Η τελευταία φορά που ακούσαμε τη λέξη «Μαδαγασκάρη» ήταν όταν διαβάσαμε σε ποιες χώρες έδωσε η πατρίδα μας άδεια εξαγωγής στο λογισμικό υποκλοπών Predator με απόφαση του τότε γενικού γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών και νυν γενικού διευθυντή της Ν.Δ. Σε ποιους ακριβώς το δώσαμε και γιατί το συνειδητοποιήσαμε προχθές παρακολουθώντας στην ΕΡΤ την εξαιρετική εκπομπή της Ρέας Βιτάλη «Κεραία», η οποία ήταν αφιερωμένη στους σύγχρονους ιεραπόστολους της Μαδαγασκάρης. Το συνειδητοποιήσαμε επίσης μελετώντας ξανά το πόρισμα του εισαγγελέα Φούκα του 2015 για το σχέδιο «Πυθία» και τις αναφορές που κάνει στον διαμελισμό του Σουδάν. Όποια απάντηση αναζητούμε για τα πεινασμένα αγρίμια από το Σουδάν που ρέπουν σε ακραία εγκληματικότητα σαν αυτήν που βιώσαμε προσφάτως στη Μεγάλη Βρετανία, εκεί θα τη βρούμε. Ειλικρινά, ακούγοντας τις συγκλονιστικές διηγήσεις του επισκόπου Τολιάρας και Μαδαγασκάρης Προδρόμου, των ιατρών εθελοντών της Ιεραποστολής Κωνσταντίνου Μαυραντώνη (δρ χειρουργός) και Αντώνη Ντακανάλη (καθηγητής Ψυχιατρικής) και της Χαράς Αγγάνη (εκπαιδευτικός), αισθανθήκαμε απέραντη ντροπή που η κυβέρνηση της χώρας που είναι η γενέτειρα της δημοκρατίας έδωσε άδεια εξαγωγής του λογισμικού υποκλοπών σε ένα καθεστώς που έπεσε μεν από τις λαϊκές εξεγέρσεις, αλλά αντικαταστάθηκε και πάλι από μια μεταβατική στρατιωτική δικτατορία. Η «Κεραία» έκανε μια διαφορετικού τύπου «παρακολούθηση». Παρακολούθησε μέσα από τις μαρτυρίες των ιεραποστόλων τις ζωές ενός βασανισμένου λαού 30 εκατομμυρίων ανθρώπων. Ενός λαού που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, «δεν έχει εξασφαλισμένο το επόμενο γεύμα του… Όταν γυρίζω στο σπίτι μου στην Ελλάδα και βλέπω γεμάτο το ψυγείο… σοκάρομαι». Ενός λαού που «μας έλεγε ότι δεν έχει νόημα να μας φέρνετε ρύζι να φάμε, από τη στιγμή που δεν έχουμε καθαρό νερό να το βράσουμε». Ενός λαού που για να χειρουργηθεί σε υποτυπώδες νοσοκομείο με τον φακό του κινητού «ο ασθενής πρέπει να πάει στο φαρμακείο του νοσοκομείου, να αγοράσει όλα τα υλικά που απαιτούνται για την εγχείρηση από την τσέπη του και να πληρώσει για την εγχείρησή του, με πιθανότερη έκβαση την κατάληξή του. Πληρώνουν για να πεθάνουν αυτοί οι άνθρωποι!». Ενός λαού που φορά τα ίδια ρούχα κάθε μέρα επί πολλά χρόνια και «δεν έχει ούτε καθρέφτη για να δει το πρόσωπό του!» Μια γυναίκα έπαθε σοκ όταν αντίκρισε τον εαυτό της πρώτη φορά στη ζωή της και είδε ότι έχει άσπρα μαλλιά. Ενός λαού που μετακινείται μόνο με τα πόδια και με βοϊδάμαξες σε ένα άθλιο, λασπωμένο οδικό δίκτυο που είναι συνήθως κόκκινος χωματόδρομος ή διαλυμένο μπετόν. Ενός λαού που είναι ανά πάσα στιγμή αντιμέτωπος με τον θανατηφόρο τύφο και οι γονείς δένουν τους καρπούς των παιδιών τους με φυλαχτά «για να μην πετάξει η ψυχή τους». Ενός λαού που λόγω προκαταλήψεων χωρίζει τα δίδυμα όταν γεννιούνται και, όταν δεν βρίσκεται ανάδοχος, «τα θανατώνει για να μην πεθάνουν από τον λιμό». Πάνω στις πλάτες αυτού του λαού και άλλων έκανε τις ανταλλαγές της και τις εξαγωγές της η Ελληνική Δημοκρατία με το Predator. Και ευτυχώς που βρέθηκαν αυτοί οι τέσσερις Έλληνες να σώσουν με το ιεραποστολικό έργο τους και την ΑΝΘΡΩΠΙΑ τους την τιμή της πατρίδας μας. Αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός. Τώρα, γιατί το κάναμε εξαγωγή είναι απλό, σαν δει κανείς τα χαρακτηριστικά της οικονομίας αυτής της χώρας. Για τον ίδιο λόγο που κάναμε εξαγωγή το λογισμικό και στο Σουδάν. Οι χώρες αυτές είναι πάμπτωχες και οι σύμμαχοι θέλουν να μένουν πάμφτωχες και πολιτικά ελεγχόμενες γιατί είναι πλούσιες ενεργειακά: Η Μαδαγασκάρη έχει νικέλιο, κοβάλτιο και ιλμενίτη, η Ουκρανία σπάνιες γαίες και το Σουδάν πετρέλαιο. Η Μαδαγασκάρη μάλιστα με τη στρατηγική θέσης της λόγω του καναλιού της Μοζαμβίκης είναι πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ δυτικών δυνάμεων (ΗΠΑ και Γαλλία) και ανατολικών (Ρωσία, Ινδία). Παρά την εξαγωγή του Predator που υποτίθεται διετέθη για το τοπικό «ΣΔΟΕ», ο έλεγχος χάθηκε και σήμερα η μεταβατική δικτατορία του συνταγματάρχη Ραντριαρινίνα διάκειται ανοιχτά υπέρ της Ρωσίας. Στο Σουδάν, πάλι, δώσαμε το Predator γιατί η χώρα από το 2023 είναι σε εμφύλιο και έχει διαμελιστεί σε δύο κράτη, με συνέπεια τον εκτοπισμό και τη διάχυση 11 εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων σε όλο τον κόσμο. Το Νότιο Σουδάν αποσχίστηκε επίσημα από το Σουδάν το 2011 και, αν ισχύουν αυτά που «έπιασε» κατά λάθος η νόμιμη επισύνδεση του ανακριτή Φούκα στο τηλέφωνο Ελληνοαμερικανού διπλωμάτη που είχε ανάμειξη στα γεγονότα της χρονιάς εκείνης με την ιδιότητα αξιωματούχου μεγάλου υπερεθνικού οργανισμού στο Κέρας της Αφρικής, τότε ευθύνη για τη διάσπαση του αφρικανικού κράτους έχει και «ελληνικό» συμμαχικό χέρι. Ο λόγος είναι απλός: Ο έλεγχος των κοιτασμάτων του Σουδάν. Το φιλέτο βρίσκεται στο Νότιο Σουδάν που έχει το πετρέλαιο, ενώ το Βόρειο Σουδάν κατέχει τις υποδομές (διυλιστήρια και αγωγούς μεταφοράς προς την Ερυθρά Θάλασσα). Στο εσωτερικό του Νότιου Σουδάν συγκρούονται σήμερα οι ΗΠΑ και η Κίνα. Στο Βόρειο Σουδάν συγκρούονται τα Αραβικά Εμιράτα και η Ρωσία. Στο πόρισμά του ο κύριος Φούκας αναφέρει ότι ποσά ύψους 20 εκατ. ευρώ που δίδονταν από την Ε.Ε. σε μηνιαία βάση διατέθηκαν το 2011 για τη δημιουργία ένοπλης πολιτοφυλακής ισλαμιστών που έκαναν βιαιότητες εις βάρος χριστιανικών πληθυσμών. Ο ανακριτής καταλήγει με τη φράση: «Η επιχείρηση κατέληξε στον έλεγχο του Σουδάν και στην απόσχιση του νοτίου τμήματος περιοχής ιδιαίτερα εύφορης και πλούσιας σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων από τα δυτικά συμφέροντα» (σελ. 19, αριθμός πρωτοκόλλου 359, 30-6-2015). Αν αναρωτιέστε λοιπόν γιατί κάθε τόσο η θάλασσα παρασύρει στη στεριά της Κρήτης Σουδανούς μετανάστες, όταν δεν φθάνουν στη Μεγάλη Βρετανία, υπάρχει εξήγηση. Έχουν ευθύνη γι’ αυτό και η Ευρώπη και η Ελλάδα του 2011 που συνέπραξαν στη διχοτόμηση. Και αν αναρωτιέστε γιατί η Ελλάδα έδωσε άδεια εξαγωγής στο λογισμικό των υποκλοπών το 2022 από το ΥΠΕΞ χωρίς να το γνωρίζει ο τότε υπουργός Εξωτερικών, πάλι υπάρχει απάντηση. Συνεχίζει να συμπράττει η Ελλάδα στη διχοτόμηση, αυτήν τη φορά ενισχύοντας καθεστώτα με λογισμικά παρακολουθήσεων. Για την Ουκρανία δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί δώσαμε άδεια εξαγωγής του λογισμικού. Τα ευκόλως εννοούμενα! Εδώ αδειάσαμε όλες τις αποθήκες από πυρομαχικά, αυτοί πήγαν να μας κάνουν «καλοκαιρινό» το Ιόνιο με το drone και εμείς τους κάναμε διάβημα ύστερα από… δέκα μέρες! Πάλι καλά που δεν τους ζητήσαμε συγγνώμη. Κάνω αυτή τη μακρά ανάλυση σήμερα για ακόμα έναν λόγο: Γιατί οι χώρες στις οποίες εξήχθη το λογισμικό ανήκαν στις σφαίρες επιρροής συμμάχων χωρών. Αφεαυτής η εξαγωγή του στις τρεις αυτές χώρες δείχνει ότι υπήρχε ευθεία εμπλοκή του κρατικού τομέα στο πλαίσιο της ακολουθούμενης ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Κατά συνέπεια για την υπόθεση αυτή η εθνική δωσιδικία είναι αδιαμφισβήτητη. Ας μην υπάρχει αμφιβολία.

«Η αυτοκτονία της Ευρώπης» – Το αμφιλεγόμενο Σύμφωνο Μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης τέθηκε σε ισχύ – Θα μας πληρώνουν για να γεμίζουμε λαθρομετανάστες… Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί που τάσσονται κατά της παράνομης μετανάστευσης ήδη αντιδρούν σε αυτό το Σύμφωνο Μετανάστευσης που αποκαλούν νόμο που θα φέρει την καταστροφή στην Ευρώπη. Η Λεπέν ειδικά, ζητά «συνταγματικό δημοψήφισμα για τη μετανάστευση»… Ο Φον Καλλέργκι αν ζούσε, θα έτριβε με βαθιά ικανοποίηση τα χέρια του, βλέποντας το σχέδιο του περί δημιουργίας μιας νέας φυλής στην Ευρώπη, αυτή του μελαμψού ανθρώπου που θα αντικαθιστούσε τη λευκή φυλή, να παίρνει σάρκα και οστά! Τα νεοταξικά κτήνη, και εννοώ τους "ευρωπαίους ηγέτες" που υπηρετούν την Παγκοσμιοποίηση, πανηγυρίζουν που δεν θα μείνει μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς μετανάστες. Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προσπάθησε να παρουσιάσει το σύμφωνο για τη μετανάστευση ως θετικό για τον έλεγχο της μετανάστευσης, ενώ ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του στηρίζουν το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου! Και μόνο η πρόβλεψη χρηματοδοτικής στήριξης ως μηχανισμός αλληλεγγύης για χώρες πρώτης γραμμής όπως η χώρα μας, αντιλαμβανόμαστε τι θα σημαίνει στην πράξη. Οι χώρες της Ευρώπης που θα αρνούνται να παραλαμβάνουν μετανάστες, θα πληρώνουν την Ελλάδα και άλλες χώρες πρώτης γραμμής για να κρατούν του μετανάστες. Κοινώς θα γεμίζουμε με λαθρομετανάστες έναντι αμοιβής… Πιο αναλυτικά, από τις 12 Ιουνίου 2026, τίθεται σε πλήρη εφαρμογή το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Pact on Migration and Asylum). Βεβαίως το Σύμφωνο Μετανάστευσης τίθεται σε ισχύ σε μια χρονική συγκυρία που οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι σε αναβρασμό για τα συνεχή περιστατικά βίας από μετανάστες, όπως τα πρόσφατα γεγονότα στο Μπέλφαστ, αλλά και στην Ελλάδα. Σε απάντηση στο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ που τίθεται σε ισχύ σήμερα, ο Μερτς πανηγυρίζει, η Λεπέν ζητά δημοψήφισμα για τη μετανάστευση και ο επίτροπος μετανάστευσης της ΕΕ Μάγκνους Μπρούνερ, απειλεί χώρες όπως η Ουγγαρία με «ξύλο» εάν δεν συμμορφωθούν. Το 2020, η Γαλλίδα πολιτικός Μαρίν Λεπέν περιέγραψε το Σύμφωνο για τους Μετανάστες, το οποίο βρισκόταν τότε στα στάδια σχεδιασμού, ως την «αυτοκτονία της Ευρώπης». Είχε πει ότι θα έφερνε 60 με 70 εκατομμύρια νέους μετανάστες στην Ευρώπη. Η Ευρώπη πρόκειται να ανακαλύψει πόσο προφητικοί ήταν οι επικριτές της. Στις 12 Ιουνίου, το έντονα αμφισβητούμενο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ τέθηκε επίσημα σε ισχύ, πυροδοτώντας αμέσως έντονο πολιτικό διχασμό σε ολόκληρη την ήπειρο. Οι Βρυξέλλες ήδη σηματοδοτούν μια σκληρή προσέγγιση απέναντι σε όσους αντιστέκονται. Ο Επίτροπος Μετανάστευσης της ΕΕ Μάγκνους Μπρούνερ, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι η Ένωση προετοιμάζει «καταστολή» για τα κράτη μέλη που αρνούνται να συμμορφωθούν με τις νέες οδηγίες μετεγκατάστασης. Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκονται οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις μεταναστών του συμφώνου, τις οποίες οι Βρυξέλλες χαρακτηρίζουν ως «κατανομή βαρών». Στην πράξη, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτό το σύστημα κατανομής παρέχει σε κράτη όπως η Γερμανία και η Γαλλία έναν βολικό μηχανισμό για να μεταφέρουν τους αιτούντες άσυλο σε κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης – όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία – τα οποία κράτη ιστορικά, διατηρούσαν αυστηρές αντι-προσφυγικές θέσεις. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί που τάσσονται κατά της μετανάστευσης ήδη αντιδρούν σε αυτό που αποκαλούν νόμο που θα φέρει την καταστροφή στην Ευρώπη. Η Λεπέν, ζητά «συνταγματικό δημοψήφισμα για τη μετανάστευση». «Αύριο, το Σύμφωνο Μετανάστευσης θα τεθεί σε ισχύ. Θα απαιτήσει από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καλωσορίσουν τους μετανάστες, υπό την ποινή των προστίμων. Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα προτείνουμε στους Γάλλους ένα συνταγματικό δημοψήφισμα για τη μετανάστευση, το μόνο μέσο για να ανακτήσουμε τον έλεγχο της μεταναστευτικής μας πολιτικής» έγραψε στο X. Οι οικονομικές κυρώσεις για την ανυπακοή είναι αυστηρές. Οι μη συμμορφούμενες κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν πρόστιμα ύψους έως και 21.000 ευρώ ανά μετανάστη, τα οποία ενδεχομένως θα κοστίσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις χώρες που διαφωνούν. Επιπλέον, το σύμφωνο επιτρέπει την ανοδική προσαρμογή αυτών των οικονομικών κυρώσεων τα επόμενα χρόνια, κάτι που θα μπορούσε γρήγορα να κλιμακώσει το κόστος της μη συμμόρφωσης σε δισεκατομμύρια ευρώ. Εν τω μεταξύ, άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί του κατεστημένου γιορτάζουν. Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προσπάθησε να παρουσιάσει το σύμφωνο για τη μετανάστευση ως θετικό για τον έλεγχο της μετανάστευσης. «Η ανάκαμψη της μετανάστευσης έχει ξεκινήσει – σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Από σήμερα, ισχύει το Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου: καλύτερος έλεγχος και τάξη, ταχύτερες διαδικασίες και δίκαιη κατανομή ευθυνών. Η μεταρρύθμιση πρέπει να εφαρμοστεί αποτελεσματικά. Έτσι θα ωφεληθεί η χώρα μας» έγραψε ο Μερτς στο Χ. Φυσικά, η ΕΕ προσπαθεί επίσης να προωθήσει τη συμφωνία και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο τελικός στόχος του Συμφώνου Μετανάστευσης της ΕΕ Γλωσσολογικά, η έμφαση της ΕΕ στην κατανομή του «βάρους» της μετανάστευσης αντιπροσωπεύει μια έντονη ρητορική απόκλιση από την κορύφωση της προσφυγικής κρίσης του 2016. Πριν από μια δεκαετία, οι νεοφερμένοι υποστηρίζονταν ευρέως από τις Βρυξέλλες ως το μελλοντικό εργατικό δυναμικό της Ευρώπης – οι γιατροί, οι δικηγόροι και οι μηχανικοί που προορίζονταν να σώσουν τα γερασμένα συνταξιοδοτικά συστήματα της ηπείρου. Σήμερα, αυτή η ιδεαλιστική γλώσσα έχει αντικατασταθεί από το ωφελιμιστικό λεξιλόγιο της διαχείρισης ενός «βάρους». Στρατηγικά, το σύμφωνο λειτουργεί ως βαλβίδα πολιτικής πίεσης. Μειώνοντας την άμεση συγκέντρωση μεταναστών στη Δυτική Ευρώπη, οι Βρυξέλλες ελπίζουν να αμβλύνουν την ταχεία εκλογική άνοδο των λαϊκιστικών δεξιών κομμάτων. Ταυτόχρονα, το πλαίσιο επιδιώκει να εισαγάγει δημογραφική ποικιλομορφία στα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης, τα οποία η ηγεσία της ΕΕ έχει επικρίνει εδώ και καιρό ως υπερβολικά ομοιογενή και πολιτικά συντηρητική. Μακροπρόθεσμα, η πολιτογράφηση και η οικογενειακή επανένωση αυτών των μεταναστών θα μπορούσαν να αλλάξουν ριζικά την εκλογική δυναμική σε αυτές τις παραδοσιακά συντηρητικές περιοχές υπέρ των αριστερών και φιλομεταναστευτικών κομμάτων. Αυτό είναι το διακύβευμα ουσιαστικά. Να εξασφαλίσουν εισαγόμενους ψηφοφόρους που θα στηρίζουν τους Νεοταξίτες εσαεί! Ωστόσο, οι πληθυσμοί της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης παραμένουν συντριπτικά αντίθετοι στην αναγκαστική μετεγκατάσταση. Δεκαετίες δημοσκοπήσεων δείχνουν μια βαθιά κοινωνική προτίμηση για τη διατήρηση των τρεχουσών δημογραφικών δομών, θέτοντας τις βάσεις για παρατεταμένο συνταγματικό και πολιτικό αδιέξοδο μεταξύ των εθνικών πρωτευουσών και των Βρυξελλών. Η Ουγγαρία υπό νέα ηγεσία Η πολιτική σκακιέρα της ΕΕ έχει επίσης μετατοπιστεί σημαντικά με την πρόσφατη αλλαγή της εξουσίας στην Ουγγαρία. Ο πρώην πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος ήταν ο πιο σφοδρός αντίπαλος των ποσοστώσεων μετανάστευσης των Βρυξελλών, αντικαταστάθηκε από τον Πέτερ Μαγιάρ. Ένα δημοσίευμα στο ενημερωτικό δελτίο του Euractiv αμφισβητεί «το κατά πόσον ορισμένες εθνικές κυβερνήσεις είναι έτοιμες» για το Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ, το οποίο «έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον οι Βρυξέλλες θα χρειαστεί να καταστείλουν τις μη συμμορφούμενες πρωτεύουσες». Σε συνέντευξή του ο Επίτροπος Μετανάστευσης Magnus Brunner δήλωσε ότι είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν «μαστίγια» για να κάνουν χώρες όπως η Ουγγαρία να συμμορφωθούν. «Υπάρχουν μαστίγια και καρότα στο σύμφωνο. Έτσι, παίρνεις χρηματοδότηση, παίρνεις χρήματα, μόνο αν εφαρμόσεις το σύμφωνο», είπε. Στην πραγματικότητα, το Euractiv είναι αρκετά ανοιχτό στο ενδεχόμενο η Ουγγαρία να είναι περισσότερο από πρόθυμη να ξεπουλήσει το κοινό στο ζήτημα των ποσοστώσεων μετανάστευσης. «Ο Péter Magyar, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, κάποτε σθεναρά αντίθετος στο σύμφωνο μετανάστευσης της ΕΕ, κρατά τώρα ανοιχτές τις επιλογές του. Πιεσμένος από το αντιπολιτευόμενο Fidesz να αποκλείσει την εφαρμογή, απέφυγε το ερώτημα, λέγοντας μόνο ότι «δεν θα υπάρχουν παράνομοι μετανάστες στην Ουγγαρία» υπό μια κυβέρνηση Tisza»έγραψε το Euractiv. Αυτή η προσεκτικά διατυπωμένη διάκριση αφήνει την πόρτα ορθάνοιχτη για την άφιξη μεταναστών που υποβάλλονται σε επεξεργασία «νόμιμα» σύμφωνα με τις παραμέτρους του νέου πλαισίου της ΕΕ. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Επίτροπος Μπρούνερ επαίνεσε την αλλαγή στάσης της νέας ουγγρικής κυβέρνησης, αποκαλώντας την κυβέρνηση «πολύ εποικοδομητική» προσθέτοντας: «Η δουλειά μας είναι να εξηγήσουμε τα πλεονεκτήματα για την Ουγγαρία και να τα καταστήσουμε ορατά σε πολιτικό επίπεδο». Σίγουρα, ο Μπρούνερ είναι αρκετά έξυπνος ώστε να μην παρουσιάσει το νέο σύμφωνο για τη μετανάστευση ως «αυτοκτονία της Ευρώπης», ενώ προσπαθεί να απειλήσει τη νέα ουγγρική κυβέρνηση. Πρέπει να του αναγνωριστεί. Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του στηρίζουν το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου Η Νέα Δημοκρατία και το Κτήνος που κυβερνά ακόμη τον τόπο μας, το βλέπουν θετικά ως μια ισορροπημένη ευρωπαϊκή λύση που συνδυάζει: Ισχυρότερους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα Ταχύτερες διαδικασίες ασύλου και επιστροφών Μόνιμο μηχανισμό αλληλεγγύης (μετεγκαταστάσεις ή χρηματοδοτική στήριξη) για χώρες πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα Ωστόσο και μόνο η πρόβλεψη χρηματοδοτικής στήριξης ως μηχανισμός αλληλεγγύης για χώρες πρώτης γραμμής όπως η χώρα μας, αντιλαμβανόμαστε τι θα σημαίνει στην πράξη. Οι χώρες της Ευρώπης που θα αρνούνται να παραλαμβάνουν μετανάστες, θα πληρώνουν την Ελλάδα και άλλες χώρες πρώτης γραμμής για να κρατούν αυτές αντί για εκείνους τους μετανάστες. Κοινώς θα γεμίζουμε με λαθρομετανάστες έναντι αμοιβής. Η κυβέρνηση της ΝΔ από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησης της, είδε το μεταναστευτικο ως μία μπίζνα. Μοίραζε αφειδώς το δικαίωμα ασύλου σε όσους εισέρχονταν παράνομα στην χώρα. Με αυτό τον τρόπο έπαιρνε τα κονδύλια από τις Βρυξέλλες τα οποία τα διαχειρίζεται το Υπουργείο Μετανάστευσης μαζί με τις ΜΚΟ που ελέγχει η οικογένεια Μητσοτάκη, χωρίς κανέναν έλεγχο. Από την άλλη, γέμιζε την Ευρώπη με φτηνά εργατικά χέρια. Τώρα που στην Δυτική Ευρώπη όμως, τα γεγονότα όπως αυτό στο Μπελφαστ είναι η καθημερινότητα και η “ακροδεξιά” είναι σε άνοδο, οι χώρες της ΕΕ θα μπορούν να επιστρέφουν στην χώρα εισόδου τους, όσους μετανάστες θεωρούν ανεπιθύμητους. Με το αζημίωτο φυσικά καθώς προβλέπονται όπως αναφέραμε νέα κονδύλια για τις χώρες εισόδου που θα κρατούν τους μετανάστες στο έδαφος τους. Η Ελλάδα λοιπόν, γίνεται η αποθήκη μεταναστών της Ευρώπης. Το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης που έχει ήδη τεθεί σε ισχύ θα είναι η ταφόπλακα της Ελλάδας και παρά ταύτα οι κυβερνώντες το ψήφισαν. Το επέβαλαν οι χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης που έβλεπαν να αναγνωρίζουμε λαθρομετανάστες ως πρόσφυγες και να τους στέλνουμε σε αυτούς. Άρα τώρα θα είμαστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και θα μας στέλνουν χρήματα ή τεχνογνωσία ως αλληλεγγύη. Κοινώς η Ελλάδα θα μετατραπεί σε ένα τεράστιο hot spot στο οποίο πιθανότατα επ’ ευκαιρία θα εφαρμοστεί και ένα προηγμένο είδος τεχνολογικής επιτήρησης. Ας μην ξεχνάμε και τις προειδοποιήσεις που είχε απευθύνει πριν λίγους μήνες η Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ Ζαχαρούλα Τσιριγώτη. Βεβαίως, το Σύμφωνο Μετανάστευσης τίθεται σε ισχύ σε μια χρονική συγκυρία που οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι σε αναβρασμό για τα συνεχή περιστατικά βίας από μετανάστες, όπως τα πρόσφατα γεγονότα στο Μπέλφαστ, αλλά και στην Ελλάδα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται... Πηγή: rmx.news Απόδοση & Σχολιασμός: Ελλήνων Αφύπνιση

Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την αύξηση του ΑΕΠ, τα υψηλά φορολογικά έσοδα και τη δήθεν ισχυρή πορεία της οικονομίας αλλά οι πολίτες βιώνουν άλλα καθημερινά! Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την αύξηση του ΑΕΠ, τα υψηλά φορολογικά έσοδα και τη δήθεν ισχυρή πορεία της οικονομίας. Από την άλλη, οι πολίτες βιώνουν καθημερινά τη συρρίκνωση του εισοδήματός τους, την αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών και την αγωνία για το αν θα φτάσουν μέχρι το τέλος του μήνα. Η πραγματικότητα είναι απλή: οι πολίτες δεν είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι της κυβέρνησης για να πιστέψουν ότι η οικονομία ευημερεί όταν οι ίδιοι φτωχοποιούνται. Η ακρίβεια δεν αποτελεί φυσικό φαινόμενο ούτε αναπόφευκτη εξέλιξη. Είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών που επιτρέπουν σε ολιγοπώλια και καρτέλ να λειτουργούν ανεξέλεγκτα, μεταφέροντας το κόστος στις πλάτες των νοικοκυριών. Η ενέργεια αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η Ελλάδα εξακολουθεί να διαθέτει από τις ακριβότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, με ένα σύστημα τιμολόγησης που επιβραβεύει την κερδοσκοπία και τιμωρεί τον καταναλωτή. Το αποτέλεσμα είναι να πληρώνουν οι πολίτες υπέρογκους λογαριασμούς και οι επιχειρήσεις να μετακυλίουν το αυξημένο κόστος σε κάθε προϊόν και υπηρεσία. Η ακρίβεια στο ρεύμα δεν σταματά στον λογαριασμό της ΔΕΗ. Διαχέεται σε ολόκληρη την οικονομία. Αυξάνει το κόστος παραγωγής, μεταφοράς και διάθεσης των αγαθών. Έτσι ακριβαίνει το ψωμί, το γάλα, τα ενοίκια, οι μεταφορές και κάθε βασική ανάγκη. Ο πολίτης πληρώνει περισσότερα παντού, ενώ το εισόδημά του παραμένει στάσιμο ή αυξάνεται ελάχιστα. Πρόκειται για μια διαρκή μεταφορά πλούτου από την κοινωνία προς συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα. Και ενώ η κοινωνία στενάζει, η κυβέρνηση επιδεικνύει ως επιτυχία την αύξηση του ΑΕΠ. Όμως ποια ανάπτυξη είναι αυτή; Αν ένα προϊόν που κόστιζε δέκα ευρώ κοστίζει πλέον δεκαπέντε, το ΑΕΠ εμφανίζεται μεγαλύτερο, αλλά ο πολίτης δεν έχει γίνει πλουσιότερος. Αντιθέτως, έχει χάσει αγοραστική δύναμη. Η ανάπτυξη που βασίζεται στην αύξηση των τιμών δεν είναι ανάπτυξη. Είναι λογιστική απάτη απέναντι στην κοινωνία και πολιτική εξαπάτηση απέναντι στους πολίτες. Την ίδια στιγμή, το κράτος εισπράττει ολοένα και περισσότερα μέσω του ΦΠΑ. Όσο αυξάνονται οι τιμές, αυξάνονται αυτόματα και τα φορολογικά έσοδα. Το δημόσιο ταμείο γεμίζει όχι επειδή παράγεται περισσότερος πλούτος, αλλά επειδή οι πολίτες πληρώνουν ακριβότερα τα ίδια ακριβώς προϊόντα. Η κυβέρνηση εμφανίζει δημοσιονομική επιτυχία, ενώ η κοινωνία χρηματοδοτεί αυτή την επιτυχία μέσα από τη δική της φτωχοποίηση. Η μεσαία τάξη, η οποία αποτέλεσε για δεκαετίες τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, βρίσκεται πλέον υπό διαρκή πίεση. Οι μικρές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις εξαφανίζονται μέσα σε λίγες εβδομάδες από το κύμα ανατιμήσεων. Οι νέοι αδυνατούν να δημιουργήσουν οικογένεια, οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να αποταμιεύσουν και οι συνταξιούχοι βλέπουν τις αποδοχές τους να χάνουν καθημερινά την αξία τους. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί αυτή η κατάσταση ως κανονικότητα. Να πειστούν οι πολίτες ότι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι επειδή κάποιοι δείκτες βελτιώνονται στα χαρτιά. Όμως οι αριθμοί δεν ψωνίζουν από το σούπερ μάρκετ, δεν πληρώνουν ενοίκιο και δεν ανοίγουν τον λογαριασμό του ρεύματος. Οι άνθρωποι το κάνουν. Και οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει στην καθημερινότητά τους. Οι πολίτες δεν είναι αφελείς. Δεν είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι ενός συστήματος που υπηρετεί τα καρτέλ, ανέχεται την αισχροκέρδεια και αφανίζει το εισόδημά τους. Βλέπουν ποιοι κερδίζουν και ποιοι πληρώνουν τον λογαριασμό. Γνωρίζουν ότι η πραγματική ανάπτυξη δεν χτίζεται πάνω στην ακρίβεια, αλλά στην παραγωγή, στις επενδύσεις, στην καινοτομία και στη δίκαιη κατανομή του πλούτου. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από επικοινωνιακά τεχνάσματα και ωραιοποιημένες στατιστικές. Έχει ανάγκη από πολιτικές που υπηρετούν την κοινωνία και όχι τους λίγους. Γιατί όταν η καθημερινότητα διαψεύδει τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, η αλήθεια γίνεται αμείλικτη: Η χώρα δεν προοδεύει όταν οι πολίτες της φτωχοποιούνται... Antinews

Οι πέντε αρχές της ΕΕ που η ίδια παραβίασε στην ελληνική κρίση του 2010-2012! Η ελληνική χρεοκοπία του 2010 που παρουσιάστηκε επισήμως ως το μοιραίο αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης δημοσιονομικής ασυδοσίας!... Η ερμηνεία αυτή, αν και μερικώς αληθής, παραμένει βαθύτατα ελλιπής. Υπάρχει μια εναλλακτική ανάγνωση των γεγονότων – μια προσέγγιση ερμηνευτική, που δεν φιλοδοξεί να αποδειχθεί με δικαστική ακρίβεια, αλλά εμφανίζεται εξαιρετικά συνεκτική με βάση τα ίχνη που άφησαν πίσω τους τα ίδια τα γεγονότα. Η ανάγνωση αυτή θέλει τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης να υπηρέτησε συγκεκριμένα γεωπολιτικά συμφέροντα σε βάρος του ελληνικού λαού, με την ανοχή – αν όχι τη συνενοχή – των εγχώριων πολιτικών και θεσμικών ελίτ. Η Γερμανία, ως ένας οικονομικός κολοσσός με ετήσια φορολογικά έσοδα που ξεπερνούσαν τότε τα 500 δισ. ευρώ και ΑΕΠ 3,4 τρισ. δολαρίων το 2010, δεν αντιμετώπιζε κανέναν υπαρξιακό κίνδυνο από το ελληνικό χρέος. Η εμμονή της στη σκληρότητα των μέτρων – παρά τις αυξανόμενες ενδείξεις ότι η τυφλή λιτότητα επιδείνωνε το πρόβλημα αντί να το λύνει – εγείρει εύλογα ερωτήματα για τους πραγματικούς της στόχους. Η Ελλάδα, λόγω της μοναδικής γεωγραφικής της θέσης – με τα κομβικά λιμάνια του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης και της Αλεξανδρούπολης, τη στρατηγική βάση της Σούδας και τα υποθαλάσσια κοιτάσματά της – αποτελούσε τον φυσικό αντίποδα στη γερμανική ηπειρωτική ηγεμονία. Ήταν, με άλλα λόγια, ένας δυνητικός κόμβος αμερικανικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια οικονομικά ισχυρή Ελλάδα, ικανή να αναπτύξει αυτόνομα τους ενεργειακούς της πόρους, θα αποτελούσε μόνιμη στρατηγική πρόκληση για τον τότε αναπτυσσόμενο γερμανο-ρωσικό ενεργειακό άξονα. Αν αυτή η ερμηνεία ευσταθεί, τότε ο πρωταρχικός στόχος των Μνημονίων δεν ήταν η δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας, αλλά η γεωπολιτική της εξουδετέρωση (την οποία θα εξετάσουμε πιο διεξοδικά σε επόμενο σημείωμα). Το πιο σκοτεινό δεδομένο αυτής της περιόδου, ωστόσο, δεν κρύβεται στα δημοσιονομικά στατιστικά, αλλά στις ανθρώπινες ζωές. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BMJ Open, ο δείκτης αυτοκτονιών στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 35% μεταξύ 2010 και 2012, ανεβαίνοντας από τις 3,37 στις 4,56 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους. Σε απόλυτους αριθμούς, η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε άνοδο των θανάτων από αυτοκτονία από 377 το 2010 σε 533 το 2013, για να φτάσουν τους 567 το 2018 – οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά την έναρξη της υποτιθέμενης «διάσωσης». Αυτοί οι νεκροί δεν αποτελούν μια στατιστική παρένθεση. Αιωρούνται πάνω από κάθε επιχείρημα που ακολουθεί. Η θεσμική υποκρισία της ΕΕ στην ελληνική κρίση Η αδράνεια των ευρωπαϊκών θεσμών απέναντι στις λογιστικές ανωμαλίες που προηγήθηκαν της χρεοκοπίας δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε απλή αμέλεια. Η Eurostat δεσμευόταν από ένα σαφές κανονιστικό πλαίσιο (Κανονισμοί 322/97 και 223/2009), το οποίο προέβλεπε τακτικές και υποχρεωτικές τεχνικές επιτροπές με τις εθνικές στατιστικές αρχές. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί γνώριζαν – ή όφειλαν να γνωρίζουν – την πραγματική οικονομική κατάσταση κάθε κράτους-μέλους. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το περίφημο swap της Goldman Sachs το 2001 (πρόγραμμα “Αίολος”). Η Eurostat δεν το κατέγραψε τότε ως χρέος, διότι το λογιστικό πρότυπο ESA 95 εξαιρούσε σκόπιμα τα παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα. Η εξαίρεση αυτή δεν ήταν μια αθώα τεχνική παράλειψη. Παρόμοιες πρακτικές “ωραιοποίησης” των ελλειμμάτων χρησιμοποιούσαν εκείνη την περίοδο η Ιταλία, το Βέλγιο, η Φινλανδία, ακόμα και η ίδια η Γερμανία, προκειμένου να πληρούν τεχνητά τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Αν η Eurostat αποκάλυπτε τότε το ελληνικό swap, θα αναγκαζόταν να ανοίξει τα κατάστιχα όλων των υπόλοιπων χωρών, τινάζοντας στον αέρα την αξιοπιστία του νεοσύστατου ευρώ. Όταν όμως ξέσπασε η παγκόσμια κρίση του 2008, οι ίδιοι θεσμοί επιστράτευσαν τις δικές τους συνειδητές παραλείψεις ως κατηγορητήριο. Καταλάβατε τώρα τι συνέβη; Μετέτρεψαν μια νόμιμη – βάσει των τότε ισχυόντων κανόνων – λογιστική διαχείριση στο αφήγημα της «ελληνικής απάτης». Αυτή η επιλεκτική εφαρμογή των κανόνων αποτελεί από μόνη της ένα δομικό πρόβλημα δημοκρατικής νομιμότητας. Η αποδόμηση του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού Κορυφαίοι νομικοί και ακαδημαϊκοί έχουν καταγράψει ότι κατά τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης παραβιάστηκε κατάφωρα ο σκληρός πυρήνας των πέντε θεμελιωδών αρχών που συγκροτούν το δημοκρατικό και νομικό θεμέλιο της ΕΕ. Πρόκειται για μια καραμπινάτη συστηματική θεσμική εκτροπή: Η Αρχή της Αναλογικότητας ισοπεδώθηκε από μέτρα δομικά ακατάλληλα, όπως η βίαιη εσωτερική υποτίμηση που οδήγησε σε απώλεια άνω του 25% του ΑΕΠ και σε εκτόξευση του χρέους, με το ίδιο το ΔΝΤ να ομολογεί αργότερα τη μοιραία υποτίμηση των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών. Η Αρχή Προστασίας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων καταλύθηκε με την κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, τη δραματική μείωση του κατώτατου μισθού και τις αντισυνταγματικές περικοπές συντάξεων, την ώρα που η ανεργία μετέτρεπε το δικαίωμα στη ζωή σε τραγική στατιστική (κάθε μονάδα αύξησής της αντιστοιχούσε σε 20 επιπλέον αυτοκτονίες, πλήττοντας κυρίως τις παραγωγικές ηλικίες). Παράλληλα, η Αρχή της Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης και Ασφάλειας Δικαίου θυσιάστηκε στο βωμό του PSI το 2012, όταν μικροομολογιούχοι και ασφαλιστικά ταμεία είδαν τις αποταμιεύσεις τους να εκμηδενίζονται αναδρομικά και χωρίς αποζημίωση. Η Αρχή της Αλληλεγγύης (Άρθρο 3 ΣΕΕ) αντικαταστάθηκε από το τιμωρητικό αφήγημα του «ηθικού κινδύνου», λειτουργώντας ως προπέτασμα καπνού για τη μεταφορά του τραπεζικού ρίσκου: Τα δάνεια “διάσωσης” κατευθύνθηκαν στην αποπληρωμή ξένων ομολόγων στο 100% της αξίας τους, επιτρέποντας στις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες να απεγκλωβιστούν αλώβητες, μεταφέροντας το 80% του χρέους στις πλάτες των επίσημων θεσμών και των Ελλήνων φορολογουμένων. Τέλος, η Αρχή της Θεσμικής Ισορροπίας και Δημοκρατικής Νομιμοποίησης εξοβελίστηκε με τη μετατόπιση των αποφάσεων στο Eurogroup – ένα άτυπο όργανο χωρίς νομική προσωπικότητα και δημοκρατική λογοδοσία – και στην Τρόικα, παρακάμπτοντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετατρέποντας τους κοινοτικούς θεσμούς σε απλούς εντολοδόχους της γερμανικής οικονομικής ατζέντας. Η κρίση και η «αναπόφευκτη τραπεζική κατάρρευση» Η επίσημη αφήγηση ότι η Ελλάδα έπρεπε να υποβληθεί σε αυτή τη θυσία για να μην καταρρεύσει το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα καταρρίπτεται από τα ίδια τα νούμερα. Η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στο ελληνικό χρέος (45-50 δισ. δολάρια) αντιπροσώπευε μόλις το 1,3% με 1,5% του γερμανικού ΑΕΠ. Η σύγκριση με το τι είχε πράξει το ίδιο το Βερολίνο μόλις δύο χρόνια νωρίτερα είναι αποκαλυπτική: Το 2008, η Γερμανία δημιούργησε το SoFFin, ένα ταμείο σταθεροποίησης των αγορών ύψους 480 δισ. ευρώ, διαθέτοντας πάνω από 100 δισ. ευρώ μόνο για τη διάσωση της Hypo Real Estate – μιας τράπεζας που είχε καταρρεύσει από τοξικά αμερικανικά ομόλογα. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Αν η Γερμανία μπορούσε να κινητοποιήσει 100 δισ. για μία και μόνο τράπεζα το 2008, γιατί μια ζημιά 45-50 δισ. μοιρασμένη σε πολλά πιστωτικά ιδρύματα το 2010 βαφτίστηκε «συστημική απειλή» που απαιτούσε την κατεδάφιση του ελληνικού κοινωνικού κράτους; Η απάντηση είναι ότι το πρόβλημα δεν ήταν οικονομικό, αλλά γεωπολιτικό. Η εγχώρια εξαίρεση: Δικαστές και Τράπεζα της Ελλάδος Η αρχή Salus populi suprema lex esto (“Η σωτηρία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος”), την οποία επικαλέστηκαν τα ανώτατα δικαστήρια για να νομιμοποιήσουν τα μέτρα λιτότητας, εφαρμόστηκε με βαθύτατα επιλεκτικό τρόπο. Με την απόφαση 88/2013 του Ειδικού Δικαστηρίου, οι ανώτατοι δικαστές έκριναν τις δικές τους μισθολογικές περικοπές αντισυνταγματικές, επικαλούμενοι την «ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας» (αν και ο διορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης απ' ευθείας από το Υπουργικό Συμβούλιο, παραδόξως δεν θεωρήθηκε ότι θίγει αυτή την ανεξαρτησία). Την ίδια στιγμή, το Συμβούλιο της Επικρατείας (κατ' εντολή της κυβερνησης Σαμαρά-Βενιζέλου) χαρακτήριζε τις αντίστοιχες περικοπές για δασκάλους, γιατρούς και συνταξιούχους ως «συνταγματικά θεμιτές» λόγω του ...«δημοσίου συμφέροντος»! Παράλληλα, οι μισθοί των υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος παρέμειναν ανέπαφοι μέσω εσωτερικών συλλογικών συμβάσεων, με το πρόσχημα της «ευρωπαϊκής υποχρέωσης λειτουργικής ανεξαρτησίας» των κεντρικών τραπεζών. Το νομικό πλαίσιο αποδείχθηκε εξαιρετικά ...ελαστικό: Αρκετά σκληρό για να δικαιολογήσει τη φτωχοποίηση του λαού, αλλά αρκετά μαλακό για να εξασφαλίσει την ασυλία των προνομιούχων θεσμικών κλάδων… Mετά από όλα αυτά, αφού μας εκτέλεσαν εν ψυχρώ χωρίς καμμιά ντροπή και τύψη και μας επέβαλαν ένα χρέος που μας κατέστρεφε σαν έθνος για να γλιτώσουν αυτοί από την απάτη που οι ίδιοι είχαν στήσει και που στην απάτη αυτή συναίνεσε και ο διεφθαρμένος Σημίτης, γιατί επιμένουμε να λέμε πως...ανήκουμε σε αυτή την νεο-σταυροφορική σφηκοφωλιά των εγκληματιών και των διεφθαρμένων; Σπύρος Λάντσας-slpress

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι: "Άλλα συμφωνήσαμε, μη δίνετε σημασία στο χαρτί!"! Oι στρατηγοί φωνάζουν πως είναι κακό για τις ΗΠΑ το deal με το Ιράν! Χάος και με... το ταμείο των 300 δισ! Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η διαπραγματευτική ομάδα του Προέδρου Tράμπ διαμόρφωσε μια διατύπωση στο μνημόνιο που επιτρέπει στο Ιράν να πει όσα χρειάζεται για την εσωτερική του πολιτική σκηνή! Η συμφωνία που ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζει ως τη μεγαλύτερη διπλωματική του νίκη μετά τον πόλεμο με το Ιράν, κινδυνεύει να μετατραπεί σε πολιτικό εφιάλτη πριν καν δοθεί στη δημοσιότητα. Πίσω από τους πανηγυρισμούς του Λευκού Οίκου, η μυστικότητα γύρω από το μνημόνιο κατανόησης, οι αποκαλύψεις για πιθανό ταμείο 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων υπέρ της Τεχεράνης και οι έντονες αντιδράσεις ακόμη και από στενούς συμμάχους του Προέδρου μετατρέπουν το πολυδιαφημισμένο «τέλος του πολέμου» σε νέο πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης. Καθώς οι λεπτομέρειες της συμφωνίας παραμένουν κρυφές, τα ερωτήματα πληθαίνουν: πρόκειται για ιστορική διπλωματική επιτυχία ή για μια επικίνδυνη υποχώρηση απέναντι στο ιρανικό καθεστώς; Σε μια προσπάθεια πάντως να κατευνάσουν τις αντιδράσεις, Αμερικανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι επί της ουσίας λένε… "Μην δίνετε σημασία στο έγγραφο που θα παρουσιαστεί με το Ιράν, έχουμε συμφωνήσει άλλα στο παρασκήνιο…" Παραδοχή που αποδεικνύει τη σύγχυση, την αμηχανία αλλά και το φιάσκο του Ντόναλντ Τραμπ… και στο διπλωματικό, μετά το στρατιωτικό πεδίο. Κακή συμφωνία Το κείμενο του μνημονίου κατανόησης του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με το Ιράν – όταν τελικά δημοσιοποιηθεί – ενδέχεται να μην διαλύσει τους φόβους των επικριτών του ότι πρόκειται για μια κακή συμφωνία. Αντιθέτως, υπάρχουν ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι θα τους επιβεβαιώσει. Η αποτυχία να δοθούν στη δημοσιότητα οι όροι του μνημονίου για τον τερματισμό του πολέμου – το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε την Κυριακή ως ιστορική τομή – δημιούργησε ένα κενό που γρήγορα γέμισε με σύγχυση, ανησυχία μεταξύ των Ρεπουμπλικανών «γερακιών» και αυξανόμενες επιθέσεις από τους Δημοκρατικούς. Διαρροές Παράλληλα, διαρροές σε μέσα ενημέρωσης της Μέσης Ανατολής σχετικά με τους φερόμενους όρους της συμφωνίας, οι οποίες υποδηλώνουν ότι το μνημόνιο δεν θα περιλαμβάνει σαφείς δεσμεύσεις, ορόσημα και συγκεκριμένη αλληλουχία ενεργειών, κατέστησαν τη θέση του Λευκού Οίκου ολοένα και πιο δύσκολη. Έντονη αντιπαράθεση προκλήθηκε γύρω από αναφορές για ένα ταμείο ανασυγκρότησης ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Ιράν, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από περιφερειακές δυνάμεις και θα τελεί υπό αμερικανικές εγγυήσεις. Αυτό ανάγκασε αξιωματούχους να επιμείνουν ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν αμερικανικά χρήματα και ότι οποιαδήποτε οικονομικά οφέλη θα εξαρτώνται από τη συμμόρφωση του Ιράν με τις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον. Ωστόσο, το ζήτημα άνοιξε τον δρόμο για κατηγορίες περί υποκρισίας, δεδομένων των συχνών και υπερβολικών ισχυρισμών του Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία που αποδεσμεύθηκαν μετά την πυρηνική συμφωνία του 2015 επί κυβέρνησης Ομπάμα. Τι λένε ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Τζ. Ντ. Βανς Ο Ντόναλντ Τραμπ υπερασπίστηκε τη συμφωνία του στη Σύνοδο της G7 στη Γαλλία και δήλωσε ότι θα ήταν πρόθυμος να τη διαβάσει δημόσια. Ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, που έχει αναλάβει να υπερασπιστεί τη συμφωνία στο εσωτερικό των ΗΠΑ, απέδωσε την καθυστέρηση σε διπλωματικές διαδικασίες στον μουσουλμανικό και αραβικό κόσμο. Τόνισε επίσης ότι οποιοδήποτε οικονομικό όφελος για το Ιράν θα εξαρτηθεί από την τήρηση της δέσμευσης που περιλαμβάνεται στο κείμενο να μην επιδιώξει ποτέ την απόκτηση πυρηνικού όπλου. Οι δηλώσεις του Τζ. Ντ. Βανς άφησαν να εννοηθεί ότι μια κυβέρνηση που βασίζεται στη λογική της «τέχνης της συμφωνίας» οραματίζεται μια ελκυστική μεγάλη συμφωνία για το Ιράν, η οποία θα μπορούσε να τερματίσει το καθεστώς διεθνούς απομόνωσής του. «Έχουμε ουσιαστικά μεταμορφώσει τη Μέση Ανατολή, είτε συμμορφωθούν είτε όχι. Αυτό είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν όλα τα σωστά πράγματα», δήλωσε ο Τζ. Ντ. Βανς στο Fox News. Αποτυχία Ωστόσο, η αίσθηση αβεβαιότητας που επικρατούσε δύο ολόκληρες ημέρες μετά τον ισχυρισμό του Ντόναλντ Τραμπ ότι πέτυχε μια τεράστια νίκη στα 80ά γενέθλιά του, δημιούργησε την εντύπωση ότι μια κυβέρνηση που απέτυχε να εξηγήσει πειστικά γιατί ξεκίνησε τον πόλεμο, κινδυνεύει να αποτύχει και στο πώς τον τερματίζει. Ανώτεροι αξιωματούχοι είχαν αρχικά αναφέρει ότι η συμφωνία υπεγράφη ψηφιακά την Κυριακή, αλλά θα υπογραφεί επίσημα σε τελετή στην Ελβετία την Παρασκευή 19 Ιουνίου, παρουσία του Τζ. Ντ. Βανς, οπότε και θα δημοσιοποιηθεί το πλήρες κείμενο. Ο διπλωματικός χώρος Δεν υπάρχει αμφιβολία, όπως αναφέρει το CNN, ότι η διπλωματία είναι μια σύνθετη τέχνη. Με το Ιράν είναι διαβόητα επίπονη… Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία του Ομπάμα με το Ιράν διήρκεσαν τουλάχιστον 18 μήνες. Όπως αναφέρεται, οι Αμερικανοί διαπραγματευτές εργάζονται για τη γρήγορη δημοσιοποίηση του κειμένου της συμφωνίας, την ώρα που υποβαθμίζουν τη σημασία της συγκεκριμένης διατύπωσης του εγγράφου. Εξαιρετικά αόριστο κείμενο Αμερικανοί αξιωματούχοι περιέγραψαν το κείμενο της συμφωνίας ως εξαιρετικά αόριστο, με κύριο σκοπό τη δημιουργία ενός ευνοϊκότερου περιβάλλοντος για τις ιδιαίτερα τεχνικές, διά ζώσης συνομιλίες που θα ακολουθήσουν. Πρόσθεσαν ότι το πλαίσιο της συμφωνίας αποσκοπεί επίσης στο να δώσει στο Ιράν τη δυνατότητα να την παρουσιάσει πολιτικά στο εσωτερικό του ακροατήριο. Παράλληλα, οι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι το κείμενο του μνημονίου κατανόησης – το οποίο, σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς, έχει έκταση μιάμισης σελίδας – δεν αποτυπώνει κρίσιμες δεσμεύσεις που το Ιράν έχει αναλάβει προς τις ΗΠΑ μέσω παρασκηνιακών διαύλων επικοινωνίας. Παρασκηνιακές δεσμεύσεις Όπως υποστήριξαν, αυτές οι δεσμεύσεις τους έδωσαν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ώστε να προχωρήσουν στην υπογραφή της συμφωνία «Ο κόσμος δεν θα πρέπει να δώσει υπερβολική σημασία στη διατύπωση του μνημονίου κατανόησης», δήλωσε ένας από τους αξιωματούχους, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία «πολιτικό έγγραφο». «Πιο σημαντικές από το ίδιο το έγγραφο είναι οι αμοιβαίες κατανοήσεις που έχουμε αναπτύξει. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ολοκληρωθεί, ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο περιβάλλον για να συζητήσουμε όλα αυτά τα ζητήματα. Ουσιαστικά λέει ότι θα άρουμε κυρώσεις, θα προχωρήσουμε σε συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα και θα αποδεσμεύσουμε κεφάλαια», ανέφερε ο ίδιος αξιωματούχος. «Όμως οι κυρώσεις θα αρθούν ανάλογα με την πρόοδο που θα σημειώνεται. Τα κεφάλαια θα αποδεσμευθούν όταν συμφωνήσουμε στους μηχανισμούς εφαρμογής». Το εσωτερικό του Ιράν Ο αξιωματούχος πρόσθεσε ότι η διαπραγματευτική ομάδα του Προέδρου «διαμόρφωσε διατύπωση που επιτρέπει στο Ιράν να πει όσα χρειάζεται για την εσωτερική του πολιτική σκηνή». Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση ενδέχεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις εντός των ΗΠΑ. Εδώ και μήνες, αξιωματούχοι εργάζονται για την επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν, επιδιώκοντας τον τερματισμό ενός ιδιαίτερα αντιδημοφιλούς πολέμου χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου, ο οποίος έχει εκτοξεύσει τις τιμές των καυσίμων. Ήδη, συντηρητικοί «γεράκια» ζητούν να δουν το πλαίσιο της συμφωνίας, υποψιαζόμενοι ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η κυβέρνησή του παραχώρησαν υπερβολικά ανταλλάγματα στο όνομα της λήξης του πολέμου. Τι έχουν συμφωνήσει για τα πυρηνικά… Σύμφωνα με άτομο που έχει δει το κείμενο και το περιέγραψε στο CNN, η συμφωνία δεν εξειδικεύει τις δεσμεύσεις του Ιράν σχετικά με τα αποθέματα ουρανίου υψηλού βαθμού εμπλουτισμού, παρότι ο Ντόναλντ Τραμπ και άλλοι αξιωματούχοι έχουν επιμείνει ότι οι ΗΠΑ θα επιβλέψουν την καταστροφή τους. Αντίθετα, το κείμενο αναφέρει γενικά ότι το Ιράν «επαναλαμβάνει πως δεν θα κατασκευάσει ποτέ πυρηνικά όπλα», μια δέσμευση που είχε αναλάβει και στο πλαίσιο της πυρηνικής συμφωνίας του 2015 με την κυβέρνηση Ομπάμα. Ωστόσο, Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι το Ιράν έχει διαμηνύσει μέσω παρασκηνιακών διαύλων πως είναι διατεθειμένο να προσφέρει τις παραχωρήσεις που ζητά η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ. Σε αυτές περιλαμβάνεται η αμερικανική συμμετοχή στην επιτόπια καταστροφή των εμπλουτισμένων υλικών, σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας. Οι ίδιοι διευκρίνισαν ότι αυτή η παραχώρηση δεν αναφέρεται ρητά στο έγγραφο. Τα 300 δισεκατομμύρια Αντίθετα, το κείμενο περιγράφει με μεγαλύτερη σαφήνεια την οικονομική ελάφρυνση που μπορεί να αναμένει το Ιράν εφόσον τηρήσει τις δεσμεύσεις του. Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, περιλαμβάνει τη δυνατότητα πρόσβασης σε αναπτυξιακό ταμείο ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο μέλλον. Τόσο ο Ντόναλντ Τραμπ όσο και ο Τζ. Ντ. Βανς έχουν τονίσει ότι το ταμείο αυτό δεν θα χρηματοδοτηθεί με αμερικανικά κεφάλαια. Το κείμενο είναι λιγότερο σαφές όσον αφορά την αποδέσμευση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων, αναφέροντας μόνο ότι θα απελευθερωθούν και θα καταστούν «πλήρως διαθέσιμα» όταν σημειωθεί πρόοδος στους επόμενους γύρους διαπραγματεύσεων, χωρίς να καθορίζεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Η συμφωνία προβλέπει επίσης ότι το Ιράν θα μπορεί να εξάγει πετρέλαιο και πετροχημικά προϊόντα αμέσως μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης και ότι οι ΗΠΑ θα χορηγήσουν εξαιρέσεις από τις κυρώσεις ώστε να μπορεί να αποκομίζει οικονομικά οφέλη από τις πωλήσεις αυτές. Ερωτηθείς σχετικά με τις εξαιρέσεις από τις κυρώσεις, Αμερικανός αξιωματούχος χαρακτήρισε τη συμφωνία «βασισμένη στην απόδοση» και δήλωσε ότι το Ιράν «θα έχει πρόσβαση στα οφέλη του μνημονίου μόνο εφόσον τηρήσει όλα τα σημεία που έχει αποδεχθεί — συμπεριλαμβανομένης της μη απόκτησης πυρηνικών όπλων, της εξουδετέρωσης του εμπλουτισμένου υλικού του και της μη παρεμπόδισης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ». Η στάση του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ Ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα αφορά τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ. Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, έχει δώσει τη σιωπηρή έγκρισή του στο μνημόνιο κατανόησης και διεξάγονται εσωτερικές συζητήσεις για το αν θα εκδώσει δήλωση πριν από την επίσημη τελετή υπογραφής που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στην Ελβετία. Η πρόωρη δημοσιοποίηση του κειμένου θα μπορούσε να περιπλέξει τις προσπάθειες έκδοσης αυτής της δήλωσης. Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους την Τρίτη ότι αναμένει ένα «επίσημο πλαίσιο» για να δώσει στη δημοσιότητα το έγγραφο, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι είναι τόσο υπερήφανος για το περιεχόμενό του, ώστε θα μπορούσε να το απαγγείλει λέξη προς λέξη μπροστά στις κάμερες. Υποστήριξε επίσης ότι ο επόμενος γύρος συνομιλιών για την επίλυση των εκκρεμών ζητημάτων θα είναι «ευκολότερος» από τον πρώτο. Υπό πίεση Παρ’ όλα αυτά, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται υπό πίεση να δικαιολογήσει τις τεράστιες οικονομικές και διεθνείς πολιτικές αναταράξεις που προκάλεσε ο πόλεμος, τον θάνατο 13 Αμερικανών στρατιωτικών, άγνωστου αριθμού Ιρανών αμάχων και τις δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι επικριτές του τον κατηγορούν ότι δεν έλυσε τίποτε περισσότερο από το πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε – το κλείσιμο των Στενά του Ορμούζ από το Ιράν – και ότι δεν εξασφάλισε καμία συγκεκριμένη και επαληθεύσιμη δέσμευση για τον τερματισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης. Το ισχυρότερο επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι οι αεροπορικές επιδρομές του περασμένου έτους προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και κατέστρεψαν τα αποθέματα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού. Γιατί ξεκίνησε τον πόλεμο Ωστόσο, αυτό το επιχείρημα αναζωπυρώνει το ερώτημα γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε εξαρχής τον φετινό πόλεμο. Και ένα ασαφές μνημόνιο κατανόησης θα ενίσχυε μόνο τους σκεπτικιστές που θεωρούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δίνει μεγαλύτερη σημασία στην εικόνα και στις βραχυπρόθεσμες νίκες παρά στις λεπτομέρειες που απαιτούνται για ουσιαστικές αλλαγές. Ιδιαίτερη ανησυχία επικρατεί μεταξύ Ρεπουμπλικανών γερουσιαστών, όπως ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, οι οποίοι ενδέχεται να χρειαστεί να εγκρίνουν την άρση κυρώσεων στο πλαίσιο μιας τελικής συμφωνίας με το Ιράν. Ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία, Τζον Θουν, δήλωσε ότι «ελπίζει να λάβει περισσότερες πληροφορίες και περισσότερες λεπτομέρειες». Εκτός Ισραήλ Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι κορυφαία στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εξακολουθούν να αγνοούν τις λεπτομέρειες της συμφωνίας. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το Ισραήλ, σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ στον πόλεμο, φαίνεται να βρίσκεται στην ίδια θέση, γεγονός που υποδηλώνει αυξανόμενη απόσταση μεταξύ των δύο συμμάχων. Πολιτικοί από όλο το πολιτικό φάσμα στο Ισραήλ ανησυχούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ συμφώνησε σε πλήρη τερματισμό των συγκρούσεων στην περιοχή – κάτι που θα θεωρούσαν επιζήμιο για την ασφάλεια της χώρας τους, εάν περιλαμβάνει και τη φιλοϊρανική Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Ισραηλινή πηγή δήλωσε στο CNN ότι η κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου ζήτησε να δει το κείμενο της συμφωνίας, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε. Καμία απάντηση Οι Ισραηλινοί ελπίζουν επίσης ότι το μνημόνιο θα επικεντρώνεται στα πυραυλικά προγράμματα του Ιράν και στους συμμάχους-αντιπροσώπους του, όπως η Χαμάς στη Γάζα και οι Χούτι στην Υεμένη. Μέχρι στιγμής, ο Λευκός Οίκος δεν έχει δώσει απαντήσεις. Η πρώην αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών Γουέντι Σέρμαν, η οποία συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για την πυρηνική συμφωνία της κυβέρνησης Ομπάμα με το Ιράν, δήλωσε ότι η απροθυμία της κυβέρνησης να δημοσιοποιήσει το μνημόνιο λέει πολλά από μόνη της. «Νομίζω ότι δείχνει πως ανησυχούν πολύ για το περιεχόμενό του και για το πώς θα γίνει αντιληπτό», είπε η Γουέντι Σέρμαν. Το σημαντικότερο συμπέρασμα από τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές μέχρι στιγμής είναι ότι, παρότι οι εχθροπραξίες ίσως έχουν τερματιστεί προσωμενά, η κρίση με το Ιράν απέχει πολύ από το να έχει επιλυθεί οριστικά. Χάος με τα 300 δισεκατομμύρια Στην κορυφή των ανησυχιών βρίσκεται το ζήτημα της χρηματοδότησης που θα μπορούσε να καταλήξει στην Τεχεράνη. Σε συνέντευξή του στο CBS News ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς φάνηκε να επιβεβαιώνει εμμέσως ότι το Ιράν θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση σε ένα ταμείο ανασυγκρότησης ύψους έως και 300 δισεκατομμύρια δολάρια. Από εκείνη τη συνέντευξη και μετά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπαθεί να διευκρινίσει την κατάσταση. Έχει τονίσει ότι τα χρήματα αυτά δεν θα προέρχονται από τους Αμερικανούς φορολογούμενους. Αντίθετα, θα προέρχονται από άλλες χώρες του Κόλπου και θα είναι διαθέσιμα μόνο εφόσον το Ιράν συμμορφωθεί με μια ειρηνευτική συμφωνία. Ο Τζ. Ντ. Βανς δήλωσε αργά τη Δευτέρα στο Fox News ότι «θα προσκαλέσουμε άλλες χώρες – όχι εμάς, αλλά άλλες χώρες – να επενδύσουν στο Ιράν». Επανέλαβε την ίδια θέση την Τρίτη, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν, για παράδειγμα, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να «επενδύσουν στο Ιράν, εκτός αν οι Ιρανοί αλλάξουν τη συμπεριφορά τους». Αυτό ακούγεται λογικό... Τα άλλα που λένε είναι παραφροσύνες! ΒΝ

Εκατοντάδες τρόλς επιστρατεύει ο Μητσοτάκης για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη πολιτική δυναμική τού - υπό ίδρυσιν - κόμματος του Σαμαρά Αναταραχή στην Κ.Ο.του κόμματος Μητσοτάκη αφού δύο στους τρεις βουλευτές δεν θα επανεκλεγούν! Γενικος συναγερμός έχει σημάνει στο Μέγαρο Μαξίμου εν όψει της δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Ήδη ο πόλεμος ξεκίνησε στο διαδίκτυο, με την επιστράτευση εκατοντάδων τρόλς ,τα οποία μέσα από ψεύτικους λογαριασμούς στα social media επιτίθενται λυσσωδώς στον πρώην Πρόεδρο της Ν.Δ., προσπαθώντας – επί ματαίω- να ανακόψουν την συνεχώς αυξανόμενη πολιτική δυναμική του. Στις επιθέσεις αυτές χρησιμοποιούνται τα πάντα : Ύβρεις ,συκοφαντίες, ασυστολα ψεύδη ,παραποίηση ιστορικών γεγονότων και πολλά άλλα . Τι προδίδουν όλα αυτά ; Τον φόβο που αισθάνεται η ηγεσία της Κυβέρνησης για το ,υπό ίδρυσιν ,κόμμα του πρώην Πρωθυπουργού. Η κατάσταση που επικρατεί στην Κ.Ο. της Ν.Δ. είναι απολύτως ενδεικτική από αυτή την άποψη: Η συντριπτική πλειοψηφία των νυν βουλευτών είναι στα κάγκελα, γιατί γνωρίζουν ότι δύο στους τρεις δεν πρόκειται να ξαναδούν τα έδρανα της Βουλής. Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς αφού άδειασαν όλο το βάζο με το μέλι αρχίζουν και λοξοκοιτάζουν προς την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά, ευελπιστώντας ότι αν πολιτευτούν μαζί του θα έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκλεγούν. Όμως, διασταυρωμένες πληροφορίες του europost.gr αναφέρουν ότι ο Μεσσήνιος πολιτικός έχει δημιουργήσει “ισχυρά φίλτρα” για να γίνουν οι σωστές επιλογές των προσώπων, που θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια που ετοιμάζει για όλη την Ελλάδα. Η επιστράτευση των τρολς από το Μέγαρο Μαξίμου, η οποία γίνεται από τις υπάρχουσες… “εφεδρείες” με το αζημίωτο, προκαλεί όμως και τα ανακλαστικά φίλων και οπαδών του πρώην Πρωθυπουργού στο διαδίκτυο , οι οποίοι σχολιάζουν, απαντούν και αποκαλύπτουν τα ψεύδη και τις συκοφαντίες... Kαι ο Πάνος Παναγιωτόπουλος στη μάχη υπέρ του Σαμαρά “Λαϊκή απαίτηση και Εθνικό καθήκον αποτελεί η δημιουργία νέου πολιτικού κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά με την υποστήριξη του Κώστα Καραμανλή”, τόνισε ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος σε συνέντευξή του στο κανάλι της “Ναυτεμπορικής” και στον δημοσιογράφο Φίλιππο Φιλιππακοπουλο. Ο Δικηγόρος παρ' Άρειω Πάγο και γνωστός Δημοσιογράφος επανέλαβε πως “όποιος είδε την συνέντευξη Μητσοτάκη κατάλαβε γιατί πρέπει να υπάρξει τέτοια πολιτική πρωτοβουλία Σαμαρά “. ” Τα όσα είπε ο Πρωθυπουργός δεν έχουν καμμία σχέση με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα που βιώνει το 80% του Ελληνικού πληθυσμού”, προσέθεσε. Στη συνέχεια ανέδειξε με συγκεκριμένα στοιχεία την αδιέξοδη πολιτική της Κυβέρνησης σε όλους τους κρίσιμους τομείς, ζητώντας να υπάρξει μια δημιουργική ανατροπή μέσα από την διαδικασία της εκλογικής κάλπης,που θα ανοίξει τον δρόμο για μια νέα Κυβέρνηση με άλλον Πρωθυπουργό, για να υπάρξει η προοπτική ανασυγκρότησης και σωτηρίας της χώρας. Για να ανοίξουν αυτοί οι δρόμοι μόνον ο Σαμαράς κρατάει το κλειδί των εξελίξεων .Γι’ αυτό πρέπει να προχωρήσει άμεσα, κατέληξε ο Παναγιωτοπουλος. Δείτε ολόκληρο το βίντεο από την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του: europost

Ποιός είναι ο ...αγαπημένος Νίκος μας; Μα ποιός άλλος από τον Νίκο Χατζηνικολάου, που είναι γερά δεμένος στο άρμα του Μητσοτακισμού! Δεν σας κρύβω, στήθηκα να δω τη συνέντευξη του Κυριάκου στο Χατζηνικολάου, όχι τόσο για το τι θα έλεγε η πρωθυπουργάρα μας, όσο για να δω πως θα τον έπαιζε ο Νίκος μας! Βλέπετε, έχει μεσολαβήσει η αγορά του 33,4% του Real Group από τo Bright Group, με την οποία οι Χατζηνικολάου και Κουρής ξελάσπωσαν από τα πολλά χρέη… Τώρα, γιατί σας το αναφέρω; Γιατί βασικός μέτοχος του Bright Group είναι ο… εθνικός συμπέθερος, ναι ναι ο Κώστας Σάκκαρης, ο μπαμπάς της αγαπημένης του πρωθυπουργικού υιού! Αυτός ο τύπος που το… ραβδάκι του Κυριάκου τον μεταμόρφωσε όχι σε χοίρο, όπως έκανε η Κίρκη, αλλά από φουκαρά σε πάμπλουτο! Αυτόν, που μέσω εταιρειών αγοράζει… μίντια και δημοσκοπικές εταιρείες! Επειδή η Κόμπρα δεν… μασάει ταραμά, ήθελα να δω πώς ο πολύπειρος κι αγαπημένος μου Χατζηνικολάου θα χειριζόταν το Μητσοτάκη! Και είδα! Για τη μεταφορά της συνέντευξης από τα μεσάνυχτα στις 8 το βράδυ δεν θα πω τίποτα! Πρωθυπουργός είναι… Περίμενα, όμως, ν’ ακούσω το Νίκο, έστω και για την τιμή των όπλων, να ρωτάει για το Φραπέ και το Χασάπη, αλλά τίποτα! Περίμενα ν’ ακούσω για το επεισόδιο στην Κάσο, αλλά τζίφος! Μέχρι που αναρωτήθηκε εάν έχει γίνει, ή το… γέννησε η αντιμητσοτακική φαντασία μου! Περίμενα ν’ ακούσω για τις υποκλοπές και τον Ντίλιαν, αλλά… ακόμα περιμένω! Περίμενα ν’ ακούσω ερώτηση για τις διαφοροποιήσεις του Δένδια, αλλά πιθανόν η ερώτηση να έγινε… κατ’ ιδίαν! Περίμενα ν’ ακούσω και κάτι για τα Τέμπη, ειδικά όταν ο Κυριάκος έβγαλε… πολύ γλώσσα, αλλά μάλλον δεν το επέτρεψαν… οι καλοί τρόποι του Νίκου! Και για να μη σας πρήζω με το τι περίμενα ν’ ακούσω και δεν άκουσα, εξομολογούμαι πως αν και δηλητηριώδες ερπετό, έχω κατανόηση! Πως λέει ο λαός ότι “καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή”! Κάπως έτσι… Αλλά ξέρω ‘γω ρε παιδιά, με πιάνει κατάθλιψη όταν σκέφτομαι ότι η ανάγκη σε κάνει να πετάς στα σκουπίδια μια κατά κανόνα αξιοπρεπή καριέρα! Πολύ περισσότερο που ο Χατζηνικολάου ήταν το ίνδαλμά μου, από τότε που ήρθα από την Ινδία στο Ελλάντα! Και χωρίς να το θέλω έκανα σύγκριση με τη συνέντευξη που πήρε του Κυριάκου η ανηψιά του, η Κοσιώνη… Εκείνη τουλάχιστον είχε τηρήσει τα προσχήματα…

Τέλος ο ναυτικός αποκλεισμός - Σε 1,5 σελίδα το deal ΗΠΑ με Ιράν - Οι Εβραίοι δηλητηριάζουν το κλίμα! Αισιόδοξοι οι Αμερικάνοι - Οι όροι του Μνημονίου θα δημοσιευτούν μετά τις 19 Ιουνίου - Ιρανικά πετρελαιοφόρα και φορτηγά πλοία διέπλευσαν καθώς αίρεται επίσημα ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ - J.D. Vance: "Οι ΗΠΑ θα επαναλάβουν τις επιθέσεις κατά του Ιράν εάν παραβιαστούν οι συμφωνίες" Ο Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε χθες Δευτέρα ότι τα Στενά του Ορμούζ θα είναι «εντελώς ανοικτά» την Παρασκευή, την ημέρα που προγραμματίζεται η τελετή υπογραφής της συμφωνίας-πλαισίου ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν για να τερματιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. «Πλοία, ανάμεσά τους πολλά φορτωμένα πετρέλαιο, έχουν αρχίσει να βγαίνουν από το στενό», ανέφερε χθες ο αμερικανός πρόεδρος μέσω Truth Social. Είχε ήδη παροτρύνει προχθές Κυριακή τα «πλοία όλου του κόσμου να βάλουν μπροστά τις μηχανές» ώστε «να ρεύσει το πετρέλαιο!». Ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν χθες βράδυ ότι τρία δεξαμενόπλοια με αργό και δυο φορτηγά με εμπορεύματα διέσχισαν τη θαλάσσια περιοχή που υποβαλλόταν ως τώρα σε αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό. Σύμφωνα με ανώτερο αμερικανό αξιωματούχο, η συμφωνία πλαίσιο έχει ήδη υπογραφτεί ηλεκτρονικά από τον Ντόναλντ Τραμπ, τον αντιπρόεδρό του Τζέι Ντι Βανς και τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου και κύριο διαπραγματευτή της Τεχεράνης, τον Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ. Το περιεχόμενο της συμφωνίας εχει ήδη δημοσιοποιηθεί αλλά συνεχίζουν να πλανώνται πολλές αμφιβολίες για τα ζητήματα στα οποία απέκλιναν οι δυο πλευρές, παρά τις κοπιώδεις διαπραγματεύσεις για να τερματιστεί ο πόλεμος. Η συμφωνία «θα φέρει ειρήνη στην περιοχή», υποσχέθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, που είπε προσερχόμενος χθες στη σύνοδο της G7 στην Εβιάν, στη Γαλλία, ότι θέλει να δώσει στη δημοσιότητα το κείμενο διότι «είναι πολύ δυνατό». Άφησε να εννοηθεί πως την Παρασκευή, αφού ολοκληρωθεί η τελετή υπογραφής στη Γενεύη, να κηρύξει προσωπικά την έναρξη της περιόδου συνομιλιών εξήντα ημερών για να κλειστεί οριστική συμφωνία. Υπάρχει «παθητικό δεσμεύσεων αθετημένων, ανεφάρμοστων, εγκαταλελειμμένων, όλα αυτά τα έχουμε στο νου μας» στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και εφαρμογής της συμφωνίας, επισήμανε, πολύ πιο επιφυλακτικός, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί στην κρατική τηλεόραση. «Ταυτόχρονα, κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για δημιουργήσουμε μέσω αυτής της συμφωνίας οικονομικές ευκαιρίες για τη χώρα μας», πρόσθεσε. Τα 10 σημεία της Συμφωνίας Οι πρώτες πληροφορίες για το περιεχόμενο της συμφωνίας προέρχονται κυρίως από την Τεχεράνη και ιρανικά ΜΜΕ. Για την ακρίβεια, οι 10 βασικές ρήτρες του μνημονίου Ιράν – ΗΠΑ είναι οι εξής: 1) Πλήρες άνοιγμα των Στενών του Hormuz Τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν ανοιχτά για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, αποκαθιστώντας την ομαλή ροή του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας. 2) Μηδενικά τέλη διέλευσης για τα πλοία To Ιράν δεν θα επιβάλλει άμεσους δασμούς ή τέλη διέλευσης στα εμπορικά πλοία που διασχίζουν το Hormuz. 3) Δικαίωμα είσπραξης τελών υπηρεσιών από το Ιράν αλλά όχι διόδια Παρά την κατάργηση διοδίων, το Ιράν θα μπορεί να εισπράττει έσοδα από: Ασφαλιστικές υπηρεσίες, ανεφοδιασμό καυσίμων, περιβαλλοντικές υπηρεσίες, Λιμενική και ναυτιλιακή υποστήριξη. 4) Αποδέσμευση 12 ή 25 δισ. δολαρίων παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμένεται να προχωρήσουν στην αποδέσμευση περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων. Εδώ να σημειωθεί ότι άλλες ιρανικές πηγές κάνουν λόγο για αποδέσμευση έως και 25 δισ. δολαρίων και ευρύτερο πλαίσιο κυρώσεων και οικονομικής συνεργασίας 5) Τα κεφάλαια θα δοθούν κυρίως μέσω αγαθών και φαρμάκων Η Ουάσιγκτον φέρεται να επέμεινε ώστε μεγάλο μέρος των κεφαλαίων να αποδεσμευθεί μέσω βασικών αγαθών, ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού, ανθρωπιστικών προμηθειών κλπ. 6) Σταδιακή εφαρμογή της συμφωνίας σε διάστημα 30-60 ημερών Η αποδέσμευση κεφαλαίων και η εφαρμογή των δεσμεύσεων θα πραγματοποιούνται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο εφαρμογής των όρων του μνημονίου. 7) Παράταση της εκεχειρίας για τουλάχιστον 60 ημέρες Η συμφωνία προβλέπει παράταση της εκεχειρίας που ξεκίνησε στις 7 Απριλίου, δημιουργώντας χρονικό περιθώριο για περαιτέρω διαπραγματεύσεις. 8) Οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα μεταφέρονται στη δεύτερη φάση Η Τεχεράνη πέτυχε να μην αποτελέσει το πυρηνικό πρόγραμμα προϋπόθεση για τον τερματισμό της κρίσης. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν μετά την πρώτη φάση εφαρμογής της συμφωνίας. 9) Αραίωση του ουρανίου 60% εντός του Ιράν Το Ιράν αποδέχεται να μειώσει τον βαθμό εμπλουτισμού του ουρανίου του εντός της χώρας, υπό την εποπτεία του IAEA και χωρίς μεταφορά κρίσιμου πυρηνικού υλικού στο εξωτερικό 10) Πιθανή άρση των πετρελαϊκών κυρώσεων Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι κυρώσεις στις εξαγωγές πετρελαίου ενδέχεται να αρθούν. Ορισμένες δευτερογενείς κυρώσεις των ΗΠΑ και κυρώσεις που έχουν εγκριθεί από το Κογκρέσο πιθανόν να παραμείνουν. Οι Εβραίοι επιμένουν στον πόλεμο, δηλητηριάζουν τη συμφωνία Σύμφωνα με την διπλωματία της Ισλαμικής Δημοκρατίας, προβλέπει «το άμεσο και οριστικό τέλος του πολέμου και των στρατιωτικών επιχειρήσεων στα διάφορα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου». Στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, το Ιράν εννοεί να εφαρμόζει χρεώσεις για τις υπηρεσίες που θα παρέχει σε πλοία, αντί για τέλος διέλευσης που δεν θέλουν οι ΗΠΑ, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Πάντα κατά την Τεχεράνη, «η αμερικανική πλευρά δεσμεύτηκε» ότι θα καταστούν πλέον διαθέσιμα ιρανικά κεφάλαια παγωμένα στο εξωτερικό και να καταβάλει αποζημιώσεις για τις ζημιές εξ' αιτίας του πολέμου. Κανένα ποσό που έχει δεσμευτεί στο εξωτερικό εξαιτίας αμερικανικών κυρώσεων δεν κατέστη διαθέσιμο στο Ιράν μέχρι στιγμής, αντέτεινε αμερικανός αξιωματούχος. Οι ΗΠΑ θα πρέπει επίσης να εγγυηθούν το τέλος του πολέμου που διεξάγει το Ισραήλ εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, είπε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ, υπογραμμίζοντας πως η Τεχεράνη δεν έχει «εμπιστοσύνη» σε καμιά από τις δυο χώρες. Οι εχθροπραξίες ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και το σιιτικό κίνημα Χεζμπολάχ που πρόσκειται στο Ιράν έμοιαζαν να έχουν ανασταλεί, όμως ισραηλινός βομβαρδισμός σκότωσε έναν άνθρωπο στον νότο χθες το μεσημέρι. Κατόπιν, η Χεζμπολάχ ανέφερε ότι «απώθησε», με ρουκέτες και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, ισραηλινή μονάδα που προσπαθούσε να προελάσει στο λιβανικό έδαφος. Ο στρατός του Ισραήλ θα παραμείνει στον Λίβανο «για όσο είναι απαραίτητο», όπως και στη Συρία και στη Λωρίδα της Γάζας, αντέταξε χθες ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ενώ η συμφωνία ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον εκλαμβάνεται από μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης και της πολιτικής τάξης στο Ισραήλ ως αποτυχία της κυβέρνησης Νετανιάχου, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε πως ο πόλεμος εναντίον του Ιράν έσωσε τη χώρα του από τον κίνδυνο «πυρηνικού ολέθρου». Ανάσα ανακούφισης Η ανακοίνωση πως κλείστηκε συμφωνία για να τερματιστεί ο πόλεμος, που ξέσπασε την 28η Φεβρουαρίου με τους καταιγιστικούς αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας και στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στην πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο, αντιμετωπίστηκε με ανακούφιση στις διεθνείς αγορές και ώθησε προς τα κάτω τις τιμές του πετρελαίου, που υποχώρησαν σχεδόν 5% χθες — το βαρέλι του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας άλλαζε χέρια έναντι 83,17 δολαρίων. Πολίτες χωρών της περιοχής πάντως έμοιαζαν πολύ λιγότερο καταπραϋμένοι. «Ο ιρανικός λαός δεν κέρδισε τίποτα με αυτή τη συμφωνία», σχολίασε ο Αριά, 38 ετών, καθηγητής αγγλικών στην Τεχεράνη. «Ο κόσμος δεν θα επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή του. Το κυριότερο δίδαγμα αυτού του πολέμου για τον ιρανικό λαό είναι πως ο Τραμπ δεν είναι σύμμαχός του», έκρινε ακόμη. Στον Λίβανο, ορισμένοι από τους εκτοπισμένους σκέφτονταν να επιστρέψουν στον νότο, σε περιοχές που δεν βρίσκονται υπό κατοχή του ισραηλινού στρατού. «Ακόμη κι αν δεν απομένουν παρά συντρίμμια, θα στήσουμε σκηνή και θα μείνουμε», είπε η Χάνα αλ Τζάμα, εκφράζοντας «ευχαριστίες» στο Ιράν. Οι εξήντα ημέρες διαπραγματεύσεων που αναμένεται να αρχίσουν την Παρασκευή θα αφορούν τέσσερα ζητήματα, σύμφωνα με τον ιρανό υφυπουργό Εξωτερικών Καζέμ Γαριμπαμπαντί: την άρση των κυρώσεων σε βάρος του Ιράν· το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας· την «ανοικοδόμηση» και «την οικονομική ανάπτυξη» της χώρας· και «τη δημιουργία μηχανισμού παρακολούθησης» που θα εγγυάται την εφαρμογή των δεσμεύσεων που θα αναληφθούν. Η Τεχεράνη θα επιδιώξει η τελική συμφωνία να υποστηριχθεί «με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», διευκρίνισε η διπλωματία της. Σε δηλώσεις του την Κυριακή στη New York Times, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε πως μια πτυχή της διαπραγμάτευσης αφορά την αποδοχή από το Ιράν της αμερικανικής απαίτησης να κηρυχτεί μορατόριουμ στον εμπλουτισμό ουρανίου για 30 χρόνια, αφήνοντας πως θα συμβιβαζόταν αν η άλλη πλευρά αντιπρότεινε μορατόριουμ για 15 χρόνια. Ρεπορτάζ από slpress, BN, Al Jazzera

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα αυτής της μαύρης εποχής που ζούμε, είναι το γιατί τα εγκλήματα έρωτος είναι σε έξαρση; Τι φταίει; Γιατί το "εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή" από τα ύποπτα καταγώγια του περασμένου αιώνα, πέρασε στη δική μας εποχή; Θα έχετε προσέξει οι περισσότεροι, ότι πίσω σχεδόν από κάθε έγκλημα πάθους υπάρχει ένα κοινό στοιχείο…. η διάσταση! Έγινε ο χωρισμός καραμέλα και αυξήθηκαν τα τραγικά περιστατικά ραγδαία. Ούτε οι άνδρες έγιναν ξαφνικά...τέρατα, ούτε οι γονείς τους φταίνε για όλα. Οι περισσότεροι είναι κουβαλητές! Μοχθούν, στερούνται, θυσιάζονται! Με μια διαφορά: Δεν βάζουν μπροστά Τον Χριστό. Δεν εκκλησιάζονται, δεν εξομολογούνται, δεν νηστεύουν. Ρώτησε ο εισαγγελέας τι τροφή κατανάλωσε ο δολοφόνος των πέντε κυνηγών στα Καλύβια Αγρινίου, πριν διαπράξει την αποτρόπαια πράξη του και η απάντηση ήταν ...κρέας! Δεν νηστεύει ο κόσμος σήμερα, δεν καλλιεργείται πνευματικά, δεν γνωρίζει καν τι είναι η αμαρτία. Πὼς λοιπόν να καμφθεί ο εγωισμός; Πως να δεχτεί την άλλη τραγική αμαρτία που είναι το διαζύγιο; Λένε οι γυναίκες "δεν είμαστε κτήμα τους" και φαίνεται φυσιολογικό αλλά είναι στα λόγια του Ιερού Μυστηρίου πως όσους ο Θεός ένωσε άνθρωπος να μη χωρίσει! Προσέξτε πως πίσω σχεδόν από κάθε τέτοιο γεγονός υπάρχει κι ένας σύντροφος και στις περισσότερες περιπτώσεις σκοτώνει ο σύντροφος και όχι ο σύζυγος. Αν πούμε σήμερα στην κοινωνία ότι δεν επιτρέπονται οι σχέσεις χωρίς γάμο θα μας πάρουν με τις πέτρες κι όμως, δεν αλλάζει η πραγματικότητα επειδή ο κόσμος πήρε λάθος μονοπάτι! Η μοναδική σχέση που επιτρέπεται μεταξύ ανδρός και γυναικός είναι αυτή που είναι στα πλαίσια του θρησκευτικού γάμου! Οτιδήποτε άλλο είναι θανάσιμο αμάρτημα και ναι, με συνέπεια πολλές φορές και το σωματικό θάνατο. ΔΕΝ θα αλλάξει αυτό το φαινόμενο όσα μέτρα και αν παρθούνε από την πολιτεία! Κυριεύει η αμαρτία και κυρίως μέσα στα ζευγάρια κυριεύουν οι εκτρώσεις, κυρίως στα παντρεμένα ζευγάρια όπου δεν επιθυμούν πάνω από ένα ή δύο παιδιά. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε επιδερμικά το νέο φαινόμενο των συχνών δολοφονιών, ούτε ποτέ θα προσφέρουμε κάτι γράφοντας λαϊκά σχόλια. Πρέπει ως άλλοι μαθητές Του Χριστού να μιλήσουμε και αν ακούσει έστω ενας είναι πολύ πολύ σημαντικό! Πρέπει να πούμε κι εμείς όπως έλεγαν οι Άγιοι ποιες είναι οι συνέπειες της αμαρτίας και αν ο άνθρωπος είναι χωρίς μυστηριακή ζωή, χωρίς Θεία Κοινωνία είναι εκτεθειμένος σε μυριάδες κακά. Κλείνοντας, θα έλεγα πως η προσευχή σώζει και η εγκατάλειψη στο θέλημα Του Θεού. Αν οποιοδήποτε πρόβλημα το εναποθέσει κανείς στα χέρια Του Θεού θα λυθεί με τρόπο που θα μας εκπλήσσει όσο ζούμε. Και το «φονιά» μπορεί ο Θεός να απομακρύνει από κοντά πριν να είναι πολύ αργά. Μετάνοια, προσευχή, νηστεία, ελεημοσύνη και μη φοβάται ο άνθρωπος τίποτε! Καλημέρα με αγάπη σε όλο τον κόσμο... Παρασκευή Τσιόβουλου

Η Ελλάδα του Νεοταξισμού δεν έχει απλώς στεγαστικό ζήτημα. Έχει ζήτημα κατανομής ζωής. Αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μοντέλο, είναι σύστημα διαχείρισης πληθυσμού! Πώς η συγκέντρωση εργασιών σε λίγες πόλεις, οι τιμές κατοικίας, η παλαιότητα του κτιριακού αποθέματος, η ακρίβεια σε τρόφιμα, νερό και ενέργεια, η μη προσαρμογή των υποδομών στις νέες ροές πληθυσμού και τουρισμού, οι μνημονιακές υποχρεώσεις μέχρι το 2060, η συρρίκνωση της σύνταξης σε εθνικό επίδομα, και τα φορολογικά κίνητρα προς όσους έφυγαν συνθέτουν ένα σύστημα που στενεύει τις επιλογές του εργαζομένου αντί να τις διευρύνει… Υπάρχει μια φράση που πουλήθηκε κάποτε ως τουριστικό σύνθημα: «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα». Για τον επισκέπτη, ο μύθος είναι το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη και ο Παρθενώνας στο φως του Ιουλίου. Για όποιον δουλεύει στη χώρα, ο μύθος έχει διαφορετικό σενάριο. Ξυπνάς σε ένα αστικό κέντρο. Παίρνεις μισθό που τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας. Πληρώνεις ενοίκιο σε τιμές που πριν λίγα χρόνια θα ακούγονταν παράλογες. Και ακούς από πάνω ότι η οικονομία τρέχει, οι δείκτες βελτιώνονται, η χώρα επέστρεψε. Επέστρεψε ...πού ακριβώς; Παραμένει ανοιχτό ερώτημα. Στον εργαζόμενο, πάντως, όχι σαφώς. Τα νούμερα του 2026 Από την 1η Απριλίου 2026 ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός διαμορφώνεται στα 920 ευρώ μικτά, αύξηση 4,55% από τα 880 ευρώ της προηγούμενης περιόδου. Το νέο ποσό δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Εργασίας και αντιστοιχεί σε αύξηση 40 ευρώ μικτά τον μήνα. [1] Παράλληλα, η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει για το γ΄ τρίμηνο του 2025 ετήσια άνοδο τιμών διαμερισμάτων 6,6% στην Αθήνα, 9,6% στη Θεσσαλονίκη, 8,9% στις άλλες μεγάλες πόλεις και 8,5% στις λοιπές περιοχές. Συνολικά για τη χώρα, η αύξηση φτάνει στο 7,7%, μετά από 9,1% το 2024 και 13,9% το 2023. [2] Η Eurostat δίνει το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Το 2024, στις ελληνικές αστικές περιοχές, το 29% του πληθυσμού ζούσε σε νοικοκυριό όπου οι δαπάνες στέγασης ξεπερνούν το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος. Είναι το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σχεδόν τριπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου που κινήθηκε γύρω στο 10%. Στους νέους ηλικίας 15 έως 29 ετών, ο δείκτης φτάνει 30,3%, επίσης υψηλότερος στην ΕΕ. [3] Αυτά τα τρία νούμερα, βαλμένα δίπλα δίπλα, δεν περιγράφουν απλώς ακρίβεια. Περιγράφουν αναντιστοιχία ανάμεσα σε εισόδημα και κόστος ζωής. Όταν ο κατώτατος μισθός ανεβαίνει 4,55% και η μέση τιμή κατοικίας πάει 7,7%, η διαφορά δεν είναι λογιστική, είναι κοινωνική. Δείχνει ποιος προλαβαίνει την αγορά και ποιος μένει πίσω. Η αύξηση ...που δεν ήταν αύξηση! Όταν η κυβέρνηση παρουσιάζει την αύξηση του κατώτατου μισθού ως κοινωνική επιτυχία, παραλείπει το πλαίσιο. Σύμφωνα με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, την περίοδο 2009-2024 ο μέσος ετήσιος πραγματικός μισθός στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 32,8%. Την περίοδο 2019-2024, παρά τις διαδοχικές ονομαστικές αυξήσεις, η μεταβολή του πραγματικού μισθού ήταν αρνητική κατά 1,1%. Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών παραμένει περίπου 15% χαμηλότερο σε σύγκριση με το 2009. [4] Η Eurostat κατατάσσει τον μέσο ετήσιο μισθό στην Ελλάδα στα περίπου 18.000 ευρώ το 2024, προτελευταίο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε όρους αγοραστικής δύναμης σε σταθερές μονάδες, η ελληνική θέση το 9μηνο του 2025 έχει υποχωρήσει στην τελευταία θέση της ΕΕ, κάτω και από τη Βουλγαρία. [5] Η εξήγηση δεν είναι μυστήριο. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα την περίοδο 2022 έφτασε το 9,3% σε ετήσια βάση, ακολουθήθηκε από 4,2% το 2023 και 3,0% το 2024 (Αύγουστος). Η σωρευτική αύξηση τιμών τροφίμων από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Απρίλιο του 2024 ανήλθε στο 19,7%. Όταν ο πληθωρισμός στα βασικά αγαθά κινείται σε διψήφια ποσοστά για δύο χρόνια και οι μισθοί αυξάνονται μόνο 4 ή 5%, το αποτέλεσμα δεν είναι αύξηση. Είναι μερική αναπλήρωση μιας απώλειας που είχε ήδη συντελεστεί. Είναι σαν να σου παίρνουν 100 ευρώ από το μηνιαίο εισόδημα, και ένα χρόνο αργότερα να σου επιστρέφουν 30, ενώ ταυτόχρονα ανακοινώνουν ότι η οικονομία πάει καλά επειδή σου έδωσαν 30. Πολιτικά είναι αύξηση. Στην τσέπη παραμένει απώλεια 70. Ένα δυάρι, και η αληθινή του τιμή Πάμε στο απλό παράδειγμα. Δυάρι 55 τετραγωνικών στην Αθήνα, σε αξιοπρεπή αλλά όχι ακριβή συνοικία (Πετράλωνα, Νέος Κόσμος, Αγία Παρασκευή, παλιά Κυψέλη, κάποιες γειτονιές της Θεσσαλονίκης ως αναφορά). Σήμερα η μέση τιμή τέτοιων ακινήτων κινείται γύρω στα 2.500 ευρώ ανά τετραγωνικό. Πρόκειται για παλιό διαμέρισμα, τυπικά κατασκευής 1965 έως 1980, που σύμφωνα με την απογραφή της ΕΛΣΤΑΤ του 2021 αντιπροσωπεύει την πλειονότητα του στεγαστικού αποθέματος στο κέντρο της Αθήνας: έξι στα δέκα διαμερίσματα στον κεντρικό τομέα χτίστηκαν την περίοδο 1961-1980, και μόλις ένα στα δέκα μετά το 2000. [6] Με 2.500 ευρώ ανά τετραγωνικό, η αφετηρία είναι 137.500 ευρώ. Σε αυτά προστίθενται φόρος μεταβίβασης 3% (4.125 ευρώ), αμοιβές συμβολαιογράφου, μεσιτικά, δικηγορικά, έλεγχος τίτλων. Το συνολικό κόστος πριν μπει νοικοκυραίος μέσα κινείται γύρω στις 146.000 ευρώ. Σχεδόν ποτέ, όμως, ένα διαμέρισμα 55 ετών δεν παραδίδεται έτοιμο. Παλιές σωληνώσεις, παλιά καλώδια, ξύλινα ή αλουμινένια κουφώματα πρώτης γενιάς, κουζίνες και μπάνια που είναι ασύμβατα με τη σημερινή χρήση. Μια αξιοπρεπής λειτουργική ανακαίνιση κοστίζει σήμερα 25.000 με 40.000 ευρώ για ένα δυάρι αυτού του μεγέθους, ανάλογα με την έκταση των εργασιών. Με μέτρια ανακαίνιση 30.000 ευρώ, το πραγματικό κόστος μπαίνει στα 176.000 ευρώ. Με 20% ίδια συμμετοχή και δάνειο 110.000 ευρώ για 30 χρόνια στο 4%, η μηνιαία δόση κινείται γύρω στα 525 ευρώ. Συνολική αποπληρωμή για τα 30 χρόνια, μαζί με τόκους, γύρω στα 189.000 ευρώ. Αν χρηματοδοτηθεί και η ανακαίνιση με καταναλωτικό ή στεγαστικό συμπληρωματικό δάνειο, ο συνολικός λογαριασμός φτάνει εύκολα τις 230.000 ευρώ σε ορίζοντα τριακονταετίας. Στο χαρτί φαντάζει εφικτό. Δέκα με δώδεκα μικτοί ετήσιοι μισθοί ενός μέσου εργαζομένου. Στην πράξη, οι μισθοί δεν αποταμιεύονται ακέραιοι. Από έναν ελληνικό μισθό περισσεύουν, στις ευνοϊκές περιπτώσεις, 150 με 250 ευρώ τον μήνα, εφ' όσον δεν υπάρχουν παιδιά, αυτοκίνητο που χαλάει, γονιός που αρρώστησε, ή κάποιο σπάσιμο της ρουτίνας. Με αυτόν τον ρυθμό, και μόνο για την ίδια συμμετοχή του 20%, χρειάζονται περίπου δώδεκα χρόνια αποταμίευσης. Η ανακαίνιση μένει για μετά. Η ηλικία του σπιτιού, και ο σεισμός που δεν έχει γίνει ακόμη Υπάρχει μια ανείπωτη παράμετρος στην ελληνική αγορά κατοικίας που σπάνια μπαίνει στην κουβέντα κατά την υπογραφή. Είναι η ηλικία του κτιρίου σε σχέση με το προσδόκιμο ζωής του. Ο πρώτος ελληνικός αντισεισμικός κανονισμός θεσμοθετήθηκε το 1959. Τροποποιήθηκε ουσιαστικά το 1984, με ισχύ από το 1985. Αυστηροποιήθηκε ξανά με τον Νέο Ελληνικό Αντισεισμικό Κανονισμό (ΝΕΑΚ) το 1995 και με τον Ελληνικό Αντισεισμικό Κανονισμό (ΕΑΚ) το 2000. Σύμφωνα με μελέτες που έχουν παρουσιαστεί στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, περίπου το 80% του κτιριακού αποθέματος της χώρας έχει κατασκευαστεί πριν από το 1985, ενώ ένα 30% δεν έχει σχεδιαστεί με κανέναν αντισεισμικό κανονισμό. [7] Ένα διαμέρισμα του 1970, στο οποίο σήμερα μπαίνει νέος αγοραστής με τριακονταετές δάνειο, είναι πενήντα έξι ετών. Στο τέλος του δανείου, το 2056, θα είναι ογδόντα έξι ετών. Έχει χτιστεί με τον κανονισμό του 1959 και πιθανότατα δεν έχει υποστεί καμία στατική ενίσχυση. Έχει περάσει τους σεισμούς των Αλκυονίδων το 1981 και της Πάρνηθας το 1999. Δεν έχει περάσει ακόμη τον σεισμό που οι σεισμολόγοι θεωρούν στατιστικά αναμενόμενο στη λεκάνη της Αττικής σε ορίζοντα δεκαετίας έως πεντηκονταετίας. Αυτή η παράμετρος δεν είναι δραματική. Είναι μηχανική. Αν αγοράσεις ένα παλιό δυάρι, αναλαμβάνεις ένα ρίσκο που η αγορά δεν αποτιμά διαφανώς. Οι αξιολογήσεις τράπεζας για στεγαστικό δάνειο σπάνια συνοδεύονται από στατική μελέτη του κτιρίου. Η ασφάλιση κατοικίας έναντι σεισμού είναι προαιρετική και, σε πολλά παλαιά κτίρια χωρίς πρόσφατο πιστοποιητικό στατικής επάρκειας, ακριβή ή σχεδόν απαγορευτική. Δηλαδή ο αγοραστής επωμίζεται ένα δομικό ρίσκο που δεν έχει εκτιμηθεί από κανέναν αρμόδιο φορέα στη συναλλαγή. Η αλήθεια στο ψυγείο Η ακρίβεια σήμερα δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι μια συγκεκριμένη αίσθηση στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Ένα καλάθι που πριν τρία χρόνια κόστιζε εξήντα ευρώ, σήμερα φτάνει τα ογδόντα. Όχι επειδή ο καταναλωτής αγόρασε περισσότερα. Επειδή τα ίδια αγαθά πληρώνονται ακριβότερα. Η σωρευτική αύξηση των τιμών στα τρόφιμα από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Απρίλιο του 2024 ανήλθε σε 19,7%, σύμφωνα με ανάλυση του ΙΟΒΕ βάσει στοιχείων ΕΛΣΤΑΤ. Στα επεξεργασμένα τρόφιμα η αύξηση ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Στο ελαιόλαδο, η αύξηση το 2024 έφτασε σε διψήφια ποσοστά για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ο Δείκτης Τιμών Εκροών σε γεωργία και κτηνοτροφία τον Φεβρουάριο του 2026 αυξήθηκε κατά 4%, την υψηλότερη αύξηση εδώ και είκοσι έναν μήνες. [8] Η σύγκριση με τους μισθούς είναι αμείλικτη. Όταν τα βασικά τρόφιμα ακριβαίνουν σωρευτικά 20% σε τρία χρόνια και οι μισθοί αυξάνονται σε πραγματικούς όρους αρνητικά, το νοικοκυριό δεν φτωχαίνει επειδή ξοδεύει περισσότερα. Φτωχαίνει επειδή το ίδιο καλάθι κοστίζει περισσότερο. Πάνω σε αυτή την ακρίβεια, η ελληνική φορολογία προσθέτει το δικό της κεφάλαιο. Ο γενικός συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα παραμένει στο 24%, ένας από τους υψηλότερους στην Ευρωζώνη, μαζί με τη Φινλανδία. Στα βασικά τρόφιμα ο συντελεστής είναι μειωμένος (13%), αλλά στα επεξεργασμένα, στα ποτά, στα είδη καθαριότητας και σε πολλά άλλα προϊόντα του σούπερ μάρκετ ο 24% εφαρμόζεται κανονικά. Πάνω από το 40% των συνολικών φορολογικών εσόδων της χώρας προέρχεται από έμμεση φορολογία, δέκα μονάδες πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. [9] Έμμεση φορολογία σημαίνει ότι ο εργαζόμενος δεν την αντιλαμβάνεται ως φόρο. Την πληρώνει κάθε φορά που γεμίζει το ντεπόζιτο, κάθε φορά που περνά διόδια, κάθε φορά που αγοράζει σαμπουάν, κάθε φορά που πληρώνει λογαριασμό κινητού. Είναι ο πιο αόρατος και ο πιο επώδυνος φόρος ταυτόχρονα, γιατί χτυπά κάθε εισόδημα με τον ίδιο συντελεστή, χωρίς να ρωτάει αν είσαι σε θέση να πληρώσεις. Καύσιμα και διόδια: ο φόρος πάνω στον φόρο Η εικόνα στις αντλίες βενζίνης είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Σύμφωνα με συγκριτικά στοιχεία, στις αρχές του 2026 περίπου το 60% της τελικής τιμής της βενζίνης στην Ελλάδα αποτελείται από φόρους. Στα 1,85 ευρώ ανά λίτρο που πληρώνει ο καταναλωτής, τα 1,10 ευρώ είναι Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και 0,35-0,40 ευρώ είναι ΦΠΑ 24%. Σημαντικό: ο ΦΠΑ υπολογίζεται όχι μόνο πάνω στην καθαρή τιμή του διυλιστηρίου, αλλά και πάνω στον ΕΦΚ. Δηλαδή ο καταναλωτής πληρώνει φόρο πάνω σε φόρο. [10] Όταν η Ισπανία ανακοίνωσε στις αρχές του 2026 ότι μειώνει τον ΦΠΑ στα καύσιμα από 21% σε 10%, η Ελλάδα κράτησε σταθερά το 24%. Τα έσοδα από τη φορολογία καυσίμων υπερβαίνουν το 1,7 δισ. ευρώ ετησίως και αποτελούν πυλώνα του προϋπολογισμού. Είναι, πολιτικά, ο πιο εύκολος φόρος. Δεν χρειάζεται νομοθεσία. Συλλέγεται κάθε μέρα, στις ταμειακές μηχανές των πρατηρίων. Στο ίδιο πλαίσιο τοποθετούνται τα διόδια. Στους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους ο εργαζόμενος που κάνει μια μέση διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη πληρώνει σήμερα γύρω στα 35 ευρώ μόνο σε διόδια, στα οποία προστίθενται καύσιμα γύρω στα 65 ευρώ για ένα μέσο αυτοκίνητο. Δηλαδή 100 ευρώ ταξίδι μονής διαδρομής, χωρίς διανυκτέρευση και χωρίς φαγητό. Σε δυο φίλους που ταξιδεύουν μαζί, ένα Σαββατοκύριακο εκτός Αθήνας ξεκινά με ένα κόστος που πριν δεκαπέντε χρόνια ήταν το μισό. Νερό και ενέργεια: δύο λογαριασμοί που μεγαλώνουν Από την 1η Ιανουαρίου 2026, η ΕΥΔΑΠ προχώρησε σε ριζική αναδιάρθρωση των τιμολογίων της. Το πάγιο ύδρευσης για τους οικιακούς καταναλωτές διπλασιάστηκε, από 1 ευρώ σε 2 ευρώ, ενώ προστέθηκε νέο τέλος αποχέτευσης 1 ευρώ. Παρ' ότι η χρέωση ανά κυβικό μέτρο για τα νοικοκυριά παρέμεινε σταθερή, στις επαγγελματικές και βιομηχανικές χρεώσεις η αύξηση έφτασε το 32,5%. Στο ειδικό τιμολόγιο προς δήμους και κοινότητες η αύξηση ήταν 35,4%, από 0,48 σε 0,65 ευρώ ανά κυβικό μέτρο, μετακυλιόμενη στο τέλος στους δημότες. [11] Η Ελλάδα έχει διανύσει μια διετία λειψυδρίας. Η λίμνη του Μαραθώνα και ο Μόρνος έπεσαν σε ιστορικά χαμηλά. Η Υλίκη το 2026 διέθετε 159 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, σε σχέση με 262 εκατομμύρια την αντίστοιχη ημέρα του 2025. Οι βροχές του χειμώνα 2025-2026 ανέκαμψαν προσωρινά τα αποθέματα, αλλά η δομική ευπάθεια της Αττικής σε υδατικούς πόρους παραμένει. Πάνω σε αυτή την ευπάθεια κάθεται μια μηχανή κατανάλωσης που δεν είναι πλέον αντίστοιχη με τα φυσικά αποθέματα. Η Ελλάδα του 2024 υποδέχθηκε 40,7 εκατομμύρια ξένους τουρίστες, αριθμό σχεδόν τετραπλάσιο του μόνιμου πληθυσμού της. Οι διανυκτερεύσεις μη κατοίκων διαμορφώθηκαν σε 240,8 εκατομμύρια. Σε δώδεκα χρόνια, οι διεθνείς αφίξεις διπλασιάστηκαν, από 20,1 εκατομμύρια το 2013 σε 40,7 το 2024. Στις τουριστικές νησιωτικές αγορές, η αναλογία επισκεπτών προς μόνιμους κατοίκους τους θερινούς μήνες ξεπερνά συχνά το δέκα προς ένα. Σαντορίνη, Μύκονος, Πάρος, Ίος, Σίφνος, Φολέγανδρος δέχονται περισσότερο νερό από όσο είναι σε θέση να βγάλουν. Στην ενέργεια η εικόνα είναι παρόμοια. Παρά την έκρηξη ανανεώσιμων πηγών την τελευταία δεκαετία και την εθνική παραγωγή από αιολικά και φωτοβολταϊκά, η Ελλάδα συνεχίζει να έχει από τις υψηλότερες λιανικές τιμές ηλεκτρισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τους μικρούς καταναλωτές. Οι λογαριασμοί ρεύματος δείχνουν προμήθεια ενέργειας, αλλά κρύβουν χρεώσεις δικτύου, ΕΤΜΕΑΡ, ΥΚΩ, ειδικό φόρο κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος και ΦΠΑ. Σε ένα τυπικό νοικοκυριό, οι ρυθμιζόμενες χρεώσεις και οι φόροι αντιστοιχούν στο 35-40% του τελικού λογαριασμού. Μια χώρα φτιαγμένη για άλλες αναλογίες Η Ελλάδα του 1981, όταν μπήκε στην τότε ΕΟΚ, ήταν μια χώρα με δέκα εκατομμύρια κατοίκους, εργατικό δυναμικό συγκεντρωμένο σε βιομηχανία και γεωργία, και ένα τουρισμό που έφτανε τα έξι με οκτώ εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Η Ελλάδα του 2026 είναι κάτι άλλο. Ο μόνιμος πληθυσμός παραμένει κοντά στα 10,4 εκατομμύρια, αλλά η σύνθεσή του έχει αλλάξει ριζικά. Η γήρανση είναι έντονη: Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο δείκτης γήρανσης (αναλογία ηλικιωμένων 65+ προς νέους 0-14) έφτασε το 178,5 στην αρχή του 2024. Οι γεννήσεις του 2024 ήταν 68.309, οι θάνατοι 125.873, σχεδόν διπλάσιοι. Η καθαρή μετανάστευση το 2024 ήταν 54.135 άτομα (132.149 εισερχόμενοι, 78.014 εξερχόμενοι), η υψηλότερη από το 2001. Σε αυτούς τους αριθμούς περιλαμβάνονται και όσοι βρίσκονται υπό καθεστώς διεθνούς ή προσωρινής προστασίας. [12] Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι ποιοι έρχονται, αλλά αν η χώρα έχει προσαρμόσει τις δομές της. Στα τέσσερα τελευταία χρόνια ζητάμε από ένα κράτος που σχεδιάστηκε για άλλες αναλογίες να καλύπτει ταυτόχρονα: Τη γηράσκουσα γενιά που έχει συνταξιοδοτηθεί και διεκδικεί δικαίως φροντίδα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τους εργαζόμενους που πληρώνουν εισφορές και φόρους, τους νέους που μπαίνουν με δυσκολία στην αγορά εργασίας, τους πληθυσμούς που έχουν φτάσει στη χώρα μέσω μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών και νόμιμα δικαιούνται πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη και βασικές υπηρεσίες, και τα 40 εκατομμύρια τουρίστες που καταναλώνουν νερό, ηλεκτρικό, τρόφιμα και υγειονομικές υπηρεσίες κάθε καλοκαίρι. Δεν είναι ζήτημα ανθρώπων. Είναι ζήτημα αριθμητικής. Όταν οι ροές αλλάζουν τόσο γρήγορα, οι υποδομές, οι θεσμοί ένταξης, τα συστήματα υγείας και η αγορά εργασίας πρέπει να ανανεώνονται με αντίστοιχο ρυθμό. Στην ελληνική περίπτωση, αυτή η ανανέωση υστερεί επί δεκαετίες. Το σύστημα ένταξης στην αγορά εργασίας μη Ελλήνων πληθυσμών είναι αδύναμο, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν φορολογικά να παραμένουν εκτός επίσημης οικονομίας, και άλλοι να εξαρτώνται από κοινωνικές παροχές που χρηματοδοτούνται από τους φόρους όσων εργάζονται. Η ευθύνη αυτή δεν βαραίνει τους ανθρώπους που έρχονται. Βαραίνει το κράτος που δεν έφτιαξε το πλαίσιο. Το ίδιο ισχύει για τον τουρισμό. Δεν είναι ευθύνη του Γερμανού επισκέπτη που πληρώνει διακοπές στη Σαντορίνη το γεγονός ότι το νησί δεν έχει αρκετό νερό για όλους. Είναι ευθύνη ενός μοντέλου που στήριξε υπερβολικά την οικονομία του σε έναν κλάδο μαζικής κατανάλωσης πόρων, χωρίς να επενδύσει εγκαίρως σε υποδομές αφαλάτωσης, διαχείρισης αποβλήτων, ηλεκτρικών δικτύων υψηλής χωρητικότητας, μαζικών μεταφορών. Η χώρα που εισάγει αυτά που παλιά παρήγαγε Στην επαρχία οι αγρότες παλεύουν με αντίστροφες εξισώσεις. Το κόστος παραγωγής τους ανεβαίνει (καύσιμα, λιπάσματα, ενέργεια, ζωοτροφές, νερό άρδευσης), ενώ οι τιμές αγοράς τους από τις μεγάλες αλυσίδες λιανικής συμπιέζονται. Το αποτέλεσμα φαίνεται στα νούμερα. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για πρώτη φορά από χρόνια το ισοζύγιο εξωτερικού εμπορίου σε τρόφιμα και ζώντα ζώα πέρασε σε αρνητικό έδαφος μέσα στο 2025, με τις εισαγωγές να υπερβαίνουν τις εξαγωγές κατά περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Στον τομέα του κρέατος το έλλειμμα είναι χρόνιο και μεγάλο: 994 εκατομμύρια ευρώ το 2020, 1.029 το 2021, 1.341 το 2022, 1.525 εκατομμύρια το 2023. Στις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων και τροφίμων από τις χώρες της Mercosur, το 2024 η Ελλάδα ξόδεψε 452 εκατομμύρια ευρώ. [13] Μια χώρα γεωργικής παράδοσης γίνεται σταδιακά χώρα εισαγωγών. Η εγκατάλειψη της γεωργίας έχει πολλά αίτια: Γήρανση των αγροτικών πληθυσμών, εγκατάλειψη της υπαίθρου, μικρό μέγεθος εκμεταλλεύσεων, ασταθείς επιδοτήσεις, υψηλό κόστος εισροών, ξηρασία, υδατική ένδεια. Το αποτέλεσμα είναι ότι ντομάτες, σκόρδα, κρεμμύδια, κρέας και πολλά λαχανικά που η Ελλάδα παρήγαγε ιστορικά μόνη της, σήμερα έρχονται από Πολωνία, Ολλανδία, Βραζιλία, Αργεντινή, Σερβία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία. Πληρώνεις στο σούπερ μάρκετ ελληνικό κρεμμύδι, και διαβάζεις στην ετικέτα «προέλευση: Αίγυπτος». Αυτή η μετατροπή δεν είναι ουδέτερη. Όταν μια χώρα εισάγει βασικά αγαθά αντί να τα παράγει, το εμπορικό της ισοζύγιο γίνεται ευάλωτο σε εξωτερικούς παράγοντες: τιμές πετρελαίου, κόστος μεταφορών, ευρωπαϊκές αποφάσεις, εμπορικοί πόλεμοι. Ο εργαζόμενος που πληρώνει στο ταμείο του σούπερ μάρκετ ένα ακριβότερο κιλό ντομάτες πληρώνει στο τέλος και αυτή τη γεωπολιτική εξάρτηση. Τρεις εικόνες από την καθημερινότητα Οι παρακάτω περιπτώσεις είναι σύνθετες, βασισμένες σε μέσα νούμερα εισοδημάτων και κόστους ζωής όπως καταγράφονται σε στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ, Eurostat, Spitogatos Insights και κλαδικών ενώσεων. Τα ονόματα είναι τυχαία. Νίκος, 32 ετών, μηχανικός λογισμικού μέσου επιπέδου, Αθήνα. Δουλεύει σε ελληνική εταιρεία τεχνολογίας με πελάτες εξωτερικού. Μικτός μηνιαίος μισθός κοντά στον διάμεσο της αγοράς, γύρω στις 2.300 ευρώ. Καθαρά στο χέρι, περίπου 1.650 ευρώ. Διαμένει σε δυάρι 55 τετραγωνικών στα Πετράλωνα. Παρακάτω, ο μηνιαίος του απολογισμός: Ενοίκιο (δυάρι 55 τ.μ., παλιό κτίριο) 640 € Κοινόχρηστα 55 € ΔΕΗ, νερό, ίντερνετ, αέριο 165 € Σούπερ μάρκετ, βασικά είδη 360 € Αυτοκίνητο (καύσιμα, ασφάλεια, ΚΤΕΟ, συντήρηση) 150 € Κινητό, συνδρομές 30 € Φαγητό έξω, διασκέδαση, δώρα 150 € Σύνολο εξόδων 1.550 € Υπόλοιπο μήνα (πριν από έκτακτα) ≈ 100 € Στους φίλους λέει ότι είναι από τους τυχερούς. Με δάνειο 4% και 100 ευρώ τον μήνα αποταμίευση, θα χρειαστεί περίπου δεκαπέντε χρόνια για να μαζέψει την ίδια συμμετοχή που θα του ζητήσει η τράπεζα για να αγοράσει ένα διαμέρισμα ίδιου τύπου με αυτό που σήμερα νοικιάζει. Ελένη, 28 ετών, νοσηλεύτρια ΤΕ στο ΕΣΥ, Θεσσαλονίκη. Με τέσσερα χρόνια προϋπηρεσίας και βάρδιες σε γενικό νοσοκομείο, οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές μαζί με τα επιδόματα νοσηλευτικής υπηρεσίας και ανθυγιεινής εργασίας κινούνται γύρω στα 1.180 ευρώ. Νοικιάζει γκαρσονιέρα 38 τετραγωνικών στην Ξηροκρήνη. Ενοίκιο 390 € Κοινόχρηστα 50 € ΔΕΗ, νερό, ίντερνετ, φυσικό αέριο 150 € Σούπερ μάρκετ 300 € Συγκοινωνία (μηνιαία κάρτα, σπάνια ταξί) 50 € Είδη υγείας, φαρμακείο, καλλυντικά 60 € Διασκέδαση, οικογένεια, διάφορα 120 € Σύνολο εξόδων 1.120 € Υπόλοιπο μήνα ≈ 60 € Η γιαγιά στέλνει λάδι και ζυμαρικά από το χωριό. Πέρυσι έκανε αίτηση για μετάθεση σε επαρχιακό νοσοκομείο, με την ελπίδα να μείνει σε σπίτι του παππού. Η αίτηση δεν προχώρησε. Δεν αναφέρθηκε λόγος. Δημήτρης, 41 ετών, εργαζόμενος τουρισμού, Νάξος. Σερβιτόρος σε ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, εποχικός με ένσημα Απριλίου-Οκτωβρίου. Επτά μήνες δουλειάς με μέσο μηνιαίο εισόδημα γύρω στις 1.700 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων φιλοδωρημάτων. Πέντε μήνες με επίδομα ανεργίας ΔΥΠΑ, περίπου 480 ευρώ τον μήνα. Σύζυγος εργαζόμενη σε μίνι μάρκετ, καθαρά 850 ευρώ. Παιδί στο δημοτικό. Δάνειο για το σπίτι στη Νάξο (μεταβλητή δόση) 320 € ΔΕΗ, νερό, ίντερνετ 180 € Σούπερ μάρκετ, οικογένεια τριών ατόμων 650 € Αυτοκίνητο (καύσιμα, ασφάλεια, συντήρηση) 230 € Παιδί (φροντιστήρια, βιβλία, ρούχα, δραστηριότητες) 280 € Διάφορα, φαρμακείο, εποχιακά έξοδα 200 € Σύνολο μηνιαίων εξόδων 1.860 € Στους θερινούς μήνες τα έσοδα φτάνουν τις 2.550 ευρώ καθαρά συνολικά για το νοικοκυριό. Στους χειμερινούς, μόλις 1.330 ευρώ. Δηλαδή πέντε από τους δώδεκα μήνες του χρόνου, η οικογένεια ζει σε έλλειμμα, καλύπτοντας τη διαφορά είτε από τη θερινή αποταμίευση είτε από βοήθεια συγγενών. Όταν στα δελτία ειδήσεων ακούει ότι ο τουρισμός σπάει ρεκόρ, ο Δημήτρης συμφωνεί. Λέει ότι σπάει και αυτός μαζί. Αυτές οι τρεις εικόνες δεν είναι ακραίες. Είναι ενδιάμεσες. Δεν περιγράφουν φτώχεια ούτε αποτυχία. Περιγράφουν μια καθημερινότητα όπου ο εργαζόμενος δουλεύει σωστά, εντός νόμου, χωρίς να ζητάει χάρη, και παρά ταύτα δεν χτίζει τίποτα δικό του. Η οικονομία γύρω του ευημερεί. Αυτός κάνει υπομονή. Η επαρχία ως καρτ-ποστάλ Στις διαφημίσεις, η ελληνική επαρχία πουλιέται σαν λύση. Φύση, ηρεμία, οικονομικότερη ζωή. Στην πράξη, για πολλούς εργαζόμενους με συγκεκριμένες ειδικότητες, είναι μια περιοχή όπου μπορείς να ζήσεις φτηνότερα μόνο αν έχεις ήδη λύσει το θέμα του εισοδήματος. Αν δεν το έχεις λύσει, η ποιότητα ζωής μετατρέπεται σε στενότητα επιλογών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις εκθέσεις της για την Ελλάδα επισημαίνει ότι οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού επιμένουν κυρίως στον τουρισμό και τις κατασκευές. Οι πληροφορίες της EURES και της ΔΥΠΑ για τις περιφέρειες δείχνουν αγορές εργασίας που στηρίζονται σε εποχιακές, αγροτικές και τουριστικές δραστηριότητες, με υψηλό ποσοστό μερικής απασχόλησης. [14] Αν είσαι σερβιτόρος, μάγειρας, καμαριέρα, αγρότης, τεχνίτης, οδηγός, υπάλληλος σε μικρή επιχείρηση, μπορείς να βρεις δουλειά σχεδόν παντού. Αν είσαι μηχανικός λογισμικού, αναλυτής δεδομένων, ειδικός κυβερνοασφάλειας, διαχειριστής προϊόντος, δικηγόρος εταιρικών συναλλαγών, ερευνητής, αναλογιστής, στέλεχος logistics, μηχανικός τηλεπικοινωνιών μεγάλης κλίμακας, η επαρχία συνήθως δεν είναι αγορά εργασίας. Είναι αναμονή. Με την προϋπόθεση της τηλεργασίας, για όσους είναι τυχεροί. Αλλιώς, φυγή. Τα επαγγέλματα που σε δένουν στην πόλη Υπάρχουν κατηγορίες εργασίας που στην Ελλάδα συγκεντρώνονται σχεδόν αναγκαστικά στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε λίγους ειδικούς κόμβους. Όχι από επιλογή του εργαζομένου, από αναγκαία υποδομή. Στην τεχνολογία και την ψηφιακή οικονομία, οι ομάδες σπάνια υπάρχουν εκτός μεγάλων αστικών κέντρων: software engineers, devops, αρχιτέκτονες cloud, αναλυτές κυβερνοασφάλειας, σύμβουλοι ERP, στελέχη fintech, σχεδιαστές προϊόντων. Στα χρηματοοικονομικά και τις εταιρικές υπηρεσίες, οι θέσεις για auditors, risk analysts, υπεύθυνους κανονιστικής συμμόρφωσης, στελέχη ασφαλιστικών, δικηγόρους M&A, βρίσκονται κυρίως σε λίγα γραφεία της πρωτεύουσας. Στην υγεία υψηλής εξειδίκευσης, η εικόνα είναι παρόμοια: Γιατροί υπερειδικοτήτων, προσωπικό μεγάλων κλινικών, τεχνικοί προηγμένων ιατρικών μηχανημάτων, regulatory affairs σε φαρμακευτικές. Σε ναυτιλία, ενέργεια, μεγάλες υποδομές, η συγκέντρωση είναι ακόμη πιο έντονη. Πειραιάς, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, βιομηχανικοί και ενεργειακοί κόμβοι. Στα μέσα ενημέρωσης, στη διαφήμιση, στις παραγωγές περιεχομένου, το ίδιο. Στην ακαδημαϊκή έρευνα, υπάρχουν πανεπιστήμια στην περιφέρεια, αλλά οι θέσεις είναι λίγες, οι προκηρύξεις σπάνιες, και κάθε άνοιγμα συγκεντρώνει δεκάδες ή εκατοντάδες υποψηφιότητες. Έτσι ο εργαζόμενος μένει στην πόλη όχι επειδή την προτιμά, αλλά επειδή η χώρα δεν έχει αναπτύξει δεύτερο παραγωγικό χάρτη. Όλη η οικονομική δραστηριότητα υψηλής προστιθέμενης αξίας έχει συμπυκνωθεί σε δύο μητροπολιτικές περιοχές. Όλα τα υπόλοιπα είναι, για την αγορά εργασίας μεσαίας και ανώτερης εξειδίκευσης, σχεδόν αόρατα. Η αόρατη αγορά εργασίας Για κάθε καλή θέση στην Ελλάδα φτάνουν εκατοντάδες βιογραφικά. Αυτό από μόνο του δεν είναι σκάνδαλο, είναι συμπίεση της αγοράς. Το πρόβλημα ξεκινά λίγο πιο πέρα. Πολλές από τις θέσεις που τελικά καλύπτονται δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ποτέ ως αγγελίες, ή δημοσιεύονται διαδικαστικά, χωρίς ουσιαστική πρόθεση πρόσληψης από την ανοιχτή αγορά. Στις συζητήσεις των τελευταίων ετών στους κλαδικούς συλλόγους και στις ενώσεις εργαζομένων, καταγγέλλεται μια παράλληλη πραγματικότητα στις προσλήψεις. Θέσεις που κλείνουν με τηλεφώνημα. Συστάσεις που μετρούν περισσότερο από βιογραφικό. Συγγένειες που εξηγούν αποτελέσματα. Το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό, αλλά στην Ελλάδα έχει εδραιωθεί ως δομικό χαρακτηριστικό αρκετών κλάδων και ως πηγή απογοήτευσης για όσους έχουν επενδύσει χρόνια σε σπουδές και εμπειρία. Το αποτέλεσμα, σε μεγάλη κλίμακα, είναι ψυχολογικό. Ο εργαζόμενος στέλνει βιογραφικά και δεν παίρνει απάντηση. Περνά συνεντεύξεις και δεν ενημερώνεται για την έκβαση. Του ζητείται εμπειρία για θέση εισαγωγικού επιπέδου. Του ζητείται πτυχίο για μισθό 950 ευρώ. Του ζητείται ευελιξία, που στη μετάφραση της καθημερινότητας σημαίνει διαθεσιμότητα χωρίς όρια. Η αξιοκρατία δεν είναι απούσα, αλλά δεν είναι ποτέ ο πρώτος παράγοντας. Το επίδομα που γυρίζει στον ιδιοκτήτη Το φοιτητικό στεγαστικό επίδομα, στην ισχύουσα μορφή του, ανέρχεται σε 1.500 ευρώ ετησίως για ΑΕΙ της Περιφέρειας Αττικής και της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, 2.000 ευρώ για ΑΕΙ εκτός των δύο αυτών περιοχών, και έως 2.500 ευρώ ανά φοιτητή σε περίπτωση συγκατοίκησης εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης. Στα χαρτιά, πρόκειται για κοινωνική παροχή που στηρίζει τη φοιτητική στέγη. [15] Στην πράξη, όταν η προσφορά μικρών διαμερισμάτων είναι περιορισμένη και η ζήτηση από φοιτητές, βραχυχρόνιες μισθώσεις και ανακαινισμένα ακίνητα πιέζει ταυτόχρονα την αγορά, το επίδομα κινδυνεύει να ενσωματωθεί στην τιμή του ενοικίου. Δεν είναι κάτι που μπορεί να αποδειχθεί εύκολα σε ατομικό επίπεδο, διότι κανείς ιδιοκτήτης δεν δηλώνει «ανέβασα το ενοίκιο επειδή ξέρω ότι ο φοιτητής παίρνει επίδομα». Σε επίπεδο αγοράς, όμως, οι κρατικές παροχές που δίνονται μέσα σε στενές αγορές με ανελαστική προσφορά τείνουν διαχρονικά να μετακυλίονται στους ιδιοκτήτες των πόρων. Είναι κλασικό φαινόμενο των αγορών στέγασης διεθνώς και έχει μελετηθεί επαρκώς. Αν αυτή η μετακύλιση συμβαίνει, τότε το επίδομα δεν λειτουργεί ως καθαρή υποστήριξη του φοιτητή, αλλά ως μηχανισμός που διατηρεί ή και ανεβάζει τα ενοίκια στις φοιτητικές αγορές, ταυτόχρονα όμως αυξάνει τη δηλωμένη ροή εισοδήματος ιδιοκτητών και τη φορολογική βάση από εκμίσθωση. Ο φοιτητής δείχνει να υποστηρίζεται. Ο ιδιοκτήτης εισπράττει. Το κράτος φορολογεί. Το κύκλωμα κλείνει μόνο του. Ο δείκτης ως σκηνικό Στην δημόσια συζήτηση των τελευταίων ετών έχει επικρατήσει ένα αφήγημα κανονικότητας. Η οικονομία πάει καλά. Ο τουρισμός σπάει ρεκόρ. Οι επενδύσεις έρχονται. Η ανεργία πέφτει. Το ΑΕΠ ανεβαίνει. Πολλά από αυτά είναι αληθή, μετρημένα από επίσημους φορείς, ποσοτικοποιημένα σε ευρωπαϊκούς δείκτες. Μια κοινωνία, όμως, δεν ζει με μέσους όρους. Ζει με το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού. Με τον λογαριασμό του ρεύματος. Με το ενοίκιο. Με το αν μπορεί να κάνει παιδί χωρίς να υπολογίζει επί μήνες αν θα τα βγάλει πέρα. Όταν τα μακροοικονομικά νούμερα ευημερούν και η μέση τσέπη όχι, ο πολίτης δεν αρνείται το νούμερο. Αρνείται να αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα στην εικόνα που του προτείνεται. Αυτή η αναντιστοιχία είναι το βαθύτερο πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Όχι ότι υπάρχει φτώχεια ή πίεση. Αυτά υπάρχουν παντού. Αλλά ότι η πίεση δεν αναγνωρίζεται επίσημα ως πρόβλημα προτεραιότητας. Ντύνεται με δείκτες ανάπτυξης και παρουσιάζεται ως υπολειπόμενο θέμα. Έτσι η κοινωνία ζει σε δύο παράλληλα κανάλια. Στο ένα τρέχουν τα γραφήματα. Στο άλλο τρέχει ο πραγματικός μήνας. Brain drain και η φορολογική αγκαλιά της επιστροφής Όταν μια χώρα προσφέρει στον νέο εργαζόμενο μισθό κοντά στο ευρωπαϊκό κατώτατο, κατοικία σε τιμές που πιέζουν περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της ΕΕ, αγορά εργασίας με ισχυρά δίκτυα γνωριμιών και προοπτική συνταξιοδότησης στα 67 με μειωμένες αποδοχές, η φυγή δεν είναι ατύχημα. Είναι η λογική συνέπεια ενός μοντέλου που εξωθεί χωρίς να το λέει. Η μετανάστευση εξειδικευμένων Ελλήνων στο εξωτερικό την τελευταία δεκαπενταετία είναι μετρήσιμη. Στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος και διεθνείς εκθέσεις του ΟΟΣΑ έχουν εκτιμήσει σε εκατοντάδες χιλιάδες τους νέους που εγκατέλειψαν τη χώρα από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 και μετά, κυρίως προς Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία και Σκανδιναβία. Δεν φεύγουν όλοι για τα ίδια. Φεύγουν, όμως, για κοινό λόγο: επειδή το ισοζύγιο μισθού, κόστους ζωής και προοπτικής δεν στέκεται. Όταν εγκατασταθούν στο εξωτερικό και αρχίσουν να αξίζουν περισσότερα, η ίδια η ελληνική πολιτεία τους θυμάται. Το άρθρο 5Γ του ν. 4172/2013 προβλέπει ότι, υπό προϋποθέσεις, όποιος μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία στην Ελλάδα μπορεί να απαλλάσσεται από φόρο εισοδήματος για το 50% των εισοδημάτων μισθωτής εργασίας ή επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, για διάστημα έως επτά ετών. Βασική προϋπόθεση: να μην ήταν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας τα προηγούμενα 5 από τα 6 έτη πριν την επιστροφή. [16] Μια χώρα που δεν κατάφερε να κρατήσει εργαζόμενους με αξιοπρεπείς συνθήκες προσπαθεί να τους φέρει πίσω με φορολογικό κίνητρο. Όσοι έμειναν και άντεξαν τα δύσκολα χρόνια πληρώνουν τους κανονικούς συντελεστές. Όσοι έφυγαν και θα γυρίσουν δικαιούνται προνόμιο. Είναι μια πολιτική επιλογή που γίνεται κατανοητή ως οικονομική μηχανική. Ως μήνυμα προς τους εργαζόμενους που έμειναν, είναι κάτι άλλο. Το χρέος του χθες, η σύνταξη του αύριο Πάνω από όλα αυτά, ο σημερινός Έλληνας εργαζόμενος κουβαλά κάτι ακόμη που σπάνια συζητείται καθαρά. Κουβαλά μια δημοσιονομική υποθήκη που εκτείνεται σε δύο γενιές μπροστά. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους και επίσημες ανακοινώσεις της κυβέρνησης, οι μνημονιακές υποχρεώσεις της Ελλάδας προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) ανέρχονται σε 61,9 δισεκατομμύρια ευρώ με τελική ημερομηνία αποπληρωμής το 2060. Οι υποχρεώσεις προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) ανέρχονται σε 141,8 δισεκατομμύρια ευρώ και λήγουν το 2070. Η εξυπηρέτηση των δανείων ESM ξεκινά πρακτικά από το 2034. [17] Δύο νούμερα και δύο ημερομηνίες που αξίζει να μείνουν στο μυαλό. 2060. 2070. Ένα παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα σήμερα θα αρχίζει τη συνταξιοδότησή του γύρω στο 2090. Θα έχει ζήσει όλη του την εργασιακή ζωή σε μια χώρα που εξυπηρετεί δάνεια του 2010-2018. Είναι μια ολόκληρη γενιά εργαζομένων που δεν έχουν πάρει ποτέ τίποτα από αυτά τα δάνεια, αλλά θα τα πληρώνουν με τους φόρους τους. Η ανάλυση της δημοσιονομικής στρατηγικής δείχνει ότι η Ελλάδα δεσμεύεται να διατηρεί ψηλά πρωτογενή πλεονάσματα σε ορίζοντα δεκαετιών. Για το 2025 ο στόχος διαμορφώθηκε στο 3,8% του ΑΕΠ, ποσοστό από τα υψηλότερα στην Ευρωζώνη. Σε απόλυτους αριθμούς, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 9 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως που το κράτος εισπράττει σε φόρους και εισφορές περισσότερους από όσους ξοδεύει σε δαπάνες πλην τόκων. [17] Πρωτογενές πλεόνασμα δεν είναι αφηρημένη οικονομική έννοια. Είναι αυτό που μένει αφού αφαιρέσεις από τα έσοδα τα έξοδα του δημοσίου, εξαιρώντας τους τόκους. Όταν μια χώρα διατηρεί πλεονάσματα αυτής της κλίμακας για χρόνια, σημαίνει ότι ο φορολογούμενος δίνει συστηματικά πιο πολλά από όσα παίρνει σε δημόσιες υπηρεσίες. Η διαφορά αυτή κατευθύνεται στην αποπληρωμή του παρελθόντος, όχι στη χρηματοδότηση του παρόντος. Πληρώνεις σήμερα για να έχει η χώρα καλή πιστοληπτική αξιολόγηση το 2040. Η εξυπηρέτηση των δανείων μέχρι το 2060 και του υπολοίπου χρέους μέχρι το 2070 δεν είναι, βέβαια, μηχανικός κίνδυνος. Δεν θα χρεοκοπήσει η χώρα. Είναι, όμως, μια δομική δέσμευση που περιορίζει τους βαθμούς ελευθερίας κάθε μελλοντικής κυβέρνησης. Όση πολιτική και αν αλλάξει, όσες κοινωνικές προτεραιότητες και αν αναδιαταχθούν, η αριθμητική του χρέους παραμένει: συγκεκριμένα ποσά, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, για 35 ακόμη χρόνια. Στην πράξη, ο σημερινός εργαζόμενος ψηφίζει για κυβερνήσεις των οποίων ο δημοσιονομικός χώρος είναι ήδη προ-δεσμευμένος για μεγάλο μέρος της θητείας τους. Παράλληλα, το ασφαλιστικό σύστημα που θα κληρονομήσει ο σημερινός εργαζόμενος μετασχηματίζεται με τρόπο που λίγοι έχουν αντιληφθεί. Ο νόμος 4387/2016, γνωστός ως νόμος Κατρούγκαλου, αναμόρφωσε ριζικά τον τρόπο υπολογισμού της κύριας σύνταξης. Από εκείνη τη στιγμή, η κύρια σύνταξη υπολογίζεται ως άθροισμα δύο τμημάτων: της εθνικής σύνταξης, που χρηματοδοτείται απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό, και της ανταποδοτικής σύνταξης, που υπολογίζεται με βάση τις εισφορές και τα ποσοστά αναπλήρωσης. Το πλήρες ποσό της εθνικής σύνταξης από 1ης Ιανουαρίου 2026 διαμορφώνεται στα 446,87 ευρώ μικτά. Σε πρόωρη συνταξιοδότηση, μειώνεται κατά 30%, οπότε πέφτει σε ζώνη 281 έως 313 ευρώ. [18] Σύμφωνα με αναλύσεις της ΓΣΕΕ και ενώσεων συνταξιούχων, την περίοδο 2016-2022 οι Έλληνες συνταξιούχοι έχασαν σωρευτικά πάνω από 75 δισεκατομμύρια ευρώ από τις διατάξεις του νόμου Κατρούγκαλου, μεταξύ άλλων μέσω της κατάργησης των επιδομάτων εορτών, του μηχανισμού «προσωπικής διαφοράς» που πάγωσε τις παλιές συντάξεις, και των περικοπών στις επικουρικές που έφτασαν έως και 60%. Οι επικουρικές παραμένουν παγωμένες ή σε αναστολή αυξήσεων εδώ και πάνω από δεκαπέντε χρόνια. [19] Το πραγματικό πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο τι έχει γίνει. Είναι τι θα γίνει. Σήμερα η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους στην Ελλάδα κινείται γύρω στο 1,6 προς 1. Σε ένα υγιές αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, η αναλογία αυτή θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 3 προς 1. Με γεννήσεις 68.000 ετησίως, θανάτους πάνω από 125.000, δείκτη γήρανσης 178,5, και έναν ενεργό πληθυσμό που συρρικνώνεται κάθε χρόνο, η αναλογία αυτή κινείται προς τα κάτω, όχι προς τα πάνω. [20] Σε ένα ασφαλιστικό σύστημα που λειτουργεί με τη λογική της αναδιανομής (οι σημερινές εισφορές πληρώνουν τις σημερινές συντάξεις), αυτή η αριθμητική σημαίνει κάτι συγκεκριμένο. Όσο μειώνεται η αναλογία, μειώνονται και τα έσοδα ανά συνταξιούχο. Όταν παράλληλα τα αποθεματικά των ταμείων έχουν πληγεί από αλλεπάλληλα κουρέματα (από το PSI του 2012 και μετά), από κακοδιαχείριση δεκαετιών, και από χαμηλές αποδόσεις των επενδύσεων που είχαν επιτραπεί, ο μηχανισμός δεν έχει τα μαξιλάρια που χρειάζεται. Η ανταποδοτική σύνταξη, με τα μειωμένα ποσοστά αναπλήρωσης του νόμου του 2016, αποδίδει για έναν εργαζόμενο 35 ετών με μέσο μισθό σήμερα ένα πολύ συγκρατημένο ποσό κατά τη συνταξιοδότηση, παρά τα 35 χρόνια εισφορών. Αν προστεθούν στο εν δυνάμει σενάριο μελλοντικές αναπροσαρμογές, μειώσεις, ή αλλαγές υπολογισμού, ο νέος του 2026 που εργάζεται σήμερα δεν μπορεί να υπολογίζει με βεβαιότητα σε κάτι περισσότερο από την εθνική σύνταξη ως βάση. Αυτό σημαίνει, σε σημερινές τιμές, γύρω στα 450 ευρώ μικτά τον μήνα, ίσως τιμαριθμοποιημένα, ίσως όχι. Η εθνική σύνταξη δεν είναι σύνταξη με τη φιλοσοφική έννοια. Είναι μια βασική κρατική παροχή που εξασφαλίζει επιβίωση. Δεν έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα, δεν συνδέεται με όσα κατέβαλε ο εργαζόμενος, δεν αναγνωρίζει την προσπάθεια. Είναι το κατώφλι, όχι η αμοιβή. Αν η ανταποδοτική περιοριστεί στα ψίχουλα που προβλέπει η σημερινή αρχιτεκτονική για τους νέους εργαζόμενους, η συνολική σύνταξη θα μοιάζει περισσότερο με κοινωνικό επίδομα παρά με αναπληρωτικό εισόδημα του εργασιακού βίου. Επιπλέον, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης συνδέονται πλέον με το προσδόκιμο ζωής και επανεξετάζονται ανά τριετία. Η επόμενη αξιολόγηση γίνεται το 2027, με βάση στοιχεία της περιόδου 2016-2026. Πιθανές αυξήσεις στα όρια ηλικίας τοποθετούνται από τους ειδικούς για την περίοδο 2029-2030. Δηλαδή, ο σημερινός εργαζόμενος των 35 ετών δεν γνωρίζει με βεβαιότητα ούτε πότε θα συνταξιοδοτηθεί, ούτε με τι ποσό. Συνοψίζοντας: ο φορολογούμενος του 2026 πληρώνει σήμερα πρωτογενή πλεονάσματα για να αποπληρωθούν δάνεια του 2010 μέχρι το 2060. Όταν φτάσει η ώρα του να συνταξιοδοτηθεί, μετά το 2050, θα ζητήσει από ένα σύστημα ασφάλισης που σήμερα ήδη παραπαίει να του δώσει αυτό που του υποσχέθηκε. Η μαθηματική αυτής της εξίσωσης δεν λύνεται με αισιοδοξία. Λύνεται είτε με αύξηση εισφορών, είτε με μείωση παροχών, είτε με μεγάλη ανάπτυξη της παραγωγικότητας, είτε με συνδυασμό των τριών. Στο μεγαλύτερο μέρος της, η πρώτη και η δεύτερη επιλογή θα πέσουν πάνω στον εργαζόμενο. Όλα αυτά είναι ήδη γνωστά στους οικονομολόγους και στους ασφαλιστικούς αναλυτές. Δεν είναι ήδη γνωστά στον μέσο εργαζόμενο, ο οποίος βλέπει στις ειδήσεις ότι η οικονομία πάει καλά και θεωρεί ότι όλα θα τακτοποιηθούν με κάποιον τρόπο. Δεν θα τακτοποιηθούν χωρίς δικά του έξοδα. Το τελικό κλουβί Όλα τα κομμάτια του παζλ, βαλμένα μαζί, παράγουν ένα σύστημα που στενεύει τις επιλογές αντί να τις ανοίγει. Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη υπάρχει η περισσότερη εργασία, αλλά η στέγη γίνεται ολοένα και πιο απαιτητική σε σχέση με τους μισθούς, και όσα μπορεί να αγοράσει ο μέσος εργαζόμενος είναι σχεδόν πάντα παλιά κτίρια με αβέβαιη αντισεισμική συμπεριφορά. Στην επαρχία η στέγη είναι πιο ανθρώπινη, αλλά η εξειδικευμένη εργασία περιορίζεται, η γεωργία υποχωρεί, και πολλές αγορές κλείνονται σε τοπικά δίκτυα. Στα νησιά υπάρχει εποχιακή ζήτηση, αλλά οι ετήσιοι κύκλοι ζωής δυσκολεύουν το χτίσιμο σταθερής καριέρας, ενώ το νερό και η ενέργεια δεν επαρκούν. Στις πανεπιστημιουπόλεις η φοιτητική ζήτηση πιέζει τα ενοίκια προς τα πάνω. Στις καλές θέσεις στοιβάζονται εκατοντάδες βιογραφικά. Στις κλειστές θέσεις πιάνουν τα τηλέφωνα. Ο εργαζόμενος καταλήγει με τρεις πραγματικές διαδρομές. Πρώτη, να μείνει σε ένα αστικό κέντρο και να αποδεχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματος θα πηγαίνει σε στέγαση, φόρους και ακρίβεια, και ότι το πιθανό σπίτι του θα είναι κατασκευής της δεκαετίας του 1970. Δεύτερη, να φύγει στην επαρχία και να αποδεχθεί επαγγελματικό περιορισμό. Τρίτη, να φύγει στο εξωτερικό και να βρει εκεί όσα δεν βρήκε εδώ. Αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μοντέλο, είναι σύστημα διαχείρισης πληθυσμού. Η Ελλάδα δεν έχει απλώς στεγαστικό ζήτημα. Έχει ζήτημα κατανομής ζωής. Έχει χτίσει μια οικονομία όπου η εργασία στριμώχνεται σε λίγες πόλεις, η κατοικία λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως επενδυτικό προϊόν, η επαρχία πουλιέται ως σκηνικό, η γεωργία υποχωρεί υπέρ των εισαγωγών, οι υδατικοί πόροι πιέζονται από τον τουρισμό, οι έμμεσοι φόροι τρώνε σιωπηρά κάθε αύξηση μισθού, οι νέοι αντιμετωπίζονται ως μελλοντικοί δανειολήπτες, οι φοιτητές ως πηγή μισθωτικής απόδοσης, οι σημερινοί φορολογούμενοι ως πηγή πρωτογενών πλεονασμάτων μέχρι το 2060, οι αυριανοί συνταξιούχοι ως αποδέκτες μιας εθνικής σύνταξης που μετατρέπεται σε επίδομα, και όσοι έφυγαν ως δεξαμενή φορολογικής επιστροφής. Αυτός είναι ο μύθος του εργαζόμενου στην Ελλάδα του 2026. Όχι το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη. Ένα διαμέρισμα εξήντα ετών που θα γίνει ενενήντα μέχρι να αποπληρωθεί το δάνειό του, μια δόση τριάντα ετών, ένας μισθός που δεν φτάνει επειδή τα τρόφιμα ακρίβυναν 20% σε τρία χρόνια, ένας λογαριασμός ρεύματος που κρύβει επτά διαφορετικές χρεώσεις, ένα βιογραφικό που δεν απαντήθηκε ποτέ, ένα πρωτογενές πλεόνασμα που πάει στην αποπληρωμή δανείων του 2010, μια σύνταξη που πέφτει στα 450 ευρώ, και μια βαλίτσα που στέκεται κοντά στην πόρτα. Ζήσε τον μύθο σου. Αρκεί να μη ζητήσεις πραγματικά να ζήσεις. Πηγές 1. Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ανακοίνωση για νέο κατώτατο μισθό από 1/4/2026 (ypergasias.gov.gr). ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ, πίνακες μισθών και ημερομισθίων 1/4/2026 (kepea.gr). 2. Τράπεζα της Ελλάδος, Δείκτης Τιμών Διαμερισμάτων, στοιχεία γ΄ τριμήνου 2025, όπως αναφέρθηκαν από Ναυτεμπορική, ΕνΟικονομία και άλλα οικονομικά μέσα (Νοέμβριος 2025). 3. Eurostat, «Housing in Europe – 2025 edition» και «Living conditions in Europe – housing» (στοιχεία 2024). Eurostat housing cost overburden rate, cities και νέοι 15-29 ετών. 4. ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Ετήσια Έκθεση 2025 για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση. Στοιχεία πραγματικού μισθού 2009-2024 και διαθέσιμου εισοδήματος νοικοκυριών. 5. Eurostat, στοιχεία μέσου ετήσιου μισθού 2024 (~18.000 ευρώ Ελλάδα). Ανάλυση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αγοραστική δύναμη σε σταθερές μονάδες αγοραστικής δύναμης για το 9μηνο 2025. 6. ΕΛΣΤΑΤ, Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2021. Spitogatos Insights, αναλύσεις τιμών πώλησης 2024-2025. RE/MAX Hellas, εκθέσεις αγοράς ακινήτων. 7. Πρώτος Αντισεισμικός Κανονισμός ΦΕΚ 36Α/26-02-1959. Τροποποίηση ΦΕΚ 239Β/16-04-1984 με ισχύ από 1985. ΝΕΑΚ 1995, ΕΑΚ 2000. Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ημερίδα Θεσσαλονίκης για σεισμική ασφάλεια προ 1985 κατασκευών. 8. ΕΛΣΤΑΤ, Δείκτης Τιμών Καταναλωτή, ετήσιοι ρυθμοί μεταβολής 2022-2024. ΙΟΒΕ, «Πληθωρισμός στα Είδη Διατροφής στην Ελλάδα» (Ιούλιος 2024), σωρευτική μεταβολή ΔΤΕ Τροφίμων Ιανουάριος 2021 – Απρίλιος 2024: 19,7%. ΕΛΣΤΑΤ, Δείκτης Τιμών Εκροών σε Γεωργία και Κτηνοτροφία, Φεβρουάριος 2026. 9. Powergame, «ΦΠΑ και φόροι καυσίμων αυξάνουν την οικονομική πίεση στα νοικοκυριά» (Μάρτιος 2026). ΟΟΣΑ, στατιστικά εμμέσων φόρων ως ποσοστό συνολικής φορολογίας. ΥΠΟΙΚ, στοιχεία εσόδων ΦΠΑ. 10. Bankingnews, ΤοΒΗΜΑ, In.gr, iefimerida, αναλυτικά στοιχεία φορολογικής δομής τιμής βενζίνης Ελλάδα Α’ τρίμηνο 2026. Διεύθυνση Διυλιστηρίων και Φορολογίας Πετρελαιοειδών. 11. ΕΥΔΑΠ, εισήγηση τιμολογιακής πολιτικής περιόδου 2025-2029 και νέο τιμολογιακό σχήμα από 1/1/2026 (ΦΕΚ 7188/Β΄/30-12-2025). Newmoney, Πρώτο Θέμα, ECOPRESS, Δεκέμβριος 2025. Στοιχεία αποθεμάτων ταμιευτήρων από meteo.gr / Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών. 12. ΕΛΣΤΑΤ, «Εκτιμώμενος Πληθυσμός και Μεταναστευτικές Ροές της Χώρας 2024» (δημοσίευση Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2025). Στοιχεία γεννήσεων, θανάτων, δείκτη γήρανσης, καθαρής μετανάστευσης 2023-2024. ΤτΕ και ΣΕΤΕ, στοιχεία διεθνών αφίξεων τουριστών 2024 και διανυκτερεύσεων. 13. ΕΛΣΤΑΤ και ΚΕΠΕ, ανάλυση εμπορικού ισοζυγίου αγροδιατροφικών προϊόντων 2020-2025. Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων, στοιχεία εξαγωγών αγροτικών προϊόντων. ΥΠΑΑΤ, στοιχεία ισοζυγίου με ΗΠΑ. Στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ για εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από Mercosur 2024. 14. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Country Report Greece. EURES, ενημερωτικά δελτία για την ελληνική αγορά εργασίας και τα κενά εργατικού δυναμικού ανά κλάδο. 15. Υπουργείο Παιδείας, Φοιτητικό Στεγαστικό Επίδομα, stegastiko.minedu.gov.gr. Πύλη Στεγαστικής Πολιτικής (stegasi.gov.gr), περιγραφή ποσών 1.500, 2.000 και 2.500 ευρώ. 16. Ν. 4172/2013, άρθρο 5Γ, και σχετικές εγκύκλιοι ΑΑΔΕ (Α.1087/2021, Α.1089/2022, Ε.2029/2022). ΑΑΔΕ, «Useful Tax Guide for Greeks abroad and Non-residents» (έκδοση Ιουλίου 2025). 17. Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), επίσημες ανακοινώσεις. ESM, EFSF, ανακοινώσεις πρόωρης αποπληρωμής Δεκέμβριος 2025 και Ιούνιος 2026. Capital, ERT, Naftemporiki, Sofokleousin. Στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος 3,8% του ΑΕΠ 2025, στοιχεία ΥΠΟΙΚ και ΟΔΔΗΧ. 18. Ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου), άρθρα 7 (εθνική σύνταξη) και 8 (ανταποδοτική σύνταξη). e-ΕΦΚΑ, ποσά εθνικής σύνταξης από 1/1/2026 (446,87 ευρώ μικτά). ΚΥΑ 31854/8-12-2025 (ΦΕΚ Β΄ 6519). KEPEA/ΓΣΕΕ, αναλυτικοί πίνακες προϋποθέσεων εθνικής σύνταξης. 19. Αναλύσεις ενώσεων συνταξιούχων (Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών, ΓΣΕΕ) για σωρευτικές απώλειες συνταξιούχων από εφαρμογή του ν. 4387/2016 περιόδου 2016-2022. Στοιχεία επικουρικών συντάξεων και «προσωπικής διαφοράς». 20. ΕΛΣΤΑΤ, στοιχεία γήρανσης πληθυσμού 2024. Newmoney, «Δημογραφικό στην Ελλάδα» (Μάιος 2026), αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους και αξιολόγηση ορίων ηλικίας 2027. Ελληνική Ένωση Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης, στοιχεία αναδιανεμητικών συστημάτων και δημογραφικής πίεσης.

Επίθεση σοκ με πάνω από 60 πυραύλους, drones, Zίρκον και … Iσκαντέρ! Η επίθεση ήταν εκτός των άλλων, και μια απάντηση για τον πύραυλο Patriot που εξαπέλυσαν οι Ουκρανοί και χτύπησε τον Καθεδρικό ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου! O Zελένσκι υποστήριξε ότι τουλάχιστον 60 πύραυλοι είχαν στόχο το Κίεβο, όπου μάλιστα αναφέρθηκαν 4 νεκροί και 28 τραυματίες Μια τρομακτική επίθεση με πυραύλους και drones εξαπέλυσε κατά τη διάρκεια της νύχτας η Ρωσία εναντίον του Κιέβου, του Χάρκοβου και του Ντνίπρο, προκαλώντας τρόμο στην Ουκρανία. Όπως έγινε γνωστό, η Ρωσία επιτέθηκε με 70 πυραύλους – ανάμεσά τους πυραύλους Ζιρκόν, Ισκάντερ και Χ-101 – καθώς και με 611 drones. Σύμφωνα με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τουλάχιστον 60 πύραυλοι είχαν στόχο το Κίεβο, όπου αναφέρθηκαν τέσσερις νεκροί και 28 τραυματίες. Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας έκανε λόγο για επίθεση-«απάντηση» στις τρομοκρατικές ενέργειες που διεξάγει το καθεστώς του Κιέβου κατά πολιτικών στόχων και υποδομών στη Ρωσία, αναφέροντας πως επλήγησαν στρατιωτικά αεροδρόμια καθώς και υποδομές της αμυντικής βιομηχανίας της Ουκρανίας. Παράλληλα η Ρωσία διέψευσε κατηγορηματικά ότι έπληξε τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο μοναστηριακό συγκρότημα της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, υποστηρίζοντας πως αυτό επλήγη από αμερικανικό πύραυλο Πάτριοτ. Επίθεση σοκ με 70 πυραύλους και 611 drones Οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν κατά τη διάρκεια της νύχτας 70 πυραύλους διαφόρων τύπων και 611 μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον στόχων στην Ουκρανία, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησαν οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας. Η ουκρανική πλευρά υποστηρίζει ότι αναχαιτίστηκαν 50 πύραυλοι και 582 drones. Συγκεκριμένα, οι Ουκρανοί αναφέρουν ότι καταρρίφθηκαν πέντε από τους έξι υπερηχητικούς πυραύλους Ζιρκόν, 15 από τους 34 βαλλιστικούς πυραύλους Ισκάντερ-Μ/S-400 και όλοι οι 30 πύραυλοι cruise τύπου Χ-101 και Ισκάντερ-Κ. Σύμφωνα με τους Ουκρανούς, 20 πύραυλοι και 27 drones κατάφεραν να πλήξουν τους στόχους τους. Κύριος στόχος της επίθεσης ήταν το Κίεβο, ενώ πυραυλικά πλήγματα αναφέρθηκαν επίσης στις πόλεις Ντνίπρο και Χάρκοβο. Ζελένσκι: Πάνω από 60 πύραυλοι είχαν στόχο το Κίεβο Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι υποστήριξε ότι τουλάχιστον 60 πύραυλοι είχαν στόχο το Κίεβο. Όπως είπε, περισσότεροι από 60 από τους συνολικά 70 πυραύλους που εκτοξεύθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας είχαν ως στόχο την ουκρανική πρωτεύουσα. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία που παρέθεσε ο Ζελένσκι, οι επιθέσεις στο Κίεβο προκάλεσαν τουλάχιστον 28 τραυματισμούς και τέσσερις θανάτους. Οι ουκρανικές αρχές συνεχίζουν τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, ενώ ο αριθμός των θυμάτων ενδέχεται να μεταβληθεί καθώς προχωρά η καταγραφή των ζημιών. Μεγάλη πυρκαγιά στο Κίεβο Μετά τις νυχτερινές επιθέσεις ξέσπασε μεγάλης έκτασης πυρκαγιά στο Κίεβο. Σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, στην επιχείρηση κατάσβεσης συμμετέχουν τρία ελικόπτερα, καθώς οι πυροσβεστικές δυνάμεις προσπαθούν να θέσουν υπό έλεγχο το μέτωπο της φωτιάς. Η ενεργειακή υποδομή του Κιέβου δέχθηκε πλήγματα κατά τη διάρκεια της νύχτας, με αποτέλεσμα διακοπές ηλεκτροδότησης σε ορισμένους καταναλωτές, σύμφωνα με τον διαχειριστή του ουκρανικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας Ουκρενέργκο. Σύμφωνα με τον δήμαρχο του Κιέβου Βιτάλι Κλίτσκο, περισσότεροι από 140.000 καταναλωτές στο βόρειο τμήμα της ουκρανικής πρωτεύουσας έμειναν χωρίς ηλεκτροδότηση κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ουκρανική ενεργειακή εταιρεία ΝΤΕΚ ανακοίνωσε αργότερα ότι η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκε για περίπου 105.000 κατοίκους. Η αεροπορική προειδοποίηση για την επίθεση στην ουκρανική πρωτεύουσα διήρκεσε περισσότερες από τέσσερις και μισή ώρες. Εκτεταμένες καταστροφές Παράλληλα, εκτεταμένες πυρκαγιές σημειώθηκαν στα στούντιο κινηματογράφου Ολεξάντρ Ντοβζένκο και στο οικιστικό συγκρότημα Comfort Town. Σύμφωνα με τον δήμαρχο του Κιέβου Βιτάλι Κλίτσκο, ζημιές και πυρκαγιές καταγράφηκαν σχεδόν σε όλες τις συνοικίες της ουκρανικής πρωτεύουσας. Στην περιοχή Ομπολόν καταγράφηκαν ζημιές σε πολυκατοικίες και αποθηκευτικούς χώρους, πυρκαγιές στα σημεία πτώσης συντριμμιών και καταστροφή περίπου 30 οχημάτων από φωτιά. Στην περιοχή Ποντίλ υπήρξαν πυρκαγιές σε ιδιωτική κατοικία και σε τριώροφο κτίριο μετά από πτώση συντριμμιών, ενώ στην περιοχή Σολομιάνσκι αναφέρθηκαν ζημιές σε κατοικίες και πυρκαγιά σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. Στην περιοχή Πετσέρσκ καταγράφηκαν ζημιές σε κατοικίες και μη οικιστικά κτίρια. Στην περιοχή Ντεσνιάνσκι αναφέρθηκε πυρκαγιά σε εγκαταστάσεις παιδικού σταθμού, στην περιοχή Χολοσιβσκι πυρκαγιές σε αποθηκευτικές εγκαταστάσεις και ζημιές σε κατοικία και υποδομές, ενώ στην περιοχή Νταρνίτσκι συντρίμμια έπεσαν σε ανοιχτούς χώρους. Ρωσία: Πύραυλος Πάτριοτ χτύπησε τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας υποστήριξε ότι το συγκρότημα της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου επλήγη από πύραυλο του αμερικανικού αντιαεροπορικού συστήματος Πάτριοτ και όχι από ρωσικό πλήγμα. «Με επιβεβαιωμένα στοιχεία, το συγκρότημα κτιρίων της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου επλήγη από πύραυλο του αμερικανικού αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος Πάτριοτ», αναφέρει το υπουργείο. Το ρωσικό υπουργείο πρόσθεσε ότι μία πιθανή αιτία της «εσφαλμένης λειτουργίας» του συστήματος θα μπορούσε να είναι η παράδοση στην Ουκρανία πυραύλων των οποίων είχε λήξει η διάρκεια ζωής από δυτικές χώρες. Από την πλευρά τους, οι ουκρανικές αρχές έχουν αποδώσει τις ζημιές στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου στη μαζική ρωσική πυραυλική και αεροπορική επίθεση που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια ανεξάρτητα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν είτε τον ρωσικό είτε τον ουκρανικό ισχυρισμό. Κολέσνικ: «Η Λαύρα είναι ιερός τόπος για εμάς» Ο βουλευτής της ρωσικής Δούμας Αντρέι Κολέσνικ δήλωσε στην εφημερίδα Gazeta.ru ότι οι ρωσικές δυνάμεις δεν θα στόχευαν σκόπιμα το μοναστηριακό συγκρότημα. «Οι δικοί μας στρατιώτες δεν θα χτυπούσαν ποτέ τη Λαύρα. Είναι ταμπού για εμάς. Πρόκειται για ένα από τα ιερότερα προσκυνήματά μας, που συνδέεται με την εποχή της Ρωσίας του Κιέβου», ανέφερε ο Ρώσος βουλευτής. Επλήγη ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ρωσικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος έπληξε το μοναστήρι Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, προκαλώντας πυρκαγιά στην οροφή του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, σύμφωνα με τον Ουκρανό γενικό διευθυντή του συγκροτήματος Μάξιμ Οσταπένκο. Όπως δήλωσε ο Οσταπένκο, το drone έπληξε περίπου στη 01:30 το κεντρικό τμήμα της οροφής του ναού, προκαλώντας ζημιές σε σημαντικό αριθμό κτισμάτων στο άνω τμήμα του συγκροτήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο, θρησκευτικά κειμήλια και μουσειακά εκθέματα απομαρρύνθηκαν άμεσα από τον καθεδρικό ναό, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες προχωρούν στην αποτίμηση της έκτασης των ζημιών. Ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού της Ουκρανίας Ιβάν Βερμπίτσκι ανέφερε ότι υπέστησαν ζημιές και άλλα κτίρια εντός του συγκροτήματος της Λαύρας, αν και οι περισσότερες χαρακτηρίζονται περιορισμένης έκτασης. Επιπλέον, σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, κατά τη διάρκεια δεύτερης επίθεσης υπέστη ζημιές ο Πύργος του Τζον Κούσνικ, αμυντικό έργο του 17ου-18ου αιώνα που αποτελεί μέρος των οχυρώσεων της Λαύρας. Παράλληλα, μετά την επίθεση ξέσπασε πυρκαγιά και στην οροφή του πολιτιστικού συγκροτήματος Mystetskyi Arsenal, το οποίο βρίσκεται δίπλα στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Μέχρι το πρωί οι πυροσβεστικές δυνάμεις συνέχιζαν την επιχείρηση κατάσβεσης. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της Ουκρανίας ανακοίνωσαν ότι η φωτιά επηρέασε περίπου 800 τετραγωνικά μέτρα της οροφής του Καθεδρικού, δημοσιεύοντας φωτογραφίες που καταγράφουν τις ζημιές. Ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι ο κεντρικός και σημαντικότερος ναός του μοναστικού συγκροτήματος Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, ενός από τα πιο ιερά και ιστορικά θρησκευτικά μνημεία της Ουκρανίας και της Ορθοδοξίας. Η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, που ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ορθόδοξα προσκυνήματα στον κόσμο. Επίθεση και σε Χάρκοβο και Ντνίπρο Πέρα από το Κίεβο, εκρήξεις σημειώθηκαν στο Ντνίπρο, το Χάρκοβο και το Κροπιβνίτσκι. Στο Χάρκοβο, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών της Ουκρανίας Ιχόρ Κλιμένκο, τουλάχιστον πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι πέντε τραυματίστηκαν από ρωσικούς βομβαρδισμούς. Οι επιθέσεις σημειώθηκαν λίγες ώρες μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του Προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, με αντικείμενο τις προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου. Σε νέα ανάρτησή του, ο Ζελένσκι χαρακτήρισε την πυρκαγιά στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου ως «ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα της Ρωσίας κατά του χριστιανικού πολιτισμού μέχρι σήμερα». Επίσης, αναφέρθηκαν σημαντικές καθυστερήσεις σε σειρά σιδηροδρομικών δρομολογίων στην Ουκρανία μετά τις νυχτερινές επιθέσεις. Σε ανακοίνωση της Ουκρζαλιζνίτσια αναφέρεται ότι οι μεγαλύτερες καθυστερήσεις κυμαίνονται από τρεις έως σχεδόν τέσσερις ώρες και αφορούν, μεταξύ άλλων, τα δρομολόγια Οδησσός–Ντνίπρο, Κριβί Ριχ–Κίεβο, Χάρκοβο–Λβιβ, Κίεβο–Σούμι, Οδησσός–Χάρκοβο, Ζαπορίζια–Σολότβινο, Χάρκοβο–Ουζχορόντ. Υπουργείο Άμυνας Ρωσίας: Πλήξαμε την αμυντική βιομηχανία και στρατιωτικά αεροδρόμια της Ουκρανίας Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις πραγματοποίησαν πλήγματα εναντίον ουκρανικών εγκαταστάσεων της αμυντικής βιομηχανίας, στρατιωτικών αεροδρομίων και κέντρων στρατολόγησης και επιστράτευσης σε Κίεβο, Χάρκοβο και Ντνίπρο, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας. Σύμφωνα με το υπουργείο, οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση σε «τρομοκρατικές ενέργειες του καθεστώτος του Κιέβου». Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μαζικό πλήγμα με όπλα υψηλής ακρίβειας μεγάλου βεληνεκούς, αεροπορικής, χερσαίας και ναυτικής βάσης, καθώς και με επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εναντίον εγκαταστάσεων του ουκρανικού αμυντικού-βιομηχανικού συμπλέγματος, στρατιωτικών αεροδρομίων και κέντρων επιστράτευσης. Το ρωσικό υπουργείο υποστήριξε ότι όλοι οι στόχοι επλήγησαν επιτυχώς και ότι η επιχείρηση πέτυχε τους αντικειμενικούς σκοπούς της. Στάχτη 16 εγκαταστάσεις του ουκρανικού αμυντικού-βιομηχανικού συμπλέγματος Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έπληξαν τουλάχιστον 16 εγκαταστάσεις του ουκρανικού αμυντικού-βιομηχανικού συμπλέγματος κατά τη διάρκεια της μαζικής νυχτερινής επίθεσης με όπλα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Μεταξύ των στόχων που επλήγησαν περιλαμβάνονται 12 εργοστάσια και βιομηχανικές εγκαταστάσεις της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας, μονάδες παραγωγής εξαρτημάτων για επιθετικά drones και πυραύλους cruise, καθώς και εγκαταστάσεις συναρμολόγησης και αποθήκευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων. Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανέφερε ότι μεταξύ των εγκαταστάσεων που επλήγησαν ήταν το εργοστάσιο Μαγιάκ, το οποίο φέρεται να παρήγαγε πολεμικές κεφαλές για πυραύλους, καθώς και εγκαταστάσεις παραγωγής drones στον χώρο των κινηματογραφικών στούντιο Ολεξάντρ Ντοβζένκο. Στόχοι και τέσσερα στρατιωτικά αεροδρόμια Παράλληλα, το ρωσικό υπουργείο ανέφερε ότι πραγματοποιήθηκαν πλήγματα σε τέσσερα στρατιωτικά αεροδρόμια: Βασιλκίβ, Ουμάν, Τσερκάσι και Κράσνα Σλομπίντκα. Επιπλέον, σύμφωνα με τη ρωσική ανακοίνωση, στόχοι αποτέλεσαν και κέντρα στρατολόγησης και επιστράτευσης στο Κίεβο, χωρίς να διευκρινίζεται ο ακριβής αριθμός τους. Η ουκρανική πλευρά δεν έχει επιβεβαιώσει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς της Μόσχας, ενώ οι αναφορές για τις ζημιές και τους στόχους των επιθέσεων δεν έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα. ΒΝ

Το καλό νέο είναι ότι ανοίγει το Στενό του Ορμούζ στον Περσικό. Το κακό νεό... όσον αφορά τη συνθηκολόγηση, δεν ξέρουμε αν είναι για τις ΗΠΑ ή για το Ιράν! Για το Ισραήλ όμως, ασφαλώς και είναι κακό νέο! Η δυσπιστία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν είναι τόσο βαθιά, και οι εντάσεις μεταξύ Ισραήλ και Τεχεράνης τόσο υψηλές, ώστε θα αποτελέσει σημαντικό επίτευγμα αν η συμφωνία διατηρηθεί μέχρι την υπογραφή μιας τελικής συμφωνίας. Μπορεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να γιόρτασε τα 80ά γενέθλιά του με ένα πάρτι στον Λευκό Οίκο που είχε… και αγώνες πολεμικών τεχνών, σκηνικό ιδανικό για την ανακοίνωση της συμφωνίας με το Ιράν, αλλά η δύναμη και η κυριαρχία που ήθελε ο Αμερικανός πρόεδρος και οι ΗΠΑ να εκπέμψουν, μάλλον αμφισβητούνται από το περιεχόμενο του μνημονίου. Πρόκειται για ένα μνημόνιο κατανόησης που υπόσχεται να βάλει τέλος σε έναν πόλεμο ο οποίος συγκλόνισε τη Μέση Ανατολή, εκτόξευσε τις τιμές της ενέργειας και δοκίμασε για πρώτη φορά τόσο έντονα τα όρια της αμερικανικής ισχύος. Είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ δεν πέτυχαν το νοκ άουτ που επιθυμούσαν. Αντιθέτως, το Ιράν όχι μόνο άντεξε, αλλά αναδείχθηκε πιο ισχυρό, τόσο που πλέον υπολογίζεται ως μια παγκόσμια δύναμη. Είναι χαρακτηριστικό πως στο θέμα των πυρηνικών του Ιράν – το πιο «καυτό ζήτημα» και βασική αιτία του πολέμου – ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να υποστηρίζει ότι η Τεχεράνη θα μπορεί να εμπλουτίζει ουράνιο σε χαμηλά επίπεδα, κάτι που συνεπάγεται μια ακόμα μεγάλη υπαναχώρηση του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος φέρεται να έχει αποδεχθεί ότι και το εμπλουτισμένο ουράνιο δεν θα φύγει από το έδαφος του Ιράν. Και όλα αυτά τη στιγμή που το μνημόνιο προβλέπει πως οι Ιρανοί θα λάβουν 300 δισεκατομμύρια για την ανοικοδόμηση της χώρας, ενώ η Τεχεράνη διαμηνύει ότι πρώτα θα λάβει άλλα 24 δισεκατομμύρια από τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια και μετά θα αρχίσουν οι συνομιλίες των 60 ημερών. Ήδη δηλαδή διατυπώνονται διαφορετικές ερμηνείες αυτών που έχουν συμφωνηθεί. Πέρα όμως από τους πανηγυρισμούς στον Λευκό Οίκο και τις διακηρύξεις περί «ιστορικής ειρήνης», παραμένουν κρίσιμα ερωτήματα για το αν η συμφωνία αποτελεί πραγματική στρατηγική νίκη ή απλώς μια προσωρινή ανακωχή που μεταθέτει τα δυσκολότερα ζητήματα για αργότερα. Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενες εβδομάδες θα ξεκαθαρίσουν εάν ο Ντόναλντ Τραμπ πέτυχε μια ιστορική διπλωματική ανατροπή ή αν τελικά υπέστη μια τόσο μεγάλη ήττα που όχι μόνο θα αναδείξει ένα νέο σκηνικό στη Μέση Ανατολή, αλλά και θα αποτυπώσει την αρχή της παρακμής των ΗΠΑ ως υπερδύναμης. Άγνωστες ακόμη οι λεπτομέρειες Το μνημόνιο προβλέπει παύση των εχθροπραξιών για 60 ημέρες, άρση του ιρανικού ελέγχου στις πετρελαϊκές θαλάσσιες οδούς στα Στενά του Ορμούζ και τερματισμό του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού. Προβλέπεται να τεθεί σε ισχύ μετά από τελετή υπογραφής στην Ελβετία την ερχόμενη Παρασκευή 19 Ιουνίου. Ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς δήλωσε στο Φοξ Νιουζ ότι η συμφωνία περιλαμβάνει τη διαβεβαίωση πως το Ιράν δεν θα παράγει, δεν θα αποκτήσει και δεν θα αγοράσει ποτέ πυρηνικό όπλο. Κάθε συμφωνία που τερματίζει μια σύγκρουση – ιδιαίτερα μια σύγκρουση που συγκλόνισε την παγκόσμια οικονομία, κόστισε τη ζωή σε δεκατρείς Αμερικανούς στρατιωτικούς, σε άγνωστο αριθμό Ιρανών αμάχων και επανέφερε τον Λίβανο στη θλιβερή θέση να γίνεται πεδίο ξένων πολέμων – αποτελεί θετική εξέλιξη. Τα τρία ερωτήματα Ωστόσο, η έλλειψη λεπτομερειών και οι όροι που έχουν γίνει γνωστοί αφήνουν τον Ντόναλντ Τραμπ αντιμέτωπο με τρία άμεσα ερωτήματα που θα καθορίσουν τη μελλοντική στρατηγική ισορροπία στη Μέση Ανατολή, τη θέση του πολέμου στην Ιστορία και τον τρόπο με τον οποίο όλα αυτά θα επηρεάσουν την προεδρική του κληρονομιά. Μήπως το άνοιγμα των Στενά του Ορμούζ και η άρση του αποκλεισμού σηματοδοτούν απλώς επιστροφή στην προπολεμική κατάσταση, αφού το κρίσιμο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος παραμένει άλυτο; Βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ πιο κοντά σε μια πυρηνική συμφωνία ανώτερη από εκείνη που διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση Ομπάμα, η οποία υποστηριζόταν και επιτηρούνταν διεθνώς και με την οποία το Ιράν συμμορφωνόταν μέχρι να την ακυρώσει ο Τραμπ στην πρώτη του θητεία; Και, κυρίως, πέρα από την αποδυνάμωση των συμβατικών στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν, πέτυχε ο πόλεμος – τον οποίο η πλειοψηφία των Αμερικανών δεν επιθυμούσε και ο οποίος προκάλεσε τεράστιες παγκόσμιες δυσκολίες – αποτελέσματα που να δικαιολογούν το κόστος του; Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις είναι επίσης σημαντικές, εφόσον το μνημόνιο αντέξει, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο το Ιράν θα αξιοποιήσει στο μέλλον την επιρροή που απέδειξε ότι διαθέτει στα Στενά του Ορμούζ και αν θα επιδιώξει να την εκμεταλλευτεί οικονομικά. ΗΠΑ σε παρακμή Η αποτυχία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, μετά τη δολοφονία του προηγούμενου Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, να ανατρέψουν το ιρανικό καθεστώς, το οποίο ορίζεται από την εχθρότητά του προς τις ΗΠΑ και επιδιώκει την εξάλειψη του εβραϊκού κράτους, προμηνύει επίσης μελλοντικές εντάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέα ανάφλεξη. Στο εσωτερικό του Ιράν, εφόσον οι συνθήκες πολέμου υποχωρήσουν, το ενδιαφέρον θα στραφεί στο κατά πόσο το καθεστώς έχει αποδυναμωθεί κρίσιμα από τον πόλεμο και τον αμερικανικό αποκλεισμό ή αν, αντιθέτως, έχει ενισχυθεί από την επιβίωσή του και είναι έτοιμο για μια νέα περίοδο καταστολής. Γενικότερα, οι συνέπειες του πολέμου θα δείξουν αν η προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ ήταν αποτελεσματική ή αν οδήγησε σε μια ακόμη αμερικανική ταπείνωση στη Μέση Ανατολή, ενισχύοντας την αντίληψη – ιδίως στην Κίνα – ότι η αμερικανική ισχύς βρίσκεται σε παρακμή. Βαρύς ισχυρισμός Ήταν σημαντικό ότι, έπειτα από εβδομάδες κατά τις οποίες ο Ντόναλντ Τραμπ προανήγγελλε επικείμενες ειρηνευτικές συμφωνίες, το μνημόνιο της Κυριακής αναγνωρίστηκε επίσης από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. «Πολλοί πρόεδροι προσπάθησαν να πετύχουν ειρήνη με το Ιράν και όλοι απέτυχαν πριν από εμένα», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε μια προφανή προσπάθεια να ενισχύσει το αφήγημα μιας θριαμβευτικής επιτυχίας που ταίριαζε με το εορταστικό κλίμα των γενεθλίων του. Ο Τζ. Ντ. Βανς πρόσθεσε: «Αυτό που ουσιαστικά πέτυχε ο πρόεδρος είναι να εξαλείψει την πυρηνική απειλή του Ιράν. Αυτό έχει πλέον ολοκληρωθεί». Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα βαρύ ισχυρισμό. Αν όμως η αισιοδοξία του προέδρου και του αντιπροέδρου επιβεβαιωθεί από τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις και μια τελική συμφωνία, ο Ντόναλντ Τραμπ θα δικαιούται να πιστωθεί τη διευθέτηση μιας αντιπαράθεσης με το Ιράν που ταλαιπωρεί Αμερικανούς προέδρους εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια. Μια τέτοια ιστορική δικαίωση, ωστόσο, απέχει ακόμη πολύ. Ντόναλντ Τραμπ στους Νιου Γιορκ Τάιμς: Το Ιράν θα μπορεί να προχωρά σε χαμηλού επιπέδου εμπλουτισμό ουρανίου Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε σε δηλώσεις του στους Νιου Γιορκ Τάιμς ότι το Ιράν θα επιτρέπεται να προχωρά σε εμπλουτισμό ουρανίου σε χαμηλά επίπεδα. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μέχρι πρότινος επέμενε στην ανάγκη καταστροφής όλων των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν και στην εφαρμογή πολιτικής «μηδενικού εμπλουτισμού», δήλωσε στους Νιου Γιορκ Τάιμς ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να διατηρήσει εμπλουτισμό σε χαμηλά επίπεδα. Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι στο μνημόνιο κατανόησης που έχει υπογραφεί δεν περιλαμβάνεται ακόμη συμφωνία για το πυρηνικό ζήτημα. Ωστόσο, η νέα τοποθέτηση του Ντόναλντ Τραμπ θεωρείται από την ιρανική πλευρά ως υπαναχώρηση από μέρος των προηγούμενων απαιτήσεών του. Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι θα απαιτηθούν και άλλες υποχωρήσεις από την Ουάσιγκτον για να καταστεί εφικτή μια μελλοντική συμφωνία, αν και η εμπειρία του Ιράν από προηγούμενες αμερικανικές αθετήσεις δεσμεύσεων καθιστά αβέβαιη μια τέτοια εξέλιξη. Το ιρανικό πρακτορείο Τασνίμ τονίζει επίσης ότι η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ δεν σημαίνει αποδοχή των αμερικανικών όρων από την Τεχεράνη, αλλά καταδεικνύει μεταβολή της αμερικανικής στάσης σε σχέση με το παρελθόν. Όπως αναφέρεται, το Ιράν εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να διασφαλίζει τα δικαιώματά του και ότι οι συχνές αλλαγές θέσεων από την πλευρά του Ντόναλντ Τραμπ δεν πρόκειται να επηρεάσουν τη διαπραγματευτική στάση της Τεχεράνης. Διαπραγματεύσεις Το πιο κρίσιμο ζήτημα – αυτό που οδήγησε στον πόλεμο – είναι το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και των αποθεμάτων του σε ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού. Το ερώτημα αυτό παραπέμπεται από το μνημόνιο σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες αναμένεται να είναι ιδιαίτερα σύνθετες και τεταμένες. Το Ιράν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων, επομένως μια νέα διαβεβαίωση προς αυτή την κατεύθυνση δεν προσθέτει πολλά. Υπήρξαν ελάχιστες αναφορές από την αμερικανική πλευρά σχετικά με τον περιορισμό της ιρανικής υποστήριξης προς ένοπλες οργανώσεις-συμμάχους, όπως η Χεζμπολάχ, ή με τον περιορισμό των πυραυλικών προγραμμάτων του Ιράν και των προσπαθειών του να αναπληρώσει το οπλοστάσιο που αποδυναμώθηκε από τον πόλεμο. Και τα δύο ζητήματα αποτελούν μείζονα θέματα για το Ισραήλ και, αν παραμείνουν άλυτα, θα μπορούσαν να τινάξουν τη συμφωνία στον αέρα.