Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Καύσωνας, πυρκαγιές, ακρίβεια, επιστροφή του κορωνοϊού, και γενικά όλα τα κακά της μοίρας μας. Γράφει ο Strange Attractor Καύσωνας, πυρκαγιές, ακρίβεια, επιστροφή του κορωνοϊού, και γενικά όλα τα κακά της μοίρας μας. Μάλιστα, οι αυξήσεις στο ρεύμα αγγίζουν το… 41% λένε κάποιοι κακότροποι. Ουδείς όμως λόγος ανησυχίας. Ο πρωθυπουργός οργανώνει συσκέψεις, και όπως είπε μελετάει τα ζητήματα… ως στοχαστής που είναι. Μέσα όμως σε αυτό το μπάχαλο μια δευτερεύουσα είδηση κάνει εντύπωση. 16χρονη μαχαίρωσε άσχημα μια 19χρονη, ώρα 5:30 τα χαράματα παρακαλώ, έξω από κλαμπ του Πειραιά. Μάλιστα, τη βοήθησε ο 20χρονος σύντροφός της… Έχουμε λοιπόν και λέμε: 16χρονη ανήλικη χαράματα σε κλαμπ, και μάλιστα οπλισμένη. Με σύντροφο έναν 20χρονο, ο οποίος είναι, λένε, σεσημασμένος και υπόδικος ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης (χούλιγκαν) αλλά κυκλοφορούσε (κλασικά) ελεύθερος, με περιοριστικούς (χα χα χα) όρους. Το μεγαλείο της Αιλάντας μας όπως την καταντήσαμε εδώ και μερικές δεκαετίες. Και ακούω τους κήνσορες στα κανάλια, μαζί με καλεσμένους «ειδικούς» ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, συνδικαλιστές της ΕΛ.ΑΣ, και τους κλασικούς μαϊντανούς δικηγόρους να μας λένε για ανάγκη εκπαίδευσης, ενσυναίσθησης, αλλαγή κουλτούρας, σωφρονισμό, και λοιπές σαχλαμάρες, προκειμένου να ελεγχθεί η ανεξέλεγκτη πλέον βία των ανηλίκων. Με κάποιους να διευκρινίζουν πως αν η ανήλικη (που συνελήφθη) δικαστεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας, που είναι κακούργημα, τότε ως ανήλικη το πολύ να κάτσει μέσα 1-2 χρόνια, και μάλιστα σε ειδικό κατάστημα για ανήλικους. Αν λέμε… Ο δε 20χρονος θα συνεχίσει να κυκλοφορεί ελεύθερος και να κάνει ανενόχλητός όλα αυτά που κάνει. Και στο ενδιάμεσο οι δικηγόροι θα αναλαμβάνουν τέτοιου είδους υποθέσεις, θα εισπράττουν τις αμοιβές τους, οι ειδικοί θα συνεχίσουν την παπαρολογία τους, και οι παραβάτες, ανήλικοι και μη, θα συνεχίσουν να παραβατούν άνευ ουδεμίας ουσιαστικής τιμωρίας. Και όλοι θα αναρωτιόμαστε γιατί και πως… Ένας όμως άνθρωπος ακόμη να βρεθεί και να μας πει τον λόγο για τον οποίο έχουμε αυτή την ανομία. Και ο οποίος δεν είναι άλλος από τη θεσμοθετημένη ατιμωρησία! Πριν λίγες μόνο δεκαετίες αν ήσουν ανήλικος και σε πήγαιναν σε τμήμα για μια απλή εξακρίβωση στοιχείων (όχι σύλληψη, ούτε προσαγωγή), ήξερες ότι θα φας σφαλιάρες. Και μετά θα έτρωγες κι από τον μπαμπά σου. Εξ ου και δεν υπήρχε τέτοιου είδους βία ανηλίκων. Κάτι ανάλογο ίσχυε και στα σχολεία… τα πρόλαβα. Ο φόβος φυλούσε τα έρμα. Τόσο απλά. Σήμερα όμως πήξαμε στους ειδικούς. Οπότε, αν πέσει κατά λάθος κάποιο σκαμπίλι, ποιος θα σώσει τον αστυνομικό που το έριξε; Θα τον κρεμάσουν οι εισαγγελάτοι ανάποδα! Οι ίδιοι που οργανώνουν πάνελ για τη βία των ανηλίκων, δηλώνοντας αποτροπιασμό! Έτσι έχει η κατάσταση, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ό,τι και να κάνει ο ανήλικος (και ο ενήλικος θα έλεγα) το πολύ πολύ να χάσει την ελευθερία του για μερικούς μήνες, και όταν επανέλθει στις παρέες του θα αντιμετωπίζεται ως ήρωας. Όπως ήρωες είναι για τη νεολαία μας όλοι εκείνοι οι τράπερς που γίνονται εκατομμυριούχοι προβάλλοντας τη βία, το μίσος, και το χρήμα. Δεν υπάρχει πιο λυπηρή σκηνή από εκείνη που έβλεπα σε βιντεάκι στο φέσιμπουκ, με έναν γνωστό Αμερικανό ινφλουένσερ (χα χα) να κυκλοφορεί στην Αθήνα μέσα σε SUV, και να τον κυνηγούν εκατοντάδες νεαροί προσπαθώντας να τον αγγίξουν, ή να βγάλουν μια σέλφι μαζί του. Και γιατί είναι διάσημος ο εν λόγω; Επειδή απλά είναι διάσημος… Με αποκορύφωμα της βλακείας του να τον βλέπω να παίρνει τηλέφωνο το 100 για να τον σώσει από τους πιτσιρικάδες θαυμαστές, μιλώντας στην τηλεφωνήτρια σε άψογα αμερικανοεγγλέζικα jive! Τόσο μυαλό ο έτσι… Σαν να πήγαινα εγώ στην Αλαμπάμα, να χρειαζόμουν βοήθεια από το 911, και να μιλούσα ελληνέζικα… Ναι, αλλά ο συγκεκριμένος, εκτός από εκατομμυριούχος, είναι και διαμορφωτής της παγκόσμιας νεολαίας. Όπως και ο άλλος, ο Κύπριος, που στα 23 του εκτός από πλούσιος έγινε και ευρωβολευτής!!!! Χωρίς καν να κάνει καλές σέντρες… Είπε κανείς τίποτα; Αυτά…

Αποχωρεί από τον ΣΥΡΙΖΑ με σοβαρές κατηγορίες κατά του Σ.Κασσελάκη ο πρώην υπουργός Γ.Δραγασάκης! «Δεν θέλω να μείνω εγκλωβισμένος σε ένα κόμμα που δεν έχει καμία σχέση με αυτό που υπηρέτησα» Την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ο Γιάννης Δραγασάκης, πρώην υπουργός και ένα από τα πιο ιστορικά στελέχη της Αριστεράς, εξαπολύοντας κατηγορίες κατά του Σ.Κασσελάκη για αντιδημοκρατικές πρακτικές. Όπως λέει χαρακτηριστικά το κόμμα εξαρτάται «από την αδιευκρίνιστη και ευμετάβλητη βούληση του Σ. Κασσελάκη» Ο Γιάννης Δραγασάκης υπήρξε για χρόνια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων του Αλέξη Τσίπρα, την περίοδο 2015-2019 ενώ είπε πως παραιτείται γιατί οι εξελίξεις καθισούν αναγκαίο ένα νέο μαζικό, λαϊκό κόμμα της Αριστεράς. Ο Γ. Δραγασάκης σημειώνει ότι στους παράξενους καιρούς που ζούμε, δεν θα ήθελε, από δική του αδράνεια, να βρεθεί εγκλωβισμένος σε ένα κόμμα το οποίο δεν θα έχει πλέον καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ που υπηρέτησε από την ίδρυσή του, και είναι περήφανος που συνέβαλε στη δημιουργία του. «Θέλω να δηλώσω λοιπόν, ότι παραιτούμαι από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια απόφαση που δεν θα ήθελα να χρειαστεί να λάβω αλλά οι εξελίξεις την έχουν καταστήσει αναγκαία από καιρό» τονίζει ο Γ. Δραγασάκης και διευκρινίζει: «Θυμίζω ότι από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ έχω παραιτηθεί ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο. Οι φόβοι που εξέφραζα τότε για εκφυλιστικές εξελίξεις έχουν, δυστυχώς, πλήρως επιβεβαιωθεί. Δεν χρειάζονται, επομένως, πρόσθετα επιχειρήματα». Tο κείμενο της παραίτησής του «Οι εξελίξεις κάνουν αναγκαίο ένα νέο μαζικό, λαϊκό κόμμα της Αριστεράς. Στους παράξενους καιρούς που ζούμε, δεν θα ήθελα, από δική μου αδράνεια, να βρεθώ εγκλωβισμένος σε ένα κόμμα το οποίο δεν θα έχει πλέον καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ που υπηρέτησα από την ίδρυσή του, & είμαι περήφανος που συνέβαλα στη δημιουργία του. Θέλω να δηλώσω λοιπόν, ότι παραιτούμαι από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια απόφαση που δεν θα ήθελα να χρειαστεί να λάβω, αλλά οι εξελίξεις την έχουν καταστήσει αναγκαία από καιρό. Θυμίζω ότι από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ έχω παραιτηθεί ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο. Οι φόβοι που εξέφραζα τότε για εκφυλιστικές εξελίξεις έχουν, δυστυχώς, πλήρως επιβεβαιωθεί. Δεν χρειάζονται, επομένως, πρόσθετα επιχειρήματα. Μπορείς να παραμένεις σε ένα κόμμα, ακόμη & αν διαφωνείς με την τρέχουσα πολιτική του, αρκεί στο κόμμα αυτό να τηρούνται κάποιοι σταθεροί κανόνες και να υπάρχουν δημοκρατικές εγγυήσεις σεβασμού της αξιοπρέπειας και των απόψεων όλων. Είναι όμως εξαιρετικά δύσκολη η παραμονή σε ένα κόμμα στο οποίο η έννοια της δημοκρατίας & της Αριστεράς, αλλά & η ιστορία του ίδιου του κόμματος, υπονομεύονται & μόνος αποδεκτός κανόνας είναι η συχνά αδιευκρίνιστη & ευμετάβλητη βούληση του αρχηγού. Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι η Αριστερά θα κληθεί από το λαό, ξανά, να κυβερνήσει, γιατί συσσωρεύονται μεγάλα προβλήματα που απαιτούν προοδευτικές λύσεις. Στοιχεία που δημοσιεύτηκαν χθες για τη συνεχιζόμενη φυγή στο εξωτερικό νέου επιστημονικού & εργατικού δυναμικού, είναι άκρως ανησυχητικά. Είναι μια ακόμη ένδειξη ότι, αν δεν υπάρξει σχέδιο & στρατηγική για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου & της άνισης αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου, η χώρα θα οδηγηθεί σε νέα αδιέξοδα & η κοινωνία σε νέα φτωχοποίηση. Η Αριστερά μπορεί να πρωταγωνιστήσει ξανά υπό την προϋπόθεση, ότι εργάζεται & η ίδια γι’ αυτό, δημιουργεί σχέσεις εμπιστοσύνης με τον κόσμο της εργασίας, έχει επεξεργασμένες λύσεις στα προβλήματα & διαμορφώνει αξιόπιστες προϋποθέσεις προοδευτικής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης. Ορισμένοι είχαν προσδοκίες από τη νέα ηγεσία. Όμως στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, συντελείται μια διαδικασία φθοράς, και όχι δημιουργίας, με πρώτο θύμα την ιστορία του, το έργο του, την ηθικό-πολιτική ακεραιότητά του. Η συζήτηση που άνοιξε, με πρωτοβουλία της ηγεσίας, για «μαύρα ταμεία» αποτελεί τεράστια προσβολή για τα χιλιάδες μέλη του κόμματος που προσέφεραν ανιδιοτελώς & με το υστέρημα τους, κρατούσαν όλα αυτά τα χρόνια το κόμμα όρθιο & τα γραφεία του ανοιχτά. Ήταν ένα μεγάλο δώρο στη Δεξιά & όλους όσους υποστηρίζουν ότι «όλοι είναι το ίδιο». Ο κ. Κασσελάκης παρέλαβε ένα αριστερό κόμμα με προβλήματα & «παραδίδει» πολύ περισσότερα προβλήματα χωρίς αριστερό κόμμα, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει σε διαδικασία από-αριστεροποίησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με την παρούσα ηγεσία, δεν μπορεί να επιλύσει προβλήματα ταυτότητας, στρατηγικής & δημοκρατικής λειτουργίας που αντιμετώπιζε & από πριν. Θα είναι, για το λόγο αυτόν, σε μια κρίση διαρκείας. Οι εξελίξεις μάς θέτουν μπροστά σε δυο αλληλένδετα καθήκοντα. Πρώτον, να αγωνιστούμε για να υπάρξει ένα νέο μαζικό, λαϊκό κόμμα της Αριστεράς, από τη ριζοσπαστική αριστερά ως την αριστερή σοσιαλδημοκρατία & δεύτερον, μια προοδευτική εναλλακτική στο πρόβλημα της διακυβέρνησης της χώρας. Ας ανταποκριθεί ο καθένας & η καθεμία σε αυτό το διπλό καθήκον με όποιο τρόπο & από όποια θέση επιλέξει. Το βέβαιο είναι ότι η κοινωνική Αριστερά, το «αριστερό ημισφαίριο» της κοινωνίας, υπάρχει, & αναζητά μια κατά το δυνατόν ενιαία, ισχυρή & αποτελεσματική πολιτική εκπροσώπηση. Οι εξελίξεις, στον κόσμο, την Ευρώπη & την Ελλάδα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Η ιστορία, πάντως, δείχνει ότι η συσπείρωση & ανασύνθεση της Αριστεράς έχει μεγαλύτερες δυνατότητες να πετύχει αν γίνει υπόθεση της κοινωνίας, των νέων, του ανένταχτου κόσμου της Αριστεράς & της οικολογίας, μέσα από συλλογικές πρωτοβουλίες & κινήσεις, που πρέπει να υπάρξουν παντού, με κάθε πρόσφορη μορφή.Καλή αντάμωση, λοιπόν, στους γνωστούς χώρους, για τους γνωστούς λόγους». Ρεπορτάζ από Pronews.gr

Νόμιζα ότι μετά τον άτυχο ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 ήταν το τελειωτικό χτύπημα στη Μεγάλη Ιδέα των Ελλήνων, αλλά έκανα λάθος... ...Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι από την ιδέα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα (ενωτικό δημοψήφισμα 1959 στην Μεγαλόνησο) θα φτάναμε στον σπαραγμό της Κύπρου το 1974. Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου Στον σπαραγμό του Ελληνισμού, κατ’ ουσίαν, που έκαψε τα σωθικά μας γιατί ήταν «το έσχατο ναυάγιο της Μεγάλης Ιδέας, κοστολογημένο με την ισοπεδωτική γλώσσα των αριθμών: 200.000 πρόσφυγες και 2.000.000 (χάρτινες) λίρες Κύπρου ζημιά την ημέρα» (Γ.Π. Σαββίδης: ”Με μια πινέζα στην καρδιά”). Ένα ναυάγιο που συνεχίζει να κατατρώει την εθνική μας συνείδηση και δεν πρόκειται να καθαριστεί απ’ αυτήν όσο είναι υπό τουρκική κατοχή η μισή σχεδόν Κύπρος. Δεν πρόκειται να καθαριστεί με διπλωματική, υλική και ηθική συμπαράσταση εκ μέρους μας, γιατί το χρέος των Ελλήνων στους αδελφούς μας Κυπρίους είναι χρέος τιμής. Τιμής και εθνικής συνείδησης, για αποκατάσταση – έστω και 50 χρόνια μετά την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο – της εδαφικής της ακεραιότητας, για τον ακρωτηριασμό της οποίας φέρουν ολέθριες ευθύνες οι ελληνικές ηγεσίες μετά τις αποτυχημένες ελληνοτουρκικές συναντήσεις στο Κεσάν και την Αλεξανδρούπολη (τουρκικό και ελληνικό έδαφος, αντίστοιχα), που οδήγησαν στα γεγονότα της Κοφίνου και του Αγίου Θεοδώρου στην Κύπρο (Νοέμβριος 1967), περιοχών που διοικούνταν και ελέγχονταν από την τουρκική παραστρατιωτική οργάνωση ΤΜΤ με επικεφαλής αξιωματικό του τουρκικού στρατού. Οδήγησαν, συγκεκριμένα, στην απονενοημένη επιχείρηση δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς Κύπρου υπό τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα κατά τουρκοκυπριακών θυλάκων (”Επιχείρηση Γρόνθος”), συνέπεια της οποίας ήταν η απόφαση της κυβέρνησης των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα να ανακαλέσει από το νησί την ”ασπίδα προστασίας” του (Δεκέμβριος 1967). Την Ελληνική Μεραρχία, δηλαδή, την οποία είχε στείλει το 1954 ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου (υπό τη διοίκηση του Γρίβα ”Διγενή” και με σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου), για να διασφαλίσει την ασφάλεια των Ελληνοκυπρίων από τη δράση Τούρκων παρακρατικών. Για να διασφαλίσει την ασφάλεια των Ελληνοκυπρίων και όχι να δώσει αφορμές εκμετάλλευσης από τη μεριά μας στους Τούρκους μέσω επιθετικών, στρατιωτικών μας επιχειρήσεων στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Μανσούρα (χωριού στα βόρεια παράλια της Πάφου), όπως έγινε τελικά… Γεγονός που εξόργισε τον Παπανδρέου, ο οποίος τηλεγράφησε αναστατωμένος στον Μακάριο: «Άλλα συμφωνούμε και άλλα πράττετε», του είπε. Δήλωσε μάλιστα στον Κύπριο πρέσβη στην Αθήνα Νίκο Κρανιδιώτη (πατέρα του αείμνηστου Γιάννου): «Ηπατήθην, η επίθεσις ανελήφθη εν πλήρη αγνοία της Ελληνικής κυβερνήσεως και του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Είμαι βαθύτατα αγανακτισμένος» (Ν. Κρανιδιώτης: ”Ανοχύρωτη πολιτεία: Κύπρος, 1960-1974”). Ωστόσο το ποτάμι δεν γυρνούσε πίσω. Η Τουρκία βρήκε την αφορμή που ζητούσε και έστειλε τελεσίγραφο στην Ελλάδα. Η ”αψυχολόγητη” (όπως φάνηκε αρχικά) ανάκληση της Ελληνικής Μεραρχίας στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του ’67 ήταν μια αναγκαιότητα που μας ”υπαγόρευσε” η Τουρκία ξέροντας ότι η αποχώρησή της από την Κύπρο θα είχε μακροχρόνια αρνητικά αποτελέσματα για την ελληνοκυπριακή πλευρά και θα άνοιγε το δρόμο προς διευκόλυνση των σχεδίων της. Η αλήθεια για το Κυπριακό Και αυτή είναι η αλήθεια. «Η αποχώρηση του Γρίβα και του ελληνικού στρατού από το νησί υπονόμευσε την αμυντική ικανότητα της Κύπρου, χωρίς να εξασφαλιστεί καμιά υπόσχεση εκ μέρους της Τουρκίας να σεβαστεί την κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητά της, αποδεικνύοντας στους Τούρκους (για άλλη μια φορά) ότι η Ελλάδα δεν είχε τη θέληση ή την ικανότητα να υπερασπίσει την νήσο» (Β. Κουφουδάκης: ”Το Κυπριακό, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και οι υπερδυνάμεις 1960-1986”) Έτσι εξηγείται, ως εκ τούτου, το πλέγμα της συλλογικής ευθύνης και ενοχής που κουβαλάμε εμείς οι ημεδαποί στο θέμα της άδικης μοίρας της Κύπρου, για να μην αναφερθώ σε παλαιότερα κρίματά μας (βλ. Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου 1959, που έκαναν την Τουρκία συνεγγυήτρια της οδεύουσας προς ανεξαρτησία Κυπριακής Δημοκρατίας, μαζί με τις προϋπάρχουσες: Ελλάδα και Βρετανία). Ευθύνης που κουβαλάμε και θα κουβαλάμε μέχρι να δούμε την υπό τουρκική κατοχή βόρεια Κύπρο ελεύθερη και ενωμένη με την ακρωτηριασμένη επί μισό αιώνα Κυπριακή Δημοκρατία. Γιατί η Κύπρος δεν ”κείται μακράν” και δεν θα ”κείται μακράν” ποτέ για μας ιστορικά, πολιτιστικά, θρησκευτικά, γλωσσικά, ψυχικά και συναισθηματικά. Μας συνδέουν μαζί της οι συνεκτικοί δεσμοί που αναφέρει ο Ηρόδοτος στην Ιστορία του (”Ιστορίαι”, Ουρανία, 144): «Το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ή θεά τε ομότροπα» (Υπάρχει και το ελληνικό έθνος από το ίδιο αίμα και με την ίδια γλώσσα μ’ εμάς, με το οποίο έχουμε κοινά ιερά των θεών και κοινές θυσίες και ήθη κοινά, μετάφραση Άγγελου Βλάχου, ”Γαλαξίας”, 1971). Η Κύπρος ανήκει στης ”Ρωμιοσύνης τη φυλή” διαχρονικά και έζησε βίο παράλληλο με αυτόν της Ελλάδας, αν θυμηθούμε το Σεφέρη, ο οποίος – κατά την επίσκεψή του στη Σαλαμίνα το 1953 – παραλλήλισε τους Πέρσες της ναυμαχίας της Σαλαμίνας το 480 πΧ (Αισχύλος: ”Πέρσαι”) με τους Άγγλους της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο (1878-1960). Ένας παραλληλισμός που τον ενέπνευσε να γράψει το ποίημα ”Σαλαμίνα της Κύπρος” (από τη συλλογή ”Kύπρον ού μ’ εθέσπισεν”, με ένδειξη ”Στον κόσμο της Kύπρου Mνήμη και Aγάπη”). Ποίημα όπου επιβεβαιώνεται η αδιάκοπη και έντονη παρουσία της Ελλάδας (δια του πολιτισμού της) στην Μεγαλόνησο αρχαιόθεν (από τη δεύτερη χιλιετία π Χ, συγκεκριμένα, και καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνικής ιστορίας ως τις μέρες μας). “Δικαιολογώντας” τα αδικαιολόγητα… Λόγος που εξηγεί ”γιατί” και ”πώς” ο ελληνικός πολιτισμός διαμόρφωσε την κυπριακή κοινωνία προσδίδοντάς της ιδιάζοντα χαρακτηριστικά στην εθνολογική της σύνθεση, τη γλώσσα, τα τοπωνύμια, τη θρησκεία και τις παραδόσεις της. Λόγος που εξηγεί γιατί η δήλωση «Η Κύπρος κείται μακράν» του Κωνσταντίνου Καραμανλή (που έγινε στις 14 Αυγούστου 1974, κατά τη διάρκεια του Αττίλα 2) – ακόμα και αν υπέκρυπτε την ειλικρινή ομολογία της στρατιωτικής αδυναμίας της Ελλάδας για συνδρομή στην Μεγαλόνησο – ήταν άστοχη, ατυχής και άκαρδη. Κι αυτό γιατί, στην πιο συγκλονιστική στιγμή εθνικής επιβίωσης της αιμάσσουσας Κύπρου, την ώρα που οι Τούρκοι εισβολείς προήλαυναν σφάζοντας, βιάζοντας και εκτοπίζοντας δεκάδες χιλιάδες Έλληνες, βρήκε την ώρα να το πει. Βρήκε την ώρα (ο πρωθυπουργός με την επιτυχή συμβολή στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας) να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα λέγοντας επί λέξει: «Η ένοπλος αντιμετώπισις των Τούρκων εις την Κύπρον καθίσταται αδύνατος και λόγω αποστάσεως και λόγω των γνωστών τετελεσμένων γεγονότων και δεν ήτο δυνατόν να επιχειρηθεί χωρίς τον κίνδυνο εξασθενήσεως της αμύνης αυτής ταύτης της Ελλάδος», ξεχνώντας ότι «στα κόκκαλα Ελλήνων ηρώων της Κύπρου παλιννόστησε η Δημοκρατία στην Ελλάδα», όπως λέει ο εξαίρετος Κύπριος δημοσιογράφος Σάββας Ιακωβίδης. Το Κυπριακό δεν πρέπει να ξεχαστεί Ιστορικό λάθος του Κωνσταντίνου Καραμανλή το ’74, που θεωρείται ”φυσική συνέχεια” της ανεπίτρεπτης δήλωσης του πολιτικού αντιπάλου του Γεωργίου Παπανδρέου (αντιπροέδρου στην κυβέρνηση Ν. Πλαστήρα το ’50): «Η Ελλάς αναπνέει σήμερον με δύο πνεύμονας, τον μεν αγγλικόν, το δε αμερικανικόν. Δεν ημπορεί, λόγω του Κυπριακού, να διακινδυνεύσει από ασφυξίαν». Φυσικά, δεν ξεχνάμε τις μέγιστες ευθύνες των Ελλήνων δικτατόρων της Χούντας και των φερέφωνων της στην Μεγαλόνησο (Παπαδόπουλο – Ιωαννίδη – Σαμψών και λοιπούς ομοϊδεάτες τους πολιτικούς και στρατιωτικούς) για τα όσα εγκληματικά έγιναν σε κρίσιμες περιόδους στην Κύπρο. ”Κανένας δεν ξεχνά και τίποτα δεν ξεχνιέται’‘, όπως λέει ένα σύνθημα των Κυπρίων αδελφών μας. Δεν ξεχνάμε και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι τις αγριότητες των Τούρκων τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974, γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε. Αν ξέχασαν κάποιοι λίγοι την ημικατεχόμενη Κύπρο, οι πολλοί – ευτυχώς – έχουν μνήμη και καρδιά και δεν την ξεχνούν. Δεν την ξεχνούν και μάχονται, από όποιο μετερίζι κι αν βρίσκονται, για τη δικαίωση και την απελευθέρωσή της.

Γιατί ο Trump θέλει να επιλύσει οπωσδήποτε το Ουκρανικό; - Αγάπησε ξαφνικά τους Ρώσους ή κρύβεται νέο σχέδιο της Pax Americana; Το ερώτημα είναι θα συμφωνήσει η Ρωσία ή θα ταχθεί στο πλευρό της Κίνας… η απάντηση μάλλον γέρνει προς την δεύτερη επιλογή άπαξ και οι BRICS… είναι η νέα μεγάλη δύναμη του πλανήτη και ο Putin ξέρει ότι είναι το μέλλον, ενώ οι ΗΠΑ το παρελθόν! Τι είναι η Pax Americana; Λατινικά σημαίνει «Αμερικανική Ειρήνη», κατά τα πρότυπα του Pax Romana, δηλαδή Ρωμαική ειρήνη) Είναι ένας όρος που εφαρμόζεται στην έννοια της σχετικής ειρήνης στο δυτικό ημισφαίριο και αργότερα σε όλο τον κόσμο μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν η κυρίαρχη οικονομική, πολιτιστική και στρατιωτική δύναμη στον κόσμο. Γιατί ο Trump μιλάει για ειρήνη με την Ρωσία; Ο Trump πιθανότατα θα κερδίσει τη κούρσα και θα είναι καλή εξέλιξη απέναντι στον πολεμοκάπηλο Biden που καταστρέφει τον κόσμο. Επίσης ο υποψήφιος αντιπρόεδρος του J.D. Vance, ο οποίος είναι κατηγορηματικά αντίθετος με την Ουκρανία γενικά και εναντίον του Zelensky προσωπικά δημιουργεί την εντύπωση ότι η Ρωσία μετράει αντίστροφα… η Ρωσία κέρδισε. Και μετά υπάρχει η ιδέα των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων. Δεν είναι όμως όλα πολύ ειδυλλιακά όλ αυτά; 1) Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ο Trump δεν δίνει δεκάρα όχι μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για τη Ρωσία. Απλώς, σε αυτό το στάδιο, πολλοί Ρεπουμπλικάνοι πιστεύουν ότι η σύγκρουση στο ανατολικοευρωπαϊκό θέατρο έχει πάψει να αποφέρει στους Αμερικανούς τα κέρδη που έφερνε πριν, και θα πρέπει επειγόντως να μεταφερθεί στον ισολογισμό των Ευρωπαίων το Ουκρανικό… αφού ο στόχος των ΗΠΑ είναι η Κίνα… Η ήδη από καιρό προγραμματισμένη κλιμάκωση με τη Κίνα έπρεπε να μετατοπιστεί πολλές φορές, και όλα λόγω του γεγονότος ότι όλοι οι πόροι -οικονομικοί, στρατιωτικοί και προπαγάνδας- δαπανήθηκαν για την εξυπηρέτηση του ουκρανικού μετώπου το οποίο έχει καταρρεύσει… Οι Ευρωπαίοι φοβούνται τον Trump γιατί θα τους εγκαταλείψει 2)Τον Trump τον φοβούνται στην Ευρώπη γιατί καταλαβαίνουν ότι είναι ικανός να σπρώξει τον Παλαιό Κόσμο στην ουκρανική μηχανή κοπής κρέατος μέχρι το σημείο της πλήρους καταστροφής. Φοβούνται όχι γιατί θα εγκαταλείψει την Ουκρανία, αλλά γιατί θα μεταφέρει σκόπιμα το βάρος της ήττας και της αποτυχίας ειδικά στους Ευρωπαίους. Θα τους εκβιάσει με την πυρηνική του ομπρέλα, θα τους ασκήσει πίεση στις διαπραγματεύσεις, θα φωνάξει, θα χτυπήσει τη γροθιά του στο τραπέζι - αυτός δεν είναι ο χαχανούλης Biden ή ο άχρωμος Blinken ως υπουργός Εξωτερικών. 3)Ως έμπειρος διαπραγματευτής, ο Trump θα έρθει στις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία με αυτό ακριβώς το εφόδιο λέοντας στον Putin… Ρωσία ή θα κάνεις ειρήνη με την Ουκρανία και κράτα και τα εδάφη που κέρδισε και στου χαρίζω την ουδετερότητα της Ουκρανίας, είτε θα παραδώσω τη σύγκρουση στη φροντίδα των Ευρωπαίων και θα τους προμηθεύσω όπλα εναντίον της Ρωσίας. 4)Ο Trump χρειάζεται διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία όχι για φιλανθρωπικούς λόγους όπως η «παγκόσμια ειρήνη», έχει τον δικό του συγκεκριμένο στόχο. Οι Ρεπουμπλικάνοι υποσχέθηκαν εκ των προτέρων στους ψηφοφόρους τους να πάρουν τα όπλα εναντίον της Κίνας - με αυτό θα ήταν δυνατό να προωθηθεί το στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα, να εκβιομηχανοποιηθεί εκ νέου η «ζώνη σκουριάς στην οποία έχει βρεθεί η αμερικανική πολεμική βιομηχανία», να στραγγαλιστούν οι εισαγωγές με δασμούς και να χρηματοδοτηθούν οι κατασκευαστές τους, να αφαιρεθούν οι αγορές από τους Κινέζους και να επιστρέψουν οι ΗΠΑ στην κορυφή. Τα κέρδη αναμένεται να είναι τεράστια, αλλά και οι κίνδυνοι μεγάλοι. 5)Οι ΗΠΑ και ο Trump είναι απολύτως αδύνατο να συγκρουστούν με την Κίνα, η Κίνα είναι πλέον πολύ δυνατή και επίσης η Κίνα έχει τις πλάτες της Ρωσίας η οποία θα παράσχει πόρους και υλικοτεχνική υποστήριξη, και ακόμη θα μπορούσε να βοηθήσει αρκετά στρατιωτικά. Αυτό σημαίνει ότι οι Ρεπουμπλικάνοι πρέπει να απομακρύνουν τη Ρωσία από την Κίνα. Ο έξυπνος Trump πρέπει επειγόντως να μειώσει τον βαθμό αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, εξ ου και όλα αυτά τα έλξη ανήκουστης γενναιοδωρίας - υπόσχεται «τερματισμό του πολέμου σε 24 ώρες» και ότι θέλουν οι Ρώσοι εδάφη, ουδετερότητα της Ουκρανίας θα το πάρουν… Αυτή η ρητορική ακούγεται ευχάριστη, αλλά ας αναρωτηθούμε: γιατί ένας Αμερικανός πολιτικός που έχει απλώς εμμονή να αποκαταστήσει το μεγαλείο της Αμερικής έχει ξαφνικά τέτοια αγάπη για τους Ρώσους; Οι αμερικανοί ήθελαν να αποδυναμώσουν την Ρωσία αλλά απέτυχαν παταγωδώς… όλος ο κόσμος είδε, διαπίστωσε την στρατιωτική ανωτερότητα της Ρωσίας… στην αρχή κανείς δεν το πίστευε αλλά οι σοβαροί παράγοντες στις ΗΠΑ πλέον το αναγνωρίζουν οι Ρώσοι είναι πολύ δυνατοί τελικά… υποστηρίζει και η CIA. Άπαξ και απέτυχαν στον στόχο να αποδυναμώσουν την Ρωσία… οι ΗΠΑ υπό τον Trump ακολουθούν τις παραδοσιακές τακτικές αφού δεν νίκησα τον εχθρό μου ας προσπαθήσω να τον κάνω φίλο μου ή εάν όχι φίλο μου… να έχουμε μια ουδέτερη σχέση… 6)Επιπλέον, το ρολόι χτυπά, οι Αμερικανοί στρατηγοί δεν έχουν πολύ χρόνο, λίγα χρόνια ακόμα, και η Κίνα θα είναι άπιαστη… Η ταχύτητα εξέλιξης της Κίνας είναι πρωτοφανής και αυτό το ξέρουν καλύτερα από όλους οι αμερικανοί… Από την άλλη πλευρά, αυτή είναι η τελευταία προσπάθεια να αναζωογονηθεί με κάποιο τρόπο η αμερικανική βιομηχανία και να σωθεί από την «ζώνη σκουριάς» στην οποία έχει περιέλθει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία: έχουν ήδη αφαιμάξει την Ευρώπη, και ακόμη περισσότερο την «αυλή» τους στη Λατινική Αμερική. Η Κίνα είναι το τελευταίο βαρύ λίπος της παγκόσμιας αγοράς και αν η Ουάσιγκτον δεν την κατακτήσει, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια στην συρρίκνωση, θα σαπίσουν με 33 τρισεκ. δολάρια που θα φθάσει τα 35 τρισεκ. δολάρια το κρατικό χρέος. 7)Προφανώς δεν μιλάμε απαραίτητα για μεγάλο θερμό πόλεμο με την Κίνα. Όχι, οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν να δοκιμάσουν το ίδιο σχέδιο στην Κίνα ανάλογο με αυτό που προσπάθησαν οι Δημοκρατικοί στη Ρωσία: μια περιορισμένη στρατιωτική σύγκρουση στην περιοχή της Ταϊβάν, «κολασμένες κυρώσεις» προκειμένου να στερήσουν τη Κίνα από αγορές και πηγές πόρων. Ταυτόχρονα θα προσπαθήσουν να παρασύρουν την κινεζική κοινωνία σε εξέγερση, αποδυναμώνοντας έτσι τη χώρα σε σημείο που θα τεθεί υπό τον αμερικανικό έλεγχο μόνο και μόνο για να σταματήσει όλος αυτός ο εφιάλτης. 8)Αλλά η εμπλοκή σε αυτή την περιπέτεια χωρίς τη Ρωσία είναι σαν θάνατος. Επομένως, ο Trump χρειάζεται την συμφιλίωση με την Ρωσία για να μπουν σε μια άλλη νεοαποικιακή περιπέτεια ατιμώρητα, η οποία μπορεί τουλάχιστον να βελτιώσει ελαφρώς τη ζωή του ταχέως φτωχοποιημένου πληθυσμού των ΗΠΑ. Διότι διαφορετικά η χώρα του απλώς θα καταρρεύσει - η ίδια η απόπειρα κατά της ζωής του Trump δείχνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε επικίνδυνο κατήφορο. 9)Ανεξάρτητα από το πόσο θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι ο νέος παλιός Πρόεδρος των ΗΠΑ θα είναι λίγο πιο λογικός από τον παλιό, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Και οι δύο χρηματοδοτούνται από τις ίδιες εταιρείες στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, οι οποίες επωφελούνται από την υποκίνηση πολέμων σε όλο τον κόσμο. Είναι τα συμφέροντα αυτών των εταιρειών που όλοι οι Αμερικανοί πολιτικοί υπηρετούν επιμελώς, ανεξάρτητα από τον πολιτικό τους προσανατολισμό. Επομένως, όλες οι ιδέες για «ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις» θα συνοψιστούν στο γεγονός ότι ο Trumo θα προσπαθήσει να διαπραγματευτεί για τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών με αντάλλαγμα τη διακοπή των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Κίνας… Το ερώτημα είναι θα συμφωνήσει η Ρωσία ή θα ταχθεί στο πλευρό της Κίνας; Η απάντηση μάλλον γέρνει προς την δεύτερη επιλογή, άπαξ και οι BRICS… είναι η νέα μεγάλη δύναμη του πλανήτη και ο Putin ξέρει ότι είναι το μέλλον, ενώ οι ΗΠΑ το παρελθόν... Εν τέλει, ας περιμένουμε πρώτα την επανεκλογή Τράμπ, διότι δεν ξέρουμε ακόμη τι επιφυλάσσει το μέλλον. Οι Δημοκρατικοί θα παλαίψουν ως το τέλος για να ακυρώσουν την εξέλιξη αυτή και το ξέρουμε όλοι. Αν τα πράγματα όμως κυλίσουν ομαλά, ο Trump θα είναι ο νέος Πρόεδρος ξανά. Οπότε, ας ετοιμαζόμαστε παράλληλα, γιατί οι εξελίξεις από δω και περα θα είναι καταλυτικές και γρήγορες. Ρεπορτάζ από ΒΝ

Ως ...«νέα πολιτικός» (ετών 65;) πλασάρεται από φιλικά της δημοσιεύματα η Άννα Διαμαντοπούλου, αλλά το παλεύει εδώ και… σαράντα χρόνια η γυναίκα να γίνει αρχηγός. Γράφει ο Ανδρέας Καψαμπέλης Κακά τα ψέματα, ως «νέα πολιτικός» πλασάρεται από φιλικά της δημοσιεύματα η Άννα Διαμαντοπούλου, αλλά το παλεύει εδώ και… σαράντα χρόνια η γυναίκα να γίνει αρχηγός. Έστω υποψήφια αρχηγός. Τώρα που της δόθηκε επιτέλους η ευκαιρία, να τη χάσει λοιπόν; Ναι, τη θυμούνται οι μαθουσάλες (και της πολιτικής) ότι ήταν μόλις 26 ετών όταν, λόγω Μαργαρίτας Παπανδρέου (με τις θρυλικές ΕΓΕς της), διορίστηκε το 1985 από τον Μένιο Κουτσόγιωργα νομάρχης Καστοριάς σε ηλικία μόλις...25 ετών! Και φαινόταν από τότε ότι ήταν αποφασισμένη να ανέβει ψηλά. Και διατεθειμένη για πολλά προκειμένου να το πετύχει. Γι’ αυτό και όταν ήρθε η ώρα, αλλάζοντας στρατόπεδο, μεταπήδησε εγκαίρως στο άρμα Σημίτη, του οποίου έγινε η πολιτική «ιέρεια». Το «μεγάλο και κυβερνών ΠΑΣΟΚ» που ονειρεύεται σήμερα, βέβαια, είναι πάνω κάτω το ίδιο που είχε αποκηρύξει και είχε καταγγείλει πριν από μια εντεκαετία, αποχωρώντας με υψωμένο το δάχτυλο και δηλώνοντας ότι «δεν με εκφράζει πια». Οι φαρμακόγλωσσες λένε πάντως ότι δεν θα είχε φύγει εάν δεν είχε νικηθεί στην Α’ Αθηνών (για τη μοναδική έδρα) από τον Κ. Σκανδαλίδη τον Μάιο του 2012. Την είχε περάσει για μόλις 500 σταυρούς και δεν «προλάβαινε» ούτε καν την επανακαταμέτρηση, αφού ακολούθησαν στο καπάκι οι εκλογές με λίστα. Το πιο χοντρό καψώνι που της έκαναν μάλιστα (και δεν ξεπέρασε ποτέ) ήταν ότι είχαν βάλει στο ψηφοδέλτιο τη (συνεπώνυμή της) Κατερίνα Διαμαντοπούλου, η οποία της «έκοψε» πάνω από 3.000 ψήφους! Ως «νέα πολιτικός» (και τότε) είχε προπονηθεί για τη διεκδίκηση της ηγεσίας ύστερα και από την ήττα του ΠΑΣΟΚ το 2007. «Αποτυπώνεται η επιθυμία του κόσμου για μια τρίτη υποψηφιότητα» έλεγε για τον εαυτό της, αλλά έκανε πίσω κλείνοντας (με την επίνευση του μέντορα Σημίτη) το μάτι στον Βενιζέλο. Όταν, όμως, το κλίμα γύρισε θεαματικά τις επόμενες εβδομάδες τον πούλησε στην ψύχρα, δηλώνοντας -παραμονές της κρίσιμης 11ης Νοεμβρίου- ότι «στην παρούσα φάση» προτιμά «την παράταση της θητείας του Γ. Παπανδρέου». Αποχωρώντας και επίσημα το 2013 από το κόμμα στο οποίο θέλει τώρα να αρχηγεύσει, δήλωνε, μαζί με τα εγκώμια στον Σαμαρά (προ Κυριάκου), ότι «δεν έχει λόγο ύπαρξης πλέον το ΠΑΣΟΚ» και ότι χρειάζεται «νέος πολιτικός σχηματισμός στον χώρο της Κεντροαριστεράς». Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι κάτι πήγε να κάνει τότε με «υπαρχηγούς» την Εύη Χριστοφιλοπούλου και τον (κουμπάρο της και νυν υφυπουργό της Ν.Δ.) Βασ. Οικονόμου, αλλά έσπασε τα μούτρα της. Η ιστορία με την «Ώρα Αποφάσεων» ακολούθησε πολύ αργότερα. Το εγχείρημα αυτό έγινε το 2017, αλλά γρήγορα αποδείχτηκε επίσης ευκαιριακό. Ο Ραγκούσης την έκανε με την πρώτη ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ προτού καταλήξει στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Φλωρίδης είχε ήδη πιο γερές (και αθόρυβες) άκρες με τον Μητσοτάκη και η Άννα έμεινε πάλι στα κρύα του λουτρού. ΥΓ. Σχόλιο Αναγνώστη Η Άννα Διαμαντοπούλου έχει δημιουργήσει πάρα πολλές αντιπάθειες -και σε πολλούς χώρους- με την ως τώρα πορεία της. Ο Μητσοτάκης, παρότι υπάρχει αμοιβαία συμπάθεια, δεν τόλμησε να της δώσει υπουργείο όπως έκανε με άλλους πρώην ΠΑΣΟΚους όπως ο Χρυσοχοΐδης, ο Φλωρίδης, ο Πιερρακάκης κτλ γιατί ήξερε ότι θα υπήρχαν τεράστιες αντιδράσεις. Την υποστήριξε όμως για τη θέση στον ΟΟΣΑ την οποία τελικά δεν πήρε. Θα πω δυο λόγια για τη θητεία της ως υπουργού Παιδείας: Είναι ευρέως γνωστό το προσωνύμιό της ως ‘Άννα της φωτοτυπίας’ γιατί το 2011 αποφάσισε ότι για λόγους οικονομίας οι μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δε χρειαζόταν να πάρουν βιβλία σε έντυπη μορφή αλλά αρκούσε να τους δοθεί ένα CD με τα μαθήματα σε μορφή PDF. Υπήρξα μάρτυρας περιστατικών, όπου οι μαθητές αμέσως όταν τους δίνονταν τα CD, τα πετούσαν από τα παράθυρα στο προαύλιο του σχολείου!!! Μετά τη γενική κατακραυγή και επειδή η εκτύπωση των βιβλίων θα καθυστερούσε, δόθηκε εντολή να δοθούν στους μαθητές ΦΩΤΟΤΥΠΙΕΣ με τα πρώτα κεφάλαια των βιβλίων που θα παραλάμβαναν αργότερα. Γέμισαν τότε οι αίθουσες των σχολείων με βουνά από φωτοτυπίες (οι ιδιοκτήτες των ‘φωτοτυπάδικων’ έτριβαν τα χέρια τους), με υπερπολλαπλάσιο κόστος από τα βιβλία σε έντυπη μορφή. Προς τιμήν του, ο δήμαρχος Περιστερίου κ. Παχατουρίδης, με έξοδα του Δήμου εκτύπωσε και μοίρασε στους μαθητές των σχολείων της περιοχής, αντί για φωτοτυπίες, τα κανονικά βιβλία. Ένα άλλο περιστατικό, επίσης από τη Μέση Εκπαίδευση: Η κυρία Άννα, που αυτοπεριγράφεται ως μεγάλη υπέρμαχος των νέων τεχνολογιών, της Τεχνητής Νοημοσύνης κτλ πολέμησε με λύσσα (κυριολεκτικά) το μάθημα της Πληροφορικής στο Λύκειο. Το μάθημα αυτό στην Α΄ και στη Β΄ Λυκείου ήταν τότε μία ώρα την εβδομάδα ενώ στη Γ΄Λυκείου υπάρχει το μάθημα ΑΕΠΠ (προγραμματισμός) στην κατεύθυνση Οικονομίας & Πληροφορικής. Ε, λοιπόν, αυτή τη μία ώρα την εβδομάδα στην Α΄και στη Β΄ Λυκείου βάλθηκε να την καταργήσει. Το καλοκαίρι του 2010 στα πλαίσια του προγράμματος ‘αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού(!) του Λυκείου’ το υπουργείο διέρρεε διάφορα σχέδια προγραμμάτων, κανένα από τα οποία δεν περιείχε Πληροφορική στην Α΄και στη Β΄. Τελικά, μετά από αντιδράσεις εκπαδευτικών, σχολικών συμβούλων, πανεπιστημιακών κτλ τα σχέδια αυτά δεν πέρασαν! Ζητώ συγνώμη για τη μακρυγορία αλλά κάποια πράγματα σχετικά με το ‘ποιόν’ της συγκεκριμένης πρέπει να λέγονται σε πείσμα των συστημικών ΜΜΕ που έχουν βαλθεί να την ‘αγιογραφήσουν’ …

Η επέλαση του πολυπολιτισμικού μοντέλου στη Δύση, έχει προκαλέσει τόση σύγχυση κι εκνευρισμό στους πολίτες της Ευρώπης κυρίως, σε σημείο που οι επαναστάτες λαϊκοί πλέον δεν θα απαιτούν ψωμί και...παιδεία, αλλά μόνο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Γράφει ο Στέργιος Καλογήρου Τι θέλουμε τελικά; Αριστερά, μαζί με την Ακροαριστερά και με συνεχιζόμενη τη λαθρομεταναστευτική πολιτική και ισλαμοποίησή της, ή τη Δεξιά, με σεβασμό στον πολιτισμό της, στις αξίες και στην ιστορία της; Η αύξηση των τιμών στα ενοίκια και στα τρόφιμα, απόρροια και του τουρισμού, έβγαλε στον δρόμο τους Ισπανούς, που ζητούν να φύγουν από τη χώρα τους οι τουρίστες. Την ώρα που οι Ισπανοί υποφέρουν από τις επιπτώσεις του υπερτουρισμού και της αύξησης που φέρνει στο κόστος διαβίωσης, οι Γάλλοι, μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Ποιοι τελικά έχουν κερδίσει στις εκλογές που έγιναν στη Γαλλία; Ο αριστερός συνασπισμός του Νέου Λαϊκού Μετώπου που κέρδισε τις εκλογές στη Γαλλία, ανέτρεψε όλα τα προγνωστικά, ωστόσο δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ένα νέο μεγάλο αδιέξοδο που θα έχει επιπτώσεις σε όλη την Ευρώπη; Το κόμμα της Μαρίν Λεπέν μπορεί να μην κατάφερε να κάνει τελικά την ανατροπή, αύξησε ωστόσο τη δύναμή του, ενώ ο Μακρόν είναι ο μεγάλος χαμένος. Αυτό το διάστημα πρώτη φορά ήρθε στον δημόσιο ευρωπαϊκό λόγο ένα θέμα που για πολλά χρόνια ήταν ταμπού: το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης και της ολοένα μεγαλύτερης πίεσης από τη μουσουλμανοποίηση της Ευρώπης που επιφέρει πολιτιστική και θρησκευτική αλλοίωση. Θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει μετά τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα της Αγγλίας και της Γαλλίας ότι η Δύση στρέφεται στην Αριστερά αναζητώντας περισσότερο κοινωνικές πολιτικές, καθώς όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού των χωρών της Ευρώπης φτωχοποιούνται. Όμως η ιστορική νίκη, όπως χαρακτηρίστηκε, των Εργατικών στην Αγγλία θα πρέπει να θεωρηθεί σε μεγάλο ποσοστό «τιμωρητική» ψήφος στον ινδικής καταγωγής Ρίσι Σούνακ. Τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι δεν αντέχουν άλλη μείωση του βιοτικού τους επιπέδου. Κι αυτό έγινε σαφές. Από εδώ και πέρα θα πρέπει να αναζητηθούν οι πολιτικές που θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα των πολιτών. Γιατί -κι αυτό έχει γίνει επίσης σαφές- οι πολίτες δεν ανέχονται άλλη… πολυπολιτισμικότητα, όπως αυτή που ήθελε να επιβάλει ο Τζορτζ Σόρος μέσω των ΜΚΟ του και των πολιτικών που επηρέαζε. Τώρα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται μπροστά στον μεγαλύτερο κίνδυνο από τότε που συστάθηκε: της ίδιας της κατάργησής της. Η Ευρώπη δεν είναι πια ίδια. Και θα αλλάξει δραματικά, θα αλλοιωθεί πολιτιστικά, το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων της θα μειωθεί και οι ανισότητες που θα προκύπτουν θα γεννούν καθημερινές αναταραχές. Μπορεί πραγματικά η Αριστερά να δώσει λύσεις; Ή διαμορφώνει το έδαφος για μια άλλη, επόμενη μέρα; Σοβαρά ζητήματα, όπως το Δημογραφικό, απαιτούν γενναίες λύσεις και ώριμες πολιτικές. Είναι η Αριστερά σε θέση να αναλάβει τις κατάλληλες ενέργειες; Ή οι πρακτικές της θα οδηγήσουν σε ακυβερνησία, χάος και σύγχυση; Η επόμενη μέρα δεν έχει ακόμη έρθει Τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ελλάδα στις πρόσφατες ευρωεκλογές αποτυπώθηκε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο η ανάγκη για ασφάλεια και υπεράσπιση των συνόρων, της συνοχής του πληθυσμού και της εξασφάλισης του βιοτικού του επιπέδου. Οι επιδιώξεις των Αμερικανών για ανακατατάξεις στη Βαλκανική και την ανατολική Ευρώπη έχουν, όπως άλλωστε διαπιστώθηκε και στο παρελθόν, ολέθρια αποτελέσματα. Κι αυτό το έχουν εισπράξει οι πολίτες. Η ψήφος τους είναι μια μορφή διαμαρτυρίας στα κέντρα εξουσίας που έχουν ανοιχτή επικοινωνία με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ίσως όμως αυτή να μην είναι τελικά η επόμενη μέρα της Ευρώπης, αλλά ένα μεταβατικό στάδιο που θα οδηγήσει σε πιο ξεκάθαρες επιλογές. Ας ευχηθούμε ότι η επόμενη φάση δεν θα περιλαμβάνει ακυβερνησία, έλλειψη αποφάσεων και αναταραχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε ντόμινο αρνητικών εξελίξεων, την περίοδο μάλιστα που οι «φωτιές» στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία δεν έχουν σβήσει.

Η εικόνα του τραυματία Ντόναλντ Τραμπ να υψώνει τη γροθιά του καλώντας τους συμπατριώτες του να «πολεμήσουν» (fight! – fight! – fight!) είναι βέβαιο ότι μίλησε στην καρδιά όχι μόνο των Ρεπουμπλικάνων αλλά και στων περισσότερων από τους Δημοκρατικούς. Γράφει ο Γιάννης Χ. Κουριαννίδης Η εικόνα της κατάρρευσης των Δίδυμων Πύργων, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, ήταν αναμφισβήτητα ένα βαρύτατο πλήγμα στην εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, αφού γκρέμισε τον μύθο της πανίσχυρης και άτρωτης υπερδύναμης. Ο εχθρός είχε αποδείξει ότι μπορούσε να την πλήξει όχι μόνο μέσα στο σπίτι της, αλλά και σε εμβληματικά σημεία του όπως το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και το ίδιο το Πεντάγωνο. Από εκείνη τη στιγμή ουσιαστικά το γόητρο της υπερδύναμης αλλά κυρίως το ηθικό του αμερικανικού λαού ουσιαστικά δεν ανακτήθηκαν ποτέ. Ούτε οι μετέπειτα στρατιωτικές εισβολές σε Ιράν και Αφγανιστάν, αλλά ούτε και η επιτυχημένη επιχείρηση εξόντωσης του Μπιν Λάντεν συνέβαλαν ουσιαστικά σε κάτι τέτοιο. Ο αμερικανικός λαός αναζητούσε ένα σύμβολο, ένα πρόσωπο, μία κίνηση υψηλού συμβολισμού και δυναμικής που θα έσβηνε οριστικά την ντροπή και τον φόβο, την απαισιοδοξία και την ανασφάλεια. Είκοσι τρία χρόνια μετά φαίνεται πως αυτή η αναζήτηση έφτασε στο τέλος της. Η εικόνα του τραυματία Ντόναλντ Τραμπ να υψώνει τη γροθιά του καλώντας τους συμπατριώτες του να «πολεμήσουν» (fight! – fight! – fight!) είναι βέβαιο ότι μίλησε στην καρδιά όχι μόνο των Ρεπουμπλικάνων αλλά και στων περισσότερων από τους Δημοκρατικούς. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, που στη διάρκεια της θητείας του δεν χρειάστηκε (αλλά και δεν το επιδίωξε) να ικανοποιήσει το δόγμα των «γερακιών», ότι «μια υπερδύναμη πρέπει συνεχώς να επιβεβαιώνει την ισχύ της και την κυριαρχία της», απέδειξε στην πράξη πως έχει τον δικό του τρόπο να ξανακάνει περήφανο έναν ολόκληρο λαό. Πληγωμένος, μετά την επίθεση, δεν κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, δεν κρύφτηκε, αλλά ανασηκώθηκε, σφίγγοντας τη γροθιά του και καλώντας τους συμπολίτες του να «πολεμήσουν». Να αντισταθούν, δηλαδή, σε όλο αυτό το διεφθαρμένο και σάπιο πολιτικό κατεστημένο που απαξίωσε θεσμούς και αξίες, που ευτέλισε τη ζωή των ανθρώπων και προκάλεσε βαθιά ρήγματα διχόνοιας και μίσους μέσα στις εθνικές κοινωνίες. Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ διακηρύσσει επανειλημμένως στις ομιλίες του «I’m  a nationalist» («είμαι ένας εθνικιστής»), προφανώς αυτό που λέει δεν έχει να κάνει με μια κατακτητική «εδαφική» προσέγγιση. Το απέδειξε, εξ άλλου, με τις πρακτικές του στην προεδρική του θητεία, όταν σταμάτησε όλους τους πολέμους που διεξήγε μέχρι εκείνη τη στιγμή η Αμερική. Πρωτίστως διακηρύσσει την ανάγκη ανάκτησης των εθνικών αξιών ως πρώτιστη αναγκαιότητα, ώστε να γίνει «η Αμερική μεγάλη ξανά», όπως είναι το κεντρικό του σύνθημα. Αυτό, όμως, η επιστροφή δηλαδή στις παραδοσιακές εθνικές αξίες, είναι κάτι που χαρακτηρίζει στην εποχή μας την πλειονότητα των ιστορικών λαών της Δύσης. Και μάλιστα αυτό είναι κάτι που έχει γίνει αντιληπτό και έχει επισημανθεί από αναλυτές και πολιτικούς σε όλο τον κόσμο. Πρόσφατα, ένας από τους πρωτεργάτες της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών, ο Νίκος Κοτζιάς, σε συνέντευξή του μίλησε για έναν «αμυντικό εθνικισμό», όπως τον χαρακτήρισε, ο οποίος ενσαρκώνει τις αγωνίες των πολιτών «μη χάσουν το μεροκάματό τους, μη μείνουν χωρίς δουλειά, μη δεν έχει μέλλον το παιδί τους, που πάει σε ένα σχολείο όπου η πλειονότητα των συμμαθητών του δεν ξέρει ελληνικά και μένει εκπαιδευτικά πίσω», που προβληματίζονται για «πόσους μετανάστες μπορεί να αντέξει η χώρα» κ.λπ. Λόγια που όταν πριν από κάποια χρόνια λέγονταν από τα χείλη άλλων, αυτοί χαρακτηρίζονταν ακροδεξιοί και φασίστες, ενώ σήμερα καλεί ο κάθε Κοτζιάς να τα ενσωματώσουν οι προοδευτικές δυνάμεις στο πρόγραμμά τους, προφανώς επειδή χάνουν το τρένο της επαφής με την κοινωνία! Όλοι αυτοί όμως δεν έχουν καταλάβει ότι το τρένο ήδη χάθηκε. Η επικείμενη πανηγυρική επανεκλογή Τραμπ θα το κάνει σαφές σε όλους.

Ο κλόουν του ΝΑΤΟ θέλει ξαφνικά ...Σύνοδο για ειρήνη με συμμετοχή της Ρωσίας - Το θέατρο σκιών στην Ουκρανία τελειώνει; Οι πιθανότητες να αποδεχθεί η Ρωσία μια ειρηνευτική συμφωνία είναι από ελάχιστες έως μηδαμινές Η κατανόηση των πολιτικών αποφάσεων του καθεστώτος του Κιέβου είναι αρκετά δύσκολη - εν μέρει επειδή αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται στην πραγματικότητα στην Ουάσιγκτον. Με άλλα λόγια, υπάρχουν στιγμές που η κατανόηση των πιο σκοτεινών γωνιών της κβαντικής μηχανικής είναι πολύ πιο εύκολη από το να καταλάβεις τι ακριβώς θέλει η νεοναζιστική χούντα. Μόλις πριν από έναν μήνα, η Δύση και οι μαριονέτες της στο Κίεβο μιλούσαν ανοιχτά για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων μεγάλης κλίμακας σε ολόκληρη τη Ρωσία, των δημόσιων σχολείων συμπεριλαμβανομένων. Τις απειλές αυτές ακολούθησαν τρομοκρατικές πράξεις, με πυραυλικές επιθέσεις σε πολυσύχναστες παραλίες της Σεβαστούπολης, ενώ υπήρξε προσπάθεια πρόκλησης θρησκευτικών αναταραχών στη Ρωσία, μέσω ακραίων ισλαμιστών που δολοφόνησαν πολλούς αμάχους (ενός ορθόδοξου χριστιανού ιερέα συμπεριλαμβανομένου) στη νότια δημοκρατία του Dagestan. Αποτέλεσμα αυτών των τρομοκρατικών επιθέσεων; Τριάντα νεκροί… Ο θάνατος ενός και μόνο ατόμου είναι σίγουρα μια ανυπολόγιστη απώλεια, πόσω μάλλον 30. Ωστόσο, ακόμα και αυτός ο αριθμός απέχει πολύ από την πολύ πιο θανατηφόρα σφαγή στον συναυλιακό χώρο Crocus, την οποία έφεραν σε πέρας ριζοσπάστες ισλαμιστές που στάλθηκαν από την SBU/GUR και το ΝΑΤΟ. Η απάντηση της Μόσχας ήταν γρήγορη, με υπερηχητικούς πυραύλους να πέφτουν βροχή τόσο στα στρατηγεία των υπηρεσιών πληροφοριών της νεοναζιστικής χούντας όσο και αργότερα σε μέλη του ΝΑΤΟ που φαντασιώνονταν τη δημιουργία «ζωνών απαγόρευσης πτήσεων» πάνω από τη Δυτική Ουκρανία. Η κατάσταση στο μέτωπο για τους Ουκρανούς και τη Δύση επιδεινώνεται διαρκώς, καθώς οι δυνάμεις του καθεστώτος του Κιέβου συνέχισαν να υφίστανται μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε εξοπλισμό. Παράλληλα, ρωσικά όπλα μεγάλης εμβέλειας έπεφταν βροχή σε διάφορους στρατιωτικούς στόχους σε όλη την κατεχόμενη από το ΝΑΤΟ χώρα. Ένα τέτοιο χτύπημα ευρείας κλίμακας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ενός false flag στο Κίεβο, όπου ένα παιδικό νοσοκομείο χτυπήθηκε από έναν αμερικανικό πύραυλο SAM (βλήμα επιφανείας-αέρος), που στη συνέχεια «μεταμορφώθηκε» σε ένα «ρωσικό Kh-101 μήκους». Αυτή ήταν μια τέλεια συγχρονισμένη «νίκη» δημοσίων σχέσεων για τον Zelensky ενώ κατευθυνόταν στην Ουάσιγκτον για την επικείμενη -τότε- σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ. Ο Ουκρανός κλόουν χρησιμοποίησε τα συνηθισμένα τσιτάτα, «καταδικάζοντας τους Ρώσους τρομοκράτες». Είναι ενδιαφέρον ότι απέτυχε να εξηγήσει πώς το Κρεμλίνο το έκανε αυτό όταν οι δυνάμεις του καθεστώτος του Κιέβου «καταρρίπτουν» τακτικά το 300% όλων των ρωσικών πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων των υπερηχητικών. Ακολούθησε μια ακόμη πομπώδης ανακοίνωση μιας νέας αντεπίθεσης που υποτίθεται ότι θα «ανατρέψει την παλίρροια» και θα διώξει τους «κακούς Ρώσους». «Σύνοδος Κορυφής» Έτσι, με τα πάντα έτοιμα για μια μεγάλη κλιμάκωση, το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε κανείς είναι να δει τον Zelensky να προτείνει ότι η Ρωσία θα πρέπει να προσκληθεί στην επόμενη «Σύνοδο Κορυφής για την ειρήνη». Η πρόταση Zelensky πέρασε στα ψιλά, διότι όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην απόπειρα δολοφονίας του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, ωστόσο, πράγματι, ο Ουκρανός, σε συνέντευξη Τύπου στο Κίεβο, είπε ακριβώς τα ίδια, μπερδεύοντάς τους όλους. «Πιστεύω ότι οι Ρώσοι θα πρέπει να είναι στη δεύτερη σύνοδο κορυφής», δήλωσε στις 15 Ιουλίου, προσθέτοντας ότι «οι προπαρασκευαστικές εργασίες για μια ειρηνευτική διάσκεψη βρίσκονται σε εξέλιξη». Αυτή είναι η πρώτη φορά εδώ και δύο χρόνια που η νεοναζιστική χούντα άφησε να εννοηθεί ότι είναι έτοιμη για άμεσες «ειρηνευτικές συνομιλίες». Προηγουμένως, ο Zelensky είχε δηλώσει σθεναρά αντίθετος ακόμη και σε βασικές επαφές με το Κρεμλίνο όσο ο πρόεδρος Putin είναι στην εξουσία. Έτσι, οι προηγούμενες «σύνοδοι κορυφής της ειρήνης» δεν ήταν κάτι περισσότερο από πασαρέλες αξιωματούχων με στόχο τη δημιουργία ενός αφηγήματος ότι «ο κόσμος υποστηρίζει την Ουκρανία». Βλέποντας αυτό, η Κίνα αρνήθηκε να συμμετάσχει, αφήνοντας τη σύνοδο κορυφής τίποτα περισσότερο από ένα θάλαμο του ΝΑΤΟ, με ατελείωτους επαίνους για τις αξίες της Δύσης. Ως εκ τούτου, η προσφορά Zelensky φαίνεται αρκετά ασυνήθιστη (αν όχι και εντελώς περίεργη), λαμβάνοντας υπόψη το χρονοδιάγραμμα και άλλους παράγοντες. Παραμένει ακόμη ασαφές ποιο θα είναι το τέλος του παιχνιδιού, ειδικά επειδή ο Ουκρανός πρόεδρος δεν έχει αποκαλύψει ακόμη εάν η γελοία «φόρμουλα ειρήνης» εξακολουθεί να είναι η «κόκκινη γραμμή» του. Αν συμβαίνει αυτό, τότε απλώς χάνει τα λόγια του, καθώς η Μόσχα έχει ήδη αρνηθεί κατηγορηματικά να εξετάσει τις απαιτήσεις του ουκρανικού καθεστώτος, κάτι που είναι απολύτως κατανοητό και αναμενόμενο, δεδομένου του γεγονότος ότι το «σχέδιο» συνοψίζεται σε συνθηκολόγηση της Ρωσίας. Επιπλέον, η συμπερίληψη της Κίνας είναι απίθανη εάν η Δύση συνεχίσει σε πορεία διαρκούς κλιμάκωσης. Είναι ενδιαφέρον το ότι τουλάχιστον ένας εξέχων αναλυτής είχε προβλέψει ότι ο Zelensky θα απευθύνει έκκληση για ειρήνη πριν από αρκετές εβδομάδες, αν και μέσω τρίτων. Αν και η ιδέα της ειρήνης είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη, τα κίνητρα πίσω από τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να αναλυθούν προσεκτικά - ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με την πολιτική Δύση. Με το Κρεμλίνο να διεξάγει ένα τεράστιο πρόγραμμα στρατιωτικοποίησης, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγάλης κλίμακας ανασχηματισμού στο Υπουργείο Άμυνας, το καθεστώς του Κιέβου απομονώνεται ολοένα και περισσότερο γεωπολιτικά και στρατιωτικά. Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να παράγει τόσα όπλα όσα λέει η νεοναζιστική χούντα ότι χρειάζεται, ενώ η Μόσχα φρόντισε να έχει αξιόπιστους συμμάχους με ένα τεράστιο απόθεμα συμβατικών όπλων, ιδιαίτερα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και πυροβολικού. Υποχωρεί στη Μαύρη Θάλασσα Εν τω μεταξύ, η Δύση υποχωρεί στη Μαύρη Θάλασσα αφού ο ρωσικός στρατός έστειλε ένα πολύ σαφές μήνυμα για το τι θα συμβεί. Από την άλλη πλευρά, ακόμη και οι Αμερικανοί πολίτες κουράστηκαν από τη σπατάλη των χρημάτων και των πόρων τους. Αυτή τη στιγμή, οι Αμερικανοί είναι πιο πιθανό να στραφούν ενάντια στη δική τους κυβέρνηση, παρά σε οποιονδήποτε άλλο ξένο αντίπαλο. Ένα παρόμοιο (αν όχι χειρότερο) αίσθημα είναι διάχυτο σε όλη την G7, την οποία ο Zelensky κατηγορεί ανοιχτά για την αναποτελεσματικότητα των στρατευμάτων του. Η κρίση του πολιτικού συστήματος της Αμερικής προκαλεί επίσης παρενέργειες που είναι άκρως αρνητικές για τη νεοναζιστική χούντα, ιδιαίτερα εάν ο Trump (αν εκλεγεί) προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει την απόπειρα κατά της ζωής του ως βιώσιμη στρατηγική εξόδου για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και τελευταίο (αλλά όχι λιγότερο σημαντικό), οι πιθανότητες να αποδεχθεί η Ρωσία μια τέτοια συμφωνία είναι ελάχιστες έως μηδαμινές, καθώς το Κρεμλίνο δεν έχει κανέναν λόγο να εμπιστεύεται το ΝΑΤΟ ή το καθεστώς του Κιέβου. BankingNews

Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί και αρχηγοί της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής προκάλεσαν αίσθηση με τις τοποθετήσεις τους σε πρόσφατη εκδήλωση... Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη όμως είναι ότι ενώ για άλλη μια φορά περιέγραψαν μια επερχόμενη καταστροφή, αντί να αναλάβουν δράση, μπήκαν πάλι μέσα στο συρτάρι... Γράφει ο Στρατής Μαζίδης Πραγματικά οι ομιλίες τους ήταν εύστοχες ως προς τις διαπιστώσεις, όμως τι νόημα έχουν τα λόγια όταν δε συνοδεύονται από πράξεις; Δεν είναι η πρώτη φορά που καταχεριάζουν την κυβέρνηση για όσα πράττει. Δίνουν μερικά πρωτοσέλιδα σε κάποια ΜΜΕ και τέλος. Παράλληλα προσφέρουν την ευκαιρία στους ΝΔκράτες να αισθανθούν καλά μέσα τους από πατριωτικής και χριστιανικής πλευράς, μιας και η κυβέρνηση ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική γραμμή. Ωστόσο είναι οι ίδιοι κομματικοί οπαδοί που χειροκροτούν Σαμαρά, Καραμανλή αλλά και Μητσοτάκη, δηλαδή δύο εντελώς αντίθετα μπλοκ. Το έχω ξαναγράψει... Ενίοτε προβληματίζομαι αν τέτοιες παρεμβάσεις είναι εσωκομματική αντιπολίτευση ή αντίθετα η καλύτερη αβάντα αφού πιάνουν το θυμικό του ψηφοφόρου, του λένε αυτά που θέλει να ακούσει και τον κατευνάζουν. Μήπως τελικά Σαμαράς - Καραμανλής είπαν το παραμύθι κι έπεσαν ξανά για ύπνο;

Όσοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο Ουκρανικό… κατανοούν τα μελλούμενα. Η Ουκρανία είναι καταδικασμένη, τελειωμένη υπόθεση. Με στρατιωτικούς όρους οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν παντού… μπήκαν στο Chasiv Yar, έφθασαν στο Toresk και πλησιάζουν το Pokrovsk δυτικά της Avdiivka όπου η Ρωσική προέλαση είναι εκπληκτική. Στον αντίποδα, η Ουκρανία δημιουργεί νέες ταξιαρχίες με άπειρους στρατιώτες… εάν οι Ταξιαρχίες που εκπαιδεύτηκαν από το ΝΑΤΟ απέτυχαν… θα πετύχουν οι άπειροι; Προφανώς το ερώτημα είναι ρητορικό, όταν απέναντι τους έχουν την ρωσική πολεμική μηχανή που είναι πλέον ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου αποδεδειγμένα στο πεδίο της μάχης όχι στο Instragram… Με πολιτικούς όρους η έλευση Trump στις ΗΠΑ έχει τρομοκρατήσει την πανικοβλημένη Δύση… ο Trump σε συνέντευξη του δήλωσε ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας δεν του αρέσουν και θα τις αποσύρει. Η Ευρώπη, η δουλική Ευρώπη… απλά θα ακολουθήσει. Η Ουκρανία πλησιάζει στο τέλος της… θα υποχρεωθεί να συνθηκολογήσει άνευ όρων, η Ρωσία νίκησε. Ανατροπή - Reuters: Η Γερμανία θα μειώσει κατά 50% την βοήθεια προς την Ουκρανία Ο γερμανικός προϋπολογισμός για το 2025 θα διαθέσει τα μισά χρήματα για στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία από ό,τι το 2024, ανέφερε το Reuters, επικαλούμενο το προσχέδιο εγγράφου. «Ο προϋπολογισμός του 2025 θα είναι λιγότερο γενναιόδωρος για την Ουκρανία, η κυβέρνηση θα μειώσει τη στρατιωτική υποστήριξη για τη χώρα σε 4 δισεκατομμύρια ευρώ αντί για περίπου 8 δισεκατομμύρια το 2024», διευκρίνισε το Reuters Τα κόμματα του κυβερνώντος συνασπισμού στη Γερμανία - το SPD, οι Πράσινοι του υπουργού Οικονομικών Lindner οι Ελεύθεροι Φιλελεύθεροι - προσπαθούν να συμφωνήσουν σε ένα προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2025. Παράλληλα, μια από τις βασικές διαφωνίες ήταν το θέμα της αύξησης των δαπανών. Έτσι, ο Lindner αντιτίθεται στην αύξηση των χρεών και τάσσεται υπέρ της διατήρησης του κανόνα του «φρένου του χρέους» που περιορίζει τους νέους δανεισμούς, ενώ το SPD και οι Πράσινοι δεν θέλουν να περικόψουν τις δαπάνες. Ρωσία: Το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία εντός του 2024 προαναγγέλλει ο Alaudinov (Akhmat) Η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση στην Ουκρανία θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2024 και υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για αυτό, εκτίμησε ο υποστράτηγος Apty Alaudinov, αναπληρωτής επικεφαλής της Κύριας Στρατιωτικής και Πολιτικής Διεύθυνσης των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων και διοικητής των ειδικών δυνάμεων Akhmat, σύμφωνα με το TASS. «Ο Trump, ο Zelensky και οι όμοιοι τους έρχονται και φεύγουν, εμείς βασιζόμαστε στον Θεό ως επί το πλείστον. Θα το θέσω ως εξής: Είπα ότι η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση  θα τελειώσει φέτος. Είμαι περισσότερο από βέβαιος ότι θα τελειώσει φέτος. Θα το ξαναπώ. Ίσως κάποιος θα σκεφτεί: Γιατί μιλάει με τόση αυτοπεποίθηση; Νομίζω ότι έχω όλες τις προϋποθέσεις γι' αυτό, κατά κάποιο τρόπο εξακολουθώ να προσανατολίζομαι περισσότερο στην Αγία Γραφή, οπότε η αυτοπεποίθησή μου προέρχεται άμεσα από αυτό», δήλωσε στον αέρα του Channel One. Κατά τη γνώμη του Alaudinov, το Κίεβο έχει ήδη συνειδητοποιήσει ότι «ο πόλεμος έχει ήδη χαθεί». «Εσείς και εγώ μπορούμε να δούμε ότι στην πρώτη γραμμή του μετώπου, οι άνθρωποι του Azov, φασίστες, σκοτώνουν άοπλους τύπους που είναι έτοιμοι να παραδοθούν», τόνισε ο υποστράτηγος. ABC: Οι επόμενοι 2 μήνες θα μοιάζουν με κόλαση για την Ουκρανία - Η Ρωσία δεν μπορεί να ηττηθεί σε παρατεταμένο πόλεμο Το αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ABC σημειώνει ότι η εξάμηνη καθυστέρηση στην παράδοση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, η οποία ξανάρχισε στα τέλη Απριλίου, δημιούργησε μια ευκαιρία για τις ρωσικές δυνάμεις να προχωρήσουν καθοριστικά στη ζώνη των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, έχοντας καθυστερήσει να στήσουν αμυντικές γραμμές, προσπαθούν τώρα να σταματήσουν τη συνεπή προέλαση των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες υπερέχουν σε εξοπλισμό και προσωπικό. Σύμφωνα με τον Michael Kofman, στρατιωτικό αναλυτή στο Washington Carnegie Endowment, οι επόμενοι δύο έως τρεις μήνες θα μπορούσαν να είναι «οι δυσκολότεροι φέτος» για την Ουκρανία. Καταστροφή για τον Zelensky η επιλογή του Vance από τον Trump - Θα πιέσει για συνθηκολόγηση με τον Putin Η επιλογή του Donald Trump για την αντιπροεδρία του JD Vance, αναζωπύρωσε τους φόβους στην Ευρώπη ότι θα ακολουθήσει μια συναλλακτική εξωτερική πολιτική «πρώτα η Αμερική», η οποία θα μπορούσε να καταλήξει στο ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν την Ουκρανία να συναινέσει με τον Vladimir Putin και να ζητήσει ειρήνη με τη Ρωσία. Ο γερουσιαστής από το Οχάιο JD Vance τη Δευτέρα στο εθνικό συνέδριο των Ρεπουμπλικανών, όπου προτάθηκε ως υποψήφιος σύντροφος του Donald Trump. «Είναι κακό για εμάς, αλλά είναι τρομερά νέα για [την Ουκρανία]», δήλωσε ανώτερος Ευρωπαίος διπλωμάτης στην Ουάσινγκτον. Ξένοι διπλωμάτες και παρατηρητές έχουν συχνά αποκαλέσει τις πραγματικές πολιτικές του Trump «μαύρο κουτί», λέγοντας ότι είναι αδύνατο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι θα κάνει ο απρόβλεπτος ηγέτης όταν αναλάβει την εξουσία. Ουγγαρία: Σκάνδαλο η προσπάθεια της Ευρώπης να στιγματίσει μια χώρα που επιδιώκει την ειρήνη Ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών και Εμπορίου Peter Szijjarto επέκρινε τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαγορεύσει στη χώρα του να έχει επαφές με τη Μόσχα για τη διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία και δήλωσε ότι η χώρα του απορρίπτει τέτοιες πολιτικές. «Αυτό δεν είναι μόνο απαράδεκτο, είναι επίσης σκάνδαλο όταν, στον 21ο αιώνα, μια χώρα στιγματίζεται μόνο και μόνο επειδή ευνοεί μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων και χρησιμοποιεί τους διαύλους επικοινωνίας της με τα μέρη, τα οποία διαφωνούν σε βασικά ζητήματα», δήλωσε σε συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, σχολιάζοντας τις τελευταίες επικρίσεις του Ούγγρου πρωθυπουργού Viktor Orban, για τις ειρηνευτικές προσπάθειές του όσον αφορά την Ουκρανία. Ρεπορτάζ από το ΒΝ

Το Ανώτατο Δικαστήριο της ΕΕ καταδίκασε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για τις αγορές των εμβολίων Covid-19: «Οι συμβάσεις είναι αδιαφανείς»! Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν για καταδίκη της στις συμβάσεις για τα εμβόλια: «Υπογράψαμε παράνομα για να προλάβουμε»! Αύριο αποφασίζει το Eυρωκοινοβούλιο για το αν θα επανεκλεγεί στην θέση της προέδρου της Kομισιόν Ρεπορτάζ Θεοφρ. Ανδρεόπουλος Μία πολύ σημαντική απόφαση έλαβε το Ανώτατο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βάση τη οποία καταδικάζει την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ότι οι συμβάσεις που υπέγραψε για τα εμβόλια κατά της Covid-19 «είναι αδιαφανείς», μόλις μία ημέρα πριν την ψηφοφορία στην οποία θα κριθεί εάν θα συνεχίσει να είναι πρόεδρος της Κομισιόν! Πολιτικά το πλήγμα για τη φον ντερ Λάιεν είναι μεγάλο. Εάν ψηφιστεί η συνέχιση της προεδρικής της θητείας αυτή που θα την υπερψηφίσουν είναι υπόλογοι. Συγκεκριμένα,  το Ανώτατο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν παρείχε στο κοινό «αρκετά ευρεία πρόσβαση» στις συμβάσεις εμβολίων Covid-19, διαπιστώνοντας «παρατυπίες στην αιτιολόγησή της για διόρθωση τμημάτων των εγγράφων». Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρέπει να εξασφαλίσει την υποστήριξη 361 ευρωβουλευτών την Πέμπτη για να διατηρηθεί ως επικεφαλής της Κομισιόν. Σύμφωνα με το Politico η υπόθεση παρουσιάστηκε από ομάδα ευρωβουλευτών των «Πράσινων», οι οποίοι υπέβαλαν αιτήματα για πρόσβαση σε συμβάσεις εμβολίων για να κατανοήσουν τη συμφωνία μεταξύ της Επιτροπής και των κατασκευαστών εμβολίων Covid-19 το 2021. Η Επιτροπή συμφώνησε να παράσχει μερική πρόσβαση σε ορισμένες συμβάσεις, υποστηρίζοντας ότι ορισμένα τμήματα είχαν τροποποιηθεί για την προστασία εμπορικών συμφερόντων ή για θέματα ιδιωτικότητας! Για το λόγο αυτό, οι ευρωβουλευτές οδήγησαν την Επιτροπή στο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε ότι η απόφαση της Επιτροπής να διαγράψει τμήματα των συμφωνιών περιέχει «παρατυπίες» και διαπίστωσε ότι η Επιτροπή «δεν απέδειξε ότι η ευρύτερη πρόσβαση σε αυτές τις ρήτρες θα υπονόμευε πραγματικά τα εμπορικά συμφέροντα αυτών των επιχειρήσεων». «Υπογράψαμε παράνομα για να προλάβουμε» H Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δια της Eυρωπαϊκής Επιτροπής και απαντώντας στην απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ ότι δεν έδωσε επαρκώς ευρεία πρόσβαση στο κοινό στις συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά της Covid-19, ουσιαστικά παραδέχθηκε ότι υπέγραψε τις αδιαφανείς συμβάσεις και το αιτιολογεί για λόγους ταχύτητας! Μάλιστα τονίζει με ανακοίνωσή της ότι… «γενικά» παρέχει την ευρύτερη δυνατή πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, σύμφωνα με τις αρχές της διαφάνειας αλλά στην πραγματικότητα τα ουσιώδη δεν τα γνώριζε κανείς. Στις περιπτώσεις που εξετάζει το Δικαστήριο της ΕΕ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι «χρειαζόταν να βρει μια δύσκολη ισορροπία» μεταξύ του δικαιώματος του κοινού, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών, στην πληροφόρηση και των νομικών απαιτήσεων που απορρέουν από τις ίδιες τις συμβάσεις COVID-19, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αξιώσεις χρηματικής αποζημίωσης σε βάρος των φορολογουμένων (σ.σ. εφόσον η Κομισιόν ήταν το ένα μέρος της υπογραφής γιατί δέχθηκε τέτοιες ρήτρες; Τα χρήματα είναι των φορολογουμένων). Σημειώνει, δε, ότι σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν, το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει την ανάγκη προστασίας των επιχειρηματικών συμφερόντων ενός συμβατικού εταίρου και με αυτή την φράση αρκετοί αναρωτιούνται αν θέλει να καθοδηγήσει το δικαστήριο. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι είχε παράσχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (βάσει της Συμφωνίας Πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ των δύο θεσμικών οργάνων) πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τις συμβάσεις εμβολίων κατά της COVID-19. Σύμφωνα με τον θεσμικό της ρόλο, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι είναι υπεύθυνη να διασφαλίζει την απουσία σύγκρουσης συμφερόντων και έχει επίσης καθήκον να προστατεύει το απόρρητο και τα προσωπικά δεδομένα των ενδιαφερομένων ατόμων. Σε αυτό το στάδιο, η Επιτροπή επιφυλάσσεται των νομικών επιλογών της. Το Ευρωδικαστήριο θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν έδωσε επαρκή πρόσβαση στις συμβάσεις αγοράς και θεωρεί ότι η απόφαση του εκτελεστικού οργάνου να δημοσιεύσει μόνο επεξεργασμένες εκδόσεις των συμβάσεων περιέχει παρατυπίες. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η Επιτροπή «δεν απέδειξε ότι η ευρύτερη πρόσβαση στις εν λόγω ρήτρες θα υπονόμευε πράγματι τα εμπορικά συμφέροντα των εν λόγω επιχειρήσεων».

Είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ!!! Η Προδοσία του αυτή θα τον στείλει στη κρεμάλα! Δεν ακούει ΚΑΝΕΝΑΝ, στα...μέζεα του η πατρίδα, δίνει ό,τι πιο ακριβό έχουμε για να αμυνθούμε από την αδηφάγα Τουρκία και τώρα...έχουμε απέναντι μας τελείως τους Ρώσους! QUO VANTIS Πατρίδα μου; Σε επικίνδυνα μονοπάτια οδηγεί την Ελλάδα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς όπως αποκαλύπτει το Al Jazeera, η χώρα ετοιμάζεται να στείλει στην Ουκρανία... μέσω ΗΠΑ 32 (!) μαχητικά αεροσκάφη F-16. Σε αυτή την περίπτωση, όχι μόνο θα δημιουργηθεί μια... τεράστια «τρύπα» στην πολεμική αεροπορία, αλλά θα θεωρηθεί ως ακόμα μία κίνηση της Ελλάδας υπέρ της Ουκρανίας έναντι της υπερδύναμης Ρωσίας. Κι όλα αυτά τη στιγμή, που ο γερμανικός προϋπολογισμός για το 2025 θα διαθέσει τα μισά χρήματα για στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία από ό,τι το 2024. «Ο προϋπολογισμός του 2025 θα είναι λιγότερο γενναιόδωρος για την Ουκρανία, η κυβέρνηση θα μειώσει τη στρατιωτική υποστήριξη για τη χώρα σε 4 δισεκατομμύρια ευρώ αντί για περίπου 8 δισεκατομμύρια το 2024», μεταδίδει το Reuters. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Al Jazeera με τίτλο «Η οργή της Ρωσίας αυξάνεται καθώς η Ελλάδα ετοιμάζει στρατιωτική συμφωνία με την Ουκρανία», στις 6 Μαρτίου, η Ρωσία εκτόξευσε πύραυλο στο ουκρανικό λιμάνι της Οδησσού, ο οποίος εξερράγη σε απόσταση περίπου 400 μέτρων από το σημείο όπου ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky, ετοιμαζόταν να περιοδεύσει στην πόλη με τον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. «Καθώς μπαίναμε στα αυτοκίνητά μας, ακούσαμε μια μεγάλη έκρηξη», δήλωσε αργότερα ο Μητσοτάκης στους δημοσιογράφους. «Ανησυχήσαμε όλοι, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι βρισκόμασταν σε ανοιχτό χώρο χωρίς κάλυψη. Ήταν αρκετά άγρια». Πολλοί δυτικοί ηγέτες έχουν επισκεφθεί τον Zelensky, αλλά αυτή ήταν η μόνη περίπτωση κατά την οποία υπήρχε εύλογη απειλή για τη ζωή και την ασφάλειά τους. Οι αναλυτές στην Αθήνα δεν πιστεύουν ότι επρόκειτο για ατύχημα. «Ήταν ένα μήνυμα προς την Ελλάδα, ένα μήνυμα προς το ρωσόφιλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας», δήλωσε ο Κωνσταντίνος Φίλης, καθηγητής διεθνών σχέσεων που διευθύνει το Ινστιτούτο Παγκόσμιων Υποθέσεων στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος. Αυτός ο ρωσόφιλος πληθυσμός μειώνεται δραματικά. Σύμφωνα με την Dianeosis, ένα think tank με έδρα την Αθήνα, περίπου το 70% των Ελλήνων είχαν ευνοϊκή άποψη για τη Ρωσία πριν από τον ολοκληρωμένο πόλεμο στην Ουκρανία. Το ποσοστό αυτό έπεσε στο 50% μετά την εισβολή του 2022 και στο 30% πέρυσι. «Οι Ρώσοι είναι πολύ ενοχλημένοι με τους Έλληνες», δήλωσε ο κ. Φίλης στο Al Jazeera. «Η Ελλάδα έχει υποστηρίξει την Ουκρανία πολύ ξεκάθαρα από την αρχή». Μόλις τρεις ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι στέλνει στην Ουκρανία δύο αεροπλάνα C-130 με τουφέκια, πυρομαχικά και χειροβομβίδες. Η γερμανική εφημερίδα Bild αποκάλυψε ότι σε αυτά περιλαμβάνονται 20.000 τυφέκια Καλάσνικοφ που η Ελλάδα είχε κατασχέσει το 2013 καθ' οδόν προς τη Λιβύη, η οποία τελεί υπό εμπάργκο όπλων από τα Ηνωμένα Έθνη. Η πρώιμη υποστήριξη της Ελλάδας προς την Ουκρανία έκανε τη ρωσική πρεσβεία στην Αθήνα να καλέσει «πολύ υψηλόβαθμους πολιτικούς» να «συνέλθουν» και να «σταματήσουν την αντιρωσική προπαγάνδα». Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Maria Zacharova, χαρακτήρισε την απόφαση της Ελλάδας να στείλει όπλα στην Ουκρανία «βαθιά λανθασμένη» και «εγκληματική», προειδοποιώντας ότι «στο τέλος τα όπλα θα στραφούν εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων», μια αναφορά σε 150.000 Έλληνες Ουκρανούς που ζούσαν τότε κυρίως στις πολιορκημένες πόλεις Μαριούπολη και Οδησσό. Επισήμως, η Ελλάδα έχει προμηθεύσει την Ουκρανία με επιπλέον 20.000 βλήματα πυροβολικού των 155 χιλιοστών, πυραύλους Stinger και 40 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού BMP-1 σοβιετικής εποχής. Αυτή τη στιγμή ετοιμάζεται να στείλει τέσσερις τεράστιους μετασχηματιστές που μετατρέπουν το συνεχές ρεύμα υψηλής τάσης που παράγεται από σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη χαμηλότερη εναλλασσόμενη τάση που χρησιμοποιείται στα τοπικά δίκτυα διανομής που τροφοδοτούν τα νοικοκυριά. Η Οδησσός, ειδικότερα, τους χρειάζεται επειδή επτά από τους εννέα μετασχηματιστές που περικυκλώνουν την πόλη έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας από ρωσικά πλήγματα - μέρος της επιθετικής στρατηγικής του Κρεμλίνου να κλείσει την αμυντική βιομηχανία και την οικονομία της Ουκρανίας. Η Ουκρανία φέρεται επίσης να ενδιαφέρεται για τις γεννήτριες ηλεκτρικής ενέργειας που βρίσκονται τώρα αχρησιμοποίητες σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα που έχει παροπλίσει η Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι επίσης ο αγωγός για πολεμικό υλικό τρίτων. Το βόρειο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης διαθέτει απευθείας σιδηροδρομική σύνδεση με την Οδησσό μέσω Ρουμανίας ή της Πολωνίας μέσω του Lviv, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει τη δική τους προβλήτα στρατιωτικής εφοδιαστικής στο ελληνικό λιμάνι μετά την υπογραφή συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας με την Ελλάδα το 2019. Ο στρατιωτικός εξοπλισμός μπορεί να φθάσει στην Ουκρανία εντός 24 ωρών από την εκφόρτωση στην Αλεξανδρούπολη. Τώρα που τα Στενά του Βοσπόρου της Τουρκίας, η είσοδος στη Μαύρη Θάλασσα, είναι κλειστά για κάθε στρατιωτική κίνηση, αυτό καθιστά την Αλεξανδρούπολη έναν από τους ταχύτερους αγωγούς προς την Ουκρανία. «Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε αντιαεροπορικά πυροβόλα και συστήματα αεράμυνας S-300» Η Ρωσία έχει επικαλεστεί την κοινή της Ορθοδοξία με την Ελλάδα και τη βοήθειά της στον πόλεμο του 1821, αλλά αυτές οι πολιτιστικές και ιστορικές συγγένειες υπερκαλύπτονται από τη ρωσική συμπεριφορά απέναντι στην Ουκρανία, την οποία η Ελλάδα παρομοιάζει με τη συμπεριφορά της γειτονικής της Τουρκίας. Ο Μητσοτάκης διατύπωσε την υποστήριξη της κυβέρνησής του προς την Ουκρανία με αυτούς τους όρους στην Οδησσό. «Η Ελλάδα ... έχει αντιμετωπίσει πολεμική συμπεριφορά στο παρελθόν», είπε. «Η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή στήριξη της Ουκρανίας δεν χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις». Η Ελλάδα προσπαθεί να πείσει την Τουρκία να συμφωνήσει για τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ, το οποίο η Τουρκία δεν έχει υπογράψει. Η Τουρκία αμφισβητεί ότι τα νησιά της Ελλάδας έχουν υφαλοκρηπίδα και αμφισβητεί επίσης την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Η μη πολεμική συμπεριφορά προς τους γείτονες κατοχυρώνεται στον Χάρτη του ΟΗΕ και η Αθήνα θέλει να δει την εφαρμογή της στην Ουκρανία, ανέφεραν αναλυτές. Ανεπίσημα, η Ελλάδα έχει στείλει στην Ουκρανία ακόμη περισσότερη άμεση στρατιωτική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων αυτοκινούμενων πυροβόλων, με ορισμένους αξιωματούχους να υπολογίζουν τη συνολική αξία της βοήθειας στα 300 εκατ. δολάρια για δύο χρόνια. Το ποσό αυτό θα μπορούσε να αυξηθεί απότομα. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Antony Blinken, έχει ενθαρρύνει περισσότερες στρατιωτικές μεταφορές, προσφέροντας στην Ελλάδα 200 εκατ. δολάρια σε ξένη στρατιωτική χρηματοδότηση σε επιστολή του προς τον Μητσοτάκη τον Ιανουάριο. «Η κυβέρνηση προσπαθεί να προσφέρει πράγματα που μπορούν να αντικατασταθούν», δήλωσε διπλωματική πηγή στο Al Jazeera. «Θεωρητικά, θα μπορούσαμε να προσφέρουμε αντιαεροπορικά πυροβόλα και συστήματα αεράμυνας S-300». Η Ελλάδα διαθέτει μία ρωσικής κατασκευής συστοιχία αντιαεροπορικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς S-300, η οποία σταθμεύει στην Κρήτη, και κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι προσφέρθηκε να την στείλει στην Ουκρανία, αν οι ΗΠΑ την αντικαθιστούσαν με μία συστοιχία πυραύλων Patriot. Η Ελλάδα και η Ουκρανία διαπραγματεύονται επί του παρόντος μια 10ετή συμφωνία βοήθειας κατά τα πρότυπα εκείνων που έχουν υπογράψει πολλά άλλα μέλη του ΝΑΤΟ. «Η Ελλάδα θέλει μια συμφωνία ... βασισμένη στα πλεονάσματα του στρατιωτικού προϋπολογισμού - υλικά που πρέπει να πουλήσεις ή να καταστρέψεις πριν από την ημερομηνία λήξης τους», δήλωσε η διπλωματική πηγή. «Δεν θέλουμε μια ξεχωριστή γραμμή του προϋπολογισμού για την Ουκρανία». Διχασμένη η κοινή γνώμη Πρόσφατη έρευνα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων σε 15 ευρωπαϊκές χώρες έδειξε ότι το 55% των Ελλήνων αντιτίθεται στην αύξηση των αμυντικών δαπανών για την Ουκρανία, σε συμφωνία με τους περισσότερους Ευρωπαίους. Ωστόσο, σε αντίθεση με τους περισσότερους Ευρωπαίους, ένας παρόμοιος αριθμός Ελλήνων αντιτίθεται επίσης στην αποστολή περισσότερων όπλων στην Ουκρανία. Αν και η Ελλάδα δαπανά τις περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα - διέθεσε πέρυσι το 3,7% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της για τον στρατό της - η ανησυχία για τη δική της ασφάλεια την εμποδίζει να είναι πιο γενναιόδωρη. Ωστόσο, η Ουκρανία ζητά περισσότερα. Η Ελλάδα πρόκειται να παροπλίσει 32 παλαιότερα μαχητικά αεροσκάφη F-16 Block-30, καθώς αναβαθμίζει 82 F-16 σε Block-70 και αποκτά 24 μαχητικά αεροσκάφη Rafale τέταρτης γενιάς από τη Γαλλία. Μια επιτροπή του αμερικανικού Κογκρέσου έχει επίσης εγκρίνει την αγορά από την Ελλάδα έως και 40 αεροσκάφη πολλαπλού ρόλου πέμπτης γενιάς F-35. Η Ουκρανία δεν έχει κρύψει ότι τα θέλει. Μια έκθεση ανέφερε ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να περιμένει 60 παροπλισμένα F-16 από τη Δανία, τη Νορβηγία και την Ολλανδία. Η Ουκρανία έχει δηλώσει ότι χρειάζεται περίπου 150. Τα 32 αεροσκάφη της Ελλάδας θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό. Σύμφωνα με πηγές που μίλησαν στο Al Jazeera, η προτιμώμενη φόρμουλα της Ελλάδας για τη μεταβίβαση αυτών των αεροσκαφών είναι να τα πουλήσει πίσω στις ΗΠΑ, οι οποίες θα τα αναβαθμίσουν και θα τα παραδώσουν στο Κίεβο. «Τρύπα» στην αεροπορία Ορισμένοι στρατιωτικοί αναλυτές είναι επιφυλακτικοί με την παραχώρηση δεκάδων μαχητικών αεροσκαφών. «Δυστυχώς, λόγω των γειτόνων μας, είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε πολύ ισχυρές ένοπλες δυνάμεις», δήλωσε στο Al Jazeera ένας μηχανικός της Πολεμικής Αεροπορίας υπό τον όρο της ανωνυμίας. «Η πώληση 32 F-16 ... θα άνοιγε μια μεγάλη τρύπα στην πολεμική αεροπορία... Πρέπει να υπάρχει απαρτία περίπου 200 αεροσκαφών, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί με πιο σύγχρονα και ακριβά μαχητικά αεροσκάφη». ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!! ΕΙΣΑΙ ΠΛΕΟΝ ΝΕΚΡΟΣ!!! Αν δεν σε σκοτώσουν οι ίδιοι οι Ρώσοι, θα σε σκοτώσουμε εμείς πλέον!!!