συνοχής στη Βρετανία κλιμακώνονται, όπως φάνηκε από τη μεγάλη διαδήλωση που διοργάνωσε ο Τόμι Ρόμπινσον στους δρόμους του Λονδίνου. Αλλά εκεί όπου οι διεθνείς παρατηρητές βλέπουν μια κρίση ανασφάλειας και πόλωσης, ο Στρίτινγκ διακρίνει μια ιδεολογική επείγουσα ανάγκη.

Για τον ίδιο, η ευρωπαϊκή στροφή δεν αποτελεί πλέον μια απλή οικονομική επιλογή· θεωρεί πως είναι το μοναδικό πολιτικό αντίδοτο απέναντι στην άνοδο του εθνικισμού στη χώρα του.

Ωστόσο, αυτή η αντίληψη αναδεικνύει μια μεγάλη ρήξη στο εσωτερικό της βρετανικής Αριστεράς σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης διακυβέρνησης και της αυξανόμενης απειλής της ριζοσπαστικής Δεξιάς, που ενσαρκώνεται από το Reform UK.

Στους κόλπους των Εργατικών, όπως διαφαίνεται, συγκρούονται δύο οράματα για το μέλλον της χώρας...