Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Ενώ ο Μητσοτάκης ...ωρύεται (δήθεν, επειδή το θέλουν τα...συντρόφια του) εναντίον του Τράμπ, ο περίφημος Κώστας Αγοραστός, αυτός που έβριζε και χτύπησε υπάλληλο του αεροδρομίου, δικάστηκε από...την αδελφή της δικηγόρου του! ΕΛΕΟΣ ΠΛΕΟΝ! Αν υπάρχει στη γη στην οικουμένη ένας πρωθυπουργός που να είναι ΠΙΣΤΠΟΙΗΜΕΝΑ ΗΛΙΘΙΟΣ, αυτός έχει το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη! Κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου προχθες, για πρώτη φορά δημοσίως μίλησε για « διακηρύξεις και πρωτοφανείς εξαγγελίες για γεωστρατηγικές μεταβολές και αλλαγές στις ζώνες επιρροής» στρεφόμενος εμμέσως ...κατά του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ Ντ.Τραμπ!!! Μόνο μια ρητορική ερώτηση λαϊκής έκφρασης χωράει δίπλα σε αυτό το απίστευτο ατόπημα: -Ρε, πας καλά; Είναι ξεκάθαρο ότι αναφέρεται στις δηλώσεις του Ν.Τραμπ για απόκτηση της Γροιλανδίας και της Διώρυγας του Σουέζ από τις ΗΠΑ και ενσωμάτωση του Καναδά στην αμερικανική επικράτεια ως μία νέα πολιτεία (ή ως πολλές πολιτείες καθώς πρόκειται για μία πολύ μεγάλη χώρα). Την δήλωση αυτή την έκανε στην εισαγωγική του τοποθέτηση στο υπουργικό συμβούλιο, ενώ ταυτόχρονα προχώρησε εμμέσως, καθώς δεν κατονόμασε, σε επίθεση κατά του Έλον Μασκ, στενού συνεργάτη του νέου Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Με λίγα λόγια ο πρωθυπουργός επέλεξε δημοσίως να ταχθεί «απέναντι» στον μετά τις 20 Ιανουαρίου (σε εννέα ημέρες) νέο Αμερικανό πρόεδρο! Συγκεκριμένα είπε: «Βρισκόμαστε σε ένα τοπίο που δεν το σκιάζουν μόνο διακηρύξεις και πρωτοφανείς εξαγγελίες για γεωστρατηγικές μεταβολές και αλλαγές στις ζώνες επιρροής αλλά και σε ένα πρωτόγνωρο σκηνικό όπου παγκόσμιοι οικονομικοί παράγοντες διεκδικούν ρόλο διαμορφωτή κοινής γνώμης σε πολλές χώρες». Ενοχλημένος μάλιστα για την αλλαγή στάσης του Facebook, το οποίο δεν θα επιτρέπει πλέον την ύπαρξη «αυτοκρατορικών λογοκριτών» που θα λένε στον κόσμο τι να διαβάζει και τι όχι, μίλησε για μία « ακόρεστη κατανάλωση fake news» που πολιορκεί τον δυτικό πολιτισμό και τον ορθό δημοκρατικό λόγο! Προφανώς κατά την γνώμη του, δημοκρατία υπάρχει μόνο αν ακούγονται και διαδίδονται απόψεις σύμφωνες με τις δικές του, ή εκθειάζουν τις πολιτικές του ιδίου και του επικρατούντος μέχρι πριν την εκλογή Τραμπ, διεθνούς πολιτικού συστήματος. Σε αυτό το σημείο αναφέρθηκε στον Έλον Μασκ (πλαγίως): «Αυτοί οι παράγοντες προσπαθούν να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις και αυτό απασχολεί και την Ε.Ε. σε ανώτατο επίπεδο» (Σε πονάει Κτήνος και σε τσούζει το ότι τώρα κάνουν...κουμάντο οι λογικοί, ε;) Το Κτήνος φυσικά, όπως και οι ομοϊδεάτες του στην Ευρώπη ανησυχούν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο για το γεγονός ότι χάνεται «ο πόλεμος του ελέγχου της πληροφόρησης» ! Κ.Αγοραστός: Τον δίκασε η… αδερφή της δικηγόρου του! Δεν ζήτησε εξαίρεση όπως απαιτεί ο νόμος Ο Κώστας Βαξεβάνης και το Documento του, αξίζει τα ...ρισπέκτ ολονών μας. Μπορεί τόσο το ιστολόγιο μας, όσο κι εμείς να μη συμφωνούμε με τις αριστερίστικες πολιτικές που αυτός εκπροσωπεί μέσω του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ως μαχητικός δημοσιογράφος - ερευνητής, είναι πραγματικά ο καλύτερος που έχουμε! Πρόκειται για ένα ΕΝΤΙΜΟ καθ' όλα παιδί και εγώ προσωπικά, είμαι πολύ περήφανος που υπήρξα ΣΥΜΜΑΘΗΤΗΣ του. Ο Βαξεβάνης εδώ και πολλά χρόνια, έχει ξεσκεπάσει ό,τι μεγάλο σκάνδαλο έχει βγεί προς τα έξω ιδίως τα τελευταία 10-15 χρόνια. Και ιδίως η υπόθεση των μητσοτακικών υποκλοπών, φέρει τη δική του υπογραφή. Με πληροφορίες που ο ίδιος συνέλεξε και δημοσίευσε στο Documento του, αναφέρουν πώς σε δύο δίκες του πρώην Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστού, η δικαστής που τον δίκασε, ήταν η αδερφή της δικηγόρου του! Δεν ζήτησε εξαίρεση όπως απαιτεί ο νόμος, το απέκρυψε και δίκασε σαν να μην υπάρχει κώλυμα! Να υπενθυμιστεί πώς πριν από λίγες μέρες, ο Αγοραστός κρίθηκε ομόφωνα αθώος για συνέργεια σε υποκλοπή μεταφορικού έργου από το Μονομελές Εφετείο Λάρισας μετά και από την αθωωτική πρόταση της Εισαγγελέως με την Πρόεδρο να αποφασίζει ότι δεν στοιχειοθετείται κανένα αδίκημα. Ο Αγοραστός οδηγήθηκε στο δικαστήριο μετά από μήνυση του Προέδρου του Συλλόγου Τουριστικών Γραφείων Ν. Τρικάλων , κατηγορούμενος ότι συνέδραμε το υπεραστικό ΚΤΕΛ Τρικάλων να μεταφέρει παρανόμως ομάδα προσώπων στον τόπο εργασίας τους και συγκεκριμένα τους εργαζόμενους στη ΒΙΟΣΕΡ. Το υπεραστικό ΚΤΕΛ Τρικάλων εκτελούσε από το έτος 1985 και μέχρι σήμερα δρομολόγια που περιλάμβανε και στάση στη ΒΙΟΣΕΡ, γεγονός που κατήγγειλε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Τουριστικών Γραφείων Τρικάλων διότι ισχυριζόταν ότι η μεταφορά αυτή θα έπρεπε να γίνεται από τα τουριστικά λεωφορεία. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετείται κανένα αδίκημα υποκλοπής μεταφορικού έργου και εξέδωσε αθωωτική απόφαση για τον Πρόεδρο του υπεραστικού ΚΤΕΛ Τρικάλων και τον πρώην Περιφερειάρχη Κωνσταντίνο Αγοραστό. Σε ανακοίνωση του μετά την αθωωτική απόφαση, ο πρώην Περιφερειάρχης ανέφερε: “Το υπεραστικό ΚΤΕΛ Τρικάλων εκτελούσε από το έτος 1985 και μέχρι σήμερα δρομολόγια που περιλάμβανε και στάση στη ΒΙΟΣΕΡ, γεγονός που κατήγγειλε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Τουριστικών Γραφείων Τρικάλων διότι ισχυριζόταν ότι η μεταφορά αυτή θα έπρεπε να γίνεται από τα τουριστικά λεωφορεία. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετείται κανένα αδίκημα υποκλοπής μεταφορικού έργου και εξέδωσε αθωωτική απόφαση για τον Πρόεδρο του υπεραστικού ΚΤΕΛ Τρικάλων και τον πρώην Περιφερειάρχη Κωνσταντίνο Αγοραστό”... Μας κυβερνούν ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ και ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ πλέον πολιτικά ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ, ΗΛΙΘΙΟΙ, ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΙ και ΜΑΦΙΟΖΟΙ! Πόση πια ξεφτίλα μπορεί να αντέξει αυτός ο ρημαγμένος τόπος μας; Με πληροφορίες από Documento - Pronews

Έρχεται μεγαλύτερο χτύπημα στην Αρκτική! Γεωπολιτικό τσουνάμι στην Αρκτική που έχει αποκτήσει μεγάλη στρατηγική σημασία - Η Δανία η χαμένη της υπόθεσης, σύμφωνα με το Politico Μικρό χωριουδάκι μέσα στην απεραντοσύνη του πράσινου στα νησιά Φερόε Η Δανία θα χάσει όχι μόνο τη Γροιλανδία από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και τις Νήσους Φερόες από τη Ρωσία. Η Δανία είναι η χώρα εκείνη της Δύσης που έχει δώσει όλα της τα όπλα στην Ουκρανία. Σαφέστατα είναι η πιο εχθρική χώρα απέναντι στη Ρωσία. Έχει δεσμευτεί να δωρίσει 19 αεροσκάφη F-16 στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις ενώ ήδη έχει παραδώσει μερικά εξ αυτών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, η Δανία έστειλε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία το 2024 ύψους τουλάχιστον 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ από τα 8,5 δισεκατομμύρια, που έχουν προϋπολογιστεί για την περίοδο 2023-2028. Εξάλλου η Κοπεγχάγη απειλεί να κλείσει την έξοδο των ρωσικών τάνκερ από τον Κόλπο της Φινλανδίας προς τη Βαλτική Θάλασσα. Η Δανία θυσίασε τον στρατό της για την Ουκρανία Την ίδια στιγμή τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης συζητούν για την αντιπαράθεση μεταξύ Δανίας και ΗΠΑ για τη Γροιλανδία, που αποτελεί μέρος του βασιλείου. Σύμφωνα με το Politico, η Δανία «θυσίασε» τον στρατό της για χάρη της Ουκρανίας και δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την πιθανή προσάρτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ με στρατιωτικά μέσα. Η χρήση στρατιωτικών μέσων είναι ένας δρόμος που δεν έχει αποκλείσει ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τον υψηλότερο αμυντικό προϋπολογισμό στον κόσμο, ύψους 948 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2023, και έχουν 1,3 εκατομμύρια στρατιώτες, ορισμένοι από τους οποίους είναι σταθμευμένοι στη Γροιλανδία», γράφει το Politico. Επιπλέον, σημειώνεται ότι η Δανία δαπάνησε 10 φορές λιγότερα για εξοπλισμούς το 2023, ένα ποσό που δεν μπορεί να συγκριθεί με τις στρατιωτικές δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών. Παράλληλα , η Δανία χρησιμοποίησε το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού της για να αποστείλει στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Ωστόσο, ακόμη και αν η Κοπεγχάγη είχε διατηρήσει τα όπλα της, αυτά θα είχαν ελάχιστη χρησιμότητα. Υπενθυμίζεται ότι στις 9/1/2025 ο γιος του εκλεγμένου προέδρου, επισκέφθηκε τη Γροιλανδία μετά τις δηλώσεις του πατέρα του για την προσάρτηση του νησιού. Axios: Μηνύματα πανικού από τη Δανία στην ομάδα Trump Η κυβέρνηση της Δανίας έστειλε προσωπικά μηνύματα στην ομάδα του Αμερικανού εκλεγμένου προέδρου Donald Trump σε μια προσπάθεια να τον πείσει ότι τα προβλήματα ασφάλειας της Γροιλανδίας μπορούν να λυθούν χωρίς να προσαρτηθεί το νησί στις ΗΠΑ, αναφέρει ο ιστότοπος Axios. Σύμφωνα με πηγές του, οι αρχές της Δανίας έστειλαν μια σειρά από μηνύματα στους εκπροσώπους του Trump στα οποία «εξέφρασαν την προθυμία τους να συζητήσουν την ενίσχυση της ασφάλειας στη Γροιλανδία ή την αύξηση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο νησί». Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, η κυβέρνηση της Δανίας θέλει να πείσει τον Trump, μεταξύ άλλων στέλνοντας μηνύματα στους συμβούλους του αυτή την εβδομάδα, ότι οι ανησυχίες του για την ασφάλεια μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς αξιώσεις των ΗΠΑ στη Γροιλανδία. Το άρθρο παραθέτει τη γνώμη ενός διπλωμάτη από μια από τις ευρωπαϊκές χώρες. Πιστεύει ότι η Δανία θεωρείται «ένας από τους στενότερους συμμάχους των ΗΠΑ στην ΕΕ». Σύμφωνα με τον ίδιο, «κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα γινόταν η πρώτη χώρα με την οποία ο Trump θα άρχιζε αντιπαράθεση». Η Γροιλανδία θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί από τη Δανία Η ίδια η Γροιλανδία θέλει να αποσχιστεί από τη Δανία. Ο κάτοικοι του νησιού πιστεύουν ότι οι Δανοί κατέστρεψαν τη Γροιλανδία σε δύο αποικιακές εκστρατείες. Ο λόγος είναι ο αναγκαστικός έλεγχος των γεννήσεων στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, όταν Δανοί γιατροί εισήγαγαν βίαια ή κρυφά ενδομήτριες συσκευές και άλλα αντισυλληπτικά σε γυναίκες της Γροιλανδίας. Επίσης τους κατοίκους του νησιού στοιχειώνει η υπόθεση της αναγκαστικής υιοθεσίας και μετακίνησης παιδιών από τη Γροιλανδία στη Δανία χωρίς να διατηρούν επαφή με την πατρίδα τους. Ως εκ τούτου, η πρόταση του Trump για προσάρτηση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ θα εξεταστεί ευμενώς από την εθνικιστική ελίτ του νησιού. Η Γροιλανδία μπορεί να αποκτήσει την ανεξαρτησία της, καθώς ο Νόμος Εσωτερικού Κανονισμού του 2009 προβλέπει αυτό το ενδεχόμενο. Για να γίνει αυτό, πρέπει να διεξαχθεί δημοψήφισμα και η απόφαση πρέπει να εγκριθεί από τα κοινοβούλια της Γροιλανδίας και της Δανίας . Και αν το κοινοβούλιο της Δανίας δεν την εγκρίνει, θα μπορούσε να υπάρξει στρατιωτική σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες θα στηρίξουν αυτήν την απόφαση. Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία είναι πιθανό να διεξαχθεί μετά τις βουλευτικές εκλογές στις 6 Απριλίου 2025. Η στενή συνεργασία των Νήσων Φερόε με τη Ρωσία Την ίδια στιγμή οι Νήσοι Φερόε προτιμούν να συνεργάζονται με τη Ρωσία και όχι με τη Δανία. Η Αρκτική έχει αποκτήσει στρατηγική σημασία και το πρόβλημα για τη Δανία (και την ΕΕ) είναι ότι έχει χάσει τον έλεγχο όχι μόνο στη Γροιλανδία, αλλά και σε μία άλλη οντότητα του Βασιλείου – τα Νησιά Φερόε, που επέκτειναν την αλιευτική συμφωνία του 1977 με τη Ρωσία. Βάσει της συμφωνίας, τα Φερόε θα έχουν πρόσβαση στην αλιεία βακαλάου στη Θάλασσα του Barents ενώ η Ρωσία στα ύδατα των Νήσω ν. Στη Δανία, η απόφαση του Torshavn (σ.σ. πρωτεύουσα των Φερόε) προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Η Κοπεγχάγη δεν μπορεί να συνέλθει από το γεγονός ότι « ο ακρογωνιαίος λίθος των Φερόε της Κοινοπολιτείας συνεχίζει τη συμφωνία του με τους Ρώσους που τελούν υπό κυρώσεις» . Οι Δανοί τονίζουν το γεγονός ότι οι κυρώσεις απαγορεύουν στα ρωσικά πλοία να εισέλθουν στα λιμάνια της ΕΕ. Τα νησιά Φερόε θα ακολουθήσουν τη Γροιλανδία στον δρόμο της ανεξαρτησίας Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι « οι Ρώσοι θα μπορούν να κατασκοπεύουν τη Δύση μέσω συνδέσεων με τις Νήσους Φερόε», επισημαίνουν οι Δανοί. Ωστόσο οι Νήσοι Φερόε δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται για τις ανησυχίες της Κοπεγχάγης και ολόκληρης της Ευρώπης. Το σύστημα αυτοδιοίκησης των Νήσων Φερόε θεσπίστηκε με νόμο το 1948 και οι σχέσεις με την Κοπεγχάγη δεν είναι χωρίς προβλήματα. Η Δανία εμποδίζει την ένταξη των Νήσων Φερόε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίο υ και στην Torshavn οι πρώτες φωνές περί ανεξαρτησίας είναι γεγονός, γράφει η γεωπολιτική αναλύτρια Lyubov Stepushova. Εάν η Γροιλανδία αποκτήσει την ανεξαρτησία της, οι Νήσοι Φερόε θα ακολουθήσουν. Μεσοπρόθεσμα, οι σχέσεις των Φερόε με τη Ρωσία μπορεί να εξελιχθούν σε συμμαχικές, μέχρι και την οργάνωση μιας ρωσικής βάσης στρατιωτικής-τεχνικής υποστήριξης για πλοία στην περιοχή. Politico - BN

Οι ΗΠΑ θέλουν Γροιλανδία, Παναμά για να μην πάνε σε Κίνα, αλλά υπάρχει και κάτι πιο σπουδαίο! Η Ρωσία ο μεγαλύτερος παίκτης της Αρκτικής -  Η Κίνα ενδιαφέρεται για την Γροιλανδία για τα 38,5 εκατ τόνους οξειδίων σπάνιων γαιών! Τελικά οι ιδέες του νέου Προέδρου Trump… είναι άκρως λογικές… θεωρήθηκαν τρελές, ακραίες μεγαλομανείς… αλλά έχουν λογική εξήγηση. «Ο αγώνας συνεχίζεται για τη μονοπώληση της φθηνότερης και ασφαλέστερης ναυτιλιακής λωρίδας της Βόρειας Θάλασσας σε σχέση με την επικίνδυνη πλέον διώρυγα του Σουέζ λόγω της Ερυθράς Θάλασσας και των Houthis. Επίσης στην Αρκτική ευρύτερα φαίνεται να βρίσκεται το 15% του μη ανακαλυφθέντος πετρελαίου στον κόσμο και το 30% του μη ανακαλυφθέντος φυσικού αερίου στον κόσμο… Η Ρωσία είναι ο κυριάρχος παίκτης στην Αρκτική διαθέτει τα πιο ισχυρά παγοθραυστικά στον κόσμο... Εν τω μεταξύ η Κίνα άρχισε στην πραγματικότητα να επενδύει σε εξορυκτικές δραστηριότητες στη Γροιλανδία το 2015…την οποία θέλει τώρα ο Trump να εξαγοράσει... Οι «τρελές» ιδέες του Trump δεν είναι και τόσο τρελές τελικά Οι άνθρωποι όταν ακούν κάτι για πρώτη φορά παραξενεύονται και αντιδρούν μηχανικά… αλλά πρέπει να αναζητούμε το κίνητρο. Ο εκλεγμένος Πρόεδρος Donald Trump έχει ήδη διαπράξει (τουλάχιστον) τρεις αιρέσεις: -Αγορά της Γροιλανδίας (Οι αγορές εδαφών αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 40% της γης των ΗΠΑ) -Να σταματήσει η Κίνα να ελέγχει την Διώρυγα του Παναμά και -Σύνδεση των ΗΠΑ με τον Καναδά. Και οι τρεις ιδέες δεν είναι ούτε τρελές. Ούτε καν καινούριες. 1)Ο Πρόεδρος Harry S. Truman εξέτασε την απόκτηση της Γροιλανδίας το 1946. 2)Ο Thomas Jefferson, μετά την αγορά της Λουιζιάνα, πρότεινε την αγορά της Κούβας – απλώς σκεφτείτε πώς θα ευημερούσαν οι Κουβανοί τώρα, πολιτικά και οικονομικά, αν αυτή η συμφωνία είχε ολοκληρωθεί. Αυτές οι εξαγορές δεν πραγματοποιήθηκαν, αλλά το 1917, οι ΗΠΑ εξαγόρασαν τις Παρθένες Νήσους της Δανίας για 25 εκατομμύρια δολάρια. Όπως γράφει ο ιστορικός Stephen Press , « Ως υπουργός Εξωτερικών, ο John Quincy Adams κανόνισε ελάφρυνση χρέους για την Ισπανία με αντάλλαγμα τη Φλόριντα. Ο υπουργός Εξωτερικών William Seward εξαγόρασε την Αλάσκα. Αυτό που προτείνει ο Trump είναι συνεπές με αυτήν την αμερικανική παράδοση. Οι αγορές εδαφών αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 40% της γης των ΗΠΑ ...Δηλαδή οι ΗΠΑ σήμερα προήλθαν από εξαγορές εδαφών. Η ιστορία διδάσκει τα οφέλη του να είσαι ανοιχτόμυαλος. Οι κάτοικοι της Αλάσκας δεν θα ήταν καλύτερα υπό τη ρωσική κυριαρχία. Η στενότερη σχέση των Γροιλανδών με τις ΗΠΑ υποστηριζόμενη με οικονομικές επιδοτήσεις, θα μπορούσε να αποδειχθεί ευεργετική για όλα τα μέρη» 3)Όσο για τη Διώρυγα του Παναμά, ο Πρόεδρος Jimmy Carter την παρέδωσε στον Παναμά για 1 δολάριο, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα παραμείνει μόνιμα μια ουδέτερη ζώνη – όχι μια ελεγχόμενη από την Κίνα. «Δώσαμε τη Διώρυγα του Παναμά στον Παναμά», τόνισε ο Trump. Δεν το δώσαμε στην Κίνα. Έχουν κάνει κατάχρηση αυτού του δώρου» Οι ΗΠΑ κατασκεύασαν τη Διώρυγα του Παναμά για να μπορέσουν να αποφύγουν την εμπορική και στρατιωτική θαλάσσια κυκλοφορία, γύρω από τον νοτιότερο θαλάσσιο δρόμο της Νότιας Αμερικής, το Στενό του Μαγγελάνου – όπου το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα είχε επίσης μια βάση. Εάν επρόκειτο να υπάρξει σύγκρουση με την κομμουνιστική Κίνα, θα ήταν αρκετά εύκολο για αυτούς να αποκλείσουν τη Διώρυγα για χρήση από τις ΗΠΑ. Όπως τόνισε ο ειδικός στην Κίνα, Gordon G. Chang: « Οι λιμενικές εγκαταστάσεις της Κίνας βρίσκονται στα δύο άκρα του καναλιού του Παναμά. Και όταν η στρατηγός Laura Richardson έκανε μια βόλτα με ελικόπτερο πάνω από τη Ζώνη του Καναλιού του Παναμά, ήταν στα μέσα του 2022• είπε ότι «κοίταξε κάτω και είδε όλες αυτές τις εγκαταστάσεις διπλής χρήσης ». Σε μια περίοδο πολέμου, θα μπορούσαν να κάνουν το κανάλι εντελώς άχρηστο... Λένε ότι έχουμε ένα ναυτικό δύο ωκεανών. Λοιπόν, θα ήταν πολύ δύσκολο να μεταφέρουμε πλοία τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό ή το αντίστροφο ». 4)Οι στενότεροι δεσμοί με τον Καναδά, όπως φαίνεται να τους βλέπει ο Trump , θα έκαναν μια ενωμένη κατά κάποιο τρόπο τη Βόρεια Αμερική μια τρομερή γη για κάθε επίδοξο αντίπαλο. « Απαλλαγείτε από αυτήν την τεχνητά τραβηγμένη γραμμή», δήλωσε ο Trump, «και ρίξτε μια ματιά σε αυτό που μοιάζει, και θα ήταν επίσης πολύ καλύτερο για την εθνική ασφάλεια. Μην ξεχνάτε, προστατεύουμε τον Καναδά ». Ο Tραμπ έχει επίσης ανακοινώσει ένα «Made in America», ένα κίνητρο φοροαπαλλαγών για επενδύσεις στις ΗΠΑ και μια «Χρυσή Εποχή της Αμερικής» εφόσον ενταχθεί και ο Καναδάς. Λογική και όχι παραλογισμός οι σκέψεις Trump Οι δηλώσεις του Προέδρου Trump σχετικά με την πρόταση αγοράς της Γροιλανδίας από τη Δανία έγιναν αντικείμενο χλευασμού σε όλο τον δυτικό κόσμο, ειδικά σε διπλωματικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους. Άλλοι ειδικοί περιέγραψαν ακόμη και ένα τέτοιο σχέδιο ως σημάδι της υποτιθέμενης «μεγαλομανίας» του. Το περίεργο ύφος του Trump είναι σίγουρα ανορθόδοξο : τα εμπρηστικά του tweet, η συχνή του περιφρόνηση για ορισμένους παραδοσιακούς Αμερικανούς συμμάχους και η προθυμία του να αγνοήσει τα πολυμερή θεσμικά πλαίσια συχνά πυροδοτούν την κριτική από διάφορες πλευρές. Κλασικός realpolitik ο Trump Μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει ότι η εξωτερική πολιτική του Trump είναι γενικά συνεπής με τις κλασικές επιταγές της realpolitik των ΗΠΑ. Η αυτοπεποίθησή του απέναντι στην Κίνα (πιθανότατα τον πιο σημαντικό στρατηγικό αντίπαλο των ΗΠΑ) και το Ιράν (μια ανατρεπτική δύναμη που επιδιώκει την περιφερειακή ηγεμονία στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή), τις προσπάθειές του να απεμπλακεί από επικίνδυνα επιχειρησιακά θέατρα όπου κανένα ζωτικό συμφέρον των ΗΠΑ δεν διακυβεύεται άμεσα, την ενθάρρυνση μιας ισχυρότερης παρουσίας των ΗΠΑ στο διάστημα και οι ωμές κινήσεις του για αναδιάρθρωση των διατλαντικών σχέσεων σύμφωνα με τις παραμέτρους της μεταψυχροπολεμικής εποχής όλα έχουν νόημα από μια μακροπρόθεσμη γεωπολιτική άποψη. Τι κάνει τη Γροιλανδία τόσο επιθυμητή; Σύμφωνα με το World Factbook της CIA, η επικράτεια της Γροιλανδίας καλύπτει ελαφρώς περισσότερα από 2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα - αυτό την καθιστά μεγαλύτερη από το Μεξικό - το μεγαλύτερο μέρος των οποίων καλύπτεται από πάγο. Επιπλέον, με σχεδόν 60.000 κατοίκους, ο πληθυσμός της είναι εντυπωσιακά μικρός… ανέρχεται σχεδόν στο μισό από εκείνο του Μπέρκλεϊ, μιας κολεγιακής πόλης της Καλιφόρνια. Επιπλέον, δεδομένου ότι η οικονομία της Γροιλανδίας είναι ελάχιστα διαφοροποιημένη, εξαρτάται κυρίως από πρωτογενείς δραστηριότητες όπως η αλιεία. Όσον αφορά το ΑΕΠ, η Γροιλανδία βρίσκεται πίσω από το Τατζικιστάν, το Σουρινάμ, το Μαυροβούνιο, τα Μπαρμπάντος, την Αρούμπα και την Γουιάνα. Με άλλα λόγια, η Γροιλανδία απέχει πολύ από το να είναι οικονομικά αυτάρκης χώρα. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να αναρωτηθούμε γιατί είναι η Γροιλανδία περιζήτητη από τον σημερινό πρόεδρο των ΗΠΑ. Τοπογεωγραφία Για να κατανοήσουμε γιατί η Γροιλανδία είναι σημαντική, πρέπει να εστιάσουμε στην γεωγραφία είναι αναμφισβήτητα ο πιο σημαντικός παράγοντας που καθορίζει τη συμπεριφορά της διεθνούς πολιτικής δυναμικής. Αυτή είναι η βασική προϋπόθεση της γεωπολιτικής σκέψης. Ως εκ τούτου, η στενή εγγύτητα της Γροιλανδίας με τη Βόρεια Αμερική, τη Σκανδιναβία και την Αρκτική είναι γεωστρατηγικά σημαντική. Στην πραγματικότητα, η Γροιλανδία ήταν το πρώτο νησί του αμερικανικού ημισφαιρίου που εγκαταστάθηκε από Ευρωπαίους αποικιστές (Νορβηγοί ναυτικοί), αρκετούς αιώνες πριν φτάσει ο Κολόμβος στην Καραϊβική Θάλασσα το 1492. Ωστόσο, η δημιουργία μιας ουσιαστικής μόνιμης παρουσίας στη Γροιλανδία είναι εμφανώς δύσκολη. Η βαριά τούνδρα είναι ένα από τα πιο εχθρικά μέρη του πλανήτη για την ανθρώπινη επιβίωση, πόσο μάλλον για την οικονομική ανάπτυξη ή τις συμβατικές στρατιωτικές δραστηριότητες. Είναι απλά αδύνατο να ζεις κάτω από τόσο σκληρές συνθήκες χωρίς θέρμανση, αξιόπιστες προμήθειες και ειδικό εξοπλισμό. Επίσης, η έλλειψη ζωτικής σημασίας υποδομής του νησιού αντιπροσωπεύει μια τρομερή διαρθρωτική πρόκληση. Ωστόσο, το λιώσιμο των πολικών στρωμάτων πάγου θα μπορούσε να αλλάξει το παιχνίδι. Μεγάλα κοιτάσματα σπάνιων γαιών Εάν αυτή η μακροπρόθεσμη τάση επιταχυνθεί στο άμεσο μέλλον, τότε θα ήταν εφικτό να αξιοποιήσουν οι αμερικανοί τα πλούσια κοιτάσματα ορυκτών της Γροιλανδίας. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, αυτοί οι πόροι περιλαμβάνουν σιδηρούχα μέταλλα, ουράνιο και στοιχεία σπάνιων γαιών, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για αρκετούς βασικούς παραγωγικούς τομείς της λεγόμενης «Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης» και – ίσως το πιο σημαντικό – επίσης για την κατασκευή στρατιωτικών υψηλής τεχνολογίας υλικό όπως λέιζερ, ναυτικά συστήματα σόναρ, πυρηνικά όπλα, κατευθυνόμενοι πύραυλοι, ραντάρ, δορυφορικές επικοινωνίες, προηγμένος οπτικός εξοπλισμός και μαχητικά αεροσκάφη. Πρέπει να τονιστεί ότι, για λόγους που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια, η Ουάσιγκτον ενδιαφέρεται να διαφοροποιήσει την προσφορά της σε στοιχεία σπάνιων γαιών, προκειμένου να μην εξαρτάται δυσανάλογα από την Κίνα, τον κορυφαίο παραγωγό αυτών των ορυκτών πόρων στον κόσμο. Με βάση αυτό το γεγονός, η απόκτηση της Γροιλανδίας – ως ενδεχόμενης εναλλακτικής πηγής των εν λόγω πόρων – έχει πολύ νόημα. Επιπλέον, ακόμα κι αν η αγορά της Γροιλανδίας ακούγεται παράξενη σε αρκετούς μελετητές των διεθνών σχέσεων, δεν πρέπει να λησμονείται ότι –σε αντίθεση με ότι ισχυρίζεται η συμβατική σοφία– τα σύνορα επανασχεδιάζονται συνεχώς. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Το Ισραήλ κέρδισε τα Υψίπεδα του Γκολάν ως αποτέλεσμα της νίκης του στον πόλεμο των έξι ημερών, το Κοσσυφοπέδιο ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σερβία πριν από μια δεκαετία, η Γερμανία επανενώθηκε μετά από αρκετές δεκαετίες με την Ανατολική Γερμανία και η Ρωσία πήρε τη χερσόνησο της Κριμαίας από την Ουκρανία και εσχάτως την Ανατολική Ουκρανία. Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν στην Γροιλανδία στρατιωτική βάση εκεί, αν είναι μικρής κλίμακας. Αρχικά χτισμένη τη δεκαετία του 1940, η αεροπορική βάση Thule - που πήρε το όνομά της από μια μυθική γη που υποτίθεται ότι βρίσκεται στις βορειότερες γωνιές του γνωστού κόσμου - εμπλέκεται σε καθήκοντα αεροδιαστημικής επιτήρησης και στη λειτουργία συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης. Έτσι, αποτελεί σημαντικό συστατικό τόσο της Διοίκησης Αεροδιαστημικής Άμυνας της Βόρειας Αμερικής (NORAD) όσο και της Διαστημικής Διοίκησης της Πολεμικής Αεροπορίας. Επιπλέον, ο στρατός των ΗΠΑ διαθέτει επίσης έναν μονάδες επιστημονικών ερευνητικών κέντρων στη Γροιλανδία. Ανταγωνιζόμενες γεωπολιτικές ατζέντες Μια άλλη πτυχή που εξηγεί το αμερικανικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον για τη Γροιλανδία είναι ότι, από μια προοπτική μεγάλης στρατηγικής, οι ΗΠΑ χρειάζονται επίσης μια ισχυρή παραλία σε κοντινή απόσταση από τον Βόρειο Πόλο - κατά προτίμηση ακόμη πιο κοντά από την Αλάσκα - προκειμένου να λειτουργήσουν ως ανταγωνιστικοί παίκτες στην αμφισβητούμενη κούρσα για τον έλεγχο της Αρκτικής. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι ευρασιατικές δυνάμεις – η Ρωσία και, σε μικρότερο βαθμό η Κίνα – επιδιώκουν δυναμικά μια δεσπόζουσα θέση σε αυτή την κρίσιμη περιοχή. Η Ρωσία ο μεγαλύτερος παίκτης της Αρκτικής... κρίσιμη εξέλιξη για παγκόσμια ηγεμονία Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τη ρωσική γεωστρατηγική σκέψη, ο έλεγχος της Αρκτικής είναι ένα καθοριστικό βήμα για την επίτευξη παγκόσμιας ηγεμονίας, λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια ποσότητα φυσικών πόρων που περιέχει και, κυρίως, τη θέση της ως δυνητικού διαδρόμου που μπορεί τελικά να προσφέρει μια διασύνδεση που μπορεί να συνδέουν τα βόρεια μέρη της Ευρώπης, την Ανατολική Ασία και το αμερικανικό ημισφαίριο τόσο στη στρατιωτική όσο και στην εμπορική ναυσιπλοΐα. Επιπλέον, εάν η πολική περιοχή γίνει θερμότερη μακροπρόθεσμα, τότε η Ρωσία θα είναι σε θέση να ενισχύσει τη Σιβηρία και να αναπτύξει λιμάνια Η Ρωσία γνωρίζει πολύ καλά την αξία της Αρκτικής… Αντίστοιχα, η ρωσική παρουσία γίνεται όλο και πιο ορατή στην περιοχή. Η Ρωσία τοποθέτησε την εθνική της σημαία στον πυθμένα του Αρκτικού Ωκεανού το 2007, ως συμβολική χειρονομία που υποδηλώνει τον επίσημο ισχυρισμό της Ρωσίας ότι ένα σημαντικό τμήμα της Αρκτικής είναι στην πραγματικότητα προέκταση της υφαλοκρηπίδας της Σιβηρίας και ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να αναγνωριστεί ως κυρίαρχο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επιπλέον, ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά περιπολούν τακτικά στην Aρκτική περιφέρεια της χώρας, κάτι που έχει προκαλέσει εμφανείς τριβές με τις αεροπορικές δυνάμεις άλλων περιφερειακών κρατών. Επιπλέον, η Ρωσία έχει απαράμιλλο προβάδισμα όσον αφορά την κατασκευή πυρηνικών παγοθραυστικών . Η Κίνα ενδιαφέρεται για την Γροιλανδία για τα 38,5 εκατ τόνους οξειδίων σπάνιων γαιών Ένας άλλος ενδιαφερόμενος στην Αρκτική είναι, αναμενόμενα, η Κίνα, παρόλο που ο ρόλος της ήταν πιο διακριτικός από αυτόν που παίζουν οι Ρώσοι. Η Κίνα άρχισε στην πραγματικότητα να επενδύει σε εξορυκτικές δραστηριότητες στη Γροιλανδία το 2015, μια κίνηση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως προσπάθεια ενίσχυσης του μεριδίου αγοράς της Κίνας ως κυρίαρχου προμηθευτή στοιχείων σπάνιων γαιών παγκοσμίως. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η Γροιλανδία περιέχει 38,5 εκατομμύρια τόνους οξειδίων σπάνιων γαιών, ενώ τα υπόλοιπα αποθέματα του κόσμου φτάνουν τα 120 εκατομμύρια τόνους… δηλαδή η Γροιλανδία αντιπροσωπεύει το 32% των παγκόσμιων σπάνιων γαιών… Δρόμος του Μεταξιού του Πάγου Επιπλέον, η Κίνα ενδιαφέρεται να κατασκευάσει έργα υποδομής και λιμενικές εγκαταστάσεις σε όλη την αρκτική ακτογραμμή της Ρωσίας – που περιλαμβάνει τοποθεσίες όπως το Μούρμανσκ, το Βλαδιβοστόκ και το Αρχάγγελσκ – προκειμένου να καταστεί δυνατή η χρήση κυκλικών πλωτών οδών τόσο για εμπορική ναυτιλία όσο και για εξόρυξη φυσικών πόρων. Αυτή η διμερής συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Κίνας αναφέρεται ως «Δρόμος του Μεταξιού του Πάγου». Είναι σκόπιμο να τονιστεί ότι, για το Πεκίνο, τέτοια σχέδια συνήθως υπερβαίνουν τον τομέα της οικονομίας και των επιχειρήσεων. Στην πραγματικότητα, συχνά ανταποκρίνονται και σε υποκείμενες γεωπολιτικές εκτιμήσεις. Ως εκ τούτου, ανεξάρτητα από το ετερόδοξο στυλ του Trump, η γεωπολιτική αποτελεί μια σκακιέρα συγκρουόμενων δυνάμεων. Είναι κατανοητό ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να τοποθετηθούν – μέσω της αγοράς ενός εξαιρετικά γεωστρατηγικού αν και παγωμένου νησιού – ως ισχυρός παίκτης που σκοπεύει να ανταγωνιστεί για τον άμεσο έλεγχο μιας περιοχής της οποίας η σημασία γίνεται μεγαλύτερη για την εξέλιξη της παγκόσμιας ισορροπίας της εξουσίας στις επόμενες δεκαετίες. Επιπλέον, τα στρατηγικά οφέλη θα ήταν εξαιρετικά ανώτερα από το κόστος (που σχετίζονται κυρίως με το χρηματικό ποσό που θα έπρεπε να καταβληθεί και τον αμελητέο αντίκτυπο που προέρχεται από τη δημογραφική απορρόφηση του μικρού πληθυσμού της Γροιλανδίας). Εάν αυτή η τολμηρή προσπάθεια δεν καταλήξει πουθενά (που είναι μακράν το πιο πιθανό σενάριο λαμβάνοντας υπόψη την εμφατική άρνηση της Δανίας να πουλήσει τη Γροιλανδία), είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ο αμερικανικός Λεβιάθαν θα βρει άλλους τρόπους για να αντιμετωπίσει την προέλαση των ευρασιατικών μεγαθήρων στην Αρκτική. Καταληκτικές σκέψεις Σε αντίθεση με ότι υποστηρίζουν ορισμένοι διεθνείς μελετητές, η γεωγραφία απέχει πολύ από το να είναι άσχετη ως αποφασιστική συνθήκη που πλαισιώνει την πορεία της διεθνούς πολιτικής. Ο κόσμος απλά δεν είναι επίπεδος. Οι τοποθεσίες έχουν σημασία και, στο αδίστακτο παιχνίδι της υψηλής στρατηγικής, ορισμένα μέρη είναι πιο σημαντικά από άλλα για διαφορετικούς λόγους. Αντίστοιχα, ο αγώνας για τον έλεγχό τους οδηγεί σε συστημικές γεωπολιτικές εντάσεις. Αν μη τι άλλο, ο εδαφικός ανταγωνισμός μεταξύ μεγάλων δυνάμεων των οποίων τα στρατηγικά εθνικά συμφέροντα είναι συχνά δύσκολο να συμβιβαστούν είναι τόσο ισχυρός όσο ποτέ. Ένα άλλο ενδιαφέρον μάθημα είναι ότι όταν αλλάζουν οι γεωγραφικές συνθήκες, προκύπτουν διαρθρωτικά κίνητρα για τον ανασχηματισμό των λειτουργικών παραμέτρων και τον επαναπροσδιορισμό των προτεραιοτήτων. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η γεωγραφία είναι ένας παράγοντας που έχει διαμορφώσει δυναμικά την πορεία της ιστορίας πολλές φορές. Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία, αυτό είναι απίθανο να αλλάξει σύντομα. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι σύγχρονες γεωπολιτικές πραγματικότητες είναι πολύ πιο σύνθετες και δυναμικές από ότι τους προηγούμενους αιώνες – αλλά οι βασικές αρχές τους εξακολουθούν να ισχύουν. bankingnews.gr

Η πάλαι ποτέ κραταιά χώρα της ΕΕ, αυτή που κοκορευόταν για το μεγαλείο της φυλής της, σήμερα πεθαίνει γιατί...έτσι το θέλουν οι πολιτικοί συμμορίτες του "νεοφιλελευθερισμού"! Τα εγκληματικά λάθη της Γερμανίας απέναντι στη Ρωσία την οδηγούν σε κατάρρευση! Aντιμετωπίζει τον υψηλότερο αριθμό πτωχεύσεων από τη Μεγάλη Χρηματοπιστωτική Κρίση… Αντιμέτωπη με τον υψηλότερο αριθμό πτωχεύσεων από τη Μεγάλη Χρηματοπιστωτική Κρίση είναι η Γερμανία . Ειδικότερα, η ατμομηχανή της ευρωζώνης –που τείνει να εξελιχθεί σε μεγάλο ασθενή- προετοιμάζεται για μια απότομη αύξηση στις πτωχεύσεις το 2025, με αναμενόμενη αύξηση 25–30% σε σύγκριση με το 2024, φτάνοντας σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από την οικονομική κρίση του 2009. Η ζοφερή πρόβλεψη, όπως αναφέρει η Handelsblatt βάσει ανάλυσης της συμβουλευτικής εταιρείας αναδιάρθρωσης Falkensteg, υπογραμμίζει τις ολοένα και βαθύτερες δυσκολίες σε βασικούς κλάδους και στην οικονομία γενικότερα. Το 2024, 364 μεγάλες εταιρείες με ετήσια έσοδα άνω των 10 εκατομμυρίων ευρώ κήρυξαν πτώχευση - αύξηση 30% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Αυτό το στατιστικό αποτελεί έντονη αντίθεση με το 2020, το πρώτο έτος της πανδημίας Covid-19, όταν 292 τέτοιες εταιρείες πτώχευσαν. Στις πλέον πληγείσες βιομηχανίες περιλαμβάνονται οι προμηθευτές αυτοκινήτων, οι κατασκευές και η υγειονομική περίθαλψη. « Βρισκόμαστε σε επίπεδα που που αποτελούν σίγουρα ρεκόρ 20ετίας » δήλωσε ο επικεφαλής έρευνας αφερεγγυότητας του Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας Leibniz Halle (IWH), Steffen Müller, όπως ανέφερε η γερμανική εφημερίδα. « Κατά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2009, είχαμε περίπου 1.400 πτωχεύσεις εταιρικών σχημάτων και εταιρειών ανά μήνα. Τώρα έχουμε φτάσει ξανά σε αυτό το επίπεδο », πρόσθεσε. Αφερεγγυότητα Οι προμηθευτές αυτοκινήτων έχουν χαρακτηριστεί ως ο κλάδος με τον μεγαλύτερο κίνδυνο πτώχευσης για το 2025, με μία στις έξι μεγάλες πτωχεύσεις του 2024 να προέρχεται από αυτόν τον τομέα. Η μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα, η μείωση της παραγωγής αυτοκινήτων και η ασθενέστερη ζήτηση σε βασικές αγορές, όπως η Κίνα, έχουν αποκαλύψει τα κενά που υπάρχουν στον κλάδο. «Έχουμε επαναπαυθεί στις δάφνες μας για πολύ καιρό», δήλωσε ο διαχειριστής πτωχεύσεων Dirk Andres από το Ντίσελντορφ, αναφερόμενος σε ξεπερασμένα επιχειρηματικά μοντέλα και αυξανόμενο ανταγωνισμό. Στις εταιρείες του τομέα της μηχανολογίας, οι πτωχεύσεις σημείωσαν αύξηση 33% πέρυσι. Εμβληματικές εταιρείες όπως η Manz και η Illig, παρά την ηγετική τους θέση, αντιμετώπισαν σημαντικές προκλήσεις λόγω της μειωμένης ζήτησης, του υψηλότερου κόστους παραγωγής και των διεθνών ανταγωνιστών που προσφέρουν συγκρίσιμη τεχνολογία σε χαμηλότερες τιμές. Το αποτέλεσμα ήταν μαζικές απολύσεις, με την Illig να μειώνει το εργατικό της δυναμικό σχεδόν κατά το ήμισυ. Ο κλάδος των κατασκευών επλήγη σκληρά πέρυσι, με τις πτωχεύσεις να αυξάνονται κατά 53%. Το αυξημένο κόστος και τα υψηλότερα επιτόκια δημιούργησαν την τέλεια καταιγίδα για μια απότομη μείωση στις κατασκευές κατοικιών, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί και τη νέα χρονιά. Μόνο 220.000 διαμερίσματα αναμένεται να κατασκευαστούν το 2025 — πολύ κάτω από τον στόχο της κυβέρνησης για 400.000. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού και το αυξημένο κόστος επηρέασαν επίσης τον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, με 23 μεγάλες πτωχεύσεις να καταγράφονται πέρυσι και τα δύο τρίτα των νοσοκομείων και κλινικών να αναμένουν ακόμη πιο ζοφερές ισολογιστικές καταστάσεις φέτος, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Γερμανικής Ένωσης Νοσοκομείων. Αύξηση πτωχεύσεων και μαζικές απολύσεις Όπως είχε αναφέρει η Remix News τον Νοέμβριο, η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία αναμενόταν να καταγράψει πάνω από 20.000 πτωχεύσεις το 2024. Τον περασμένο μήνα, ο Δείκτης Απασχόλησης Ifo, που παρακολουθεί τις προσλήψεις και τις απολύσεις, έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2020, αποκαλύπτοντας ευρείες απολύσεις και πάγωμα προσλήψεων σε διάφορους κλάδους. «Όλο και λιγότερες εταιρείες προσλαμβάνουν προσωπικό», δήλωσε ο Klaus Wohlrabe, επικεφαλής των ερευνών του Ifo. « Αντίθετα, το ποσοστό των εταιρειών που θέλουν να μειώσουν θέσεις εργασίας αυξάνεται. Σχεδόν όλοι οι κλάδοι εξετάζουν περικοπές θέσεων εργασίας »....

«Το 2022 στην Αυστραλία λίγο πριν απελαθώ λόγω μη εμβολιασμού, με δηλητηρίασαν με μόλυβδο στο φαγητό», είπε ο Νόβακ Τζόκοβιτς! Οι Διεθνιστές φονιάδες, πήγαν να τον βγάλουν απ τη μέση σιωπηλά, τόσο γιατί τους εξευτέλισε, όσο και γιατί...ξεσήκωνε όλη την υφήλιο σε "επανάσταση" εναντίον τους! Ο Σέρβος θρύλος του τένις Νόβακ Τζόκοβιτς, προχώρησε σε μια απίστευτη αποκάλυψη λέγοντας πως το 2022, όταν βρισκόταν στην Αυστραλία για να συμμετάσχει στο Australian Open,  δηλητηριάστηκε με μόλυβδο τις ημέρες που είχε τεθεί υπό κράτηση στην Αυστραλία, ενώ θα ακολουθούσε η απέλασή του, λόγω μη εμβολιασμού κατά Covid-19! « Είχα κάποια προβλήματα υγείας. Και συνειδητοποίησα ότι σε αυτό το ξενοδοχείο στη Μελβούρνη με τάιζαν με κάποιο φαγητό που με δηλητηρίασε. Είχα κάποιες ανακαλύψεις όταν επέστρεψα στη Σερβία, κάνοντας εξετάσεις αίματος. Ποτέ δεν το είπα αυτό σε κανέναν δημόσια, αλλά ανακάλυψα ότι είχα ένα πραγματικά υψηλό επίπεδο βαρέως μετάλλου» είπε αρχικά ο Σέρβος τενίστας. Όταν ρωτήθηκε αν πιστεύει ότι προήλθε από το φαγητό, ο Τζόκοβιτς απάντησε: «Αυτός είναι ο μόνος τρόπος. Είχα πολύ υψηλό επίπεδο μόλυβδου και υδραργύρου». Ερωτηθείς περαιτέρω για τον αποκλεισμό του από το Australian Open του 2022, επειδή δεν είχε εμβολιαστεί κατά του Covid, ο Τζόκοβιτς απάντησε: « Ήταν πολιτικό θέμα, όχι υγειονομικό. Δεν είμαι υπέρ ή κατά των εμβολίων. Είμαι υπέρ της ελευθερίας επιλογής για το σώμα μας» . Σημειώνεται πως ο Νόβακ Τζόκοβιτς ήταν ο μόνος αθλητής τέτοιου βεληνεκούς που βγήκε δημόσια και υποστήριξε την ελευθερία επιλογής των ανθρώπων, όταν όλοι οι άλλοι υπό τον φόβο διακοπής χορηγίας, είτε δεν αντιδρούσαν, είτε τάσσονταν υπέρ των υποχρεωτικοτήτων. Η προσπάθεια δηλητηρίασης του Σέρβου θρύλου, είναι το επιστέγασμα της παρανοϊκής προσπάθειας επιβολής του εμβολιασμού και κατεδάφισης κάθε αντίθετης άποψης που δεν υποτάσσεται στην ατζέντα πολιτικών και άλλων ελίτ.  Pronews.gr

Οι αστυνομικοί σύσσωμοι τον "δίνουν" στεγνά! «Μας εμπόδιζαν να συλλάβουμε τους Πακιστανούς βιαστές»! Άλλο ένα νεοταξικό σκουπίδι, ο προσφάτως εκλεγείς με τους Δημοκρατικούς (Εργατικούς) πρωθυπουργός της Βρετανίας (ο οποίος μάλιστα έλαβε και τον τίτλο του...Σερ από την Ελισάβετ τη Β' λόγω...εξαιρέτων πράξεων ως δικαστικός) Κέιρ Στάρμερ είναι έτοιμο να σκορπιστεί στους πέντε ανέμους, που πνέουν πολύ δυνατά τους τελευταίους μήνες στη Γηραιά Αλβιώνα. Οι κατηγορίες του μεγιστάνα της τεχνολογίας Έλον Μασκ κατά των βρετανικών αρχών και ειδικότερα εναντίον του Στάρμερ για «στραβά μάτια» σε χιλιάδες σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης από λαθρομετανάστες, επιβεβαιώνονται πλήρως. Ο σημερινός πρωθυπουργός, Κειρ Στάρμερ, κάλυπτε και ως δημόσιος λειτουργός τα εγκλήματα αυτά που διέπρατταν συμμορίες Πακιστανών κατά κύριο λόγο που είχαν έρθει στην Αγγλία ως… πρόσφυγες. Υπενθυμίζεται ότι τα ξημερώματα της παραμονής Πρωτοχρονιάς ο Μασκ αποκάλυψε ότι ο  πρωθυπουργός της Βρετανίας, την περίοδο που ήταν  Διευθυντής της Υπηρεσίας Διώξεων για την Αγγλία και την Ουαλία (2009-2013), δεν ήθελε να προσαγάγει στη δικαιοσύνη «συμμορίες βιαστών». Έχουν διεξαχθεί πολυάριθμες έρευνες σχετικά με τον συστηματικό βιασμό νεαρών γυναικών από οργανωμένες συμμορίες από άνδρες πακιστανικής καταγωγής , μεταξύ άλλων στο Rotherham, την Cornwall, το Derbyshire, το Rochdale και το Bristol. «Η σύλληψη του συγκεκριμένου ρεμαλιού μπορεί να διακινδυνεύσει τη δημόσια αναταραχή. Καλύτερα να μιλήσετε με τους «ηγέτες της κοινότητας»…» Ωστόσο, η επικεφαλής των Συντηρητικών, Κέμι Μπάντενοχ,  - η πρώτη μαύρη σε αυτό το πόστο - κάλεσε για πλήρη εθνική έρευνα για το «σκάνδαλο των συμμοριών βιασμού». Προηγουμένως, η υπουργός Εσωτερικών, Τζες Φίλιπς, είχε απορρίψει τον Οκτώβριο του 2024, αίτημα του συμβουλίου του Όλνταμ για διεξαγωγή έρευνας υπό την ηγεσία της κυβέρνησης λέγοντας ότι ήταν ευθύνη του Συμβουλίου του Όλνταμ. Αυτή η αμφιλεγόμενη απόφαση της Φίλιπς, αναφέρθηκε από το GB News και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από τον Έλον Μασκ κάνοντας αναρτήσεις στο X. Έτσι, πήρε έκταση ένα σκάνδαλο «μεγατόνων» που συνεχώς θέλουν να κρύβουν οι ιθίνοντες. Χιλιάδες ανήλικες βρετανίδες θύματα Την πρώτη φορά που το βρετανικό κοινό έμαθε πληροφορίες για το σκάνδαλο ήταν το 2013, ωστόσο οι ρίζες του πάνε πίσω στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έως σήμερα. Δεκάδες χιλιάδες νεαρά κορίτσια από τη Βρετανία, τα περισσότερα μεταξύ 10 και 15 ετών, έχουν βιαστεί, κακοποιηθεί και εκπορνευτεί βίαια από συμμορίες κυρίως Πακιστανών Μουσουλμάνων ανδρών που ζουν στο Ην. Βασίλειο. Η υπόθεση έγινε viral στα αγγλόφωνα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την αυγή του 2025, λόγω της ανάρτησης του Μασκ. Ακόμη όσοι Βρετανοί γνώριζαν την ύπαρξη του σκανδάλου έχουν συγκλονιστεί από τις λεπτομέρειες που έρχονται τώρα στην κοινή γνώμη για πρώτη φορά, όπως αναφέρει το περιοδικό The American Conservative. «Οι λεπτομέρειες της κακοποίησης είναι ακόμα χειρότερες. Τα κορίτσια βιάστηκαν με σπασμένα μπουκάλια, μαρκάρονταν, πέφτοντας θύμα δεκάδες ή και εκατοντάδες φορές». Πολλά κορίτσια «πασάρονταν» μέσα σε οικογένειες με αδέλφια, θείους και ξαδέλφια να τις κακοποιούν απανωτές φορές ενώ κάποιες αφού τις περιέλουζαν με βενζίνη τις απείλησαν με αναμμένα σπίρτα. Πολλοί δράστες απειλούσαν τις οικογένειές τους με βιασμό, βασανιστήρια ή φόνο. Μερικές δολοφονήθηκαν με φρικτούς τρόπους. Άλλες αναγκάστηκαν να στρατολογήσουν νέα θύματα. Οι αστυνομικές αρχές και οι διαδοχικές κυβερνήσεις αρνούνταν να προχωρήσουν έρευνες. Οι βρετανικές αρχές, από την τοπική αστυνομία μέχρι το δημοτικό συμβούλιο έως τα μέλη του κοινοβουλίου, όχι μόνο γνώριζαν τι συνέβαινε, αλλά εμπόδιζαν τις απόπειρες για να οδηγηθούν οι ένοχοι στη δικαιοσύνη με το σκεπτικό να ...μην προκληθούν φυλετικές αναταραχές!!! Για τον Ντόμινικ Άντλερ, πρώην αξιωματικό της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, ειδικό σε ζητήματα διαφθοράς και αντιτρομοκρατίας υπάρχουν δύο κύριοι λόγοι για τους οποίους τα φυλετικά ζητήματα παραμένουν τόσο ισχυρός παράγοντας στη λήψη αποφάσεων της αστυνομίας. «Ο πρώτος είναι η πολιτικοποίηση της αστυνόμευσης και ο ρόλος της στην υποστήριξη της πολιτικής πολυπολιτισμικότητας που έχει επιβάλει το κράτος. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν κάνει νόμο τον αντιρατσισμό» λέει σε ανάλυσή του Άντλερ στο Unherd. Το σκεπτικό εδώ ήταν ουσιαστικά καλοπροαίρετο: κανείς δεν θα αρνιόταν ότι ο ρατσισμός έχει συνδεθεί με τη βρετανική αστυνόμευση με την υπόθεση της ρατσιστικής δολοφονίας του Στίβεν Λόρενς το 1993 από ένστολους να στοιχειώνει ακόμα το Σώμα. Ωστόσο, δεδομένης της κλίμακας του σκανδάλου των συμμοριών των βιαστών, ο Άντλερ υποστηρίζει ότι δεν θα έπρεπε να αφήνονται τόσα κορίτσια ανυπεράσπιστα προκειμένου να μην συλληφθούν οι αλλοδαποί θύτες τους. Ο πρώην αξιωματικός του περιγράφει ως «Αστυνόμευση Τσουνάμι» — όπου η λύση σε ένα πρόβλημα αστυνόμευσης είναι, αρχικά, σαν ένα ήπιο κύμα στην ανοιχτή θάλασσα. Όταν αυτό το κύμα –δηλαδή αστυνόμευση- πλησιάζει την «στεριά» της πραγματικότητας, με την προτροπή διαμορφωτών κοινής γνώμης και πολιτικών και αστυνομικών διευθυντών, γίνεται «τέρας». Μακριά από τις κάμερες Η βρετανική αστυνομία αντιμετώπιζε από τις αρχές του 2000 όλα τα περιστατικά βίας ως πιθανά ρατσιστικά περιστατικά (Έκθεση Μακφέρσον), δένοντας τα χέρια των αστυνομικών όταν έπρεπε. Ωστόσο, τα εγκλήματα θα έπρεπε να εξετάζονται σε βάθος, ανεξαρτήτως καταγωγής ή θρησκεύματος του υπόπτου. «Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000, οποιοσδήποτε φιλόδοξος αξιωματικός που δεν ήθελε να παίξει έτσι, ήταν απίθανο να πάρει βαθμό στο Εθνικού Συμβουλίου Αρχηγού Αστυνομίας (NPCC). Αυτό διαμόρφωσε γρήγορα τη λήψη αποφάσεων στα ανώτερα επίπεδα σε ολόκληρη τη χώρα». Έτσι, αυτό που συνέβαινε στο Λονδίνο επεκτάθηκε στις τοπικές αστυνομικές διευθύνσεις, να θάβονται πολλοί και καλοί αξιωματικοί που ήταν διατεθειμένοι να προχωρήσουν έρευνες. « Την επόμενη φορά που θα παρακολουθήσετε μια συνέντευξη Τύπου με έναν ανώτερο αξιωματικό, παίξτε «χαζό μπίνγκο» με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν, συνήθως με λέξεις όπως «κοινότητα», «αναλογικότητα» και «διαφορετικότητα». Εν τω μεταξύ, την ίδια στιγμή, μακριά από τις τηλεοπτικές κάμερες, χιλιάδες νεαρά κορίτσια βιάστηκαν, κακοποιήθηκαν και πέσαν θύματα ως κτήματα στις πατρίδες τους» . «Βρείτε τα οι κοινότητες μεταξύ σας» Ο δεύτερος λόγος για την αστυνομική απραξία ήταν η Δημόσια Τάξη. Ο λόγος ύπαρξης της βρετανικής αστυνόμευσης, αποτυπωμένος στο DNA της, είναι το Keeping the King’s Peace. Και όπως είδαμε στο Σάουθπορτ και αλλού το περασμένο καλοκαίρι, οι υπηρεσίες που έχουν καταστραφεί από τη λιτότητα είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένες για να αντιμετωπίσουν μεγάλης κλίμακας αταξία. Οι ταραχές, ειδικά εκείνες με φυλετικό στοιχείο, είναι η απόλυτη εκδήλωση της αποτυχίας της αστυνομίας, ακόμη και όταν δυνάμεις όπως το Greater Manchester και το South Yorkshire απολιθώνονται να δουν μια επανάληψη των ταραχών του 2001 στο Όλνταμ , αναφέρει ο Άντλερ. « Υποψιάζομαι, λοιπόν, ότι οι αρχιφύλακες είχαν την τάση να βλέπουν το σκάνδαλο της συμμορίας βιασμού ως ένα άλλο δυσεπίλυτο πρόβλημα, που περιορίζεται σε ένα περιθωριοποιημένο τμήμα της λευκής κατώτερης τάξης. Η σύλληψη του συγκεκριμένου ρεμαλιού μπορεί να διακινδυνεύσει τη δημόσια αναταραχή. Καλύτερα να μιλήσετε με «ηγέτες της κοινότητας » — για να διατηρήσετε την ειρήνη, ακόμη και με το τίμημα να επιτρέψετε σε οργανωμένα δίκτυα παιδεραστών να λειτουργούν σε κοινή θέα... pronews.gr

Απίστευτη αποκάλυψη από γέροντα που ήταν πολύ κοντά στον εθνικό μας Άγιο! Πώς ο Θεός τον έσωσε από τους επίδοξους δολοφόνους του Πολλοί λένε: « Καλά, πώς έσφαξε ο Προφήτης Ηλίας τόσους; ». Ο Θεός δεν είναι βάρβαρος ούτε ο Προφήτης ήταν βάρβαρος. Οι ιερείς όμως των ειδώλων είχαν πλανήσει όλον τον κόσμο, αφού έφθασε ο Προφήτης Ηλίας να πει: « Έμεινα μόνος μου! ». Τόσο πολύ! Αλλά και οι ιερείς των ειδώλων π ερισσότερο υπέφεραν από τα δικά τους σφαξίματα παρά από το μαχαίρι του Προφήτη Ηλία, που έδωσε τέλος στο μαρτύριό τους. Ο πόνος από τα δικά τους ξεσχίσματα ήταν μεγαλύτερος. Γιατί, βλέπεις, ό,τι επιτρέπει ο Θεός είναι φιλάνθρωπο, ενώ τα σφαξίματα τα δικά τους ήταν οδυνηρά... Απόπειρες δολοφονίας του Αγίου Παϊσίου! Τρεις φορές από το 1989 μέχρι το 1992, οι σατανιστές έστειλαν δικό τους ανθρώπους , όπως παραδέχεται και ο τότε σατανιστής Κατσούλας , για να σκοτώσουν τον Άγιο Παϊσιο τον Αγιορείτη. Ο πρώτος στην Δάφνη έπαθε καρδιακό επεισόδιο και γύρισε πίσω , τον δεύτερο τον τσίμπησε φίδι στο Άγιο Όρος και πέθανε και ο τρίτος 7 μέρες γύριζε στο Όρος ψάχνοντας το κελλί του Αγίου και τελικά δεν το βρήκε! Ο Κατσούλας δε, όταν άκουγε το όνομα του Αγίου Παϊσίου, τιναζόταν, αγρίευε και ούρλιαζε, γιατί τον έκαιγε.. Σημειωτέον, ο Κατσούλας όταν μπήκε στη φυλακή, μετά από λίγο καιρό ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ στην Ορθοδοξία, εξομολογήθηκε τα κρίματα του και από τότε ζεί με μια...βίβλο στα χέρια του! ΜΕΓΑΣ ΕΙΣΑΙ ΚΥΡΙΕ και ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ...

Παντού επικρατεί αναβρασμός... Η μία εξέλιξη «σκάει» μετά την άλλη τον τελευταίο καιρό! Το Ισραήλ βλέποντας τις εξελίξεις στην Συρία, αλλά και τις διαθέσεις Τραμπ στην Αμερική ξεκίνησε να γίνει πολύ δραστήριο! Αυτό δείχνει ανάρτηση που δημοσιεύτηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, η οποία περιείχε έναν βιβλικό χάρτη, με πολλούς στον αραβικό κόσμο να τον αντιμετωπίζουν ως άμεση απειλή για την κυριαρχία των αραβικών χωρών, σύμφωνα με την Jerusalem Post. Μάλιστα ο χάρτης ανέβηκε από τον αραβικό λογαριασμό του Ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών. Ποιό ήταν αυτό που άναψε «φωτιά»; Η ανάρτηση έδειξε τα βιβλικά όρια των Βασιλείων του Ισραήλ και της Ιουδαίας, τα οποία εκτείνονταν σύμφωνα με τις βιβλικές αφηγήσεις σε διάφορες περιοχές ανατολικά του Ιορδάνη ποταμού. Η πιο πάνω ανάρτηση που έχει και τον χάρτη αναφέρει χαρακτηριστικά: « Γνωρίζατε ότι το Βασίλειο του Ισραήλ υπήρχε πριν από 3.000 χρόνια; Ο πρώτος βασιλιάς που κυβέρνησε για 40 χρόνια ήταν ο βασιλιάς Σαούλ (1050-1010) π.Χ. Μ. Στην συνέχεια τον ακολούθησε ο βασιλιάς Δαβίδ, ο οποίος την κυβέρνησε για περίπου 40 χρόνια (1010-970) π.Χ. Ακολούθησε ο βασιλιάς Σολομών, ο οποίος κυβέρνησε επίσης για 40 χρόνια την περίοδο (970-931) π.Χ. Η διακυβέρνηση των Τριών Βασιλέων διήρκεσε 120 χρόνια, μια σημαντική χρονική περίοδος στην ιστορία του Ισραήλ. Αυτά τα χρόνια σημειώθηκε ανάπτυξη της εβραϊκής ζωής σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των πολιτιστικών, θρησκευτικών και οικονομικών. Μετά το θάνατο του βασιλιά Σολομώντα, το βασίλειο διαιρέθηκε το 931 π.Χ. Χωρίστηκε σε δύο μέρη: το Βασίλειο του Ισραήλ στα βόρεια και το Βασίλειο του Ιούδα στον νότο, μετά το ξέσπασμα των εσωτερικών συγκρούσεων λόγω των μεγάλων φορολογικών βαρών και των κεντρικών πολιτικών που επιβλήθηκαν στις φυλές. Ο βασιλιάς Ιεροβοάμ μπιν Νεμπάτ κάθισε στον βασιλικό θρόνο στο Βασίλειο του Ισραήλ στα βόρεια (απεικονίζεται με κίτρινο χρώμα) . Στη συνέχεια ίδρυσε δύο κέντρα λατρείας στο Νταν και στο Μπέθελ ​​για να διαιωνίσει μια ταυτότητα ξεχωριστή από το βασίλειο του Ροβοάμ μπιν Σολομών στο νότο, το οποίο επέλεξε να αυξήσει τους φόρους στους ανθρώπους σε μια εποχή που υπέφεραν από αυτούς. Η κυριαρχία του Βασιλείου του Ισραήλ στο βορρά συνεχίστηκε για περίπου 209 χρόνια μέχρι την πτώση του στα χέρια των Ασσυρίων το 722 π.Χ. Μ. Όσο για το νότιο Βασίλειο του Ιούδα (με πράσινο), διήρκεσε για περίπου 345 χρόνια μέχρι την πτώση του στα χέρια του Ναβουχοδονόσορα, αυτοκράτορα της Βαβυλώνας, το 568 π.Χ.Αυτός ο διχασμός οδήγησε σε πολιτικές συγκρούσεις σε όλη την ιστορία του λαού του Ισραήλ και τα αποτελέσματά του συνεχίστηκαν για εκατοντάδες χρόνια, ωστόσο, ο εβραϊκός λαός στη διασπορά συνέχισε να προσβλέπει στην αναγέννηση των δυνάμεων και των δυνατοτήτων του και στην ανοικοδόμηση του κράτους του. που ανακοινώθηκε στο κράτος του Ισραήλ το 1948 για να γίνει η μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή». Αντιδράσεις Ο χάρτης εμφανίστηκε σε MME σε όλη την Μέση Ανατολή, συνεχίζει η Jerusalem Post, όπως το σαουδαραβικό κανάλι Al-Arabiya, το Al Jazeera και άλλα, με τα περισσότερα κανάλια να συνδέουν τον χάρτη με φερόμενα ισραηλινά σχέδια. Τέτοια ήταν η περίπτωση του Ιορδανικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο καταδίκασε κατηγορηματικά τα δημοσιεύματα του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών: «Το υπουργείο καταδικάζει με τον πιο έντονο τρόπο τους χάρτες της περιοχής που δημοσιεύονται από επίσημους ισραηλινούς λογαριασμούς στις πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υποστηρίζοντας ότι είναι ιστορικοί για το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών, του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, του Λιβάνου και της Συρίας» . Ομοίως, ο Ιορδανός πρόεδρος του κοινοβουλίου Ahmad al-Safadi υποστήριξε ότι οι χάρτες «εκφράζουν μια εγκληματική νοοτροπία και κακόβουλες φιλοδοξίες που δεν μπορούν να αγνοηθούν ή να γίνουν ανεκτές». Η Παλαιστινιακή Αρχή, από την πλευρά της έκανε λόγο για «υποτιθέμενους χάρτες του ιστορικού Ισραήλ που περιλαμβάνουν αραβικά εδάφη». Ανεξαρτήτως του τι λέγεται για συμφωνίες Τράμπ και Πούτιν, ο Αρμαγεδδών στην Μέση Ανατολή δεν αποφεύγεται, όσο το Ισραήλ θα βρίσκεται κάτω από το πέπλο του Σιωνισμού. Η Τουρκία του Ερντογάν οπωσδήποτε θα βρεθεί αντιμέτωπη με το Ισραήλ, ιδίως αν πειραχτούν οι Κούρδοι. Και οι ΗΠΑ, δεν θα μείνουν αμέτοχοι. Οι...Μεγαλοϊδεατισμοί δεν ήταν αρεστοί σε κανέναν ανέκαθεν! el.gr

Τι ακούγεται τις τελευταίες μέρες! Πού επικρατεί κινητικότητα και ποιά είναι η πραγματικότητα στην πράξη Όπως κυκλοφορεί σε πολιτικούς κύκλους και ΜΜΕ ορισμένοι πρώην και νυν ηγέτες εκ των λεγόμενων «δεξιών» κομμάτων στην Ελλάδα αναμένεται να δώσουν το «παρών» στην ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία θα λάβει χώρα στις 20 Ιανουαρίου. Προφανώς το να βρεθεί κάποιος εκεί θα αποτελέσει επικοινωνιακή επιτυχία έναντι των υπολοίπων. Ωστόσο, είναι άγνωστο αν οι όποιοι/όποιες πολιτικοί από την Ελλάδα θα βρεθούν εκεί μετά από πρόσκληση του νέου Αμερικανού προέδρου ή απλά θα από δική τους πρωτοβουλία, καθώς πολύς κόσμος θα σπεύσει για να παρακολουθήσει το γεγονός. Όπως και να έχουν τα πράγματα, η υπόθεση Τραμπ έχει ανοίξει εκ νέου την κουβέντα του αν υπάρχει πράγματι δεξιά στην Ελλάδα, την χώρα, η οποία έχει εμποτιστεί όσο λίγες με την διεθνιστική αριστερόστροφη νοοτροπία ακόμα και στον λεγόμενο δεξιό/κεντροδεξιό χώρο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως στελέχη ακόμα και ηγέτες «δεξιών» κομμάτων έχουν υπηρετήσει στο παρελθόν την κεντροαριστερά ακόμα και την αριστερά , ή έστω έχουν εκφραστεί θετικά απέναντί της. Και αν όχι είχαν υιοθετήσει τα διεθνιστικά μέτρα περιορισμού κατά την περίοδο του COVID, όταν δεξιοί πολιτικοί της Δύσης μιλούσαν εναντίον αυτών των μέτρων, επικρίνοντας παράλληλα τα εμβόλια. Μάλιστα ακούγεται πως πολλοί «ονειρεύονται» παρέμβαση του Έλον Μασκ για στην χώρα μας. Μάλλον θα είναι δύσκολο για τον δισεκατομμυριούχο να ασχοληθεί με την Ελλάδα, τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό, όπως συμβαίνει σε χώρες όπως η Γερμανία, η Βρετανία κ.α. καθώς η πραγματική δεξιά πολιτική κουλτούρα είναι άγνωστη στην Ελλάδα των αργιών, των απεργιών και των επιδομάτων. Βέβαια τίποτα ας μην αποκλειστεί στην εποχή των τρελών εξελίξεων, άπαξ και η δεξιά τάξη πραγμάτων εντοπίσει κάτι ενδιαφέρον εντός ελλαδικών συνόρων. Αλλά η αλήθεια να λέγεται: Αυθεντική δεξιά με την πρακτική έννοια του όρου στην Ελλάδα δεν υπάρχει σε πλατιά βάση ή τουλάχιστον αποτελεί ένα ποσοστό του 18 με 20% Άλλωστε, κατά καιρούς «δεξιά» κόμματα έχουν συμβάλλει σε αριστερόστροφες διεθνιστικές πολιτικές, οι οποίες έπληξαν εθνικά συμφέροντα. Το πιο «τρανταχτό» που έχει συμβεί μέχρι στιγμής είναι το ότι η Νέα Δημοκρατία τροποποίησε την ρητορική της, προκειμένου να «μακιγιάρει» την διεθνιστική πολιτική που είχε ακολουθήσει μέχρι πρότινος. Η συνέχεια προσεχώς… el.gr

Οι ναυτικοί διοικητές της Δύσης φοβούνται πολύ περισσότερο όχι τόσο από τις ίδιες τις νέες απειλές, αλλά από τον ρυθμό με τον οποίο αυτές εμφανίζονται. Τη στιγμή που η Ελλάδα πρόκειται να αγοράσει και μια τέταρτη φρεγάτα Belharra (ήδη το 2021 σ υμφώνησε να αποκτήσει τρεις φρεγάτες έναντι 3 δισεκατομμυρίων ευρώ από τη Γαλλία ) προκειμένου μαζί με όλο τον υπόλοιπο σχεδιασμό (π.χ. εκσυγχρονισμός φρεγατών ΜΕΚΟ και των πυραυλακάτων ΡΟΥΣΣΕΝ , κτήση 4 περιπολικών ISLAND, συμμετοχή στη ναυπήγηση της νεάς φρεγάτας CONSTELATION) να δημιουργήσει ένα «πυραυλικό απόρθητο τείχος επιφανείας στο Αιγαίο», όπως είχε πει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας τον περασμένο Σεπτέμβριο, δ ιοικητές των κορυφαίων ναυτικών δυνάμεων της Δύσης εκτιμούν ότι οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις σε διάφορα μέρη του πλανήτη δείχνουν ότι το δόγμα της χρήσης ναυτικών δυνάμεων χρειάζεται επείγουσα προσαρμογή. Σε αυτά τα συμπεράσματα καταλήγουν οι διοικήσεις στις ΗΠΑ, στη Μεγάλη Βρετανία και στη Γαλλία. Το ΝΑΤΟ σημειώνει ότι τα πολεμικά πλοία αντιμετωπίζουν νέες απειλές λόγω της εμφάνισης όπλων που δεν είχαν δει προηγουμένως. Η τεχνολογική πρόοδος επιβάλλει τη θέληση της στον στρατό και τα «μεγάλα αστέρια» των κορυφαίων ναυτικών δυνάμεων επιμένουν: χρειάζονται μεταρρυθμίσεις. Eυάλωτα και τα αεροπλανοφόρα Η εμφάνιση υπερηχητικών όπλων έχει κλονίσει σοβαρά όλες τις τρέχουσες πεποιθήσεις για τις δυνατότητες του στόλου. Τα αεροπλανοφόρα που παλαιότερα θεωρούνταν αβύθιστα είναι πλέον ευάλωτα. Όμως οι πρόσφατες εξελίξεις προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία στη Δύση. Και εάν τα υπερηχητικά όπλα είναι μια ακριβή τεχνολογία που θα είναι διαθέσιμη στο άμεσο μέλλον σε λίγες μόνο χώρες, ο κατάλογος των απειλών έχει συμπληρωθεί από νέους τύπους όπλων. «Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια πανίσχυρη θαλάσσια δύναμη στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις επιθέσεις των Houthis στην Ερυθρά Θάλασσα - όλα αυτά θα καθορίσουν το περιβάλλον ασφαλείας μας για αρκετές δεκαετίες» επισήμανε πρόσφατα o υπουργός Ναυτικού των ΗΠΑ, Carlos Del Toro όπως αναφέρει η αμερικανική πύλη Naval Technology. Στόχοι και από μικρές δυνάμεις Η εμπειρία των τρεχουσών συγκρούσεων δείχνει ότι απειλή για τον στόλο αποτελούν δυνάμεις οπλισμένες όχι μόνο με βαλλιστικούς πυραύλους που είναι φθηνότεροι από τους υπερηχητικούς, αλλά ακόμη και με μη επανδρωμένα σκάφη και με drones. Αυτό σημαίνει ότι πολεμικά πλοία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων μπορούν να γίνουν στόχοι τόσο από αντίπαλα κράτη όσο και από μικρές ομάδες. Και πλέον είναι απαραίτητο να είναι προστατευμένα από αυτές. Ο πραγματικός φόβος Αλλά οι ναυτικοί διοικητές της Δύσης φοβούνται πολύ περισσότερο όχι τόσο από τις ίδιες τις νέες απειλές, αλλά από τον ρυθμό με τον οποίο αυτές εμφανίζονται. Όπως επισημαίνουν, απαιτείται αναθεώρηση ολόκληρης της δομής του στόλου και του στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος που τον υποστηρίζει. « Το ναυτικό δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στο γεγονός ότι τα πλοία θα είναι ενεργά για 40 χρόνια, καθώς τα οπλικά συστήματα θα αλλάξουν δραματικά σε μια τέτοια περίοδο» , αναφέρει το αμερικανικό δημοσίευμα Defense News, επικαλούμενο τον Γάλλο ναύαρχο Nicolas Vaujour, επικεφαλής του αρχηγείου του Γαλλικού Ναυτικού. Με άλλα λόγια, τα πλοία καθίστανται απαρχαιωμένα όσο ακόμα… ναυπηγούνται. Πώς να πολεμήσουμε; Την άποψή του συμμερίζεται και ο επικεφαλής του ναυτικού επιτελείου του Βασιλικού Ναυτικού, Sir Ben Key. Σημειώνει επίσης ότι η «αλλαγή της γενιάς» των όπλων γίνεται πιο γρήγορα από ό,τι ναυπηγούνται τα νέα πλοία . «Θα πρέπει να διαχωριστούν οι επιχειρησιακές δυνατότητες από την πλατφόρμα» υποστηρίζει ο Βρετανός ναύαρχος, εκφράζοντας μια άποψη που επί της ουσίας επιτρέπει στο πλοίο να βελτιώνεται και να «ανανεώνεται» μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την αποχώρησή του από τα ναυπηγεία. Η Βρετανία και η Γαλλία συνεργάζονται τώρα με τον κολοσσό των όπλων MBDA, ο οποίος παράγει πυραυλικά συστήματα με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε στην Ερυθρά Θάλασσα. «Το μάθημα ήταν ότι το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να είναι πολύ πιο επικεντρωμένο στους παράγοντες που έχουν πραγματικά σημασία, αντί να προσπαθεί να βρει την τέλεια λύση, η οποία θα έρθει πολύ αργά», υποστηρίζει ο Key. Όχι σε θαυματουργά όπλα Μια τέτοια αλλαγή στη ρητορική σηματοδοτεί την απομάκρυνση από την παραδοσιακή δυτική φιλοσοφία των όπλων, η οποία επικεντρωνόταν στην ακριβή, χρονοβόρα, αποσπασματική, αλλά υψηλής ποιότητας παραγωγή. Η εμπειρία των τρεχουσών συγκρούσεων έπεισε την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι το κύριο καθήκον της βιομηχανίας μιας εμπόλεμης χώρας δεν είναι η παραγωγή θαυματουργών όπλων , αλλά η εξασφάλιση αδιάλειπτης προμήθειας όλων των απαραίτητων οπλικών συστημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα . Το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: από πού να βρεθούν τα χρήματα για να αναβιώσει το ευρωπαϊκό στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα, που αποβιομηχανοποιήθηκε μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Ωστόσο, τόσο το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και η Γαλλία σχεδιάζουν να φέρουν βιομηχανικούς μηχανικούς, συμπεριλαμβανομένων ειδικών τεχνητής νοημοσύνης, για να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες του στρατού. Μια άλλη αλλαγή που προβλέπει ο Vaujour είναι η αύξηση των πληρωμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σημερινός αριθμός έχει αποδειχθεί ανεπαρκής. Υπολείπονται οι ΗΠΑ Οι Ηνωμένες Πολιτείες μιλούν ακόμα και για την ανάγκη για αλλαγές στο θαλάσσιο δόγμα της , επικαλούμενες την ανάγκη να αντισταθούν με κάποιον τροπο στην Κίνα. Η Ουάσινγκτον είναι πεπεισμένη ότι το Πεκίνο βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο όσον αφορά την παραγωγή αυτών των τύπων όπλων. «Για κάθε πλοίο ανοικτής θάλασσας που μπορούμε να κατασκευάσουμε, η Κίνα θα κατασκευάσει 359» , δήλωσε πρόσφατρα ο Δημοκρατικός βουλευτής Raja Krishnamoorthi. Η ρίζα αυτού του προβλήματος, όπως είναι πεπεισμένος ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Jake Sullivan, είναι ότι η αμερικανική ναυπηγική βιομηχανία άρχισε να «πεθαίνει» στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η κατάσταση, σύμφωνα με εκείνον, επιδεινώνεται από την γενική κρίση ολόκληρης της αμερικανικής στρατιωτικοβιομηχανικής βάσης, την οποία η Ουάσινγκτον αντιμετωπίζει λόγω της σύγκρουσης στην Ουκρανία. « Σε οκτώ εβδομάδες, το Κίεβο εξάντλησε το ετήσιο απόθεμα πυρομαχικών των ΗΠΑ για πυροβολικό των 155 χιλιοστών», σημείωσε ο Sullivan. Όλα αυτά προκαλούνται από δεκαετίες υποεπένδυσης και έλλειψης συντονισμού στο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα. Φαβορί η Κίνα Τώρα, οι ΗΠΑ εξετάζουν τη δυνατότητα συνεργασίας με συμμάχους για να λύσουν αυτό το πρόβλημα. «Πρέπει να εξετάσουμε τη δυνατότητα κοινής παραγωγής, είτε πρόκειται για την παραγωγή πυρομαχικών στην Αυστραλία είτε για ναυπηγική στην Κορέα», δήλωσε ο William Greenwalt από American Enterprise Institute, σύμφωνα με το Defense News. Και στην Ουάσινγκτον βιάζονται να βρουν μια αποδεκτή λύση. Εκεί είναι πεπεισμένοι ότι οι αντίπαλοί τους - κυρίως το Πεκίνο  - σε περίπτωση σύγκρουσης θα είναι σε θέση να νικήσουν ακριβώς επειδή η κινεζική βιομηχανία είναι πολύ πιο αποτελεσματική στο να επισκευάζει τα πλοία και να κατασκευάζει καινούργια . Αυτό καθιστά την Κίνα φαβορί σε μια αντιπαράθεση που, επιπλέον, μπορεί να εκτυλιχθεί κοντά στις ακτές της. bankingnews.gr

Έρχεται κάτι... πολύ μεγάλο! Ο Πούτιν στηρίζει τον Tράμπ στην προσάρτηση του Καναδά, της Γροιλανδίας και του Παναμά! Η ΕΕ βγάζει...γλώσσα! Ο Ντόναλντ Τράμπ επαναφέρει τις ΗΠΑ στην περίοδο των «μικρών νικηφόρων πολέμων», αναιρώντας τους φιλελεύθερους κανόνες στις διεθνείς σχέσεις. Και στη στρατηγική του αυτή ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ λαμβάνει υπόψη τη Ρωσία. Ιστορικά οι ΗΠΑ ακολούθησαν τρεις τακτικές στη διεξαγωγή πολέμων. Η πρώτη τακτική αφορά στο μοντέλο συμπεριφοράς στους παγκόσμιους πολέμους. Οι ΗΠΑ παρέμεναν μακριά από τον πόλεμο και μετά μοιράζονταν τις δάφνες του νικητή, έχοντας κατά νου το οικονομικό όφελος. Η δεύτερη τακτική είναι η διεξαγωγή ενός « μικρού νικηφόρου πολέμου» στην περίοδο μεταξύ των παγκοσμίων συρράξεων σύμφωνα με την αρχή του διαίρει και βασίλευε. Η τρίτη τακτική, που ξεδιπλώθηκε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ , αφορά σε μία προσπάθεια υποταγής όλων των εξαρτημένων κρατών και καταπολέμησης του «άξονα του κακού» με υβριδικό τρόπο, εγκαθιδρύοντας την τάξη της παγκοσμιοποίησης. Μοντέλο Tράμπ με «μικρούς νικηφόρους πολέμους» Ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ σήμερα απομακρύνεται από το τρίτο μοντέ λο, επιστρέφοντας στη δεύτερη τακτική, προετοιμάζοντας τη μετάβαση στην πρώτη. Σύμφωνα με τη στρατηγική του, η ΕΕ ή οι χώρες της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ταϊβάν , πρέπει οι ίδιες να αντιμετωπίσουν τους άμεσους αντιπάλους τους. Οι ΗΠΑ θα μείνουν μακριά και στη συνέχεια θα επιχειρήσουν να καρπωθούν τα οφέλη από την αποκατάσταση του κατεστραμμένου κόσμου με δάνεια από τις αμερικανικές τράπεζες. Ο Τράμπ έχει ήδη σκιαγραφήσει τους «μικρούς νικηφόρους πολέμους» μιλώντας για την προσάρτηση του Καναδά, της Διώρυγας του Παναμά και της Γροιλανδίας, τμήματος της Δανίας. Κανένας σύμμαχος δεν είναι πλέον σύμμαχός του όταν, πρόκειται για την ευημερία των Ηνωμένων Πολιτειών, εκτιμά η αναλύτρια Lyubov Stepushova. Οι δηλώσεις Tράμπ πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη γιατί υποστηρίζονται από πράξεις. Έτσι, ο γιος του πήγε στη Γροιλανδία για να χτίσει γέφυρες ενώ παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη σε άλλες χώρες. Σύντομα θα τους δοθεί τελεσίγραφο του τύπου: " Είτε θα προσδεθείς στο άρμα των ΗΠΑ, είτε θα καταστραφείς οικονομικά ή στρατιωτικά." Ανατρέπεται η εδαφική ακεραιότητα των κρατών Ο Ντόναλντ Τράμπ ανατρέπει τους φιλελεύθερους κανόνες της Νέας Τάξης Πραγμάτων, με τους οποίους είναι δυσαρεστημένος και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Η μεγάλη ανατροπή αφορά στη λεγόμενη εδαφική ακεραιότητα των κρατών. Ο Tράμπ υποστηρίζει την αρχή της αυτοδιάθεσης για τα κράτη και θέλει να εξάγει αυτό το μοντέλο. Και μόνο που συζητά ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ για την προσάρτηση του Καναδά, του Παναμά ή της Γροιλανδίας ακυρώνει τις κυρώσεις, που επέβαλε η Δύση στη Ρωσία για την Κριμαία, το Donbass και την «εισβολή» στην Ουκρανία. Ο Tράμπ αναγνωρίζει και αποδέχεται την αδιαμφισβήτητη ισχύ της Ρωσίας. Η Ρωσική Ομοσπονδία γίνεται νοερά Σοβιετική Ένωση, επιδεικνύοντας στρατιωτική δύναμη, ε πισημαίνει η Stepushova. Και αυτό που γίνεται στο πλαίσιο της πρώην ΕΣΣΔ για τον Trump δεν είναι παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Πρόκειται για εσωτερικό ζήτημα της πρώην ΕΣΣΔ, σύμφωνα με τη λογική του προέδρου των ΗΠΑ. Επιπλέον, οι χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, σύμφωνα με τον Trump, είναι επίσης υπόθεση της Ρωσίας, ως πρώην ζώνη επιρροής και ασφάλειάς της. Έτσι εξηγείται ο πανικός, που επικρατεί στις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία. « Έχουν ένα προαίσθημα επιστροφής στη Ρωσική Αυτοκρατορία και η προοπτική αυτή τους προκαλεί τρόμο », σημειώνει η γεωπολιτική αναλύτρια. Ο παράγοντας Κίνα Ο Tράμπ έχει μια εντελώς διαφορετική στάση απέναντι στην Κίνα, η οποία ήδη έχει εισέλθει στη ζώνη επιρροής των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, και η Διώρυγα του Παναμά εί ναι μια στρατηγική στρατιωτική εγκατάσταση. Εάν ο Tράμπ δεν προσαρτήσει τη Γροιλανδία και τον Καναδά, τότε η Αρκτική με τη στρατηγική της θέση και τους πόρους της θα χαθεί για τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τη λογική του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ η Κίνα έχει εισέλθει σε μία περιοχή , που δεν έχει ιστορικές αναφορές για το Πεκίνο. Ο Trump πιστεύει τα εξής: ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Τζό Μπάιντεν ευθύνεται για τη σύνδεση Ουκρανίας – ΝΑΤΟ και για τον λόγο αυτό η Ρωσία άρχισε την ειδική στρατιωτική επιχείρηση, επομένως οι Αμερικανοί θα αρνηθούν να εμπλακούν στον συγκεκριμένο πόλεμο. Δεν είναι βέβαιο ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα πράξει κάτι ανάλογο με την Τουρκία και τους Κούρδους. Εάν η Τουρκία εξέλθει ενισχυμένη από τη σύγκρουση και στραφεί κατά του Ισραήλ, οι ΗΠΑ θα παρέμβουν. Πούτιν και Tράμπ θα χωρίσουν τις ζώνες επιρροής τους Το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα αλλάξει αυτή η θέση των ΗΠΑ σε 4 χρόνια. Φαίνεται ότι η τάση της μετάβασης σε «μικρούς νικηφόρους πολέμους» θα διαρκέσει για πολύ καιρό , αφού οι ηγέτες των χωρών ορίζονται από τις ελίτ και υποστηρίζονται από τους πολίτες. Η Ουάσιγκτον δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να χρηματοδοτεί με σχεδόν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως το Πεντάγωνο. Οι ΗΠΑ βρίσκονται μπροστά σε μια οικονομική καταστροφή, προσθέτοντας 2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στο εθνικό τους χρέος και καταβάλλουν 1 τρισεκατομμύριο το χρόνο μόνο σε τόκους. Η στρατολόγηση παραμένει αδύναμη, η εγκληματικότητα αυξάνεται και οι Αμερικανοί αλληλοσκοτώνονται σε συνεχώς επαναλαμβανόμενα περιστατικά βίας. Το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ έχει εξασθενήσει και υστερεί σε σχέση με τη Ρωσική Ομοσπονδία σε προηγμένους τύπους πυραύλων και drones. Επομένως, μια συνειδητή διολίσθηση σε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο από μεριάς ΗΠΑ είναι πλέον αδύνατη. Αφού ο Πούτιν και ο Tράμπ καταλήξουν σε συναίνεση για τη διαίρεση των ζωνών επιρροής, η συνειδητή επιλογή του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου μάλλον θα εξαφανιστεί από την ημερήσια διάταξη. Ανάλογη συναίνεση όμως δεν υπάρχει μεταξύ του Tράμπ και του Ζι Ζινπίνγκ, καθώς η Κίνα δεν έχει ακόμη ωριμάσει στρατιωτικά στα πρότυπα μιας μεγάλης πυρηνικής δύναμης. Ωστόσο ούτε ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ διεκδικεί έναν ακόμη νικηφόρο «πόλεμο» για την Ταϊβάν. Η Σύνοδος Κορυφής Εξάλλου ειλημμένη απόφαση θα πρέπει να θεωρείται η διεξαγωγή μιας Συνόδου Κορυφής μεταξύ του Πούτιν και του Tράμπ, η οποία σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο Tass, ενδέχεται να οδηγήσει σε μια Μεγάλη Συμφωνία που θα καθορίσει το μέλλον του κόσμου. Όπως αποκαλύπτει το ρωσικό πρακτορείο, η μεταβατική ομάδα του επανεκλεγέντος Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών εξετάζει το ενδεχόμενο μιας Μεγάλης Συμφωνίας Ασφαλείας μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, αλλά μόνο μετά την επίσημη αλλαγή εξουσίας στην Ουάσιγκτον. Μάλιστα, το ρωσικό πρακτορείο επικαλέστηκε πηγές κοντά στον νεοεκλεγέντα Αμερικανό πρόεδρο. Όπως είναι γνωστό, ο Tράμπ δεν είναι επί του παρόντος επίσημα Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του στον Λευκό Οίκο μόνο μετά την ορκωμοσία του, δηλαδή μετά τις 20 Ιανουαρίου. Τότε, σύμφωνα με ανώνυμη πηγή του Tass, η επίτευξη συμφωνίας με τη Ρωσία θα είναι περισσότερο από πιθανή. «Ναι. Λαμβάνοντας υπόψη την (επικείμενη) αλλαγή της αμερικανικής κυβέρνησης», διευκρίνισε η πηγή του πρακτορείου, όταν ρωτήθηκε για το εάν μια ρωσο-αμερικανική συμφωνία είναι πιθανή. Η ίδια πηγή άφησε να εννοηθεί ότι η συμφωνία μπορεί να περιλαμβάνει το ζήτημα της Ουκρανίας. Συγκεκριμένα, αναμένεται να καθοριστούν οι «κόκκινες γραμμές» των ΗΠΑ και της Ρωσίας στη σχετική σύγκρουση οι απαρχές της οποίας εντοπίζονται στην προηγούμενη δεκαετία. Τράμπ: Σε λιγότερο από 6 μήνες η έναρξη των διαπραγματεύσεων με τον Putin για την Ουκρανία Επισημαίνεται ότι οι δηλώσεις - σεισμός του Trump από το Mar-a-Lago της Florida στις 7/1/2025 προκάλεσαν καταιγιστικές εξελίξεις στο μέτωπο της διπλωματίας καθώς για πρώτη φορά από το ξέσπασμα της κρίσης, τον Φεβρουάριο του 2022, ένας Αμερικανός πρόεδρος έρχεται τόσο κοντά στην πάγια ρωσική θέση για τα αίτια της ουκρανικής κρίσης. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ χαρακτήρισε το ξέσπασμα του ρωσο-ουκρανικού πολέμου ως «φιάσκο» των ΗΠΑ και του Μπάιντεν προσωπικά . Ακολούθως, δήλωσε ότι θέλει να προχωρήσει σε συνομιλίες με τον Ρώσο ηγέτη Βλ. Πούτιν και πρότεινε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί τους πρώτους έξι μήνες μετά την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του. «Ελπίζω να έχουμε διαπραγματεύσεις πολύ πριν τελειώσουν οι έξι μήνες» , διευκρίνισε, ερωτηθείς σχετικά με το ενδεχόμενο συνομιλιών του με τον Ρώσο πρόεδρο εντός των πρώτων τριών έως έξι μηνών μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως προέδρου των ΗΠΑ. Επιβεβαίωση του BN για τη Σύνοδο Κορυφής που θα ξαναμοιράσει τον κόσμο Υπενθυμίζεται ότι το BN ήταν το πρώτο ελληνικό μέσο που είχει γράψει για την επικείμενη συνάντηση κορυφής του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ την χαρακτήρισε «το σημαντικότερο γεωπολιτικό γεγονός του 2025» καθώς εκτιμάται ότι σε αυτήν οι δύο ηγέτες αναμένεται όχι μόνο να αναζητήσουν μια λύση στην ουκρανική κρίση αλλά και να διαμορφώσουν εκ νέου τις παγκόσμιες ισορροπίες, ορίζοντας μέχρι που φτάνει και που όχι η κάθε πλευρά. Θα πρόκειται χωρίς αμφιβολία για μια νέα «μοιρασιά» του κόσμου, για μια σύγχρονη εκδοχή της συμφωνίας της Γιάλτας, μια και Tράμπ και Πούτιν αναμένεται κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων τους να ορίσουν τις σφαίρες επιρροής τους και τις «κόκκινες γραμμές» τους. Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα είναι πότε, που και υπό ποιες προϋποθέσεις θα πραγματοποιηθεί αυτή η κορυφαία Σύνοδος Κορυφής.

Συμφώνησαν σε όλα Μητσοτάκης-Ανδρουλάκης αλλά...τον Τράμπ τον ρωτήσανε; Μήπως τον Καραμανλή ή τον Σαμαρά; Μήπως καλύτερα...τον ίδιο τον λαό; Είναι δεδομένο ότι η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι πλήρως εξαρτημένη από τα στελέχη που υπηρέτησαν πιστά τον Κώστα Σημίτη . Αυτό που αρχίζει, όμως, να διαφαίνεται σιγά σιγά είναι ότι Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης αρχίζουν να χτίζουν ένα κοινό αφήγημα που θα οδηγήσει μετά τις εκλογές σε συγκυβέρνηση. Είναι βέβαιο, ότι όσο και να φλερτάρει με την Κεντροαριστερά ο Μητσοτάκης δεν θα μπορέσει να βγάλει 40%, ούτε 38% που χρειάζεται για να αποκτήσει αυτοδυναμία. Δεν είναι καθόλου βέβαιο αν θα ξεπεράσει και το 30% όταν τα σημερινά ποσοστά του κυμαίνονται γύρω από το 25%. Η υπόθεση συγκυβέρνηση είναι πλέον καταφανέστατη, απλά δεν θα ακούσετε κανέναν να την λέει, για λόγους πολιτικής συσπείρωσης εκατέρωθεν των κομμάτων. Όλοι ευχαριστημένοι από το deal Από εκεί και πέρα, Μητσοτάκης-Ανδρουλάκης έχουν λόγους να συνεργαστούν και να είναι ευχαριστημένοι και οι δύο. Πρώτον, δεν υπάρχει αριστερά του ΠΑΣΟΚ κάποιο κόμμα που να απειλεί μία μελλοντική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Το μόνο πρόβλημα που εντοπίζεται είναι στα δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η Πατριωτική Δεξιά είναι κοντά στο 20%, είναι πλέον δημοφιλής όπως είναι σε όλη την Ευρώπη, όμως είναι διασπασμένη σε αρκετά κόμματα. Αν υπάρξει συγκυβέρνηση, δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος. Πρόεδρο από Κεντροαριστερά θα επιλέξει ο Μητσοτάκης Σε αυτό το επίπεδο συναίνεσης που υπάρχει μεταξύ της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν θα ξαφνιαστεί αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτείνει εκ νέου την Κατερίνα Σακελλαροπούλου για Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή αν τελικά συμφωνηθεί η πρόταση σε ένα πρόσωπο αποκλειστικά από την Κεντροαριστερά που θα υπηρετεί τον σκοπό και των δύο, Ανδρουλάκη-Μητσοτάκη. Από την μία ο Ανδρουλάκης θα δείξει ότι επηρεάζει τον Πρωθυπουργό, από την άλλη ο Μητσοτάκης θα συνεχίσει το φλερτ με τον κύκλο του Σημίτη και την Κεντροαριστερά και όλοι θα είναι κερδισμένοι. Ακούγεται και το όνομα του Βενιζέλου Μάλιστα, τα τελευταία 24ωρα ακούγεται έντονα το όνομα του Βαγγέλη Βενιζέλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας . Χθες κορυφαίοι υπουργοί έλεγαν ότι τούς έκανε εντύπωση το πόσο θετικά μίλησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τον Κώστα Σημίτη που μάλιστα θα μιλήσει και στον επικήδειο του. Όλα αυτά δεν είναι τυχαία, ο Μητσοτάκης θέλει να βάλει πρόσωπο που θα θυμίζει Σημίτη. Αυτό βέβαια θα απογοητεύσει αρκετά μερίδα βουλευτών της ΝΔ που πίστεψαν ότι ο «Μητσοτάκης έβαλε μυαλό και ακούει την Κ.Ο» αφού νόμισαν ότι θα μπει ο Κωνσταντίνος Τασσούλας ή κάποιος από την Κεντροδεξιά. Επισπεύδεται και ο ανασχηματισμός Επίσης, οι τελευταίες πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι ότι ο Μητσοτάκης θα ανακοινώσει το νέο υποψήφιο Πρόεδρο στις 16 ή στις 19 Ιανουαρίου , η πρόταση θα ψηφιστεί τον Φεβρουάριο και μάλλον θα χρειαστεί και δεύτερη ψηφοφορία με όριο 180, διότι πολύ δύσκολα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα πιάσουν τους 200 ψήφους που θέλει η πρώτη ψηφοφορία. Οι ίδιες πληροφορίες, κάνουν λόγο ότι ο Μητσοτάκης θέλει να κάμψει τις όποιες αντιδράσεις της Κ.Ο με ανασχηματισμό που σύμφωνα με τα δεδομένα, δεν θα τον αργήσει πολύ για να τον κάνει μετά την προεδρική εκλογή. Ενώ στην αρχή έλεγαν όλοι για Μάιο ή καλοκαίρι, μπορεί τελικά να επισπευστεί. Όλα καλά και...άγια, αλλά τον Τράμπ που θα ανέβει στον προεδρικό θώκο στις 20 του Γενάρη, τον ρωτήσανε; Δεν ξέρουν προφανώς ότι τα σχέδια επί χάρτου που κάνουν (για να μην εξαφανιστούν από προσώπου γης) τα βλέπει ο Υψιστος και σκάει στα γέλια; Ας έρθει πρώτα ο Μάρτης και βλέπουμε το τι έχει να γίνει! Μαξιμιλιανός