Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Οι ανοιχτοί λογαριασμοί που άφησε ο Ερντογάν κατά την τετραετία 2020-2024 είναι ικανοί στο να ανοίξουν οι Ασκοί του Αιόλου για την Τουρκία Στην πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ταγίπ Ερντογάν, ο Τούρκος πρόεδρος (σύμφωνα με την τουρκική προεδρία) δήλωσε «ότι η συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας είναι υψίστης σημασίας για την επίλυση των περιφερειακών κρίσεων», με το Κρεμλίνο να ανακοινώνει ότι οι δύο ηγέτες αναφέρθηκαν κυρίως «στον ρωσοαμερικανικό διάλογο, με στόχο την ειρηνική επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία». Γράφει ο Κώστας Μελάς Ο Ερντογάν δήλωσε ότι «παρακολουθεί στενά τη διαδικασία που ξεκίνησε για τον τερματισμό του πολέμου μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας» κ αι επανέλαβε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να φιλοξενήσει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, στο πρότυπο των αντίστοιχων της Κωνσταντινούπολης. Ο Ρώσος πρόεδρος έκανε αναφορά «στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και στην άρση των εμποδίων στις εξαγωγές ρωσικών προϊόντων διατροφής και λιπασμάτων» όπως προέβλεπε και η συμφωνία που υπεγράφη τον Ιούλιο του 2022 για τα σιτηρά στη Μαύρη Θάλασσα , με τη μεσολάβηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και της Τουρκίας. Σύμφωνα με την Άγκυρα, ο Ερντογάν εκτίμησε ότι «μέτρα καλής θέλησης για την εγγύηση της ασφάλειας της εμπορικής ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα θα συμβάλουν στη διαδικασία ειρήνης» , με την Τουρκία να συμμετέχει στην προσπάθεια «να μην μετατραπεί η Μαύρη Θάλασσα σε ζώνη σύγκρουσης» . Παράλληλα ο Τούρκος πρόεδρος εκτίμησε ότι είναι «σημαντικό η Τουρκία και η Ρωσία να συνεργαστούν για να διασφαλίσουν σταθερή και διαρκή ειρήνη στη Συρία» , προκειμένου «να διασφαλιστεί η ενότητα, η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα της» . Οι σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας Οι σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και πολύπλοκα κεφάλαια της σύγχρονης γεωπολιτικής. Οι δύο χώρες έχουν καταφέρει τα τελευταία χρόνια να αναπτύξουν μια σχέση που συνδυάζει συνεργασία και ανταγωνισμό, παρά τις ιστορικές αντιπαλότητες, τις διαφορετικές γεωπολιτικές φιλοδοξίες και τις συχνές εντάσεις στις σχέσεις τους. Η πραγματική στροφή στις ρωσοτουρκικές σχέσεις σημειώθηκε κατά τις κυβερνήσεις Ερντογάν και Πούτιν, με τις δύο χώρες να βρίσκουν κοινό έδαφος σε μία σειρά από ζητήματα, από την οικονομία και το εμπόριο, μέχρι τα εξοπλιστικά και την ενέργεια , μηδέ της πυρηνικής εξαιρουμένης, ε νώ οι δύο ηγέτες μοιράζονται την κοινή θεώρηση για έναν νέο πολυπολικό κόσμο . Ορισμένοι θεωρούν ότι η προσέγγιση Άγκυρας-Μόσχας τα τελευταία χρόνια έχει διαψεύσει τη θεωρία ότι οι δύο χώρες έχουν παγίως αντιτιθέμενα συμφέροντα και ως εκ τούτου είναι καταδικασμένες να συγκρούονται διπλωματικά, ενίοτε και στρατιωτικά . Αν και η εν λόγω προσέγγιση έχει τη δική της γεωπολιτική βαρύτητα, εντούτοις δεν προεξοφλεί το μέλλον. Η ιστορία επί του θέματος είναι άκρως διδακτική. Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος 1828-1829, που ξέσπασε μετά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (20 Οκτωβρίου 1827). Η άρνηση του σουλτάνου Μαχμούτ Β’ να δεχθεί τα τετελεσμένα οδήγησε σε γενική σύρραξη με την Ρωσία . Ο σουλτάνος προχώρησε στο κλείσιμο των Δαρδανελίων για τα ρωσικά πλοία και ανακάλεσε τη Σύμβαση του Άκκερμαν (1826) . Τον Ιούνιο του 1828 οι κύριες ρωσικές δυνάμεις με επικεφαλής τον ίδιο τον τσάρο Νικόλαο Α΄ διέσχισαν τον Δούναβη και προωθήθηκαν στην Δοβρουτσά. Στη συνέχεια, οι Ρώσοι πολιόρκησαν τρεις βασικές ακροπόλεις το Σούμεν, τη Βάρνα και τη Σηλυβρία με τη βοήθεια του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Η πολιορκία του Σούμεν αποδείχθηκε πολύ πιο προβληματική, καθώς η ισχυρή τουρκική δύναμη 40.000 ανδρών ήταν υπέρτερη των ρωσικών δυνάμεων. Επιπλέον, οι Τούρκοι πέτυχαν να περιορίσουν την τροφοδοσία των Ρώσων με προμήθειες. Η κατάληξη του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1828 Η έλλειψη τροφίμων και η αύξηση των ασθενειών είχαν προκαλέσει περισσότερους θανάτους από ό,τι οι εχθροπραξίες και καθώς πλησίαζε ο χειμώνας, ο ρωσικός στρατός αναγκάστηκε να αφήσει το Σούμεν και να οχυρωθεί στη Βεσσαραβία. Στις 7 Μαΐου, 60.000 στρατιώτες διέσχισαν το Δούναβη και ξαναπολιόρκησαν την Σηλυμβρία. Μέσα σε μερικές εβδομάδες η Σηλυβρία έπεσε στα χέρια των Ρώσων (19 Ιουνίου). Μέχρι τις 28 Αυγούστου ο ρωσικός στρατός είχε προσεγγίσει σε απόσταση 68 χιλιομέτρων την Κωνσταντινούπολη , διαπράττοντας μεγάλη λεηλασία και καταστροφές στην πορεία του, γεγονός που προκαλούσε πανικό στους δρόμους της πρωτεύουσας . Ο σουλτάνος δεν είχε άλλη επιλογή από το να ζητήσει ειρήνη, η οποία συνήφθη στην Αδριανούπολη στις 14 Σεπτεμβρίου 1829. Η Συνθήκη της Αδριανούπολης έδωσε στη Ρωσία το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής ακτής της Μαύρης Θάλασσας και τις εκβολές του Δούναβη. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνώρισε τη ρωσική κυριαρχία της Γεωργίας και τμήματα της σημερινής Αρμενίας, ενώ στη Σερβία παραχωρήθηκε αυτονομία και η Ρωσία είχε τη δυνατότητα να καταλάβει τη Μολδαβία και Βλαχία ( εγγυάται την ευημερία τους, και την πλήρη «ελευθερία του εμπορίου» ) μέχρις ότου η Τουρκία καταβάλει τις πολεμικές αποζημιώσεις. Η Μολδαβία και η Βλαχία παρέμειναν υπό ρωσική επικυριαρχία μέχρι το τέλος του Κριμαϊκού Πολέμου. Μετά το Ναβαρίνο Μετά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου και την καταστροφή του αιγυπτιακού στόλου, η Αίγυπτος του Μεχμέτ Αλή επιζητούσε απεγνωσμένα ανταλλάγματα για τη συμμετοχή της στην εκστρατεία εναντίον της Ελληνικής Επανάστασης . Η άρνηση όλων των εμπλεκομένων (Οθωμανών, Γάλλων, Άγγλων) να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε παραχώρηση οδήγησε τον Μεχμέτ Αλή να προχωρήσει στην κατάληψη της Συρίας. Βρίσκοντας μια ασήμαντη αφορμή, ο αιγυπτιακός στρατός, με επικεφαλής τον υιό του Μεχμέτ Αλή, τον γνωστό Ιμπραήμ πασά , εισέβαλε στη Συρία και την κατέλαβε , αφού νίκησε δύο φορές των οθωμανικό στρατό ( Μάιος-Ιούλιος 1832 ). Η οθωμανική κυβέρνηση τον αποκήρυξε τότε επισήμως και τον χαρακτήρισε αποστάτη. Ο Μεχμέτ Αλή επεδίωξε την έναρξη διαπραγματεύσεων, αλλά όταν η Υψηλή Πύλη αρνήθηκε, κατηύθυνε τα στρατεύματά του προς την Ανατολία. Στις 27 Δεκεμβρίου 1832, οι οθωμανικές δυνάμεις κατατροπώθηκαν κοντά στο Ικόνιο. Η ήττα αυτή άνοιξε για τους Αιγύπτιους τον δρόμο προς την οθωμανική πρωτεύουσα . Ο Μεχμέτ Αλή καθυστερούσε στην προσπάθειά του να αρχίσει διαπραγματεύσεις. Οι Οθωμανοί, από την πλευρά τους, αναζητούσαν απελπισμένα ξένη βοήθεια εναντίον του . Η Βρετανία αρνήθηκε. Το ίδιο και η Αυστρία. Στην απελπισία του, ο σουλτάνος στράφηκε τότε για βοήθεια στον παραδοσιακό εχθρό του, τον τσάρο. Οι Ρώσοι, που θεωρούσαν τον Μεχμέτ Αλή υποχείριο της γαλλικής κυβέρνησης ( της Ιουλιανής μοναρχίας του Λουδοβίκου Φιλίππου ), την οποία αντιπαθούσαν , θεώρησαν με τη σειρά τους πως είχαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια μεγάλη διπλωματική νίκη . Γι’ αυτό και πρόσφεραν στον σουλτάνο διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη , προκειμένου να αντιμετωπίσει τον αιγυπτιακό στρατό. Βοήθεια από τη Μόσχα Όταν οι δυνάμεις του Ιμπραήμ πασά, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με την οθωμανική κυβέρνηση, άρχισαν να βαδίζουν εναντίον της Κωνσταντινούπολης, ρωσικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον Βόσπορο, στις 5 Απριλίου 1833 . Αναχαίτισαν με επιτυχία όλες τις επιθέσεις του Ιμπραήμ και η πρωτεύουσα του σουλτάνου σώθηκε . Οι Ρώσοι πέτυχαν τους διπλωματικούς τους στόχους με τη Συνθήκη του Χιουνκιάρ Ισκελεσί, που υπογράφτηκε τον Ιούλιο του 1833 και αποτέλεσε στην ουσία μια οκτάχρονη αμυντική συμμαχία ανάμεσα στη Ρωσία και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η συνθήκη θορύβησε την Μεγάλη Βρετανία από τη διαγραφόμενη απειλή ρωσικής διείσδυσης στη Μέση Ανατολή . Η καταπολέμηση του ρωσικού επεκτατισμού αποτέλεσε για τις επόμενες τρεις δεκαετίες ένα από τα καθοριστικά στοιχεία της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής . Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι 12 έτη μετά τη λήξη της αμυντικής συμμαχίας Οθωμανών και Ρώσων, οι δύο αυτοκρατορίες βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου (1853-1856), αλλά και λίγα χρόνια αργότερα στον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878. Για ακόμη μια φορά θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η μελέτη της ιστορίας βοηθά στην κατανόηση της διαχρονικής συμπεριφοράς των χωρών στο πεδίο των διεθνών σχέσεων όπου επικρατεί ο ρεαλισμός, η αυτοσυντήρηση, η επιβίωση και ο νόμος της ισχύος. Σε καμιά περίπτωση δεν προδιαγράφει τις μελλοντικές εξελίξεις . Η εγκατάλειψη των προσεγγίσεων της εξέλιξης της ιστορίας υπό τη θεώρηση της “φιλοσοφίας της ιστορίας” με τις γνωστές εσχατολογικές καταλήξεις, επιτρέπει να εμφανισθεί με καθαρότητα η ετερογονία των σκοπών της. Οι μηχανισμοί της ετερογονίας των σκοπών αναλύονται συγκεκριμένα μόνο με βάση μια εκτεταμένη γνώση της ιστορίας από πρώτο χέρι και μια κοινωνιολογική παιδεία ικανή να αξιολογήσει ιστορικό υλικό αντλημένο με τέτοιον τρόπο . Η γνώση της ιστορίας ως κοινωνικής ιστορίας τέμνεται πάλι με τη γνώση της ιστορίας των ιδεών. Αυτή με τη σειρά της δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την παρακολούθηση της ιστορίας ορισμένων κεντρικών θεωρητικών προβλημάτων , οπότε μπαίνουμε στα πεδία της φιλοσοφίας, της θεολογίας ή και της τέχνης ως άκρως ευαίσθητου σεισμογράφου κοσμοθεωρητικών μετατοπίσεων ( Παναγιώτης Κονδύλης ) . Η Ιστορία είναι ανοικτή Η Ιστορία είναι ανοικτή. Από ένα “είναι” μπορούν να παραχθούν πολλαπλά δέοντα. Κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα πραγματωθεί, διότι οι υπάρχουσες διαμεσολαβήσεις της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου είναι μοναδικές και δύσκολα προβλέψιμες. Η διεθνής πολιτική είναι γνωστό ότι ασκείται σε καθεστώς αβεβαιότητας. Όμως, μερικές σταθερές μπορούν να συναχθούν σε σχέση με τη συμπεριφορά των κρατών: Πρώτον , όλες οι “φιλικές” συνομαδόσεις, αφενός προϋποθέτουν ένα “εχθρό” , αφετέρου εμπεριέχουν άνισες σχέσεις κατανομής ισχύος μεταξύ των “φίλων”, ανάλογα με την ιστορική συγκυρία και τα τιθέμενα προς λύση προβλήματα. Μάλιστα αν εξαρχής η ισχύς των δυνάμεων που συμμετέχουν στις “φιλικές” συνομαδόσεις είναι κατανεμημένη με άνισο τρόπο , είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι δυνάμεις με την μεγαλύτερη ισχύ θα καθορίσουν τους κανόνες του παιχνιδιού και θα αποκομίσουν τα περισσότερα κέρδη στην περίπτωση νίκης. Δεύτερον , οι “φιλικές” συνομαδόσεις διατηρούνται ζωντανές τόσο λιγότερο όσο οι υπάρχουσες γεωπολιτικές αντιλήψεις-βλέψεις των συμμετεχουσών χωρών αποκλίνουν ιστορικά για να μην πω εξ αντικειμένου . Η Ρωσία σαφώς έχει αποκλίνουσες γεωπολιτικές αντιλήψεις με την Τουρκία εδώ και αιώνες. Γι’ αυτό άλλωστε οι πολεμικές συρράξεις, μεταξύ τους είναι συνεχείς ανά τακτά χρονικά διαστήματα και αποτέλεσαν μία από τις μεγαλύτερες σειρές στρατιωτικών συγκρούσεων στην ευρωπαϊκή ιστορία [ 1568-1570, 1571, 1676-1681, 1686-1700, 1710-1711, 1735-1739, 1768-1774, 1787-1792, 1806-1812, 1828-1829, 1853-1856, ή 1877-1878, 1914-1917 (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος) και τουρκοσοβιετικός πόλεμος 1917-1918 ως μέρος του ρωσικού εμφύλιου πολέμου]. Όμως, οι συμπεριφορές που συνάγονται από τη μακροχρόνια μελέτη της ιστορίας δεν εξασφαλίζουν σε καμία περίπτωση το τι θα συμβεί στο βραχύ ιστορικό χρόνο και τις επιπτώσεις που μπορούν να υπάρξουν στο άμεσο αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον διεξαγωγής του γεωπολιτικού παιγνίου. Υπό την έννοια αυτή, ενώ μπορούμε, ίσως, να συνάγουμε μακροχρόνιες συμπεριφορές, συγκεκριμένων κρατών, αδυνατούμε ουσιαστικά να κάνουμε το ίδιο στο βραχυχρόνιο ιστορικό διάστημα. Όμως αυτή η αδυναμία, ανθρώπινη πέρα ως πέρα, θα πρέπει να καλυφθεί με την σφαιρική μελέτη όλων των καθημερινών δεδομένων και εξελίξεων υπό το πρίσμα της αρετής της φρονήσεως, η οποία δυστυχώς δεν διδάσκεται ούτε αγοράζεται . Άλλωστε, η αρετή αυτή διακρίνει τους μεγάλους από τους μικρούς και ασήμαντους πολιτικούς στους αιώνες.

Ιδού η «μαύρη λίστα» των δασμών: Στο 20% για την «θλιβερή» ΕΕ που «κατάκλεψε» τις ΗΠΑ! Δείτε όλες τις χώρες της λίστας Τραμπ – Ποια αγαθά εξαιρούνται από τους νέους δασμούς! « Οι μέρες της εκμετάλλευσης των ΗΠΑ τελείωσαν » είναι το σύνθημα που επικρατεί στην άλλη άκρη του Ατλαντικού εν μέσω πανηγυρισμών στο επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ για τους δασμούς που ανακοίνωσε ως αντίποινα… σε όλον τον κόσμο ! Ο Αμερικανός Πρόεδρος θεωρεί τους « αμοιβαίους » δασμούς ως μια μακροπρόθεσμη απάντηση σε χρόνια « άδικων εμπορικών πολιτικών κατά της Αμερικής », σχολιάζοντας μάλιστα ότι « οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Ο υπόλοιπος κόσμος έχει επωφεληθεί σε βάρος των Αμερικανών εργαζομένων και επιχειρήσεων ». Ο Τραμπ πέταξε την Ευρωπαϊκή Ένωση στη χειρότερη κατηγορία των εμπορικών εταίρων των ΗΠΑ, χτυπώντας το μπλοκ με δασμούς 20% σε όλες τις εισαγωγές . Η ανακοίνωση για την λεγόμενη « Ημέρα της Απελευθέρωσης » βάζει το μπλοκ των 27 στον « κάδο των εμπορικών αμαρτιών » μαζί με μεγάλες οικονομίες όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ταϊβάν και η Κορέα. Οι εμπορικοί φραγμοί των ΗΠΑ δεν υπήρξαν τόσο υψηλοί από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, όπως σχολιάζει το Politico. Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να επιβάλει στάνταρ δασμούς 10% (σε ισχύ από την 5η Απριλίου) στις εισαγωγές από όλες τις χώρες . Επέβαλε και εξατομικευμένους πρόσθετους δασμούς (σε ισχύ από τις 9 Απριλίου) σε περίπου 60 χώρες , που οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι είναι οι χειρότεροι εμπορικοί παραβάτες. « Για δεκαετίες, η χώρα μας λεηλατήθηκε, πλιατσικολογήθηκε, βιάστηκε και καταληστεύθηκε από κοντινά και μακρινά έθνη, τόσο από φίλους όσο και από εχθρούς », είπε με μεγάλη δόση υπερβολής ο Τραμπ στον «Κήπο των Τριαντάφυλλων» του Λευκού Οίκου. « Τώρα θα χρεώσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι πολύ σκληροί. Πολύ, πολύ σκληροί έμποροι. Ξέρετε, σκέφτεστε την Ευρωπαϊκή Ένωση, πολύ φιλική. Μας κατακλέβουν. Είναι τόσο λυπηρό να το βλέπουμε. Είναι τόσο θλιβερό », είπε ο Τραμπ. « Θα τους χρεώσουμε 20% ». Η κυβέρνηση Τραμπ υπολογίζει τους δασμούς που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις Ηνωμένες Πολιτείες σε 39% και μειώνει αυτό το ποσοστό στο μισό , για να καταλήξει στο 20%, σε αυτό που ο Τραμπ χαρακτήρισε « ευγενικούς αμοιβαίους » δασμούς. Προσβλήθηκε ιδιαίτερα μάλιστα, από αυτά που θεωρεί ως μη δασμολογικούς φραγμούς της ΕΕ, όπως ο φόρος προστιθέμενης αξίας και οι τεχνολογικοί κανονισμοί της. Η δασμολογική επίθεση του Αμερικανού Προέδρου είναι ένα πραγματικό ράπισμα στην ΕΕ, η οποία προσπάθησε να τον φέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν από τις ανακοινώσεις. Ο επικεφαλής εμπορίου της ΕΕ Μάρος Σέφκοβιτς πήγε γι’ αυτόν το λόγο στην Ουάσιγκτον δύο φορές για να συναντηθεί με τους ομολόγους του των ΗΠΑ, αλλά χωρίς αποτέλεσμα . « Για γενιές, οι χώρες εκμεταλλεύονται  τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιβάλλοντάς μας δασμούς με υψηλότερους συντελεστές . Για παράδειγμα: Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν δασμούς 2,5% στις εισαγωγές επιβατικών οχημάτων  (με κινητήρες εσωτερικής καύσης), ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση (10%) και η Ινδία (70%) επιβάλλουν πολύ υψηλότερους δασμούς στο ίδιο προϊόν. Για τους διακόπτες δικτύου και τους δρομολογητές , οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν δασμούς 0%, αλλά η Ινδία (10-20%) επιβάλλει υψηλότερους συντελεστές. Η Βραζιλία (18%) και η Ινδονησία (30%) επιβάλλουν υψηλότερους δασμούς στην αιθανόλη  από ό,τι οι Ηνωμένες Πολιτείες (2,5%). Για το ρύζι με φλοιό , οι ΗΠΑ επιβάλλουν δασμούς 2,7%, ενώ η Ινδία (80%), η Μαλαισία (40%) και η Τουρκία (31%) επιβάλλουν υψηλότερους συντελεστές. Τα μήλα  εισέρχονται στις Ηνωμένες Πολιτείες αφορολόγητα, αλλά όχι στην Τουρκία (60,3%) και στην Ινδία (50%) ». Η μαύρη Λίστα και οι Εξαιρέσεις Ορισμένα αγαθά δεν θα υπόκεινται στους νέους αμοιβαίους δασμούς, ανέφερε ο Λευκός Οίκος σε ενημερωτικό δελτίο, συμπεριλαμβανομένου του χάλυβα και του αλουμινίου που υπόκεινται ήδη σε δασμούς 25% και των αυτοκινήτων , όπου οι δασμοί 25% επρόκειτο να τεθούν σε εφαρμογή τις προσεχείς ώρες. Επίσης, δεν υπόκεινται στους δασμούς ο χαλκός , τα φαρμακευτικά προϊόντα , οι ημιαγωγοί και η ξυλεία , οι ράβδοι χρυσού και η ενέργεια και τα ορυκτά που δεν είναι διαθέσιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Λευκός Οίκος διέψευσε την αποχώρηση Ε.Μασκ τον ερχόμενο Ιούνιο! «Μεταδίδει “σκουπίδια” ως ειδήσεις το Politico -Έχει έργο να κάνει ο Έλον» λένε στον Λευκό Οίκο! Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, διέψευσε σκαιώς δημοσίευμα του Politico, σύμφωνα με το οποίο (το ανέφεραν και ως αποκλειστικό) ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να είπε στο στενό του περιβάλλον ότι ο Έλον Μασκ πρόκειται να αποσυρθεί από τη συμμετοχή του στη νέα κυβέρνηση. Χαρακτηρίζοντας το δημοσίευμα της Τετάρτης «σκουπίδι μεταμφιεσμένο σε “αποκλειστικό”» , η Λέβιτ δήλωσε : «Ο Έλον Μασκ και ο πρόεδρος Τραμπ έχουν δημόσια δηλώσει ότι ο Έλον θα αποχωρήσει από τη δημόσια υπηρεσία ως ειδικός κυβερνητικός υπάλληλος, μόλις ολοκληρώσει το εξαιρετικό έργο του στο DOGE». Σύμφωνα με τρεις πηγές με γνώση του θέματος που μίλησαν στο Politico , ο Τραμπ εξακολουθεί να είναι ικανοποιημένος από την ανεπίσημη συμβολή του Μασκ στο λεγόμενο «τμήμα κυβερνητικής αποδοτικότητας». Ωστόσο, όπως αναφέρει το ίδιο μέσο, τις τελευταίες ημέρες οι δύο άνδρες έχουν συμφωνήσει ότι «πλησιάζει η ώρα να επιστρέψει ο Μασκ στις επιχειρήσεις του, αναλαμβάνοντας πλέον έναν υποστηρικτικό ρόλο». Φαίνεται σε διάφορα κέντρα στις ΗΠΑ δεν αρέσει η δουλειά που κάνει ο Ε.Μασκ στις αλόγιστες δαπάνες του αμερικανικού δημοσίου. Και ήταν φυσικό αυτό να συμβεί, διότι η απώλεια που υφίστανται αυτή τη στιγμή οι μεγαλοκαρχαρίες και τα τσιράκια των Νεοταξιτών είναι ανυπολόγιστης αξίας.

Η Ελλάδα αξιοποιεί το ReArm Europe και «κλείνει τρύπες»! Ξεκινά το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα μετά το 2005! Ανοίγει πάλι η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία! Να και ένα ...καλό που κάνει το Κτήνος! Οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι (αν αυτό δεν είναι δάκτυλος Θεού, τότε τι μπορεί να είναι;) για να...επανεξοπλιστεί η Ελλάδα που αυτά τα κτήνη της μητσοτακικής συμμορίας την αφόπλισαν για να ...στηρίξουν τον φασίστα και δολοφόνο Ζελένσκι! Ρεπορτάζ: Πάνος Σπαγόπουλος Το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της τελευταίας 25ετίας εκκινεί η κυβέρνηση αξιοποιώντας το θετικό κλίμα στην Ευρώπη με το πρόγραμμα ReArm Europe, προκειμένου να κλείσει η «τρύπα» στην αμυντική θωράκιση της χώρας από την εξοπλιστική απραξία 2005-2021, την οποία ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν.Δένδιας την είχε περιγράψει σε ύψος 20 δισ. ευρώ. Ο Μητσοτάκης έχει δώσει την έγκρισή του, μετά την απαλλαγή με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του οικονομικού «βραχνά», δηλαδή του υπολογισμού των αμυντικών δαπανών στο έλλειμμα. To πολύ σημαντικό: Αποφασίστηκε η ελληνική αμυντική βιομηχανία να συμμετέχει με 30-40% υποχρεωτικά στα νέα προγράμματα και αυτό είναι μη διαπραγματεύσιμο πλέον ενώ θα υπάρξει και σχετική νομοθετική ρύθμιση. Με δεδομένο ότι η Πολεμική Αεροπορία έχει ενισχυθεί σε σημαντικό βαθμό σε ότι αφορά τα μαχητικά της (θα υπάρχουν 60 μαχητικά Rafale F.3R και F-16 Block 70 Viper με ραντάρ AESA που δίνουν κρίσιμο τακτικό πλεονέκτημα στην ΠΑ, έναντι κανενός της τουρκικής Αεροπορίας) το βάρος θα δοθεί στα μεταφορικά, τα UAV και τα αντιαεροπορικά όπλα, προσβολής και α/α. Ταυτόχρονα έχει δρομολογηθεί και η απόκτηση 24 F-35 που θα φέρουν τη νέα εποχή στο Όπλο. Σε όλα αυτά να περιλάβουμε και το νέο διεθνές κέντρο της Καλαμάτας στην 120 ΠΕ που αποτελεί -κατά την εκτίμησή μας- το μεγαλύτερο asset: Χωρίς καλή αεροπορική εκπαίδευση, τα καλύτερα μαχητικά είναι άχρηστα. Στο Πολεμικό Ναυτικό που αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα ανατροπής της ισορροπίας από το τουρκικό Ναυτικό, η απόκτηση δύο φρεγατών FREMM-IT από τη Ιταλία, δύο υποβρυχίων Type-214 από την Γερμανία και πιθανότατα έναρξη υλοποίηση του προγράμματος απόκτησης νέων συστοιχιών επακτίου αμύνης με βασικό υποψήφιο το νορβηγικό βλήμα NSM.  Οι MM-40 Exocet και οι μετασκευασμένοι MM-38 δεν αρκούν πλέον για την άμυνα της Αρχιπελάγους. Με δύο αεροπλανοφόρα στο δυναμικό της Τουρκίας το 2030 και βέβαια αφθονία μαχητικών UAV κρούσης, η απόκτηση ευέλικτης απάντησης σε Κρήτη και βόρειο και νότιο Αιγαίο, είναι περισσότερο κρίσιμη από ποτέ. Mέχρι τότε οι ισραηλινές συστοιχίες Spike NLOS, θα σηκώσουν το βάρος της θαλάσσιας απαγόρευσης σε αποστάσεις μέχρι 35 χλμ. σε διάφορες πλατφόρμες εδάφους, πλωτές και εναέριες. Για τον στόλο των φρεγατών τα πράγματα είναι πολύ απλά: Το πρόγραμμα είχε καθυστερήσει 15 χρόνια όταν ελήφθησαν οι αποφάσεις το 2021 για τις τρεις FDI. Τα πλοία δεν είναι αυτά που χρειαζόταν το ΠΝ ( «FREMM και πάλι FREMM» έπρεπε να ήταν η κίνηση από το 2007), αλλά φαίνεται ότι τελικά οι ιταλικές FREMM (2+2) φαίνεται ότι θα δώσουν την λύση . To ΠΝ έχει ακόμα πολύ δρόμο για να θεωρήσουμε ότι έχει αποκαταστήσει τη μαχητική του ισχύ, αλλά έχει γίνει μια καλή αρχή. Στο Στρατό Ξηράς, όλη η προσοχή θα πέσει στην αύξηση της επιβιωσιμότητας των Leopard-2HEL/A4: Με αυτό που έγινε στην Ουκρανία και με αντίπαλο τ ον ισχυρότερο στόλο UAV κρούσης του ΝΑΤΟ, όπως είναι ο τουρκικός, είναι κάτι παραπάνω από μονόδρομος, η τοποθέτηση ενεργού συστήματος αυτοπροστασίας  (μάλλον του ισραηλινού Trophy). Το πρόγραμμα των ΤΟΜΑ αποτελεί ένα κενό στις ένοπλες δυνάμεις τόσο μεγάλο, όσο των φρεγατών στο ΠΝ. Αποφασίστηκε η προμήθεια-αναβάθμιση/εκσυγχρονισμός, περίπου 600 ΤΟΜΑ μέχρι το 2030. Λύσεις υπάρχουν. Τέλος τα UAV/drones: Η έλλειψη μαχητικών drone απλά δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κάποιοι στα επιτελεία ενώ ο πόλεμος σε Ναγκόρνο Καραμπάχ και Λιβύη έδειχναν το μέλλον, αυτοί «κοιτούσαν το δάκτυλο». Τώρα που στην Ουκρανία οι επιχειρήσεις αφορούν 90% την χρήση drone, «τρέχουν» αλλά το θέμα είναι να προλάβουμε. Η κυβέρνηση για πρώτη φορά (έστω και με το ζόρι) δείχνει διατεθειμένη να ακολουθήσει… Για να δούμε...

Εάν το «Nemo me impune lacessit*» δεν υιοθετηθεί εκ νέου από τον Ελληνισμό, το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο «*Nemo me impune lacessit» («Ο προκαλών δεν φεύγει ατιμώρητος»): Η λατινική αυτή φράση πρωτοεμφανίστηκε στους εραλδικούς θυρεούς της Σκωτίας τον 16ο αιώνα και έκτοτε αποτελεί την εθνική φράση της χώρας. Γράφει ο Αλκιβιάδης Κεφαλάς Η εμβληματική ρήση έχει βαθιές εθνικές και ατομικές προεκτάσεις . Σε συλλογικό επίπεδο, η φράση τονίζει την εθνική κυριαρχία, την προετοιμασία του έθνους για πολεμική αναμέτρηση με εχθρικές χώρες. Σε ατομικό επίπεδο συνεπάγεται την υπεράσπιση της περιουσίας και κυρίως της τιμής και της αξιοπρέπειας. Η υιοθέτηση και η κατανόηση των νοημάτων της, καθώς και η εμπέδωσή της στον ατομικό και συλλογικό ψυχισμό αποτελούν αναγκαία και ικανή συνθήκη επιβίωσης. Κοινωνίες που την υιοθετούν επιβιώνουν. Οι υπόλοιπες χάνονται, υποκύπτοντας στην επιθετικότητα του συστήματος εξουσίας και των αλλοεθνών. Η ευαγγελική φράση « μη μου άπτου » («μη με αγγίζεις») αποτελεί τον πυρήνα της κοσμοθεωρίας του εβραϊκού κράτους . Το Ισραήλ επιβιώνει επειδή τιμωρεί . Δοθέντος ότι ο νόμος αποτελεί το ισχυρότερο όπλο της εξουσίας και συνεπώς δεν επιβάλλεται συμμετρικά, πρώτος ο Μωυσής αναγνώρισε την αντίφαση και επέβαλε τον θεϊκό νόμο της ισόποσης εξόρυξης οφθαλμού και οδόντος. Η χριστιανική εντολή περί « ραπίσματος ετέρας παρίας » παραβιάζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, επιδιώκοντας την υποταγή της κοινωνίας στην εξουσία . Στην υποθετική περίπτωση της ύπαρξης ενός αξιοπρεπούς, δίκαιου και ηθικού λαού, ο Γεώργιος Παπανδρέου θα έπρεπε να είναι «αλυσοδεμένος κωπηλάτης στο τελευταίο μπαλαούρο ρωμαϊκής γαλέρας». Αντί δίκαιης τιμωρίας, ο αξιοπρεπής λαός τον μισθοδοτεί στο Κοινοβούλιο . Εκ του αποτελέσματος, η ατιμωρησία γιγάντωσε περισσότερο το θράσος του επόμενου. Αυτός πήρε την πρωτοβουλία να κάνει τους ψηφοφόρους του ενοικιαστές στα σπίτια τους . Ο επόμενος είναι σκέτη απόλαυση . Αν παραβλέψουμε την εκχώρηση τμήματος της ελληνικής ιστορίας στους Σλάβοβούλγαρους, παραβίασε το Σύνταγμα, έφερε Μνημόνια, υποδούλωσε την Ελλάδα, τους Ελληνες, τα δημόσια και ακίνητα περιουσιακά στοιχεία στο Υπερταμείο για 99 χρόνια. Αυτός κατήγγειλε πρόσφατα τον πρόεδρο Τραμπ για «αποικιοκρατική πολιτική», επειδή θέλει, λέει, να πάρει τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας . Δηλαδή, ναι μεν αυτός ο κύριος παρέδωσε τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας στα διεθνή κοράκια για 99 χρόνια, δεν επιθυμεί όμως να εκχωρηθεί ο ορυκτός πλούτος της Ουκρανίας στον Τραμπ. Αυτόν όχι μόνο τον «δικαίωσε» ο αξιοπρεπής λαός με μία θέση στο Κοινοβούλιο, ώστε να μισθοδοτείται με μερικές χιλιάδες ευρώ τον μήνα, αλλά επιπλέον επιβραβεύθηκε με μερικά εκατομμύρια από τους φόρους μας για να ιδρύσει ινστιτούτο . Ο τελευταίος - ξέρετε ποιός - είναι ειδική περίπτωση . Ο...ξέρετε ποιός Αυτός δεν περιορίστηκε στη διάλυση των κρατικών δομών της χώρας μας, της ενέργειας, της Δικαιοσύνης, του Στρατού, της ασφάλειας, της δημόσιας υγείας, ούτε αρκέστηκε στην πώληση και τη ληστεία της ιδιωτικής περιουσίας αντί πινακίου φακής σε όποιον ομιλεί γερμανικά, τουρκικά, αραβικά, κινεζικά, σουαχίλι, αλλά είχε και την επιθυμία να ικανοποιήσει τις πλέον σκοτεινές πτυχές της ψυχής του, κλειδώνοντάς μας στα σπίτια μας και χύνοντας στο σώμα μας το δηλητήριο , όπως αποκαλύπτει ύστερα από πέντε χρόνια η γνήσια και αληθινή επιστήμη, με εκατοντάδες δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με υψηλό δείκτη απήχησης. Αυτός ο τελευταίος λοιπόν, λόγω ατιμωρησίας , θέλει να εξερευνήσει και τις ανεξερεύνητες πτυχές της ψυχής του . Οχι μόνο έχει σκοπό να μας αντικαταστήσει με μουσουλμάνους, κατά δήλωσή του, ως αντινατιβιστής , αλλά επί τα χείρω, επιδιώκει να κάνει εκ νέου την Ελλάδα τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας . Αυτόν λοιπόν, για δεύτερη φορά, ο αξιοπρεπής λαός τον έχρισε πρωθυπουργό . Οι αρχαίοι Ελληνες θεωρούσαν ότι, μετά την ύβρη, έρχονται το θόλωμα του νου και η τιμωρία. Αντιθέτως, η αναξιοπρέπεια πιστεύει μόνο στην τιμωρία της, συνεπώς έχει μονίμως θολωμένο νου ώστε να φέρνει στην εξουσία εκείνα τα πρόσωπα που της προξενούν κακό . Εάν το «Nemo me impune lacessit» δεν υιοθετηθεί εκ νέου από τον Ελληνισμό, το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο.

Απελευθέρωση των υμετέρων δυνάμεων Όλη η «αγορά» διάβασε την επιλογή του πρωθυπουργού για τον διορισμό του Χατζηδάκη στη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, ως επίσημη έναρξη της διαδικασίας διαδοχής του και μακροπρόθεσμης αποχώρησης από την εξουσία Γράφει ο Μανώλης Κωττάκης Η τοποθέτηση του Κωστή Χατζηδάκη στη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος τεράστιο στρατηγικό λάθος του πρωθυπουργού. Oχι σε ό,τι αφορά το πρόσωπο του κυρίου υπουργού, το οποίο από τη θητεία του στην ΟΝΝΕΔ και τη ΔΑΠ έχει αποδείξει ότι είναι εξαιρετικά ικανό στις επιτελικές θέσεις . Περισσότερο και από τις θέσεις κρούσης, όπως είναι η θέση ενός υπουργού με εκτελεστικές αρμοδιότητες. Ο Κωστής, ξέρουμε εμείς οι παλαιοί, ήταν πάντοτε περισσότερο αποτελεσματικός στις πίσω θέσεις. Ο διορισμός αντιπροέδρου είναι στρατηγικό λάθος του πρωθυπουργού , γιατί όλη η «αγορά» ( υπουργικό συμβούλιο, Κοινοβουλευτική Ομάδα, κόμμα, μιντιάρχες, επιχειρείν, αντιπολίτευση, ξένος παράγων ) διάβασε την επιλογή του αυτή ως επίσημη έναρξη της διαδικασίας διαδοχής του και μακροπρόθεσμης αποχώρησής του από την εξουσία. Και προσάρμοσαν αναλόγως τη συμπεριφορά τους. Προς την αντίθετη κατεύθυνση από τη μέχρι τούδε. Χθες το πρωί μεγάλος τηλεοπτικός σταθμός είχε επί πέντε ολόκληρα λεπτά ως «σούπερ» (τίτλο) κάτω από το πλάνο της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Μιλένας Αποστολάκη την εκτίμησή της ότι «άρχισε η μετά Μητσοτάκη εποχή». Πέντε λεπτά στην τηλεόραση είναι 3.000 δευτερόλεπτα. Αιώνας . Χιλιάδες μάτια μπόρεσαν να δουν κάθε δέκατο του δευτερολέπτου τη συγκεκριμένη φράση. Αλλος κραταιός καναλάρχης που επισκέφθηκε τον κύριο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου προσφάτως αποχώρησε πριν περάσουν πέντε λεπτά από το γραφείο του. Εάν ένας τηλεοπτικός σταθμός με κατά τεκμήριο καλές σχέσεις με τον πρωθυπουργό κάνει αυτό και ένας ισχυρός καναλάρχης αποχωρεί αλαφιασμένος από το Μαξίμου, σκεφτείτε σε λίγο καιρό τι μπορεί να κάνουν όλοι οι άλλοι. Αυτό είναι το πρώτο δείγμα. Τα μίντια καταρχήν αλλάζουν. Τα μίντια ακούγοντας τον πρωθυπουργό να δίνει ως αφέτης το σήμα για την έναρξη της κούρσας διαδοχής του και μελετώντας μετρήσεις που δείχνουν στο αστάθμητο δείγμα τη Ν.Δ. μεταξύ 16,5% και 18% παίρνουν τις αποστάσεις τους μέχρι νεωτέρας . Στο ίδιο μήκος κύματος, το δεύτερο δείγμα, άρχισαν να κινούνται η κυβέρνηση και η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. Αρκετά μέλη της άρχισαν να αντιμετωπίζουν τον πρωθυπουργό μετά το χρίσμα στον Κωστή ως «απερχόμενο» εντός της προσεχούς διετίας το αργότερο. Και του φέρονται σαν να μην τον υπολογίζουν . Στα όσα χρόνια είναι πρωθυπουργός ο κύριος Μητσοτάκης πρώτη φορά υπουργοί γίνονται συνδικαλιστές και θέτουν με ένταση δημοσίως μισθολογικά ζητήματα για λογαριασμό των κοινωνικών ομάδων των υπουργείων που εποπτεύουν. Για πρώτη φορά κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του κόμματος λαμβάνουν θέση ακριβώς αντίθετη από αυτήν που εντέλλονται να εκφωνούν με βάση το non paper που αποστέλλεται στις διευθύνσεις ηλεκτρονικής αλληλογραφίας τους κάθε πρωί . Για πρώτη φορά οι προσωπικές ατζέντες παρουσιάζονται κατά  τρόπο τόσο ευκρινή . Για πρώτη φορά τέλος μετά την ανακοίνωση του κατώτατου μισθού και των ειδικών μισθολογίων η κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών καλούνται να διαχειριστούν τεράστιες κοινωνικές προσδοκίες για παροχές, παίζοντας απελπισμένη άμυνα. Το τρίτο δείγμα είναι η συμπεριφορά του βαθέος κράτους. Μόλις η γραφειοκρατία «οσμιστεί» την αδυναμία μιας κυβέρνησης να επιβληθεί στο ίδιο της το σύστημα σπεύδει να διαρρεύσει και να κάνει φέιγ βολάν τα μυστικά της στον Τύπο . Σταματά να φοβάται. Είναι θέμα χρόνου ν’ αρχίσουμε να βλέπουμε στα ΜΜΕ τις συνέπειες της νέας πραγματικότητας στο κράτος. Υπό άλλες συνθήκες η απίστευτη κρίση που έχει ξεσπάσει στην αντιπολίτευση -μείζονα και ελάσσονα-, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για την εκδήλωση συμπτωμάτων απειθαρχίας μέσα στο σύστημα . Αλλά εδώ οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Στην απελευθέρωση δυνάμεων, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τους γνωστούς εσωκομματικούς υπόπτους. Πρόκειται για τους καλύτερους και πιστότερους συμμάχους του κυρίου πρωθυπουργού την τελευταία πενταετία. Αυτοί είναι που του φιλοτεχνούν αιχμηρές γελοιογραφίες για τα… αυτογκόλ που βάζει προ κενής εστίας. Ούτε ο Καραμανλής είναι ούτε ο Σαμαράς είναι ούτε οι «11», κανείς . Οι δικοί του. Η μόνη ανάσα στην οποία μπορεί να ελπίζει προσωπικά ο πρωθυπουργός είναι η όξυνση στις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας και Αμερικής – Ιράν και τυχόν αντικατοπτρισμός αυτής της έντασης στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Στην Κάσο και στα οικόπεδα της Chevron στη Νότια Κρήτη . Τυχόν επεισόδιο στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο ωφελεί προσκαίρως τον πρωθυπουργό , αλλά δεν είναι βέβαιον ότι ωφελεί απαραιτήτως, αν δεν λειτουργήσουν οι αμοιβαίες αμυντικές συνδρομές που ενεργοποιούνται μόνο με προσβολή της κυριαρχίας μας όχι των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, και τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Γι’ αυτό καλύτερα να μην το εύχεται.

Τρεις κορυφαίοι επιχειρηματίες «αδειάζουν» τον Μητσοτάκη! Μυτιληναίος, Σάλλας και Θεοδωρόπουλος θεωρούν τελεσίδικη την αποτυχία του πρωθυπουργού και του δείχνουν τον δρόμο της εξόδου! Γράφει ο Βασίλης Γαλούπης Μέχρι τις εκλογές του 2023 ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε τα πλέον ισχυρά στηρίγματα. Οι πολίτες τού έδιναν απλόχερα το εντυπωσιακό για τα δεδομένα της εποχής 41%. Τα ΜΜΕ σχημάτιζαν ένα αρραγές μέτωπο επιβολής όλων των κυβερνητικών αφηγημάτων. Και οι κορυφαίοι επιχειρηματίες του τόπου ήταν στο πλευρό του πρωθυπουργού. Σήμερα το σκηνικό έχει ανατραπεί πλήρως. Περισσότεροι από 2 εκατ. πολίτες βγαίνουν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη συγκάλυψη Μητσοτάκη στα Τέμπη . Τα ποσοστά για την κυβέρνηση γκρεμίζονται. Στα φιλομητσοτακικά ΜΜΕ και στις κολόνες του οικοδομήματος ( «Πρώτο Θέμα», ΔΟΜ, ΣΚΑΪ ) έχει ξεσπάσει εμφύλιος, όχι μόνο με πολιτικό αλλά και με οπαδικό χρώμα . Και κάποια από τα «blue chips» του ελληνικού επιχειρείν «αδειάζουν» ευθέως και σε κοινή θέα τον ένοικο του Μαξίμου. Η κυβέρνηση προκαλεί ανασφάλεια στον λαό, στους μιντιακούς υποστηρικτές της και τους επιχειρηματίες , με συνέπεια να επιταχύνονται οι εξελίξεις. Ολοι πλέον εκδηλώνουν πιο εύκολα τη δυσαρέσκειά τους για τα πεπραγμένα Μητσοτάκη . Ακόμα και κυβερνητικοί βουλευτές δεν φοβούνται να διαχωρίσουν τη θέση τους, ακριβώς επειδή βλέπουν τη σκιά του πρωθυπουργού να είναι πια μικρότερη. Για μια κυβέρνηση που λανσαρίστηκε ως φίλα προσκείμενη στο επιχειρείν και εξαρχής ήθελε κοντά της τους μπίζνεσμεν της χώρας, τα χτυπήματα που δέχεται τις τελευταίες ημέρες είναι οδυνηρά . Ο τρόπος που εκφράστηκαν μέσα στον Μάρτιο επιχειρηματίες του βεληνεκούς Ευάγγελου Μυτιληναίου , Μιχάλη Σάλλα και Σπύρου Θεοδωρόπουλου δείχνουν στον Κυριάκο Μητσοτάκη την πόρτα της εξόδου . Είναι φανερό πως όχι μόνο ο λαός, αλλά και κορυφαίοι «παίκτες» με βαριά πορτοφόλια δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη πλέον στον πρωθυπουργό. Και οι πληροφορίες αναφέρουν πως δεν είναι μόνο οι Μυτιληναίος, Σάλλας, Θεοδωρόπουλος … Θα ακολουθήσουν κι άλλοι. Ευάγγελος Μυτιληναίος: «Τι πρόβλημα έχεις με τη Ρωσία;» Οι «βόμβες» που εξαπέλυσε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος πρόσφατα μπορεί να είχαν ως σημείο αναφοράς στην Ευρώπη, αλλά στόχευσαν άμεσα στο κυβερνητικό αφήγημα. Ο πανίσχυρος πρόεδρος και CEO της Metlen ξήλωσε την ατζέντα Μητσοτάκη στο Ουκρανικό , ζητώντας απαντήσεις για την πολεμική εναντίον της Ρωσίας από την ελληνική κυβέρνηση , με βολές και κατά της πρωθυπουργικής φίλης Φον ντερ Λάιεν , τα πολλά «ναι» στα εθνικά μας θέματα με τις συμμαχίες, το ζήτημα των ανύπαρκτων αντισταθμιστικών για την αμυντική μας βιομηχανία , όπως και για το υπέρογκο ενεργειακό κόστος. Είπε, μεταξύ άλλων, στον «Κύκλο Ιδεών»: «Τώρα θυμηθήκαμε και τον ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό. Για να δούμε πώς μπορεί να ξεκινήσει από σήμερα; Το βιομηχανικό δυναμικό έχει τα skills; Πόσος χρόνος θα χρειαστεί; Και από πού θα προέλθουν τα χρήματα;» «Οταν μιλάμε για επανεξοπλισμό, πρέπει να μιλήσουμε για κάποιου είδους πολιτική ένωση. Μόνο που η Ελλάδα έχει πρόβλημα ασφάλειας. Τι θα κάνουμε ως χώρα, θα συμμετέχουμε σε μία συμμαχία Ευρωπαίων προθύμων μαζί με την Τουρκία και θα στραφούμε ενάντια της Ρωσίας; Στο δικό μας το πρόβλημα ποιος θα προστρέξει;» «Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ πρόβλημα με τη Ρωσία. Εχει άλλου τύπου πρόβλημα. Οταν μιλάμε για ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική, πρέπει να μιλήσουμε για κάποιου είδους πολιτική ένωση. Αλλα προβλήματα έχει η Βαλτική και άλλα η Ελλάδα. Η χώρα μας έχει ένα μόνο πρόβλημα ασφάλειας». «Οι Ευρωπαίοι προστρέχουν να βοηθήσουν την Ουκρανία ξοδεύοντας εκατοντάδες δισ. σε χρήματα και όπλα και πιστεύω ότι αυτό δεν θα το έκαναν για την Ελλάδα. Δεν ενδιαφέρεται το Λουξεμβούργο τι θα γίνει στο Αιγαίο. Γι’ αυτό για την Ελλάδα μόνο οι ΗΠΑ έχουν δύναμη αποτροπής». «Μετά τα Ιμια αναδείχτηκαν ελληνικές εταιρίες. Οταν τελείωσε αυτός ο κύκλος, έμαθαν τη δουλειά (…) Φτιάξαμε τα υποβρύχια πριν από 20 χρόνια, τα γερμανικά υποβρύχια που κρατάνε σήμερα την ισορροπία στο Αιγαίο, δεν ξέρουμε σήμερα να κάνουμε φρεγάτες; Παρ’ όλ’ αυτά τα αντισταθμιστικά που έδωσε η γαλλική πλευρά ήταν 0,5%». «Περιμένουμε να γίνουν πολύ περισσότερα για την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους που ακρωτηριάζει τον κλάδο μας στην Ευρώπη. Χρειαζόμαστε συγκεκριμένα μέτρα για να υποστηρίξουμε τον κλάδο μας μέσα από αυτήν την κρίση τιμών ενέργειας». «Η Ευρώπη δεν έκανε καλούς χειρισμούς. Ποιος να τους κάνει; Η κυρία Φον ντερ Λάιεν που ασκεί εξωτερική πολιτική ως μη όφειλε;» «Στην Ευρώπη τα κάναμε μπάχαλο, δεν φταίνε ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ρωσία (εξαιρώντας το θέμα της εισβολής στην Ουκρανία) ούτε η Κίνα». «Μόνο με διάλογο πεζοδρομιακού τύπου θα μπορούσα να απαντήσω σε όσους λένε ότι έλυσα τον ενεργειακό πρόβλημα. Ξόδευα 500 εκατ. ευρώ για ενέργεια ετησίως και τώρα 1,5 δισ.». Μιχάλης Σάλλας: «Δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε σοβαρή χώρα…» Ο Μιχάλης Σάλλας, μάνατζερ, τραπεζίτης και πρόεδρος του Lyktos Group , ήταν πρόεδρος Δ.Σ. του Ομίλου Τράπεζας Πειραιώς από το 1991 έως το 2016 . Συγκαταλέγεται στους ισχυρότερους παράγοντες της ελληνικής οικονομίας. Οι πρόσφατες τοποθετήσεις του συμπυκνώνονται σ το συμπέρασμά του για τη σημερινή κατάσταση στην επιχειρηματικότητα: « Είμαστε μια χώρα λίγο της πλάκας » . Καταγγέλλει τα υποταγμένα στην κυβέρνηση ΜΜΕ, την ανασφάλεια που νιώθουν οι πολίτες για τη ζωή τους « και τα τελευταία χρόνια », όπως σημείωσε, ενώ φάνηκε να συμφωνεί με την πλειονότητα του κόσμου ότι η Δικαιοσύνη αποτελεί ένα μεγάλο βαρίδι για τον τόπο. Οσον αφορά τον κυβερνητικό προσανατολισμό στην επιχειρηματικότητα, είναι ενδεικτική η δήλωσή του: « Στην Ελλάδα προτιμάμε τις χωματερές από το να δημιουργήσουμε μεταποιητικό τομέα που θα στηρίξει την πρωτογενή παραγωγή ». Δήλωσε, μεταξύ άλλων, στον «Κύκλο Ιδεών»: «Στην Ελλάδα αν γεννηθεί κάποιος, και τα τελευταία χρόνια, ξέρει ότι δεν έχει καμία ασφάλεια για τη ζωή του». «Δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε σοβαρή χώρα και να παίρνει ένας καθηγητής πανεπιστημίου 2.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε μια χώρα λίγο της πλάκας». Για το πολιτικό προσωπικό και τη δημιουργία πλούτου: «Για να βοηθηθεί η κατάσταση πρέπει να υπάρξει πίεση από τις ελίτ και τα παραγωγικά στρώματα, αλλά και τον ρόλο των ΜΜΕ που είναι ταυτισμένα με το πολιτικό σύστημα και δεν μπορούν να διαχωριστούν, αφού δεν μιλάμε για ελεύθερο Τύπο. Μόνο τα παραγωγικά στρώματα και σοβαροί με κύρος και βάρος άνθρωποι μπορούν να κινήσουν μηχανισμούς για να πιέσουν τα κόμματα ώστε να κάνουν τα επόμενα βήματα». «Τα περισσότερα πράγματα στην Ελλάδα δεν είναι αισιόδοξα». «Η Ελλάδα είναι ένας φορολογικός παράδεισος. Δεν υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη που να έχει φόρο 5% στα μερίσματα (σ.σ.: νόμος που έγινε επί Μητσοτάκη). Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να φέρει το βάρος αυτός που πάει να αγοράσει γάλα στο παιδί του και πληρώνει ΦΠΑ πανύψηλο, ίσως το υψηλότερο στην Ευρώπη. Θα πρέπει να το φέρουν αυτοί που πρέπει να προστατεύσουν και τις περιουσίες τους». «Είναι βλακεία το μέτρο της εξαίρεσης των αμυντικών δαπανών από το έλλειμμα. Είτε το βάζεις στον ισολογισμό είτε όχι, δεν έχει νόημα». «Η Moody’s θα έπρεπε να έχει δώσει πολύ νωρίτερα την επενδυτική βαθμίδα για την οικονομία της Ελλάδας. Μεγάλα ωστόσο βαρίδια αποτέλεσαν προς αυτήν την κατεύθυνση η Δημόσια Διοίκηση και η απονομή της Δικαιοσύνης που κρατάει την πορεία της χώρας προς τα πίσω». «Με εξαίρεση τον ΣΕΒ, οι παραγωγικές τάξεις της χώρας δεν επιδεικνύουν σοβαρή δράση ή εν τέλει δεν τους αφήνει το σύστημα να επιδείξουν. Πού είναι τα πανεπιστήμια, πού είναι άλλοι παραγωγικοί φορείς να αρθρώσουν λόγο;» «Ολες οι παραπάνω αδυναμίες θα μας αναγκάσουν να πάμε σε άλλες λύσεις». «Στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο δεν πραγματοποιήθηκε μια ουσιαστική παρέμβαση του κράτους προκειμένου να αναδιανεμηθεί ο πλούτος. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, προτιμάμε τις χωματερές από το να δημιουργήσουμε μεταποιητικό τομέα που θα στηρίξει την πρωτογενή παραγωγή. Ο πρωτογενής τομέας αντιπροσωπεύει το 4% του εθνικού προϊόντος, η μεταποίηση το 10% και ο τουρισμός το 30%». Σπύρος Θεοδωρόπουλος: «Κανένας λόγος να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα-Ο Τράμπ η μόνη ελπίδα!» Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Mr Chipita Σπύρος Θεοδωρόπουλος που από τον περασμένο Ιούνιο είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) . Καυτηρίασε τις μικρές επενδύσεις , παρά όσα φαντασιώνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τις « πρακτικές τού χθες », το πρόβλημα της Δικαιοσύνης , τη γραφειοκρατία που δήθεν θα μείωνε ο Κυριάκος και το αναπτυξιακό χάος στον τουρισμό : «Το φαινόμενο Τραμπ θα ξυπνήσει την Ευρώπη. Αυτό το σοκ το χρειαζόμαστε». «Η χώρα προσέλκυσε μικρής προστιθέμενης αξίας επενδύσεις, όπως τα data centers, ωστόσο δεν χτίζονται πια καινούργια εργοστάσια». «Δεν έχουμε greenfield projects, γιατί δεν έχουμε μια πειστική απάντηση στο ερώτημα “γιατί να επενδύσω στην Ελλάδα. Γιατί να μην πάω σε μια άλλη χώρα, γύρω, κοντά κτλ.”. Δεν έχουμε κανένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα παρά μόνο, ίσως, είχαμε κι αυτό έχει εξαντληθεί, ανθρώπινο κεφάλαιο». «Δεν υπάρχει πραγματικός λόγος να έρθει κανείς σήμερα να χτίσει μια καινούργια επένδυση στην Ελλάδα». «Μισθοί και παραγωγικότητα είναι χαμηλοί και ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι να ξαναδούμε τις εργασιακές σχέσεις». «Δυστυχώς προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα του σήμερα και του αύριο με πρακτικές τού χθες». «Για να μπορέσουμε να ξαναφτιάξουμε νέο μοντέλο εργασιακών σχέσεων θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό συμβόλαιο, όπου και οι τρεις πλευρές -γιατί και το Δημόσιο πρέπει να έχει θέση σε αυτό- πρέπει να ανοιχτούμε λιγάκι, να καταλάβουμε και την άλλη πλευρά. Οι εργοδότες πρέπει να διορθώσουμε τους μισθούς, κάνοντας όμως μεγάλες επενδύσεις που μας λείπουν στην Ελλάδα». «Υπάρχουν και κακομαθημένοι εργοδότες που καλυφθήκαμε πίσω απ’ τους μνημονιακούς νόμους, αναγνωρίζοντας μόνο τον βασικό μισθό. Αυτό όμως δεν πρόκειται να προχωρήσει! Κοινωνία χωρίς ευημερούντες πολίτες δεν προχωρά. Και σήμερα ένα κομμάτι της κοινωνίας μετά τις 15-18 του μήνα που έχει τελειώσει ο μισθός δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που θα το βρούμε μπροστά μας. Οπότε εμείς που αποτελούμε το σύστημα έχουμε δύο επιλογές. Είτε να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε σε αυτούς που διαμαρτύρονται σήμερα -και οι φωνές των οποίων ενισχύονται- ότι κάνουν λάθος, κάτι όμως που θεωρώ ότι δεν θα μας οδηγήσει πουθενά, είτε να καταλάβουμε γιατί διαμαρτύρονται και να προσπαθήσουμε να λύσουμε τα περισσότερα προβλήματα». «Τρέξαμε πρόσφατα το “Σφυγμό του Επιχειρείν”, μία διετή έρευνα που κάνουμε στο ΣΕΒ, όπου και πάλι πρώτο πρόβλημα βγήκε η Δικαιοσύνη. Αυτό δήλωσαν όλες οι επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους. Το δεύτερο πρόβλημα είναι η γραφειοκρατία του κράτους. Και το τρίτο είναι το δυσεπίλυτο πρόβλημα του χωροταξικού… Ακόμα δεν έχουμε καταλήξει πού θέλουμε να αναπτύξουμε τουρισμό, πού βιομηχανία και πού οικισμούς!». «Η Ευρώπη εκπέμπει το 6% των παγκόσμιων ρύπων και αυτό πασχίζουμε να το κάνουμε 3%! Και δεν προστατεύσαμε την οικονομία μας. Ναι, να πάμε στη πράσινη μετάβαση, αλλά χωρίς να σκοτώνουμε την παραγωγή μας, την οικονομία μας». Μιντιακός εμφύλιος στην αυλή του Μαξίμου (Από αριστερά): Βαγγέλης Μαρινάκης, Γιάννης Αλαφούζος και Τάσος Καραμήτσος Ακόμα κι αν δεν θέλει κάποιος να ασχοληθεί με τον μιντιακό πόλεμο που έχει ξεσπάσει στις κολόνες στήριξης της κυβέρνησης Μητσοτάκη από το 2019, είναι πρακτικά απίθανο να μην προσέξει τον εμφύλιο που διεξάγεται τις τελευταίες εβδομάδες. Οι εκατέρωθεν επιθέσεις μεταξύ του ομίλου Μαρινάκη και του «Πρώτου Θέματος» απασχολούν κατά κόρον την επικαιρότητα, με πολύ σκληρές αλληλοκατηγορίες, βαρύτατες αιχμές και συνεχή υπονοούμενα . Στις μάχες με το δημοσιογραφικό συγκρότημα του ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού συμμετέχει και ο ΣΚΑΪ του Αλαφούζου , με τις επιθετικές αναφορές από τις δύο πλευρές να έχουν υπόβαθρο και στα ποδοσφαιρικά – οπαδικά . «Πρώτο Θέμα», ΣΚΑΪ και ΔΟΜ ευθυγραμμίστηκαν με τον Μητσοτάκη από την πρώτη στιγμή διακυβέρνησής του , όμως σήμερα βλέπουμε ότι και σ’ αυτό το μέτωπο υπάρχουν πια μεγάλες -και άλυτες προς το παρόν- διαφορές αλλά και στρατηγικές αποκλίσεις . Κι όσο η ηγεσία Κυριάκου κλονίζεται, με τα δημοσκοπικά ευρήματα να δείχνουν όλο και μεγαλύτερη κατάρρευση, τόσο είναι πιθανό να αναδεικνύονται όσα είχαν κρυφτεί κάτω από το χαλί την τελευταία εξαετία. Στο πλαίσιο του πολέμου εντάσσονται οι επιθέσεις του in.gr κατά του αφεντικού του ομίλου του «Πρώτου Θέματος» Τάσου Καραμήτσου (« Ο λακές της εξουσίας και αυλοκόλακας ισχυρών ονειρεύτηκε να γίνει χαλίφης »), με σκληρές εκφράσεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Λίγες μέρες αργότερα ακολούθησε η επίθεση από το «Βήμα» κατά του ιδιοκτήτη του ΣΚΑΪ και της οικογένειας Αλαφούζου , με έμμεσο αποδέκτη και το Μέγαρο Μαξίμου (« Ο παρίας της Wall Street: Η οικογένεια Αλαφούζου, τα τάνκερ της εισηγμένης στη Wall Street Okeanis Eco και οι συνεχιζόμενες μεταφορές ρωσικού πετρελαίου, παρά τις κυρώσεις »). Ο ΣΚΑΪ, από την άλλη, αφιερώνει εκτενή, σχεδόν επί καθημερινής βάσης, ρεπορτάζ και σχόλια για την υπόθεση Λυγγερίδη . Προχθές Παρασκευή ακολούθησε και το ρεπορτάζ ειδικού συνεργάτη του in.gr για το «πρωτοπαλίκαρο» και πρώην διευθυντή του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ Πορτοσάλτε και τη σύζυγό του που έχει αποσπαστεί από το ΑΠΕ στη Νέα Δημοκρατία και ειδικά στο γραφείο του υπουργού Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη: (« Σκυλί [Πορτοσάλτε] γαβγίζει [για ΝΔ] γιατί… η σύζυγός του είναι αποσπασμένη και αργόσχολη από το 2017 στη ΝΔ »). Απίστευτος Πορτοσάλτε!

Στην… αρένα της τεχνητής νοημοσύνης Μέτσολα και Ούρσουλα! Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Vs Κομισιόν: Απαντήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μέσω… ChatGPT; – Όλο το παρασκήνιο Χρησιμοποιεί η Κομισιόν τεχνητή νοημοσύνη για να απαντήσει σε ερωτήσεις του... Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;;;; Ο ανησυχητικός ισχυρισμός προέκυψε σε μια πρόσφατη Διάσκεψη των Προέδρων, αφού η πρόεδρος της ομάδας Renew, Valérie Hayer παραπονέθηκε για αργές , κακής ποιότητας απαντήσεις από την Επιτροπή στις ερωτήσεις του Κοινοβουλίου. Η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα είπε στη συζήτηση κεκλεισμένων των θυρών των ηγετών, ότι ορισμένες από τις απαντήσεις της Κομισιόν φαίνεται να γράφτηκαν από την AI , σύμφωνα με σημειώσεις από τη συνάντηση που είδε το POLITICO . Η Ιταλίδα είπε ότι θα συγκεντρώσει παραδείγματα απαντήσεων που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από την τεχνητή νοημοσύνη και θα θέσει το θέμα στον Επίτροπο Μάρος Σέφκοβιτς , ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις διοργανικές σχέσεις, δήλωσαν στο POLITICO δύο αξιωματούχοι του Κοινοβουλίου. Τα ερωτήματα προέκυψαν μετά από μια καταγγελία της Προέδρου της ομάδας Renew, Valérie Hayer, σχετικά με τη χαμηλή ποιότητα και την αργή ταχύτητα των γραπτών απαντήσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στους νομοθέτες, κατά τη διάρκεια πρόσφατης συγκέντρωσης της Διάσκεψης των Προέδρων . Το POLITICO αποκαλύπτει ότι είδε σημειώσεις από τη συνάντηση αυτή! Η Κομισιον, όπως αναφέρει το άρθρο, έχει νομική υποχρέωση να απαντά σε τέτοιες ερωτήσεις, αλλά δεν δεσμεύεται από χρονικό περιθώριο ή ποιότητα απαντήσεων. Θα ήταν περίεργο, σχολιάζει το άρθρο, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία απασχολεί 32.000 μόνιμους και συμβασιούχους υπαλλήλους , δεν μπορούσε να βρει έναν άνθρωπο για να απαντήσει σε ερωτήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και έπρεπε να βασιστεί στην τεχνητή νοημοσύνη. Ορισμένα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υποστηρίζουν ότι το θεσμικό όργανο συνήθως αγνοείται ή παραβλέπεται από το εκτελεστικό σκέλος της ΕΕ. Άλλοι έφτασαν στο σημείο να πουν ότι η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν « μισεί » το Ευρωκοινοβούλιο, σημειώνοντας την τεταμένη σχέση μεταξύ των θεσμών λόγω μιας ανισορροπίας δυνάμεων που ευνοεί την εκτελεστική εξουσία. Η Μέτσολα είπε κατά τη διάρκεια της συνάντησης ότι θα συγκεντρώσει παραδείγματα για να υποβάλει στην Επιτροπή, επιβεβαίωσαν οι δύο αξιωματούχοι. Ένας ανέφερε ότι η πλειοψηφία των ηγετών των ομάδων συμφώνησε να τεθούν οι ερωτήσεις . Εκπρόσωπος Τύπου της Μετσόλα αρνήθηκε να σχολιάσει λεπτομέρειες από τη συνάντηση: « Αυτό που μπορώ να πω γενικότερα είναι ότι η ποιότητα των απαντήσεων σε γραπτές ερωτήσεις και το επίκαιρο των απαντήσεων, είναι μακροχρόνια ζητήματα ». Τους τελευταίους μήνες, η Κομισιόν ενθάρρυνε την εσωτερική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (AI) για την ενίσχυση της παραγωγικότητας. Αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένων των προϊσταμένων της μονάδας και των γενικών διευθυντών, χρησιμοποιούν ένα εργαλείο γλωσσικού μοντέλου γνωστό ως GPT@EC — μια αποκλεισμένη έκδοση του ChatGPT — για μια σειρά εργασιών, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών ενημερώσεων, σύμφωνα με έναν αξιωματούχο της ΕΕ. Ωστόσο, το αν η τεχνητή νοημοσύνη είναι ο κατάλληλος τρόπος για να απαντηθούν ερωτήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πυροδοτεί μια έντονη συζήτηση. Ερωτηθείς εάν η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε γραπτές ερωτήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , εκπρόσωπος της Κομισιόν είπε στο POLITICO ότι η τεχνολογία « επί του παρόντος δοκιμάζεται, για παράδειγμα, για τη σωστή απόδοση ερωτήσεων μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής ή για τον εντοπισμό προηγούμενων απαντήσεων που θα μπορούσαν να σχετίζονται με μια συγκεκριμένη περίπτωση ». Ωστόσο, πρόσθεσε ότι το προσωπικό δεν επιτρέπεται « να αναπαράγει το αποτέλεσμα ενός παραγωγικού μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης σε δημόσια έγγραφα , όπως η δημιουργία κειμένων της Επιτροπής, ιδίως νομικά δεσμευτικών ».

Ταραχώδεις συμμαχίες - Eλιγμοί της Ρωσίας, ισορροπία τρόμου με Ταϊβαν! Ο σημαντικότερος παράγοντας του γεωπολιτικού μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ. Καθώς η δυναμική της παγκόσμιας ισχύος μετατοπίζεται, η Ρωσία βρίσκεται στο σταυροδρόμι σημαντικών γεωπολιτικών μετασχηματισμών. Με τους δασμολογικούς πολέμους σε όλο τον κόσμο και την αβέβαιη πορεία πολυπολικών συμμαχιών όπως το ΝΑΤΟ και οι BRICS, οι στρατηγικές επιλογές της Ρωσίας θα διαμορφώσουν το μέλλον της παγκόσμιας πολιτικής, σύμφωνα με ανάλυση της Dialy Sabbah. Σαφώς, ο σημαντικότερος παράγοντας αυτού του μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ. Οι απομονωτικές του τάσεις μειώνουν τη δυτική συνοχή, αναγκάζοντας τα ευρωπαϊκά έθνη να αναπτύξουν ανεξάρτητες στρατηγικές ασφαλείας, ενώ παρέχουν στη Ρωσία στρατηγικό μοχλό πίεσης. Ο  Donald Trump έχει εκφράσει συχνά διαλλακτική στάση απέναντι στη Ρωσία, σε αντίθεση με τις προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις. Με την προσέγγιση του Trump 2.0 με τη Ρωσία, θα μπορούσαν επίσης να αναδυθούν και πάλι κρυφές και ιστορικές ρωγμές στη συμμαχία Κίνας-Ρωσίας. Καθώς το Πεκίνο αναπτύσσεται οικονομικά και στρατιωτικά, επιδιώκει φυσικά να επεκτείνει την περιφερειακή του επιρροή. Εν τω μεταξύ, η Ρωσία παραμένει επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε εισβολή στην παραδοσιακή σφαίρα ελέγχου της. Για τις ΗΠΑ, δεν έχει νόημα να πολεμήσουν εναντίον της Ρωσίας, καθώς η Μόσχα δεν έχει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την ηγεμονία των ΗΠΑ, ενώ η Κίνα έχει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αντιμετώπιση του Πεκίνου ως η πρωταρχική μακροπρόθεσμη γεωπολιτική πρόκληση έχει περισσότερο νόημα για την Ουάσινγκτον. Οι ΗΠΑ έκαναν μια παρόμοια κίνηση ως "αντιστροφή Kissinger" στη δεκαετία του 1970, αλλά μόνο με την ανταλλαγή των παραγόντων. Το παράδειγμα Kissinger Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση ήταν οι δύο κύριες παγκόσμιες υπερδυνάμεις. Υπό τον Μάο Τσετούνγκ, η Κίνα ήταν επίσης κομμουνιστικό κράτος, αλλά είχε αυξανόμενες εντάσεις με την ΕΣΣΔ καθ' όλη τη διάρκεια της σινοσοβιετικής διάσπασης. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Σοβιετικής Ένωσης είχαν επιδεινωθεί σε σημείο συνοριακών συγκρούσεων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα εκατοντάδες θύματα και από τις δύο πλευρές. Η κυβέρνηση Νίξον συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να παίξει την Κίνα εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης σχηματίζοντας διπλωματικές σχέσεις με το Πεκίνο. Η ιδέα ήταν να αποδυναμωθεί η σοβιετική ισχύς με την προσέγγιση του αντιπάλου της, της Κίνας. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ ταξίδεψε κρυφά στο Πεκίνο το 1971, προετοιμάζοντας το έδαφος για την ιστορική επίσκεψη του Νίξον στην Κίνα το 1972. Αυτό οδήγησε στο Ανακοινωθέν της Σαγκάης, όπου οι ΗΠΑ και η Κίνα συμφώνησαν σε μια σχέση συνεργασίας, απομονώνοντας την ΕΣΣΔ. Γάμος συμφέροντος Η σχέση μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Κίνας παρέμεινε πικρή μέχρι τη δεκαετία του 1990. Το 2001, οι δύο παγκόσμιες δυνάμεις υπέγραψαν τη σινορωσική συνθήκη φιλίας και έλυσαν οριστικά τις εδαφικές διαφορές τους το 2003. Στη συνέχεια, έγινε μια από τις πιο κρίσιμες γεωπολιτικές συμμαχίες του 21ου αιώνα. Κάποτε αντίπαλοι του Ψυχρού Πολέμου, το Πεκίνο και η Μόσχα έχουν έρθει πιο κοντά τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Ενώ ορισμένοι το βλέπουν αυτό ως μια ισχυρή εταιρική σχέση, άλλοι υποστηρίζουν ότι η συνεργασία τους είναι απλώς ένας "γάμος ευκαιρίας", μια βραχυπρόθεσμη στρατηγική ευθυγράμμιση με γνώμονα τα αμοιβαία οφέλη και όχι τους δομικούς δεσμούς. Παρά τις ιστορικές αντιπαλότητες και διαφορές, διάφοροι παράγοντες έχουν ωθήσει την Κίνα και τη Ρωσία σε μια στενότερη εταιρική σχέση. Και τα δύο έθνη θεωρούν την αμερικανική επιρροή ως απειλή για τα συμφέροντά τους. Βασίζεται στην κοινή αντίθεση προς τη Δύση και στην οικονομική αναγκαιότητα παρά στη βαθιά ιδεολογική ενότητα. Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, επωφελούμενη από τις μειωμένες τιμές. Το 2023, το εμπόριο Κίνας-Ρωσίας θα φθάσει περίπου τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό ρεκόρ. Χάρη στον αγωγό φυσικού αερίου "Power of Siberia", η Ρωσία θα μπορούσε να εκτρέψει φυσικό αέριο από την Ευρώπη στην Κίνα, αλλά σε χαμηλότερες τιμές από τις ευρωπαϊκές αγορές. Η εξάρτηση της Ρωσίας από την Κίνα Αν και η συμμαχία φαίνεται ισχυρή προς το παρόν, υπάρχει μια σαφής ασυμμετρία ισχύος υπέρ της Κίνας. Πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Ρωσία είχε ποικίλους εμπορικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών χωρών. Πλέον, η Κίνα είναι ο κύριος οικονομικός της εταίρος , καθιστώντας τη Ρωσία περισσότερο από ποτέ εξαρτημένη από το Πεκίνο. Ενώ η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός εταίρος της Ρωσίας, η Ρωσία είναι μόλις ο έκτος οικονομικός εταίρος της Κίνας. Προς το παρόν, η Ρωσία χρειάζεται την Κίνα περισσότερο από ό,τι η Κίνα τη Ρωσία, καθιστώντας τη θέση του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin πιο αδύναμη. Επίσης, η Κίνα ανταγωνίζεται πλέον οικονομικά τη Ρωσία στην περιοχή μέσω της Πρωτοβουλίας της για τη Ζώνη και τον Δρόμο. Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν ιστορικές εντάσεις και τα συμφέροντά τους κατά καιρούς αποκλίνουν, ιδίως όσον αφορά την Κεντρική Ασία και την Αρκτική. Επίσης, η Κίνα διεκδικεί ιστορικά το Βλαδιβοστόκ, το οποίο παραδόθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1860 στο πλαίσιο της Σύμβασης του Πεκίνου που υπογράφηκε κατά τη διάρκεια του "αιώνα της ταπείνωσης". Σύμφωνα με τη συνθήκη, τα σύνορα μεταξύ Κίνας και Ρωσίας ορίστηκαν κατά μήκος των ποταμών Αμούρ και Οσούρι, γεγονός που έδωσε στη Ρωσία πρόσβαση στο Βλαδιβοστόκ , μια σημαντική πόλη-λιμάνι στην Άπω Ανατολή της Ρωσίας. Το 2013, το κινεζικό Υπουργείο Φυσικών Πόρων εξέδωσε διάταγμα σχετικά με τη χρήση των ονομάτων στους διεθνείς χάρτες. Σύμφωνα με το διάταγμα, ορισμένες πόλεις στη Ρωσία πρέπει πλέον να φέρουν κινεζικά ονόματα, αντικαθιστώντας τα ρωσικά τους. Η πιο γνωστή, το Βλαδιβοστόκ, η διοικητική πρωτεύουσα της περιοχής, θα ονομάζεται πλέον επίσημα "Haishenwai" (που σημαίνει Κόλπος του Θαλασσινού Αγγουριού). Η κίνηση αυτή μπορεί να εκληφθεί ως μια πιθανή μελλοντική επαναβεβαίωση των κινεζικών διεκδικήσεων επί της ρωσικής ανατολής. Ενστικτωδώς, όσο η Κίνα ισχυροποιείται οικονομικά και στρατιωτικά, τόσο περισσότερο θα επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή. Η Ρωσία παραμένει επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε επέμβαση στην παραδοσιακή σφαίρα ελέγχου της. Αν και τα δύο έθνη έχουν σε μεγάλο βαθμό θάψει το τσεκούρι εδώ και καιρό, περιστατικά όπως η σινο-σοβιετική συνοριακή σύγκρουση του 1969 υπενθυμίζουν τη δυνατότητα αντιπαλότητας μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας. Το μέλλον των BRICS Η Ρωσία υπήρξε βασικός υποστηρικτής μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης για την αντιμετώπιση της ηγεμονίας των ΗΠΑ και υποστηρίζει ενεργά τις BRICS, οι οποίες διαθέτουν σχεδόν το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού. Ωστόσο, η εξελισσόμενη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων θα φέρει επίσης αλλαγές και προκλήσεις για τη συμμαχία- θα πρέπει να διαμορφωθεί αναλόγως. Διαφορετικά, μπορεί να πάψει να υπάρχει ή να υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Οι νέοι ρόλοι της Ρωσίας και της Κίνας στη νέα παγκόσμια τάξη θα είναι ιδιαίτερα καθοριστικοί για το μέλλον της συμμαχίας. Οι BRICS θεωρούνται συχνά ως μια πιθανή εναλλακτική λύση στους θεσμούς υπό την ηγεσία των G-7. Η συμμαχία έχει 10 μέλη, με τη Ρωσία και την Κίνα να είναι μεταξύ των ιδρυτικών μελών. Η Κίνα φέρει το οικονομικό βάρος της συμμαχίας με το ΑΕΠ της που αγγίζει τα 18 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Ρωσία πρωταγωνιστεί στις πολιτικές και στρατιωτικές πτυχές, αξιοποιώντας τη γεωπολιτική της επιρροή και τις αμυντικές της δυνατότητες. Δεδομένης αυτής της δυναμικής, και οι δύο χώρες διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην ομάδα. Ωστόσο, οι εσωτερικές συγκρούσεις θα μπορούσαν να εμποδίσουν τη συνολική αποτελεσματικότητα του μπλοκ. Εάν ο Trump 2.0 προσπαθήσει να παρασύρει τη Ρωσία μακριά από την Κίνα, η Μόσχα μπορεί να προσπαθήσει να παίξει και με τις δύο πλευρές για το μέγιστο γεωπολιτικό πλεονέκτημα. Ειδικά αν προκύψουν ρωγμές μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, η συμμαχία δεν θα σήμαινε πολλά χωρίς τη συνεργασία των δύο. Συνοψίζοντας, το μέλλον της Ρωσίας στην μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη εξαρτάται από τους στρατηγικούς ελιγμούς της σε ένα όλο και πιο πολύπλοκο γεωπολιτικό τοπίο. Είτε επιδιώξει μια επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ, είτε εμβαθύνει τους δεσμούς της με την Κίνα, είτε διατηρήσει μια προσεκτική εξισορρόπηση, οι επιλογές της θα έχουν βαθιές συνέπειες για τη νέα παγκόσμια τάξη.

Η Κίνα περικυκλώνει με 19 πλοία και δεκάδες μαχητικά την Ταϊβάν - Πεκίνο: «Παράσιτο ο πρόεδρός σας»! Το Πεκίνο υποστηρίζει πως οι ασκήσεις αυτές αποσκοπούν στο να σταλεί μήνυμα «αυστηρής προειδοποίησης και δυναμικής αποτροπής» στους αυτονομιστές της Ταϊβάν. Σε πλήρη στρατιωτικό αποκλεισμό της Ταϊβάν με ισχυρότατες αεροπορικές, ναυτικές και πυραυλικές δυνάμεις προχώρησε από νωρίς το πρωί και στο πλαίσιο στρατιωτικής άσκησης η Κίνα , η οποία θέλει να στείλει ένα σαφές προειδοποιητικό μήνυμα κατά οποιασδήποτε κίνησης αυτονομίας. Μάλιστα σε μια πρωτοφανή λεκτική κλιμάκωση, το Πεκίνο αποκάλεσε «παράσιτο» τον πρόεδρο της Ταϊβάν, Lai Ching-te , ο οποίος πριν από λίγες ημέρες είχε αποκαλέσει την Κίνα «ξένη εχθρική δύναμη». Απέναντι στην κινεζική στρατιωτική «θηλιά», η Ταϊβάν έστειλε τα δικά της πολεμικά πλοία ως απάντηση στα κινεζικά που προσέγγιζαν τις ακτές της ενώ έθεσε σε απόλυτο συναγερμό τις στρατιωτικές της δυνάμεις. Η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της επικράτειας της και έχει απειλήσει επανειλημμένα κατά το παρελθόν ότι δεν θα διστάσει να κάνει χρήση βίας για να την θέσει υπό τον έλεγχο της. Παράσιτο ο πρόεδρος Το Πεκίνο δεν κρύβει την απέχθεια του απέναντι στον πρόεδρο της Ταϊβάν, τον οποίο αποκαλεί αυτονομιστή. Είναι χαρακτηριστικό πως σε βίντεο που συνόδευε την ανακοίνωση του κινεζικού στρατού για τις ασκήσεις γύρω από την Ταϊβάν, απεικόνιζε τον πρόεδρο Lai Ching-te ως έντομο καρτούν που κρατιόταν από ένα ζευγάρι ξυλάκια πάνω από μια φλεγόμενη Ταϊβάν, αποκαλώντας τον στα αγγλικά «παράσιτο». Επίδειξη ισχύος Όπως ανακοίνωσε η Διοίκηση Ανατολικού Θεάτρου της Κίνας, δυνάμεις από το Ναυτικό, την Αεροπορία και τη Δύναμη Πυραύλων πλησίαζε την Ταϊβάν από πολλές κατευθύνσεις. Βάσει της σχετικής ανακοίνωσης, «η έμφαση δίνεται σε ασκήσεις όπως περιπολίες ετοιμότητας μάχης στη θάλασσα και στον αέρα , για κατάληψη συνολικού ελέγχου, για πλήγματα σε θαλάσσιους και χερσαίους στόχους και για επιβολή ελέγχων αποκλεισμού σε βασικές περιοχές και διαδρομές». Κατόπιν η Διοίκηση έκανε γνωστό πως στις επιχειρήσεις εμπλέκονται και μη αμιγώς στρατιωτικές δυνάμεις , όπως το Λιμενικό και αλιευτικά σκάφη της θαλάσσιας πολιτοφυλακής καθώς και πλοία που μετατράπηκαν για στρατιωτικές μεταφορές. «Αυτές οι ασκήσεις είναι συγκεκριμένες ενέργειες για την άσκηση νόμιμης δικαιοδοσίας και ελέγχου στο νησί σύμφωνα με την αρχή της μίας Κίνας », δήλωσε ο Zhu Anqing, εκπρόσωπος της ακτοφυλακής της Κίνας, με το Πεκίνο να υποστηρίζει πως οι ασκήσεις αυτές αποσκοπούν στο να σταλεί μήνυμα «αυστηρής προειδοποίησης και δυναμικής αποτροπής» στους αυτονομιστές της Ταϊβάν. Αλλάζει τακτική Οι ασκήσεις αυτές φάνηκαν να έχουν παρόμοιο μέγεθος με τις ασκήσεις «Joint Sword» του PLA που διεξήχθησαν το 2023 και το 2024 , αλλά δεν κατονομάστηκαν, κάτι που ένας Κινέζος στρατιωτικός αναλυτής είπε στα κρατικά μέσα ενημέρωσης ότι ήταν ένδειξη «ομαλοποίησης» αυτής της δραστηριότητας. Η Amanda Hsiao, διευθύντρια του Ομίλου Eurasia στην Κίνα, είπε ότι η προπαγάνδα της Τρίτης «καθιστά σαφές ότι η Κίνα ξεφεύγει από τη σχετικά ήσυχη προσέγγιση που είχε υιοθετήσει από την εκλογή του Trump» «Πρόκειται κυρίως για την ομιλία του Lai στις 13 Μαρτίου, την οποία το Πεκίνο βρήκε προκλητική. Η δημοσιότητα γύρω από την άσκηση πιθανότατα έχει επίσης στο μυαλό τους τις ΗΠΑ - θέλουν να πείσουν την κυβέρνηση Trump ότι ο Lai είναι ταραχοποιός και να αποτρέψουν τις ΗΠΑ από το να διατηρήσουν υψηλά επίπεδα υποστήριξης στην Ταϊβάν». Η απάντηση της Ταϊβάν Α πό την πλευρά της η Ταϊβάν καταδίκασε τα γυμνάσια , με το προεδρικό γραφείο να δηλώνει ότι η Κίνα «αναγνωρίζεται ευρέως από τη διεθνή κοινότητα ως ταραξίας» και ότι η κυβέρνηση έχει την αυτοπεποίθηση και την ικανότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Επιπλέον, απέρριψε τους ισχυρισμούς του Πεκίνου περί «μιας Κίνας» , υποστηρίζοντας ότι μόνο οι κάτοικοι του νησιού μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους. Συναγερμός Tο υπουργείο Άμυνας της Ταϊβάν ανακοίνωσε ότι εντόπισε 19 πλοία του κινεζικού στρατού (PLA) γύρω από την Ταϊβάν το πρωί της Τρίτης, συμπεριλαμβανομένου του κινεζικού αεροπλανοφόρου Shandong. Δύο ανώτεροι αξιωματούχοι της Ταϊβάν είπαν στο Reuters ότι περισσότερα από 10 κινεζικά στρατιωτικά πλοία πλησίασαν κοντά στη ζώνη των 24 ναυτικών μιλίων της Ταϊβάν και ότι η Ταϊβάν έστειλε τα δικά της πολεμικά πλοία για να απαντήσουν. Όπως αναφέρεται, μέχρι στιγμής, η Ταϊβάν δεν έχει εντοπίσει πραγματικά πυρά από τον κινεζικό στρατό. Ο στρατός της Ταϊβάν είχε αναπτύξει αεροσκάφη, πλοία του Πολεμικού Ναυτικού και παράκτια πυραυλικά συστήματα ως απάντηση, είπε το υπουργείο Άμυνας. Κινεζικό έδαφος Το Πεκίνο ισχυρίζεται ότι η Ταϊβάν είναι κινεζικό έδαφος και αναπτύσσει διαρκώς τις στρατιωτικές του δυνάμεις με απώτερο στόχο να την καταλάβει με στρατιωτική βία. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι ακόμα το Πεκίνο δεν έχει φτάσει σε αυτό το σημείο, αλλά επισημαίνουν ότι έχει κάνει σημαντικές προόδους και ότι στο μεταξύ χρησιμοποιεί στρατιωτική πίεση –όπως ασκήσεις– και άλλα καταναγκαστικά μέσα για να ωθήσει την Ταϊβάν προς την υποταγή. «Ανεξαρτησία της Ταϊβάν» σημαίνει πόλεμος και η επιδίωξη «ανεξαρτησίας της Ταϊβάν» σημαίνει ώθηση του λαού της Ταϊβάν σε μια επικίνδυνη κατάσταση πολέμου», υποστήριξε σε δήλωση του ο Zhu Fenglian, εκπρόσωπος του Γραφείου Υποθέσεων Ταϊβάν του Πεκίνου. Λεπτές ισορροπίες Η Ταϊβάν, η οποία αναγνωρίζεται ως κράτος από περίπου δώδεκα άλλες χώρες , κυρίως στον Ειρηνικό και την Καραϊβική, λειτουργεί ως κυρίαρχο κράτος με τη δική του δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, στρατό και νόμισμα. Η κυβέρνησή της και ο λαός της αντιτίθενται συντριπτικά στην προοπτική της κινεζικής κυριαρχίας. Ο εκπρόσωπος του προεδρικού γραφείου της Ταϊβάν, Wen Lii, καταδίκασε τις «στρατιωτικές προκλήσεις» της Κίνας, συνδέοντάς την με άλλες πρόσφατες ασκήσεις κοντά στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ιαπωνία, την Κορέα, τις Φιλιππίνες και τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. «Οι ευρείας κλίμακας ασκήσεις της Κίνας δείχνουν ότι οι φιλοδοξίες της δεν περιορίζονται στην προσάρτηση της Ταϊβάν, αλλά μάλλον στοχεύουν στην επίτευξη ηγεμονίας στον δυτικό Ειρηνικό» υποστήριξε ο Lii. Προπαγάνδα Ο κινεζικός στρατός (PLA) βομβάρδισε επίσης τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με προπαγάνδα και εθνικιστικά hashtags , δημοσιεύοντας πολλά προπαγανδιστικά βίντεο και αφίσες που δήλωναν ότι «κλείνει» την Ταϊβάν και ότι επιχειρεί μια ευρείας κλίμακας επίθεση στο νησί, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων με πυραύλους. Μάλιστα, η Κίνα εμφανίζει τον πρόεδρο της Ταϊβάν να κρατά σε ένα κλουβί τον Ko Wen-je από την αντιπολίτευση σε μια προσπάθεια εμπλοκής στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις της Ταϊβάν (σημειώνεται πως ο Ko Wen-je βρίσκεται στη φυλακή για κατηγορίες διαφθοράς, αλλά ορισμένοι υποστηρικτές του μιλούν για πολιτική δίωξη). Πίεση Η Κίνα έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες ασκήσεις κατά της Ταϊβάν τα τελευταία χρόνια , συχνά ως απάντηση σε πράξεις αυτονομισμού ή κινήσεις υπέρ της ανεξαρτησίας. Ο νυν πρόεδρος, Lai Ching-te, ο οποίος εξελέγη πέρυσι, έχει υιοθετήσει μια ειλικρινή προσέγγιση στις σχέσεις με την Κίνα. Τον περασμένο μήνα δήλωσε ότι η Κίνα είναι «ξένη εχθρική δύναμη» βάσει της νομοθεσίας για την εθνική ασφάλεια και ανακοίνωσε μια σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης επιρροής και των κατασκοπευτικών επιχειρήσεων της. Η σημερινή στρατιωτική άσκηση και η συνοδευόμενη προπαγάνδα έβαλαν στο στόχαστρο τους αυτές τις δηλώσεις του προέδρου της Ταϊβάν. Η κυβέρνηση και ο στρατός της Ταϊβάν έχουν εντείνει την εκπαίδευση ανταπόκρισης εν μέσω αυξανόμενης ανησυχίας ότι το Πεκίνο μπορεί να εξαπολύσει πραγματική επίθεση ή αποκλεισμό υπό το πρόσχημα μιας άσκησης. Bankingnews

Αμερικανικές προειδοποιήσεις και για Ζελένσκι Η πρώτη επίσημη αντίδραση της Μόσχας στις επικρίσεις που άσκησε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά του προέδρου Πούτιν γνωστοποιήθηκε σήμερα. Κατά την ημερήσια ενημέρωση των δημοσιογράφων ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου ανέφερε: «Μέρος των δηλώσεων που αναφέρατε ήταν παραφρασμένες. Δεν ήταν άμεσες» , είπε ο Ντμίτρι Πεσκόφ, αναφερόμενος στη γνωστοποίηση επικριτικών σχολίων για την Μόσχα του Τραμπ μέσω παρουσιαστή του NBC News που μίλησε με τον Αμερικανό Πρόεδρο στο τηλέφωνο. «Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε με την αμερικανική πλευρά, πρωτίστως για την διευθέτηση των διμερών μας σχέσεων, που είχαν πληγεί σε μεγάλο βαθμό από την προηγούμενη [αμερικανική] κυβέρνηση. Και εργαζόμαστε επίσης σε πολλούς τομείς σχετικά με την ειρηνευτική διαδικασία στην Ουκρανία» , συνέχισε. Η Μόσχα φέρεται να μην επιθυμεί κλιμάκωση μιας ρητορικής αντιπαράθεσης με τον Τραμπ , προκρίνοντας την συνέχιση των διαπραγματεύσεων . «Η δουλειά συνεχίζεται. Δεν έχουμε ακόμη τίποτα συγκεκριμένο που θα μπορούσαμε ή θα έπρεπε να σας πούμε. Αυτή η διαδικασία έχει καθυστερήσει λόγω της περίπλοκης φύσης της. Ο Πρόεδρος Πούτιν παραμένει ανοιχτός σε επαφή με τον Πρόεδρο Τραμπ. Μια τηλεφωνική κλήση μπορεί να οργανωθεί γρήγορα εάν χρειαστεί» , ανέφερε. Οι δηλώσεις Τραμπ O Τραμπ χτες ότι σκοπεύει να επιβάλει πρόσθετους δασμούς ύψους 25% έως 50% στο ρωσικό πετρέλαιο, εάν διαπιστώσει ότι η Μόσχα παρεμποδίζει τις προσπάθειές του για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Σε συνέντευξή του στο NBC, ο Τραμπ δήλωσε “πολύ θυμωμένος” με τον πρόεδρο Πούτιν, κατηγορώντας τον για αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του Ζελένσκι. Ο Τραμπ ανέφερε ότι η έκκληση του Πούτιν για αλλαγή ηγεσίας στην Ουκρανία θα μπορούσε να καθυστερήσει μια ειρηνευτική συμφωνία. « Νέα ηγεσία σημαίνει πως δεν θα υπάρξει συμφωνία για πολύ καιρό, σωστά; » σχολίασε. «Α ν βρισκόμασταν στη μέση μιας διαπραγμάτευσης, θα μπορούσατε να πείτε ότι ήμουν πολύ θυμωμένος, ακόμα και εξοργισμένος, όταν ο Πούτιν μίλησε για την αξιοπιστία του Ζελένσκι. Γιατί αυτό δεν οδηγεί στη σωστή κατεύθυνση, καταλαβαίνετε; » πρόσθεσε. Οι δηλώσεις του Τραμπ ήρθαν ύστερα από μήνες επικρίσεων ότι η κυβέρνησή του δείχνει ανοχή στη ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία, με στόχο να τερματίσει τον τριετή πόλεμο Στο παρελθόν, ο ίδιος έχει ασκήσει κριτική στον Ζελένσκι, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για τους χειρισμούς του στον πόλεμο και αποκαλώντας τον δικτάτορα, επειδή δεν προχώρησε σε νέες εκλογές. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι σχεδιάζει να συνομιλήσει με τον Πούτιν μέσα στην εβδομάδα . Όπως προαναφέρθηκε, για το Κρεμλίνο οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί. Όμως ο Τραμπ κατηγόρησε και τον Ζελένσκι πως θέλει να υπαναχωρήσει από τη διμερή συμφωνία για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας, διαμηνύοντας πως θα αντιμετωπίσει «μεγάλα προβλήματα» αν πάρει όντως τέτοια απόφαση . «Προσπαθεί να υπαναχωρήσει από τη συμφωνία για τις σπάνιες γαίες κι αν το κάνει θα έχει μεγάλα προβλήματα, πολύ μεγάλα προβλήματα», είπε . «Θέλει (η Ουκρανία) να γίνει (κράτος) μέλος του NATO, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μέλος του NATO. Το αντιλαμβάνεται αυτό» , τόνισε. Υπενθυμίζεται ότι την Παρασκευή ο Ουκρανός πρόεδρος δήλωσε ότι παρέλαβε μια νέα εκδοχή της συμφωνίας για τα ορυκτά στρατηγικής σημασίας, στα οποία η Ουάσινγκτον θέλει να αποκτήσει πρόσβαση . Όπως είπε ο Ουκρανός πρόεδρος, «Η ουκρανική πλευρά (…) έλαβε επισήμως σήμερα τις αμερικανικές προτάσεις», χωρίς να ωστόσο να αποκαλύψει λεπτομέρειες της νέας εκδοχής. Το Ιράν Όμως ο Τραμπ ανέφερε στην ίδια συνομιλία ότι εξετάζει στρατιωτική δράση και πρόσθετους δασμούς εάν το Ιράν δεν συναινέσει σε συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα. « Εάν δεν κάνουν συμφωνία, θα υπάρξει βομβαρδισμός, και θα είναι ένας βομβαρδισμός όπως δεν έχουν ξαναδεί» , είπε. Ο πρόεδρος του Ιράν δήλωσε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία απορρίπτει τις άμεσες διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ σχετικά με το ταχέως εξελισσόμενο πυρηνικό της πρόγραμμα, δίνοντας την πρώτη επίσημη απάντηση στην επιστολή που απέστειλε ο Τραμπ στον ανώτατο ηγέτη της χώρας. Ο Μασούντ Πεζεσκιαν δήλωσε ότι η απάντηση του Ιράν, η οποία παραδόθηκε μέσω του σουλτανάτου του Ομάν, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο έμμεσων συνομιλιών με την Ουάσινγκτον . Ωστόσο, τέτοιες συνομιλίες δεν έχουν σημειώσει πρόοδο από τότε που ο Τραμπ αποχώρησε μονομερώς από τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν το 2018. Έκτοτε, οι περιφερειακές εντάσεις έχουν κορυφωθεί με επιθέσεις στη θάλασσα και στην ξηρά, ενώ ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς στη Γάζα έχει επιδεινώσει την κατάσταση , με το Ισραήλ να στοχεύει ηγέτες της Χεζμπολάχ και άλλων οργανώσεων που το Ιράν αποκαλεί “ Άξονα Αντίστασης ”. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ πραγματοποιούν σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά των Χούθι στην Υεμένη, αυξάνοντας τον κίνδυνο στρατιωτικής δράσης και κατά του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε σχετικά: «Ο πρόεδρος Τραμπ είναι ξεκάθαρος: Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτρέψουν στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Ο πρόεδρος εξέφρασε τη διάθεση να συζητήσει μια συμφωνία. Εάν το ιρανικό καθεστώς δεν επιθυμεί συμφωνία, τότε ο πρόεδρος θα προχωρήσει σε άλλες επιλογές, οι οποίες θα είναι πολύ κακές για το Ιράν». slpress

Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA «επιβεβαιώνουν» την ύπαρξη της Κιβωτού του Διαθήκης! Το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα που προκύπτει από την μελέτη των εγγράφων… Σκηνή από την ταινία του Στ. Σπήλμπεργκ "Οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού". Δεξιά ο Χάρισον Φόρντ και αριστερά ο Τζών Ρις Ντέιβις σηκώνουν την Κιβωτό της Διαθήκης Θυμάστε την πλοκή της πρώτης ταινίας του Ιντιάνα Τζόουνς; Αποδεικνύεται πλέον ότι δεν ήταν απλώς «μυθοπλασία»… Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA αναφέρουν ότι η περιβόητη Κιβωτός της Διαθήκης εντοπίστηκε από ένα… μέντιουμ (!) πριν από αρκετές δεκαετίες στη Μέση Ανατολή , ως μέρος ενός πειραματικού κυβερνητικού έργου τη δεκαετία του 1980 ! Η Κιβωτός της Διαθήκης πιστεύεται -σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη- ό τι είναι ένα ιερό σκεύος που περιέχει τις πέτρινες πλάκες του Μωυσή . Δηλαδή ένα δοχείο μέσω του οποίου μπορούσε να «εδραιωθεί η επαφή με τον Θεό». Για να εντοπίσει το βιβλικό τεχνούργημα, η CIA στρατολόγησε ...μέντιουμ, ένα από τους οποία φέρεται να ήταν σε θέση να οπτικοποιήσει με σαφήνεια την Κιβωτό και να εντοπίσει τη γενική της θέση. Αναφέρεται συγκεκριμένα στο αποχαρακτηρισμένο υλικό της CIA: «Ο στόχος είναι ένα δοχείο. Μέσα σε αυτό το δοχείο υπάρχει ένα άλλο δοχείο. Είναι κατασκευασμένο από ξύλο, χρυσό και ασήμι. Το σχήμα του μοιάζει με φέρετρο και είναι διακοσμημένο με Σεραφείμ .» «Ο στόχος βρίσκεται κάπου στη Μέση Ανατολή — η γλώσσα που μιλούσαν οι παρευρισκόμενοι φαινόταν να είναι η αραβική. Οπτικά των γύρω κτιρίων υποδήλωναν την παρουσία θόλων τζαμιών (πιθανώς). Οι άνθρωποι ήταν ντυμένοι σχεδόν εξ ολοκλήρου στα λευκά, είχαν σκούρα μαλλιά και σκούρα μάτια. Μία από τις φιγούρες στις οποίες εστίασα είχε μουστάκι.» « Ο στόχος είναι κρυμμένος υπόγεια, σε σκοτεινό και υγρό μέρος». «Σκοπός του είναι να ενώσει τους ανθρώπους. Σχετίζεται με την τελετή, τη μνήμη, την ευλάβεια, την ανάσταση. Υπάρχει ένα στοιχείο πνευματικότητας, πληροφόρησης, γνώσης και ιστορικής κατανόησης πολύ πέρα ​​από αυτό που γνωρίζουμε σήμερα.» «Το σκεύος προστατεύεται από οντότητες και μπορεί να ανοίξει μόνο από αυτούς που είναι εξουσιοδοτημένοι να το κάνουν και μόνο τη σωστή στιγμή. Μέχρι τότε, δεν μπορεί να ανοίξει. Όταν έρθει η ώρα, ο μηχανισμός κλειδώματος θα είναι αρκετά απλός. Ωστόσο, όποιος επιχειρήσει να το ανοίξει με τη βία θα καταστραφεί από τους προστάτες του κοντέινερ — μέσω μιας άγνωστης σε εμάς δύναμης». Αυτά αναφέρονται στα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA. Δεν ξέρουμε εάν η Κιβωτός της Διαθήκης είναι πραγματική και υπαρκτή. Είναι βέβαιο όμως ότι το Hollywood βρισκόταν σε ...ανοικτή γραμμή(;) με την CIA! Δείτε τα έγγραφα στη φώτο αριστερά