Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Ένα βρώμικο και χαμερπές ανθελληνικό τέρας, που κατάφερε όχι μόνο να καταστρέψει την Ελλάδα, που όχι μόνο κατάφερε να την υποδουλώσει στους Αμερικανοευρωπαίους, αλλά κατάφερε και να διχάσει το ίδιο το κόμμα που τον ανέδειξε! Γράφει ο Μανώλης Κωττάκης Το φθινόπωρο του 2023, αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές και το πέρας της Διεθνούς Εκθέσεως, δείπνησα με εκλεκτή παρέα Θεσσαλονικέων φίλων και έναν κορυφαίο πρώην υπουργό της Ν.Δ. στο ρεστοράν «Β» στον αύλειο χώρο του Βυζαντινού Μουσείου Θεσσαλονίκης. Επρόκειτο για έναν υπέροχο προορισμό, στέκι όλων των πνευματικών ανθρώπων της αστικής Θεσσαλονίκης (χωρίς να απουσιάζουν από αυτόν τα δυναμικά μεσαία στρώματα της πόλης), επικεφαλής του οποίου ήταν μια δραστήρια επιχειρηματίας: η Χρύσα Κονιόρδου. Γράφω «ήταν», γιατί το εμβληματικό «Β» , οι εσωτερικοί χώροι του οποίου επικοινωνούσαν και οδηγούσαν απευθείας στις εκθέσεις του μουσείου, έκλεισε λίγους μήνες μετά την κατακύρωση του ακινήτου στη γνωστή εταιρία με τις τυρόπιτες, που κατήγγειλε ο Μάριος Σαλμάς. Της ζητήθηκε από τον πλειοδότη μίσθωμα τριπλάσιο από αυτό που κατέβαλλε στο υπουργείο Πολιτισμού και, μην μπορώντας να το αντέξει, αποχώρησε. Όλοι οι υπουργοί και οι βουλευτές της Ν.Δ., οι οποίοι ήταν και θαμώνες, γνώριζαν τι συνέβαινε στο παρασκήνιο, αλλά επειδή ήξεραν με ποιους θα «τα έβαζαν» στην Αθήνα αν παρενέβαιναν, μοιραίοι και άβουλοι ως συνήθως, σιώπησαν. Ο φόβος φυλούσε τα έρημα. Το ρεστοράν του πολιτισμού έκλεισε και μέχρι σήμερα δεν άνοιξε ποτέ υπό νέα διεύθυνση. Όπως δεν έχει ανοίξει ούτε η ιστορική «Αίγλη» του Ζαππείου , τον διαγωνισμό για την εκμετάλλευση της οποίας κέρδισε το ίδιο σχήμα με ευρύτερη μετοχική σύνθεση προ έτους. Ο πλειοδότης το «πάει» από παράταση σε παράταση και η νέα διοίκηση του Ζαππείου τού τις δίνει. Ρώτησα εκείνη τη φθινοπωρινή ημέρα στη Θεσσαλονίκη την ιδιοκτήτρια του «Β» πώς πάνε τα πράγματα, αγνοούσα τι ακριβώς είχε συμβεί με τον διαγωνισμό του υπουργείου Πολιτισμού, και η γυναίκα μού άνοιξε την καρδιά της. Μου είπε πως όλη η πόλη ξέρει τι έχει συμβεί με τον διαγωνισμό. Μου ανέφερε το όνομα ενός υφυπουργού, ενός βουλευτή και μερικά ακόμα αθηναϊκά ονόματα πρώτης γραμμής. Ήταν έξω φρενών γιατί, όπως μου ανέφερε, δεν μπόρεσε καν να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, καθώς δεν πληρούσε τον φωτογραφικό όρο να έχει η επιχείρηση της τζίρο 1 εκατομμυρίου ευρώ για να λάβει μέρος. Αποχώρησε τελικώς στις 31 Δεκεμβρίου και το θρυλικό «Β» πέρασε στην Ιστορία. Και ύστερα ψάχνει ο αστός πρωθυπουργός γιατί δεν τον αγαπούν στη Θεσσαλονίκη. Είναι απλό γιατί δεν τον αγαπούν. Η πολιτική είναι τα μεγάλα, όπως το μετρό, είναι όμως και τα μικρά, οι νησίδες οξυγόνου κάθε πόλης. Η διάλυση ενός χώρου πολιτισμού και η μη αντικατάστασή του από έναν ισοδύναμο, της ίδιας αισθητικής, έχει πολιτικό κόστος. Η ιδιοκτήτρια του ρεστοράν βρήκε τον δρόμο της ανοίγοντας μια νέα επιτυχημένη επιχείρηση στον Ναυτικό Όμιλο της Καλαμαριάς , αλλά είμαι βέβαιος ότι, αν ψήφιζε Ν.Δ., θα μαύριζε αυτή και όλη η οικογένειά της το κόμμα στις ευρωεκλογές. Και βεβαίως θα εξηγούσε αηδιασμένη τους λόγους. Τα πρόσωπα και οι πρακτικές. Τα πρόσωπα διότι ξεκινούν από τη Θεσσαλονίκη και φθάνουν μέσα στο Μαξίμου και στα πέριξ αυτού. Τις πρακτικές , γιατί όλη η αγορά γνωρίζει ότι τα 250.000 ευρώ που είναι το τίμημα για τα 100 κυλικεία αντιστοιχούν στο ετήσιο μίσθωμα ενός ακινήτου επί δύο για ένα ακίνητο μαγαζί γωνία που πουλά τυρόπιτες στο λιμάνι της Πάρου. Το ένα μίσθιο στοιχίζει το διπλάσιο από 100. Αυτοί είναι οι αληθινοί λόγοι που ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε τον βουλευτή Μάριο Σαλμά. Διότι, είτε εν γνώσει του είτε εν αγνοία του, «πάτησε» την κόκκινη γραμμή και την πέρασε, πλησιάζοντας κοντά στον πρωθυπουργό. Η διαγραφή του έχει προληπτικό χαρακτήρα. Να αποθαρρύνει όποιον βουλευτή ήθελε τυχόν να «σκαλίσει» υποθέσεις που στοχεύουν τόσο κοντά σε αυτόν . Με την πολιτική τρομοκρατία, τις διαγραφές και την απειλή της μη περίληψης στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. κλείνουν στόματα. Το πρόβλημα όμως για τον Μητσοτάκη είναι πως αυτό που θέλει να αποφύγει ήδη το υφίσταται. Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο. Μπορεί να μην ακούμε τίποτα στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα και να διαγράφεται ένας βουλευτής που του τα είπε όλα σε συνάντηση που είχε κατ’ ιδίαν μαζί του στο γραφείο του και στην κλειστή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, αλλά η κοινωνία τα ξέρει όλα. Ο ψίθυρος υπό μορφήν εμπιστευτικής εξομολόγησης από τον έναν στον άλλον είναι πιο διαβρωτικός από την ανοικτή πολιτική αντιπαράθεση στο ρινγκ . Τον ψίθυρο δεν μπορείς να τον απαντήσεις, άρα και να τον αντιμετωπίσεις. Τον ψίθυρο τον ανακαλύπτεις στις μετρήσεις και τον υφίστασαι στις εκλογικές αναμετρήσεις. Επί πέντε μήνες η άποψη του 80% των Ελλήνων για τον γάμο των ομoφυλόφιλων ζευγαριών ήταν εξαφανισμένη από τα κεντρικά συστημικά κανάλια ενημέρωσης . Επιτελείς μεγάλου ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού με ενημέρωσαν μάλιστα ποιοι τους ζήτησαν να σταματήσουν να με καλούν στις εκπομπές τους. Επί πέντε ολόκληρους μήνες όμως όλη η Ελλάδα συζητούσε σιωπηρά χωρίς θόρυβο στα καφενεία, στα οικογενειακά τραπέζια, στις εξόδους, στα social media, κάτω από τα ραντάρ των δημοσκόπων την ενόχλησή της γι’ αυτή την ερμαφρόδιτη Ν.Δ. και, όταν ήρθε η ώρα στις ευρωεκλογές, την τιμώρησε «αιφνιδιαστικά» με θόρυβο. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και τώρα. Όλη η αγορά ξέρει τι γίνεται. Ξέρει, μιλά κι αυτή αγανακτισμένη κάτω από τα ραντάρ για την κατάργηση του ανταγωνισμού και για την έξαρση της διαφθοράς στον δημόσιο τομέα και, όταν θα έρθει η ώρα, θα κάνει αυτό που νομίζει. Επειδή πολλοί επιχειρηματίες, μικροί και μεγάλοι, δεν μιλούν ανοικτά για τις δυσαρέσκειές τους και μοιράζουν τα χαμόγελά τους στο Μαξίμου, δημιουργούνται αυταπάτες. Να μη δημιουργούνται. Την κρίσιμη ώρα θα κάνουν αυτό που πρέπει. Θα εγκαταλείψουν. Η ιστορία, όπως εξελίσσεται, μοιάζει με το 1990-1993, αλλά δεν είναι η ίδια. Ο αντίπαλος του κυρίου Μητσοτάκη δεν είναι οι βουλευτές του, δεν κινδυνεύει να πέσει από αυτούς. Ο μεγάλος του αντίπαλος είναι ο εαυτός του και οι εντολοδόχοι των βουλευτών του, οι πολίτες . Από το 41% που έλαβε στις εθνικές εκλογές κρατά σήμερα με το ζόρι στην πρόθεση ψήφου το 21%-22%, το άλλο 21% ευρίσκεται στα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά του, που ενισχύθηκαν από τις διαρροές της Ν.Δ. (κέρδισαν 7 μονάδες από αυτήν στις μετρήσεις ) και ένα μικρό μέρος πήγε στο ΠΑΣΟΚ. Και αν εκλεγεί η Άννα που κακώς νομίζει ότι την έχει στο τσεπάκι του, θα φύγει μεγαλύτερο. Διαγράφοντας τον Μάριο Σαλμά που έχει έναν στρατό που τον ακολουθεί πιστά στην κάλπη από τις εκλογές του 1993 ο «σοφός» πρωθυπουργός διευκολύνει τη μετακόμιση και άλλου κόσμου που ψήφιζε μια ζωή Ν.Δ. στα κόμματα που είναι στα δεξιά της Ν.Δ.! Ας συνεχίσει λοιπόν να διαγράφει βουλευτές. Κάθε διαγραφή θα ισοδυναμεί με νέα απώλεια ψήφων, η οποία θα επιτείνεται όσο ο κύριος πρωθυπουργός θα μιλά υπέρ της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» και υπέρ «της επικράτησης του παγκόσμιου συμφέροντος έναντι του εθνικού συμφέροντος». Δεν φθάνει που δεν είναι ταυτισμένος με τη βάση του, αγνοεί τις ευαισθησίες της και κάνει τα πάντα για να την προκαλέσει.

Πρόκειται για μια μελέτη-σπουδή με καθαρά συνωμοσιολογικό χαρακτήρα, από τον "μαίτρ" της συνωμοσιολογίας Παναγιώτη Τραϊανού! Σχόλιο από τον Πύρινο Λόγιο Ένα κείμενο ...εντελώς ΑΝΑΡΧΙΚΟ, που επειδή είναι τέτοιο, υπάρχει και μια χαραμάδα περίπτωσης στο να είναι και...αληθινό! Τώρα βέβαια, μετά το...σοκ, μπορεί και να βγεί απ το στόμα σας και κανένα "άι σιχτρίρ". Δίκαιον! Αλλά στον κόσμο που ζούμε σήμερα, αυτόν τον εντελώς ανατρεπτικό και εν πολλοίς ακραία παρανοϊκό, ίσως να πρέπει να σκεφτόμαστε κι εμείς έτσι, ελπίζοντας πως κάποια μέρα - ίσως αυτή η μέρα να έρθει και πιο γρήγορα απ' όσο νομίζουμε - θα δούμε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ της όλης αυτής παράνοιας. "Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον" και βεβαίως από τούτη τη ζωή. Όλα αποκαλύπτονται κάποια στιγμή. Ακόμα και τα πλέον ΑΠΟΚΡΥΦΑ μυστικά. Νόμος της Φύσεως ή Νόμος του Θεού. Όπως θέλετε πείτε το. Εξ' άλλου, ουδέποτε το Κακό έχει επικρατήσει έναντι του Καλού. ακόμη κι αν αυτό δείχνει να είναι άτρωτο, έρχεται ξαφνικά η μέρα που καταρρέει. Και η Θεία Δικαιοσύνη επικρατεί κατά κράτος... Μπορεί να διαφωνώ κάθετα με τα περισσότερα "επιχειρήματα" του κειμένου, αλλά θα συμφωνήσω απόλυτα με το επιμύθιο του Τραϊανού στο τέλος . "Το ΤΕΛΟΣ των πάντων είναι πολύ κοντά!…" Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού Μήπως, άθελά του, το «Ταμείο» αποκάλυψε τον μυστικό ρόλο τού Πούτιν; Μήπως η βιασύνη αποκάλυψε το... επτασφράγιστο μυστικό τού ΝΑΤΟ; Έξαλλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες με την επιστροφή» τού ΔΝΤ στη Ρωσία! …Εννέα ευρωπαϊκές χώρες διαμαρτυρήθηκαν για τα σχέδια του ΔΝΤ να επισκεφτεί και να παράσχει συμβουλευτικές υπηρεσίες σε μια χώρα, η οποία έχει εισβάλει σε μια άλλη. Τους φαίνεται απαράδεκτο —από την πλευρά τού ΔΝΤ— να πάει στη Ρωσία και να αξιολογήσει την οικονομία της, παρέχοντας ταυτόχρονα και συστάσεις για τη βελτίωση της διαχείρισης των οικονομικών της. Τους φαίνεται προδοτικό να πάνε οι ειδικοί τού ΔΝΤ να βοηθήσουν την οικονομία των «εχθρών» τους την ώρα που οι ίδιοι έχουν ήδη καταστρέψει τις δικές τους οικονομίες, προκειμένου να τους νικήσουν. «Θα θέλαμε να εκφράσουμε την έντονη δυσαρέσκειά μας για τα σχέδια του ΔΝΤ», ανέφεραν οι υπουργοί οικονομικών τής Λιθουανίας, της Λετονίας, της Εσθονίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας, της Ισλανδίας, της Δανίας, της Νορβηγίας και της Πολωνίας σε επιστολή τους προς τη - ρωσικής καταγωγής - γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα , μεταδίδει το Reuters. Είναι φανερό πλέον ότι κάποιοι θα πρέπει ν’ αναθεωρήσουν τις απόψεις τους όχι μόνον για τον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά και για τον δικό τους τον ρόλο. Κατέστρεψαν στην κυριολεξία τα κράτη και τους λαούς που τους εμπιστεύτηκαν να τους κυβερνήσουν, παίρνοντας θέση σ’ έναν πόλεμο, για τον οποίον ούτε στο περίπου δεν κατάλαβαν ποιος τον «έστησε» και για ποιον λόγο. Μιλάμε καθαρά για «στήσιμο», γιατί ο πόλεμος της Ουκρανίας κάθε άλλο παρά φυσικός ήταν! Αυτός ο πόλεμος δεν προέκυψε σε καμία περίπτωση από μια απρόβλεπτη «έκρηξη» εθνικών παθών. Δεν υπήρχαν στην περιοχή εθνικά μίση και πάθη ικανά να προκαλέσουν τέτοια σύγκρουση. Ένα εκατομμύριο άνθρωποι σχεδόν έχουν σκοτωθεί μερικά χιλιόμετρα μακριά από το Κίεβο, όπου η Δια­πλοκή και τα πάρτι δεν σταμάτησαν ούτε για μία στιγμή! Τα παιδιά τού «κατώτερου Θεού» τής Ουκρανίας δεν σταματάνε να θάβουν τα παιδιά τους και τα αντίστοιχα του «ανώ­τε­ρου» δεν σταματάνε να παραγ­γέλλουν Ferrari και Moet. Όλα αυτά μέσα στις ίδιες γειτονιές, μέσα στις ίδιες πόλεις! Κάποιοι Ουκρανοί κάνουν βόλτες με πολυτελή αυτοκίνητα —σαν να βρίσκονται στο Μόντε Κάρλο— και κάποιοι άλλοι κρύβονται και δεν τολμούν να βγουν στο δρόμο, γιατί τους αρπάζουν οι «παραστρατιωτικές» ομάδες και τους στέλνουν στο μέτωπο να σκοτωθούν. Πόσο φυσιολογικά μπορεί να είναι αυτά; Η Ουκρανία θα μπορούσε να είναι σήμερα ένα σταθερό κράτος, όπως όλα τα πρώην κράτη τής Ανατολικής Ευρώπης. Είχε βρει λίγο-πολύ τον «ρόλο» του στην περιοχή και θα μπορούσε να πορεύεται με αυτόν τον τρόπο. Ήταν το «μαξιλάρι» μεταξύ τής Ρωσίας και της Ευρώπης …Ένα προστατευμένο κι «ασφαλές» μαξιλάρι, εφόσον η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και οι αμυντικές ανάγκες τής Ρωσίας είχαν δώσει ήδη στην Ουκρανία μια αντίστοιχη «ταυτότητα». Ρωσία και ΝΑΤΟ είχαν εξασφαλίσει μια σταθερή «μόνωση» ανάμεσά τους και όλοι θεωρητικά ήταν ικανο­ποιημένοι. Η ασφάλεια της Ουκρανίας ήταν προαπαιτούμενο για τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και θεωρητικά καί τα δύο μέρη είχαν λόγους να προστατεύουν την «ουδετερότητά» της. Έχοντας η Ουκρανία πάρει μια τεράστια «προίκα» —εφόσον οι Ρώσοι δεν διεκδίκησαν ποτέ τα εδάφη τα οποία κατοικούνταν από ρωσικούς πληθυσμούς κι απλά το σοβιετικό καθεστώς είχε αυθαίρετα παραχωρήσει στην ουκρανική διοίκηση— θα μπορούσε να έχει ένα πολύ καλό μέλλον …Ήταν ο ενδιάμεσος «διανομέας» στη ζωογόνο ανάγκη τής Ευρώπης για τη ρωσική ενέργεια …Είχε μεγάλη γεωργική παραγωγή και ταυτόχρονα και μεγάλο πλούτο σε ορυκτά και μέταλλα …Ό,τι χρειάζεται ένα κράτος, για να «βλέπει» με αισιοδοξία το μέλλον του. Όμως, αυτό το κράτος δεν αφέθηκε να βρει τον «δρόμο» του! …Βρέθηκε στο στόχαστρο των κτηνών! …Στο στόχαστρο αυτών, οι οποίοι ήθελαν να επιβάλουν τη Νέα Τάξη! …Αυτών, οι οποίοι διέλυσαν την παγκόσμια οικονομία, απλά για να τη λεηλατήσουν! …Αυτών, οι οποίοι έβαλαν σε Μνημόνια σχεδόν όλα τα κράτη τού Δυτικού Κόσμου! …Αυτών, οι οποίοι «ιδιωτικοποίησαν» τις πατρίδες των λαών! …Αυτών, οι οποίοι «εμβολίασαν» υποχρεωτικά όλον τον κόσμο! …Αυτών, οι οποίοι σκοτώνουν παιδιά τής Γάζας! …Η Ουκρανία βρέθηκε στο στόχαστρο των Σιωνιστών, γιατί ήθελαν να τη χρησιμοποιήσουν στα σχέδιά τους! Το τέλος τής Ουκρανίας σχεδιάστηκε με πολύ προσεκτικό τρόπο. Πολλοί ήταν αυτοί οι οποίοι μερικές δεκα­ετίες πριν γνώριζαν το τραγικό της μέλλον …Το είχε πει άλλωστε και η Μέρκελ σε ανύποπτο χρόνο …Το είχε πει η Μέρκελ, η οποία είχε εκπαιδευτεί στα ίδια «σχολεία» των μυστικών υπηρεσιών και ήταν συνάδερφος του Πούτιν στην ίδια ΣΤΑΖΙ …Το είχε πει η Μέρκελ, η οποία κατά «σύμπτωση» —εκτός από τον Πούτιν— γνώριζε «παιδιόθεν» όλες τις περίεργες ηγεσίες που έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη του θέματος της Ουκρανίας …«Δεν κινούμαστε ακό­μα μέχρι η Ουκρανία να δυναμώσει, για να τη χρησιμο­ποιήσουμε»! Την ώρα, δηλαδή, που κάποιοι αφελείς στο Βερολίνο πανηγύριζαν την πτώση τού τείχους και του Ανατολικού Μπλοκ, κάποιο άλλοι πονηροί συνωμότες, μερικά μέτρα πιο πέρα, σχεδίαζαν τα «τείχη» τής νέας εποχής, εξαιτίας τής νέας δρομολογημένης ήττας τής Ευρώπης. Απλά τότε έπρεπε να περιμένουν, γιατί ο κόσμος έπρεπε πρώτα να «καταπιεί» το παραμύθι τής ευρωπαϊκής απελευθέρωσης από την αμερικανοσοβιετική «μπότα». Αυτήν την «αναμονή» για την προετοιμασία τής Ουκρανίας είναι βέβαιον ότι τη γνώριζε κι ο «συνάδερφος» της Μέρκελ —ο Πούτιν— και άρα την παρακολουθούσε από τότε και ο ίδιος στην εξέλιξή της. Σε αυτήν τη χρήση τής Ουκρανίας έπαιξε ρόλο η διαβόητη Βικτόρια Νιούλαντ …Η Εβραία Σιωνίστρια Νιούλαντ. Κάποιοι την έστειλαν στην Ουκρανία, για να οργανώσει την κατάσταση, προκειμένου ν’ αλλάξει την πολιτική τού κράτους τής Ουκρανίας και να την κάνει αντιρωσική. Στόχος της ήταν ν’ ακυρώσει τον ρόλο της στη μετασοβιετική εποχή τής Ευρώπης …Να της προσδώσει έναν «αυτοκτονικό» ρόλο, στρέφοντάς την εναντίον ενός «εχθρού», ο οποίος μέχρι τότε δεν ήταν τέτοιος! Αυτό, όμως, απαιτεί χρόνο και σχεδιασμό …Απαιτεί ν’ αλλάξει η «βούληση» του κράτους και ταυτόχρονα να δημιουργηθούν οι συνθήκες εκείνες, οι οποίες θα φέρουν στην επιφάνεια εθνικά πάθη και μίση. Δεν αρκούσε δηλαδή μόνον μια αλλαγή τού καθεστώτος, για να προκληθεί μια τέτοια «αυτοκτονικού» τύπου σύγκρουση. Έπρεπε αυτό να συνδυαστεί με πολιτικές καταπίεσης και εγκλήματα, ώστε ν’ αναπτυχθεί ένα συλλογικό εθνικό μίσος. Ποιος ήταν ο ρόλος τής Νιούλαντ; …Να ανατρέψει τον Γιανουκόβιτς …Να ανατρέψει την από τη φύση της —λόγω πληθυσμών— φιλορωσική κυβέρνηση του Κιέβου και να δημιουργήσει έντονα εθνικά πάθη μέσα στην ουκρανική κοινωνία. Πώς γίνεται αυτό; Με την κακή —σε εγκληματικό βαθμό— χρήση τής κρατικής εξουσίας. Η νέα αντιρωσική κυβέρνηση του Κιέβου θα έδειχνε τη «βούλησή» της εις βάρος των ίδιων των πληθυσμών τής Ουκρανίας! …Εναντίον των ρωσικής καταγωγής πληθυσμών, που βρίσκονταν σε πολύ συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές τής χώρας! Πριν χτυπήσει το ρωσικό «γαϊδούρι», θα χτυπούσε το ρωσικό «σαμάρι», που βρισκόταν μέσα στην Ουκρανία! Αυτό και έγινε …Η κυβέρνηση της Ουκρανίας έβαλε τον στρατό τής Ουκρανίας να χτυπήσει πολίτες τής Ουκρανίας! …Ο στρατός τής Ουκρανίας βομβάρδιζε πόλεις τής Ουκρανίας! …Η κυβέρνηση της Ουκρανίας τιμωρούσε πληθυσμούς για μια ιδιότητά τους, η οποία ήταν ήδη γνωστή και νομικά κατοχυρωμένη, εφόσον είχαν ήδη αναγνωρισμένα εθνικά μειονοτικά δικαιώματα! …Η κυβέρνηση του Κιέβου δηλαδή ήταν εκείνη που άλλαξε συμπεριφορά! …και όχι οι ρωσικοί πληθυσμοί τής Ουκρανίας!!! Αυτό ήταν το δολοφονικό έργο τής Σιωνίστριας Νιούλαντ. Ποιος ήταν ο στόχος; Η Ουκρανία; Η Ρωσία; Ο ορυκτός της πλούτος, όπως λένε κάποια κουτορνίθια τής πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ και όχι μόνον; …Όχι βέβαια! Στόχος της ήταν ν’ αλλάξει τον πανευρωπαϊκό σχεδιασμό ασφαλείας! Στόχος της ήταν, μέσω της Ουκρανίας, να σχεδιάσει το μελλοντικό «δίπολο» της Ευρώπης! Στόχος της ήταν να προκαλέσει μια αναπόφευκτη εισβολή τής Ρωσίας στην Ουκρανία! Στόχος της ήταν, μέσω της «θιγμένης» Ουκρανίας, να φέρει ολόκληρη την Ευρώπη σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία! Στόχος της ήταν να βοηθήσει το ΝΑΤΟ να στήσει έναν νέο πανευρωπαϊκό «εχθρό» και άρα να εξασφαλίσει εκ νέου ρόλο στη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Είχαν «ανακαλύψει» τον θηριώδη αντίπαλο της Ευρώπης και θεώρησαν ότι μέσω αυτού μπορούν να εκβιάζουν και να απειλούν το σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών. Είτε μέσω της πυρηνικής απειλής είτε μέσω της ενέργειας, οι τοκογλύφοι τής Νέας Υόρκης θεώρησαν ότι είχαν τον τρόπο, μέσω Μόσχας, να «κυβερνάνε» την Ευρώπη. Όταν δεν θα απειλούσαν τους Ευρωπαίους με τα πυρηνικά «νύχια» τής ρωσικής «αρκούδας», θα τους απειλούσαν με το «μαύρο μέλι» της, εφόσον —όπως ήδη αποδείχθηκε με την κατάρρευση της Γερμανίας— η Ευρώπη για την παραγωγή της έχει απόλυτη ανάγκη τη ρωσική ενέργεια. Στόχος τους, δηλαδή, δεν ήταν η Ουκρανία! …Δεν ήταν στόχος τους να καταστρέψουν την Ουκρανία … Στόχος τους ήταν η Ευρώπη! Η Ουκρανία απλά θα «θυσιαζόταν», για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Η Ουκρανία ήταν το «σφάγιο», για να προκληθεί η σύγκρουση των θηρίων για τον έλεγχό της. Η πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία θα εξασφάλιζε στον ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ Πούτιν το «άλλοθι» να απειλεί μόνιμα την Ευρώπη! …Να την απειλεί με πραγματικές ατομικές βόμβες, που, εάν τολμούσε λίγα χρόνια πριν κι επιχειρούσε να το κάνει αυτό ακόμα και στο λεκτικό επίπεδο, θα τον έκλειναν στο «τρελάδικο». Αυτό ήταν το ζητούμενο του πολέμου τής Ουκρανίας. Οι Σιωνιστές, που τον προκάλεσαν, είχαν ως στόχο ν α υποδουλώσουν την Ευρώπη! …Να μετατρέψουν την Ουκρανία σε ένα «μαχαίρι», το οποίο θα το «κάρφωναν» στα «πλευρά» τής Ρωσίας! …βάζοντάς το όμως στο «χέρι» τής Ευρώπης, ώστε αυτή να γίνει ο στόχος της! Αυτό ήταν το «έργο» που είδαμε σε σκηνοθεσία ΝΑΤΟ! …Έβαλαν την Ευρώπη να «πληγώσει» την «αρκούδα», για να την κάνουν εχθρό της. Οι Εβραίοι τοκογλύφοι έβαλαν τον Εβραίο Ζελένσκι να βοηθήσει τον Πούτιν να εμφανιστεί στα μάτια των Ρώσων σαν δήθεν «υπερπατριώτης» και ταυτόχρονα να γίνει το «φόβητρο» των Ευρωπαίων. Οι Εβραίοι τοκογλύφοι έδωσαν τη δυνατότητα στον Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία για δήθεν «ιερό» και «εθνικό» σκοπό, προκειμένου ν’ αλλάξει ο προηγού­μενος σχεδιασμός των συμμαχιών στην Ευρώπη. Σκότωσαν σχεδόν ένα εκατομμύριο ανθρώπους, ώστε να φοβούνται οι Ευρωπαίοι για το δικό τους μέλλον! Με τον τρόπο αυτόν εξασφάλισαν στον Πούτιν ένα «άλλοθι» —για να μην αμφισβητείται κατ’ αρχάς από τους ίδιους τους Ρώσους— και τον τοποθέτησαν στον πολεμικό του ρόλο. «Μα —θα πει κάποιος— είναι δυνατόν να ισχύει αυτό; Ο Πούτιν «χτυπάει» τη Δύση σε κανονικό πόλεμο! Την απειλεί με πυρηνικά όπλα! Είναι δυνατόν αυτό να είναι θέατρο;» …Και το σφυρί χτυπάει με πολύ δύναμη και πάθος το αμόνι, αλλά καί τα δύο είναι εργαλεία που τα χρησιμοποιεί ο ίδιος τεχνίτης για να κάνει τη δουλειά του! Αυτό ήταν το σχέδιο των Σιωνιστών, οι οποίοι χτυπούν με δύναμη το ρωσικό «σφυρί» επάνω στο ευρωπαϊκό «αμόνι», βάζοντας στη μέση τη «μαλακή» Ουκρανία! Το ρίσκο τους με τον Πούτιν ήταν ελάχιστο …Τον γνώριζαν «παιδιόθεν». Λογικό είναι να μη φοβούνται αυτήν την «επένδυση» στη Ρωσία τού Εβραίου Τσουμπάις, ο οποίος στην κυριολεξία ήταν εκείνος που «διόρισε» τον Πούτιν στη θέση του …Στην Ρωσία τού Πούτιν, ο οποίος θεωρούσε τον Κίσινγκερ «σοφό και οραματιστή» …Στη Ρωσία των Εβραίων «ολιγαρχών», οι οποίοι ελέγχουν το σύνολο της οικονομίας της! …Στη Ρωσία των Εβραίων στρατηγικών συμβούλων τού Πούτιν, οι οποίοι καθορίζουν την εθνική πολιτική με βάση τις «σοφίες και τα οράματα» του Εβραίου Κίσινγκερ! Ήταν απαραίτητο να χρησιμοποιήσουν τη Ρωσία, γιατί δεν μπορούσαν διαφορετικά να φέρουν σε πέρας τον νέο πανευρωπαϊκό σχεδιασμό τής Νέας Τάξης. Πώς αλλιώς θα ευθυ­γράμμιζαν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη σε μια αντιρωσική συμμαχία; Πώς αλλιώς θα έβαζαν το ΝΑΤΟ σε ρόλο πρωταγωνιστή; Πώς θα έβαζαν στο «στόμα» τού Πούτιν απειλές για πυρηνικά χτυπήματα απέναντι σε Βερολίνο, Παρίσι ή Λονδίνο; Ακόμα και η «μακρινή» Πορτογαλία συμμετέχει με πάθος στην πανευρωπαϊκή αντιρωσική «εκστρατεία» τού ΝΑΤΟ! Μέχρι και την Αλεξανδρούπολη απείλησε ο Πούτιν με «χτύπημα»! Χωρίς την Ουκρανία πώς θα έβαζαν όλη την Ευρώπη σ’ ένα «τσουβάλι» τρόμου; Αυτό ήταν το ζητούμενο! Δεν μπορούσε ξαφνικά —κι από το πουθενά— ένας Πούτιν να απειλεί συλλήβδην όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς! Δεν μπορούσε ξαφνικά ένα απλό εθνικό κράτος, όπως η Ρωσία, να πάρει τον «πανευρωπαϊκό» εκφο­βι­στικό ρόλο τής Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό ήταν κάτι το οποίο έπρεπε να «χτιστεί»! …και γι’ αυτόν τον λόγο πήγε εκεί η Εβραία Νιούλαντ … Έπρεπε πρώτα να δημιουργηθεί ο εχθρός τής Ρωσίας και στη συνέχεια οι Ευρωπαίοι να ταυτιστούν με αυτόν τον εχθρό, ώστε η ρωσική «αντίδραση» να τους αφορά όλους! Για να επιτευχθεί αυτό απαιτούνταν η θυσία τής Ουκρανίας …και αυτό έκαναν! Με μέσον δηλαδή την καταστροφή τής Ουκρανίας και την πυρηνική απειλή, επιχείρησαν να επιβάλουν έναν πανευρωπαϊκό σχεδιασμό μεταπολεμικού τύπου, χωρίς να χρειαστεί να διεξάγουν έναν ανάλογης κλίμακας πόλεμο. Θα έχουμε δηλαδή μια νέα «Γιάλτα», η οποία θα επιβάλει τα αποτελέσματα ενός «Τρίτου Παγκόσμιου Πόλεμου», χωρίς να έχουμε τον ίδιο τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο! …Οι «γίγαντες», οι οποίοι θα έρθουν σε μια δήθεν «ισορροπία» —η οποία προέκυψε από μια δήθεν σύγκρουσή τους—, θα επιβάλουν μια «Νέα Τάξη» για το «καλό» τής ανθρωπότητας! Η εξασθένιση της Ευρώπης ήταν ο στόχος όλης αυτής της «πορείας »!!! …Ένας στόχος ο οποίος είχε αποφασιστεί πολλές δεκαετίες πριν γίνει αντιληπτός από τους κοινούς ανθρώπους …Ένας στόχος ο οποίος απαιτούσε πολύ μεγάλη προετοιμασία, προκειμένου να μπορέσουν κάποιοι να θέσουν την Ευρώπη υπό την «ομηρία» τής Ρωσίας …Να μπορέσουν την «απελευθερωμένη» από τη φοβία τής Σοβιετικής Ένωσης Ευρώπη να την καθηλώσουν εκ νέου σε μια ανάλογη κατάσταση, με τη Ρωσία ως «φόβητρο». Γι’ αυτόν τον λόγο έβαλαν και πάλι στον θλιβερό ρόλο τού προδότη και καταστροφέα τής Ευρώπης τη ΓΕΡΜΑΝΙΑ των κομμουνιστοναζί! Η Γερμανία ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ αποδείχθηκε η «αχίλλειος πτέρνα» τής Ευρώπης! …Ο μόνιμος «καρκίνος» της!!! Η Γερμανία τού διεφθαρμένου Κολ και της Εβραίας Μέρκελ κατέστρεψε ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ την Ευρώπη, για να εξυπηρετηθούν τα σχέδια των ιδιοκτητών της, που είναι οι Σιωνιστές τοκογλύφοι. Όλες οι βιομηχανικές δυνάμεις τής Ευρώπης ισοπεδώθηκαν από τη Γερμανική λαίλαπα. Η Γερμανία πήρε επιδοτούμενα δάνεια, για να επιβληθεί με όρους αθέμιτου ανταγωνισμού σε όλη την Ευρώπη και, όταν τελικά το κατάφερε κι έγινε η δήθεν «ατμομηχανή» της, πήγαν οι πονηροί και κατέβασαν τον «γενικό διακόπτη» που ονομάζεται «Nord Stream» και την «έσβησαν»! Γι’ αυτόν τον λόγο η Γερμανία, παρ’ όλο που θιγόταν στον μέγιστο βαθμό, δεν αντέδρασε στη μεγαλύτερη πράξη αλητείας που έχει πραγματοποιηθεί εν καιρώ ειρήνης!!! Η οικονομική και πολιτική εξασθένιση της Ευρώπης ήταν το προαπαιτούμενο για την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία! Έπρεπε να μπουν τα κράτη τού Ευρωπαϊκού Νότου σε Μνημόνια, για να μπορούν να τα ελέγχουν οι «δανειστές» τους! …Να ελέγχουν τις συμπεριφορές τους και άρα και τις συμμαχίες τους. Έπρεπε να καταστραφούν οι βιομηχανίες των βιομηχανικών κρατών τού Ευρωπαϊκού Βορά, για να απειλούν —οι ίδιοι εκβιαστές— κι αυτά τα κράτη με καταστροφή! Όταν επιτεύχθηκαν όλα αυτά και η Ευρώπη μπήκε σε οικονομική ύφεση, ξεκίνησε το «παιχνίδι» τού ΝΑΤΟ …Το «παιχνίδι» των «συμμάχων», οι οποίοι κρίνονται για την προθυμία τους να συμμετάσχουν στα «παιχνίδια» που καταστρέφουν τα ίδια τα κράτη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν θα εξασφάλιζε το «άλλοθι» μόνον στον Πούτιν, αλλά θα εξασφάλιζε το «άλλοθι» και στους ΠΡΟΔΟΤΕΣ Ευρωπαίους ηγέτες να καταστρέψουν τις εθνικές τους οικονομίες, για να εξυπηρετήσουν τα «αφεντικά». Τα ευρωπαϊκά κράτη «αυτοκτόνησαν», για να «σώσουν» τη «Δημοκρατία» και την «Ελευθερία» …«Αυτοκτόνησαν», πολεμώντας για τα «ανώτερα» στο πλευρό τής Ουκρανίας, όπως μας διαβεβαίωσε ο Μπάιντεν στην πανηγυρική του ομιλία στο Κογκρέσο. Αυτό έγινε με την πολιτική των αντιρωσικών κυρώσεων. Η πολιτική των κυρώσεων εις βάρος τής Ρωσίας ήταν μια παγίδα για την ίδια την Ευρώπη …Μια παγίδα, η οποία στήθηκε πολύ έξυπνα και μέσα σε ένα μεγάλο βάθος χρόνου. Γιατί ήταν παγίδα; …Γιατί η Ρωσία ΔΕΝ στηριζόταν στην παραγωγή της! …Στηριζόταν στον πλούτο της! …Εξήγαγε ενέργεια στους πελάτες της, αλλά γινόταν η ίδια ακόμα πιο μεγάλη πελάτης γι’ αυτούς, εφόσον αγόραζε απ’ αυτούς προϊόντα «ανώτερης» διαδικασίας! Οι Ευρωπαίοι, δηλαδή, τής έδιναν χρήματα ως πελάτες και τής έπαιρναν πολλά περισσότερα όταν αυτή γινόταν πελάτης τους! Λογικό είναι αυτό. Η Ρωσία εξήγαγε ενέργεια και πρώτες ύλες, που ακολουθούν μια συγκεκριμένη «δυναμική» τής αγοράς και εισήγαγε προϊόντα με ενσωματωμένες τεράστιες υπεραξίες! Μια χώρα με αυτά τα χαρακτηριστικά έχει δυνατότητες να εκβιάζει η ίδια και όχι να εκβιάζεται! …Χάρη τούς έκανε που τους αγόραζε τα προϊόντα! …Πιεζόταν από Γάλλους, Άγγλους, Γερμανούς, ν’ αγοράζει τα προϊόντα τους ακόμα και εις βάρος των συμφερόντων της! Πώς είναι δυνατόν αυτόν, τον οποίο αρχικά πιέζεις ν’ αγοράσει τα προϊόντα σου, να τον απειλείς στη συνέχεια ότι θα του τα στερήσεις; Η Ρωσία παρέμενε βιομηχανικά υπανάπτυκτη με πολύ μεγάλη πίεση και πολύ συνωμοσία!!! Είναι δυνατόν να θεωρείς ότι μπορείς να την εκβιάσεις με κυρώσεις, οι οποίες στην ουσία ακυρώνουν την «επιτυχία» σου να τη βαστάς καθηλωμένη στην κατανάλωση των δικών σου προϊόντων —και άρα στην αδυναμία—; Η Ρωσία μετά την «ανάδυσή» της από τα συντρίμμια τής Σοβιετικής Ένωσης είχε πέσει θύμα τής δυτικής λαίλαπας και είχε χάσει εξ’ ολοκλήρου τη βιομηχανική της δύναμη!!! Μετά από ένα τεράστιο «πλιάτσικο» είχε καταντήσει μια υπανάπτυκτη αλλά πάμπλουτη «Αραβία» τού Βορά! …κι αυτό σημαίνει ότι η γενική της φτώχεια ήταν δεδομένη, άσχετα με τα δισεκατομμύρια που εισέπρατταν οι «ολίγοι», οι οποίοι έλεγχαν τις φυσικές πλουτοπαραγωγικές της πηγές. Αυτό σημαίνει πως οι όποιες κυρώσεις θα επιβάλλονταν στη Ρωσία από την Ευρώπη δεν θα έπλητταν το κεφάλαιό της, αλλά θα ήταν αυτοκτονικές γι’ αυτούς που τις επέβαλαν! Οι Ευρωπαίοι, χάνοντας την πρόσβαση στη φτηνή ρωσική ενέργεια, όχι μόνον θα έκαναν μη ανταγωνιστική την παραγωγή τους, αλλά θα έχαναν και τον καλύτερο πελάτη τους! …Όχι μόνον θα έχαναν τον προμηθευτή τού φτηνού αερίου, αλλά θα έχαναν και τον πελάτη που ξόδευε τα δισεκατομμύριά του σε Mercedes και Ferrari μέσα σε μια κοινωνία άνεργη και φτωχή! Δεν κάνεις ΠΟΤΕ τέτοια πολιτική εναντίον κάποιου που τον έχεις ανάγκη ως προμηθευτή και ταυτόχρονα τον εκμεταλλεύεσαι ως πελάτη! Ακόμα κι ένα τελειωμένο πρεζόνι τού δρόμου ξέρει ότι δεν το συμφέρει να παίρνει τέτοια μέτρα απέναντι στον προμηθευτή του. Αυτές οι κυρώσεις θα έδιναν στη Ρωσία τη δυνατότητα ν’ ανα­πτυ­χθεί, γιατί απλούστατα θ’ «αναγκαζόταν» την έλλειψη προμηθειών από την ευρωπαϊκή παραγωγή να την αναζητήσει κάπου αλλού . Το αποτέλεσμα; …Αυτό το οποίο βλέπουμε! …Στην αγορά, που μέχρι εκείνη τη στιγμή τα κινέζικα αυτοκίνητα δεν ήταν ανταγωνιστικά, σήμερα κυριαρ­χούν …Οι Κινέζοι ανταγωνιστές των Ευρωπαίων κατέκτησαν μια αγορά, την οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή ούτε καν ονειρευόταν. Ταυ­τόχ­ρονα, η νέα δυναμική τής οικονομίας τής επιτρέπει να διεκδικεί την εκ νέου εκβιομη­χάνισή της στον υψηλό­τερο βαθμό! Ενώ, όπως μας είχε δείξει η ιστορία —με την αποτυχημένη απόπειρα εξαγοράς τής Volkswagen—, μέχρι τώρα οι Ρώσοι δεν μπορούσαν να εξαγοράσουν κορυφαία τεχνογνωσία παρα­γω­γής, προκειμένου ν’ αναπτυχθούν βιομηχανικά —και άρα ν’ απε­ξαρτηθούν από την ευρωπαϊκή παραγωγή— τώρα μπορούν να το κάνουν! …Ήταν «αδύναμοι» έως τώρα να το απαιτήσουν από τους πανίσχυ­ρους Ευρωπαίους, αλλά είναι πλέον αρκετά ισχυροί για να το απαιτήσουν από τους Κινέζους και τους Κορεάτες! Το αποτέλεσμα ήταν με τις κυρώσεις η Ρωσία ν’ αποκτήσει αυτό το οποίο μέχρι τώρα τής έλλειπε και ήταν το ανταγωνιστικό βιομηχανικό κεφάλαιο. Αυτό το κεφάλαιο σε συνδυασμό με την άπειρη ενεργειακή αυτάρκειά της την καθιστά απόλυτη υπερδύναμη στον Πλανήτη! …«Φόβητρο» όχι μόνον της Ευρώπης, αλλά του Πλανήτη ολόκληρου! Με δεδομένη την τρομερή της στρατιωτική ισχύ, αυτήν τη στιγμή «παίζει» μόνη της! Είδαν οι Αμερικανοί στην εκπομπή τού Τάκερ Κάρλσον το πώς είναι η σημερινή Ρωσία και τρόμαξαν! Αυτοί νόμιζαν ότι θα έβλεπαν τη διαλυ­μένη Ρωσία τού μεθύστακα του Γιέλτσιν και σάστισαν όταν την είδαν «γυαλισμένη» . Σταδιακά η Ρωσία, δηλα­δή, μετά την ισχυ­ρο­­ποίησή της από τις βλακώ­δεις ευρωπαϊκές κυρώσεις, θα έχει τη δυνατότητα να εξαγο­ράσει και την εναπομείνασα τεχνογνωσία τής ρημαγμένης Ευρώπης και θα την καταστρέψει! Η πάμπλουτη Ευρώπη —και με διαφορά ο μεγαλύτερος «μέτοχος» της πανανθρώπινης γνώσης— θα μείνει ένα «κουφάρι», που θα επιβιώνει στα όρια υπό το έλεος των «δανειστών»! Πόσο τυχαίο μπορεί να ήταν αυτό; Ήταν ένα ολέθριο λάθος των ηλιθίων που κυβερνάνε τα ευρωπαϊκά κράτη ή μήπως ήταν το υπέρτατο μυστικό τής Νέας Τάξης; …Η Ευρώπη θα «αλυσοδεθεί» εκ νέου σε μια νέα «ψυχροπολεμική» εποχή φτώχειας και εξάρτησης …Οι ΗΠΑ θ’ αναλάβουν τον ρόλο τού «νταβατζή» και «προστάτη» της και οι τοκογλύφοι θα τα αρπάξουν όλα! …για το «καλό» τής ειρήνης και της ανθρωπότητας! Στην πραγματικότητα επαναλαμβάνουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ άνθρωποι ΤΟ ΙΔΙΟ σχέδιο με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο! …ΟΙ ΙΔΙΟΙ Σιωνιστές τοκογλύφοι, οι οποίοι χρηματοδότησαν τον Χίτλερ να καταστρέψει την Ευρώπη —και, αφού τη φέρει στο έλεος των δανειστών της, να την καθηλώσει σε μια ισορροπία τρόμου με τη Σοβιετική Ένωση— είναι εκείνοι που χρηματοδότησαν και τον Ζελένσκι να κάνει ΤΟ ΙΔΙΟ …Να καταστρέψει την Ευρώπη εκ νέου! …να τη δεσμεύσουν στα δάνεια των τοκογλύφων και να την καθηλώνουν στην αδυναμία αντίδρασης με το «φόβητρο» της Ρωσίας! …ΟΙ ΙΔΙΟΙ άνθρωποι, οι οποίοι χρηματοδότησαν την «επανάσταση» του μαρξιστή Στάλιν, για να απειλεί την Ευρώπη, είναι ΟΙ ΙΔΙΟΙ που χρηματοδότησαν και τον «εθνικισμό» τού μαρξιστή Πούτιν, για να κάνει κι αυτός το ίδιο πράγμα! Απλά τώρα ετοιμάζουν μια νέα «Γιάλτα» και πάλι με τους ίδιους εξευτελιστικούς για την Ευρώπη όρους! …Και πάλι η Γερμανία «κατεστραμμένη», έχοντας πάρει στο «λαιμό» της ολόκληρη την Ευρώπη, θα περιμένει να εξαιρεθεί από την κακή «μοίρα» όλων των υπολοίπων! Το ΔΝΤ απλά θα επαναλάβει το «παιχνίδι»! Γι’ αυτό πηγαίνει τώρα στη Μόσχα το ΔΝΤ, αδιαφορώντας για την «οργή» των Ευρωπαίων «ηγετών». Όπως το Μπρέτον Γουντς «αποφάσισε» για τη μεταπολεμική «Τάξη Πραγμάτων» πριν καν τελειώσει ο πόλεμος της Γερμανίας —και άρα πριν νικηθεί ο Χίτλερ—, έτσι και τώρα πηγαίνει ως «ΔΝΤ» στη Μόσχα, για να επιβάλει τους όρους τής Νέας Τάξης Πραγμάτων —πριν καν νικηθεί ο Ζελένσκι και άρα πριν τελειώσει ο πόλεμος της Ουκρανίας—! Όπως τότε οι «σύνεδροι» του Μπρέτον Γουντς «κατασκεύαζαν» τη νομισματική πολιτική τής μεταπολεμικής εποχής επάνω στην παγκόσμια «δολαριοποίηση», έτσι και τώρα ΟΙ ΙΔΙΟΙ άνθρωποι «κατασκευάζουν» σήμερα τη μελλοντική «αποδολαριοποίηση» της παγκόσμιας οικονομίας! Τα ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ κόλπα από τους ΙΔΙΟΥΣ ανθρώπους, απλά σε μεγαλύτερες κλίμακες! … Θα έχουμε ρυθμίσεις Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς να έχουμε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο! Όμως, το κόστος για τους ευρωπαϊκούς λαούς και το μέλλον τους θα είναι το ίδιο οδυνηρό! Απλά θα αποφύγουμε τα εκατομμύρια των νεκρών, τα οποία πρωτίστως απειλούν τους σχεδιαστές τής Νέας Τάξης και δευτερευόντως τους ίδιους τους λαούς! Η σφαγή τής Γάζας, η οποία έγινε στη «σκιά» αυτού του ακήρυχτου πολέμου, ήταν ένα αναμενόμενο παράπλευρο φαινόμενο αυτών των παγκόσμιων αλλαγών που επιχείρησαν να επιβάλουν οι Σιωνιστές. Εφόσον οι Εβραίοι είναι αυτοί οι οποίοι «τακτοποιούν» την «επόμενη ημέρα» για ολόκληρο τον κόσμο, είναι δυνατόν να μην επιχειρήσουν να επωφεληθούν και οι ίδιοι σε εθνικό επίπεδο; Είναι δυνατόν να μην «πριμοδοτήσουν» τους ομοεθνείς τους; Στην «αναμπουμπούλα» τού δικού τους «παγκόσμιου πολέμου» αποφάσισαν να κάνουν εθνοκάθαρση και να αρπάξουν από τους γηγενείς Παλαιστίνιους το «οικόπεδο» που χρειάζονταν, άσχετα αν αυτό ήταν πατρίδα για εκείνους. Τα πάντα είναι ΙΔΙΑ!!! …Απλά στην πρώτη εκτέλεση του «έργου» τής παγκόσμιας ανθρωποσφαγής οι Σιωνιστές έδωσαν στους Εβραίους ως συλλογικό κέρδος τις αποζημιώσεις τού ψευδο­ολοκαυτώματος, ενώ τώρα θα τους δώσουν τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη! Αντιλαμβανόμαστε ότι ο ρόλος τού Πούτιν ΔΕΝ είναι και τόσο «ξεκάθαρος», όσο θα ήθελε ο ίδιος! Γιατί θα το ήθελε; …Γιατί εξακολουθεί να έχει ανάγκη το «άλλοθι» του «υπερπατριώτη» …Έχει ανάγκη το «άλλοθι», γιατί ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ —πέραν όλων των άλλων— έχουν χάσει τις ζωές τους και δεκάδες χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες! …Ρώσοι νεαρής ηλικίας, που, εάν ο Πούτιν δεν συμμετείχε σ’ αυτήν τη συνωμοσία, όλοι αυτοί θα βρίσκονταν εν ζωή! Έχει ανάγκη ο Πούτιν το «άλλοθι» για την ίδια την επιβίωσή του —κυριολεκτικά και μεταφορικά—! Το έχει ανάγκη, γιατί βοήθησε αλλόθρησκους Εβραίους και αλλόδοξους Προτεστάντες να βάλουν τους Ορθόδοξους Σλάβους σ’ έναν τρομερό «Εμφύλιο» πόλεμο, ο οποίος ήδη «μετρά» —και άρα θρηνεί— σχεδόν ένα εκατομμύριο νεκρούς!!! Εάν αποκαλυφθεί ο ρόλος του, δεν θα μπορούν να τον σώσουν ούτε καν οι Εβραίοι ολιγάρχες, που κι αυτοί θ’ αναγκαστούν να δώσουν μάχη για τη δική τους ζωή! Γι’ αυτόν τον λόγο προστα­τεύουν με όλα τα μέσα την εικόνα του σε αντίθεση με άλλους «αναλώσιμους», όπως ο Ζελένσκι. Τον έχουν ανάγκη, γιατί η Ρωσία που του έχουν παρα­δώσει αποτελεί έναν από τους βασικούς αν όχι τον «θεμέλιο λίθο» τής Νέας Τάξης Πραγμά­των. Γι’ αυτόν τον λόγο τον έχουν «διορίσει» ισόβιο Πρόεδρο της! …Αγαπημένος τού Κίσινγκερ και του Σβαμπ ήταν πάντα! …Συμμε­τέ­χων σε όλα τα «κονκλάβια» της Νέας Τάξης! …Ο «εκλεκτός» τους, ο οποίος διαχειρίζεται ως «δικτάτορας» μια «επαρχία» τής «αυτοκρατορίας» τους. Με τη Μέρκελ, τον Μπάιντεν, τον Τζόνσον ή τον Μακρόν, οι οποίοι παριστάνουν τους εχθρούς του, είναι «ομόσταβλοι» στους «στάβλους» των ίδιων Σιωνιστών ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ των λαών τους! Όλοι αυτοί θα τον «βοηθήσουν» να παραμείνει στη θέση του και άρα να διατηρήσει το «άλλοθί» του απέναντι στον ρωσικό λαό!… …Θα τον βοηθήσουν, γιατί τους βοηθά! Μόνον έτσι εξηγείται το γεγονός ότι όλοι τον κατηγορούν και τον αναμιγνύουν σε όλα τα εσωτερικά τους θέματα σαν «δαίμονα» κι αυτός δεν απαντά. Τον χρησιμοποιούν για να «παίξουν» τα πολιτικά τους «παιχνίδια» κι αυτός δεν αντιδρά. Είναι δυνατόν ο αρχηγός των πανίσχυρων Ρωσικών Μυστικών Υπηρεσιών να αφήνει να γίνεται σπέκουλα εις βάρος του κα να μην αντιδρά με διοχέτευση πληροφοριών; Το έκανε ο φουκαράς ο Σνόουντεν και δεν μπορεί να το κάνει ο πανίσχυρος «κληρονόμος» τής KGB; Δεν γνωρίζει η Ρωσία ποιοι ήταν οι συνταξιδιώτες τού Εβραίου Έπσταϊν κι τι έκαναν; Δεν γνωρίζει η Ρωσία την ιδιωτική ζωή τού Ομπάμα και το «Pizzagate»; Δεν γνωρίζει η Ρωσία τις βρωμιές τού Μπιλ και της Χίλαρι; Δεν γνωρίζει η Ρωσία ποιος πλήρωνε τον Χάντερ Μπάιντεν; Δεν γνωρίζει η Ρωσία τι συμβαίνει στην «οικογένεια» Μακρόν; Γιατί δεν τους τινάζει στον «αέρα»; Τους αφήνει να τον κατηγορούν, ενώ μπορεί να τους ισοπεδώσει ως άτομα; Είναι έτοιμος δηλαδή να ρίξει ατομικές βόμβες σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, σκοτώνοντας εκατομμύρια ανύποπτων κι αθώων πολιτών και δεν μπορεί να «τινάξει» στον «αέρα» τους διεφθαρμένους και ανώμαλους ηγέτες τους με μια απαγορευμένη πληροφορία; Όλα αυτά από μόνα τους αποδεικνύουν ότι κάτι «βρωμάει» στην υπόθεση αυτή. Προφανώς όλα αυτά είναι μέσα στα πλαίσια ενός «στημένου» παιχνιδιού μεταξύ συνεργατών! …«Παράσταση» δίνουν τα υποχείρια των Σιωνιστών! …Τους προσφέρει κέρδη ο Πούτιν και περιμένει ανταπόδοση! Για εμάς είναι δεδομένο πως είναι προαποφασισμένο ότι στο τέλος τού πολέμου στην Ουκρανία θα του δώσουν σαν «δώρο» το Ντονμπάς, το οποίο έτσι κι αλλιώς ανήκε στη Ρωσία! …Θα του δώσουν σαν «δώρο» κάτι το οποίο ανήκε ήδη στους Ρώσους, για να τους «προσδέσουν» επάνω στον «στρατηλάτη» «ευεργέτη» τους. Με μέσον το Ντονμπάς θεωρούν ότι μπορούν να του εξασφαλίσουν τη δια βίου εξουσία. Αυτόν ξέρουν, αυτόν θα ενισχύσουν! …Θα τον στηρίξουν με όλα τα μέσα, προκειμένου να μπορεί μόνιμα να «απειλεί» την Ευρώπη και τους λαούς της με «τιμωρία» σε περίπτωση που αυτό απαιτούν τα συμφέροντα των «δανειστών» της, οι οποίοι είναι ταυτόχρονα και οι «προστάτες» του. «Νταβατζήδες» χωρίς «πιστολάδες» δεν μπορούν να υπάρξουν και γι’ αυτόν τον λόγο οι Σιωνιστές τοκογλύφοι συνδέονται άρρηκτα με τον Πούτιν! Η ειρωνεία είναι πως όλα αυτά τα κάνουν οι Σιωνιστές με τις «πλάτες» των ΗΠΑ και την ίδια ώρα σκάβουν τον «λάκκο» και γι’ αυτές. Όλα γίνονται εις βάρος των Ευρωπαίων με τις πολιτικές και στρατιωτικές «πλάτες» των ΗΠΑ και την ίδια ώρα ΟΙ ΙΔΙΟΙ υπονομεύουν και τις ΗΠΑ. Αναγκαστικά, γιατί κι αυτές θα πρέπει να ελεγχθούν, για να μην απειλούν τη Νέα Τάξη. Αναγκαστικά θα πρέπει κι αυτές να τις βάλουν σε μια ανάλογη «παγίδα». Όσο επικίνδυνη είναι η Ευρώπη για τα σιωνιστικά συμφέροντα άλλο τόσο είναι και οι ΗΠΑ. Ως εκ τούτου θα πρέπει κι αυτές να καθηλωθούν σε μια ελεγχόμενη κατάσταση. Όπως συμβαίνει στην Ευρώπη έτσι και στις ΗΠΑ θα εφαρμοστεί μια ανάλογη τακτική με τη λογική τού «copy-paste»! Και οι ΗΠΑ θα οδηγηθούν στην οικονομική «αυτοκτονία», για να μπορεί να λειτουργήσει ο εκβιαστικός σχεδιασμός των Σιωνιστών. Τώρα στήνουν τα δεδομένα, για να «παίξουν» το ίδιο «παιχνίδι» από την απέναντι πλευρά τού ωκεανού! …«Καίγονται» για να τοποθετήσουν μια άσχετη κι αδύναμη Κάμαλα στον Λευκό Οίκο, προκειμένου να δρομολογήσουν τα σχέδιά τους. Μέσω αυτής θα μετατρέψουν τις ΗΠΑ σε μια αδύναμη «Ουκρανία», για να ελέγχουν μέσω «αυτής» όχι μόνον τον αμερικανικό λαό, αλλά ολόκληρη την αμερικανική Ήπειρο! Πώς θα γίνει αυτό; …Θα το περιγράψουμε σε κάποιο άλλο κείμενο. Το ΤΕΛΟΣ των πάντων είναι πολύ κοντά!… …και το ίδιο κοντά είναι και η τιμωρία ΟΛΩΝ των εγκληματιών αυτού του κόσμου!

Ο Διάβολος πανηγυρίζει που σήμερα η γυναίκα είναι το...σύμβολο του σέξ! Κατά τον μεγάλο ιεροκήρυκα μακαριστό Δημήτρη Παναγόπουλο, όποια γυναίκα σκανδαλίζει με το ντύσιμο της, γίνονται κρεμασμένο μενταγιόν στο λαιμό της! Υπέροχη φωτογραφία μιας αληθινής κούκλας Ρωσίδας ενώ ανάβει ευλαβικά το κερί της στην Παναγία Ο δαιμονισμένος που αναφέρει το Ευαγγέλιο στα Γάδαρα ήταν γυμνός. Ποιός τον έγδυσε; Ο διάβολος! Όταν όμως ήρθε σε επαφή με τον Χριστό και θεραπεύτηκε, τον βρήκαν οι συγχωριανοί ενδεδυμένο και σωφρονών στα πόδια του Χριστού. Μεγάλο μάθημα αυτό, κατεξοχήν για τις μέρες μας, διότι είμαστε σε εποχή Σοδόμων και Γομόρων. Σήμερα ποιός έγδυσε τον άνθρωπο; Ποιός τον έκανε κινητό διαφθορείο και κινητό κρεοπωλείο; Είναι πάλι ο ίδιος, ο σατανάς! Ό,τι υπάρχει γυμνό στο σώμα του ανθρώπου, είναι οικόπεδο του σατανά. Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται, ότι μία γυναίκα δεν πρόσεξε και φάνηκε η φτέρνα της και αυτό έγινε αιτία και σκανδαλίστηκε κάποιος και ασφαλώς αυτό είναι κρεμασμένο μενταγιόν στο λαιμό της. Όταν ο άνθρωπος είναι υπό την επήρρεια του σατανά, είνα φυσικό να κυκλοφορεί γυμνός και να μην κοκκινιζει... Δεν είπε ο Θεός, 1500 χρόνια προ Χριστού, στην Παλαιά Διαθήκη, ότι αν η γυναίκα βάλει ανδρικά ρούχα και ο άνδρας γυναικεία, τότε θα είναι βδέλυγμα στα μάτια μου; (Δευτερονόμιον 22,5) Ένα χρόνο πριν εισβάλλουν οι Τούρκοι στην Κύπρο, εμφανίστηκε ένα βράδυ η Παναγία σε ένα ορεινό χωριό της Κύπρου και είπε σε κάποιες κοπέλες: – Πείτε τις γυναίκες, να βγάλουν τα ανδρικά ρούχα που φορούν και στους άνδρες να μην φορούν γυναικεία ρούχα. Διότι του χρόνου, δεν θα έχετε να φορέσετε τίποτα! Και σε ένα χρόνο είχαμε τα δεινά της Κύπρου.. Υπενθυμίζεις σε μία κοπέλα που φοράει ανδρικά παντελόνια , ότι αυτή δεν είναι ενδυμασία για την Εκκλησία και σου λέει: – Εσείς διώχνετε τον κόσμο από την Εκκλησία.. Όχι! Το τζιν σου διώχνει τους ανθρώπους από την Εκκλησία, δεν τους διώχνουμε εμείς, ούτε ο Χριστός! Η μόδα σου και το εγώ σου σε διώχνουν από την Εκκλησία, δεν σε διώχνει ο Χριστός. Δηλαδή, έβαλες κέρατα στο κεφάλι σου και πρέπει όλοι εμείς να μεριάσουμε; Να ισοπεδώσεις εσύ την Εκκλησία του Χριστού, για να σε θέλει η Εκκλησία; Δεν τα δέχεται αυτά η Εκκλησία.. Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916 – 1982)

Αφού κατάφερε να κερδίσει και τους μουσουλμάνους στις ΗΠΑ ο Τράμπ, τότε πολύ δύσκολα θα χάσει τις εκλογές! Ο Αμέρ Γκαλίμπ , δήμαρχος του Χάμτραμκ του Μίσιγκαν , της μοναδικής πόλης με μουσουλμανική πλειοψηφία στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστήριξε τον πρώην πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στη φετινή προεδρική κούρσα. Ο Γκαλίμπ εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος του Χάμτραμκ το 2021 , μαζί με ένα αμιγώς μουσουλμανικό δημοτικό συμβούλιο , αναδεικνύοντας την αλλαγή των δημογραφικών δεδομένων της κάποτε "πολωνικής" πόλης . « Ο πρόεδρος Τραμπ και εγώ μπορεί να μην συμφωνούμε σε όλα, αλλά ξέρω ότι είναι ένας άνθρωπος με αρχές », έγραψε ο Γκαλίμπ σε ανάρτησή του στο Facebook. « Αν και όλα δείχνουν καλά, μπορεί να κερδίσει ή να μην κερδίσει τις εκλογές και να γίνει ο 47ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά πιστεύω ότι είναι η σωστή επιλογή για αυτή την κρίσιμη στιγμή ». Ο Γκαλίμπ (φώτο αριστερά) προσέφερε την υποστήριξή του στον Τραμπ σε συνάντηση με τον πρώην πρόεδρο την περασμένη εβδομάδα στο Φλιντ . Ο Γκαλίμπ γεννήθηκε στην Υεμένη, αλλά μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ηλικία 17 ετών. Ο Γκαλίμπ και το δημοτικό συμβούλιο του Χάμτραμκ έχουν επιδείξει μια κοινωνικά συντηρητική τάση στο παρελθόν, με το συμβούλιο να ψηφίζει το 2023 για την απομάκρυνση της σημαίας υπερηφάνειας των ΛΟΑΤ από τη δημόσια περιουσία. « Δεν ξέρετε την πόλη μας περισσότερο από εμάς και δεν θα γνωρίζετε τις συνέπειες του να ανοίγετε την πόρτα σε κάθε ομάδα να ανεμίζει τη σημαία της στις ιδιοκτησίες της πόλης », είχε δηλώσει τότε ο Ghalib. Η υποστήριξη του Τραμπ από τον Γκαλίμπ είναι αξιοσημείωτη . Το Μίσιγκαν είναι μοναδικό μεταξύ των swing-states για τον μεγάλο αραβοαμερικανικό πληθυσμό του . Πρόσφατη δημοσκόπηση που διεξήχθη από το Συμβούλιο Αμερικανοϊσλαμικών Σχέσεων διαπίστωσε ότι οι μουσουλμάνοι ψηφοφόροι στο Μίσιγκαν είναι διχασμένοι ως προς την υποστήριξή τους στους υποψηφίους των μεγάλων κομμάτων, με το 18% να τάσσεται υπέρ του Τραμπ και το 12% υπέρ της Χάρις . Η ίδια δημοσκόπηση, ωστόσο, διαπίστωσε ότι η Τζιλ Στάιν, η υποψήφια του κόμματος των Πρασίνων, κερδίζει την υποστήριξη του 40 τοις εκατό των μουσουλμάνων ψηφοφόρων, μια σημαντική πλειονότητα.

Σφοδρές μάχες στους δρόμους της πόλης, οι Ουκρανοί αιφνιδιάστηκαν και κάνουν απελπισμένο "ανταρτοπόλεμο"! Η επικείμενη πτώση του θα αλλάξει ριζικά υπέρ των Ρώσων τον πόλεμο στο Ντόνμπας! Συντελείται μια μεγάλης κλίμακας στρατηγική νίκη των Ρωσικών δυνάμεων στο Donbass στο Ανατολικό Μέτωπο, αφού ο Ουκρανικός στρατός στην κυριολεξία έχει καταρρεύσει… Από το Kupyansk οι Ουκρανοί χάνουν συνεχώς εδάφη στην βόρεια Ουκρανία, βόρεια πλευρά του Luhansk. H πόλη Chasiv Yar έχει χαθεί. Η πόλη Toretsk κατέρρευσε, οι Ουκρανοί υποχωρούν ατάκτως. Όμως η μεγάλη καταστροφή των Ουκρανών συντελείται στο νότιο Donetsk στις κατευθύνσεις, Pokrovsk, Kurakhove και Βούκλεντάρ που καταλαμβάνει 1.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα εκεί πραγματικά οι Ρώσοι συντρίβουν τους Ουκρανούς. Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στο Kursk όπου οι Ουκρανοί πήγαν για να αιφνιδιάσουν και τελικώς έχουν υποστεί πανωλεθρία χάνοντας 16.500 στρατιώτες και πάνω από 1.100 τεθωρακισμένα πραγματική καταστροφή . Ο Zελένσκυ εν τω μεταξύ βρίσκεται στις ΗΠΑ και εκλιπαρεί για νέα βοήθεια… To σχέδιο νίκης του Zελένσκυ είναι συνέχιση του πολέμου και η Ρωσική πλευρά ξεκαθαρίζει... Μόνο με άνευ όρων παράδοση της Ουκρανίας θα ξεκινήσει ο διάλογος. Έπεσε το Βούκλενταρ, απελπισμένοι οι Ουκρανοί κάνουν υποτιπώδες αντάρτικο πόλης Οι ρωσικές δυνάμεις μπήκαν στην πόλη του Βούλενταρ, όπου διεξάγονται σκληρές μάχες σε σπίτια και δρόμους και ήδη έχουν καταλάβει τα πρώτα οικοδομικά τετράγωνα. Η επιχείρηση εξελίσσεται θετικά για τις ρωσικές δυνάμεις δεδομένου ότι μέσα σε ένα μήνα κατάφεραν όλα όσα δεν μπορούσαν να καταφέρουν τα δύο προηγούμενα χρόνια ! Η πτώση της πόλης θεωρείται δεδομένη καθώς δεν διαθέτει μεγάλο βάθος. Η πόλη είχε καταδικαστεί από τη στιγμή που καταστράφηκε η περιμετρική της άμυνα όταν οι Ρώσοι κατέλαβαν τα ορυχεία. Η κατάληψη του Βούλενταρ, προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα και πολλές επιλογές στους Ρώσους. Μπορούν να καταλάβουν όλο το νότιο Ντονέτσκ, να δημιουργήσουν άμυνα εις βάθος και να προελάσουν για πολλές εκατοντάδες χιλιόμετρα μέχρι την πόλη της Ζαπορίζια! Το έδαφος μέχρι εκεί είναι πεδινό και δεν προσφέρεται για σημαντικές οχυρώσεις. Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για το Ποκρόβσκ, μόνο που εκείνο ανοίγει τον δρόμο για την πόλη του Ντνίπρο. Και εκεί η έκταση που ακολουθεί είναι πεδινή μέχρι τον ποταμό Δνείπερο. Η πτώση του Βούλενταρ, επιτρέπει και την άνετη περικύκλωση του Ποκρόβσκ από τα ανατολικά. Το Βούλενταρ όπως και το Ποκρόβσκ, χρησιμοποιούνταν ως εφοδιαστικός κόμβος για τις δυνάμεις των Ουκρανών στο βόρειο Ντόνμπας. Ο Zelensky ετοιμάζει σχέδιο νίκης…χωρίς νίκη και χωρίς μέλλον Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 23 Σεπτεμβρίου και επανέλαβε την ανάγκη της Ουκρανίας για έγκαιρη και αδιάλειπτη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ. Ο Zelensky επισκέφθηκε το εργοστάσιο πυρομαχικών Scranton Army στην Πενσυλβάνια και συζήτησε την ανάγκη για έγκαιρη παράδοση δυτικής βοήθειας στην Ουκρανία, τη σημασία της έναρξης κοινής αμερικανικής-ουκρανικής παραγωγής όπλων στην Ουκρανία, καθώς και τη δυνατότητα αμερικανικών επενδύσεων στην ουκρανική αμυντική βιομηχανική βάση Το εργοστάσιο του Scranton αύξησε σημαντικά την παραγωγή του σε βλήματα πυροβολικού 155 mm το 2024 και ο Zelensky σημείωσε ότι το εργοστάσιο απασχολεί 400 άτομα. ( Προφανώς ο Zelensky ενδιαφέρεται σοβαρά για την οικονομική υγεία των αμερικανικών εργοστασίων ) Ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Διοίκησης της Ουκρανικής Περιφέρειας Zaporizhzhia, Ivan Fedorov, συναντήθηκε με τον Κυβερνήτη της Πενσυλβάνια Josh Shapiro και υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Zaporizhzhia και της Κοινοπολιτείας της Πενσυλβάνια, η οποία ζητά την αλληλεπίδραση μεταξύ κρατικών φορέων, επιστημονικών ιδρυμάτων, οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και επιχειρήσεων στους τομείς της ενέργειας, γεωργίας, ψηφιακές τεχνολογίες και άμυνα. Zelensky: Το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία είναι πιο κοντά από ότι πιστεύουν κάποιοι Στην … προφητεία ότι το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία είναι πιο κοντά από ότι πιστεύουν οι περισσότεροι προχώρησε ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky. «Νομίζω ότι είμαστε πιο κοντά στην ειρήνη από όσο νομίζουμε. Είμαστε πιο κοντά στο τέλος του πολέμου » είπε μιλώντας στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC o Zelensky, ο οποίος πάντως συνέχισε να εκπέμπει… αντιφατικά μηνύματα. Διότι αν και υποστήριξε πως το τέλος του πολέμου είναι κοντά, επανέλαβε την έκκληση του προς τη Δύση για ενίσχυση του ουκρανικού στρατού ενώ παράλληλα σημείωσε πως το σχέδιο «νίκης» που προτίθεται να παρουσιάσει στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Joe Biden δεν αφορά διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία. «Είναι μια γέφυρα σε ένα διπλωματικό μονοπάτι που θα οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου. Το «σχέδιο νίκης» στοχεύει στην ενίσχυση της Ουκρανίας και του ουκρανικού στρατού » υπογράμμισε ο Zelensky. Ταχεία ένταξη στο ΝΑΤΟ απαιτεί ο Ζελένσκυ για να...σωθεί ο ίδιος Το σχέδιο του Κιέβου για τον τερματισμό της σύγκρουσης, το οποίο ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky σκοπεύει να παρουσιάσει στον Αμερικανό ηγέτη Joe Biden , περιλαμβάνει την ταχεία ένταξη στο ΝΑΤΟ . Αυτό υποστήριξε ο επικεφαλής του γραφείου του Ουκρανού προέδρου Andriy Yermak , μιλώντας στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων στη Νέα Υόρκη. «Ναι», είπε ο Yermak, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το εάν το σχέδιο του Zelensky προβλέπει ταχεία ένταξη στο ΝΑΤΟ . «Όπως είπα, μία από τις ισχυρότερες εγγυήσεις στον σύγχρονο κόσμο είναι το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ » τόνισε ο Yermak, αναφέροντας πως μέρος του σχεδίου είναι αφιερωμένο στη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφάλειας, όπως θα ήθελε να τη δει το Κίεβο. « Μια ισχυρή Αμερική χρειάζεται μια ισχυρή ευρωατλαντική κοινότητα με την Ουκρανία ως κύριο στρατιωτικό μυ. Η διατλαντική ασφάλεια θα ενισχυθεί εάν η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Οι διμερείς μακροπρόθεσμες συμφωνίες δεν συγκρίνονται με το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ » φέρεται να υποστήριξε ο Yermak, ο οποίος ωστόσο δεν έδωσε περισσότερα στοιχεία, επισημαίνοντας ότι το σχέδιο αυτό χωρίζεται σε γενικές γραμμές στο στρατιωτικό και στο διπλωματικό κομμάτι. Όπως είπε, το στρατιωτικό σκέλος προβλέπει την παροχή πλεονεκτήματος στο Κίεβο στο πεδίο της μάχης μέσω της βοήθειας της Δύσης. Σε αυτό το σημείο, επισήμανε τη δυνατότητα χρήσης δυτικών όπλων μεγάλης εμβέλειας για την πραγματοποίηση «πραγματικά σκληρών χτυπημάτων», την έγκαιρη παράδοση πακέτων στρατιωτικής βοήθειας, την επένδυση στην ουκρανική στρατιωτική παραγωγή και την εγκατάλειψη των κόκκινων γραμμών. Στο διπλωματικό κομμάτι , συνέχισε ο Yermak, το λεγόμενο σχέδιο των 10 σημείων Zelensky παραμένει η βάση για το Κίεβο . Ο Yermak απέρριψε για άλλη μια φορά εναλλακτικά σχέδια. « Στο μεταξύ, πρέπει να ληφθούν μέτρα για την ενίσχυση της Ουκρανίας και τον οικονομικό περιορισμό της Ρωσίας » υπογράμμισε ο επικεφαλής του γραφείου του Ουκρανού προέδρου. The American Conservative: Το «σχέδιο νίκης» του Zelensky δεν προβλέπει ούτε διαπραγματεύσεις ούτε… νίκη Στο περίφημο «σχέδιο νίκης» που πρόκειται να παρουσιάσει ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky στον Αμερικανό ομόλογό του, Joe Biden αναφέρεται δημοσίευμα του The American Conservative, το οποίο υποστηρίζει πως σε αυτό δεν αναφέρεται … ούτε ένα βήμα που να συμβάλλει στην έναρξη των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας και στον τερματισμό της σύγκρουσης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του δημοσιεύματος, στα 4 σημεία της πρωτοβουλίας Zelensky « δεν υπάρχει τίποτα που να δείχνει μια αύξηση των πιθανοτήτων του Κιέβου για διαπραγματεύσεις ή για νίκη . Το έγγραφο είναι περισσότερο μια δήλωση των συχνά επαναλαμβανόμενων απαιτήσεων του Zelensky παρά ένα σχέδιο επίλυσης της κρίσης» επισημαίνει το δημοσίευμα, αναφέροντας πως η ουκρανική επίθεση στο Kursk ακύρωσε τις όποιες προοπτικές για διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Η πρόσφατη αγιοκατάταξη του Χριστοφόρου Παπουλάκου φέρνει ξανά στο προσκήνιο μία πολύ ενδιαφέρουσα και συναρπαστική προσωπικότητα του Ελληνισμού! Γράφει ο Διονύσιος Σκλήρης Επιμέλεια-διόρθωση: Πύρινος Λόγιος Η αγιοκατάταξη προέκυψε ύστερα από πρωτοβουλίες του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ιερωνύμου, δηλαδή του Μητροπολίτου της περιοχής όπου γεννήθηκε και, μεταξύ άλλων περιοχών, έδρασε ο Παπουλάκος. Ύστερα και από προτάσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως κατά τη συνεδρία της 29 ης  Αυγούστου προχώρησε στην αγιοκατάταξη του οσίου Χριστοφόρου Παναγιωτόπουλου (Παπουλάκου) με ορισμό της ημέρας τιμής του στις 18 Ιανουαρίου , η οποία ήταν η ημέρα της εκδημίας του. Αξίζει να δούμε ορισμένα βασικά στοιχεία από τη ζωή και το κήρυγμα ενός αντιεξουσιαστή αγίου. Ερημίτης και ιεροκήρυκας Ο  Παπουλάκος , κατά κόσμον Χριστοφόρος (ή, ίσως, Χρήστος αρχικά) Παναγιωτόπουλος (π. 1770-1861) γεννήθηκε στον Άρμπουνα Αχαΐας , κοντά στα Καλάβρυτα, περίπου στην εποχή του επαναστατικού αναβρασμού στην Πελοπόννησο λόγω των Ορλωφικών. Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του ανθρώπου, που  χαρακτηρίστηκε   «φωτεινόν μετέωρον» και «αυτόκλητος ιεραπόστολος» από τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων , δεν είναι δυνατό να επιβεβαιωθούν κατά τρόπο ανεξάρτητο, καθώς επαναλαμβάνονται στερεοτυπικά στις πηγές. Το εντυπωσιακό είναι η πολύ μεγάλη ηλικία στην οποία άρχισε το κήρυγμά του. Στην αρχή της ζωής του φέρεται να ήταν κρεοπώλης και έμπορος ζώων, ακολουθώντας ένα επάγγελμα για το οποίο προοριζόταν από την οικογένειά του και λόγω του οποίου είχε από νέος κινητικότητα σε πληθώρα τόπων. Η επανάσταση του 1821 τον βρίσκει να είναι ήδη μοναχός και από ένα σημείο και πέρα να ασκητεύει και ως ερημίτης. Στην απόφασή του να μονάσει φέρεται να έπαιξε ρόλο και μια ασθένεια . Την εποχή που αρχίζει το έντονο κηρυκτικό του έργο το 1847, κατ’ αρχάς στην περιοχή της Αχαΐας, είναι ήδη πολύ μεγάλος σε ηλικία και έχει ζήσει επί δεκαετίες σε ασκητική μόνωση (περί το 1825-1847) πριν από την έκρηξη της ζηλωτικής του κοινωνικότητας. Από το 1850 έως το 1851 περιοδεύει στη Δυτική Πελοπόννησο ως την Αθήνα, ενώ το 1852 εν μέσω σιτοδείας κηρύττει στην Ανατολική Πελοπόννησο και καταλήγει στη Μάνη. Ο Παπουλάκος είχε το χάρισμα να μιλάει σε μια απλή λαϊκή γλώσσα που απευθυνόταν στους ανθρώπους της υπαίθρου, οι οποίοι είχαν την αίσθηση ότι έχει βγει από τα σπλάχνα τους και αναδεικνύει τα δικά τους προβλήματα. Διέθετε επίσης έναν σπάνιο συνδυασμό χαρισματικών στοιχείων και οιονεί πολιτικού ακτιβισμού στην κατεύθυνση ενός αντικρατικού αναρχισμού. Ήταν εμπνευστικό, εξάλλου, το παράδειγμα ακραίας πτωχείας, που ενσάρκωνε, καθώς ως ιεροκήρυκας ζούσε από ό,τι του πρόσφεραν οι αγρότες, μοιράζοντας ακόμη και τις προσφορές αυτές ως αγαθοεργίες . Το κήρυγμά του είναι στην αρχή ηθικό, επικεντρώνοντας μεταξύ άλλων στη ζωοκλοπή, που αποτελούσε μάστιγα στην Πελοπόννησο . Εφημερίδα της εποχής ( Αιών ) γράφει ότι το κήρυγμα του Παπουλάκου πέτυχε με την πειθώ ως προς τον περιορισμό της ζωοκλοπής ό,τι δεν είχαν κατορθώσει οι αστυνομικές αποστολές. Από το 1850 κυρίως θα λάβει και πολιτική χροιά. Σε μια περίοδο Βαυαροκρατίας επικέντρωσε την κριτική του προς την εξουσία, στη διάλυση των μοναστηριών, αλλά και στην εισαγωγή ιεραποστόλων από τη Δύση, και δη των προτεσταντών «λουθηροκαλβίνων». Η κριτική στην υποδούλωση μέσω των αγγλικών δανείων Ανάμεσα στα θέματα του κηρύγματός του ήταν το γεγονός ότι οι Άγγλοι με τα δάνεια της επαναστάσεως είχαν εξανδραποδίσει το ελληνικό κράτος και μπορούσαν να το οδηγούν προς όποια κατεύθυνση επιθυμούσαν, ανεξάρτητα από τις ανάγκες του ίδιου του ελληνικού λαού. Είχε διαγνώσει έγκαιρα το πώς τα δάνεια είναι μέσα ισχύος και χειραγωγήσεως . Είναι εξάλλου η περίοδος όπου οι Άγγλοι έχουν πραγματοποιήσει ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά. Ο Παπουλάκος ήταν πάντως εναντίον της νεοσύστατης κρατικής υπόστασης του Νέου Ελληνισμού στις διάφορες μορφές της (Ψευτορωμαίϊκο) . Στόχοι της κριτικής του είναι η ετερόδοξη βασιλεία, αλλά και το πανεπιστήμιο και η μετατροπή των ιερέων σε υπαλλήλους του κράτους . Ως προς την παιδεία των Ρωμιών επιμένει στην Οκτώηχο και το Ψαλτήρι. Στρέφεται κυρίως εναντίον των επισκόπων της Συνόδου και κρίνει το ότι ανέχονται να είναι ένας μη ορθόδοξος ηγέτης των Ελλήνων . Είναι κατά της χρήσης του θρησκευτικού όρκου, ο οποίος είναι ενάντια στην ευαγγελική εντολή του Χριστού. Υπήρξε επίσης αντιεμβολιαστής, χαρακτηρίζοντας τα εμβόλια «βούλα του διαβόλου» (ομολογουμένως, ένα από τα πλέον διαχρονικά στοιχεία του κηρύγματός του, που θα είχε απήχηση και σήμερα). Οι εσχατολογικές προσδοκίες από το «ξανθόν γένος» των Ρώσων Ο Παπουλάκος θα γνωρίσει τη σύλληψη με απόφαση της κυβέρνησης, αλλά και της Εκκλησίας, που επέκρινε, και θα οδηγηθεί το 1851 στην Αθήνα, ωστόσο ενώπιον της δημοφιλίας του κρίνεται μη σκόπιμη μια δίκη του στην πρωτεύουσα. Ο τοπικός του επίσκοπος Καλαβρύτων τον αθωώνει με αποτέλεσμα ο Παπουλάκος να μπορέσει να κάνει τη δεύτερη μεγάλη περιοδεία του στη Μάνη και στην Καλαμάτα και μετά στην Αργολίδα, τις Σπέτσες, τη Μονεμβασιά και αλλού. Η εξέλιξη είναι μία σύγκρουση της νέας κρατικής εξουσίας με τον λαό, καθώς αγρότες τον προστατεύουν από τους χωροφύλακες, αλλά και τους στρατιώτες που έχουν αποσταλεί να τον συλλάβουν. Ο Παπουλάκος προστατεύεται επίσης και από τον επίσκοπο Ασίνης. Ο όσιος Χριστοφόρος μένει στα όρια της Μάνης, όπου όμως είναι αδύνατο να συλληφθεί λόγω του λαού που τον συνοδεύει. Το κήρυγμά του έχει πλέον εσχατολογικά στοιχεία, τα οποία συνδέονται με τη σωτηρία από το «ξανθόν γένος» των Ρώσων . Σε κάθε περίπτωση, στη Μάνη ο Παπουλάκος θα βρει έναν λαό που τον προστατεύει σε σχέση και με την αντίσταση της περιοχής στην κεντρική εξουσία. Τον Παπουλάκο καταδιώκει ο Γενναίος Κολοκοτρώνης ως αξιωματικός του Όθωνα. Την περίοδο αυτή ο Παπουλάκος θεωρείται από την κυβέρνηση και τον φιλοκυβερνητικό τύπο ως προσκείμενος στους φιλορώσους , ενώ αντιθέτως εφημερίδες, όπως ο «Αιών», θεωρούν ότι ο Παπουλάκος α πλώς υπερασπίζεται την αυθεντικότητα της παραδοσιακής λατρείας και οργάνωσης της Εκκλησίας έναντι των δυτικών επιρροών και των μεταρρυθμίσεων. Η σύλληψη μέσω προδοσίας Στο μεταξύ η καταδίωξή του είχε καταστεί ακριβή υπόθεση, γιατί ο στρατιώτες είχαν στρατοπεδεύσει στη Μάνη, για να ελέγξουν την κατάσταση και έπρεπε να συντηρούνται, αλλά δεν μπορούσαν να τον συλλάβουν λόγω της αντίδρασης του λαού. Βεβαίως, οι Μανιάτες υποπτεύονταν ότι το κυνήγι εναντίον του Παπουλάκου ήταν μια πρόφαση, για να υπονομευθεί η αυτονομία τους μέσω της παρουσίας στρατού στη χώρα τους. Αλλά και η κρατική εξουσία φοβόταν ότι ο Παπουλάκος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για σκοπούς ανατρεπτικούς προς την κεντρική κυβέρνηση. Τελικά, η σύλληψή του το 1852 θα συνδεθεί με μια ιστορία προδοσίας από τον π. Βασίλαρο, που παρουσιάστηκε ως φίλος φέρων μια πλαστή επιστολή του επισκόπου Ασίνης, μαζί με χωροφύλακες μεταμφιεσμένους σε ντόπιους. Μια προδοσία, η οποία θύμιζε στο θρησκευόμενο κοινό του Παπουλάκου την ιστορία της σύλληψης του Χριστού με τη συνδρομή του Ιούδα κατά τις ευαγγελικές διηγήσεις . Εστάλη στη φυλακή του Ρίου με την κατηγορία του στασιασμού, αλλά τελικά έλαβε αμνηστία στον απόηχο των εξελίξεων του Κριμαϊκού πολέμου . Η φυλάκιση μετετράπη σε εξορία στην Άνδρο, στη Μονή Παναχράντου, όπου έζησε ως το 1861, στις 18 Ιανουαρίου, που έχει οριστεί ως ημέρα της μνήμης του κατά την πρόσφατη αγιοκατάταξη. Στη Μονή Παναχράντου στην Άνδρο τον επισκέπτονταν επίσης πολλά πνευματικά του παιδιά με αποτέλεσμα να καταστεί μία εξόριστη προφητική φωνή του Ελληνισμού. «Άγιος αγύρτης» ή αναρχοχριστιανός επαναστάτης; Η μορφή του Παπουλάκου έχει διεγείρει σφοδρές αντιθέσεις ( βλ. την παρουσίαση στη  Διδακτορική Διατριβή  της Θεώνης Σταυροπούλου ). Λαοπλάνος  «άγιος αγύρτης»  για τους μεν, αναρχοχριστιανός επαναστάτης για άλλους . Για ένα μέρος της προοδευτικής ιστοριογραφίας αποτελεί μία μορφή παρωχημένης αντιδραστικότητας με χιλιαστικά χαρακτηριστικά αντίδρασης έναντι του νεωτερικού κράτους . Αντιθέτως, ένα μέρος όσων τιμούν τη μνήμη του τονίζουν κυρίως τη λαϊκότητα της αντίστασης σε ξενόφερτους θεσμούς και καταχρήσεις τους . Υπάρχει βεβαίως και ένα μεγαλύτερο φάσμα πιο περίπλοκων προσλήψεων της μορφής του, οι οποίες επιμένουν στον αντικειμενικό χαρακτήρα των κοινωνιολογικών διεργασιών από τις οποίες προέκυψε η απήχηση του κηρύγματός του. Στα μεταπολεμικά χρόνια, ήταν ιδιαίτερα επιδραστικό το  σχετικό έργο  του Κωστή Μπαστιά, το οποίο αυτοπροσδιορίζεται ως «μυθιστορία», αλλά κάνει χρήση ιστορικών πηγών. Το βέβαιο είναι ότι ο Παπουλάκος υπήρξε αμφιλεγόμενη μορφή ακριβώς επειδή ενσάρκωσε μια στιγμή εξαιρετικών εντάσεων και αντιφάσεων του Ελληνισμού κατά το πέρασμά του σε ένα νεωτερικό έθνος-κράτος . Ο Παπουλάκος προσέδωσε εσχατολογικά και κατά μία έννοια χιλιαστικά χαρακτηριστικά στις ανησυχίες αγροτικών κυρίως πληθυσμών σε μια εποχή βίαιης μετάλλαξης. Το νεωτερικό ελληνικό κράτος ήταν αποτέλεσμα αφ' ενός μιας από τα κάτω λαϊκής επανάστασης και αφετέρου της προσπάθειας των Μεγάλων Δυνάμεων να δημιουργήσουν και να ελέγξουν μια κατάσταση διάδοχη της παρακμάζουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα δύο στοιχεία, το λαϊκό και το κρατικό (με νεωτερικά πρότυπα, αλλά και δυσλειτουργίες οφειλόμενες στον υβριδικό χαρακτήρα του) βρίσκονταν σε σύγκρουση, όπως φάνηκε από πολυάριθμες εξεγέρσεις κατά τη δεκαετία του 1840, αλλά και επίσης πολυάριθμες φυλακίσεις αγωνιστών. Ένας αντιδυτικός «Προφητηλίας» Οι εκκλησιαστικοί θεσμοί στον ελλαδικό χώρο ήταν επίσης υπό συνεχή διαπραγμάτευση. Το κήρυγμα του Παπουλάκου συμπίπτει άλλωστε και με την επαναστατική τριετία 1848-1851 που θα γνωρίσει μεγάλα επαναστατικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη . Το 1850 το λιμάνι του Πειραιά είχε αποκλειστεί από τα συμμαχικά στρατεύματα, γεγονός που πυροδότησε έναν έντονο αντιδυτικισμό εν μέσω οικονομικής κρίσης. Το 1850 ήταν η χρονιά κατά την οποία το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως εξέδωσε τον Συνοδικό Τόμο με τον οποίο αναγνώρισε την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος . Ο Τόμος αφ' ενός αναγνώριζε την εκκλησιαστική αυτονομία της Εκκλησίας της Ελλάδας, αφ' ετέρου, όμως, έβαζε τέλος στο προηγούμενο καθεστώς που ίσχυε επί Βαυαροκρατίας, το οποίο σήμαινε μία πολύ πιο σκληρή υπαγωγή της Εκκλησίας της Ελλάδος στο κράτος. Βρισκόμαστε, όμως, και γενικότερα σε μια περίοδο προφητικής έξαρσης από τα οράματα του Αγαθαγγέλου το 1838 σε αυτά του Ιωάννη Μακρυγιάννη το 1852 . Η αρχή της δεκαετίας του 1850 είναι μια εποχή έντονης ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα λόγω του αντι-αγγλισμού από τα Παρκερικά και τον αποκλεισμό του λιμένος του Πειραιά, που συνδυάστηκε με σιτοδεία . Επίσης, οι τουρκο-αιγυπτιακές συγκρούσεις, αλλά και οι διενέξεις για τα προσκυνήματα στους Αγίους Τόπους υποδαυλίζουν την εσχατολογική προσδοκία. Βεβαίως το νεοελληνικό κράτος βασίστηκε σε περίτεχνους συμβιβασμούς . Η παλαιά γαιοκτητική αριστοκρατία των προκρίτων κατόρθωσε εν πολλοίς να ελέγξει τους κρατικούς μηχανισμούς σε έναν διαμοιρασμό με τους ετερόχθονες εξ Εσπερίας. Η επιθυμία του Όθωνα να δημιουργήσει μια ισχυρή νεωτερική κεντρική εξουσία συνυπήρχε με τη μετάλλαξη παραδοσιακών σχέσεων σε ένα νέο πελατειακό σύστημα. Ο λαός που είχε δώσει το αίμα του για την επανάσταση ένιωθε παραγκωνισμένος με αποτέλεσμα πολλές αντιδράσεις, όπως εξεγερσιακά κινήματα ή, απλώς, τη ληστεία για προσπορισμό μέσων επιβίωσης. Από την άλλη και το κράτος είχε συμφέρον να υπερβάλει τις όντως υπάρχουσες απειλές, ώστε με τη στρατιωτική παρουσία να κάνει αισθητή την ισχύ του στην περιφέρεια, ειδικά σε ατίθασες περιοχές, όπως η Μάνη . Από τον φιλοκυβερνητικό τύπο ο Παπουλάκος κατηγορείτο ως φιλορώσος λόγω του αντιδυτικισμού του. Ενώ ήταν αλήθεια ότι το κήρυγμα του Παπουλάκου είχε φιλορωσικά εσχατολογικά στοιχεία, η ταμπέλα του φιλορώσου ήταν και ένα μέσο ηθικής του εξόντωσης, μέσω αναπόδεικτης σύνδεσής του με άλλες περισσότερο πολιτικές μορφές του φιλορωσισμού στην Ελλάδα. Ο Παπουλάκος στο πλαίσιο αυτό έλαβε συχνά τον χαρακτηρισμό του προφήτη και του αποδόθηκε η μορφή του προφήτη Ηλία. Έθνος-κράτος ή έθνος-κοινότητα; Το όραμα του Παπουλάκου ήταν κυρίως εκκλησιαστικό και αφορούσε στην ανεξαρτησία της Εκκλησίας από το κράτος. Αυτό ελάμβανε αναπόφευκτα τη μορφή του αντιδυτικισμού λόγω αντίδρασης στους δυτικούς μισιονάριους και στη νεωτερική κατανόηση της υπαγωγής της Εκκλησίας στο κράτος, καθώς και μιας συμπάθειας προς την ομόδοξη Ρωσία, ωστόσο δεν τεκμαίρεται να υπήρχε στόχευση καθ' αυτό πολιτικής ανατροπής . O Παπουλάκος εξελάμβανε την Εκκλησία ως σώμα των πιστών και αντιδρούσε σε μία διοικούσα Εκκλησία, την οποία έβλεπε να λαμβάνει τον ρόλο υποστήριξης του κράτους και της ετερόδοξης μοναρχίας. Ο Παπουλάκος φαίνεται να αντιδρά στη νεωτερική αντίληψη που ταυτίζει το έθνος με το κράτος, οδηγώντας σε μια υπαγωγή της Εκκλησίας στο τελευταίο. Υπερασπίζεται περισσότερο μια προνεωτερική εκδοχή ταύτισης του λαού με το εκκλησιαστικό σώμα των πιστών και μια άρνηση ταύτισης του έθνους- λαού με ένα κράτος. Οι γεωπολιτικές συνέπειες του Κριμαϊκού πολέμου (1853-1856) Ως προφήτης με εσχατολογικό λόγο ο Παπουλάκος είχε στραφεί στο κήρυγμά του στην προσδοκία της παρέμβασης της ομόδοξης Ρωσίας, η οποία, σημειωτέον, την ίδια εποχή έχει έντονο ρόλο στη διεκδίκηση των προσκυνημάτων των Αγίων Τόπων . Ακολουθεί, όμως, ο Κριμαϊκός πόλεμος του 1853-1856, ο οποίος θα ανατρέψει αυτές τις προφητείες. Πρόκειται για ένα από τα κομβικότερα, ή ίσως το κομβικότερο σημείο για τις γεωπολιτικές εξαρτήσεις και προσανατολισμούς της Ελλάδας Επρόκειτο για ένα πόλεμο όπου η «Δύση», δηλαδή η Αγγλία και η Γαλλία (αλλά και το Βασίλειο της Σαρδηνίας) συμμάχησαν με την Οθωμανική αυτοκρατορία εναντίον της Ρωσίας . Ταυτόχρονα, συνοδεύτηκε από μια επίδειξη δύναμης της «Δύσης» εναντίον της Ελλάδας με ακύρωση των απελευθερωτικών ελληνικών πρωτοβουλιών στη Θεσσαλία, με ναυτικούς αποκλεισμούς, ακόμη και με μεταφορά ασθενειών που αποδεκάτισαν τον πληθυσμό της Αθήνας. Μετά τον κριμαϊκό πόλεμο, η αγγλική πολιτική θα είναι ένα είδος «ελληνοθωμανισμού» που σημαίνει συνεργασία Ελλήνων και Οθωμανών για ανάσχεση της ρωσικής καθόδου στη Μεσόγειο. Η άλλη όψη αυτού του προγράμματος είναι ο πανσλαβισμός ως θεωρούμενος ρόλος της Ρωσίας όχι να προστατεύει όλους τους ορθόδοξους, όπως ίσχυε πρωτύτερα και όπως ήταν και το όραμα του Παπουλάκου, αλλά κυρίως τους Σλάβους . Αυτό το αγγλικό πρόγραμμα θα επιβιώσει δύο παγκοσμίων πολέμων και ενός εμφυλίου . Το ξαναβρίσκουμε στις μεταπολεμικές δεκαετίες ως κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ σε μία αντικομμουνιστική προοπτική. Σήμερα, και ενώ η Τουρκία είναι περισσότερο απρόβλεπτη και διεκδικεί έναν πολύπλευρο νεο-οθωμανισμό ως μια σημαντική περιφερειακή δύναμη σε έναν πολυπολικό κόσμο, η ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει δέσμια των συσχετισμών που διαμορφώθηκαν 170 χρόνια πριν, μετά τον κριμαϊκό πόλεμο, τη στιγμή που έχουμε έναν νέο πόλεμο μεταξύ «συλλογικής Δύσης» και Ρωσίας στην Ουκρανία. Ένας πρόδρομος του αντι-εμβολιασμού Το όραμα του Παπουλάκου μοιάζει να ανήκει σε μία αρχέγονη εποχή του Νέου Ελληνισμού, όπου ήταν δυνατό να επικαλείται ένας μοναχός ταυτόχρονα το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως την παραδοσιακή Μεγάλη Εκκλησία των Ρωμιών, αλλά και τη Ρωσία ως μια ομόδοξη αυτοκρατορία, που αποτελούσε αντικείμενο εσχατολογικών προσδοκιών. Αναρωτιέται κανείς τι παραμένει σήμερα επίκαιρο από το κήρυγμα του Παπουλάκου, σε μια εποχή όπου καθυστερημένα αλλά εν πολλοίς και αναπάντεχα αγιοκατετάγη . Σίγουρα, τα πλέον αντινεωτερικά στοιχεία του κηρύγματός του ξενίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Ήταν λ.χ. εναντίον του πανεπιστημίου και επιθυμούσε να βασίζεται η εκπαίδευση στην Οκτώηχο και το Ψαλτήρι. Αποκαλούσε τα ατμόπλοια «καρότσες του διαβόλου», συντονιζόμενος ως προς αυτό με τις ανησυχίες των καραβοκύρηδων στις Σπέτσες, όπου κήρυττε, οι οποίοι έβλεπαν την παραδοσιακή τους δύναμη στη ναυτιλία να υποσκελίζεται. Ένα εντυπωσιακό στοιχείο είναι οπωσδήποτε και ο αντιεμβολιασμός στα κηρύγματα του Παπουλάκου, ο οποίος έζησε στην αρχή της διάδοσης της τεχνολογίας των εμβολίων και ήταν δυναμικά αντίθετος. Ο αντικρατισμός και το συναίσθημα Ταυτοχρόνως, μπορούμε να πούμε ότι το λαϊκό αισθητήριο του Παπουλάκου είχε διαγνώσει με οξυδέρκεια το πώς ο δανεισμός είχε χρησιμοποιηθεί από τους Άγγλους με σκοπό τον εξανδραποδισμό του ελληνικού έθνους-κράτους και τη χειραγώγησή του σε μια πλήρη υποτέλεια με γεωπολιτικές προεκτάσεις. Ο Παπουλάκος εν τέλει είχε αντιδράσει έντονα στη βιοπολιτική, στη δανειοπολιτική και στην εργαλειοποίηση της διοικούσας Εκκλησίας από το κράτος μέσα από τη μετατροπή των ιερέων σε δημόσιους υπαλλήλους και των επισκόπων σε δεκανίκια της κυβερνητικής εξουσίας. Τα θέματα των δεκαετιών 1840-1850 επανέρχονται με εντυπωσιακό τρόπο στις δεκαετίες 2010-2020. Ο Παπουλάκος υπήρξε μια μορφή που συνδύαζε την ασκητική σιωπή (ήταν για τουλάχιστον 22 χρόνια ερημίτης) με την κλήση του περιοδεύοντος προφήτη και εντέλει με του έγκλειστου μοναχού, που αποτελούσε μία εξόριστη φωνή του λαϊκού Ελληνισμού στην Άνδρο. Είχε μία σύνθεση ανάμεσα στο χάρισμα, στην ηθική διδασκαλία, στο λαϊκό συναίσθημα και σε έναν αντικρατικό αναρχικό χριστιανισμό που αρδευόταν από τα υπόγεια ρεύματα της Ρωμιοσύνης . Σε μια εποχή, όπως η δική μας, που είναι τόσο όμοια, αλλά και τόσο διαφορετική από τη δική του, μπορούμε να κρατήσουμε, αν μη τι άλλο, ότι ο χριστιανισμός μπορεί να λειτουργήσει ως κριτική επαγρύπνηση στις επιταγές της κρατικής εξουσίας, αλλά και τη σημασία του συναισθήματος για την πολιτική κινητοποίηση.

Tο AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) είναι πλέον στο 29% σε ορισμένα ομόσπονδα κρατίδια ενώ το SPD του Σόλτς απειλείται με καταστροφή! Για...μισή ψήφο κέρδισε το κόμμα του Σόλτς στις εκλογές του Βραδεμβούργου και μάλιστα στο προπύργιο του (!), τρομάζει το διεφθαρμένο σύστημα η άνοδος των Πατριωτών! Για όγδοη συνεχόμενη φορά από το 1990 , οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) κατάφεραν έστω… και στο νήμα να κερδίσουν στις περιφερειακές εκλογές στο προπύργιο τους, στο Βρανδεμβούργο , διασώζοντας με αυτόν τον τρόπο έστω και προσωρινά τον καγκελάριο Olaf Scholz και την κυβέρνησή του. Ωστόσο, ο Scholz δεν είναι ανάμεσα στους νικητές καθώς όχι μόνο δεν είχε καμία ανάμειξη σε αυτήν την εκλογική μάχη αλλά το κόμμα του… τον είχε αφήσει εσκεμμένα στην άκρη καθώς δεν ήθελε να ταυτιστεί μαζί του. Αντίθετα, νικητής για...μισή ψήφο αναδεικνύεται ο Dietmar Woidke , ο επικεφαλής του SPD και πρωθυπουργός εδώ και μια δεκαετία του Βρανδεμβούργου. Διότι ήταν – όπως υποστηρίζουν και τα γερμανικά ΜΜΕ – το δίλημμα που έβαλε ο ίδιος στους ψηφοφόρους: ή εγώ ή το AfD . Μ' άλλα λόγια, ακόμη και με αυτό το δίλημμα, για μισή ψήφο θα έχανε τις εκλογές! Πράγματι, ο Woidke είχε πει πως αν επικρατήσει το AfD, θα φύγει. Και αυτή η στρατηγική ήταν που απέδωσε και του έδωσε τη νίκη, διότι κατάφερε να πολώσει το σκηνικό και να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους, κάτι που άλλωστε φαίνεται και από το ποσοστό συμμετοχής (72,9%) που συνιστά ρεκόρ για το κρατίδιο του Βρανδεμβούργου. Χάρη σε αυτήν την νίκη του Γουίτκι, ο Scholz κατάφερε να κερδίσει χρόνο και να διατηρηθεί στην ηγεσία του SPD , έστω και προσωρινά καθώς είναι άγνωστο αν θα είναι τελικά και αυτός που θα οδηγήσει τους Σοσιαλδημοκράτες στις επόμενες εθνικές εκλογές του 2025. Εντυπωσιακή άνοδος AfD και του BSW Σύμφωνα με τα τελικά εκλογικά αποτελέσματα οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) επικράτησαν με 30,9% , επιτυγχάνοντας ακόμα καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τις εκλογές του 2019, όταν και είχαν λάβει 26,2%. Εξίσου, εντυπωσιακή ήταν η εκλογική επίδοση του AfD , το οποίο αν και στις δημοσκοπήσεις φερόταν να είναι πολύ κοντά στην πρώτη θέση, τελικά έμεινε στη δεύτερη λαμβάνοντας το 29,2% των ψήφων και ενισχύοντας τα ποσοστά του κατά περίπου 6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2019. Τρίτο κόμμα αναδείχθηκε η συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW) , η οποία συμμετείχε για πρώτη φορά, λαμβάνοντας το 13,5% και αποτελώντας ενδεχομένως το κόμμα που θα συνασπιστεί με το SPD για το σχηματισμό κυβέρνησης. Απογοήτευσε το CDU Αντιθέτως, απογοητευτικά ήταν τα αποτελέσματα για τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU), οι οποίοι έλαβαν το 12,1% των ψήφων, ποσοστό που αποτελεί το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα τους στο Βρανδεμβούργο. Οι Πράσινοι, η Αριστερά, το FDP και οι Ελεύθεροι Ψηφοφόροι δεν κατάφεραν να περάσουν το εμπόδιο του 5% και άρα δεν πρόκειται να εκπροσωπηθούν στο τοπικό Κοινοβούλιο. Ενδεικτικά αναφέρεται πως οι Πράσινοι έλαβαν 4,1% και το αριστερό Die Linke 3%. Σημειώνεται πως η συμμετοχή ανήλθε στο 72,9% , ποσοστό που είναι και το υψηλότερο που έχει καταγραφεί σε εκλογές στο Βρανδεμβούργο. Σχηματισμός κυβέρνησης Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων ο Woidke θα μπορούσε να συνεχίσει να κυβερνά ύστερα από 11 χρόνια στην εξουσία.  Συγκεκριμένα, εκτιμάται ότι θα μπορούσε να συμμαχήσει με την συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW ) είτε να πάει σε έναν τρικομματικό συνασπισμό με τη συμμετοχή του BSW (14 έδρες) και του CDU (12 έδρες). Βάσει των αποτελεσμάτων, το SPD λαμβάνει 32 έδρες, όταν η πλειοψηφία επιτυγχάνεται με 45 έδρες . Σε αυτήν την περίπτωση το AfD με 30 έδρες θα αποτελέσει τη μοναδική δύναμη της αντιπολίτευσης. Γερμανικά ΜΜΕ: Το SPD νίκησε, ο Scholz έχασε Αναλύοντας το εκλογικό αποτέλεσμα, τα γερμανικά ΜΜΕ υποστηρίζουν πως η νίκη του SPD δεν πιστώνεται στον Scholz, αλλά στον πρωθυπουργό του κρατιδίου Dietmar Woidke. « Το κόμμα του καγκελάριου κέρδισε, ο καγκελάριος έχασε », γράφει το Der Spiegel, αναφερόμενο στο γεγονός ότι ο σοσιαλδημοκράτης (SPD) πρωθυπουργός του κρατιδίου Dietmar Woidke πήρε πάνω του την προεκλογική εκστρατεία Η Handelsblatt γράφει «με τη νίκη του ο Dietmar Woidke σταθεροποιεί τον καγκελάριο», επισημαίνοντας ότι το εκλογικό αποτέλεσμα στο Βρανδεμβούργο δίνει ανάσα στον Olaf Scholz. Ήδη ο Woidke δήλωσε ότι ο Scholz πρέπει να είναι εκ νέου υποψήφιος του κόμματός του για την καγκελαρία. «Η στρατηγική του για την προεκλογική εκστρατεία του να αναλάβει πλήρως τα ρίσκα και να απειλήσει να παραιτηθεί, εάν έμενε πίσω από την AfD, είχε τελικά απόλυτη επιτυχία. Επομένως, η νίκη είναι πάνω απ' όλα εκλογική νίκη για τον Woidke » υποστηρίζει η Handelsblatt. Η Tagesspiegel επισημαίνει ότι «το SPD κερδίζει με απόσταση από τον καγκελάριο. «Ο Woidke έχει όλα όσα λείπουν από τον Scholz », αναφέρει η Tagesspiegel ενώ η Süddeutsche Ζeitung υπογραμμίζει πως «οι εκλογές αποκαλύπτουν πόσο αντιφατικοί είναι οι κόσμοι στο Βρανδεμβούργο», αναφερόμενη στην οικονομική και κοινωνική άνθηση που γνωρίζουν οι περιοχές του κρατιδίου που βρίσκονται κοντά στο Βερολίνο, εν αντιθέσει προς τις άλλες περιοχές, οι οποίες πλήττονται περισσότερο από την μετανάστευση. Η Welt σχολιάζει το εκλογικό αποτέλεσμα επισημαίνοντας ότι «το SPD απέχει πολύ από την διάσωσή του, παρά τη νίκη», ενώ αναφερόμενη στους Πράσινους κάνει λόγο για «υψηλό τίμημα για την άγνοιά τους στο θέμα της μετανάστευσης». Με τίτλο «Τα πολλά μηνύματα προς το Βερολίνο» και υπότιτλο «Μικρές εκλογές, μεγάλη επίδραση», η Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει ότι «χάρη στον ισχυρό πρωθυπουργό Woidke , ο καγκελάριος είναι πιθανόν σε θέση να αποφύγει μια δυσάρεστη συζήτηση, αλλά το φθινόπωρο των αποφάσεων μόλις ξεκινά» για το Βερολίνο. www.bankingnews.gr

Για το κλειστό σύστημα εξουσίας και τα καρτέλ ο βουλευτής διαγράφεται, αλλά η κυβέρνηση χρωστά απαντήσεις! Πολλές απαντήσεις και δύσκολες! Γράφει ο Μανώλης Κωττάκης Οι ερωτήσεις είναι οι παρακάτω: – Μετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας που κέρδισε τον διαγωνισμό για τα 100 κυλικεία των μουσείων αξιωματούχος με έδρα το Μαξίμου; – Μετείχε στην επιτροπή του διαγωνισμού υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού, εναντίον του οποίου ασκήθηκε δίωξη για συμμετοχή στο κύκλωμα εκβίασης; – Γιατί οι διαγωνισμοί έγιναν παραμονές εθνικών εκλογών και ευρωεκλογών , που είναι κλειστά τα δικαστήρια; – Γιατί τέθηκε ο φωτογραφικός όρος, οι εταιρίες να έχουν τζίρο 1.000.000 ευρώ;   Η απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να παραπέμψει τον πρώην υπουργό και βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας Μάριο Σαλμά στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Νέας Δημοκρατίας με το ερώτημα της διαγραφής ερμηνεύτηκε ως απόπειρα εκφοβισμού των βουλευτών. Για να σταματήσουν να μιλάνε. Ειδικά μετά την τελευταία ερώτηση των 11 για τα «κόκκινα» δάνεια, για το «κούρεμα» των οποίων βοά ο τόπος στο παρασκήνιο: Ότι τα δάνεια της οικονομικής ελίτ, ακόμη και ύψους 800.000.000 ευρώ, περικόπτονται στο ύψος των 800.000 ευρώ, ενώ τα δάνεια των απλών πολιτών οδηγούν σε κατασχέσεις και σε πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας τους. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτοί που φοβούνται δεν είναι οι βουλευτές. Αυτός που φοβάται με τις αποκαλύψεις για τις καταγγελίες του κυρίου Σαλμά για τα ιδιωτικά μονοπώλια στα κυλικεία των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων, καθώς και στον χώρο της ενέργειας και των φωτοβολταϊκών είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Η κυβέρνηση. Η οποία θέλει να αποφύγει πάση θυσία τη γενίκευση αυτής της συζήτησης, με αφορμή τα κυλικεία και τους αυτόματους πωλητές των αρχαιολογικών μουσείων, που είναι η μικρογραφία της αγοράς. Στην ουσία ο κύριος Σαλμάς, με όσα κατήγγειλε ενώπιον του πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, με όσα είπε στη Βουλή κατά τη διάρκεια της επίκαιρης επερώτησης στη Λίνα Μενδώνη για τον πρώτο διαγωνισμό και με όσα ζητά να μάθει με την επίκαιρη ερώτηση και την αίτηση κατάθεσης εγγράφων που απευθύνει στην υπουργό Πολιτισμού στις 29 Ιουλίου 2024 για τον δεύτερο διαγωνισμό, αλλά δεν έχει απαντηθεί, θέτει δημοσίως αυτό που ψιθυρίζει όλη η αγορά ιδιωτικά εδώ και πάρα πολύ καιρό : Ότι έχει καταργηθεί ο ανταγωνισμός. Ότι ένα κλειστό σύστημα εξουσίας του βαθέος επιτελικού κράτους διανέμει τα έργα και τις προμήθειες στους διαγωνισμούς του Δημοσίου. Ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι κατ’ όνομα φιλελεύθερη, αλλά στην πράξη προωθεί τα ιδιωτικά μονοπώλια και τα καρτέλ. Η Νέα Δημοκρατία με τις κυβερνητικές πηγές της χαρακτήρισε το Σάββατο «ύποπτη» τη στάση του βουλευτή, να επιμένει στο θέμα, από τη στιγμή που το ζήτημα συζητήθηκε μία φορά στο Κοινοβούλιο. Όμως, όσο δεν απαντά η κυβέρνηση και το Μαξίμου στα ερωτήματα που θέτει δημόσια στα κομματικά όργανα, στα ΜΜΕ και στους θεσμούς (Κοινοβούλιο, Κοινοβουλευτική Ομάδα) αλλά και ιδιωτικά σε υπουργούς ο Μάριος Σαλμάς, ο ύποπτος δεν θα είναι αυτός. Άλλοι είναι. Ο βουλευτής κατήγγειλε όπου δη ιδιωτικώς ότι η εταιρία η οποία κέρδισε με την κατώτατη τιμή των πλειοδοτικό διαγωνισμό του υπουργείου Πολιτισμού σε δύο φάσεις είχε στο παρελθόν στη σύνθεση του διοικητικού της συμβουλίου ως μέλος αξιωματούχο ο οποίος είχε έδρα στο ισόγειο του Μαξίμου τον καιρό των αναθέσεων. Προφανώς, νομικά δεν είχε την ευθύνη διεξαγωγής των διαγωνισμών και δεν ελέγχεται γι’ αυτό, αλλά πολιτικά η σύμπτωση αυτή δημιούργησε αρνητικότατες εντυπώσεις στην επιχειρηματική κοινότητα της χώρας. Απάντηση ο βουλευτής δεν πήρε. Ο κύριος Σαλμάς ρώτησε την υπουργό Πολιτισμού στο Κοινοβούλιο αν αληθεύει ότι ένα από τα μέλη της επιτροπής του διαγωνισμού που κατακύρωσε τη μίσθωση των 100 κυλικείων και αυτόματων πωλητών στα μουσεία της χώρας μονοπωλιακά, σε μία εταιρία, συνελήφθη για συμμετοχή του στο κύκλωμα δημόσιων υπαλλήλων με την κατηγορία της εκβίασης και του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Απάντηση δεν πήρε. Ο βουλευτής ρώτησε γιατί και οι δύο διαγωνισμοί (70 συν 30 κυλικεία) έγιναν μία εβδομάδα πριν από τις εθνικές εκλογές του 2023 και τις ευρωεκλογές του 2024, όταν είναι κλειστά τα δικαστήρια και δεν μπορούν να ασκηθούν ασφαλιστικά μέτρα από τις αποκλειόμενες εταιρίες, και απάντηση δεν πήρε. Ο βουλευτής ρώτησε γιατί στον διαγωνισμό υπήρξε φωτογραφικός όρος ότι οι συμμετέχουσες εταιρίες πρέπει να ‘χουν τζίρο 1.000.000 ευρώ και θετικά ίδια κεφάλαια, ενώ σε 10 άλλους διαγωνισμούς του Δημοσίου για κυλικεία την ίδια εποχή δεν τέθηκε αυτός ο όρος, και απάντηση δεν πήρε . Ο βουλευτής ρώτησε γιατί στη σύμβαση που υπέγραψε το υπουργείο Πολιτισμού με τη συγκεκριμένη εταιρία δεν υπήρχε καμία αναφορά σε εγγυητικές επιστολές, αλλά ουσιαστική απάντηση δεν πήρε. Και το πιο ενδιαφέρον απ’ όλα: Ο κύριος Σαλμάς δεν πήρε απάντηση από τον ίδιο τον πρωθυπουργό στην Κοινοβουλευτική Ομάδα τον Ιούλιο, όπου του είπε καταπρόσωπο τα εξής: « Εγώ μπήκα στην πολιτική για να υπηρετήσω την ισονομία, την ισοπολιτεία και τις ίσες ευκαιρίες. Δεν μπήκα στην πολιτική για να παίρνει μια αλυσίδα καφέ για 12 χρόνια τα 100 κυλικεία των αρχαιολογικών χώρων με φωτογραφικό διαγωνισμό, όπου μόνο αυτή επιλέγεται να δώσει προσφορά στην κατώτατη τιμή εκκίνησης του διαγωνισμού, τα 250.000 ευρώ, που σημαίνει ότι καταργείται η έννοια της πλειοδοσίας. Με άλλα λόγια, κύριε πρόεδρε, δεν δέχομαι ότι στην Ελλάδα του 2024 μπορεί μόνο μία εταιρία να πουλά νερά και καφέδες στα κυλικεία. Άλλες δεν υπάρχουν; Εσείς είστε με τους λίγους, εγώ με τους πολλούς». Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε εκείνη την ημέρα στον βουλευτή του ούτε γι’ αυτό το θέμα ούτε για τα ιδιωτικά συμφέροντα στον χώρο της ενέργειας και στα φωτοβολταϊκά, που αποκλείουν αγρότες της Αιτωλοακαρνανίας από το να συγκροτούν ενεργειακή κοινότητα για να τύχουν επιδότησης, αλλά επιτρέπουν σε γνωστά πρόσωπα και εταιρίες να παίρνουν αυτήν την επιδότηση. Το μόνο που απάντησε ο κύριος Μητσοτάκης στον βουλευτή του ήταν πως «μιλάτε με υπονοούμενα και ότι δεν υπηρετούμε τους λίγους, αφού πήραμε 41%» . Δεν τον κάλεσε, όμως, στο γραφείο του για να του ζητήσει να του εξηγήσει τι και ποιους εννοεί! Αυτό θα ήταν και το λογικό για μια τόσο βαριά καταγγελία. Αντιθέτως, το Μέγαρο Μαξίμου άφησε να διαρρεύσει στα ΜΜΕ ότι «ο Σαλμάς είναι πλέον ξένο σώμα για τη Νέα Δημοκρατία». Η περιγραφή που έκανε ο κύριος Σαλμάς για την κατάργηση του ανταγωνισμού στη «μικρογραφία» των κυλικείων νομοθετήθηκε στο ανώτατο επίπεδο για τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης με νόμο που πέρασε από το Κοινοβούλιο το θέρος. Με βάση τον νόμο αυτόν, στο ανώτερο επίπεδο καταργείται ουσιαστικά η έννομη προστασία υπέρ των εταιριών που μετέχουν σε διαγωνισμούς του Δημοσίου και τους χάνουν, καταργείται το δικαίωμα της προσφυγής τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας για έκδοση προσωρινής διαταγής αναστολής εκτέλεσης αλλά και προσφυγής στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων και παραπέμπονται σε πολύχρονο δικαστικό αγώνα στα διοικητικά δικαστήρια. Πρόκειται για θέμα που έθεσε με ένταση η εφημερίδα μας. Όλη η επιχειρηματική κοινότητα, λοιπόν, αυτήν τη στιγμή ψιθυρίζει μεταξύ της, βοά στην πραγματικότητα, ότι, αντί για τον ελεύθερο ανταγωνισμό, έχουμε οδηγηθεί σε ένα καθεστώς ιδιωτικών μονοπωλίων και αυτό προκύπτει και από τις απαντήσεις των ίδιων των επιχειρηματιών σε πρόσφατες έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, η κυβέρνηση δεν φοβάται τους βουλευτές της, αλλά τον εαυτό της και τα πεπραγμένα της . Απλώς, αν αρχίσουν οι βουλευτές και μιλούν υπερασπιζόμενοι τους ανθρώπους της αγοράς στο φως της ημέρας, οι οποίοι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της εκλογικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, θα χαθεί ο έλεγχος. Αυτό ήταν και το νόημα της διαγραφής του κύριου Σαλμά. Το πόσο ενοχλεί η κυβερνητική πολιτική την αγορά θα φανεί, παρά τους άνισους όρους διεξαγωγής των εκλογών, και στην αναμέτρηση για τη νέα διοίκηση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ). Όπου η κυβέρνηση παρεμβαίνει στο ψηφοδέλτιο του αντάρτη υποψηφίου Νίκου Σοφιανού και πιέζει κορυφαίους επιχειρηματίες, που θέλησαν -αγανακτισμένοι με την πολιτική της- να μετάσχουν σε αυτό, να αποσύρουν την υποψηφιότητά τους. Πράγμα που τελικά συνέβη. Με το κλίμα που επικρατεί στην αγορά θα πρέπει να ιδρώσει πολύ ο κυβερνητικός υποψήφιος για να κερδίσει την προεδρία του ΕΒΕΑ. Αλλά, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων αυτού, η διαγραφή Σαλμά δεν αναστέλλει τη συζήτηση. Αντιθέτως, τη φουντώνει. Ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και καθηγητής της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στις τηλεοπτικές παρεμβάσεις του έθεσε και το ζήτημα της εκτόξευσης των τιμών των φαρμάκων χάρη συγκεκριμένων συμφερόντων αλλά και του υπερβολικού κόστους που πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ σε ιδιώτες για αγορά υπηρεσιών υγείας. Ο κύριος Σαλμάς «χτύπησε φλέβα».

Και μάλιστα σε χώρα που βρίθει από ελληνικούς πληθυσμούς Ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα επιβεβαίωσε τα σχέδια στις 21 Σεπτεμβρίου για την ίδρυση ενός «Κυρίαρχου Ισλαμικού Κράτους του Τάγματος Μπεκτασί» στην πρωτεύουσα του βαλκανικού κράτους, τα Τίρανα , για να «προωθήσει μια…ανεκτική εκδοχή του Ισλάμ για την οποία είναι περήφανη η Αλβανία». Κι όλα αυτά μερικά μόνο χιλιόμετρα από τις ελληνικές πόλεις και χωριά στη Βόρεια Ήπειρο! Ο Ράμα αποκάλυψε το όραμά του για έναν θρησκευτικό θύλακα τύπου Βατικανού για το μυστικιστικό τάγμα των Μπεκτασί, των Ισλαμικών Σούφι. «Πρέπει να φροντίσουμε αυτόν τον θησαυρό, που είναι η θρησκευτική ανοχή και τον οποίο δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε δεδομένο », είπε ο Ράμα στους New York Times, τονίζοντας τον στόχο της πρωτοβουλίας να αναδείξει την παράδοση της Αλβανίας γύρω από τη θρησκευτική συνύπαρξη. Το προτεινόμενο κράτος, που αναμένεται να έχει το 1/4 του μεγέθους της πόλης του Βατικανού, θα στερείται παραδοσιακών κρατικών χαρακτηριστικών όπως στρατός, συνοριοφύλακες ή δικαστήρια. Ο Ράμα ανέφερε ότι τα σχέδια θα ανακοινωθούν σύντομα , αν και η υλοποίσή τους θα πάρει χρόνο. Το μουσουλμανικό «Βατικανό», αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, θα είναι το μικρότερο κράτος του κόσμου . Τις άτυπες ανακοινώσεις τις έκανε ο Ράμα στον απόηχο της συνάντησης που είχε με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φουντώνοντας τις φήμες για έντονη τουρκική ανάμειξη στα εν λόγω σχέδια! El.gr

Τι δήλωσε ο πρώην καγκελάριος που δημιούργησε το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας! Ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας, Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο ηγέτης που δημιούργησε το γερμανικό οικονομικό θαύμα φέρνοντας στη χώρα του το φθηνό ρώσικο αέριο δημιουργώντας τον περιβόητο αγωγό Nord Stream I , είπε ότι όποιος «ονειρεύεται να νικήσει τη Ρωσία με στρατιωτικά μέσα χρειάζεται ένα μάθημα ιστορίας» . « Συνιστώ σε όποιον πιστεύει αυτό να κοιτάξει τα βιβλία της ιστορίας. Από τον Ναπολέοντα μέχρι τον Χίτλερ, όλοι απέτυχαν εξαιτίας αυτού» , δήλωσε ο βετεράνος πολιτικός σε γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Η ουκρανική κρίση έχει χρησιμεύσει στην συσπείρωση της ρωσικής κοινωνίας, με τους Ρώσους «να είναι πεπεισμένοι ότι η Δύση χρησιμοποιεί την Ουκρανία μόνο ως αιχμή του δόρατος για να γονατίσει τη Ρωσία»,  πρόσθεσε ο Σρέντερ. Ο 80χρονος πολιτικός, ο οποίος συμμετείχε στις ειρηνευτικές συνομιλίες της Κωνσταντινούπολης την άνοιξη του 2022, είπε ότι σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς στα δυτικά μέσα ενημέρωσης εκείνη την εποχή,  «η ειρήνη ήταν εφικτή». Η ουκρανική κυβέρνηση δεν μπόρεσε έρθει σε συμφωνία, με «πιο ισχυρούς κύκλους» πίσω της να εμποδίζουν την ειρήνη με την ελπίδα ότι η συνέχιση της σύγκρουσης θα αποδυνάμωνε στρατηγικά τη Ρωσία ή ακόμη και θα πυροδοτούσε αλλαγή καθεστώτος , είπε ο Σρέντερ. Ο Σρέντερ πιστεύει ότι η Δύση υποτιμά τους κινδύνους της κλιμάκωσης της ουκρανικής κρίσης σε μια ευρύτερη σύγκρουση. «Εμείς οι Γερμανοί ιδιαίτερα θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε προσεκτικά και εποικοδομητικά στο πλαίσιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στο όνομα της Γερμανίας ». Κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να συνδέσει όποια βοήθεια παρέχει στο Κίεβο με απαιτήσεις για σοβαρά και ρεαλιστικά σενάρια για την ειρήνη.

«Τον χορτασμένο μη τον φοβάσαι», έγραψε η Έλενα Ακρίτα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα - Μόνο τον ρατσιστή που πουλάει «δικαιωματισμό» Γράφει ο Ελευθ. Ανδρώνης Και πάνω που ο λαός έβλεπε με αγανάκτηση το θέμα με τα χαλιά 18 χιλιάδων ευρώ της Όλγας Κεφαλογιάννη , ήρθε και η φωτογραφική γκάφα της Έλενας Ακρίτα που άθελά της φανέρωσε την εσωτερική πισίνα στο σπίτι της. Για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμα φορά ότι η πλουτομανία δεν έχει ούτε δεξιά, ούτε… αριστερά αδιέξοδα . Είναι ένας νεοελληνικός «ιός» που έχει προσβάλει όλα τα συστημικά κόμματα, και ιδιαίτερα τα κόμματα εξουσίας που κυβέρνησαν τη χώρα. Η επικοινωνιακή… αριστεροσύνη της Έλενας Ακρίτα δέχθηκε βαρύτατο πλήγμα και το θέμα έχει προκαλέσει σάλο στα social media . Το απόγευμα της Πέμπτης η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ανέβασε στο Facebook μια φωτογραφία της τηλεόρασής της, που έδειχνε δημοσκόπηση της MRB για λογαριασμό του καναλιού Open, και εμφάνιζε τον ΣΥΡΙΖΑ πέμπτο κόμμα. Η κ. Ακρίτα συνόδεψε τη φωτογραφία με ένα ειρωνικό μήνυμα για την κατρακύλα του κόμματος και ζητούσε να γίνουν άμεσα εσωκομματικές εκλογές για την εκλογή προέδρου. Μόνο που η φωτογραφία έγινε viral για έναν εντελώς αναπάντεχο – για την Έλενα Ακρίτα –  λόγο. Οι χρήστες του Facebook πρόσεξαν ότι στο βάθος διακρίνεται μια υπερπολυτελής, στεγασμένη πισίνα , εντός της οικίας της βουλευτού. Όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο, η φωτογραφία αναπαράχθηκε ραγδαία από χρήστες σε όλα τα social, με καυστικά σχόλια για την υποκρισία της Έλενας Ακρίτα, που ζει σε ένα «παλάτι» με εσωτερική πισίνα, και κατά τ’ άλλα δεν σηκώνει μύγα στο… αριστερό «σπαθί» της. Συνηθισμένη στο να σχολιάζει τα πάντα με έπαρση, και έχοντας τη βιασύνη να καλύψει τη γκάφα που έκανε, η Έλενα Ακρίτα εντόπισε τα ειρωνικά σχόλια και έγραψε κάτι που αντί να ελαφρύνει τη θέση της, την έκανε ακόμα χειρότερη: «Και για να τους προλάβω, ναι το σπίτι έχει πισίνα σχεδόν 40 χρόνια, από το 1985 που χτίστηκε. Αν είχα κάτι να κρύψω δεν θα τη φωτογράφιζα. Τον χορτασμένο μην φοβάσαι, το γιο της πλύστρας να φοβάσαι. Που μπήκε στην πολιτική με τρύπιο σώβρακο και βρέθηκε με κολοσσιαία περιουσία ». Ο αριστερός ελιτισμός στα «καλύτερά» του. Ούτε λίγο – ούτε πολύ, η Έλενα Ακρίτα υποστήριξε δηλαδή ότι είναι φυσιολογικό να έχει «υπερλούξ» πισίνα γιατί το επιτρέπει από παλιά η… τάξη της , και ο λαός δεν πρέπει να αποδοκιμάζει τους παλαιόθεν πλουσίους, αλλά εκείνες τις… «λαϊκάντζες» (τους γιους της πλύστρας) που μπήκαν πεινασμένοι στην πολιτική και έκαναν περιουσία. Και κατά τ’ άλλα, στον ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν τα πολιτικά «τζάκια» . Και αν κάτι έχει αποδείξει η ιστορία ότι δεν χορταίνεται ποτέ, αυτό είναι ο πλούτος των πλουσίων . Η απληστία τους γίνεται αχαλίνωτη και οι εξαιρέσεις είναι σπανιότατες. Κατά τ’ άλλα, η αριστερά που πρεσβεύει η ιδεολογική πτέρυγα της κ. Ακρίτα, υποτίθεται ότι υπερασπίζεται τους φτωχούς και τις ευάλωτες ομάδες, και μάχεται κατά των διακρίσεων. Και τώρα μαθαίνουμε από την κ. Ακρίτα ότι είναι άλλος ο πλούτος των «χορτασμένων» και άλλος των «παρακατιανών» τάξεων που έγιναν νεόπλουτοι. Την ίδια στιγμή για τον απλό λαό έχει γίνει Γολγοθάς και μόνο η εύρεση στέγης γενικώς , και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογεί το γιατί δικαιούται να έχει στεγασμένη πισίνα . Δυστυχώς όμως η Έλενα Ακρίτα δεν αρκέστηκε ούτε στα παραπάνω. Εκτέθηκε ακόμα περισσότερο, πάνω στην απεγνωσμένη της προσπάθεια να διαφυλάξει την τραυματισμένη «αριστεροσύνη» της. Αντί να απολογηθεί για τον υποτιμητικό χαρακτηρισμό μιας κοινωνικής τάξης (τον γιο της πλύστρας), ζήτησε συγγνώμη γιατί απέδωσε στον Λένιν τη φράση «μη φοβάσαι τον χορτασμένο, το γιο της πλύστρας να φοβάσαι»: «Θα ήθελα να διορθώσω κάτι που έγραψα χτες. Η φράση «μη φοβασαι τον χορτασμένο, το γιο της πλύστρας να φοβασαι» αποδίδεται εσφαλμενα στον Λένιν. Λάθος. Λάθος που έχουμε κάνει πολλοί, κι εγώ ανάμεσα τους παραπάνω από μια φορά. Ο Λένιν δεν θα είχε γράψει ποτέ κάτι τόσο απαξιωτικό κι εγώ όφειλα να το έχω αξιολογήσει και διασταυρώσει. Ειλικρινά λυπάμαι» , έγραψε σε νέα της ανάρτηση. Τι να πει κανείς; Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση έχει καμία σημασία αν αυτή την «ψωνισμένη» φράση, την έχει πει ο Λένιν ή όχι; Το ότι την χρησιμοποίησε πρόθυμα η Έλενα Ακρίτα, δεν είναι το ζήτημα; Δηλαδή αν την είχε πει ο Λένιν, θα άλλαζε κάτι από το ρατσιστικό λόγο που μεταχειρίστηκε η βουλευτής; Μεγαλοαστική αριστερά… Με κάτι τέτοια ξεμπροστιάσματα, η συστημική αριστερά βυθίζεται όλο και περισσότερο σε περιδίνηση, λόγω της αποδοκιμασίας του κόσμου . Η Έλενα Ακρίτα που κουνάει συνεχώς το δάχτυλο στην κοινωνία, παριστάνοντας την «εισαγγελέα» δικαιωμάτων, τελικά δήλωσε περήφανα το προνόμιο να ανήκει στην «ελίτ» της «αριστερόστροφης» πισίνας. Είναι δικαίωμα του καθενός να θέτει ως στόχο της ζωής του τον πλουτισμό και τις πολυτέλειες. Αλλά από εκεί ψηλά που έχει σκαρφαλώσει στην κορυφή των τάξεων, ας μη μας λέει ότι χτυπάει το… κεφάλαιο. Ας μη μας λέει ότι νοιάζεται για τη φτωχολογιά. Ας μη μας λένε παραμύθια ότι πιάνουν τον παλμό της κοινωνίας. Και ας μη μεταχειρίζονται το μουσαντένιο αριστερό προφίλ τους, για να κάνουν τους επαγγελματίες «δικαιωματιστές», μόνο και μόνο για να εκπληρώνουν την ατζέντα πού τους δίνεται από άνωθεν. Τους πήρε χαμπάρι για τα καλά ο κόσμος. Δεν πείθουν πια. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι η πάντοτε λαλίστατη Έλενα Ακρίτα, τσίριζε πριν μερικά χρόνια στα social ότι η χώρα καίγεται γιατί προσελήφθησαν 4.000 «άχρηστοι» ιερείς, αντί να γίνουν προσλήψεις πυροσβεστών. Με τέτοιους βλακώδεις συμψηφισμούς και κακοήθειες, στοχοποιούσε συνεχώς το ιερατείο και διαμαρτυρόταν για την «εκκλησιαστική περιουσία», αντιπαραβάλλοντας τη φτώχεια του κόσμου. Και αν η απάντηση για τα παραληρήματα της Ακρίτα είναι ότι η Εκκλησία επιδεικνύει το μεγαλύτερο φιλανθρωπικό έργο στη χώρα, για τη δική της περίπτωση, μπορούμε να πούμε και με αποδείξεις πλέον, ότι οι «αγωνιστικές» αναρτήσεις της υπέρ της φτωχολογιάς, γράφονται πλάι σε μια χλιδάτη πισίνα, από μια πολιτικό που θεωρεί ότι οι φτωχοί είναι πεινάλες και κλέφτες και οι αναντάν παπαντάμ πλούσιοι είναι ηθικοί και άξιοι να γίνουν πολιτικοί. Φωνάζουν για ανοιχτά σύνορα και νομιμοποίηση της λαθρομετανάστευσης, εκείνοι που κλείνουν τη δυστυχία του Έλληνα έξω από τον φράχτη που περικλείει τις πισίνες τους . Εκείνοι που κάνουν φρούρια τις βίλες τους για να προστατέψουν την ιδιωτική περιουσία τους. Όσο ο πλουτισμός γίνεται ταυτοτικό στοιχείο (και) των «προοδευτικών» παρατάξεων, συνεχίζει πάντως να κουβαλά ένα μεγάλο μειονέκτημα: Ο πλούτος μωραίνει εύκολα τον άνθρωπο. Σε σημείο αυτογελοιοποίησης. Αποκαλύπτεται ακόμα και στον πιο «κολλημένο» ψηφοφόρο, τι σκουριασμένα μυαλά πολιτικοποιούνται με το αφήγημα του «προοδευτισμού». Ο μαμωνάς καταλύει όλα τα ιδεολογικά σύνορα και δημιουργεί πανομοιότυπες πολιτικές καρικατούρες , ίδιες ως προς τον ξιπασμένο τους ελιτισμό. Ο κόσμος, αηδιασμένος από την πλουτομανία δεξιών και αριστερών, κατανοεί ως και τον τελευταίο πολίτη, γιατί τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας κατακρημνίζονται στο βάραθρο της ανυποληψίας.

Υποχρεωτική πλέον η καταχώρηση όλων των κινητών στο gov.gr , τα έγγραφα του κράτους θα διακινούνται στους πολίτες μόνο ηλεκτρονικά! Όλα για...το καλό μας! Τα έγγραφα του κράτους θα διακινούνται στους πολίτες μόνο ηλεκτρονικά Νέες διατάξεις του υπ. Ψηφιακής Διακυβέρνησης καθιστούν υποχρεωτική την καταχώρηση κινητών τηλεφώνων στο gov.gr, ενώ προβλέπεται ότι τα έγγραφα του κράτους θα διακινούνται στους πολίτες μόνο ηλεκτρονικά. Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, επιβάλλοντας την υποχρεωτική καταχώρηση στη βάση δεδομένων του gov.gr των αριθμών κινητών τηλεφώνων όλων των πολιτών, ανάγει την υπόθεση σε άλλη πλέον κλίμακα. Επιπλέον, καταργούνται εντελώς οι επιδόσεις εγγράφων στους πολίτες και ορίζεται, σε σχετικό νομοσχέδιο, ότι όλες οι επικοινωνίες θα γίνονται μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Ειδικότερα, η κεντρική βάση μοναδικής καταχώρισης στοιχείων των πολιτών, μέσω της οποίας ενημερώνονται και τα δεδομένα που τηρούν όλοι οι φορείς, «οπλίζεται» και με τα στοιχεία των συνδέσεων κινητής τηλεφωνίας των πολιτών, που θα καταχωρούνται υποχρεωτικά στο εξής, όπως προβλέπουν σχετικές διατάξεις στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή με θέμα «Ολοκλήρωση της κτηματογράφησης, απλοποίηση διαδικασιών, χρήση τεχνητής νοημοσύνης και διατάξεις για τη λειτουργία του ν.π.δ.δ. «Ελληνικό Κτηματολόγιο», λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης». Όλα για το...καλό μας και την ...εξυπηρέτηση μας! Η νεοταξική businessdaily.gr αναφέρει επίσης ότι: "Επιπλέον γίνεται ένα ακόμη σημαντικό βήμα ψηφιακού μετασχηματισμού του Δημοσίου, καθώς καταργείται εντελώς η... «χαρτούρα» στις επικοινωνίες του κράτους με τους πολίτες. Στο εξής, όλα τα έγγραφα που πρέπει να αποστέλλονται από δημόσιες υπηρεσίες σε πολίτες θα στέλνονται μόνο ηλεκτρονικά και θα θεωρείται ότι έχουν παραληφθεί από τον παραλήπτη. Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις θα διακινούνται έγγραφα μέσα από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών !" Μ' άλλα λόγια, όχι μόνο απλό φακέλωμα, αλλά η δυστοπία προσωποποιημένη! Τι προβλέπει το νομοσχέδιο - Διαβάστε και...φρίξετε! Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου, Με το άρθρο 17 του ν. 4704/2020 (Α’ 133) θεσπίστηκε η δημιουργία κεντρικής βάσης μοναδικής καταχώρισης των στοιχείων επικοινωνίας όλων των πολιτών, αποκλειστικά μέσω της οποίας ενημερώνονται τα αντίστοιχα δεδομένα των πληροφοριακών συστημάτων των φορέων του δημόσιου τομέα κατά την έννοια του άρθρου 3 του ν. 3979/2011 (Α’ 138). Λαμβάνοντας υπόψη την εκθετική αύξηση των υπηρεσιών του Δημοσίου που είναι πλέον διαθέσιμες στους πολίτες με ηλεκτρονικά μέσα, την ανάγκη ενίσχυσης του επιπέδου ασφαλείας τους μέσω της χρήσης δεύτερου παράγοντα αυθεντικοποίησης, καθώς και τη θετική επίδραση του ψηφιακού μετασχηματισμού τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο εξυπηρέτησης πολιτών, με την παρούσα τροποποίηση εισάγεται η υποχρέωση των πολιτών να καταχωρίζουν υποχρεωτικά στη βάση του Εθνικού Μητρώου Επικοινωνίας (Ε.Μ.Επ.) τον αριθμό κινητού τηλεφώνου, εφόσον υφίσταται. Επιπρόσθετα, οι πολίτες καταχωρίζουν είτε τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους είτε την ταχυδρομική διεύθυνση διαμονής ή την ταχυδρομική διεύθυνση επικοινωνίας τους. Οι φορείς του δημοσίου τομέα θα πρέπει να διαθέτουν επιβεβαιωμένα και επικαιροποιημένα στοιχεία επικοινωνίας, προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφαλής και απρόσκοπτη επικοινωνία με τους πολίτες. Το εν λόγω μέτρο ενισχύει παράλληλα την τήρηση των κανόνων προστασίας δεδομένων, με βάση τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων [Κανονισμός (ΕΕ) 679/2016], ιδίως σε ό,τι αφορά την ακρίβεια των δεδομένων, αλλά και την ελαχιστοποίησή τους, καθώς τα στοιχεία θα αποθηκεύονται σε μία μόνο βάση δεδομένων, από την οποία υποχρεωτικά θα μπορούν να τα αντλούν και οι λοιποί φορείς. Με το άρθρο 29 του ν. 4727/2020 (Α’ 184) εισήχθη η δυνατότητα διακίνησης δημοσίων εγγράφων με χρήση ΤΠΕ, επέχουσα θέση επίδοσης ή κοινοποίησης στις περιπτώσεις που το έγγραφο εκδίδεται μετά από αίτηση του πολίτη ή εφόσον έχει επιλέξει την ηλεκτρονική επίδοση εγγράφων στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας Πολιτών. Τέσσερα χρόνια μετά τη διάταξη αυτή κρίνεται ότι οι συνθήκες είναι ώριμες προκειμένου το προαναφερθέν καθεστώς «opt in» να μετατραπεί σε «opt out», δηλαδή η ηλεκτρονική επίδοση εγγράφων να αποτελέσει τον κανόνα. Με τον τρόπο αυτό εξυπηρετείται με βέλτιστο τρόπο το δημόσιο συμφέρον λόγω της επίσπευσης των διαδικασιών βεβαίωσης και είσπραξης τυχόν δημοσίων εσόδων που προκύπτουν από τις επιδόσεις διοικητικών πράξεων, αναβαθμίζεται η ασφάλεια των επιδόσεων λόγω της αποφυγής περιπτώσεων πλημμελών επιδόσεων με μη ηλεκτρονικό τρόπο, ενώ περιορίζεται το κόστος για το Δημόσιο από την πραγματοποίηση επιδόσεων με μη ηλεκτρονικό τρόπο. Οι ηλεκτρονικές κοινοποιήσεις και επιδόσεις διαθέτουν άλλωστε τις απαιτούμενες δικλείδες ασφαλείας με βάση το ίδιο άρθρο, καθώς θα βρίσκεται σε ισχύ, μηχανισμός για την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου κατά τον οποίο έλαβαν χώρα η αποστολή, παραλαβή και πρόσβαση του πολίτη στο περιεχόμενο των εγγράφων, ώστε με ασφάλεια και από εκείνο το χρονικό σημείο να εκκινούν οι έννομες συνέπειες για τον πολίτη. Ως προϋπόθεση τίθεται επίσης η υποχρέωση ειδοποίησης του ενδιαφερόμενου για την έκδοση και ανάρτηση των εγγράφων δια της αποστολής ηλεκτρονικού μηνύματος. Στην περίπτωση που δεν είναι εφικτή η ηλεκτρονική κοινοποίηση ή επίδοση, αυτές μπορούν να πραγματοποιούνται μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών, με βάση διαδικασία που θα καθοριστεί σε κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Με την προτεινόμενη ρύθμιση προβλέπεται η δημιουργία πληροφοριακού συστήματος με τίτλο «Σύστημα Αυθεντικοποίησης και Εξουσιοδότησης Προσώπων», εφεξής «Σ.Α.Ε.Π.», με σκοπό την αυθεντικοποίηση φυσικών προσώπων κατά την πρόσβασή τους σε ψηφιακά συστήματα φορέων του Δημοσίου κατά την έννοια της περ. α’ της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143) και φορέων του ιδιωτικού τομέα, προκειμένου να βελτιωθούν η αποτελεσματικότητα και η ταχύτητα στη διαδικασία πιστοποίησης και επιβεβαίωσης της ταυτότητας των φυσικών προσώπων, οι οποίοι είναι χρήστες ψηφιακών συστημάτων φορέων του Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και με την οποία αναγνωρίζεται και επιβεβαιώνεται η ορθότητα της ταυτότητάς τους και εξασφαλίζεται ότι κανείς άλλος πέραν αυτών δεν έχει πρόσβαση στα προσωπικά τους δεδομένα. Την παραγωγική λειτουργία και τεχνολογική υποστήριξη του εν λόγω πληροφοριακού συστήματος θα έχει η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Για την ορθή λειτουργία του πληροφοριακού συστήματος, επίσης, προβλέπεται η σύσταση τουλάχιστον έξι υποσυστημάτων που θα ενεργοποιηθούν σταδιακά.