Ρωσία σε ΗΠΑ: "Έρχεται οριστικό τέλος στην Ουκρανία, σειρά της Δύσης"

Με «επτά βόμβες» ο Λαβρόφ απαντά σε Tράμπ και Zελένσκι! Θανάσιμη παγίδα στήνει η Δύση εναντίον της Ρωσίας!

Η Μόσχα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σκληρότερη πραγματικότητα των τελευταίων ετών, με αποτέλεσμα η ρωσική ηγεσία να εγκαταλείπει οριστικά τους καθησυχαστικούς τόνους και να παραδέχεται δημόσια ότι η κατάσταση είναι οριακή.

Οι συντονισμένες παρεμβάσεις της πολιτικής ελίτ αποκαλύπτουν έναν πρωτοφανή φόβο: τη διαμόρφωση μιας θανάσιμης παγίδας που απειλεί να καταπιεί τη χώρα.

Για χρόνια οι μηχανισμοί της κρατικής προπαγάνδας καθησύχαζαν την κοινή γνώμη, επιμένοντας ότι όλα εξελίσσονται βάσει σχεδίου. Η καθημερινότητα των πολιτών παρέμενε σχετικά ανεπηρέαστη, με τη βεβαιότητα ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις διεξάγονται από εθελοντές και ότι η τελική επικράτηση είναι θέμα χρόνου. Η εικόνα αυτή κατέρρευσε οριστικά.

Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, σε μια συνέντευξη-σταθμό στο πρακτορείο ΤΑΣΣ και τον Αντρέι Κοντρασόφ, περιέγραψε μια εικόνα ολικής σύγκρουσης. Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας ομολόγησε ότι η χώρα βρίσκεται στο στόχαστρο ολόκληρου του δυτικού κόσμου, ο οποίος επιδιώκει μια στρατηγική ήττα που θα οδηγήσει στον εσωτερικό διαμελισμό της Ρωσίας.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια άμεση απάντηση στις διαπραγματεύσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι με τον Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην προετοιμασία των νέων εξοντωτικών κυρώσεων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας, ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος και αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, προέβη σε ταυτόσημες δηλώσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο εκπρόσωπος του προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Αυτός ο συντονισμός δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά ένδειξη πως κάτι μεγάλο έρχεται…

Ποιες είναι οι επτά βόμβες του Σεργκέι Λαβρόφ που αλλάζουν την εικόνα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό;

Τα προηγούμενα χρόνια, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης συνήθιζαν να επαναλαμβάνουν ότι «όλα πάνε βάσει σχεδίου», καθησυχάζοντας τον κόσμο ότι η ζωή συνεχίζεται κανονικά, ότι στο μέτωπο πολεμούν κυρίως εθελοντές, ότι ο πόλεμος είναι μακριά και ότι με λίγη υπομονή οι στόχοι θα επιτευχθούν. Και ξαφνικά, στο πέμπτο έτος του πολέμου, όλα αλλάζουν με επτά αποκαλύψεις-βόμβες.

1η. Έρχεται η επίσημη παραδοχή ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά σοβαρή… είμαστε σε πόλεμο!

Η δημόσια ομολογία του Σεργκέι Λαβρόφ ότι «η κατάσταση δεν είναι καθόλου αστεία», ότι «ολόκληρος ο “δυτικός κόσμος” έχει συνασπιστεί εναντίον της Ρωσίας» με μοναδικό στόχο να επιφέρει στη Ρωσία μια «στρατηγική ήττα» και να προκαλέσει εσωτερικό διχασμό, βασιζόμενος στους φυγάδες του εξωτερικού και στη δράση των υπογείων δικτύων και των υπονομευτικών ενεργειών.

2η. Η δεύτερη «βόμβα» αφορά το δυτικό «τελεσίγραφο» προς τη Μόσχα για την Ουκρανία.

Ένα σχέδιο που προβλέπει τη διατήρηση του ναζιστικού καθεστώτος στο Κίεβο, τη διαρκή στρατιωτική απειλή στα ρωσικά σύνορα και την απόβαση δυτικών στρατευμάτων, δηλαδή την πλήρη κατοχή της Ουκρανίας.

Η εκτίμηση ότι οι προτάσεις της Δύσης για εκεχειρία και ειρηνευτικές συνομιλίες αποτελούν παγίδα. Στόχος είναι η διατήρηση της κυβέρνησης στο Κίεβο, η ανάπτυξη δυτικών στρατευμάτων (υπό τη Γαλλία και τη Βρετανία) και η ακύρωση των εδαφικών κερδών της Ρωσίας.

Μάλιστα, όπως σημείωσε ο υπουργός, οι Δυτικοί δεν βιάζονται, θεωρώντας ότι ο χρόνος πιέζει τη Μόσχα και ευνοεί το Κίεβο. Η ίδια η διαδικασία αναζήτησης ειρήνης αποτελεί για αυτούς μέσο ταπείνωσης και εξαπάτησης της Ρωσίας, ειδικά μέσω μιας εκεχειρίας που αυτή τη στιγμή χρειάζονται απεγνωσμένα οι ουκρανικές δυνάμεις. Μια τέτοια εξέλιξη διαγράφει οριστικά όλες τις επιτυχίες απελευθέρωσης και αχρηστεύει τις θυσίες που έγιναν.

Η κρίσιμη αποστροφή του Σεργκέι Λαβρόφ αποτυπώνει ανάγλυφα τον κίνδυνο: «Η Δύση μας λέει τώρα ότι θα δεχθεί να διαπραγματευτεί μόνο αν στο ίδιο τραπέζι καθίσουν η Ευρώπη, η Αμερική, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν. Προηγουμένως όμως απαιτούν την κήρυξη ανακωχής και την κατάπαυση του πυρός. Αμέσως μετά οι Δυτικοί σχεδιάζουν να εισαγάγουν πολυεθνικές δυνάμεις υπό τη Γαλλία και τη Βρετανία και στη συνέχεια να συζητήσουν. Αυτό συνιστά καθαρό τελεσίγραφο. Αν παγώσουμε τη γραμμή επαφής, το ναζιστικό καθεστώς θα επιβιώσει και καμία από τις περιοχές που ενσωματώθηκαν μέσω δημοψηφισμάτων δεν θα αναγνωριστεί».

Ο Σεργκέι Λαβρόφ εκτιμά πάντως ότι η περηφάνια που διακρίνει ιστορικά τους Ρώσους δεν θα επιτρέψει να συμβεί κάτι τέτοιο. Θέλουμε οριστική ειρήνη, όχι εκεχειρία, με βάση τη νέα πραγματικότητα στο πεδίο.

3η. Η παγίδευση της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας.

Η κατηγορία ότι η Δύση εξόπλισε σκόπιμα την Ουκρανία με σύγχρονα όπλα για να αποσταθεροποιήσει τη ρωσική κοινωνία, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι η Ρωσία ξεκίνησε τον πόλεμο σε μια περίοδο σχετικής οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας.

Η τρίτη «βόμβα» εστιάζει στην παραδοχή ότι η Δύση δημιούργησε σκόπιμα την κρίση στην Ουκρανία, ξεπερνώντας κάθε όριο: διοχέτευσε τα πλέον υπερσύγχρονα όπλα και ανακοίνωσε την παραγωγή φονικών αντιπυραυλικών συστημάτων αποκλειστικά για το Κίεβο, με στόχο να αποσταθεροποιήσει τη Ρωσία και να ξεσηκώσει την κοινωνία κατά της εξουσίας.

Η στρατιωτική επιχείρηση, υπενθύμισε, ξεκίνησε σε μια περίοδο που η ρωσική κοινωνία απολάμβανε ηρεμία και ήταν γενικά ικανοποιημένη από το βιοτικό της επίπεδο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για την ομολογία ότι η Μόσχα εγκλωβίστηκε σε μια αριστοτεχνικά στημένη δυτική παγίδα. Οι δυτικές δυνάμεις πολεμούν πλέον ανοιχτά τη Ρωσία μέσω της Ουκρανίας – το Λονδίνο με λύσσα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιο συγκρατημένα – βέβαιες ότι κρατούν τη Μόσχα στο χέρι.

Την πρότερη στενή σχέση της ρωσικής ελίτ με τη Δύση επιβεβαιώνουν έμμεσα και τα λόγια του Σεργκέι Λαβρόφ για τους «πρώην συμμάχους». Όπως ανέφερε, ο Βλαντίμιρ Πούτιν, όταν ανέλαβε την εξουσία, ήταν απόλυτα ανοιχτός σε μια ισότιμη στρατηγική εταιρική σχέση με τη Δύση. Η τελευταία όμως, αρνούμενη να χάσει το μονοπώλιο μιας ηγεμονίας πεντακοσίων ετών, είπε ένα κατηγορηματικό όχι.

4η. Η τέταρτη «βόμβα» αποτελεί ευθεία κατηγορία στον πυρηνικό εκβιασμό της Ρωσίας μέσω των χωρών της Βαλτικής.

Η καταγγελία ότι χώρες όπως η Λιθουανία και η Λετονία γίνονται «προκεχωρημένα μέτωπα» της Δύσης, αίροντας τις απαγορεύσεις για τη φιλοξενία πυρηνικών όπλων στα εδάφη τους. Ο υπουργός υπογράμμισε ότι οι χώρες αυτές μετατράπηκαν στις «κύριες πολεμικές κεφαλές» της Δύσης, στηλιτεύοντας το γεγονός ότι η Λιθουανία και η Λετονία ανακοίνωσαν την άρση της απαγόρευσης για τη φιλοξενία πυρηνικών όπλων στο έδαφός τους.

5η. Η πέμπτη «βόμβα» αποκαλύπτει το σχέδιο για τον διαμελισμό της Ρωσίας.

Η αναφορά ότι η Δύση, όπως και στη δεκαετία του 1990, στοχεύει στη λεγόμενη «αποαποικιοποίηση» της Ρωσίας, που στην πράξη σημαίνει τη διάσπαση και τη διανομή της χώρας σε κομμάτια.

Η Δύση, πεπεισμένη ότι μπορεί να καταφέρει στρατηγική ήττα στην Ουκρανία, πόνταρε εκ νέου στη διάλυση της Ρωσίας, όπως ακριβώς έκανε τη δεκαετία του 1990.

Το επόμενο βήμα των Δυτικών είναι η λεγόμενη «αποαποικιοποίηση» της Ρωσίας, ένας όρος που χρησιμοποιείται ανοιχτά για να περιγράψει τον εκ νέου τεμαχισμό της χώρας. Ο Σεργκέι Λαβρόφ θύμισε πώς τη δεκαετία του ’90 η Δύση προετοιμαζόταν να διαμοιράσει τα ιμάτια της Ρωσίας κομμάτι-κομμάτι. «Αυτές τις εφιαλτικές εποχές τις θυμάμαι καλά. Από τότε διακρινόταν ένα ύποπτο μοτίβο: Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί, Ιταλοί και φυσικά Αμερικανοί, καλλιεργώντας αποσχιστικές τάσεις, μοίραζαν αθόρυβα τις περιοχές της Ρωσίας για να μην πατάει ο ένας στα πόδια του άλλου. Στους χάρτες τους η Ρωσία ήταν ήδη διαμελισμένη…»

6η. Η έκτη «βόμβα» συμπυκνώνεται στην κατηγορία ότι Δύση και Κίεβο επιχειρούν να προκαλέσουν εσωτερική «θανατηφόρα αναταραχή» στη Ρωσία.

Η διαπίστωση ότι, καθώς χάνουν στο πεδίο των μαχών, προσπαθούν με τρομοκρατικές μεθόδους να διαλύσουν τον καθημερινό τρόπο ζωής των πολιτών.

Η συνταγή που προτείνει ο Σεργκέι Λαβρόφ για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής είναι μία: «υγιής οργή». Η απάντηση που προτείνει είναι η καλλιέργεια «υγιούς οργής» και η τεχνολογική επιτάχυνση.

Πρόκειται για μια πρωτοφανή δήλωση, καθώς η εξουσία είχε χρόνια να απευθυνθεί έτσι στον λαό: «Το να θυμώνεις και να χαλάς τα νεύρα σου είναι το χειρότερο. Χρειάζεται συγκέντρωση. Η υγιής οργή όμως είναι απόλυτα επιβεβλημένη. Όχι εκνευρισμός, αλλά απόκτηση μιας υγιούς οργής. Οργή που θα μας αναγκάσει να επιταχύνουμε τα πάντα, ειδικά στο πεδίο της τεχνολογικής αιχμής… Να αποφασίσουμε “με το μαχαίρι στα δόντια” ότι οφείλουμε να το κάνουμε. Να οργιστούμε με τους εαυτούς μας για να πετύχουμε πιο γρήγορα τον στόχο».

Ο Σεργκέι Λαβρόφ πρόσθεσε ότι η ίδια υγιής οργή απαιτείται και στο εξωτερικό μέτωπο: χωρίς υστερίες, με διαρκή έλεγχο αντί για τυφλή εμπιστοσύνη και, πάνω απ’ όλα, με αδιάλλακτη εμμονή στη δική μας γραμμή. Το άλλο «φάρμακο» ενάντια στην εσωτερική κατάρρευση είναι η εγγενής ρωσική αίσθηση της ιστορικής συνέχειας, της εθνικής ταυτότητας και της πολυεθνικής υπερηφάνειας.

7η. Η έβδομη και τελευταία «βόμβα» του Σεργκέι Λαβρόφ είναι η προειδοποίηση ότι η Ρωσία θα διατηρήσει το ενδιαφέρον των δύο μεγάλων παγκόσμιων πόλων – της Κίνας και της Ινδίας.

Η απώλεια των συμμάχων της Ανατολής θα γίνει μόνο αν η Ρωσία ηττηθεί. Αν η Ρωσία υπερασπιστεί την αυθυπαρξία και την ανεξαρτησία της απέναντι στη Δύση, παραμένοντας μια αυτόνομη υπερδύναμη και ένας ανεξάρτητος πολιτισμός, μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ινδία θα διατηρήσουν το ενδιαφέρον τους για τη Ρωσία. Και αυτό θα γίνει, διαβεβαίωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών.

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ επιβεβαιώνει και προσμετρά την απειλή

Σχεδόν ταυτόχρονα με τον Σεργκέι Λαβρόφ, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ τοποθετήθηκε για τα ίδια ζητήματα στο φόρουμ «Τεριτόρια Σμίσλοφ», υιοθετώντας έναν εντελώς διαφορετικό τόνο από τον συνηθισμένο.

Απευθυνόμενος στη νεολαία, χρησιμοποίησε εξαιρετικά δραματικά και ειλικρινή λόγια: «Ζούμε σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή… Σε όλους εσάς, που είστε νέοι άνθρωποι – δεν μιλώ πλέον για εμάς που είμαστε μεγάλοι στην ηλικία – έλαχε αυτή η βαριά και μαύρη μοίρα». Ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας παραδέχθηκε ότι η Ρωσία δοκιμάζεται σκληρά σε όλα τα μέτωπα, έχοντας δεχθεί τον πρωτοφανή αριθμό των σχεδόν τριάντα χιλιάδων κυρώσεων – ένα παγκόσμιο ρεκόρ. Η πολιτική πίεση είναι ασφυκτική από κάθε γωνία, αν και οι δυτικοί αντίπαλοι προσπαθούσαν πάντα να υπονομεύσουν το κράτος, είτε λεγόταν Ρωσική Αυτοκρατορία, είτε Σοβιετική Ένωση, είτε Ρωσική Ομοσπονδία. Ο λόγος είναι απλός: μισούν μια χώρα μεγάλη, ισχυρή, περήφανη και αυτόνομη, που δεν δέχεται διαταγές. Οι δυτικές χώρες ήθελαν ανέκαθεν να υποτάξουν τη Ρωσία στη θέλησή τους και, αποτυγχάνοντας, βιώνουν τώρα μια οργισμένη ματαίωση.

Ο επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος υπογράμμισε τη σοβαρότητα της κατάστασης: η Δύση χρησιμοποιεί ανοιχτά πλέον την Ουκρανία ως πολιορκητικό κριό για να αφανίσει τη Ρωσία. Γι’ αυτόν τον λόγο όλες οι πολιτικές δυνάμεις έχουν μία και μοναδική αποστολή: τη διάσωση της πατρίδας.

Στη συνέχεια ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ είπε το πιο κρίσιμο: «Η σωτηρία της χώρας μπορεί να επιτευχθεί μόνο με έναν τρόπο: με τη νίκη στη στρατιωτική επιχείρηση. Για να συμβεί αυτό, ολόκληρος ο λαός πρέπει να γίνει μια γροθιά».

Τη δική του πινελιά στον πίνακα της υπαρξιακής απειλής έβαλε και ο Ντμίτρι Πεσκόφ. Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης, αφού τόνισε την ανάγκη για επιτυχή ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου δήλωσε ωμά: «Στη Δύση πολλοί θα ήθελαν να δουν τη χώρα διαμελισμένη στο Ηγεμονικό Κράτος της Μόσχας, σε κρατίδια στο Σβερντλόφσκ, στο Αικατερίνμπουργκ – μικρές οντότητες που θα μπορούν στη συνέχεια να τις καταπιούν αμάσητες». Δεν θα τους βγεί!

ΒΝ