Κάτι πολύ επικίνδυνο ετοιμάζεται στην Ανατολική Ευρώπη!

Ενώ οι Ρώσοι τσακίζουν τους Ουκρανούς στο Ντονέτσκ!

Το ΝΑΤΟ πυκνώνει τις πτήσεις γύρω από το Καλίνινγκραντ, το Κίεβο συζητά επιστράτευση γυναικών και η Ρωσία πλησιάζει στα τελευταία μεγάλα ουκρανικά οχυρά του Ντονμπάς! Τίποτε πλέον δεν θυμίζει μια σύγκρουση που βαδίζει προς αποκλιμάκωση. Αντιθέτως, όλα δείχνουν πως κάποια κέντρα εξουσίας στη Δύση προετοιμάζονται για την επόμενη και σαφώς πιο επικίνδυνη πράξη του ουκρανικού δράματος.

Την ώρα που ο ρωσικός στρατός συνεχίζει να πιέζει τις ουκρανικές γραμμές στο Ντονμπάς και πλησιάζει στα τελευταία μεγάλα οχυρωμένα συγκροτήματα του Κραματόρσκ και του Σλαβιάνσκ, στο Κίεβο επανέρχεται με ένταση η συζήτηση για διεύρυνση της επιστράτευσης, μείωση του ηλικιακού ορίου ακόμη και στα 18 έτη και ενδεχόμενη υποχρεωτική στρατολόγηση γυναικών.

Παράλληλα, γύρω από τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ καταγράφεται αυξημένη δραστηριότητα αναγνωριστικών αεροσκαφών, ιπτάμενων τάνκερ και αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ.

Ρώσοι στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι κινήσεις αυτές ενδέχεται να συνδέονται με την προετοιμασία κάποιας νέας ουκρανικής ενέργειας ή ακόμη και μιας προβοκάτσιας κοντά στα ρωσικά σύνορα.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές. Δεν μπορούν όμως και να απορριφθούν αβασάνιστα, καθώς εντάσσονται σε ένα ευρύτερο κλίμα στρατιωτικής κινητοποίησης, επιθετικής ρητορικής και προετοιμασίας της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για το ενδεχόμενο άμεσης σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν η ένταση αυξάνεται. Αυτό είναι πλέον ολοφάνερο. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος σχεδιάζει την επόμενη κίνηση και μέχρι πού είναι διατεθειμένος να οδηγήσει την Ευρώπη.

Το Κίεβο αναζητεί στρατιώτες εκεί όπου δεν υπάρχουν πια

Η επίσκεψη του Αμερικανού απεσταλμένου Κιθ Κέλογκ στο Κίεβο συνέπεσε με την επαναφορά μιας συζήτησης που αποκαλύπτει το πραγματικό μέγεθος της ουκρανικής αιμορραγίας: Ποιοι θα σταλούν τώρα στο μέτωπο, όταν οι διαθέσιμες εφεδρείες εξαντλούνται;

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν σε ουκρανικά και ρωσικά μέσα, στο τραπέζι βρίσκονται η μείωση του κατώτατου ορίου επιστράτευσης στα 18 έτη και η επέκταση της υποχρεωτικής στράτευσης στις γυναίκες.

Το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας φέρεται να έχει προχωρήσει στην αγορά μεγάλης ποσότητας γυναικείου στρατιωτικού εξοπλισμού, ενώ έχουν κατατεθεί διαφορετικές νομοθετικές προτάσεις σχετικές με τη στρατιωτική υπηρεσία των γυναικών.

Ταυτόχρονα, ουκρανικά μέσα ενημέρωσης και διαμορφωτές κοινής γνώμης προβάλλουν ολοένα συχνότερα τη συμμετοχή των γυναικών στον στρατό ως αναγκαίο βήμα «ισότητας».

Η ίδια, όμως, επικοινωνιακή μηχανή που χθες παρουσίαζε τον πόλεμο σαν έναν θρίαμβο που βρισκόταν προ των πυλών, σήμερα προετοιμάζει τις γυναίκες και τα παιδιά της Ουκρανίας να καλύψουν τα κενά μιας εξαντλημένης πολεμικής μηχανής.

Εδώ τελειώνει η προπαγάνδα και αρχίζει η τραγωδία.

Όταν ένα κράτος αναζητεί πλέον στρατιώτες ανάμεσα στους δεκαοκτάχρονους και συζητά την υποχρεωτική επιστράτευση των γυναικών, δεν βρίσκεται μπροστά σε κάποια «τελική νίκη». Βρίσκεται αντιμέτωπο με μια δραματική έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού, την οποία οι δυτικές πρωτεύουσες επιχειρούν να καλύψουν με νέες ουκρανικές ζωές.

Καμία πραγματική ειρήνη χωρίς λύση του εδαφικού

Ο Κέλογκ επανέλαβε, σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνωρίζουν ως ρωσικές την Κριμαία, το Ντονμπάς, τη Χερσώνα και τη Ζαπορίζια.

Η θέση αυτή ακουμπά στον πυρήνα του προβλήματος. Διότι χωρίς οριστική συμφωνία για το εδαφικό καθεστώς των περιοχών αυτών, οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός δεν θα συνιστά ειρήνη. Θα αποτελεί απλώς πάγωμα της σύγκρουσης και προετοιμασία για τον επόμενο πόλεμο.

Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Ντμίτρι Ντεγκτιάριοφ το διατύπωσε καθαρά: Εάν το ζήτημα της αναγνώρισης παραμείνει ανοικτό, τότε ο πόλεμος δεν θα έχει πραγματικά τελειώσει. Θα έχει απλώς ανασταλεί μέχρι να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την επανέναρξή του.

Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι επιθυμούν ορισμένοι ακραίοι κύκλοι της Δύσης: Όχι μια σταθερή και βιώσιμη ειρήνη, αλλά μια προσωρινή παύση που θα επιτρέψει τον επανεξοπλισμό της Ουκρανίας και την επανάληψη της αναμέτρησης σε ευνοϊκότερο χρόνο.

Η μυστική επίσκεψη του αρχηγού της CIA στη Μόσχα

Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν στο μεταξύ οι αναφορές για επίσκεψη του διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ στη Μόσχα και για επαφές του με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Το Κρεμλίνο, διά του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, ανέφερε ότι ο Ράτκλιφ δεν συναντήθηκε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Εφόσον, όμως, οι πληροφορίες για τις επαφές επιβεβαιώνονται, το γεγονός φανερώνει ότι κάτω από τη θορυβώδη επιφάνεια των δημόσιων δηλώσεων εξακολουθούν να λειτουργούν μυστικοί δίαυλοι επικοινωνίας.

Και αυτό δεν είναι ασήμαντο.

Όταν ο επικεφαλής της ισχυρότερης αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών βρίσκεται στη Μόσχα, ενώ ο Αμερικανός προεδρικός απεσταλμένος συζητά στο Κίεβο την επέκταση της επιστράτευσης, είναι προφανές ότι εξελίσσεται ένα πολύ μεγαλύτερο παρασκήνιο από εκείνο που επιτρέπεται να γνωρίζει η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.

Πρωτοφανής αεροπορική δραστηριότητα γύρω από το Καλίνινγκραντ

Την ίδια στιγμή, η στρατιωτική αεροπορία του ΝΑΤΟ εμφανίζει αυξημένη δραστηριότητα στην περιοχή της Βαλτικής και γύρω από το Καλίνινγκραντ.

Σύμφωνα με αναφορές ανοικτών πηγών, στην περιοχή επιχείρησαν το αμερικανικό αναγνωριστικό ARTEMIS II, το σουηδικό S102B Korpen, δύο αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού A330 MRTT, ένα αμερικανικό KC-135 και ένα αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου E-3A AWACS.

Καταγράφηκε επίσης κίνηση ισπανικού A330 MRTT προς το πολωνικό Ζέσουφ, το οποίο έχει μετατραπεί στον βασικό κόμβο μεταφοράς δυτικού στρατιωτικού υλικού προς την Ουκρανία.

Μεμονωμένα, καμία από αυτές τις πτήσεις δεν αποδεικνύει προετοιμασία επίθεσης ή προβοκάτσιας. Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται για αναγνώριση, επιτήρηση, ανεφοδιασμό, μεταφορές και υποστήριξη ασκήσεων. Η συγκέντρωση, όμως, τόσων διαφορετικών μέσων στην ίδια γεωγραφική περιοχή δικαιολογεί την αυξημένη προσοχή.

Ο Σεργκέι Λιποβόι, ήρωας της Ρωσίας και πρόεδρος της οργάνωσης «Αξιωματικοί της Ρωσίας», υποστηρίζει ότι οι πτήσεις των αναγνωριστικών αεροσκαφών δεν είναι τυχαίες. Κατά την εκτίμησή του, τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ συλλέγουν πληροφορίες και παρέχουν δεδομένα στοχοποίησης για ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο ρωσικό έδαφος.

Πρόκειται ασφαλώς για ρωσική εκτίμηση και όχι για αποδεδειγμένο γεγονός. Εάν, όμως, επιβεβαιωνόταν ότι νατοϊκά μέσα προσφέρουν απευθείας δεδομένα για επιθέσεις στο εσωτερικό της Ρωσίας, τότε η περιβόητη διάκριση ανάμεσα στην «υποστήριξη της Ουκρανίας» και στην άμεση συμμετοχή του ΝΑΤΟ στον πόλεμο θα είχε ουσιαστικά καταρρεύσει.

Το «ιπτάμενο νεκροτομείο» και οι σκοτεινές φήμες

Ορισμένοι ρωσικοί λογαριασμοί χαρακτήρισαν ένα από τα αεροσκάφη που κατευθύνονταν προς το Ζέσουφ «ιπτάμενο νεκροτομείο του ΝΑΤΟ», υποστηρίζοντας ότι χρησιμοποιείται για τη μεταφορά σορών ξένων μισθοφόρων ή στρατιωτικών συμβούλων.

Δεν έχουν παρουσιαστεί επαρκή και ανεξάρτητα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν αυτόν τον δραματικό ισχυρισμό. Η φήμη, ωστόσο, φανερώνει πόσο αδιαφανής έχει γίνει η πραγματική έκταση της δυτικής εμπλοκής στην Ουκρανία.

Πόσοι ξένοι στρατιωτικοί βρίσκονται στο ουκρανικό έδαφος; Ποιος είναι ο ακριβής ρόλος τους; Περιορίζονται στην εκπαίδευση και στην τεχνική υποστήριξη ή συμμετέχουν στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση επιχειρήσεων;

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ζητούν από τους πολίτες τους να αποδεχθούν περισσότερες δαπάνες, περισσότερα όπλα και περισσότερη πολεμική προετοιμασία, αλλά αρνούνται να τους αποκαλύψουν ολόκληρη την αλήθεια για το βάθος της εμπλοκής τους.

Η Ευρώπη εκπαιδεύεται για τον πόλεμο που υποτίθεται ότι δεν επιθυμεί

Η αυξημένη δραστηριότητα γύρω από το Καλίνινγκραντ συμπίπτει με συνεχείς ασκήσεις και πολεμικές προετοιμασίες σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Ρωσικές και ουκρανικές πηγές επικαλούνται, μεταξύ άλλων, την άσκηση Aurora-26 στη Σουηδία, κατά την οποία φέρεται να συμπεριλήφθηκε εκπαίδευση για την ταχεία δημιουργία εγκαταστάσεων κράτησης αιχμαλώτων πολέμου.

Μία άσκηση δεν αποδεικνύει ότι επίκειται γενικευμένος πόλεμος. Όταν, όμως, οι ασκήσεις, οι στρατιωτικές δαπάνες, η συγκέντρωση δυνάμεων και η επίσημη ρητορική κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, η συνολική εικόνα δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Η Ευρώπη μιλά διαρκώς για ειρήνη, ενώ εξοπλίζεται για πόλεμο. Δηλώνει ότι επιδιώκει την αποκλιμάκωση, ενώ καλλιεργεί στους λαούς της τον φόβο μιας αναπόφευκτης σύγκρουσης με τη Ρωσία. Υποστηρίζει ότι προστατεύει την Ουκρανία, ενώ απαιτεί από την Ουκρανία να ρίξει στη φωτιά και την τελευταία διαθέσιμη γενιά της.

Κάποιοι, λοιπόν, ψεύδονται. Και είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν βρίσκεται στη διάθεση των ευρωπαϊκών λαών όλη η αλήθεια.

Οι Ρώσοι σφίγγουν τη μέγγενη στο Ντονμπάς

Ενώ το διπλωματικό και στρατιωτικό παρασκήνιο πυκνώνει, στο έδαφος η ρωσική πίεση συνεχίζεται.

Στην περιφέρεια του Σούμι, οι ρωσικές δυνάμεις φέρεται να έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τη Νοβοκονσταντίνοβκα και να προετοιμάζονται για επιχειρήσεις προς το Στέποβε και το Γιαστρέμπινοε. Η περιοχή θεωρείται σημαντική για την προστασία της πλευράς του ρωσικού προγεφυρώματος και την αποτροπή ουκρανικών αντεπιθέσεων.

Στην κατεύθυνση του Κραματόρσκ, μονάδες της ρωσικής Ομάδας Δυνάμεων «Νότος» κατέλαβαν, σύμφωνα με ρωσικές ανακοινώσεις, τη Φεντόροβκα και τα γύρω υψώματα. Ο έλεγχος των υψωμάτων διευρύνει τη ζώνη επιτήρησης και προσβολής με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τις ουκρανικές μετακινήσεις.

Επόμενος στόχος φέρεται να είναι η Μπελοκουζμίνοβκα. Η προέλαση, πάντως, αναμένεται δύσκολη, καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν δημιουργήσει εκτεταμένες οχυρώσεις, χαρακώματα και ενισχυμένες θέσεις.

Ο πόλεμος δεν εξελίσσεται σαν κινηματογραφική επέλαση. Είναι μια αργή, αιματηρή διαδικασία φθοράς, όπου κάθε ύψωμα, κάθε δενδροστοιχία και κάθε οικισμός μετατρέπεται σε ξεχωριστό πεδίο μάχης.

Ο δρόμος των δώδεκα χιλιομέτρων που έγινε νεκροταφείο

Ιδιαίτερα δραματική εμφανίζεται η κατάσταση στον οδικό άξονα που συνδέει την Κοστιαντινίβκα με την Ολεξίεβο-Ντρουζκίβκα.

Πρόκειται για έναν δρόμο μήκους περίπου δώδεκα χιλιομέτρων, μέσω του οποίου οι ουκρανικές δυνάμεις επιχείρησαν να μεταφέρουν ενισχύσεις και στρατιωτικό υλικό. Οι εικόνες που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο δείχνουν κατεστραμμένα οχήματα και εγκαταλειμμένο εξοπλισμό, μετατρέποντας την αρτηρία ανεφοδιασμού σε έναν πραγματικό «δρόμο του θανάτου».

Αναφορές κάνουν λόγο και για σορούς στρατιωτών στις γύρω δασικές εκτάσεις και στα χαντάκια. Οι πληροφορίες αυτές χρειάζονται επιτόπια επιβεβαίωση, αλλά ακόμη και η εικόνα των κατεστραμμένων φαλάγγων αποτυπώνει τη σκληρότητα ενός πολέμου που στη Δύση παρουσιάζεται συχνά σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι με χάρτες, σύμβολα και χρωματισμένα βέλη.

Πίσω από κάθε βέλος, όμως, υπάρχουν άνθρωποι. Και πίσω από κάθε «νέα ενίσχυση» υπάρχουν νέοι που στέλνονται σε ένα μέτωπο από το οποίο πολλοί δεν θα επιστρέψουν ποτέ.

Οι μάχες πλησιάζουν στη Ντρουζκίβκα

Στην κατεύθυνση της Ντρουζκίβκα, οι ρωσικές δυνάμεις φέρεται να έχουν εισέλθει στο Οσίκοβε και να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού. Σφοδρές μάχες συνεχίζονται στην Ολεξίεβο-Ντρουζκίβκα, η απώλεια της οποίας θα μπορούσε να μεταφέρει τις επιχειρήσεις στις άμεσες προσβάσεις της ίδιας της πόλης.

Οι ουκρανικές δυνάμεις εξακολουθούν να διοχετεύουν ενισχύσεις στην περιοχή, παρά τις απώλειες σε προσωπικό και υλικό. Η επιμονή τους καταδεικνύει τη στρατηγική σημασία της θέσης. Αν καταρρεύσει αυτό το αμυντικό σημείο, η Ντρουζκίβκα θα βρεθεί υπό πολύ μεγαλύτερη πίεση και η ρωσική μέγγενη γύρω από το σύμπλεγμα Κραματόρσκ–Σλαβιάνσκ θα σφίξει ακόμη περισσότερο.

Ρωσικές πηγές υποστηρίζουν επίσης ότι αναγνωριστική ομάδα διείσδυσε μέσα στην πόλη και εξουδετέρωσε τέσσερις Ουκρανούς στρατιώτες σε μάχη εκ του συστάδην. Πρόκειται για ισχυρισμό που δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος.

Στην κατεύθυνση της Ντομπροπίλια, οι ρωσικές δυνάμεις φέρεται να ανέκτησαν το Κούτσεριβ Γιαρ και να σταθεροποίησαν τις θέσεις τους έπειτα από προηγούμενη ουκρανική αντεπίθεση.

Οι εξελίξεις που δεν εμφανίζονται ακόμη στους χάρτες

Ο Ντμίτρι Ντεγκτιάριοφ υποστηρίζει ότι οι δημόσια διαθέσιμοι χάρτες δεν αποτυπώνουν ολόκληρη την εικόνα του μετώπου. Σύμφωνα με δικές του πληροφορίες, ρωσικές δυνάμεις έχουν ήδη εισέλθει στο Ζολοτί Κολόντιαζ και έχουν αρχίσει μάχες για τον έλεγχο του χωριού.

Ο ίδιος υπαινίσσεται ότι βρίσκονται σε εξέλιξη και άλλες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν μπορούν ακόμη να δημοσιοποιηθούν. Κάνει μάλιστα λόγο για γεγονότα «μεγάλης κλίμακας» στις κατευθύνσεις του Ορίχιβ και του Κουπιάνσκ, χωρίς να παραθέτει περισσότερα στοιχεία.

Οι αναφορές αυτές πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη μέχρι να εμφανιστούν απτές αποδείξεις. Στον σύγχρονο πόλεμο, η πληροφορία αποτελεί όπλο εξ' ίσου σημαντικό με το πυροβολικό και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Οι δύο πλευρές αποκρύπτουν επιτυχίες, μεγαλοποιούν τις απώλειες του αντιπάλου και χρησιμοποιούν τη φήμη ως μέσο ψυχολογικής πίεσης.

Όμως η γενική κατεύθυνση των εξελίξεων είναι δύσκολο να συγκαλυφθεί: Οι ρωσικές δυνάμεις πιέζουν, οι ουκρανικές εφεδρείες λιγοστεύουν και η Δύση αναζητεί τρόπο να αποτρέψει μια στρατηγική κατάρρευση χωρίς να παραδεχθεί την αποτυχία της πολιτικής της.

Οι λαοί οδηγούνται προς την άβυσσο χωρίς να ερωτηθούν

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Στο Κίεβο συζητούν πώς θα επιστρατεύσουν περισσότερους ανθρώπους. Στη Βαλτική πυκνώνουν οι στρατιωτικές πτήσεις. Στην Ευρώπη πραγματοποιούνται ασκήσεις για σενάρια γενικευμένου πολέμου. Στο Ντονμπάς οι ρωσικές δυνάμεις προωθούνται προς τις τελευταίες μεγάλες ουκρανικές αμυντικές γραμμές.

Και μέσα σε όλα αυτά, οι ευρωπαϊκοί λαοί παραμένουν θεατές μιας πορείας που μπορεί να τους οδηγήσει στην καταστροφή.

Κανένας δεν τους ρώτησε αν επιθυμούν έναν πόλεμο με τη Ρωσία.

Κανένας δεν τους εξήγησε πού τελειώνει η «βοήθεια προς την Ουκρανία» και πού αρχίζει η άμεση συμμετοχή στη σύγκρουση.

Κανένας δεν τους είπε πόσοι άνθρωποι πρέπει ακόμη να θυσιαστούν για να διασωθεί το γόητρο μιας δυτικής πολιτικής ηγεσίας που αρνείται πεισματικά να παραδεχθεί ότι οι σχεδιασμοί της απέτυχαν.

Οι λαοί ακούν διαρκώς τη λέξη «ειρήνη», αλλά βλέπουν στρατεύματα να μετακινούνται. Ακούν για «διπλωματία», αλλά παρακολουθούν τα οπλοστάσια να γεμίζουν. Ακούν για «προστασία της δημοκρατίας», αλλά καμία δημοκρατική κοινωνία δεν κλήθηκε να αποφασίσει αν θέλει να βαδίσει προς έναν πόλεμο που μπορεί να μην αφήσει τίποτε όρθιο.

Κάτι πράγματι ετοιμάζεται στην Ανατολική Ευρώπη.

Εάν πρόκειται για άσκηση πίεσης, για νέα ουκρανική επιχείρηση, για νατοϊκή προβοκάτσια ή για προπαρασκευή μιας ακόμη μεγαλύτερης σύγκρουσης, θα φανεί σύντομα. Εκείνο που ήδη γνωρίζουμε είναι ότι τα γεράκια του πολέμου παίζουν ξανά με τη φωτιά, χρησιμοποιώντας την Ουκρανία ως αναλώσιμο πεδίο μάχης και ολόκληρη την Ευρώπη ως πιθανή πυριτιδαποθήκη.

Και αυτή τη φορά, αν η φωτιά ξεφύγει, δεν θα υπάρχει κανείς για να ισχυριστεί ότι δεν είχε προειδοποιηθεί.