«Τώρα μιλάει το Ιράν»: "Ετοιμαστείτε για... Βατερλώ"! Mεγαλοστομίες ή απλά...μπλόφες; Η απόπειρα της Δύσης και του Ισραήλ να γονατίσουν το Ιράν μέσω μιας συντονισμένης στρατιωτικής καταιγίδας εξελίσσεται σε μια οδυνηρή υπενθύμιση των ορίων της αμερικανικής και ισραηλινής ισχύος σε όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, επαναπροσδιορίζοντας δραματικά την κατανομή δυνάμεων και τις συμμαχίες. Οι Φρουροί της Επανάστασης  ανακοίνωσαν την κλιμάκωση της επιχείρησης " Αληθινή Υπόσχεση 4" , εξαπολύοντας το 53ο κύμα επιθέσεων κατά των κέντρων διοίκησης του ισραηλινού καθεστώτος και των αμερικανικών βάσεων στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Υπό τον ιερό κωδικό « Ω, Γενναιόδωρε των Ιμάμηδων, βοήθησέ με » (μια ευθεία σύνδεση της σύγκρουσης με ιερό πόλεμο για εκδίκηση του θανάτου των «μαρτύρων» που σκοτώθηκαν από την επιχείρηση " Επική Οργή"  ΗΠΑ-Ισραήλ ), η επίθεση σηματοδοτεί μια νέα φάση απόλυτης σύγκρουσης, με την Τεχεράνη να δείχνει ότι διαθέτει τα μέσα να τινάξει εντελώς στον αέρα την καρδιά της αμερικανικής και ισραηλινής στρατιωτικής μηχανής στην περιοχή και των οικονομικών συμφερόντων τους. Οι ιρανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν έναν καταστροφικό συνδυασμό 10 υπερηχητικών πυραύλων Φαττάχ  και Καντρ , μαζί με σμήνη drones, εναντίον της βάσης Άλ Νταφρά  στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η οποία στοχοποιήθηκε ως το βασικό κέντρο υποστήριξης και πληροφοριών για τις επιθέσεις κατά του Ιράν, καθώς και ως κόμβος ελέγχου του εσωτερικού μετώπου του Ισραήλ. Η χρήση τεχνολογίας υπερηχητικών καθιστά την αναχαίτιση των πληγμάτων εξαιρετικά δυσχερή, προκαλώντας σοβαρά πλήγματα στις υποδομές των αμερικανικών δυνάμεων. Τα ειδησεογραφικά και κοινωνικά δίκτυα μεταφέρουν σκηνές «αποκάλυψης» από νυχτερινό βομβαρδισμό του Ισραήλ. Η επίθεση ήταν τόσο σφοδρή που καταστράφηκε το ενεργειακό του δίκτυο, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ισχυρές εκρήξεις και μεγάλες πυρκαγιές στις εγκαταστάσεις. Οι ζημιές εκτιμάται ότι είναι ιδιαίτερα μεγάλες, ενώ ειδικοί προειδοποιούν ότι ενδέχεται να υπάρξουν επιπτώσεις στην παροχή ενέργειας και στη λειτουργία κρίσιμων υποδομών. Η κατάσταση εκτραχύνεται δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, με την περιοχή να μετατρέπεται σε ένα απέραντο πεδίο μάχης… Σύμφωνα με δηλώσεις του Αρχηγού του Ισραηλινού Στρατού , το Ισραήλ θέλει αυτό το μέτωπο να κλείσει ως την παραμονή του Εβραϊκού Πάσχα , την 1η Απριλίου, με… ισοπέδωση του Ιράν! Όμως η Τεχεράνη μέσα από τις δηλώσεις των Φρουρών της Επανάστασης  απειλούν με… Βατερλώ  τόσο το Ισραήλ, όσο και τις ΗΠΑ. Κυνικός Ντέιβιντ Πετρέους (πρώην CIA) – "Ελπίζαμε να βρούμε μια Ντέλσι Ροντρίγκες στο Ιράν, αλλά αυτό που πήραμε είναι ένας νεαρός Κιμ Γιονγκ Ουν" Ο πρώην διευθυντής της CIA, Ντέιβιντ Πετρέους , ξεκαθάρισε πως ο πόλεμος που άνοιξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Ιράν κάθε άλλο παρά «στρατιωτικός περίπατος» θα είναι. Αναλύοντας το εκρηκτικό πολιτικό σκηνικό στην Τεχεράνη, ο κορυφαίος Αμερικανός αξιωματούχος παραδέχθηκε πως η Ουάσινγκτον υπολόγισε μοιραία λάθος την κατάσταση, θεωρώντας πως ο θάνατος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ  μετά την ισραηλινή αεροπορική επιδρομή θα άνοιγε τον δρόμο για μια πιο εύκολη επικράτηση. Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικών του δηλώσεων, ο Ντέιβιντ Πετρέους  χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για να περιγράψει την αποτυχία των αμερικανικών προσδοκιών. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ήλπιζαν να βρουν στο πρόσωπο του διαδόχου μια προσωπικότητα αντίστοιχη της Ντέλσι Ροντρίγκες  από τη Βενεζουέλα, προσδοκώντας ίσως σε μια πιο διαχειρίσιμη κατάσταση. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν ηγέτη που επιδεικνύει την ίδια αδιάλλακτη πυγμαχία και προσήλωση στην πολιτική παρακαταθήκη του πατέρα του, όπως ο Κιμ Γιονγκ Ουν  στη Βόρεια Κορέα. Η επιλογή του Μοτζταμπά Χαμενεΐ  να ακολουθήσει την ακραία γραμμή του πατέρα του, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ , φαίνεται πως τινάζει στον αέρα τους αμερικανικούς σχεδιασμούς. «Πιστεύαμε ότι με τον θάνατό του τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα. Ωστόσο, κάναμε λάθος. Ελπίζαμε να βρούμε μια Ντέλσι Ροντρίγκες  στο Ιράν, αλλά αυτό που πήραμε είναι ένας νεαρός Κιμ Γιονγκ Ουν », δήλωσε με κυνισμό ο Ντέιβιντ Πετρέους . Η προειδοποίηση είναι σαφής: η Τεχεράνη υπό τη νέα ηγεσία προετοιμάζεται για μια μετωπική σύγκρουση δίχως επιστροφή, διαψεύδοντας κάθε ελπίδα για γρήγορη εκτόνωση της κρίσης. Τελεσίγραφο Εγιάλ Ζαμίρ για αντίστροφη μέτρηση του τέλους της στρατιωτικής εκστρατείας: Ισοπέδωση του Ιράν μέχρι το Πάσχα Σε μια δήλωση που μυρίζει μπαρούτι, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ, Εγιάλ Ζαμίρ , αποκάλυψε το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των πολεμικών επιχειρήσεων κατά της Τεχεράνης. Το Ισραήλ στοχεύει να έχει επιτύχει τους βασικούς στρατηγικούς του στόχους μέχρι την 1η Απριλίου, παραμονή του εβραϊκού Πάσχα . Οι ισραηλινές δυνάμεις εκτιμούν ότι το επόμενο δεκαπενθήμερο θα είναι καθοριστικό για την έκβαση της σύγκρουσης, με την ένταση των πληγμάτων να αναμένεται να κορυφωθεί προκειμένου να κλείσει το μέτωπο εντός του καθορισμένου ορίζοντα. Παρά την αισιοδοξία για το στρατιωτικό σκέλος της επιχείρησης, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εμφανίζονται πλέον εξαιρετικά επιφυλακτικοί όσον αφορά την πολιτική κατάρρευση του Ιράν . Οι αρχικές εκτιμήσεις που προέβλεπαν άμεση ανατροπή της ηγεσίας φαίνεται να πέφτουν στο κενό, καθώς το καθεστώς επιδεικνύει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από την αναμενόμενη. Η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων παραδέχεται πλέον ότι οι πιθανότητες πτώσης του συστήματος εξουσίας στην Τεχεράνη είναι σαφώς περιορισμένες, γεγονός που περιπλέκει την επόμενη μέρα μετά την παύση των εχθροπραξιών. Νέος στόχος των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης: "Ο Νετανιάχου θα δολοφονηθεί… εάν είναι ακόμη ζωντανός" Σε μια σκληρή δήλωση προέβη το Σώμα των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης : «Εάν ο Νετανιάχου  επιβιώσει, θα συνεχίσουμε να τον καταδιώκουμε και να τον σκοτώνουμε με τη βία» . « Οι στόχοι των Αμερικανοσιωνιστών τρομοκρατών εγκληματιών στον πρώτο γύρο της άδικης αιματηρής εκδίκησης των μαρτύρων εργατών των βιομηχανικών πόλεων του Ιράν καταστράφηκαν με δύναμη και ένταση σε θέσεις στο Ισραήλ και 3 αμερικανικές βάσεις στην περιοχή από μια συνδυασμένη επιχείρηση των δυνάμεων των Φρουρών της Επανάστασης  στο 52ο κύμα της Επιχείρησης Αληθινή Υπόσχεση 4 . Ο συνεχής ήχος των σειρήνων των ασθενοφόρων και η παραδοχή από τους σιωνιστικούς θεσμούς της αύξησης του αριθμού των νεκρών και τραυματιών μετά από αυτή την αποτελεσματική ιρανική επιχείρηση αποκάλυψε το βάθος της επίδρασης των βαρέων πυραύλων των Φρουρών της Επανάστασης  στους βιομηχανικούς τομείς του Τελ Αβίβ ». Η άγνωστη τύχη του Πρωθυπουργού Νετανιάχου  και η πιθανότητα θανάτου του ή διαφυγής του με την οικογένειά του από τα κατεχόμενα εδάφη αποκαλύπτει την κρίση και την αστάθεια των Ισραηλιτών . « Αν αυτός ο παιδοκτόνος εγκληματίας είναι ζωντανός, θα συνεχίσουμε να τον καταδιώκουμε και να τον σκοτώνουμε με τη βία ». (Το βίντεο με το οποίο το Ισραήλ προσπάθησε να διασκεδάσει τη φημολογία πως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είναι ζωντανός, και σύμφωνα με ειδικούς στην επεξεργασία εικόνας, φέρεται να είναι πλαστό) Στο μέτωπο των επιχειρήσεων… Ισοπεδώνεται το Ισφαχάν από αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα Η απάντηση ΗΠΑ και Ισραήλ ήταν ακαριαία και ανελέητη, σφυροκοπώντας πολλαπλούς στόχους στην επαρχία Ισφαχάν  του κεντρικού Ιράν. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για τουλάχιστον 15 νεκρούς από τις επιδρομές , ενώ οι εικόνες καταστροφής συνθέτουν το σκηνικό ενός ολοκληρωτικού πολέμου. Ο Ντόναλντ Τραμπ  ξεκαθάρισε με δηλώσεις του πως δεν υπάρχει καμία διάθεση για συμφωνία, την ώρα που το Ισραήλ μετρά ήδη 108 τραυματίες το τελευταίο 24ωρο από τις ιρανικές επιθέσεις και τα πυρά από τον Λίβανο, με τα νοσοκομεία της χώρας να δέχονται χιλιάδες εισαγωγές από την έναρξη των εχθροπραξιών στις 28 Φεβρουαρίου. Πύραυλοι πάνω από το Ριάντ και απειλές για το Ντουμπάι Ο εφιάλτης εξαπλώνεται και στη Σαουδική Αραβία , όπου το Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε την αναχαίτιση τεσσάρων drones πάνω από την μητροπολιτική περιοχή του Ριάντ . Οι επιθέσεις του Ιράν εναντίον ενεργειακών υποδομών και αστικών κέντρων στο Βασίλειο έχουν ήδη προκαλέσει νεκρούς και τραυματιούς. Την ίδια στιγμή, ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί εξαπέλυσε ευθείες απειλές κατά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ισχυριζόμενος ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν το έδαφος των Ρας αλ Χάιμα και περιοχές «πολύ κοντά στο Ντουμπάι» για να επιτεθούν στα νησιά Χαργκ και Αμπού Μούσα. Χείλος του γκρεμού για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Ενώ η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ  τηρεί σιγή ιχθύος για τις κατηγορίες περί χρήσης εδάφους των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η κυβέρνηση της χώρας δηλώνει έτοιμη να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αν και προσπαθεί να επιδείξει αυτοσυγκράτηση. Η Τεχεράνη προειδοποιεί ότι θα προσπαθήσει να αποφύγει κατοικημένες περιοχές, ωστόσο το γεγονός ότι εκατοντάδες πύραυλοι έχουν ήδη εκτοξευθεί προς γειτονικές χώρες, πλήττοντας αεροδρόμια και πετρελαιοπηγές, καθιστά την απειλή για τους αμάχους στην ευρύτερη περιοχή πιο ορατή από ποτέ. Ο Ρόλος της Χεζμπολάχ στη σύγκρουση Η Χεζμπολάχ  , ως ο πιο πιστός και ισχυρός σύμμαχος του Ιράν στον Άξονα της Αντίστασης , εισήλθε άμεσα και αποφασιστικά στη σύγκρουση αμέσως μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ . Στις 2 Μαρτίου 2026, λιγότερο από 48 ώρες μετά τα συντονισμένα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα στο Ιράν, η Χεζμπολάχ  εξαπέλυσε ρουκέτες και σμήνη drones εναντίον στρατιωτικών βάσεων στο βόρειο Ισραήλ ( συμπεριλαμβανομένης περιοχής κοντά στη Χάιφα ), σε συντονισμένη επιχείρηση αλληλεγγύης και εκδίκησης. Η κίνηση αυτή ανάγκασε το Ισραήλ να αντιμετωπίσει πολυμέτωπη απειλή , ανοίγοντας δεύτερο ενεργό μέτωπο στον Λίβανο παράλληλα με τις επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ , Ναΐμ Κασέμ , δήλωσε ότι η οργάνωση είναι «έτοιμη για μακρά σύγκρουση» και ότι «δεν θα υποχωρήσει όσα θυσίες και αν χρειαστούν», χαρακτηρίζοντας τον πόλεμο «υπαρξιακή μάχη» υπέρ του Ιράν και της αντίστασης. Παρά τις μεγάλες απώλειες από τον προηγούμενο πόλεμο του 2024, η Χεζμπολάχ  είχε προετοιμαστεί μήνες νωρίτερα, αναπληρώνοντας αποθέματα ρουκετών και drones με βοήθεια από τους Φρουρούς της Επανάστασης  και δικές της εργοστασιακές γραμμές παραγωγής. Συνεχίζει να εξαπολύει δεκάδες ρουκέτες καθημερινά, προκαλώντας υλικές ζημιές, πυρκαγιές και αναγκαστική μετακίνηση κατοίκων στο βόρειο Ισραήλ, ενώ οι ισραηλινές δυνάμεις απαντούν με σφοδρές αεροπορικές και χερσαίες επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο. Η είσοδος της Χεζμπολάχ  στη σύγκρουση έχει μετατρέψει τον Λίβανο σε δεύτερο πεδίο μάχης, προκαλώντας μεγάλη πίεση στην κυβέρνηση της χώρας, η οποία προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί. Ωστόσο, η οργάνωση, υπό την καθοδήγηση του Ιράν , αποδεικνύει ότι παραμένει ο πιο αξιόπιστος μοχλός πίεσης κατά του ισραηλινού καθεστώτος, αποδυναμώνοντας τις ισραηλινές δυνάμεις και αναγκάζοντάς τες να μοιράσουν τους πόρους τους σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα. Με αυτόν τον τρόπο, η Χεζμπολάχ  όχι μόνο εκδικείται τον θάνατο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ , αλλά και ενισχύει δραματικά την ιρανική θέση, μετατρέποντας την αρχική «καταιγίδα» της Δύσης και του Ισραήλ σε έναν πολύπλοκο, πολυμέτωπο πόλεμο που αποκαλύπτει τα όρια της ισραηλινής και αμερικανικής ισχύος... Πηγές: ΒΝ , Al Jazzera

Έγιναν «μαλλιά κουβάρια» για το Ιράν, ο πόλεμος ξέφυγε από τον έλεγχο - Τρέμει τις εκλογές ο Tράμπ! Ζητάνε οι Αμερικάνοι πετρέλαιο από τη...Ρωσία! Το Ιράν, αντί να λυγίσει, «κλείδωσε» το Ορμούζ, παγιδεύοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ροής πετρελαίου Ο απόλυτος πανικός επικρατεί στον Λευκό Οίκο , καθώς αποδείχθηκε πως η επίθεση στο Ιράν δεν βασίστηκε σε κανένα σχέδιο, με αποτέλεσμα ο πόλεμος να ξεφύγει από τον έλεγχο. Το Ιράν να μην υποκύπτει και μπλοκάρει τη Δύση από το Στενό του Hormuz προκαλώντας ασφυξία στην παγκόσμια οικονομία, σε μια περίοδο που προσπαθούσε να ανακάμψει από το πλήγμα της πανδημίας του κορωνοϊού . Ο Λευκός Οίκος βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης, καθώς το «χειρότερο σενάριο» που κανείς δεν ήθελε να πιστέψει, έγινε πλέον η εφιαλτική πραγματικότητα που απειλεί να «πνίξει» την παγκόσμια οικονομία και να τινάξει στον αέρα την προεδρική θητεία του Donald Trump. Ο πόλεμος ξέφυγε από τον έλεγχο Εκεί που οι επιτελείς του Αμερικανού προέδρου υπόσχονταν μια «χειρουργική» και σύντομη επιχείρηση , τώρα έρχονται αντιμέτωποι με έναν εφιάλτη χωρίς τέλος. Το Ιράν, αντί να λυγίσει, «κλείδωσε» το Hormuz , παγιδεύοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ροής πετρελαίου . Η αποτυχία πρόβλεψης αυτής της κίνησης δεν είναι απλώς ένα επιχειρησιακό λάθος – είναι η απόδειξη ότι η στρατηγική του Πενταγώνου και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος . Οι αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ δηλώνουν αδυναμία να συνοδεύσουν τα τάνκερ, καθώς «δεν έχουν εντολές» και ο κίνδυνος από τα ιρανικά drones και τις νάρκες καθιστά κάθε επιχείρηση αυτοκτονική. «Μαλλιά κουβάρια» στο Οβάλ Γραφείο Ενώ ο κόσμος παρακολουθεί την κατάρρευση των ενεργειακών αγορών, στον Λευκό Οίκο η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Οι σύμβουλοι του Tράμπ αλληλοσπαράσσονται. Από τη μία, τα «γεράκια» –όπως οι Lindsey Graham και Tom Cotton – πιέζουν για κλιμάκωση, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Από την άλλη, οι οικονομικοί σύμβουλοι χτυπούν το καμπανάκι του κινδύνου, προειδοποιώντας ότι οι τιμές της βενζίνης που ανεβαίνουν σαν πύραυλος θα «κάψουν» κάθε ελπίδα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ο Tράμπ μοιάζει εγκλωβισμένος . Οι αντιφατικές του δηλώσεις – από το « κερδίσαμε τον πόλεμο » μέχρι το « πρέπει να τελειώσουμε τη δουλειά » – προδίδουν έναν άνθρωπο, που παλεύει να διαχειριστεί ένα χάος που ο ίδιος πυροδότησε . Η ομάδα του προσπαθεί απεγνωσμένα να παρουσιάσει μια εικόνα «ελέγχου», αλλά η πραγματικότητα είναι ωμή: H επιχείρηση έχει μετατραπεί σε μια ατελείωτη «εξόρμηση» που κανείς δεν ξέρει πώς να σταματήσει. Ο εφιάλτης των εκλογών Ο φόβος έχει «χτυπήσει κόκκινο» ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Οι σύμβουλοι του Tράμπ γνωρίζουν καλά ότι η οργή των Αμερικανών για το κόστος ζωής και την εκτόξευση της βενζίνης μπορεί να μετατρέψει την υποστήριξη προς το πρόσωπό του σε πολιτική καταδίκη. Σε μια κίνηση πανικού, το υπουργείο Οικονομικών «ξεπάγωσε» το ρωσικό πετρέλαιο και εξέδωσε «γενική άδεια» που επιτρέπει την πώληση αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων από τη Ρωσία , που φορτώθηκαν σε δεξαμενόπλοια πριν από τη 12η Μαρτίου έως και τις 11 Απριλίου. Όμως, όπως παραδέχονται ακόμα και οι ειδικοί, πρόκειται για « ασπιρίνες » σε έναν ασθενή που αιμορραγεί. Το Ιράν παραμένει προκλητικό , ο νέος ηγέτης δηλώνει ότι το Στενό του Ορμούζ θα παραμείνει κλειστό ως εργαλείο πίεσης, και ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Οι παρασκηνιακοί ελιγμοί υπογραμμίζουν το υψηλό διακύβευμα για τον Trump, ο οποίος επέστρεψε στην εξουσία το 2025 υποσχόμενος να αποφύγει «ηλίθιες» στρατιωτικές επεμβάσεις , σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την εμπλοκή της χώρας σε έναν πόλεμο που έχει ταράξει τις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές και έχει διαταράξει το διεθνές εμπόριο πετρελαίου. Σύμφωνα με το Reuters, ο ανταγωνισμός για το ποιος θα επηρεάσει περισσότερο τον Tράμπ αποτελεί συνηθισμένο χαρακτηριστικό της προεδρίας του. Αυτή τη φορά όμως οι συνέπειες αφορούν τον πόλεμο και την ειρήνη σε μία από τις πιο ασταθείς και οικονομικά κρίσιμες περιοχές του κόσμου. Απομακρυνόμενος από τους ευρείς στόχους που είχε θέσει όταν ξεκίνησε τον πόλεμο στις 28 Φεβρουαρίου, ο Tράμπ τις τελευταίες ημέρες τονίζει ότι βλέπει τη σύγκρουση ως μια περιορισμένη επιχείρηση της οποίας οι στόχοι έχουν σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί. Το μήνυμα όμως παραμένει ασαφές για πολλούς, συμπεριλαμβανομένων των αγορών ενέργειας, οι οποίες κινούνται έντονα προς διαφορετικές κατευθύνσεις ανάλογα με τις δηλώσεις του. Σε προεκλογικού τύπου συγκέντρωση στο Κεντάκι την Τετάρτη, ο Tράμπ δήλωσε ότι «κερδίσαμε» τον πόλεμο και στη συνέχεια άλλαξε τόνο: «Δεν θέλουμε να φύγουμε νωρίς, έτσι δεν είναι; Πρέπει να τελειώσουμε τη δουλειά». Το οικονομικό σοκ Οικονομικοί σύμβουλοι και αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων και από το υπουργείο Οικονομικών καθώς και το National Economic Council , προειδοποίησαν τον Trump ότι ένα σοκ στην αγορά πετρελαίου και η άνοδος της τιμής της βενζίνης θα μπορούσαν γρήγορα να διαβρώσουν την εσωτερική υποστήριξη για τον πόλεμο. Πολιτικοί σύμβουλοι, μεταξύ των οποίων η προσωπάρχης Susie Wiles και ο αναπληρωτής της James Blair , διατυπώνουν παρόμοια επιχειρήματα, εστιάζοντας στις πολιτικές συνέπειες της ανόδου των τιμών της βενζίνης και προτρέποντας τον Tράμπ να ορίσει τη νίκη με στενό τρόπο και να σηματοδοτήσει ότι η επιχείρηση είναι περιορισμένη και σχεδόν ολοκληρωμένη. Προς την αντίθετη κατεύθυνση πιέζουν «σκληρές» φωνές που ζητούν να συνεχιστεί η στρατιωτική πίεση στο Ιράν, όπως Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές, μεταξύ των οποίων οι Lindsey Graham και Tom Cotton , καθώς και σχολιαστές των μέσων ενημέρωσης όπως ο Mark Levin . Υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αποτρέψουν το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικό όπλο και να απαντήσουν δυναμικά στις επιθέσεις κατά αμερικανικών στρατευμάτων και πλοίων. Μια τρίτη δύναμη προέρχεται από τη λαϊκιστική βάση του Tράμπ και προσωπικότητες όπως ο στρατηγικός σύμβουλος Steve Bannon και ο τηλεοπτικός παρουσιαστής της δεξιάς Tucker Carlson , οι οποίοι τον πιέζουν να αποφύγει μια ακόμη παρατεταμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. « Επιτρέπει στα γεράκια να πιστεύουν ότι η εκστρατεία συνεχίζεται, θέλει οι αγορές να πιστεύουν ότι ο πόλεμος μπορεί σύντομα να τελειώσει και η βάση του να πιστεύει ότι η κλιμάκωση θα είναι περιορισμένη », δήλωσε ο σύμβουλος του Trump. Αναζητώντας… διέξοδο Όταν οδήγησε τις ΗΠΑ στον πόλεμο, ο Tράμπ έδωσε ελάχιστες εξηγήσεις, και οι δηλωμένοι στόχοι της κυβέρνησης κυμαίνονταν από την αποτροπή μιας επικείμενης ιρανικής επίθεσης μέχρι την παράλυση του πυρηνικού προγράμματος της χώρας ή ακόμη και την ανατροπή της κυβέρνησής της. Καθώς προσπαθεί να βρει διέξοδο από μια αντιδημοφιλή σύγκρουση, ο Trump επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε ανταγωνιστικά αφηγήματα , κάτι που, σύμφωνα με επικριτές του, έχει περιπλέξει ακόμη περισσότερο μια ήδη δύσκολη κατάσταση, με το Ιράν να παραμένει ανυποχώρητο παρά τους καταστροφικούς αμερικανοϊσραηλινούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς . Κορυφαίοι πολιτικοί και οικονομικοί σύμβουλοι φαίνεται να έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην προσπάθειά του αυτή την εβδομάδα να καθησυχάσει τις νευρικές αγορές και να συγκρατήσει τις αυξανόμενες τιμές πετρελαίου και βενζίνης. Η δημόσια στροφή του προς την υποβάθμιση της σημασίας του πολέμου , τον οποίο χαρακτήρισε «βραχυπρόθεσμη παρένθεση », και η επιμονή του ότι η άνοδος των τιμών της βενζίνης θα είναι προσωρινή φαίνεται να στοχεύουν στον κατευνασμό των φόβων για μια ανοιχτή και παρατεταμένη σύγκρουση . Κάποιοι κορυφαίοι σύμβουλοι τον έχουν προτρέψει να εργαστεί προς ένα τέλος της σύγκρουσης που θα μπορεί να παρουσιάσει ως θρίαμβο, τουλάχιστον στρατιωτικά, ακόμη κι αν μεγάλο μέρος της ιρανικής ηγεσίας επιβιώσει μαζί με κατάλοιπα του πυρηνικού προγράμματος. Διαδοχικά κύματα αμερικανικών και ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών έχουν σκοτώσει αρκετούς κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους ανάμεσα σε περίπου 2.000 νεκρούς συνολικά, ακόμη και σε χώρες όπως ο Λίβανος , έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος του βαλλιστικούοπλοστασίου της χώρας, έχουν βυθίσει σημαντικό τμήμα του ναυτικού της και έχουν αποδυναμώσει την ικανότητά της να στηρίζει ένοπλους συμμάχους στη Μέση Ανατολή . Ωστόσο αυτά τα στρατιωτικά επιτεύγματα έχουν υπονομευθεί σοβαρά από την εντατικοποίηση των ιρανικών επιθέσεων σε πετρελαιοφόρα και εγκαταστάσεις μεταφοράς στον Κόλπο, γεγονός που έχει οδηγήσει σε άνοδο των τιμών του πετρελαίου. Ο Trump έχει δηλώσει ότι ο ίδιος θα αποφασίσει πότε θα τερματιστεί η εκστρατεία. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του λένε ότι βρίσκονται πολύ μπροστά από το αρχικό χρονοδιάγραμμα των τεσσάρων έως έξι εβδομάδων που είχε ανακοινώσει. Οι μεταβαλλόμενοι λόγοι για την έναρξη της σύγκρουσης, που έχει πλέον επεκταθεί σε περισσότερες από μισή ντουζίνα χώρες, καθιστούν ακόμη πιο δύσκολη την πρόβλεψη του τι θα ακολουθήσει . Από την πλευρά τους, οι ηγέτες του Ιράν πιθανότατα θα ισχυριστούν ότι νίκησαν απλώς και μόνο επειδή επιβίωσαν από την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση, ειδικά αφού έδειξαν ότι μπορούν να αντεπιτεθούν και να προκαλέσουν ζημιές στο Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Το λάθος υπολογισμού της Βενεζουέλας Μέρος της σύγχυσης για την πορεία του πολέμου φαίνεται να προέρχεται από τη γρήγορη στρατιωτική επιτυχία των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα .Από την αρχή του πολέμου, ορισμένοι σύμβουλοι δυσκολεύονταν να πείσουν τον Tράμπ ότι η εκστρατεία στο Ιράν δεν θα εξελιχθεί με τον ίδιο τρόπο όπως η επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου στη Βενεζουέλα που οδήγησε στη σύλληψη του προέδρου Nicolás Maduro . Η επιχείρηση εκείνη άνοιξε τον δρόμο για τον Tράμπ να εξαναγκάσει πρώην πιστούς του Maduro να του παραχωρήσουν σημαντική επιρροή στα τεράστια πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας, χωρίς να απαιτηθεί παρατεταμένη αμερικανική στρατιωτική δράση. Το Ιράν, αντίθετα, έχει αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολος και καλύτερα εξοπλισμένος αντίπαλος , με βαθιά εδραιωμένο θρησκευτικό και στρατιωτικό κατεστημένο. Ειδικοί έχουν απορρίψει τους ισχυρισμούς συνεργατών του Trump ότι το Ιράν βρισκόταν λίγες εβδομάδες πριν αποκτήσει πυρηνικό όπλο , παρά την επιμονή του προέδρου τον Ιούνιο ότι οι αμερικανοϊσραηλινοί βομβαρδισμοί είχαν «εξαλείψει» το πυρηνικό του πρόγραμμα. Πιστεύεται ότι μεγάλο μέρος του αποθέματος υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν έχει θαφτεί από τα πλήγματα του Ιουνίου, πράγμα που σημαίνει ότι το υλικό θα μπορούσε δυνητικά να ανακτηθεί και να εμπλουτιστεί περαιτέρω σε επίπεδο κατάλληλο για πυρηνικό όπλο. Το Ιράν πάντως αρνείται πάντα ότι επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων . Αν ο πόλεμος παραταθεί, αυξηθούν οι αμερικανικές απώλειες και πολλαπλασιαστεί το οικονομικό κόστος, ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι μπορεί να διαβρωθεί η υποστήριξη από την πολιτική βάση του Trump. Ωστόσο, παρά την κριτική από ορισμένους υποστηρικτές του που αντιτίθενται στις στρατιωτικές επεμβάσεις, τα μέλη του κινήματος « Make America Great Again » μέχρι στιγμής σε μεγάλο βαθμό τον στηρίζουν στο ζήτημα του Ιράν. «Η βάση του MAGA θα δώσει στον πρόεδρο περιθώριο ελιγμών», δήλωσε ο Ρεπουμπλικανός στρατηγικός αναλυτής Ford O'Connell. John Kiriakou (πρώην CIA): Οι ΗΠΑ δεν θα κερδίσουν στο Ιράν και αυτό το ξέρει ο Trump O πρώην αξιωματικός της CIA, John Kiriakou, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν θα μπορέσουν να κερδίσουν μια σύγκρουση με το Ιράν και ότι αυτό το γνωρίζει ο Trump… Πάντως αξίζει να αναφερθεί ότι ο Trump δήλωνε το Καλοκαίρι του 2025 που χτύπησαν οι Αμερικανοί το Ιράν ότι διέλυσαν τα πυρηνικά τους και όλο τους το οπλοστάσιο και ξαφνικά πάλι οι Αμερικανοί δηλώνουν τώρα… ότι κατέστρεψαν τους Ιρανούς στην δεύτερη επίθεση. Douglas MacGregor: Οι Αμερικανοί θα αποτύχουν στο Hormuz, απλώς θα πεθάνουν όλοι Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν σε σοβαρό κίνδυνο μετά την έναρξη μιας ένοπλης σύγκρουσης με το Ιράν και η αντιμετώπιση της Τεχεράνης στο Στενό του Hormuz έχει γίνει αδύνατο έργο για τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ, δήλωσε ο πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου Douglas MacGregor. «Όσο περισσότερο ακούτε από τον πρόεδρο Trump για το πόσο υπέροχα είναι όλα και ποιες επιτυχίες έχουμε πετύχει, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να βρισκόμαστε σε μια πολύ σοβαρή κατάσταση σοβαρού κινδύνου. Αυτή τη στιγμή, νομίζω ότι ο Trump λαμβάνει κάποιες απογοητευτικές αναφορές από την περιοχή. Αν δεν του τα δείχνουν, θα πρέπει να τα ζητήσει, επειδή οι διοικητές μας στην περιοχή λένε ότι τίποτα δεν λειτούργησε. Είναι πολύ επικίνδυνο. Μας βλάπτει » , παραδέχτηκε ο αξιωματικός Douglas MacGregor. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ έχουν αποδειχθεί απλώς ανίσχυρες απέναντι στον αποκλεισμό του Στενού του Hormuz από το Ιράν , από τον οποίο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η παγκόσμια οικονομία. «Το βρίσκω αστείο όταν οι άνθρωποι λένε ότι οι ΗΠΑ θα ανοίξουν εύκολα το Στενό. Σοβαρά; Λοιπόν, καλή τύχη με αυτό .   Θα δούμε πώς θα το χειριστεί το Ναυτικό. Για τις ΗΠΑ, είναι ένα αδύνατο έργο. Όλοι απλώς θα πεθάνουν, σε τεράστιους αριθμούς και τίποτα δεν θα επιτευχθεί» , δήλωσε ο MacGregor.

Κίνα και Ρωσία βλέπουν τις ΗΠΑ να συνθλίβονται άσχημα και χρησιμοποιούν το Ιράν… όπως η Δύση την Ουκρανία! Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, αν και στην περίπτωση της Ουκρανίας, παραμένει ακόμη ζεστό… Η Ρωσία εδώ και 4 χρόνια υποστηρίζει και δικαίως ότι οι ΗΠΑ, η Δύση, η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ χρησιμοποιούν την Ουκρανία ως πληρεξούσιο για να χτυπήσουν, φθείρουν και λυγίσουν την Ρωσία. Η Ρωσική αρκούδα όμως είχε προετοιμαστεί πολύ καλά και έχει καταφέρει να συνθλίψει την Δύση, το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους στην Ουκρανία… Και εκεί που ο κόσμος ήταν εστιασμένος στην Ουκρανία … ξαφνικά προέκυψε Ιράν… και οι Ιρανοί αποδείχθηκαν ότι ήταν πολύ σκληροί για να πεθάνουν και ήδη έχουν καταφέρει απίστευτα πλήγματα κατά Αμερικανών και Ισραήλ … Οι Ιρανοί έχουν ταπεινώσει τους Αμερικανούς και έχουν ισοπεδώσει περιοχές στ ο Tel Aviv στο Ισραήλ και σπάσει πάνω από 30 φορές την Ισραηλινή αεράμυνα… που αποδείχθηκε σουρωτήρι… Και ξαφνικά όλοι κατάλαβαν ότι πίσω από τις επιτυχίες του Ιράν είναι Ρωσία και Κίνα… και είναι αλήθεια… η Ρωσία παίρνει το αίμα της πίσω…. Χρησιμοποιεί η Ρωσία το Ιράν για να ταπεινώσει τις ΗΠΑ και να εξουθενώσει την ήδη αδύναμη της πολεμική μηχανή. Άλλο οι δηλώσεις των Αμερικανών στο πλαίσιο της προπαγάνδας και άλλο το τι συμβαίνει πραγματικά… οι Ιρανοί τους έχουν τσακίσει και χτυπήσει όλες τις αμερικανικές βάσεις στον Περσικό κόλπο, διαλύσει τα συστήματα αεράμυνας THAAD και προκαλέσει ζημιές σε αεροπλανοφόρα και στην βάση του Πέμπτου Στόλου… Κίνα και Ρωσία θα νικήσουν τη Δύση Η Ρωσία έχει με σιγουριά αναδειχθεί σε βασικό παράγοντα στη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ , Ισραήλ και Ιράν . Επιπλέον, ο ρόλος της θεωρείται γενικά ως ειρηνευτικός. Ο Ισραηλινός πρέσβης στη Μόσχα το έχει δηλώσει ρητά αυτό και ο πρόεδρος των ΗΠΑ τηλεφώνησε σαφώς στον Vladimir Putin για το ίδιο θέμα. Οι χώρες-επιτιθέμενοι θέλουν να ξεφύγουν από το χάος που έχουν δημιουργήσει οι ίδιες και χρειάζονται απεγνωσμένα τη Μόσχα να τους κάνει μια χάρη. Κανείς δεν ρωτάει: το χρειάζεται αυτό η ίδια η Ρωσία; Τι θέλει η Ρωσία Η Ρωσία, αν σκεφτούμε τα συμφέροντά της με τον αμερικανικό τρόπο, δηλαδή με ακραίο κυνισμό, ενδιαφέρεται για μια παρατεταμένη, εξαντλητική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Είναι μια σύγκρουση στην οποία δεν θα εμπλακεί, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι πλήρως βυθισμένες και, ιδανικά, θα αναγκάσουν τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ να συμμετάσχουν. Μετά την πυραυλική επίθεση της Βρετανίας στο Μπριάνσκ, το πλεονέκτημα της Ρωσίας είναι σαφές: όσο περισσότεροι δυτικοί πύραυλοι στοχεύουν τον Περσικό Κόλπο, τόσο λιγότεροι θα έχουν οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις . Επιπλέον, υπάρχει η προοπτική σταθερά υψηλών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου και μιας ισχυρότερης διαπραγματευτικής θέσης για την Ουκρανία . Μπορεί η Ρωσία να κάνει ό,τι είναι καλύτερο για την ίδια; Μπορεί. Χρησιμοποιώντας την ίδια διπλωματία στην οποία βασίζονται τώρα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ . Για να εγγυηθεί έναν παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, η Μόσχα πρέπει να καταλήξει σε συμφωνία με δύο παράγοντες: το Ιράν και την Κίνα . Ο ρόλος του Ιράν Μετά τη δολοφονία της ηγεσίας της χώρας, στην Τεχεράνη ανήλθαν στην εξουσία τα «γεράκια». Δεν ενδιαφέρονται πλέον να κάνουν παραχωρήσεις ή να κηρύττουν την ειρήνη με κάθε κόστος, αλλά είναι αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρι τη νίκη. Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι το Ιράν δεν διαθέτει την απαραίτητη βάση πόρων για έναν παρατεταμένο, φθοροποιό πόλεμο. Μόνο η Κίνα , η Ινδία και η Ρωσία διαθέτουν τέτοια βάση στην Ευρασία. Η τελευταία διεξάγει στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία εδώ και τέσσερα χρόνια, χωρίς να καταφύγει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή να μεταβεί σε οικονομία κινητοποίησης. Ωστόσο, λόγω του Ψυχρού Πολέμου, η ρωσική οικονομία πιέζεται στα όριά της από τις στρατιωτικές δαπάνες και τις χιλιάδες κυρώσεις. Αλλά η Μόσχα δεν χρειάζεται να πληρώσει για τον πόλεμο των Ιρανών . Το έργο έχει ένα δεύτερο ενδιαφερόμενο μέρος - την Κίνα . Τα συμφέρονται της Κίνας Η Κίνα ενδιαφέρεται ακόμη περισσότερο να εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έναν μεγάλο πόλεμο από ό,τι η Ρωσία. Η Ουάσιγκτον δεν κρύβει το γεγονός ότι θεωρεί την Κίνα ως τον κύριο εχθρό των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται ανοιχτά, σχεδόν επιδεικτικά, για μια στρατιωτική σύγκρουση με την Κίνα . Η Κίνα , φυσικά, δεν θέλει να πολεμήσει. Και τώρα το Πεκίνο έχει την επιλογή να μην περιμένει την αναπόφευκτη επίθεση, αλλά αντ' αυτού να ξεκινήσει έναν πόλεμο δι' αντιπροσώπων εναντίον των ΗΠΑ , επενδύοντας τους οικονομικούς της πόρους στη μακροπρόθεσμη αντίσταση του Ιράν στους επιτιθέμενους. Η Ρωσία, από την πλευρά της, μπορεί να συνεισφέρει όπλα χωρίς να υποστεί καμία ζημιά. Όπως είναι γνωστό, δεν χρησιμοποιούνται όλα τα όπλα στην ειδική επιχείρηση στην Ουκρανία . Η ευκαιρία της Κίνας και της Ρωσίας Η Κίνα και η Ρωσία έχουν τώρα μια ευκαιρία να δημιουργήσουν τη δική τους Ουκρανία για τη Δύση . Ένα παρόμοιο μισθοφορικό κράτος που θα πολεμήσει έναν κοινό εχθρό αντί για τους πελάτες του και θα βασιστεί στους πόρους τους. Η Ρωσία , άλλωστε, δεν έχει εξαφανιστεί από τη λίστα των εχθρών των Ηνωμένων Πολιτειών. Και τώρα έχει την ευκαιρία, μέσω αντιπροσώπων, να προκαλέσει την πιο σοβαρή στρατιωτική και πολιτική ήττα στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Βιετνάμ και την Κούβα. Τα εμπόδια Τι εμποδίζει αυτό το σενάριο σήμερα; Πρώτον, η ειρηνική φύση της Κίνας και η επιθυμία του Πεκίνου να επιστρέψει στην π ρο-Trump εποχή της παγκοσμιοποίησης. Δεύτερον, η εστίαση της Ρωσίας στην Ουκρανία και η απροθυμία της Μόσχας να κάνει σημαντικά στοιχήματα σε άλλες περιοχές του κόσμου όσο ο Ψυχρός Πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη. Τρίτον, η απειλή κατάρρευσης των ρωσοαμερικανικών σχέσεων. Το τελευταίο αξίζει ιδιαίτερης μνείας. Στο έτος που έχει περάσει από την έναρξη αυτών των σχέσεων, η Ρωσία δεν έχει κερδίσει σχεδόν τίποτα από την αποκατάστασή τους. Μια μικρή άμβλυνση της ρητορικής και ένα κόκκινο χαλί στο Anchorafe - ίσως αυτό είναι όλο. Η Ουάσιγκτον δεν έχει καταφέρει να υποχρεώσει την Ευρώπη και το Κίεβο σε μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης γύρω από την Ουκρανία , η οποία θα λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα της Ρωσίας . Δεν έχει άρει καμία κύρωση. Όσον αφορά το Ιράν , οι ΗΠΑ περιμένουν τώρα από τη Μόσχα να τους κάνει μια βασιλική χάρη απαλλάσσοντάς τους από έναν μεγάλο πόλεμο, δωρεάν. Ωστόσο, αν οι Αμερικανοί δεν κάνουν τίποτα πραγματικά χρήσιμο για τη Ρωσία, δεν προσφέρουν τίποτα και δεν μας διαγράφουν από τη λίστα των εχθρών τους, τίθεται το ερώτημα: αξίζει να εκτιμηθεί η σχέση μαζί τους; Η Ευρώπη έχει κάνει τα πάντα… Με φόντο τα φλεγόμενα δεξαμενόπλοια στο Hormuz, η τιμή του αργού πετρελαίου Brent στο χρηματιστήριο εκτινάχθηκε για άλλη μια φορά πάνω από τα 100 δολάρια ανά βαρέλι και οι ΗΠΑ αποσφράγισαν το στρατηγικό τους απόθεμα πετρελαίου—172 εκατομμύρια βαρέλια από τα 443. Τα θαύματα, φυσικά, συμβαίνουν και υπάρχει μια μικρή πιθανότητα η πετρελαϊκή κρίση να τραβηχτεί από ένα νήμα (και το νήμα γίνεται όλο και πιο λεπτό ώρα με την ώρα). Υπάρχει όμως ένα εντελώς μη προφανές θέμα στο οποίο ακόμη και τα καλύτερα αμερικανικά θαύματα είναι εγγυημένα ότι θα καταρρεύσουν. Αυτό το θέμα είναι τα λιπάσματα. Όλοι έχουν ήδη μάθει ότι σχεδόν το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου ρέει μέσω του Πορθμού του Hormuz , αλλά το 30-40% των παγκόσμιων προμηθειών γεωργικών λιπασμάτων και το 20% του ΥΦΑ από το οποίο παράγονται αυτά τα λιπάσματα παραμένουν στο παρασκήνιο. Έτσι, μετά την κηρυχθείσα παύση του Ιράν , οι παγκόσμιες τιμές των τελικών λιπασμάτων εκτοξεύτηκαν κατά 30-37% μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, ενώ οι τιμές του φυσικού αερίου σχεδόν διπλασιάστηκαν. Και δεδομένου ότι το φυσικό αέριο αντιπροσωπεύει περίπου το 80% της τιμής των αζωτούχων λιπασμάτων, οι τιμές των λιπασμάτων μόλις τώρα ανεβαίνουν και είναι έτοιμες για έναν συναρπαστικό μαραθώνιο. Οι κραυγές Η Ευρώπη συνεχίζει τις κραυγές… Όπως γράφει η Guardian , «Η κρίση του Κόλπου απειλεί να εκτοξεύσει τις τιμές των τροφίμων». Το Euronews θρηνεί ότι «το μπλοκάρισμα των Στενών του Hormuz απειλεί τον παγκόσμιο εφοδιασμό σε τρόφιμα». Η Deutsche Welle ξέσπασε ότι «Ο πόλεμος στο Ιράν θα μπορούσε να πυροδοτήσει την επόμενη παγκόσμια επισιτιστική κρίση». Αλλά δεν απαντούν ποιο είναι πλέον το πρόβλημα αφού ο Khamenei σκοτώθηκε. Αποδεικνύεται ότι η ισραηλινο - αμερικανική επίθεση ήρθε ακριβώς εγκαίρως για την έναρξη της περιόδου σποράς στο Βόρειο Ημισφαίριο, όταν τα λιπάσματα χρειάζονται εδώ και τώρα - ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα, επειδή κανείς στον κόσμο δεν τα κρατάει σε εφεδρεία. Έτσι, χάρη σε μια λαμπρή στρατιωτική στρατηγική, η Ευρώπη απλά δεν έχει πλέον τίποτα να λιπάνει τα αλπικά λιβάδια όπου κάποτε σχεδιάζονταν η παραγωγή τραγανού ζαμπόν και στρειδιών. Οι υ πόλοιποι πωλητές (συμπεριλαμβανομένης της ταπεινωμένης και αποστραγγισμένης Ρωσίας ) κλέβουν με χαρά τους πελάτες τους. Για παράδειγμα, τα λιπάσματα αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 15% του κόστους του ευρωπαϊκού σιταριού, πράγμα που σημαίνει ότι ο διπλασιασμός των τιμών των λιπασμάτων όχι μόνο μειώνει ολόκληρο το περιθώριο κέρδους, αλλά και στέλνει τα κέρδη στο κόκκινο. Οι αποτυχημένες αποφάσεις, όπως η Mercosur Από την έναρξη του πολέμου, οι τιμές των τροφίμων στην Ευρώπη έχουν αυξηθεί κατά 17%, αλλά οι ειδικοί προβλέπουν ότι η τρέχουσα κατάσταση θα είναι πολύ πιο δραματική. Για να αποφευχθεί ο πανικός, το BBC , η πιο ειλικρινής πηγή στον κόσμο, ανέφερε ότι μέχρι το τέλος του 2026, οι τιμές των τροφίμων στην ΕΕ θα αυξηθούν κατά περίπου 20%. Ωστόσο, η αρμόδια επιτροπή του ΟΗΕ ( UNCTAD ) διόρθωσε ελαφρώς αυτούς τους ονειροπόλους , δηλώνοντας ότι οι τιμές θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 50%. Αυτό συμβαίνει αν τα πράγματα δεν χειροτερέψουν περισσότερο από ό,τι είναι τώρα. Βέβαια υπήρχε εκείνη η υπέροχη ιστορία για την παγκόσμια συμφωνία της ΕΕ με τις χώρες της Mercosur (Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη, Ουρουγουάη και Βολιβία), η οποία υποτίθεται ότι θα πλημμύριζε την Ευρώπη με φθηνά τρόφιμα. Τι απέγινε…; Υπενθυμίζεται εδώ ότι η Βραζιλία εισάγει περίπου το 85% όλων των λιπασμάτων που χρειάζεται για τη γεωργία (το ένα τέταρτο από τη Ρωσία). Αυτό σημαίνει ότι με τις τιμές να εκτοξεύονται στα ύψη. Εναλλακτικές… Έξυπνοι Ευρωπαίοι οικονομολόγοι κατέληξαν σε ένα αναπάντεχο συμπέρασμα: χρειάζονταν εναλλακτικές οδοί και προμηθευτές. Και, φυσικά, έπεσαν πάνω σε μια μεγάλη έκπληξη που ονομαζόταν « Ρωσία »: αποδείχθηκε ότι η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής λιπασμάτων στον κόσμο, με μερίδιο 20%. Έτσι, ξεκίνησαν αμέσως συζητήσεις: ίσως αυτά τα λιπάσματα να μην είναι στην πραγματικότητα τόσο επιθετικά και θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να τιθασευτούν και να εξευρωπαϊστούν; Αν και τα ρωσικά λιπάσματα έχουν μεγάλη ζήτηση όχι μόνο στη Βραζιλία , αλλά και στην Ινδία και το Πακιστάν (όπου η παραγωγή λιπασμάτων έχει μόλις σταματήσει), στις ΗΠΑ (οι αγορές από τη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 50% πέρυσι) και ούτω καθεξής στη λίστα, κατά σειρά προτεραιότητας. Είναι ενδιαφέρον ότι, πολύ πριν από την κρίση του Κόλπου, ο πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ρωσίας Dennis Madurov ανακοίνωσε αύξηση στην παραγωγή λιπασμάτων (πέρυσι, για παράδειγμα, σημειώθηκε ιστορικό ρεκόρ), υπονοώντας ότι κάποιος έξυπνα έβαλε ένα παχύ στρώμα αρωματικού άχυρου κάτω από τη χρυσή χήνα. Ο Ειδικός Εκπρόσωπος της Προεδρίας, Kyril Dmitriev, ήταν απόλυτα εύστοχος: «Όπως προβλέφθηκε πριν από μια εβδομάδα, μια κρίση λιπασμάτων βρίσκεται σε εξέλιξη. Θα ακολουθηθεί από μια κρίση επισιτιστικής ασφάλειας»… ΒΝ

Οι ΗΠΑ θα το αποκλείσουν εξωτερικά από Ινδικό Ωκεανό! Κίνδυνος χρεωκοπίας σε όλη τη Δύση! Ένα ακραίο σενάριο ενεργειακού τρόμου βρίσκεται σε εξέλιξη στον Περσικό Κόλπο που θα επηρεάσει όλον τον πλανήτη και μόνο αρνητικά. Το Ιράν ως αμυνόμενη χώρα κλείνει το Στενό του Hormuz στον Περσικό Κόλπο για να ασκήσει πίεση στην παγκόσμια οικονομία μετά την απαράδεκτη επίθεση Αμερικανών και Ισραηλινών κατά του Ιράν. Όμως οι ΗΠΑ ως αντίποινα, σχεδιάζουν να αποκλείσουν τον Περσικό Κόλπο από την πλευρά του Ινδικού Ωκεανού, δηλαδή τακτική αποκλεισμού μ' άλλα λόγια απέναντι στον αποκλεισμό! Δηλαδή, αδιέξοδο! Ένα ακραίο σενάριο ενεργειακού τρόμου ξετυλίγεται τώρα στον Περσικό Κόλπο, σαν σκοτεινή προφητεία που απλώνεται πάνω από τον πλανήτη και τον σφίγγει αργά, αμείλικτα, μόνο με κακό. Το Ιράν, μη έχοντας πλέον άλλη επιλογή, έκλεισε το Στενό του Ορμούζ . Δεν ήταν απλώς μια πράξη, ήταν η απάντηση στην απροσδόκητη επίθεση Αμερικανών και Ισραηλινών. Με μια κίνηση, η Τεχεράνη έπνιξε την αρτηρία που κρατάει ζωντανή την παγκόσμια οικονομία . Το στενό, εκείνο το στενό στόμα ανάμεσα στον Περσικό Κόλπο και τον Ινδικό Ωκεανό , έγινε ξαφνικά σιδερένια πύλη που δεν ανοίγει πια χωρίς άδεια από την Ισλαμική Δημοκρατία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όμως, δεν μένουν αδρανείς. Σχεδιάζουν αντίποινα: Να αποκλείσουν τον ίδιο τον κόλπο από την πλευρά του Ινδικού Ωκεανού. Αποκλεισμός εναντίον αποκλεισμού . Δύο χέρια που σφίγγουν τον ίδιο λαιμό. Μια αδιέξοδη παγίδα που κανείς δεν μπορεί πια να ξεφύγει. Και ενώ οι Ιρανοί ήδη χτυπούν πετρελαιοφόρα μέσα στο στενό, κρατούν στα χέρια τους έναν πραγματικό εφιάλτη: τον πύραυλο-τορπίλη Hoot. Με υπερταχύτητα φαντάσματος, γεννημένη από τη σοβιετική κληρονομιά του Shkval, που γλιστρά κάτω από το νερό σαν μαχαίρι μέσα σε αέρα. Ταχύτητα 360 χιλιομέτρων την ώρα. Εκατό μέτρα το δευτερόλεπτο . Ο χρόνος αντίδρασης του εχθρού σβήνει πριν καν προλάβει να αναπνεύσει. « Αυτό θα είναι καταστροφή », προειδοποίησε ο Αμερικανός στρατιωτικός αναλυτής, αντισυνταγματάρχης Earl Rasmussen. «Οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να μπλοκάρουν το στενό από έξω, από τον Ινδικό Ωκεανό, για να σταματήσουν τις ροές ιρανικού πετρελαίου. Δεν θα με εξέπληττε αν ο Πρόεδρος Τραμπ το κάνει. Αλλά θα είναι οικονομική κόλαση για όλους ». Το Στενό του Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα στενό. Είναι η καρδιά της παγκόσμιας ενέργειας. Το 25% του πετρελαίου του πλανήτη περνάει από εκεί – από τις βόρειες ακτές του Ιράν μέχρι τις νότιες του Ομάν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων . Από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ άρχισαν τις επιθέσεις, η Τεχεράνη το έκλεισε . Τα πλοία πρέπει πλέον να ζητούν άδεια . Όσα αρνούνται, γίνονται στόχος πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Οι ΗΠΑ παραδέχονται την αδυναμία τους . Ο Υπουργός Ενέργειας δήλωσε ξεκάθαρα ότι το Πολεμικό Ναυτικό δεν είναι έτοιμο να συνοδεύει δεξαμενόπλοια . Ένας παρατεταμένος αποκλεισμός θα παραλύσει την πιο κρίσιμη ενεργειακή οδό του κόσμου . Κι όμως, το ίδιο το Ιράν… εξακολουθεί να εξάγει πετρέλαιο! Οι επιλογές των Αμερικανών είναι όλες δηλητηριώδεις Πρώτη: Πλοία συνοδείας . Ένας εφιάλτης , όπως είπε ο Rasmussen. Το στενό είναι στενό, ρηχό, ιδανικό για ενέδρες . Ο αμερικανικός στόλος θα γίνει εύκολη λεία για τα ταχύπλοα «κουνούπια» του Ιράν – εκατοντάδες μικρά σκάφη που σπέρνουν νάρκες σαν σπόρους θανάτου. Δεύτερη: Να μπει ο αμερικανικός στόλος μέσα στο στενό και να το κλείσει τελείως . Εξίσου επικίνδυνο. Το Ιράν έχει παράκτιο πυροβολικό, drones, πυραύλους. Τρίτη, η πιο πιθανή: εξωτερικός αποκλεισμός, μακριά από το στενό . Αλλά κι εκεί το Ιράν έχει το πλεονέκτημα. Μπορεί να κρατήσει το στενό κλειστό για μήνες. « Το Ιράν αποφασίζει ποιος περνάει και ποιος όχι », κατέληξε ο Rasmussen. « Έχει τα μικρά ταχύπλοα, το πυροβολικό, τα drones, τους πυραύλους. Ελέγχει τα πάντα ». Και τότε έρχεται η κόλαση με όνομα Hoot. Ο αναπληρωτής διοικητής του IRGC, Ali Fadavi, αποκάλυψε ότι σύντομα θα τις ρίξουν. Πρόκειται για τορπίλες που εκτοξεύονται από υποβρύχια, από κρυμμένες παράκτιες σήραγγες, από βυθούς που το Ιράν έχει προετοιμάσει χρόνια τώρα . Η υδροδυναμική δημιουργεί γύρω τους φούσκα αέρα. Γλιστρούν σαν σφαίρες μέσα στο νερό. Στόχος σε απόσταση 10-13 χιλιομέτρων. Ο χρόνος αντίδρασης μηδενίζεται . Ένα μεγάλο αμερικανικό πλοίο μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε δευτερόλεπτα. Ο συνδυασμός ναρκών, παράκτιων πυραύλων και αυτών των υπερτορπιλών μετατρέπει το Στενό του Ορμούζ σε ζώνη θανάτου . Δεν είναι πια απλώς στρατιωτική επιχείρηση. Είναι πλήγμα στην ίδια την εικόνα της αμερικανικής υπεροχής. Αποτέλεσμα; Σύμφωνα με την Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη, η διέλευση πλοίων έχει μειωθεί κατά 97%. Οι τιμές του πετρελαίου Brent εκτοξεύτηκαν κατά 33,66%. Η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και οι ασιατικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ βυθίζονται σε ενεργειακή κόλαση χωρίς καμία βοήθεια από την Ουάσιγκτον. Ο Περσικός Κόλπος δεν είναι πια θάλασσα. Έγινε στόμα του Άδη. Και ο κόσμος ολόκληρος στέκεται μπροστά του, κρατώντας την ανάσα του.

Ποιος ανέλαβε την ευθύνη για την κατάρριψή του! Το τάνκερ της αμερικανικής Αεροπορίας καταρρίφθηκε στο Ιράκ... Το περιστατικό συνέβη «σε φιλικό εναέριο χώρο» κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Epic Fury Η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM) ανακοίνωσε αργά την Πέμπτη την απώλεια ενός αεροσκάφους εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 που ανήκει στην Αεροπορία των ΗΠΑ. Το περιστατικό συνέβη «σε φιλικό εναέριο χώρο», δηλαδή στο Ιράκ, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Epic Fury. Στο περιστατικό εμπλέκονται δύο αεροσκάφη. Το ένα αεροσκάφος συνετρίβη στο δυτικό Ιράκ, ενώ το δεύτερο προσγειώθηκε με ασφάλεια. Είναι η πρώτη απώλεια αεροσκάφους της κατηγορίας του, τουλάχιστον τα τελευταία 35 χρόνια για την USAF. Υπενθυμίζεται ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει τρία μαχητικά F-15 από φίλια πυρά πάνω από το Κουβέιτ κατά τις πρώτες ημέρες της επιχείρησης. Οι πιλότοι τους διασώθηκαν. Οργισμένοι...αμερικάνοι Οργή, αλλά σε ...συγκρατημένο πλαίσιο(!) επικρατεί στις ΗΠΑ, μετά την απώλεια τάνκερ της Αεροπορίας τους πάνω από το Ιράκ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του αμερικανικού ηλεκτρονικού Τύπου. Η οργάνωση « Ισλαμική Αντίσταση στο Ιράκ », που αποτελεί ομπρέλα φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών , υποστήριξε ότι ευθύνεται για την κατάρριψη του αμερικανικού αεροσκάφους KC-135 στο δυτικό Ιράκ. Σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι το αεροσκάφος καταρρίφθηκε στο πλαίσιο επιθέσεων εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή. Ωστόσο από την πλευρά τους, άνθρωποι των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται στην περιοχή σημειώνουν ότι μέχρι στιγμής, οι συνθήκες της συντριβής παραμένουν υπό διερεύνηση. Παράλληλα, αναφέρουν ότι το περιστατικό φαίνεται να συνδέεται με συμβάν στον αέρα κατά τη διάρκεια αποστολής...

Το σενάριο που συζητείται έντονα, μετά και τη πολύκροτη συνέντευξη του Τάκερ Κάρλσον! Η Ιερουσαλήμ βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης. Το Όρος του Ναού, ένας από τους ιερότερους χώρους στον κόσμο, αποτελεί σημείο συνάντησης τριών μεγάλων θρησκειών. Ορισμένοι θρησκευτικοί κύκλοι στο Ισραήλ μιλούν για την προοπτική ανοικοδόμησης του λεγόμενου Τρίτου Ναού , γεγονός που θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Την ίδια στιγμή, στο ίδιο σημείο βρίσκεται το τέμενος Αλ-Άκσα , ένας από τους σημαντικότερους ιερούς χώρους του Ισλάμ , κάτι που καθιστά το θέμα εξαιρετικά ευαίσθητο σε θρησκευτικό και γεωπολιτικό επίπεδο. Στο βίντεο αυτό εξετάζουμε γ ιατί το Όρος του Ναού θεωρείται ένα από τα πιο εύφλεκτα σημεία του πλανήτη και γιατί η συζήτηση για τον Τρίτο Ναό προκαλεί τόσο έντονες αντιδράσεις διεθνώς. romioitispolis

Ο Πόλεμος των Ψεμάτων: Πώς Τεχεράνη, Ιερουσαλήμ και Ουάσιγκτον κατασκευάζουν μια ψεύτικη Ιστορία και τη κάνουν...σημαία. Θυμίζει τον αείμνηστο Χάρρυ Κλύνν όπου σατίριζε λέγοντας: "Εβγήκαν όλοι νικητές...και χάσαν όλοι οι άλλοι"! Στον πόλεμο του 21ου αιώνα, δηλαδή σε αυτόν που ζούμε ήδη ως Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πύραυλοι δεν είναι το πιο επικίνδυνο όπλο. Το πιο επικίνδυνο όπλο είναι το ψέμα. Γιατί οι πύραυλοι καταστρέφουν πόλεις, αλλά η προπαγάνδα καταστρέφει την ίδια την αλήθεια. Και όταν η αλήθεια πέφτει στο πεδίο της μάχης, τότε οι αυτοκρατορίες αρχίζουν ήδη να χάνουν, ακόμη κι αν πιστεύουν ότι νικούν. Σαν Ιστορικός ο ίδιος, συχαίνομαι ένα πράγμα : Την ποδοπάτηση και αλλοίωση της Ιστορίας . Είτε αυτή είναι ...της μίας ημέρας, είτε των πέντε αιώνων. Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη βεβήλωση της Ιστορίας από εκείνη που μετατρέπει το αίμα σε ...θρίαμβο και την επιβίωση σε ...«ιστορική συντριβή»! Ο πόλεμος, από τη φύση του, είναι ήδη τραγωδία. Όταν όμως η προπαγάνδα απλώνει πάνω του το πέπλο της, τότε η τραγωδία μετατρέπεται σε θέαμα . Και το θέαμα, όπως πάντα, υπηρετεί εκείνους που θέλουν να κρύψουν την πραγματικότητα πίσω από φωνές, πίσω από σημαίες και ...μεγαλοστομίες. Το κείμενο του ΒΝ που κυκλοφορεί ήδη στο διαδίκτυο, είναι ένα από αυτά. Ναί, η ιστοσελίδα αυτή είναι πράγματι μια καλή πηγή ειδήσεων, αλλά ώρες ώρες υπερβάλλει σε βαθμό που αγγίζει ή ξεπερνά τα όρια της υπερβολής. Και μιλώ για εκείνο το ..."καταιγιστικό μανιφέστο"(!) με τα ... «480 χτυπήματα που κατέστρεψαν το Ισραήλ» , την «τυφλωμένη αεράμυνα» , τον «ξεμεινάρη» Gerald Ford και την ... - μη χειρότερα - «υποχώρηση χιλιάδων Αμερικανών» – δεν είναι απλή υπερβολή ενός ανταποκριτή που παρασύρθηκε από τον ενθουσιασμό του. Είναι μια συνειδητή κατασκευή. Ένα αφήγημα γεννημένο μέσα στους διαδρόμους των μηχανισμών προπαγάνδας, όπου η πληροφορία δεν υπηρετεί την αλήθεια αλλά την εντύπωση . Και όμως, εδώ βρίσκεται το μεγάλο παράδοξο της εποχής μας. Η προπαγάνδα δεν έχει σημαία. Δεν έχει χρώμα. Δεν έχει πατρίδα. Δεν είναι αποκλειστικό όπλο της μιας πλευράς απέναντι στην άλλη. Η προπαγάνδα είναι η κοινή γλώσσα όλων των "αυτοκρατοριών", μικρών και μεγάλων. Έρχεται από την Τεχεράνη που μεταμφιέζει την αντοχή σε νίκη . Έρχεται από την Ιερουσαλήμ που παρουσιάζει κάθε χτύπημα ως «χειρουργικά ακριβές» . Έρχεται από την Ουάσιγκτον που μετράει «επιτυχίες» (χαχα) ενώ τα αποθέματα πυραύλων και η πολιτική της υπομονή εξαντλούνται. Και έτσι, μέσα στον θόρυβο των ανακοινώσεων και των τηλεοπτικών θριάμβων, η πραγματική Ιστορία θάβεται. Η Ιστορία κάτω από τα ...στρώματα Για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει πραγματικά, πρέπει να κάνει κάτι που ελάχιστοι κάνουν. Να σκάψει κάτω από τα στρώματα . Να αφαιρέσει τις λέξεις της προπαγάνδας όπως αφαιρεί ένας αρχαιολόγος τα στρώματα του χώματος. Γιατί η Ιστορία μοιάζει θα μπορούσε κανείς να πεί με ...περσικό χαλί! Στρώμα πάνω σε στρώμα. Εποχή πάνω σε εποχή. Και κάθε υπερβολή είναι μια τρύπα που ανοίγουμε εμείς οι ίδιοι στον καθρέφτη μας. Πρώτο στρώμα: Η δολοφονία του Χαμενεΐ Το πρώτο στρώμα αυτής της τραγικής αφήγησης είναι η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ναι, συνέβη. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2026, σε μια κοινή αμερικανοϊσραηλινή επιδρομή, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν σκοτώθηκε μαζί με στενούς συνεργάτες του. Η επιχείρηση έφερε το όνομα «Epic Fury» και αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο πλήγμα σε έναν πόλεμο που ήδη έδειχνε τα δόντια του. Η είδηση επιβεβαιώθηκε από όλες τις πλευρές. Από την ίδια την Τεχεράνη μέχρι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Και όμως, ακόμη και σε αυτή τη στιγμή της ωμής πραγματικότητας , η προπαγάνδα βρήκε τρόπο να εισχωρήσει. Η ιρανική πλευρά παρουσίασε την επιχείρηση αποκλειστικά ως «έγκλημα πολέμου» , αποσιωπώντας την ίδια τη λογική των πολέμων αλλαγής καθεστώτων που οι ίδιες οι μεγάλες δυνάμεις έχουν εφαρμόσει επί δεκαετίες . Η δυτική πλευρά, από την άλλη, μίλησε για «στρατηγική εξουδετέρωση απειλής», λες και η δολοφονία ενός αρχηγού κράτους είναι απλώς μια επιτυχής κίνηση σε μια σκακιέρα. Δηλαδή, μ' άλλα λόγια, αν ο Σάχης Παχλεβί δεν είχε διαφύγει τότε το 1979 και τον σκότωναν οι Ιρανοί, δεν θα ήταν έγκλημα πολέμου; Ε; Τι λεει λοιπόν το Ιράν; Για όνομα του Θεού! Και έτσι η πραγματικότητα εξαφανίστηκε. Γιατί η προπαγάνδα δεν ρωτάει ποτέ αν κάτι είναι ηθικό. Ρωτάει μόνο αν είναι χρήσιμο. Δεύτερο στρώμα: Η επιχείρηση «True Promise 4» Το δεύτερο στρώμα είναι η επιχείρηση που οι Ιρανοί ονόμασαν «True Promise 4» . Ήταν πραγματική. Ήταν σκληρή. Και ήταν αιματηρή. Το Ιράν εξαπέλυσε διαδοχικά κύματα πυραύλων. Μέχρι το τεσσαρακοστό κύμα και πέρα. Πύραυλοι Qadr, Emad, Kheibar-Shekan και οι υπερηχητικοί Fattah εκτοξεύθηκαν εναντίον στόχων στο Ισραήλ και σε βάσεις στον Κόλπο. Το τεσσαρακοστό κύμα χτύπησε περισσότερους από πενήντα στόχους. Το Τελ Αβίβ, την Ιερουσαλήμ, τη Χάιφα. Και εδώ η προπαγάνδα άρχισε να εργάζεται με τον πιο παλιό τρόπο της Ιστορίας: την υπερβολή. Το κείμενο που κυκλοφορεί μιλά για «480 έως 600 χτυπήματα που κατέστρεψαν το Ισραήλ». Μιλά για «τυφλωμένη αεράμυνα». Μιλά για «γονατισμένο κράτος». Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το Ισραήλ διαθέτει ένα από τα πιο πυκνά δίκτυα αντιπυραυλικής άμυνας στον κόσμο. Το Arrow, το David’s Sling και το Iron Dome λειτουργούν μαζί ως πολυεπίπεδη ασπίδα. Το σύστημα αναχαίτισε το 80 έως 90 τοις εκατό των πυραύλων. Οι ζημιές υπάρχουν. Η αναστάτωση υπάρχει. Αλλά το κράτος δεν κατέρρευσε. Οι νεκροί μέχρι σήμερα είναι δώδεκα. Δώδεκα άνθρωποι σε έναν πόλεμο πυραύλων. Δώδεκα ζωές που χάθηκαν. Και όμως, η προπαγάνδα και από τις δύο πλευρές μετατρέπει αυτόν τον πόλεμο φθοράς σε τηλεοπτικό θρίαμβο. Τρίτο στρώμα: Το σχολείο στο Mινάμπ Η τρίτη και πιο τραγική σελίδα είναι το σχολείο στο Mινάμπ. Εκεί όπου η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί. Μια βολή – πιθανότατα αμερικανική – έπληξε ένα σχολείο θηλέων. Κορίτσια δώδεκα έως δεκατεσσάρων ετών. Εκατόν εξήντα οκτώ έως εκατόν ογδόντα νεκρά παιδιά. Το γεγονός επιβεβαιώθηκε από όλες τις πλευρές. Αλλά και εδώ η προπαγάνδα έφτασε στο πιο σκοτεινό της σημείο. Η ιρανική πλευρά μίλησε για «μαζική δολοφονία» . Η δυτική πλευρά το χαρακτήρισε «παράπλευρη απώλεια» . Αλλά όταν το αίμα παιδιών μετατρέπεται σε επιχείρημα , τότε η Ιστορία κλείνει τα μάτια της από ντροπή... Τέταρτο στρώμα: Η φθορά της αμερικανικής μηχανής Το τέταρτο στρώμα αφορά την ίδια την Αμερική . Γιατί ο πόλεμος δεν καταναλώνει μόνο ανθρώπινες ζωές. Καταναλώνει και αποθέματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάστηκαν να μεταφέρουν συστήματα THAAD και Patriot από τη Νότια Κορέα προς τη Μέση Ανατολή. Τα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης μειώνονται μετά από έντεκα ημέρες συνεχούς σύγκρουσης. Η Σεούλ βέβαια διαμαρτυρήθηκε, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει την απόφαση. Στα ιρανικά μέσα εμφανίστηκαν αναφορές για «κατεστραμμένα THAAD» . Στα αμερικανικά μέσα όμως, η μεταφορά παρουσιάστηκε ως ...απλή «ενίσχυση»! Η αλήθεια είναι πιο απλή ασφαλώς. Ο πόλεμος φθοράς καταναλώνει ακόμη και τις μεγαλύτερες στρατιωτικές μηχανές. Πέμπτο στρώμα: Ρωσία, Κίνα και οι μύθοι της εμπλοκής Το πέμπτο στρώμα αφορά τη Ρωσία και την Κίνα. Ναι, υπάρχει στήριξη από αυτούς, είναι αναμφισβήτητο και πάρα πολύ φυσικό. Και οι δύο αυτοί δεν θέλουν επ' ουδενί να νικήσει ο Αμερικάνος για πολλούς και ευνόητους λόγους. Και βοηθούν βεβαίως υποδόρια όπως μπορούν. Πληροφορίες από δορυφόρους, ανταλλακτικά, οικονομικές γραμμές κλπ. Αλλά η εικόνα που παρουσιάζεται – ότι πίσω δηλαδή από κάθε ιρανικό πύραυλο βρίσκεται μια ...ρωσική αεροδιαστημική δύναμη – είναι υπερβολή. Ε, όχι δα, έλεος! Δεν ειναι τόσο κορόϊδα τουλάχιστον οι Ρώσοι, να καρφωθούν. Το κάνουν μεν, αλλά...με πολύ ρέγουλο. Εξ' άλλου, το Ιράν διαθέτει δική του βιομηχανία όπλων . Έχει δικά του δίκτυα και δική του στρατηγική. Η προπαγάνδα όμως προτιμά να παρουσιάζει κάθε επιβίωση ως ... «νίκη κάποιου άλλου»! Έκτο στρώμα: Οι δηλώσεις Rezaei Το έκτο στρώμα είναι οι δηλώσεις του Moχσέν Rεζάι. Μίλησε για ...«ατελείωτους πυραύλους», για «τρία στάδια πολέμου», για «ΗΠΑ που δεν ελέγχουν το Ορμούζ»... Μόνο για παρακολουθήσεις των αμερικανών σε κάθε τους βήμα δε μας είπε! Οι δηλώσεις έγιναν. Αλλά η προπαγάνδα τις μετέτρεψε σε μύθο. Ο πόλεμος συνεχίζεται. Το Ιράν έχει δεχθεί πραγμτικά σοβαρά πλήγματα στις υποδομές του. Ουδέν αναμφισβήτητον τούτου. Οπότε... η μία υπερβολή γεννά την άλλη! Έβδομο στρώμα: Ο μύθος της «φυγής» Το έβδομο στρώμα αφορά το αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford . Σύμφωνα με τα κείμενα προπαγάνδας, το πλοίο «ξέμεινε από πυρομαχικά» και «διέφυγε». Παραλίγο να γράψουν και ότι...τό 'βαλε και στα πόδια! Η πραγματικότητα βεβαίως είναι εντελώς διαφορετική. Το πλοίο παραμένει ενεργό μαζί με το Abraham Lincoln . Δεν υπάρχει λοιπόν μαζική υποχώρηση. Αυτό μόνο του έλειπε του Τράμπ για να τον κρεμάσουν οι νεοταξικές φυλλάδες στα μανταλάκια. Ο πόλεμος, είναι πόλεμος φθοράς κι αυτό πρέπει να γίνεται κατανοητό. Από όλους. Όγδοο στρώμα: Η γλώσσα του φανατισμού Το όγδοο στρώμα είναι ίσως το πιο επικίνδυνο από όλα. Δεν αφορά πυραύλους, στρατηγούς ή αεροπλανοφόρα. Αφορά την πλευρά που παίρνει ο καθένας και που για να πείσει, καταφεύγει σε ρητορικές απαράδεκτες. Σε αυτό το σημείο, η προπαγάνδα δεν προσπαθεί πλέον να πείσει. Προσπαθεί να φανατίσει . Η παρουσίαση του Ισραήλ ως ...«γονατισμένου» κράτους και η σύγκριση του Nετανιάχου με τον Χίτλερ, δεν αποτελούν πολιτική ανάλυση. Δεν είναι καν ιστορική κρίση. Δεν είναι καν πολεμική ρητορική με την κλασική έννοια. Είναι φθηνή δημαγωγία. Γιατί όταν κάθε εχθρός βαφτίζεται «Χίτλερ» ( μη ξεχνάμε ότι πριν από τρία χρόνια, «Χίτλερ» χαρακτήριζαν οι δυτικές νεοταξικές φυλλάδες τον Πούτιν όταν έκανε επέμβαση στην Ουκρανία υπερασπιζόμενος τη πατρίδα του ) τότε η Ιστορία παύει να είναι δάσκαλος και μετατρέπεται σε εργαλείο προπαγάνδας . Ο ναζισμός υπήρξε ένα μοναδικό ιστορικό φαινόμενο, με συγκεκριμένες συνθήκες, εγκλήματα και ιδεολογική δομή. Το γέννημα του δε, ο Νεο-Ναζισμός, ο οποίος μάλιστα επικρατεί στην Ουκρανία καθαρά, είναι...απόλυτα δεκτός από τους νεοταξίτες. Παράδοξο ε; Όχι, αν το δει κάποιος με τη σκιά της προπαγάνδας. Επομένως, η επιπόλαιη χρήση του ως πολιτικού χαρακτηρισμού, ασφαλώς και δεν εξηγεί τίποτε. Αντίθετα, αδειάζει την ίδια τη λέξη από το πραγματικό της νόημα . Και αυτό δεν είναι απλώς λάθος. Είναι επικίνδυνο. Γιατί τέτοιες συγκρίσεις δεν οδηγούν σε κατανόηση των γεγονότων. Δεν φωτίζουν την πραγματικότητα. Αντίθετα, την σκοτεινιάζουν ακόμη περισσότερο. Μετατρέπουν έναν γεωπολιτικό πόλεμο σε θρησκευτικό μίσος . Μετατρέπουν πολιτικές αποφάσεις σε απόλυτη ηθική καταδίκη . Και όταν η σύγκρουση παρουσιάζεται ως μάχη μεταξύ «δαιμόνων» και «αγγέλων», τότε κάθε συζήτηση παύει να έχει νόημα. Και εδώ αξίζει να θυμηθούμε κάτι που σκόπιμα ξεχνούν όσοι χρησιμοποιούν τέτοιες συγκρίσεις . Αν μια χώρα βρεθεί πραγματικά αντιμέτωπη με υπαρξιακή απειλή , θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που διαθέτει για να επιβιώσει . Αυτό δεν είναι ιδεολογία. Είναι ο σκληρός νόμος της Ιστορίας. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ελλάδα, τη πατρίδα μας. Μια χώρα που βρίσκεται ήδη περικυκλωμένη από γεωπολιτικές εντάσεις και ιστορικούς ανταγωνισμούς . Αν η Ελλάδα βρισκόταν μπροστά σε έναν άμεσο και υπαρξιακό κίνδυνο, αν απειλούνταν η ίδια της η ύπαρξη ως κράτους, ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι ένας πραγματικά ισχυρός και αδέσμευτος ηγέτης δε θα χρησιμοποιούσε κάθε μέσο για να την υπερασπιστεί; Και τότε τι θα έλεγαν οι ίδιοι που σήμερα μοιράζουν εύκολους ιστορικούς χαρακτηρισμούς; Θα αποκαλούσαν και έναν Έλληνα ηγέτη «Χίτλερ» επειδή υπερασπίστηκε τη χώρα του; Ελάτε τώρα! Η Ιστορία δεν λειτουργεί με συνθήματα. Δεν λειτουργεί με ηθικές καρικατούρες. Γιατί όταν ο εχθρός παρουσιάζεται ως απόλυτο κακό, τότε κάθε μέσο θεωρείται δικαιολογημένο. Κάθε πράξη βαφτίζεται «δίκαιη» και κ άθε όριο καταρρέει. Κι αν κάποιοι θέλουν να χρησιμοποιούν τέτοιους χαρακτηρισμούς, ας κοιτάξουν πώς συμπεριφέρονται τα καθεστώτα με τους υπηκόους τους. Η άτυχη κοπέλα, φοιτήτρια, που σκοτώθηκε από τους Φρουρούς της Επανάστασης πριν δύο χρόνια επειδή δε φορούσε τη χιτζάμπ, πιστοποιεί το ποιοί είναι φασίστες και ποιοί όχι. Ένατο στρώμα: Το Ορμούζ Το ένατο στρώμα είναι το Στενό του Ορμούζ. Το Ιράν μπορεί να το κλείσει. Αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν οικονομική αυτοκτονία. Οι χώρες του Κόλπου δεν εγκατέλειψαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προπαγάνδα όμως προτιμά απλές εικόνες. Προδότες από τη μία. Αδύναμους από την άλλη. Δέκατο Στρώμα: Η μεγάλη απάτη Και έτσι φτάνουμε στη μεγάλη απάτη. Η προπαγάνδα παίρνει την πραγματικότητα και την βάφει με χρώματα θριάμβου. Το Ιράν αντέχει . Αλλά δεν κατέστρεψε κανέναν. Το Ισραήλ αντεπιτίθεται. Αλλά δεν νίκησε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν παρούσες . Αλλά ο πόλεμος φθοράς τις εξαντλεί. Αυτό ακριβώς συμβαίνει μέχρι στιγμής και τίποτε άλλο. Και ασφαλώς η Ιστορία γράφεται με αίμα, όχι με κεφαλαία γράμματα σε ιστοσελίδες. Εν κατακλείδι Και κάπου εδώ, μέσα σε αυτό το πέπλο των ανακοινώσεων, των θριάμβων και των τηλεοπτικών πανηγυρισμών, αποκαλύπτεται η πιο επικίνδυνη διάσταση του σύγχρονου πολέμου. Δεν είναι μόνο οι πύραυλοι. Δεν είναι μόνο τα drones. Είναι η μάχη για την ίδια την πραγματικότητα. Γιατί οι αυτοκρατορίες του 21ου αιώνα δεν πολεμούν μόνο στο έδαφος, στη θάλασσα ή στον ουρανό. Πολεμούν μέσα στο μυαλό των ανθρώπων. Και εκεί η προπαγάνδα είναι το πιο αποτελεσματικό τους όπλο. Το Ιράν φωνάζει ότι κατέρριψε την αμερικανική παντοδυναμία. Μπούρδες. Το Ισραήλ διακηρύσσει ότι διατηρεί απόλυτο έλεγχο. Μπούρδες στο τετράγωνο. Η Ουάσιγκτον μιλά για «διαχειρίσιμη σύγκρουση». Αυτό κι αν είναι μπούρδες. Και όμως, πίσω από όλες αυτές τις λέξεις υπάρχει μια αλήθεια που καμία πλευρά δεν θέλει να παραδεχτεί. Ο πόλεμος φθοράς δεν έχει νικητές κύριοι. Έχει μόνο επιζώντες. Οι αυτοκρατορίες δεν καταρρέουν πάντα από μια μεγάλη ήττα. Πιο συχνά καταρρέουν αργά, όταν αρχίζουν να πιστεύουν τα δικά τους ψέματα. Όταν οι στρατηγοί τους διαβάζουν τα δελτία Τύπου τους και τα περνούν για πραγματικότητα ή ακόμη χειρότερα, οταν οι κοινωνίες τους τρέφονται με αφηγήματα αντί για αλήθεια . Η Ιστορία έχει δει αυτή την παράσταση πολλές φορές. Τη γνώρισε η Ρώμη όταν νόμιζε ότι ο κόσμος της ανήκει . Τη γνώρισε η Βρετανική Αυτοκρατορία όταν πίστευε ότι ο ήλιος δεν δύει ποτέ πάνω της. Τη γνώρισε η Σοβιετική Ένωση όταν τα ψέματα της προπαγάνδας της έγιναν πιο δυνατά από την πραγματικότητα. Γιατί στο τέλος η Ιστορία είναι πάντα πιο ισχυρή από την προπαγάνδα . Πιο υπομονετική από τους στρατηγούς. Πιο αδυσώπητη από τους πολιτικούς. Η Ιστορία δεν γράφεται με τις ανακοινώσεις του IRGC. Δεν γράφεται με τα δελτία Τύπου του Πενταγώνου. Δεν γράφεται καν με τις δηλώσεις των κυβερνήσεων. Γράφεται με τον χρόνο. Και ο χρόνος, όσο κι αν καθυστερεί, κάνει πάντα το ίδιο πράγμα. Σηκώνει το πέπλο. Και τότε, πίσω από τα μεγάλα λόγια και τα θριαμβευτικά πρωτοσέλιδα, μένει μόνο αυτό που υπήρχε από την αρχή. Η γυμνή αλήθεια της Ιστορίας. Και εκείνη δεν ανήκει σε καμία αυτοκρατορία κύριοι του ΒΝ. Δεν υπακούει σε κανένα καθεστώς. Δεν φοβάται καμία προπαγάνδα. Ανήκει μόνο σε όσους έχουν το θάρρος να τη δουν. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Πώς οι ισχυροί καταβροχθίζουν τα τελευταία αποθέματα νομιμότητας Από τη Βενεζουέλα μέχρι τη Γάζα, η επιλεκτική εφαρμογή του διεθνούς δικαίου από ισχυρά κράτη διαλύει την τάξη πραγμάτων που θεμελιώθηκε μετά από το 1945... Από τα πολιτικώς ταραγμένα ύδατα της Βενεζουέλας μέχρι τα φλεγόμενα ερείπια της Γάζας, η παγκόσμια κοινότητα γίνεται καθημερινά μάρτυρας μιας εξαιρετικά επικίνδυνης τάσης : Tης επιλεκτικής, «α λα καρτ» εφαρμογής του διεθνούς δικαίου. Τα ισχυρότερα κράτη του πλανήτη συμπράττουν σ’ ένα καταστροφικό έργο: αποστραγγίζουν τη διεθνή τάξη πραγμάτων -η οποία εγκαθιδρύθηκε με τόσο κόπο και αίμα μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945- από τα εναπομείναντα αποθέματα της ηθικής της υπόστασης, υποστηρίζουν σε άρθρο τους στο Social Europe οι Lina Lorenzoni-Escobar, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου EAFIT (Μεντεγίν, Κολομβία), και ο Kevin Crow, Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Φιλοσοφίας στο Asia School of Business (Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία). Σε αντίθεση με τα εθνικά νομικά συστήματα, τα οποία απολαμβάνουν την προστασία και την ισχύ της κρατικής δομής , το διεθνές δίκαιο δεν διέθετε ποτέ κάποια παγκόσμια δύναμη αστυνόμευσης που να επιβάλλει αυστηρά τους κανόνες του .  Ανέκαθεν στηριζόταν πολύ περισσότερο στην πίστη παρά στην ωμή βία , προσθέτουν οι δυο καθηγητές. Σύμφωνα, λοιπόν, με τους Escobar και Crow: Η επιρροή, το κύρος και η αποτελεσματικότητά του εξαρτώνται απόλυτα από την προθυμία των κυρίαρχων κρατών να πιστέψουν σε αυτό και να συμμορφωθούν οικειοθελώς με τους κοινούς κανόνες συμβίωσης. Σήμερα, όμως, αυτή η θεμελιώδης πίστη κλονίζεται συθέμελα . Ο Φρίντριχ Νίτσε είχε προειδοποιήσει κάποτε, με τη γνωστή του οξυδέρκεια, ότι μια ηθική τάξη δεν πεθαίνει όταν δέχεται επίθεση από έξωθεν εχθρούς· πεθαίνει όταν χάνει τη νομιμοποίησή της στα μάτια των ίδιων των πιστών της. Το διεθνές δίκαιο βρίσκεται σήμερα ακριβώς σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι, αντιμέτωπο με μια βαθιά και υπαρξιακή κρίση πίστης. Αν η πλειοψηφία των χωρών καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η περίφημη «διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες» δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εύσχημο εργαλείο επιβολής ισχύος -και όχι ένας θεσμικός μηχανισμός περιορισμού της- τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι απλώς μια άμεση, εν μία νυκτί αναρχία. Ενδεχομένως θα είναι κάτι πολύ χειρότερο: Eνα κυνικό, άδειο κέλυφος. Θα βλέπουμε διεθνείς συνθήκες να υπογράφονται και διεθνή δικαστήρια να συνεχίζουν να εδρεύουν σε πολυτελή μέγαρα , που όμως θα στερούνται απολύτως κάθε ίχνους ηθικής εξουσίας, σεβασμού και πρακτικής αξίας. Το βασικό πρόβλημα δεν εντοπίζεται απλώς στο γεγονός ότι κάποιο ισχυρό κράτος αποφάσισε, σε μια δεδομένη στιγμή, να παραβιάσει τους κανόνες. Αυτό που έχει πραγματικά σημασία είναι ότι οι πρόσφατες γεωπολιτικές κρίσεις έφεραν στο φως ένα βαθιά ριζωμένο, συστημικό μοτίβο επιλεκτικού σεβασμού προς τη νομιμότητα. Πρόκειται για μια παθογένεια που μοιράζονται εξίσου ο Παγκόσμιος Βορράς και ο Παγκόσμιος Νότος, η οποία διαβρώνει σαν οξύ την ίδια την αξιοπιστία του συστήματος. Από τη μία πλευρά, οι δυτικές κυβερνήσεις συχνά καθαγιάζουν με τη ρητορική τους το διεθνές δίκαιο, υψώνοντας με στόμφο το δάχτυλο στους παραβάτες, μέχρι τη στιγμή που οι κανόνες αυτοί αρχίζουν να περιορίζουν τα δικά τους γεωπολιτικά, στρατηγικά ή οικονομικά συμφέροντα. Από την άλλη πλευρά, οι ηγέτες του Παγκόσμιου Νότου καταδικάζουν -ορθότατα- αυτήν τη δυτική υποκρισία . Ωστόσο, την ίδια ακριβώς στιγμή, πέφτουν και οι ίδιοι στην ίδια παγίδα, εφαρμόζοντας τις δικές τους κυνικές πρακτικές: προστατεύουν τους συμμάχους τους ή τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις από την ενοχλητική λογοδοσία, όποτε αυτό κρίνεται πολιτικά ή οικονομικά άβολο. Αυτά τα εξόφθαλμα διπλά πρότυπα απειλούν ν’ αδειάσουν το διεθνές δίκαιο, μετατρέποντάς το σε μια απλή βιτρίνα: Mια υποτιθέμενη «τάξη βασισμένη σε κανόνες» , όπου οι κανόνες λυγίζουν, τεντώνονται ή σπάνε, ανάλογα αποκλειστικά και μόνο με το ποιος είναι ο παραβάτης και ποιος ο στενός του σύμμαχος. Αυτή η διαρκής υποκρισία τροφοδοτεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη, ανεπανόρθωτη κατάρρευση της αξιοπιστίας των διεθνών θεσμών. Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας το εξής αμείλικτο ερώτημα: Αν οι διεθνείς κανόνες επιβάλλονται με αυστηρότητα και η παγκόσμια οργή αναφλέγεται όταν τα τανκς μιας χώρας διασχίζουν τα σύνορα μιας άλλης, αλλά τηρείται σιγή ιχθύος όταν ένας δικτάτορας σφαγιάζει αλύπητα τον ίδιο του τον λαό, τι μήνυμα περνάμε στην ανθρωπότητα; Το μήνυμα είναι σαφές και αποκαρδιωτικό . Υποδηλώνει ότι το παγκόσμιο σύστημα εξακολουθεί να νοιάζεται πρωτίστως για τα προνόμια των κρατών και το απαραβίαστο των συνόρων, παρά για την ίδια την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια και τη ζωή των ανθρώπινων όντων. Αυτή η εντύπωση έχει ήδη εδραιωθεί βαθιά στην παγκόσμια κοινή γνώμη , οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε έναν επικίνδυνο μηδενισμό γύρω από τις διεθνείς νόρμες. Καθώς η συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο αρχίζει να αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως κάτι το ιδιότροπο, προαιρετικό ή καθαρά επιλεκτικό , όλο και λιγότεροι δρώντες στη διεθνή σκακιέρα νιώθουν την ηθική ή νομική υποχρέωση να το τιμήσουν. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας εφιαλτικής καθοδικής σπείρας , όπου το δίκαιο υποβιβάζεται σε ένα απλό, κακοπαιγμένο θέατρο της «Realpolitik» . Και όταν το «κράτος δικαίου» αρχίζει να φαντάζει ως μια παραίσθηση των αποκομμένων ελίτ -ως ένα ψυχρό πολιτικό εργαλείο μάλλον παρά ως μια κοινή, ιερή δέσμευση- οι απλοί πολίτες θα στραφούν αναπόφευκτα προς οποιονδήποτε δημαγωγό υπόσχεται να «λύσει το πρόβλημα» . Ακόμα κι αν αυτός ο σωτήρας είναι ένας αυταρχικός ηγέτης που υπόσχεται διακυβέρνηση με σιδηρά, όντας έτοιμος να κατακρεουργήσει τους συνταγματικούς κανόνες . Σε αυτή τη δυστοπία, η νομιμοποίηση μετατοπίζεται βίαια από τις κοινές ανθρώπινες αξίες στην ωμή, κυνική αποτελεσματικότητα. Για να μπορέσει να αποκατασταθεί η χαμένη πίστη στο διεθνές δίκαιο, απαιτείται τουλάχιστον μια ριζική, συστημική διόρθωση πορείας. Είναι απολύτως σαφές ότι η εθνική κυριαρχία πρέπει να παραμείνει μια ισχυρή και απαραβίαστη ασπίδα απέναντι στην έξωθεν επιθετικότητα. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να λειτουργεί πλέον ως απόλυτη ασπίδα συγκάλυψης για καταχρήσεις και θηριωδίες που σοκάρουν την ανθρώπινη συνείδηση. Η θεμελιώδης αυτή συμφωνία της διεθνούς κοινότητας χρειάζεται άμεση επαναβαθμονόμηση. Η προστασία των άμαχων πληθυσμών από μαζικές σφαγές πρέπει να αποκτήσει στο εξής ακριβώς το ίδιο ειδικό βάρος με την προστασία των γεωγραφικών συνόρων. Όχι άλλες «στρατηγικές εξαιρέσεις» Θεωρητικά, στα χαρτιά, όλα τα κράτη του πλανήτη -στον Βορρά και στον Νότο- έχουν ήδη προσυπογράψει αυτήν τη θεμελιώδη αρχή. Ήρθε επιτέλους η ώρα να ανταποκριθούν σε αυτήν, καθώς και στην σκληρή πραγματικότητα. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ουσιαστική ενίσχυση παγκόσμιων και περιφερειακών μηχανισμών που θα καθιστούν όλους τους δρώντες αυστηρά υπόλογους για τα εγκλήματά τους – και όχι μόνο τους ηττημένους των πολέμων ή τους εκάστοτε «παρίες» της διεθνούς κοινότητας. Σημαίνει ότι ο Παγκόσμιος Νότος πρέπει επιτέλους να δώσει ουσιαστική προσοχή στα δικά του δόγματα περί δημοκρατικής αλληλεγγύης, αντί να υποκύπτει στην εύκολη δικαιολογία της «μη παρέμβασης» την ώρα που ο λαός μιας γειτονικής χώρας αιμορραγεί μέχρι θανάτου. Αντίστοιχα, σημαίνει ότι οι ισχυρές δυτικές δυνάμεις οφείλουν να εφαρμόζουν τα ίδια ακριβώς αυστηρά νομικά και ηθικά μέτρα στους στενούς τους συμμάχους όπως και στους ορκισμένους αντιπάλους τους . Δεν χωρούν πλέον άλλες «στρατηγικές εξαιρέσεις» όταν είναι ένας βολικός φίλος αυτός που διαπράττει ανείπωτα εγκλήματα. Τελικά, η πραγματική αποκατάσταση του διεθνούς δικαίου σημαίνει επιστροφή στις ρίζες και τον αρχικό του σκοπό: Nα δοθεί επιτέλους πραγματική φωνή, δυνατότητα προσφυγής και δικαίωση στα ίδια τα άτομα . Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ολόκληρο αυτό το πολύπλοκο παγκόσμιο σύστημα κανόνων υπάρχει -ή θα έπρεπε να υπάρχει- αποκλειστικά και μόνο για να υπηρετεί τον Άνθρωπο. Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος-in.gr

Ο Γιώργος Ανυφαντής, πρέσβυς επί τιμή, αναλύει την διαμορφωθείσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή με τον δικό του, μοναδικό τρόπο, στηλιτεύοντας την ιδιοτελή πράξη Μητσοτάκη στη Κύπρο Δειτε το βίντεο

Ο Σταύρος Λυγερός για την τροπή του πολέμου Δείτε την εκπομπή του Σταύρου Λυγερού

Ο Πούτιν δεν σταματά να ενθαρρύνει τους Πέρσες, ενώ παράλληλα κατηγορεί τους Βρετανούς για εμπλοκή σε φονικό χτύπημα εντός Ρωσίας! Tο Κρεμλίνο βρίσκεται σε συνεχή επαφή με την ιρανική ηγεσία και η Μόσχα είναι έτοιμη να συνεισφέρει στην επιστροφή στην ειρήνη και στη σταθερότητα στην περιοχή, ανακοίνωσαν σήμερα οι Ρώσοι. “Εδώ το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι βρισκόμαστε σε μόνιμη επαφή με την ιρανική πλευρά και με την ιρανική ηγεσία”, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ. “Οπως έχει πει ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, η Ρωσία είναι πάντα έτοιμη να κάνει ό,τι μπορεί για να αποκαταστήσει την ειρήνη και την σταθερότητα στην περιοχή”, πρόσθεσε. Ο Πούτιν και ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ συνομίλησαν με τους Ιρανούς ομολόγους τους τις τελευταίες ημέρες, ενώ ο Ρώσος πρόεδρος είχε και τηλεφωνική επικοινωνία με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ τη Δευτέρα. Αναφορικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε ότι Βρετανοί ειδικοί ενέχονται στο φονικό ουκρανικό πλήγμα στην πόλη Μπριάνσκ της Ρωσίας με την χρήση βρετανικών πυραύλων Storm Shadow. Μήπως η επίθεση δεν ήταν τυχαία, δεδομένου ότι η Ρωσία σπεύδει να δώσει λύση στο πρόβλημα της Μέσης Ανατολής; Ο Πεσκόφ πρόσθεσε ότι η “ειδική στρατιωτική επιχείρηση”, όπως την αποκαλεί η Μόσχα, θα συνεχιστεί για να εμποδίσει τέτοιες “βάρβαρες” επιθέσεις. Στην επίθεση στο Μπριάνσκ, που πραγματοποιήθηκε χθες, Τρίτη, έχασαν την ζωή τους τουλάχιστον έξι άνθρωποι και τραυματίστηκαν 37. Η Μόσχα υποστηρίζει ότι το Κίεβο στοχοθέτησε αμάχους. Σύμφωνα με τον Πεσκόφ, ο επόμενος γύρος τριμερών συνομιλιών για την Ουκρανία πιθανόν να πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ακόμη δεν υπάρχουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες παρά μόνο η αντίληψη ότι η ειρηνευτική διαδικασία θα συνεχιστεί. Η Ρωσία και η Ουκρανία πραγματοποίησαν τρεις γύρους συνομιλιών στην τουρκική αυτή πόλη τον περασμένο χρόνο. Οι διαπραγματεύσεις με αμερικανική διαμεσολάβηση διεξήχθησαν φέτος στο Αμπού Ντάμπι και στην Γενεύη. Οι διπλωματικές «τριβές» συνεχίζονται, όσο οι πόλεμοι μαίνονται. Οι διεθνιστές πάντως δεν έχουν αποδεχθεί, εκ των πραγμάτων, πως η Ρωσία είναι πλέον μία υπερδύναμη, η οποία μπορεί να έχει βαρύνοντα λόγο στα κρίσιμα ζητήματα του πλανήτη. Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo αρχείου EPA-EPA

Τρεις πολεμούν, άλλος "κερδίζει" και άλλος είναι ο ...πραγματικά κερδισμένος! Σε κατάσταση υστερίας βρίσκονται τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Ξαφνικά και από κοινού άρχισαν να σπέρνουν πανικό, διχόνοια, αταξία και αβεβαιότητα, μετατρέποντας σε άμεση υστερία. Κάποιοι αναφέρουν ότι οι τιμές του πετρελαίου έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, με το αργό πετρέλαιο Brent , για παράδειγμα, να αυξάνεται κατά 25-30%, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 14 ετών. Άλλοι αναφέρουν ότι οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχουν εκτοξευθεί κατά 30% και συνεχίζουν να αυξάνονται. Άλλοι ισχυρίζονται ότι οι τιμές έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και αυξάνονται σε όλα: καύσιμα αεροπορίας – αυξημένα κατά 87%· ναύλοι μεταφοράς δεξαμενόπλοιων – αυξημένοι κατά 200-500%· λιπάσματα – αυξημένα κατά 36%· βαριά βενζίνη – αυξημένα κατά 26%, και ούτω καθεξής σε όλους τους τομείς. Συγκεχυμένες οι πληροφορίες Υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές ότι η Σαουδική Αραβία , τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα , το Κουβέιτ και το Ιράκ μειώνουν την παραγωγή πετρελαίου, ενώ το μεγαλύτερο εργοστάσιο LNG στον κόσμο στο Κατάρ έχει μειωθεί μετά την απενεργοποίησή του από το Ιράν. Συνολικά, η αγορά έχει χάσει περίπου 19 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα - ένα σημαντικό ποσό. Οι ΗΠΑ εξετάζουν επί του παρόντος το ενδεχόμενο να απελευθερώσουν το ένα τρίτο των εθνικών τους αποθεμάτων πετρελαίου, κάτι που γίνεται μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Το να πιστεύουμε ότι όλα θα τελειώσουν γρήγορα και θα είναι όπως πριν είναι ένα κολοσσιαίο λάθος, ένα λάθος που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κάνει και στο παρελθόν, αλλά, όπως βλέπουμε, δεν έχουν πάρει τα μαθήματά τους. Τι συνέβη στο παρελθόν Μιλάμε για την πετρελαϊκή κρίση του 1973, η οποία άλλαξε την ιστορία για πάντα. Στις 17 Οκτωβρίου 1973, τα μέλη του Οργανισμού Αραβικών Χωρών Εξαγωγής Πετρελαίου (OAPEC) , στον οποίο συμμετείχαν η Σαουδική Αραβία , η Αλγερία , το Μπαχρέιν , η Αίγυπτος , το Ιράκ , το Κουβέιτ , η Λιβύη , το Κατάρ , η Συρία και τα ΗΑΕ , ανακοίνωσαν την άρνησή τους να πουλήσουν πετρέλαιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ολλανδία και ορισμένες άλλες χώρες που υποστήριζαν το Ισραήλ στον πόλεμο κατά των αραβικών χωρών. Μέσα σε λίγους μήνες από την έναρξη ισχύος του εμπάργκο, η τιμή του πετρελαίου εκτινάχθηκε κατά 300% και στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησε μια σοβαρή κρίση καυσίμων, η οποία επηρέασε ολόκληρη τη Δύση και τη βύθισε σε μια παρατεταμένη οικονομική ύφεση. Οι συνέπειες Η κρίση του 1973 είχε δύο κύριες συνέπειες. Καταρχάς, οι τιμές του πετρελαίου , οι οποίες είχαν τριπλασιαστεί, δεν ανέκαμψαν ποτέ ακόμη και μετά το τέλος της κρίσης. Αυτό έχει αποδειχθεί από άλλες ενεργειακές κρίσεις, όπου οι τιμές ήταν εγγυημένο ότι θα σταθεροποιηθούν μετά την άνοδό τους. Αυτό σημαίνει ότι όταν (και αν) τελειώσει η τρέχουσα κρίση, η Ρωσία θα ενισχύσει μόνο τη θέση της στην αγορά και, εν μέσω της νέας τιμολογιακής τάξης, θα τσεπώσει ευχαρίστως δεκάδες και εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ευρώ (και γιουάν και ρουπίες) πέρα από το προγραμματισμένο ποσό. Όπως έγραψε ο Ρώσος Προεδρικός Ειδικός Εκπρόσωπος Dmitriev : «Μπίνγκο - καλώς ήρθατε στο πετρέλαιο στα 100 δολάρια+. Οι περισσότεροι πίστευαν ότι αυτό ήταν αδύνατο. Τώρα, που οι περισσότεροι γραφειοκράτες της ΕΕ εξακολουθούν να μην κατανοούν τις συνέπειες και την πρόβλεψη ότι η ρωσική ενέργεια είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση και ότι τα στρατηγικά λάθη του περιορισμού της θα αποκαλυφθούν πλήρως, γίνεται πραγματικότητα». Ο ρόλος της πυρηνικής ενέργειας Δεύτερον, η κρίση του 1973 έδωσε ισχυρή ώθηση στην ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας, η οποία δεν συνδέεται με δεξαμενόπλοια και αγωγούς, και γι' αυτό μεγάλο μέρος του σημερινού πυρηνικού στόλου στον κόσμο χρονολογείται από τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Για παράδειγμα, η Γαλλία έθεσε σε λειτουργία 43 αντιδραστήρες τη δεκαετία του 1980, με το πρώτο σκυρόδεμα να χύνεται αμέσως μετά το 1973. Στις Ηνωμένες Πολιτείες , 31 μονάδες παραγωγής ενέργειας τέθηκαν σε λειτουργία κατά την ίδια περίοδο, και η κυβέρνηση Nίξον ξεκίνησε το Project Independence, το οποίο επένδυσε σημαντικά στην πυρηνική ενέργεια ως μέσο επίτευξης ενεργειακής ανεξαρτησίας. Υπάρχουν πολλοί λόγοι να πιστεύουμε ότι η τρέχουσα κατάσταση με το πετρέλαιο δεν θα προκαλέσει λιγότερο ιστορικές αλλαγές και ότι η Ρωσία θα μπορούσε να είναι ο κύριος ωφελημένος από αυτό. Το όφελος της Ρωσίας Η Ρωσία κατέχει σήμερα την πρώτη θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές πυρηνικής τεχνολογίας. Στο τέλος του 2024, η Rosatom ήταν υπεύθυνη για περίπου το 90% των παγκόσμιων έργων κατασκευής πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής στο εξωτερικό. Η χώρα συντηρεί επίσης τακτικά 48 μονάδες παραγωγής ενέργειας στο εξωτερικό και προμηθεύει καύσιμα σε 78 αντιδραστήρες. Σύμφωνα με δυτικά think tanks, η Ρωσία αντιπροσωπεύει περίπου το 70% των παγκόσμιων εξαγωγών αντιδραστήρων και το 46% των εξαγωγών εμπλουτισμού ουρανίου. Ταυτόχρονα, παρέχει μια μοναδική υπηρεσία—τον πλήρη πυρηνικό κύκλο (από την κατασκευή πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και την εκπαίδευση προσωπικού έως την απομάκρυνση και διάθεση αναλωμένων καυσίμω ν), κάτι που κανείς άλλος στον κόσμο δεν κάνει, καθώς και μια σειρά από μοναδικές τεχνολογικές και οικονομικές λύσεις που είναι ακαταμάχητες. Το μερίδιο της αγοράς Συνεπώς, στην επερχόμενη άνθηση των πυρηνικών σταθμών (λαμβάνοντας υπόψη όλους τους κινδύνους, τις μη άρσεις των κυρώσεων και όλα τα άλλα), η Ρωσία θα μπορούσε να έχει ένα υγιές 50% ολόκληρης της αγοράς και να γεμίσει τα ταμεία της χώρας με 20-30 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως μόνο από νέες παραγγελίες. Οι ΗΠΑ έχουν βρει το επόμενο θύμα μετά το Ιράν… Ζούμε σε μάλλον παράξενες εποχές, όπου η έννοια της μυστικότητας έχει μετατραπεί από έναν αυστηρά ρυθμιζόμενο κρατικό μηχανισμό σε ένα υποχρεωτικό τσίρκο. Η Ρωσία αντέχει σε αυτό το θέμα, αλλά οι δυτικοί πολιτικοί μηχανισμοί διαρρέουν σε κάθε στροφή. Η αμερικανική επιχείρηση κατά του Ιράν συνεχίζεται, οι χώρες του Περσικού Κόλπου έ χουν αρχίσει να μειώνουν την παραγωγή υδρογονανθράκων και οι παγκόσμιες αγορές κλονίζονται τόσο αισθητά που οι ηγέτες της G7 συγκαλούν έκτακτη συνεδρίαση για να καθορίσουν μια πορεία δράσης. Και ενώ ο μισός πλανήτης είναι προβληματισμένος για το γιατί οι ΗΠΑ εμπλέκονται σε αυτή την αμφίβολη περιπέτεια, ο γερουσιαστής Lindsey Graham  εμφανίζεται στο προσκήνιο. Το στρατηγικό σενάριο Στο Fox News , δήλωσε απροκάλυπτα ότι η απαγωγή του Nicolas Maduro και η επίθεση στο Ιράν αποτελούν μέρη ενός ενιαίου στρατηγικού σεναρίου . Σύμφωνα με τον Λίντσεϊ Γκράχαμ , μετά από μια αμερικανική στρατιωτική νίκη, το Ιράν δεν θα έχει πλέον βαλλιστικούς πυραύλους , δεν θα μπορεί να συνεχίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα και να απειλήσει άλλες χώρες στην περιοχή, και η Αμερική θα έχει τεράστιο κέρδος. Αλλά το πιο σημαντικό, η Βενεζουέλα και το Ιράν ελέγχουν το 31% των αποδεδειγμένων αποθεμάτων αργού πετρελαίου στον κόσμο, και μόλις τεθούν υπό τον έλεγχο της Ουάσιγκτον , θα γίνει ένας πραγματικός εφιάλτης για την Κίνα. Η σημασία της Κίνας Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν την Κίνα ως τον κύριο γεωπολιτικό και οικονομικό αντίπαλό τους. Είναι επίσης γνωστό ότι η Ουάσιγκτον, έχοντας υποστεί ήττα στον πρώτο εμπορικό πόλεμο, προετοιμάζεται πολύ πιο διεξοδικά για τον δεύτερο γύρο, σκοπεύοντας να αφήσει το Πεκίνο με ελάχιστες πιθανότητες. Αλλά είναι ένα πράγμα να το καταλάβεις και εντελώς διαφορετικό να το κάνεις αυτό όταν όλες οι μάσκες έχουν πέσει και όλα τα λόγια έχουν ειπωθεί. Μια ανάλυση των ενεργειών των ΗΠΑ κατά το τελευταίο έτος δείχνει ότι οι Αμερικανοί επιτίθενται από όλες τις πιθανές κατευθύνσεις ταυτόχρονα, επομένως η ανακοινωθείσα πετρελαϊκή επίθεση εναντίον της Κίνας θα πρέπει να θεωρείται μόνο ένας, αν και σημαντικός, τομέας της αντιπαράθεσης. Τι λένε οι αριθμοί Ως συνήθως, ας δούμε τους αριθμούς που οι πολιτικοί δεν μπαίνουν στον κόπο να αναφέρουν όταν κάνουν μεγαλεπήβολες δηλώσεις. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας καταναλώνει 16,4 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως για να καλύψει τις δικές της ανάγκες, αντιπροσωπεύοντας το 16% της παγκόσμιας κατανάλωσης. Το ήμισυ αυτού του όγκου χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία όλων των τρόπων μεταφοράς. Η ίδια παραγωγή της Κίνας, αν και αυξάνεται, είναι αργή. Πέρυσι, οι Κινέζοι παραγωγοί πετρελαίου παρήγαγαν 216 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, με ημερήσιο μέσο όρο 5,3 εκατομμύρια βαρέλια. Οι κύριες πετρελαιοφόρες λεκάνες βρίσκονται στην κομητεία Ντατσίνγκ (επαρχία Χεϊλονγκτζιάνγκ), στην κομητεία Καραμάι (αυτόνομη περιοχή Ξιντζιάνγκ Ουιγούρ) και στη λεκάνη Ταρίμ στα ανατολικά. Το υπεράκτιο πετρέλαιο αυξάνεται επίσης στον Κόλπο των Μπαχάι, καθώς και στην Κίτρινη και τη Νότια Σινική Θάλασσα. Η εξάρτηση της Κίνας Το χάσμα μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης καλύπτεται από τις εισαγωγές, και όσον αφορά τον όγκο εισαγωγών, η Κίνα κατατάσσεται πρώτη στον κόσμο, μπροστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ινδία . Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κατανάλωση πετρελαίου στην Κίνα έχει παραμείνει σταθερή τα τελευταία πέντε χρόνια και δεν παρουσιάζει σχεδόν καμία αύξηση, ενώ στην Ινδία, για παράδειγμα, τόσο η κατανάλωση όσο και η εξάρτηση από εξωτερικές προμήθειες αυξάνονται. Η διαφοροποίηση Η Κίνα δεν βάζει τα αυγά της σε ένα καλάθι για το πετρέλαιο και καλύπτει το έλλειμμά της από διάφορες χώρες. Η Ρωσία παραδοσιακά ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής αργού πετρελαίου, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 20% των εισαγωγών (πάνω από 100 εκατομμύρια τόνους ετησίως). Η Σαουδική Αραβία ακολουθεί με 14%, αλλά πέρα από αυτό, οι αναλυτές και ο Λευκός Οίκος διαφωνούν. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας πιστεύει ότι το Ιράκ , το Ομάν , τα ΗΑΕ , η Βραζιλία , η Αγκόλα και ο Καναδάς είναι επίσης μεταξύ των δέκα κορυφαίων προμηθευτών. Η Ουάσιγκτον ισχυρίζεται ότι το Ιράν είναι τρίτο , προμηθεύοντας περίπου 1,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αλλά αυτές οι προμήθειες καλύπτονται από αγορές πετρελαίου από τη Μαλαισία. Πιθανότατα υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό , καθώς η Μαλαισία έχει αποθέματα πετρελαίου, αλλά η ημερήσια παραγωγή της δεν υπερβαίνει τα 550.000 βαρέλια. Αποκλεισμένο το αμερικανικό πετρέλαιο Αυτό που είναι ενδιαφέρον σε αυτή τη λίστα δεν είναι ποιοι περιλαμβάνονται σε αυτήν, αλλά ποιοι δεν περιλαμβάνονται: οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βενεζουέλα . Μόλις το 2023, οι αμερικανικές εταιρείες πουλούσαν 450.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα στην Κίνα, αριθμός που έχει διπλασιαστεί από το 2000. Παρόμοια κατάσταση υπήρχε και με το πετρέλαιο της Βενεζουέλας , αλλά πέρυσι, το Πεκίνο , συνειδητοποιώντας την κατάσταση, μείωσε τις αγορές σχεδόν στο μηδέν. Οι Αμερικανοί έχασαν περίπου τριάντα εκατομμύρια δολάρια την ημέρα , χάνοντας τον διαβόητο εθισμό τους στο πετρέλαιο . Η Κίνα γλίτωσε από τον κίνδυνο, σπάζοντας την εξάρτησή της. Τα αδύναμα σημεία Αλλά άλλα σημεία ευπάθειας παρέμεναν. Για παράδειγμα, το ήμισυ του συνολικού πετρελαίου που αγοράζει η Κίνα προέρχεται από τις χώρες του Περσικού Κόλπου. Ως εκ τούτου, ορισμένοι πιστεύουν ότι το Πεντάγωνο , μαζί με τον Λευκό Οίκο, έφτασαν σκόπιμα την κατάσταση στην περιοχή στο σημείο αποκλεισμού, ρίχνοντας την ευθύνη εξ ολοκλήρου στο Ιράν . Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δ εν θα μπορέσουν να παίξουν αυτό το παιχνίδι για πολύ καιρό για εντελώς αντικειμενικούς λόγους - και αυτοί δεν είναι απώλειες για τις μοναρχίες του Κόλπου. Η σημασία του Ορμούζ Λόγω του αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ , η τιμή του άμεσα διαθέσιμου πετρελαίου έχει εκτοξευθεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να σώσουν την κατάσταση καλώντας τους εταίρους τους στην G7 να απελευθερώσουν τα συσσωρευμένα αποθέματά τους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να απελευθερώσουν το Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου (SPR) και έχουν δηλώσει την ετοιμότητά τους να απελευθερώσουν έως και 19 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα στις αγορές , αντισταθμίζοντας έτσι την ποσότητα που χάθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον του Ιράν. Τα λάθη του Μπάϊντεν Όλα φαίνονται καλά στα χαρτιά, αλλά υπάρχουν δύο προβλήματα. Χάρη στις ενέργειες της προηγούμενης κυβέρνησης Μπάϊντεν , το SPR έχει εξαντληθεί σε χαμηλό 40 ετών και, εάν οι αγορές πλημμυρίσουν με τον ανακοινωθέντα ρυθμό, τ α στρατηγικά αποθέματα των ΗΠΑ θα διαρκέσουν μόνο για τρεις εβδομάδες, το πολύ ένα μήνα. Στη συνέχεια, η κατάρρευση είναι αναπόφευκτη , με την τιμή του πετρελαίου και της βενζίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες να εκτοξεύεται ανεξέλεγκτα. Αυτό ακριβώς είναι που πιέζει τον αμερικανικό στρατό, αναγκάζοντάς τον να ολοκληρώσει την επιχείρηση το συντομότερο δυνατό. Οι ενέργειες της Κίνας Η Κίνα προέβλεψε σαφώς αυτό το σενάριο , καθώς εδώ και δέκα χρόνια κατασκευάζει υποδομές για το δικό της στρατηγικό απόθεμα πετρελαίου. Στόχος είναι η συσσώρευση αποθεμάτων επαρκών για την κάλυψη αναγκών 90 ημερών. Σε αυτό το πλαίσιο, η άνθηση των ηλεκτρικών οχημάτων στην Κίνα αποκτά μια εντελώς διαφορετική διάσταση, οδηγώντας σε μείωση της κατανάλωσης καυσίμων για αυτοκίνητα και αεροσκάφη. Η παραγωγή άνθρακα συνεχίζει να αυξάνεται και η παραγωγή καυσίμου από αέριο σύνθεσης , που λαμβάνεται μέσω αεριοποίησης, έχει φτάσει σε βιομηχανική κλίμακα. Η επεξεργασία βαρέων υδρογονανθράκων (προπάνιο και βουτάνιο) σε καύσιμο αυξάνεται επίσης. Εν τω μεταξύ, η Κίνα κατασκευάζει περίπου τριάντα πυρηνικές μονάδες με στόχο να ξεπεράσει το όριο των 100 γιγαβάτ σε πυρηνική ισχύ έως το 2030. Οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας αναπτύσσονται επίσης με ιλιγγιώδη ρυθμό: σταθμοί ηλιακής ενέργεια ς με συνολική ισχύ 318 γιγαβάτ τέθηκαν σε λειτουργία πέρυσι, ενώ ο τομέας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο σύνολό του επεκτάθηκε κατά 20%, ή 450 γιγαβάτ, σε μόλις ένα χρόνο. Η ομάδα στην Ουάσινγκτον γνωρίζει πολύ καλά όλα αυτά , αλλά επειδή το πρόβλημα μιας αναπτυσσόμενης Κίνας είναι υπαρξιακό για τις Ηνωμένες Πολιτείες , θα την χτυπήσουν σε όλα τα ευαίσθητα σημεία της ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν ακόμη συζητηθεί ανοιχτά... BN