Γιατί ο Μητσοτάκης πάει στη Τουρκία ενώ οι "οιωνοί" είναι μαύροι;

Η γνωστή "στρατηγική" Μητσοτάκη "Μιλάμε για να μη πολεμάμε" υπονομεύει τη πατρίδα και δίνει πόντους στον Ερντογάν!

Η στρατηγική της «μη ρήξης», οι κόκκινες γραμμές και το παρασκήνιο της απόφασης

Σε μία περίοδο όπου το βαρόμετρο των ελληνοτουρκικών σχέσεων δείχνει εκ νέου «κακοκαιρία», η απόφαση του Μητσοτάκη, να πραγματοποιήσει την προγραμματισμένη επίσκεψή του στην Άγκυρα και να συναντηθεί με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εγείρει εύλογα ερωτήματα. Σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων, η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να ζύγισε τα υπέρ και τα κατά, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ακύρωση του ταξιδιού θα επέφερε μεγαλύτερο κόστος από την πραγματοποίησή του, παρά τους «αρνητικούς οιωνούς» που έχουν συσσωρευτεί το τελευταίο διάστημα.

Η επίσκεψη αυτή δεν έχει τον χαρακτήρα μιας εθιμοτυπικής διαδικασίας, αλλά αποτελεί μια στρατηγική επιλογή διαχείρισης κρίσεων, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ευθραυστότητα και αμοιβαία καχυποψία.

Οι «Αρνητικοί Οιωνοί» και η Τουρκική Ενόχληση

Το κλίμα πριν από την επίσκεψη κάθε άλλο παρά ιδανικό μπορεί να χαρακτηριστεί. Η

Άγκυρα έχει φροντίσει να δυναμιτίσει την ατμόσφαιρα μέσω μιας σειράς ενεργειών και ρητορικών εξάρσεων:

1. Το Ζήτημα των Θαλάσσιων Πάρκων: Η εξαγγελία της Αθήνας για τη δημιουργία θαλάσσιων περιβαλλοντικών πάρκων στο Αιγαίο προκάλεσε την έντονη αντίδραση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών. Η Τουρκία έθεσε εκ νέου ζήτημα κυριαρχίας, κάνοντας λόγο για «μονομερείς ενέργειες» σε περιοχές που θεωρεί αμφισβητούμενες, επαναφέροντας εμμέσως τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών».

2. Η Μετατροπή της Μονής της Χώρας: Η απόφαση της τουρκικής ηγεσίας να λειτουργήσει τη Μονή της Χώρας ως τζαμί, λίγο πριν την επίσκεψη, λειτούργησε ως επιπρόσθετη πρόκληση, με έντονο συμβολισμό για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

3. Η Τραγωδία στη Χίο: Το πρόσφατο ναυάγιο και η αλληλοεπίρριψη ευθυνών για τη διαχείριση του μεταναστευτικού έχουν οξύνει την ένταση στο πεδίο.

Παρά ταύτα, το Μαξίμου επέλεξε να μην σηκώσει το γάντι της ρητορικής σύγκρουσης σε βαθμό που να ματαιώσει τη συνάντηση.

Η Στρατηγική της «Μη Ρήξης»

Ο βασικός λόγος για τον οποίο ο Μητσοτάκης εμμένει στο ταξίδι είναι η πεποίθηση ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας πρέπει να μένουν ανοιχτοί, ειδικά όταν υπάρχουν διαφωνίες. Η ελληνική πλευρά υιοθετεί το δόγμα ότι η «αφωνία» και η διακοπή του διαλόγου αυξάνουν τον κίνδυνο ενός «ατυχήματος» στο πεδίο.

Όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, η παρουσία του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Άγκυρα υπηρετεί τρεις βασικούς στόχους:

• Αποσυμπίεση: Να εκτονωθεί η ένταση σε ανώτατο επίπεδο, ώστε να μην μεταφερθεί σε επιχειρησιακό επίπεδο στο Αιγαίο.

• Καθαρό Μήνυμα: Να τεθούν οι ελληνικές «κόκκινες γραμμές» (θαλάσσια πάρκα, κυριαρχικά δικαιώματα) πρόσωπο με πρόσωπο στον Τούρκο Πρόεδρο, χωρίς τη διαμεσολάβηση τρίτων ή διπλωματικών ανακοινώσεων.

• Διεθνής Εικόνα: Η Ελλάδα θέλει να εμφανίζεται στη διεθνή κοινότητα (ΕΕ, ΗΠΑ) ως η δύναμη σταθερότητας και υπευθυνότητας, που επιδιώκει τον διάλογο παρά τις προκλήσεις του γείτονα.

Το Μεταναστευτικό ως Παράγοντας Πίεσης

Ένας κρίσιμος, αν και λιγότερο προβεβλημένος, λόγος για την πραγματοποίηση της επίσκεψης είναι το Μεταναστευτικό.

Η πρόσφατη τραγωδία στη Χίο κατέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι η συνεργασία με την Τουρκία είναι μονόδρομος για τον έλεγχο των ροών.

Η Αθήνα γνωρίζει ότι χωρίς τη συνδρομή της τουρκικής ακτοφυλακής και την τήρηση της συμφωνίας του 2016, οι πιέσεις στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου θα αυξηθούν δραματικά.

Η επίσκεψη Μητσοτάκη στοχεύει στο να υπενθυμίσει στον Ερντογάν τις υποχρεώσεις της Τουρκίας για την πάταξη των δικτύων διακινητών, ζητώντας καλύτερο συντονισμό.

Οι Προσδοκίες και το «Καλάθι»

Κανείς στην Αθήνα δεν κρατά «μεγάλο καλάθι» για τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης. Οι προσδοκίες είναι χαμηλές και περιορίζονται στη διατήρηση της ηρεμίας, για το επόμενο διάστημα.

Η επίσκεψη χαρακτηρίζεται ως «επίσκεψη εργασίας» με στόχο την επισκόπηση της προόδου στα θέματα της «θετικής ατζέντας» (εμπόριο, τουρισμός, πολιτική προστασία), τα οποία λειτουργούν ως ανάχωμα στις μεγάλες γεωπολιτικές διαφορές.

Συμπέρασμα

Τέλος, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η ακύρωση της επίσκεψης θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένδειξη αδυναμίας ή φόβου απέναντι στις τουρκικές αιτιάσεις. Με τη μετάβασή του στην Άγκυρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να δείξει ...αυτοπεποίθηση(!), δηλώνοντας ότι η Ελλάδα δεν ετεροκαθορίζεται από τις τουρκικές προκλήσεις και ότι μπορεί να υπερασπιστεί τις θέσεις της ακόμα και μέσα στο τουρκικό Προεδρικό Μέγαρο! (Οι επικύψεις Γεραπετρίτη ξεχάστηκαν;)