Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

«Συναγερμός» σε όλα τα κόμματα με αυτό που έδειξε δημοσκόπηση! «Συνταγή... ακυβερνησίας» δείχνουν οι τελευταίες «σφυγμομετρήσεις» Κοντά στο όριο του 20% κινείται η Νέα Δημοκρατία σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση της Interview για λογαριασμό της POLITIC. Μάλιστα το κυβερνών κόμμα έπεσε κι άλλο από το Φεβρουάριο συγκεντρώνοντας 22,2% (από 24,5%), ενώ φανερή είναι η αδυναμία οποιουδήποτε κόμματος της αντιπολίτευσης να ανεβάσει σημαντικά τα ποσοστά του. Σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο , με τέτοια ποσοστά το πρώτο κόμμα, εν προκειμένω η ΝΔ, με το ζόρι θα κατάφερνε να αποσπάσει ένα ισχνό μπόνους 20 εδρών , το οποίο εννοείται δεν θα της χάριζε σε καμία περίπτωση αυτοδυναμία! Μάλιστα θα ήταν αρκετά δύσκολο να προκύψει κυβέρνηση ακόμα και με τη συμμετοχή κάποιου άλλου κόμματος! Πέραν της ακυβερνησίας θα προέκυπτε ένα… χάος 10 (!!) κομμάτων μέσα στη Βουλή! Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στην κοινωνία με την ακρίβεια, τα Τέμπη και το πολιτικό τοξικό κλίμα είναι πως το 53% των ερωτηθέντων φάνηκε να είναι υπέρ των πρόωρων εκλογών. Αναλυτικά, στην ερώτηση «εάν την επόμενη Κυριακή έχουμε εκλογές, τι θα ψηφίζατε;» , οι πολίτες απάντησαν: ΝΔ: 22,2% Πλεύση Ελευθερίας: 12,7% ΠΑΣΟΚ: 11,0% Ελλ. Λύση: 9,9% ΚΚΕ: 8,6% ΣΥΡΙΖΑ: 5,6% Φωνή Λογικής: 3,7% ΜέΡΑ25: 3,5% Νίκη: 3,0% Κίνημα Δημοκρατίας: 3,0% Νέα Αριστερά: 2,0% Σπαρτιάτες: 1,7% Άλλο: 2,0% Αναποφάσιστοι: 11,1% Aν αυτό δε λέγεται κραυγαλέα πτώση του Ψευτορωμαίϊκου, τότε τι μπορεί να λέγεται... el.gr

Μαζί με την Γερμανία και η Πολωνία Ενώ κάποιοι θέλουν την ειρήνη, άλλοι προετοιμάζονται για πόλεμο. Η Βαρσοβία είναι πλέον ο μεγαλύτερος αμυντικός δαπανών του ΝΑΤΟ με 4,7 τοις εκατό του ΑΕΠ , διαθέτει τον μεγαλύτερο στρατό της ΕΕ και ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ σε αεροσκάφη, ρουκέτες, τανκς, πυροβολικό και άλλα. "Τώρα το κράτος της πρώτης γραμμής ετοιμάζει τον πληθυσμό του για πόλεμο", γράφει το Politico, στο οποίο ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Πολωνίας, στρατηγός Βίσλαβ Κούκουλα , δήλωσε πως αν ξεσπούσε μια σύγκρουση πλήρους κλίμακας, η Πολωνία δεν έχει το στρατηγικό βάθος ορισμένων άλλων ευρωπαϊκών χωρών. «Είμαστε γείτονες με την Ρωσική Ομοσπονδία και την σύμμαχό της Λευκορωσία, επομένως δεν έχουμε ρυθμιστή ανάμεσα σε εμάς και αυτές, και έχουμε μόνο περιορισμένο χρόνο για να προετοιμαστούμε και να απαντήσουμε», είπε ο Kukuła. Η Πολωνία σχεδιάζει να υπερδιπλασιάσει τον στρατό της σε μισό εκατομμύριο στρατεύματα και να εκπαιδεύσει εκατομμύρια εφέδρους, είπε ο Τουσκ στο κοινοβούλιο νωρίτερα τον Μάρτιο. «Μέχρι το τέλος του έτους, θέλουμε να έχουμε έτοιμο ένα μοντέλο, ώστε κάθε ενήλικος άνδρας στην Πολωνία να εκπαιδεύεται για πόλεμο και έτσι ώστε αυτή η εφεδρεία να είναι επαρκής για πιθανές απειλές», είπε ο Τουσκ στο κοινοβούλιο, προσθέτοντας ότι οι γυναίκες μπορούν επίσης να εγγραφούν. Στον αστερισμό της Γερμανίας Είναι προφανές πως οι διεθνιστές της Ευρώπης δεν έχουν παρατήσει το σενάριο σύγκρουσης και πολέμου στην Ευρώπη, κάτι που διατυμπανίζεται και στην Γερμανία. Ο Γερμανός στρατηγός Carsten Breuer εξήγησε γιατί η Γερμανία πρέπει να επανεξοπλιστεί μαζικά ενώ για πρώτη φορά, μετά τον Β’ Παγκόσμιο ειπώνεται στην Γερμανία πως άμυνα έχει και ενεργά συστατικά, κάτι που κατά πολλούς ερμηνεύεται ως υπαινιγμός επίθεσης κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με την Berliner Zeitung, o Breuer θεωρεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση από τον μαζικό επανεξοπλισμό της Γερμανίας και της Ευρώπης. Η Μπούντεσβερ πρέπει να είναι σε θέση να υπερασπιστεί την χώρα, όπως αναφέρεται. Και μετά ο Μπρόιερ πέταξε την «βόμβα»: «Η αποτροπή δεν χρειάζεται πάντα να είναι αντιδραστική· έχει επίσης ενεργά στοιχεία». Σύμφωνα με τον Breuer, η Bundeswehr πρέπει να γίνει γρήγορα «έτοιμη για πόλεμο» και «επιχειρησιακή» μέχρι το 2029. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν, παρά τις τρέχουσες εντάσεις με την Ουάσιγκτον, τόνισε, συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στο ΝΑΤΟ και να αγοράζουμε όπλα από τις ΗΠΑ . Η ευρωπαϊκή βιομηχανία όπλων από μόνη της δεν μπορεί να καλύψει την ζήτηση τόσο γρήγορα. Ο Μπρόιερ ολοκλήρωσε την ομιλία του «παθιασμένα»: «Είναι σαφές σε όλους τους στρατιώτες ότι μπορούμε να πολεμήσουμε και να θέλουμε να νικήσουμε γιατί πρέπει να νικήσουμε».

Οι ευρωκαρεκλοκένταυροι έδωσαν στους εαυτούς τους επτά αυξήσεις(!) σε τρία χρόνια, και ας υποφέρουν οι λαοί της Ε.Ε.! Στις Βρυξέλλες, εκεί όπου οι ευρωκαρεκλοκένταυροι χαράσσουν πολιτικές ακραίας λιτότητας για τους άλλους, οι ίδιοι δεν γνωρίζουν περικοπές στους μισθούς, δεν ξέρουν τι πάει να πει ακρίβεια, ούτε ανέχεια Γράφει η Μαρία Δεναξά Για να συνεχίσουν να ζουν την προνομιούχα και πολυτελή ζωή τους, οι περίπου 66.000 υπάλληλοι των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. θα δουν και πάλι τον μισθό τους να αυξάνεται τον Απρίλιο. Θα πρόκειται για την έβδομη αύξηση μισθού από τις αρχές του 2022. Την έβδομη, δηλαδή, μέσα σε τρία χρόνια! Επί της ουσίας, πρόκειται για μια συμπληρωματική προσαύξηση του 2024, καθώς οι μισθοί των ευρωμανδαρίνων έπρεπε να αυξηθούν κατά 8,5% πέρυσι. Ωστόσο, αυτό κρίθηκε υπερβολικό ακόμη και για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία χρησιμοποίησε τη λεγόμενη «ρήτρα μετριοπάθειας» (έχουν σκαρφιστεί και τέτοιον όρο!) και αρχικά κατέβαλε «μόνο» το 7,3% της αύξησης. Το υπόλοιπο 1,2% θα ακολουθήσει τώρα! Μια «μετριοπάθεια», δηλαδή, που μεταφράζεται σε ακόμα μία αύξηση, ώστε να μη στερηθούν οι τεχνοκράτες την καλοβολεμένη ζωή τους, την ώρα που οι πολίτες των 27 κρατών-μελών παλεύουν, μεταξύ άλλων, με την ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση και κάθε παραλογισμό των Βρυξελλών, ο οποίος πρώτα διατυπώνεται σε ψυχρά ανακοινωθέντα και ύστερα μετατρέπεται σε επιβαλλόμενη παραφροσύνη. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν Και για να πάρετε μια γεύση, ο χαμηλότερος βασικός μισθός των «ευρωλειτουργών» (εξαιρουμένων των αφορολόγητων επιδομάτων) θα αυξηθεί από τα 3.361 ευρώ στις αρχές του 2024 σε 3.645 ευρώ από τον Απρίλιο. Όσο για τον ανώτατο μισθό, αυξάνεται από 23.262 ευρώ σήμερα σε 25.229 ευρώ. Από την αύξηση θα επωφεληθούν και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έτσι, ο βασικός μισθός της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα αυξηθεί κατά 2.700 ευρώ, φτάνοντας τα 34.800 ευρώ μηνιαίως, σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα. Αλλά και οι επίτροποι δεν θα έχουν παράπονο: θα λάβουν 2.200 ευρώ περισσότερα από την 1η Απριλίου, αγγίζοντας μισθό 28.400 ευρώ. Οι ευρωκράτες επωφελούνται από έναν εντελώς αδιαφανή τρόπο υπολογισμού των εισοδημάτων τους. Σε αυτόν λαμβάνονται υπόψη ο πληθωρισμός στις Βρυξέλλες και στο Λουξεμβούργο, καθώς και η εξέλιξη των μισθών στις δημόσιες υπηρεσίες των κρατών-μελών. Κανονικά, οι μισθοί στο ευρωιερατείο αυξάνονται μία φορά τον χρόνο, με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιουλίου. Ωστόσο, λόγω του υψηλού πληθωρισμού τα τελευταία χρόνια, αξιοποιήθηκε μια ειδική ρύθμιση, με αποτέλεσμα ένα μέρος της αύξησης να καταβάλλεται ήδη από την 1η Ιανουαρίου. Γι’ αυτόν τον λόγο, από το 2022, οι εργαζόμενοι της Ε.Ε. λαμβάνουν αυξήσεις δύο φορές τον χρόνο, την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου. Φέτος, όμως, μπορεί να υπάρξουν τρεις ακόμα αυξήσεις: • Εάν ο πληθωρισμός δεν μειωθεί τον Απρίλιο, θα καταβληθεί ένα επιπλέον ποσό για το 2024. • Στα μέσα του έτους θα δοθεί μία επιπλέον αύξηση (τα αναδρομικά του Ιανουαρίου). • Αργότερα, την 1η Ιουλίου, θα δοθεί το υπόλοιπο της αύξησης. Οι αποζημίωσεις και τα επιδόματα που εισπράττουν μηνιαία οι ευρωβουλευτές Όπως και οι Έλληνες βουλευτές, έτσι και οι ευρωβουλευτές επωφελούνται από αποδοχές και προνόμια όπως και πρόσθετες αποζημιώσεις για να καλύψουν τα έξοδά τους ή να πληρώσουν τους βοηθούς τους. Βασικός μισθός Από τον Ιούλιο του 2009 όλοι οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν την ίδια αποζημίωση (μισθό), είτε είναι Γάλλοι είτε Γερμανοί ή Βούλγαροι. Η αμοιβή τους ανέρχεται σε 9.975,42 ευρώ μεικτά τον μήνα από την 1η Ιανουαρίου 2023. Μετά τις φορολογικές παρακρατήσεις και τις κοινωνικές εισφορές, ο καθαρός μηνιαίος μισθός τους είναι 7.776,06 ευρώ. Επίδομα γενικών εξόδων Εκτός από τον μισθό τους, οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν, επίσης, δύο αποζημιώσεις . Η πρώτη είναι το επίδομα γενικών εξόδων, που ανέρχεται σε 4.950 ευρώ τον μήνα το 2024 , το οποίο καλύπτει τα έξοδα διαχείρισης του γραφείου του ευρωβουλευτή στη χώρα εκλογής του (τηλέφωνο, ίντερνετ, εξοπλισμός πληροφορικής κ.λπ.). Αυτό το επίδομα μειώνεται στο μισό για ευρωβουλευτές που χωρίς βάσιμη δικαιολογία δεν παρίστανται στις μισές τουλάχιστον ετήσιες συνεδριάσεις. Κατ’ αποκοπή αποζημίωση Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέχει μια δεύτερη αποζημίωση, την κατ’ αποκοπή αποζημίωση, ύψους 338 ευρώ (ανά ημέρα). Αυτή καλύπτει διάφορα έξοδα που σχετίζονται με την παρουσία του ευρωβουλευτή στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο (έξοδα ξενοδοχείου, γεύματα κ.λπ.) για την παρακολούθηση ολομελειών ή συνεδριάσεων επιτροπών. Οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν επίσης ημερήσια αποζημίωση 169 ευρώ για όλες τις επίσημες συναντήσεις εκτός Ε.Ε. στις οποίες συμμετέχουν. Για να λάβουν αυτά τα ποσά οι ευρωβουλευτές πρέπει να υπογράφουν το επίσημο μητρώο παρουσίας και πρέπει να συμμετέχουν τουλάχιστον στο 50% των ονομαστικών ψηφοφοριών, διαφορετικά η αποζημίωση μειώνεται στο μισό. Αποζημίωση ταξιδιών Οι δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μοιράζονται μεταξύ Βρυξελλών και Στρασβούργου, γεγονός που συνεπάγεται πολλές μετακινήσεις. Το κόστος των εισιτηρίων των μετακινήσεων που αγοράζουν οι ευρωβουλευτές για να παρευρεθούν σε αυτές τις συναντήσεις τους επιστρέφεται με την προσκόμιση αποδείξεων. Αμοιβές βοηθών Το 2024 οι ευρωβουλευτές διέθεταν 28.696 ευρώ τον μήνα για να πληρώνουν τους βοηθούς και τους ασκούμενούς τους. Αυτά τα χρήματα δεν καταβάλλονται απευθείας στους βουλευτές, καθώς οι βοηθοί πληρώνονται απευθείας από τις υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υπάρχουν δύο τύποι βοηθών: • Διαπιστευμένοι βοηθοί στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο. • Τοπικοί βοηθοί στη χώρα εκλογής του βουλευτή. Ενισχυμένοι κανόνες δεοντολογίας (2023) Μετά το σκάνδαλο «Κατάρ-gate» (Δεκέμβριος 2022), οι κανόνες δεοντολογίας των ευρωβουλευτών αυστηροποιήθηκαν. Από την 1η Νοεμβρίου 2023 οι βουλευτές πρέπει να δηλώνουν κάθε αμειβόμενη δραστηριότητα άνω των 5.000 ευρώ ετησίως.

Αυτά είναι τα 4 κυρίαρχα σενάρια που θα συμβούν το 2027, αν προηγουμένως δεν πάμε σε πρόωρες εκλογές Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Δένδιας ή Χατζηδάκης - Τρίτη καθαρή θητεία, ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να έχει σε κάθε περίπτωση! Mε δεδομένο ότι κανένας Πρωθυπουργός δεν είχε την πολυτέλεια να κερδίσει 3η θητεία μετά την μεταπολίτευση, έχει οργιάσει η συζήτηση τι θα γίνει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και πως θα αποφύγει το κάζο να βρεθεί σε μία εκλογική αναμέτρηση στην οποία η ΝΔ δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει ούτε τον πήχη των ευρωεκλογών δηλαδή το 28%. Και μπορεί οι ευρωκλογές, να είναι μία εκλογική διαδικασία που πάντα είχε χαλαρότητα και αποχή, όμως, οι τωρινές δημοσκοπήσεις της ΝΔ δείχνουν ότι ακόμα και με αναγωγές δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτό το ποσοστό . Υπό αυτή την έννοια, οι ελπίδες να καταφέρει η ΝΔ να βγει αυτοδύναμη σε εκλογική διαδικασία είναι απίθανες , σχεδόν αδύνατο. Μπροστά σε αυτή την εικόνα που αποκρυσταλλώνεται μέρα με την ημέρα, το Μέγαρο Μαξίμου ψάχνει τρόπους να αποσοβήσει μία καταστροφική εκλογική πορεία. Με αυτά τα δεδομένα λίγες είναι οι κινήσεις που μπορεί να κάνει ο Μητσοτάκης για να διατηρήσει το πολιτικό του κεφάλαιο. Η ευρωπαϊκή θέση και η εύκολη διαφυγή Το 2026 φεύγει και πάει να πάρει μία ευρωπαϊκή θέση. Θα έχει ολοκληρώσει μία καθαρή 7ετία, θα έχει παρουσιάσει ορισμένες μεταρρυθμίσεις και θα έχει ψηφίσει και την συνταγματική αναθεώρηση. Αυτομάτως, μία τέτοια κίνηση θα ανοίξει το δρόμο στα μεγάλα κεφάλια να διεκδικήσουν την πρωθυπουργία με ΝΔ κυβέρνηση μέσα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Και εκεί τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Δένδιας ή Χατζηδάκης. Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό, όμως, η ΝΔ θα μπει σε μία νέα πορεία. Αλλαγή του εκλογικού νόμου με μείωση του ποσοστού αυτοδυναμίας Να αλλάξει τον εκλογικό νόμο και να κατεβάσει τον πήχη αυτοδυναμίας ώστε να διεκδικήσει σε δεύτερες εκλογές να τον πετύχει . Δύσκολο εγχείρημα και στις δυο του πλευρές. Για να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, θα χρειαστεί τη βοήθεια ενός κόμματος, του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να ισχύσει άμεσα ο νόμος. Μπορεί να προχωρήσει και μόνη της η ΝΔ και να ισχύσει στις δεύτερες εκλογές. Με το σκεπτικό ότι μπορεί να βρεθούμε σε κατάσταση αστάθειας, ο Μητσοτάκης μπορεί να επικαλεστεί αλλαγή του νόμου ώστε να μην «κινδυνέψει» η πατρίδα. Όμως, ακόμα και αν κατέβει ο πήχης, θα μπορέσει η ΝΔ να τον πιάσει; Ασχέτως δε, που μία αλλαγή νόμου θα σημάνει ηττοπάθεια και αποσυσπείρωση. Συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ ή με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Ο Μητσοτάκης μπορεί να κριθεί όντως στις εθνικές εκλογές του 2027, αλλά να θελήσει να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ που βρίσκεται υπό πίεση της ανόδου της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Όμως, το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα ενιαίο κόμμα. Έχει μέσα του πρόσωπα και στελέχη που επιζητούν μία συνεργασία με τη ΝΔ σε μετεκλογικό επίπεδο. Ακόμα και ο ίδιος ο Ανδρουλάκης , υπό προϋποθέσεις και σε κρίσιμες συνθήκες δεν θα μπορούσε να αρνηθεί. Και αν αρνηθεί, τότε μπορεί να του φύγουν κρίσιμα στελέχη και να μπούνε σε μία ομάδα προθύμων για να μοιράσουν θέσεις. Το ΠΑΣΟΚ, καλώς ή κακώς, θα έχει πολύ μεγάλο ζήτημα στις επόμενες εκλογές. Άλλος Πρωθυπουργός με δεξιά χαρακτηριστικά Ο Μητσοτάκης να κριθεί στις εκλογές, όμως, να μην μπορεί να βρεθεί κόμμα που να συνεργαστεί μαζί του . Για παράδειγμα, ένα δεξιό κόμμα θα μπορούσε να συνεργαστεί με τη ΝΔ αλλά όχι με τον Μητσοτάκη Πρωθυπουργό. Τότε σε αυτή την περίπτωση, θα απαιτηθεί άλλος Πρωθυπουργός. Και ο μόνος που θα μπορούσε να ενώσει δεξιά κόμματα και τις «φατριές» Καραμανλικών-Σαμαρικών είναι ο Νίκος Δένδιας. Αυτές είναι οι 4 κινήσεις που μένει να κάνει ο Μητσοτάκης, αυτά είναι τα κυρίαρχα σενάρια που θα συμβούν το 2027 σε πολιτικό επίπεδο. Τρίτη καθαρή θητεία, ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να έχει σε κάθε περίπτωση. bankingnews

Ο Ζελένσκι...παραληρεί και όλη η Υφήλιος γελάει! «Ο Β.Πούτιν θα πεθάνει σύντομα και όλα θα τελειώσουν» «Δεν ξέρω αν ο Τραμπ έχει καλύτερες σχέσεις με τον Πούτιν», συνέχισε με απύθμενο θράσος! Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε σε ένα από τα γνωστά παραληρήματα του πώς ο Ρώσος ομόλογός του Βλάντιμιρ Πούτιν «θα πεθάνει σύντομα, αυτό είναι γεγονός, και όλα θα τελειώσουν». Ο Πούτιν ελπίζει να «παραμείνει στην εξουσία μέχρι το θάνατό του» , δήλωσε ο Ζελένσκι, και οι φιλοδοξίες του δεν περιορίζονται στην Ουκρανία, αλλά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε «άμεση αντιπαράθεση με τη Δύση». Παράλληλα ανέφερε ότι είναι κρίσιμο οι Ηνωμένες Πολιτείες να μην βγάλουν τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν από την πολιτική και οικονομική απομόνωση κάτι το οποίο δεν ισχύει καθώς η Ρωσία αναπτυχθεί και οικονομικά κατά τη διάρκεια του πολέμου και πολιτικά τάσσονται μαζί της περισσότερες από 100 χώρες του πλανήτη. «Είναι πολύ σημαντικό η Αμερική να μην βοηθήσει τον Πούτιν να βγει από την παγκόσμια απομόνωση τώρα» , δήλωσε ο Ζελένσκι κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Παρίσι. «Πιστεύω ότι αυτό είναι επικίνδυνο. Αυτή είναι μία από τις πιο επικίνδυνες στιγμές». Ο Ζελένσκι κάλεσε τις ΗΠΑ και την Ευρώπη να παραμείνουν ενωμένες στην άσκηση πίεσης στον Πούτιν. «Ο Ρώσος ηγέτης φοβάται την ευρωπαϊκή-αμερικανική συμμαχία και ελπίζει να τη διασπάσει» , δήλωσε ο Ζελένσκι. Σημειώνεται ότι οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν να χαλαρώσουν ορισμένες κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας ως μέρος μιας συμφωνίας για περιορισμένη κατάπαυση του πυρός. Οι ΗΠΑ «θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση της πρόσβασης της Ρωσίας στην παγκόσμια αγορά για τις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων και λιπασμάτων, θα μειώσουν το κόστος ασφάλισης στη ναυτιλία και θα ενισχύσουν την πρόσβαση σε λιμάνια και συστήματα πληρωμών για τέτοιου είδους συναλλαγές», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση. Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η περιορισμένη κατάπαυση του πυρός στη Μαύρη Θάλασσα «είναι σίγουρα ένα βήμα προς τον τερματισμό του πολέμου» , αλλά τόνισε τη δέσμευση της Ουκρανίας για ολική παύση των εχθροπραξιών. «Σε γενικές γραμμές, ήμασταν έτοιμοι για μια πλήρη κατάπαυση του πυρός». Η Μόσχα ανέφερε ότι η θαλάσσια εκεχειρία που ανακοινώθηκε την Τρίτη για να επιτραπεί η ασφαλής διέλευση των εμπορικών πλοίων θα αρχίσει μόνο όταν αρθούν οι δυτικοί περιορισμοί στο εμπόριο τροφίμων και λιπασμάτων της Ρωσίας. Μιλώντας κατά τη διάρκεια συνέντευξης σε πάνελ στο Παρίσι με δημοσιογράφους από όλη την Ευρώπη, ο Ζελένσκι ρωτήθηκε από το BBC αν οι ΗΠΑ θα αντισταθούν στις ρωσικές πιέσεις και απάντησε: «Το ελπίζω. Ο Θεός να τους ευλογεί, θα το κάνουν. Αλλά θα το δούμε». Είπε ότι είναι «πολύ ευγνώμων» για την υποστήριξη από τις ΗΠΑ, αλλά δήλωσε ότι φοβάται ότι ορισμένοι βρίσκονται «υπό την επιρροή των ρωσικών αφηγήσεων». «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτές τις αφηγήσεις» , είπε. Όταν ρωτήθηκε αν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει στενότερη σχέση με τον ίδιο ή με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ζελένσκι είπε ότι δεν γνωρίζει. «Δεν ξέρω, μου είναι δύσκολο να πω», σημείωσε. «Δεν ξέρω τι σχέσεις έχει, δεν ξέρω πόσες συζητήσεις έχει κάνει». Ο Ουκρανός ηγέτης ρωτήθηκε επίσης σχετικά με τα σχόλια του απεσταλμένου του Τραμπ για την Ουκρανία, Στιβ Γουίτκοφ, ο οποίος απέρριψε τις προσπάθειες της Ευρώπης να δημιουργήσει έναν «συνασπισμό των προθύμων» για τη στήριξη της Ουκρανίας σε συνέντευξή του την περασμένη εβδομάδα. Απαντώντας, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι δεν θα «οδηγηθεί βιαστικά σε συμπεράσματα». Δήλωσε ότι ο Γουίτκοφ, ο οποίος έχει παρελθόν στην ανάπτυξη ακινήτων, δεν είχε «αυτή την εμπειρία». «Απ’ όσο γνωρίζω, ξέρει πολύ καλά πώς να αγοράζει και να πουλάει ακίνητα, αλλά αυτό είναι κάπως διαφορετικό», ανέφερε ο Ουκρανός πρόεδρος. Το BBC ρώτησε επίσης τον Ζελένσκι πώς θα τον θυμούνται στα βιβλία της ιστορίας: ως τον άνθρωπο που έσωσε την Ουκρανία ή ως τον άνθρωπο που την άφησε να πέσει; «Δεν ξέρω τι θα γράψουν τα βιβλία της ιστορίας για μένα», είπε. «Δεν είναι αυτός ο σκοπός ή ο στόχος μου». Είπε ότι στόχος του είναι να υπερασπιστεί την Ουκρανία και να δει τα παιδιά του «να περπατούν στους δρόμους χωρίς να κρύβονται». «Θα κάνω ό,τι μπορώ μέχρι το τέλος των ημερών μου για να υπερασπιστώ την Ουκρανία όσο περισσότερο μπορώ», πρόσθεσε. Σχετικά με το αν θα πρέπει να επιτραπεί στην Ουκρανία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι το “σκληροτράχηλο” έθνος του θα έκανε τη συμμαχία ισχυρότερη, αν και σημείωσε ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει αποκλείσει την ένταξη του Κιέβου. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τη συνάντηση του Ζελένσκι με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο Παρίσι, όπου ο Πύργος του Άιφελ φωτίστηκε στα χρώματα της ...ουκρανικής σημαίας προς τιμήν του!!!

Τα όνειρα και οι επιδιώξεις μιας χούφτας διεφθαρμένων, κατέρρευσαν με πάταγο! Το πρωί μιας καθαρής Μαρτιάτικης ημέρας του 2022, το κοιμητήριο ήταν σοβαρό και γεμάτο. Λαμπερές λιμουζίνες με ευρωπαϊκές και αμερικανικές πινακίδες συνέχιζαν να φτάνουν, και καλοντυμένοι κύριοι, περνώντας ανάμεσα από τους φράκτες, έσπευδαν σε μια μεγάλη τρύπα στο υγρό χώμα, την οποία οι Ουκρανοί σκαπανείς είχαν ήδη αρχίσει να γεμίζουν με δεξιοτεχνία . Όταν το τελευταίο κομμάτι χώματος έπεσε βαριά πάνω σε ένα απλό ξύλινο φέρετρο με την επιγραφή « Ρωσική Οικονομία », μια γενική ανακούφιση πέρασε από τη συνάντηση. Καθαρίζοντας το λαιμό του, ο αναπληρωτής σύμβουλος του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών για την Εθνική Ασφάλεια, Ντουλίπ Σινγκ , στράφηκε στο κοινό: « Φίλοι! Οι κυρώσεις μας είναι οι πιο σφοδρές κυρώσεις που επιβλήθηκαν ποτέ στη Ρωσία. Εξαιτίας αυτών, η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.» Η Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζάνετ Γέλεν , πρόσθεσε: «Οι κυρώσεις θα οδηγήσουν σε άμεσες και μακροχρόνιες συνέπειες για τη Ρωσία, περιλαμβανομένης μιας τραπεζικής κρίσης και έλλειψης επενδύσεων. » Την υποστήριξε η επικεφαλής της Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν : « Θα στερήσουμε από τη Ρωσία κρίσιμες τεχνολογίες και αγορές που ενισχύουν την οικονομία της. » Ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ντυμένος ψυχρά με ένα παλτό από κασμίρ, κοίταξε γύρω του το πλήθος και είπε με έμφαση : « Θα συνεχίσουμε την αδυσώπητη αποστολή μας – να απομακρύνουμε τη Ρωσία από την παγκόσμια οικονομία: τομέα προς τομέα, ημέρα προς ημέρα, εβδομάδα προς εβδομάδα. Επαγγελματίες, ποια είναι η πρόβλεψή σας; » Ο ένας μετά τον άλλον, άνθρωποι χωρίς πρόσωπο στο πλήθος άρχισαν να σηκώνουν τα χέρια: «Goldman Sachs. Το ΑΕΠ της Ρωσίας θα μειωθεί κατά 10%» «Ινστιτούτο Διεθνών Χρηματοοικονομικών (IIF). Μείωση του ΑΕΠ κατά 15%, πληθωρισμός 23%» «Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανάπτυξη και την Ανασυγκρότηση (EBRD). Η χειρότερη ύφεση σε 30 χρόνια» «Η Παγκόσμια Τράπεζα (ΔΝΤ). Η απομόνωση παραλύει το εμπόριο και τα χρηματοοικονομικά. Μείωση του ΑΕΠ κατά 11%, των επενδύσεων κατά 17%, του πληθωρισμού κατά 22% » «Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Πτώση του ΑΕΠ κατά 8,5% το 2022 και κατά 2,3% το 2023 » «Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Γιέιλ. Η ρωσική οικονομία είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης... Ο Πούτιν καταστρέφει τη χώρα » «Financial Times. Η πολεμική οικονομία της Ρωσίας είναι ένα σπίτι από τραπουλόχαρτα» «Πανεπιστήμιο Rutgers. Η οικονομική κατάρρευση της Ρωσίας είναι αναπόφευκτη το 2023 .» Μια σύντομη προσευχή ευχαριστίας αντήχησε πάνω από τον φρέσκο τάφο της ρωσικής οικονομίας, και ένα ρεύμα επισκεπτών επέστρεψε στα αυτοκίνητα . Ήταν μπροστά ένα συμπόσιο με σαμπάνια και η ζωή ήταν όμορφη και καταπληκτική. Ακριβώς τρία χρόνια πέρασαν . Χθες, στην Κρατική Δούμα της Ρωσίας, ο Πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισούστιν παρουσίασε την ετήσια έκθεση για το έργο της κυβέρνησης, ξεκινώντας με τα λόγια : « Σήμερα είναι μια σημαντική ημέρα .» Και δεν πρόκειται μόνο για συμβολικές συμπτώσεις (αυτή τη μέρα, πριν από 25 χρόνια, στις 26 Μαρτίου 2000, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος της Ρωσίας). Το γεγονός είναι ότι στις 26 Μαρτίου 2025, οι πιο ισχυροί ρωσοφοβικοί οραματιστές απέκτησαν μια σπουδαία ευκαιρία να φάνε τις προβλέψεις τους, κατεβάζοντας τη σαμπάνια. Ο Ρώσος πρωθυπουργός ανέδειξε τα βασικά αποτελέσματα του έργου της κυβέρνησης κατά το περασμένο έτος, αναλύοντας τα πιο σημαντικά σημεία . Για δεύτερη χρονιά, η ρωσική οικονομία κινείται με ρυθμό που ξεπερνά τον παγκόσμιο μέσο όρο. Σε δύο χρόνια, η ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας ξεπέρασε αυτή της Ευρώπης πάνω από έξι φορές. Το ΑΕΠ της Ρωσίας ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 200 τρισεκατομμύρια ρούβλια, διπλασιάζοντας από το 2020 . Το 2024, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αυξήθηκε κατά 4,1%. Τα έσοδα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού αυξήθηκαν κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο , πράγμα π ου επέτρεψε την πλήρη εκπλήρωση όλων των κοινωνικών υποχρεώσεων και την εκκίνηση νέων υποσχόμενων εθνικών έργων. Ο Μιχαήλ Μισούστιν δήλωσε ότι η ανεργία στη Ρωσία έπεσε σε ιστορικό χαμηλό . Η ατμομηχανή της ανάπτυξης ήταν η εγχώρια ζήτηση, τόσο η επενδυτική όσο και η καταναλωτική. Η οικονομία γίνεται πιο τεχνολογικά προηγμένη και διαφοροποιημένη . Η αντικατάσταση εισαγωγών και η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής βάσης προχωρούν ενεργά: σε μόλις έναν χρόνο σημειώθηκε άλμα 8,5% στη μεταποιητική βιομηχανία και 20% στη μηχανική βιομηχανία . Ωστόσο, ήταν φανερό με γυμνό μάτι ότι το κύριο επίκεντρο της κυβερνητικής έκθεσης είναι τα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης κοινωνικής πολιτικής : υποστήριξη στις οικογένειες με παιδιά, βοήθεια στους συμμετέχοντες στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση, υποστήριξη στην ηλικιωμένη γενιά, εκσυγχρονισμός της υγειονομικής περίθαλψης, ανάπτυξη της εκπαίδευσης, κατασκευή και ανάπτυξη υποδομών, αυστηροποίηση των μεταναστευτικών ζητημάτων, υποστήριξη στις περιφέρειες, υποστήριξη της επιχειρηματικότητας και της διατροφικής κυριαρχίας. Κάθε θέμα εικονογραφήθηκε με συγκεκριμένα νούμερα. Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό της έκθεσης είναι ότι δεν αφορά το παρελθόν, αλλά το μέλλον . Η τρέχουσα κυβερνητική έκθεση είναι στην ουσία μια παρουσίαση των μηχανισμών μακροπρόθεσμης ανάπτυξης της χώρας, οι οποίοι έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους στο υπόβαθρο των 16.000 κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η ρωσική εμπειρία θα μελετηθεί με τον πιο σοβαρό τρόπο από την Κίνα, η οποία δεν είχε και δεν έχει τέτοιους περιορισμούς. Είναι αστείο ότι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και ρωσοφοβικά δυτικά δεξαμενές σκέψης, το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS ), στην τελευταία του έκθεση έκανε ένα αναγκαστικό αλλά σωστό συμπέρασμα: « Η ρωσική οικονομία πριν από τρία χρόνια δεν υπάρχει πια. Η οικονομική μεταμόρφωση της Ρωσίας, της πιο κυρώμενης χώρας στον κόσμο, δεν μπορεί να αναστραφεί. » Όχι μόνο η Ρωσία δεν καταστράφηκε, αλλά έγινε ακόμα πιο ισχυρή, και αυτό αναγνωρίζεται τώρα από όλους εκείνους που την είχαν θάψει πριν από τρία χρόνια. Το Ίδρυμα Carnegie: « Από την εισβολή στην Ουκρανία, η ρωσική οικονομία ανέτρεψε όλες τις προσδοκίες, και οι ελπίδες για διψήφια πτώση δεν πραγματοποιήθηκαν» Euroactive: «Η ρωσική οικονομία απέδειξε ότι είναι αρκετά ισχυρή για να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία για το προβλέψιμο μέλλον, ακόμα και με νέες κυρώσεις που επιβλήθηκαν» Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών και Ασφαλείας Θεμάτων (SWP): « Για τον Πούτιν (χάρη σε μια ισχυρή οικονομία), οι απειλές και οι πιέσεις που σχετίζονται με διαπραγματεύσεις ή εκεχειρία είναι απολύτως αδιάφορες .» Και τώρα οι αποτυχημένοι οικονομικοί Βάνγκες αναρωτιούνται για ένα θλιβερό ερώτημα , το οποίο διατύπωσε το δεξαμενή σκέψης Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ανάλυσης (CEPA): « Δεν υπάρχουν κυρώσεις που να μην βλάπτουν ταυτόχρονα τον ίδιο τον εαυτό σας. Το κύριο ερώτημα είναι: ποιον πόνο είστε έτοιμοι να υποστείτε όταν τον προκαλείτε στον αντίπαλό σας » Μπορούμε μόνο να ευχηθούμε στους αντιπάλους μας να δυναμώσουν: μόλις αρχίσαμε να επιταχύνουμε, και θα μάθετε πολλά νέα και ενδιαφέροντα πράγματα για τον πόνο.

To ανεπανόρθωτο λάθος του Ερντογάν και το ζοφερό μέλλον του… Η Ρωσία έτοιμη για κάθε εξέλιξη! Μετά τη σύλληψη του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμαμόγλου, σοβαρές ταραχές ξέσπασαν και συνεχίζουν να κλιμακώνονται στην Τουρκία. Η κρίση επιδεινώνεται. Γράφει ο Αλεξάντερ Ντούνκιν Ωστόσο, για να αναλυθεί σωστά η κατάσταση, πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλοί παράγοντες. Πρώτον , ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, όπως και ο δήμαρχος της Άγκυρας, ανήκει στη φιλελεύθερη αντιπολίτευση του Ερντογάν . Πρόκειται για το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), το οποίο αντιπροσωπεύει μια αριστεροφιλελεύθερη, κοσμική και γενικά προευρωπαϊκή εναλλακτική έναντι του κόμματος του Ερντογάν, του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) . Αυτή η αντιπολίτευση είναι, κατ’ αρχήν, προσανατολισμένη προς τη Δύση και αντιτίθεται στο ισλαμικό προσανατολισμό της πολιτικής του Ερντογάν . Παράλληλα, διατηρεί μια αρκετά εχθρική στάση απέναντι στη Ρωσία. Δεύτερον , ο ίδιος ο Ερντογάν έχει κάνει τελευταία πολλά σοβαρά πολιτικά λάθη . Το πιο σημαντικό από αυτά είναι η υποστήριξή του για την κατάληψη της εξουσίας στη Δαμασκό από τους μαχητές του αλ-Γκολανί . Αυτό είναι ένα μοιραίο λάθος, γ ιατί με αυτήν την κίνηση ο Ερντογάν έδωσε ένα σοβαρό — ίσως ανεπανόρθωτο — πλήγμα στις τουρκο-ρωσικές και τουρκο-ιρανικές σχέσεις . Τώρα, ούτε η Ρωσία ούτε το Ιράν θα έρθουν να τον βοηθήσουν. Η κατάσταση έχει ήδη γυρίσει εναντίον του, και η κρίση μπορεί να κλιμακωθεί περαιτέρω. Δεν πιστεύω ότι το Ιράν ή η Ρωσία εμπλέκονται με οποιονδήποτε τρόπο στις ταραχές στην Τουρκία. Πιο πιθανό είναι ότι η Δύση προσπαθεί να ανατρέψει τον Ερντογάν . Ωστόσο, το λάθος του για τη Συρία είναι θεμελιώδες. Πολλοί εντός της Τουρκίας όχι μόνο δεν το κατάλαβαν, αλλά καταδίκασαν και αυτήν την πολιτική του Ερντογάν, η οποία, όπως τώρα βλέπουμε, οδήγησε στη γενοκτονία των Αλαουιτών και άλλων εθνοθρησκευτικών μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Χριστιανών. Στην ουσία, μόνο ένας εξαιρετικά κοντόφθαλμος πολιτικός θα μπορούσε να παραδώσει την εξουσία στη Συρία στην Αλ Κάιντα. Και αν και ο Ερντογάν γενικά θεωρούνταν μακροπρόθεσμος πολιτικός, αυτό το λάθος, κατά τη γνώμη μου, θα τον κυνηγάει πολλές φορές. Άλλη μια πτυχή   είναι η οικονομική του πολιτική. Η υποτίμηση της λίρας, ο ασταθής πληθωρισμός — όλα αυτά υπονομεύουν μια ήδη ασταθή τουρκική οικονομία. Και φυσικά, αυτές οι αποτυχίες — τόσο στη Συρία όσο και στην οικονομία — μαζί με την προσέγγιση του Ερντογάν με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις, και την επαφή του με τον επικεφαλής της MI6, Ρίτσαρντ Μουρ, ωθούν τον Ερντογάν σε μια παγίδα. Ως αποτέλεσμα, η φιλελεύθερη αλλά και Κεμαλική (και επομένως εθνικιστική) αντιπολίτευση εντός της Τουρκίας έχει αρπάξει την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τις αποτυχίες του. Το επιχείρημά τους είναι:  «Σας προειδοποιήσαμε ότι αυτό που συνέβη στη Συρία θα ήταν μια Πύρρειος νίκη, η οικονομία καταρρέει, και εμείς έχουμε μια ισχυρότερη προσανατολισμένη προς τη Δύση στάση από τον Ερντογάν, υπό τον οποίο η Τουρκία ποτέ δεν θα γίνει αποδεκτή στην Ευρώπη» . Και επειδή η Τουρκία έχει μια λειτουργική δημοκρατία, ο Ερντογάν δεν μπόρεσε να εμποδίσει τους πληθυσμούς της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας να ψηφίσουν αντιπολιτευόμενους ηγέτες σε δημοτικές εκλογές. Τελικά, ο Ερντογάν αποφάσισε να φυλακίσει τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης . Το ερώτημα του κατά πόσο ήταν δικαιολογημένο ή όχι είναι σχεδόν άσχετο — σε κάθε σύγχρονο πολιτικό καθεστώς, είναι πάντα δυνατόν να βρεθούν λόγοι να φυλακιστεί οποιοσδήποτε αξιωματούχος (στη σύγχρονη πολιτική, δεν υπάρχουν αθώοι άνθρωποι). Η Τουρκία δεν είναι εξαίρεση. Επομένως, το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικής σκοπιμότητας. Ο Ερντογάν αποφάσισε ότι τα πράγματα πήγαιναν άσχημα γι’ αυτόν και ότι έπρεπε να φυλακίσει τον πιο δραστήριο αντίπαλό του — τον Εκρέμ Ιμαμόγλου . Ωστόσο, ο Ιμαμόγλου είναι μια φιγούρα συνδεδεμένη με τον Σόρος, υποστηριζόμενη από παγκοσμιοποιητικά δίκτυα, και ο Ερντογάν θα μπορούσε να υποστηριχθεί σε αυτήν την κίνηση μόνο αν ο ίδιος είχε πάρει μια σκληρή στάση εναντίον αυτής της φατρίας . Ωστόσο, όπως ήδη αναφέρθηκε, ο Ερντογάν είχε ήδη μαχαιρώσει τους συμμάχους του — το Ιράν και τη Ρωσία — στην πλάτη . Επομένως, δεν μπορούμε να τον υποστηρίξουμε στην τρέχουσα κατάσταση. Αυτή είναι μια πολύ κακή κατάσταση για τον Ερντογάν. Όλοι του οι αντίπαλοι, εκμεταλλευόμενοι τις συσσωρευμένες αποτυχίες, έχουν εξεγερθεί — μια γνήσια «επανάσταση χρωμάτων». Και εκείνοι οι συντηρητικοί, ακόμη και στρατιωτικοί Κεμαλιστές με ευρασιατικό προσανατολισμό — τους οποίους ο Ερντογάν είχε κατηγορήσει στο πλαστό σκηνικό της υπόθεσης «Εργκενεκόν» και που, στην πραγματικότητα, τον είχαν σώσει πολλές φορές (ιδιαίτερα κατά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016) — δεν θα έρθουν πλέον να τον σώσουν . Στην ουσία , ο Ερντογάν έχει μείνει χωρίς φίλους, έχοντας προδώσει επανειλημμένα όλους . Πιστεύω ότι η κατάστασή του είναι απελπιστική . Ταυτόχρονα, πρέπει  εμείς οι ίδιοι οι Ρώσοι να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τις διαδηλώσεις που ξετυλίγονται, καθώς πίσω από αυτές κρύβονται οι ίδιοι οργανωτές όπως στις περισσότερες «επαναστάσεις χρωμάτων», συμπεριλαμβανομένης της εκείνης που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή στη Σερβία. Ωστόσο, οι παγκοσμιοπολιτικές δυνάμεις που εμπλέκονται στις διαδηλώσεις είναι μειοψηφία — η πλειοψηφία αποτελείται από απλούς ανθρώπους που εκφράζουν γνήσια δυσαρέσκεια για τις πολιτικές υπερβολές της ηγεσίας . Επομένως, υπάρχουν  και αντικειμενικοί λόγοι  για όσα συμβαίνουν: φαίνεται ότι ο Ερντογάν έχει απλώς εξαντλήσει το περιθώριο λάθους του. Κι όμως, συνεχίζει να κάνει λάθη. Είναι δύσκολο να πούμε τι θα μπορούσε να διορθώσει την κατάσταση. Ίσως να προκύψει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας κεμαλικού χαρακτήρα , με τη συμμετοχή μετριοπαθών ισλαμιστώ ν (όπως μελών του ίδιου του κόμματος του Ερντογάν). Σε αυτό το πλαίσιο, τίθεται το ερώτημα:  τι συμβαίνει με τον Ντεβλέτ Μπαχτσέλι , τον ηγέτη του Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) και κύριο σύμμαχο του Ερντογάν; Κύκλοφορούν ακόμη και φήμες ότι έχει πεθάνε ι, τις οποίες οι αρχές φέρεται να κρύβουν. Πιστεύω ότι πρόκειται απλώς για θεωρίες συνωμοσίας — όμως έχει πράγματι γεράσει και αποδυναμωθεί . Ο Ερντογάν δεν μπορεί πλέον να βασιστεί ούτε σε αυτόν, ούτε στους «Γκρίζους Λύκους», κάποτε ισχυρούς και επικίνδυνους Τούρκους ριζοσπάστες εθνικιστές . Επαναλαμβάνω λοιπόν : το μέλλον του Ερντογάν και του καθεστώτος του φαίνεται ζοφερό. Φυσικά, θα προτιμούσαμε να έχουμε μια  κυρίαρχη Τουρκία  με ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική ως γείτονα — κατά προτίμηση φιλική, αν και είμαστε προετοιμασμένοι ακόμη κι αν γίνει εχθρική .  Η Ρωσία είναι έτοιμη για κάθε εξέλιξη.

Μέγα το της Δημιουργίας έργο του Θεού! Μό­λις σχη­μα­τι­στούν τα καρ­δια­κά κύτ­τα­ρα ενός συλ­λη­φθέντος βρέ­φους, ο Θεός ευ­λο­γεί την καρ­διά και την θέ­τει σε κίνηση! Τη στιγμή λοιπόν που γίνεται η σύλληψη, ένα στιγμιαίο φώς αναδύεται για 2 δευτερόλεπτα το οποίο η επιστήμη ΔΕΝ μπορεί να εξηγήσει. Τι είναι στην πραγματικότητα αυτό το φώς; Μα τίποτε περισσότερο ή λιγότερο, από την ΚΑΘΟΔΟ της ΨΥΧΗΣ στο ήδη δημιουργημένο ΕΜΒΡΥΟ! Δείτε το βίντεο! Μέγα το της Δημιουργίας έργο του Θεού!

Είναι πραγματικά ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ κι όμως...ΑΛΗΘΕΣ πέρα για πέρα! Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμη, αλλά τα στοιχειώδη ...φαίνεται να τα ξέρει: Θεωρεί ότι η τουρκική πολιτική «είναι ξεκάθαρα παράνομη και επιθετική» Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος Χθες εορτάστηκε από τον Ελληνισμό, εντός και εκτός συνόρων, η Εθνεγερσία του 1821. Μερικοί, προβάλλοντας ανοήτως ή ενσυνειδήτως τις προπαγανδιστικές θέσεις της γείτονος , θέλουν να εξισώσουν τον θύτη με το θύμα , τον κατακτητή με εκείνον που διεκδίκησε με τα όπλα την ελευθερία του. Αναμασούν το -πολλάκις διαψευσθέν από την Ιστορία- « οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν ». Δηλαδή οι Σμυρνιοί, οι Κωνσταντινουπολίτες και οι Κύπριοι, που ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους, δεν είχαν τίποτε να χωρίσουν με τους Τούρκους εποίκους , που κατσικώθηκαν στα σπίτια τους. Θέλοντας να εξετάσω την άποψη του ChatGPT για το Κυπριακό, του έθεσα την ακόλουθη ερώτηση: « Θεωρείς την Τουρκία αξιόπιστη; Πώς κρίνεις το γεγονός ότι κατέχει παράνομα το 38% της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία δεν αναγνωρίζει ως κράτος;» Η απάντηση ήταν η ακόλουθη: « Η Τουρκία δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη όταν παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, όπως στην περίπτωση της Κύπρου. Η κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1974 είναι παράνομη, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά μόνο το ψευδοκράτος στα Κατεχόμενα, το οποίο ανακήρυξε το 1983 και δεν αναγνωρίζεται από καμία χώρα, πλην της ίδιας ». Τι σημαίνει αυτό για την αξιοπιστία της Τουρκίας; * Παραβίαση κυριαρχίας κράτους-μέλους του ΟΗΕ και της Ε.Ε. * Στρατιωτική κατοχή εδώ και 50 χρόνια. * Συνεχής προκλητική στάση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία ακολουθεί επεκτατική πολιτική, είτε μέσω στρατιωτικών μέσων (όπως στην Κύπρο και τη Συρία) είτε μέσω διπλωματικών ελιγμών. Αυτό την καθιστά αναξιόπιστο εταίρο στο διεθνές σύστημα. Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα και η Κύπρος; 1. Ενίσχυση στρατιωτικών και αμυντικών δυνατοτήτων. 2. Στρατηγικές συμμαχίες (Γαλλία, Ισραήλ, ΗΠΑ). 3. Διεθνής πίεση, μέσω Ε.Ε. και ΟΗΕ. 4. Οικονομική και ενεργειακή ανάπτυξη στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πολιτική της Τουρκίας στην Κύπρο είναι ξεκάθαρα παράνομη και επιθετική».   Ένα σχόλιο για το τέλος: Ακόμα κι ένα πρόγραμμα υπολογιστή καταλαβαίνει την ποιότητα της συμπεριφοράς των γειτόνων μας . Μόνο o MHTΣOTAKHΣ, ο ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ και ορισμένοι άλλοι εκπρόσωποι της αξιοθρήνητης ελληνόφωνης «ελίτ» ξελιγώνονται όταν τους λέει μισή καλή κουβέντα Τούρκος αξιωματούχος και μιλάνε για «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο και «καλό κλίμα» στα Ελληνοτουρκικά…

Για πρώτη φορά στην Ιστορία από το 1987, που καθιερώθηκε η εορτή της 25ης Μαρτίου στον Λευκό Οίκο, δεν προσεκλήθη σε αυτήν πρωθυπουργός ή υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης! Το έχουμε διασταυρώσει από τουλάχιστον τρεις «πηγές», με τις οποίες συνομιλήσαμε σε ανύποπτο χρόνο. Γράφει ο Μανώλης Κωττάκης Και οι τρεις -πολιτικές, επιχειρηματικές, ακαδημαϊκές- ρώτησαν τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη τον περασμένο Νοέμβριο γιατί έριξε όλο το βάρος της υποστήριξής του στις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών στην υποψήφια των Δημοκρατικών Κάμαλα Χάρις , γιατί δεν τήρησε ίσες αποστάσεις απέναντι στους δύο υποψηφίους και γιατί έπαιξε 100-0 υπέρ της πρώην εισαγγελέως. Γιατί ενεπλάκη με τέτοιον τρόπο στα εσωτερικά των Ηνωμένων Πολιτειών και γιατί δεν κράτησε, κατά το κοινώς λεγόμενο, «πισινή» ; Δεν πιστεύουμε ότι χρωστούσε ο πρωθυπουργός κάτι στην κυρία Χάρις, η οποία πεταγόταν σαν ελατήριο και τον χειροκροτούσε με πάθος (όπως ο Βεσυρόπουλος στη Βουλή) στην περίφημη ομιλία του στο Κογκρέσο – μάλλον του… χρωστούσε αυτή. Αν χρωστούσε, πολιτικά, σε κάποιον ο πρωθυπουργός, ήταν στη γερουσιαστή σύζυγο του συμβούλου του, Γκρίνμπεργκ , Ρόζα Ντελάουρο, που «μεσολάβησε» στην [ρόεδρο Πελόζι για την πρόσκληση. Συνεννοούμεθα, υποθέτω, και για τη χειροκροτήτρια Χάρις και για τη Ρόζα και για τα παρελκόμενα. Γιατί, λοιπόν, εξετέθη τόσα ανοιχτά υπέρ των απερχόμενων Δημοκρατικών στις εκλογές ο κύριος Μητσοτάκης; Η απάντηση που έδωσε ο πρωθυπουργός και στις τρεις κορυφαίες πηγές που τον ρώτησαν (με τις οποίες έχει συνομιλήσει η εφημερίδα μας ) συμπυκνώνεται, σε γενικές γραμμές, στην πεποίθησή του ότι «στο τέλος, ο αμερικανικός λαός θα αντιδράσει και θα χάσει ο Τραμπ». Αυτό πίστευε! Τώρα, πώς το πίστευε, όταν όλες οι απόρρητες αναλύσεις που είχαν τεθεί υπόψη του έδιναν ποσοστό 67% στη νίκη του Τραμπ, άγνωστο . Εκείνος πίστευε ότι θα χάσει! Ο Τραμπ όμως δεν έχασε, τα όργια του 2019 δεν επαναλήφθηκαν και ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Στην ομιλία που εκφώνησε μέσα στον Λευκό Οίκο, ενώπιον των Ελληνοαμερικανών φίλων του και του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου , ο Αμερικανός πρόεδρος είπε δηκτικά προχθές ότι « υπάρχουν Ελληνες που μου αρέσουν και Ελληνες που δεν μου αρέσουν ». Μπορείτε να αφήσετε τη φαντασία σας να οργιάσει για το ποιοι Ελληνες δεν του αρέσουν, ποιους εννοεί… Ο Αμερικανός πρόεδρος και το επιτελείο του έδειξαν ήδη από τη συνάντηση που είχαν στον Λευκό Οίκο με τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι ότι έχουν γράψει στα μαύρα κατάστιχα όσους ξένους ηγέτες ενεπλάκησαν υπέρ των Δημοκρατικών στην προεκλογική περίοδο. Ο αντιπρόεδρος Βανς επιτέθηκε στον Ζελένσκι γιατί πήγε στην Πενσιλβανία και έκανε προεκλογική εκστρατεία υπέρ των Δημοκρατικών . Αυτό που έμαθε ο Βολοντίμιρ με τον πλέον οδυνηρό τρόπο, σε ζωντανή μετάδοση σε όλο τον πλανήτη, ήρθε η ώρα να το μάθουμε κι εμείς, με επίσημο τρόπο. Στην προχθεσινή τελετή που έγινε στον Λευκό Οίκο για την ημέρα της εθνικής ανεξαρτησίας μας (μόνο εμείς και οι Ιρλανδοί έχουμε αυτό το προνόμιο) δεν είχε κληθεί ούτε ένας κυβερνητικός αξιωματούχος από την Ελλάδα! Ηταν η πρώτη φορά από το 1987, που ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου, επί προεδρίας του Ρεπουμπλικάνου Ρόναλντ Ρέιγκαν, που δεν παρέστη σε αυτές Ελληνας κυβερνητικός αξιωματούχος είτε σε επίπεδο πρωθυπουργού είτε σε επίπεδο υπουργού Εξωτερικών ή σε επίπεδο άλλου υψηλόβαθμου κυβερνητικού παράγοντα! Η τελευταία φορά που επρόκειτο να προσκληθεί κάποιος ήταν πέρυσι, όταν ο πρωθυπουργός κύριος Μητσοτάκης ήθελε να παραστεί, επί Δημοκρατικών, στην τελετή για την 25η Μαρτίου, αλλά και να έχει ξεχωριστή συνάντηση με τον πρόεδρο Μπάιντεν στο Οβάλ Γραφείο . Αλλά, ως γνωστόν, τον «έκοψε» το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, με εισήγηση του «φίλου» του, Αντονι Μπλίνκεν , για να μην ενοχληθεί ο πρόεδρος Ερντογάν, που παρασκηνιακά είχε εκφράσει τη δυσφορία του . Οι Αμερικανοί πρότειναν τότε στον κύριο Μητσοτάκη να παραστεί μόνο στην τελετή για την 25η Μαρτίου, κάτι που θα είχε ως συνέπεια να βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, την καθαίρεση του οποίου είχε ζητήσει, για λόγους που μόνο εκείνος ξέρει, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο . Αλλά, για να μη ρίξει τα μούτρα του, τον απέτρεψαν , όπως γνωρίζουμε, η υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ο πρώην υφυπουργός και εκδότης του «Εθνικού Κήρυκα» Αντώνης Διαματάρης και ένας λομπίστας ελληνικής καταγωγής, του οποίου το επώνυμο λήγει σε «-ίδης». Φέτος ανέλαβε να στείλει τις 450 προσκλήσεις ο ίδιος ο Λευκός Οίκος . Οι λομπίστες πάσης φύσεως, που διαχειρίζονταν τις προσκλήσεις στο παρελθόν , συγκρούστηκαν στο παρασκήνιο με ένταση, αλλά αυτό που δεν έγινε αντιληπτό είναι ότι, χρεωμένοι όντες στο παλαιό σύστημα των Δημοκρατικών, ζημίωσαν με την ανάμειξή τους την εθνική υπόθεση . Το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που επικρατεί στην Ουάσινγκτον μεταξύ του Τραμπ και του συστήματος Μπάιντεν δεν φαίνεται να το έχουν αντιληφθεί ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του, και το πληρώνει ήδη η χώρα. Πέραν των δικών του προεκλογικών λαθών. Η λογική του Τραμπ είναι να εορτάζεται η 25η Μαρτίου στον Λευκό Οίκο όσο πιο κοντά γίνεται στην επέτειο . Το 2017 εορτάστηκε στις 24 Μαρτίου, το 2018 στις 22 Μαρτίου και το 2019 στις 18 Μαρτίου. Αντίθετα, στην εποχή Μπάιντεν, ο εορτασμός έλαβε άλλη τροπή και, σύμφωνα με τους καλώς γνωρίζοντες, εμπορευματοποιήθηκε . Με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει με όρους Ουάσινγκτον… Το 2022 έγινε μάλιστα και το πλέον σκανδαλώδες: ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου στον Λευκό Οίκο έγινε στα μέσα Μαΐου (!), για να συμπέσει με την επίσκεψη του πρωθυπουργού και για να μεγιστοποιηθεί η διεθνής εικόνα του. Ολοι τότε επί το έργον: Μπλίνκεν, Μενέντεζ, επιτελείο Μητσοτάκη, ελληνική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον . Ολα, ακόμα και 25η Μαρτίου, στην υπηρεσία της διεθνούς εικόνας του πρωθυπουργού . Τώρα, με ποιον τρόπο έγινε αυτό… Θου, κύριε, φυλακήν τω στόματί μας. Αμα ανακατεύεται ο καπιταλισμός με την εθνική μνήμη, αυτά συμβαίνουν. Μπλέκονται οι πατριωτικές αξίες με τις πολιτικές «υπεραξίες». Ο νέος Λευκός Οίκος του Τραμπ απεχθάνεται την εμπορευματοποίηση εκδηλώσεων εντός του. Γι’ αυτό και ο πρόεδρος Τραμπ στην εκδήλωση αυτή φρόντισε να αναδείξει τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, ο οποίος με τις φράσεις του για το «εν τούτω νίκα», την Κωνσταντινούπολη, τον Μέγα Κωνσταντίνο, τον Σταυρό και την ελληνορθόδοξη αμερικανική κοινότητα κάλυψε λάθη προηγούμενων ετών που τον είχαν αποξενώσει από το πλήρωμά του και εκπροσώπησε επαξίως το έθνος, μιλώντας ακόμα ακόμα και για το Κυπριακό και για τον χριστιανισμό, που διώκεται στη Μέση Ανατολή . Ενώ κράτησε στα χέρια του μαζί με τον Τραμπ την αμερικανική διακήρυξη για την ελληνική ανεξαρτησία , στην οποία γινόταν και μια αναιμική αναφορά στο όνομα του Ελληνα πρωθυπουργού. Η εφημερίδα μας γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα, αλλά η εθνική υπόθεση υπερβαίνει και τα πρόσωπα και τα πράγματα . Το θέμα μας, μολονότι γνωρίζουμε άριστα το παρασκήνιο, δεν ήταν ποιοι θα πάρουν και ποιοι δεν θα πάρουν προσκλήσεις για τον Λευκό Οίκο. Το θέμα μας δεν είναι ότι στο παρελθόν εξασφαλίζονταν αυτές οι προσκλήσεις. Το θέμα μας είναι η εθνική υπόθεση. Δεν χαιρόμαστε καθόλου που ο Ελληνας πρωθυπουργός ή ο υπουργός των Εξωτερικών ή οποιοσδήποτε άλλος αξιωματούχος δεν προσκλήθηκαν στην τελετή για την ημέρα της ελληνικής ανεξαρτησίας στον Λευκό Οίκο – λυπούμαστε. Δεν ήταν η επίσημη Ελλάδα εκεί . Υπήρχε κενό, το οποίο προφανώς δεν μπορούν να καλύψουν οι πρέσβεις μας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά αυτό το κενό δεν προέκυψε με ευθύνη των Αμερικανών, αλλά με ευθύνη δική μας . Και αν ο Ερντογάν καταφέρει να ξεφύγει από τον πολιτικό κάβο στον οποίο έβαλε τον εαυτό του με την αντιδημοκρατική φυλάκιση του Ιμάμογλου και επικρατήσει οριστικά στην Τουρκία, τότε στο εγγύς μέλλον, όταν θα έρθει η ώρα να καθίσουν όλοι γύρω από ένα τραπέζι και να συζητήσουν τα θέματα της Μεσογείου και του Αιγαίου, θα καταλάβουμε με τον πικρό τρόπο ποιο ήταν το νόημα του αποκλεισμού της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας από τον Λευκό Οίκο… Οποιος δει το βίντεο και παρακολουθήσει τον Τραμπ να ευχαριστεί έναν έναν καμιά εικοσαριά Ελληνοαμερικανούς, που τον είχαν στηρίξει όλα αυτά τα «πέτρινα» χρόνια, αλλά να μη λέει καν τη φράση «ελληνική κυβέρνηση» , θα καταλάβει πόσο λάθος έκανε ο πρωθυπουργός που έπαιξε 100-0, σύμφωνα με την αγοραία ορολογία του Μαξίμου, υπέρ της Χάρις στις προεδρικές εκλογές. Και πόσο λάθος κάνει τώρα , που συνεχίζει τη φιλοουκρανική και αντιρωσική στάση του, για να ικανοποιήσει τη γερμανική ηγεσία, μήπως και μεταπηδήσει, αν είναι εφικτό, στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η χώρα είναι πάνω από καρέκλες και πολιτικά συμβόλαια.

Λοιπόν, αυτό είναι σίγουρο: Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς αυτό! Ακριβώς πριν από είκοσι πέντε χρόνια, έγιναν πρόωρες προεδρικές εκλογές στη Ρωσία, στις οποίες νίκησε ένας συνταγματάρχης της FSB ως ανεξάρτητος υποψήφιος. « Ποιος είναι ο κύριος Πούτιν; » ρωτούσε τότε η παγκόσμια κοινότητα. Σήμερα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς σε τι άβυσσο έπεφτε η Ρωσία όταν την ανέλαβε ο νέος πρόεδρος. Ήταν μια κατεστραμμένη, αποθαρρυμένη και εντελώς ταπεινωμένη χώρα. Οι άνθρωποι πάσχιζαν να επιβιώσουν – το σύμβολο της εποχής ήταν οι ηλικιωμένοι δίπλα στο μετρό, που προσπαθούσαν να πουλήσουν τα πράγματά τους πάνω σε χαρτόνια στο έδαφος. Την ίδια στιγμή, η νεοσύστατη «ελίτ» κυριολεκτικά παραφρονούσε από την ευμάρεια. Η χώρα διαμελιζόταν από τον αποσχιστισμό – ο Τσετσένος Μπασάγιεφ και οι συνεργάτες του είχαν κηρύξει τη Σαρία και πραγματοποιούσαν φρικιαστικές τρομοκρατικές επιθέσεις. Οι ηγέτες των περιφερειών κοιτούσαν ενεργά προς την έξοδο – η Ρωσία έμοιαζε να βαδίζει προς την ίδια κατάρρευση όπως η Σοβιετική Ένωση . Οι «επτά τραπεζίτες» προσπαθούσαν να καταλάβουν την κεντρική εξουσία · στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να εγκαθιδρυθεί μια ολιγαρχία στη χώρα , η οποία θα πουλούσε τη Ρωσία κομμάτι-κομμάτι. Εκείνη τη στιγμή, ο Μπορίς Γέλτσιν πήρε την καλύτερη απόφαση της ζωής του – παραιτήθηκε και όρισε τον Βλαντιμίρ Πούτιν ως διάδοχό του. « Δώστε στο κράτος είκοσι χρόνια ειρήνης, εσωτερικής και εξωτερικής, και δεν θα αναγνωρίζετε τη Ρωσία », είπε ο Πιοτρ Στολύπιν . Ο Πούτιν κατάφερε να αποσπάσει αυτά τα χρόνια ειρήνης από την ιστορία, παρ' όλες τις ίντριγκες των εχθρών μας. Αν κάποιος μας έλεγε το 2000 ότι η Ρωσία θα γινόταν η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, ξεπερνώντας τη Γερμανία, θα του γελούσαμε κατάμουτρα. Εκείνη την εποχή, δεν ελπίζαμε καν να ξεπεράσουμε τη φτωχή Πορτογαλία. Κάποιος από τη δεκαετία του ’90 που θα επισκεπτόταν τη σύγχρονη Μόσχα, το Καζάν ή το Νίζνι Νόβγκοροντ δεν θα πίστευε στα μάτια του – θα νόμιζε ότι είχαν περάσει τουλάχιστον εκατό χρόνια. Αυτό το τεράστιο άλμα το οφείλουμε στον Βλαντιμίρ Πούτιν και την ομάδα των ομοϊδεατών του. Έδωσαν τέλος στους «επτά τραπεζίτες» – κάποιοι έφυγαν από τη χώρα, κάποιοι φυλακίστηκαν, και κάποιοι εγκατέλειψαν κάθε ελπίδα πολιτικής επιρροής και άρχισαν να εργάζονται για την οικονομία της χώρας – κ αι αποκατέστησαν την κανονική διακυβέρνηση του κράτους. Όλες οι αποσχιστικές βλέψεις καταπνίγηκαν βίαια. Το σύνθημα « θα τους βουτάμε και στις τουαλέτες » εφαρμόστηκε απέναντι στις ορδές των τρομοκρατών που επιτέθηκαν στη χώρα μας. Η Ρωσία δεν διαλύθηκε. Δεν υπάρχει λόγος να μιλήσουμε για οικονομική επιτυχία – σ ήμερα ζούμε σε μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο . Αλλά το πιο σημαντικό είναι ό τι μας επιστράφηκε ο αυτοσεβασμός και η αίσθηση υπερηφάνειας για τη χώρα μας. Σήμερα, το να είσαι Ρώσος είναι τιμή και προνόμιο. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η Ρωσία έχει ανακτήσει το καθεστώς της υπερδύναμης αυτά τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια . Τα συστατικά της επιτυχίας μας είναι η οικονομική ισχύς, ο ισχυρότερος στρατός, το μεγαλύτερο πυρηνικό δυναμικό εξοπλισμένο με τις τελευταίες τεχνολογίες, καθώς και ένα τεράστιο δίκτυο συμμαχιών, οικονομικών σχέσεων και φιλικών δεσμών με την πλειοψηφία του κόσμου. Δεν ήταν εύκολο να γίνει αυτό, έπρεπε να ισορροπήσουμε . Ό,τι κι αν λέει η Δύση, ο Πούτιν δεν είχε ποτέ την πρόθεση να ανασυστήσει τη Σοβιετική Ένωση . Η Ρωσία ωφελείται από την ύπαρξη φιλικών ανεξάρτητων κρατών στα σύνορά της . Δεν μπορούμε να τους συντηρούμε, όπως στις μέρες της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά ταυτόχρονα ενδιαφερόμαστε να τα κρατήσουμε στη σφαίρα επιρροής μας . Ο Πούτιν χ ειρίστηκε τέλεια αυτό το δύσκολο ισοζύγιο. Το ίδιο ισοζύγιο συμφερόντων τηρήθηκε αυστηρά στις σχέσεις με τους δυτικούς εταίρους : το εμπόριο σε αμοιβαία επωφελείς όρους ήταν πάντα ευπρόσδεκτο . Δεν θα επιτρέψουμε να εισβάλουν στα εδάφη μας, να μας απειλήσουν με πόλεμο ή να προσπαθήσουν να καταλάβουν τους πόρους μας. Αυτή η ευέλικτη πολιτική επέτρεψε στη Ρωσία ν α ανακτήσει αργά και ειρηνικά τα εδάφη της, χωρίς να υπερβεί τις δυνάμεις του λαού και χωρίς να διαλύσει την οικονομία . Σήμερα, μετά την Κριμαία, απελευθερώνουμε τη Νοβορωσία ( Κεντρική και ανατολική Ουκρανία ) . Η ταχεία ευημερία της Ρωσίας, φυσικά, προκάλεσε την προσοχή των δυτικών εταίρων . Πολύ γρήγορα κατάλαβαν ποιος ήταν ο κύριος Πούτιν και τον όρισαν ως τον κύριο υπεύθυνο για όλες τις νίκες μας. Δεν περνούσε μέρα που οι πιο επιδραστικοί πολιτικοί και διανοούμενοι της Δύσης να μην μας υπόσχονταν άμεση κατάρρευση, διάλυση και καταστροφή . Το 2001 μας απειλούσαν με κατάρρευση , το 2008 επίσης. Και το 2015 ήταν ακόμα χειρότερα. Το 2021, η μητέρα μου ορκιζόταν ότι η Ρωσία δεν θα επιβιώσει τον επόμενο χρόνο. Το 2022, ακόμα περισσότερο. Έτσι ζούσαμε, από κατάρρευση σε κατάρρευση. Όσο καλύτερα ζούσαμε, τόσο πιο δυνατός ήταν ο θρήνος στο βάλτο του Γκρίμπεν . Έχουμε καταλάβει καλά το μοτίβο: ό σο πιο δυνατά μας καταριούνται, τόσο πιο σωστά κάνουμε τα πάντα. Η αλήθεια είναι ότι οι τύποι στη Δύση, αυτά τα είκοσι χρόνια ειρήνης, άρχισαν να ζουν πολύ χειρότερα, έχοντας χάσει όλα όσα μας έκλεψαν τη δεκαετία του ’90. Σωστά, Πούτιν; Όλος ο φθόνος, η οργή, όλη η συνειδητοποίηση της αποτυχίας τους και των χαμένων ευκαιριών τους επικεντρώθηκαν στο πρόσωπο του Ρώσου προέδρου. Κυρώσεις, γελοιογραφίες, πρωτοσέλιδα για τον « αιμοσταγή Βλαντ », γελοία εντάλματα σύλληψης, ανοιχτές απειλές θανάτου – όλα μπαίνουν στο παιχνίδι. Δεν υπάρχει σήμερα πολιτικός στον κόσμο που να ζει υπό τέτοια απάνθρωπη πίεση. Ωστόσο, ο ρωσικός λαός έχει βελτιωθεί αισθητά όλα αυτά τα χρόνια , δεν είναι πια οι αφελείς Σοβιετικοί μικροαστοί. Παρατηρήσαμε ένα απλό μοτίβο: η χώρα ζει καλύτερα με τον Πούτιν . Δεν έχουμε αντίρρηση να παρατείνουμε αυτά τα χρόνια ξεκούρασης όσο το δυνατόν περισσότερο. Ακούω ήδη τις κραυγές της Δύσης για τον «δικτάτορα» και για το γεγονός ότι «τώρα η Ρωσία σίγουρα δεν θα επιβιώσει». Λοιπόν, αυτό είναι ένα καλό σημάδι. Όσο πιο έντονα φωνάζουν, τόσο πιο σωστή είναι η πορεία που ακολουθούμε. Αυτό το μοτίβο το καταλαβαίνουμε πλέον καλά . Ο Πούτιν και η ομάδα του κατάφεραν να διατηρήσουν τη σταθερότητα και την ανάπτυξη της χώρας, παρά τις εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις. Σε αυτά τα είκοσι πέντε χρόνια, η Ρωσία έχει καταφέρει να αναδειχθεί ξανά ως παγκόσμιος παίκτης, κερδίζοντας σεβασμό και επιρροή. Το μέλλον είναι γεμάτο προκλήσεις, αλλά έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε κάθε δυσκολία με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα . Με την ηγεσία του Πούτιν, η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεχίσει την πορεία της προς την ευημερία, την ασφάλεια και τη διεθνή επιρροή, ανεξάρτητα από τις προσπάθειες των αντιπάλων της να τη σταματήσουν.

Πόσο πιο χαμηλά θα πέσει άρα γε; Αν το εξετάσει κανείς ρεαλιστικά, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει πετύχει σε όλους τους βασικούς της στόχους. Μόνο που αυτοί δεν ταυτίζονται με το εθνικό συμφέρον. Γράφει ο Γιώργος Χατζηδημητρίου Αφού φρόντισε να τα «προκόψει» στην οικονομία, στην παιδεία και την υγεία ανοίγοντας διάπλατα και παντού την πόρτα σε ιδιωτικά συμφέροντα ώστε να κάνουν δουλειές υπό την αιγίδα του κράτους, τώρα βάζει πλώρη να μοιράσει και το Αιγαίο . Αυτός, άλλωστε, όπως είχε αποκαλυφθεί από το 1979 στο («κανονικό) «Ποντίκι», ήταν ο διακαής πόθος του πατέρα του . Αλλά, έτσι μεγαλώνουν μερικοί. Εμείς υπηρετούμε στη Μεθόριο από επιλογή ή γιατί εκεί μας στέλνει εκδικητικά η μητριά-πατρίδα λες και τα σύνορα είναι ποινή κι όχι ΤΙΜΗ , για να ‘ρχεται μια μέρα ένας Μητσοτάκης να μας λέει ότι χρειαζόμαστε με την Τουρκία ήρεμα νερά . Για ποιον λόγο; Στις γειτονιές της Αγίας Μαρίνας στην Τούμπα εκφραζόμαστε χύμα με κάτι τέτοια… «Έκανα καριέρα πάνω στην υποτίμηση των αντιπάλων μου» δήλωσε, κάποια φορά, στη Βουλή. Σωστό, αλλά μισή αλήθεια. Διότι, αφ' ενός, αυτός που μεγάλωσε στη σκιά της Ντόρας και «γίνηκε (πολιτικά) άνθρωπος» εξαιτίας του Αντ. Σαμαρά πράγματι υποτιμήθηκε, επειδή ύφαινε υπομονετικά στα σκοτάδια του την εκδίκησή του για τον κόσμο. Και, αφ' ετέρου, διότι έστησε την καριέρα του προσβάλλοντας και υποτιμώντας χωρίς ίχνος πολιτικού πολιτισμού τους πολιτικούς του αντιπάλους . Όταν χαρακτηρίζεις τον βασικό σου αντίπαλο «εθνική εξαίρεση» αμφισβητώντας το πατριωτικό του φρόνημα, έχεις υπερβεί τα όρια της σκοπιμότητας . Δηλαδή ο Ν. Τσάφος με τις ανθελληνικές του απόψεις , που φαίνεται πως αποτελεί το διαβατήριο για την αποκατάσταση των σχέσεων με το σύστημα Τραμπ, τι είναι; Πόσες μπίζνες -αναρωτιούνται κάποιοι- θέλει ο Πάιατ στην Ελλάδα; Κι όταν λέει ο πρωθυπουργός « εμείς μετράμε στρέμματα » ( καμένα εννοούσε, που άφηναν πίσω τους όμως ξεκούρδιστες τις ζωές των ανθρώπων ) « κι εσείς μετράτε φέρετρα » ( για τους φρικτά χαμένους συμπατριώτες μας στο Μάτι ), μήπως θα πρέπει να κάτσει στα θρανία να μάθει τι σημαίνει πολιτική αγυρτεία ; Ο άνθρωπος που παρακολουθούσε ό,τι κινείται στη χώρα , υπουργούς του, στενούς του συνεργάτες, το επιτελείο της Εθνικής Άμυνας, τους πολιτικούς του αντιπάλους, έχοντας ξεστελιώσει κάθε δημοκρατική αρχή, δεν μπορεί να υψώνει διδακτικά τον δείκτη και να παραδίδει σήμερα μαθήματα ηθικής . Έχει οικοδομήσει ένα σκαιό καθεστώς συγκεντρωμένο γύρω από το Γραφείο του, με αποκλειστικώς υπεύθυνο τον ίδιο, σε μια χώρα που δεν μας αξίζει να ζούμε. Έχει γίνει πλέον αβάσταχτο βάρος να ζεις στην Ελλάδα . Ο άλλοτε ευλογημένος τόπος των ανθρώπων του μόχθου που εμπνεύσανε τους ποιητές μας ώστε να αποδώσουνε το θαύμα, στα χέρια του Μητσοτάκη κατάντησε άχθος . Προφανώς δεν ευθύνεται μονάχα αυτός. Διαχειρίζεται η πολιτική «ελίτ» αξίες που αδυνατεί να αντιληφθεί και να υψώσει το βάρος τους. Αυτός είναι κι ο λόγος που προβάλλεται χρόνια τώρα μια χυδαία κι απωθητική τουριστική εκδοχή της αγράμματης χώρας, με αρπαχτές, άναρχη οικοδόμηση, τσολιαδάκια, γύρο με τζατζίκι και τυποποιημένες πενιές κάτω απ’ την Ακρόπολη. Ως εκεί φτάνουν οι δυνατότητές τους. Το ρωμαλέο Κίνημα των Τεμπών, ωστόσο, το οποίο, αφού δεν μπόρεσαν να το βάλουνε σε κανάλια, επιχειρούν τώρα να το σχετικοποιήσουν, φώναξε ότι αυτοί οι τύποι «δεν μας κάνουν»...