Παγίδα θανάτου το σχέδιο εισβολής του Tράμπ στο νότιο Ιράν!

«Δεν θα επιστρέψει κανείς» λένε οι Ιρανοί! IRGC: Τα 3 «όπλα» συντριβής των ΗΠΑ

Οι Φρουροί της Επανάστασης και ο ιρανικός στρατός διέλυσαν βάσεις του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, και συγκεκριμένα σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν - Στόχος τα ... ραντάρ!

Το ενδεχόμενο μιας αμερικανικής χερσαίας επέμβασης στο νότιο Ιράν επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς αναλυτές συνδέουν τα πρόσφατα πλήγματα των Ηνωμένων Πολιτειών σε γέφυρες και κρίσιμες υποδομές με ένα πιθανό σχέδιο δημιουργίας προγεφυρώματος στις ακτές του Περσικού Κόλπου.

Την ίδια στιγμή, ιρανικές αναλύσεις προειδοποιούν ότι μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να μετατραπεί σε εφιάλτη για την Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι το πυροβολικό, τα drones FPV, ο ανταρτοπόλεμος και η ιδιαίτερη γεωγραφία της περιοχής θα μπορούσαν να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις και να ανατρέψουν κάθε σχεδιασμό για ταχεία στρατιωτική επιτυχία.

Ήδη πάντως πολλοί αναλυτές στη Δύση υποστηρίζουν πως εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες τολμήσουν μια απόβαση, τότε αυτή θα εξελιχθεί σε ιστορική καταστροφή για τους Αμερικανούς, τη στιγμή που επικρατεί έντονος προβληματισμός σε πολλά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης για την απόκρυψη της αλήθειας από το Πεντάγωνο σχετικά με τις απώλειες τόσο σε στρατιώτες όσο και σε εξοπλισμό.

Το ιρανικό πυροβολικό

Η εγγύτητα του Ιράν στις περιοχές όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις επιτρέπει την ενεργοποίηση του ιρανικού πυροβολικού και αυξάνει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του. Όπως αναφέρεται, λόγω του τρόπου λειτουργίας και της τροχιάς των βλημάτων, είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας. Επιπλέον, η μικρή απόσταση από τις θέσεις των αμερικανικών δυνάμεων στον νότο θα μπορούσε να επιτρέψει την πρόκληση σοβαρών απωλειών.

Σχέδιο απόβασης

Σύμφωνα με δημοσιεύματα ιρανικών μέσων ενημέρωσης, οι αμερικανικές επιθέσεις σε γέφυρες και σε ορισμένες εγκαταστάσεις εφοδιαστικής υποστήριξης του Ιράν οδήγησαν ορισμένους αναλυτές να εκτιμήσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να επιχειρήσουν χερσαία απόβαση σε νησιά ή παράκτιες περιοχές του νότιου Ιράν.

Το ενδεχόμενο αυτό έχει εξεταστεί επανειλημμένα από διάφορες πλευρές και έχουν διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πιθανό στόχο μιας τέτοιας επιχείρησης. Οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν ότι θα εξυπηρετούσε δύο βασικούς σκοπούς: αφενός να αποκτήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες το μέγιστο δυνατό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στις μελλοντικές συνομιλίες με το Ιράν, και αφετέρου να εξασφαλίσουν το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ μέσω ελέγχου των ακτών του Περσικού Κόλπου.

Επιχειρήσεις στο νότιο Ιράν

Ανεξάρτητα από το ποιο από τα δύο σενάρια ισχύει, εκτιμάται ότι, σε περίπτωση χερσαίας επίθεσης, οι αμερικανικές δυνάμεις πιθανότατα θα περιορίζονταν στην εγκατάσταση και διατήρηση θέσεων στις νότιες ακτές και στα νησιά, αποφεύγοντας βαθύτερη προέλαση, εκτεταμένες συγκρούσεις και μάχες μέσα σε πόλεις. Οι βομβαρδισμοί σε γέφυρες και υποδομές εφοδιασμού προς τον νότο θεωρούνται ένδειξη ότι στόχος θα ήταν να καθυστερήσει η άφιξη ιρανικών ενισχύσεων, ώστε να δημιουργηθούν και να ενισχυθούν αμυντικές οχυρώσεις.

Η στρατηγική της «στατικής άμυνας» και οι αδυναμίες της

Αναλυτές εκτιμούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε περίπτωση χερσαίας εισβολής, θα ακολουθούσαν στρατηγική «στατικής άμυνας». Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, οι δυνάμεις δημιουργούν αμυντικές εγκαταστάσεις — όπως αμυντικές γραμμές, ραντάρ, αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα — με στόχο τη διατήρηση του ελέγχου της κατεχόμενης περιοχής, αποφεύγοντας μεγάλες μετακινήσεις ή επιχειρησιακή ευελιξία.

Η στρατηγική αυτή παρουσιάζει ορισμένες αδυναμίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από το Ιράν: τη μικρή απόσταση από τις επιθετικές ιρανικές δυνάμεις, την περιορισμένη κινητικότητα και την έμφαση στη στατικότητα αντί της ευελιξίας, τις δυσκολίες εφοδιασμού και την απόσταση από τις κύριες πηγές ανεφοδιασμού, καθώς και τους γεωγραφικούς και κλιματικούς περιορισμούς, όπως η ξηρότητα της περιοχής, η έλλειψη εξοικείωσης με το έδαφος και οι υψηλές θερμοκρασίες.

Εάν αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυαστούν με τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αμερικανική ήττα και ιρανική επικράτηση.

Οι δυνατότητες του Ιράν σε επιχειρήσεις μικρής απόστασης

Το Ιράν διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα σε συγκρούσεις μικρής απόστασης, τόσο λόγω της εγγύτητας στις περιοχές επιχειρήσεων όσο και λόγω των στρατιωτικών του δυνατοτήτων. Η μικρή απόσταση από τις αμερικανικές θέσεις επιτρέπει την αποτελεσματική χρήση του ιρανικού πυροβολικού, το οποίο λόγω των χαρακτηριστικών λειτουργίας του είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά αμυντικά συστήματα και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες.

Παράλληλα, τα ιρανικά drones και τα FPV είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε επιχειρήσεις μικρής εμβέλειας, ειδικά στις εκτεταμένες περιοχές του νότου. Παρ' ότι μπορούν να εντοπιστούν από τα ραντάρ, η μικρή απόσταση από τον στόχο και η μαζική χρήση τους αυξάνουν την αποτελεσματικότητά τους.

Ως παράδειγμα αναφέρεται ο πόλεμος μεταξύ της Χεζμπολάχ και του Ισραήλ, όπου η Χεζμπολάχ προκάλεσε σημαντικές απώλειες χρησιμοποιώντας κυρίως μικρά drones και FPV.

Το ιρανικό στρατιωτικό δόγμα, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «μωσαϊκή άμυνα», προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις εντός του ιρανικού εδάφους. Η περιορισμένη γνώση του αντιπάλου για τη γεωγραφία της περιοχής, η στρατηγική σημασία του νότου, οι υψηλές θερμοκρασίες, καθώς και η δυνατότητα διεξαγωγής ανταρτοπολέμου και σύντομων ναυτικών επιχειρήσεων παρουσιάζονται ως παράγοντες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την άμυνα του Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.

Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τα Στενά του Ορμούζ

Τα «λάφυρα» του απρόκλητου πολέμου που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά του Ιράν είναι πλέον τα Στενά του Ορμούζ, και η Τεχεράνη δεν πρόκειται να εγκαταλείψει αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα, εκτιμά ο αναλυτής Αμίν Σαϊκάλ.

«Και οι δύο πλευρές έχουν προσπαθήσει να προκαλέσουν τη μέγιστη δυνατή ζημιά η μία στην άλλη και έχουν πλέον φτάσει, από πολλές απόψεις, σε ένα σημείο κορεσμού», δήλωσε ο Αμίν Σαϊκάλ, ομότιμος καθηγητής στο Australian National University. «Λογικά, αυτό θα έπρεπε να τις οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή, κυρίως επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να αποκτήσουν τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ — κάτι που οι Ιρανοί δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθούν».

Ο Σαϊκάλ χαρακτήρισε το Στενό του Ορμούζ ως το «στρατηγικό έπαθλο» που απέκτησε η Τεχεράνη μετά την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση και υπογράμμισε: «Εξ' αιτίας αυτού του απρόκλητου πολέμου, οι Ιρανοί απέκτησαν αυτό το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα και σκοπεύουν να το διατηρήσουν με κάθε κόστος».

Οι Φρουροί της Επανάστασης διέλυσαν τις αμερικανικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο

Για δέκατη συνεχόμενη ημέρα, νωρίτερα σήμερα Τρίτη 21 Ιουλίου, τα ξημερώματα καταγράφηκαν σφοδρές και άμεσες συγκρούσεις μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν.

Έπειτα από αμερικανικές στρατιωτικές κινήσεις και τις εκρήξεις που ακούστηκαν σε περιοχές του Μπαντάρ Αμπάς, του Τσαμπαχάρ και του Ντιναρκούχ στην επαρχία Αμπντανάν — οι οποίες, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, δεν προκάλεσαν ανθρώπινες απώλειες ούτε ζημιές σε υποδομές — ο ιρανικός στρατός και οι Φρουροί της Επανάστασης εξαπέλυσαν συντονισμένες επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της 18ης και 19ης φάσης της Επιχείρησης Σαεγκέχ και του 24ου κύματος της Επιχείρησης Νασρ 2.

Οι επιθέσεις στόχευσαν ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συστήματα αεράμυνας Πάτριοτ, ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών του αντιπάλου με συνδυασμό πυραυλικών πληγμάτων και επιθέσεων drones.

Η στρατηγική «εξουδετέρωσης της αεράμυνας»

Οι ιρανικές επιθέσεις είχαν ως στόχο την αποδυνάμωση του αμερικανικού δικτύου αεράμυνας και διοίκησης. Επλήγησαν ραντάρ FPS-117, συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών, ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, καθώς και συστήματα Πάτριοτ στις βάσεις Αλ Μουχάρακ, Αλ Ρίφα, Αχμάντ αλ-Τζαμπέρ και Αλί Αλ Σαλέμ.

Στόχος τα ΧΙΜΑΡΣ

Το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ανακοίνωσε ότι, ως απάντηση στις αμερικανικές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον ιρανικού εδάφους, οι χερσαίες δυνάμεις έπληξαν με πυραύλους εδάφους-εδάφους συστήματα ΧΙΜΑΡΣ που βρίσκονταν στη βάση Αριφτζάν στο Κουβέιτ, καθώς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η καταστροφή των συγκεκριμένων συστημάτων αποδυναμώνει τόσο τις επιθετικές όσο και τις αμυντικές δυνατότητες των αμερικανικών δυνάμεων.

Επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις

Ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε επίσης ότι επιτέθηκε στα διοικητικά κτίρια και στις κεραίες κατεύθυνσης της βάσης Αριφτζάν, στον χώρο στάθμευσης ελικοπτέρων του στρατοπέδου Αλ Ουντάιρι, καθώς και στα κτίρια διαμονής αμερικανικών στρατευμάτων στη βάση Αχμάντ αλ-Τζαμπέρ. Η βάση Αριφτζάν αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα διοίκησης των αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στη Νοτιοδυτική Ασία, ενώ το Αλ Ουντάιρι φιλοξενεί ελικόπτερα Apache, Chinook και Black Hawk.

Έκρηξη δύο δεξαμενόπλοιων

Σε ξεχωριστή ανακοίνωση, το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης υποστήριξε ότι δύο δεξαμενόπλοια υπέστησαν εκρήξεις και πυρκαγιές ενώ επιχειρούσαν να διασχίσουν τα νότια Στενά του Ορμούζ. Η ανακοίνωση αναφέρει ότι συνεργεία διάσωσης απομάκρυναν τα πληρώματα και απευθύνει προειδοποίηση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες να μην ακολουθούν τις οδηγίες του αμερικανικού στρατού.

Παράλληλα, επαναλαμβάνεται ότι όσο συνεχίζονται οι αμερικανικές επιχειρήσεις, τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν κλειστά και δεν θα επιτρέπεται η διέλευση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άλλων εμπορευμάτων.

Επιθέσεις σε αμερικανικές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν

Σύμφωνα με νέα ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης, κατά το 24ο κύμα της Επιχείρησης Νασρ 2 καταστράφηκαν ένα αμερικανικό σύστημα αεράμυνας, ένα ραντάρ στην περιοχή Αλ Μουχάρακ του Μπαχρέιν και ένα σύστημα Πάτριοτ στην περιοχή Αλ Ρίφα, έπειτα από ταυτόχρονη επίθεση πυραύλων και drones. Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν.

Στάχτη παντού

Στις επόμενες ανακοινώσεις, οι Φρουροί της Επανάστασης υποστηρίζουν ότι επλήγησαν επιπλέον ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς, κέντρο τηλεπικοινωνιών, συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών, ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας αμερικανικών δυνάμεων στο Κουβέιτ, υπόστεγο μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 στη βάση Αλί Αλ Σαλέμ — όπου σύμφωνα με τον ισχυρισμό αρκετά drones καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές — καθώς και ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας, ραντάρ FPS-117, σύστημα Πάτριοτ και δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών της αμερικανικής αεράμυνας στη βάση Αχμάντ αλ-Τζαμπέρ.

Όπως αναφέρεται, μετά την «εξουδετέρωση» αυτών των ραντάρ, οι αμερικανικές δυνάμεις θα πρέπει να αναμένουν νέες και εντονότερες επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Ο βασικός στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών

Πολλοί πιστεύουν ότι σύντομα θα ξεκινήσει ένας χερσαίος πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών. Εν τω μεταξύ, ορισμένοι εκτιμούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να επιτεθούν στο νησί Χαργκ, αλλά η στρατηγική και τακτική κατάσταση των νησιών στο νότιο Ιράν δείχνει ότι υπάρχουν πολλές σημαντικές περιοχές σε αυτήν την περιοχή και ότι άλλες ζώνες μπορούν να δεχθούν επίθεση πέρα από το Χαργκ.

Το Σιρίκ

Μία από αυτές τις στρατηγικές περιοχές είναι το Σιρίκ. Το Σιρίκ είναι μια παράκτια περιοχή και κομητεία στην επαρχία Χορμοζγκάν, στο νότιο Ιράν. Λόγω της θέσης του σε ζωτικό σημείο, αυτή η περιοχή έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά και αμφισβητούμενα κέντρα στον Περσικό Κόλπο.

Το Σιρίκ βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της επαρχίας Χορμοζγκάν και δίπλα στη Θάλασσα του Ομάν. Απέχει περίπου 115 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μπαντάρ Αμπάς και συνορεύει με την κομητεία Μινάμπ στα βόρεια, την κομητεία Τζασκ στα νότια, το Μινάμπ και το Μπασαγκάρντ στα ανατολικά και τη Θάλασσα του Ομάν στα δυτικά.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό το Σιρίκ;

Η σημασία του Σιρίκ οφείλεται εξ ολοκλήρου στη μοναδική γεωγραφική του θέση. Βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο του Ορμούζ από τη Θάλασσα του Ομάν, αποτελώντας ζωτικό σημείο συμφόρησης για τη διέλευση ενός σημαντικού μέρους των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου.

Το υψόμετρο και η τοποθεσία του στους πρόποδες παρέχουν πλήρη έλεγχο σε όλες τις εισόδους και εξόδους του Στενού του Ορμούζ, καθιστώντας το «μάτι του Ιράν» σε αυτήν την πλωτή οδό. Ως σημαντική βάση, η περιοχή παρέχει στο Ιράν τη δυνατότητα να παρατηρεί, να παρακολουθεί και, εάν είναι απαραίτητο, να ελέγχει την κυκλοφορία των πλοίων στο Στενό του Ορμούζ. Είναι επίσης κατάλληλη τοποθεσία για την ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων και την εκτόξευση πυραύλων κρουζ κατά πλοίων.

Γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να επιτεθούν στο Σιρίκ;

Δεδομένης της εξαιρετικής σημασίας του Σιρίκ για το Ιράν, αυτή η περιοχή έχει γίνει βασικός στόχος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κύριος στόχος τους είναι να καταστρέψουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Σιρίκ, τα ραντάρ και τις τηλεπικοινωνιακές υποδομές, προκειμένου να αποδυναμώσουν σοβαρά την ικανότητα του Ιράν να παρακολουθεί και να ελέγχει το Στενό του Ορμούζ.

Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, η περιοχή φιλοξενεί βασικές εγκαταστάσεις όπως εκτοξευτές πυραύλων, συστήματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αποθήκες όπλων και εγκαταστάσεις υποστήριξης, καθιστώντας την στρατιωτικό στόχο.

Η επίθεση στο Σιρίκ αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν που έχει κλιμακωθεί από τότε που το Ιράν έκλεισε το Στενό του Ορμούζ μετά τις αμερικανικές επιθέσεις τον Φεβρουάριο του 2026. Εν ολίγοις, το Σιρίκ είναι το στρατηγικό «μάτι» του Ιράν λόγω της μοναδικής του θέσης στην είσοδο του Στενού του Ορμούζ. Για αυτόν τον λόγο, η αποδυνάμωση της στρατιωτικής ικανότητας του Ιράν σε αυτό το σημείο αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους των Ηνωμένων Πολιτειών για τη μείωση της επιρροής και του ελέγχου του Ιράν στο Ορμούζ.

Απίστευτο – Είχαν προτείνει στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζίμι Κάρτερ το 1979 να καταλάβει το νησί Χαργκ στο Ιράν… και το απέρριψε

Στον πρώην Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζίμι Κάρτερ είχε προταθεί δύο φορές το σχέδιο ο αμερικανικός στρατός να καταλάβει το νησί Χαργκ στο Ιράν, αλλά το σχέδιο απορρίφθηκε. «Ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ αναγνώρισε ότι η στρατιωτική δράση στον Περσικό Κόλπο ήταν πολύ επικίνδυνη και θα μπορούσε να ξεκινήσει έναν ευρύτερο πόλεμο. Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ο Κάρτερ ήταν να προσπαθήσει να συνεργαστεί παρασκηνιακά με τη νέα ιρανική κυβέρνηση για να προστατεύσει και να απελευθερώσει τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε Ιστορικός του Πανεπιστημίου του Τέξας.

Ταπεινωτική κατάσταση

Το Quincy Think Tank έγραψε: «Ο πρόεδρος βρέθηκε σε μια ταπεινωτική κατάσταση. Ο αμερικανικός λαός συγκλονίστηκε από τις φρικιαστικές εικόνες ομήρων, με δεμένα μάτια και χειροπέδες. Προσευχήθηκαν να βρει η κυβέρνησή τους έναν τρόπο να τους απελευθερώσει. Απεγνωσμένοι να βρουν μια διέξοδο από την κρίση, ορισμένοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου πίεσαν τον πρόεδρο να πάει σε πόλεμο. Αυτή δεν είναι η ιστορία της κυβέρνησης Τραμπ που βρίσκεται σε ένα τέλμα που η ίδια δημιούργησε. Αυτή είναι η ιστορία του διλήμματος που απασχόλησε τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ από τις 4 Νοεμβρίου 1979, όταν εκατοντάδες Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη και πήραν εξήντα τρεις ομήρους»...