Ποιός και πώς θα μας...σώσει;

Προ ημερών είχα μία συζήτηση με καθηγητές γεωπολιτικής, σε σχέση με το ερώτημα, πώς και ποιος αν αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας, θα εξέλθουμε από την στενωπό του εδαφικού μας ακρωτηριασμού.

Σε ανασκόπηση όσων ζούμε, παρατηρούμε, ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η Ελλάδα, ζει μία ολομέτωπη επίθεση (διπλωματική ή στρατιωτική), από το σύνολο των γειτονικών μας κρατών.

Συγκεκριμένα, το Αλβανικό Υπουργείο Άμυνας, σε περιοδικό του, στις 20/7 δημοσίευσε χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας, παρουσιάζοντας ενσωματωμένα στα εδάφη της, τα εδάφη της Ελλάδας, την Ήπειρο, τα Γρεβενά (Δυτική Μακεδονία) και την Κέρκυρα (Ιόνιο).

Τον χάρτη τον παρουσίασε σε συνέδριο στο Βερολίνο, με τίτλο «το αλβανικό ζήτημα». Με μεγάλη καθυστέρηση, το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών προέβη σε ρηματικό διάβημα. Όλα αυτά, ένα χρόνο αφότου η Ελλάδα συναίνεσε στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-Αλβανίας.

Στα πανηγύρια που λαμβάνουν χώρα στην Μακεδονία μας, όλο το καλοκαίρι, συγκροτήματα μουσικής, εμφανίστηκαν να τραγουδούν στο βουλγαροσερβικό ιδίωμα, που βαφτίστηκε μακεδονική γλώσσα, τραγούδια που υμνούν την εξέγερση του Ίλιντεν το 1903, την επέτειο ανακήρυξης ανεξάρτητης, πατριαρχικής στο θρήσκευμα, Μακεδονίας.

Οι παρόντες Έλληνες εξανέστησαν κι αποχώρησαν, έκπληκτοι από το θράσος των τραγουδιστών και των μουσικών. Οι Πρέσπες κάνουν την δουλειά τους στην Μακεδονία μας.

Η Θράκη, (στην οποία το τουρκικό προξενείο κόβει και ράβει ανεξέλεγκτο), και τα νησιά του Αιγαίου, συνεχίζουν να αγοράζονται σταθερά από Τούρκους, με ιδιωτικές αγοραπωλησίες, βάσει νόμου του 2011 που επέτρεψε την πώληση ακινήτων στην παραμεθόριο, και ο οποίος διατηρήθηκε από όλες τις εντεύθεν κυβερνήσεις.

Προς ανατολάς, τα προβλήματα με την Τουρκία, η οποία συχνά πυκνά, αμφισβητεί ακόμα και την ιδιοκτησία μας στα νησιά μας στο Αιγαίο, δεν έχουν τελειωμό.

Αφενός τουρκικά αλιευτικά αλωνίζουν στο Αιγαίο, εντός αιγιαλίτιδας ζώνης μας 6 νμ, σε μερικές περιπτώσεις δε, ακόμα και στα 200 μέτρα από τις ακτές των νησιών μας. Αφετέρου το παράνομο, φερόμενο ως νομικά ανυπόστατο, ή άκυρο τουρκολιβυκό μνημόνιο, μια χαρά ισχύει και παράγει τα πραγματικά του αποτελέσματα, δημιουργώντας δίκαιο, μέχρις ότου η δημιουργηθείσα κατάσταση ανατραπεί, όπως συμβαίνει πάντοτε με το θεσμοθετημένο δίκαιο.

Απόδειξη η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου, με την οποία η σαφής αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο τουρκολιβυκό έγινε κανονικότητα.

Ακόμα και η διαλυμένη Λιβύη, ένα μη συντεταγμένο κράτος, μας επιτίθεται. Στις 13/7, με ρηματική της διακοίνωση στον ΟΗΕ, αμφισβήτησε την μέση γραμμή χάραξης ΑΟΖ με την Ελλάδα, και τα θαλάσσια οικόπεδά μας, στα οποία επέκειτο η έρευνα της Exxonmobil, αμφισβητώντας την συνολική επήρεια της Κρήτης, στις θάλασσες μας, βάσει του Διεθνούς Δικαίου.

Η ίδια σύναψε συμφωνία με την Exxonmobil, αφήνοντάς μας στα κρύα του λουτρού.

Συμφωνεί δηλαδή κι ακολουθεί τις γραμμές χάραξης βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ουσιαστικά εξαφανίζει την Ελληνική ΑΟΖ, νότια της Κρήτης, άρα εξαφανίζει και τα οικόπεδα υδρογονανθράκων, που οριοθέτησε ο κ. Μανιάτης, ως υπουργός περιβάλλοντος το 2012. Πάει κι αυτό!

Στην κυβέρνηση φάνηκε φυσιολογικό αυτό, διά στόματος Συρίγου, διότι η Λιβύη λέει, είναι φερέφωνο της Τουρκίας. Παρέλειψε βέβαια να μας πει, ότι το 2020 ο ηγέτης του εθνικοαπελευθερωτικού λιβυκού στρατού, ναύαρχος Χάφταρ, Ελληνόψυχος, κι Ελληνόγλωσσος ήλθε στην Αθήνα, αναζητώντας συμμαχία έναντι του τουρκικού καθεστώτος Ντμπεϊμπά της Λιβύης, και απήλθε κακήν κακώς, καθώς του ξεκαθάρισε η Ελληνική Πολιτική Ηγεσία, Μητσοτάκη-Δένδια, ότι συνεργάζεται με το τουρκικό καθεστώς!

Το ίδιο απογοητευμένη από τις ελληνικές κυβερνήσεις, 20 χρόνια μετά την υπογραφή της αιγυπτιοκυπριακής ΑΟΖ του 2003, σπρώχθηκε και η Αίγυπτος, στην αγκαλιά της Τουρκίας. Μολονότι ο Σίσι, ανέτρεψε τον Μόρσι το 2013, αδελφοποιητό του Ερντογάν, αδελφό μουσουλμάνο, κι επιχειρήθηκε η ανατροπή του το 2015, την οποία απέκρουσε στρατιωτικά.

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική είναι αυτοκτονική.

Δεν συνάψαμε ποτέ ΑΟΖ με την Κύπρο, από το 2003, που Κύπρος κι Αίγυπτος μας παρακαλούσαν, με πλήρη επήρεια του συμπλέγματος της Μεγίστης, δεν επεκτείναμε ποτέ την αιγιαλίτιδα ζώνη μας στα 12 νμ, όπως μπορούσαμε μονομερώς και οφείλαμε, σύμφωνα με το ΔΔ.

Αντίθετα αυτοακρωτηριαστήκαμε, στην κουτσουρεμένη ΑΟΖ με την Ιταλία, στην οποία συναινέσαμε σε μειωμένη επήρεια των Διαπόντιων νησιών, και στην εξίσου και χειρότερα κουτσουρεμένη ΑΟΖ με την Αίγυπτο μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, με μειωμένη επήρεια στην Κρήτη, Ρόδο, Κάσο, Κάρπαθο.

 Για όσους έχουν ελαττωματικό μνημονικό, θυμίζω ότι την μειωμένη επήρεια έχουν ψηφίσει άπαντες οι δήθεν πατριώτες αντιστασιακοί, σαμαρικοί και ο ίδιος ο Σαμαράς, ενώ τις Πρέσπες άπαντες οι δήθεν πατριώτες Συριζαίοι, που αντιπολιτεύονται σήμερα την κυβέρνηση.

Άρα όλοι όσοι κυβέρνησαν ροκάνισαν με γοργούς ρυθμούς, σημαντικά κομμάτια της εθνικής μας κυριαρχίας και υπονόμευσαν την εδαφική μας ακεραιότητα. Το ένα έφερε το άλλο.

Η Μακεδονία, το Αιγαίο, την Θράκη, την Κύπρο. Και τα μνημόνια, που ψήφισαν οι πάντες όλοι πρωθυπουργοί και βουλευτές, ενώ μας υπόσχονταν τα αντίθετα, παγίδευσαν και κράτησαν τον ελληνικό λαό απισχνασμένο και ταλαιπωρημένο, ενόσω αυτοί ξεπουλούσαν το κρατικό μας βιός, την γη και τις θάλασσές μας!

Είναι αστείο να λατρεύουμε ξόανα και να περιμένουμε πεθαμένους και προδότες, να μας χαρίσουν την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα που οι ίδιοι απεμπόλησαν.

Μπορεί ο πνιγμένος από τα μαλλιά του να πιάνεται. Αλλά, δεν σώζεται. Χρειάζεται σανίδα. Ή ο ίδιος να ανασύρει τις δυνάμεις του να κολυμπήσει ξεπερνώντας τον εαυτό του.

Οι ανακοινωθέντες θαλάσσιοι χάρτες της Ελλάδας, εγκλωβισμένοι στα 6 νμ, και της Τουρκίας στα διεθνή ύδατα, αποδεικνύουν του λόγου μου το αληθές.

Το τρελό φαγοπότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και το μαγείρεμα της απαλλαγής Βορίδη και Αυγενάκη από κάθε ποινική τους εξέταση κι ευθύνη, προκάλεσαν ζυμώσεις πού και με ποιους ηγέτες πάμε στο αύριο, χωρίς ελπίδα….

Στο προκείμενο λοιπόν, στις συζητήσεις που είχα για το αν είναι κατάλληλος ο πολύ πατριώτης στα λόγια και καθόλου στα έργα, Σαμαράς, ο Καραμανλής, τα τσιπρομιάσματα, ή κάποιος νέος, ένα είπα: Ότι τα σάπια υλικά, λουλούδια μοσχοβολιστά δεν γίνονται.

Αλλά εκτός αυτού.

Όποιος αναλάβει την διακυβέρνηση αυτής της χώρας ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ. Αν θέλει πραγματικά να αποκαταστήσει την έννοια του κράτους εντός κι εκτός συνόρων, κι όχι στα λόγια, πρέπει να είναι αποφασισμένος εκ των προτέρων και να έχει καταρτίσει σχέδιο, για να το επιτύχει αυτό, να χρησιμοποιήσει σκληρή ισχύ. Δηλαδή στρατιωτική.

Δεν υπάρχει διπλωματικός κι ευγενής τρόπος πλέον, διεθνή δίκαια και λόγια, υπεράσπισης της κυριαρχίας μας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, (βάσει Διεθνούς Δικαίου). Διότι μόνοι μας ακρωτηριαστήκαμε. Άρα δεν υπάρχει πλέον δίκαιο να μας στηρίζει. Το οποίο σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει κανείς να το απονείμει, καθώς ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΒΑΘΜΙΔΑ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ.

Ένας είναι ο τρόπος λοιπόν, για όποιον αναδειχθεί Έλληνας κυβερνήτης. Ν αρχίσει ν’ανοίγει τρύπες ερευνών ή απλές τρύπες, καταμεσής στο παράνομο τουρκολιβυκό, στην δικιά μας δηλαδή ΑΟΖ.

Η άμεση σύναψη ΑΟΖ με την Κύπρο, μετά από επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας, και η εν τοις πράγμασι κυριαρχία μας στις θάλασσές μας ανακηρυγμένης ΑΟΖ, προς Λιβύη, Κύπρο και Κύπρο, με την χρήση στρατιωτικής ισχύος, μπορεί μόνο να μας σώσει.

Μόνο αν προβούμε σε συγκεκριμένες ενέργειες που να διαδηλώνουν έμπρακτη άσκηση κυριαρχίας μη επιδεχόμενης αμφισβήτησης από οποιονδήποτε, με την στρατιωτική μας ισχύ, μπορούμε να επανακάμψουμε ως κράτος.

Και να μας πάρουν στα σοβαρά εχθροί και φίλοι. Να μας θέλουν για συμμάχους, οι φίλοι, και να μας φοβούνται οι εχθροί.

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΓΙΑ ΣΑΜΑΡΑΔΕΣ, ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΕΣ, ΤΣΙΠΡΑΙΟΥΣ ΚΛΠ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΑ ΑΠΤΕΡΟΕΝΤΑ ΓΙΑ ΑΡΓΟΣΧΟΛΟΥΣ, ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ.