Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Βασιλικότερος του βασιλέως εμφανίστηκε ο Μητσοτάκης στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη, ευθυγραμμισμένος πλήρως με τον Ντόναλντ Τραμπ για το θέμα των αμυντικών δαπανών. Υπερακόντισε, μάλιστα, όχι μόνο υποσχόμενος ότι η Ελλάδα θα πετύχει τον στόχο του 5% «μετά βεβαιότητας», αλλά και στρεφόμενος εναντίον όσων ζητούν «εξαιρέσεις». Μόνο σάλια δεν (του) έτρεχαν… Ο Μητσοτάκης - που στην «οικογενειακή» φωτογραφία βρέθηκε σε μια άκρη πάνω, ενώ ο Ερντογάν ήταν στο κέντρο, δίπλα στον Τραμπ…- καταβάλλει συνεχείς προσπάθειες να σβήσει τα ίχνη του «αντιτραμπικού» παρελθόντος του, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και οι μνήμες παραμένουν νωπές…  Τι κι αν αυτούς τους μήνες αποκήρυξε υποκριτικά τη woke ατζέντα, μίλησε για δύο φύλα, μετρίασε το πάθος του για την πράσινη μετάβαση κ.ο.κ.; Έως την τελευταία στιγμή των αμερικανικών εκλογών, τον περασμένο Νοέμβριο, είχε ρίξει όλο το βάρος του υπέρ της υποψήφιας των Δημοκρατικών Κάμαλα Χάρις…  Όταν, λίγους μόλις μήνες πριν από τις αμερικανικές εκλογές , είχε ρωτηθεί από δημοσιογράφο στο Νταβός για το ενδεχόμενο επανεκλογής του Τραμπ , αρχικά έκανε «πνεύμα». «Νόμιζα ότι ο χρόνος μας τελείωσε» απάντησε κοιτώντας το ρολόι. Στη συνέχεια, το έκανε χειρότερο, δείχνοντας την προτίμησή του, εμμέσως πλην σαφώς, στον Μπάιντεν: «Μπορεί όλοι να έχουμε τις προτιμήσεις μας, αλλά είναι καλύτερο να τις κρατάμε για τον εαυτό μας». Και καλά τότε. Λίγες μέρες πρίν τις εκλογές, έλεγε πως «Στο τέλος, ο αμερικανικός λαός θα αντιδράσει και θα χάσει ο Τραμπ» , ακόμα και όταν όλες οι μετρήσεις (κρυφές και φανερές) έδειχναν, κατά την τελική ευθεία, καθαρή επικράτηση του σημερινού προέδρου . Δεν κράτησε την παραμικρή ισορροπία…  Ακόμα και μετά την εκλογή Τραμπ , η (πρωθυπουργική αδελφή) Ντόρα Μπακογιάννη είχε βγει δημοσίως τον Ιανουάριο και επικρίνει τον Τράμπ: «Επιστρέφει εκδικητικός, δεν είναι καλό στην πολιτική να δρας εκδικητικά» . Καλούσε μάλιστα την Ευρώπη να του κηρύξει περίπου τον… πόλεμο: «Είναι η ώρα η Ευρώπη να καταλάβει ότι, αν δεν αντιδράσουμε τώρα, θα τελειώσουμε» . Τόσος ρεαλισμός και διορατικότητα…  Επίσης, ο Μητσοτάκης, στις αρχές Ιανουαρίου, στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου , άφηνε αιχμές για «πρωτοφανείς εξαγγελίες για γεωστρατηγικές μεταβολές» , με αφορμή τις πρώτες δηλώσεις Τραμπ αναφορικά με Παναμά, Καναδά και Ιρλανδία. Τώρα, άραγε, θα έλεγε τα ίδια; Ήταν ακόμη εκείνος που περιφρονητικά από το βήμα της Βουλής είχε μιλήσει παλαιότερα για «αριστερόχρωμο τραμπισμό» επιτιθέμενος στην αντιπολίτευση. Και ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Οικονόμου στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος εκτόξευε εκ μέρους του καταγγελίες για “σχέδιο τραμπισμού α λα γκρέκα” . Τα έχουν ξεχάσει αυτά αυτοί;  Αν ναί, ο Τράμπ όχι! Την ίδια περίοδο είχαν λουφάξει φυσικά και διάφοροι τύποι όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης που έτρεξε να κάνει τις συνήθεις κυβιστήσεις του μετά τη σαρωτική νίκη Τραμπ. Όταν ένας άλλος επιφανής “γαλάζιος”, ο Δημ. Καιρίδης, λαλούσε πως «ο φιλελεύθερος κόσμος θρηνεί»…. Περαστικά μας...

Η Λάουρα Κοβέσι μας υπογραμμίζει ένα και μόνο πράγμα: Πώς λειτουργεί μια Δικαιοσύνη όταν είναι αληθινά ανεξάρτητη και όχι δοτή και προδοτική Η διεφθαρμένη εξουσία νιώθει την ανάσα της. Το δημόσιο συμφέρον είναι η προτεραιότητά της. Η έφοδος της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε διάφορα γραφεία οργανώσεων και δημοσίων υπηρεσιών στην Κρήτη, η έρευνα της OLAF σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή Εισαγγελία στα γραφεία του ΟΣΕ για την «άγνωστη» σύμβαση 635, η έφοδος στελεχών της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε γραφεία δήμων όλης της χώρας για λόγους που θα γίνουν προσεχώς γνωστοί και εν τέλει οι δικογραφίες που έχει διαβιβάσει στο ελληνικό Κοινοβούλιο η Λάουρα Κοβέσι μας υπογραμμίζουν ένα και μόνο πράγμα : Πώς λειτουργεί μια Δικαιοσύνη όταν είναι αληθινά ανεξάρτητη. Η εξουσία νιώθει την ανάσα της. Το δημόσιο συμφέρον είναι η προτεραιότητά της . Έχουμε, άραγε, να θυμηθούμε τα τελευταία είκοσι χρόνια ανάλογες θεαματικές ενέργειες της ελληνικής Δικαιοσύνης χωρίς να έχει προηγηθεί αίτημα δικαστικής συνδρομής από το εξωτερικό; Ελάχιστες . Όλοι συζητούν ψιθυριστά τα σκάνδαλα γύρω τους, αλλά στη χώρα επικρατεί απέραντη σιωπή. Με εξαίρεση τη γιγάντια έρευνα που διενήργησε για το θέμα των υποκλοπών εις βάρος του Κώστα Καραμανλή ο ανακριτής Δημήτρης Φούκας , η οποία με νόμιμες επισυνδέσεις κατέληξε να εντοπίσει έως και τον πράκτορα συμμάχου δυνάμεως που είχε παγιδεύσει τα τηλέφωνα του πρωθυπουργού της χώρας, καμία μεγάλη υπόθεση δεν ερευνήθηκε ιδία πρωτοβουλία των ελληνικών δικαστικών Αρχών. Καμία δεν έφθασε στο ακροατήριο. Η υπόθεση της Siemens στην οποία ξέρουμε ποιοι εμπλέκονται διαβιβάστηκε στην ελληνική Δικαιοσύνη μετά την «εμπλοκή» που είχε η γερμανική εταιρία με την αμερικανική Δικαιοσύνη. Έχοντας λαδώσει τον μισό πλανήτη, θέλησε προκλητικά να εισαχθεί και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης για να αντλήσει κεφάλαια από εκεί! Έτσι έπεσε στην «τσιμπίδα» των Αμερικανών που είχαν βαρεθεί να τους κλέβουν δουλειές οι Γερμανοί είκοσι χρόνια μετά την ευλογία που έδωσε ο πρόεδρος Μπους ο πρεσβύτερος για την επανένωση της Γερμανίας. Έτσι έφθασε όπως έφθασε και στην Ελλάδα η υπόθεση αυτή. Όπου οι διεφθαρμένοι ένοχοι βραχυκύκλωσαν το σύστημα με εξεταστική επιτροπή σαν αυτή που ψάχνει «καλή ώρα» ο Κυριάκος με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και οι λαδωμένοι πολιτικοί δεν απολογήθηκαν ποτέ. Στο τέλος αμνήστευσαν και τους συμμετόχους με τον νέο Ποινικό Κώδικα που ψήφισαν όλοι μαζί το καλοκαίρι του 2019 έπειτα από πίεση του Βερολίνου. Οι δίκες «καταργήθηκαν». Η υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» (το σωστό «λίστα Φαλτσιανί» από το όνομα του υπαλλήλου της ελβετικής τράπεζας UBS που κατέδωσε στις ΗΠΑ τις καταθέσεις των Ευρωπαίων φοροφυγάδων) πώς έφθασε πάλι στην ελληνική Δικαιοσύνη; Μα επειδή την έστειλε η τότε γενική διευθύντρια του ΔΝΤ στον Έλληνα υπουργό Οικονομικών για να φορολογήσει σε καιρούς Μνημονίων τους δυνατούς και όχι μόνο τους αδυνάτους. Εξ αυτού του λόγου ασχολήθηκε ποικιλοτρόπως η ελληνική Δικαιοσύνη και φθάσαμε στην καταδίκη τέως υπουργού για το αδίκημα της νόθευσης εγγράφου. Αν δεν κυνηγούσαν οι Αμερικανοί τους Ευρωπαίους για θέματα φορολογικών παραδείσων, θα μαθαίναμε τίποτε ποτέ; Προφανώς και όχι. Το αυτό ισχύει άλλωστε και για την υπόθεση Novartis, η οποία, αρέσει δεν αρέσει, ήταν ένα μεγάλο σκάνδαλο. Αν δεν ήταν, δεν θα συμβιβαζόταν η πολυεθνική εταιρία να πληρώσει ένα τεράστιο πρόστιμο στη Νέα Υόρκη για αθέμιτες και παράνομες πρακτικές. Έτσι αναγκάστηκε και ασχολήθηκε η ελληνική Δικαιοσύνη με αυτή την υπόθεση, η πραγματική ιστορία της οποίας θα γραφτεί έπειτα από πολλά πολλά χρόνια. Όταν οι τύψεις που θα έχουν κάποιοι στα γεράματά τους δεν θα τους επιτρέψουν να πάρουν τα παραγεγραμμένα μυστικά μαζί τους στον άλλο κόσμο. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και σήμερα. Θα μαθαίναμε τίποτε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αν δεν είχε κινηθεί η ευρωπαϊκή Εισαγγελία να κάνει νόμιμες επισυνδέσεις (υποκλοπές) και να διαβιβάσει τη δικογραφία στη Βουλή; Όχι. Ούτε για αυτήν θα μαθαίναμε κάτι ούτε για τη σύμβαση 717, η οποία δεν περιελήφθη στη δικογραφία Μπακαΐμη. Η Κοβέσι είχε το θάρρος να ασκήσει διώξεις σε βάρος κορυφαίων στελεχών κατασκευαστικών εταιριών. Η Κοβέσι έχει τώρα το θάρρος να στείλει δικογραφία με ονόματα δύο υπουργών, 12 βουλευτών, δεκάδων αξιωματούχων, ιδιωτών στις εταιρίες των οποίων είναι «παθητικοί» μέτοχοι με «ενεργές» ποινικές ευθύνες όμως κορυφαίοι της ελληνικής ολιγαρχίας. Και όταν διαβιβάσει και την εντολή ελέγχου που ετοιμάζει στην OLAF (Ευρωπαϊκός Οργανισμός κατά της Απάτης), εκεί να δείτε. Θα συμβεί ό,τι με την ΕΡΓΟΣΕ προχθές. Έφοδοι. Κοπιάζω να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που η ελληνική Δικαιοσύνη διέταξε αυτεπαγγέλτως μια προκαταρκτική εξέταση , η οποία να μετεξελίχθηκε σε τακτική ανάκριση για κάποιο πολύ πολύ πολύ μεγάλο θέμα τα τελευταία χρόνια. Έπειτα από αποκάλυψη εφημερίδας, έπειτα από καταγγελία φορέα, οτιδήποτε. Αν είναι ασθενής η μνήμη μου και παραλείπω κάτι, ας με βοηθήσει κάποιος να επανορθώσω. Φοβάμαι δεν είναι. Το δυστύχημα είναι ότι εμείς, η Ελλάς, ένα από τα παλαιότερα μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σπεύδουμε να απαξιώνουμε το έργο των ευρωπαϊκών θεσμών. Ο πρωθυπουργός πριν καν δει τη δικογραφία Κοβέσι για τα βοσκοτόπια και τις επιδοτήσεις έσπευσε να ισχυριστεί ότι το ζήτημα είναι «ευρωπαϊκό» . Αλλά σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν ζητήθηκε να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες υπουργών. Το θέμα είναι αμιγώς ελληνικό. Ο δε σχεδιασμός του για να γλιτώσει άλλη μια προανακριτική και άλλον έναν φυσικό δικαστή είναι να προσφύγει στο δόγμα «όλοι μαζί τα φάγαμε» . Να εξισώσει τα ρουσφέτια που ζητούσαν οι βουλευτές του και άλλων κομμάτων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ με τις επιδοτήσεις και με τα εκατομμύρια ευρώ κοινοτικού χρήματος που διασπάθισε το Ελληνικό Δημόσιο και τα υπουργεία στη γενέτειρα του. Είμαστε δυστυχώς μια αξιολύπητη χώρα. Με αξιολύπητη, διεφθαρμένη και προδοτική ηγεσία.

Εξευτελισμός του ΝΑΤΟ, οι Αμερικανοί παρέδωσαν τη διαλυμένη Ουκρανία στην Ευρώπη και παίρνουν δισ. δολ για βόμβες Β61 του ...1963! Η Σύνοδος του 2025 στη Χάγη επιβεβαίωσε την πάγια θέση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump: η χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα, όχι αμερικανική προτεραιότητα! Η επικίνδυνη διελκυστίνδα μεταξύ Ισραήλ και Ιράν τις τελευταίες δύο εβδομάδες έκλεψε τα φώτα της δημοσιότητας από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Όμως, το μήνυμα της Συνόδου του NATΟ στη Χάγη ήταν ακόμη πιο εύγλωττο: η Ουκρανία χάνει την προτεραιότητα που μέχρι τώρα απολάμβανε και το βάρος του πολέμου περνά — ανεπίσημα αλλά ξεκάθαρα — στην Ευρώπη. Πίσω από τους επίσημους πανηγυρισμούς κρύβεται μια διαφορετική πραγματικότητα : η Ευρώπη εμφανίστηκε να υποκλίνεται μπροστά στον απρόβλεπτο ηγέτη των ΗΠΑ, σε μια εικόνα που θυμίζει σκηνικό εποχής αυτοκρατοριών – και η ουκρανική κρίση να βγαίνει από την πρώτη γραμμή. Το κύριο ζήτημα της ουκρανικής σύγκρουσης υποβαθμίστηκε δραματικά, με τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymry Zelensky να εμφανίζεται, σύμφωνα με τα δυτικά μέσα , απογοητευμένος και απομονωμένος. Η New York Times χαρακτήρισε τη Σύνοδο «άλλο ένα δυσοίωνο σημάδι για την Ουκρανία», τονίζοντας πως το ενδιαφέρον είχε μετατοπιστεί από την υποστήριξη στο Κίεβο στην επιβεβαίωση των αμερικανικών συμφερόντων και προτεραιοτήτων. Από το «να νικήσουμε τη Ρωσία» στο ...«5% του ΑΕΠ» Η Σύνοδος του 2025 στη Χάγη επιβεβαίωσε την πάγια θέση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump: η χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα, όχι αμερικανική προτεραιότητα. Η πιο εμφανής απόδειξη ήταν το γεγονός ότι η δήλωση της Συνόδου δεν περιείχε ούτε τη λέξη «ένταξη» της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ — σε πλήρη αντίθεση με τη ρητορική της Συνόδου της Ουάσιγκτον μόλις ένα χρόνο πριν. «Οι σύμμαχοι δεσμεύονται κυριαρχικά να υποστηρίξουν την Ουκρανία» λέει το κείμενο. Η λέξη "κυριαρχικά" υποδηλώνει δικαίωμα επιλογής: όποιος θέλει πληρώνει, όποιος δεν θέλει... δεν πληρώνει. 5% του ΑΕΠ ή... υποτέλεια; Το μεγάλο «επίτευγμα» της Συνόδου ήταν η συμφωνία των κρατών-μελών να αυξήσουν σταδιακά τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ μέχρι το 2035. Από αυτά, το 3,5% θα κατευθυνθεί σε άμεση στρατιωτική χρηματοδότηση και το 1,5% σε υποστηρικτικές δαπάνες. Μια ματιά πιο προσεκτική, όμως, αποκαλύπτει το πραγματικό νόημα:  πρόκειται για μια πολιτική κίνηση προσαρμογής στις απαιτήσεις του Trump, ο οποίος έχει από την πρώτη του θητεία θέσει το ζήτημα του κόστους ως κόκκινη γραμμή. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, όπως επισημαίνει η πολιτική επιστήμονας Anastasia Gafarova, επιδίδονται σε ένα «παιχνίδι παραχωρήσεων» που διευκολύνει τις αμερικανικές φιλοδοξίες, περιορίζοντας παράλληλα την ευρωπαϊκή ανεξαρτησία και δυναμική. Ουσιαστικά, η Ευρώπη γίνεται μια ισχυρότερη, αλλά και ταυτόχρονα πιο υποτελής δύναμη, δεσμευμένη να ακολουθεί τα αμερικανικά συμφέροντα, χωρίς ουσιαστικό δικαίωμα λόγου. Η Σύνοδος της Χάγης έδειξε κάτι κρίσιμο: η Ευρώπη προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει τους Αμερικανούς εντός της συμμαχίας, παρά τις συχνά αντιφατικές και δύσκολες απαιτήσεις τους σχολιάζει ο έμπειρος Βρετανός διπλωμάτης Ian Proud.  Ο Trump, από τη μεριά του, φάνηκε να χαίρεται το ρόλο του «σκληρού μπαμπά» που επιβάλλει τη θέλησή του, ενώ η ουκρανική κρίση δεν είναι πλέον στο επίκεντρο της ατζέντας του. Η Ευρώπη πληρώνει, οι Αμερικανοί πωλούν Το μόνο σαφές αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν η συμφωνία των μελών του ΝΑΤΟ (πλην Ισπανίας) να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ, ένα παλιό αίτημα του Trump που πλέον γίνεται πραγματικότητα. Η Βρετανία για παράδειγμα, δεσμεύεται να αυξήσει τις ετήσιες αμυντικές της δαπάνες κατά 114 δισ. δολάρια μέχρι το 2035. Η Γερμανία, ακόμα πιο αποφασιστικά, δεσμεύτηκε να φτάσει το 5% μέχρι το 2029 — έξι χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι αναμενόταν. Αυτό που δεν λέγεται ανοιχτά είναι το ποιος θα επωφεληθεί από αυτή τη ραγδαία αύξηση εξοπλισμών: η απάντηση είναι σαφής — οι αμερικανικές αμυντικές βιομηχανίες. Η πρώτη γεύση ήρθε ήδη: το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψε συμφωνία αγοράς 12 μαχητικών F-35A, αξίας 700 εκατομμυρίων δολαρίων. Το F-35A είναι κατάλληλο για ρίψη των αμερικανικών πυρηνικών βομβών B61, σχεδιασμένων… το 1963. Η τελευταία τους αναβάθμιση, κατά την εποχή Obama, κόστισε τόσο πολύ που πλέον κάθε βόμβα αξίζει «περισσότερο από το βάρος της σε χρυσάφι». Ένας τέλειος αλληγορικός σχολιασμός για την οικονομική δυστοπία της Δυτικής αμυντικής δαπάνης. Η Ουκρανία ως παραπομπή υποσημείωσης Στην πραγματικότητα, το πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας «κρύφτηκε» κάτω από το χαλί. Η διατύπωση της Χάγης ήταν προσεκτικά αποστειρωμένη. Οι φράσεις για «απαρέγκλιτη στήριξη», «ασφάλεια της Ευρώπης» και «κυρίαρχες συνεισφορές» μπορεί να δείχνουν συναίνεση, αλλά στην πράξη δηλώνουν αποκέντρωση υποχρεώσεων και αποφυγή κοινής στρατηγικής γραμμής. Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky ζήτησε περισσότερους πυραύλους Patriot. Η απάντηση του Trump ήταν ασαφής, όμως όλα δείχνουν πως οποιαδήποτε μελλοντική ουκρανική αγορά αμερικανικού οπλισμού θα χρηματοδοτηθεί με ευρωπαϊκά κεφάλαια. Η στρατηγική σύγχυση της Δύσης Η Ρωσία εξακολουθεί να διατηρεί την πρωτοβουλία στο πεδίο, η Ουκρανία χάνει έδαφος, η Ευρώπη προσπαθεί να καλύψει ένα δημοσιονομικό χάσμα δεκάδων δισεκατομμυρίων, ενώ ο Trump δηλώνει δημόσια πως δεν έχει μεγάλη διάθεση να δώσει ώθηση στην υπόθεση της ειρήνης. «Είναι πιο δύσκολο απ’ όσο νομίζουν οι άνθρωποι… Ο Putin είναι πιο δύσκολος απ’ ό,τι φαντάζεστε. Και να σας πω την αλήθεια, και με τον Zelensky είχα κάποια προβλήματα», δήλωσε ο Trump. Η δήλωση αυτή αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα που φοβούνται πολλοί στην Ευρώπη: ότι η διαπραγματευτική ισχύς της Ουκρανίας εξαντλείται, και ότι χωρίς την πολιτική πίεση και τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ, καμία ουσιαστική ειρηνευτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει. Μια Σύνοδος για τους εξοπλισμούς, όχι για την ειρήνη Αν η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Χάγη απέδειξε κάτι, αυτό είναι ότι: • Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι πλέον στρατηγική προτεραιότητα για την Ουάσιγκτον. • Το βάρος των πολεμικών και εξοπλιστικών δαπανών περνά στην Ευρώπη. • Οι ΗΠΑ λειτουργούν πλέον περισσότερο ως προμηθευτής οπλισμού και λιγότερο ως πολιτικός εγγυητής της σταθερότητας. Ταπείνωση Rutte και ΝΑΤΟ  Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, στην προσπάθειά του να δείξει ενότητα, κατέληξε να υπερθεματίζει σχεδόν κολακευτικά προς τον Trump: «Κύριε Πρόεδρε, αγαπητέ Donald… Εσείς πετύχατε κάτι που δεν κατάφερε κανένας Αμερικανός πρόεδρος εδώ και δεκαετίες». Η αντίδραση των διεθνών ΜΜΕ ήταν σαρκαστική: «Μιλούσε λες και καλούσε τον Trump “μπαμπά”», σχολίασε χαρακτηριστικά αναλυτής. Η δήλωση αυτή πυροδότησε θύελλα κριτικής και κοροϊδίας, θεωρήθηκε ταπεινωτική και υποδηλωτική της απόλυτης αμερικανικής κυριαρχίας στο ΝΑΤΟ. Ο Γερμανός στρατιωτικός αναλυτής Carlo Masala μίλησε για «ντροπιαστική» συμπεριφορά που δεν αρμόζει στον γραμματέα του Συμφώνου. Ο Λευκός Οίκος  δεν έχασε την ευκαιρία και κυκλοφόρησε με περηφάνια ένα βίντεο με τον Trump να συνοδεύεται από το τραγούδι «Hey Daddy» του Usher – μια σαφή σάτιρα στην υποτέλεια που σφράγισε τη Σύνοδο. Ευρώπη – Η παλαιά «υπηρέτρια» της Αμερικής Ο Ρώσος γερουσιαστής Andrei Klimov δεν έκρυψε την άποψή το υ: η Ευρώπη έχει μετατραπεί σε «λακέ» των ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, θυσιάζοντας την κυριαρχία της και αδυνατώντας να την ανακτήσει όσο εκλέγει ηγέτες που υπηρετούν ξένα συμφέροντα. Τα σκίτσα του 1950, με τους Ευρωπαίους πολιτικούς να χορεύουν γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο, παραμένουν εξίσου επίκαιρα σήμερα. Οι υποτακτικοί του Trump Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρη: η Ουκρανία μοιάζει παγιδευμένη σε έναν πόλεμο χωρίς ημερομηνία λήξης, με συρρικνωμένη διεθνή στήριξη, και με μια Δύση που επιλέγει να εξοπλίζεται, όχι να διαπραγματεύεται. Ο Trump θέλει αριθμούς, όχι οράματα. Το 5% του ΑΕΠ είναι εύκολο να μετρηθεί. Η ειρήνη στην Ουκρανία όχι. Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Χάγη δεν ήταν απλά μια συνάντηση συμμαχικών κρατών. Ήταν ένα ξεκάθαρο σήμα ότι η παλιά Ευρώπη, αποδυναμωμένη και κυριαρχημένη από την Αμερικ ή, καλείται να αυξήσει τις δαπάνες της, να δεχθεί τον ρόλο του «υποτακτικού» και να αποδεχτεί ότι η ειρήνη στην Ουκρανία δεν είναι πλέον προτεραιότητα. Η «υποτέλεια» απέναντι στον Trump η απομάκρυνση από το ουκρανικό ζήτημα κα ι η μετατροπή της συμμαχίας σε μηχανισμό εξυπηρέτησης αμερικανικών συμφερόντων, συνθέτουν ένα σκηνικό που προκαλεί ανησυχία για το μέλλον της Ευρώπης και της διεθνούς σταθερότητας. bankingnews

Όλοι τον αποφεύγουν σαν να είναι ...λεπρός! Κανείς δε του δίνει σημασία, πόσο δε μάλλον ο Πρόεδρος Τράμπ! Tο ΒΙΝΤΕΟ που δείχνει τα αποτελέματα του να λες «ναι σε όλα»... Ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν ο «απόλυτος σταρ» της χθεσινής Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ που διεξήχθη στη Χάγη. Ωστόσο ελάχιστοι ηγέτες κρατών, ακόμα και από τη δουλική Ευρώπη, είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν έστω και λίγα λεπτά μαζί τους. Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν , είχε συνάντηση με τον Τραμπ που κράτησε σχεδόν 1 ώρα! Την ίδια στιγμή ο Έλληνας πρωθυπουργός όχι μόνο δεν είχε την παραμικρή συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στα social media από τα παρασκήνια της Συνόδου Κορυφής αποτυπώνει την σκληρή πραγματικότητα. Παρότι περπατούσε δίπλα δίπλα με τον Τραμπ, εκείνος δεν έριξε στον πρωθυπουργό μας ούτε βλέμμα!! Η γλώσσα του σώματος είναι ενδεικτική και ποτέ δεν κάνει λάθος: Ο Έλληνας πρωθυπουργός γέρνει προς το μέρος του Τραμπ, προσπαθώντας ενδεχομένως να βρει ευκαιρία να του μιλήσει, την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος… ούτε καν τον κοίταξε! Όλα τα παραπάνω εγείρουν άμεσες ανησυχίες και στο θέμα των Ελληνοτουρκικών! Πολλοί εύλογα αναρωτιούνται τι θα γινόταν στο -καθόλου απίθανο- σενάριο μίας τουρκικής προβοκάτσιας ή ακόμα και επίθεσης κατά της Ελλάδας! Πώς θα αντιδρούσαν οι «σύμμαχοί» μας και ιδίως η Αμερική απέναντι σε μία Ελλάδα η οποία βάλλεται συνεχώς από όλους τους γείτονές της και λέει «ναι σε όλα»; (β λ. Λιβύη, Αίγυπτος, Σκόπια, Τουρκία κ.α. ). el.gr

Επί σειρά ετών, ο γιός του Εφιάλτη, υπήρξε το «ανέκδοτο» στο περιστύλιο της Βουλής! Μ' άλλα λόγια, τον δούλευαν όλοι ψιλό γαζί! Ένας κακομαθημένος γόνος, ο οποίος έτυχε να γεννηθεί ως μέλος της περιβόητης Αγίας Οικογένειας. Κολεγιόπαιδο γαρ, σιγά μη μαθήτευε στο γυμνάσιο ή στο λύκειο της Γκράβας , απαίδευτος ψυχή τε και σώματι καθώς δεν χρειάστηκε ποτέ στη ζωή του να κοπιάσει για τίποτα. Εξ' άλλου, οι "λαμπρές σπουδές" του, για τις οποίες υπάρχει ολόκληρο παρασκήνιο έρχονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τα έργα και τις ημέρες του ως κατά τα άλλα "άξιος και ταιριαστός πρωθυπουργός" μιας σύγχρονης αποικίας . Επειδή όλοι ήξεραν πως το παλληκαράκι «δεν πιάνει τα ψάρια», ούτε «πεταλώνει ψύλλο στον αέρα», τα λαμόγια - δημοσιογράφοι του πολιτικού και κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ τον γλεντούσαν ακατάπαυστα όταν τον στρίμωχναν σε διαλείμματα της Βουλής, από την εποχή που ελέω του ονοματεπωνύμου του, είχε χριστεί βουλευτής της ΝΔ . Έλα όμως που, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, ενώ στην περίπτωση Κυριάκου ομολογουμένως συνωμότησε ως κακόγουστη φάρσα όλο το πολιτικό σύμπαν και με την πολύτιμη βοήθεια μιας τενεκεδένιας εγχώριας ελίτ , ώστε από αουτσάιντερ και δεύτερης σειράς πολιτικός , ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αναδειχτεί εντυπωσιακά σε ηγεμόνας της Ελλάδας! Τα άθλια πολιτικά επιτεύγματά του με την αμέριστη συμπαράσταση της πανέξυπνης συζύγου του, έχουν ήδη αποτυπωθεί στο 90% του πληθυσμο ύ: άκρατη φτωχοποίηση, αντιστροφή της σκληρής πραγματικότητας με την τεράστια, πρωτοφανή και συνάμα εγκληματική συνδρομή ενός ενιαίου μιντιακού συστήματος, αμέτρητες σφαλιάρες σε διπλωματικό, γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό και γεωοικονομικό επίπεδο ακόμη και από χώρες που τρέφουν δικτατορίες, χειραγώγηση σε σημείο εξευτελισμού των πολιτειακών θεσμών και κυρίως της Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κυριάκος, επειδή κουβαλάει στο λογισμικό του σοβαρά κόμπλεξ κατωτερότητας τα οποία a priori συνοδεύονται από συμπλέγματα ανωτερότητας είναι και λιγουλάκι εκδικητικούλης , καθώς όσους δημόσιους παράγοντες, πολιτικά στελέχη ή δημοσιογράφους , δεν διαπόμπευσε βάζοντάς τους στη δούλεψη του, ώστε να υμνούν το πολιτικό του κενό και να μετατρέπουν ανενδοίαστα την επικινδυνότητα των ανομολογημάτων του σε θρίαμβο , τους έχει «στραγγαλίσει» δολίως, αφού τους έχει απομονώσει από κάθε πηγή δημόσιας ή ιδιωτικής χρηματοδότησης (κρατικές επιχορηγήσεις, διαφημίσεις κλπ). Το αδυσώπητο Σύστημα αντεπιτέθηκε σφοδρά και αποφάσισε να εξαθλιώσει δέκα εκατομμύρια κατόχους ΑΦΜ μόνο και μόνο για να καβατζάρει αμύθητα περιουσιακά στοιχεία για τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, εις βάρος φυσικά της συντριπτικής πλειοψηφίας του κοσμάκη ο οποίος καθυποταγμένος και ψυχικά εξουθενωμένος, παρατηρεί τα όσα ευτράπελα σαν να συμβαίνουν σε έναν άλλο, γειτονικό λαό και να διαδραματίζονται με τις ευλογίες και την ανοχή του ενιαίου πολιτικού μας θιάσου. Με μπροστάρη έναν τυπάκο προφανώς προβληματικό στην εν γένει συμπεριφορά του, καθώς ουκ ολίγες οι παραστάσεις του οι οποίες προσφέρουν χαρμολύπη αν μη τι άλλο σε σώφρονες γαλάζιους ψηφοφόρους, ο οποίος ακριβώς επειδή δεν διαθέτει ούτε ίχνος ενσυναίσθησης ή ατόφια πολιτικά προσόντα κρίθηκε ως ο πιο «κατάλληλος» ως το πρόσωπο για την υλοποίηση της πιο μεγάλης εκδίκησης από τη χειρότερη ελίτ της τελευταίας πεντηκονταετίας έναντι του λαού. ΥΓ. Ασφαλώς και ήξερε ο Τραμπ ότι ξοπίσω του, στο μισό μέτρο, κωλοτριβόταν σε σημείο αυτοεξευτελισμού ο Έλληνας πρωθυπουργός , σαν τους γλείφτες- ανθυποκομματάρχες του χωριού όταν πραγματοποιήσει επίσκεψη ο υπουργός. Δεν του έδωσε καμία σημασία ο πλανητάρχης , ακριβώς γιατί ο κύριος Μητσοτάκης δεν πρεσβεύει καμία σημασία, κοινωνική, πολιτική και οικονομική, παρά μόνο τα συμφεροντάκια της οικογενείας και των γνωστών του χορηγών , τους οποίους ο καουμπόης Τραμπ τους έχει κυριολεκτικά χεσμένους. Ακόμη και αν ως έκπληξη, ο Μητσοτάκης παραβρεθεί κάποια στιγμή στο άμεσο χρονικό διάστημα εντός του Λευκού Οίκου μη σπεύσετε οι ποικιλοτρόπως σιτιζόμενοι γύρω από αυτόν ή οι χαραμοφάηδες να πανηγυρίσετε: Για κακό θα είναι και μόνο…

Έχει γίνει πλέον η "Σιναλόα" της Δύσης ο Μητσοτακισμός κι όμως...εξακολουθεί ακόμη να βρίσκεται - ελέω ποίου αραγε; - στην εξουσία! Τέτοια διαφθορά, συναντά κανείς ΜΟΝΟ σε ολοκληρωτικά καθεστώτα! Ή μήπως...όχι; H σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ αλλά και το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ που διερευνά η Γενική Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, έβγαλαν πολλά συμπεράσματα και το πλήθος αυτών, έχουν αντίκτυπο στην Ελλάδα του Μητσοτακισμού Αντί προλόγου ερώτημα : Θα μιλήσει ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας των σουπερ μάρκετ στις ΗΠΑ κ. Τζων Κατσιματίδης αν το σκέτο “φτύσιμο” του Ντ.Τραμπ στον Κυριάκο Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες σχετίζεται με το ΠΑΝΗΓΥΡΙ στο Ελληνικό και κάποια ελληνικά σουπερ μάρκετ που θησαυρίζουν ανευ ανταγωνισμού; Στο θέμα μας: Όχι ένας, όχι δυο, αλλά εκατοντάδες συγγενείς αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας βρίσκονται στο “πελατολόγιο” του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτού του ΟΠΕΚΕΠΕ ο οποίος έδινε δημόσιο και κοινοτικό χρήμα σε δήθεν καλλιεργητές και…”κοπαδούχους”που δήλωναν ως καλλιέργειες τις…πίστες των αεροδρομίων, τους αιγιαλούς, τα βουνά κλπ. Παλαιό κόλπο. Θυμάστε τον…αγράμματο μεγαλοεκδότη που μοίραζε σπίτια και κουμπαριές με πολιτικούς ,επιχειρηματίες και δημοσιογράφους. Μπροστινός ήταν που πήρε πολλά λεφτά γιατί καλλιεργούσε τεράστιες εκτάσεις στην Κρήτη και έπαιρνε επιδοτήσεις. Οταν έγινε έλεγχος, διαπιστώθηκε ότι οι “καλλιέργειες”ήταν σκέτα βουνά και έκανε πως δεν τα έβλεπε η κυβέρνηση Σημίτη. Με αυτά τα κλεμμένα χρήματα έκανε μέχρι και Μέσα Ενημέρωσης ο “κουμπάρος” , ο οποίος είχε απολυθεί από εφημερίδα γιατί ήταν φτωχός και…έκλεβε νομίσματα απο βασιλόπιτες . Κάπως έτσι ονομάστηκε “Αρχιερέας της διαπλοκής”ο Σημίτης. Ο Κώστας Καραμανλής επανίδρυσε το κράτος το 2004. Και τότε ένας βοσκός πήγε και έδωσε χειρόγραφη κατάθεση δυο σελίδων και είπε ότι “έβοσκε τα πρόβατα εκεία παραπέρα στις όχθες της λίμνης Βιστωνίδας και από τον παππού του είχε ακούσει ότι οι όχθες δηλαδή 25 χιλιάδες στρέμματα ήταν της μονής Βατοπεδίου” ! Ὕστερα ένας ψαράς πήγε και έδωσε μια άλλη χειρόγραφη κατάθεση και είπε ότι “απο τα ψάρια που έπιανε η οικογένειά του έδινε στη Μονή Βατοπεδίου και άρα η λίμνη ήταν της Μονής.”Υστερα ήρθαν τα δήθεν χρυσόβουλα…Και απο αυτή τη “μηχανή “πλούτιζε κόσμος και κοσμάκης. Χρειάστηκε να περάσουν δεκαεπτάολόκληρα χρόνια για να καταφανεί ότι όλοι αυτοί ήταν σκέτοι απατεώνες. Πως αποδείχθηκε; Με την απόφαση 781/2020 το Α Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου με Πρόεδρο τον Γ.Λέκκα και εισηγήτρια την Αγγελική Τζαβάρα (αδελφή του πρώην υπουργού, βουλευτή της ΝΔ και επι χρόνια προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Πύργου) απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της Μονής Βατοπεδίου που διεκδικούσε τη Λίμνη Βιστωνίδα και τις παρόχθιεςεκτάσεις στους Νομούς Ξάνθης και Ροδόπης, συνολικής έκτασης 27.000 στρεμμάτων. Ας εκτιμήσει κανείς την εντιμότητα της οικογένειας Τζαβάρα… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2013 ως Υπουργός Μεταρρύθμισης μας είπε ότι βάζει πια κομπιούτερ παντού και δικλείδες διαφάνειας και στο Δημόσιο δεν θα υπάρχει “πελατειακή” μέθοδος. Απομάκρυνε κατ αρχήν από τη Νέα Δημοκρατία τον …Κώστα Τζαβάρα! Και επι της εποχής του ζούμε ακριβώς τα ίδια που ζούσαμε επι Αρχιερέα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μετά 6 χρόνια εξουσίας, με το θράσος που τον διέκρινε και όταν απατεωνίστικα καταλόγιζε στον Προκόπη Παυλόπουλο “ανοχή στο πελατειακό κράτος”, μας είπε ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ: “.. .Στην εθνική του διάσταση, το πρόβλημα είναι διαχρονικό και ακουμπάει όλες τις κυβερνήσεις που έχουν διαχειριστεί κοινοτικά κονδύλια και ευρωπαϊκές ενισχύσεις. Συνολικά και διαχρονικά έχουν υπάρξει ευρωπαϊκές αποφάσεις ανακτήσεων για λανθασμένες(σ.σ. απλά “λαθάκια”τα κακουργήματα!!!) αγροτικές ενισχύσεις που ξεκινούν από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και αγγίζουν τα 3 δισ. ευρώ. Δικαιολογεί αυτό ή απαλλάσσει από τις πολιτικές(σ.σ. λέξη για τις ποινικές κακουργηματικές ευθύνες) της ευθύνες τη σημερινή κυβέρνηση για τα χρόνια που διοικούμε; Σε καμία περίπτωση. Είμαστε εδώ για να αναλάβουμε και τις ευθύνες που μας αναλογούν, αλλά πρωτίστως είμαστε εδώ για να δώσουμε τέλος (σ.σ. αυτό ακριβώς υποσχέθηκε ως υπουργός Μεταρρύθμισης το 2013…) σε αυτό το νοσηρό διοικητικό και ρυθμιστικό περιβάλλον που επιτρέπει σε κάποιους επιτήδειους να καταχρώνται δημόσιο χρήμα και να δυσφημίζουν τη χώρα μας.. .” Από το 1990 και δώθε, η δυσφήμηση είναι όχι απλώς συχνότατη, αλλά και οι δικογραφίες πάμπολλες. Όλοι υποσχέθηκαν να δώσουν “τέλος”. Το γεγονός ότι έβαλαν στο ΑΜΑΡΤΩΛΟ ΟΠΕΚΕΠΕ συνταξιούχο δικαστικό ως πρόεδρο και τον ξήλωσαν, γιατί η διαφθορά έπεσε στα δίχτυα της  Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και δεν συγκαλύφθηκε απλώς, “τα λέει όλα”. Τι λέει; Κατά την γνώμη μας, εάν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν  έκανε έρευνες και δεν σχημάτιζε δικογραφίες, ο ΟΠΕΚΕΠΕ θα συνέχιζε να λειτουργεί ανενόχλητος μέχρι το 5.000 μετά Χριστόν!!! Γιατί λοιπόν κανείς δεν μιλούσε τόσα χρόνια παρ' ότι κατά τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη όλοι ήξεραν το σκάνδαλο των δισεκατομμυρίων ευρώ; Η Αστυνομία δεν γνώριζε τι συμβαίνει στην περιοχή της ; Δεν ερεύνησε παρά τις κατα καιρούς φοβερές καταγγελίες; Αν η Αστυνομία έκανε μια δικογραφία και έγραφε ότι δεν υπάρχουν καλλιέργειες στην πίστα αεροδρομίων δεν θα έμπαινε τέλος; Οοοοχι! Διότι σύμφωνα με ακριβείς πληροφορίες, στενοί συγγενείς αστυνομικών, οι οποίοι μάλιστα υπηρετούν δεκαετίες στους τόπους καταγωγής τους και έχουν αποκτήσει σχέσεις διαπλοκής με πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς, ε ίναι στο “πελατολόγιο” του ΟΠΕΚΕΠΕ ! Το πρόβλημα αυτό μάλιστα, στην Κρήτη και την Θεσσαλία έχει πολύ μεγάλες διαστάσεις και ανώτατος δικαστικός μας είπε χαρακτηριστικά: ”Θα μπορούσαν εισαγγελείς και ανακριτές  να ανατινάξουν το κράτος ολόκληρο παρά να ξηλώσουν τα κυκλώματα πολιτικών, αυτοδιοικητικών και αστυνομικών. Θα κάνουν τα πάντα για την συγκάλυψη, ακόμα και να ανατινάξουν τα κτήρια που θα φυλάσσονται τα στοιχεία επιδοτήσεων, αν δεν εξαφανίσουν κομπιούτερ και φακέλους αλλιώς”. Μήπως παραφουσκώνει τη διαπλοκή; Ας δει κανείς ένα παράδειγμα από την Κάρπαθο του υπουργο ύ Γεραπετρίτη . Χρόνια τώρα φωνάζαμε για τους απατεώνες με το νερό που δήθεν είχε ανάγκη η Αθήνα. Τότε τα μάτια μας τα άνοιξε ο ...Κώστας Μητσοτάκης(!) πατήρ του δικού μας μπουμπουκιού , όταν μας έλεγε ότι με ελάχιστα χρήματα γίνονται ταμιευτήρες νερού και όσο νερό πάει στη θάλασσα αν αποθηκευτεί εξασφαλίζει την Ελλάδα μέχρι το 5.000 Μετά Χριστόν. Όχι μόνο δεν το έλυσε όταν έγινε Κυβέρνηση , αλλά προσπάθησε να αναθέσει στον “Εθνικό εργολάβο” να κουβαλάει με βαπόρια νερό απο τη λίμνη Τριχωνίδα για την Αθήνα “γιατί σύμφωνα με εκθέσεις υπηρεσιών, θα αντιμετωπίσει κατεπείγον πρόβλημα νερού για κάθε χρήση”! Προσπάθησαν να δωροδοκήσουν τον μακαρίτη Δημ. Ρίζο με τη μέθοδο “δικό σου βαπόρι, λεφτά εξασφαλισμένα “, εκείνος τους ξεφώνισε και έτσι η Αθήνα δεν είχε κανένα πρόβλημα και έφτιαξαν τον Μόρνο . Μετά απο αυτόν, κανένα ταμιευτήρα, καμία ΔΗΜΟΣΙΑ μονάδα αφαλάτωσης, ώστε να υπάρχει άφθονο και πάμφθηνο νερό να ποτίζονται ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ακόμα και τα… μάρμαρα της Ακρόπολης. Μόνο τα νερά του “Ντάνιελ” της Θεσσαλίας έφταναν, αν υπήρχε ταμιευτήρας για νερό πάμφθηνο μέχρι το 2.500 Μ.Χ. Αφού υπάρχει Δικαιοσύνη, όπως μας λένε, ας κάνει δυο κινήσεις: 1)έναν κατάλογο των Δημάρχων που διώκονται κακουργηματικά για “απευθείας αναθέσεις και λοιπά κόλπα”; με τις μεθόδους της κατάτμησης και του κατεπείγοντος. 2)να ζητήσουν τον φάκελο προμήθειας νερού  στην Κάρπαθο του Γεραπετρίτη. Και τα ερωτήματα απλά: 1) Υπάρχει εκ μέρους του Δήμου Καρπάθου απευθείας ανάθεση σε ιδιωτική εταιρεία λόγωκατεπείγοντος για την προμήθεια νερού από αφαλάτωση; 2) Πέρυσι έγινε προμήθεια νερού από την ΙΔΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ και αν ναι με ανοιχτό διαγωνισμό ηαπευθείας ανάθεση; 3) Αν η ίδια εταιρεία προμήθευσε και πέρυσι το νερό με απευθείας ανάθεση λόγωκατεπείγοντος, πως δικαιολογείται το κατεπείγον και φέτος με απευθείας ανάθεση, όπως λένετα έγγραφα;  Κάθε χρόνο το κατεπείγον; Αφορμή για αναφορά στο θέμα αυτό, που είναι αξίας μισού εκατομμυρίου , ποσό πολύ μεγάλο, πήραμε: 1) από μια ανακοίνωση της αντιπολίτευσης του Δήμου, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται:“.. .Οι πολίτες έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να γνωρίζουν:Ποιος διαχειρίζεται δημόσιους πόρους ύψους 500.000 ευρώγια την αφαλάτωση χωρίς ανοικτούς διαγωνισμούς;Ποια διαδικασία ακολουθήθηκε,Και με ποια κριτήρια έγιναν επιλογές που στερούνταιανοικτής διαγωνιστικής διαφάνειας” ; 2) Από το Πρακτικό 18/15-05-2025 της Έκτακτης Συνεδρίασης της Δημοτικής Επιτροπήςτου Δήμου Καρπάθου. 2) Θέμα Ημερήσιας Διάταξης: «ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΤΗΣ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 269 Ν.442/2016 ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΣΘΩΣΗ ΜΟΝΑΔΩΝ ΑΦΑΛΑΤΩΣΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥΥΔΑΤΟΣ, ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ 4 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΣΘΩΣΗΜΟΝΑΔΑΣ ΑΦΑΛΑΤΩΣΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑΣΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 1200 ΚΥΒΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΣΙΜΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝΟΙΚΙΣΜΟ ΠΗΓΑΔΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΣΘΩΣΗ ΜΟΝΑΔΑΣ ΑΦΑΛΑΤΩΣΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 300 ΚΥΒΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝΠΟΣΙΜΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟ ΑΠΕΡΙ». 3) Σε άλλο έγγραφο αναφέρεται:“.. .Λόγω του ότι αφενός οι χρόνοι αποπεράτωσης έγκρισης και ανάθεσης τηςδιαγωνιστικής διαδικασίας αναμένεται να διαρκέσουν το λιγότερο δύο (2) μήνες και η τουριστική σεζόν στο νησί μας έχει ήδη ξεκινήσει, και αφετέρου οι προσδοκώμενες βροχοπτώσεις δεν ανήλθαν σε επιθυμητά επίπεδα έτσι ώστε να πληρωθεί ο υδροφόρος ορίζοντας με αποτέλεσμα άλλες γεωτρήσεις να έχουν στερέψει και άλλες να αντλούν υφάλμυρο νερό, καθίσταται επιτακτική ανάγκη να αποταθούμε στο Άρθρο 269/Ν4412/2016Χρήση της διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση (άρθρο50 της Οδηγίας 2014/25/ΕΕ). Ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, η οποία λαμβάνει χώρα τα τελευταία χρόνια,προκύπτει η δραματική μείωση της ποσοτικής και ποιοτικής επάρκειας τωνεκμεταλλεύσιμων υπόγειων υδάτων και του υδροφόρου ορίζοντα γενικά. .” 4) Από το Πρακτικό 19/22-05-2025 της Έκτακτης Συνεδρίασης της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμου Καρπάθου. 2ο Θέμα Ημερήσιας Διάταξης: «Εισήγηση για την κατακύρωση του αποτελέσματος διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση του άρθρου 269 του ν.4412/2016 για την κατεπείγουσα μίσθωση μονάδων Αφαλάτωσης Ύδατος διάρκειας 4 μηνών (έγκριση πρακτικών διαπραγμάτευσης της επιτροπής αξιολόγησης προσφορών του Δ. Καρπάθου)». Εν τέλει η έγκριση δόθηκε απο το Ελεγκτικό Συνέδριο και επομένως ο Δήμος έχει νομική κάλυψη. Αρα,ουδείς ψόγος εκ μέρους μας προς τον Δήμο για παρανομία. Το ερωτήματά μας προς το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι: – Πότε ακριβώς πήρε το φάκελο με την απευθείας ανάθεση και πότε ακριβώς έδωσε έγκριση; – Διαπίστωσε, ότι εγκαίρως ο Δήμος έκανε τις διαδικασίες, δηλαδή από το χειμώνα ή από πέρυσι και άδικα η Αντιπολίτευση διαμαρτύρεται; Αυτό έχει τεράστια σημασία, γιατί κατά τις πληροφορίες μας, μετά την αρχική άρνηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου να εγκρίνει την απευθείας ανάθεση, υπάρχουν έγγραφα της Πυροσβεστικής και του Νοσοκομείου Καρπάθου , που μιλούν αφ' ενός το ένα ότι θα υπάρχει έλλειψη νερού για την κατάσβεση τυχόν πυρκαγιάς και αφ' ετέρου το άλλο ότι θα υπάρχει πρόβλημα με την υδροδότηση του νοσοκομείου , στην περίπτωση που δεν εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο η απευθείας ανάθεση της αφαλάτωσης. Πότε συντάχθηκαν τα έγγραφα αυτά και με πρωτοβουλία τίνων και τι ακριβώς είχε προηγηθεί, ώστε να συνταχθούν αυτά τα έγγραφα, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι τόσο η Πυροσβεστική, όσο και το Νοσοκομείο Καρπάθου καλύπτονται απόλυτα από το υφιστάμενο δίκτυο νερού και δεν έχουν ανάγκη το νερό της αφαλάτωσης; Σημειώνουμε ότι και η Κάρπαθος είναι νησί, το οποίο επισκέφθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να επιβάλλει... νομιμότητα και ηθική(;) και συναντήθηκε και με τον Μητροπολίτη. Στη Μητρόπολη αυτή, ένα στέλεχός της, υπέβαλε αγωγή στη…μάνα του για ένα πανάκριβο ακίνητο που διεκδικούσε νομικό πρόσωπο στο οποίο αφεντικό ήταν ο…γυιός της μάνας του! Στην αγωγή τα βρήκαν, αλλά ο Μητροπολίτης,ο οποίος έσπευσε βραδέως,βραδεως,βραδέως, έγραψε ότι μάνα και γυιός μάλωναν(δήθεν;)σε ξένο αχυρώνα, αφού το οικόπεδο δεν ανήκε σε κανέναν απο τους δυο… Το θέμα έφτασε και στο Πατριαρχείο, στο οποίο υπάγεται η Μητρόπολη… Σας θυμίζει κ.Γεραπετρίτη, κάτι(σε μικρογραφία) με τις δήθεν ιδιοκτησίες του Βατοπεδίου και τους κεραυνούς του Αρείου Πάγου αυτό;

Αντικρουόμενες πληροφορίες από Μοσάντ, Τραμπ, CIA και ειδικούς Η τρύπα της έκρηξης από το χτύπημα των Αμερικανών «Η πλήρης απομόνωση της εγκατάστασης στο Φορντό, του μοναδικού γνωστού αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, σημαίνει ότι η δυνατότητα κατασκευής πυρηνικής κεφαλής, αν η ηγεσία το επέλεγε, έχει πλέον πληγεί σοβαρά». Παρόλο που το Ιράν ενδέχεται να διατήρησε το εμπλουτισμένο του ουράνιο μετά τις αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές, το υλικό αυτό είναι πλέον τόσο καλά απομονωμένο που μπορεί να μην είναι προσβάσιμο για πολλά χρόνια ή και ποτέ, σύμφωνα με τον διάσημο Αμερικανό δημοσιογράφο Σέιμουρ Χερς. «Η πλήρης απομόνωση της εγκατάστασης στο Φορντό, του μοναδικού γνωστού αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, σημαίνει ότι η δυνατότητα κατασκευής πυρηνικής κεφαλής, αν η ηγεσία το επέλεγε, έχει πλέον πληγεί σοβαρά », έγραψε ο Χερς. Ο ίδιος ανέφερε ότι σύμφωνα με τις πηγές του, οι ΗΠΑ δεν στόχευσαν Ιρανούς αξιωματούχους, καθώς κύριος στόχος ήταν οι πυρηνικές εγκαταστάσεις. Διαφωνίες μεταξύ ΗΠΑ και διαρροών: Καταστροφή ή προσωρινή καθυστέρηση; Η Ισραηλινή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας δήλωσε ότι η επίθεση κατέστρεψε την κρίσιμη υποδομή του Φορντό και το καθιστά μη λειτουργικό για χρόνια. Ωστόσο, διαρροή από αμερικανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών που αποκάλυψε το CNN ανέφερε ότι η πυρηνική πρόοδος του Ιράν “μόνο καθυστέρησε” κατά λίγους μήνες , καθώς πολλά από τα κρίσιμα εξαρτήματα και το υλικό είχαν μεταφερθεί νωρίτερα. Τραμπ: «Ολική καταστροφή – αν ξαναδοκιμάσουν, θα ξαναχτυπήσουμε» Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επέμεινε ότι οι επιθέσεις είχαν πλήρη επιτυχία, παρά τις διαρροές. «Έχουμε πράκτορες της Μοσάντ που μπήκαν μέσα μετά το χτύπημα και μου είπαν ότι ήταν πλήρης εξάλειψη», δήλωσε από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Χάγη. «Δεν πρόλαβαν να βγάλουν τίποτα, κινηθήκαμε γρήγορα». Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι αν το Ιράν προσπαθήσει να επανεκκινήσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού, οι ΗΠΑ “θα ξαναχτυπήσουν”, αν και πρόσθεσε ότι δεν το θεωρεί πιθανό: «Πιστεύω πως δεν θα το ξανακάνουν. Πέρασαν από την κόλαση. Τελείωσε γι’ αυτούς». Ωστόσο, ισραηλινές πηγές που μίλησαν σε ισραηλινό ΜΜΕ δήλωσαν άγνοια για οποιαδήποτε επιχείρηση της Μοσάντ στο Φορντό μετά την επίθεση , διαψεύδοντας έμμεσα τους ισχυρισμούς Τραμπ. CIA: Βαριές ζημιές, όχι απόλυτη καταστροφή Ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, επιβεβαίωσε ότι οι επιθέσεις προκάλεσαν “σοβαρές ζημιές” και ότι ορισμένες εγκαταστάσεις “θα πρέπει να χτιστούν ξανά από την αρχή” , χωρίς όμως να δηλώσει ότι το πυρηνικό πρόγραμμα εξουδετερώθηκε ολοκληρωτικά. Παράλληλες εξελίξεις και έμμεσες συνομιλίες με το Ιράν Παρά το γεγονός ότι η Τεχεράνη δεν έχει παραδεχτεί οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι υπάρχει άμεση και έμμεση επικοινωνία με το Ιράν, και ότι ενδέχεται να ξεκινήσουν συνομιλίες την επόμενη εβδομάδα. Την ίδια ώρα, διατηρείται μια εύθραυστη εκεχειρία ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ, την οποία μεσολάβησε ο Τραμπ, ενώ φαίνεται να υπάρχει πρόοδος και στις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση ομήρων στη Γάζα.

Κομπλεξισμός γαλαζοαίματου ή απλώς...σαχλοκούδουνο; Σάλος στα social media με την βασίλισσα της Ολλανδίας να κάνει απαξιωτικές γκριμάτσες για τον Αμερικανό πρόεδρο την ώρα που μιλούσε live στην τηλεόραση και εκείνη στεκόταν δίπλα του. Ο Ντόναλντ Τραμπ πόζαρε μαζί με την Μάξιμα και τον σύζυγό της , βασιλιά της Ολλανδίας Γουλιέλμο Αλέξανδρο , μετά την άφιξή του στην Χάγη για την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Σε βίντεο που κάνει τον γύρο του Διαδικτύου το βασιλικό ζεύγος και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χαμογελούν μπροστά στις κάμερες.  Αντάλλαξαν μερικές κουβέντες γελώντας ενώ η βασίλισσα χαμογελούσε. « Αυτή είναι η φωτογραφία που θέλουμε » είπε ο Τραμπ και ο βασιλιάς τού απάντησε: « Ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά! » «Ήταν υπέροχα» ανταπάντησε ο Τραμπ χαμογελώντας προτού ευχαριστήσει τους παρευρισκομενους. Εκείνη την στιγμή, η βασίλισσα Μάξιμα διακρίνεται να μιμείται ειρωνικά την κίνηση του στόματος του Τραμπ , προτού στραφεί προς τις κάμερες. Η αντίδραση αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη, σύμφωνα με την DailyΜail. Δείτε το βίντεο: newsbraek

Βατερλώ στη Χάγη - Ο Tράμπ απλά τον αγνόησε! Ο Αμερικανός Πρόεδρος δύσκολα θα συγχωρέσει τα όσα ακούστηκαν από επίσημα κυβερνητικά χείλη, δηλαδή του Μητσοτάκη και της αδελφής του την προεκλογική περίοδο των ΗΠΑ για ...Καμάλα και εκείνον προσωπικά! Τώρα αρχίζει και συνειδητοποιεί ο πρωθυπουργός το τεράστιο διπλωματικό λάθος που έκανε βάζοντας όλα τα λεφτά των ελληνοαμερικανικών σχέσεων στο ...καλάθι των Δημοκρατικών και της ομάδας Biden. Τα όσα έγιναν στην Χάγη , αλλά και όσα ακολουθούν τόσο στις σχέσεις μας με την Τουρκία , όσο και με τη Λιβύη , έχουν προβληματίσει το Μαξίμου, που είδε τον Donald Trump να αναβαθμίζει τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία και να στέλνει μήνυμα στην Αθήνα μέσω της συνάντησης που είχε με τον Tayyip Erdogan , την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επί της ουσίας “εκλιπαρούσε” έστω και για μια χειραψία για να την απαθανατίσει ο φακός. Η αλήθεια είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος “δεν βλέπει” τη χώρα μας σε αυτή την φάση και αυτό είναι εθνική ήττα , παρά τους φραστικούς λεονταρισμούς του τύπου εμείς δεν ετεροπροσδιοριζόμαστε. Και παρά το ότι η κυβέρνηση τα έδωσε όλα στην πρόσφατη κρίση Ισραήλ-Ιράν , φαίνεται ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος δύσκολα θα συγχωρέσει τα όσα ακούστηκαν από επίσημα κυβερνητικά χείλη την προεκλογική περίοδο. Η Αθήνα έχει μπει στο ψυγείο και αναζητά τρόπους να πλησιάσει το περιβάλλον Trump για να λιώσουν οι πάγοι στις σχέσεις μας με την Αμερική. Τα όσα συνέβησαν στη Σύνοδο τόσο σε επίπεδο επικοινωνίας όσο και ουσίας,  σόκαραν το Μαξίμου , και εάν επιβεβαιωθεί το ότι η Τουρκία...επιστρέφει και στα F35 και στα άλλα προγράμματα, τότε τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα στο πεδίο. Αποτέλεσμα να δικαιώνονται όσοι υποστήριζαν ότι με την διακήρυξη των Αθηνών και την τακτική του κατευνασμού, το μόνο που η Ελλάδα θα πετύχαινε στο τέλος της ημέρας θα ήταν να δώσει χρόνο στον τότε στριμωγμένο Erdogan. Όπως και έγινε και τα ήρεμα νερά που τόσο διαφήμιζε η Ελλάδα ως επιτυχία κρύβουν φουρτούνες , όπως φάνηκε και στη Χάγη, αλλά και σε όσα συμβαίνουν νότια της Κρήτης. Η Τουρκία μπαίνει στο παιχνίδι με τη Λιβύη και κλείνει συμφωνίες στην περιοχή επιχειρώντας να εφαρμόσει στην πράξη το τουρκολιβυκό σύμφωνο, παρά το ότι εμείς επιμένουμε ότι είναι ανύπαρκτο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει σήμερα 26/6 στις Βρυξέλλες , στη Σύνοδο Κορυφής να πάρει κάτι στα χαρτιά για όσα συμβαίνουν στην περιοχή τόσο σε επίπεδο παράνομης μετανάστευσης όσο και επίπεδο ενεργειακών οικοπέδων. Τουρκία και Λιβύη χέρι-χέρι στην περιοχή υλοποιούν μέρος της “γαλάζιας πατρίδας” με τον Erdogan  να αφήνει τον Μητσοτάκη, να επιζητά τώρα συνάντηση μαζί του σε χειρότερες συνθήκες για την Αθήνα. Ο πρωθυπουργός καλείται έστω και τώρα να ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς και να χαράξει μια εθνική γραμμή συνεννόησης, καθώς δεν αποκλείεται το καλοκαίρι να εξελιχθεί σε θερμό, με την Τουρκία πλέον να νιώθει ότι μπορεί να επιβάλλει τους όρους της έχοντας και πάλι το πάνω χέρι στην περιοχή. Τώρα αρχίζει και συνειδητοποιεί ο πρωθυπουργός το τεράστιο διπλωματικό λάθος που έκανε βάζοντας όλα τα λεφτά των ελληνοαμερικανικών σχέσεων στο ...καλάθι των Δημοκρατικών και της ομάδας Biden. Τα όσα έγιναν στην Χάγη , αλλά και όσα ακολουθούν τόσο στις σχέσεις μας με την Τουρκία , όσο και με τη Λιβύη , έχουν προβληματίσει το Μαξίμου, που είδε τον Donald Trump να αναβαθμίζει τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία και να στέλνει μήνυμα στην Αθήνα μέσω της συνάντησης που είχε με τον Tayyip Erdogan , την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επί της ουσίας “εκλιπαρούσε” έστω και για μια χειραψία για να την απαθανατίσει ο φακός. Η αλήθεια είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος “δεν βλέπει” τη χώρα μας σε αυτή την φάση και αυτό είναι εθνική ήττα , παρά τους φραστικούς λεονταρισμούς του τύπου εμείς δεν ετεροπροσδιοριζόμαστε. Και παρά το ότι η κυβέρνηση τα έδωσε όλα στην πρόσφατη κρίση Ισραήλ-Ιράν , φαίνεται ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος δύσκολα θα συγχωρέσει τα όσα ακούστηκαν από επίσημα κυβερνητικά χείλη την προεκλογική περίοδο. Η Αθήνα έχει μπει στο ψυγείο και αναζητά τρόπους να πλησιάσει το περιβάλλον Trump για να λιώσουν οι πάγοι στις σχέσεις μας με την Αμερική. Τα όσα συνέβησαν στη Σύνοδο τόσο σε επίπεδο επικοινωνίας όσο και ουσίας,  σόκαραν το Μαξίμου , και εάν επιβεβαιωθεί το ότι η Τουρκία...επιστρέφει και στα F35 και στα άλλα προγράμματα, τότε τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα στο πεδίο. Αποτέλεσμα να δικαιώνονται όσοι υποστήριζαν ότι με την διακήρυξη των Αθηνών και την τακτική του κατευνασμού, το μόνο που η Ελλάδα θα πετύχαινε στο τέλος της ημέρας θα ήταν να δώσει χρόνο στον τότε στριμωγμένο Erdogan. Όπως και έγινε και τα ήρεμα νερά που τόσο διαφήμιζε η Ελλάδα ως επιτυχία κρύβουν φουρτούνες , όπως φάνηκε και στη Χάγη, αλλά και σε όσα συμβαίνουν νότια της Κρήτης. Η Τουρκία μπαίνει στο παιχνίδι με τη Λιβύη και κλείνει συμφωνίες στην περιοχή επιχειρώντας να εφαρμόσει στην πράξη το τουρκολιβυκό σύμφωνο, παρά το ότι εμείς επιμένουμε ότι είναι ανύπαρκτο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει σήμερα 26/6 στις Βρυξέλλες , στη Σύνοδο Κορυφής να πάρει κάτι στα χαρτιά για όσα συμβαίνουν στην περιοχή τόσο σε επίπεδο παράνομης μετανάστευσης όσο και επίπεδο ενεργειακών οικοπέδων. Τουρκία και Λιβύη χέρι-χέρι στην περιοχή υλοποιούν μέρος της “γαλάζιας πατρίδας” με τον Erdogan  να αφήνει τον Μητσοτάκη, να επιζητά τώρα συνάντηση μαζί του σε χειρότερες συνθήκες για την Αθήνα. Ο πρωθυπουργός καλείται έστω και τώρα να ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς και να χαράξει μια εθνική γραμμή συνεννόησης, καθώς δεν αποκλείεται το καλοκαίρι να εξελιχθεί σε θερμό, με την Τουρκία πλέον να νιώθει ότι μπορεί να επιβάλλει τους όρους της έχοντας και πάλι το πάνω χέρι στην περιοχή. Η φωτογραφία που σοκάρει: Ο Ερντογάν δίπλα στον Τράμπ και ο Μητσοτάκης πάνω δεξιά στο τέλος, απομονωμένος και...παραλίγο εκτός κάδρου!

Κυβερνητική Μαφία ο Μητσοτακισμός! Τα 5 στοιχεία σοκ της δικογραφίας στον ΟΠΕΚΕΠΕ που πρέπει να γνωρίζετε και καίνε την κυβέρνηση! Θα τους στείλει φυλακή η... π@#&άνα! Δεν έχουν καταλάβει ακόμα ούτε το περιεχόμενο του φακέλου αλλά και ούτε τι τους ξημερώνει οι εμπλεκόμενοι Η δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έφτασε μετά κόπων και βασάνων στη Βουλή, αλλά πριν φτάσει είχαμε ένα κρεσέντο διαρροών από το κυβερνητικό στρατόπεδο που έχουν αρχίσει να περιγράφουν τις γραμμές άμυνας που έχουν στηθεί. Από τις διαρροές περί εμπλοκής και πολιτικών και άλλων χώρων είναι σαφής πως επιχειρείται διάχυση ευθυνών με τη λογική «και εσείς τα ίδια κάνετε». Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που θέλουν να εμφανίσουν από πλευράς κυβερνητικής. Και σύμφωνα με τις πληροφορίες του ΒΝ , τα δεδομένα από τη δικογραφία είναι τα εξής: 1. Ο όγκος της είναι τεράστιος (χιλιάδες σελίδες) και είναι σαφές ότι στην κυβέρνηση δεν έχουν αποκτήσει σαφή και ξεκάθαρη εικόνα για το νομικό περιεχόμενο της δικογραφίας. Ο χρόνος που μεσολάβησε δεν φτάνει για να έχει κάποιος πλήρη εικόνα της κατάσταση. Ο Βορίδης για παράδειγμα γνωρίζει ποιοι κατέθεσαν σε βάρος του αλλά και ποιοι αφανείς προστατευόμενοί του ξέχασαν να καταθέσουν αλλά έκαψαν τον Λευτέρη Αυγενάκη και δεν κρατιέται να δείξει την ευγνωμοσύνη του για την κάλυψη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι χαλαρός. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς άνθρωποι του περιβάλλοντός του έχουν αρχίσει προσπάθεια σπίλωσης προσώπων που ξέρουν ότι θεωρούν ότι έχουν παίξει ρόλο στην στοιχειοθέτηση αδικημάτων. 2. Είναι σαφές ότι υπάρχει το αδίκημα της σύστασης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση πλήθους συμμετεχόντων αλλά και των ενδείξεων κακουργηματικής απιστίας τουλάχιστον των δύο Υπουργών δηλαδή των κυρίων Βορίδη και Αυγενάκη. Ωστόσο, η εισαγγελία λόγω του νόμυο περί ευθύνης Υπουργών δεν έχει προχωρήσει σε περαιτέρω έρευνες. Όμως από άλλα στοιχεία της δικογραφίας μπορεί εκ του πλαγίου να προκύψουν και άλλα αδικήματα. 3. Στη δικογραφία περιλαμβάνεται πλήθος τηλεφωνικών συνομιλιών μεταξύ των ατόμων που φέρονται να συμμετέχουν στην εγκληματική οργάνωση περιλαμβανόμενου του μετόχου της και της διοίκησης της Neuropublic και της GAIA Επιχειρείν . Οι τηλεφωνικές συνομιλίες πέρα από τη στοιχειοθέτηση εγκληματικών πράξεων σε βάρος του ΟΠΕΚΕΠΕ στοιχειοθετούν και εγκληματικές πράξεις σε βάρος όσων αντιστέκονταν στη λαίλαπα της μίζας και της αρπαχτής στον πολύπαθο οργανισμό. Μάλιστα κάποια στοιχεία είναι απολύτως σοκαριστικά για τις μεθόδους που ακολουθούνταν. 4. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει προχωρήσει ήδη σε άνοιγμα πλήθους τραπεζικών λογαριασμών αλλά και ελέγχου περιουσιακών στοιχείων και τρόπου κτήσης και έχει τεκμηριώσει μέσω της κίνησης του χρήματος μίζες. Μάλιστα, τα πρόσωπα που εμπλέκονται στις μίζες, μπορεί και να είναι μέχρι στιγμής υπεράνω προσδοκίας, αλλά να προκύπτουν εκ πλαγίου και να προκύψει σοκ σε κυβερνητικό επίπεδο. 5. Η συγκεκριμένη δικογραφία δεν αποτελεί την τελευταία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά ένα μικρό μάλιστα μέρος των όσων ακολουθούν. Άλλωστε ακόμα δεν έχει γίνει πλήρης επεξεργασία των στοιχείων που ανακτήθηκαν από την έφοδο στον ΟΠΕΚΕΠΕ ούτε και έχει τελειώσει η μελέτη τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και της κίνησης του χρήματος. Σε πολύ σύντομο διάστημα αναμένεται να πάει και άλλη δικογραφία στη Βουλή που μπορεί να φέρει τεράστιες ανατροπές και να εκθέσει αυτούς που βιάστηκαν να εξάγουν πρώιμα συμπεράσματα. Είναι σαφές ότι τα παραπάνω δημιουργούν έδαφος για πολύ μεγάλες πολιτικές αναταράξεις. Προς το παρόν οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο σε σημαντικό ποσοστό θεωρούν ότι με βρώμικα χτυπήματα στους ελάχιστους καθαρούς ανθρώπους που πέρασαν ή βρίσκονται στον ΟΠΕΚΕΠΕ μπορούν να γυρίσουν το παιγνίδι. Το βέβαιο είναι ότι το παιγνίδι δεν γυρίζει όση δύναμη και αν έχει κοινοβουλευτικά η κυβέρνηση. Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν ειδικά στο Μέγαρο Μαξίμου και "μαζέψουν" απ' τα κανάλια τους ανεξέλεγκτους εμπλεκόμενους, τόσο πιο εύκολη θα γίνει η διαχείριση.

Η επίκληση του Θεού στους πολέμους δεν αντανακλά απαραίτητα θρησκευτική πίστη, αλλά λειτουργεί ως “εργαλείο” συσπείρωσης και ηθικής δικαίωσης… Η θρησκεία, στις πιο κρίσιμες στιγμές ενός λαού, επιστρατεύεται συχνά, δυστυχώς όχι για να καλλιεργήσει την ειρήνη, αλλά για να προσφέρει νομιμοποίηση, ηθική κάλυψη και ψυχολογική παρηγοριά. Όταν οι άνθρωποι φοβούνται, όταν πονάνε ή όταν καλούνται να σκοτώσουν, η ιδέα ότι ενεργούν με θεϊκή έγκριση γίνεται ένα πανίσχυρο “εργαλείο”… Σε κάθε πόλεμο φίλοι μου, παλιό ή σύγχρονο, υπάρχει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται σχεδόν μηχανικά. Κάθε πλευρά δηλώνει με βεβαιότητα πως “ο Θεός είναι μαζί της”. Είτε πρόκειται για κρατικούς ηγέτες, είτε για στρατιώτες στο πεδίο της μάχης, ή ακόμη και για απλούς πολίτες, η πεποίθηση πως η δική τους πλευρά έχει τη θεϊκή εύνοια φαίνεται να προσφέρει παρηγοριά, δύναμη, και το πιο σημαντικό νομιμοποίηση. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: “Πώς γίνεται και τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα να πιστεύουν ότι ο Θεός είναι μαζί τους” ; Αυτό το φαινόμενο δεν είναι απλώς θρησκευτικό, είναι κυρίως κοινωνικό και πολιτικό . Η επίκληση του Θεού στους πολέμους δεν αντανακλά απαραίτητα θρησκευτική πίστη, αλλά λειτουργεί ως “εργαλείο” συσπείρωσης και ηθικής δικαίωσης. Επίσης, η θρησκεία συχνά χρησιμοποιείται ως νομιμοποιητικός μηχανισμός βίας . Η ιδέα ότι ο Θεός είναι “με το μέρος μας”, δεν αποτελεί επινόηση της σύγχρονης εποχής. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα διαχρονικό μοτίβο που συναντάμε σε διαφορετικά πολιτισμικά και ιστορικά πλαίσια. Από την εποχή του Ομήρου και παλιότερα, τις σταυροφορίες και μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους σημερινούς πολέμους στη Μέση Ανατολή, οι ηγέτες όλων των εποχών προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τον δικό τους αγώνα ως δίκαιο, ηθικό και καθοδηγούμενο από θεϊκή βούληση. Κατά τον Μεσαίωνα, οι σταυροφόροι θεωρούσαν ότι πολεμούν για τον Θεό και ότι ο πόλεμος τους ήταν “ιερός” . Αντίστοιχα, στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, τόσο οι Βόρειοι όσο και οι Νότιοι επικαλούνταν τον ίδιο Θεό . Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Αβραάμ Λίνκολν το είχε επισημάνει με πικρία: “ Και οι δύο διαβάζουν την ίδια Βίβλο και προσεύχονται στον ίδιο Θεό, και όμως ο ένας ζητά τη βοήθειά Του για να υποδουλώσει τον άλλον”. Η κοινωνιολογία και η πολιτική επιστήμη μας δίνουν χρήσιμα εργαλεία για να κατανοήσουμε αυτό το φαινόμενο. Σύμφωνα με τον Max Weber, “ η εξουσία χρειάζεται νομιμοποίηση για να επιβιώσει ”. Η επίκληση του Θεού προσφέρει την πιο ισχυρή μορφή νομιμοποίησης, γιατί μετατρέπει τον πολιτικό στόχο σε ηθικό καθήκον. Όταν ένας λαός πιστεύει ότι υπερασπίζεται τον εαυτό του με την υποστήριξη του Θεού, αποκτά ένα αίσθημα ανωτερότητας, εσωτερικής δικαίωσης και αδιάλλακτης πίστης στον σκοπό του. Αλλά και η ψυχολογία παίζει τον ρόλο της. Σε συνθήκες πολέμου, όπου κυριαρχεί ο φόβος, η ανασφάλεια και ο θάνατος, η πίστη σε μια ανώτερη δύναμη λειτουργεί ως καταφύγιο. Η πεποίθηση ότι “ο Θεός είναι μαζί μας” προσφέρει πνευματική ασφάλεια και μειώνει το ηθικό άγχος που συνοδεύει τη βία. Στη σύγχρονη εποχή, το φαινόμενο παραμένει επίκαιρο. Σε συγκρούσεις όπως αυτή ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν ή ανάμεσα σε διάφορες θρησκευτικές ομάδες σε άλλες εμπόλεμες περιοχές, η επίκληση του Θεού εξακολουθεί να χρησιμοποιείται είτε ρητά είτε έμμεσα. Πολιτικοί λόγοι, στρατιωτικές ανακοινώσεις, αλλά και δημόσιες τελετές, περιλαμβάνουν συχνά θρησκευτική φρασεολογία. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι βαθιά πιστοί και θρησκευόμενοι, σημαίνει ότι γνωρίζουν τη δύναμη που έχει η θρησκευτική γλώσσα να κινητοποιεί μάζες και να στηρίζει πολεμικές αφηγήσεις. Υπενθυμίζω τον Στάλιν, ο οποίος αν και άθεος, συνεργάστηκε με τη Ρωσσική Ορθόδοξη Εκκλησία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως μετά το 1941. Η Εκκλησία χρησιμοποιήθηκε για να ενισχύσει το ηθικό του στρατού και να προβληθεί η ιδέα του “πατριωτικού καθήκοντος” ενάντια στον “εισβολέα”, έννοιες που συνδέονταν στενά με την παράδοση και την πίστη. Συνοψίζοντας, η θρησκεία, στις πιο κρίσιμες στιγμές ενός λαού, επιστρατεύεται συχνά, δυστυχώς όχι για να καλλιεργήσει την ειρήνη, αλλά για να προσφέρει νομιμοποίηση, ηθική κάλυψη και ψυχολογική παρηγοριά. Όταν οι άνθρωποι φοβούνται, όταν πονάνε ή όταν καλούνται να σκοτώσουν, η ιδέα ότι ενεργούν με θεϊκή έγκριση γίνεται ένα πανίσχυρο “εργαλείο”. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η πίστη είναι από μόνη της προβληματική. Το πρόβλημα ξεκινά όταν η πίστη μετατρέπεται σε “όπλο”, όταν ο Θεός γίνεται σημαία πολέμου και όχι πηγή συμφιλίωσης και ειρήνης. Όταν δύο αντίπαλες πλευρές επικαλούνται τον Θεό για να δικαιολογήσουν τον θάνατο, τότε ίσως δεν ακούμε πια τη φωνή του Θεού, αλλά τον αποκρουστικό ήχο των ανθρώπινων συμφερόντων. Ίσως λοιπόν φίλοι μου, να πρέπει να σταματήσουμε να ρωτάμε “μ ε ποιον είναι ο Θεός ” και να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε: “ Ποιοι είμαστε εμείς και με ποιο δικαίωμα τον χρησιμοποιούμε με αυτόν τον τρόπο ”;

Νέους κλυδωνισμούς αβεβαιότητας και αποσταθεροποίησης προκαλεί ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην περιοχή. Και μέσα αυτό το ακραίο πολεμικό σκηνικό, διαμορφώνονται νέες ισορροπίες. Ενίοτε αυτές είναι ισορροπίες τρόμου. Μέσα από μια σκληρή διαδικασία ανακατανομής ισχύος, τα παιχνίδια επικράτησης δεν γίνονται πλέον με πολιτικό και διπλωματικό τρόπο, αλλά πολεμικό. Και η επικράτηση θα είναι αποτέλεσμα πολέμου. Και οι… νικητές πέραν από τις «δάφνες», θα ελέγξουν και την περιοχή. Σε αυτή την εξίσωση των γεωπολιτικών ανατροπών επιχειρεί να βρίσκεται η κατοχική Τουρκία του Ερντογάν, αν και δεν μετέχει στον πόλεμο . Είναι χώρα, άλλωστε, που πατά σε δυο βάρκες και επιχειρεί με κινήσεις, στις πλείστες φορές υπόγειες, να ενισχυθεί. Η Άγκυρα έχει, ως γνωστό, πυξίδα τα μεγαλεπήβολα σχέδια, που παραπέμπουν στο όραμα Ερντογάν για αναβίωση της «οθωμανικής αυτοκρατορίας». Ο Τούρκος Πρόεδρος βλέπει τώρα ευκαιρίες μπροστά του για την υλοποίηση των επιδιώξεων αυτών. Σε ό,τι αφορά τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες με τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, είναι σαφές πως η Άγκυρα εξυπηρετείται από την αποδυνάμωση του καθεστώτος της Τεχεράνης. Δεν θέλει, ωστόσο, για προφανείς λόγους μια μεγάλη νίκη του Ισραήλ στον πόλεμο αυτό. Σε μια τέτοια περίπτωση θα επηρεάζονταν οι σχεδιασμοί της κατοχικής δύναμης να καταστεί πρώτο βιολί στη Μέση Ανατολή. Κύριος αντίπαλος της είναι το Ισραήλ και παρά τη ρητορική στήριξη προς την Τεχεράνη, είναι σαφές πως την εξυπηρετεί είτε να ηττηθεί και αδυνατίσει το Ιράν, είτε ακόμη και να καταρρεύσει. Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία θα σπεύσει να καλύψει το κενό που θα δημιουργηθεί. Για να καταστεί αυτή το αντίπαλος δέος απέναντι από το Ισραήλ. Όπως επισημαίνεται σε άρθρο γνώμης του, ο Brandon J. Weichert στο National Interest, « για να ανακτήσει η Τουρκία την ιστορική της κυριαρχία στη Μέση Ανατολή, πρέπει να ξεφορτωθεί τους ανταγωνιστές της. Κι ενώ έχει επιδιώξει σταθερές σχέσεις με το Ιράν, ο Ερντογάν σίγουρα δεν θέλει μια ισχυρή περσική, σιιτική δύναμη να κυριαρχεί στην καρδιά της Μέσης Ανατολής. Θα προτιμούσε ένα Ιράν αδύναμο και διασπασμένο ». Ερντογάν και Ισραήλ Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως η Άγκυρα βλέποντας ως ανταγωνιστική δύναμη το Ισραήλ, επιστρατεύει μια ακραία ρητορική εναντίον του. Ωστόσο, είναι γενική εκτίμηση ότι δεν πρόκειται να υπάρξει σοβαρή επιδείνωση των σχέσεων τους, κι αυτό είναι επιλογή αμφοτέρων. Η δημόσια αντιπαράθεση είναι ελεγχόμενη καθώς υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας. Αξιωματούχοι των δυο χωρών συναντώνται και συζητούν ζητήματα αποφυγής εντάσεων. Οι επαφές αυτές γίνονται σε «φιλόξενες» και για τους δυο πρωτεύουσες, όπως είναι, για παράδειγμα, το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Άλλωστε, τόσο το Ισραήλ όσο και η Τουρκία, κατοχικές δυνάμεις και οι δυο, έχουν ένα κοινό φίλο, τις ΗΠΑ. Και δεν είναι μόνο αυτό, που είναι ένα δεδομένο διαχρονικά. Είναι που ηγείται των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος μάλλον έχει ξεχάσει πως δήλωνε προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά ότι θα κρατήσει μακριά τη χώρα του από πολέμους και πως ήθελε να τερματίσει στρατιωτικές συγκρούσεις. Μέσα στη γενική αμνησία και τη μόνιμη δική του αφασία επιτίθεται στρατιωτικά. Συνεπώς αν και υπάρχει προδήλως ένα ανταγωνισμός επικράτησης τους στην περιοχή, Άγκυρα και Τελ Αβίβ έχουν θέσει όρια. Όρια, τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν αναλόγως και των εξελίξεων, αλλά και να ξεπερασθούν. Η Τουρκία, βέβαια, παίζει και στο Ουκρανικό . Η προσπάθεια μεσολάβησης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, έχει στρατηγική διάσταση, όπως έχει και οικονομική. Οι οικονομικές και εμπορικές σχέσεις Τουρκίας και Ρωσίας έχουν ενισχυθεί σημαντικά, κυρίως σε ό,τι αφορά την εισαγωγή ρωσικών πετρελαϊκών προϊόντων. Άρθρο γνώμης του Reuters, αναφέρει ότι η Τουρκία απορροφά το 21% των εξαγωγών της Ρωσίας. Κι αυτό μέσα στην υποκρισία, οι Ευρωπαίοι, φλερτάρουν με την Άγκυρα και παράλληλα ανανεώνουν τις κυρώσεις κατά της Μόσχας . Αυτή η σχέση δεν ενοχλεί φαίνεται την Ουάσιγκτον, ούτε και τους Ευρωπαίους, που βρίσκονται σε βαθύ λήθαργο...