Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

H Δικαιοσύνη του Θεού!... Το Κτήνος προσπάθησε να ανακτήσει τον έλεγχο. Αυτό που δεν κατάλαβε ή δεν ξέρει επειδή δεν έχει ψυχή, είναι πως όταν καίγεται ένα καθεστώς, το μέσο δεν σώζει τον μονάρχη, αλλά τον εκθέτει ακόμη περισσότερο και τον ξεγυμνώνει! ΟΠΕΚΕΠΕ, Τουρκία, SAFE, Κάσος, Λιβύη, αντικατάσταση πληθυσμού! Tα ψέματα, οι τρεις μισές αλήθειες και μια σιωπή που φωνάζει: "ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ". Ειλικρινά σας το λέω, ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ! Το Κτήνος της Ηρώδη Αττικού, είναι τόσο προβλέψιμος, όσο προβλέψιμο είναι και το φινάλε μιας γλυκανάλατης χολυγουντιανής αισθηματικής ταινιούλας. Όχι γιατί είμαι...μάντης ή βλέπω οράματα, σαν τον αξέχαστο Αρτέμη Σώρρα. Αλλά επειδή είμαι μελετητής της Ιστορίας! Τόσο απλά. Το κυβερνητικό "ιστορικό" του Μητσοτάκη, μας λέει πεντακάθαρα πως κάθε φορά που στριμώχνεται από τις καταστάσεις, ή προβαίνει σε ...διάγγελμα με περιεχόμενο που το έγραψαν σαρανταπέντε μάστοροι-γραφιάδες και εξήντα συμβουλάτορες ή το ρίχνει στις ...συνεντεύξεις. Από την πρώτη κι όλας μέρα όπου συνάντησε τους πρώτους σκοπέλους, ήγουν το "Σκοπιανό" που αποδέχτηκε στο τέλος, αντί να το...καταργήσει και την επίθεση της Τουρκίας με τη μαζική πολιορκία των συνόρων και του φυλακίου στον Έβρο. Και που συνεχίστηκε αυτό το βιολί όταν μας την...έπεσε η ψευτο-πανδημία με τα απανωτά διαγγέλματα και τις συνεντεύξεις σε Παπαχελά, Οικονόμου, Χατζηνικολάου και λοιπούς σφουγγοκωλάριους μπας και πείσει τον κοσμάκη για την απολύτη αναγκη να μείνουμε κλειδαμπαρωμένοι σπίτια μας ή να πάμε στους χασάπηδες των νοσοκομείων για να μπολιαστούμε με τα δηλητήρια της Pfizer και της Moderna. Τότε ήταν...μονοκράτωρ όμως! Είχε τους πάντες με το μέρος του, αφού η λίστα Πέτσα γέμιζε με ευρώπουλα τα σακκιά των μεγαλοεκδοτών και των εφοπλιστών μιντιακών χορηγών. Και ό,τι ξέρναγε το βρώμικο στόμα του, μετατρέπονταν αμέσως σε ...θέσφατο, που δεν έπαιρνε αντιλογία . Τότε ήταν ο Καίσαρας, ο απόλυτος άρχων. Ο σύγχρονος Κόμμοδος, που δεν άκουγε ούτε την αδερφή του που τον συμβούλευε να κρατήσει χαρακτήρα γιατί έχει καβαλήσει άσχημο καλάμι. Σήμερα όμως, μετά τις μέρες του Εφιάλτη όπου σε ολόκληρη την Υφήλιο υπήρχε μόνο ο λόγος του Σατανά και όλη η ανθρωπότητα βρισκόταν γονατισμένη και "νικημένη", μιλάει η Δικαιοσύνη του Θεού. Αυτού του Θεού, που το Κτήνος αυτό καθημερινά εμπαίζει και λοιδωρεί με τις πράξεις του. Kι αυτός ο Θεός, ο Θεός των Ελλήνων, αποφάσισε να τον "τελειώσει". Η Κάθοδος προς την Πτώση Ο Μητσοτάκης στριμώχτηκε με το "καλημέρα" του νεόυ έτους του 2025. Όλα του πήγαν στραβά. Η Καμάλα δε βγήκε προεδρίνα παρά την κολοσσιαία προώθηση της από τους διεφθαρμένους κύκλους των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών, ο Τράμπ που δεν έπρεπε να...βγεί, αλλά βγήκε με γιγαντιαίο ποσοστό στις εκλογές των ΗΠΑ , η Woke Agenda που τόσο είχε υποστηρίξει εδώ και χρόνια κατέρρευσε εν μία νυχτί, η παγκοσμιοποίηση που με τόσο κόπο και θυσίες προσπάθησε να επιβάλλει στην Ελλάδα έγινε φτερό στον "τραμπικό" άνεμο και το χειρότερο; Ο πόλεμος στην Ουκρανία, στον οποίο είχε εναποθέσει όλες του τις ελπίδες για μια θέση στον... "ήλιο" της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ , έγινε απλά ένας ...υγιεινός περίπατος για τους Ρώσους, με την "σιωπηλή" συνεπικουρία του μισητού Τράμπ, ο οποίος Τράμπ ειρήσθω εν παρόδω, δε θέλει να τον δεί ούτε ζωγραφιστό σε γελοιογραφία του ΑρΚα ή του Θέμη. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ξύπνησαν και τα Τέμπη πάλι ελέω Μαρινάκη και Βαρδινογιάννη , βγήκαν στη φόρα όλες οι αποδείξεις που φώναζαν πως πρόκειται για Εθνικό Έγκλημα και τότε...τι έκανε; Μα τι άλλο! Συνέντευξη! Μια συνέντευξη όμως που δεν την έκανε ως ...νικητής Μονομάχος και κυρίαρχος του Κολοσσαίου, αλλά...σαν ένας αποτυχημένος σκούληκας που μόλις είχε ξεφύγει από τη μπότα του χωρικού και δεν έγινε ένα με το χώμα! Ο Σρόϊντερ που τον περιέλαβε, δεν είχε κανένα σκοπό (δασκαλεμένος γαρ) να του φερθεί με το...γάντι, το αντίθετο μάλιστα. Είχε σκοπό να τον στριμώξει και το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Έκπληκτοι οι πάντες, είδαν έναν Μητσοτάκη χαμένο στο...διάστημα, να τραυλίζει ασυναρτησίες και επιχειρήματα που πριν καλά-καλά έβγαιναν από το στόμα του, αμέσως κατέρρεαν από τις παρεμβάσεις του ικανότατου δημοσιογράφου. Μετά από αυτή τη συνέντευξη, δεν τον είδε...κανείς για καμμιά δεκαριά μέρες. Οι δε εφημερίδες της απο δω πλευράς, τον είχαν κάνει κυριολεκτικά...κιμά για μπιφτέκια φούρνου με πατάτες! Και όταν άρχισε πια να ηρεμεί το πράγμα για τα Τέμπη, όταν επιστρατεύτηκαν οι πάντες και τα πάντα για να τον ξεπλύνουν και έδειχνε το ζήτημα να πέφτει σε ύφεση, ήρθαν οι αναπάντεχες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των σκανδάλων, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ακολούθησαν παράλληλα και τα Εθνικά μας Θέματα, με αποκορύφωμα το φιάσκο με τη Μονή Σινά και το τουρκολιβυκό μνημόνιο , που έφεραν πλέον όλη τη πατριωτική διανόηση αλλά και τους Καραμανλικούς , να ζητούν τη κεφαλή του επί πίνακι. Και τι έκανε; Το γνωστό τροπάρι! Νέα Συνέντευξη, πάνω στην προηγούμενη ...συνέντευξη! Που όμως, αυτή τη φορά, πάνω στον πανικό του και την κατάθλιψη που τον έχει καταλάβει ως το μεδούλι, παει στον...ΣΚΑΙ και στην...ανηψιά του! Και όχι σε συνέντευξη "ζωντανή", αλλά...μαγνητοσκοπημένη! Η αποθέωση του πανικού και της...αρπαχτής! Πάμε παρακάτω. Η Συνέντευξη που δεν έπρεπε να δοθεί Η τηλεοπτική εμφάνιση του Κτήνους στον ΣΚΑΪ, στις 23 Ιουλίου 2025, δηλαδή την ημέρα επετείου της Μεταπολίτευσης , δεν ήταν απλώς μία απόπειρα πολιτικής επικοινωνίας. Ήταν η πιο εμφανής ένδειξη πολιτικού πανικού από έναν πρωθυπουργό που βλέπει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Δεν ήταν συνέντευξη ουσιαστικά, ήταν επικοινωνιακό ξεφόρτωμα ενοχών , μαγνητοσκοπημένο για να αφαιρεθεί κάθε απρόβλεπτο στοιχείο , παρουσιασμένο από την ανιψιά του τη Σία Κοσιώνη, ώστε να μην τεθεί καμία ουσιαστική πίεση . Η χρονική συγκυρία δεν ήταν τυχαία. Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ παίρνει πλέον διαστάσεις μαζικής εκλογικής χειραγώγησης. Η Τουρκία επανέρχεται απροκάλυπτα με το casus belli και διαμορφώνει την ατζέντα του Αιγαίου. Οι ροές μεταναστών από Λιβύη μέσω Κρήτης καταγράφουν εκρηκτική αύξηση. Η Ε.Ε. εντάσσει σταδιακά την Τουρκία στην ευρωπαϊκή άμυνα μέσω του SAFE και τέλος, ο Αντώνης Σαμαράς ετοιμάζει κόμμα, με τους καραμανλικούς και την ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ των ακαδημαϊκών να συντάσσονται σιωπηρά πίσω του. Ο Μητσοτάκης δεν βγήκε για να απαντήσει· βγήκε για να προλάβει . Προτού αναγκαστεί να λογοδοτήσει. Και, κυρίως, προτού διαλυθεί ο μύθος ότι - και καλά - ελέγχει το εσωτερικό του κόμματός του. Ποιός όμως ήταν, έτσι όπως εξελίχθηκε η συνέντευξη, ο κύριος λόγος για να γίνει αυτή τη χρονική περίοδο; Η «αποδόμηση» Καραμανλή και Μολυβιάτη! Πίσω από την κουρασμένη φωνή και τα προσχηματικά χαμόγελα, αυτό που επιχειρήθηκε ήταν ένα προμελετημένο πλήγμα στον πρώην πρωθυπουργό και στον μακαριστό πρώην Υπουργό Εξωτερικών για το εθνικό θέμα του Αιγαίου. Η φράση του « θυμίστε μου τι κάναμε στα ελληνοτουρκικά μεταξύ 2004 και 2009 » δεν ήταν αφέλεια. Ήταν προειδοποιητικός πυροβολισμός προς όλους όσοι συσπειρώνονται γύρω από την πατριωτική πλατφόρμα που ετοιμάζει ο Σαμαράς. Στην πραγματικότητα, ο Μητσοτάκης βλέπει το εσωκομματικό μέτωπο ως υπαρξιακή απειλή και όχι τον - όποιον ΣΥΡΙΖΑ (με ή χωρίς Τσίπρα) ή το ΠΑΣΟΚ. Και ξέρει καλά πως η στρατηγική αποδόμησης περνά μέσα από την ιστορική αντιστροφή της εξωτερικής πολιτικής του Καραμανλή , του ανθρώπου που είπε «όχι» στο Σχέδιο Ανάν και δεν παρέδωσε Αιγαίο και Κύπρο σε Γερμανούς και Αμερικανούς. Αυτά να τα λέμε. Ουσιαστικά, είναι ο φόβος του για την ιστορική σύγκριση, που τον κάνει να προσπαθεί να αποδομήσει προληπτικά την ίδια την παρακαταθήκη της παράταξης την οποία επικαλείται. Και για είμαι ακριβής και δίκαιος σε ό,τι γράφω, θα κάνω μια σύντομη υπενθύμιση των πεπραγμένων της πολιτικής Μολυβιάτη ως Υπουργού Εξωτερικών της πρώτης κυβέρνησης Καραμανλή ( στη δεύτερη ΥΠΕΞ ήταν η Ντόρα, η αδελφή του Μητσοτάκη, αλλά χωρίς παλινδρομισμούς ελέω Καραμανλή ). Με τον έμπειρο λοιπόν διπλωμάτη Θ. Μολυβιάτη στο τιμόνι του ΥΠΕΞ, η πολιτική που ακολουθήθηκε, χαρακτηρίστηκε από σιωπηλή αλλά σταθερή αποτροπή στις τουρκικές αναθεωρητικές κινήσεις. Ούτε συνδιαχείριση, ούτε αποδοχή τετελεσμένων, ούτε «συμφωνία υπό πίεση». Βασικά σημεία αυτής της στρατηγικής ήταν: 1) Εθνική Αποτροπή χωρίς ρητορεία . Αντί για τυμπανοκρουσίες, οι κόκκινες γραμμές κρατούνταν αθόρυβα αλλά σταθερά . Είτε με ασκήσεις, είτε με εξοπλιστικές προτεραιότητες, είτε με παγωμένα κανάλια διαλόγου όταν χρειαζόταν. 2) Καμία παραίτηση από το Διεθνές Δίκαιο . Δεν τέθηκε μεν ποτέ υπό αμφισβήτηση το casus belli ως απαράδεκτο , αλλά από την άλλη δεν επιδιώχθηκε και διάλογος με το μαχαίρι στον λαιμό . Η Ελλάδα διατήρησε κανονικά την άσκηση του δικαιώματός της για 12 ναυτικά μίλια ως εθνική κυριαρχία και ο Ερντογάν μάλιστα, στο θέμα της Θράκης, έλεγε στην δεύτερη επίσκεψη του στην Ελλάδα απευθυνόμενος στους μουσουλμάνους πως " Είστε πολίτες του ελληνικού κράτους, είστε ευρωπαίοι πολίτες και καθήκον σας είναι η απόλυτη υπακοή στους νόμους και τα ψηφίσματα του κράτους στο οποίο διαμένετε "! Ούτε λέξη για ...τουρκική μειονότητα. Όλα άλλαξαν όταν στα πράγματα είχε έρθει ο ΓΑΠ και τα μνημόνια! 3) Αποφυγή «διαλόγων παγίδας» . Ο Μολυβιάτης γνώριζε ότι ο διάλογος με την Τουρκία είναι επικίνδυνος όταν δεν έχει σαφή οριοθέτηση . Έτσι έθετε όρους, ή ακόμη και διέκοπτε συνομιλίες όταν η Άγκυρα προκαλούσε ή προσπαθούσε να επιβάλει τετελεσμένα και 4) Υποστήριξη Κυπριακής Δημοκρατίας . Η Ελλάδα στάθηκε ασπίδα μετά το ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν, αρνούμενη να επανεκκινήσει συζητήσεις που θα υπονόμευαν την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εν ολίγοις, Καραμανλής και Μολυβιάτης ενίσχυσαν τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας χωρίς να κάνουν φασαρία στα media και χωρίς να ταπεινώνουν εθνικά την χώρα. Και βέβαια, ακολούθησε μετά και το περήφανο ΟΧΙ για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ καθώς και για την ονομασία που ήθελε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπούς Jr ως "Μακεδονία", καθώς και οι διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία του Πούτιν για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Τα Ψέματα του Μητσοτάκη: Ο Χάρτης της Αποτυχίας Ο εκνευρισμός του Μητσοτάκη καθ' όλη τη διάρκεια της συνέντευξης, ήταν οφθαλμοφανής. Προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να τον αποκρύψει, αλλά τόσο η γλώσσα του σώματος, όσο και οι επιμονές του στο να ...πετάει τη μπάλα στην εξέδρα, ζωγράφιζαν στην οθόνη το μήνυμα πως "ο βασιλιάς είναι ...ολόγυμνος" και προσπαθεί να πείσει ότι φορούσε πράγματι τη νέα του στολή κι ότι ο κόσμος φταίει που...δεν τη βλέπει! Κάπως έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η όλη παράσταση που έδωσε με συνεπίκουρη την ανηψιά του Σία, που για να λέμε και του στραβού το δίκιο, σε κάποια φάση ένοιωθε ...άβολα κι αυτή. Πάμε να δούμε λοιπόν τι είπε και...τι δεν είπε. Το casus belli έγινε προσχηματική κόκκινη γραμμή. Ο Μητσοτάκης δήλωσε πως όσο υπάρχει casus belli, η Τουρκία δεν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα SAFE. Δεν παρουσίασε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για το ΓΙΑΤΙ δε θα συμμετάσχει. Ποιός θα την αποκλείσει και με ποιόν τρόπο. Δεν μας εξήγησε επίσης και το γιατί δεν έθεσε καμία ελληνική διεκδίκηση ως όρο για να της επιτραπεί από μέρους Ελλάδας η συμμετοχή της Τουρκίας στο Safe. Ούτε για την επέκταση των 12 ν.μ., ούτε για την ανακήρυξη ΑΟΖ. Μόνο έμμεση παραδοχή ότι η Ελλάδα κινείται στον ρυθμό της Άγκυρας . Για την ακρίβεια, υποστήριξε πως... «δεν είναι ακριβές»(;) πως η Τουρκία εντάσσεται στα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά, τη στιγμή που η Ε.Ε. ήδη συνεργάζεται με την τουρκική αμυντική βιομηχανία , με Ιταλία και Γερμανία να πρωτοστατούν. Κι όλα αυτά, με τη δική του ανοχή μέσω του Συμφώνου Φιλίας των Αθηνών! Οσο για το casus belli αυτό καθ' αυτό, ακόμη και πρωτοετής φοιτητής της Παντείου γνωρίζει πως το παράνομο και παράλογο casus belli αποτελεί ένα ευφυολόγημα της Τουρκίας για να εκβιάζει την Ελλάδα πως αν τυχόν ασκήσει το Διεθνές Δίκαιο, θα της κάνει δήθεν… πόλεμο . Στη διεθνή διπλωματία, οι χώρες προωθούν την ικανοποίηση συγκεκριμένων συμφερόντων τους ως αντάλλαγμα για τυχόν συγκεκριμένες παραχωρήσεις τους. Ποια λοιπόν ακριβώς ελληνική απαίτηση εγείρει ο Μητσοτάκης σε αντάλλαγμα με τουρκική είσοδο στο SAFE; Ανακήρυξη ΑΟΖ; Τήρηση του Διεθνούς Δικαίου; Κατοχύρωση της ελληνικής κυριαρχίας; Τίποτε άλλο από μπούρδες στο πάτερο. Ο εξευτελισμός για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Όταν ρωτήθηκε πότε έμαθε για την απάτη, απάντησε: "Πότε έμαθα ...τι;"!!! Και παρά τις...προσπάθειες της Κοσιώνη να τον κάνει να πεί κάτι ουσιώδες, αυτός...επέμενε στο "τι;" Το Κτήνος δεν τόλμησε να πει πότε ακριβώς ενημερώθηκε , διότι το γνώριζε εξ αρχής . Και το απέκρυψε, για να χρησιμοποιηθεί, στη συνέχεια, ως εργαλείο εξαγοράς ψήφων. Και δεν ήταν η ερώτηση για τα...Τέμπη, αλλά για μια υπόθεση που ερευνά η ίδια η Ε.Ε. μέσω της Εισαγγελέως Κοβέσι. Το μόνο που ψέλλισε, ήταν ότι " η υπόθεση αυτή είναι αποτέλεσμα...χρόνιας περίπτωσης που αφορά όλες τις κυβερνήσεις " και ότι " το γεγονός ότι υπήρχαν προβλήματα στις διασταυρώσεις των επιδοτήσεων είναι κάτι το οποίο ήταν γνωστό εδώ και πολύ καιρό… " , ενοχοποιώντας δικαίους και αδικούς πλήν του εαυτού του. Η παραχάραξη της πολιτικής για τη Λιβύη. Ισχυρίστηκε πως η Ελλάδα διατηρεί σχέσεις «και με τις δύο πλευρές». Όμως ήταν ο ίδιος που στήριξε τον Χαφτάρ και η κυβέρνησή του που απέτυχε παταγωδώς να διασφαλίσει την εθνική παρουσία στη Λιβύη όταν διαμορφωνόταν το ενεργειακό παιχνίδι. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο προχωρά, χωρίς καμία ελληνική ανακήρυξη ΑΟΖ . Ισχυρίστηκε πως η Ελλάδα διατηρεί σχέσεις «και με τις δύο πλευρές». Όμως ήταν ο ίδιος που στήριξε τον Χαφτάρ και η κυβέρνησή του που απέτυχε παταγωδώς να διασφαλίσει την εθνική παρουσία στη Λιβύη όταν διαμορφωνόταν το ενεργειακό παιχνίδι. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο προχωρά, χωρίς καμία ελληνική ανακήρυξη ΑΟΖ . Η επίθεση στο Καραμανλή. Τα είπαμε και πιο πάνω. Εσκεμμένα «ξέχασε» το όχι στο Σχέδιο Ανάν , τη στρατηγική συμμαχία με τη Ρωσία, την ελληνοσερβική προσέγγιση, τις επενδύσεις στους αγωγούς και τις αμυντικές γραμμές στην Κύπρο. Η στοχοποίηση του Καραμανλή ήταν κεντρικός στόχος της συνέντευξης . "Δεν ξέρω αν ειπώθηκε ποτέ αντικατάσταση πληθυσμού" . Μας κοροϊδεύει μπροστά στα μάτια μας. Έχει βουίξει ο τόπος και ο...τύπος με τον Πλεύρη που το είπε στη Βουλή , μόλις πριν δύο εβδομάδες. Ο Μητσοτάκης έκανε πως δεν γνωρίζει - παλιά του τέχνη κόσκινο "δε ξέρω, δεν άκουσα", προσπαθώντας να αποφύγει κάθε αναφορά στην δημογραφική υποκατάσταση που εξελίσσεται , ειδικά μέσω της Λιβύης. Επέμεινε μάλιστα πως η Ιταλία...έχει τις ίδιες ροές(!) με την Ελλάδα από τη Λιβύη με τους αριθμούς της Frontex και της Κομισιόν τον διαψεύδουν! Η Ελλάδα έχει σχεδόν διπλάσια πίεση , κυρίως από την ανατολική Λιβύη. Το σχέδιο για «3 εκατομμύρια μετανάστες» αφορά τη χώρα μας, όχι την Ιταλία . Οι τρείς κρίσιμες αποσιωπήσεις που συνιστούν ενοχή άνευ δίκης! Πρώτον , το καλώδιο Κύπρου-Ελλάδας-Ισραηλ. Κουβέντα για το πώς η Τουρκία μπλόκαρε το project μέσω Κάσου. Αντίθετα, αόριστες αναφορές σε «γεωπολιτικές προϋποθέσεις» και «κατάλληλες στιγμές». Δεύτερον, τα Eurofighter . Καμία εξήγηση γιατί το Βερολίνο πήρε πίσω την άρνηση για πώληση στην Τουρκία. Ο Μητσοτάκης σιωπά, ως γνήσιος παρατηρητής της γερμανικής πολιτικής . Και τρίτον, για την είσοδο της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα. Ούτε απάντησε σοβαρά, ούτε αντέκρουσε, ούτε διεκδίκησε. Επειδή η στρατηγική του είναι να αποφεύγει συγκρούσεις, ακόμα και αν αυτό σημαίνει εθνική ταπείνωση . Γιατί πολύ απλά, δεν τον ενδιαφέρει κι αν η Ελλάδα πέσει στον γκρεμό. αυτό που τον ενδιαφέρει, είναι να ...την κυβερνά αυτός, το σόι του, οι παρατρεχάμενοι του, ο στρατός των κολαούζων του και...όπως έλεγαν και οι ολυμπιακάκηδες παλιά "Ο Θρύλος να κερδάει κι όλοι οι άλλοι να παν να γα..." Το "πλυντήριο" της ανηψιάς, έκαψε το Κτήνος Είπαμε, η Δικαιοσύνη του Θεού, η οποία άρχισε να ενεργεί εδώ και καιρό. Από την ημέρα που ο Τράμπ ανέτρεψε όλα τις σταθερές, οι οποίες είχαν μπεί ως θεμέλια για την αποσταθεροποίηση της ανθρωπότητας και την υποταγή της σε ένα σύστημα πλήρως απάνθρωπο και αντίθεο, άρχισε να αλλάζει και η πορεία της Ελλάδας. Μπορεί ο λαός μας - όσοι από μας έχουν μείνει να κρατάνε "Θερμοπύλες" μέσα τους - να κατέβηκε στους δρόμους πραγματοποιώντας τρομακτικής ισχύος συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, αλλά το κακό παρέμενε. Έστω και πληγωμένο. Τους τελευταίους όμως δυό μήνες, είναι πλέον ορατή η ελπίδα. Το Κακό κάθε μέρα αποδομείται και η κάθε του προσπάθεια στο να κρατηθεί όρθιο, πέφτει στο κενό. Η προσπάθεια του Μητσοτάκη σε μια απέλπιδα προσπάθεια να επανελέγξει την πολιτική ατζέντα με μια μαγνητοσκοπημένη, οικογενειακή, «εφ’ όλης της ύλης» συνέντευξη, όχι μόνο απέτυχε, αλλά και αποκάλυψε όλο το μέγεθος της φθοράς του . Αντί να στήσει αφήγημα, παραδέχθηκε με τον τρόπο του κάθε κρίσιμης μορφής ανεπάρκεια . Διπλωματική, απέναντι στην Τουρκία, πολιτική, στο εσωκομματικό του μέτωπο, ηθική, απέναντι στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, ιδεολογική απέναντι στο κόμμα του, πατριωτική και εθνική, απέναντι στη δημογραφική αλλοίωση της Ελλάδας. Όταν καταρρέει η "αλήθεια" σου, δεν την σώζει καμία κάμερα. Κι όταν τρέμεις τον Καραμανλή και τον Σαμαρά, ουσιαστικά απέχεις πολύ από τον να είσαι ηγέτης. Τι είσαι με λίγα λόγια; Τίποτε περισσότερο από προσωρινός διαχειριστής ενός καθεστώτος που λήγει . Η πτώση του Κτήνους, είναι πλέον οφθαλμοφανής. Ο μήνας Αύγουστος που μας έρχεται σε 6 μέρες, δεν θα είναι ένας...συνηθισμένος Αύγουστος. Θα έχει πολλά επεισόδια . Η σκάλα του τρόμου την οποία κατεβαίνει πλέον το τομάρι αυτό τον τελευταίο καιρό, έχει ακόμη πολλά σκαλιά. Και το κυριότερο, τον λόγο έχει πλέον ο Ουρανός . Εμείς, το μόνο που μπορούμε, είναι με τις προσευχές μας να κάνουμε το Κτήνος όχι να κατέβει απλά, αλλά να κουτρουβαλήσει του κακού τη σκάλα. Και θα το πετύχουμε. Η προσευχή που σας έταξα, θα βρίσκεται μπροστά σας σε λίγες μέρες. Και μαζί με τους Χαιρετισμούς, θα είναι η πυρίτιδα για να ανάψει το μεγάλο κανόνι της Πίστης. Το Ψευτορωμαίϊκο πέφτει. Ο Μητσοτάκης καταρρέει. Η Νέα Ελλάδα έρχεται, φέρνοντας μαζί της και το ξημέρωμα. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Παρέμβαση από πρώην υπουργό της Βρετανίας! Σήψη, «τζάκια» και εγκλήματα χωρίς τιμωρία! Παπανδρέοι, Καραμανλήδες και Μητσοτακαίοι, λιμαίνονται την εξουσία στην Ελλάδα από την Μεταπολεμική περίοδο έως σήμερα. Αν εξαιρέσει κανείς την 7χρονη δικτατορία των Συνταγματαρχών (η οποία υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο), η Ελλάδα είχε για κυβερνήτες, γόνους μόνο αυτών των τριών οικογενειών, οι οποίες πλούτισαν αθέμιτα και έγιναν οι "μονοκράτορες" ενός κράτους, που θα μπορούσε και να αποκαλεστεί και ως "Προτεκτοράτο" ή απλώς "Αποικία"... Πέντε υπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη παραιτήθηκαν, ενώ οι πολιτικές δυναστείες συνεχίζουν να κυβερνούν τη γενέτειρα της δημοκρατίας, σύμφωνα με τον Denis McShane... Βαριά και καυστική παρέμβαση από πρώην υπουργό της Βρετανίας έρχεται να ταράξει τα νερά. Με άρθρο στο έγκυρο βρετανικό σάιτ " The Globalist " που κόβει σαν μαχαίρι, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας από το 2002 έως το 2005 Denis MacShane περιγράφει την Ελλάδα όχι ως μια σύγχρονη δημοκρατία, αλλά ως πολιτικό και οικονομικό λάφυρο… Πολιτικές δυναστείες, σκάνδαλα χωρίς λογοδοσία, εγκλήματα χωρίς τιμωρία, και ένας κρατικός μηχανισμός που μοιάζει ακίνητος μέσα τη σήψη και την ανακύκλωση των ίδιων ονομάτων. Ειδικότερα, όπως επισημαίνει στο The Globalist, «Η Ελλάδα αποτελείται από 20 περιφερειακές και υποπεριφερειακές αιρετές κυβερνήσεις και 6.000 νησιά - εκ των οποίων τα 227 είναι κατοικημένα. Πριν από μία δεκαετία, στο αποκορύφωμα της κρίσης της ευρωζώνης, η Ελλάδα θεωρείτο ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης. Τα τελευταία χρόνια, η χώρα ακολουθεί μία εικονική εντυπωσιακή πορεία βελτίωσης της οικονομικής της εικόνας. Το βαλκανικό αυτό κράτος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα το 1979 — μόλις πέντε χρόνια μετά την πτώση μιας σκληρής στρατιωτικής δικτατορίας. Όμως, ενώ η Ελλάδα άφησε πίσω της το στρατιωτικό καθεστώς, 45 χρόνια μετά εξακολουθεί να μην έχει ξεπεράσει την παράδοση της δυναστευτικής πολιτικής. Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα: Τρεις Παπανδρέου, πατέρας, γιος και εγγονός, έχουν ηγηθεί κυβερνήσεων της Κεντροαριστεράς από το 1945. Δύο Καραμανλήδες κυβέρνησαν από τα δεξιά (πατριάρχης και ανηψιός), ενώ η οικογένεια Μητσοτάκη, με ρίζες στην Κρήτη του 19ου αιώνα, έχει ήδη δώσει δύο πρωθυπουργούς — μεταξύ αυτών τον σημερινό, Κυριάκο Μητσοτάκη, 57 ετών, και την αδελφή του, πρώην δήμαρχο Αθηνών και υπουργό Εξωτερικών». Το ευρώ ως σανίδα σωτηρίας; Σύμφωνα με τον McShane , ειδικότητα των πολιτικών δυναστειών είναι η ανταλλαγή ψήφων με ρουσφέτια, επενδύσεις και προσλήψεις. Μια πρακτική που σαφώς δεν προάγει την οικονομική αποτελεσματικότητα, ενώ καταπατά κάθε δημοκρατική αρχή διαφάνειας. Με την ελπίδα να μεταμορφώσει την παραπαίουσα οικονομία της χώρας, ο μεταρρυθμιστής σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης αποφάσισε την ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη το 2001. Ωστόσο, η υιοθέτηση του ευρώ δεν κατόρθωσε να μετασχηματίσει μια οικονομία που παρέμενε μη μεταρρυθμισμένη και διεθνώς μη ανταγωνιστική. Το 2004, η Ελλάδα φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Παρουσιάστηκαν νέα έργα υποδομής και η διπλωματία βελτίωσε τις σχέσεις με τους γείτονες. Όμως, σημειώνει ο πρώην υπουργός, ο Σημίτης απέφυγε να συγκρουστεί με το κομματικό σύστημα χρηματοδότησης που ελέγχεται από πολιτικές οικογένειες. Διαφθορά και απίστευτη ανικανότητα Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008–2009 χτύπησε την Ελλάδα σφοδρά, γράφει ο McShane και συνεχίζει, «Ο δημοσιογράφος Yannis Palaiologos κατέγραψε την εποχή αυτή στο βιβλίο του The 13th Labour of Hercules (Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή), περιγράφοντας ένα τοπίο διεφθαρμένων ιδεωδών και απίστευτης ανικανότητας. Μετά την παρένθεση της διακυβέρνησης του κόμματος ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Τσίπρα , το ελληνικό πολιτικό σύστημα παρέμεινε υπό την κυριαρχία γνώριμων ονομάτων . Τα κόμματα της αντιπολίτευσης απέτυχαν να προσφέρουν βιώσιμες εναλλακτικές. Η οικονομία έμεινε εύθραυστη και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ υπολειπόταν του μέσου όρου της ΕΕ. Παρά τον πλούτο διεθνώς αναγνωρισμένων Ελλήνων οικονομολόγων και επιτυχημένων επαγγελματιών της ελληνικής Διασποράς , το εγχώριο επιχειρηματικό περιβάλλον παρέμεινε παγιδευμένο στον πελατειακό μηχανισμό και τη στασιμότητα. Το 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε στην εξουσία και επανεξελέγη το 2023 - επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά τη μονιμότητα της οικογενειοκρατίας . Παρά τη δημοφιλία του σε ορισμένους κύκλους, η κυβέρνησή του έχει βρεθεί στο επίκεντρο σοβαρών σκανδάλων». Εκτροχιασμός με θύματα νέους φοιτητές και τα... βοσκοτόπια Από το άρθρο φυσικά δεν λείπουν τα Τέμπη και ο ΟΠΕΚΕΠΕ … «Τον Φεβρουάριο του 2023, σημειώθηκε τραγωδία όταν επιβατική αμαξοστοιχία συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορευματικό τρένο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, κυρίως φοιτητές. Πάνω από 100 τραυματίστηκαν. Το εμπορικό τρένο μετέφερε επικίνδυνα χημικά που δεν είχαν δηλωθεί στο φορτίο, προκαλώντας πύρινη κόλαση. Οι έρευνες αποκάλυψαν ένα απαρχαιωμένο σύστημα σηματοδότησης. Ο υπουργός Μεταφορών, γόνος της άλλης μεγάλης πολιτικής οικογένειας των Καραμανλήδων, παραιτήθηκε - μόνο και μόνο για να ...επανεκλεγεί(!) λίγους μήνες αργότερα. Η κοινή γνώμη εξερράγη. Πάνω από 2,5 εκατομμύρια πολίτες διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα, απαιτώντας απαντήσεις για το γιατί το επικίνδυνο φορτίο δεν είχε δηλωθεί. Την ίδια στιγμή, στους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους απαγορεύτηκε να απεργήσουν για λόγους ασφαλείας λόγω προηγούμενης νομοθεσίας. Αν και η Βουλή ξεκίνησε έρευνα το 2025, λίγοι αναμένουν ουσιαστική λογοδοσία» γράφει ο Βρετανός πολιτικός και συμπληρώνει: Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατηγόρησε δύο Έλληνες υπουργούς για «ποινικά αδικήματα». Η υπόθεση αφορά απάτη κατά την οποία πολιτικά συνδεδεμένοι πολίτες που στήριζαν τη Νέα Δημοκρατία έλαβαν εκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκά γεωργικά κονδύλια. Τα ποσά αυτά χορηγήθηκαν για βοσκοτόπια που είτε δεν τους ανήκαν, είτε δεν είχαν ενοικιάσει, ή για αγροτικές εργασίες που δεν εκτελέστηκαν ποτέ - στερώντας τα χρήματα από πραγματικούς αγρότες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από την ελληνική Βουλή να ερευνήσει αυτή τη «ομηρική» διαφθορά, αλλά ελάχιστοι στην Ελλάδα περιμένουν σοβαρές κυρώσεις για μια πολιτική τάξη που θεωρεί ό τι βρίσκεται υπεράνω του νόμου. Πέντε υπουργοί αναγκάστηκαν να παραιτηθούν, όμως ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης φαίνεται να παραμένει αλώβητος, πλέοντας πάνω από τη σήψη του ελληνικού κράτους που η οικογένειά του ελέγχει από το 2019. Η Κεντροαριστερά έχει χάσει τα πατήματά της Από τα ραντάρ του McShane δεν διαφεύγει η ελληνική Αριστερα … «Σύντομα μετά, δύο ακόμα υπουργοί κατηγορήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για εμπλοκή σε απάτη με ευρωπαϊκά κονδύλια. Ψηφοφόροι που συνδέονται με το κυβερνών κόμμα φέρονται να έλαβαν πληρωμές για γη που δεν κατείχαν ή για έργα που δεν έγιναν ποτέ. Και πάλι, οι προσδοκίες για κυρώσεις παρέμειναν χαμηλές. Παρά τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, ο Μητσοτάκης δείχνει να μην επηρεάζεται ουσιαστικά. Η αντιπολίτευση είναι αδύναμη και διασπασμένη. Η παραδοσιακή κεντροαριστερά έχει χάσει τη συνοχή και την επιρροή της. Άλλα πολιτικά σχήματα στερούνται συνοχής ή εθνικής εμβέλειας» Τα δύο μεγάλα ερωτήματα Σε αυτό το περιβάλλον, « Μπορεί να προκύψει στην Ελλάδα ένα ανανεωμένο πολιτικό κίνημα που θα σπάσει το μονοπώλιο των εδραιωμένων δυναστειών και θα εγκαινιάσει τις μεταρρυθμίσεις που τόσο αργούν; Ή είναι η χώρα καταδικασμένη να μείνει παγιδευμένη σε έναν πολιτικό φαύλο κύκλο, κυριαρχούμενο από κληρονομική εξουσία και θεσμική κόπωση; » διερωτάται ο Denis MacShane… Με πληροφορίες από το ΒΝ

Πως αποφασίστηκε η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που έφερε και πάλι στην Ελλάδα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή - Μιλούν οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής! Το πραξικόπημα των στρατηγών που «ανέτρεψε» τον Ιωαννίδη! Η Μεταπολίτευση ή απλώς "πολιτικό Ψευτορωμαίϊκο, οφείλεται σε ένα «αντί- πραξικόπημα» που αποφασίστηκε με άκρα μυστικότητα στις 21 Ιουλίου 1974 στο Πεντάγωνο, μια μέρα μετά την εισβολή των Τούρκων. Αυτή τη φορά πρωταγωνιστές δεν ήταν κάποιοι φιλόδοξοι κατώτεροι αξιωματικοί , αλλά οι στρατηγοί που αποτελούσαν την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων . Αγωνιούσαν. Σε περίπτωση μιας εθνικής καταστροφής θα ήταν οι πρώτοι υπεύθυνοι κι ας έφεραν ένα μέρος της ευθύνης. Οι πρωταγωνιστές του «πραξικοπήματος» ήταν ο Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων και οι Αρχηγοί των τριών Όπλων . Έβλεπαν το χάος που επικρατούσε γύρω τους κι αποφάσισαν να δράσουν . Ο Ιωαννίδης επιθυμούσε πόλεμο με την Τουρκία , αλλά ήθελε η απόφαση να μην είναι δική του, αλλά της κυβέρνησης και των Ενόπλων Δυνάμεων . Ο ίδιος θα παρέμενε στον αφανή ρόλο που είχε επιλέξει . Και φυσικά σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος από εμπνευστής και βασικός υπεύθυνος θα γινόταν… ανεύθυνος! Οι πρωταγωνιστές του… αντι-πραξικοπήματος. Αριστερά ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνος και πίσω του οι Παπανικολάου (ΑΓΕΑ), Αραπάκης (ΑΓΕΝ) και Γαλατσάτος (ΑΓΕΣ) Η στρατιωτική ηγεσία, πάλι, είχε αποφασίσει να απαλλαγεί από την κηδεμονία του «αόρατου δικτάτορα» όπως χαρακτηριζόταν απ’ όλους. Δεν πήγαινε άλλο. Ο Ιωαννίδης μπορεί στο εσωτερικό να εμφανιζόταν πανίσχυρος , αλλά στο εξωτερικό ήταν πλέον αδύναμος. Οι Αμερικανοί τον θεωρούσαν επικίνδυνο, προσβάσεις στα κέντρα αποφάσεων δεν είχε, δεν μιλούσε καν αγγλικά κι οι ελληνοαμερικανοί πράκτορες που τον είχαν ενθαρρύνει έμπαιναν στο περιθώριο. Στο Πεντάγωνο γραφείο του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων γράφτηκε η εισαγωγή της Μεταπολίτευσης. Ίσως ήταν και η ρεβάνς από την Ιστορία . Στις 21 Απριλίου 1967 όλοι περίμεναν τους Στρατηγούς να κάνουν το φιλοβασιλικό πραξικόπημα, τους πρόλαβαν οι Συνταγματάρχες. Στις 25 Νοεμβρίου 1973 κανείς δεν περίμενε ο Ιωαννίδης με τους λοχαγούς του να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο. Τώρα οι Στρατηγοί έκαναν το δικό τους πραξικόπημα, όχι για να κυβερνήσουν, αλλά για να επιστρέψει η εξουσία στους πολιτικούς! Τι είχε προηγηθεί; Η απόφαση του Ιωαννίδη να κηρυχτεί πόλεμος στην Τουρκία . Την είχε προτείνει στο Υπουργικό Συμβούλιο ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος. Είχε επιστρέψει στο Πεντάγωνο και κάλεσε τους αρχηγούς και τους υπαρχηγούς των τριών όπλων . Εκεί εξετάστηκε η στρατιωτική ετοιμότητα της χώρας. Η κατάσταση δεν ήταν ιδανική . Η Αεροπορία δεν είχε ολοκληρώσει το πρόγραμμα εξοπλισμού της. Το Ναυτικό ήταν… αποψιλωμένο από το Κίνημα που είχε εκδηλωθεί ένα μήνα νωρίτερα. Δραματικότερη ήταν η κατάσταση στον Στρατό ξηράς . Ο αρχηγός του Ανδρέας Γαλατσάνος ανέφερε ότι 163 βαριά άρματα αντί να βρίσκονται στη Μακεδονία ήταν στην Αττική , ενώ η επιστράτευση ήταν σε εξέλιξη και ήθελε τρεις μέρες ακόμα για να ολοκληρωθεί. Σε αυτά συμφώνησε και ο υπαρχηγός Αθανάσιος Επιτήδειος. Η σύσκεψη ολοκληρώθηκε, οι υπαρχηγοί αποχώρησαν, έμειναν σιωπηλοί για λίγοι οι τέσσερις αρχηγοί. Ήταν οι: Γρηγόριος Μπονάνος , αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων. Ανδρέας Γαλατσάνος , αρχηγός του Στρατού Πέτρος Αραπάκης , αρχηγός του Ναυτικού, και Αλέξανδρος Παπανικολάου , αρχηγός της Αεροπορίας. Για το πως αποφασίστηκε να δράσουν και να καταλύσουν, ουσιαστικά, την κυβέρνηση διαθέτουμε δύο μαρτυρίες από βιβλία των πρωταγωνιστών . Αμφότεροι διεκδικούν την πατρότητα της απόφασης για κυβέρνηση πολιτικών , αλλά συμφωνούν στο κλίμα που επικράτησε στην κλειστή αυτή σύσκεψη. Γράφει ο Αρχηγός του Ναυτικού Πέτρος Αραπάκης στο βιβλίο του « Το τέλος της σιωπής » (σελ. 301, εκδόσεις Λιβάνη): « Στις 21 Ιουλίου, όταν, μετά την αποχώρηση των υπαρχηγών, είχαμε μείνει μόνοι οι αρχηγοί των τριών όπλων, εκμεταλλευόμενος την κατάσταση εκνευρισμού και απογοήτευσης που είχε δημιουργηθεί, βρήκα ότι ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να ρίξω την ιδέα να προχωρήσουμε σε αλλαγή από τη στρατιωτική στην πολιτική ηγεσία. Πρότεινα τότε να καλέσουμε τους πολιτικούς και να προχωρήσουμε στη μεταπολίτευση, γεγονός το οποίο αποδείχτηκε και στην κατ’ αντιπαράσταση με τους άλλους αρχηγούς συζήτηση ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής. Την πρότασή μου περί πολιτικής αλλαγής, τεκμηριωμένη με ισχυρά επιχειρήματα, αποδέχτηκαν μετά από συζήτηση και οι άλλοι αρχηγοί. Συγκεκριμένα, ο Μπονάνος με ρώτησε: -Τι εννοείς; Να καλέσουμε τους πολιτικούς αρχηγούς; Απάντησα: -Βεβαίως ναι. Στη συνέχεια, συμφωνήσαμε οι αποφάσεις πάνω στο θέμα αυτό να λαμβάνονται ισότιμα, χωρίς να προσδιορίσουμε πότε και πώς. Έτσι τέθηκαν οι βάσεις μιας σιωπηρής συμφωνίας μας περί πρόσκλησης των πολιτικών και σχηματισμού πολιτικής κυβέρνησης, προκειμένου να επιτευχθεί η μεταπολίτευση, την οποία επιθυμούσε όλος ο ελληνικός λαός , εκτός από τους ακραίους οπαδούς του καθεστώτος, που πίστευαν ότι μπορούσαν να διατηρήσουν την εξουσία ακόμη και μετά τα όσα έγιναν . Οι τελευταίοι αυτοί στράφηκαν εναντίον μου και δεν έλειψαν και ενέργειες για την ανάκτηση της εξουσίας, φυσικά χωρίς αποτέλεσμα. Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνω ότι, την εποχή εκείνη, είχα επιτύχει το Πολεμικό Ναυτικό να έχει μια ξεχωριστή, δυναμική παρουσία μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Διακρινόταν για παραδειγματική σύμπνοια και ενότητα μεταξύ των στελεχών του. Και προσωπικά, πέρα από τις πολύ καλές σχέσεις που διατηρούσα πάντα με τους αξιωματικούς, είχα και τη ζωντανή σ’ όλες μου τις ενέργειες και πρωτοβουλίες, και ενεργό συμπαράσταση των μονίμων υπαξιωματικών οι οποίοι, ως γνωστόν, αποτελούν τον κορμό του Πολεμικού Ναυτικού και ιδιαίτερα των πολεμικών πλοίων. Είχα λοιπόν, πράγματι, τον πλήρη και αποκλειστικό έλεγχο του Πολεμικού Ναυτικού, κάτι το οποίο δε συνέβαινε με τους αρχηγούς των άλλων κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Εκεί τον έλεγχο διατηρούσε ο Ιωαννίδης και, κατά συνέπεια, ο Μπονάνος, αν και ήταν αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, δε διέθετε ουσιαστική δύναμη ». Η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με την ηγεσία του στρατού όπου αποφασίστηκε η παράδοση της εξουσίας στους πολιτικούς Ο στρατηγός Μπονάνος στο δικό του βιβλίο « Η αλήθεια » (σελ. 271) δίνει μια ελαφρώς διαφορετική περιγραφή, περισσότερο παραστατική όμως που δείχνει και το κλίμα που επικρατούσε ακόμα και στην ηγεσία του στρατεύματος: «Όταν εμείναμε μόνοι, οι τέσσερις, ήλεγξα αν παρακολουθούμεθα από κάποιον και όταν εβεβαιώθην ότι αυτό δεν συνέβαινε, τους είπα να καθίσουν. Επίστευα ότι είχεν έλθη η ώρα να υλοποιήσω το σχέδιον που από καιρόν εσκεπτόμην. Να πολιτκοποιήσω το καθεστώς και να απομακρύνω τας Ενόπλους Δυνάμεις από την ευθύνην της διακυβερνήσεως της χώρας και την φθοράν της αναμείξεώς των με έργα άσχετα με την αποστολήν των. Αλλ’ είχα την ανάγκην και της συμφώνου γνώμης των άλλων Αρχηγών. Τας απόψεις μου βεβαίως τα εγνώριζαν όλοι, αφού άλλωστε δεν τας απέκρυπτα και τας είχα αναπτύξει κατ’ επανάληψιν εις συγκεντρώσεις αξιωματικών. Επηκολούθησε λοιπόν μεταξύ μας η ακόλουθος συνομιλία, την οποίαν μεταφέρω εδώ μαγνητοφωνικώς και κατά λέξιν: Αρχηγός προς Γαλατσάνον: – Ανδρέα ελέγχεις τον Στρατόν; – Μάλιστα. – Εάν διατάξης ό,τιδήποτε, θα εκτελεσθή; – Μάλιστα. Αρχηγός προς Αραπάκην: – Πέτρο ελέγχεις το Ναυτικόν; – Μάλιστα κύριε Αρχηγέ. Είμαι πολύ αγαπητός. – Εάν διατάξης ότιδήποτε θα εκτελεσθή; – Μάλιστα. Αρχηγός προς Παπανικλάου – Εσύ Αλέκο, ελέγχεις την Αεροπορία; – Μάλιστα – Εάν διατάξης ό,τιδήποτε θα εκτελεσθή; – Μάλιστα. Αρχηγός προς όλους: -Τώρα σας ερωτώ, εάν εγώ διατάξω κάτι, εσείς θα πειθαρχήσετε και θα το εκτελέσετε; Ομόφωνος απάντησις: – Βεβαίως κύριε Αρχηγέ. Ο,τιδήποτε διατάξετε, θα εκτελεσθή. Τότε ηγέρθην της θέσεως μου και αντήλλαξα χειραψίαν με έκαστον χωριστά, λέγων: – Ουδείς πρέπει να λάβη γνώσιν των αποφάσεών, μας διότι οι μηχανισμοί του Ιωαννίδη παραμένουν ισχυροί ακόμη. Να αναμένετε διαταγάς μου. Αυτή υπήρξεν η μυστική συμφωνία μου με τους Αρχηγούς των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και από της στιγμής εκείνης ανέλαβα το μέγα βάρος και την ιστορικήν ευθύνην να προχωρήσω εις εκκαθάρισιν της καταστάσεως. Από εδώ και πέρα θα ήμην μόνος εις τους χειρισμούς. Και έπρεπε να προχωρήσω με σύνεσιν, με άκραν μυστικότητα και αιφνιδιαστικώς ώστε να επιτύχω αυτό που από ικανού χρόνου επιθυμούσα και επεδίωκα. Εσκεπτόμην ότι η κατάστασις πηγαίνει από του κακού στο χειρότερον, η χώρα δεν είχεν ουσιαστικώς κυβέρνησιν, δεν είχε ποτέ μετά την 25ην Νοεμβρίου, λόγω των αθλίων επιλογών του Ιωαννίδη και, το χειρότερον όλων, αυτός που είχε επωμισθή το βάρος της αρχηγίας του Κράτους, ο Πρόεδρος Φαίδων Γκιζίκης παρηκολούθη τας εξελίξεις ως απλούς και αδιάφορος θεατής, χωρίς ούτε πρωτοβουλίας να αναλαμβάνη, αλλ’ ουδέ καν να συγκινείται έστω.» Ο Μπονάνος διανυκτέρευσε στο γραφείο του . Όπως αναφέρει, όχι μόνο για να μπορεί να παρακολουθεί και να κατευθύνει τις εξελίξεις μέσα στην έκρυθμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, αλλά και το φόβο του Ιωαννίδη , σε περίπτωση που ανακάλυπτε τη συμφωνία που είχε γίνει μερικές ώρες νωρίτερα. Στο γραφείο του αισθανόταν ασφαλής αφού οι αξιωματικοί που ήταν εκεί, θεωρούσε, ότι παρέμεναν πιστοί σε αυτόν. Ο ίδιος είχε άποψη και για το ποιος θα αναλάμβανε τις τύχες της χώρας ως πρωθυπουργός. Ήταν ο Πέτρος Γαρουφαλιάς, ο άνθρωπος που πρωταγωνίστησε στην Αποστασία του ΄63 ως υπουργός Εθνικής Άμυνας . Ο υπασπιστής του ταγματάρχης Γεράσιμος Ματάτσης ήρθε σε επαφή μαζί του και είχε αποσπάσει τη συγκατάθεσή του να σχηματίσει κυβέρνηση . Την επιλογή αυτή την απέκρυψε από τους αρχηγούς των τριών όπλων όπως προκύπτει και από την απόρρητη αναφορά τόσο του Αρχηγού της Αεροπορίας Αλέξανδρου Παπανικολάου , όσο και του αρχηγού του Ναυτικού Πέτρου Αραπάκη που γράφτηκαν μετά την Μεταπολίτευση. Για τη συνάντηση το πρωινό της 23ης Ιουλίου στο Πεντάγωνο ο Πέτρος Αραπάκης αναφέρει: «Μετά την προσέλευση των αρχηγών και μετά σχετικήν συζήτησιν, απεφασίσθη όπως προχωρήσωμεν εις την αλλαγήν από στρατιωτικής εις πολιτικήν ηγεσίαν. Προς τούτο, απεφασίσθη όπως ο στρατηγός Μπονάνος μεταβή εις τον στρατηγόν Γκιζίκη και μεταφέρη τις αποφάσεις των αρχηγών και διερευνήση τας σκέψεις εκείνου. Ημείς θα αναμέναμε τις τα γραφεία μας σχετικήν ειδοποίησιν του στρατηγού Μπονάνου δια να μεταβώμεν εν συνεχεία εις το γραφείον του Γκιζίκη». Πως δεν έγινε πρωθυπουργός ο Γαρουφαλιάς Ακόμη και τότε όμως, υπήρξαν προσπάθειες να σχηματισθεί πολιτική κυβέρνηση με τις… ευλογίες των στρατιωτικών . Γράφει ο Πέτρος Αραπάκης στο βιβλίο του (σελίδα 305): «Ο Μπονάνος, μη γνωρίζοντας επακριβώς το σχεδιασμό και τις προθέσεις μου (σ.σ.: Υποστηρίζει ότι από την πρώτη στιγμή ήταν υπέρ της λύσης Καραμανλή) σκέφτηκε να εκμεταλλευτεί την περίσταση προκειμένου να σχηματίσει δοτή κυβέρνηση της αρεσκείας του, υπό τον Γαρουφαλιά, εν αγνοία των αρχηγών και παρά τη συμφωνία μας. Ο Γαρουφαλιάς, αφού ειδοποιήθηκε από τον Μπονάνο, περίμενε στην εκκλησία της Αγίας Σκέπης, του οικισμού Παπάγου, να κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Η ευφορία όμως του ΑΕΔ κράτησε μέχρι να περάσει την πόρτα του γραφείου του Γκιζίκη. «Δε συμφωνώ», του είπε κοφτά ο τελευταίος αναγκάζοντάς τον να του αποκαλύψει τελικά την αλήθεια ότι οι αρχηγοί είχαμε συμφωνήσει να καλέσουμε τους πολιτικούς να σχηματίσουν κυβέρνηση ευρείας αποδοχής με στόχο την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα». Ο Ιωαννίδης μπορούσε να μας δέσει όλους! Η συνέχεια ανήκει στον, τότε, Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη . Σε συνέντευξη του στον γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Γιάννη Μαρή, δύο χρόνια μετά τα γεγονότα αποκαλύπτει ωμά ότι ο Ιωαννίδης αν και χαμηλόβαθμος σε σχέση με τους Στρατηγούς « μπορούσε να μας δέσει όλους. Και τους πέντε… » εννοώντας φυσικά τον ίδιο, τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων και τους επικεφαλής των τριών όπλων. Αφηγείται ο στρατηγός Γκιζίκης ( εφημερίδα «Απογευματινή», 17 Ιουλίου 1976 ). «Μου είπε ο στρατηγός (ΣΣ: εννοεί τον Γρ. Μπονάνο), ότι οι αρχηγοί κατέληξαν στην απόφαση ότι πρέπει να γίνει αλλαγή, ότι η εξουσία πρέπει να παραδοθεί στους πολιτκούς και ότι όλες οι πόρτες για τη χώρα μας έκλεισαν, ότι γίναμε αναξιόπιστοι. Του είπα ότι είμαι απολύτως σύμφωνος και τηλεφώνησε στους τρεις αρχηγούς που περίμεναν στο Πεντάγωνο. Γύρω στις 9 το πρωί όλοι ήταν στο γραφείο μου. Μου ανέτπυξαν ένας ένας τις απόψεις τους και είπα: «Με βρίσκετε απολύτων σύμφωνο Χαίρομαι ιδιατέρως που ακούω αυτές τις απόψεις, αλλά όπως αντιλαμβάνεσθε το κλειδί είναι ο Τάκης (ΣΣ: Ιωαννίδης). Αποφασίσαμε να τον καλέσουμε…» «…να σύρετε το περίστροφόν σας και να με φονεύσετε…» Αποκαλυπτικός για τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση με τον «αόρατο δικτάτορα» είναι ο Αρχηγός της Αεροπορίας Αλέξανδρος Παπανικoλάου που στο απόρρητο υπόμνημα του ( εφημερίδα «Μακεδονία», 26 Ιουνίου 1975 ) υπογραμμίζει: «Κατά την επακαλουθήσασαν συζήτησιν, κι ενώ είχον ανταλλαγή ωρισμέναι αόριστοι σκέψεις χωρίς να έχη προταθή παρ’ ουδενός τι το συγκεκριμένον, εισήλθε εις το γραφείον του προέδρου της δημοκρατίας ο ταξίαρχος Ιωαννίδης και εκάθησεν εις το αριστερόν του υποφαινομένου. Και πάλιν συνεχίσθη επ’ ολίγον η αποφυγή υφ’ απάντων διατυπώσεως συγκεκριμλένης τινός προτάεως, ότι ο υποφαινόμενος, υπό το κράτος εντόνου εξάρσεως και εν απολύτω πεποιθήσει ότι εξεπλήρου εθνικόν χρέος εστράφη προς τον ταξίαρχον Ιωαννίδην  και εν πλήρει πνευματικη διαυγεία είπεν εις αυτόν: -- Κύριε ταξίαρχε, σας εγνώρισα δια πρώτην φορά κατά την 26ην Νοεμβρίου 1973 . Έλαβον μέρος εις την μεταβολήν δια το καλόν της πατρίδος . Δεν είμαι εις θέσιν να εκτιμήσω τι καλόν επράξατε δι’ αυτόν τον τόπον, πρέπει όμως να παραδεχθήτε ότι επράξατε και κακόν . Έχετε κάνει λάθος εκτιμήσεως και κατ’ αυτήν την στιγμήν η πατρίς ευρίσκεται εις τραγικήν θέσιν. Λέγων όλα αυτά, γνωρίζω ότι είναι δυνατόν να σας προκαλέσω να σύρετε το περίστροφόν σας και να με φονεύσετε.  Όμως, εν ονόματι των παδιών μου, και εννοώ κυρίως τα παιδιά μου που είναι δεμένα την στιγμήν αυτήν δεμένα μέσα στα αεροπλάνα, και εν ονόματι όλων των στρατευμένων παιδιών μας και ολοκλήρου της πατρίδος, σας παρακαλώ να μας αφήσετε ησύχους να ίδωμεν πως θα εξέλθωμεν από το αδιέξοδον  για να προλάβουμε μεγαλύτερα δεινά. Σας παρακαλούμεν όλοι να μας αφήσετε. Ευθύς άμα τω πέρατι των λόγων του υποφαινομένου, ο ταξίαρχος Ιωαννίδης ηγέρθη, εφόρεσεν το πηλήκιόν του κι στραφείς προς τον υποφαινόμενν είπεν: -Δεν γνωρίζει καλά ποιός είμαι ο κ. Αρχηγός της αεροπορίας, αλλά αφού βλέπω ότι όλοι σας συμφωνείτε, δεν έχω θέσιν ανάμεσάν σας και φεύγω. Ενώ απήρχετο, ο πρόεδρος της δημοκρατίας  του είπε: -Στάσου, πρέπει να βοηθήσεις. Κι εκείνος απήντησε: -Καλά, καλά, δεν θα αντιδράσω. Τότε ο υποφαινόμενος παρενέβη και πάλιν προσθέσας: -Κύριε ταξίαρχε, πρέπει να διατάξετε τους ανθρώπους σας να πειθαρχήσουν εις ό,τι αποφασίσομεν. Επ’ αυτού επέμειναν άπαντες και ούτος, πρό της θύρας της εξόδου απήντησε: -Καλώς, θα πράξω τούτο, και χαιρετήσας στρατιωτικώς ανεχώρησεν.» Οι πιστοί στον Ιωαννίδη κατώτεροι αξιωματικοί είπαν αργότερα ότι τα τελευταία γεγονότα του είχαν φέρει κατάθλιψη. Αισθανόταν προδομένος από αυτούς που τον ενθάρρυναν να προχωρήσει στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου κι από τη στάση των Αμερικανών που δεν εμπόδισαν τους Τούρκους να κάνουν απόβαση στην Κύπρο όπως συνέβη τουλάχιστον τρεις φορές από το 1963 έως τότε. Οι Αμερικανικές διαρροές και τα fake news Υπήρχε όμως και κάτι άλλο που προκάλεσε την κάμψη του ηθικού του Ιωαννίδη. Η επιστράτευση! Το «ισχυρό χαρτί» του απέναντι στους Τούρκους και τους Αμερικάνους γινόταν μπούμερανγκ . Οι μονάδες δέχονταν χιλιάδες απλούς πολίτες που θα έπρεπε να τις επανδρώσουν . Μόνο που η παρουσία τόσων εφέδρων έφερε το χάος. Οι επιστρατευμένοι πολίτες ανακάλυπταν ότι δεν υπήρχε ιματισμός, δεν υπήρχαν όπλα, δεν υπήρχαν χώροι για να στρατωνισθούν! Οι πολίτες που δεν μπορούσαν να ντυθούν στο χακί τα έβαζαν με τους αξιωματικούς. Οι διοικητές των μονάδων έχαναν τον έλεγχο. Η επιστράτευση έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα . Οι μονάδες γέμισαν με κόσμο και οι διοικητές των μονάδων έχασαν τη δύναμή τους και την πίστη τους στο καθεστώς καθώς δεν μπορούσαν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που προέκυπταν. Οι αξιωματικοί που έβλεπαν αυτή την κατάσταση τα έβαζαν με τους διοικητές τους και κατ΄ επέκταση αυτούς που είχαν αναλάβει για λογαριασμό του στρατού, τη διακυβέρνηση της χώρας. Αντί για ενθουσιασμό και προάσπιση των συμφερόντων της πατρίδας υπήρχε μόνο οργή: Κατά πάντων! Παράλληλα, την ώρα που ο Ιωαννίδης μιλούσε για πόλεμο, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόρης Μπονάνος σε επιτόπιο έλεγχο ανακάλυπτε ότι τα σύνορα στον Έβρο δεν είχαν ναρκοθετηθεί! Ήταν γυμνά! Υπήρχαν και τα fake news της εποχή ς. Οι Αμερικανικές υπηρεσίες στη Σόφια διοχέτευαν προς την εκεί ελληνική πρεσβεία, αναφορές για κινήσεις βουλγαρικών στρατευμάτων προς τα σύνορα με την Ελλάδα . Και η πρεσβεία με τη σειρά της τις μετέφερε στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Υπουργείο Άμυνας. Οι ελληνικές υπηρεσίες έπεσαν στην παγίδα . Πίστεψαν ότι σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία ήταν πιθανό να ανοίξει ένα ακόμα μέτωπο με τη Βουλγαρία. .. Πηγή: Το βιβλίο του Άγγελου Μενδρινού "Μεταπολίτευση Εμπιστευτικόν", «Βιβλιοθήκη της Εστίας» (2024) Σημείωση Πύρινου Λόγιου: Το παιχνίδι του Κίσσιγκερ είχε διττή στόχευση . Έπρεπε να παραπλανηθεί ο Ελληνικός Στρατός πάση θυσία αφ' ενός και αφ' ετέρου, να μην υπάρξει κανενός είδους άμυνα από τους Έλληνες της Εθ.Φρουράς εναντίον των Τούρκων. Ο Κίσσιγκερ επίσης, γνώριζε τη κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο τουρκικός στρατός από τον φίλο και μαθητή του στο πανεπιστήμιο Μπουλέντ Ετσεβίτ. Δηλαδή σε μαύρο χάλι. Αν ο τουρκικός στρατός εύρισκε στη Κύπρο σθεναρή αντίσταση, η Τουρκία θα παθαινε μέγα στραπάτσο και το σχέδιο των αμερικανών θα αποκαλυπτόταν. Ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί αυτό, ήταν ο διασκορπισμός ψευδών ειδήσεων τόσο από την αμερικανική πρεσβεία στη Βουλγαρία, όσο και από την αντίστοιχη της Ιταλίας. Στην περίπτωση αυτή, αν δηλαδή η Βουλγαρία πράγματι είχε τέτοιο σχέδιο, η Ελλάδα έπρεπε να πολεμά ταυτόχρονα στην Κύπρο, στον Έβρο και στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα! Εκεί, χάσαμε ολοκληρωτικά το παιχνίδι, καθώς και ο Καραμανλής που ήρθε μετά, τις πίστεψε και δεν έκανε καμμία κίνηση για περαιτέρω ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς στη Κύπρο. Πίστεψε τις πρεσβείες και ό,τι είχε ελθει από αυτές ως απόρρητη πληροφορία ότι η Βουλγαρία είχε τέτοιους σκοπούς. Όταν κατάλαβε τη μπλόφα, ύστερα από ένα 24ωρο, αμέσως απέσυρε την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος, μήπως και ακολουθήσουν πολύ χειρότερες καταστάσεις. Έτσι, αντί για μια περηφανή νίκη, ήρθε η απόλυτη καταστροφή, η δεύτερη σε μέγεθος μετά την Μικρασιατική Καταστροφή... ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δείτε την ταινία " Δολοφονείστε τον Μακάριο" των Παύλου Φιλίππου και Κώστα Δημητρίου, πάνω σε σενάριο του Άγγλου ερευνητή και δημοσιογράφου Jonathan Talbot, βασισμένο στην εκτενή έρευνα που έκανε για την προδοσία της Κύπρου. Τον υποδύεται ουσιαστικά ο Λάκης Κομνηνός, στον ρόλο του δημοσιογράφου Θέμη Γιαννίδη.

Δρόμος χωρίς γυρισμό η σύγκρουση - Παρακολουθεί από κοντά ο Σαμαράς που θέλει στήριξη Τρείς στον...γύρο! Ανοικτός πλέον είναι ο πόλεμος μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή μετά τις ευθείες βολές που εξαπέλυσε ο Πρωθυπουργός εναντίον της διακυβέρνησης του δεύτερου 2004-2009 αλλά και της εξωτερικής πολιτικής του Αντώνη Σαμαρά το διάστημα 2012-2014. Στη γνωστή χθεσινή του συνέντευξη, ο Μητσοτάκης ερωτήθηκε από την...ανηψιά του για την κριτική που δέχεται από τους πρώην πρωθυπουργού Α. Σαμαρά και Κ. Καραμανλή αφήνοντας δημόσια σοβαρές αιχμές εναντίον τους τονίζοντας ότι « Δεν θυμάμαι κάποια σημαντική πρωτοβουλία μεταξύ του 2004 και του 2009 στα ελληνοτουρκικά. Η διπλωματία του twitter είναι εύκολη. Αλλά ειδικά αυτοί που έχουν ασκήσει εξωτερική πολιτική και δεν έχουν κάτι να επιδείξουν να είναι πιο προσεκτικοί όταν αφήνουν τα οφίτσια (…) και να μην μετατρέπονται σε επικριτές ». Οι προειδοποιητικές βολές Βαληνάκη Θυμίζουμε ότι πριν λίγο καιρό ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης – ο οποίος μιλάει καθημερινά με τον Κ. Καραμανλή – επιχείρησε να αναδείξει την «ολοκληρωμένη» εξωτερική πολιτική της διακυβέρνησης Καραμανλή για οριοθετήσεις με Λιβύη, Αίγυπτο και Αλβανία και τις διαπραγματεύσεις που έκανε ο ίδιος προσωπικά, των οποίων τα αποτελέσματα αμφισβήτησε ευθέως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Μαρινάκης. Ταυτόχρονα, έβγαλε στη σέντρα την κυβέρνηση Μητσοτάκη . Ερωτήματα γιατί δεν αντέδρασε ο Μητσοτάκης εξ αρχής «Προκαλούν τη νοημοσύνη οι… διαβεβαιώσεις ότι το νέο χαστούκι απ’ την Λιβύη αποτελεί “πάγια θέση” της και “δεν παράγει έννομα αποτελέσματα” » ανέφερε ο Βαληνάκης για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. « Η συνέχιση της τρέχουσας πολιτικής οδηγεί σε μια Ελλάδα εγκλωβισμένη στα 6νμ. με μηδενική ΑΟΖ και μια ενοποιημένη “γαλάζια πατρίδα” από Τουρκία – Λιβύη – Κατεχόμενα σε βάρος του Ελληνισμού » τόνισε στην ανάρτηση του. Παράλληλα επέκρινε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι δεν αντέδρασε “στο πεδίο”, “όταν οι τουρκικές φρεγάτες εκδίωξαν τα ναυλωμένα από εμάς ξένα ερευνητικά σκάφη” . Η παρέμβαση Καραμανλή Επίσης, θυμίζουμε ότι ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής έχει επικρίνει σε πολλές περιπτώσεις την ασκούσα εξωτερική πολιτική . Στην τελευταία του παρέμβαση στο Πολεμικό Μουσείο είχε υπογραμμίσει ότι “Βλέπω έναν ορατό σοβαρό κίνδυνο: Σταδιακά, να περιέλθει η χώρα σε μη αναστρέψιμη κατάσταση ομηρίας έναντι της Τουρκίας” . Το τέλος των ήρεμων νερών Μητσοτάκη-Καραμανλή Ως τώρα ο Κώστας Καραμανλής ήταν προσεκτικός απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη , δεν προχωρούσε σε σκληρές δηλώσεις όπως έκανε και εξακολουθεί και πράττει ο Αντώνης Σαμαράς. Όμως, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέχρι τώρα δεν έπιανε στο στόμα του τον Καραμανλή διότι γνώριζε ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγάλη ζημιά στη ΝΔ , πολύ μεγαλύτερη από αυτή π ου μπορεί να κάνει ο Α. Σαμαράς . Η ΝΔ έχει καραμανλικούς βουλευτές και πυρήνες σε όλη τη χώρα . Πλέον, μετά την τελευταία συνέντευξη του Μητσοτάκη , όπου όχι μόνο υπερασπίστηκε πλήρως την εξωτερική πολιτική του Γιώργου Γεραπετρίτη αλλά επέκρινε σκληρά και την εξωτερική πολιτική δύο πρώην Πρωθυπουργών προερχόμενων από τη ΝΔ , τα πράγματα αλλάζουν δραματικά με τραγικές συνέπειες και για τη συνοχή της ΝΔ . Ο Καραμανλής το σκέφτεται να στηρίξει διακριτικά τον Σαμαρά Τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και πέρα; Ο Κώστας Καραμανλής δεν πολιτεύεται πλέον , έχει αποσυρθεί. Όμως, οι τελευταίες του κινήσεις δείχνουν μία ενεργοποίηση . Δημιούργησε μία προσωπική ιστοσελίδα που περιέχει ομιλίες και παρεμβάσεις του με σκοπό να γίνει γνωστή η παρακαταθήκη του ως Πρωθυπουργός . Ο Σαμαράς χρειάζεται στο πλευρό του τον Καραμανλή για το νέο κόμμα , μέχρι τώρα ο Καραμανλής δεν την έδινε. Η απουσία Καραμανλή από τα ψηφοδέλτια αποσυσπείρωσε τη ΝΔ στη Βόρεια Ελλάδα και στην Θεσσαλονίκη που πολιτευόταν για χρόνια και έστρεψε ψηφοφόρους προς την Ελληνική Λύση. Τώρα ο Σαμαράς διεκδικεί αυτό το χώρο για το δικό του κόμμα. Και πλέον μετά από αυτό το μεγάλο άδειασμα του Μητσοτάκη προς τον Καραμανλή , μπορεί με ένα νεύμα του ο πρώην Πρωθυπουργός να του το προσφέρει.

Με τέτοια σκληρή αντιπολίτευση, ειλικρινά απορώ πώς δεν έχει πέσει η κυβέρνηση... Η Πλεύση Ελευθερίας φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να ρίξει το σύστημα με… μουσικές. Δεν χρειάζονται επιχειρήματα, δεν χρειάζονται αποδείξεις, δεν χρειάζεται πολιτική – αρκεί μια Κεφαλά με φωνή και στίχους! Η εκπρόσωπος του κόμματος, που υποτίθεται μάχεται για δικαιοσύνη, αποφάσισε να δώσει μια καλλιτεχνική ερμηνεία μέσα στο κοινοβούλιο — για να τιμήσει, λέει, τα Τέμπη. Όχι με λόγο, όχι με αποκάλυψη, αλλά με ένα τραγούδι. Και μάλιστα, στο τέλος είπε… «Αυλαία»! Όχι, δεν είναι ανέκδοτο. Είναι το επίπεδο της αντιπολίτευσης σήμερα. Και κάπου εδώ, μας έμεινε να σκεφτόμαστε: Αν η κυβέρνηση είναι σάπια, η αντιπολίτευση είναι φαρσική. Αυτό δεν είναι κόμμα. Είναι περιοδεύων θίασος – και δυστυχώς παίζει στην Εθνική Σκηνή. Όταν ο πόνος και η τραγωδία των Τεμπών γίνονται σκηνικό, τότε η γελοιότητα γίνεται πολιτική γραμμή. Καλή συνέχεια λοιπόν στην Πλεύση Ελευθερίας. Προτείνω στην επόμενη συνεδρίαση να φέρουν πιάνο με ουρά . Κι αν περισσέψει και κάνα μπαγλαμαδάκι, ας το δώσουν στον πρωθυπουργό. Να παίξουν ντουέτο στην υποκρισία. Η Πλεύση Ελευθερίας, σε μια πράξη αντίστασης που θα συγκλόνιζε μέχρι και τη Eurovision , έριξε τη «μεγάλη βόμβα»: Έβαλε την τραγουδίστρια Κεφαλα να ανεβεί στο βήμα της Βουλής και να τραγουδήσει. Όχι για την ελευθερία. Όχι για τα Τέμπη. Όχι για την αλήθεια. Αλλά γενικώς . Έτσι. Για το σοου. Κι εμείς… υποκλιθήκαμε. Όχι από συγκίνηση — από κρανιακή ζάλη ! Την ώρα που μανάδες θρηνούν , δικαιοσύνη δεν αποδίδεται , και τα ΜΜΕ παίζουν κουκλοθέατρο, η “αντισυστημική” φωνή της Πλεύσης αποφάσισε να το γυρίσει στο “Τhe Voice of Βουλή”. Τραγούδι, «αυλαία», υπόκλιση. Μόνο που στη συγκεκριμένη παράσταση… τα φέρετρα είναι αληθινά. Κι εκεί στα έδρανα, οι ηθοποιοί φορούν κοστούμια . Όχι από τα Zara – από την υποκρισία. Η Κεφαλά τραγούδησε για την «Κιβωτό». Μάλλον μπερδεύτηκε, νόμιζε πως είναι στην κιβωτό της τηλεόρασης , όχι σε κοινοβούλιο. Αλλά τι περιμένεις; Όταν έχεις κάνει την πολιτική καλλιτεχνικό after, η τραγωδία γίνεται σάτιρα και η Βουλή… μαύρη κωμωδία. Υ.Γ. Και εις άλλα με τραγούδια. Μ ην ξεχάσετε την επόμενη φορά να βάλετε και μπαλέτο. Μια χαρά θα πάει. Έτσι κι αλλιώς, το κράτος είναι ήδη σε κώμα. Τραγουδήστε του ένα μοιρολόι να τελειώνουμε.

Οι Τούρκοι σχεδιάζουν να χωροθετήσουν πάρκα στην περιοχή που άφησε εκτεθειμένη η Ελλάς μεταξύ Κυκλάδων, Δωδεκανήσων και Κρήτης! Ο στόχος, πασίδηλος. Θα θέσουν ζήτημα εδαφικού καθεστώτος για δεκάδες βραχονησίδες! Το επικοινωνιακό «αμπαλάζ» ήταν τέλειο. Η σύντομη δήλωση του πρωθυπουργού για τα θαλάσσια πάρκα στα αγγλικά -άγνωστο σε ποιους απευθυνόταν- « ντυμένη» με εντυπωσιακά πλάνα από τον βυθό (στον οποίο εσχάτως συχνάζει η κυβέρνηση) ήταν έμπλεη λυρισμού. Ο κύριος Μητσοτάκης χαρακτήρισε τη θάλασσα «σιωπηλή δύναμη της Ελλάδας», παρέπεμψε στο ντοκιμαντέρ «Οcean» που τον ενέπνευσε, έκανε μια αμφίσημη δήλωση για την «καλύτερη διαχείριση της θάλασσας» και επισήμανε περιέργως ότι «θα επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας μαζί της όχι ως ιδιοκτήτες αλλά ως θεματοφύλακες » (;), καταλήγοντας με το βαρύγδουπο «αν προστατεύσουμε τον εαυτό μας, θα προστατεύσουμε και το δικό μας μέλλον». Η ειδυλλιακή εικόνα για την τολμηρή πρωτοβουλία της κυβέρνησης συμπληρώθηκε από την αντίδραση της Αγκυρας, η οποία, μολονότι αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο κεντρικό Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο και απαιτεί συνδιαχείριση στις κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσας, στην Αθήνα έγινε δεκτή (μαζί με τα επιθετικά πρωτοσέλιδα του τουρκικού Τύπου) με πανηγυρισμούς. «Αδιάσειστη απόδειξη» ότι επιτέλους η κυβέρνηση έκανε κάτι πατριωτικό. Μακάρι να ήταν έτσι! Αλλά δεν είναι! Το αντίθετο. Μια απλή αντιπαραβολή και σύγκριση των χαρτών που εκπόνησε το υπουργείο Εξωτερικών π ριν από ακριβώς έναν χρόνο με τους τελικούς χάρτες των θαλάσσιων πάρκων που δόθηκαν στη δημοσιότητα αποδεικνύει περίτρανα τη δραματική οπισθοχώρηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στις τουρκικές απαιτήσεις, οι οποίες παραμένουν ακόρεστες. Οι καταλυτικές αλλαγές στους χάρτες είναι δύο: Οι πρώτοι χάρτες εξέτειναν τα θαλάσσια πάρκα πέραν των 6 μιλίων σε περιοχές του Αιγαίου που η Ελλάς μπορεί στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου να χαράξει ΑΟΖ και αλιευτική ζώνη . Οι τελικοί χάρτες των θαλάσσιων πάρκων που ταυτίζονται με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό που καταθέσαμε στην Ε.Ε. προσφάτως κλείνουν την Ελλάδα οριστικά στα χωρικά ύδατα των 6 μιλίων. Δημιουργούν προηγούμενα. Οι τελικοί χάρτες δεν περιλαμβάνουν επίσης τα Δωδεκάνησα, πλην δύο αμφισβητούμενων βραχονησίδων των νησίδων Λέβιθα και Κίναρος, τα οποία η κυβέρνηση φροντίζει να αποστερεί από οικονομική ζωή (όπως έχουμε αποκαλύψει). Οι τελικοί χάρτες περιλαμβάνουν μόνο νησιά των Κυκλάδων, γι’ αυτό έχει αφαιρεθεί ο συνολικός όρος Αιγαίο από αυτούς, έχει αντικατασταθεί από τον όρο «Νότιες Κυκλάδες» με τη μικρή υποσημείωση «Νότιο Αιγαίο 1». Κάτι που αποτελεί σήμα προς την Τουρκία ότι αυτοί οι χάρτες δεν περιλαμβάνουν τις περιοχές που θεωρούν γκρίζες ζώνες στα Δωδεκάνησα οι Τούρκοι! Τώρα γίνεται απολύτως κατανοητό γιατί τα βρόντηξε από την υπηρεσία του και παραιτήθηκε ο αρμόδιος διευθυντής του ΥΠΕΞ Ρούσος Κούνδουρος προ οκταμήνου. Γιατί η μέθοδος αυτή που άρχισε με τη διαπραγμάτευση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου με αφορμή τα πάρκα θα διολισθήσει εν τέλει (μετά την ανακοίνωση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων στην καρδιά του Αιγαίου – επίκειται) σε έναν ελληνοτουρκικό διάλογο για οριοθέτηση και συγχωροθέτηση αυτών! Σε συνδιαχείριση στο κέντρο Αιγαίου και αλλού με άλλοθι τα… θαλασσοπούλια. Σύμφωνα με πληροφορίες της « δημοκρατίας », οι Τούρκοι σχεδιάζουν να χωροθετήσουν πάρκα στην περιοχή που άφησε εκτεθειμένη η Ελλάς μεταξύ Κυκλάδων, Δωδεκανήσων και Κρήτης! Ο στόχος, πασίδηλος. Θα θέσουν ζήτημα εδαφικού καθεστώτος για δεκάδες βραχονησίδες. Η μέθοδος αυτή του υπουργείου Εξωτερικών πλέον των λοιπών, εκτός από εθνικά καταστροφική, είναι και στρατηγικά λανθασμένη . Οπως τόνισε εύστοχα στη Ναυτεμπορική TV ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Βαληνάκης: « Αν θες πραγματικά να προστατέψεις τα νησιά και την εθνική κυριαρχία τους, δεν θέτεις ως προτεραιότητα τα πάρκα, αλλά την επιστροφή των κατοίκων των νησιών και νησίδων στις εστίες τους. Αυτός πρέπει να είναι ο στρατηγικός μας στόχος στα νησιά του Αιγαίου. Η παρουσία ανθρώπων ». Αληθές. Οι άνθρωποι υπερασπίζονται τις πατρογονικές εστίες και όχι το συμπαθές θαλασσοπούλι μαυροπετρίτης …

Και μένουν ατιμώρητοι οι δολοφόνοι των Τεμπών, οι κλέφτες και οι λήσταρχοι του δημοσίου χρήματος του ΟΠΕΚΕΠΕ... Γιατί; Μα διότι...υπηρετούν αδιαμαρτύρητα τα ξένα συμφέροντα... ...Κι όμως, αυτοί που θα τον...στείλουν γυμνό και ανυπεράσπιστο μπροστά στη διεφθαρμένη Δικαιοσύνη, σε 20 μέρες θα πάνε στη...Τήνο για να τιμήσουν Εκείνη που οι ίδιοι με τις πράξεις τους ΕΞΥΒΡΙΣΑΝ! Η ανάρτηση του Νίκου Παπαδόπουλου στο Facebook: 23 Ιουλίου Σε λίγες ημέρες πλησιάζει ο 15Αύγουστος. Ολόκληρη η Ελλάδα θα γονατίσει με δάκρυα μπροστά στην Παναγία. Στα νησιά, στα μοναστήρια, στα ξωκκλήσια, σε κάθε γωνιά της πατρίδας, οι Έλληνες θα ανάψουν κερί και θα προσκυνήσουνε το Άγιο "σκήνωμα" με πόνο, με πίστη, με ευλάβεια... Κι εσείς; Εσείς που θα σηκώσετε το χέρι για να ψηφίσετε την άρση της ασυλίας μου, τι ακριβώς θα κάνετε εκείνη την ημέρα; Θα πάτε στην εκκλησία; Θα προσκυνήσετε την εικόνα της Παναγίας; Ή μήπως θα αρκεστείτε σε κάποιο «τυπικό» προσκύνημα, όπως ακριβώς τυπικά ψηφίσατε και τον νόμο για τους "γάμους" των ομοφυλοφίλων; Ξέρετε, τον νόμο που κατακερμάτισε από το Σύνταγμα την έννοια της οικογένειας... Πόσοι από εσάς, που θα με «δικάσετε» αύριο στην Ολομέλεια, ήσασταν οι ίδιοι που χειροκροτούσατε με θέρμη όταν διαλύατε το ιερό μυστήριο του γάμου; Πόσοι από εσάς δεν πατάτε καν στην Εκκλησία, αλλά θυμάστε ξαφνικά την «ανεκτικότητα» μόνο όταν προσβάλλεται η πίστη των άλλων;  Γνωρίζετε πως διώκομαι γιατί τόλμησα να διαμαρτυρηθώ. Για τα πορνικά βίντεο στην Εθνική Πινακοθήκη. Για τον εξευτελισμό της Παναγίας μας. Για τη βεβήλωση του Αγίου Πνεύματος. Για τη διακωμώδηση του Εθνικού Ύμνου. Και εσείς με κατηγορείτε, επειδή δεν σιώπησα. Επειδή δεν συνήργησα. Και ξέρετε ποιο είναι το ακόμα πιο εξοργιστικό; " Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ στη χώρα αυτή". Ο Καραμανλής, υπεύθυνος για το φρικτό έγκλημα των Τεμπών, όπου χάθηκαν 57 ψυχές, αντιμετωπίζει κατηγορία για πλημμέλημα. Εγώ – που τόλμησα να ρίξω κάτω κουρέλια που προσέβαλαν τη Μάνα του Θεού – διώκομαι κι εγώ για πλημμέλημα. ΘΑΥΜΑΖΩ, λοιπόν, ΤΗ “ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ” σας!  Όμως, να σας ρωτήσω κάτι, εσάς που θα σηκώσετε το χέρι υπέρ της δίωξής μου: Όταν επιστρέψετε στις εκκλησίες των εκλογικών σας περιφερειών… Όταν μπείτε μέσα με σταυρωμένα τα δάχτυλα και σκυμμένα κεφάλια για να πάρετε «ευλογία»… Θα τολμήσετε να κοιτάξετε τους πιστούς στα μάτια; Τι θα τους πείτε; Ότι τιμήσατε την Παναγία, υπερασπιζόμενοι βλάσφημες “εκθέσεις”; Ότι σεβαστήκατε την πίστη τους, σιωπώντας μπροστά στον χλευασμό του Θείου; Ή ότι "κάνατε το καθήκον σας", χτυπώντας όποιον ύψωσε φωνή;  ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ! Η Παναγία μπορεί να σας συγχωρήσει. Ο λαός όμως θα θυμάται. Και η Ιστορία θα γράψει με ανεξίτηλο μελάνι.... Ποιοι σιώπησαν μπροστά στην ιεροσυλία και ποιοι δεν λύγισαν.

To Kτήνος ξέρει ότι η θέση του βρίσκεται υπό αποδόμηση και προσπαθεί να κάνει το κρέας ψάρι μπας και τη γλυτώσει! Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει ότι αντιμετωπίζει μείζον πολιτικό πρόβλημα με την τακτική του ενδοτισμού που ακολουθεί στα ελληνοτουρκικά και γι’ αυτόν τον λόγο προσπαθεί να παρουσιάσει κινήσεις ήσσονος σημασίας σαν εθνικές επιτυχίες. Μια από τις επινοήσεις του είναι ο καθορισμός θαλάσσιων πάρκων, στις οποίες δεν θα επιτρέπεται συγκεκριμένος τύπος αλιείας. Όταν ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων στο Ιόνιο Πέλαγος και το νότιο Αιγαίο ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε: « Τα θαλάσσια πάρκα θα αποτελέσουν απέραντα καταφύγια ζωής κάτω από τα κύματα, θα συμβάλουν επίσης στη διατήρηση των οικοσυστημάτων, στην αποκατάσταση της ισορροπίας και τη θέσπιση ενός τολμηρού, νέου προτύπου για τη θαλάσσια προστασία, και το πιο σημαντικό μέσα σε αυτές τις θαλάσσιες ζώνες θα απαγορευτεί η εξαιρετικά καταστροφική πρακτική της μηχανότρατας. […] Να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση με τη θάλασσα. Όχι ως ιδιοκτήτες, αλλά ως θεματοφύλακες». Ο «θησαυρός» των θαλάσσιων πάρκων αποτελείται από… άνθρακες . Στην πράξη αυτό αποτελεί ένα μέτρο περιβαλλοντικού χαρακτήρα και δεν συνιστά κατοχύρωση εθνικών δικαιωμάτων , όπως, για παράδειγμα, η επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12 μίλια – ένα δικαίωμα που η πατρίδα μας αναμφίβολα έχει. Ο Μητσοτάκης, αν ενδιαφερόταν αληθινά γενικά για το περιβάλλον και ειδικά για την προστασία της θαλάσσιας πανίδας, θα έπρεπε να έχει καταργήσει τον νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (Π.Κ. Ν. 4619/2019) με τον οποίο αποποινικοποιήθηκε η αλιεία στα ελληνικά χωρικά ύδατα από τουρκικά ψαράδικα. Οι Έλληνες αλιείς εδώ και χρόνια καταγγέλλουν την προκλητικότητα και τις παραβιάσεις όλων των όρων περιβαλλοντικής προστασίας από τα τουρκικά ψαράδικα και οι κυβερνήσεις από την εποχή Τσίπρα μέχρι και σήμερα , που πρωθυπουργεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κάνουν τα χατίρια των Τούρκων , που δεν αφήνουν λέπι στο Αιγαίο. Το ζήτημα είναι τεράστιο. Καθημερινά οι Τούρκοι ψαράδες κάνουν «πάρτι» στο Αιγαίο και οι Αρχές προσποιούνται ότι δεν βλέπουν. Τελικά, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, οι περιορισμοί λόγω θαλάσσιων πάρκων που ανακοίνωσε περιχαρής ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ισχύσουν μόνο για τους Έλληνες. Οι Τούρκοι θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι θέλουν… "Δημοκρατία"

ΑΟΖ ή Υποταγή; Το ελληνοτουρκικό πεδίο τιμής στην Κρήτη. Πολιτικά παιχνίδια σε επικίνδυνο τεραίν... Σχόλιο από τον Πύρινο Λόγιο Ο πολιτικός χρόνος που διανύει το Κτήνος της Οδού Ηρώδη Αττικού, είναι ο βραχύτερος που είχε ποτέ πρωθυπουργός με κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι απευθείας δωροδοκίες ψηφοφόρων, η ευρωπαϊκή εισαγγελική έρευνα και η θεσμική έκπτωση του πρωθυπουργικού κύρους συνθέτουν μια παράλυση εξουσίας η οποία δεν κρύβεται πια ούτε με φιέστες, ούτε με φίμωση δημοσιογράφων. Όταν το σκάνδαλο απειλεί να καταπιεί τον ίδιο τον Μητσοτακισμό ως καθεστώς, απαιτείται ένα σοκ, ένα γεγονός, μια ηρωική μετατόπιση , για να παραπλανηθεί το εθνικό θυμικό και να σκεπαστεί η δυσωδία. Χτές το απόγευμα, μια είδηση που βγήκε στον αέρα από το - " Μητσοτάκης μέχρι να σβήσει ο ήλιος " - κανάλι του ΣΚΑΪ ( στο οποίο ειρήσθω, μέτοχος είναι κι ένας Τούρκος επιχειρηματίας προσκείμενος στον Ερντογάν ) και στην εκπομπή του Παυλόπουλου, ο Κων. Φίλης , Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου ( ΙΔΙΣ ) και ένας από τους συμβούλους του Μητσοτάκη, πέταξε μια "βόμβα" ολκής που δε σηκώνει παρερμηνείες. Είπε προσθέτοντας σε μια φράση του ότι " εντός της ημέρας, ή των επόμενων ημερών θα έχουμε μια άκρως ευχάριστη ανακοίνωση από την ελληνική πλευρά, για την κατάσταση Νότια της Κρήτης, που θα “τρέξει” όμως πολύ κόσμο καλοκαιριάτικα"! Τι άλλο μπορεί να κάνει "νιάου-νιάου" στα κεραμίδια του Μαξίμου εκτός από γάτο; Ο Γεραπετρίτης πάντως όχι, χωρίς την άδεια του "θείου"! Τότε; Αν είναι αυτό που όλοι "φοβόμαστε" και που θα ...τρέξει πολύ κόσμο καλοκαιριάτικα, όπως είπε με στόμφο κι όλας ο Κ. Φίλης, τότε έχουμε να κάνουμε με ανακήρυξη ΑΟΖ και μάλιστα ΑΜΕΣΑ. Η επίσκεψη του Γεραπετρίτη στη Λιβύη, δεν ήταν - όπως όλοι νομίζαμε - μια...επίσκεψη πανικού. Είχε...ζουμί! Και το "ζουμί" δεν είναι άλλο από ένα...εκπληκτικό ΓΛΥΨΙΜΟ στον Στρατάρχη, τον οποίο μέχρι χτές, οι ξεπουλημένοι στον σουλτάνο ΕΛΙΑΜΕΠίτες (λέγε με και Ντόκο) θεωρούσαν ως...απολειφάδι και καμμένο χαρτί μιας και ο πολυχρονεμένος τους τον είχε, όπως έλεγαν, για ...πρωινό σε τούρκικο ψωμί. Κι αν είναι τελικά αυτό που νομίζουμε τώρα - δηλαδή μια συμφωνία για ΑΟΖ στη Κρήτη με την υποστήριξη του τότε ή ο Γεραπετρίτης έδωσε...τα πισινά του στον Χαφτάρ - δε το πολυπιστεύω αυτό, είναι πολύ κίνκι ακόμα και για τον Στρατάρχη - ή ...νίκησε και πάλι το χρήμα, δηλαδή τα 2 δις που απαιτούσε ο λίβυος φύλαρχος. Που δεν θα τα δώσει η Ελλάδα βέβαια διότι " ούκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος στρατάρχα μου, τα φάγανε ο Φραπές και ο Χασάπης και δεν έχει μείνει μήτε σέντσι για τσιχλόφουσκες ", αλλά η μαντάμ Φον Ντερ Λάϊεν από χρήμα των ευρωπαίων "σκλαβων" ασφαλώς που δουλεύουν νυχθημερόν για να ταϊζουν όποιους σκερβελέδες φοράνε αραβικά σαρόγκ και αμπάγιες. Και να δείτε που ο Στρατάρχης συμφώνησε, μιας και δεν είναι τόσο κορόϊδο να πάει να μπλέξει με τον Σουλτάνο σε μπελάδες που μπορεί να του στοιχίσουν πανάκριβα. Το τουρκολυβικό μνημόνιο που υπέγραψαν οι της ανατολικής Λιβύης με τους νεοθωμανούς είναι για τα...σκουπίδια και ανατρέπεται με τη μία, μιας και θα θιγόταν ακόμη και η Ιταλία, αν ίσχυαν οι αρλούμπες που είναι γραμμένες μέσα σε αυτό. Διότι δεν έχει ΑΟΖ η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, δεν έχει μήτε η Σικελία, ούτε η...Κορσική! Εμ; Και ασφαλώς ο Χαφτάρ(ης) είπε μέσα του " αφού μου τα σκάνε οι γιουνάνηδες, τον γιαλαντζή σουλτάνο τι τον θέλω; Να μπλέξω και σε φασαρίες που δε θα μου βγούνε σε καλό; Νταξ, να πουλήσω λίγο μούρη στους γκιαούρηδες, αλλά μέχρις εδώ. Δύο δίς ευρούλια είν' αυτά, δε τα πετάς και στο Λιβυκό έτσι εύκολα " και χαμογέλασε στον Γεραπετρίτη με αραβική αξάν (το χαμόγελο) και δώσανε τα χέρια. Και για να κοπεί με μαχαίρι η ροή των κατσαπλιάδων από τη Σαχάρα και τις πέριξ αυτής αράπικες "γειτονιές", έπεσαν υπογραφές πάνω σε ένα νέο ελληνολιβυκό μνημόνιο που το βάφτισαν " προγράμμα εκπαίδευσης για την αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης" Σήμερα το πρωί μάλιστα, πέταξε και την ειδησούλα το " Πενταπόσταγμα " περί της αφίξεως των πρώτων παλικαριών του Χαφτάρ (άνδρες των λιβυκών δυνάμεων ασφαλείας) για...εκπαίδευση (το ρεπορτάζ είναι της "Καθημερινής") και...το γλυκό αρχίζει να δένει. Προχτές όμως, ο Ερντογάν, που μυρίστηκε τη χαφτάρικη "προδοσία", έδωσε στη δημοσιότητα κάτι καρικατούρες φτιαγμένες με ΑΙ που μετέτρεπαν τα σουλτανικά πλοία-τρυπάνια και ερευνητικά σε...τρανσφόρμερς(!!!) ακριβώς για να στείλει έκτακτο μήνυμα στο Κτήνος, λέγοντας του ευθαρσώς, με εικόνες και όχι γράμματα " μη το κάνεις, γιατί θα σε διαλύσω και θα σε κάνω απεριτίφ για μετά το δείπνο με κεμπάπ που ήδη ετοίμασε η Εμινέ " Και μόλις το βλέπει αυτό ο Μητσοτάκης, τηλεφωνεί στον Φίλη να πάει στον ΣΚΑΪ - εκεί, στα φιλικά και όχι στα "μαρινάκια" κανάλια μη τυχόν και πέσουν σπρωξίματα που ο Φίλης δε μπορεί να αποφύγε ι - για να ρίξει τη βόμβα περί...χαρμόσυνων νέων που μυρίζουν ΑΟΖ, όπως η βενζίνη όταν εξατμίζεται. Είναι όμως τα πράγματα έτσι, όμορφα κι απλά ή παίζεται άλλο ένα βρώμικο παιχνίδι από το Κτήνος του Μαξίμου; Και αυτό εύκολα το συμπεραίνει κανείς, διότι το κάθαρμα αυτό δεν αγαπάει ούτε τ' άντερα του. Πόσω δε μάλλον την ίδια την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Κρήτη που τον γέννησε. Και για να μπούμε στο...επί του σοβαρού της υπόθεσης. Αυτή η ετεροχρονισμένη... γέννα της - φημολογούμενης, επαναλαμβάνω - ανακήρυξης ΑΟΖ στα 12 νμ νοτίως της Κρήτης , δεν είναι ούτε εθνική στρατηγική, ούτε ισχυρή αποτροπή. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από επικοινωνιακή θυσία της Κρήτης για να σωθεί το Μαξίμου . Τόσα χρόνια, απ το 2019 για την ακρίβεια, ο Σουλτάνος μας κουνά στη μούρη ένα μνημόνιο που μας κλέβει όλη την ΑΟΖ μας στα νότια κι εμείς, αντί να κάνουμε το αυτονόητο όπως θα έπρεπε την επόμενη κι όλας μέρα, να ανακηρύξουμε δηλαδή αμέσως την ΑΟΖ μονομερώς και να τη στείλουμε στον ΟΗΕ για να τοιχοκολληθεί, τρέμαμε σαν τα ψάρια ψελλίζοντας ασυναρτησίες, φοβούμενοι το ...casus belli. Tώρα, που πέσανε τα ...τρανσφόρμερς τι άλλαξε; Έγινε θαύμα εξ ουρανού κι ο Μητσοτάκης πέταξε τα φράγκικα και ντύθηκε ξαφνικά "Νικηταράς ο Τουρκοφάγος"; Ασφαλώς και όχι! Αλλού είναι το θέμα! Είναι προσπάθεια του Μητσοτάκη να διαμορφώσει ηρωικό αφήγημα εν όψει πολιτικής κατάρρευσης λόγω του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ , των ακρίδων της Eurojust, και των εξεγέρσεων που σιγοκαίνε σε βάθος κοινωνίας. Ουσιαστικά, με τη κίνηση αυτή ΑΝ τη κάνει τελικά, θέλει να πει: «Με πολεμάνε γιατί υπερασπίζομαι την Ελλάδα»! Ναί, τον έχω ικανό, γιατί είναι ικανός για όλα ! Η Τουρκία, οι "Τρανσφόρμερς" και το βίντεο ψυχολογικού πολέμου Το καθεστώς Ερντογάν, έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο που παρουσιάζει τα πλοία και τα drones του τουρκικού ναυτικού ως "Tουρκικά Τρανσφόρμερς" σε μια εκλαϊκευμένη μορφή ψυχολογικού πολέμου , που στόχο έχει να τρομοκρατήσει εμάς, τον ελληνικό λαό , και κυρίως να διαμορφώσει προληπτικά υποχώρηση στη λαϊκή συνείδηση . Τα βίντεο αυτά εννοείται ότι δεν απευθύνονται στην στρατιωτική ηγεσία. Απευθύνονται στον καθημερινό πολίτη, στον διεφθαρμένο πολιτικό που φοβάται την ευθύνη και ΑΣΦΑΛΩΣ στον αδύναμο πρωθυπουργό που θέλει να μεταθέσει τις ευθύνες στη «διεθνή κοινότητα». Αν η Ελλάδα είχε μια στοιχειώδη πατριωτική πολιτική εκπροσώπηση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε τηλεοπτική, ούτε διπλωματική. Ούτε καν νομικίστικη. Η απάντηση μπορεί να είναι μία και μόνη : Εθνική Στρατηγική Αποτροπής με Ισχύ. Προχτές ακόμη, η Λιβύη υπέβαλε στον ΟΗΕ ρηματική διακοίνωση (A/79/860), στην οποία προβάλλει ως δική της ΑΟΖ την περιοχή νοτίως της Κρήτης , βασιζόμενη στο γνωστό τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η Άγκυρα το υπαγόρευσε, η Τρίπολη το προσυπέγραψε και ο ΟΗΕ το δημοσίευσε στις 3 Ιουλίου. Πρακτικά, η ελληνική Κρήτη εξαφανίζεται από τον χάρτη των θαλασσίων δικαιωμάτων, βασικά επειδή η Τουρκία το επιδιώκει. Ο Χαφτάρ, έκανε αυτό που του είπε η Τουρκία να κάνει και τίποτε περισσότερο. Και η κίνηση του Μητσοτάκη να στείλει τον Γεραπετρίτη μήπως και τουμπάρει τον Χαφτάρ δελεάζοντας τον με τα 2 δις, φαίνεται ότι κάτι κατάφερε. Κι αυτό, όχι γιατί ο Μητσοτάκης εγινε...Νικηταράς, αλλά γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΙΩΣ. Ο κόμπος έσφιξε κι αν προβεί σε οποιαδήποτε πράξη που δείχνει "δειλία", σε λίγες μέρες αμφιβάλλω αν θα εξακολουθεί να είναι πρωθυπουργός. Η ΑΟΖ στην Κρήτη είναι το τελευταίο του χαρτί για να σταθεί όρθιος. Αλλά αν κηρυχθεί η ΑΟΖ πράγματι, τότε τι θα κάνει η Τουρκία; Θα το αφήσει να...πέσει κάτω; Αυτό αποκλείεται. Ο Ερντογάν με τα ...τρανσφόρμερς ήταν σαφέστατος. Δηλαδή, θα πάμε σε ...πόλεμο; Κατά τη γνώμη μου...όχι! Κι αυτό γιατί κατά πάσα πιθανότητα, θα κάνει πίσω ο Μητσοτάκης! Τώρα που μάλλον τα ξαναβρήκαν με τον Χαφτάρ, το θέμα πιθανόν να περιοριστεί στα της λαθρομετανάστευσης. Η "βόμβα" που έριξε ο Φίλης χτες, είναι "τζούφια". Το πολύ-πολύ, να βγάλουμε τη "γαλλική" φρεγάτα να κόβει βόλτες εκεί μέχρι ο Ερντογάν να βγάλει τα πλοία του στη φόρα. Πιθανότατα να παίξει κι ένα "επεισόδιο" αλά Oρούτς Ρεΐς, να ανταλλαγούν ένθεν κα κείθεν κάτι κραυγές και στο τέλος, θα τα...βρούν με κανένα υποσχετικό για το...μέλλον. Δεν τον παίρνει τώρα του Μητσοτάκη να τραβήξει το σχοινί. Αλλά ούτε και του Ερντογάν, γιατί καιροφυλακτεί το Ισραήλ που άλλο που δε θέλει από το να ανοίξει η Τουρκία μέτωπο με την Ελλάδα. Όλη αυτή η φασαρία, που θα τη δούμε να παίζει μέσα στον Αύγουστο (σας θυμίζει κάτι αυτό, έτσι;) θα πρόκειται για άλλη μια "παράσταση" που θα καταλήξει σε...διολίσθηση. Αν μπεί στον πειρασμό στα σοβαρά ο Μητσοτάκης να κηρύξει μονομερώς ΑΟΖ, δεν έχει τα κότσια να υπερασπιστεί την επιλογή του. Αν τα είχε, δε θα φτάναμε κάν στο τουρκολυβικό μνημόνιο. Θα είχε κηρυχτεί τότε η ΑΟΖ κανονικά και...θα τελείωνε εκεί το παιχνίδι του Ερντογάν. Και για να το κάνω πιο λιανά, αν θυμάστε, η κρίση του Ουρούτς Ρεΐς, τέλειωσε με...ήττα της Τουρκίας! Ο καπετάν Γιάννης Σαλιάρης εμβόλισε τη τουρκική φρεγάτα σε μια κίνηση απίστευτη με τη "Λήμνος" και την έστειλε για παλιοσίδερα! Αν τότε ο Μητσοτάκης κήρυττε ΑΟΖ τόσο με την Κύπρο, όσο και με τη Λιβύη του Χαφτάρ, θα είχε κλείσει μια και καλή η ιστορία. Τώρα όμως, που τα πράγματα έχουν προχωρήσει σε βαθμό...κόκκινου συναγερμού, ό,τι γίνει από πλευράς Ελλάδας, θα είναι είτε ...κουτσό είτε ...γραφικό. Μόνο αν υπάρξει σοβαρή κλιμάκωση από πλευράς Τουρκίας, τότε ίσως δούμε αυτά τα...θαυμάσια που μας είπε ο Φίλης. Ύστερα, είναι και το άλλο. Ο διεθνής...παράγων (λέγε με ΗΠΑ, Γαλλία, ΕΕ). Οι ΗΠΑ με τη βάση της Σούδας δεν επιτρέπουν στην Τουρκία να κάνει ευθεία εισβολή. Οπωσδήποτε θα κινητοποιηθούν κι ο Ερντογάν το ξέρει. Η Γαλλία προσφέρει μεν τις φρεγάτες Belharra, αλλά δεν δεσμεύεται στρατιωτικά προς το παρόν. Αν όμως τα πράγματα ξεφύγουν, τότε θα αναγκαστούν να διαλέξουν πλευρά. Κι αυτή η πλευρά δεν θα είναι το μέρος της Τουρκίας. Για την ώρα όμως, δεν είναι τίποτε άλλο παρά... πολιτικά παιχνίδια για να κερδίσει χρόνο ο "Μωϋσής". Και για να σταματήσουν οι ροές του θανάτου από τα νότια. Δεν ήρθε ακόμη η ώρα. Ηρθε μεν ο καιρός, αλλά όχι η ώρα. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν ξεκουμπιστεί το Κτήνος απ' το Μαξίμου και αναλάβει τη καυτή πατάτα κάποιος...άλλος ή κάποιοι άλλοι. Η προφητεία της Οσίας Γαλακτείας θα γίνει πραγματικότητα, 100%. Από τη Κρήτη θα ξεκινήσει. Όχι τώρα όμως. Ούτε η Τουρκία είναι έτοιμη, ούτε κι εμείς. Αλλά ούτε και ο ξένος παράγοντας, με το μέτωπο της Ουκρανίας να είναι ακόμη σε εξέλιξη. Πάντως, για να ακριβολογούμε, η Κρήτη πλέον έχει γίνει πιλοτικό πεδίο εθνολογικής, εδαφικής και πολιτιστικής υπονόμευσης . Αν χαθεί η Κρήτη, χάνεται το Αιγαίο ως στρατηγικό σύνολο . Αν κρατηθεί, γίνεται η νέα Σαλαμίνα . Με μια διαφορά: δεν θα βρίσκεται ο Μητσοτάκης στην εξουσία, όταν η Κρήτη θα δώσει τη μάχη της γι' άλλη μια φορά. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Κων. Φίλης: "Εντός των επομένων ημερών, έρχεται έκτακτη ανακοίνωση... που θα “πνίξει” τα τουρκικά..."Τρανσφόρμερς" Η πρώτη ελληνική Φρεγάτα εκ Γαλλίας θα είναι το πρώτο ανίκητο ελληνικό “Τρανσφόρμερς” - Μονόδρομος η ανακοίνωση της Ελλάδος για ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο -Η Σικελία και η Σαρδηνία, η Κύπρος και η Κορσική απολαμβάνουν ήδη ΑΟΖ 12 ναυτικών μιλίων Το διάστημα έως τον Δεκαπενταύγουστο, θα είναι το πιο καυτό των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά το 1974, σύμφωνα με εκτιμήσεις. Ο Κωνσταντίνος Φίλης, Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου (ΙΔΙΣ) και Επικεφαλής του Τομέα Ρωσίας-Ευρασίας & ΝΑ Ευρώπης, έριξε “αντιπλοϊκό” πύραυλο στα τουρκικά Τρανσφόρμερς. Μιλώντας ο Καθηγητής στην εκπομπή "ΣΗΜΕΡΑ" του ΣΚΑΙ και στον δημοσιογράφο Άκη Παυλόπουλο, ανέφερε ότι εντός της ημέρας, ή των επόμενων ημερών θα έχουμε μια άκρως ευχάριστη ανακοίνωση από την ελληνική πλευρά, για την κατάσταση Νότια της Κρήτης, που θα “τρέξει” όμως πολύ κόσμο καλοκαιριάτικα. Το πιθανότερο είναι ανακήρυξη ΑΟΖ νότια της Κρήτης στα 12 μίλια για δύο λόγους: Πρώτον , λόγω της άκρως προκλητικής στάσης του καθεστώτος Ερντογάν, που έβγαλε και βίντεο με τουρκικά Τρανσφόρμερς , για να προκαλέσει ψυχολογική πίεση στην Αθήνα, σε μια ελληνική κυβέρνηση που έχει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ σε ημερήσια διάταξη. Δεύτερον, για να δοθεί η κατάλληλη νομική απάντηση σε Λιβύη , για να ελεγχθούν και να επαναπρωοθηθούν οι χιλιάδες πλέον μετανάστες που έρχονται σε Γαύδο και Κρήτη , με την συνδρομή της Τουρκίας, και με το ύποπτο παιχνίδι της Μελόνι. Η μόνη λύση στην διαμορφωθείσα από Λιβύη και Τουρκία κατάσταση, με την οποία οι “ξεβράκωτοι” αμυντικά Λίβυοι μας ζητούν ελληνική ΑΟΖ, έχει μόνο μία απάντηση, αυτής της ανακήρυξης ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Λιβύη κατέθεσε ως γνωστόν, για πρώτη φορά επίσημο έγγραφο στον ΟΗΕ με βάση το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, και με επίσημη Ρηματική Διακοίνωση προς τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, αμφισβήτησε ευθέως την μέση γραμμή που έχει ορίσει η Ελλάδα για την οριοθέτηση των θαλάσσιων οικοπέδων νοτίως και δυτικώς της Κρήτης. Στη Ρηματική Διακοίνωση, η οποία κατατέθηκε στις 20 Ιουνίου και δημοσιεύθηκε στον ΟΗΕ στις 3 Ιουλίου (A/79/860), επισυνάπτονται χάρτες που παρουσιάζουν τη λιβυκή εκδοχή της οριοθέτησης, ως συνέχεια του Μνημονίου με την Τουρκία . Η γραμμή αυτή ουσιαστικά αναιρεί την ύπαρξη ελληνικής ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης. Παρ' ότι το κείμενο αναγνωρίζει ότι οι περιοχές αυτές αποτελούν αντικείμενο άλυτης διαφοράς μεταξύ των δύο χωρών , τις χαρακτηρίζει ταυτόχρονα ως «λιβυκές θαλάσσιες περιοχές». Δεν έκανε όμως το ίδιο η Λιβύη με την Ιταλία της κ. Μελόνι και την Σικελία για παράδειγμα, κάτι που μας αποκαλύπτει μια τεράστια (μία ακόμη ιστορικά) συμπαιγνία κατά του ελληνισμού, μεταξύ Ιταλών, Τούρκων, Λίβυων και άλλων συμμάχων μας. Η Ελλάδα είναι στρυμωγμένη από το σχέδιο περικύκλωσης της Τουρκίας, το οποίο ανάγεται από την εποχή μετά το 1974 , όταν δεν δόθηκε η ανάλογη στην τουρκική εισβολή απάντηση, εξωθώντας την Τουρκία στην σταδιακή ασυδοσία παντού, φτάνοντας στο σήμερα. Τα τεράστια λάθη της εποχής εκείνης, αλλά και των αναπάντητων προκλήσεων κατά του ελληνισμού το 1965, 1955, με την εκδίωξη Ελλήνων ομογενών από την Κωνσταντινούπολη και αλλού, χωρίς ισόποση αντίδραση, οδήγησε στην σημερινή τουρκική προκλητική απαίτηση, για αναγνώριση τουρκικής μειονότητας σε Δυτική Θράκη και Δωδεκάνησα. Η Τουρκία θέλει να ελέγξει ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, όπως έχουμε αναφέρει από την ιστοσελίδα μας πολλές φορές, “υποδουλώνοντας” πολιτικά όλα τα παράκτια κράτη, με αλυσίδα στρατιωτικών αεροναυτικών και χερσαίων βάσεων, βαλλιστικούς πυραύλους μακρού βεληνεκούς και λίγο αργότερα πυρηνικά όπλα. Ο τουρκικός εθνικισμός δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά και σε κανέναν, παρά μόνο αν ηττηθεί επί του πεδίου, πράγμα που θα συμβεί λίαν συντόμως από συνασπισμό χωρών της περιοχής, που δεν πρόκειται να επιτρέψουν επιστροφή στον νεο-οθωμανισμό και την βία που αυτός συνεχώς παράγει, λύνοντας το Ανατολικό ζήτημα οριστικά και αμετάκλητα. Οδεύουμε σε μεγάλη κρίση στη περιοχή, με πιθανή ελληνοτουρκική σύγκρουση! Διόδοτος

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν με νέα μέτρα οδηγεί σε πολιτικοποίηση του στρατεύματος προκειμένου να το ελέγξει στον απόλυτο βαθμό! Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν με νέα μέτρα οδηγεί σε πολιτικοποίηση του στρατεύματος προκειμένου να το ελέγξει στον απόλυτο βαθμό ενώ οι αξιωματικοί είναι εξοργισμένοι με τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης να δημιουργήσει μηχανισμούς προώθησης όχι των αρίστων αλλά των πιστών και αφοσιωμένων στο καθεστώς Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν με νέα μέτρα οδηγεί σε πολιτικοποίηση του στρατεύματος προκειμένου να το ελέγξει στον απόλυτο βαθμό ενώ οι αξιωματικοί είναι εξοργισμένοι με τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης να δημιουργήσει μηχανισμούς προώθησης όχι των αρίστων αλλά των πιστών και αφοσιωμένων στο καθεστώς. Μπορεί ο Ερντογάν την περίοδο αυτή να αισθάνεται πανίσχυρος έχοντας δρομολογήσει και τη διάλυση του ΡΚΚ, όμως αυτό που τον απασχολεί πολύ είναι ότι δεν μπορεί να έχει το απόλυτο έλεγχο στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) . Για το σκοπό αυτό ο Τούρκος Πρόεδρος έχει δρομολογήσει νέα νομοθετικά μέτρα προκειμένου να «δέσει χειροπόδαρα» τους αξιωματικούς όλων των βαθμών. Θεωρείται σίγουρο, ότι οι κινήσεις ελέγχου του στρατεύματος με νόμους που θα προωθούν τους αφοσιωμένους στον Ερντογάν αξιωματικούς και θα αποκλείουν τους «άλλους», θα μειώσουν την ποιότητα των στελεχών αλλά και των ενόπλων δυνάμεων, παράλληλα με την αύξηση του αισθήματος οργής που ήδη αναπτύσσεται στις τάξεις των αξιωματικών. Χρονικό σημείο αναφοράς για τον έλεγχο των θεσμών και ειδικότερα των ΤΕΔ από το καθεστώς Ερντογάν, αποτελεί η απόπειρα του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 και στη συνέχεια η καθιέρωση του Προεδρικού Συστήματος. Ο έλεγχος της Παιδείας, της Δικαιοσύνης, της Αστυνομίας και όλων γενικότερα των κρατικών θεσμών, έχει περιέλθει στα χέρια του Ερντογάν. Όμως ο ίδιος θεωρεί ότι το στράτευμα δεν ελέγχεται και για το λόγο αυτό έβαλε στόχο να αλλάξει το σύστημα προαγωγών των αξιωματικών όλων των βαθμών. Η κυβέρνηση Ερντογάν το 2018 καθιέρωσε μηχανισμούς ελέγχου των επιτροπών επιλογής των νέων στελεχών και συμβασιούχων οπλιτών που εισέρχονται στις ΤΕΔ. Όμως συγκεκριμένα γεγονότα αποκάλυψαν ότι, οι μηχανισμοί επιλογής του νεοεισερχόμενου προσωπικού στις ΤΕΔ δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αφού νέοι αξιωματικοί συνεχίζουν να δηλώνουν «στρατιώτες του Μ. Κεμάλ» με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης στο στράτευμα. Χαρακτηριστικά αναφέρονται, οι αποπομπές επτά νέων ανθυπολοχαγών από τη Σχολή Πεζικού για το συμβάν της 10ης Νοεμβρίου 2023 και άλλων πέντε από τη Στρατιωτική Ακαδημία με αφορμή την τελετή ορκωμοσίας της 30ης Αυγούστου 2024, καθώς έδειξαν ότι διακατέχονται από τις κεμαλικές αρχές, αποτελώντας ταυτόχρονα «απειλή για το καθεστώς». Κατόπιν των τελευταίων συμβάντων εκδήλωσης πίστης στον Μ. Κεμάλ από το νέο αίμα των αξιωματικών, ακολούθησε μία σειρά από αποφάσεις και νομοθετήματα με σκοπό τον πλήρη έλεγχο των ΤΕΔ και τη δημιουργία ενός στρατεύματος πραιτοριανών, πιστών και αφοσιωμένων μόνο στον Ερντογάν , εξέλιξη η οποία προκαλεί οργή όχι μόνο στην κεμαλική κοινωνία αλλά και σε άλλους ιδεολογικούς χώρους, οι οποίοι θέλουν το στράτευμα έξω από πολιτικές σκοπιμότητες και αγκυλώσεις. Για το σκοπό αυτό, εισήχθησαν στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση αφού πρώτα εγκρίθηκαν από τις σχετικές επιτροπές, συγκεκριμένα προς ψήφιση νομοσχέδια. Με τις αποφάσεις αυτές, επεκτείνεται το όριο ηλικίας των αρχηγών των Κλάδων των ΤΕΔ (Στρατός Ξηράς, Πολεμικό Ναυτικό και Πολεμική Αεροπορία) κατά 7 έτη, δηλαδή από το 65ο έτος στο 72ο έτος , ενώ για τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου η ρύθμιση αφορά 5 έτη, δηλαδή από το 67ο έτος στο 72ο έτος της ηλικίας. Γίνεται ξεκάθαρο ότι, κύριο μέλημα του Ερντογάν είναι η πλήρης αφοσίωση των αρχηγών παραβλέποντας το πολύ σοβαρό θέμα του προχωρημένου της ηλικίας αυτών. Μία άλλη ρύθμιση, είναι η δυνατότητα προαγωγής των συνταγματαρχών και των αξιωματικών αντίστοιχων βαθμών των άλλων Κλάδων στο βαθμό του ανωτάτου, αφαιρώντας την προϋπόθεση της αποφοίτησης από τη Σχολή Πολέμου του Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας. Με αυτό τον τρόπο, αν και αντιμετωπίζεται το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης ανωτάτων αξιωματικών, μειώνεται η ποιότητα των στελεχών αλλά κυρίως, καλλιεργείται το αίσθημα της αναξιοκρατίας αφού το βασικό κριτήριο προαγωγής στο βαθμό του ανωτάτου θα είναι η αφοσίωση στον Ερντογάν ανεξάρτητα από την ποιότητα, τη μόρφωση και την επαγγελματική επάρκεια των κρινόμενων αξιωματικών. Η διαδικασία επιλογής και προαγωγής των ανωτάτων ήταν ελεγχόμενη από το καθεστώς Ερντογάν μιας και αποτελούσε αποστολή του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ) στο οποίο προεδρεύει ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος. Το πρόβλημα όμως έγκειται κυρίως στους μικρότερους βαθμούς, όπου σημειώθηκαν τελευταία και τα κρούσματα φιλοκεμαλισμού τα οποία προβλημάτισαν το σύστημα Ερντογάν. Έτσι δρομολογήθηκε μία νέα ρύθμιση για αλλαγή του σχετικού νόμου, προκειμένου το καθεστώς να βάλει χέρι και στο σύστημα προαγωγών των αξιωματικών όλων των βαθμών. Με το νέο μέτρο, η αξιολόγηση προαγωγής στον επόμενο βαθμό των αξιωματικών από το βαθμό του ανθυπολοχαγού μέχρι και του συνταγματάρχη, δεν θα βασίζεται πλέον στους καθιερωμένους «χρόνους παραμονής στο βαθμό» αλλά θα αποφασίζει ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος για το ποιοι θα προάγονται και ποιοι θα παραμένουν στάσιμοι. Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι αξιωματικοί, από τον χαμηλότερο μέχρι και των ανώτερο βαθμό στην επετηρίδα των ΤΕΔ, της Στρατοχωροφυλακής και της Διοίκησης Ασφάλειας Ακτών θα προάγονται ή θα παραμένουν στάσιμοι με απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Πρόκειται για σκανδαλώδη ρύθμιση αφού σταδιακά θα καλλιεργηθεί καχυποψία για την αξιοκρατία του συστήματος προαγωγής ενώ παράλληλα θα δημιουργηθεί και υπόβαθρο ερίδων μεταξύ των αξιωματικών. Όλα τα παραπάνω ήδη προκαλούν αντιδράσεις, όμως με την πάροδο του χρόνου θα οξύνουν τη δυσαρέσκεια των αξιωματικών αφού ο καθένας δεν θα κρίνεται με βάση τις δυνατότητές του και την ποιότητά του αλλά με βάση την αφοσίωσή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όλες οι προαναφερόμενες αποφάσεις δημιουργούν κλίμα φόβου στο εσωτερικό του στρατεύματος αφού ο βαθμός αφοσίωσης των στελεχών προς τον Ερντογάν θα κρίνεται από εσωτερικούς μηχανισμούς παρακολούθησης των στελεχών, αυξάνοντας έτσι την καχυποψία μεταξύ των αξιωματικών δημιουργώντας δύο φράξιες, των «ημετέρων» και των «αντιπάλων».

Από το ΠΑΣΟΚ του παπανδρεϊσμού, στη Νέα Δημοκρατία του...μητσοτακισμού! Η διαχρονική αναξιοκρατία σε όλο της το μεγαλείο... Στο μακρινό 1986, επί της αλησμόνητης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, ένας διοικητής της ΔΕΗ κατηγορήθηκε ότι διεφθάρη ασυστόλως. Δεν ανακαλώ το επώνυμό του γιατί από τότε έχουν περάσει χρόνια πολλά, σαράντα σχεδόν για την ακρίβεια, και οι συγγενείς του δεν χρωστάνε σε τίποτε να απολογούνται και κυρίως να ντρέπονται γι’ αυτόν. Όταν έμαθε ο Ανδρέας Παπανδρέου τα καθέκαστα για την περίπτωσή του, φέρεται ότι δήλωσε ότι « είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και έτσι! ». Η φράση του αυτή έγινε «καρεδάκι» στο οπισθόφυλλο του «Βήματος της Κυριακής» , στον περίφημο «Βηματοδότη», και ήταν η πρώτη ομολογία διαφθοράς του νεοπαγούς «καθεστώτος». Σφράγισε μια ολόκληρη εποχή. Έκτοτε έπειτα από όσα ακολούθησαν με το σκάνδαλο Κοσκωτά η συνήθης κριτική που ασκείτο στο ΠΑΣΟΚ, η οποία κορυφώθηκε επί της οκταετίας Σημίτη μεταξύ 1996-2004, ήταν πως ο κατήφορος της χώρας και η κατάρρευση των ηθικών αξιών άρχισαν από δύο γεγονότα που επισυνέβησαν τη δεκαετία του 1980. Με την κατάργηση της έννοιας της ιεραρχίας στο Δημόσιο, με την καθαίρεση των γενικών διευθυντών και με τη νομιμοποίηση της διαφθοράς. Η κεντροδεξιά παράταξη κατάφερε επί πολλές δεκαετίες να μείνει έξω από το κάδρο των ευθυνών γι’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση. Κανένα στέλεχός της δεν παραδόθηκε στην κρίση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου από το Κοινοβούλιο, κανένα στέλεχός της δεν καταδικάστηκε. Προφανώς δεν ήταν όλοι άγιοι, αλλά το ηθικό πλεονέκτημα διατηρήθηκε επί πολλές δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά. Προφανώς δεν έχουν κατηγορηθεί πόσο μάλλον παραπεμφθεί πολιτικά πρόσωπα για νόθευση δημόσιου εγγράφου, όπως καταδικάστηκε ένας υπουργός του ΠΑΣΟΚ για τη «λίστα Λαγκάρντ», προφανώς δεν παραπέμφθηκε και δεν καταδικάστηκε κανείς για δωροληψία, όπως κάποιοι τρεις υπουργοί του ΠΑΣΟΚ με αφορμή τις «συναλλαγές» τους με τη Siemens και με τα Εξοπλιστικά, αλλά η ατμόσφαιρα στη χώρα όζει. Από πάνω προς τα κάτω αλλά και από κάτω προς τα πάνω διαχέεται η οσμή των υπονόμων. Το γεγονός ότι απεδείχθησαν διαβρωμένες κρίσιμες υπηρεσίες του στενού πυρήνα του κράτους, όπως η ΕΛ.ΑΣ., όπως οι ιατροδικαστικές υπηρεσίες, όπως σποραδικά -ευτυχώς- κάποιοι μεμονωμένοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, μας δίνει το μήνυμα ότι η διαφθορά δεν είναι πλέον εξαίρεση, αλλά υπαρκτή και εγκαθιδρυμένη κατάσταση. Έθος. Κατάσταση η οποία, άλλωστε, επιβεβαιώνεται πλήρως και πανηγυρικώς και από εκθέσεις ξένων οργανώσεων, όπως η κάποτε αγαπημένη της Ν.Δ. Transparency International. Το μέγα θέμα που προκύπτει προς συζήτηση στις ημέρες όμως δεν είναι μόνο η εκτίναξη της διαφθοράς μέσα στο κράτος και στη χώρα, ώστε η λέξη «κλέφτες» να βγαίνει ανέτως από τα χείλη του πρωθυπουργού, ενώ διανύει τον έκτο χρόνο της πρωθυπουργίας του. Το μέγα θέμα που προκύπτει είναι αν «συνηθίσαμε» τη διαφθορά. Αν «ζηλεύουμε» τη διαφθορά. Αν υποτιμούμε τη διαφθορά. Δύο είναι οι αφορμές για την έγερση αυτών των ερωτημάτων που μας γυρίζουν πίσω στο μακρινό 1986, όπου τα δωράκια ήταν ανεκτά, αρκεί να μην ξεπερνούσαν κάποιο όριο. Η πρώτη είναι ότι οι αγρότες που αποκλείστηκαν από τις παράνομες επιδοτήσεις δεν διαμαρτύρονται για την παρανομία. Διαμαρτύρονται, ειδικώς στην Κρήτη , γιατί...ήθελαν να λάβουν μέρος στην παρανομία και αυτοί! Διαμαρτύρονται γιατί έμειναν έξω από το κόλπο. « Γιατί δεν μας το είπατε και εμάς;» είναι ο ψίθυρος που σαρώνει το νησί. Και τον ψιθυρίζουν γιατί γνωρίζουν ότι καμία κυβέρνηση δεν θα τολμήσει να ζητήσει χρήματα πίσω από «Φραπέδες» και «Χασάπηδες» . Ό,τι ενθυλάκωσαν, ενθυλάκωσαν. Η δεύτερη αφορμή εδράζεται στην κυβερνητική επιχειρηματολογία . Με την αναδρομική εξεταστική έως το 1998 το επιχείρημα που αιωρείται στον αέρα είναι ότι εντάξει κλέβουν επί των ημερών μας, αλλά έκλεβαν και επί των άλλων . Το περίφημο επιχείρημα για τις παθογένειες. Πολιτικά, εν προκειμένω, η κυβέρνηση δεν θέλει να διαφέρει από τους άλλους σε θέματα παραβίασης του νόμου και διαφθοράς, θέλει να μοιάζει με τους άλλους. Να εξισώνεται με τους άλλους. Και κατά τούτο απεμπολεί και επισήμως κάτι που ήδη έχει χαθεί στην πράξη, δεν δίδει καν υποψία μάχης για να το σώσει, το περίφημο ηθικό πλεονέκτημά της . Το οποίο κάποτε καμάρωνε ότι έχει κερδίσει από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα για να μοιράσει το πολιτικό κόστος της διαφθοράς που σαρώνει και για να επιπλεύσει πολιτικά δεν έχει κανένα πρόβλημα να λέει ότι είναι ίσα και όμοια με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει πρόβλημα να ομολογεί ότι οι αξίες της εντιμότητας είναι θέμα μιας περιστασιακής πλειοψηφίας (αν την έχεις αθωώνεις όποιον ένοχο θέλεις), και όχι μια συνολική αντίληψη για τη ζωή. Το πλέον ενδιαφέρον είναι ότι η πολιτική εκστρατεία της κυβέρνησης κάνει και «τουρισμό» στην Ευρώπη. « Δεν είμαστε μόνο εμείς διεφθαρμένοι, δεν πληρώνουμε μόνο εμείς πρόστιμα, δείτε τα στατιστικά της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας! Κάνει αντίστοιχες έρευνες και σε άλλες χώρες της Ευρώπης! ». Και εδώ τα ίδια. Δεν μας αρέσει να διαφέρουμε από τη διεφθαρμένη Ευρώπη, έχουμε άγχος να μοιάζουμε με αυτήν για να είναι το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση μηδέν. Μηδενικού πολιτικού αθροίσματος. Και το αποκορύφωμα! Κυβερνητικά στελέχη πανηγυρίζουν ιδιωτικώς ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στοίχισε μόνο δύο μονάδες στις δημοσκοπήσεις για τη Ν.Δ., περίμεναν περισσότερο ! Συνήθισε ο ελληνικός λαός τη διαφθορά λοιπόν; Είναι το καταληκτικό κυνικό ερώτημα. Εάν το απαντήσω, διατυπώνω ευχή. Την απάντηση θα μας τη δώσουν οι προσεχείς εκλογές, όχι τα δικαστήρια. Ιστορικά οι Έλληνες τιμωρούν πρώτοι τους πολιτικούς τους με τη λαϊκή ετυμηγορία. Η δικαστική ετυμηγορία έπεται καθυστερημένη συνήθως. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι, ναι, υπάρχει μια κρίσιμη μάζα πολιτών που όχι απλώς δεν καταγγέλλει, όχι απλώς ανέχεται, αλλά θέλει να συμμετάσχει και αυτή στη διαφθορά. Αυτό είναι το όνειρό της. Είναι μια κρίσιμη μάζα που εκπαιδεύεται από τον αρχηγό του κυνισμού να είναι και αυτή κυνική. Είναι πλειοψηφική, είναι μειοψηφική αυτή η μάζα; Ο καιρός θα το δείξει. Σε καιρούς παρακμής μην ορκίζεστε για τίποτε πάντως. Τα αξιώματα υποχωρούν ενίοτε.