Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Ούτε ομως ο Α.Σαμαράς είναι πολιτικός που μπορεί να προσελκύσει δεξιό κόσμο, είναι και αυτός φθαρμένος και με αρνητικό πρόσημο Γράφει ο Μαξιμιλιανός Τα έξη ακραία αμαρτήματα του Κτήνους Οι συνεχείς δημόσιες αμφισβητήσεις των πρώην αρχηγών της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη δημιουργούν ένα μεγάλο ρεύμα που στις εκλογές του 2027 θα είναι κατά της σημερινής Νέας Δημοκρατίας. Το που θα διοχετευτεί αυτό το ρεύμα, θα το δούμε αργότερα. Όμως, ας μην έχει αυταπάτες κανείς. Σε αυτή τη Νέα Δημοκρατία, που ετοιμάζεται να στραφεί εκ νέου προς το ΠΑΣΟΚ για να συγκυβερνήσει άλλα 4 χρόνια, μόνο βολεμένοι δεξιοί θα τη ψηφίσουν. Όλοι η υπόλοιπη παραδοσιακή βάση και οι πατριωτικές δυνάμεις του τόπου, οργανωμένες ή ανοργάνωτες, θα κινηθούν σε άλλη κόμματα. Πανδημία, υποχρεωτισμοί, λόκντάουν, εμβολιασμοί με εμβόλια θανάτου Κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid 19, o Mητσοτάκης προχώρησε με περισσή παρρησία στην εφραμογή αχρείαστων και αβασταχτων μέτρων που κατέστρεψαν την μεσαία τάξη, ήταν επικίνδυνα και επώδυνα και χωρίς καμμιά απολύτως ωφέλεια. Απεναντίας, ο υποχρεωτισμός του εμβολιασμού με αμφίβολης ποιότητας σκευάσματα που δήθεν σταματούσαν τον ιό, έγινε η αιτία να καταστραφούν Έλληνες οι οποίοι δεν υπάκουσαν, να καθυβριστούν, να στοχοποιηθούν και τεθούν στο περιθώριο , ενώ ξέσπασε από την άλλη ένα "περίεργο" θανατικό, γνωστό ως "ξαφνικίτιδες" , οι οποίοι - κατά την άποψη εγκεκριμένων επιστημόνων - οφείλονταν στα γενετικά σκευάσματα που ονομαστηκαν λαθεμένα "εμβόλια". Ακρίβεια και διαφθορά Η παραδοσιακή δεξιά οικογένεια, οι νοικοκυραίοι δεν μπορεί να χωνέψει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έφερε και διατήρησε μία συνεχιζόμενη ακρίβεια όπου η στέγαση είναι πλέον είδος προς εξαφάνιση. Δεν μπορεί να συμβιβαστεί όταν βλέπει κάθε Δεκέμβρη μέχρι Φλεβάρη τα τιμολόγια του ρεύματος να είναι πολύ ανεβασμένα επειδή η Ελλάδα αγοράζει πανάκριβα μαζί με άλλες χώρες των Βαλκανίων την κιλοβατώρα. Δεν μπορεί να συμβιβαστεί που το παραδοσιακό σουβλάκι πήγε στα 4 ευρώ . Το κόψιμο δεσμών με τη Ρωσία Η παραδοσιακή δεξιά οικογένεια δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η Ελλάδα εν μία νυκτί πρόδωσε την μακρόχρονη φιλία με την Ρωσία και πήρε το μέρος της Ουκρανίας προσφέροντάς της και πολεμικό υλικό. Μία έντιμη στάση θα ήταν ναι μεν αποδοκιμασία για τον πόλεμο αλλά ουδέτερη στάση κυρίως προς την Ρωσία διότι ήταν πάντα σύμμαχος και στενός οικονομικός εταίρος. Στην Ελλάδα, εκτός από τους ελληνοπόντιους που στηρίζουν την Ρωσία σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχει μεγάλο πλήθος που, όπως έχουν δείξει διαχρονικές έρευνες, είναι φιλικά προσκείμενο στην Ρωσία και κατά της Δύσης και του ΝΑΤΟ. Ο απαράδεκτος νόμος για τα ΛΟΑΤΚΙ Οι παραδοσιακοί δεξιοί ψηφοφόροι δεν μπορούν να χωνέψουν ότι μία «δεξιά» κυβέρνηση έφερε τον απαράδεκτο νόμο για τα ομόφυλα ζευγάρια και τους επέτρεψε να παντρεύονται και μέσω ευρωπαϊκού παραθύρου να τεκνοθετούν. Είμαστε η πρώτη ορθόδοξη χώρα που επέτρεψε τον γάμο των ομόφυλων επειδή ο Μητσοτάκης εκβιάστηκε από συμβούλους τύπου Πατέλη. Πέρασε κάτι που δεν τόλμησε να φέρει και ο αριστερός Τσίπρας, ενώ ο νόμος δεν ωφέλησε κανέναν τελικά αφού δεν έχουν σημειωθεί ούτε 100 γάμοι… Μείωση βιοτικού επιπέδου Η παραδοσιακή οικογένεια δεν πρόκειται να συγχωρήσει στον Μητσοτάκη ότι παίρνει τα λιγότερα επιδόματα για τα παιδιά της όταν άλλοι στην Ευρώπη , ότι το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα έπεσε αισθητά αφού παρά τις ονομαστικές αυξήσεις μισθών, αυξήθηκε το κόστος ζωής και οι οικογένειες παίρνουν τα απολύτως απαραίτητα. Η ελληνική οικογένεια δεν νοιάζεται αν θα φτιαχτεί ανεξάρτητο υπουργείο Οικογένειας, της είναι παγερά αδιάφορο. Από επικοινωνιακού τύπου πρακτικές και pass για την ακρίβεια έχει χορτάσει. Υποτακτική εξωτερική πολιτική Οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της πατριωτικής δεξιάς βλέπουν την εξωτερική πολιτική της χώρας να είναι υποτακτική. Έναν ΥΠ.ΕΞ να προσκυνά τον Erdogan όταν περνάει δίπλα του, να λέει ότι δεν τον νοιάζει εάν τον πουν μ ειοδότη αρκεί να έχουμε «ειρήνη με την Τουρκία». Αδιανόητα πράγματα. Παράλληλα, βλέπουν ότι μέσα στη ΝΔ έχει υπερισχύσει το κεντρώο, πασοκικό και ποταμίσιο στοιχείο και φυσικά οι ψευτοπροοδευτικές φιλοwoke ατζέντες που αποδοκιμάστηκαν παντού. Για όλα τα παραπάνω, το σημερινό ποσοστό της ΝΔ 24-25% είναι αυτό που θα πιάσει και στο τέλος της θητείας της καθώς θα είναι ανεπίτρεπτο να επιστρέψουν δεξιές δυνάμεις στη ΝΔ. Από την άλλη, δεν θεωρούμε ότι ο Α.Σαμαράς είναι ένας πολιτικός που μπορεί να προσελκύσει δεξιό κόσμο, είναι και αυτός φθαρμένος και με αρνητικό πρόσημο . Θα κάνει βεβαίως τη ζημιά του, ειδικά στην Πελοπόννησο. Κατά τα υπόλοιπα, μάλλον ουδέν. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν πολλά. Ίσως ακόμη και την αδυναμία να σταθεί πλέον η κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη αρχηγό...

Το 2025, έτος της Διεθνούς Αβεβαιότητας!... Οι περιληπτικές θέσεις της ομιλίας του Αλεξάντερ Ντούγκιν, σύμβουλου του Πούτιν και καθηγητού Φιλοσοφίας και Γεωπολτικής, στο Συνέδριο του MGIMO (Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων Μόσχας) με θέμα  «2025, έτος Διεθνούς Αβεβαιότητας».  Υπάρχουν διάφορα επίπεδα αβεβαιότητας & απροσδιοριστίας στη σύγχρονη Παγκόσμια Τάξη που υφίσταται σήμερα.  ■ 1) Υπάρχει η αβεβαιότητα της μετάβασης από τη φάση της Μονο πολικότητας στην φάση της Πολυ πολικότητας. Είναι ακόμη νωρίς, αν όχι αδύνατο, να πούμε με σαφήνεια αν βρισκόμαστε ήδη στην Πολυπολικότητα ή ακόμα στη Μονοπολικότητα; Το noch nicht (= όχι ακόμα ) του Χάιντεγκερ,  ως φιλοσοφικό πρόβλημα είναι οξύ.  Η Πολυπολικότητα βρίσκεται σε άνοδο, η Μονοπολικότητα σε παρακμή, αλλά η αγωνία της μπορεί να είναι θανατηφόρα & μοιραία.   Οι τελευταίες απεγνωσμένες και μερικές φορές επιτυχημένες επιθέσεις των παγκοσμιοποιητών κατά της Ρωσίας — Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία, Ρουμανία, Συρία— δείχνουν ότι η Μονοπολικότητα δεν μπορεί να προεξοφληθεί. Ο δράκος της παγκοσμιοποίησης είναι θανάσιμα τραυματισμένος αλλά ακόμα είναι ζωντανός & επικίνδυνος.  Στις Διεθνείς Σχέσεις, η διπολικότητα ταυτίζεται με τον χορό του Βαλς. Χρειάζεται δύο πρόθυμους για τον χορέψεις. Η Δύση είδε την Κίνα ως δεύτερο πόλο στον πλανήτη ακόμη και μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Η Μονοπολικότητα εννοιολογήθηκε από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Robert Gilpin . Η Πολυπολικότητα (ως Σύγκρουση Πολιτισμών-θρησκειών) έχει περιγραφεί από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Σ. Χάντιγκτον και τον Ιταλό θεωρητικό Fabio Petito .  ■ 2) Η δεύτερη αβεβαιότητα είναι η ομιχλώδης ασάφεια της θεωρητικής περιγραφήςτης Πολυπολικότητας. Τι είναι ένας πόλος; Είναι ένα κυρίαρχο κράτος (όπως περιγράφεται στο σύστημα της Βεστφαλίας και στον κλασικό ρεαλισμό); Ή μήπως είναι ένας πολιτισμός; Αλλά τότε ποιο είναι το πολιτικό καθεστώς μιας τέτοιας πολιτισμικής-θρησκευτικής έννοιας;  Η καλύτερη απάντηση δόθηκε από τον Chang Weiwei, έναν Κινέζο ειδικό θεωρητικό σε αυτά τα θέματα, ο οποίος εισήγαγε την έννοια του Κράτους-Πολιτισμού. Ο Πρόεδρος Πούτιν και ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ χρησιμοποιούν αυτήν ακριβώς την έννοια. Το Κράτος-Πολιτισμός είναι ένας πολιτισμός (με ανεπτυγμένο σύστημα παραδοσιακών αξιών και μια ζωντανή ισχυρή ταυτότητα) που είναι οργανωμένος ως υπερκράτος, το οποίο προσελκύει και αστερισμούς άλλων λαών και κρατών που μοιράζονται ένα κοινό Πολιτιστικό παράδειγμα, έχουν κοινά ιδανικά.   Αλλά σήμερα όλοι αντιλαμβάνονται με τον όρο «πόλος» ή «κέντρο» (στην περίπτωση της πολυκεντρικότητας) διαφορετικά πράγματα— απλά κράτη (μεγάλα και ανεξάρτητα), πολιτισμούς (πολιτικά μη ολοκληρωμένους) και τα ίδια τα Κράτη-Πολιτισμούς.   Μέχρι στιγμής σε όλο τον πλανήτη υπάρχουν 4 ολοκληρωμένα Κράτη-Πολιτισμοί:   Η Συλλογική Δύση (οι χώρες του ΝΑΤΟ ), Η Ρωσία, Η Κίνα, Η Ινδία Υπάρχουν κι άλλοι πολιτισμοί — εκτός από αυτούς τους 4 που προαναφέρθηκαν. Σε αυτούς μπορούμε να προσθέσουμε:  τον Ισλαμικό , τον Αφρικανικό και τον Λατινοαμερικάνικο πολιτισμό. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο καθένας από αυτούς να ενσωματωθεί σε ένα αντίστοιχο Υπερ-Κράτος.  Ταυτόχρονα, η Δύση μπορεί να διασπαστεί σε Βόρεια Αμερική και Ευρώπη . Ο Βουδιστικός πολιτισμός είναι επίσης δυνητικά να υπάρξει σαν Κράτος-Πολιτισμός.  Σε αυτή την ασάφεια των εννοιών και το άνοιγμα της διαδικασίας μετασχηματισμού των πολιτισμών και των κρατών σε Κράτη-Πολιτισμούς προστίθεται και το υπάρχων πρόβλημα των συνόρων. Αυτή είναι η πιο σημαντική στιγμή στην οικοδόμηση της Θεωρίας ενός Πολυπολικού Κόσμου. Τα σύνορα είναι μια ζώνη αλληλεπικάλυψης μεταξύ δύο ή περισσότερων πολιτισμών με την παρουσία ή την απουσία μικρής κλίμακας κυρίαρχων κρατών. Τα σύνορα αποτελούν μέρος της δεύτερης αβεβαιότητας.  ■ 3) Η τρίτη αβεβαιότητα είναι ο Τραμπ και η στρατηγική του. Ο Τραμπ είναι ελάχιστα έτοιμος να αγκαλιάσει την Πολυπολικότητα — είναι υπέρ της Αμερικανικής Ηγεμονίας . Αλλά το βλέπει ριζικά διαφορετικά από τους παγκοσμιοποιητές που βρίσκονται στην εξουσία στις ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες (είτε πρόκειται για Δημοκρατικούς είτε για Ρεπουμπλικάνους). Οι παγκοσμιοποιητές ταυτίζουν τη στρατιωτική–πολιτική κυριαρχία, την οικονομική υπεροχή και τη φιλελεύθερη ιδεολογία που βασίζεται στην επιβολή αντιπαραδοσιακών αξιών σε όλους (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ). Εδώ η ηγεμονία είναι η ηγεμονία όχι μιας χώρας, αλλά ενός διεθνούς ιδεολογικού φιλελεύθερου συστήματος . Ο Τραμπ είναι πεπεισμένος ότι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του πρέπει να βρίσκονται τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ και ότι αυτά πρέπει να βασίζονται στις παραδοσιακές Αμερικανικές αξίες.  Με άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε με μια δεξιά-συντηρητική ηγεμονία, ιδεολογικά αντίθετη με την αριστερή-φιλελεύθερη ιδεολογία (του Κλίντον, του νεοσυντηρητικού νεοταξίτη Μπους Τζούνιορ, του Ομπάμα, του Μπάιντεν). Το πού θα οδηγήσει ο Τραμπισμός στις Διεθνείς Σχέσεις είναι αδύνατο να το πούμε ακόμη. Μπορεί αντικειμενικά να βοηθήσει στην επιτάχυνση της πολυπολικότητας, αλλά μπορεί και να την επιβραδύνει.  Το 2025, θα αντιμετωπίσουμε και τις τρεις αβεβαιότητες ταυτόχρονα. Έτσι, αξίζει να δώσουμε στον ίδιο τον όρο «αβεβαιότητα» το καθεστώς μιας ανεξάρτητης και πολυδύναμης έννοιας, η οποία αποτελεί από πολλές απόψεις το κλειδί για τη σωστή κατανόηση των παγκόσμιων διαδικασιών που συντελούνται σήμερα στον πλανήτη.  ΠΗΓΗ: https://katehon.com/ru/article/mezhdunarodnaya-neopredelennost-2025-tezisy-vystupleniya   Triklopodia.gr

Δεν εξηγείται αλλιώς! Απο πότε εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα η άνοδος των τζιχαντιστών στη Συρία; Τι συμφέρον μπορεί να έχει η Ελλάδα από όλη αυτή την βρώμικη ιστορία; Επειδή δηλαδή οι ΗΠΑ και οι Εβραίοι ήταν εχθροί με τον Άσαντ, αυτό μας πείραζε; Και τώρα που μπήκε η Τουρκία στο παιχνίδι, μας...χαροποιεί; Για ζουρλομανδύα είστε όλοι, βοθροκάναλα, κυβέρνηση, αντιπολίτευση... Αυτή η ιστορία στη Συρία ήταν ενορχηστρωμένη από ΗΠΑ και Ισραήλ, γιατί ήταν η δίοδος για τον εξοπλισμό της Χεζμπολάχ. Ο τελευταίος κρίκος εξαφανίστηκε και πλέον το Ιράν δεν μπορεί να στέλνει όπλα στη σιιτική τρομοκρατική οργάνωση. Έτσι το Ισραήλ πέτυχε ένα στρατηγικό στόχο και έτσι η Συρία δεν θα αποτελέσει απειλή αλλά και θα αποτελέσει πλέον εσωτερικό έδαφος, αφού κατέλαβε το όρος Ερμών. Δείτε όλη την ανάλυση από τον Σάββα Καλεντερίδη:

Απίστευτες εξελίξεις, λίγο πριν αναλάβει την προεδρία των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τράμπ Τα γραφεία των Βρυξελλών σφύζουν από ενθουσιασμό και χαρούμενη ανυπομονησία: χθες, σε συνέντευξή του στο Politico, ο Dan Jorgensen, Ευρωπαίος Επίτροπος για την Ενέργεια, ανακοίνωσε πανηγυρικά ότι σε εκατό ημέρες η ΕΕ θα διακόψει οριστικά όλους τους δεσμούς καυσίμων με τη Ρωσία. Είπε ότι αυτό αποτελεί «ύψιστη προτεραιότητα» και ότι η αύξηση των προμηθειών υγροποιημένου φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ θα βοηθήσει: «Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν θα μπορούσαμε να μειώσουμε την εξάρτησή μας από τη Ρωσία χωρίς ενέργεια από τις ΗΠΑ. Είναι οι πραγματικοί μας φίλοι και ελπίζω να συνεχίσουμε να είμαστε φίλοι». Έτσι, σύμφωνα με τη λογική του κ. Γιόργκενσεν, τα ολοκληρωτικά μόρια καυσίμων που υπονομεύουν την ασφάλεια της ΕΕ θα αντικατασταθούν πλήρως σε εκατό ημέρες από μόρια ελευθερίας και δημοκρατίας και η Ευρώπη θα ζει καλύτερα από ποτέ πίσω από το νέο σιδηρούν παραπέτασμα, αλλά η πινακίδα «Κήπος της Εδέμ» θα πρέπει να κατέβει για να μην τραβήξει την προσοχή των Σύρων προσφύγων. Τα πάντα σε αυτή τη λογική είναι όμορφα και ευγενικά. Εκτός από το ότι είναι εντελώς σκουπίδια. Τα ευρωπαϊκά σχέδια για πλήρη ρήξη με τη Ρωσία αποτελούν ξεχωριστό είδος μυθοπλασίας και αν κάποιος ήθελε να συγκεντρώσει όλα όσα έχουν προταθεί για το θέμα αυτό τα τελευταία χρόνια, δεν θα είχε αρκετό υπόγειο και υπέργειο αποθηκευτικό χώρο στη βιβλιοθήκη που φέρει το όνομα του συζύγου της Ναντέζντα Κρούπσκαγια. Ό,τι κι αν κάνουν οι ευρωγραφειοκράτες στους σπασμούς της ρωσοφοβίας τους, αυτό οδηγεί πάντα σταθερά σε ένα πράγμα: στην αναπόφευκτη αύξηση των ευρωπαϊκών τιμών των ενεργειακών φορέων και της ηλεκτρικής ενέργειας, στην περαιτέρω πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ευρωπαίων και στην επιταχυνόμενη αποβιομηχανοποίηση ενός από τα ισχυρότερα οικονομικά κέντρα στον παγκόσμιο χάρτη, ενώ τα τελευταία βήματα για τη διακοπή των δεσμών καυσίμων με τη Ρωσία έχουν βυθίσει την οικονομία και την κοινωνική ευημερία της Ευρώπης σε βαθύ τιρμπουσόν. Το εξειδικευμένο έντυπο Oilprice βρίσκεται στο μικρόφωνο: «Τα ενεργειακά προβλήματα της Ευρώπης υπογραμμίζουν την ευπάθεια της ηπείρου στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, ιδίως υπό το πρίσμα της επικείμενης διακοπής των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου» . Αλλά ο Πούτιν είναι ακόμα χειρότερα, οπότε δεν πειράζει, σωστά; Το Euroactive προσθέτει στη νικηφόρα αισιοδοξία με το χθεσινό του άρθρο ότι το πρόβλημα της «ενεργειακής φτώχειας» έχει κορυφωθεί εν μέσω της ενεργειακής προσπέλασης της Ευρώπης από τη Ρωσία. Ο όρος αυτός μόλις πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται και σημαίνει μια κατάσταση στην οποία τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά, λόγω της αύξησης των τιμών και της στασιμότητας των εισοδημάτων, αναγκάζονται να μειώσουν την ενεργειακή τους κατανάλωση σε σημείο που αυτή ήδη «επηρεάζει αρνητικά την υγεία των κατοίκων και την ποιότητα ζωής τους». Μετάφραση στα ρωσικά: οι άνθρωποι δεν μπορούν να πληρώσουν και απλά παγώνουν, συχνά μέχρι θανάτου. Έτσι, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το 16% των ευρωπαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται ήδη κάτω από το όριο της ενεργειακής φτώχειας, πράγμα που σημαίνει ότι σχεδόν το ένα πέμπτο των Ευρωπαίων κινδυνεύει να παγώσει φέτος το χειμώνα. Υποτίθεται ότι θα παγώσουν ευκολότερα με τη σκέψη των Αμερικανών φίλων τους. Η απελευθέρωση από τη Ρωσία επηρέασε ιδιαίτερα τη Γερμανία. Αυτή η πρώην ισχυρή βιομηχανική χώρα έχει ξεγελαστεί σαν παιδί από την πράσινη ατζέντα, που υπόσχεται αστραφτερούς καταρράκτες καθαρών μεγαβάτ σε σμαραγδένια τοπία ανεμογεννητριών και ηλιακών συλλεκτών αντί για το αιματηρό πετρέλαιο του Πούτιν. Η Γερμανία έχει ξοδέψει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια από το 2000, αλλά το γεγονός είναι ότι δημιούργησε μια κατάσταση που οι ειδικοί αποκαλούν ανοιχτά καταστροφή. Τώρα οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας στη Γερμανία, που είναι πράσινη και ανεξάρτητη από τη Ρωσία, είναι οι υψηλότερες στην Ευρώπη. Χθες υπήρξε η είδηση ότι οι τιμές στη Γερμανία εκτοξεύτηκαν στα 1000 ευρώ ανά μεγαβατώρα, δηλαδή πάνω από 100 ρούβλια ανά κιλοβατώρα. Για σύγκριση: από την 1η Ιανουαρίου 2025 στη Μόσχα, το ενιαίο τιμολόγιο θα είναι 6,99 ρούβλια ανά κιλοβατώρα. Φυσικά, τα γερμανικά κοινωνικά δίκτυα είναι πολύ χαρούμενα για την επερχόμενη πλήρη διακοπή των ενεργειακών δεσμών με τη Ρωσία. Για παράδειγμα, ένας από τους χρήστες περιγράφει την κατάστασή του: στο τέλος του έτους έλαβε μια τελική πληρωμή (στην προηγμένη Γερμανία δεν μπορούν να υπολογίσουν την κατανάλωση με τη μία: παίρνουν τις μηνιαίες τιμές από το ανώτατο όριο και στο τέλος του έτους ξεδιπλώνουν έναν πλήρη λογαριασμό – όχι όπως στην καθυστερημένη Ρωσία). Για ένα διαμέρισμα 77 τετραγωνικών μέτρων, χρεώθηκε 572.000 για υπηρεσίες στέγασης και κοινής ωφέλειας και ηλεκτρικό ρεύμα για το έτος σε ρούβλια, δηλαδή 47.700 ρούβλια το μήνα. Τι υπάρχει για να μην είναι κανείς χαρούμενος; Κανείς δεν είπε ότι η ελευθερία θα είναι δωρεάν. Συνολικά, οι μέσες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στη Γερμανία είναι τώρα 280% υψηλότερες από τις μέσες τιμές της περιόδου 2016-2019. Αφού παρακολούθησε την επιτυχία της Γερμανίας να διακόψει τους δεσμούς της με τη Ρωσία, η Αυστρία αποφάσισε επίσης να δοκιμάσει την ελευθερία . Πριν από δύο ημέρες, η αυστριακή εταιρεία φυσικού αερίου OMV ακύρωσε μια μακροπρόθεσμη σύμβαση προμήθειας φυσικού αερίου με την Gazprom Export, παρά το γεγονός ότι η εξάρτηση της Αυστρίας από τις ρωσικές προμήθειες καυσίμων ανέρχεται στο 90%. Η πρώην υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας Karin Kneissl προειδοποίησε αμέσως ότι λόγω της διακοπής των προμηθειών φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς την Αυστρία, οι κάτοικοι και οι επιχειρήσεις της τελευταίας θα μπορούσαν να χρεοκοπήσουν μαζικά. Ωστόσο, όπως λένε οι Αυστριακοί, όποιος δεν ρισκάρει δεν πίνει σναπς. Γιατί να μην το δοκιμάσετε και να δείτε αν θα πετύχει αυτή τη φορά; Οι υποστηρικτές του τελικού «ενεργειακού διαζυγίου» με τη Ρωσία πείθουν τους Ευρωπαίους ότι όλα θα πάνε πολύ καλά και δεν θα καταλάβουν τίποτα: λευκοπτέρυγα με δημοκρατικό αέριο σπεύδουν από τις ΗΠΑ για να βοηθήσουν, και αν συμβεί κάτι, η Νορβηγία θα βοηθήσει. Ξέχασαν όμως να πουν ότι το αμερικανικό αέριο της ελευθερίας θα είναι πάντα εξ ορισμού πολλές φορές ακριβότερο από το ρωσικό αέριο . Για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή η Ολλανδία έχει τιμή αγοράς φυσικού αερίου πέντε φορές υψηλότερη από τις ΗΠΑ. Όσο για τη Νορβηγία, η οποία το 2023 προμήθευε την ΕΕ με το 30% του συνόλου του φυσικού αερίου, σύμφωνα με τους Financial Times, σχεδιάζει να «διακόψει τους ενεργειακούς δεσμούς με την Ευρώπη» εν μέσω μιας απότομης αύξησης των εγχώριων τιμών ηλεκτρικής ενέργειας. Χθες, ο υπουργός Ενέργειας της Νορβηγίας Terje Ausland παραδέχθηκε ότι πρόκειται για «μια απολύτως σκατένια κατάσταση» (direct quote). Γι’ αυτό και εδώ και εκεί στην Ευρώπη αρχίζουν να ακούγονται φωνές ότι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να υποκύψουν στη Ρωσία. Για παράδειγμα, ένα από τα σημεία του τελικού σχεδίου του προεκλογικού προγράμματος του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AdG), το οποίο κερδίζει έδαφος στη Γερμανία, είναι η επανέναρξη των εμπορικών σχέσεων με τη Ρωσία. Οι εκπρόσωποι του κόμματος λένε ότι «η Ρωσία είναι προμηθευτής φθηνού φυσικού αερίου, το εμπόριο με το οποίο πρέπει να επαναληφθεί». Δεν είναι σαφές από πού πήραν οι σύντροφοι την ιδέα ότι η Ρωσία χρωστάει κάτι σε κάποιον με πρώτο αίτημα την επανάληψη των εμπορικών συναλλαγών με τη Ρωσία. Αν κάτι επαναληφθεί, θα θέσουμε εμείς τους όρους. Εν τω μεταξύ, ο γιατρός είπε στο νεκροτομείο, οπότε στο νεκροτομείο είναι. triklopodia.gr

Τα γεγονότα στη Συρία τρέχουν με ραγδαίο ρυθμό Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης Ο Ερντογάν μέσω των πληρεξουσίων του, ήτοι των τζιχαντιστών ενόπλων, που ενισχύει χρόνια τώρα, όπως έκανε και με το Ισλαμικό Κράτος, προωθεί το νεοοθωμανικό όνειρό του, αφού στην ουσία θέλει να είναι επικυρίαρχος στις παλιές οθωμανικές επαρχίες, όπως στη Λιβύη, τώρα και στη Συρία, ενώ στην Αλβανία έχει ναυτική βάση, χρηματοδοτεί ιδρύματα και έχει ως μαριονέτα τον Ράμα, που τουλάχιστον μία φορά τον μήνα είναι στην Τουρκία. Και, όσο τρελό και αν ακούγεται, στους σχεδιασμούς του βλέπει ως πρώην οθωμανική επαρχία και το Ισραήλ. Εξ ου η επιθετικότητα της ρητορικής αλλά και η προσπάθειά του να το βλάψει με κάθε δυνατό τρόπο και η έμπρακτη στήριξη στους τρομοκράτες της Χαμάς, που βρίσκουν καταφύγιο αλλά και καθοδήγηση από τον γιαλαντζί σουλτάνο . Ένας από τους στόχους των Μεμέτηδων είναι, σε συνεργασία με τη νέα κυβέρνηση, της οποίας ο κυρίαρχος είναι το ψυχοπαίδι τους, ο Τζολάνι, να κάνουν ένα Τουρκοσυριακό Σύμφωνο για ΑΟΖ, όπως με τη Λιβύη, ώστε η Κυπριακή Δημοκρατία να περικυκλωθεί από περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δικές της οικονομικές ζώνες. Το σημαντικότερο όμως είναι η στρατιωτική προώθηση του ελέγχου των Τούρκων επί νέων εδαφών, έστω και μέσω των κατσαπλιάδων πληρεξουσίων της Άγκυρας, που τη φέρνουν δίπλα στο Ισραήλ. Αυτό όμως είναι και η αρχή της αντίστροφης μέτρησης για μια ευθεία πλέον σύγκρουση με το Ισραήλ, το οποίο, παρά τις φαντασιώσεις του Ερντογάν και σε αντίθεση με το κράτος-συμμορία, είναι μια αληθινή περιφερειακή δύναμη, με ατσάλινα και όχι πήλινα πόδια, αφού, εκτός από σπάνια εθνική ομοιογένεια, έχει ρωμαλέες και έμπειρες σε πολυμέτωπο αγώνα στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ έχει τεράστιο αριθμό πυρηνικών κεφαλών, με τις οποίες θα μπορούσε να ισοπεδώσει, πολλές φορές, τα πάντα γύρω του και σε ακτίνα χιλιάδων χιλιομέτρων. Τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Σάαρ, ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ, έχουν εκφράσει την ευθεία υποστήριξή τους στις ένοπλες δυνάμεις αυτοάμυνας των Κούρδων , έχουν βομβαρδίσει και καταστρέψει το μεγαλύτερο μέρος των βαρέων όπλων του Άσαντ, για να μην πέσουν στα χέρια του νέου καθεστώτος, έχουν θέσει θέμα αυτοδιάθεσης του Κουρδικού Έθνους, προκαλώντας τεταρταίο πυρετό στην Άγκυρα, ενώ έφτασαν να βομβαρδίσουν μόλις 3 χιλιόμετρα από τα Τουρκοσυριακά σύνορα! Ο δε Νετανιάχου, σε μια δήλωση που απευθύνεται ευθέως στην Άγκυρα, είπε πως το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει σε καμία εχθρική δύναμη να εγκατασταθεί στα σύνορά του. Θυμίζω πως οι ιστορικές φιλικές σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους φτάνουν ήδη στις απαρχές του Κράτους του Ισραήλ, όταν οι νεοσύστατες μυστικές υπηρεσίες του είχαν την ίδια χρονιά συνδράμει τον Μουσταφά Μπαρζανί στην ίδρυση της βραχύβιας Δημοκρατίας της Μαχαμπάντ. Σήμερα οι συνθήκες είναι πολύ πιο ώριμες και ευνοϊκές για την εθνική αποκατάσταση του μεγαλύτερου Έθνους στον κόσμο. Το Ισραήλ επιθυμούσε την καταστροφή του καθεστώτος Άσαντ και το ξεδόντιασμα της Συρίας από στρατιωτική άποψη. Κάποτε ήταν ένας από τους ισχυρότερους Αραβικούς Στρατούς, σήμερα είναι ένας συρφετός οργανώσεων κατσαπλιάδων, χωρίς βαρέα όπλα, χωρίς Αεροπορία και Ναυτικό. Θυμίζω, δε, ως παράγοντα στην εξίσωση και τη στάση των ΗΠΑ, των οποίων ο μόνος αξιόπιστος σύμμαχος στην περιοχή, μετά το Ισραήλ, είναι οι Κούρδοι, η δε Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ προσέφερε αεροπορική υποστήριξη στους Κούρδους μαχητές, βομβαρδίζοντας φιλότουρκους τζιχαντιστές που προσέβαλαν τις θέσεις τους. Ο δε Ακάρ, σε πρόσφατη δήλωσή του και προς έκπληξη πολλών, είπε κάτι αληθές, το οποίο όμως άφησε άφωνο το τουρκικό κοινό: πως σε σύγκρουση με το Ισραήλ η ήττα της Τουρκίας θα ήταν ζήτημα λεπτών. Αφού λοιπόν το Ισραήλ διέλυσε τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, ταπείνωσε την Τεχεράνη, συνέδραμε στη διάλυση της Συρίας, ιστορικού αντιπάλου, έρχεται η ώρα της ταπείνωσης του τουρκικού τυχοδιωκτισμού. Η Τουρκία πλησιάζει με ταχύτητα στον τοίχο. Σε όλα αυτά, εμείς πού είμαστε, τι κάνουμε; Η Τουρκία είναι φανερό πως μας περικυκλώνει, δοκιμάζει την ισχύ της με παρεμβάσεις σε Γαραπάγ, Λιβύη, Συρία και στόχος της «Γαλάζιας Πατρίδας» είμαστε εμείς. Και όταν γράφω «εμείς» εννοώ τον Ελληνισμό στο σύνολό του – συμπεριλαμβάνω πάντα την Κύπρο. Εμείς βέβαια δεν είμαστε διαλυμένο σωματείο, έχουμε μεγάλα αποθέματα ισχύος, υπεροχή σε μαχητικά αεροσκάφη και ισχυρό Πολεμικό Ναυτικό. Και κυρίως, όσο και αν δεν το πιστεύετε, οι Τούρκοι έχουν αταβιστικό φόβο για μας και δεν θα κουραστώ να λέω το γιατί: εμείς μπορεί να έχουμε ξεχάσει πως κάποτε φτάσαμε λίγα χιλιόμετρα έξω από την Άγκυρα, αλλά αυτοί δεν το έχουν ξεχάσει . Και, προσέξτε, το κάναμε διχασμένοι! Φανταστείτε τι θα γινόταν αν ήμασταν ενωμένοι. Επιπλέον, υπάρχει και μια τεράστια πολιτική – γεωστρατηγική δυσκολία για το κράτος των Γενοκτόνων: είμαστε σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ, μέλος του ΝΑΤΟ. Εμείς απορροφήσαμε μια τεράστια ήττα και εθνικό ακρωτηριασμό, χάνοντας τη δεξιά όχθη της Ελληνικής Λίμνης, με τη Γενοκτονία των Χριστιανών της Μικράς Ασίας, την καταστροφή του 1992. Την απορροφήσαμε, σταθήκαμε όρθιοι και σε μόλις 18 χρόνια ταπεινώσαμε τον Άξονα, προσφέροντας την πρώτη πολεμική νίκη του Ελεύθερου Κόσμου. Το καταφέραμε λόγω της εθνικής ομοιογένειάς μας και της κοινωνικής συνοχής. Η Τουρκία όμως, πολυεθνική χώρα, χτισμένη πάνω σε σαθρά θεμέλια αίματος, Γενοκτονίας, προϊόν ληστρικής κλοπής και με φτιαχτή εθνική ταυτότητα, την οποία κραυγάζουν οι Τούρκοι ισλαμοφασίστες διότι είναι ψεύτικη -με την Πόλη, π.χ., να έχει περισσότερους Κούρδους από όσος είναι όλος ο πληθυσμός της Αττικής-, δεν αντέχει ούτε ήσσονος σημασίας ήττα. Το τυχοδιωκτικό σχέδιο του Ερντογάν έφτασε στο όριό του και πλέον κινδυνεύει να υποστεί μείζονος σημασίας ήττα στη σύγκρουση που επέλεξε εδώ και χρόνια, στο Νταβός, με την αντισημιτική και υβριστική επίθεσή του στον έκπληκτο Ισραηλινό Πρωθυπουργό, ως τότε στενό σύμμαχο της Τουρκίας, καταγγέλλοντας στη συνέχεια μονομερώς όλες τις τουρκοϊσραηλινές συμφωνίες, ενώ επίμονα αντιστρατεύεται τα Αμερικανικά συμφέροντα, δείχνοντας μια μη ανεκτή αυτονομία με αυτοκρατορικές φαντασιώσεις. Όλα αυτά καθιστούν ακόμη πιο επιτακτικό να τελειώσει η φαντασίωση του Γεραπετρίτη, την οποία «πούλησε» στον Πρωθυπουργό, ως δήθεν πιθανό colpo grosso, ήτοι πως έχει καλή «χημεία» με τον Φιντάν, πρώην Τσαούση (Λοχία) του Τουρκικού Στρατού, εξωμότη Κούρδο, προδότη του Έθνους του και όργανο του βαθέος κράτους του Ερντογάν, χειριστή της υποστήριξης στο Ισλαμικό Κράτος και άλλους τζιχαντιστές, και βασικό εργαλείο των επιδιώξεων του Τουρκισμού σε βάρος του Έθνους μας. Αυτή η δήθεν «χημεία» δημιουργούσε μια άλλη φαντασίωση, ενισχυόμενη από τον εσμό του ΕΛΙΑΜΕΠ, πως μπορούμε να τα βρούμε και μετά να ευημερήσουμε. Επικίνδυνη φαντασίωση, που εκπέμπει μήνυμα αδυναμίας και ανιστόρητης ανοησίας, που πρέπει να έχει ήδη πεθάνει. Όταν έχεις μελετήσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο δεν μπορείς να ακούς τον Γεραπετρίτη. Πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις και φωνή με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ , να βοηθήσουμε την Τουρκία να υποστεί την ήττα που θα την εξουδετερώσει από εχθρό…

Αντωνάκη, εσύ δολοφόνησες τον χαρακτήρα σου! Γράφει ο Ιοβόλος Όφις Γελάνε και οι πέτρες! Μας είπε ο κύριος Σαμαράς (στην πρώτη του ομιλία κατόπιν της διαγραφής του) ότι μητσοτακικά τρολ, και δη σούπερ, εκτελούν σχέδιο δολοφονίας χαρακτήρα επειδή χαλάει τη σούπα της μειοδοσίας. Μάλιστα. Αντιλαμβάνεστε κύριε Σαμαρά ότι με τέτοιου είδους καταγγελίες ξεφτιλίζεστε ανεπανόρθωτα; Άραγε πώς έγινε πρόεδρος της ΝΔ και μετέπειτα πρωθυπουργός ο Κυριάκος , μόνος του; Ή μήπως με τη δικιά σας… ανιδιοτελή βοήθεια; Και δε φτάνει που σας άδειασε μεγαλοπρεπώς και έκανε τη Σακελλαροπούλου ΠτΔ, τον ξαναστηρίξατε βαυκαλιζόμενος ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα να κάτσετε στην αναπαυτική καρέκλα του προεδρικού μεγάρου. Κι αφού διαπιστώσατε ότι η ελπίδα πέθανε, από τα ήπια «εκβιαστικά» πυρά περάσατε στα… πυρηνικά κι αίφνης ο Κυριάκος έγινε ...προδότης! Με τον Κυριάκο να σας γελοιοποιεί πλήρως παίρνοντάς σας το κεφάλι. Κακές γλώσσες λένε ότι έχει κάνει ντιλ με τον καραμανλικό Δένδια για ήπια μετάβαση στην αρχηγία αφότου μας εγκαταλείψει για τας Ευρώπας . Ο οποίος Δένδιας δε θέλει στα πόδια του τον Σαμαρά για ευνόητους λόγους . Εξ ου και ο αιφνιδιαστικός και… ασφαλής αποκεφαλισμός. Πάντως ειλικρινά περιμέναμε κάτι πιο «αιμοβόρο» προς εκδίκηση για τη διαγραφή σας. Κάτι που να θύμιζε το ’93. Αλλά μάλλον δεν έχετε τη δύναμη να το επαναλάβετε . Σιγά μην αφήσουν οι δήθεν σαμαρικοί βουλευτές τα πλουσιοπάροχα έδρανα για να σας ακολουθήσουν. Αναμένουμε εναγωνίως τον επόμενο δημόσιο διασυρμό σας. Προσέξτε μόνο μην καταντήσετε στο τέλος μάθημα στις πολιτικές επιστήμες με τίτλο: Τι δεν πρέπει να κάνει ένας πρώην πρωθυπουργός!

Oι Ρωσικές δυνάμεις είναι έτοιμες να χρησιμοποιήσουν ξανά τον πύραυλο Oreshnik ως απάντηση να επιχειρήσουν οι Ουκρανοί να χτυπήσουν ανεπιτυχώς στρατιωτικό αεροδρόμιο με 6 ATACMS στο Rostov - Alexander Syrsky (Αρχιστράτηγος Ουκρανίας): Ανώτερος ο Ρωσικός στρατός, εξαιρετικά δύσκολα στο Pokrovsk Έσπασε το μέτωπο, στο 1 χλμ από Pokrovsk - Syrsky: Ανώτεροι οι Ρώσοι - WSJ: Ο Trump προτείνει ευρωπαϊκό στρατό στην Ουκρανία Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι σοκ και δέος στην Ουκρανία αφού οι Ρώσοι θα εξαπολύσουν μαζική επίθεση για να καταλάβουν το Pokrovsk και να φθάσουν στα σύνορα της περιφέρειας Dnipropetrovsk. To εντυπωσιακό είναι ότι οι Ρωσικές δυνάμεις έφθασαν 1 χιλιόμετρο από το Pokrovsk και απέχουν 8 χιλιόμετρα από τα σύνορα της περιφέρειας Dnipropetrovsk … Οι Ρώσοι ή θα περικυκλώσουν το Pokrovsk πιθανότερο σενάριο ώστε να το πάρουν με την τακτική της λαβίδας ή μπορεί να συνδυάσουν περικύκλωση και ολομέτωπη επίθεση… Ο αρχιστράτηγος της Ουκρανίας Alexander Syrsky δήλωσε ότι στο Pokrovsk οι Ουκρανικές δυνάμεις είναι εξαιρετικά σκληρές με ένα ισχυρότερο αντίπαλο. Ο Luis Feliu Bernardes Ισπανός Στρατηγός δήλωσε ότι η Δύση έχει ενσταλάξει μέσα της την ψεύτικη ανάγκη να νικήσει τη Ρωσία… Εν τω μεταξύ η Ουκρανία θα χάσει 6 πόλεις ταυτόχρονα στο Donetsk , Chasiv Yar, Toretsk, Kurakhove, Pokrovsk, Mirnograd και Velykaya Novosyolka και θα είναι βαριά στρατηγική ήττα… Παράλληλα οι Ρωσικές δυνάμεις είναι έτοιμες να χρησιμοποιήσουν ξανά τον πύραυλο Oreshnik ως απάντηση να επιχειρήσουν οι Ουκρανοί να χτυπήσουν ανεπιτυχώς στρατιωτικό αεροδρόμιο με 6 ATACMS στο Rostov . WSJ: O Trump προτείνει την ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία O νεοεκλεγείς Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump πρότεινε την ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία για την επόπτευση μιας πιθανής εκεχειρίας μεταξύ Μόσχας και Κιέβου, σε παρόμοιο μήκος κύματος με τις προτάσεις της Γαλλίας και της Πολωνίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal (WSJ). Σύμφωνα με πηγές κοντά στον πρόεδρο, ο Trump πιστεύει ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει τον κύριο ρόλο στη διασφάλιση της ασφάλειας και στην παρακολούθηση της εκεχειρίας στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την πλευρά τους, θα είναι σε θέση να «διευκολύνουν αυτή τη διαδικασία». Ωστόσο, ο Trump διευκρίνισε ότι οι ΗΠΑ δεν σκοπεύουν να στείλουν στρατεύματα στο έδαφος της Ουκρανίας. Σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα στο Παρίσι με τον Πρόεδρο της Γαλλίας Emmanuel Macron και τον αρχηγό του καθεστώτος του Κιέβου Volodymyr Zelensky, ο Trump εξέφρασε την αντίθεσή του στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, τόνισε ότι υποστηρίζει τη δημιουργία ενός ισχυρού και καλά εξοπλισμένου ουκρανικού κράτους. Η Ευρώπη θέλει κλιμάκωση με Ρωσία – Έξι χώρες υπέγραψαν Διακήρυξη για ένταξη της Ουκρανίας σε ΝΑΤΟ – ΕΕ Έξι ευρωπαϊκές χώρες και η ηγεσία της ΕΕ υπέγραψαν τη Διακήρυξη του Βερολίνου για την Ουκρανία. Αναφέρεται στην υποστήριξη της ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Στη Διακήρυξη επισημαίνεται ότι η ειρήνη στην Ουκρανία θα πρέπει να βασίζεται στη λεγόμενη φόρμουλα Zelensky, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Κίεβο. Η δήλωση υπεγράφη από τους υπουργούς Εξωτερικών της Βρετανίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Πολωνίας, της Γαλλίας, της Ουκρανίας και της εκπροσώπου της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Η Διακήρυξη του Βερολίνου σημειώνει σαφώς την υποστήριξη των εταίρων της Ουκρανίας στην μη αναστρέψιμη πορεία της προς την πλήρη ευρωατλαντική ενσωμάτωση, συμπεριλαμβανομένης της ένταξης στο ΝΑΤΟ, καθώς και στο δρόμο για την είσοδό της στην ΕΕ. Zelensky στο CBN News: Η Ουκρανία θα διαιρεθεί εάν συμφωνήσει παραχώρηση εδαφών στην Ρωσία Η αναγνώριση από την Ουκρανία της απώλειας εδαφών υπέρ της Ρωσίας θα προκαλέσει διαίρεση στο Ουκρανικό κράτος και λαό, δήλωσε ο Ουκρανός Πρόεδρος Zelensky σε συνέντευξή του στο αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι CBN News. Σύμφωνα με τον ίδιο, από νομική άποψη αυτό είναι αδύνατο. Ο Zelensky προέτρεψε να μην συζητούμε τέτοια θέματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τέτοια εξέλιξη γεγονότων. Εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι θα καταλήξει σε συμφωνία με τον εκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ Trump... Με πληροφορίες από ΒΝ

Γεωπολιτική κόλαση - Οι ΗΠΑ μεταφέρουν το οπλοστάσιο της Συρίας με 4.000 τανκς στην Ουκρανία - Κόκκινος συναγερμός στη Ρωσία Παίζουν το τελευταίο τους χαρτί με τη μεταφορά του άθικτου οπλοστασίου της Συρίας στην Ουκρανία - Η Ρωσία παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις! Τα γεράκια του πολέμου θέλουν κλιμάκωση στην Ουκρανία και όχι αποκλιμάκωση. Τα περί ειρήνης και κατάπαυσης πυρός είναι προπέτασμα καπνού και η πολεμοχαρής διοίκηση Biden το αποδεικνύει με κάθε τρόπο εκμεταλλευόμενη τη γεωπολιτική συγκυρία. Στο πλαίσιο αυτό και μετά την ανατροπή της νόμιμης συριακής κυβέρνησης του Bashar al Assad στις 8 Δεκεμβρίου 2024, ο απερχόμενος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken άρχισε στις 11/12 μια έκτακτη περιοδεία στους άμεσους γείτονες της Συρίας, Ιορδανία και Τουρκία. Η διαμόρφωση του μέλλοντος της Συρίας είναι κεντρική στις συζητήσεις, με το έδαφος της χώρας να μοιράζεται επί του παρόντος μεταξύ των υποστηριζόμενων από την Τουρκία τζχαντιστών παραστρατιωτικών, πολλοί από τους οποίους έχουν Τούρκους αξιωματικούς στις τάξεις τους, καθώς και των δυνάμεων Ισραήλ που έχουν προχωρήσει βαθιά στην χώρα αλλά και τις κουρδικές δυνάμεις που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ στις πλούσιες σε πετρέλαιο βορειοανατολικές περιοχές. Οι ΗΠΑ θέλουν να μεταφέρουν το οπλοστάσιο της Συρίας στην Ουκρανία Η Συρία ήταν το πρώτο κράτος στη Μέση Ανατολή που εγκατέλειψε τη δυτική σφαίρα επιρροής και σχημάτισε στενούς δεσμούς με τη Σοβιετική Ένωσ η στις αρχές της δεκαετίας του 1950, με την τοποθέτηση της επικράτειάς της υπό την επιρροή του Δυτικού Μπλοκ να είναι στόχος της δυτικής, τουρκικής και ισραηλινής πολιτικής στην περιοχή για πάνω από μισό αιώνα. Ενώ τα στρατηγικά οφέλη για αυτούς τους παράγοντες της ήττας της Συρίας είναι τεράστια και ευρείας εμβέλειας , ένα από τα πιο σημαντικά για τις ΗΠΑ είναι η απόκτηση του οπλοστασίου της Δαμασκού. Και αυτό είναι εύλογο, αφού το οπλοστάσιο της Συρίας – ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο - είναι πλούσιο σε σοβιετικό, βορειοκορεατικό και ρωσικό εξοπλισμό, Ορισμένες πηγές ανέφεραν ότι κεντρικός στόχος της επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών Μπλίνκεν στην Τουρκία ήταν η εξασφάλιση πρόσβασης στα συριακά οπλοστάσια για μεταφορά τους στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες ελλείψεις εξοπλισμού μετά από δυόμισι χρόνια υψηλής έντασης μαχών με τον ρωσικό στρατό. Οι τζιχαντιστές που ελέγχουν τη Συρία, καθοδηγούνται από την Τουρκία ενώ το οπλοστάσιο της Δαμασκού είναι σχεδόν άθικτο, αφού δεν χρησιμοποιήθηκε κατά τις μάχες με τους τρομοκράτες .  Θεωρείται βέβαιο πως στο σχετικό παζάρι, η Τουρκία θα επιδιώξει να εξασφαλίσει γεωπολιτικά αλλά και εξοπλιστικά οφέλη. Οπλοστάσιο με 4.000 τανκς και 2.000 τεθωρακισμένα Η διαφορά μεταξύ ρωσικού και ουκρανικού εξοπλισμού συνέχισε να αυξάνεται σε χαοτικό επίπεδο καθώς τα αποθέματα όπλων του δυτικού κόσμου μειώνονται γρήγορα ενώ η Ρωσία όχι μόνο έχει επεκτείνει μαζικά τις παραγωγικές της ικανότητες , αλλά έλαβε επίσης πολύ μεγάλης κλίμακας προμήθειες από τη Βόρεια Κορέα. Το οπλοστάσιο της Συρίας εκτιμάται ότι περιλαμβάνει πάνω από 1 εκατομμύριο βλήματα πυροβολικού των 152 και 122 χιλιοστών και περίπου 4.000 τανκς Τ-54/55, Τ-62, Τ-72 και Τ-90 αλλά και τουλάχιστον 2000 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού. Μετά από δεκαετίες αγορών T-72, η Συρία παρέλαβε τα άρματα T-90 ενώ πήρε και εκσυγχρονισμένα τανκς T-62M ως βοήθεια από τη Ρωσία τη δεκαετία του 2010. Το T-55 που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των συριακών τεθωρακισμένων μεραρχιών, αν και παλαιότερο, έχει αναπτυχθεί τόσο από τη Ρωσία όσο και από την Ουκρανία. Όσα είναι επιχειρησιακά στη Συρία έχουν κυρίως εκσυγχρονιστεί σε μεγάλο βαθμό και επωφελούνται από βελτιωμένους ελέγχους πυρός της Βόρειας Κορέας, όπως τα laser. Σύμφωνα με τους Αμερικανούς, τα όπλα της Συρίας θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στον ουκρανικό στρατό. Αεροσκάφη και βαλλιστικοί πύραυλοι Παράλληλα με τα κύρια άρματα μάχης, τα αποθέματα συριακού πυροβολικού και ίσως το πιο σημαντικό τα μεγάλα οπλοστάσια σοβιετικών και βορειοκορεατικών βαλλιστικών πυραύλων θα μπορούσαν να είναι  περιζήτητα από την Τουρκία και τα κράτη του ΝΑΤΟ προκειμένου να εξοπλίσουν τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Τα συριακά μαχητικά αεροσκάφη MiG-29 και Su-24 , επίσης, είναι κατηγορίες που επί του παρόντος αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ουκρανικού στόλου, καθιστώντας το συριακό απόθεμα είναι ιδανικό για την αναπλήρωση των τεράστιων απωλειών της Ουκρανίας. Τα συριακά αποθέματα πυροβολικού των 152 χιλιοστών, πυροβόλων όπλων και άλλου εξοπλισμού, θα μπορούσαν επίσης να παρέχουν βασική υποστήριξη στην πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας. Η συγκαλυμμένη παροχή των οπλοστασίων ενός ηττημένου αντιπάλου σε έναν στρατηγικό εταίρο δεν είναι καθόλου άνευ προηγουμένου, με τα μεγάλα σοβιετικά οπλοστάσια της Λιβύης να έχουν διοχετευθεί από δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών σε αντικυβερνητικούς αντάρτες της Συρίας μετά την ήττα της λιβυκής κυβέρνησης το 2011. Τα γεράκια του πολέμου παίζουν το τελευταίο τους χαρτί Το Κίεβο και οι στρατηγικοί του εταίροι στη Δύση επιδιώκουν να ανοικοδομήσουν μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, αφού πρώτα μειώσουν το ηλικιακό όριο στράτευσης στα 18 έτη. Η μεγάλη πιθανότητα μεταφοράς συριακών όπλων στην Ουκρανία επισημάνθηκε για πρώτη φορά από το Military Watch εντός 24 ωρών από την πτώση της Δαμασκού στις 9 Δεκεμβρίου. Καθώς οι παραγωγικές ικανότητες της Δύσης παραμένουν περιορισμένες, τα αποθέματα όπλων εξαντλούνται και πολλά δυτικά οπλικά συστήματα έχουν αποδειχθεί περιορισμένης χρησιμότητας στο θέατρο των μαχών, η μεγάλης κλίμακας προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού από τη Συρία θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει μια από τις πιο σημαντικές επιτυχίες της Δύσης. Τι θέλει να πάρει η Τουρκία Η πολύ σημαντική επιρροή που διατηρεί η Τουρκία, κράτος - μέλος του ΝΑΤΟ, στους ισλαμιστές τρομοκράτες που τώρα κυβερνούν μεγάλο μέρος της Συρίας, καθιστά την Άγκυρα απαραίτητο εταίρο των ΗΠΑ για τέτοιες προσπάθειες. Η Ουάσιγκτον μπορεί να προσφέρει μια σειρά κινήτρων στην Τουρκία για να υποστηρίξει αυτή τη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης υποστήριξης στις κουρδικές παραστρατιωτικές ομάδες στη βορειοανατολική Συρία, πρόσθετα δάνεια στην Άγκυρα και πιθανώς έναν πιο άμεσο δρόμο για επιστροφή στη συνεργασία στο πρόγραμμα μαχητικών F-35. Αναμένεται ότι τα αποθέματα πυροβολικού και αρμάτων μάχης της Συρίας θα αποτελέσουν προτεραιότητα για μεταφορά στην Ουκρανία, ακολουθούμενα από τα άρματα μάχης T-62, T-72 και T-90 και άλλα τεθωρακισμένα οχήματα. Η Ρωσία παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις Η ρωσική πλευρά παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις, αφού κατά την ίδια είναι μία εξέλιξη αναμενόμενη. Η Μόσχα υποστηρίζει πως ο εξοπλισμός που θα κατευθυνθεί από τη Συρία στην Ουκρανία θα έχει την ίδια τύχη με τα δυτικά όπλα, που καταστράφηκαν κατά την παράδοσή τους στο καθεστώς του Κιέβου. Το ΝΑΤΟ εξάλλου από την πλευρά του παραδέχεται την ανωτερότητα του ρωσικού οπλοστασίου. Σε μια πρωτοφανή ομολογία ήττας , ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, δήλωσε ότι θεωρεί την κατάσταση ασφαλείας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία «τη χειρότερη που έχει δει στη ζωή του», μιλώντας στο ευρωπαϊκό γραφείο του Carnegie Endowment. «Η κατάσταση ασφαλείας είναι η χειρότερη που έχω δει ποτέ στη ζωή μου», σημείωσε προσθέτοντας ότι πιστεύει πως «ό,τι συμβαίνει στην Ουκρανία θα μπορούσε να συμβεί και στις Βρυξέλλες». Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ παραδέχθηκε ότι η Ρωσία ανασυγκροτεί τις δυνάμεις της «πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν» από τη Συμμαχία. Ειδικότερα, στην ομιλία του στο Carnegie Endowment for Europe, δήλωσε ότι «παρά τις καλύτερες προσπάθειες των Ουκρανών φίλων του ΝΑΤΟ», η Ρωσία «ανακτά τη δύναμή της πιο γρήγορα από ό,τι υπολόγιζε το ΝΑΤΟ και μαθαίνει γρήγορα από τα λάθη της»... Bankningnews.gr

«Το Δείπνο του Βοσκού»: Η υπέροχη χριστιανική ταινία με 78 βραβεία, που «εξορίστηκε» από κινηματογράφους και φεστιβάλ της Ελλάδας! Γράφει ο Ελευθ. Ανδρώνης Στο διάστημα που διανύουμε, οι κυβερνώντες εμφανίζουν μια εναλλακτική «πραγματικότητα» στον ελληνικό λαό , κατά την οποία δεν εφαρμόστηκε… ποτέ η woke ατζέντα στην Ελλάδα. Σε αυτήν την παράκρουση ψεύδους που σίγουρα θαυμάζει μέχρι και ο… άρχοντας του ψεύδους, μαθαίνουμε ότι λογικά: Τα «Αγόρια στο ντους» μάλλον προβλήθηκαν σε παιδιά κάποιας άλλης… χώρας και εγκρίθηκε σε κάποια πλατφόρμα άλλου υπουργείου Παιδείας. Όχι του ελληνικού πάντως. Τα «Αδέσποτα Κορμιά» , εκείνο το ελεεινό ντοκιμαντέρ υπέρ των εκτρώσεων, που είχε στην αφίσα του ένα σταυρό με μία σταυρωμένη και ημίγυμνη έγκυο γυναίκα με πρόσωπο παπικής «Μαντόνας», δεν… προβλήθηκε με τιμές στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά μάλλον σε κάποιο… άλλο φεστιβάλ, άλλης χώρας. Ούτε εστάλησαν ΜΑΤ για να περιφρουρήσουν την πρεμιέρα αυτού του εκτρώματος από χριστιανούς που ήθελαν να διαμαρτυρηθούν. Όχι δα. Αυτά συμβαίνουν μόνο σε woke χώρες. Όχι στην Ελλάδα. Εκείνο το άλλο βλάσφημο και ανθελληνικό ντοκιμαντέρ χείριστης αισθητικής: το «Avant – Drag», με τους παρενδυτικούς «performers» που κοροϊδεύαν τον Χριστό και την Παναγία, και ύψωσαν το σύνθημα «καταστρέψτε την Ελλάδα» ; Μη μου πείτε ότι έγινε και αυτό στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ; Αποκλείεται. Μα… δεν μπορεί. Μας απατά η μνήμη σίγουρα… Αυτά και πολλά άλλα εικαστικά απορρίμματα που προκαλούν οφθαλμικές παθήσεις, εγκρίθηκαν, χρηματοδοτήθηκαν, διαφημίστηκαν και προστατεύτηκαν από την Πολιτεία για να επιβληθούν στο δημόσιο γίγνεσθαι. «Το Δείπνο του Βοσκού» Φεύγοντας από όλη αυτήν την προπαγανδιστική σαβούρα αποκτήνωσης, πάμε στην αντίπερα όχθη και βρίσκουμε μια καταπληκτική ταινία που έχει σαρώσει τα διεθνή βραβεία : «Το Δείπνο του Βοσκού», του σκηνοθέτη Γιάννη Στραβόλαιμου . Πρόκειται για παραγωγή του 2020, κι όμως εδώ και 5 χρόνια δεν έχει βρεθεί ούτε μία πρωτοβουλία προώθησής της , ούτε μια ανοιχτή «πόρτα» να προβληθεί στο κοινό. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πρόκειται για χριστιανική ταινία! Πέντε χρόνια και δεν έχει παιχτεί ποτέ στους ελληνικούς κινηματογράφους , ενώ σαρώνει διεθνώς με 78 βραβεία ως τώρα ! Νέα Υόρκη, Χόλυγουντ, Λας Βέγκας, Λονδίνο, Παρίσι, Μιλάνο, Βερολίνο, Λισαβόνα, Βανκούβερ, είναι μερικές μόνο από τις πόλεις που βράβευσαν την ταινία σε διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου. Η ιστορία της ταινίας αφορά έναν αγαθό βοσκό με εντελώς άδολη ψυχή, που αποκτά τον πόθο να βρει τον Θεό και τον παράδεισο . Μάλιστα βασίζεται σε πραγματική ιστορία και πραγματικό θαύμα . Ο βοσκός ονομάζεται Μαυρογένης και έχοντας πλήρη άγνοια για τη διδασκαλία του Χριστού, ακούει ένα κήρυγμα του ιερέα του χωριού , που αναφέρει ότι πρέπει να ακολουθήσουμε τον «ίσιο δρόμο του Θεού» για να κερδίσουμε τον παράδεισο . Ο καλόπιστος βοσκός παίρνει στην κυριολεξία τα λόγια του ιερέα και ξεκινά να περπατά ευθεία μακριά από το χωριό του, σαν αμνός που ψάχνει τον Ποιμένα του, σε ένα ταξίδι αναζήτησης του Θεού. Τον ρόλο του βοσκού ερμηνεύει υπέροχα ο γνωστός ηθοποιός Κωστής Σαββιδάκης , που ουκ ολίγες φορές έχει ομολογήσει δημόσια την πίστη του στην Ορθοδοξία. Και τώρα σε μια συνέντευξή του σε τηλεοπτικό κανάλι, αποκάλυψε τον πόλεμο που έχει δεχτεί η ταινία από τους εγχώριους «κύκλους» της 7ης τέχνης. Ο κ. Σαββιδάκης ανέφερε τα εξής εξοργιστικά: «Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια κυνηγάνε πάρα πολύ τη θρησκεία μας και θρησκεία μου, τους Χριστιανούς Ορθόδοξους . Και προσπαθούν σε ότι έχει να κάνει με τη θρησκεία να κλείσουν πόρτες, να μην ακούγονται πράγματα. Και το λέω γιατί το διαπιστώσαμε και στην ταινία που κάναμε: ‘’Το δείπνο του βοσκού’’, το οποίο είναι καθαρά χριστιανική ταινία και βραβεύθηκε με πάρα πολλά βραβεία, γύρω στα 78 στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα δυστυχώς ακόμη δεν έχει παιχτεί επίσημα σε κινηματογράφους για διάφορους λόγους . Σε ένα μεγάλο φεστιβάλ, που την στείλαμε στην Ελλάδα, δεν πέρασε και off the record μάθαμε ότι την χρονιά που δεν πέρασε η δική μας ταινία, πέρασαν τρεις μουσουλμανικές. Και κόπηκε γιατί ήταν χριστιανική . Και λες εντάξει, χτυπάνε απ’ όλες τις πλευρές τη θρησκεία …». Για λόγους διακριτικότητας ο Κωστής Σαββιδάκης δεν ανέφερε ποιο είναι αυτό το «μεγάλο φεστιβάλ» που έκοψε το «Δείπνο του Βοσκού», αλλά μπορούμε εύκολα να το υποψιαστούμε, μιας και δεν έχουμε παραπάνω από 1-2 διεθνούς εμβέλειας φεστιβάλ κινηματογράφου . Αυτός ο φασισμός ταιριάζει περισσότερο στο αντιχριστιανικό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που μοιάζει εξαιρετικά «λογικό» να προτίμησε ισλαμική και ΛΟΑΤΚΙ+ προπαγάνδα , παρά να προβάλλει μια πολυβραβευμένη χριστιανική ταινία . Ακόμα και σε αρκετά μικρότερα φεστιβάλ όμως, η ταινία – μαθαίνουμε – ότι δεν έγινε δεκτή. Ορίστε λοιπόν το επίπεδό του πολιτισμού μας. Να προβάλλονται με όλα τα μέσα οι ανωμαλίες, οι σφαγές αγέννητων παιδιών, οι σατανολατρίες, οι βλασφημίες, οι προσβολές των εθνικών μας συμβόλων και η ισλαμική πίστη, την ίδια ώρα που μια ελληνική χριστιανική ταινία την αναγνωρίζει όλος ο κόσμος εκτός από την Ελλάδα . Κάτι τέτοια τρικυμισμένα μυαλά μετέτρεψαν την Ελλάδα σε woke «ψωροκώσταινα» που περιόρισε την «τέχνη» σε ότι ασελγεί στην πίστη και την παράδοσή μας. Έχει εμπεδωθεί πλέον ότι δεν είναι «θεωρία συνομωσίας» η αποβολή της Ορθοδοξίας από κάθε προβολή . Το λένε οι ίδιοι οι λιγοστοί ηθοποιοί που έμειναν να ποιούν ορθόδοξο ήθος . Χτυπούν κλειστές πόρτες. Τα βραβεία δεν συγκινούν κανέναν. Το τεράστιο χριστιανικό κοινό που διψά για τέτοιες ταινίες, ούτε εκείνο τους συγκινεί. Απαρνούνται ακόμα και το κέρδος τους, για να αποκλείσουν την Ορθοδοξία. Παρόλη την λύσσα τους να «θάψουν» την ταινία που πρωταγωνιστεί ο Κωστής Σαββιδάκης, έχει γίνει ανάρπαστη (και) στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με τεράστια νούμερα θέασης στο YouTube όπου «ανέβηκε» από πέρυσι . Γιατί τέτοιους θησαυρούς, όσο και να προσπαθείς να τους κρύψεις, εκείνοι θα βρουν τρόπο να βγουν στην επιφάνεια. Μιλώντας για σύγχρονες ελληνικές παραγωγές με χριστιανική θεματολογία, το «Δείπνο του Βοσκού» του Γιάννη Στραβόλαιμου, μαζί με τον «Άνθρωπο του Θεού» της Γελένα Πόποβιτς και την εξαιρετική σειρά «Άγιος Παΐσιος, Από τα Φάρασα στον Ουρανό» του Στάμου Τσάμη, έχουν γίνει μια ακαταμάχητη τριάδα που έχει κατακτήσει το κοινό και συγκινεί εκατομμύρια Ελλήνων. Όσο και απεγνωσμένα να χτυπάνε κάποιοι την Πίστη μας , ο Θεός έχει άπειρους τρόπους να βγαίνει στο προσκήνιο και να εκπέμπει το αιώνιο μήνυμα Του . Ακούστε την αποκάλυψη του Κωστή Σαββιδάκη στο 6:28 του βίντεο:

Σε περίπτωση νίκης των Κούρδων, η γεωπολιτική εικόνα της περιοχής θα άλλαζε δραστικά, με ευκαιρίες αλλά και νέες προκλήσεις. Γεωπολιτικές επιπτώσεις μιας κουρδικής Ήττας ή Νίκης στη Συρία Γράφει ο Φίλιππος Χατζής Ειδικός αναλυτής, μέλος του Intelligence & Security Η Συρία έχει μετατραπεί σε ένα από τα πλέον περίπλοκα γεωπολιτικά θέατρα του 21ου αιώνα. Με τον Άσαντ ηττημένο και εξόριστο στη Ρωσία, και το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) να ελέγχει τη Δαμασκό, το μέλλον της χώρας μοιάζει δυσοίωνο. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η τύχη των Κούρδων – είτε ως νικητών είτε ως ηττημένων – αποτελεί καταλύτη για την ευρύτερη περιοχή. Οι πιθανές εξελίξεις από μια κουρδική νίκη ή ήττα δεν επηρεάζουν μόνο τη Συρία, αλλά διαμορφώνουν τις ισορροπίες εξουσίας σε όλη τη Μέση Ανατολή. 1. Επιπτώσεις από μια Κουρδική Ήττα Αν οι Κούρδοι χάσουν τον πόλεμο τους στη Συρία, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές, όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή. α) Πολιτική και Εδαφική Αναδιάταξη Η ήττα των Κούρδων θα σηματοδοτούσε την απώλεια του ελέγχου τους στις περιοχές που σήμερα διοικούν, κυρίως στη βόρεια και ανατολική Συρία. Αυτές οι περιοχές, πλούσιες σε πετρελαϊκά κοιτάσματα και γεωργικούς πόρους, θα γίνουν αντικείμενο διεκδίκησης από το ISIS, το συριακό καθεστώς (ή ό,τι έχει απομείνει από αυτό), και πιθανόν την Τουρκία. β) Ενίσχυση του Ισλαμικού Κράτους Το κενό που θα αφήσουν οι Κούρδοι θα εκμεταλλευτεί το ISIS, το οποίο θα επεκτείνει τον έλεγχό του στις βορειοανατολικές περιοχές. Η εδραίωση του ISIS στη Δαμασκό θα του δώσει μεγαλύτερη νομιμοποίηση στα μάτια των εξτρεμιστών ανά τον κόσμο και θα αποτελέσει σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια. γ) Περιφερειακή Αστάθεια Η Τουρκία, βλέποντας τους Κούρδους να ηττώνται, πιθανόν θα επεκτείνει τις στρατιωτικές της επιχειρήσεις στη Συρία, δημιουργώντας ζώνες ασφαλείας για να αποτρέψει την ανασυγκρότηση των κουρδικών δυνάμεων. Αυτό θα προκαλέσει περαιτέρω ένταση με το Ιράν και τη Ρωσία, ενώ θα δυσκολέψει τις προσπάθειες της Δύσης να σταθεροποιήσει την περιοχή. δ) Ανθρωπιστική Κρίση Η ήττα των Κούρδων θα προκαλέσει μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Ο ανθρωπιστικός αντίκτυπος θα είναι τεράστιος, αυξάνοντας την πίεση στις γειτονικές χώρες και την Ευρώπη. 2. Επιπτώσεις από μια Κουρδική Νίκη Σε περίπτωση νίκης των Κούρδων, η γεωπολιτική εικόνα της περιοχής θα άλλαζε δραστικά, με ευκαιρίες αλλά και νέες προκλήσεις. α) Δημιουργία Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης Οι Κούρδοι θα μπορούσαν να εδραιώσουν την αυτονομία τους στη βόρεια Συρία, δημιουργώντας ένα μοντέλο δημοκρατικής διακυβέρνησης που θα βασίζεται στην πολυεθνικότητα και την ισότητα των φύλων. Αυτή η εξέλιξη θα αποτελούσε παράδειγμα για άλλες εθνοτικές ομάδες στην περιοχή, ενισχύοντας τις ελπίδες για μια πιο δίκαιη Μέση Ανατολή. β) Ενίσχυση της Δύσης Η επιτυχία των Κούρδων θα θεωρηθεί ως νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους, οι οποίοι τους υποστήριξαν στον αγώνα κατά του ISIS. Αυτό θα ενίσχυε την επιρροή της Δύσης στην περιοχή, ενώ θα περιόριζε την εξάπλωση του ρωσικού και ιρανικού παράγοντα. γ) Συγκρούσεις με την Τουρκία Η νίκη των Κούρδων θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις από την Τουρκία, η οποία θα θεωρούσε την εδραίωση κουρδικής αυτονομίας ως άμεση απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Αυτό θα οδηγούσε πιθανώς σε στρατιωτικές συγκρούσεις, αυξάνοντας την περιφερειακή αστάθεια. δ) Ανάσχεση του ISIS Με τη νίκη των Κούρδων, οι πιθανότητες ανασυγκρότησης του ISIS θα μειώνονταν σημαντικά, καθώς οι κουρδικές δυνάμεις θα συνέχιζαν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Εμπεριστατωμένη Σχολιαστική Ανάλυση - Συμπέρασμα: Η ήττα ή η νίκη των Κούρδων θα έχει άμεσες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, όχι μόνο στη Συρία, αλλά και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Μια κουρδική ήττα θα ενισχύσει το ISIS και θα εμβαθύνει την κρίση, ενώ μια νίκη τους θα φέρει ελπίδες για αλλαγή , αλλά και νέες εντάσεις με γειτονικές δυνάμεις. ΠΗΓΕΣ BBC News - Αναλύσεις για τη συριακή κρίση Institute for the Study of War - Αναφορές για τον ρόλο των Κούρδων The Guardian - Ρεπορτάζ για την Τουρκία και το ISIS Stratfor - Στρατηγικές εκτιμήσεις για τη Μέση Ανατολή Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (SOHR)

«Προσοχή μήν γίνουμε ὑποτελής χώρα!» Νουθεσίες γιά τά ἑλληνοτουρκικά: "Ἡ εἰρήνη καί ἡ σταθερότητα δέν ἐξασφαλίζονται μέ ὑποχωρήσεις – Κάποιοι δίνουν δίκιο στήν Τουρκία ἐκεῖ πού δέν ἔχει, γιά νά φανοῦν δίκαιες καί λογικές οἱ παραχωρήσεις – Ἐπίσημο ἐθνικό δόγμα τῆς Ἀγκύρας ἡ διανομή καί ὁ ἔλεγχος τοῦ μισοῦ Αἰγαίου – Ὄχι σέ ἐκπτώσεις πού ἐξυπηρετοῦν τήν «γαλάζια πατρίδα»! ΣΕ ΜΙΑ περίοδο, κατά τήν ὁποία ἡ Τουρκία ξεδιπλώνει τόν ἐπεκτατικό ἀναθεωρητισμό της, ἔχοντας καταγάγει νῖκες στήν Συρία, τήν Λιβύη καί τήν Ἀρμενία, ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς προβαίνει σέ ἀγωνιώδεις προειδοποιήσεις γιά τά ἑλληνοτουρκικά, τονίζοντας ὅτι ἡ εἰρήνη καί ἡ σταθερότης δέν ἐξασφαλίζονται μέ ὑποχωρήσεις . Ὁ πρώην Πρωθυπουργός μίλησε σέ ἐκδήλωση στήν Παλαιά Βουλή, γιά τήν 80ή ἐπέτειο τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Καρπάθου . Ἀπό τό βῆμα αὐτό ἐκάλεσε γιά ἄμεση ἀνακήρυξη ΑΟΖ ἀπό τήν Ἑλλάδα, ἀναφέροντας μάλιστα τόν νόμο Ν. 4001/2011, τόν γνωστό νόμο Μανιάτη, πού μπορεῖ νά ἀποτελέσει τό πλαίσιο γιά τήν ἐνέργεια αὐτή. Ἐτόνισε σχετικῶς: «Θά πρέπει νά καταθέσουμε στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση τόν θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό τῆς χώρας, συμμορφούμενοι μέ τήν ἀντίστοιχη κοινοτική ὁδηγία. Εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά τό κάνουμε αὐτό καί εἶναι μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία νά ἀποτυπωθοῦν τά δικαιώματά μας μέ τή σφραγῖδα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Στό πλαίσιο αὐτό, μπορεῖ ἐπίσης κάλλιστα νά ἐνταχθεῖ ἡ ἐνεργοποίηση τῆς ἀνακήρυξης τῆς ΑΟΖ μέ βάση τή μέση γραμμή, κατά τόν Ν. 4001/2011 καί τούς ὅρους καί τίς προϋποθέσεις τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς θάλασσας». Ἰδιαίτερα δέ ἐπεσήμανε: «Προφανῶς εἶναι ἀδιανόητη ἡ ἐκχώρηση κυριαρχικῶν δικαιωμάτων στήν Τουρκία σέ περιοχές πού βρίσκονται δυτικά τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς εἶχε τονίσει στόν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ George Bush τόν πρεσβύτερο, κατά τήν ἐπίσκεψή του στήν Ἑλλάδα τόν Ἰούλιο τοῦ 1991, ἄν ἡ Τουρκία ἀποκτήσει ὑφαλοκρηπῖδα δυτικά τῶν νησιῶν, τότε τά νησιά μας σταδιακά θά περιέλθουν στόν ἔλεγχο τῆς Τουρκίας καί θά διασπαστεῖ ἡ ἑνότητα καί ἡ συνεκτικότητα τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας». «Ἡ συμφωνία δέν εἶναι αὐτοσκοπός» ὑπεγράμμισε ὁ κ. Καραμανλῆς ἀναφερόμενος στόν ἑλληνο-τουρκικό διάλογο καί περαιτέρω ἐτόνισε: «Κανείς Ἕλληνας δέν διανοεῖται ὅτι, προκειμένου νά ἱκανοποιηθεῖ ἡ Τουρκία καί νά ὁδηγηθεῖ σέ διαπραγμάτευση, θά κάναμε ἀπό μόνοι μας ἐκπτώσεις στήν ἀξιοποίηση τῶν πλεονεκτημάτων μας. Ἡ συμφωνία πρέπει νά διασφαλίζει τήν ἀσφάλεια καί τά συμφέροντά μας σέ ὅλο τόν ἑλλαδικό χῶρο. Οὔτε διασφαλίζεται ἡ εἰρήνη καί ἡ σταθερότητα μέ ὑποχωρήσεις. Ἀντιθέτως ἐνθαρρύνεται ἡ ἐπιθετικότητα καί ἡ βουλιμία τῆς ἄλλης πλευρᾶς. »Καί ἔχει ἡ Ἑλλάδα πολλά πλεονεκτήματα. Ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 ναυτικά μίλια εἶναι ἕνα μονομερές καί ἀναφαίρετο δικαίωμά μας, κατοχυρωμένο ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο, πού δέν ὑπόκειται σέ διαπραγμάτευση μέ τήν Τουρκία. Ὁποιαδήποτε διευθέτηση θά πρέπει νά διασφαλίζει αὐτό τό δικαίωμα. Καί, σέ κάθε περίπτωση, ὁποιαδήποτε ὁριοθέτηση εἴτε προσφυγή στή Χάγη θά πρέπει νά διασφαλίζει ὅτι αὐτό τό δικαίωμα θά ληφθεῖ ὑπ’ ὄψη καί δέν θά ὁδηγηθοῦμε σέ μιά ὁριοθέτηση πού θά ἀκυρώνει τή δυνατότητα μελλοντικῆς ἐπέκτασης ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδας. Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νά καθιστᾶ σαφές ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη νά διεκδικήσει τό μέγιστο τῆς ὁριοθέτησης πού τῆς ἐπιτρέπει τό Διεθνές Δίκαιο. Γιατί, σέ μιά διαπραγμάτευση, εἶναι καίριες οἱ προπαρασκευαστικές ἐνέργειες πού κάνεις, ὥστε νά μεγιστοποιήσεις τά κέρδη σου. Ἀλλά καί τά μηνύματα πού περνᾶς πρός τήν ἄλλη πλευρά καί πρός τή διεθνῆ κοινότητα». «Δέν εἶναι λάθος νά ὑπάρχουν δίαυλοι διαλόγου μέ τήν Τουρκία.» εἶπε ὁ κ. Καραμανλῆς καί συνέχισε: «Λάθος θά ἦταν ἄν γίνεται ἐσφαλμένη ἀνάγνωση τῶν προθέσεών της. Ἡ Τουρκία δέν θέτει ἁπλῶς κάποια ζητήματα γιά τά ὁποῖα καλοπροαίρετα ἔχει διαφορετική ἄποψη ἀπό τήν δική μας, τά ὁποῖα ἐνδεχομένως θά μποροῦσαν νά ἀντιμετωπιστοῦν στά πλαίσια τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Ἡ δηλωμένη στόχευση τῆς Τουρκίας εἶναι νά ἀνατρέψει τό ὑφιστάμενο καθεστώς, ὅπως προβλέπεται ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο καί τίς διεθνεῖς Συνθῆκες, νά διασπάσει τήν ἑνότητα τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου καί νά ἐπιβάλλει τό imperium της στήν εὐρύτερη περιοχή. Μέ ἁπλά λόγια, κινεῖται συστηματικά καί διαχρονικά στήν κατεύθυνση τοῦ ἀναθεωρητισμοῦ καί τῆς διασφάλισης ἡγεμονικῆς θέσης. Ἐάν τό ἐπετύγχανε αὐτό, ἡ Ἑλλάδα θά ὑποβιβαζόταν σέ χώρα ὑποτελῆ καί ἐξαρτώμενη ἀπό αὐτήν». Ἐν συνεχείᾳ δέ ὑπογραμμίζει: «Ὀφείλουμε νά διαφυλάξουμε καί νά ἐνισχύσουμε τήν οἰκονομική δραστηριότητα σέ κάθε νησί καί βραχονησῖδα. Τά μηνύματα πολλά. Πολλές φορές, κόντρα στά μεγέθη καί τούς ὠμούς ὑπολογισμούς, οἱ ἐπιλογές μας εἶναι μονόδρομος. Σήμερα, ὑπαγορεύονται ἀπό τήν ἱστορία, ἀλλά καί ἀπό ὀρθολογισμό, δηλαδή τήν ἀνάγκη νά διαφυλάξουμε τήν ἑνότητα καί τήν ἀσφάλεια τοῦ ἐθνικοῦ μας χώρου καί τά κατά τό Διεθνές Δίκαιο δικαιώματα τῆς χώρας μας, πού εἶναι συνδεδεμένα μέ ζωτικά συμφέροντά μας. Αὐτό ἀπαιτεῖ διαρκῆ προσήλωση στό στόχο. Χρειάζεται νά μήν παρεκκλίνουμε ἀπό τό στόχο, νά προετοιμαζόμαστε καί νά διαβάζουμε τή συγκυρία, ὥστε ὅταν αὐτή τό ἐπιτρέψει, νά τήν ἀξιοποιήσουμε μέ ἀποφασιστικότητα». Ἀναφερόμενος δέ στήν γεωπολιτική πραγματικότητα ἐπεσήμανε: «Τά Δωδεκάνησα, ὅπως καί ὅλο τό Αἰγαῖο, ἔχουν τεράστια γεωπολιτική σημασία. Ἰδιαίτερα στίς μέρες μας, μέ τίς κρίσεις στήν περιφέρειά μας, στήν Οὐκρανία καί τή Μέση Ἀνατολή, ἡ σημασία αὐτή καθίσταται ἀκόμα πιό ἐπίκαιρη. Ἡ σημασία τῆς Ἀλεξανδρούπολης στό Βορρᾶ καί τῆς Σούδας στό Νότο ἔχουν ἐμπεδωθεῖ διεθνῶς. Οἱ ἐμπορικές καί στρατιωτικές διελεύσεις μέσῳ τοῦ Αἰγαίου εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιά ἐμᾶς καί τούς ἑταίρους μας. Ἀκόμη πιό σημαντικό, στό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο βρίσκονται τά νοτιοανατολικά σύνορα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Δέν μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα νά μήν ἔχει τόν ἔλεγχο τῆς περιοχῆς, προκειμένου νά διασφαλίζει τήν ἀσφάλεια καί τή σταθερότητα ἐκεῖ, γιά τήν ἴδια καί τούς ἑταίρους της. Καί τό κυριώτερο, σέ ἕνα χῶρο πού εἶναι γεμᾶτος ἀπό ἑλληνικά νησιά, ἀπό ἑλληνικά ἐδάφη, καί τοῦ ὁποίου ἡ ἑνότητα μέ τόν ἠπειρωτικό χῶρο πρέπει νά εἶναι πάντα διασφαλισμένη». Τέλος, γιά τίς διεκδικήσεις τῆς Τουρκίας καί τήν τακτική ὁρισμένων πού προσπαθοῦν νά τῆς βρίσκουν «δίκιο ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχει» , ὑπεγράμμισε: «Ὅμως στό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο, ἡ Τουρκία, ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια, ἐπιχειρεῖ νά παρεμποδίσει τήν Ἑλλάδα στήν ἄσκηση τῶν δικαιωμάτων καί ἁρμοδιοτήτων της, ὅπως ἀπορρέουν ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο καί τούς Διεθνεῖς Ὀργανισμούς. Ἄς μήν γελιόμαστε. Οἱ διεκδικήσεις τῆς Ἄγκυρας εἶναι αὐθαίρετες καί πάντως ἀνυπόστατες. Ὅσο καλή διάθεση καί ἄν ἔχει ἡ Ἑλλάδα γιά διάλογο καί εἰρήνη μέ τήν Τουρκία, ὅσο καί ἄν κάποιοι προσπαθοῦν νά βρίσκουν κάποιο δίκιο στήν Τουρκία ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχει, προκειμένου νά φανοῦν δίκαιες καί λογικές οἱ παραχωρήσεις, ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτή. Μέ τή σταθερή ἐπιμονή της σέ αὐτές τίς διεκδικήσεις ἀπό τή δεκαετία τοῦ ’70 καί μετά, ἡ Τουρκία ἐπιδιώκει νά τίς νομιμοποιήσει, νά ἐθίσει ἐμᾶς καί τή διεθνῆ κοινότητα σέ αὐτές καί νά τίς κάνει ἀπό τήν πίσω πόρτα ζητήματα πρός διαπραγμάτευση. Μέ τίς προκλήσεις καί τίς ἀπειλές, ἐπισείει τό φόβητρο τοῦ πολέμου, προκειμένου νά κάνει πολύ ὑψηλό τό κόστος τῆς ἐπιμονῆς στό δίκαιο, γιά ἐμᾶς καί τή διεθνῆ κοινότητα. Μέ τό δόγμα τῆς Γαλάζιας Πατρίδας πού ἐπισήμως ἔχει υἱοθετήσει ἡ Τουρκία, ἔχει καταστήσει τό ὅραμά της γιά ἔλεγχο τοῦ μισοῦ Αἰγαίου καί ἡγεμονία στήν Ἀνατολική Μεσόγειο ἐπίσημο ἐθνικό δόγμα, τό ὁποῖο ὑπηρετεῖ μέ σχέδιο καί πρόγραμμα. Δέν εἶναι μπλόφα. Δέν εἶναι διαπραγματευτικό χαρτί. Τό ἔχει εἰσάγει στά σχολικά βιβλία καί τό διδάσκει στίς νέες γενιές μέ σκοπό νά τίς γαλουχήσει καί νά τίς προετοιμάσει σέ βάθος χρόνου γιά τήν ὑλοποίηση αὐτοῦ τοῦ στόχου. Ἡ Ἑλλάδα σέ καμμία περίπτωση δέν μπορεῖ, μέ πρόσχημα τήν καλή θέληση καί τήν ἀνάγκη εἰρήνης καί συνεργασίας, νά κάνει ἐκπτώσεις πού θά διευκολύνουν τήν Τουρκία στήν ὑλοποίηση αὐτοῦ τοῦ ὁράματος. Γιατί τό καθετί πού κερδίζει ἡ Τουρκία θά ἀποτελεῖ κεκτημένο πρός τή μακροπρόθεσμη πραγματοποίηση αὐτοῦ τοῦ ὁράματος, ὄχι ἀντίτιμο γιά τήν ἐξασφάλιση τῆς εἰρήνης. »Ἀκόμα, ἡ Τουρκία ἐπιχειρεῖ συνεχῶς νά ἐπιτύχει τήν ἀναγνώριση τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητος τῆς Θράκης ὡς τουρκικῆς, μέ ἀπώτερους μάλιστα σκοπούς. Πλέον προσπαθεῖ σιγά-σιγά νά δημιουργήσει καί ἄλλο ζήτημα. Θέτει θέμα “ὁμογενῶν” της στά Δωδεκάνησα. Ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάννης εἶναι ξεκάθαρη καί ἀναφέρεται σέ μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης. Μουσουλμανική μειονότητα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπό τρεῖς ἐθνοτικές ὁμάδες, ἐξ ἴσου σημαντικές». Infognomon

Τα τελευταία γεγονότα στη Ρουμανία έχουν σημάνει «συναγερμό» στις τάξεις τους Ανησυχία έχει προκαλέσει στις δεξιές τάξεις της Ευρώπης το τελευταίο περιστατικό με την ακύρωση του πρώτου γύρου των ρουμανικών προεδρικών εκλογών , όπου επικράτησε ο αντιδιεθνιστής υποψήφιος. Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, ξέσπασε «κύμα» αισιοδοξίας πως οι δεξιές δυνάμεις θα μπορούσαν να αναλάβουν την εξουσία σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως συμβαίνει στην Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν. Ωστόσο, όπως γράφουν ΜΜΕ, τα πράγματα στην Ευρώπη είναι πολύ πιο δύσκολα για τους δεξιούς και δεν αποκλείουν ακόμα και βίαιες μεθόδους άπαξ και ενδυναμωθεί περαιτέρω η λεγόμενη Εθνική Δεξιά. Ήδη στην Γερμανία, όπως σχολιάζεται, επιχειρείται να τεθεί υπό απαγόρευση το δεξιό AfD, το οποίο έρχεται δεύτερο στις δημοσκοπήσεις με τάση ανόδου. Στην έτερη χώρα του λεγόμενου γαλλογερμανικού άξονα, δηλαδή την Γαλλία, η άνοδος των δεξιών δυνάμεων καταπολεμάται σφοδρά από την διεθνιστική αριστερά/κεντροαριστερά, τονίζουν τα ρεπορτάζ. Μετά την δεξιά νίκη στον πρώτο γύρο των εκλογών τα διεθνιστικά κόμματα από την κετροδεξιά μέχρι την άκρα αριστερά συνασπίστηκαν για να αποτρέψουν πιθανή αντιδιεθνιστική διακυβέρνηση. Σε ό,τι αφορά την Βρετανία, μπορεί να μην υπάρχει το κατάλληλο δεξιό κόμμα για διεκδικήσει την εξουσία, ωστόσο οι αστυνομικές δυνάμεις, όπως μεταδίδεται, έχουν ξεκινήσει παρεμβάσεις εναντίον δεξιών ή απλά πατριωτικών ακομμάτιστων απόψεων, οι οποίες αποκαλούνται ρατσιστικές, περιορίζοντας, σύμφωνα με διαμαρτυρίες πολιτών, την ελευθερία του λόγου. Η απόφαση, ωστόσο, στην Ρουμανία, να ακυρωθεί ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών, στον οποίο προηγείτο ο δεξιός υποψήφιος ήταν, κατά πολλούς, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και δείχνει, κατά πολλούς, πως σιγά-σιγά εγκαταλείπονται ακόμα και οι δημοκρατικές διαδικασίες , οι οποίες τόσο καιρό διατυμπανίζοντας ως κάτι το «ιερό» και το «ανέγγιχτο». Οι Διεθνιστές δείχνουν να είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα, προκειμένου να εμποδίσουν την στροφή προς τα δεξιά, ακόμα και αν αυτό σημάνει σύγκρουση στους δρόμους και χάος, καταλήγουν τα δημοσιεύματα. photo freepik