Αγρίεψε ο Πούτιν και απαιτεί την καταστροφή του καθεστώτος Ζελένσκι!

Στη Μόσχα είναι βέβαιοι για την επικείμενη νίκη και την επίτευξη των στόχων της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εισέλθει στην πιο επικίνδυνη και καθοριστική φάση του. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, σε μια πρωτοφανή κίνηση, έδωσε ουσιαστικά εντολή για την καταστροφή του καθεστώτος του Κιέβου, δείχνοντας έτσι ότι η Μόσχα πιστεύει πλέον ακράδαντα πως κρατά τη στρατιωτική πρωτοβουλία και ότι πλησιάζει η στιγμή της επίτευξης των στρατηγικών της στόχων.

Ρώσοι — και όχι μόνο αυτοί — αναλυτές εκτιμούν ότι η ουκρανική άμυνα απέχει ελάχιστα από την κατάρρευση στις Σλαβιάνσκ και Κραματόρσκ, τις τελευταίες πόλεις-«οχυρά» του Ντονμπάς. Η πτώση τους δεν θα σημάνει μόνο την πραγμάτωση του βασικού στόχου που έθεσε ο Πούτιν με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, αλλά θα ανοίξει τον δρόμο και για άλλα ουκρανικά εδάφη, αφού δεν υπάρχουν πια άλλες τόσο ισχυρές αμυντικές γραμμές.

Ίσως γι’ αυτό ακριβώς το Κίεβο προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, ζητώντας τον περιορισμό της ζώνης των μαχών. Από τη μία γνωρίζει ότι ο ουκρανικός στρατός δεν θα αντέξει για πολύ ακόμα, από την άλλη βλέπει ότι η Δύση αδυνατεί να ανατρέψει τις εξελίξεις στο πεδίο. Και όμως, πολλοί δυτικοί ηγέτες — κυρίως Ευρωπαίοι — σπεύδουν να διαδώσουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ άλλαξε στρατόπεδο και είναι έτοιμος να στηρίξει το Κίεβο.

Πέρα όμως από τις όποιες προσδοκίες, ο Τραμπ επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά τη φήμη που τον συνοδεύει: είναι ένας επιχειρηματίας-πολιτικός που αξιοποιεί την ευρωπαϊκή και ουκρανική αγωνία για να αποσπάσει οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αδιαφορώντας για το τι σημαίνει αυτό για την Ευρώπη και για το τι θα απομείνει τελικά από την Ουκρανία.

Η μπλόφα

«Στις αρμοδιότητές μας δεν περιλαμβάνεται η διάσωση του καθεστώτος του Κιέβου», απάντησε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν στην πρόταση του Κιέβου να περιοριστεί η ζώνη διεξαγωγής της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης μόνο στις νέες περιοχές.

Το γεγονός ότι το Κρεμλίνο δέχτηκε τέτοιο αίτημα από το Κίεβο δείχνει καθαρά ότι η κατάσταση στο μέτωπο για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις είναι άκρως δυσμενής και ότι όλη η πρόσφατη θριαμβολογία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και της Ευρώπης — ότι δήθεν η Ουκρανία ανέκτησε την πρωτοβουλία και νικά — ήταν μια μπλόφα.

Δεδομένη η νίκη

Το ότι ο Πούτιν όχι μόνο δημοσιοποίησε και απέρριψε την πρόταση του Κιέβου, αλλά δήλωσε ανοιχτά ότι στόχος είναι η καταστροφή του καθεστώτος του Κιέβου, αποδεικνύει ότι στη Μόσχα είναι πλέον βέβαιοι για την επικείμενη νίκη και την επίτευξη των στόχων της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης.

Η δήλωση αυτή αποτελεί απάντηση όχι μόνο στην τελευταία πρωτοβουλία του Κιέβου. Είναι απάντηση σε ολόκληρη την κλιμάκωση των τελευταίων μηνών και στις παλινωδίες των Αμερικανών, που ξαφνικά σπεύδουν να ευθυγραμμιστούν με τα ευρωπαϊκά «γεράκια» και να αρνηθούν ότι στο Άνκορατζ είχαν επιτευχθεί οποιεσδήποτε συμφωνίες με τη Ρωσία.

Η απάντηση στις «διαπραγματεύσεις»

Πάνω απ’ όλα, είναι απάντηση στις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στις ελλείψεις καυσίμων σε ορισμένες περιοχές της Ρωσίας, στις τρομοκρατικές ενέργειες κατά αμάχων και στις απειλές εισβολής στη Λευκορωσία.

Όλη αυτή η καταιγίδα ξεκίνησε τον Μάιο και εξελίχθηκε υπό τη συνοδεία μιας συντονισμένης χορωδίας ευρωπαϊκών δηλώσεων περί διαπραγματεύσεων. Όλοι όσοι μέχρι πρότινος υποστήριζαν με πάθος τη συνέχιση του πολέμου εναντίον της Ρωσίας «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», ξαφνικά άρχισαν ταυτόχρονα να ζητούν διαπραγματεύσεις.

Όμως οι «διαπραγματεύσεις», όταν τις κοιτάξει κανείς προσεκτικά, ισοδυναμούν με την αναγνώριση της ήττας της Ρωσίας. Και το πρώτο βήμα σε αυτή την πορεία θα ήταν η περιβόητη παύση των εχθροπραξιών κατά μήκος της γραμμής του μετώπου.

Ο στόχος της Δύσης

Στην ουσία, η τεράστια πίεση που ασκήθηκε κατά της Ρωσίας τις τελευταίες εβδομάδες είχε έναν και μόνο στόχο: να διατηρηθεί η Ουκρανία ως χώρα-προγεφύρωμα, ως χώρα-μαχητής προσανατολισμένη σε μια αιώνια αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Ζητήθηκε από τη ρωσική κοινωνία και την ηγεσία της να πιστέψουν ότι η χώρα τους έχει ήδη χάσει στρατηγικά και ότι πρέπει να το αποδεχτούν. Δεν έχει νόημα να συνεχιστεί η ειδική στρατιωτική επιχείρηση μέχρι την επίτευξη των διακηρυγμένων στόχων της, όταν ολόκληρη η Ευρώπη έχει μετατραπεί σε στρατηγικό μετόπισθεν των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον ουδέτερος μεσολαβητής, το μέτωπο δεν μετακινείται και η παραγωγή πολεμικών drones έχει αυξηθεί εκθετικά, ενώ δηλητηριάζουν όλο και περισσότερο την καθημερινότητα των απλών Ρώσων. Με αυτά τα δεδομένα, η Ουκρανία έχει ήδη... νικήσει!

Η αποκάλυψη του Ζελένσκι

Αυτή η μπλόφα θα μπορούσε να αποδομηθεί με πολλούς τρόπους, αλλά δεν χρειάζεται. Την αποκάλυψε καλύτερα από όλους ο ίδιος ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η νέα του παράκληση προς το Κρεμλίνο είναι η απόδειξη. Παρεμπιπτόντως, ο «νικητής» Ζελένσκι στέλνει κάθε μήνα στον αντίπαλο επιστολές που είναι υβριστικές στη μορφή αλλά ικετευτικές στο περιεχόμενο, ενώ ο «ηττημένος» Πούτιν δεν έχει ζητήσει ποτέ τίποτα από το Κίεβο. Αυτό και μόνο δίνει τροφή για σκέψη.

Ωστόσο, η σημερινή παράκληση δεν είναι απλώς μια πράξη αυτοαποκάλυψης.

Καταρρέουν παντού

Ο Ρώσος πρόεδρος εξήγησε ξεκάθαρα γιατί το καθεστώς του Κιέβου επιδιώκει τον περιορισμό της γεωγραφικής έκτασης της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης: Για να μπορέσουν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις να μεταφέρουν στρατεύματα από τις περιοχές του Μικολάιβ, του Χαρκόβου, του Ντνιπροπετρόβσκ και του Σούμι και να κρατήσουν για λίγο ακόμα τις θέσεις τους στο Ντονμπάς και στη Ζαπορίζια.

Με αυτόν τον τρόπο, ο ίδιος ο Ζελένσκι παραδέχεται έμμεσα την καταστροφική έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και τον κίνδυνο κατάρρευσης του μετώπου.

Η αριθμητική των drones

Ας θυμηθούμε ότι οι δυτικοί «ειδικοί» διαβεβαίωναν καθημερινά πως στην εποχή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών ο αριθμός των ανθρώπων στο μέτωπο έχει πάψει να έχει καθοριστική σημασία. Η Ουκρανία, με ευρωπαϊκή υποστήριξη, ξεπέρασε τη Ρωσία στον αριθμό των drones, γι’ αυτό και το ρωσικό μέτωπο δεν προχωράει, ενώ τα μετόπισθεν της Ρωσίας φλέγονται.

Όλα αυτά είναι ψέματα.

Το ρωσικό μέτωπο προχωράει προς τα δυτικά, ενώ τα ρωσικά μετόπισθεν «φλέγονται» κυρίως στο διαδίκτυο — με εντυπωσιακούς τίτλους ανεύθυνων μέσων που κυνηγούν τη δημοσιότητα, θεαματικές φωτογραφίες και βίντεο από φλεγόμενα πρατήρια καυσίμων και πανικό που σπέρνουν ουκρανικά bots στα social media.

Και το πιο σημαντικό: Αν οι Ουκρανοί έχουν ήδη νικήσει, τότε γιατί όλες αυτές οι απεγνωσμένες κινήσεις και οι συνεχείς εκκλήσεις προς τη Μόσχα;

Ο Ζελένσκι δεν προστάτευσε τους Ουκρανούς

Ο στρατός αποτελείται από ανθρώπους, όχι από drones. Και στο Κίεβο οι άνθρωποι τελειώνουν κυριολεκτικά. Το καθεστώς του Ζελένσκι δεν προστάτευσε ποτέ τους ανθρώπους. Δεν τους προστάτευσε από την αρχή, όταν αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον ουκρανικό λαό ως μέσο στον αγώνα κατά της Ρωσίας.

Αποδίδει η ρωσική στρατηγική

Τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος αποδεικνύουν, έστω έμμεσα, ότι η ρωσική στρατηγική του πολέμου φθοράς αποδίδει και ότι, όπως δήλωσε ο Βλαντίμιρ Πούτιν στις 9 Μαΐου, «η υπόθεση οδεύει προς την ολοκλήρωσή της».

Κανείς δεν πρόκειται να ακυρώσει τις θυσίες αυτών των χρόνων και να σταματήσει την ειδική στρατιωτική επιχείρηση τη στιγμή που διαφαίνεται η προοπτική επίτευξης των στόχων της. Η κατάρρευση του μετώπου και η πλήρης αποδυνάμωση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων συνιστούν την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας.

Πέφτει η πιο ισχυρή αμυντική γραμμή

Η κατάληψη της αμυντικής γραμμής Σλαβιάνσκ–Κραματόρσκ και η προσέγγιση στα σύνορα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ αποτελούν εγγύηση για το ουδέτερο καθεστώς της, γιατί το Κίεβο κατασκεύασε αυτή τη γραμμή επί οκτώ χρόνια. Δεύτερη τέτοια δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να υπάρξει.

Πίσω από το Ντονμπάς αρχίζουν περιοχές πρακτικά απροστάτευτες. Αυτό θα αποτελέσει ισχυρό επιχείρημα για τις μελλοντικές ουκρανικές αρχές όταν, όπως συνηθίζουν, σκεφτούν να αγνοήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Τέλος, η πτώση του αντιρωσικού καθεστώτος στο Κίεβο ως αποτέλεσμα στρατιωτικής ήττας θα είναι το σημαντικότερο βήμα προς την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας. Και αυτή η στιγμή δεν απέχει πολύ, αφού ο Πούτιν άρχισε πλέον να μιλάει ανοιχτά γι’ αυτήν.

Καμία συμφωνία στο Άνκορατζ

Όπως είναι γνωστό, πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε με απόλυτη φυσικότητα ότι «στο Άνκορατζ δεν επιτεύχθηκε καμία συμφωνία, μόνο προτάσεις χωρίς νομική ισχύ».

Ταυτόχρονα, μετά τη σύνοδο κορυφής της G7, οι Ευρωπαίοι πείστηκαν ότι ο Τραμπ άλλαξε πλήρως στάση και πέρασε στο άλλο στρατόπεδο. Ο Εμανουέλ Μακρόν, για παράδειγμα, δήλωσε με ενθουσιασμό ότι πλέον «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ουδέτερος διαμεσολαβητής μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας», αφήνοντας να εννοηθεί ότι απομένει ελάχιστος χρόνος μέχρι να κινηθούν αμερικανικά στρατεύματα προς βοήθεια του Κιέβου.

Δεν υπάρχει τίποτα να κερδίσει κανείς από το Κίεβο

Η σύγχυση και η αγανάκτηση που εξέφρασαν ορισμένοι Ρώσοι σχολιαστές βασίζεται στους στοιχειώδεις κανόνες της διπλωματικής ευγένειας. Όμως στην περίπτωση του Τραμπ, όπως παραδέχονται και δυτικά μέσα, η σκοπιμότητα της στιγμής υπερισχύει δέκα στις δέκα φορές οποιασδήποτε στρατηγικής εκτίμησης.

Και η σκοπιμότητα είναι απλή: Από τη σκοπιά του Τραμπ, δεν υπάρχει τίποτα να κερδίσει κανείς από το Κίεβο, γιατί ο «ασθενής» είναι πλέον περισσότερο νεκρός παρά ζωντανός. Είναι προτιμότερο να εκμεταλλευτεί τον πανικό για να αποσπάσει κάποιο κέρδος.

Τι βλέπει ο Τραμπ

Τι βλέπει λοιπόν ο Τραμπ; Να τι βλέπει.

Η Ρωσία περιμένει με όλες της τις δυνάμεις την ειρήνη και τον διάλογο, αλλά η αναμονή γίνεται πολύ πιο ευχάριστη όταν τα στρατεύματα προελαύνουν.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, «η κατάσταση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο Ντονμπάς επιδεινώνεται: ο ρωσικός στρατός πλησιάζει όλο και περισσότερο τις Κραματόρσκ και Σλαβιάνσκ», «οι μονάδες συνεχίζουν επιθετικές επιχειρήσεις σχεδόν αδιάκοπα» και «πόλεις που άλλοτε θεωρούνταν σχετικά ασφαλή μετόπισθεν δέχονται πλέον τακτικά πλήγματα από ρωσικές βόμβες FAB και μη επανδρωμένα αεροσκάφη».

Στην ουκρανική τηλεόραση μεταδίδονται ειδήσεις για «τα ολοένα επιδεινούμενα προβλήματα με την εφοδιαστική αλυσίδα και την έλλειψη καυσίμων στο μέτωπο»: «Αυτό είναι πραγματική καταστροφή. Δεκάδες εγκαταστάσεις έχουν δεχτεί επιθέσεις από drones. Συμβαίνει κυριολεκτικά κάθε μέρα».

Έχει προκύψει ακόμα και κρίση με τα βυτιοφόρα καυσίμων: οι οδηγοί απλώς αρνούνται να μεταβούν σε ορισμένες περιοχές.

Το «κυνήγι» των Ρώσων

Το ζήτημα είναι ότι ο ρωσικός στρατός έχει ενισχύσει δραστικά τα πλήγματα κατά ουκρανικών στρατιωτικών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων, καθώς και κατά των υποδομών εφοδιασμού και ενέργειας.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν εξαπολύσει πραγματικό κυνηγητό εναντίον μηχανών ντίζελ και αμαξοστοιχιών. Όμως η εκστρατεία έχει αναπτυχθεί σε πλήρη κλίμακα εναντίον της υποδομής καυσίμων του αντιπάλου, που χρησιμοποιείται για τις ανάγκες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στη Κραματόρσκ σταμάτησε να λειτουργεί σταθμός διανομής φυσικού αερίου. Στο Κρεμεντσούκ χτυπήθηκε το διυλιστήριο πετρελαίου και ο σταθμός συμπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας. Άλλο διυλιστήριο επλήγη στην περιοχή της Ζαπορίζια. Κόμβος διανομής φυσικού αερίου στην περιοχή του Ντνιπροπετρόβσκ τέθηκε εκτός λειτουργίας. Εκτεταμένες καταστροφές καταγράφηκαν σε εγκαταστάσεις της Ναφτογκάζ στις περιοχές Πολτάβα και Χάρκοβο.

Ούτε ένα πρατήριο

Ο πρώην υπουργός Υποδομών της Ουκρανίας Pivovarsky δήλωσε ότι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν περισσότερα από 150 πρατήρια καυσίμων τους τελευταίους δύο μήνες.

Λέει ψέματα. Καταστράφηκαν πολύ περισσότερα — σε ορισμένους οικισμούς της Ουκρανίας δεν έχει μείνει ούτε ένα. Σύμφωνα με στοιχεία αντικειμενικού ελέγχου, η ένταση των επιχειρήσεων της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας εναντίον τέτοιων στόχων το μεγαλύτερο μέρος του Ιουνίου ξεπέρασε το σύνολο των μηνών Απριλίου και Μαΐου.

Ξεπούλημα…

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στο Κίεβο εξετάζεται η επείγουσα πώληση σε ξένους επενδυτές σιδηροδρομικών υποδομών (συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της Ουκραζαλιζνίτσια), αυτοκινητοδρόμων, λιμανιών και εγκαταστάσεων κοινής ωφέλειας.

Σύμφωνα με το σχέδιο, η Ρωσία δεν θα τολμήσει να πλήξει ξένη περιουσία και έτσι η εφοδιαστική αλυσίδα των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων θα βρίσκεται σε «ασφαλές καταφύγιο» (είναι αστείο, αλλά ας το δεχτούμε).

Ο επικεφαλής του γραφείου του προέδρου της Ουκρανίας Κιρίλ Μπουτντάνοφ δήλωσε ότι η χώρα χρειάζεται επειγόντως να επαναπατρίσει πολίτες από το εξωτερικό (δεν υπάρχουν αρκετοί για να πολεμήσουν) και να προσελκύσει μετανάστες για να αντιμετωπιστούν τα δημογραφικά προβλήματα (δεν υπάρχουν αρκετοί για να εργαστούν).

Στη συνέχεια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να στερηθούν το δικαίωμα ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι νεοεισερχόμενοι Ουκρανοί σε ηλικία επιστράτευσης.

Η Ευρώπη… «σπρώχνει» άλλα 290 δισεκατομμύρια

Αν και η Ρωσία έχει σχεδόν ηττηθεί, στην Ευρώπη αποφάσισαν να συγκεντρώσουν επιπλέον 290 δισεκατομμύρια για το Κίεβο, πέρα από τα ήδη εγκεκριμένα 90 δισεκατομμύρια.

Τι συνέβη;

Σύμφωνα με προηγούμενες διαβεβαιώσεις, το ήδη χορηγημένο δάνειο θα επαρκούσε μέχρι και την κατάρρευση της Ρωσίας. Τώρα επικρατεί πανικός.

Το συμπέρασμα είναι απλό: Η Ουκρανία «μπάζει νερά», ακόμα κι αν αυτό δεν αναγνωρίζεται ακόμη επίσημα, και οι ομάδες διαχείρισης κρίσης τρέχουν ασταμάτητα.

Η πρόταση

Εκμεταλλευόμενος τον πανικό στο Κίεβο και στις Βρυξέλλες, ο Τραμπ εμφανίστηκε με μια «όμορφη» πρόταση: Δώστε μου τα χρήματά σας, τις γυναίκες σας και τα παιδιά σας, κι εγώ θα φωνάξω δυνατά ότι είμαι υπέρ της Ουκρανίας.

Λίγες εβδομάδες πριν από τη «στροφή του Τραμπ στη G7», η Ευρώπη συμφώνησε τελικά πλήρως με τις αμερικανικές απαιτήσεις στο πλαίσιο της λεγόμενης Συμφωνίας του Τέρνμπερι της 27ης Ιουλίου 2025.

Σύμφωνα με αυτήν, η Ουάσιγκτον θα επιβάλει δασμούς 15% στα ευρωπαϊκά προϊόντα (και 50% στον χάλυβα και το αλουμίνιο), ενώ τα αμερικανικά προϊόντα και οι υπηρεσίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα επιβαρύνονται καθόλου.

Επιπλέον, η ΕΕ δεσμεύτηκε να αγοράσει μέχρι το 2028 αμερικανικούς ενεργειακούς πόρους συνολικής αξίας περίπου 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Παράλληλα, οι Βρυξέλλες δεσμεύτηκαν να επενδύσουν έως και 600 δισεκατομμύρια δολάρια σε «στρατηγικούς τομείς» της αμερικανικής οικονομίας.

Τα συγχαρητήρια… στον πρόεδρο

Η ζημία για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το όφελος για τον Τραμπ ανέρχονται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

Παρ’ όλα αυτά, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν τους Ευρωπαίους εταίρους ότι, όσον αφορά την άμυνα της Ευρώπης, θα περάσουν σε «βοηθητικό ρόλο». Δηλαδή, για την Ουκρανία ούτε χρήματα ούτε όπλα θα υπάρξουν — όπως δεν υπήρχαν και πριν —, αλλά, κατά τα άλλα...«ο Τραμπ είναι δικός μας»!

Με λίγα λόγια, ο Τραμπ είναι άξιος συγχαρητηρίων. Ως γνήσιος επιχειρηματίας, σε περίοδο κρίσης ρευστοποιεί τα πάντα, και το τι θα απομείνει τελικά από την Ουκρανία δεν έχει πλέον καμία σημασία...

Με πληροφορίες από ΒΝ