Πάμε σε συμφωνία: Πούτιν και Τράμπ χαράσσουν τα νέα ουκρανικά σύνορα!
Τα νέα σύνορα της Ουκρανίας μετά το Άμπου Ντάμπι θα είναι αυτά που ...θέλουν οι Ρώσοι! Θα είναι αυτή που θα ελέγχει ο Παπισμός και θα είναι ένα «κράτος» των 10.000.000 κατοίκων!
Τα νέα σύνορα της Ουκρανίας μετά το Abu Dhabi θα σοκάρουν τους πάντες! Και δεν είναι απλά μια νεολογία…
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ, δήλωσε σε συνέντευξή του στο CBS ότι «όλα θα καταλήξουν με την Ουκρανία σε μια ελαφρώς διαφορετική μορφή».
Όπως ήταν αναμενόμενο, το σχόλιό του πυροδότησε ποικίλες ερμηνείες, ωθώντας το Κρεμλίνο να ζητήσει διευκρινίσεις από τον ίδιο τον Tράμπ .
Ωστόσο, τονίστηκε ότι, ανεξάρτητα από τα υποκείμενα και τα συμφραζόμενα, από άποψη γεωγραφίας (δηλαδή, τις πραγματικότητες επί τόπου), η Ουκρανία είναι «ήδη μια διαφορετική χώρα». Έχει γίνει μια τόσο «διαφορετική χώρα» που η ατζέντα των επερχόμενων τριμερών συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι θα επικεντρωθεί στην «περιφερειακή ασφάλεια στο σύνολό της».
Επιπλέον, η εστίαση δεν είναι πλέον στην ασφάλεια της Ρωσίας από τη Δύση ή το αντίστροφο. Η ασφάλεια όλων -από την Ουκρανία- είναι πλέον ύψιστης σημασίας.
Fail state - Αποτυχημένο κράτος
Η Ρωσία εδώ και καιρό λέει ότι η Ουκρανία μετατρέπεται σταθερά σε ένα αποτυχημένο κράτος και (κυριολεκτικά και μεταφορικά) σε μια μαύρη τρύπα στον χάρτη της Ευρώπης, την οποία όλοι τελικά θα πρέπει να βάψουν με μια «πινελιά», διαφορετικά δεν θα υπάρξει ειρήνη στην περιοχή. Ο λόγος για την πτώση της Ουκρανίας ως κράτους δεν ήταν η στρατιωτική σύγκρουση: Απλώς αποκάλυψε τα βρωμερά κόκαλα και τα κουρέλια κάτω από το ακατάλληλο κοστούμι από το Ευρωπαϊκό Lend-Lease.
Η προφητεία του Πούτιν
Τον Φεβρουάριο του 2022, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι η Ουκρανία, ουσιαστικά, «δεν είχε ποτέ μια σταθερή παράδοση γνήσιας κρατικής υπόστασης», καθώς αρχικά ήταν ένα πολιτικό σχέδιο που συνέταξε ο Βλαντίμιρ Λένιν, του οποίου οι οδηγίες «κυριολεκτικά έσφιξαν το Ντονμπάς στην Ουκρανία». Τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους, σε μια ολομέλεια της Λέσχης Συζήτησης Valdai, ο πρόεδρος περιέγραψε για άλλη μια φορά διαδικασίες που δεν μπορούν πλέον να αγνοηθούν:
Η Ουκρανία δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητα.
Ελέγχεται από έξω και χάνει ορατά την κρατική της υπόσταση. Και η επιθυμία της Δυτικής Ευρώπης είναι να καθίσει τουλάχιστον στην άκρη της καρέκλας της αίθουσας διαπραγματεύσεων, έστω και αν πρόκειται απλώς για ένα λούτρινο ζωάκι, συνδέεται, μεταξύ άλλων, με το γεγονός ότι φοβάται θανάσιμα ότι τώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει όλες τις συνέπειες της μετατροπής της Ουκρανίας σε ένα νεκρό τέρας, κάτι που σίγουρα δεν θα ήθελε να συμβεί. Αλλά θα πρέπει να γίνει.
Τι δεν λένε οι Δυτικοί
Το Carnegie Endowment δημοσίευσε μια έκθεση πριν από λίγες ημέρες, υποστηρίζοντας ότι η «επιθετικότητα του Πούτιν» έδωσε νόημα στο ουκρανικό έργο και τώρα «η Ουκρανία είναι ενωμένη».
Αξίζει απλώς να διευκρινιστεί: Ενωμένη πέρα από τα σημερινά της σύνορα. Χθες, η Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού (SVR) της Ρωσίας δημοσίευσε στοιχεία:
Σε 10-20 χρόνια, ο πληθυσμός της ελεγχόμενης από το Κίεβο περιοχής θα μπορούσε να συρρικνωθεί σε λίγο πάνω από δέκα εκατομμύρια, εκ των οποίων μόνο το ένα τρίτο θα μπορεί να εργαστεί, «κάτω από το όριο της εθνικής επιβίωσης».
Μ' άλλα λόγια, το τέχνασμα μιας ανεξάρτητης και ευημερούσας Ουκρανίας έχει αποτύχει. Δόξα τω Θεώ, μπορείτε να επιστρέψετε τα εισιτήριά σας στο ταμείο.
Θα μπορούσε κανείς να λάβει υπόψη την «προπαγάνδα του Κρεμλίνου», αλλά οι δυτικές πηγές έδειξαν ξαφνικά σημάδια αδυναμίας και επιβεβαιώνουν πλήρως τα παραπάνω.
Ένα ειδικό ρεπορτάζ στον The Economist στις 5 Νοεμβρίου, με τίτλο «Η Ουκρανία που έχει πληγεί από τον πόλεμο, αντιμετωπίζει δημογραφική κατάρρευση», αναφέρει ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, το ποσοστό θνησιμότητας στην Ουκρανία ξεπέρασε το ποσοστό γεννήσεων κατά περισσότερο από τρεις φορές και ο πληθυσμός της μειώθηκε στα 27-28 εκατομμύρια.
Και δεν θα υπάρξει ποτέ αντιστροφή: Από τα πέντε εκατομμύρια Ουκρανούς που εγκατέλειψαν τη χώρα, η πλειοψηφία ήταν παιδιά και γυναίκες κάτω των 44 ετών (το κύριο δημογραφικό τμήμα) και δεν έχουν καμία πρόθεση να επιστρέψουν. Επι πλέον, σύμφωνα με προβλέψεις της Σχολής Οικονομικών του Κιέβου, μετά το τέλος των ενεργών στρατιωτικών επιχειρήσεων, η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει ένα νέο ισχυρό κύμα μετανάστευσης — τουλάχιστον 600.000 ακόμη άνθρωποι θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Τι πήγε στραβά στην Ουκρανία
Σε αυτό το πλαίσιο, η αμηχανία των ειδικών στο Ουκρανικό Ινστιτούτο του Μέλλοντος είναι αρκετά διασκεδαστική. Στο άρθρο τους με τίτλο «Γιατί απέτυχε η Ουκρανία», αναρωτιούνται: Γιατί, παρά την πιο πλεονεκτική αρχική θέση το 1990 σε σύγκριση με την Πολωνία (εννέα χιλιάδες δολάρια κατά κεφαλήν σε όρους ΑΕΠ σε ΙΑΔ έναντι οκτώ χιλιάδων), η Πολωνία είναι τώρα 2,5 φορές πλουσιότερη από την Ουκρανία, ενώ η τελευταία βρίσκεται περήφανα στην κορυφή της λίστας με τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης;
Ωστόσο, η απάντηση που δίνουν οι ίδιοι είναι ότι το πρόβλημα της καταστροφής της Ουκρανίας είναι συστημικό, όχι καθοδηγούμενο από γεγονότα. Οι αλλαγές στις ελίτ και τα κόμματα δεν μεταβάλλουν τους θεμελιώδεις κανόνες, επομένως μετά από κάθε επανάσταση, το παλιό μοντέλο αναπαράγεται.
Μ' άλλα λόγια, η επίλυση αυτής της τυχαίας ουλής στον ιστορικό χάρτη του κόσμου ήταν αναπόφευκτη να συμβεί αργά ή γρήγορα — και τώρα θα συμβεί νωρίτερα παρά αργότερα.
Οι κάτοικοι αυτών των εδαφών αρχικά δεν καταλάβαιναν κανέναν σκοπό για αυτόν τον σχηματισμό εκτός από την αντιμετώπιση της Ρωσίας, και τώρα ακόμη και αυτός ο σκοπός εξαφανίζεται. Όπως έγραψε το Responsible Statecraft, η Ουκρανία θα είναι τυχερή αν, χάρη στο έλεος της Ρωσίας, παραμείνει έστω και ένα κράτος και έδαφος: «Η νίκη για την Ουκρανία θα ήταν μια συμβιβαστική ειρήνη που (κατ' αρχήν — συντ.) θα διαφυλάσσει την κυριαρχία της».
Άλλες επιλογές, όπως η ήττα της Ρωσίας, είναι «ένα ψέμα που έχει ξεπεράσει τα όρια». Για πολλά χρόνια, η Ρωσία προσέφερε στη πρόσφατα ανεξάρτητη Ουκρανία ειρήνη, συνεργασία, ευημερία και ένα κοινό μέλλον. Επέλεξε - λόγω των Λεσχών και του Νεοταξισμού την αντιπαράθεση, τον πόλεμο, την εξαφάνιση και τη συρρίκνωση των συνόρων της μέχρι σημείου κατάρρευσης.
Και τώρα η Ρωσία νίπτει τας χείρας της, επειδή η υπομονή της δεν μπορεί να είναι απεριόριστη.
Σχόλια