top of page
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Βρέθηκαν 3631 αποτελέσματα με κενή αναζήτηση

  • Από το «απριλιανό», στο μητσοτακικό καθεστώς!

    Η μεγάλη απάτη του Πολυτεχνείου που ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και η μεγάλη απάτη της μεταπολίτευσης Μία ακόμη επέτειος του Πολυτεχνείου, μετέτρεψε το κέντρο της Αθήνας σε τρομοκρατημένη πόλη εν όψει των επεισοδίων, που οι περισσότεροι φοβούνται ότι μπορεί να σημειωθούν λόγω της καθιερωμένης πορείας... Αυτή είναι η μόνιμη κατάσταση που επικρατεί κάθε χρόνο την 17η Νοεμβρίου, ημέρα που υποτίθεται ότι εορτάζουμε την μαζική αντιδικτατορική δράση απέναντι στην στρατιωτική δικτατορία των Απριλιανών, η οποία προπαγανδίζεται ως κομβικό σημείο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ποιας δημοκρατίας όμως; Αλήθεια τώρα, ζούμε σε καιρούς δημοκρατίας ή ψευτοδημοκρατίας; Ειδικά από το 2019 μέχρι και σήμερα, όταν ξεκίνησε η υβριδική χουντική επταετία του γαλαζοπρασινοκόκκινου καθεστώτος που εγκαθίδρυσε στην χώρα μας το τζάκι του Κυριάκου Μητσοτάκη, τέτοιες επέτειοι αναδεικνύουν τον φαρισαϊσμό που χαρακτηρίζει την παρούσα κυβέρνηση. Μπροστά στα ελευθεροκτόνα μέτρα που έχει λάβει η κρυπτοχούντα Μητσοτάκη εναντίον του ελληνικού λαού, η δράση της κυριολεκτικής χούντας των Συνταγματαρχών ωχριά. Όποιος μελετήσει το modus operandi* του απριλιανού καθεστώτος με αυτό που ακολουθεί το μητσοτακικό καθεστώς δεν θα αργήσει να αντιληφθεί ότι η παρούσα κυβέρνηση φορά την προβιά της δημοκρατίας, αλλά κάτω από αυτήν κρύβεται ύπουλα το DNA της δικτατορίας. Μπορεί το απριλιανό καθεστώς, με το καλημέρα, να ανέστειλε αρκετά άρθρα του Συντάγματος του 1952, αλλά το μητσοτακικό καθεστώς ανασκολοπίζει** το Σύνταγμα κατ’ εξακολούθησιν. Εντελώς ενδεικτικά, αρκεί να θυμηθούμε τους νόμους για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, για τον γάμο των ομοφυλοφίλων, για τον αποκλεισμό των ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ από τις εκλογές, για τον υποχρεωτικό προσωπικό αριθμό, για τον υποχρεωτικό πειραματικό εμβολιασμό κ.λπ. Το απριλιανό καθεστώς επέβαλε απαγόρευση κυκλοφορίας, το ίδιο όμως έπραξε και το μητσοτακικό καθεστώς επί πανδημίας, προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, αφού έβαλε λουκέτο και στις εκκλησίες! Ραδιόφωνο, τηλεόραση και Τύπος ετέθησαν από το απριλιανό καθεστώς υπό τον άμεσο ή έμμεσο (διά λογοκρισίας) έλεγχό του και χρησιμοποιήθηκαν ως προπαγανδιστικά εργαλεία, προκειμένου το καθεστώς να εδραιωθεί στην συνείδηση του λαού ως η «μόνη λύση» για την σωτηρία της χώρας από τον... κομμουνιστικό κίνδυνο. Αντιστοίχως, το μητσοτακικό καθεστώς, το οποίο αυτοπροβάλλεται ως η «μόνη εθνοσωτήρια λύση» για την σταθερότητα και την πρόοδο της χώρας, έχει καταφέρει σήμερα να ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ. Εκτός από τις γνήσια προπαγανδιστικές φυλλάδες που υπηρετούν το καθεστώς (βλ. π.χ. την εμετική εφημερίδα ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ), πέτυχε να μετατρέψει ακόμη και τις παραδοσιακές αντιδεξιές εφημερίδες σε λιβανιστήρια της Νέας Δικτατορίας. Εδώ εντάσσονται ιδίως οι εφημερίδες ΤΟ ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ, στις οποίες τον πρώτο λόγο έχει ο δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης που ξιφουλκεί εμμονικά υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Φυσικά, αυτό εξηγείται έως έναν βαθμό λόγω της σημιτικής επιμειξίας που έχει επισυμβεί στους κόλπους της πάλαι ποτέ δεξιάς παράταξης: Όταν πρώην πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ φιγουράρουν κραδαίνοντας την σημαία της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, πώς αναμένεται από τον παραδοσιακά αντιδεξιό Τύπο να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση, αφού πλέον Φλωρίδης, Χρυσοχοΐδης, Πιερρακάκης, Γεραπετρίτης και τόσα άλλα πρώην πασοκικά μπουμπούκια έχουν βρει καταφύγιο στον κήπο της μητσοτακικής αυλής; Επίσης, όπως το απριλιανό καθεστώς είχε πάρει στις υπηρεσίες του τον γκουρού της προπαγάνδας, τον Γεώργιο Γεωργαλά, έτσι και το μητσοτακικό καθεστώς φρόντισε να προσλάβει στην θέση του λογογράφου του πρωθυπουργού τον βαθύ γνώστη της προπαγάνδας και συγγραφέα του λεξικού της, τον Γιάννη Βλαστάρη, πρώην μέλος του ...ΚΚΕ! Τι σύμπτωση: Όπως ο Βλαστάρης, έτσι και ο Γεωργαλάς είχε κομμουνιστικό παρελθόν: Ο δεύτερος είχε περάσει από χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού, όπου είχε ειδικευθεί στην προπαγάνδα, ενώ είχε εργαστεί και ως εκφωνητής στην ελληνική εκπομπή του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Βουδαπέστης. Μετά το 1950 μεταλλάχθηκε ιδεολογικά και στρατεύθηκε στην καταπολέμηση του κομμουνισμού! Αλλά το μητσοτακικό καθεστώς έκανε και κάτι άλλο που το φέρνει πολύ κοντά στο απριλιανό καθεστώς: Όπως η χούντα των Συνταγματαρχών απέλυσε ή απομάκρυνε από τις έδρες τους αντιχουντικούς καθηγητές πανεπιστημίου, έτσι και η χούντα των Μητσοτακικών στοχοποίησε καθηγητή Νομικής Σχολής, στρατολογώντας φοιτητή να τον καταγγείλει ανώνυμα, επειδή τολμούσε να μιλά στα μαθήματά του για τα αντισυνταγματικά υγειονομικά μέτρα, με αποτέλεσμα εκείνος από λόγους ευθιξίας να παραιτηθεί. Φυσικά, το μητσοτακικό καθεστώς έχει αφήσει χιλιόμετρα πίσω του το απριλιανό καθεστώς σε ό,τι αφορά την επιτήρηση των πολιτών: Κάμερες παντού, υποχρεωτικός Προσωπικός Αριθμός και Ηλεκτρονικές Ταυτότητες σε συνδυασμό με τον υπερυπολογιστή Δαίδαλο και τα data centers, που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, συνθέτουν το τοπίο που θα μετατρέψει την καθημερινότητά μας σε έναν φρικτό όλεθρο. Ασφαλώς, γνωρίζοντας να παίζουν τέλεια το οργουελικό παιχνίδι του ανάποδου κόσμου, οι δαιμόνιοι κυβερνητικοί ινστρούχτορες σερβίρουν τα μέσα του κράτους επιτήρησης και της ηλεκτρονικής δικτατορίας, τα οποία θα μετατρέψουν τον πολίτη σε διάφανο ανθρωποειδές, ως ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών που προσφέρει το κράτος προς τον πολίτη για να του κάνει δήθεν την ζωή ευκολότερη, ενώ στην πραγματικότητα έχει σχεδιάσει να του κάνει την ζωή κόλαση! Το κατάντημα αυτού του διάφανου πολίτη απεικονίζεται με τον πιο εύγλωττο τρόπο στην παραπάνω φωτογραφία. Αξίζει να προσέξει κανείς: – την σύριγγα στο χέρι του ανθρωποειδούς, που παραπέμπει στο σχέδιο μόνιμου-υποχρεωτικού εμβολιασμού της ανθρωπότητας, – την πληκτρολόγηση του Προσωπικού Αριθμού, που, αργά ή γρήγορα, θα τεθεί ως απαραίτητη προϋπόθεση χρήσης του Διαδικτύου για κάθε πολίτη, αλλά και – το πάρτι που έχουν στήσει τα μέλη της ελίτ, καθώς βλέπουν πώς κατάντησε ο σύγχρονος μαζάνθρωπος: Αυτός που ψηφίζει τους βασανιστές του, περνώντας τους για σωτήρες του! Συμπερασματικώς: Μας κυβερνά μια πονηρή χούντα που είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την χούντα των Συνταγματαρχών, ακριβώς επειδή η σημερινή χούντα φορά την προβιά της δημοκρατίας, ενώ τουλάχιστον οι Απριλιανοί μάς έδειχναν το πραγματικό τους πρόσωπο, άρα όλοι γνώριζαν ότι έπρεπε να φυλαχθούν από τα δόντια των κακών λύκων. Για να φυλαχθείς, όμως, από τα δόντια των προβατόσχημων λύκων, θα πρέπει πρώτα να μπορείς να τους αναγνωρίσεις, αλλιώς θα σε καταβροχθίσουν όπως συνέβη με την κοκκινοσκουφίτσα. Από τα ερπυστριοφόρα του Πολυτεχνείου έχουμε περάσει στα μυδραλιοβόλα της προπαγάνδας, που δεν στοχεύει στο σώμα μας αλλά στο μυαλό και την ψυχή μας. Από τις στρατιωτικές στολές των Συνταγματαρχών, που, πάντως, είχαν ως προπαγανδιστική πυξίδα τους το τρίπτυχο ΠΑΤΡΙΔΑ – ΘΡΗΣΚΕΙΑ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, έχουμε περάσει στα καλογυαλισμένα παπούτσια και στα πανάκριβα κοστούμια των Τεχνοκρατών, οι οποίοι ως προπαγανδιστική πυξίδα τους έχουν το τρίπτυχο ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ – ΑΝΩΜΑΛΙΑ. Προσοχή: Την μεγαλύτερη ευθύνη για την εδραίωση του μητσοτακικού καθεστώτος φέρουν όλοι εκείνοι (αρχής γενομένης από τους βουλευτές της προσχηματικής αντιπολίτευσης) που, παρότι γνωρίζουν άριστα ότι έχουν καταλυθεί οι βασικότεροι πυλώνες του δημοκρατικού πολιτεύματος, εξακολουθούν να προσποιούνται ότι, κατά την 53η επέτειο του Πολυτεχνείου, γιορτάζουμε την αντιδικτατορική εξέγερση υπό συνθήκες δημοκρατίας! Αυτό λέγεται φρενοβλαβοποίηση! Και για να μην τρέφουμε αυταπάτες: Η επταετία της χούντας των Συνταγματαρχών δεν ήταν μια δικτατορική παρένθεση μεταξύ δύο δημοκρατικών φάσεων, αλλά η αναστολή μιας διαρκούς δικτατορίας, οι ηγέτες της οποίας, αντί για πηλήκιο και στρατιωτικές στολές, φορούσαν μάσκες και φράκα! Διότι και πριν από την δικτατορία κυβερνούσαν την Ελλάδα κόμματα που φορούσαν την περούκα και την λιβρέα*** της δημοκρατίας, αλλά επιβάλλονταν στον λαό με τρόπο αυταρχικό και δικτατορικό. Δεν είναι τυχαίο ότι το 1963 ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε πει μέσα στην Βουλή: «Το εκλογικόν πραξικόπημα του 1961 υπήρξεν η κατάλυσις της δημοκρατίας. Και έκτοτε καταλύεται συνεχώς η Δημοκρατία με το κομματικόν, αστυνομικόν και εγκληματικόν Κράτος της Ε.Ρ.Ε. Δεν είναι κενός λόγος το ιδεώδες της δημοκρατίας, υπέρ του οποίου μαχόμεθα. Έχουν απομείνει μόνον τα εξωτερικά γνωρίσματά της δημοκρατίας. Ο μανδύας του μονοκομματικού ολοκληρωτικού κράτους. Αυτό ήτο έως τώρα το πολίτευμα εις την χώραν. […]». Και τώρα, είναι η κατάλληλη στιγμή να αναγνωσθεί η προπαγανδιστική ανάρτηση του υβριδικού δικτάτορα Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος βρήκε ξανά την ευκαιρία να μας φρενοβλαβοποιήσει, παραμυθιάζοντάς μας («με ορίζοντα την Ελλάδα του 2030», δηλ. με τον νεοταξίτικο ορίζοντα που θα μας μετατρέψει σε διάφανα τεχνολογικά ανθρωποειδή, δουλάκια της ελληνικής και υπερεθνικής ελίτ) με τους εξής ψευδέστατους ισχυρισμούς: – μετά την πτώση της χούντας επιστρέψαμε στον κοινοβουλευτισμό και στην ομαλότητα, ενώ στην πραγματικότητα επιστρέψαμε στην πιο εκλπετυσμένη μορφή δικτατορίας, η οποία χρησιμοποιεί τους δημοκρατικούς τύπους για να συγκαλύψει την αντιδημοκρατική ουσία – τα πανεπιστήμια μας είναι ανοιχτά στην γνώση και στον διάλογο (είναι τα ίδια πανεπιστήμια που δεν άντεχαν την διαφορετική άποψη του αναπληρωτή καθηγητή στην Νομική Σχολή Κομοτηνής για την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης από πλευράς Ποινικού και Συνταγματικού Δικαίου) αλλά και ότι – χτίζονται αναχώματα στο υψηλό κόστος ζωής που προκαλεί ο διεθνής πληθωρισμός, ενώ η κυβέρνηση έχει συμβάλει τα μέγιστα στην περιουσιακή αφαίμαξη των πολιτών με όσα φρικώδη έχει πράξει σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής (Ποιος ιδιωτικοποίησε το ρεύμα; Ποιος επιμένει να μην κατεβάζει τον φόρο στα καύσιμα; Ποιος φορολογεί παντελώς άδικα την μεσαία τάξη; κ.ο.κ.). Τέλος, μόνο έμετο προκαλεί η μομφή περί λαϊκισμού των εύκολων υποσχέσεων, την ώρα που η ίδια η κυβέρνηση έχει αναγάγει τον λαϊκισμό σε πρώτιστη τέχνη της! Σταματήστε επιτέλους να υποτιμάτε την νοημοσύνη μας! Φτάνει πια! *Μodus operandi: Φράση λατινική η οποία μεταφράζεται κυριολεκτικά ως τρόπος λειτουργίας ή τρόπος δράσης. Περιγράφει τις σταθερές συνήθειες, τις μεθόδους ή τη ρουτίνα που ακολουθεί ένα άτομο, μια ομάδα ή ένας οργανισμός για να ολοκληρώσει μια εργασία. Στην Εγκληματολογία χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα χαρακτηριστικά μοτίβα συμπεριφοράς ενός δράστη (για παράδειγμα, ο τρόπος που διαρρηγνύει ένα σπίτι). Στις επιχειρήσεις αναφέρεται στις καθιερωμένες διαδικασίες και την κουλτούρα λειτουργίας μιας εταιρείας και στην καθημερινότητα περιγράφει τον συνηθισμένο τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζει καταστάσεις (π.χ. «Το modus operandi του είναι να αφήνει τα πάντα για την τελευταία στιγμή»). **Ανασκολοπίζω: Η λέξη σημαίνει κυριολεκτικά παλουκώνω, δηλαδή εκτελώ ή βασανίζω κάποιον διαπερνώντας το σώμα του με έναν μυτερό πάσσαλο (σκόλοπα). ***Λιβρέα: Η φανταχτερή και χρυσοκέντητη ειδική στολή που φορούν οι υπηρέτες σε δυτικοευρωπαικά αριστοκρατικά σπίτια (16ος-20ς αι.), παλάτια ή πολυτελή ξενοδοχεία (λατ. liberare, γαλλ. livrée)

  • Τα 48 λεπτά που θα αλλάξουν τον πλανήτη!

    Πλήρως ικανοποιημένοι από τη συνάντηση οι Πούτιν και Τράμπ! Βασικό θέμα ήταν η Ουκρανία και πιθανόν αυτό να ήταν η αιτία της εξαιρετικής διάθεσης του Ρώσου προέδρου Οι πρόεδροι της Ρωσίας και των ΗΠΑ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ, ολοκλήρωσαν τη διμερή συνάντησή τους στη Σεντζέν, η οποία διήρκεσε σχεδόν μία ώρα, σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Διεθνών Ανταλλαγών της Σεντζέν, στον κεντρικό χώρο διεξαγωγής της συνόδου κορυφής της APEC, και διήρκεσε περίπου 48 λεπτά. Κατόπιν της συνάντησης οι δύο πρόεδροι δεν προχώρησαν σε δηλώσεις στον Τύπο, αν και ο πρόεδρος Τραμπ προανήγγειλε ότι θα υπάρξει και δεύτερη συνάντηση με τον Ρώσο πρόεδρο, πιθανότατα μετά την τριμερή με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ. Σε κάθε περίπτωση, διευκρινίστηκε ότι η συνάντηση των δύο προέδρων είχε προπαρασκευαστικό χαρακτήρα ενόψει της τριμερούς συνόδου κορυφής Ρωσίας, Κίνας και ΗΠΑ. Σε εξαιρετική διάθεση ο Πούτιν – Θετική η συνάντηση με τον Τραμπ Σε δηλώσεις του, ο Γιούρι Ουσακόφ, σύμβουλος του Πούτιν, υποστήριξε ότι η συνάντηση Πούτιν–Τραμπ εξελίχθηκε θετικά και ότι ο Ρώσος πρόεδρος αποχώρησε με εξαιρετική διάθεση. Όπως είπε ο Ουσακόφ, οι δύο αρχηγοί κρατών συζήτησαν τη σύγκρουση στην Ουκρανία και ζητήματα διμερών σχέσεων. Ο Ουσακόφ διευκρίνισε ότι κατά τη συνάντηση του Πούτιν και του Τραμπ δεν υπήρξαν ιδιαίτερα σημαντικές ανακοινώσεις, καθώς όλοι προετοιμάζονται για την τριμερή συνάντηση. «Κατά τη γνώμη μου, καμία από τις δύο πλευρές δεν προχώρησε σε ιδιαίτερα σημαντικές δηλώσεις, καθώς προετοιμαζόμαστε για το σημαντικότερο γεγονός, που θα πραγματοποιηθεί σε τριμερές επίπεδο», υπογράμμισε ο Ουσακόφ. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, υποστήριξε πως η συνάντηση των δύο προέδρων εξελίχθηκε σε γενικές γραμμές καλά. Βασικό θέμα η Ουκρανία Οι Πούτιν και Τραμπ συζήτησαν κατά τη διμερή συνάντησή τους ζητήματα σχετικά με την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης και τις διμερείς σχέσεις. «Συζητήσαμε θέματα προετοιμασίας για την τριμερή σύνοδο κορυφής, καθώς και ορισμένα ζητήματα που αφορούν τις διμερείς μας σχέσεις. Φυσικά, εξετάσαμε και ζητήματα που σχετίζονται άμεσα με την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης», επεσήμαναν Ρώσοι αξιωματούχοι, τονίζοντας ότι το ουκρανικό ζήτημα αποτέλεσε το βασικό θέμα της συνάντησης των δύο προέδρων. Κούσνερ (διαπραγματευτής των ΗΠΑ) – Αποφασισμένος ο Τραμπ να τελειώσει τον πόλεμο στην Ουκρανία Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, είναι αποφασισμένος να τερματίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανίακαι να επιτύχει μια διαρκή ειρήνη στην Ευρώπη, δήλωσε ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου, Τζάρεντ Κούσνερ. «Ο πρόεδρος Τραμπ είναι απόλυτα αποφασισμένος να θέσει τέλος σε αυτόν τον πόλεμο και να εδραιώσει μια διαρκή ειρήνη, η οποία θα καταστήσει ολόκληρη την Ευρώπη ασφαλέστερη», έγραψε ο Κούσνερ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X. Κιρίλ Ντμίτριεφ (Ρωσία) – Σημαντικός ο διάλογος Πούτιν–Τραμπ για την Ουκρανία Οι επαφές μεταξύ των προέδρων της Ρωσίας και των ΗΠΑ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ, είναι σημαντικές τόσο για την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών όσο και για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, δήλωσε ο ειδικός απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου για την επενδυτική και οικονομική συνεργασία με ξένες χώρες και επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), Κιρίλ Ντμίτριεφ. «Ο διάλογος μεταξύ του προέδρου Πούτιν και του προέδρου Τραμπ, τον οποίο παρακολουθεί ολόκληρος ο κόσμος, είναι σημαντικός τόσο για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης όσο και για την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, μεταξύ άλλων και στον οικονομικό τομέα», δήλωσε ο Ντμίτριεφ στο ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο «Channel One», στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας–Ειρηνικού (APEC). «Ποιος είναι αυτός; Είναι φίλος μου» Ο Πούτιν δήλωσε στα αγγλικά ότι χαίρεται για τη συνάντησή του με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, κατά την υποδοχή του τελευταίου στις συνομιλίες στη Σεντζέν. «Nice to meet you» («Χαίρομαι που σε βλέπω»), είπε ο Πούτιν, σφίγγοντας το χέρι του προέδρου των ΗΠΑ. Εκείνος, μπαίνοντας στην αίθουσα όπου τον περίμενε ο Πούτιν, είπε «Ποιος είναι αυτός; Είναι φίλος μου! Χαίρομαι που σε βλέπω κι εγώ», απευθυνόμενος στον Ρώσο ηγέτη. Κατά την έναρξη της συνάντησης, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε ότι διατηρεί «εξαιρετικές σχέσεις εδώ και πολλά χρόνια» με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντίμιρ Πούτιν, προσθέτοντας ότι «γνωριζόμαστε εδώ και πολύ καιρό». Θα προκύψουν ή θα δρομολογηθούν σπουδαία πράγματα «Πιστεύω ότι από αυτή τη συνάντηση μπορούν να προκύψουν, ή τουλάχιστον να αρχίσουν να δρομολογούνται, πολλά σπουδαία πράγματα. Και πιστεύω ότι πράγματι θα συμβούν», είπε ο Τραμπ. «Αργότερα, όπως γνωρίζετε, έχουμε προγραμματίσει μια δεύτερη συνάντηση, αλλά τώρα θα πραγματοποιήσουμε αυτήν και θα είναι εξαιρετική», είπε ο Τραμπ. Τι ψιθύρισε ο Τραμπ Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ψιθύρισε κάτι στο αυτί του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν πριν από την έναρξη της διμερούς συνάντησής τους στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της APEC, σύμφωνα με ανταποκριτή του RIA Novosti. Πριν από τη συνάντησή του με τον Ρώσο πρόεδρο, ο Τραμπ αντάλλαξε χειραψία με τον εκπρόσωπο Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, για τον οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος είπε πως κάνει εξαιρετική δουλειά. Δεν έκανε δημόσιες δηλώσεις ο Πούτιν Ο Πούτιν, από την πλευρά του, ευχαρίστησε τον Αμερικανό ομόλογό του στα αγγλικά. «Thank you so much» («Σε ευχαριστώ πάρα πολύ»), είπε ο Ρώσος πρόεδρος, ο οποίος δεν προχώρησε σε δηλώσεις κατά το δημόσιο μέρος της διμερούς συνάντησής του με τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ. Ποιοι συμμετείχαν Στη συνέχεια, ο Ρώσος πρόεδρος χαιρέτησε τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο και τον υπουργό Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ. Εκτός από αυτούς, στη συνάντηση συμμετείχε και ο νέος προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ. Από τη ρωσική πλευρά, στη συνάντηση συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, ο σύμβουλος του προέδρου Γιούρι Ουσακόφ, ο υπουργός Οικονομικών Αντόν Σιλουάνοφ και ο επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), Κιρίλ Ντμίτριεφ. Διεθνής κάλυψη Όπως ήταν αναμενόμενο, η διμερής συνάντηση Τραμπ–Πούτιν καλύφθηκε από πλήθος διεθνών ΜΜΕ. Η είδηση της συνάντησης των δύο προέδρων βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων όπως οι βρετανικές The Guardian και Financial Times, καθώς και η South China Morning Post. Επιπλέον, τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα CNN και NBC, καθώς και το πρακτορείο Bloomberg, προέβαλαν την είδηση της συνάντησης των δύο ηγετών στις κεντρικές σελίδες των ιστοσελίδων τους. Η τριμερής Η συνομιλία των δύο ηγετών πραγματοποιήθηκε μετά την ολοκλήρωση της ολομέλειας της συνόδου κορυφής της APEC, στις εγκαταστάσεις του Κέντρου Διεθνών Ανταλλαγών της Σεντζέν, και έγινε ενόψει της τριμερούς συνάντησης με τη συμμετοχή του προέδρου της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ. Η διμερής συνάντηση ήταν προγραμματισμένη να αρχίσει στις 08:30 ώρα Ελλάδας και, σύμφωνα με τον προγραμματισμό, θα ακολουθούσε η πρώτη συνάντηση των ηγετών της Ρωσίας, της Κίνας και των ΗΠΑ. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στην κρατική κατοικία «Τσιλίν Σαντζουάνγκ», η οποία πήρε το όνομά της από τον «κινεζικό μονόκερο», σύμβολο μακροζωίας και ευημερίας. Η τριμερής συνάντηση των ηγετών της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Κίνας θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στις διεθνείς σχέσεις, δήλωσε ο πρέσβης της Ρωσίας στην Τουρκία, Σεργκέι Βερσίνιν, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Hürriyet. Η σύνοδος κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας–Ειρηνικού (APEC) διεξάγεται στην κινεζική πόλη Σεντζέν, στις 18 και 19 Νοεμβρίου. Συνολικά, στην APEC συμμετέχουν 21 οικονομίες της περιοχής Ασίας–Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας. ΒΝ

  • Πούτιν, Τράμπ και Σι Ζιπίγκ: «Η Νέα Τάξη πρέπει να είναι... πολυπολική και δίκαιη»

    Η νέα Γιάλτα, έβγαλε απόφαση! Οι ΗΠΑ, μαζί με τη Ρωσία και τη Κίνα, θα είναι πλέον οι μεγάλες δυνάμεις που θέλουν να δημιουργήσουν τον νέο πολυπολικό κόσμο, πετώντας στα σκουπίδια τη νεοταξική Παγκοσμιοποίηση Σκληρό μήνυμα Πούτιν: «Ταπεινωτικό ότι συμβαίνει στην Ευρώπη – Περιμένω κάτι μεγάλο από την τριμερή με ΗΠΑ και Κίνα» - Για «Συνομωσία ...δικτατόρων» φωνάζουν τα ευρωπαϊκά και κυρίως αγγλοσαξωνικά νεοταξικά απόβλητα! Βρετανική...κατάντια! Παγκόσμιο μήνυμα έστειλαν ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Κινέζος Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκκατά την συνάντηση των δύο κορυφαίων ηγετών στην Κίνα στις 18 Νοεμβρίου. Οι δύο ηγέτες συζήτησαν τις διμερείς σχέσεις και τη διεθνή κατάσταση στη σύνοδο κορυφής της APEC. Να σημειωθεί ότι αύριο 19 Νοεμβρίου 2026, Βλαντίμιρ Πούτιν (Ρωσία), Ντόναλντ Τραμπ (ΗΠΑ) και Σι Τζινπίνγκ (Κίνα) θα συναντηθούν σε μια ιστορική Σύνοδο Κορυφής των «τριών μεγάλων». Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος προσγειώθηκε στην Κίνα λίγο πριν τις 11:00 (ώρα Ελλάδας), ενώ έχει προηγηθεί σειρά διμερών συναντήσεων στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ένωσης Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) στη Μανίλα. Αξίζει να σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά, που ο Κινέζος ηγέτης, Σι Τζινπίνγκ, μεταβαίνει στο αεροδρόμιο για να υποδεχθεί έναν Αμερικανό πρόεδρο που επισκέπτεται τη χώρα. Στην Κίνα, όπου δίνεται τεράστια σημασία στο πρωτόκολλο, η παρουσία του Σι στο κόκκινο χαλί υπογραμμίζει τη βαρύτητα που αποδίδει το Πεκίνο στις διμερείς σχέσεις του με τις ΗΠΑ. Νωρίτερα φέτος, ο Τραμπ υποδέχθηκε προσωπικά τον Σι κατά την άφιξή του αεροπορικώς στη στρατιωτική βάση Άντριους. Σύμφωνα με το διπλωματικό πρωτόκολλο που ακολουθεί η Κίνα τα τελευταία χρόνια, ο αρχηγός του κράτους, κατά κανόνα, δεν μεταβαίνει στο αεροδρόμιο για να υποδεχθεί ξένους αξιωματούχους. Πούτιν: Θέλουμε μια πιο δίκαιη πολυπολική τάξη πραγμάτων Η Ρωσία και η Κίνα τηρούν μια εποικοδομητική προσέγγιση για τη διαμόρφωση μιας πιο δίκαιης πολυπολικής τάξης πραγμάτων, τόνισε ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν, ο οποίος χαρακτήρισε «αγαπημένο φίλο» τον Σι Τζινπίνγκ. «Ο ρωσοκινεζικός συντονισμός στην εξωτερική πολιτική λειτουργεί σταθερά και προς θετική κατεύθυνση. Μέσα σε ένα δύσκολο γεωπολιτικό περιβάλλον, ακολουθούμε εποικοδομητικές προσεγγίσεις για τη διαμόρφωση μιας δικαιότερης πολυπολικής παγκόσμιας τάξης», είπε ο Ρώσος πρόεδρος. Πούτιν: Κοινός στόχος με Κίνα η διασφάλιση της ευημερίας στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, πάνω από 200 δισ. οι εμπορικές συναλλαγές «Μιλώντας πριν από λίγο στο επιχειρηματικό φόρουμ, επισήμανα ότι στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού αντιστοιχεί το 36% του παγκόσμιου πληθυσμού, το 50% του διεθνούς εμπορίου και το 60% του παγκόσμιου Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Έχουμε έναν κοινό στόχο: τη διασφάλιση της ειρήνης και της ευημερίας στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού», είπε ο Πούτιν, υποστηρίζοντας πως ο εμπορικός κύκλος εργασιών μεταξύ Ρωσίας και Κίνας έχει ξεπεράσει σημαντικά το όριο των 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων. «Ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των χωρών μας έχει ξεπεράσει σημαντικά το όριο των 200 δισεκατομμυρίωνγια αρκετά συνεχόμενα χρόνια. Πρόκειται για έναν στόχο που είχαμε θέσει σχετικά πρόσφατα. Και, όπως φαίνεται, φέτος όχι μόνο θα επιβεβαιώσουμε εκ νέου αυτό το επίπεδο, αλλά θα καταγράψουμε και ισχυρή δυναμική αύξησης των διμερών εμπορικών συναλλαγών μας», δήλωσε ο Πούτιν κατά τη διάρκεια των ρωσοκινεζικών συνομιλιών. Επιπλέον, επισήμανε πως οι αμοιβαίες τουριστικές ροές μεταξύ Ρωσίας και Κίναςαυξάνονται χάρη στο καθεστώς απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης εισόδου που θεσπίστηκε με πρωτοβουλία του Πεκίνου. Σκληρό μήνυμα του Πούτιν: Ταπεινωτικό ότι συμβαίνει στην Ευρώπη – Περιμένω κάτι μεγάλο από την τριμερή με ΗΠΑ και Κίνα Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν που βρίσκεται στην Κίνα δήλωσε ότι προσδοκά σημαντικό όφελος από την συνάντηση με Τραμπ τον Αμερικανό Πρόεδρο και τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ. Αναφερόμενος στην Ευρώπη τόνισε: «Το βιοτικό επίπεδο στις χώρες της ΕΕ μειώνεται σταθερά — με τρόπο που είναι ταπεινωτικός για την ευρωζώνη», δήλωσε ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν. Ο Πούτιν έφτασε στην πόλη Σεντσέν, το οποίο φιλοξενεί τη σύνοδο κορυφής του Οικονομικού Φόρουμ Ασίας-Ειρηνικού (APEC) από τις 18 έως τις 19 Νοεμβρίου. Η επιχειρηματική σύνοδος κορυφής σηματοδοτεί την έναρξη του επίσημου προγράμματος του Ρώσου ηγέτη στην Κίνα. «Τα χρέη και ο πληθωρισμός αυξάνονται. Όλα αυτά ασκούν μεγάλη πίεση στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και τους πολίτες, των οποίων το βιοτικό επίπεδο μειώνεται σταθερά — με τρόπο που είναι ταπεινωτικός για την ευρωζώνη», δήλωσε ο Πούτιν στην επιχειρηματική σύνοδο κορυφής του APEC. Σι Τζινπίνγκ: Ρωσία και Κίνα φέρνουν μεγαλύτερη σταθερότητα στον πλανήτη Η Κίνα είναι έτοιμη να συνεργαστεί με τη Ρωσία για την επίτευξη ευημερίας στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, τόνισε ο Σι Τζινπίνγκ. «Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με τη Ρωσία και τα υπόλοιπα μέλη της μεγάλης οικογένειας της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, προκειμένου να ανοίξουμε ευρείες προοπτικές ανάπτυξης και ευημερίας για την περιοχή», είπε ο Κινέζος πρόεδρος, προσθέτοντας: «Στο μέλλον πρέπει να διατηρήσουμε σταθερά τη συνέχεια της συνεργασίας μας, να προχωρήσουμε με τόλμη μπροστά, να αξιοποιούμε διαρκώς τις τεράστιες δυνατότητες των διμερών σχέσεων και να εμπλουτίζουμε το περιεχόμενό τους». Σι Τζινπίνγκ: Ακλόνητες οι σχέσεις Κίνας-Ρωσίας Όπως είπε ο Σι Τζινπίνγκ, οι σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου παραμένουν σταθερές και αξιόπιστες και δεν επηρεάζονται από τις πρόσκαιρες μεταβολές της διεθνούς συγκυρίας. «Οι σινορωσικές σχέσεις ήταν και παραμένουν ακλόνητες σαν βουνό, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες. Διαθέτουν ευρείες προοπτικές και δεν επηρεάζονται από τις πρόσκαιρες διακυμάνσεις της παγκόσμιας συγκυρίας», είπε ο Σι Τζινπίνγκ, τονίζοντας ότι οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Κίνας «αποτελούν πρότυπο ενός νέου τύπου σχέσεων μεταξύ μεγάλων δυνάμεων». «Συζήτηση με έναν καλό φίλο» – Πώς αξιολόγησε ο Πούτιν τη συνάντηση με τον Σι Οι συνομιλίες με τον πρόεδρο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του APEC στη Σεντσέν, αποτέλεσαν μια διεξοδική συζήτηση με έναν καλό φίλο, υποστήριξε ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Σύμφωνα με τον Ρώσο ηγέτη, κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, η επιτυχημένη συνεργασία των δύο χωρών στους τομείς της επιστήμης και της εκπαίδευσης. «Μεταξύ άλλων, διαπιστώσαμε με ικανοποίηση ότι η επιστημονική και εκπαιδευτική συνεργασία μας κατέχει μία από τις σημαντικότερες θέσεις στην ανάπτυξη του συνολικού πλέγματος των ρωσοκινεζικών σχέσεων, οι οποίες χαρακτηρίζονται από ολοκληρωμένη εταιρική σχέση και στρατηγική συνεργασία», δήλωσε ο Πούτιν απευθυνόμενος σε φοιτητές και καθηγητές του Κοινού Πανεπιστημίου του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας «Μιχαήλ Λομονόσοφ» και του Πολυτεχνείου του Πεκίνου, ενώπιον των οποίων μίλησε μετά τη συνάντησή του με τον Κινέζο πρόεδρο. Από την πλευρά του, ο Σι Τζινπίνγκ παρομοίασε τις ρωσοκινεζικές σχέσεις με ένα βουνό που παραμένει ακλόνητο απέναντι σε οποιαδήποτε καταιγίδα. Οι συνομιλίες μεταξύ των δύο αρχηγών κρατών πραγματοποιήθηκαν στην κατοικία «Qilin Shanzhuang» και συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια γεύματος εργασίας το πρωί. Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο σύμβουλος του Ρώσου προέδρου Γιούρι Ουσάκοφ, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, ο Κινέζος ομόλογός του Γουάνγκ Γι και ο επικεφαλής της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, Κάι Τσι. Σύμφωνα με τον Ουσάκοφ, μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών ήταν η ρωσοκινεζική συνεργασία σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών και της ενέργειας, καθώς και ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων η διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία και οι επαφές με τις ΗΠΑ. Η εφημερίδα South China Morning Post (SCMP) επισήμανε ότι στον Πούτιν επιφυλάχθηκε στην Κίνα υποδοχή με τις υψηλότερες τιμές. Στο αεροδρόμιο τον υποδέχθηκε ο Κάι Τσι, ο οποίος κατέχει την πέμπτη θέση στην ιεραρχία της κινεζικής ηγεσίας. Νωρίτερα, ο Πούτιν είχε επισημάνει την ομορφιά της τοποθεσίας όπου διεξάγεται η σύνοδος κορυφής του APEC. Η Δύση βρίσκεται σε πανικό: ο κόσμος βρίσκεται στο χείλος μιας ιστορικής αλλαγής Στη διεθνή πολιτική, είναι σπάνιο να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση στην οποία το απλό γεγονός της πραγματοποίησής της είναι πιο σημαντικό από το αναμενόμενο περιεχόμενο και το πιθανό αποτέλεσμα. Αλλά στην περίπτωση της συνόδου κορυφής μεταξύ Πούτιν, Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 19 Νοεμβρίου 2026 στην πόλη Σεντσέν της Κίνας, αυτό ακριβώς συμβαίνει – η τριμερής τους αλληλεπίδραση δεν είναι μόνο εντυπωσιακή αλλά και ιστορική. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών χρησιμοποίησε αυτό το επίθετο – «ιστορικής σημασίας» – παρά την παραδοσιακή αυτοσυγκράτηση των κινεζικών αρχών. Η μοναδική φύση της εκδήλωσης δεν σημαίνει ότι το αποτέλεσμά της είναι άσχετο. Ωστόσο, ακόμη και αν το κοινό δεν λάβει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο της συνάντησης και η κοινή δήλωση δεν ανακοινώνει καμία σημαντική συμφωνία, ο ιστορικός χαρακτήρας της συνάντησης δεν θα χαθεί. Η Σεντσέν 2026 θα μείνει στην ιστορία ως ένα ορόσημο, ένα μνημειώδες γεγονός, αλλά οι συνέπειές του θα καθοριστούν από τη μελλοντική πορεία της παγκόσμιας ιστορίας. Έτσι, θα είναι δυνατό να αξιολογηθούν αυτές οι συνέπειες σε λίγα χρόνια, αν και τα αποτελέσματα της συνάντησης θα αρχίσουν να επηρεάζουν την παγκόσμια διεθνή πολιτική στο εγγύς μέλλον. «Νέα ...Γιάλτα», «διαίρεση του ...κόσμου», «συνωμοσία ...δικτατόρων»! Παραλήρημα των Αγγλοσαξώνων που τολμούν με θρασύτητα να μιλούν για διαιρέσεις και συνωμοσίες, αυτοί που εφηύραν το «διαίρει και βασίλευε» Επιπλέον, αυτό συμβαίνει ήδη: «Νέα Γιάλτα», «διαίρεση του κόσμου», «συνωμοσία δικτατόρων» – οι αγγλοσάξονες (και γενικά οι ατλαντιστές) αναλυτές έχουν σκαρφιστεί κάθε είδους ιστορίες τις τελευταίες εβδομάδες. Μετά τη συνάντηση, η εκστρατεία εναντίον της θα συνεχιστεί – ακόμη και αν δεν προκύψουν μεγαλοπρεπείς δηλώσεις από τους συμμετέχοντες. Και αν βγει κάτι ουσιαστικό, θα ξεσπάσει μια αδιανόητη αναταραχή στην Ευρώπη. Και όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά στην ευρύτερη Δύση στο σύνολό της (συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας): «Η Αμερική, με επικεφαλής τον Τραμπ, προδίδει τη Δύση!» Σαφώς, δεν υπάρχει πραγματική συζήτηση για την αποκήρυξη της ιδιότητάς της ως ηγέτη του δυτικού κόσμου από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αν οι δυτικοί ηγέτες εκφοβίζουν ο ένας τον άλλον, σημαίνει ότι φοβούνται πραγματικά. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είναι συνωμότης Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν μπορεί ούτε να συνωμοτήσει με τον Πούτιν και τον Σι Τζινπίνγκ, ούτε να σπείρει διχόνοια μεταξύ τους, ούτε να διχάσει τον κόσμο μαζί τους – όλα αυτά είναι καθαρή φαντασία. Αλλά μπορεί να κάνει μια σοβαρή συζήτηση, συζητώντας τόσο τα βασικά ζητήματα του σήμερα (πολυμερή και ακόμη και διμερή) όσο και το μέλλον. Το μεγάλο ψέμα «Αλλά ο Τραμπ, σε αντίθεση με τον Πούτιν και τον Σι Τζινπίνγκ, δεν έχει μέλλον», μας διαβεβαιώνουν πολλοί στη Δύση: Δύο ακόμη χρόνια στον Λευκό Οίκο και αυτό είναι όλο, θα ετοιμάσει τις βαλίτσες του. Και μετά θα έρθουν οι παγκοσμιοποιητές Δημοκρατικοί και μια ενωμένη Δύση θα ανακτήσει τη θέση της. Αυτό είναι άλλο ένα καραμπινάτο ψέμμα απο τα νεοταξικά σκουπίδια: Ο κόσμος έχει ήδη αλλάξει, η Αμερική έχει αλλάξει, η Ευρώπη αλλάζει, επομένως οποιαδήποτε προηγούμενη δυτική ενότητα, ούτε η παγκόσμια κυριαρχία της, απλά δεν είναι πλέον δυνατή. Η δυνατότητα για ηγεμονία των ΗΠΑ με τα όπλα θα μειωθεί σε κάθε περίπτωση και οι διαιρέσεις στην αμερικανική κοινωνία θα διευρυνθούν. Οι διαπραγματεύσεις με τα κέντρα εξουσίας θα εξακολουθήσουν να είναι απαραίτητες – την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία και τον ισλαμικό κόσμο (διαιρεμένο αλλά επιδιώκει την ενοποίηση). Υπάρχει, φυσικά, μια εναλλακτική λύση σε αυτήν την προσέγγιση: η συνέχιση της προσπάθειας οικοδόμησης συνασπισμών που συγκρατούν τους αντιπάλους, μεταθέτοντας σε αυτούς το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης και του κόστους για την συγκράτηση της Κίνας ή της Ρωσίας. Αλλά αυτή είναι μια αδιέξοδη και, το πιο σημαντικό, αναποτελεσματική πορεία. Η Αμερική θα εξακολουθεί να μην μπορεί να διατηρήσει την παγκόσμια κυριαρχία και η ίδια (ή ένα σημαντικό μέρος της άρχουσας τάξης της) σίγουρα δεν θέλει να προκαλέσει ή ακόμα και να εισέλθει σε ανοιχτή σύγκρουση με την Κίνα και τη Ρωσία. Και δεν έχει την πολυτέλεια να το κάνει. Συμφέροντα και στόχοι Επομένως, θα πρέπει να διαπραγματευτούν με τη Μόσχα και το Πεκίνο — όχι για τη διαίρεση σφαιρών επιρροής, αλλά για συμφέροντα και στόχους. Και για εμπιστοσύνη — τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε διακυβερνητικό επίπεδο. Εάν η Κίνα είναι βέβαιη ότι η Αμερική θα σταματήσει να την προκαλεί για την Ταϊβάν, τότε οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών μπορούν να μετατραπούν σε ανταγωνιστική λειτουργία. Εάν η Ρωσία είναι πεπεισμένη ότι η Αμερική κατανοεί τη ματαιότητα της εξάρτησης από την τελική μεταφορά της Ουκρανίας στον δυτικό –ή μάλλον, ακόμη και στον ευρωπαϊκό– έλεγχο, τότε το επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ θα αυξηθεί. Οι «Τρεις Μεγάλοι» έχουν πολλά να συζητήσουν και να επιδιώξουν. Και αν η πρώτη τους συνάντηση είναι της αρεσκείας όλων, η μορφή θα μπορούσε να γίνει τακτική. Θα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και χώροι για τριμερείς συνόδους κορυφής. Πάντως, οι νεοταξίτες χάνουν κάθε μέρα πολλούς από τους πόντους όσον αφορά τα σχέδια τους.

  • Όρος εθνικής επιβίωσης τα 12 μίλια! Η θάλασσα ή θα μείνει ελληνική ή θα γίνει τουρκική!

    H νέα ισορροπία μεταξύ χερσαίας και θαλάσσιας ισχύος και η δυναμική φύση του Δικαίου της Θάλασσας μας θέτει ένα αμείλικτο δίλημμα: Η θάλασσα ή θα μας ενώσει ή θα μας διαλύσει Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι πλέον ζήτημα εθνικών συμφερόντων. Είναι ζήτημα επιβίωσης του Ελληνισμού. Και ο χρόνος τελειώνει. Ο κόσμος αλλάζει κάτω από τα πόδια μας και αλλάζει πρώτα απ’ όλα στη θάλασσα. Η θάλασσα, που για δύο αιώνες ήταν κοινός χώρος όλων, μετατρέπεται παντού σε “γαλάζιο έδαφος”. Από τις σινικές θάλασσες έως την Αρκτική και από τον Ινδικό έως την Ανατολική Μεσόγειο, όποιος έχει τη δύναμη απλώνει την κυριαρχία του στο νερό. Για τους περισσότερους, αυτό είναι μια αλλαγή του διεθνούς συστήματος. Για τον Ελληνισμό είναι ερώτημα ζωής και θανάτου, επειδή σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο δεν θα μείνει διεθνής θάλασσα. Η θάλασσα ή θα γίνει η κόλλα που ενώνει τις ελληνικές στεριές, τα νησιά με την ηπειρωτική ακτή, ή θα γίνει το οξύ που θα τις διαλύσει. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι παιδί της ισχύος. Τον 17ο αιώνα, ο Γκρότιους κήρυξε την “ελεύθερη θάλασσα”, γιατί η Ολλανδία είχε τον μεγαλύτερο στόλο και ήθελε να πλέει παντού. Οι Άγγλοι απάντησαν με την “κλειστή θάλασσα”. Και τη διαφορά την έλυσε η σοφία του Θουκυδίδη. Ο Ολλανδός νομομαθής Bynkershoek, χρησιμοποιώντας την ιστορική ρήση του Θουκυδίδη, είπε το 1702 ότι η εξουσία της στεριάς τελειώνει εκεί όπου τελειώνει η δύναμη των χερσαίων όπλων. Έτσι γεννήθηκαν τα χωρικά ύδατα πάνω στον “κανόνα βολής του πυροβόλου”. Στο πόσο μακριά δηλαδή μπορούσε να χτυπήσει στη θάλασσα ένα κανόνι τοποθετημένο στην ακτή. Τα τρία ναυτικά μίλια έμειναν επί δύο αιώνες, αν και τα κανόνια είχαν πολύ μεγαλύτερα βεληνεκή. Και αυτό γιατί το ήθελαν οι ναυτικές αυτοκρατορίες, (Βρετανία και αργότερα ΗΠΑ), οι οποίες κυριαρχούσαν στο διεθνές σύστημα. Όμως, η στεριά προχώρησε στη θάλασσα με μονομερείς και αυθαίρετες διακηρύξεις και πράξεις χωρών. Ο Τρούμαν διεκδίκησε τον βυθό το 1945 μέχρι βάθους 200 μέτρων, διαμορφώνοντας το πρόπλασμα της νομικής έννοιας της υφαλοκρηπίδας. Η Χιλή, το Περού και ο Ισημερινός διεκδίκησαν 200 μίλια με τη Διακήρυξη του Σαντιάγο, γιατί η γεωμορφολογία του Ειρηνικού ήταν διαφορετική. Τα νερά βάθαιναν απότομα και έτσι τα 200 μέτρα βάθος δεν τους βόλευαν. Έτσι, διαμόρφωσαν, αυθαιρέτως, το πρόπλασμα της έννοιας της ΑΟΖ. Συνέχισε η Ινδονησία, με τη Διακήρυξη Τζουάντα το 1957, η οποία έκανε τα ύδατα ανάμεσα στα νησιά της εθνικό χώρο, επικαλούμενη θεμελιώδεις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της κοινής λογικής, όπως ανεξαρτησία, συνοχή και βιωσιμότητα. Ο κανόνας βολής τον 21ο αιώνα Και οι μικροί Ισλανδοί μας βάζουν τα γυαλιά, διότι νίκησαν το βρετανικό Ναυτικό στους Πολέμους του Μπακαλιάρου**, επιβάλλοντας την επέκταση των χωρικών υδάτων και τη αποκλειστική οικονομική εκμετάλλευση μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων. Καμία από αυτές τις κινήσεις δεν ήταν νόμιμη όταν έγινε. Όλες όμως δημιούργησαν προηγούμενα και τετελεσμένα και μετετράπησαν σε Δίκαιο, μέσα από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982. Το δίδαγμα είναι κυνικό. Το Δίκαιο γράφεται από όσους τολμούν και επιμένουν. Η Σύμβαση του 1982 ήταν ένας συμβιβασμός. Έδωσε στα παράκτια κράτη 12 μίλια κυριαρχίας και μια ΑΟΖ 200 μιλίων, όπου οι θάλασσες μένουν ανοικτές στη ναυσιπλοΐα. Αυτός σήμερα καταρρέει. Η Κίνα θυμήθηκε ότι τα χωρικά ύδατα γεννήθηκαν από το βεληνεκές του κανονιού και έχτισε το κανόνι του 21ου αιώνα: βαλλιστικούς πυραύλους κατά πλοίων, αισθητήρες και χερσαία μέσα πυρός. Τον 18ο αιώνα, η στεριά έλεγχε τρία μίλια θάλασσας. Σήμερα ελέγχει χιλιάδες. Και αυτή τη φορά οι ναυτικές δυνάμεις δεν μπορούν να κλειδώσουν το όριο. Οι ΗΠΑ είδαν σε Υεμένη και Ιράν ότι μικρότεροι δρώντες μπορούν να αρνηθούν τη θάλασσα στην πιο ισχυρή ναυτική δύναμη. Η ζυγαριά ανάμεσα σε στεριά και θάλασσα γέρνει υπέρ της στεριάς. Και το Δίκαιο ακολουθεί. Η Ινδία ακολουθεί το παράδειγμα της Κίνας και απαιτεί συναίνεση για ξένες στρατιωτικές ασκήσεις στην ΑΟΖ της, η οποία πέραν από τα 12 μίλια είναι διεθνή ύδατα. Το Ιράν τις έχει απαγορεύσει με νόμο. Η Ινδονησία έχει κλείσει τα αρχιπελαγικά της ύδατα σε ξένα πολεμικά. Η Ρωσία, που ως Σοβιετική Ένωση υπερασπιζόταν την ελεύθερη διέλευση των πολεμικών, ζητά σήμερα αίτηση 90 ημέρες νωρίτερα για κάθε ξένο πολεμικό που θέλει να περάσει από τον Βόρειο Θαλάσσιο Δρόμο. Όταν άλλαξε η σχέση ισχύος μεταξύ στεριάς και θάλασσας, άλλαξε και το Δίκαιό της. Η ΑΟΖ μετατρέπεται σιωπηλά σε χώρο κυριαρχίας. Οι νομικοί το λένε “έρπουσα δικαιοδοσία”, εγώ επιστροφή του κανονιού. Το καλώδιο και το... κουταλάκι! Η Τουρκία κατάλαβε την αλλαγή πριν από εμάς. Η “Γαλάζια Πατρίδα” είναι η τουρκική εκδοχή του γαλάζιου εδάφους. Στόχος της δεν είναι να καταλάβει ελληνικά νησιά. Είναι να τα “βυθίσει”: να τα κάνει θυλάκους περιορισμένης κυριαρχίας μέσα σε τουρκικό θαλάσσιο χώρο. Και το δόγμα της γίνεται νόμος. Τον Μάιο 2026 εμφανίστηκε νομοσχέδιο (αυτό που λέμε Νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα») που θεσμοποιεί τις τουρκικές αξιώσεις σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα. Δίνει στην Τουρκία 12 μίλια στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα και έξι μόνο στο Αιγαίο, για να μην έχει ούτε η Ελλάδα περισσότερα. Τον Οκτώβριο, η Βουλή της Λιβύης επικύρωσε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, το οποίο διαγράφει την ΑΟΖ της Κρήτης. Έτσι, σήκωσε ένα τείχος ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο. Κανένα άλλο κράτος δεν βρίσκεται σε ανάλογη θέση με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία κατέχει μέρος της Κύπρου. Απειλεί με πόλεμο αν ασκήσουμε το νόμιμο δικαίωμα για επέκταση των χωρικών υδάτων. Και κάθεται μαζί μας στο ΝΑΤΟ. Δεν αρνείται απλώς δικαιώματά μας. Αρνείται την ύπαρξη της Ελλάδας. Πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη; Το είδαμε τις προηγούμενες ημέρες, με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου. Το Δίκαιο της Θάλασσας είναι σαφές. Για την πόντιση καλωδίων σε ΑΟΖ άλλου κράτους δεν απαιτείται άδεια, απαιτείται απλή ενημέρωση. Στην περίπτωσή μας, όμως, τουλάχιστον μέχρι τον μεσημβρινό που τέμνει τη Ρόδο, η ΑΟΖ είναι οριοθετημένη και ελληνική. Η Άγκυρα, όμως, απαίτησε έγγραφη ενημέρωση και συντεταγμένες, ισχυριζόμενη ότι το καλώδιο περνά από τουρκική υφαλοκρηπίδα. Και την πήρε. Η Γαλλία έστειλε ρηματική διακοίνωση. Η Αθήνα ισχυρίστηκε ότι ήταν απλή ενημέρωση, χωρίς αναγνώριση δικαιωμάτων. Η Άγκυρα δεν έχασε ούτε μια μέρα. Μόλις το γαλλικό ερευνητικό πλοίο έφυγε από το Ηράκλειο, εξέδωσε NAVTEX ισχυριζόμενη ότι έδωσε τη συγκατάθεσή της για τις έρευνες. Το πετραδάκι έχει ήδη μπει στη θέση του. Θα πει κανείς ότι αυτό ήταν λεπτομέρεια, μια κίνηση αβροφροσύνης και ότι το σημαντικό είναι να γίνει το έργο. Στη διπλωματία, όμως, τίποτα δεν είναι λεπτομέρεια. Στις συνομιλίες για την ανακωχή στην Κορέα οι δύο πλευρές διαφωνούσαν για το ύψος των σημαιών! Στο Παρίσι, οι συνομιλίες για το Βιετνάμ κολλούσαν εβδομάδες στο σχήμα του τραπεζιού! Στη Γενεύη, ο Ρήγκαν υποδέχθηκε τον Γκορμπατσόφ χωρίς παλτό, ενώ εκείνος το φορούσε ακόμη. Η μορφή είναι περιεχόμενο. Η Τουρκία ξέρει ότι δεν θα πάρει την ελληνική υπογραφή. Χρειάζεται, λοιπόν, μια σειρά από μικρά τετελεσμένα, όπως η γαλλική διακοίνωση. Έτσι γεννήθηκε κάθε κανόνας του Δικαίου της Θάλασσας. Και έτσι η Άγκυρα επιχειρεί να κατεδαφίσει την ελληνική κυριαρχία. Όχι με τη βαριοπούλα, αλλά ...με το κουταλάκι, επειδή ξέρει πως έχει απέναντι της μια κυβέρνηση-διαχειριστών και όχι ηγετών. Η διπλωματική παρεμβολή της Γαλλίας χρησιμοποιείται σαν φύλο συκής, αλλά μας εκθέτει. Η Ελλάδα εμφανίζεται σαν να μην διαχειρίζεται η ίδια τις θάλασσές της, σαν χώρα υπό κηδεμονία. Μια ελληνική Διακήρυξη Τζουάντα Ο νέος κανόνας βολής δεν ευνοεί αυτομάτως την Τουρκία. Ευνοεί όποιον έχει στεριά μέσα στη θάλασσα. Στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο η στεριά είναι ελληνική. Είναι το χαώδες, πυκνό και αδιαίρετο δίκτυο των νησιών. Το εργαλείο με το οποίο η Άγκυρα θέλει να μας κατακερματίσει, μπορεί να γίνει εργαλείο της ενότητάς μας. Χρειάζεται όμως να το διακηρύξουμε. Η Ινδονησία το 1957 δεν περίμενε να της δοθεί άδεια. Διακήρυξε την ενότητα της γης και της θάλασσάς της ως ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας και την υπερασπίστηκε επί δεκαετίες, ώσπου έγινε διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα χρειάζεται τη δική της διακήρυξη ενότητας. Και έχει ένα πλεονέκτημα που δεν είχε η Ινδονησία. Δεν χρειάζεται να εφεύρει νέο δίκαιο. Το δίκαιο υπάρχει και είναι με το μέρος της. Η ξηρά κυριαρχεί επί της θάλασσας. Αυτό δέχεται το Διεθνές Δικαστήριο, και τα νησιά είναι ξηρά. Το δικαίωμα των νησιών σε πλήρεις θαλάσσιες ζώνες είναι εθιμικό δίκαιο, δεσμευτικό και για όσους δεν έχουν υπογράψει τη Σύμβαση. Η απειλή πολέμου για την άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματος παραβιάζει τον Χάρτη του ΟΗΕ. Η ελληνική κυβέρνηση, στην επιστολή της προς τον ΟΗΕ τον Μάρτιο 2026, μίλησε για «αδιαίρετο» της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Η αρχή έχει ειπωθεί. Αυτό που λείπει είναι η πράξη. Μία τέτοια διακήρυξη δεν θα είναι μόνο ελληνική υπόθεση. Τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού έκαναν ήδη το 2021 μια συλλογική διακήρυξη για τη διατήρηση των θαλασσίων ζωνών τους. Οι Φιλιππίνες, η Ινδονησία, η Ιαπωνία και δεκάδες μικρά νησιωτικά κράτη έχουν συμφέρον να μην γίνουν τα νησιά δεύτερης κατηγορίας γη. Σε έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ δεν είναι πια εγγυητές της διεθνούς τάξης, μια τέτοια ελληνική πρωτοβουλία θα βρει ευήκοα ώτα. Και βέβαια καμία διακήρυξη δεν στέκει χωρίς ισχύ. Τα νησιά μας πρέπει να γίνουν το πλέγμα ισχύος του Ελληνισμού. Πλατφόρμες μέσων πυρός και αισθητήρων που προβάλλουν ισχύ στη θάλασσα γύρω τους. Η θάλασσα ανάμεσά τους πρέπει να γεμίσει με πολυάριθμα, ευέλικτα και φθηνά συστήματα, επανδρωμένα και μη. Αυτά είναι η κόλλα που κάνει την ενότητα του Αιγαίου καθημερινή πραγματικότητα και όχι σκέψη σε ένα έγγραφο. Μιλάμε για επιβίωση και όχι απλώς για συμφέροντα, επειδή η αλυσίδα είναι σαφής. Αν τα νερά ανάμεσα στα νησιά μας δεν γίνουν δικά μας, θα γίνουν άλλων. Τα νησιά θα γίνουν θύλακοι, που θα απομονωθούν σε οικονομία, ενέργεια, μεταφορές και άμυνα. Η απομόνωση θα φέρει ερήμωση. Η ερήμωση θα φάει την εθνική συνοχή. Και η κυριαρχία θα χαθεί στην πράξη πολύ πριν χαθεί στο χαρτί. Η κίνηση πρέπει να γίνει όταν θα είμαστε έτοιμοι, αλλά πρέπει να προετοιμαζόμαστε. Δεν είναι μια απλή υπογραφή. Είναι το αποκορύφωμα ενός προγράμματος ισχύος και διπλωματίας. Η ισχύς, όμως, πρέπει να χτιστεί για να υπηρετήσει αυτόν τον στόχο. Δεν μπορεί ο στόχος να περιμένει εσαεί μια ισχύ που δεν ξέρει γιατί χτίζεται. Κάθε μήνας που περνά, τα τουρκικά τετελεσμένα παγιώνονται, τα πετραδάκια σωρεύονται και η θάλασσα κάνει ένα βήμα για να γίνει ξένη. Η απάντηση είναι η άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, ένα δικαίωμα που δεν χρειάζεται την άδεια κανενός. Αυτή η κίνηση δεν είναι πλέον επιλογή εξωτερικής πολιτικής. Είναι όρος επιβίωσης. Η θάλασσα ή θα μας ενώσει ή θα μας διαλύσει. Και το ποιο από τα δύο θα γίνει δεν θα το αποφασίσουν οι άλλοι. Θα το αποφασίσουμε εμείς, τώρα. **Οι πόλεμοι του Μπακαλιάρου Ιστορική παρέμβαση από τον Πύρινο Λόγιο Οι Πόλεμοι του Μπακαλιάρου (Cod Wars) ήταν μια σειρά από τρεις διπλωματικές, οικονομικές και ναυτικές συγκρούσεις μεταξύ της Ισλανδίας και της Αγγλίας (1958–1976) με επίδικο δικαίωμα στην αλιεία μπακαλιάρου στα ύδατα του Βόρειου Ατλαντικού. Η μικρή Ισλανδία, η οικονομία της οποίας εξαρτιόταν σχεδόν αποκλειστικά από το ψάρεμα, επέκτεινε μονομερώς τα όρια της αλιευτικής της ζώνης, συγκρουόμενη με τη βρετανική αλιευτική βιομηχανία και το βρετανικό πολεμικό ναυτικό. Οι τρεις φάσεις των συγκρούσεων 1ος Πόλεμος του Μπακαλιάρου (1958–1959): Η Ισλανδία επέκτεινε την αλιευτική της ζώνη από τα 4 στα 12 ναυτικά μίλια. Ακολούθησαν επεισόδια με δεκάδες βρετανικά πολεμικά πλοία να συνοδεύουν τα αλιευτικά τους, η κρίση όμως εκτονώθηκε με παραπομπή του θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και περιορισμούς στη βρετανική αλιεία. 2ος Πόλεμος του Μπακαλιάρου (1972–1973): Η Ισλανδία αύξησε το όριο στα 50 ναυτικά μίλια. Οι Ισλανδοί χρησιμοποίησαν ειδικά εργαλεία ("κόφτες διχτυών") για να κόβουν τα δίχτυα των βρετανικών σκαφών, ενώ σημειώθηκαν και εμβολισμοί πλοίων. Η κρίση έληξε με συμφωνία που περιόριζε τη βρετανική ποσόστωση αλιείας. 3ος Πόλεμος του Μπακαλιάρου (1975–1976): Η Ισλανδία έφτασε την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) στα 200 ναυτικά μίλια. Η ένταση κορυφώθηκε με επικίνδυνους εμβολισμούς ανάμεσα σε βρετανικά πολεμικά και ισλανδικά πλοία της ακτοφυλακής, διακοπή διπλωματικών σχέσεων και απειλές της Ισλανδίας ότι θα αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ. Η εξαιρετική σημασία τους Υπό την έντονη πίεση του ΝΑΤΟ (καθώς η στρατηγική θέση της Ισλανδίας στον Ατλαντικό ήταν καίριας σημασίας κατά τον Ψυχρό Πόλεμο), η Αγγλία υποχώρησε το 1976 και αποδέχθηκε το όριο των 200 ναυτικών μιλίων. Η νίκη της Ισλανδίας αποτέλεσε προπομπό για τους διεθνείς κανόνες που υιοθετήθηκαν αργότερα στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

  • Πόλεμο με τη Ρωσία μέσω Πολωνίας θέλει η Γερμανία!

    Η απόπειρα κατάληψης της Πολωνίας από τη Γερμανία μέσω πληρεξουσίου, αποσκοπεί στην προετοιμασία της Ευρώπης για πόλεμο με τη Ρωσία… Εάν η συνεχιζόμενη απόπειρα γερμανικής κατάληψης της Πολωνίας δι’ αντιπροσώπου επιτύχει και η Πολωνία ενταχθεί στο ευρώ πριν υπερδιπλασιάσει τα αποθέματα της ΕΚΤ μεταφέροντας όλο το χρυσό της εκεί, τότε η Γερμανία θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να προωθήσει το σχέδιό της για ομοσπονδιοποίηση της ΕΕ με την ίδια να αποτελεί την πιο κυρίαρχη δύναμη σε αυτήν! Ο Πολωνός συντηρητικός, Ντόμινικ Ταρτσίνσκι, εξήγησε πρόσφατα ότι η απόπειρα δικαστικού πραξικοπήματος του φιλελεύθερου πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ υποκινήθηκε από την επιθυμία του να καταλάβει τον έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας, να εισαγάγει το ευρώ και στη συνέχεια να μεταφέρει τον χρυσό της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στη Γερμανία. Όπως αποδεικνύεται, η Πολωνία έχει τα 10α μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο και οι 550 τόνοι της τον Ιανουάριο ήταν περισσότεροι από τους 506,5 τόνους της ΕΚΤ. Επομένως, η ΕΚΤ θα υπερδιπλασιάσει τα αποθέματά της σε αυτό το σενάριο. Αυτό αποτελεί σημαντικό κίνητρο για αυτό που αξιολογήθηκε εδώ ως απόπειρα κατάληψης της Πολωνίας από τη Γερμανία μέσω της ένοπλης κατάληψης του Συνταγματικού Δικαστηρίου από τον Τουσκ με όλα όσα θα μπορούσαν να επακολουθήσουν. Θα μπορούσε επίσης να αναζωογονήσει τουλάχιστον προσωρινά το ευρώ εν μέσω της ραγδαίας στρατιωτικοποίησης στην οποία επιδίδονται τα περισσότερα μέλη του, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων χρησιμοποιεί το ευρώ, για να προετοιμαστεί για πόλεμο με τη Ρωσία έως το 2030. Ο de facto Γερμανός ηγέτης του μπλοκ είναι πολύ μπροστά από όλους με ένα προγραμματισμένο πρόγραμμα 800 δισεκατομμυρίων ευρώ . Η Πολωνία διοικεί τον μεγαλύτερο στρατό του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ (E-NATO) και ο συντηρητικός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι αντιτίθεται στα δάνεια της ΕΕ «Δράση για την Ασφάλεια για την Ευρώπη» (SAFE), τα οποία θα υποχρέωναν επίσης την αγορά του μεγαλύτερου μέρους του εξοπλισμού από τα μέλη του μπλοκ και όχι από τους Αμερικανούς και Κορεάτες εταίρους της Πολωνίας . Συνεπώς, πρότεινε το πρόγραμμα « Πολωνικό SAFE 0% » ύψους 185 δισεκατομμυρίων ζλότι (~46 δισεκατομμύρια δολάρια), το ισοδύναμο του δανείου που παρέχει η ΕΕ, το οποίο η κυβέρνηση του Τουσκ συμφώνησε παρά την αποδοκιμασία του Ναβρότσκι. Εάν η συνεχιζόμενη απόπειρα γερμανικής κατάληψης της Πολωνίας δι’ αντιπροσώπου επιτύχει και η Πολωνία ενταχθεί στο ευρώ πριν υπερδιπλασιάσει τα αποθέματα της ΕΚΤ μεταφέροντας όλο το χρυσό της εκεί, τότε η Γερμανία θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να προωθήσει το σχέδιό της για ομοσπονδιοποίηση της ΕΕ με την ίδια να αποτελεί την πιο κυρίαρχη δύναμη σε αυτήν. Σε συνδυασμό με την ταχεία στρατιωτικοποίηση της ΕΕ στο σύνολό της, με τον μεγαλύτερο στρατό στο E-NATO να υπάγεται τότε στη Γερμανία, η απειλή τύπου 1941 για την οποία προειδοποίησε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ θα υλοποιηθεί. Η κατάσχεση των αποθεμάτων χρυσού της Πολωνίας είναι κεντρικής σημασίας σε αυτό το σενάριο, γι’ αυτό και ο Τουσκ αναμένεται να υποστηρίξει κάτι τέτοιο μέσω της εισαγωγής του ευρώ εάν το δικαστικό του πραξικόπημα επιτύχει, και υπάρχει ιστορικό προηγούμενο για τον ύποπτο Γερμανό προστάτη του να ακολουθήσει αυτή την πολιτική που στην πραγματικότητα είναι εναντίον της Ρωσίας. Ο Χίτλερ κατάσχεσε τα αποθέματα χρυσού της Τσεχοσλοβακίας και το ισχυρό στρατιωτικοβιομηχανικό της σύμπλεγμα αμέσως πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα οποία θεωρούνταν από τους ιστορικούς απαραίτητα για την πολεμική του προσπάθεια. Ομοίως, ενόψει της πιθανής σύγκρουσης της ΕΕ με τη Ρωσία έως το 2030, η σημερινή Γερμανία προσπαθεί να καταλάβει τα αποθέματα χρυσού της Πολωνίας και να υποτάξει τον μεγαλύτερο στρατό του E-NATO στο Βερολίνο, σε διπλές κινήσεις που θα ήταν απαραίτητες στο προαναφερθέν σενάριο. Σε αντίθεση με τότε που η Γερμανία ηγήθηκε της εισβολής στην ΕΣΣΔ από το μέτωπο, θα μπορούσε αντ’ αυτού να αναθέσει στον Πολωνό υφιστάμενό της να στείλει Πολωνούς να πεθάνουν στην Ουκρανία επειδή διαιώνισαν τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων ΝΑΤΟ-Ρωσίας εκεί ή να ξεκινήσει έναν άλλον μετά το τέλος της τελευταίας σύγκρουσης. Λαμβάνοντας υπόψη τι διακυβεύεται, δηλαδή την υλοποίηση μιας ακόμη απειλής τύπου 1941 για τη Ρωσία, η οποία θα μπορούσε να προκληθεί από την υπό γερμανική κυριαρχία Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, η οποία θα μπορούσε να ακολουθήσει την απόπειρα κατάληψης της Πολωνίας από το Βερολίνο μέσω του δικαστικού πραξικοπήματος του Τουσκ, η πολιτική κρίση της Πολωνίας έχει παγκόσμια σημασία. Το αποτέλεσμά της θα μπορούσε να σημάνει τη διαφορά μεταξύ πολέμου και ειρήνης, χωρίς υπερβολή, καθώς θα διαμορφώσει την μεταπολεμική ευρωπαϊκή τάξη για τα επόμενα χρόνια. Andrew Korybko - Ελλήνων Αφύπνιση

  • Ποιος κόσμος, ποιος πρωθυπουργός, ποιο πολιτικό σύστημα, ποιος λαός...

    Μέσα από τα Ελληνοτουρκικά καθρεφτίζεται ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τον νέο κόσμο οι πολιτικές μας, τρόπος του λέγειν, ηγεσίες – Ή μήπως...δεν τον αντιλαμβάνονται; Σε πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα μπορεί να καταλήξει κανείς εάν συγκρίνει την πολιτική της κυβέρνησης για τα Ελληνοτουρκικά μέσα στην επταετία και τις δηλώσεις των αρχηγών της αντιπολίτευσης μετά τη συνάντησή τους με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, το Σάββατο, με τις κυοφορούμενες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Που δείχνουν πού πάει ο κόσμος. Εχει σημασία να το δούμε αυτό γιατί μέσα από τα Ελληνοτουρκικά καθρεφτίζεται ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τον νέο κόσμο οι πολιτικές μας, τρόπος του λέγειν, «ηγεσίες». Ή δεν τον αντιλαμβάνονται. Στο μέτρο που παρά τις αναμφισβήτητες ιδεολογικές τους διαφορές (σοσιαλιστές, αριστεροί, ακροδεξιοί) στην ουσία ταυτίζονται με την κυβέρνηση σε μία εξωτερική πολιτική που θα κλείσει την Ελλάδα στα 6 μίλια στο Αιγαίο και σε τμήμα της Μεσογείου, θα ικανοποιήσει πάγιες επιδιώξεις συμμάχων, πέραν της γείτονος, και θα επιμείνει να αγνοεί πλήρως τους επερχόμενους παγκόσμιους συσχετισμούς. Ετσι θα καταλάβουμε και ποιοι διεκδικούν την εξουσία για το μέλλον ή ποιοι διεκδικούν ρόλο σε αυτήν ως συμπληρωματική δύναμη, από τα έδρανα της αντιπολίτευσης! Θα διακρίνουμε τους υποψήφιους πρωθυπουργούς της Ουάσινγκτον, τους υποψήφιους πρωθυπουργούς του Βερολίνου και τους πολιτικούς, αν υπάρχουν τέτοιοι, που επενδύουν στην πολυκεντρικότητα και στον πολυπολισμό του νέου κόσμου. Τάσσονται με τη Δύση μεν, αλλά χωρίς να γυρίζουν την πλάτη τους στις αναδυόμενες δυνάμεις. Ας γίνουμε σαφείς. Πρώτο δεδομένο: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί με συνέπεια μέσα στην επταετία τη συρρίκνωση του Ελληνισμού και της εθνικής του κυριαρχίας στο Αρχιπέλαγος. Την αποκοπή της ηπειρωτικής από τη νησιωτική Ελλάδα. Αγνοώντας ότι τα νησιά είναι η νοητή συνέχεια της πρώτης μέσα στη θάλασσα. Εργάζεται συστηματικά για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών με τη γείτονα στη βάση των οικονομικών deals. Δίδεται η εντύπωση εδώ και πολλά χρόνια ότι δεν οριοθετούνται θαλάσσιες ζώνες, αλλά προμήθειες, οικονομικά συμφέροντα. Δίνεται η εντύπωση ότι δεν διαπραγματεύονται κράτη, αλλά εταιρίες. Πρόχειρη αναδρομή μάς δείχνει την εθνική μας διολίσθηση μέσα στον χρόνο: • Το 2019 επιβλήθηκαν πρώτη φορά επί αυτής της κυβέρνησης το τουρκολιβυκό μνημόνιο και αργότερα η «Γαλάζια Πατρίδα» που αμφισβητεί το σύνολο της ελληνικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. • Το 2020 στην κρίση του «Oruc Reis» το τουρκικό ερευνητικό έφτασε ανεμπόδιστα μόλις 6,5 μίλια έξω από το Καστελόριζο και δύο υπουργοί αυτής της κυβέρνησης διακήρυξαν ότι «τα 12 μίλια είναι ...εθνικισμός!!!». • Το 2020 επίσης, η Τουρκία κατέθεσε με συντεταγμένες τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στον ΟΗΕ! Η Ελλάδα δεν τα κατέθεσε ούτε τα έχει καταθέσει ακόμα! • Το 2023 υπογράψαμε τη Διακήρυξη των Αθηνών που είναι η συνέχεια της Μαδρίτης και του Ελσίνκι, καθώς υποχρεώνει την Ελλάδα να συνεννοείται με την Τουρκία πριν κάνει οτιδήποτε στο Αιγαίο, για να μην εκληφθεί αυτό ως «μονομερής ενέργεια». • Το 2024 η Τουρκία θεώρησε μονομερή ενέργεια την έρευνα του ιταλικού ερευνητικού έξω από την Κάσο γιατί ...δεν την ενημερώσαμε (!) και με στρατιωτική κλιμάκωση, με την πλήρη αποχή της Ελλάδος από την υπεράσπιση εθνικού χώρου στο πεδίο, το έδιωξε από οριοθετημένη περιοχή τη στιγμή που πραγματοποιούσε έρευνα σε διεθνή ύδατα. Το μήνυμα ήταν σαφές: Εξω από τα 5 μίλια θα μας ρωτάτε για να δώσουμε το OK! Και σε αυτό απαντήσαμε «ναι». • Το 2025 η Ελλάδα ανακοίνωσε δύο θαλάσσια πάρκα με τα οποία κλείστηκε στα 6 μίλια, ενώ η Τουρκία ανακοίνωσε δύο δικά της θαλάσσια πάρκα, στα οποία εφάρμοσε την πολιτική της «Γαλάζιας Πατρίδας» και επεκτάθηκε ανεμπόδιστα στα διεθνή ύδατα. • Το 2026 επικυρώθηκε και γραπτώς, με τη ρηματική διακοίνωση πλέον, ότι η Ελλάδα για οποιαδήποτε έρευνα κάνει στα διεθνή ύδατα έξω από τα 6 μίλια πρέπει να ρωτά την Τουρκία. Συνέβη, μάλιστα, το πρωτοφανές στη διπλωματική ιστορία, να αναγνωρίσει αυτό το δικαίωμα στην Τουρκία....τρίτο κράτος! Η Γαλλία, και στο δικό μας όνομα! Η συνέχεια θα είναι η δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, όπως τον υπαινίχθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός με τη φράση «ευρύτερη φόρμουλα», η έναρξη των διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, η υποκατάσταση των Αμερικανών από τους Γάλλους στις διαπραγματεύσεις και η δημιουργία ενός ενιαίου οικονομικού χώρου Ελλάδας – Γαλλίας – Τουρκίας εντός του οποίου το κρίσιμο θα είναι η μοιρασιά των deals μεταξύ ελληνικών, γερμανικών, γαλλικών και τουρκικών εταιριών και, δευτερευόντως, η κυριαρχία μας, η οποία τείνει προς συρρίκνωση. Το αίτημα της εποχής είναι μια μικρότερη Ελλάδα στη Μεσόγειο, και αυτό υπηρετείται με υπομονή τα τελευταία επτά χρόνια από την κυβέρνηση με την ανοχή της αντιπολίτευσης. Εγκαταλείπουμε ανεπαισθήτως κυριαρχία σταγόνα σταγόνα χωρίς να το καταλαβαίνει κανείς. Εχουν μάλιστα το θράσος οι υφυπουργοί Εξωτερικών μας, όπως ο Χατζηβασιλείου, να ονομάζουν την πολιτική των υποχωρήσεων «αβροφροσύνη». Κάποια στιγμή θα τους πιάσουν τα οπίσθια οι Τούρκοι, για λόγους ενημέρωσης και αβροφροσύνης, κι αυτοί θα ζητήσουν ως αντάλλαγμα για τη θωπεία… να μην τους κατεβάσουν το παντελόνι! Μια απλή ενημέρωση θα είναι και αυτή! Δεύτερο δεδομένο: Σχεδόν όλη η αντιπολίτευση, με εξαίρεση τον Κουτσούμπα, τη Δούρου και τον Νατσιό, είναι ενσωματωμένη σε αυτή την αμερικανογαλλική πολιτική των 6 μιλίων. Αν κάνετε τον κόπο να διαβάσετε τις δηλώσεις των αρχηγών μετά την ενημέρωση που τους έκανε ο υπουργός Εξωτερικών, θα διαπιστώσετε ότι αυτοί που χαλάνε τον κόσμο για την τελευταία λεπτομέρεια κάθισαν «κυρίες», «πρόσκοποι», απέναντι στον υπουργό Εξωτερικών. Με το «σεις» και με το «σας». Άλλος γιατί δίνει λόγο στον γερμανικό παράγοντα, με τον οποίο έχουν άριστες σχέσεις οι γείτονες, άλλη γιατί σπούδασε σε αμερικανικό πανεπιστήμιο και η εξωτερική πολιτική δεν είναι το δυνατό της σημείο, άλλος γιατί τα βρίσκει με την κυβέρνηση κάτω από το τραπέζι (Βελόπουλος), σπανίως προφέρει το όνομα «Γεραπετρίτης» και γι’ αυτό αρνήθηκε να ενημερωθεί από τον υπουργό Εξωτερικών (ήγουν τη...κοπάνησε) , και γενικώς οι δηλώσεις που ακολούθησαν είναι αναντίστοιχες με τη συγκλονιστικότητα των ημερών. Αν ζούσε πχ ο Ανδρέας Παπανδρέου, κάποιον θα τον είχε πάρει με τις πέτρες. Δεν χρειάζεται να προσωποποιήσω, αρκούν η επισήμανση και η υπογράμμιση ότι με εξαίρεση δύο τρία πρόσωπα όλοι οι υπόλοιποι είναι ενσωματωμένοι. Τους εξέθεσε με το χθεσινό άρθρο του στην «Καθημερινή» έως και ο καθηγητής Ροζάκης. Η στάση τους αυτή βεβαίως έχει και εσωτερικές πολιτικές συνέπειες, καθώς έδωσαν την ευκαιρία στον Αντώνη Σαμαρά, που προηγήθηκε αυτών με δήλωσή του, να δείξει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να θέτει σοβαρά ερωτήματα σε αυτή την περίοδο και να διεκδικεί την αντισυστημική πατριωτική ψήφο, αλλά το θέμα ξεπερνά την τρέχουσα συγκυρία. Και τους τρέχοντες εσωτερικούς συσχετισμούς. Το γεγονός είναι ότι και η μείζων αντιπολίτευση είναι πλήρως ενσωματωμένη στον ξένο παράγοντα. Το ζήτημα αυτό δεν μετράται σε ψήφους και τετραετίες, αλλά με βάση την ευθύνη έναντι του έθνους σε βάθος ιστορικού χρόνου. Το πολιτικό σύστημα δεν έχει μόνο την ευθύνη να παραδώσει την Ελλάδα χωρίς χρέη στην επόμενη γενιά. Εχει την ευθύνη να την παραδώσει τουλάχιστον και στα ίδια όρια επικρατείας όπως αυτά διαμορφώθηκαν έπειτα από οκτώ αλλαγές συνόρων, με τελευταία το 1947. «Πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω». Αυτή είναι η ευθύνη του. Τρίτο δεδομένο: Σε μια εποχή που κόσμος μετατοπίζεται ανατολικά, εκεί όπου συγκεντρώνονται η οικονομική ισχύς και η τεχνολογική πρόοδος, το πολιτικό μας σύστημα, εξαρτημένο από τις σπουδές του, τις αγάπες του και τις προτιμήσεις του, επιμένει να αγκαλιάζει μόνο το ένα ημισφαίριο του κόσμου. Δηλαδή τη...Δύση! Και να το υπηρετεί. Και να γυρίζει την πλάτη του στο άλλο μισό. Σε σημείο που οι παγκόσμιες εξελίξεις σε λίγο θα το ξεπεράσουν. Εδώ τα θέματα δεν προσεγγίζονται με όρους συμπάθειας και αντιπάθειας, αλλά με όρους πραγματισμού. Χθες στον διεθνή Τύπο υπήρχαν δημοσιεύματα για τη νέα Γιάλτα μεταξύ της Αμερικής, της Ρωσίας και της Κίνας, καθώς και για τον ρόλο που παίζουν στον νέο κόσμο η Ινδία και η Ινδονησία. Με αυτούς βεβαίως, το πολιτικό μας σύστημα, πλην εξαιρέσεων, όχι μόνο δεν ασχολείται, αλλά τους κηρύσσει και ως εχθρούς! Μυωπία Η μυωπία λοιπόν στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής δεν ακουμπά μόνο στα Ελληνοτουρκικά. Επεκτείνεται στη θέαση του νέου κόσμου. Και λυπούμαι να πω ότι μαζί με τον κύριο Μητσοτάκη, του οποίου η αντίληψη για τον κόσμο ξεπερνιέται σταδιακά και σε λίγο θα είναι ξεπερασμένος άρα και επικίνδυνος για τη χώρα ακόμα κι αν εκλεγεί, ξεπερνιούνται σταδιακά και ο Ανδρουλάκης, και ο Τσίπρας, και η Ζωή, και άλλοι. Η εξίσωση των Ελληνοτουρκικών είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία μόνο για να δούμε την ιστορικότητα της ηγεσίας μας. Πόσο καταλαβαίνει δηλαδή την ιστορικότητα των καιρών και αναλόγως τοποθετείται. Είναι μια ευκαιρία να δούμε την ανάλυσή της. Επιλέγει, κλασικά και εικονογραφημένα, τις προσλαμβάνουσές της, τον δρόμο που έμαθε. Αλλά ο δρόμος αυτός σε λίγο θα είναι ο παράδρομος. Ανοίγουν άλλες λεωφόροι, τις οποίες όχι απλώς υποτιμούμε, αλλά έχουμε και τον μεγαλοϊδεατισμό να θέλουμε να τις πολεμήσουμε. Ενα θέμα είναι να μπορεί να καταλάβει η ηγεσία μας ότι το Αιγαίο είναι η φυσική άμυνα της ηπειρωτικής Ελλάδας, και η συνδιαχείριση του Αρχιπελάγους με την Αγκυρα δημιουργεί τεράστιο ζήτημα εθνικής ασφαλείας για την πατρίδα μας στο μέλλον. Ενα άλλο θέμα όμως είναι να αντιλαμβάνεται και κυρίως να θέλει να καταλάβει πού πάει ο νέος κόσμος, για να τοποθετήσει την Ελλάδα σε αυτόν! Την ώρα που όλοι μιλάνε με όλους, εμείς θέλουμε να μιλάμε μόνο με την απερχόμενη παρακμή. Υπό αυτήν την έννοια το καλώδιο είναι και μία ευλογία. Μπορεί να προκαλέσει υπό προϋποθέσεις ηλεκτροσόκ στο εκλογικό σώμα και να το ξυπνήσει από τον λήθαργο. Αμφιβάλλω όμως!

  • O Τράμπ προειδοποιεί τον Ζελένσκι: «Θα σας διαλύσουν οι Ρώσοι, παραδοθείτε!»

    Ο πόλεμος των...γεφυρών! Οι Ρώσοι απέκρουσαν 3.500 drones σε 48 ώρες, διέλυσαν 2 γέφυρες σε Κίεβο και κατέστρεψαν αποθήκες πυρομαχικών σε Ζαπορίζια και Ντνίπεροπετρόφσκ Βόμβα Tράμπ: «Οι Ρώσοι δεν χρησιμοποιούν όλες τους τις στρατιωτικές δυνατότητες στην Ουκρανία» - Το Κίεβο βρίσκεται σε δυσμενή θέση! Ύστερα από τις τριμερείς διαπραγματεύσεις ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας στο Αμπού Ντάμπι αλλά και του νέου γύρου συνομιλιών στη Μόσχα που είχαν ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, και οι Αμερικανοί διαπραγματευτές, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, όπου αναφέρθηκε ότι υπήρξε πρόοδος στην ειρηνευτική διαδικασία, τα τελευταία 24ωρα καταγράφεται ένα σκηνικό ολοκληρωτικής κλιμάκωσης στο ουκρανικό μέτωπο. Οι Ουκρανοί εξαπέλυσαν μια πρωτοφανή σε μαζικότητα επίθεση με 3.500 drones το τελευταίο 48ωρο, πλήττοντας δύο φορές τη Γέφυρα της Κριμαίας. Τα αντίποινα της Ρωσίας, όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν ισχυρότατα. Οι Ρώσοι επιτέθηκαν με Iskander-M και υπερηχητικούς Zircon κατά της Βόρειας και της Νότιας Γέφυρας στο Κίεβο ενώ έπληξαν και σημαντικούς στόχους της στρατιωτικής βιομηχανίας των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων όχι μόνο στο Κίεβο αλλά και σε Ζαπορίζια, Τσερκάσι και Ντνιπροπετρόβσκ. Είναι πλέον προφανές πως Ρώσοι και Ουκρανοί με τις επιθέσεις στις γέφυρες, πέρα από τις όποιες επιπλοκές προσπαθούν να δημιουργήσουν στην τροφοδοσία των αντίπαλων ενόπλων δυνάμεων, επιχειρούν να μεταφέρουν τον πόλεμο στην καθημερινότητα των πολιτών... Και ενώ το πολεμικό μέτωπο φλέγεται, μια παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ έρχεται να προσδώσει νέα γεωπολιτική διάσταση στις εξελίξεις. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστηρίζει ότι η Ρωσία δεν έχει ακόμη χρησιμοποιήσει το σύνολο της στρατιωτικής της ισχύος, εκτιμώντας παράλληλα ότι η Ουκρανία βρίσκεται σε δυσμενή θέση. Πρόκειται για μια διαπίστωση που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα ενόψει της ιστορικής συνάντησης που θα έχει ο Τραμπ με τον Πούτιν και τον Κινέζο πρόεδρο, Σι Τζινπίνγκ, στην Κίνα στις 19 Νοεμβρίου... Οι Ρώσοι χτύπησαν με Iskander-M και Zircon την Βόρεια και Νότια Γέφυρα στο Κίεβο – Έχει διακοπεί η κυκλοφορία Δύο γέφυρες στο Κίεβο – η Βόρεια και η Νότια – χτυπήθηκαν από πυραυλικές επιθέσεις των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων τη νύχτα της 17ης Νοεμβρίου, ανέφερε το κανάλι Telegram Mash. Στην επίθεση χρησιμοποιήθηκαν βαλλιστικοί πύραυλοι Iskander-M και υπερηχητικοί πύραυλοι Zircon. Ο δήμαρχος του Κιέβου επιβεβαίωσε επίσης τις επιθέσεις σε γέφυρες. Εκατοντάδες κατοικίες στο Κίεβο έμειναν χωρίς θέρμανση μετά το πλήγμα στη Νότια Γέφυρα, καθώς υπέστη ζημιές κεντρικός αγωγός τηλεθέρμανσης, σύμφωνα με ανακοίνωση της διοίκησης της περιοχής Ντάρνιτσια. Παράλληλα, σημειώθηκαν προβλήματα στην υδροδότηση της οικιστικής περιοχής Τρόεστσινα, σύμφωνα με την εταιρεία ύδρευσης. Σύμφωνα με το ουκρανικό τηλεοπτικό δίκτυο «Suspilne», η κυκλοφορία στη Βόρεια Γέφυρα και τη Νότια Γέφυρα στο Κίεβο έχει διακοπεί. «Η κυκλοφορία μέσω της Βόρειας και της Νότιας Γέφυρας έχει προς το παρόν διακοπεί», αναφέρεται σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στο κανάλι του δικτύου «Suspilne» στο Telegram. Σύμφωνα με το ουκρανικό μέσο ενημέρωσης, τα δρομολόγια των δημόσιων συγκοινωνιών πραγματοποιούνται μέσω εναλλακτικών διαδρομών, οι οποίες διέρχονται από τη Γέφυρα Ποντίλσκι. Παράλληλα, η Δημοτική Κρατική Διοίκηση του Κιέβου ανακοίνωσε την αναστολή της κυκλοφορίας των συρμών στην «πράσινη» γραμμή του μετρό, μεταξύ των σταθμών Οσοκόρκι και Τσερβόνι Χουτίρ, οι οποίοι βρίσκονται στην περιοχή της Νότιας Γέφυρας. Διέλυσαν βιομηχανικές εγκαταστάσεις στο Κίεβο – Επλήγησαν στόχοι σε Ζαπορίζια, Ντνιπροπετρόβσκ, Τσερκάσι Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας πραγματοποίησαν πλήγματα εναντίον εγκαταστάσεων της στρατιωτικοβιομηχανικής βιομηχανίας στο Κίεβο όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας. Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, οι ρωσικές δυνάμεις έπληξαν εγκαταστάσεις που συμμετέχουν στην παραγωγή πυραύλων cruise, καθώς και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) μεγάλου και μεσαίου βεληνεκούς. Στόχος των επιθέσεων δεν αποτέλεσαν μόνο βιομηχανικές εγκαταστάσεις στο Κίεβο, αλλά και υποδομές της στρατιωτικοβιομηχανικής βιομηχανίας στη Ζαπορίζια και στις περιφέρειες Τσερκάσι και Ντνιπροπετρόβσκ. Επιπλέον, οι ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, λιμενικές υποδομές και θαλάσσια σκάφη που χρησιμοποιούνταν για την υποστήριξη του ουκρανικού στρατού. Νωρίτερα, ο πρώην σύμβουλος του Λεονίντ Κούτσμα, Ολέγκ Σόσκιν, δήλωσε ότι τα ουκρανικά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας δεν κατάφεραν να αποκρούσουν τη σφοδρή ρωσική επίθεση. Μεγάλο μέρος της πόλης Ζαπορίζια και της ευρύτερης περιφέρειας Ζαπορίζια παραμένει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα μετά τα νυχτερινά πλήγματα εναντίον ενεργειακών υποδομών, όπως ανακοίνωσε η Περιφερειακή Στρατιωτική Διοίκηση. FSB (Υπηρεσία Ασφαλείας Ρωσίας): Αποτρέψαμε νέα επιχείρηση «Ιστός της Αράχνης» Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι απέτρεψε ουκρανική επιχείρηση παρόμοια με την επιχείρηση «Ιστός της Αράχνης» («Spiderweb»). Σύμφωνα με τη ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB), σχεδιαζόταν μαζική επίθεση με εναέρια και θαλάσσια μη επανδρωμένα οχήματα (drones) εναντίον λιμανιών, πλοίων και αεροδρομίων στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας καθώς και στη Δημοκρατία της Αντίγκεα και στην περιφέρεια Κρασνοντάρ. Aπίστευτα ισχυρή η ρωσική αεράμυνα – Κατέρριψε 3.500 ουκρανικά drones σε 48 ώρες! Οι ρωσικές δυνάμεις αντιαεροπορικής άμυνας κατέρριψαν 1.441 μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια της νύχτας προς τη 17η Νοεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, μετά το νέο πλήγμα των ουκρανικών δυνάμεων στη Γέφυρα της Κριμαίας. Σημειώνεται πως οι Ουκρανοί επιτέθηκαν με περισσότερα από 2.000 drones κατά τη διάρκεια του προηγούμενου 24ωρου, γεγονός που σημαίνει πως οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν το τελευταίο 48ωρο μια από τις πλέον μαζικές επιθέσεις τους με 3.500 drones. Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, κατά το τελευταίο 24ωρο, επιθέσεις δέχθηκαν 22 διοικητικές περιφέρειες της Ρωσίας, μεταξύ των οποίων η περιφέρεια Κρασνοντάρ, οι περιφέρειες Ουλιανόφσκ και Σαμάρα, το Μπασκορτοστάν και η περιοχή της Μόσχας. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναχαιτίστηκαν επίσης πάνω από την Αζοφική και τη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, όλα τα drones που καταρρίφθηκαν ήταν τύπου αεροσκάφους, δηλαδή διέθεταν σταθερές πτέρυγες. Στην επιτυχημένη δράση της ρωσικής αεράμυνας αναφέρθηκε και ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, κάνοντας λόγο για άψογη επιχείρηση. Η Μόσχα δέχθηκε μια από τις πιο μαζικές επιθέσεις των τελευταίων 2 ετών Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν περίπου 800 μη επανδρωμένα αεροσκάφη προς την ευρύτερη περιοχή της Μόσχας, όπως υποστήριξε ο δήμαρχος της ρωσικής πρωτεύουσας, Σεργκέι Σομπιάνιν. «Από τις 17:00 της 16ης Νοεμβρίου έως τις 07:00 της 17ης Νοεμβρίου, περίπου 800 μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατευθύνθηκαν προς την ευρύτερη περιοχή της Μόσχας», υπογράμμισε ο Σομπιάνιν. Σύμφωνα με τον δήμαρχο της ρωσικής πρωτεύουσας, η πλειονότητα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών καταστράφηκε σε μεγάλη απόσταση από την πόλη από τις δυνάμεις αντιαεροπορικής άμυνας των ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων. Στις προσβάσεις προς τη Μόσχα εξουδετερώθηκαν 321 drones. Όπως μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, η επίθεση των ουκρανικών δυνάμεων κατά της Μόσχας τη νύχτα προς τη 17η Νοεμβρίου ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έχουν καταγραφεί τα τελευταία δύο χρόνια. Δεύτερη επίθεση Ουκρανών στη Γέφυρα της Κριμαίας Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (ВСУ) επιτέθηκαν εκ νέου στη Γέφυρα της Κριμαίας τη νύχτα προς τη 17η Νοεμβρίου, με αποτέλεσμα να διακοπεί η κυκλοφορία, όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της Κριμαίας, Σεργκέι Αξιόνοφ, ο οποίος μάλιστα έκανε λόγο για 2 νεκρούς από την επίθεση των Ουκρανών στην ευρύτερη περιοχή της Κριμαίας. Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Κριμαίας κλήθηκαν να αποφεύγουν τις μετακινήσεις προς τη γέφυρα και να λαμβάνουν υπόψη τους περιορισμούς κατά τον σχεδιασμό των διαδρομών τους. Ο κυβερνήτης της Σεβαστούπολης, Μιχαήλ Ραζβοζάεφ, συνέστησε επίσης την αναβολή των μετακινήσεων μέσω της γέφυρας. Η γέφυρα δέχθηκε επίθεση για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα. Μετά το πλήγμα της 16ης Νοεμβρίου, η κυκλοφορία των οχημάτων είχε διακοπεί για περισσότερες από 16 ώρες. Αργότερα το βράδυ, η γέφυρα επαναλειτούργησε με εναλλάξ κυκλοφορία των οχημάτων στις δύο κατευθύνσεις. Παράλληλα, ξεκίνησαν εργασίες αποκατάστασης των ζημιών. Ανεστάλη εκ νέου η κυκλοφορία οχημάτων και τρένων Η κυκλοφορία των τρένων και των οχημάτων στη Γέφυρα της Κριμαίας διακόπηκε προσωρινά λόγω νέας επίθεσης με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) τη νύχτα προς τη 17η Νοεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το ρωσικό Υπουργείο Μεταφορών. «Ως αποτέλεσμα της νέας επίθεσης με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τη νύχτα προς τη 17η Νοεμβρίου, η κυκλοφορία τόσο στο οδικό όσο και στο σιδηροδρομικό τμήμα της Γέφυρας της Κριμαίας ανεστάλη προσωρινά», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου. «Συνιστάται στους οδηγούς να μην κατευθύνονται προς τη Γέφυρα της Κριμαίας και να παρακολουθούν τις εξελίξεις μέσω των επίσημων πηγών ενημέρωσης», αναφέρεται στην ανακοίνωση. Ο κυβερνήτης της περιφέρειας Κρασνοντάρ, Βενιαμίν Κοντρατιέφ, επιβεβαίωσε μέσω του καναλιού του στο Telegram την αναστολή της κυκλοφορίας στη Γέφυρα της Κριμαίας. Ο ίδιος ανέφερε ότι οι σταθμοί παροχής τροφίμων και θέρμανσης στους δρόμους πρόσβασης προς τη γέφυρα συνεχίζουν να λειτουργούν, ενώ, εφόσον χρειαστεί, θα δημιουργηθούν επιπλέον εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης. Παράλληλα, κάλεσε τους πολίτες να επιλέγουν εναλλακτικές διαδρομές κατά τον σχεδιασμό των ταξιδιών τους προς την Κριμαία. Αξιολογούν τις ζημιές Οι ειδικοί αξιολογούν τις ζημιές που προκλήθηκαν από τη νέα επίθεση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στη Γέφυρα της Κριμαίας, ενώ, σύμφωνα με τις προκαταρκτικές πληροφορίες, δεν υπάρχουν τραυματίες, όπως ανακοίνωσε το ρωσικό Υπουργείο Μεταφορών. «Οι ειδικοί βρίσκονται στη διαδικασία αξιολόγησης των ζημιών που προκλήθηκαν. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δεν υπάρχουν τραυματίες από το περιστατικό», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου. Οι κάτοικοι κλήθηκαν να αναβάλουν τις μετακινήσεις τους «Καλούμε τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Κριμαίας να αποφύγουν τις μετακινήσεις προς τη γέφυρα και να λαμβάνουν υπόψη τους περιορισμούς κατά τον σχεδιασμό των διαδρομών τους», έγραψε ο Αξιόνοφ. Ο ίδιος κάλεσε τους πολίτες να εμπιστεύονται τις επίσημες πηγές ενημέρωσης και δεσμεύτηκε να παρέχει πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις εξελίξεις. Ο κυβερνήτης της Σεβαστούπολης, Μιχαήλ Ραζβοζάεφ, ανέφερε ότι βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον Αξιόνοφ, επισημαίνοντας ότι οι επικεφαλής των δύο περιοχών συντονίζουν τις ενέργειές τους και εξετάζουν από κοινού τις απαραίτητες αποφάσεις. Προειδοποίηση για απειλή Ήδη από το προηγούμενο βράδυ είχε εκδοθεί προειδοποίηση για απειλή από μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Κριμαία. Κατά τη διάρκεια της νύχτας προς τη 17η Νοεμβρίου, οι περιφερειακές υπηρεσίες του ρωσικού Υπουργείου Εκτάκτων Καταστάσεων (МЧС) προειδοποίησαν για κίνδυνο πυραυλικής επίθεσης στην Κριμαίακαι στην περιφέρεια Κρασνοντάρ. Η υπηρεσία του Υπουργείου Εκτάκτων Καταστάσεων στην Κριμαίααπηύθυνε ξεχωριστή προειδοποίηση στους κατοίκους των ανατολικών περιοχών της χερσονήσου. Καθυστερήσεις σε τέσσερα τρένα Ο Αξιόνοφ ανακοίνωσε την προηγούμενη επίθεση το πρωί της 16ης Νοεμβρίου. Για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κινητοποιήθηκαν όλες οι απαραίτητες υπηρεσίες, ενώ στο Κερτς συστάθηκε επιχειρησιακό κέντρο συντονισμού. Αρχικά, ο επικεφαλής της Κριμαίας είχε προειδοποιήσει ότι οι περιορισμοί στην κυκλοφορία αναμενόταν να διαρκέσουν περίπου μέχρι το μεσημέρι. Η κυκλοφορία των οχημάτων διακόπηκε στις 02:22, ώρα Μόσχας. Το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου, μετά τις 19:00, η διέλευση αποκαταστάθηκε με καθεστώς εναλλάξ κυκλοφορίας. Το κλείσιμο της γέφυρας επηρέασε τα δρομολόγια τεσσάρων τρένων «Tavria», τα οποία κατευθύνονταν προς την Κριμαία από την Αγία Πετρούπολη, τη Μόσχα και το Άντλερ. Τα τρένα από την Αγία Πετρούπολη και το Άντλερ παρουσίασαν καθυστερήσεις 4,5 ωρών, ενώ δύο δρομολόγια από τη Μόσχα καθυστέρησαν κατά 3,5 και δύο ώρες αντίστοιχα. Η σιδηροδρομική εταιρεία «Grand Service Express» είχε προειδοποιήσει ότι η διάρκεια των καθυστερήσεων ενδέχεται να μεταβληθεί και ότι οι υπεύθυνοι των αμαξοστοιχιών θα ενημερώνουν τους επιβάτες για την εκτιμώμενη ώρα άφιξης. Αργότερα την ίδια ημέρα, το Υπουργείο Μεταφορών ανακοίνωσε ότι η σιδηροδρομική κυκλοφορία μέσω της γέφυρας διεξαγόταν κανονικά. Οι εργασίες αποκατάστασης Μετά την επίθεση της 16ης Νοεμβρίου, ξεκίνησαν εργασίες αποκατάστασης στο οδικό τμήμα της γέφυρας. Ο αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης, Μαράτ Χουσνούλιν, δήλωσε ότι οι ειδικοί αξιολογούν την έκταση των ζημιών, διευκρινίζοντας ότι το χρονοδιάγραμμα για την πλήρη αποκατάσταση της γέφυρας θα γίνει γνωστό στο προσεχές διάστημα. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, ο Αξιόνοφ ανέφερε ότι επισκέφθηκε τη γέφυρα μαζί με τον Χουσνούλιν και εκπροσώπους των αρμόδιων υπηρεσιών. Κατά τη διάρκεια σύσκεψης συζητήθηκαν τα μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της επίθεσης. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Κριμαίας, υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για την αποκατάσταση των ζημιών, ενώ μία από τις βασικές προτεραιότητες παραμένει η οργάνωση της εφοδιαστικής και των μεταφορών. Στην πρόσβαση προς τη γέφυρα από την πλευρά της περιφέρειας Κρασνοντάρ, οι αρχές ανακοίνωσαν τη δημιουργία δύο σταθμών προσωρινής φιλοξενίας και θέρμανσης. Ο κυβερνήτης Βενιαμίν Κοντρατιέφ διευκρίνισε ότι ο ένας σταθμός θα εγκατασταθεί στην περιοχή Ταμάν και ο δεύτερος κοντά στο συγκρότημα ελέγχου των οχημάτων. «Ειρήνη για ...αιώνες!» Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, συζήτησε με τον υπουργό Μεταφορών, Ντμίτρι Γιαντρόφ, τις συνέπειες της πρώτης επίθεσης και την πορεία των εργασιών αποκατάστασης της γέφυρας. Την ίδια ημέρα, ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, απάντησε σε ερώτηση σχετικά με τον αντίκτυπο της επίθεσης στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Ο Πεσκόφ δήλωσε ότι η Ρωσία θα συνεχίσει τη διαπραγματευτική διαδικασία και επανέλαβε τη θέση της Μόσχας υπέρ μιας μακροχρόνιας ειρήνης. «Δεν θέλουμε μια προσωρινή εκεχειρία. Θέλουμε ειρήνη που θα διαρκέσει πολλά χρόνια, ακόμη και αιώνες», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η στρατιωτική επιχείρηση συνεχίζεται, ενώ οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να οδηγήσουν στην επίτευξη ειρήνης. Ο Πεσκόφχαρακτήρισε επίσης την ειρηνευτική διαδικασία περίπλοκη και μακροχρόνια, επισημαίνοντας ότι περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό επιμέρους ζητημάτων. «Πυρηνική» βόμβα του Τραμπ: «Οι Ρώσοι δεν χρησιμοποιούν όλες τους τις στρατιωτικές δυνατότητες στην Ουκρανία! Παραδοθείτε!» Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δεν χρησιμοποιούν το σύνολο των δυνατοτήτων τους στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία, επεσήμανε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με δηλώσεις που αναμεταδίδει το πρακτορείο Reuters στις 16 Νοεμβρίου. Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει «κάνει ένα μικρό βήμα πίσω από την αντιπαράθεση» επειδή επιδιώκει τον τερματισμό της σύγκρουσης. «Η Ουκρανία χάνει. Εκείνος (ο Πούτιν δηλαδή) θα μπορούσε να είχε δράσει πολύ πιο δυναμικά. Ή ακόμη και ακόμη πιο πολύ δυναμικά», δήλωσε ο Αμερικανός ηγέτης. Προηγουμένως, ο Τραμπ είχε δηλώσει ότι αναμένει να τερματίσει σύντομα τη σύγκρουση στην Ουκρανία, αλλά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλαγής των συνόρων της ως αποτέλεσμα μιας ειρηνευτικής διευθέτησης. Σημείωσε επίσης ότι τα μέρη βρίσκονται ήδη «πολύ κοντά» στην επίτευξη συμφωνίας και χαρακτήρισε τον εαυτό του ως «τον μοναδικό λόγο για τον οποίο θα τελειώσει η σύγκρουση». Σε συνέντευξή του στο CBS, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ απέρριψε τον ισχυρισμό ότι ο Πούτιν αποτελεί το κύριο εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις, εξήγησε τη χαλάρωση των κυρώσεων κατά του ρωσικού καυσίμου ντίζελ και σχολίασε τους περιορισμούς στις δορυφορικές επικοινωνίες Starlink. Επισημαίνεται, ότι τον Οκτώβριο, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι η Ουκρανία θα έπαυε να υπάρχει χωρίς τη βοήθεια της Ουάσινγκτον και της κυβέρνησης Τραμπ. Κρεμλίνο: Συμφωνούμε με τον Τραμπ, η Ρωσία δείχνει αυτοσυγκράτηση στα μέτωπα της Ουκρανίας Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, συμφώνησε με τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Μόσχα θα μπορούσε να υιοθετήσει πολύ πιο σκληρή στάση απέναντι στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον Πεσκόφ, η Ρωσία έχει ακόμη σημαντικά περιθώρια να κλιμακώσει τις στρατιωτικές της ενέργειες. Ο βουλευτής της Κρατικής Δούμας, Αλεξέι Ζουράβλεφ, είχε υποστηρίξει ότι τα πλήγματα κατά της Ουκρανίαςπρέπει να είναι τόσο ισχυρά, ώστε «ο εχθρός να καταλάβει ότι πρέπει να συνθηκολογήσει». «Μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον πρόεδρο Τραμπ, διότι υπάρχουν περιθώρια για πολύ πιο σκληρές ενέργειες», δήλωσε ο Πεσκόφ στους δημοσιογράφους. ΒΝ

  • Αν καταδικαστεί σε ισόβια, δεν είναι αρκετό! Oύτε καν η καταδίκη εις θάνατον!

    Αυτό το ελεεινό Κτήνος, από τη πρώτη μέρα της εκλογής του (καταραμένη ώρα, καταραμένος κι αυτός που τον προώθησε) ζήτησε να έχει όλες τις εξουσίες στα χέρια του για να καταστρέψει τον τόπο κι αυτό το ονόμασε «επιτελικό κράτος» για να έχει...ασυλία! Δεν υπήρξε ποτέ, τουλάχιστον στην σύγχρονη ιστορία μας, τέτοιο πολιτικό κάθαρμα. Δεν υπάρχει πουθενά και καμμιά λέξη ή φράση που να εκφράζει το ποιόν αυτού του κτηνάνθρωπου, που έμελλε να αλλάξει την ίδια την υφή τόσο του λαού μας, όσο και της ίδιας της πατρίδας! Κάθε μέρα που περνάει, η κυβέρνηση του Κτήνους μαζί με τα τσιράκια του (βλέπε Γεωργιάδης), μας λένε ότι η ...οικονομία πάει καλά, ότι έχουμε πλεονάσματα, ότι η χώρα αναπτύσσεται και ότι οι αριθμοί είναι θετικοί και άλλες τέτοιες μπούρδες. Αυτά τα λόγια ακούγονται ωραία στις τηλεοράσεις και στις συνεντεύξεις, κυρίως του ΣΚΑΪ, αλλά όταν ανοίγεις το πορτοφόλι σου εσύ Έλληνα, και βλέπεις ότι τα λεφτά δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Το πώς γίνεται το «μαύρο άσπρο» επί Μητσοτακισμού Τα «υπερέσοδα» και τα «υπερπλεονάσματα» που πανηγυρίζουν τόσο το Κτήνος, όσο και το «πουλέν» του ο Πιερρακάκης, δεν σημαίνουν σε καμμιά περίπτωση ότι οι Έλληνες ζουν καλύτερα. Σημαίνουν ότι το κράτος εισπράττει περισσότερα λεφτά από εμάς, ενώ εμείς πληρώνουμε ακριβότερα τα πάντα και οι μισθοί μας δεν φτάνουν. Η Ελλάδα βρίσκεται τελευταία στην Ευρώπη σε πραγματική αγοραστική δύναμη, δηλαδή στα λεφτά που πραγματικά αξίζουν όταν πας να αγοράσεις φαγητό, ενοίκιο ή βενζίνη. Είμαστε μ' άλλα λόγια, στο ίδιο επίπεδο με τη Βουλγαρία και για την ακρίβεια, στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Αυτό μόνο το Κτήνος και τα τσιράκια του θα το βάφτιζαν... επιτυχία. Για την ακρίβεια, είναι η πιό τρανή απόδειξη ότι μας πουλάνε μια ψεύτικη εικόνα, ενώ η καθημερινή ζωή γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Αυτού του είδους τα ψέμματα δεν είναι απλές υπερβολές. Είναι μια συστηματική παραπλάνηση που σπρώχνει τη χώρα σταθερά και χωρίς ντροπή προς την οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Εντάξει, δεν είναι το Κτήνος ο μόνος που τα λέει. Τα λένε και οι ομοϊδεάτες του, της νεοταξικής «Ευρώπης των 28» στους λαούς τους και γι' αυτό αυτοί οι λαοί ξεσηκώθηκαν και βγήκαν στους δρόμους. Ο Νεοταξισμός, έχει ως βάση του την απάτη και το ψέμμα και ως εκ τούτου, βλέπουμε την κάθε χώρα που έχει νεοταξίτη ηγέτη να περνά τα ίδια, και αντιλαμβανόμαστε το φαινόμενο ως μορφή «συγκοινωνούντων δοχείων». Εμάς όμως, επειδή μας ενδιαφέρει τόσο το τομάρι μας, όσο και η πατρίδα μας, πρέπει κάποια στιγμή να βρούμε τον τρόπο να γλιτώσουμε από αυτή τη μαύρη σαπίλα. Και θαρρώ πως η στιγμή αυτή δεν θα αργήσει να έρθει. Πώς ο πληθωρισμός μας αδειάζει τις τσέπες και γεμίζει τα ταμεία του κράτους Θα μιλήσω, όσο πιο απλά μπορώ, για να καταλάβει και ο πιο αδαής τις μέγιστες απάτες της συμμορίας του Μητσοτακισμού. Πρώτα απ' όλα, η έννοια «πληθωρισμός» είναι αυτή που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι όταν οι τιμές ανεβαίνουν. Στην πράξη σημαίνει ότι με τα ίδια λεφτά αγοράζεις λιγότερα πράγματα. Πιο αναλυτικά, τον περασμένο Οκτώβριο, ο πληθωρισμός έφτασε το 5,7%. Αυτό σημαίνει ότι γενικά τα πράγματα ήταν σχεδόν 6% ακριβότερα σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Η μεγαλύτερη αύξηση ήταν στη στέγαση, δηλαδή στα ενοίκια και στα έξοδα του σπιτιού, που ανέβηκαν κατά 15,1%, και στις μεταφορές, δηλαδή στη βενζίνη και στα εισιτήρια, που ανέβηκαν κατά 13,8%. Αυτές οι αυξήσεις πλήττουν περισσότερο τους συμπατριώτες μας που έχουν λίγα λεφτά, γιατί σχεδόν όλο τον μισθό τους τον ξοδεύουν σε φαγητό, ενοίκιο και μετακινήσεις. Όταν λοιπόν οι τιμές ανεβαίνουν, το κράτος εισπράττει περισσότερους φόρους όπως αντιλαμβανόμαστε, κυρίως μέσω του ΦΠΑ, δηλαδή του φόρου που πληρώνουμε κάθε φορά που αγοράζουμε κάτι. Γι’ αυτόν τον λόγο, τα φορολογικά έσοδα από τον Ιανουάριο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2026 έφτασαν τα...49 δισεκατομμύρια ευρώ(!), αυξημένα κατά 7% σε σχέση με το 2025! Μ' άλλα λόγια, το κράτος γεμίζει τα ταμεία του, ενώ εμείς βλέπουμε ότι οι μισθοί μας δεν φτάνουν! Να πλουτίζουν δηλαδή οι πολιτικοί με τους υπέρογκους μισθούς και τις κρατικές σπατάλες κι εμείς να κάνουμε τον σταυρό μας, παρακαλώντας τον Θεό να μας βοηθήσει και να μη μείνουμε από ...λεφτά! Οι πραγματικοί μισθοί, δηλαδή αυτά που μένουν αφού αφαιρέσουμε την ακρίβεια, παραμένουν ουσιαστικά...ακόμη πιο χαμηλότεροι κι από το 2019! Ο Γεωργιάδης προχτές στον ΣΚΑΙ πανηγυρίζε για την ...«ανάπτυξη», αλλά αυτή η ανάπτυξη προέρχεται κυρίως από τα κέρδη των μεγάλων εταιρειών, από τον τουρισμό και από τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης, και σε καμμιά περίπτωση από καλύτερους μισθούς για τους εργαζόμενους. Κοντολογίς, το Κτήνος φροντίζει να υπάρχει πληθωρισμός, διότι λειτουργεί σαν κρυφός φόρος που μας παίρνει λεφτά χωρίς να το καταλαβαίνουμε αμέσως και τα δίνει στο κράτος του οποίου ηγείται. Τι, μπάς και δε τα λέω καλά; Θα τα πώ και καλύτερα. Γιατί αγοράζουμε περισσότερα από το εξωτερικό και γιατί η χώρα δεν παράγει αρκετά Όταν μια χώρα αγοράζει περισσότερα πράγματα από το εξωτερικό απ’ όσα πουλάει, λέμε ότι έχει «εμπορικό έλλειμμα». Αυτό σημαίνει ότι τα λεφτά τα δικά μας, φεύγουν προς άλλες χώρες. Σ' άλλη γή, σ' άλλα μέρη, που λέει και το τραγουδάκι και δεν μένουν εδώ, για να παράξουν πλούτο. Μόνο τον Σεπτέμβριο του 2026, οι εισαγωγές έφτασαν τα 66,4 δισεκατομμύρια ευρώ και οι εξαγωγές μόνο τα 41,9 δισεκατομμύρια, οπότε το έλλειμμα ήταν 24,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, κάθε χρόνο χάνουμε δεκάδες δισεκατομμύρια που θα μπορούσαν να μείνουν στην Ελλάδα. Η βιομηχανία μας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, αυξήθηκε μόλις κατά 0,6% τον Σεπτέμβριο του 2026 σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Αυτό σημαίνει πως δεν παράγουμε αρκετά στη χώρα μας ελέω Μητσοτακισμού (ρωτήστε τους κτηνοτρόφους που έχασαν άδικα των αδίκων τα ζωντανά τους από δήθεν αρρώστιες και τους αγρότες που τους έτρωγαν τα λεφτά τα τσιράκια του Κτήνους του Μαξίμου) γι’ αυτό και αναγκαζόμαστε να τα αγοράζουμε από έξω. Ταυτόχρονα, οι συμπατριώτες μας ξοδεύουν σχεδόν όλα τα λεφτά τους σε κατανάλωση λόγω της ακρίβειας του κόστους των αναγκαίων. Με συνέπεια η ιδιωτική κατανάλωση να φτάνει το 69,9% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν το 70% όλου του πλούτου που παράγει η χώρα πάει σε αγορές από τα νοικοκυριά, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι μόνο 52,8%. Συνολικά, η κατανάλωση (ιδιωτική και δημόσια) φτάνει το 88,1% του ΑΕΠ. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η απάτη, διότι... ακούγεται σαν να ζούμε καλά, αλλά στην πραγματικότητα σημαίνει ότι δεν αποταμιεύουμε και δεν επενδύουμε αρκετά σε νέα εργοστάσια, σε υποδομές ή σε παραγωγή. Αγοράζουμε πολλά, αλλά παράγουμε λίγα. Γι’ αυτό και το έλλειμμα μένει σταθερό χρόνο με τον χρόνο και γι' αυτό η ψευτο-κυβέρνηση του Κτήνους, δεν κάνει τίποτα για να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Αφήνει την Ελλάδα να εξαρτάται από τις εισαγωγές και από τον τουρισμό, αντί να στηρίξει τη βιομηχανία και την παραγωγή, διότι πολύ απλά, εφαρμόζει τον νεοφιλελευθερισμό που μισεί τη μεσαία τάξη και λατρεύει την άρχουσα! Κι ο Μητσοτάκης, αναγορεύεται σε μαέστρο της εφαρμογής του Νεοταξισμού! Πώς ζουν οι συνάνθρωποι μας, πίσω από τους «ωραίους αριθμούς» Οι αριθμοί που ακούμε για την ανάπτυξη, δεν λένε τίποτα για το πώς ζουν οι συμπατριώτες μας. Ακριβέστερα, το 2025, το 27,5% του πληθυσμού, δηλαδή περίπου 2,79 εκατομμύρια Έλληνες, βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό σημαίνει ότι δεν είχαν αρκετά λεφτά για να ζήσουν αξιοπρεπώς. Χωρίς τις συντάξεις και τα επιδόματα το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 51,8%. Η παιδική φτώχεια φτάνει το 22,8%, δηλαδή σχεδόν ένα στα τέσσερα παιδιά ζει σε φτωχή οικογένεια και μετά αναρωτιόμαστε (όχι εμείς, τα πολιτικά μας τσογλάνια στις τηλεοράσεις) γιατί υπάρχει έξαρση στην παιδική εγκληματικότητα. Το πιο δραματικό όμως της υπόθεσης, είναι το κόστος της στέγασης. Το 26,4% των συμπατριωτών μας, περίπου 2,7 εκατομμύρια, ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους μόνο για το σπίτι ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυτό το ποσοστό είναι μόλις 7,7%. Επίσης, το 18,1% των Ελλήνων δεν μπορεί να ζεστάνει επαρκώς το σπίτι του τον χειμώνα. Είναι Έλληνες που πληρώνουν ενοίκια που έχουν ανέβει πάρα πολύ, και που κόβουν από το φαγητό για να πληρώσουν το ρεύμα, που βλέπουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν σε δύσκολες συνθήκες. Τα κυβερνητικά μιάσματα μιλάνε για ...«ισχυρή ανάπτυξη», αλλά η πραγματική αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι 21 μονάδες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δηλαδή, με τα ίδια λεφτά αγοράζουμε πολύ λιγότερα απ’ ό,τι αγοράζουν οι άλλοι Ευρωπαίοι. Αν έχει καταφέρει να ζεί ακόμη κάτω από αυτές τις συνθήκες ο μέσος Έλληνας, οφείλεται στην... παραοικονομία, δηλαδή τα μαύρα λεφτά που δεν δηλώνονται και που υπολογίζεται στο 21% του ΑΕΠ φτάνοντας σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Ναί, δε λέω, αλλά αυτό δεν διορθώνει το πρόβλημα. Απλώς δείχνει ότι το επίσημο σύστημα, δημιούργημα του Μητσοτακισμού, δεν δουλεύει για τους περισσότερους αλλά για τους λίγους! Γιατί το «κράτος της μητσοτακικής ΝΔ» έχει λεφτά και εμείς δεν έχουμε Τα τσιράκια του Κτήνους πανηγυρίζουν για τα υπερπλεονάσματα των 11,1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος εισέπραξε περισσότερα απ’ όσα ξόδεψε. Ναί, ε; Σοβαρά; Μόνο που αυτά τα λεφτά δεν επιστρέφουν στους πολίτες και οι φόροι που δεν επιστράφηκαν έφτασαν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ, αυξημένοι κατά 25%, και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους προς ιδιώτες παραμένουν στα 2,9 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, το μητσοτακικό κράτος μας παίρνει λεφτά, δεν μας τα επιστρέφει έγκαιρα και δεν πληρώνει όσα χρωστάει σε επιχειρήσεις και σε συμπολίτες μας. Απ' την άλλη μεριά, τα όποια «πλεονάσματα» που δημιουργούνται επειδή το καθεστώς δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του - και είναι πολλά - αντί να πέσει ένα μέρος τους στην αγορά που ψωμολυσσάει, χρησιμοποιούνται κυρίως για να πληρωθεί το χρέος προς τους δανειστές ακόμη και πολύ πριν τη λήξη των οφειλών και όχι για να αυξηθούν οι μισθοί ή για να στηριχθούν τα νοικοκυριά. Υπάρχουν πάνω από χίλιες φοροαπαλλαγές που κοστίζουν στο κράτος σχεδόν 19 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, ενώ πολλοί αυτοαπασχολούμενοι δηλώνουν εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ τον χρόνο. Μ' άλλα λόγια, το 79% του δηλωμένου εισοδήματος προέρχεται από τους μισθωτούς, δηλαδή από εκείνους που δεν μπορούν να κρύψουν τα λεφτά τους και οι περισσότεροι από αυτούς είναι δημόσιοι υπάλληλοι που ο μισθός τους είναι λίγο πάνω ή κάτω από τα 1000 ευρώ το μήνα. Το μητσοτακικό σύστημα, φορολογεί βαριά την επίσημη εργασία και αφήνει άλλους να πληρώνουν λίγα κι αυτοί οι...άλλοι, συνήθως είναι ...φίλοι ή και οπαδοί του καθεστώτος. Έτσι το κράτος εμφανίζει πλεονάσματα, ενώ οι συμπατριώτες μας που δουλεύουν κανονικά, βλέπουν τα λεφτά τους να μην φτάνουν. Αν αυτή δεν είναι πολιτική μίσους προς τον λαό μας, τότε τι στα ρημάδια είναι; Γιατί ο μητσοτακισμός μας οδηγεί σε καταστροφή Όταν μια οικονομία έχει υψηλές τιμές, οι άνθρωποι ξοδεύουν σχεδόν όλα τους τα λεφτά, οι επενδύσεις είναι λίγες και το εμπορικό έλλειμμα είναι μεγάλο, τότε η χώρα δεν πάει μπροστά αλλά προς τα πίσω και με μεγάλη ταχύτητα. Δε χρειάζεται κάποιος να είναι πανεπιστημιακός οικονομολόγος για να το καταλάβει. Η βιομηχανία δεν αναπτύσσεται αρκετά, η παραγωγή μένει αδύναμη και η πατρίδα μας εξαρτάται όλο και περισσότερο από τις εισαγωγές και από τον τουρισμό. Όταν έρχεται μια κρίση, όπως συνέβη πριν από χρόνια, δεν έχουμε τις βάσεις για να αντέξουμε. Η υψηλή κατανάλωση σε σχέση με το εισόδημα σημαίνει ότι δεν αποταμιεύουμε και δεν επενδύουμε σε νέα εργοστάσια ή σε υποδομές. Έτσι, όταν οι τιμές ανεβαίνουν ή όταν κλείνει κάποια αγορά, η χώρα υποφέρει περισσότερο. Η φτώχεια και η ανισότητα μεγαλώνουν, γιατί τα λεφτά συγκεντρώνονται σε λίγους και στο κράτος, ενώ οι περισσότεροι μένουν πίσω. Μ΄άλλα λόγια, αν διαβάσει κανείς τα νεοφιλελεύθερα μανιφέστα τύπου «Μεγάλη Επανεκκίνηση» και τα ρέστα, θα καταλάβει γιατί συμβαίνουν όλα αυτά που ζούμε. Όχι μόνο εμείς αλλά και οι υπόλοιποι φουκαράδες «νεοευρωπαίοι». Μόνο που εμείς, τραβάμε τα περισσότερα απ ό,τι οι υπόλοιποι. Το μητσοτακικό καθεστώς βεβαίως, αγνοεί αυτές τις προειδοποιήσεις, επειδή δεν είναι στο πρόγραμμα του να κυβερνήσει, αλλά να...διαχειριστεί. Προτιμά δηλαδή να δείχνει τα πλεονάσματα στους δανειστές και στους οίκους αξιολόγησης, αντί να αλλάξει την οικονομία ώστε να παράγει περισσότερα και να πληρώνει καλύτερα τους ανθρώπους. Η έλλειψη ανταγωνισμού σε κλάδους όπως η ενέργεια, τα σούπερ μάρκετ και οι τράπεζες επιτρέπει σε λίγους να βγάζουν τεράστια κέρδη, ενώ εμείς πληρώνουμε ακριβότερα. Γιατί; Μα για τον απλούστατο λόγο, ότι στόχος είναι η φτωχοποίηση μας και η εξάρτηση μας από τα...επιδόματα. Δεν καταλαβαίνουν όμως ένα πράγμα οι...«άριστοι» καλοπληρωμένοι απατεώνες: Ότι όλα αυτά, γυρνάνε μπούμεραγκ σε αυτούς τους ίδιους, που κάποτε θα λογοδοτήσουν σε κάποια δικαστήρια. Γι' αυτό να είστε σίγουροι. Ο Μητσοτακισμός ως τοπική έκφραση της Νεοφιλελεύθερης Υποταγής Κι αφού αναλύσαμε όσο μπορούσαμε πιο απλά τις οικονομικές και κοινωνικές απάτες των νεοφιλελεύθερων ντόπιων νεοταξιτών, πάμε τώρα σε κάτι που αφορά όχι μόνο εμάς και την ίδια μας την ύπαρξη ως πατρίδα, αλλά και όλη τον οικουμένη. Κι αυτά είναι ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος ξεκίνησε δειλά δειλά μετά την 11η Σεπτεμβρίου και το αιματηρό φιάσκο των Δίδυμων Πύργων και συνεχίστηκε με οικονομικούς πολέμους, εισβολές σε άλλα κράτη (Αραβική Άνοιξη) και βεβαίως, ανδρώθηκε με την ψευτο-πανδημία του κόβιντ και η 3η φάση του εκδηλώθηκε με την πρόκληση της Ρωσίας για να επιτεθεί στην Ουκρανία. Για εμάς τους Έλληνες, η όποια σύγκρουση έχει όνομα: Ελληνοτουρκική κρίση. Οι περισσότεροι εξ ημών, νομίζουν πως τα...ελληνοτουρκικά είναι απλά...λάθη του μητσοτακισμού. Πλανώνται πλάνην οικτράν. Τα ελληνοτουρκικά και η πάσης φύσεως πολεμικές συγκρούσεις ανά τον κόσμο, είναι ΜΕΡΟΣ των Νεοταξιτών, που βιάζονται να εκτελέσουν όσα επιβάλλει η Ατζέντα 2030. Ενώ λοιπόν οι παγκόσμιες ελίτ υφαίνουν το χάος για να επιβάλουν την Ατζέντα 2030 και τον ψηφιακό έλεγχο, οι τοπικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις αναπαράγουν την ίδια λογική σε μικρότερη κλίμακα, θυσιάζοντας εθνική κυριαρχία για να διατηρήσουν τις συμμαχίες και την εικόνα της «επιτυχίας». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο χειρισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά, η οποία κορυφώνεται με το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Η μητσοτακική Αθήνα, για προεκλογικούς λόγους και ακολουθώντας την παραίνεση του Αμερικανού ΥΠΕΞ Ρούμπιο περί «ιδιωτικής διπλωματίας», επέλεξε την... «παρένθετη διπλωματία» της Γαλλίας! Μίσθωσε δηλαδή γαλλικό πλοίο, το οποίο έστειλε επίσημη ρηματική διακοίνωση και το τονίζω το «επίσημη» διότι επρί αυτού πρόκειται - προς την Τουρκία, ενημερώνοντας για τις εργασίες πόντισης στην περιοχή που η Άγκυρα θεωρεί δική της ΑΟΖ βάσει του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου. Για όσους δεν το ξέρουν - και είναι πάρα πολλοί δυστυχώς - η ρηματική διακοίνωση δεν είναι απλή ανεπίσημη αναφορά, όπως προσπάθησαν να την υποβαθμίσουν τα ηλίθια και ανιστόρητα «άριστα» μητσοτακικά μιάσματα-στελέχη αλλά και ο ίδιος ο Μητσοτάκης, .χαρακτηρίζοντάς την «μη σοβαρή» ή άνευ σημασίας!!! Γιατί; Μα διότι, μας θεωρούν ότι είμαστε μια αμόρφωτη μάζα και ότι μπορούμε να καταπιούμε αμάσητη τη σάπια μπριζόλα που μας δίνουν! Στο διεθνές δίκαιο αγαπητοί μου συμπατριώτες, η ρηματική διακοίνωση αποτελεί επίσημη, καταγεγραμμένη επικοινωνία κράτους προς κράτος, που μπορεί να αποκτήσει αποδεικτική αξία σε μελλοντικές δικαστικές διαδικασίες, ιδίως όταν αποτυπώνει θέσεις, επιφυλάξεις ή αναγνώριση διαφοράς. Η ίδια μας η Ιστορία - για όνομα του Θεού! - το αποδεικνύει με τρόπο αμείλικτο! Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός πρέσβης Εμμανουέλε Γκράτσι παρέδωσε στον Ιωάννη Μεταξά μία ρηματική διακοίνωση, την οποία η ιταλική πλευρά παρουσίασε ως ...τελεσίγραφο. Ο Μεταξάς την αντιμετώπισε ως τέτοια και απάντησε με το ιστορικό «Λοιπόν, έχουμε πόλεμο». Η διακοίνωση εκείνη δεν ήταν απλό σημείωμα. Ήταν επίσημη διπλωματική πράξη που οδήγησε στην έναρξη του πολέμου, αν δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματα που διακοίνωνε. Όποιος λοιπόν σήμερα, υποβαθμίζει την αξία μιας ρηματικής διακοίνωσης είτε αγνοεί την Ιστορία, είτε προσπαθεί να συγκαλύψει τις συνέπειες της. Τα ελεεινά μιάσματα του Μητσοτακισμού, αντί να αξιοποιήσουν στο έπακρο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), να καλέσουν δηλαδή την Τουρκία σε παραπομπή στη Χάγη ή να καταγγείλουν ευθέως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, επέλεξαν να υποβαθμίσουν το...προφανές! Ο πανικός τους όμως δεν σταμάτησε εκεί. Με εντολή του Κτήνους, ο ανηψιός του ο Γεραπετρίτης, αυτό το κάθαρμα περιοπής, εξέδωσε και στη συνέχεια απέσυρε NAVTEX, παρουσίασε το καλώδιο ως «επιτυχία» και άφησε τουρκικό πολεμικό πλοίο να επιτηρεί τις εργασίες, ενημερώνοντας συνεχώς ότι το πλοίο πλέει μέσα σε «τουρκική ΑΟΖ»! Στην πράξη, η ελληνική και γαλλική σημαία πέρασαν υπό τουρκική επιτήρηση χωρίς να ακυρωθούν οι παράνομες αξιώσεις της Άγκυρας. Αν αυτό δεν είναι η επιτομή της διπλωματικής αδεξιότητας που φτάνει στα επίπεδα της εσχάτης προδοσίας, τότε τι στο ρημάδι είναι; Θα σας πώ εγώ. Είναι συνειδητή επιλογή να θυσιαστεί η κυριαρχία, για να μην διαταραχθούν οι συμμαχίες με ΗΠΑ και Γαλλία και για να παρουσιαστεί επικοινωνιακή νίκη πριν από εκλογές. Αυτό είναι. Η ίδια λογική αποτυπώνεται και στην πρόσφατη στροφή της Αιγύπτου. Σύμφωνα με δηλώσεις του βουλευτή Δημήτρη Καιρίδη (ο οποίος μάλιστα στο παρελθόν είχε δηλώσει πως «είμαστε παιδιά των Οθωμανών»!) και από σχετικά δημοσιεύματα, το Κάιρο δεν επιθυμεί πλέον να ολοκληρώσει την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα ανατολικά της Ρόδου χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας. Η Αίγυπτος δηλαδή μ' άλλα λόγια, λαμβάνει υπ' όψη της την - κατά τα άλλα παράνομη σύμφωνα με την UNCLOS - τουρκική «Γαλάζια Πατρίδα» και ...εξετάζει τριμερή διαπραγμάτευση διότι βλέπει πως η Ελλάδα...απλά τρέμει να σηκώσει το ανάστημα της για να προστατεύσει τα συμφέροντα της! Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου του 2020, που είχε παρουσιαστεί ως διπλωματική επιτυχία απέναντι στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αφήνει πλέον κενά που η Άγκυρα εκμεταλλεύεται. Η μητσοτακική Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο οι ελληνικές θέσεις να τεθούν υπό διαπραγμάτευση με όρους που δεν ανταποκρίνονται στο διεθνές δίκαιο, ενώ η Τουρκία παρουσιάζει τις αξιώσεις της ως ισότιμη βάση συζήτησης! Παράλληλα, τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη —41 περιπτώσεις αν είναι δυνατόν! - παραιτήσεων, αποπομπών και διαγραφών σε επτά χρόνια, από ψεύτικα βιογραφικά και το ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις παρακολουθήσεις και τα Τέμπη— αποκαλύπτουν μια «ελιτίστικη» συμμορία, αποδυναμωμένη, εσωστρεφή και ευάλωτη. Η κυβέρνηση των «α(χ)ρίστων» όπως μετονομάστηκε, επειδή το πρόσημο της εξ αρχής ήταν νεοταξικό, μετατράπηκε σε κυβέρνηση σκανδάλων, αποπροσανατολισμένη από τα ουσιαστικά εθνικά ζητήματα και εύκολα χειραγωγήσιμη από τα μεγαλύτερα κέντρα εξουσίας. Αυτή η εσωτερική διάβρωση διευκολύνει τις εξωτερικές υποχωρήσεις. Όταν η φερόμενη ως «πολιτική ηγεσία» είναι απασχολημένη με την επιβίωση της και με την επικοινωνιακή διαχείριση σκανδάλων, δεν έχει τη δύναμη ούτε τη βούληση να υπερασπιστεί την κυριαρχία έναντι της Τουρκίας ή να αντισταθεί στις πιέσεις που ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Η ελληνική περίπτωση όπως είπαμε πιο πάνω, δεν είναι μεμονωμένη. Είναι η τοπική έκφραση της ίδιας λογικής που διέπει τις δυτικές ελίτ: Υποταγή σε συμμαχίες, υποβάθμιση της εθνικής κυριαρχίας, προτεραιότητα στην επικοινωνία έναντι της ουσίας και αποδοχή παράνομων αξιώσεων όταν αυτές εξυπηρετούν μεγαλύτερα σχέδια. Ενώ η Ρωσία αντιστέκεται ως ανάχωμα διατηρώντας τις παραδοσιακές της αξίες και την Ορθοδοξία, τοπικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως η ελληνική διευκολύνουν την πορεία προς την ομογενοποίηση, θυσιάζοντας κυριαρχικά δικαιώματα και ανοίγοντας δρόμο για την πλήρη εφαρμογή της Ατζέντας 2030 χωρίς ισχυρά εθνικά εμπόδια. Η ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας, η υποβάθμισή της, η επιτήρηση από τουρκικά πλοία και η προσέγγιση Αιγύπτου-Τουρκίας για την ΑΟΖ αποτελούν αδιάψευστα τεκμήρια αυτής της υποταγής. Εν κατακλείδι Κι εδώ, αγαπητοί μου συμπατριώτες, συναντιούνται τα δυο νήματα τούτης της ιστορίας. Στο σπίτι του μισθωτού, η μάνα μετράει τι θα κόψει από το τραπέζι για να πληρώσει το ρεύμα, κι από την τηλεόραση της λένε πως η χώρα ευημερεί. Στο Αιγαίο, η Άγκυρα απλώνει τις αξιώσεις της κι από την Αθήνα μάς ζητούν να χειροκροτήσουμε τους χειρισμούς της. Την ίδια απαίτηση έχουν κι από τη μάνα κι από τον πολίτη. Να πιστέψουν περισσότερο το ανακοινωθέν παρά τα μάτια τους. Κι ύστερα απορούν γιατί, κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους, ο κόσμος κλείνει την τηλεόραση. Θα έρθει όμως η ώρα της πολιτικής λογοδοσίας. Για το τι εισέπραξαν, για το πού το ξόδεψαν, για το πώς υπερασπίστηκαν όσα τους εμπιστεύθηκε ο ελληνικός λαός. Κι όταν έρθει εκείνη η ώρα, ας έχουμε κατά νου και κάτι ακόμη: Ο Μητσοτακισμός θα έχει κερδίσει τη μεγαλύτερη νίκη του αν, φεύγοντας από το Μαξίμου, αφήσει πίσω του έναν λαό που λογαριάζει τη συνείδηση με το επίδομα, το δίκαιο με το κομματικό συμφέρον και την πατρίδα με το προσωπικό του βόλεμα. Τότε θα του αρκεί να αλλάξει πρόσωπο στο ψηφοδέλτιο. Εδώ βρίσκεται η πνευματική ρίζα της συμφοράς. Ο Χριστός, όταν μίλησε για την Τελική Κρίση, έβαλε στο κέντρο της τον πεινασμένο, τον διψασμένο, τον γυμνό. «Ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν». Ας το διαβάσουν αυτό όσοι ανεβαίνουν στο βήμα να καμαρώσουν για τα υπερπλεονάσματα. Κι ας το διαβάσουμε κι εμείς, την ώρα που ο άνθρωπος στο διπλανό διαμέρισμα κρυώνει και ντρέπεται να χτυπήσει την πόρτα μας. Η ίδια ευαγγελική φράση κρίνει εκείνον που αποφασίζει ποιος θα σηκώσει το βάρος της πολιτικής του και εμάς που μπορούμε να σηκώσουμε λίγο από το βάρος του διπλανού μας. Από κει αρχίζει η μετάνοια, από το σημείο όπου παύουμε να θεωρούμε ξένη υπόθεση την αδικία που υφίσταται ο άλλος. Γι’ αυτό λέω πως τη λύση, στην έσχατη ρίζα του κακού μέσα στο οποίο προσπαθούμε να επιβιώσουμε, μόνον ο Θεός μπορεί να τη δώσει. Η κάλπη μπορεί να απομακρύνει μια κυβέρνηση και η Δικαιοσύνη να καταλογίσει ευθύνες. Μόνον ο Θεός όμως μπορεί να ανακαινίσει την καρδιά που έμαθε να προσκυνά το συμφέρον της. Κι αυτή η πίστη μάς βάζει σε δουλειά. Ποιά είναι αυτή; Να πούμε την αλήθεια με το όνομά της, να απαιτήσουμε λογαριασμό από όσους εξουσιάζουν και να πάψουμε, εκεί όπου περνά από το χέρι μας, να κάνουμε στον αδύναμο ό,τι καταγγέλλουμε πως κάνουν οι ισχυροί σ’ εμάς. Και κάτι τελευταίο για όσους νομίζουν πως η Ελλάδα χωράει σ’ έναν πίνακα εσόδων ή σ’ ένα χαρτί που θα υπογράψουν πίσω από κλειστές πόρτες. Ο λαός που κυβερνάτε ελεεινά καθάρματα, θα σας ζητήσει λογαριασμό για όσα κάνατε με την εξουσία που σας έδωσε. Και ο Θεός - είναι απολύτως βέβαιο αυτό - θα ζητήσει λογαριασμό κι από εσάς κι από εμάς για τον άνθρωπο που αφήσαμε να πεινάσει, ενώ είχαμε ψωμί στο τραπέζι. Σ’ εκείνον τον λογαριασμό, κύριοι του Μαξίμου, ο πεινασμένος θα έχει τον λόγο. Κι αν η πατρίδα χάσει ό,τι κέρδσισε με αίμα, όλοι σας θα πάτε για εσχάτη προδοσία σε Ειδικό δικαστήριο. Τότε εκεί να δω ποιός θα σας γλιτώσει. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

  • Το σύνθημα «Μητσοτάκης ή χάος» δείχνει την απελπισία τους

    Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα παλέψει για το 25% και όχι το 38% και την αυτοδυναμία Το πολιτικό δίλημμα που προβάλλεται εσχάτως από την ΝΔ και τον Μητσοτάκη, είναι ένα ακραία επικοινωνιακό λάθος! Ευτυχώς... Υποστηρίζουν ότι «Μητσοτάκης ή χάος» και αυτό δημιουργεί αρνητικά αντανακλαστικά στην κοινωνία που έχει απογοητευτεί από τα λάθη, τα σκάνδαλα και την διαφθορά στην Ελληνική Οικονομία. Με επικοινωνιακούς όρους είναι 100% λάθος τέχνασμα για να δελεάσει τους ψηφοφόρους η ΝΔ… ιστορικά όποτε προβάλλονται τέτοια πολιτικά επιχειρήματα… το αποτέλεσμα της κάλπης είναι κόλαφος. Μια κοινωνία που έχει κουραστεί, έχει βαρεθεί την διακυβέρνηση του Κτήνους, το πολιτικό σύνθημα «Μητσοτάκης ή χάος» θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στην κυβερνώσα παράταξη. Ας είμαστε ρεαλιστές, το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος αποδεικνύει απελπισία… Δεν υπάρχει πολιτικό αφήγημα του τύπου «ψηφίστε μας για να φέρουμε ανάπτυξη, να μειώσουμε την ακρίβεια, να ενισχύσουμε την εθνική παραγωγή…» Μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης, η ΝΔ και ο Μητσοτάκης δεν μπορούν να επικαλεστούν την ανάπτυξη ή μέτρα κατά της ακρίβειας γιατί οι οικονομικοί αριθμοδείκτες αποδεικνύουν ότι έχουν αποτύχει. Οι αμείλικτοι αριθμοδείκτες Το Κρατικό χρέος μαζί με τα δάνεια των Μηχανισμών Στήριξης, των εκδόσεων ομολόγων και των repos που είναι ενδοκυβερνητικός δανεισμός στα 400,5 δισεκ. αποδεικνύει ότι η Ελλάδα δεν μειώνει το πρωτογενές χρέος αλλά μέσω της ανάπτυξης βελτιώνει τον αριθμοδείκτη χρέος προς ΑΕΠ. Είναι εμφανής η αδυναμία μείωσης του πραγματικού χρέους σε απόλυτα μεγέθη. Η Ελλάδα εμφανίζει πληθωρισμό 5,7% από τους υψηλότερους στην Ευρώπη ενώ η αγοραστική δύναμη του Έλληνα παραμένει κοντά στην Βουλγαρία, με βάση τα επίσημα Ευρωπαϊκά στοιχεία. Δεν μπορεί να πείσει η Ελληνική Κυβέρνηση ότι μπορεί να φέρει καλύτερες ημέρες. Οι επιχειρήσεις μεν βοηθήθηκαν και αυτό δεν είναι λάθος, αλλά οι επιχειρήσεις δεν διαχέουν το κέρδος στην οικονομία, ίσως η Ελλάδα είναι μια από τις περιπτώσεις χώρας που η επιχειρηματική ανάπτυξη δεν συνδέεται με την κοινωνική ευημερία. Η Ελλάδα ωστόσο συνεχίζει να αφήνει να λειτουργεί η παρασιτική παραοικονομία ύψους 40 δισεκ. και αυτό επιτρέπει στον Έλληνα… ακόμη να αντέχει. Δεν ξεχώρισε κάπου η Ελλάδα, ούτε στην καινοτομία, ούτε στην παραγωγή ή σε τομείς νέων τεχνολογιών. Παραμένουμε παρωχημένη οικονομία, με χαμηλό βιοτικό επίπεδο μεταξύ των πολλών Ελλήνων. Η απόδειξη; Το 86% των καταθετικών λογαριασμών στην Ελλάδα έχουν κάτω από 8.000 ευρώ υπόλοιπα. Όλα αυτά είναι απόδειξη ότι τα κέρδη των εταιριών δεν διαχέονται και η παραοικονομία συνεχίζει να λειτουργεί εις βάρος των φορολογικών εσόδων. Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της Με πολιτικούς όρους, μόνο ως αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί ότι η ΝΔ έχασε το 25% του εκλογικού σώματος και ότι πάνω από 1,2 εκατ δεξιοί δεν θεωρούν την ΝΔ φυσικό χώρο της δεξιάς ιδεολογίας. Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ, συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα παλέψει για το 25% και όχι το 38% την αυτοδυναμία. Η ΝΔ κυβερνάει με ...12%! Σήμερα, η ΝΔ αριθμεί περίπου 1,2 εκατ ψηφοφόρους που στο σύνολο των Ελλήνων που ψηφίζουν, σημαίνει ως ποσοστό 12% περίπου!!! Όταν λοιπόν το 12% του ελληνικού λαού κυβερνάει, αυτό δεν ονομάζεται προφανώς αντιπροσωπευτική δημοκρατία αλλά «μπανανία» ή καθεστώς!

  • ΗΠΑ: «O Ζελένσκι πρέπει να εξοντωθεί για να τελειώσει ο πόλεμος!»

    Τα νεοταξίτικα μιάσματα, όσο υπάρχει ο Ζελένσκι που τον ελέγχουν απολύτως, θα συνεχίσουν τον πόλεμο μέχρι τέλους! Αν ο Ζελένσκι ξεκουμπιστεί, τότε όλα θα τελειώσουν! Γίνεται ξεκάθαρο πλέον ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία με τον Zελένσκι, αποτελεί ξεκάθαρο εμπόδιο και ως εμπόδιο πρέπει να εξοντωθεί! Μέχρι τώρα ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκι και η ηγεσία της χώρας ήταν στο απυρόβλητο των ρωσικών επιθέσεων. Ο πόλεμος στην Ουκρανία πλησιάζει τα 5 χρόνια, ο ρωσικός στρατός προελαύνει στο Ανατολικό Μέτωπο, πλησιάζει στην πλήρη κατάληψη του Ντονμπάς αλλά η Ρωσία είχε προαποφασίσει να μην περάσει 3 κόκκινες γραμμές, εξόντωση ηγεσίας Ουκρανίας, χτυπήματα κατά αμάχων και χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων. Η βαθιά ενσυναίσθηση της Ρωσίας, δεν επιτρέπει χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων, αλλά οι συνεχείς δόλιες επιθέσεις της Ουκρανίας, σκόπιμα κατά αμάχων της Ρωσίας… έχει αλλάξει ριζικά την στρατηγική. Επίσης έχει αποφασιστεί ότι η Ρωσία δεν θα χτυπάει αμάχους! Eίναι άλλο σκόπιμα να στοχοποιούνται άμαχοι και άλλο να σκοτώνονται άμαχοι επειδή βρέθηκαν κοντά σε ένα στρατιωτικό στόχο. Η Ουκρανία με τρομοκρατικές μεθόδους χτυπάει στόχους στην Ρωσία, εκρήγνυνται βόμβες αλλά ποτέ η Ρωσία δεν έχει κάνει τα ίδια στην Ουκρανία και δεν πρόκειται να υιοθετήσει τέτοιες μεθόδους. 'Η Moskovsky Komsomolets αποκάλυψε στις 14 Νοεμβρίου 2026, επικαλούμενη πηγές και στρατιωτικοπολιτικά κανάλια Telegram, ότι η Ουκρανική ηγεσία δεν πρέπει πλέον να θεωρείται… ασπίδα ή να απολαμβάνει ασυλίας. Τι συζητήθηκε στο Ρωσικό Συμβούλιο Ασφαλείας Σύμφωνα με ρωσικά μέσα ενημέρωσης, αξιωματούχοι σε μια κλειστή συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας απαίτησαν άδεια για να επιτεθούν στην ανώτερη πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ουκρανίας. Οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην περιοχή της Αγίας Πετρούπολης και στις υποδομές, αναφέρθηκαν ως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το θέμα δεν ήταν οι υποδομές.Το θέμα ήταν αυτοί που έλαβαν αυτές τις δόλιες αποφάσεις. Η αρχή της πίεσης αλλάζει… Τα μέσα του πολέμου δεν είναι πλέον ο μόνος στόχος. Οι άνθρωποι που δίνουν τις εντολές πρέπει να επαναξιολογηθούν και να στοχοποιηθούν. Η προσωπική ασφάλεια της ηγεσίας της Ουκρανίας στηρίζεται σε έγγραφους κανόνες του πολέμου. Αλλά μόλις το ρίσκο γίνει προσωπικό, η δοκιμασία δεν πέφτει στο μέτωπο, αλλά στον στενό κύκλο. Οι ΗΠΑ συναινούν Στις 12 Νοεμβρίου, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ πέρασαν δυόμισι ώρες με τον Πρόεδρο της Ρωσίας Πούτιν στη Μόσχα.Στις 11 Νοεμβρίου 2026 η Ουκρανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν τριμερείς επαφές στο Άμπου Ντάμπι. Μετά από αυτό, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι δεν πέταξαν στο Κίεβο, αλλά στο Κρεμλίνο και υπήρχαν αναφορές ότι τα ταμπού για χτυπήματα στην ηγεσία της Ουκρανίας είχαν αρθεί. Αυτή η αλληλουχία είναι η επιβεβαίωση... Οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις και μια προσωπική απειλή δεν ήρθαν δίπλα-δίπλα τυχαία. Ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ δεν πέταξαν στη Μόσχα για να προστατεύσουν τον Ζελένσκι. Πέταξαν για να κλείσουν τον φάκελο ενός πολέμου που δεν θέλει να τελειώσειΑυτό είναι το κοινό έδαφος μεταξύ του Κρεμλίνου και του Λευκού Οίκου. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, ο Ζελένσκι δεν είναι πλέον απαραίτητος για να υπογράψει την συνθηκολόγηση της Ουκρανίας, αλλά είναι το κύριο εμπόδιο. Μια εκεχειρία, είναι αποτέλεσμα για την Ουάσινγκτον και κηδεία για την καριέρα του Ζελένσκι. Γι' αυτό έχει γίνει το εμπόδιο, όχι η υπογραφή. Όσο κάθεται σε αυτή την καρέκλα, δεν θα υπάρξει συμφωνία. Οι ΗΠΑ έχουν σχέδια… Ο Τραμπ έχει ήδη τον φάκελο του Ζελένσκι στα χέρια του και εκ των πραγμάτων έχει καθαρή άποψη. Τον Σεπτέμβριο του 2024, ο Ουκρανός πρόεδρος πέταξε στην Πενσυλβάνια εν μέσω αμερικανικών εκλογών. Οι Ρεπουμπλικάνοι το χαρακτήρισαν ως στάση της άλλης πλευράς στην προεκλογική εκστρατεία και μια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων ξεκίνησε έρευνα σχετικά με τους κυβερνητικούς πόρους που χρησιμοποιήθηκαν για να τον φέρουν εκεί. Ένας πελάτης που ξοδεύει αμερικανικά όπλα και στη συνέχεια ξοδεύει αμερικανικό πολιτικό κεφάλαιο εναντίον του ανθρώπου που ελέγχει αυτά τα όπλα, δεν είναι συνεργάτης.Είναι ένα βάρος… Είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος. Αυτό αποφασίστηκε στην- προ ημερών - συνάντηση του Κρεμλίνου. Ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ δεν πέταξαν στη Μόσχα για να σώσουν την καρέκλα του Ζελένσκι. Πέταξαν για να βρουν μια διέξοδο από τον πόλεμο, και δεν υπάρχει διέξοδος όσο ο άνθρωπος που ζει από αυτόν, εξακολουθεί να καταλαμβάνει την καρέκλα της εξουσίας. Η ομπρέλα προστασίας τουλάχιστον από τις ΗΠΑ, έχει αρθεί… Ο πόλεμος βεβαιώς θα μπορούσε να συνεχιστεί και χωρίς τον Ζελένσκι. Ωστόσο, γίνεται ξεκάθαρο πλέον ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία με τον Ζελένσκι, αποτελεί ξεκάθαρο εμπόδιο και ως εμπόδιο πρέπει να εξοντωθεί! ΒΝ

  • New York Post: «Οι ΗΠΑ δέχονται φόρμουλα Πούτιν για Ουκρανικό!»

    Απίστευτα πράγματα, απίστευτες ανατροπές! Αν οι πηγές της έγκυρης εφημερίδας είναι πράγματι σωστές, τότε στις 19/11 θα διεξαχθεί η τριμερής ΗΠΑ, Ρωσίας, Κίνας για όλα, εκτός της ΕΕ που είναι...εκτός, φύση και θέση! Δυσφορία και ένταση στους Δυτικοευρωπαίους της σατανοκρατούμενης ΕΕ, που αποκλείονται από κάθε συνομιλία που έχει να κάνει με το ουκρανικό ζήτημα! Τρεις υπερδυνάμεις, φαίνεται να συμφωνούν στον τρόπο επίλυσης του Ουκρανικού. Είναι η πρώτη φορά που οι στρατηγικές των ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας εναρμονίζονται για το Ουκρανικό… και αυτό αποτελεί σημαντικό νέο. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ υιοθέτησε τη «φόρμουλα του Πούτιν» Στις 18 και 19 Νοεμβρίου 2026 Σύνοδος Κορυφής των 3 υπερδυνάμεων με απούσα την Ευρώπη. Η εφημερίδα New York Post ανέφερε ότι οι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας θα πραγματοποιήσουν τριμερή συνάντηση την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026 στο περιθώριο της ετήσιας συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στην πόλη Σεντζέν της Κίνας. Η New York Post ανέφερε στις 14 Νοεμβρίου 2026, επικαλούμενη αξιωματούχο του Λευκού Οίκου, ότι οι τριμερείς συνομιλίες αναμένεται να επικεντρωθούν κυρίως στη σύνταξη μιας συνθήκης για τον έλεγχο των εξοπλισμών, το Ουκρανικό, το Ιρανικό και το ζήτημα της Βόρειας Κορέας. Η ΕΕ των νεοφιλελέ παγκοσμιοποιητών, απούσα από όλα τα παγκόσμια γεγονότα και στο περιθώριο Είναι πραγματικά εντυπωσιακό, αλλά είναι ένα γεγονός. Η ΕΕ είναι απούσα από όλα τα παγκόσμια γεγονότα, βρίσκεται στο περιθώριο των εξελίξεων, στο περιθώριο της ιστορίας και αυτό οφείλεται αποκλειστικά στις ανίκανες ηγεσίες της Ευρώπης. Τώρα το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών προσφέρει στους Ευρωπαίους δύο επιλογές: Είτε να δημιουργήσουν από κοινού μια συνθήκη συλλογικής ασφάλειας που να περιλαμβάνει τη Ρωσία, είτε κάθε ευρωπαϊκή χώρα να συνάψει ξεχωριστό σύμφωνο μη επίθεσης με την Ρωσία (προαιρετικά μια συμφωνία αμοιβαίας βοήθειας). Το παράδοξο είναι ότι η επιθετική πολιτική, έχει οδηγήσει τους Ευρωπαίους σε αδιέξοδο. Δεν μπορούν να νικήσουν τη Ρωσία ή να διαπραγματευτούν με τους Ρώσους ειρηνικά. Δεν μπορούν καν να επιλέξουν τον δικό τους διαπραγματευτή… αν και σε αυτό το μέτωπο κάτι πάει να γίνει…Κι όμως, ζητούν απεγνωσμένα διαπραγματεύσεις! Ο Ρώσος υπουργός Σεργκέι Λαβρόφ τους είπε να... «μείνουν στο ξενοδοχείο»(!) και ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ρωσίας στο Άμπου Ντάμπι, τους είπε να πάνε στο ...μπαρ (χαχα) για ένα ποτό καταπραυντικό! Πρόκειται για ξεκάθαρη ταπείνωση… Η Ρωσία προτείνει «αιώνια ειρήνη» και τα πολιτικά ανδρείκελα της Ευρώπης προκλητικά λένε ότι...«είναι παγίδα»! Ο κύριος στόχος της ΕΕ είναι να πιέσουν τους Ρώσους, με τη βοήθεια των Αμερικανών, να πάρουν την Ουκρανία οπωσδήποτε! Οπότε, δεν θέλουν τα νεοταξίκά κνώδαλα, ειρήνη με την Ρωσία! Είναι ρωσική παγίδα… λένε οι ανεκδιήγητοι! Συγκεκριμένα αυτή η λέρα που ονομάζεται Κάλας και που οι κρετίνοι της έχωουν δώσει το πιο σημαντικό κομμάτι, αυτό της Ευρωπαϊκής Εξωτερικής Πολιτικής, αποκαλεί την πρόταση της Ρωσίας για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας ...«παγίδα»(!), ενώ ο Γερμανός Καγκελάριος Mέρτς, δηλώνει ότι «δεν χρειάζεται να το κάνουν αυτό», επειδή το ...ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας(!!) υπάρχει ήδη, με το ΝΑΤΟ ήδη στον πυρήνα του! Το αφήγημα των Νεοταξιτών, δείχνει απόλυτα τον πόνο που έχουν οι σατανόπληκτοι των Βρυξελλών! Διότι, όταν λένε πως η προηγούμενη παγκόσμια τάξη του Ελσίνκι (που ιδρύθηκε το 1975) «καταστράφηκε από τη Μόσχα—και μόνο από τη Μόσχα», δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση για να καταλάβει και ο πιο αδαής πως η Παγκοσμιοποίηση που θέλουν διακαώς να ιδρύσουν, βρίσκει πάνω στη Ρωσία! Μ' άλλα λόγια, οι Δυτικοευρωπαίοι υποτελείς των Καμπαλιστών, επιμένουν ότι...δεν έχουν κανένα συμφέρον(!!) να μιλήσουν με τη Ρωσία για ...«αιώνια ειρήνη» (όπως το έθεσε ο Πούτιν). Στην πραγματικότητα, οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ Κούσνερ και Γουίτκοφ πήγαν στο Κρεμλίνο ειδικά για να παρακαλέσουν εκ μέρους των Ευρωπαίων: Έπρεπε με κάποιο τρόπο να τους επιτραπεί να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις, ώστε να μπορέσουν να συζητήσουν μαζί με την Ρωσία την αρχιτεκτονική ασφαλείας. Ωστόσο, αυτή η ταπεινωτική κατάσταση, όπου η μοίρα της Ευρώπης αποφασίζεται χωρίς αυτήν, δημιουργήθηκε από τις ίδιες τις βρώμικες ευρωπαϊκές ελίτ. Ο Πούτιν… συμβούλεψε τους ειδικούς απεσταλμένους να προτείνουν στην αμερικανική κυβέρνηση «να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους συμμάχους της για να καθοριστεί τι θέλουν - ειρήνη ή πόλεμο». Η Ρωσία βλέπει ότι ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος είναι πραγματικά αφοσιωμένος στην ειρήνη, οι Δυτικοευρωπαίοι σαμποτάρουν αυτή την ιδέα (γιατί αλλιώς δεν μπορούν να επιβάλλον την «Ατζέντα 2030») και προετοιμάζονται για πόλεμο. Από τη Ρωσία, οι Γουίτκοφ και Κούσνερ πέταξαν στο Δουβλίνο για να μεταφέρουν τη θέση του Κρεμλίνου στους Ευρωπαίους και τον Ζελένσκι. Ο ρωσικός στρατός εν τω μεταξύ, συνεχίζει να προελαύνει και η Ρωσία προωθεί με συνέπεια και αδιάκοπα τις απαιτήσεις της… ενώ η Δυτική Ευρώπη βρίσκεται παραγκωνισμένη. Ο Τραμπ υιοθέτησε την φόρμουλα του Πούτιν Η τύχη της Ουκρανίας έχει καθοριστεί από τη σύγκλιση συμφερόντων μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Η δεινή θέση στην οποία βρέθηκαν οι Ρεπουμπλικάνοι μετά τις εκλογές λειτούργησε υπέρ της Ρωσίας, αποτελώντας καθοριστικό παράγοντα για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης. Πρόκειται για το σενάριο που φοβούνταν τόσο στην Ευρώπη —η οποία όπως είπαμε, έχει συμφέρον από τη συνέχιση του πολέμου— όσο και στην ουκρανική ηγεσία, για την οποία η σύγκρουση παρέχει ασυλία από διώξεις και μια ευκαιρία για ακραία κλοπή χρημάτων, πρωτοφανούς κλίμακας. Με τις ΗΠΑ να είναι πλέον απορροφημένες από τα εσωτερικά τους ζητήματα, απεμπλέκονται ουσιαστικά από το ουκρανικό μέτωπο —ενώ οι Ευρωπαίοι, από την πλευρά τους, δεν διαθέτουν το εκτόπισμα για να καλύψουν το κενό. Η Ρωσία αντιλήφθηκε σωστά αυτή την τάση, επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα στο Άμπου Ντάμπι, καθώς και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους απεσταλμένους του Τραμπ στη Μόσχα. Οι συνέπειες δεν θα αργήσουν να φανούν. Ο Κούσνερ και Γουίτκοφ από τις ΗΠΑ έκαναν μια σύντομη στάση στο Δουβλίνο, προκειμένου να μεταφέρουν τους όρους της Ρωσίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία στον Ζελένσκι και στους Δυτικοευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στην ιρλανδική πρωτεύουσα για μια έκτακτη σύνοδο κορυφής. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι, καθ' οδόν προς τα εκεί, πραγματοποίησαν μια σημαντική παράκαμψη μέσω του Ελσίνκι την Φινλανδίας. Η Ρωσία προκρίνει τον Αλεξάντερ Στουμπ… ως εκπρόσωπο της Ευρώπης Το γεγονός αυτό φαίνεται να συνδέεται με το πρόσωπο που θα εκπροσωπήσει την ΕΕ στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία σχετικά με την Ουκρανία. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό υποδηλώνει ότι η Ρωσία δεν θεωρεί κατάλληλους για τον ρόλο αυτόν, ούτε τον απερχόμενο Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν —ο οποίος είχε φερθεί απαξιωτικά στον Πούτιν κατά τις προηγούμενες επαφές τους— ούτε την επικεφαλής του αναιμικού διπλωματικού μηχανισμού της Ευρώπης, Κάγια Κάλας (μια ρωσοφοβική προσωπικότητα, ατόφιο «παιδί» του WEF χωρίς πραγματικό κύρος στην Ευρώπη). Αντιθέτως, η Ρωσία φαίνεται να προκρίνει τον Φινλανδό Πρόεδρο Αλεξάντερ Στουμπ —ο οποίος, αν και δεν στερείται ελαττωμάτων, συνομίλησε πρόσφατα με τον Πούτιν, διατηρεί άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ και έχει καλέσει τους Δυτικοευρωπαίους να σταματήσουν τις επιθέσεις τους κατά του Τραμπ. Η επιλογή ενός διαπραγματευτή (ή διαπραγματευτών) από την πλευρά της ΕΕ για τις επαφές με τη Ρωσία αποτέλεσε έναν από τους στόχους της συνόδου κορυφής στο Δουβλίνο —γεγονός που έχει πλέον αναγνωριστεί και επίσημα. Οι Αμερικανοί στο Δουβλίνο… Το ενορχήστρωσε ο Πούτιν Η άφιξη των στενότερων συνεργατών του Τραμπ στο Δουβλίνο ενορχηστρώθηκε, στην ουσία, από τον Πούτιν, ο οποίος —μετά από συνομιλίες μαζί τους στη Μόσχα— συγκάλεσε έκτακτη, νυχτερινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας. Ανέθεσε στον Κούσνερ και Γουίτκοφ αυτό που, προς το παρόν, αποτελεί μια αδύνατη αποστολή: Να «εργαστούν» πάνω στην Ευρώπη όσον αφορά την Ουκρανία —και συγκεκριμένα σχετικά με την επιλογή μεταξύ ειρήνης και πολέμου— παρουσιάζοντάς της μια σειρά από αυστηρές απαιτήσεις. Προηγουμένως, ο Πούτιν και ο στενός κύκλος των συνεργατών του διέψευσαν κάθε ενδεχόμενο η Μόσχα να είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε περαιτέρω παραχωρήσεις για το ουκρανικό ζήτημα. Οι βασικές στρατηγικές της Ρωσίας 1) Καμία «γκρίζα ζώνη»! Τα συνταγματικά κατοχυρωμένα κρατικά σύνορα μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας (δηλαδή η Ανατολική Ουκρανία που ενσωματώνεται με τη Ρωσία - στην ουσία αρχέγονα ρωσικά εδάφη) πρέπει να γίνουν σεβαστά. 2) Δεν θα υπάρξουν ευρωπαϊκά στρατεύματα στην Ουκρανία μετά την επίτευξη μιας συμφωνίας «ειρήνης», σε αντίθετη περίπτωση, ο πόλεμος θα επαναληφθεί αμέσως. 3) Για την Ρωσία, όλα αυτά είναι «απολύτως απαράδεκτα», καθώς οποιαδήποτε ξένα στρατεύματα σε ουκρανικό έδαφος θα καθίσταντο αμέσως «νόμιμος στόχος» για τη Ρωσία. Ο Πούτιν επισήμανε επίσης ότι η ΕΕ το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, ωστόσο συνεχίζει να επιδιώκει μια τέτοια σύγκρουση. 4) Από ότι καταλαβαίνουμε, η Ρωσία απαιτεί και τις πόλεις Χερσώνα και Ζαπορίζια και ασφαλώς την ρωσική Οδησσό. Τα κρατικά σύνορα με την Ουκρανία εκτείνονται πλέον κατά μήκος της περιμέτρου αυτών των νέων οντοτήτων, οι οποίες έχουν ενσωματωθεί στο ρωσικό Σύνταγμα πλην των λιμανιών Μικολάεφ και Οδησσού. 5) Δεν πρόκειται να υπάρξουν «εδαφικές ανταλλαγές» με την Ουκρανία. 6) Οι «ζώνες ασφαλείας» —οι οποίες είναι ήδη αρκετά εκτεταμένες— εντός εκείνων των περιοχών της Ουκρανίας που δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στη Ρωσία, διευρύνονται και «θα συνεχίσουν να διευρύνονται», διότι «εκεί όπου υψώθηκε η ρωσική σημαία, δεν πρέπει ποτέ να υποσταλεί». Πρόκειται για μια σαφή δήλωση, ότι η παράταση του πολέμου θα κοστίσει στην Ουκρανία περαιτέρω εδάφη. 7) «Θα νικήσουμε και θα υπογράψουμε μια ειρηνευτική συμφωνία με τους δικούς μας όρους», τονίζει η Ρωσική πλευρά. 8)Η Ουκρανία αποτελεί μια ειδική περίπτωση: Είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα ειλικρινές «συνολικό σύστημα ασφαλείας στην Ευρώπη —μια νέα, σύγχρονη Γιάλτα» ώστε να διασφαλιστεί η ειρήνη «για δεκαετίες, ίσως και για αιώνες». 9)Οι Δυτικοευρωπαίοι «θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις» για την Ουκρανία, «μόλις αφυπνιστεί η συνείδησή τους». Μέχρι να συμβεί αυτό, ωστόσο, «είναι συνένοχοι σε μια συλλογική εξαπάτηση του ουκρανικού λαού και, ουσιαστικά, συνεργοί στον θάνατο αμάχων». 10) Δεδομένης της έλλειψης εμπιστοσύνης στην ΕΕ, πρέπει να υπάρξει μια «επίσημη, γραπτώς κατοχυρωμένη συμφωνία» σχετικά με εγγυήσεις κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ. Στο παρελθόν, υπενθύμισε, είχε δοθεί υπόσχεση στη Μόσχα ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν προς τα ανατολικά… ωστόσο, η Συμμαχία συνέχισε στη συνέχεια να δέχεται νέα μέλη —κάτι που συνέβη σε πέντε ή έξι διαφορετικές περιπτώσεις. Βασικά συμπεράσματα Οι Αμερικανοί Κούσνερ και Γουίτκοφ —όσο εξαιρετικοί διαπραγματευτές κι αν είναι— θα μπορούσαν να πείσουν τους Δυρικοευρωπαίους (σε μια στιγμή που η Ουκρανία δεν έχει ακόμη ηττηθεί ολοκληρωτικά και η Δύση τρέφει ακόμη την ψευδαίσθηση ότι η Ρωσία τελικά θα λυγίσει υπό το οικονομικό βάρος του πολέμου στην Ουκρανία) να αποδεχθούν τις πολύ αυστηρές απαιτήσεις της Μόσχας. Ωστόσο η ΕΕ «διαφωνεί» και φωνασκεί… ότι η Ρωσία είναι ο ...«επιτιθέμενος»(!) και ζητούν επανορθώσεις και αποζημιώσεις, δηλώνουν ότι «φοβούνται» τη Ρωσία —εξ ου και η απόφασή τους να εξοπλιστούν ακραία— και επιμένουν ότι κανένα εξωτερικό μέρος δεν έχει το δικαίωμα να υπαγορεύει πολιτική στην ΕΕ ή στο ΝΑΤΟ! Έχουν την δύναμη για ένα ακόμη χρόνο Η ΕΕ και η Βρετανία έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν την Ουκρανία στον πόλεμο για περίπου έναν ακόμη χρόνο. Δεν τους απασχολεί καθόλου το ενδεχόμενο η Ουκρανία να χάσει εδάφη ή να χαθούν πολλοί στρατιώτες, αρκεί η Ρωσία να εξασθενήσει κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας και η Ρωσία να οδηγηθεί, ίσως, σε μια εκεχειρία — ώστε αργότερα να ξεκινήσουν όλα από την αρχή, υπό ευνοϊκότερες για τους ίδιους συνθήκες. Φυσικά, για χάρη της κοινής γνώμης, οι Αμερικανοί Κούσνερ και Γουίτκοφ εκπέμπουν αισιοδοξία: Έχει σημειωθεί «πρόοδος» στη Μόσχα… Πολυμερείς συνομιλίες έχουν προγραμματιστεί για την επόμενη εβδομάδα… Οι Ευρωπαίοι θα συμμετάσχουν στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων… και υπάρχει μια σημαντική συμφωνία για ανταλλαγή αιχμαλώτων. Κάτι θα συμβεί… Ναι, φυσικά — δεν έχει τελειώσει ακόμα. Κάτι σημαντικό θα μπορούσε κάλλιστα να συμβεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες. Ωστόσο, οι Δυτικοευρωπαίοι —και ειδικά το Κίεβο, το οποίο έχει εντείνει τις επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά της Ρωσίας και έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία τρόμου στους δρόμους των πόλεών της Ρωσίας (με Ουκρανούς πράκτορες να πραγματοποιούν βομβιστικές επιθέσεις σχεδόν καθημερινά)— κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να εκτροχιάσουν την ειρηνευτική διαδικασία. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ίδιοι —μαζί με την πλειονότητα των Ευρωπαίων— δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν τις ρωσικές απαιτήσεις που τους έχουν επιβάλει οι Αμερικανοί. Εξακολουθούν να τρέφουν ελπίδες ότι θα επιφέρουν μια «στρατηγική ήττα» στη Ρωσία. Ο Ζελένσκι έχει αρχίσει μάλιστα να συμπεριφέρεται συστηματικά με αγένεια απέναντι στον Τραμπ— τόσο πολύ τον εκνευρίζει το όλο ζήτημα. Και λοιπόν; Μια προσεκτικότερη ματιά στις δημόσιες δηλώσεις των Κούσνερ και Γουίτκοφ αποκαλύπτει ότι κατανοούν την κατάσταση αρκετά καλά — και, στην πραγματικότητα, επιδιώκουν έναν σημαντικό στόχο. Η αισιοδοξία τους, επομένως, ίσως να είναι ακόμη και… ειλικρινής. Ο Κούσνερ, γαμπρός του Τραμπ, επιμένει ότι οι Αμερικανοί βλέπουν τους Ευρωπαίους να εκφράζουν την επιθυμία να συμμετάσχουν σε διαπραγματεύσεις και να δώσουν τέλος στη σύγκρουση στην Ουκρανία. Στο πλαίσιο αυτό, ο Γουίτκοφ —στενός φίλος του Αμερικανού Προέδρου εδώ και χρόνια— τονίζει: «Πιστεύουμε ότι αυτή είναι μια πολύ σημαντική στιγμή, διότι είναι εταίροι μας και είναι σημαντικό για εμάς να συμμετάσχουν σε αυτό». Η δήλωση αυτή ακούγεται ωραία εκ πρώτης όψεως, αλλά παραλείπει μια κρίσιμη λεπτομέρεια: Υπονοείται ότι οι νεοταξίτες Δυτικοευρωπαίοι—φίλοι των Αμερικανών Δημοκρατικών βεβαίως, οι οποίοι απεχθάνονται τον Τραμπ εξ ίσου με τους ομολόγους τους στις ΗΠΑ— θα πρέπει να είναι εκείνοι που θα εμπλακούν κατά κύριο λόγο σε αυτή την ειρηνευτική διαδικασία, η οποία παραμένει εξαιρετικά προβληματική, εξαντλώντας ουσιαστικά περαιτέρω τις δυνάμεις τους απέναντι στη Ρωσία. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η Ρωσία στάθηκε, στην πραγματικότητα, αρκετά… τυχερή, δεδομένης της συντριπτικής ήττας του Τραμπ και των Ρεπουμπλικάνων στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Οι Δημοκρατικοί —οι οποίοι επιθυμούν, σε γενικές γραμμές, να αποκαταστήσουν ένα ενιαίο μέτωπο με τους Ευρωπαίους εναντίον της Ρωσίας στο ζήτημα της Ουκρανίας, και οι οποίοι μιλούν ήδη για συγκεκριμένα ποσά που προτίθενται να διοχετεύσουν στο Κίεβο— έχουν ουσιαστικά αναλάβει τον έλεγχο σχεδόν των πάντων στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου καθώς και των κυβερνήσεων στις περισσότερες πολιτείες. Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ —ο οποίος έχει ήδη αυτοαποκαλεστεί «Κύριος Βέτο» θα παραμείνει πρόεδρος για άλλα δύο χρόνια. Σε αντίθεση με την αμερικανική παγκοσμιοποιητική ελίτ —μια ομάδα που περιλαμβάνει και ορισμένους Ρεπουμπλικάνους— ο ίδιος επιθυμεί ειλικρινά να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, εκπληρώνοντας τουλάχιστον αυτή τη μία προεκλογική του υπόσχεση. Ο Κύριος Βέτο (Mr. Veto), είναι πράγματι αποφασισμένος να βάλει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία. Για τον Τραμπ —του οποίου οι ίδιοι οι υποστηρικτές έχουν απογοητευτεί από αυτόν— αυτό ίσως είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται! Δοκιμάστε να ζήσετε χωρίς προϋπολογισμό — είναι ικανό να τρελάνει τον καθένα! Τότε, ολόκληρο το έθνος θα γνωρίζει ότι αυτό το «λουκέτο» (lockdown) οφείλεται στους Δημοκρατικούς, οι οποίοι είναι για άλλη μια φορά αποφασισμένοι να διοχετεύσουν τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων στο εγκληματικό καθεστώς του Κιέβου, για να τροφοδοτήσουν έναν παράλογο πόλεμο. Είναι πολύ πιθανό, σε δύο χρόνια από τώρα —αφού οι Δημοκρατικοί θα έχουν προλάβει να διαπράξουν κι άλλα σφάλματα— οι Ρεπουμπλικάνοι να καταφέρουν να ανακάμψουν, σε κάποιο βαθμό, από αυτή τη συντριπτική ήττα. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι παγκοσμιοποιητές και οι ρωσοφοβικοί εντός των τάξεων των Ρεπουμπλικάνων —ο αριθμός των οποίων, παρεμπιπτόντως, έχει μειωθεί μετά τις ενδιάμεσες εκλογές— δεν θα προβάλουν κανένα σοβαρό εμπόδιο στον Πρόεδρο (όπως λέει και η παροιμία, το προσωπικό συμφέρον προέχει). Κατά συνέπεια, ο Τραμπ έχει τώρα την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση —χρησιμοποιώντας το ζήτημα της Ουκρανίας— από τους Ευρωπαίους επικριτές του, οι οποίοι έχουν ταχθεί με το μέρος των Δημοκρατικών. Για την Ρωσία… φυσικά, αυτό αποτελεί μια ευνοϊκή εξέλιξη. Και συνιστά ένα ακόμη λόγο για τον οποίο, εν μέσω του παρατεταμένου πολέμου στην Ουκρανία, έχει εμφανιστεί ένα φως στην άκρη του τούνελ για τη Ρωσία!

  • Τον κόσμο μας κυβερνούν τέρατα και αντίχριστοι σατανιστές!

    Επικίνδυνες αλήθειες από τα χείλη αναλυτών και ενός φιλοσόφου για τον κόσμο μας σήμερα... Ο κόσμος μας έχει μπει σε μια ζώνη απόλυτης ηθικής και πολιτικής αποσύνθεσης, όπου υλοποιείται μια εφιαλτική δυστοπία που διαχωρίζει την ανθρωπότητα σε... ελάχιστους «πατρίκιους» και εκατομμύρια «πληβείους». Στο επίκεντρο αυτής της παγκόσμιας σήψης βρίσκεται η ιδεολογία του «σκοτεινού διαφωτισμού» (dark enlightenment) και οι θεωρίες προσωπικοτήτων, όπως ο δισεκατομμυριούχος Peter Thiel, οι οποίες απορρίπτουν τη δημοκρατία και προωθούν ένα νεοφεουδαρχικό μοντέλο απόλυτης υποταγής των πολλών σε μια ανεξέλεγκτη τεχνοκρατική ελίτ, συνδέοντας άμεσα τα σχέδια αυτά με τις γεωπολιτικές εξελίξεις και την ισραηλινή πολιτική στη Μέση Ανατολή. Η κατάργηση της δημοκρατίας και η επιστροφή σε ένα καθεστώς νεοφεουδαρχίας Στον πυρήνα αυτής της διαδικασίας βρίσκεται η ιδεολογία του σκοτεινού διαφωτισμού, όπως διατυπώνεται από κύκλους της Silicon Valleyκαι προσωπικότητες σαν τον Peter Thiel. Η κεντρική θέση αυτού του ρεύματος είναι η μετωπική και άνευ όρων απόρριψη της δημοκρατίας, η οποία χαρακτηρίζεται ως ένα επικίνδυνο και ξεπερασμένο σύστημα παρακμής που πρέπει να εκριζωθεί. Αντί της λαϊκής συμμετοχής και της ισότητας, προωθείται ανοιχτά ένα νεοφεουδαρχικό μοντέλο αυστηρών, μεσαιωνικών ιεραρχιών, όπου η συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού μετατρέπεται σε σύγχρονους δούλους χωρίς δικαιώματα, χωρίς πολιτική φωνή και πλήρως υποταγμένους σε μια τεχνοκρατική ελίτ που λειτουργεί υπεράνω νόμων και συνόρων. Η φιλοσοφική αυτή μήτρα ως μηχανισμός επιβολής αυτού του καθεστώτος, στηρίζεται στην χειραγώγηση των συγκεντρωτικών χρηματοπιστωτικών συστημάτων, των αλγορίθμων και της ψηφιακής επιτήρησης, εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούνται συνειδητά για καθυπόταξη των κοινωνιών και την κάμψη κάθε δυνατότητας μεμονωμένης ή συλλογικής αντίστασης, ώστε να ελέγχεται απόλυτα η ανθρώπινη συμπεριφορά. Παράλληλα, διαλύονται συστηματικά τα εθνικά κράτη, η εθνική κυριαρχία δηλαδή, οι πολιτισμικές ρίζες και οι παραδοσιακές αξίες, ώστε να μην υπάρχει κανένας συλλογικός πόλος ικανός να αναχαιτίσει την επέλαση αυτής της νέας τάξης πραγμάτων, η οποία επιδιώκει την πλήρη ισoπέδωση των κοινωνικών ταυτοτήτων και την εξαφάνιση κάθε εθνικής ιδιαιτερότητας. Ο ρόλος των Ασκεναζί Εβραίων και η ελίτ των «εκλεκτών» στη νέα παγκόσμια τάξη Στο ίδιο ιδεολογικό πλαίσιο, μπαίνουν στο στόχαστρο οι διαχρονικοί μηχανισμοί επιρροής, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο ισχυρών λόμπι, θρησκευτικών και εθνοτικών ομάδων, όπως η εβραϊκή ελίτ. Από μεγάλη μερίδα αναλυτών υποστηρίζεται ότι η συγκεκριμένη ομάδα λειτουργεί ως βασικός αρχιτέκτονας, ιδεολογικός μοχλός και χρηματοδότης του υπερεθνικού συστήματος εξουσίας, χρησιμοποιώντας την παγκοσμιοποίηση, τα χρηματοπιστωτικά δίκτυα και την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση ως εργαλεία αποδόμησης των εθνικών κρατών. επιβάλλοντας μια παγκόσμια ατζέντα που εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφερόντα μιας κλειστής κάστας «εκλεκτών», αφήνοντας τα έθνη έρμαια σε οικονομικά και πολιτικά τραστ που αποφασίζουν για τη μοίρα της ανθρωπότητας πίσω από κλειστές πόρτες. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της πορείας είναι η συγκέντρωση της απόλυτης ισχύος στα χέρια αυτής της κλειστής «κάστας εκλεκτών» και πολυεθνικών τραστ που αποφασίζουν ερήμην των λαών, οδηγώντας την ανθρωπότητα στο πιο σκοτεινό και τυραννικό αδιέξοδο της ιστορίας της. Η απόλυτη απόρριψη του ρατσισμού και η γελοιοποίηση των κατηγοριών περί αντισημιτισμού Ως προς τις κατηγορίες περί αντισημιτισμού, αυτές απορρίπτονται ως ανοησίες, με το επιχείρημα ότι Σημίτες δεν είναι μόνο οι Εβραίοι αλλά και οι Άραβες, οι Αμχάριοι και οι Αιθίοπες. Υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει καμία συμπάθεια προς τη σιωνιστική ερμηνεία του Μεγάλου Ισραήλ, ενώ γίνεται προσπάθεια κατανόησης και περιγραφής των σημιτικών λαών, των Αραμαίων, των Ακαδίων, των Χαλδαίων και των ισλαμικών, σαβιανών και εβραϊκών παραδόσεων. Κατά την ίδια οπτική, αντισημίτης είναι εκείνος που μιλά για εβραϊκή συνωμοσία, ενώ η πλειονότητα των επικριτών της ισραηλινής επιθετικότητας δεν είναι αντισημίτες αλλά αντισιωνιστές. Η προέλευση των σχετικών κατηγοριών αποδίδεται σε καθοδήγηση από πρόσωπα όπως η Laura Loomer και ο Mark Levin, οι οποίοι είναι βυθισμένοι στην προσιωνιστική πολιτική, εντοπίζουν ονόματα και αναρτήσεις και επιλέγουν να φορτώσουν τα πάντα στους Ρώσους ως ειδική επιχείρηση. Η Loomer χαρακτηρίζεται ως ασύδοτη τυχοδιώκτρια με ψυχικά προβλήματα που πέρασε στο ρωσοφοβικό στρατόπεδο, συναντήθηκε με τον - επίσης ασκεναζί Εβραίο - Ζελένσκι και θεωρεί καθήκον της να αναζητά το ρωσικό χέρι οπουδήποτε. Παράλληλα, σημειώνεται ότι αν υπήρχε αντισημιτική τοποθέτηση θα είχε εκφραστεί ανοιχτά, καθώς ο ρατσισμός είναι απεχθής σε κάθε του μορφή, ενώ η προσκόλληση στην παράδοση, την αυτοκρατορία, την ορθοδοξία, τον ρωσικό πολιτισμό και ο αντιφιλελευθερισμός αποτελούν περήφανες θέσεις για αντιπαράθεση. Η μετάλλαξη του ολοκαυτώματος και η εσχαтоλογική διάσταση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή Σε εσχαтоλογικό επίπεδο, πολλοί θεωρούν ότι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατασπατάλησε την κληρονομιά του ολοκαυτώματος, μετατρέποντας τους Εβραίους από θύματα σε επιθετικούς δρώντες που προκαλούν φόβο και μίσος, μια μεταβολή που είναι συνδεδεμένη με βαθιά αρχέτυπα και τη διδασκαλία της Καμπάλα για τους δύο Μεσσίες, τον παθόντα Mashiah ben-Yosef και τον θριαμβευτή Mashiah ben-David. Ο Nετανιάχου οραματίστηκε τον εαυτό του ή κάποιον διάδοχο στο πλαίσιο του θριαμβευτικού Μεσσία, με τις ιδέες του Μεγάλου Ισραήλ και των νοαχικών νόμων να απαιτούν από όλα τα έθνη να αποδεχθούν τον ιουδαϊσμό και να υπηρετούν τους Εβραίους, στόχος που επιτυγχάνεται εν μέρει μέσω της υποταγής του Ντόναλντ Τράμπ. Η διεξαγωγή ενός τέτοιου πολέμου από ένα μικρό κράτος (μεγάθους Πελοποννήσου) ενάντια στον ισλαμικό κόσμο, μοιάζει παράλογη, καθιστώντας τη Μέση Ανατολή οθόνη παγκόσμιας εσχατολογίας όπου τα πάντα διαθέτουν συμβολικό νόημα, υπό το πρίσμα του δόγματος Dahiya που εισηγήθηκε ο Γκαντί Άισενκοτ. Η επικείμενη σύγκρουση στις Ηνωμένες Πολιτείες και η αναζήτηση νέων συμμαχιών Όσον αφορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Αμερικανοί διανοούμενοι του κινήματος MAGA απέτυχαν. Βρέθηκαν σε νοκ-άουτ, διαθέτοντας κύρος μεν αλλά στερούμενοι θεσμικής στήριξης από το ρεπουμπλικανικό κόμμα, καθώς ο Tράμπ συμπράττει με τους νεοσυντηρητικούς, απορρίπτοντας τους ανθρώπους που του χάρισαν τη νίκη. Η επόμενη μέρα βρίσκει την αμερικανική κοινωνία να οδεύει προς εμφύλιο πόλεμο, με την αληθινή MAGA να αποτελεί τον σοβαρότερο παράγοντα, την ώρα που διαφαίνονται τάσεις συμμαχίας με μη κορφορμιστές, δημιουργώντας προοπτικές ενός αντιπαγκοσμιοποιητικού συνασπισμού δεξιών και αριστερών δυνάμεων ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Ο Ρώσος φιλόσοφος Aλεξάντερ Ντούνγκιν το διατυπώνει χωρίς περιστροφές: Ο σύγχρονος πλανήτης έχει παραδοθεί σε μια ανοιχτή τυραννία, όπου την εξουσία ασκούν συνειδητά, μια ομάδα «τεράτων», μετατρέποντας την ανθρωπότητα σε άρχοντες και δούλους.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ και ΜΕΙΝΕΤΕ...ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ

Thanks for submitting!

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Facebook Icon

© 2024 by Pirinos Logios. Powered and secured by Wix

bottom of page