Νέες απειλές Τράμπ: "Δίνω 3 μέρες στο Ιράν για να μη διαλύσω το πετρελαϊκό του σύστημα"!

Υπό πίεση οι ΗΠΑ - Τα Στενά του Ορμούζ, το μόνο όπλο των μουλάδων! Η ιστορική σύγκριση της κατάστασης με τον Α' ΠΠ και την καταστροφή των Αγγλογάλλων στα Δαρδανέλια

Υπάρχει μια κρίσιμη πραγματικότητα που γνωρίζουν οι σύμβουλοι του Τραμπ Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη και γι’ αυτό οι ΗΠΑ θα τηρήσουν στάση αναμονής

Σε μια περίοδο αυξανόμενης πολεμικής έντασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύονται όχι απλώς ως ένα στρατηγικό πέρασμα, αλλά ως το απόλυτο εργαλείο πίεσης της Τεχεράνης.

Οι αποτυχημένες διπλωματικές προσπάθειες, οι διαμεσολαβητικές κινήσεις τρίτων χωρών, όπως το Πακιστάν, και η στρατιωτική προετοιμασία δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να επανέρχεται με απειλητικές δηλώσεις.

Δίνει νέο τελεσίγραφο 3 ημερών στην Τεχεράνη για να μη καταστρέψει το πετρελαϊκό της σύστημα, ενώ παράλληλα την περιμένει στο… ακουστικό για συνομιλίες.

Η ανάλυση των εξελίξεων δείχνει ότι η σύγκρουση δεν είναι μόνο στρατιωτική — είναι βαθιά πολιτική, διπλωματική και ιστορική.

Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό choke point στον κόσμο. Από εκεί διέρχεται τεράστιο ποσοστό του παγκόσμιου πετρελαίου, γεγονός που τα καθιστά κρίσιμα για την παγκόσμια οικονομία.

Η Τεχεράνη έχει επενδύσει για δεκαετίες στην αξιοποίηση αυτού του πλεονεκτήματος, μετατρέποντας τη γεωγραφία σε στρατηγική ισχύ.

Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές στρατιωτικές δυνάμεις, το Ιράν δεν βασίζεται στην απόλυτη υπεροχή, αλλά στην ικανότητα να καθιστά το κόστος σύγκρουσης δυσβάσταχτο.

Σύμφωνα με ανάλυση της βρετανικής εφημερίδας The Independent, το Ιράν διατηρεί στρατηγικό πλεονέκτημα στην περιοχή. Το βασικό επιχείρημα είναι απλό αλλά ισχυρό: το Ορμούζ δεν μπορεί να ανοίξει εύκολα με στρατιωτική βία — και αυτό καθιστά την Τεχεράνη κυρίαρχο παίκτη.

Το αδιέξοδο των συνομιλιών

Οι πρόσφατες διπλωματικές επαφές μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν δεν οδήγησαν σε ουσιαστική πρόοδο. Οι λόγοι είναι βαθύτεροι και σχετίζονται με θεμελιώδεις διαφωνίες.

Η Τεχεράνη θεωρεί τη στάση της Ουάσιγκτον «μαξιμαλιστική», ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν τις ιρανικές απαιτήσεις απαράδεκτες. Αυτή η αμοιβαία δυσπιστία καθιστά εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε συμφωνία.

Το Ιράν θέτει έναν εύλογο όρο για να αρχίσουν εκ νέου οι διάλογοι: να αρθεί ο ναυτικός αποκλεισμός. Ωστόσο και η αμερικανική πλευρά δείχνει να μην βιάζεται για την επανεκκίνηση των συνομιλιών.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγκτσί, πραγματοποίησε διπλωματική περιοδεία με ενδιάμεσο σταθμό το Ισλαμαμπάντ, επιστρέφοντας από το Ομάν. Εκεί αναμένεται να συνεχίσει επαφές με το Πακιστάν, το οποίο έχει αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή.

Παρά την απουσία προόδου, το Πακιστάν επιμένει ότι η διαδικασία δεν έχει τερματιστεί. Η διπλωματική κινητικότητα συνεχίζεται.

Η επιστροφή Αραγκτσί στο Πακιστάν δεν σχετίζεται με διαπραγματεύσεις επί του πυρηνικού προγράμματος

Η επιστροφή του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγκτσί στο Πακιστάν δεν συνδέεται με τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιφερειακών διαβουλεύσεων, διευκρινίζει η Τεχεράνη.

Σύμφωνα με το Tasnim, ο Αραγκτσί πραγματοποίησε περιοδεία που περιλάμβανε το Πακιστάν, το Ομάν και τη Ρωσία. Κεντρικός στόχος των επαφών ήταν, πέρα από τις διμερείς σχέσεις, η μεταφορά των θέσεων του Ιράν σχετικά με τον τερματισμό της σύγκρουσης στην περιοχή, με το Πακιστάν να διαδραματίζει ρόλο διαμεσολαβητή.

Στην ατζέντα περιλαμβάνονται ζητήματα όπως το νέο νομικό καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ, η αποζημίωση για ζημιές, οι εγγυήσεις αποφυγής στρατιωτικής επιθετικότητας, καθώς και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού.

Επόμενος σταθμός του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών είναι η Ρωσία, που παραμένει κρίσιμος διπλωματικός σύμμαχος της Τεχεράνης. Μάλιστα ο Αραγκτσί θα έχει συνάντηση με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν.

Αραγκτσί (ΥΠΕΞ Ιράν): Πηγή αστάθειας οι ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή

Ο Αραγκτσί πραγματοποίησε επίσκεψη στη Μασκάτ, όπου είχε συνάντηση με τον Σουλτάνο του Ομάν, Χάιθαμ μπιν Ταρίκ Αλ Σαΐντ.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων, με βασικό αντικείμενο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ — ένα πέρασμα ζωτικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας.

Ο Άμπας Αραγκτσί εξέφρασε την εκτίμηση της Τεχεράνης για τον ρόλο του Ομάν ως υπεύθυνου διαμεσολαβητή, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διπλωματίας σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας.

Παράλληλα, επανέλαβε τη βούληση του Ιράν να διατηρήσει στενές σχέσεις με τις χώρες του νότιου Περσικού Κόλπου, προωθώντας ένα μοντέλο περιφερειακής συνεργασίας χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις.

Η ιρανική πλευρά υποστήριξε ότι η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή αποτελεί παράγοντα αστάθειας και διαίρεσης, καλώντας για μια πιο αυτόνομη προσέγγιση στην ασφάλεια.

Το Ιράν απαντά δυναμικά στο Ορμούζ με κατάσχεση δύο πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ

Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και στρατηγικής έντασης, το Ιράν προχώρησε στην κατάσχεση δύο πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ στα Στενά του Ορμούζ, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους στη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από δυνάμεις των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), οι οποίες αξιοποίησαν πληροφορίες από drones και συστήματα επιτήρησης για να εντοπίσουν τα πλοία MSC Francesca και Epaminondas.

Τελεσίγραφο σοκ Τραμπ: Το Ιράν απειλεί με πυρηνικό όλεθρο το Ισραήλ «σε λίγα λεπτά» – Το πετρελαϊκό του σύστημα θα καταστραφεί σε 3 μέρες

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναλάβουν τον έλεγχο των πυρηνικών υλικών του Ιράν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων.

Επισήμανε ότι το Ισραήλ θα καταστρεφόταν «μέσα σε λίγα λεπτά» αν το Ιράν αποκτούσε πυρηνικό όπλο, προειδοποιώντας ότι ο όλος κόσμος θα βρισκόταν σε κίνδυνο.

Πρόσθεσε ότι το πετρελαϊκό σύστημα του Ιράν θα μπορούσε να «εκραγεί» μέσα σε τρεις ημέρες, ενώ άσκησε κριτική στο ΝΑΤΟ για τη στάση του, λέγοντας ότι «το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί για εμάς».

Η «σιωπηλή παραδοχή» στην Ουάσιγκτον

Σύμφωνα με την ανάλυση του Τζον Γ.Σ. Κλαρκ, υπάρχει μια κρίσιμη πραγματικότητα που γνωρίζουν οι σύμβουλοι του Ντόναλντ Τραμπ: Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη — σχεδόν αδύνατη χωρίς τεράστιες απώλειες.

Το ιστορικό μάθημα των Δαρδανελίων (1915) – ANZAC Day

Η ανάλυση κάνει μια εύστοχη ιστορική σύγκριση με την Εκστρατεία της Καλλίπολης. Το μήνυμα παραμένει επίκαιρο: Ακόμη και υπερδυνάμεις μπορούν να ηττηθούν σε στενά θαλάσσια περάσματα όταν ο αντίπαλος είναι καλά προετοιμασμένος.

Η σύγχρονη εφαρμογή: Το Ιράν και το Ορμούζ

Για να κατανοηθεί καλύτερα η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, η ανάλυση κάνει μια ιδιαίτερα εύστοχη ιστορική σύγκριση με την Εκστρατεία των Δαρδανελίων / Καλλίπολης του 1915.

Τον Μάρτιο του 1915, Βρετανία και Γαλλία αποφάσισαν να ανοίξουν με ναυτική δύναμη τα Δαρδανέλια, ένα στρατηγικό στενό που είχε κλείσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το σχέδιο φαινόταν ιδανικό: ο ισχυρός συμμαχικός στόλος θα βομβάρδιζε τις ακτές, τα ναρκαλιευτικά θα καθάριζαν τη θάλασσα και ο στόλος θα προχωρούσε προς την Κωνσταντινούπολη.

Στις 18 Μαρτίου 1915, η επιχείρηση ξεκίνησε με μεγάλη αισιοδοξία. Μέχρι το μεσημέρι όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο. Όμως μέσα σε λίγες ώρες η κατάσταση άλλαξε δραματικά:

• Βυθίστηκε το γαλλικό θωρηκτό Bouvet.

• Το βρετανικό HMS Irresistible χτυπήθηκε από νάρκη και βυθίστηκε.

• Το HMS Ocean βυθίστηκε.

• Το HMS Inflexible υπέστη σοβαρές ζημιές.

Μέσα σε λιγότερο από επτά ώρες, τρία μεγάλα πολεμικά πλοία χάθηκαν και άλλα τρία αποσύρθηκαν σοβαρά κατεστραμμένα. Η ναυτική επιχείρηση εγκαταλείφθηκε οριστικά. Ακολούθησε η χερσαία απόβαση στην Καλλίπολη (25 Απριλίου 1915), η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τραγωδίες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες.

Γιατί απέτυχε η υπερδύναμη του 1915;

• Εκτεταμένα ναρκοπέδια που δεν είχαν εντοπιστεί.

• Ισχυρό παράκτιο πυροβολικό που προστάτευε τα ναρκοπέδια.

• Ασύμμετρες τακτικές και καλή προετοιμασία του αμυνόμενου που ελέγχουσε τις ακτές.

Η σύγχρονη εφαρμογή: Το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ

Η ιστορική αυτή εμπειρία είναι άμεσα συγκρίσιμη με τη σημερινή πραγματικότητα στα Στενά του Ορμούζ. Το Ιράν έχει προετοιμαστεί επί δεκαετίες ακριβώς για ένα τέτοιο σενάριο, δημιουργώντας ένα ισχυρό σύστημα Anti-Access/Area Denial (A2/AD):

• Χιλιάδες νάρκες που μπορούν να τοποθετηθούν γρήγορα.

• Πυκνό δίκτυο παράκτιων αντιπλοϊκών πυραύλων.

• Ταχύπλοα σκάφη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης με τακτικές «επιθέσεων σμήνους» (swarm tactics).

• Εκτεταμένη χρήση drones και συστημάτων επιτήρησης.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι τα Στενά του Ορμούζ λειτουργούν ως φυσικό οχυρό. Δεν ανοίγουν εύκολα με βομβαρδισμούς, απειλές ή περιορισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ακόμα και η απόλυτη ναυτική και αεροπορική υπεροχή των ΗΠΑ δεν αρκεί για να εξασφαλίσει τον ασφαλή έλεγχο ενός τόσο στενού και επικίνδυνου διαδρόμου χωρίς τεράστιες απώλειες και μεγάλο χρονικό διάστημα.

Γι’ αυτό ακριβώς οι σύμβουλοι του Ντόναλντ Τραμπ γνωρίζουν ότι η επαναλειτουργία των Στενών με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι πρακτικά αδύνατη χωρίς υψηλό κόστος. Αυτό εξηγεί και την προτίμηση της Ουάσιγκτον για στάση αναμονής και διπλωματική πίεση, αντί για άμεση στρατιωτική σύγκρουση.