Η Προπαγάνδα του Πολέμου!

Ο Πόλεμος των Ψεμάτων: Πώς Τεχεράνη, Ιερουσαλήμ και Ουάσιγκτον κατασκευάζουν μια ψεύτικη Ιστορία και τη κάνουν...σημαία. Θυμίζει τον αείμνηστο Χάρρυ Κλύνν όπου σατίριζε λέγοντας: "Εβγήκαν όλοι νικητές...και χάσαν όλοι οι άλλοι"!

Στον πόλεμο του 21ου αιώνα, δηλαδή σε αυτόν που ζούμε ήδη ως Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πύραυλοι δεν είναι το πιο επικίνδυνο όπλο. Το πιο επικίνδυνο όπλο είναι το ψέμα. Γιατί οι πύραυλοι καταστρέφουν πόλεις, αλλά η προπαγάνδα καταστρέφει την ίδια την αλήθεια. Και όταν η αλήθεια πέφτει στο πεδίο της μάχης, τότε οι αυτοκρατορίες αρχίζουν ήδη να χάνουν, ακόμη κι αν πιστεύουν ότι νικούν.

Σαν Ιστορικός ο ίδιος, συχαίνομαι ένα πράγμα: Την ποδοπάτηση και αλλοίωση της Ιστορίας. Είτε αυτή είναι ...της μίας ημέρας, είτε των πέντε αιώνων. Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη βεβήλωση της Ιστορίας από εκείνη που μετατρέπει το αίμα σε ...θρίαμβο και την επιβίωση σε ...«ιστορική συντριβή»!

Ο πόλεμος, από τη φύση του, είναι ήδη τραγωδία. Όταν όμως η προπαγάνδα απλώνει πάνω του το πέπλο της, τότε η τραγωδία μετατρέπεται σε θέαμα. Και το θέαμα, όπως πάντα, υπηρετεί εκείνους που θέλουν να κρύψουν την πραγματικότητα πίσω από φωνές, πίσω από σημαίες και ...μεγαλοστομίες.

Το κείμενο του ΒΝ που κυκλοφορεί ήδη στο διαδίκτυο, είναι ένα από αυτά. Ναί, η ιστοσελίδα αυτή είναι πράγματι μια καλή πηγή ειδήσεων, αλλά ώρες ώρες υπερβάλλει σε βαθμό που αγγίζει ή ξεπερνά τα όρια της υπερβολής. Και μιλώ για εκείνο το ..."καταιγιστικό μανιφέστο"(!) με τα ...«480 χτυπήματα που κατέστρεψαν το Ισραήλ», την «τυφλωμένη αεράμυνα», τον «ξεμεινάρη» Gerald Ford και την ... - μη χειρότερα - «υποχώρηση χιλιάδων Αμερικανών» – δεν είναι απλή υπερβολή ενός ανταποκριτή που παρασύρθηκε από τον ενθουσιασμό του. Είναι μια συνειδητή κατασκευή. Ένα αφήγημα γεννημένο μέσα στους διαδρόμους των μηχανισμών προπαγάνδας, όπου η πληροφορία δεν υπηρετεί την αλήθεια αλλά την εντύπωση.

Και όμως, εδώ βρίσκεται το μεγάλο παράδοξο της εποχής μας. Η προπαγάνδα δεν έχει σημαία. Δεν έχει χρώμα. Δεν έχει πατρίδα. Δεν είναι αποκλειστικό όπλο της μιας πλευράς απέναντι στην άλλη. Η προπαγάνδα είναι η κοινή γλώσσα όλων των "αυτοκρατοριών", μικρών και μεγάλων.

Έρχεται από την Τεχεράνη που μεταμφιέζει την αντοχή σε νίκη. Έρχεται από την Ιερουσαλήμ που παρουσιάζει κάθε χτύπημα ως «χειρουργικά ακριβές». Έρχεται από την Ουάσιγκτον που μετράει «επιτυχίες» (χαχα) ενώ τα αποθέματα πυραύλων και η πολιτική της υπομονή εξαντλούνται.

Και έτσι, μέσα στον θόρυβο των ανακοινώσεων και των τηλεοπτικών θριάμβων, η πραγματική Ιστορία θάβεται.

Η Ιστορία κάτω από τα ...στρώματα

Για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει πραγματικά, πρέπει να κάνει κάτι που ελάχιστοι κάνουν. Να σκάψει κάτω από τα στρώματα. Να αφαιρέσει τις λέξεις της προπαγάνδας όπως αφαιρεί ένας αρχαιολόγος τα στρώματα του χώματος.

Γιατί η Ιστορία μοιάζει θα μπορούσε κανείς να πεί με ...περσικό χαλί! Στρώμα πάνω σε στρώμα. Εποχή πάνω σε εποχή. Και κάθε υπερβολή είναι μια τρύπα που ανοίγουμε εμείς οι ίδιοι στον καθρέφτη μας.

Πρώτο στρώμα: Η δολοφονία του Χαμενεΐ

Το πρώτο στρώμα αυτής της τραγικής αφήγησης είναι η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Ναι, συνέβη.

Στις 28 Φεβρουαρίου του 2026, σε μια κοινή αμερικανοϊσραηλινή επιδρομή, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν σκοτώθηκε μαζί με στενούς συνεργάτες του. Η επιχείρηση έφερε το όνομα «Epic Fury» και αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο πλήγμα σε έναν πόλεμο που ήδη έδειχνε τα δόντια του.

Η είδηση επιβεβαιώθηκε από όλες τις πλευρές. Από την ίδια την Τεχεράνη μέχρι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Και όμως, ακόμη και σε αυτή τη στιγμή της ωμής πραγματικότητας, η προπαγάνδα βρήκε τρόπο να εισχωρήσει.

Η ιρανική πλευρά παρουσίασε την επιχείρηση αποκλειστικά ως «έγκλημα πολέμου», αποσιωπώντας την ίδια τη λογική των πολέμων αλλαγής καθεστώτων που οι ίδιες οι μεγάλες δυνάμεις έχουν εφαρμόσει επί δεκαετίες. Η δυτική πλευρά, από την άλλη, μίλησε για «στρατηγική εξουδετέρωση απειλής», λες και η δολοφονία ενός αρχηγού κράτους είναι απλώς μια επιτυχής κίνηση σε μια σκακιέρα. Δηλαδή, μ' άλλα λόγια, αν ο Σάχης Παχλεβί δεν είχε διαφύγει τότε το 1979 και τον σκότωναν οι Ιρανοί, δεν θα ήταν έγκλημα πολέμου; Ε; Τι λεει λοιπόν το Ιράν; Για όνομα του Θεού!

Και έτσι η πραγματικότητα εξαφανίστηκε. Γιατί η προπαγάνδα δεν ρωτάει ποτέ αν κάτι είναι ηθικό. Ρωτάει μόνο αν είναι χρήσιμο.

Δεύτερο στρώμα: Η επιχείρηση «True Promise 4»

Το δεύτερο στρώμα είναι η επιχείρηση που οι Ιρανοί ονόμασαν «True Promise 4». Ήταν πραγματική. Ήταν σκληρή. Και ήταν αιματηρή.

Το Ιράν εξαπέλυσε διαδοχικά κύματα πυραύλων. Μέχρι το τεσσαρακοστό κύμα και πέρα. Πύραυλοι Qadr, Emad, Kheibar-Shekan και οι υπερηχητικοί Fattah εκτοξεύθηκαν εναντίον στόχων στο Ισραήλ και σε βάσεις στον Κόλπο.

Το τεσσαρακοστό κύμα χτύπησε περισσότερους από πενήντα στόχους. Το Τελ Αβίβ, την Ιερουσαλήμ, τη Χάιφα.

Και εδώ η προπαγάνδα άρχισε να εργάζεται με τον πιο παλιό τρόπο της Ιστορίας: την υπερβολή.

Το κείμενο που κυκλοφορεί μιλά για «480 έως 600 χτυπήματα που κατέστρεψαν το Ισραήλ». Μιλά για «τυφλωμένη αεράμυνα». Μιλά για «γονατισμένο κράτος».

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Το Ισραήλ διαθέτει ένα από τα πιο πυκνά δίκτυα αντιπυραυλικής άμυνας στον κόσμο. Το Arrow, το David’s Sling και το Iron Dome λειτουργούν μαζί ως πολυεπίπεδη ασπίδα.

Το σύστημα αναχαίτισε το 80 έως 90 τοις εκατό των πυραύλων.

Οι ζημιές υπάρχουν. Η αναστάτωση υπάρχει. Αλλά το κράτος δεν κατέρρευσε. Οι νεκροί μέχρι σήμερα είναι δώδεκα.

Δώδεκα άνθρωποι σε έναν πόλεμο πυραύλων. Δώδεκα ζωές που χάθηκαν.

Και όμως, η προπαγάνδα και από τις δύο πλευρές μετατρέπει αυτόν τον πόλεμο φθοράς σε τηλεοπτικό θρίαμβο.

Τρίτο στρώμα: Το σχολείο στο Mινάμπ

Η τρίτη και πιο τραγική σελίδα είναι το σχολείο στο Mινάμπ. Εκεί όπου η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί. Μια βολή – πιθανότατα αμερικανική – έπληξε ένα σχολείο θηλέων. Κορίτσια δώδεκα έως δεκατεσσάρων ετών. Εκατόν εξήντα οκτώ έως εκατόν ογδόντα νεκρά παιδιά.

Το γεγονός επιβεβαιώθηκε από όλες τις πλευρές. Αλλά και εδώ η προπαγάνδα έφτασε στο πιο σκοτεινό της σημείο.

Η ιρανική πλευρά μίλησε για «μαζική δολοφονία». Η δυτική πλευρά το χαρακτήρισε «παράπλευρη απώλεια». Αλλά όταν το αίμα παιδιών μετατρέπεται σε επιχείρημα, τότε η Ιστορία κλείνει τα μάτια της από ντροπή...

Τέταρτο στρώμα: Η φθορά της αμερικανικής μηχανής

Το τέταρτο στρώμα αφορά την ίδια την Αμερική. Γιατί ο πόλεμος δεν καταναλώνει μόνο ανθρώπινες ζωές. Καταναλώνει και αποθέματα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάστηκαν να μεταφέρουν συστήματα THAAD και Patriot από τη Νότια Κορέα προς τη Μέση Ανατολή. Τα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης μειώνονται μετά από έντεκα ημέρες συνεχούς σύγκρουσης. Η Σεούλ βέβαια διαμαρτυρήθηκε, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει την απόφαση.

Στα ιρανικά μέσα εμφανίστηκαν αναφορές για «κατεστραμμένα THAAD». Στα αμερικανικά μέσα όμως, η μεταφορά παρουσιάστηκε ως ...απλή «ενίσχυση»!

Η αλήθεια είναι πιο απλή ασφαλώς. Ο πόλεμος φθοράς καταναλώνει ακόμη και τις μεγαλύτερες στρατιωτικές μηχανές.

Πέμπτο στρώμα: Ρωσία, Κίνα και οι μύθοι της εμπλοκής

Το πέμπτο στρώμα αφορά τη Ρωσία και την Κίνα. Ναι, υπάρχει στήριξη από αυτούς, είναι αναμφισβήτητο και πάρα πολύ φυσικό. Και οι δύο αυτοί δεν θέλουν επ' ουδενί να νικήσει ο Αμερικάνος για πολλούς και ευνόητους λόγους. Και βοηθούν βεβαίως υποδόρια όπως μπορούν. Πληροφορίες από δορυφόρους, ανταλλακτικά, οικονομικές γραμμές κλπ.

Αλλά η εικόνα που παρουσιάζεται – ότι πίσω δηλαδή από κάθε ιρανικό πύραυλο βρίσκεται μια ...ρωσική αεροδιαστημική δύναμη – είναι υπερβολή. Ε, όχι δα, έλεος! Δεν ειναι τόσο κορόϊδα τουλάχιστον οι Ρώσοι, να καρφωθούν. Το κάνουν μεν, αλλά...με πολύ ρέγουλο.

Εξ' άλλου, το Ιράν διαθέτει δική του βιομηχανία όπλων. Έχει δικά του δίκτυα και δική του στρατηγική. Η προπαγάνδα όμως προτιμά να παρουσιάζει κάθε επιβίωση ως ...«νίκη κάποιου άλλου»!

Έκτο στρώμα: Οι δηλώσεις Rezaei

Το έκτο στρώμα είναι οι δηλώσεις του Moχσέν Rεζάι.

Μίλησε για ...«ατελείωτους πυραύλους», για «τρία στάδια πολέμου», για «ΗΠΑ που δεν ελέγχουν το Ορμούζ»... Μόνο για παρακολουθήσεις των αμερικανών σε κάθε τους βήμα δε μας είπε! Οι δηλώσεις έγιναν. Αλλά η προπαγάνδα τις μετέτρεψε σε μύθο.

Ο πόλεμος συνεχίζεται. Το Ιράν έχει δεχθεί πραγμτικά σοβαρά πλήγματα στις υποδομές του. Ουδέν αναμφισβήτητον τούτου. Οπότε...η μία υπερβολή γεννά την άλλη!

Έβδομο στρώμα: Ο μύθος της «φυγής»

Το έβδομο στρώμα αφορά το αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford. Σύμφωνα με τα κείμενα προπαγάνδας, το πλοίο «ξέμεινε από πυρομαχικά» και «διέφυγε». Παραλίγο να γράψουν και ότι...τό 'βαλε και στα πόδια!

Η πραγματικότητα βεβαίως είναι εντελώς διαφορετική. Το πλοίο παραμένει ενεργό μαζί με το Abraham Lincoln. Δεν υπάρχει λοιπόν μαζική υποχώρηση. Αυτό μόνο του έλειπε του Τράμπ για να τον κρεμάσουν οι νεοταξικές φυλλάδες στα μανταλάκια. Ο πόλεμος, είναι πόλεμος φθοράς κι αυτό πρέπει να γίνεται κατανοητό. Από όλους.

Όγδοο στρώμα: Η γλώσσα του φανατισμού

Το όγδοο στρώμα είναι ίσως το πιο επικίνδυνο από όλα. Δεν αφορά πυραύλους, στρατηγούς ή αεροπλανοφόρα. Αφορά την πλευρά που παίρνει ο καθένας και που για να πείσει, καταφεύγει σε ρητορικές απαράδεκτες.

Σε αυτό το σημείο, η προπαγάνδα δεν προσπαθεί πλέον να πείσει. Προσπαθεί να φανατίσει.

Η παρουσίαση του Ισραήλ ως ...«γονατισμένου» κράτους και η σύγκριση του Nετανιάχου με τον Χίτλερ, δεν αποτελούν πολιτική ανάλυση. Δεν είναι καν ιστορική κρίση. Δεν είναι καν πολεμική ρητορική με την κλασική έννοια. Είναι φθηνή δημαγωγία.

Γιατί όταν κάθε εχθρός βαφτίζεται «Χίτλερ» (μη ξεχνάμε ότι πριν από τρία χρόνια, «Χίτλερ» χαρακτήριζαν οι δυτικές νεοταξικές φυλλάδες τον Πούτιν όταν έκανε επέμβαση στην Ουκρανία υπερασπιζόμενος τη πατρίδα του) τότε η Ιστορία παύει να είναι δάσκαλος και μετατρέπεται σε εργαλείο προπαγάνδας.

Ο ναζισμός υπήρξε ένα μοναδικό ιστορικό φαινόμενο, με συγκεκριμένες συνθήκες, εγκλήματα και ιδεολογική δομή. Το γέννημα του δε, ο Νεο-Ναζισμός, ο οποίος μάλιστα επικρατεί στην Ουκρανία καθαρά, είναι...απόλυτα δεκτός από τους νεοταξίτες. Παράδοξο ε; Όχι, αν το δει κάποιος με τη σκιά της προπαγάνδας. Επομένως, η επιπόλαιη χρήση του ως πολιτικού χαρακτηρισμού, ασφαλώς και δεν εξηγεί τίποτε. Αντίθετα, αδειάζει την ίδια τη λέξη από το πραγματικό της νόημα. Και αυτό δεν είναι απλώς λάθος. Είναι επικίνδυνο.

Γιατί τέτοιες συγκρίσεις δεν οδηγούν σε κατανόηση των γεγονότων. Δεν φωτίζουν την πραγματικότητα. Αντίθετα, την σκοτεινιάζουν ακόμη περισσότερο.

Μετατρέπουν έναν γεωπολιτικό πόλεμο σε θρησκευτικό μίσος. Μετατρέπουν πολιτικές αποφάσεις σε απόλυτη ηθική καταδίκη. Και όταν η σύγκρουση παρουσιάζεται ως μάχη μεταξύ «δαιμόνων» και «αγγέλων», τότε κάθε συζήτηση παύει να έχει νόημα.

Και εδώ αξίζει να θυμηθούμε κάτι που σκόπιμα ξεχνούν όσοι χρησιμοποιούν τέτοιες συγκρίσεις. Αν μια χώρα βρεθεί πραγματικά αντιμέτωπη με υπαρξιακή απειλή, θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που διαθέτει για να επιβιώσει. Αυτό δεν είναι ιδεολογία. Είναι ο σκληρός νόμος της Ιστορίας.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ελλάδα, τη πατρίδα μας. Μια χώρα που βρίσκεται ήδη περικυκλωμένη από γεωπολιτικές εντάσεις και ιστορικούς ανταγωνισμούς.

Αν η Ελλάδα βρισκόταν μπροστά σε έναν άμεσο και υπαρξιακό κίνδυνο, αν απειλούνταν η ίδια της η ύπαρξη ως κράτους, ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι ένας πραγματικά ισχυρός και αδέσμευτος ηγέτης δε θα χρησιμοποιούσε κάθε μέσο για να την υπερασπιστεί;

Και τότε τι θα έλεγαν οι ίδιοι που σήμερα μοιράζουν εύκολους ιστορικούς χαρακτηρισμούς; Θα αποκαλούσαν και έναν Έλληνα ηγέτη «Χίτλερ» επειδή υπερασπίστηκε τη χώρα του; Ελάτε τώρα!

Η Ιστορία δεν λειτουργεί με συνθήματα. Δεν λειτουργεί με ηθικές καρικατούρες.

Γιατί όταν ο εχθρός παρουσιάζεται ως απόλυτο κακό, τότε κάθε μέσο θεωρείται δικαιολογημένο. Κάθε πράξη βαφτίζεται «δίκαιη» και κάθε όριο καταρρέει.

Κι αν κάποιοι θέλουν να χρησιμοποιούν τέτοιους χαρακτηρισμούς, ας κοιτάξουν πώς συμπεριφέρονται τα καθεστώτα με τους υπηκόους τους. Η άτυχη κοπέλα, φοιτήτρια, που σκοτώθηκε από τους Φρουρούς της Επανάστασης πριν δύο χρόνια επειδή δε φορούσε τη χιτζάμπ, πιστοποιεί το ποιοί είναι φασίστες και ποιοί όχι.

Ένατο στρώμα: Το Ορμούζ

Το ένατο στρώμα είναι το Στενό του Ορμούζ. Το Ιράν μπορεί να το κλείσει. Αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν οικονομική αυτοκτονία. Οι χώρες του Κόλπου δεν εγκατέλειψαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προπαγάνδα όμως προτιμά απλές εικόνες. Προδότες από τη μία. Αδύναμους από την άλλη.

Δέκατο Στρώμα: Η μεγάλη απάτη

Και έτσι φτάνουμε στη μεγάλη απάτη. Η προπαγάνδα παίρνει την πραγματικότητα και την βάφει με χρώματα θριάμβου.

Το Ιράν αντέχει. Αλλά δεν κατέστρεψε κανέναν.

Το Ισραήλ αντεπιτίθεται. Αλλά δεν νίκησε.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν παρούσες. Αλλά ο πόλεμος φθοράς τις εξαντλεί.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει μέχρι στιγμής και τίποτε άλλο. Και ασφαλώς η Ιστορία γράφεται με αίμα, όχι με κεφαλαία γράμματα σε ιστοσελίδες.

Εν κατακλείδι

Και κάπου εδώ, μέσα σε αυτό το πέπλο των ανακοινώσεων, των θριάμβων και των τηλεοπτικών πανηγυρισμών, αποκαλύπτεται η πιο επικίνδυνη διάσταση του σύγχρονου πολέμου. Δεν είναι μόνο οι πύραυλοι. Δεν είναι μόνο τα drones. Είναι η μάχη για την ίδια την πραγματικότητα.

Γιατί οι αυτοκρατορίες του 21ου αιώνα δεν πολεμούν μόνο στο έδαφος, στη θάλασσα ή στον ουρανό. Πολεμούν μέσα στο μυαλό των ανθρώπων. Και εκεί η προπαγάνδα είναι το πιο αποτελεσματικό τους όπλο.

Το Ιράν φωνάζει ότι κατέρριψε την αμερικανική παντοδυναμία. Μπούρδες.

Το Ισραήλ διακηρύσσει ότι διατηρεί απόλυτο έλεγχο. Μπούρδες στο τετράγωνο. Η Ουάσιγκτον μιλά για «διαχειρίσιμη σύγκρουση». Αυτό κι αν είναι μπούρδες.

Και όμως, πίσω από όλες αυτές τις λέξεις υπάρχει μια αλήθεια που καμία πλευρά δεν θέλει να παραδεχτεί. Ο πόλεμος φθοράς δεν έχει νικητές κύριοι. Έχει μόνο επιζώντες.

Οι αυτοκρατορίες δεν καταρρέουν πάντα από μια μεγάλη ήττα. Πιο συχνά καταρρέουν αργά, όταν αρχίζουν να πιστεύουν τα δικά τους ψέματα. Όταν οι στρατηγοί τους διαβάζουν τα δελτία Τύπου τους και τα περνούν για πραγματικότητα ή ακόμη χειρότερα, οταν οι κοινωνίες τους τρέφονται με αφηγήματα αντί για αλήθεια.

Η Ιστορία έχει δει αυτή την παράσταση πολλές φορές. Τη γνώρισε η Ρώμη όταν νόμιζε ότι ο κόσμος της ανήκει. Τη γνώρισε η Βρετανική Αυτοκρατορία όταν πίστευε ότι ο ήλιος δεν δύει ποτέ πάνω της. Τη γνώρισε η Σοβιετική Ένωση όταν τα ψέματα της προπαγάνδας της έγιναν πιο δυνατά από την πραγματικότητα.

Γιατί στο τέλος η Ιστορία είναι πάντα πιο ισχυρή από την προπαγάνδα. Πιο υπομονετική από τους στρατηγούς. Πιο αδυσώπητη από τους πολιτικούς.

Η Ιστορία δεν γράφεται με τις ανακοινώσεις του IRGC. Δεν γράφεται με τα δελτία Τύπου του Πενταγώνου. Δεν γράφεται καν με τις δηλώσεις των κυβερνήσεων.

Γράφεται με τον χρόνο.

Και ο χρόνος, όσο κι αν καθυστερεί, κάνει πάντα το ίδιο πράγμα. Σηκώνει το πέπλο.

Και τότε, πίσω από τα μεγάλα λόγια και τα θριαμβευτικά πρωτοσέλιδα, μένει μόνο αυτό που υπήρχε από την αρχή. Η γυμνή αλήθεια της Ιστορίας.

Και εκείνη δεν ανήκει σε καμία αυτοκρατορία κύριοι του ΒΝ. Δεν υπακούει σε κανένα καθεστώς. Δεν φοβάται καμία προπαγάνδα.

Ανήκει μόνο σε όσους έχουν το θάρρος να τη δουν.

Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com