Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Η Δύση, όπως η παλιά Βρετανία, λίγο πριν την πτώση... Οι μη δυτικές χώρες, έχουν κάτι με το οποίο αντισταθμίζουν τους πρώην αποικιοκράτες τους: μια δυναμική οικονομία, έναν μορφωμένο πληθυσμό και ένα υγιές πατριωτικό πνεύμα! Το ΝΑΤΟ θα προσκαλέσει την Ουκρανία ως σκιάχτρο ή ως κουφάρι; Γιατί τίθεται τέτοιο ερώτημα; Απομένει σχεδόν ένας μήνας μέχρι την επόμενη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών του ΝΑΤΟ στη Χάγη, και τα παρασκήνια ήδη μαίνονται γύρω από την Σύνοδο Κορυφής , η αποθέωση των οποίων ήταν η δήλωση του Προέδρου της Ουκρανίας, Vladimir Zelensky: «Εάν η Ουκρανία δεν παραστεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, τότε αυτή θα είναι η νίκη του Putin. Αλλά όχι επί της Ουκρανίας, αλλά επί του ΝΑΤΟ». Τι παρασκήνιο υπάρχει; Το θέμα της πρόσκλησης της Ουκρανίας στη Χάγη, στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ δεν προέκυψε από το πουθενά. Αυτό προηγήθηκε από μακροσκελείς συζητήσεις σχετικά με το αν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα πήγαινε εκεί. Στις αρχές Μαΐου 2025, αρκετά δυτικά έντυπα, επικαλούμενα Ευρωπαίους αξιωματούχους, ανέφεραν κάτι εντυπωσιακό: Ο Trump φέρεται να απείλησε να μην παραστεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ εάν δεν υποστηριχθούν τα αιτήματά του για αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ κάθε χώρας. Τριγμοί στο ΝΑΤΟ Αυτή η είδηση έγινε δεκτή με ανησυχία και φόβο, καθώς η απουσία του ηγέτη της κύριας χώρας της συμμαχίας θα αποτελούσε σίγουρα ένδειξη σοβαρής εσωτερικής κρίσης. Κάτι για το οποίο ορισμένοι ηγέτες έχουν μιλήσει ανοιχτά. Για παράδειγμα, ο απερχόμενος Πολωνός πρόεδρος Duda ε ξέφρασε βαθιά ανησυχία για αυτές τις φήμες και τόνισε ότι «η παρουσία του Trump είναι κρίσιμη για τη σταθερότητα της συμμαχίας». Ο πανικός μετριάστηκε όταν ο Ολλανδός πρωθυπουργός, ξεκαθάρισε ότι ο Trump είχε επιβεβαιώσει την άφιξή του στη σύνοδο κορυφής των ηγετών του ΝΑΤΟ σε συνομιλία που είχε μαζί του. Φαίνεται ότι η κρίση έχει αποτραπεί. Τι θα γίνει τελικά με τον Vladimir Zelensky Αλλά τότε προέκυψε μια άλλη αμήχανη στιγμή, που σχετίζεται με τον Vladimir Zelensky. Οι διοργανωτές της Συνόδου Κορυφής αντιμετώπισαν ένα δύσκολο ερώτημα: να τον προσκαλέσουν ή να μην τον προσκαλέσουν. Αφενός, τα τελευταία χρόνια είναι σύνηθες να προσκαλείται ο ηγέτης του Κιέβου, προκειμένου να τονιστεί η «αλληλεγγύη στον αγώνα της Ουκρανίας κατά της ρωσικής επιθετικότητας». Αλλά δεδομένης της ιδιαίτερης σχέσης μεταξύ Trump και Zelensky υπήρχαν αμφιβολίες. Προφανώς, δεν είναι έτοιμοι να βάλουν δύο καρέκλες στον ναό για μια ξεχωριστή συνάντηση αυτών των προσώπων, όπως συνέβη στο Βατικανό. Στο ΝΑΤΟ… ανησυχούν… για τον Zelensky Όπως αναφέρουν οι New York Times, η ηγεσία του ΝΑΤΟ ελπίζει πολύ σε μια «εγκάρδια» σύνοδο κορυφής και ανησυχεί πολύ ότι η παρουσία του Zelensky θα μπορούσε να διαταράξει το κλίμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή είναι η πρώτη τέτοια εκδήλωση που διοργανώνεται από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Rutte. Και ήταν αυτός που εξασφάλισε την επιλογή της πατρίδας του, της Χάγης, ενώ ήταν ακόμα πρωθυπουργός της Ολλανδίας, αλλά γνώριζε ήδη ότι θα αναλάμβανε σημαίνοντα ρόλο στο ΝΑΤΟ. Επομένως, η ειλικρινής επιθυμία του να διεξαχθεί η συνάντηση χωρίς προβλήματα είναι απολύτως κατανοητή. Όπως γράφουν οι New York Times, θέλει η σύνοδος κορυφής να είναι «σύντομη και περιεκτική». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, δεν έχει προγραμματιστεί ξεχωριστή σύνοδος κορυφής Ουκρανίας-ΝΑΤΟ στο περιθώριο της συνάντησης των ηγετών του μπλοκ, όπου η παρουσία του Zelensky θα ήταν κατανοητή και λογική. Ωστόσο, ο Ολλανδός υπουργός Άμυνας διαβεβαίωσε ότι οι διοργανωτές της Συνόδου Κορυφής εργάζονται για να διασφαλίσουν την παρουσία « του Zelensky και άλλων Ουκρανών» . Αλλά σε ποια μορφή; Αυτό το ζήτημα, από όσο μπορεί να γίνει κατανοητό από διάφορα σχόλια, συζητείται έντονα αυτή τη στιγμή στο παρασκήνιο. «Η Ουκρανία θα είναι παρούσα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο», δήλωσε η πύλη Euractiv ανώνυμος αξιωματούχος. Μεταφράζοντας στη γλώσσα της λαογραφίας μας: είτε ως βαλσαμωμένο ζώο είτε ένα κουφάρι. Σε πανικό ο Zelensky Από όλα αυτά, ο πανικός του Zelensky γίνεται κατανοητός, καθώς απειλεί το ΝΑΤΟ με ήττα από τον Putin εάν ο ίδιος, ο ηγέτης του Κιέβου, δεν κληθεί στη Χάγη. Το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι η οπτική επιβεβαίωση της παράδοσης της Ουκρανίας από τη Δύση: αυτό θα υπονόμευε την εξουσία του εντός της χώρας και θα προκαλούσε αλυσιδωτή αντίδραση στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης. Η Ουκρανία είναι καταδικασμένη Όπως γράφει ο Ιταλός πολιτικός επιστήμονας, καθηγητής Alessandro Orsini, στην Ευρώπη εξακολουθούν να φοβούνται να πουν δυνατά τη φράση «Η Ουκρανία είναι καταδικασμένη». «Η Δύση δεν έχει αρκετά όπλα για να αντιμετωπίσει τη Ρωσία στην Ουκρανία, αφού η στρατιωτική βιομηχανία της Ρωσίας είναι ανώτερη από αυτή του ΝΑΤΟ», καταλήγει ο Ιταλός. Στην πραγματικότητα, καταδεικνύει εκ των προτέρων τη ματαιότητα των απειλών κατά του Ρωσικού κράτους από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ. Η Δύση πρόδωσε την Ουκρανία Μία από τις πιο σαφείς αποδείξεις ότι η επίγνωση της καταστροφής φτάνει ακόμη και στους πιο φανατικούς Ρωσοφοβικούς είναι ένα πρόσφατο άρθρο ενός μακροχρόνιου και πεπεισμένου μαχητή κατά της Ρωσίας, του Βρετανού δημοσιογράφου Edward Lucas. Στις σελίδες των Times, παραδέχεται με πικρία ότι η Δύση «πρόδωσε την Ουκρανία». Ο Brzezinski ήταν κατά της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ Αλλά το πιο σημαντικό, παραδέχεται ότι έκανε λάθος για πολλά χρόνια όταν επέμενε στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ο Edward Lucas θυμάται τις προειδοποιήσεις του Zbigniew Brzezinski, ο οποίος, παρά την αντιπάθειά του για τη Ρωσία, τάχθηκε κατά της ένταξης του ουκρανικού κράτους στη συμμαχία, προειδοποιώντας ότι αυτό θα οδηγούσε στο «πιο επικίνδυνο σενάριο». Προσέξτε, πάντα προειδοποιούσε η Ρωσία και γι' αυτό. Και το γεγονός ότι τόσο πεπεισμένοι Ευρωατλαντιστές παραδέχονται τώρα ότι έκαναν λάθος αποτελεί απόδειξη μιας θεμελιώδους μετατόπισης στην επίγνωση των δικών της λαθών από τη Δύση. Ο Βρετανός αναγκάζεται να παραδεχτεί: «Η Ρωσία κερδίζει διπλωματικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά. Έχει ήδη εξασφαλίσει σημαντικές νίκες... Θα χειροτερέψει». Ματαιότητα Είναι, λοιπόν, μάταιο που ο Zelensky τρομάζει τα μέλη του ΝΑΤΟ με τη «νίκη του Putin» αν δεν έρθει στη Χάγη - τα μέλη του ΝΑΤΟ έχουν ήδη αναγνωρίσει ότι ο Putin έχει κερδίσει. Και αυτό καθιστά πραγματικά την παρουσία του Zelensky στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ εντελώς άσκοπη. Ίσως με τη μορφή κουφαριού θα μπορούσε να παραβρεθεί. Ο Putin έθεσε το ζήτημα της ζωής και του θανάτου Η συνάντηση των υψηλών εκπροσώπων ασφαλείας ολοκληρώθηκε στη Μόσχα. Από τη μία πλευρά, ήταν ένα μεγάλο γεγονός: 124 αντιπροσωπείες από 104 χώρες πήγαν στην Ρωσία. Από την άλλη πλευρά, τα θέματα που συζητήθηκαν εκεί ήταν τόσο ευαίσθητα που αποφάσισαν να αποφύγουν να κάνουν θόρυβο στα μέσα ενημέρωσης. Άλλωστε, η ασφάλεια σήμερα είναι ζήτημα πολέμου και ειρήνης , είναι μια προσπάθεια προστασίας των πολιτών από τον θάνατο και της χώρας από την κατάρρευση. Δεν πρόκειται τόσο για μια ανοιχτή στρατιωτική αντιπαράθεση με άλλες χώρες με τη μορφή που έχουμε συνηθίσει, αλλά μάλλον για έμμεσες επιθέσεις, νέα αμυντικά συστήματα, συγκρούσεις προς τις πιο απροσδόκητες κατευθύνσεις. Οι στρατηγοί του παρελθόντος Οι στρατηγοί του παρελθόντος δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι ο πόλεμος του μέλλοντος θα περιλάμβανε κυβερνοεπιθέσεις, πολύπλοκες τρομοκρατικές επιθέσεις, παρέμβαση σε εκλογές, οργάνωση ταραχών και εμφύλιους πολέμους, οι οποίοι θα μπορούσαν να προκληθούν από κάποιο αστείο meme στο Διαδίκτυο. Ο Πρόεδρος Puitn απευθύνθηκε στους συγκεντρωμένους στο φόρουμ με μια πρόταση για την ανάπτυξη μιας αρχιτεκτονικής ενιαίας και αδιαίρετης ασφάλειας. Πίσω από αυτή τη φόρμουλα κρύβεται μια εξαιρετικά επείγουσα ατζέντα, θα μπορούσε κανείς να πει, ένα ζήτημα ζωής και θανάτου για κάθε κράτος. Στην πραγματικότητα, ο πλανήτης βιώνει αυτή τη στιγμή μια ε ποχή που θυμίζει πολύ την περίοδο 1914-1945. Οι ίδιες οικονομικές και πολιτικές αντιφάσεις, η ίδια κρίση χρέους και υπερπαραγωγής, το ίδιο συσσωρευμένο και επιδέξια πυροδοτούμενο μίσος. Και το πιο σημαντικό, η ηγεμονία της Δύσης γίνεται πλέον παρελθόν. Η Βρετανία πυροδότησε δύο Παγκόσμιους Πολέμους Σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ηγετική της θέση τον περασμένο αιώνα, η Βρετανική Αυτοκρατορία πυροδότησε δύο παγκόσμιους πολέμους στους οποίους έχασαν τη ζωή τους δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι. Αυτό δεν βοήθησε τους Βρετανούς: μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, μόνο κέρατα και πόδια είχαν απομείνει από την αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν έδυε ποτέ. Ωστόσο, η κλίμακα των θυμάτων ήταν τερατώδης και ο κόσμος πλήρωσε πολύ υψηλό τίμημα για την αποχώρηση των Βρετανών από το προσκήνιο. Επαναλαμβάνεται το βρετανικό σενάριο με την Δύση πριν την κατάρρευση Τώρα, η απερχόμενη ηγεμονία της Δύσης λαμβάνει χώρα επίσης σε μια ατμόσφαιρα ενός αργού, ακήρυχτου παγκόσμιου πολέμου. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες τροφοδοτούν τις συγκρούσεις όπως ακριβώς έκαναν οι Βρετανοί πριν από έναν αιώνα. Ωστόσο, αν τον 20ό αιώνα οι δυτικές χώρες ήταν ένα νησί ευημερίας σε έναν φτωχό και καθυστερημένο κόσμο, τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά. Οι μη δυτικές χώρες έχουν κάτι με το οποίο να αντισταθμίσουν τους πρώην αποικιοκράτες τους: μια δυναμική οικονομία, έναν μορφωμένο πληθυσμό και ένα υγιές πατριωτικό πνεύμα. Αυτές απέχουν πολύ από το να είναι οι φτωχές αποικίες που θα μπορούσαν να ελεγχθούν από το εξωτερικό, αλλά είναι κυρίαρχα, ταχέως αναπτυσσόμενα κράτη. Η παγκόσμια πλειοψηφία δεν θέλει πλέον να είναι πιόνια στη σκακιέρα των Δυτικών. Δεν είναι αντικείμενα του μεγάλου παιχνιδιού, ισχυρίζονται ότι είναι υποκείμενα. Οι υγιείς δυνάμεις δεν θέλουν πόλεμο Η πλειοψηφία των χωρών του κόσμου, που συγκεντρώθηκαν στη Μόσχα για να συζητήσουν ζητήματα ασφάλειας, είναι ενωμένες από την απροθυμία τους να συμμετάσχουν σε έναν παγκόσμιο πόλεμο που υποδαυλίζει η Δύση. Φυσικά, η Ρωσία, η οποία ήταν η πρώτη που κήρυξε τον πόλεμο σε έναν πόλεμο, μοιράζεται την ανεκτίμητη εμπειρία της, καθώς η ειδική επιχείρηση, είναι η προσπάθειά της Ρωσίας να σταματήσει την σύγκρουση πριν κλιμακωθεί σε μια ολοκληρωμένη παγκόσμια σφαγή. Η Ρωσική εμπειρία είναι εξαιρετικά σημαντική για την Κίνα, η οποία περιβάλλεται από παντού από Αμερικανούς πληρεξουσίους που ακονίζουν τα δόντια τους στην κυριαρχία της. Κάτι αλλάζει στον κόσμο Γενικά, τα τελευταία χρόνια έχουν καταστήσει σαφές ότι η δημιουργία μιας ενιαίας και αδιαίρετης δομής ασφαλείας πρέπει να ξεκινήσει με την Ευρασία. Ρωσία και Κίνα έχουν συγκεντρωμένα όλα τα πυρηνικά όπλα του κόσμου εδώ - εκτός από τα αμερικανικά. Και η παραμικρή σύγκρουση μπορεί να οδηγήσει σε κλιμάκωση, μετά την οποία δεν θα απομείνει τίποτα από τον πλανήτη μας. Μόλις τώρα ο κόσμος περίμενε με τρόμο την επίλυση της αντιπαράθεσης μεταξύ δύο πυρηνικών δυνάμεων, της Ινδίας και του Πακιστάν. Η Μέση Ανατολή παραμένει μια πυριτιδαποθήκη και, δεδομένου του πυρηνικού δυναμικού του Ισραήλ, τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν πολύ άσχημα αποτελέσματα και εκεί. Στο άλλο άκρο της Ευρασίας, η Ιαπωνία ξοδεύει τρελά ποσά χρημάτων για τον στρατό της, αν και σύμφωνα με το σύνταγμά της δεν επιτρέπεται να έχει καθόλου στρατό. Το νησί της Ταϊβάν έχει μετατραπεί σε έναν ακανθόχοιρο γεμάτο πυραύλους και απειλεί την Κίνα. Και μετά οι Ευρωπαίοι ηγέτες παρασύρθηκαν παίζοντας πυρηνική ρουλέτα: ο εγγονός ενός Χιτλερικού που έγινε Γερμανός καγκελάριος υπόσχεται να προμηθεύσει γερμανικούς πυραύλους στην Ουκρανία για επιθέσεις κατά της Ρωσίας. Έτσι αντηχεί σήμερα η ηχώ του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου - στα θέατρα του ακήρυχτου Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Χρειάζεται νέα αρχιτεκτονική ενιαίας και αδιαίρετης ασφάλειας Η μόνη σωτηρία για τους λαούς του κόσμου σήμερα είναι να καταλήξουν σε συμφωνία και να δημιουργήσουν μια νέα αρχιτεκτονική ενιαίας και αδιαίρετης ασφάλειας. Στη Ρωσία, εκπρόσωποι των πιο διαφορετικών χωρών με τα πιο ποικίλα - ενίοτε αντίθετα - συμφέροντα βρίσκουν μια κοινή γλώσσα. Ήταν εδώ που οι ηγέτες της Κίνας και της Ινδίας είχαν θερμές συνομιλίες. Μόνο εδώ μπορούμε να βρούμε λύσεις που θα σώσουν τον πλανήτη μας από την καταστροφή. Με τον ίδιο τρόπο, το 1944, με την αποφασιστική συμμετοχή της Ρωσίας, δημιουργήθηκε ένα σύστημα ασφαλείας που λειτούργησε με επιτυχία για αρκετές δεκαετίες. Και σήμερα η Ρωσία παραμένει ο κύριος εγγυητής της ειρήνης στο χάος της υπό κατάρρευσης ηγεμονίας της Δύσης. bankingnews

Πολιτικά παιχνίδια, αντιμαχόμενες πλευρές, μεγάλα συμφέροντα και...ίσως προβοκάτσια των Ισραηλινών με μεσάζοντα τον...Μητσοτάκη! Σύμφωνα και με τις τελευταίες χθεσινοβραδινές δηλώσεις Σίσι, αυτό που φαίνεται να απειλείται στην υπόθεση του Σινά δεν είναι ο μοναστικός χαρακτήρας ούτε η θρησκευτική ταυτότητα της μονής της Αγίας Αικατερίνης. Αυτά τα λένε εδω σε εμάς για να τσιγκλίσουν την κοινή γνώμη και να προκαλέσουν εχθρικά αντανακλαστικά προς την Αίγυπτο, αφήνοντας μάλιστα και αιχμές για τουρκικό δάκτυλο από πίσω. Γράφει η Μαρία Νικολακάκη Ψάχνοντας λίγο παραπάνω, διαπιστώνει κανείς ότι η τωρινή υπόθεση με το Σινά αφορά την κυριότητα και τα δικαιώματα της Μονής πάνω σε γαίες οι οποίες περιλαμβάνονται μεν ως μετόχια στην ακίνητη περιουσία της Μονής, αλλά βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από αυτήν και δεν φιλοξενούν κανενός είδους εκμετάλλευση, θρησκευτική ή άλλη. Υπάρχει λοιπόν το εξής σενάριο: Καθώς η επιχείρηση εθνοκάθαρσης της Γάζας συνεχίζεται με βόμβες και με επιβολή λιμού, ολόκληρες περιοχές της Λωρίδας εκκενώνονται με τη βία και ο πληθυσμός της Γάζας εξωθείται προς τα αιγυπτιακά σύνορα του Σινά. Το Τελ Αβίβ όμως έχει ένα πρόβλημα: ότι παρ' ότι ψάχνει και πιέζει όπου μπορεί εδώ και μήνες, ακόμα δεν έχει βρει χώρα πρόθυμη να δεχτεί τους εκτοπισμένους της Γάζας. Σε αυτή λοιπόν την δύσκολη και κρίσιμη στιγμή για το Τελ Αβίβ, το ελληνικό ΥπΕξ, μαζί με το πατριαρχείο, στην πρεμούρα τους να εξυπηρετήσουν τους συμμάχους στο θεάρεστο έργο της εθνοκάθαρσης, ίσως να άρχισαν να μαγειρεύουν την "διάθεση" για τον σκοπό αυτό κάποιων απομακρυσμένων γαιών της Μονής στην έρημη και άνυδρη χερσόνησο του Σινά. Φυσικά κάτι τέτοιο, εκτός από παράνομο και ανήθικο, θα αποτελούσε και χοντρή παραβίαση του ιζραηλινο-αιγυπτιακού συμφώνου του Καμπ Ντέιβιν τ εκ μέρους της Ελλάδας και του αρμόδιου πατριαρχείου. Αν συνεπώς παίχτηκε κάτι τέτοιο, τότε και η Αίγυπτος, δια των δικαστηρίων της, δικαίως έβγαλε μια απόφαση που αμφισβητεί συλλήβδην την κυριότητα της Μονής στα μετόχια της , διαμηνύοντας ουσιαστικά στον Γεραπετρίτη ότι " άμα παίζετε έτσι, καταπατώντας για λογαριασμό του Τελ Αβίβ τις συμφωνίες της Αιγύπτου με το Ιζραήλ, τότε η εκκλησία σας θα πάρει πόδι μία και καλή από τη χερσόνησο ". Προφανώς όλα αυτά είναι απλώς ένα σενάριο, το οποίο κιολας δύσκολα θα επιβεβαιωθεί . Το πιθανότερο ειναι το ΥπΕξ μας να συμμαζευτεί και να καταλάβει ότι "με αυτά δεν παίζουν". Εκεί όμως που έχει φτάσει η εξάρτηση της Ελλάδας (και των Πατριαρχείων της) από το Ιζραήλ, δεν θα ήταν απίθανο να έκαναν μια τέτοια αποκοτιά... Τα ίδια έκανε άλλωστε το ελληνικο ΥπΕξ και πριν από 15 χρόνια, όταν εκβίαζε και φυλάκιζε τον Ιεροσολύμων Ειρηναίο σε συνεργασία με τη Μοσάντ, κατηγορώντας τον ψευδώς για σκάνδαλα, προκειμένου να τον εξαναγκάσει να πουλήσει γεροσολυμίτικη γη του πατριαρχείου στο Ιζραήλ. Τότε μάλιστα το σχέδιο πέτυχε, αφού ο Ειρηναίος διασύρθηκε και καθαιρέθηκε (υπόθεση Βαβύλη) και στη θεση του τοποθετήθηκε ο νυν Θεόφιλος, που δεν είχε όπως φάνηκε κανένα πρόβλημα ξεπουλήσει σε Ιζραηλινούς ό,τι είχε και δεν είχε το ελληνορθόδοξο πατριαρχείο στην άγια πόλη. Γιατί λοιπόν να μην γίνεται και τώρα στο Σινά κάτι αντίστοιχο, σε μια εποχή κιόλας που ο εναγκαλισμός της Αθήνας με το κράτος-δολοφόνο είναι πιο "ασφυκτικός" από ποτέ... Διόδοτος Αστεράκι

Αν υπάρχει ακόμη στην αρχηγία της Ελλάδας αυτό το Κτήνος, πολιτικό και ανθρώπινο, υπάρχει γιατί βρίσκεται ακόμη στην εξουσία της ΕΕ η...Ούρσουλα! Στη σύγχρονη πολιτική σκηνή, η πραγματικότητα συχνά ξεπερνά τη φαντασία. Σε ένα υποθετικό αλλά εξαιρετικά αποκαλυπτικό σενάριο, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί έναν διαβόητο μεγαλέμπορο ναρκωτικών, όπως ο Πάμπλο Εσκομπάρ , να ιδρύει οργανισμούς θεραπείας εξαρτημένων όπως ο ΟΚΑΝΑ ή το ΚΕΘΕΑ. Φανταστείτε τον να πλουτίζει από το εμπόριο του θανάτου και ταυτόχρονα να προσφέρει «θεσμική» λύση στα δεινά που ο ίδιος προκαλεί. Η εικόνα είναι προφανώς παράλογη. Κι όμως, η πραγματικότητα σε πολλές περιπτώσεις δεν απέχει ιδιαίτερα από τέτοιου είδους παραλογισμούς. Στην ελληνική πολιτική σκηνή του σήμερα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που διατυπώνουν την άποψη ότι ορισμένοι κρατούντες αξιοποιούν παρόμοιες τακτικές. Διαχειρίζονται ή και δημιουργούν κρίσεις, τις οποίες στη συνέχεια εμφανίζονται ως «σωτήρες» για να επιλύσουν. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο διατηρούνται στην εξουσία αλλά και ενισχύουν τη δημόσια εικόνα τους, συχνά με τη συνδρομή ενός πανίσχυρου και ενιαίου συστήματος ενημέρωσης που επιλέγει τι θα προβληθεί και τι θα αποσιωπηθεί. Σκανδάλων το «ανάγνωσμα» Ένα από τα πιο ηχηρά παραδείγματα είναι η διαχείριση του σκανδάλου των υποκλοπών, που ξέσπασε τα τελευταία χρόνια. Παρά τις αποκαλύψεις και τις ενδείξεις ότι υπήρξε κεντρικός έλεγχος και γνώση, οι κυβερνώντες επέλεξαν να εμφανιστούν ως… ανυποψίαστοι παρατηρητές, αναζητώντας τους ενόχους σε «σκοτεινές δυνάμεις». Το σκηνικό κορυφώθηκε με μια χαρακτηριστική στάση αποστασιοποίησης, ενώ οι ευθύνες παρέμειναν πολιτικά απρόσωπες. Ακόμη πιο τραγική είναι η περίπτωση των Τεμπών. Ένα δυστύχημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο, με σαφείς ενδείξεις για συστηματικές παραλείψεις, έλλειψη ασφαλιστικών μηχανισμών και σοβαρές πολιτικές ευθύνες. Κι όμως, λίγες ώρες μετά την τραγωδία, η κυβερνητική ρητορική στράφηκε σε μια γνωστή επωδό: την «πάταξη των διαχρονικών παθογενειών». Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αποστασιοποιημένος από το ίδιο του το κράτος, ανέλαβε ρόλο διώκτη της ατιμωρησίας, λες και δεν συμμετείχε στη διακυβέρνηση των τελευταίων ετών. Το φαινόμενο της ακρίβειας και της ραγδαίας φτωχοποίησης μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων συμπληρώνει το παζλ. Παρά τις υποσχέσεις και τις ρητορικές επιδείξεις «κατανόησης», η κυβερνητική στάση απέναντι στο κύμα ακρίβειας υπήρξε ελάχιστα αποτελεσματική. Αντί για ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης, προτιμήθηκαν κινήσεις εντυπωσιασμού: από την ευτράπελη πρόταση να «στείλουμε τους λογαριασμούς ρεύματος στον Πούτιν» έως τις επικοινωνιακές εξορμήσεις περί «καλών ειδήσεων για την οικονομία». Η ίδια αυτή πολιτική στρατηγική φαίνεται να εφαρμόστηκε και στην περίπτωση της αποστολής οπλισμού στην Ουκρανία, η οποία παρουσιάστηκε ως ηθικά ορθή και «η σωστή πλευρά της Ιστορίας». Ελάχιστοι αναρωτήθηκαν για τις θεσμικές επιπτώσεις και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της εμπλοκής σε έναν ενεργό πολεμικό μέτωπο, δίχως κοινοβουλευτικό έλεγχο και δημόσιο διάλογο. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενός οργανισμού κρίσιμου για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών αγροτικών επιδοτήσεων. Το σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε το 2023, λίγο πριν τις εκλογές, ανέδειξε μια σειρά από κακοδιαχειρίσεις και σκιώδεις διαδικασίες, με την κυβέρνηση να εμφανίζεται και πάλι ως τιμωρός, υποσχόμενη «κλείσιμο του φαύλου κύκλου». Η ρητορική περί «κάθαρσης» ενισχύθηκε από την αναλογική μνήμη των πολιτών για ανάλογες υποθέσεις διαφθοράς — με την κυβέρνηση να προσπαθεί να εμφανιστεί ως μεταρρυθμιστική δύναμη, κι όχι ως μέρος του προβλήματος. Υπό διερεύνηση και άλλοι φορείς Μετά το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η προσοχή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στρέφεται και σε άλλους φορείς που διαχειρίζονται ευρωπαϊκά κονδύλια στον τομέα της αγροτικής παραγωγής και του περιβάλλοντος. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν ήδη κινηθεί διαδικασίες ελέγχου για τον ΕΛΓΟ Δήμητρα και τον ΟΦΥΠΕΚΑ, έπειτα από σωρεία καταγγελιών. Για τον ΕΛΓΟ Δήμητρα, που υπάγεται στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, οι καταγγελίες κάνουν λόγο για πληθώρα απευθείας αναθέσεων, αναθέσεις σε πρόσωπα με πολιτικές ή προσωπικές διασυνδέσεις, αλλά και για αδράνεια σε κρίσιμα ζητήματα όπως οι ελληνοποιήσεις προϊόντων, ειδικά της φέτας. Επιπλέον, τονίζεται η έλλειψη διασύνδεσης με τα αρχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ, που θα μπορούσε να συμβάλλει στην αντιμετώπιση φαινομένων απάτης. Όσον αφορά τον ΟΦΥΠΕΚΑ, που υπάγεται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και διαχειρίζεται προγράμματα προστασίας της φύσης και βιώσιμης ανάπτυξης, οι καταγγελίες επικεντρώνονται σε περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων, καθώς και σε αναθέσεις έργων σε πρόσωπα με συγγενική ή επαγγελματική σχέση με μέλη του Δ.Σ. Ενδεικτικά αναφέρεται περίπτωση υπαλλήλου που επιβλέφθηκε από μέλη του Δ.Σ. και μετέπειτα τοποθετήθηκε σε κορυφαία θέση στον Οργανισμό, με καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων, παρά τις ενδείξεις για μη θεσμικά προβλεπόμενες διαδικασίες. Στο μεταξύ, τα δημοσιονομικά πλεονάσματα που καταγράφονται παρουσιάζονται ως τεκμήριο επιτυχίας και «δημοσιονομικής υγείας». Όμως στην πράξη, πρόκειται για υπεραφαίμαξη από την πραγματική οικονομία, με μικρομεσαίους και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες να σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος. Η ανάπτυξη περιορίζεται σε μεγάλους οικονομικούς ομίλους, ενώ οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν. Πώς τα καταφέρνει; Το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Πώς διατηρείται αυτή η πολιτική κυριαρχία, παρά τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, τις κοινωνικές αντιδράσεις και την προφανή απώλεια εμπιστοσύνης; Η απάντηση, για πολλούς, δεν βρίσκεται εντός των συνόρων. Η πολιτική ηγεσία της χώρας φαίνεται να απολαμβάνει μια ευρύτερη, διεθνή στήριξη, βασισμένη σε συμμαχίες με ισχυρά οικονομικά και γεωπολιτικά κέντρα, μεταξύ αυτών και η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένοι σχολιαστές δεν διστάζουν να σημειώσουν ότι η παραμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις ισορροπίες που επιβάλλονται από τα γραφεία των Βρυξελλών, καθώς και με την προσδεδεμένη πολιτική γραμμή προς συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, λειτουργεί σχεδόν ως εγγυήτρια της πολιτικής σταθερότητας — ή καλύτερα της πολιτικής ασυλίας — για την ελληνική κυβέρνηση. Για να το θέσουμε πιο απλά: Ο χειρότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης θα φύγει νύχτα μόνο αν ξηλώσουν αίφνης την κυρία Φον ντερ Λάιεν… Και ο νοών νοείτω… Το πολιτικό σύστημα μοιάζει να έχει κατακτήσει έναν ιδιότυπο μηχανισμό αυτοπροστασίας, που στηρίζεται στην επικοινωνιακή διαχείριση, τη συγκάλυψη και την αξιοποίηση της εξάρτησης — είτε αυτή αφορά ουσίες, είτε εξουσία, είτε ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Το παράδοξο είναι ότι ενώ όλα αυτά εκδηλώνονται μπροστά στα μάτια των πολιτών, η αντίδραση παραμένει υποτονική. Ο κοινωνικός ιστός μοιάζει εξουθενωμένος, οικονομικά εξαντλημένος και ψυχικά απονευρωμένος. Ίσως αυτό να είναι και το πιο ανησυχητικό στοιχείο: όχι μόνο η διαφθορά, η συγκάλυψη ή η ανικανότητα, αλλά η εμπεδωμένη αίσθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει, ότι όλα γίνονται για να παραμένουν τα πράγματα ίδια. Ότι ακόμη και ο πιο ακραίος παραλληλισμός — όπως εκείνος του Εσκομπάρ που ιδρύει θεραπευτικό κέντρο — έχει πλέον θέση στη δημόσια σφαίρα ως μεταφορά της πραγματικότητας. Το ερώτημα που απομένει είναι εάν η δημοκρατία μπορεί να επιβιώσει όταν η πολιτική εξουσία παίζει και τους δύο ρόλους: και του θύτη και του σωτήρα. Και αν μπορεί, πόσο ακόμα θα το ανεχθεί η κοινωνία;

Όταν η παραπληροφόρηση ντύνει το ψέμμα με ...ράσα! Η αλήθεια για τη Μονή Σινά και η ντροπή των ελληνικών ΜΜΕ Δε φτάνει μόνο που ...οι ιστολόγοι της από δω πλευράς, γέμισαν το διαδίκτυο με πηχυαίους τίτλους τους στυλ "Νέα Άλωση την..,μέρα της Αλώσεως", "Εθνική Ήττα", "Προδοσία" και άλλα τέτοια τρομακτικά, μας έκοψαν και τη χολή...πρωϊνιάτικα! Αμετροεπής ντροπή και αίσχος από τους... "καλούς" της υπόθεσης! Σε εποχές που το ψέμα διακινείται ταχύτερα από την αλήθεια και η συνωμοσιολογία βαφτίζεται «πατριωτική ευαισθησία», η ψυχραιμία, η εγκυρότητα και η ευθύνη οφείλουν να είναι τα τελευταία αναχώματα όσων μιλούν ή γράφουν δημόσια. Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά, αυτά τα αναχώματα κατέρρευσαν. Και μαζί τους κατέρρευσε η αξιοπιστία δεκάδων ελληνικών ιστολογίων και ΜΜΕ (κυρίως αυτά )που έσπευσαν να διαδώσουν μια ανυπόστατη είδηση για δήθεν δήμευση και έξωση των μοναχών από την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά! Με τίτλους που θύμιζαν σενάρια από σκοτεινούς εφιάλτες — « Άλωση της Μονής Σινά - Εθνική Ήττα », « Έξωση Ορθοδόξων μοναχών », « Μουσείο στη θέση της Μονής » — τα ελληνικά μέσα γέμισαν τον διαδικτυακό χώρο με κινδυνολογία , παραπληροφόρηση και ανεξέλεγκτο θυμικό . Μπροστά στο κυνήγι των κλικ και των εντυπώσεων, δεν μπήκαν καν στον κόπο να διασταυρώσουν την πληροφορία με το βασικό εργαλείο της δημοσιογραφίας: την αλήθεια. Με πρώτο και καλύτερο το - ας μη το χαρακτηρίσω καλύτερα - Pronews του οποίου ηγείται ένας τύπος όχι και τόσο...καθαρός, ο Τάσος ο Γκουριώτης, ξεκίνησε ένα ανεκδιήγητο μπαράζ τρομολαγνικών αναρτήσεων με θέμα την πολύκροτη επίθεση των Αδελφών Μουσουλμάνων - διότι περί αυτού πρόκειται - εναντίον της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, η οποία καλά - καλά δεν μπήκε καν στο Δικαστικό Μέγαρο του Νοτίου Καΐρου, αυτομάτως...ονομάστηκε "Εθνική Ήττα", "Καταστροφή", και άλλα τέτοια τρομερά και...ασφαλώς "πιασάρικα", φορτώνοντας με "κλίκ" τα διάφορα ιστολόγια. Όπως γνωρίζουμε όλοι, αν ένας από τη μεριά μας ανεβάσει ένα άρθρο που θεωρείται εκ των πραγμάτων "σοκαριστικό" ή "πολύκροτο", αμέσως, εν ρυπή οφθαλμού για την ακρίβεια, αναπαράγεται από όλους, σε...διάφορες βεβαίως παραλλαγές. Έτσι, χωρίς μια εις βάθος έρευνα του όποιου συμβάντος ή έστω, κάποια υποτυπώδη εξακρίβωση. Απλά για να...πέσουν τα κλίκ σαν το...χαλάζι και ανέβει η ακροαματικότητα! Πού ήταν η στοιχειώδης διασταύρωση λοιπόν για το πολύκροτο αυτό θέμα; Πού ήταν η επαφή με τη Μονή; Πού ήταν η φωνή ενός έγκυρου νομικού ή διπλωματικού φορέα; Α ντ’ αυτών, ανακυκλώθηκαν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από ανώνυμες «πηγές», στήθηκαν σενάρια επί σεναρίων και προπαντός, στήθηκε στο πυρ το εξώτερον κάθε μορφή λογικής. Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται περιτράνως πως η κρίση που βιώνουμε δεν είναι μόνο πνευματική, πολιτική ή κοινωνική. Είναι και κρίση αλήθειας. Μια κοινωνία που τρέφεται με κατασκευασμένους εφιάλτες, δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στους πραγματικούς. Έλεος κύριοι! Για όνομα του Θεού! Ποιά είναι λοιπόν η ...μαύρη ή η "λευκή" αλήθεια; Ας τη δούμε επιτέλους πριν...αποτρελαθούμε όλοι μας! Η ιστορία ξεκινάει μέσα από μια - τουλάχιστον - περίεργη αγωγή που έκανε μια ομάδα από ενάγοντες – των οποίων τα στοιχεία δεν έχουν δημοσιοποιηθεί πλήρως – και που ανήκουν στην αντιπολίτευση προς τη κυβέρνηση Σίσι και προσέφυγαν κατά της Μονής Αγίας Αικατερίνης και ζήτησαν την έξωση των μοναχών από γεωτεμάχια και θρησκευτικά κτίσματα . Επιπλέον, επιδίωξαν την ακύρωση κάθε μορφής νομικής κατοχής και δήλωσαν ότι η Μονή δεν έχει δικαιώματα στις εκτάσεις που διαχειρίζεται. Η υπόθεση εξετάστηκε στο Πρωτοδικείο Νοτίου Καΐρου μ ε αριθμό φακέλου 226/33 και η διαδικασία εξελίχθηκε μέσα σε ένα μήνα. Προχθές λοιπόν, δηλαδή λίγες μέρες μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη - Σίσι η οποία διεξήχθη σε πολύ ζεστό και φιλικό κλίμα και όπου στη συνάντηση αυτή τέθηκε και το θέμα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης, ο Σίσι διαβεβαίωσε τον Μητσοτάκη ότι το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό, ότι είναι ζήτημα το οποίο ετέθη από την αντιπολίτευση, η οποία ελέγχεται πλήρως από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και ότι πιθανόν πίσω από αυτή, να υπάρχουν άλλου είδους συμφέροντα, τα οποία βρίσκονται μακράν των επιδιώξεων της νόμιμης αιγυπτιακής κυβέρνησης και ως τέτοια, θα πρέπει να απορριφθούν. Ώπερ και ...εγένετο! Η υπόθεση εκδικάστηκε στο Πρωτοδικείο Νοτίου Καΐρου κανονικά, οι ενάγοντες, ιδιώτες αλλά με το ένδημα του...φανατικού μουσουλμανισμού, επιχείρησαν να αποσπάσουν δικαστικά όχι μόνο εκτάσεις που διαχειρίζεται η Μονή, αλλά και το...κλείσιμο της ίδιας της Μονής, θεωρώντας την ώς...φορέα μίσους κατά των μουσουλμάνων . Και για το επιτύχουν αυτό, έβαλαν μπροστά μια...υποτιθέμενη μεγάλη επένδυση και σχέδια για τη μετρατροπή της Μονής σε...Μουσείο και ταξιδιωτικό αξιοθέατο. Το δικαστήριο ασφαλώς (είτε δια χειρός Σίσι, είτε δια του Συντάγματος που απορρίπτει τις ενέργειες μίσους εναντίον άλλων θρησκειών) απέρριψε πλήρως την αγωγή τους. Αναγνώρισε ρητά τη συνεχιζόμενη χρήση δεκάδων εκκλησιών, χώρων διαμονής, αποθηκών, κοιμητηρίων και προσκυνηματικών σημείων από τους μοναχούς. Η Μονή δεν εκδιώκεται, δεν διώκεται, δεν απειλείται. Και όμως – κάποιοι έσπευσαν να μετατρέψουν αυτή τη δικαστική νίκη σε «καταστροφή» . Γιατί; Είτε από άγνοια, είτε από σκοπιμότητα, είτε – το χειρότερο – από έναν αυτοκαταστροφικό παροξυσμό που θέλει να βλέπει εχθρούς παντού, ακόμη και εκεί που δεν υπάρχουν. Κι αυτό, στη συγκεκριμένη υπόθεση, είναι κυριολεξία. Ας δούμε τώρα τους...πραγματικούς ενόχους Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η όλη βρώμικη "δουλειά" είναι των Αδελφών Μουσουλμάνων. Ο Σίσι, μπορεί να είναι ό,τι του αποδίδουν πολλοί Αιγύπτιοι (σκληρός δικτάτωρ, ασεβής (προς τον μουσουλμανισμό;) δεν εξυπηρετεί το σουνιτικό Ισλάμ, είναι Ρωσόφιλος κλπ ) αλλά δεν πάσχει καθόλου από...διγλωσσία. Είναι πολύ σοβαρός πολιτικός, κρατάει τη χώρα του έξω από κάθε είδους τζιχαντισμό, είναι ντόμπρος στις συναλλαγές του και κυρίως "τζέντλεμαν" στις διακρατικές του σχέσεις. Επομένως, δεν θα έλεγε τίποτε κάλπικο ως διαβεβαίωση προς τον Μητσοτάκη . Κι αυτό διότι σε καμμιά περίπτωση δεν θέλει να τα χαλάσει με την Ελλάδα. Κι ας ξέρει πως μπροστά του έχει έναν πρωθυπουργό, που όχι μόνο δεν δίνει δυάρα για τη πατρίδα του, αλλά είναι και διεφθαρμένος ως το μεδούλι. Διότι μπορεί ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση του να φύγει μια μέρα (που αυτή η μέρα μάλλον δεν θα αργήσει καθόλου), αλλά η Ελλάδα θα μείνει. Και ο Σίσι θέλει οι σχέσεις του με την Ελλάδα να συνεχίσουν να είναι αγαστές. Επομένως, ένα τέτοιο ζήτημα, όπως αυτό της Μονής του Σινά, ενός μοναστηριού-σύμβολο για την Ελληνική Ορθοδοξία και όχι μόνο, θα ήταν κόλαφος για τα αιγυπτιακά συμφέροντα η περίπτωση της δικαίωσης των εναγόντων και των απαιτήσεων τους από την Αιγυπτιακή Δικαιοσύνη. Άρα, αφού ο Σίσι δεν θα είχε κανένα συμφέρον από μια τέτοια εξέλιξη, τότε ποιοί θα είχαν; Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι από μόνοι τους; Σαφώς και όχι, γιατί δε βγάζει νόημα. Τόσα χρόνια ζούν, όχι αρμονικά, αλλά τουλάχιστον ανεκτά με τους Ορθοδόξους μοναχούς της Μονής Σινά. Ούτε ποτέ τους πείραξαν αυτοί, αλλά ούτε και οι μουσουλμάνοι τους άλλους. Άλλως τε, πολλές είναι οι φορές που καραβάνια βεδουΐνων σταματούν στη Μονή για ανεφοδιασμό ή για να βρούν και δυό σταγόνες νερού να ξεδιψάσουν, από την πηγή που αναβλύζει αγίασμα, στο σχίσιμο του βράχου του Μωϋσέως, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από τη Μονή. Qui Bono λοιπόν; Ποιός κάνει κουμάντο στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, ξέρετε; Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ! Αυτός τους κάνει κουμάντο. Όχι τώρα, εδώ και πολλά χρόνια! Για να τα δούμε λοιπόν τα πράγματα πιο διεξοδικά. Ο ρόλος της Τουρκίας και των Αδελφών Μουσουλμάνων: Μια σκοτεινή επίθεση δια αντιπροσώπων στην Ορθοδοξία Αν και η δικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου Νοτίου Καΐρου απέτρεψε τελικά την αποβολή της Μονής Αγίας Αικατερίνης από τις ιστορικές εκτάσεις της, η ίδια η καταγγελία αποκαλύπτει ένα βαθύτερο, ανησυχητικό παρασκήνιο . Η ομάδα που κατέθεσε την προσφυγή ανήκει στον πολιτικό χώρο της αιγυπτιακής αντιπολίτευσης , με σαφείς δεσμούς με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που βρίσκονται σε ανοιχτή σύγκρουση με την κυβέρνηση Σίσι και που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από την Αίγυπτο και άλλα κράτη. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δεν είναι απλώς μια θρησκευτική σέκτα ή αντιπολιτευτικό ρεύμα. Αποτελούν εργαλείο εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και ειδικά του Ερντογάν , ο οποίος εδώ και χρόνια στηρίζει υλικά και πολιτικά το δίκτυό τους σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική . Η παρουσία και η δραστηριοποίηση τέτοιων στοιχείων στο Σινά δεν είναι τυχαία. Το Σινά είναι στρατηγικό σημείο για την περιφερειακή ισορροπία , ενώ η Μονή της Αγίας Αικατερίνης αποτελεί διαχρονικό φάρο της Ορθοδοξίας και της ελληνικής παρουσίας στην Ανατολή. Άρα λοιπόν, η Τουρκία έχει κάθε λόγο να υποσκάπτει τέτοια σύμβολα και ειδικότερα με το πρόσχημα της ισλαμικής “αναβίωσης”, χτυπά στην ουσία τη γεωπολιτική ακτινοβολία της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας στην Ανατολική Μεσόγειο . Η Μουσουλμανική Αδελφότητα , από τότε που την αρχηγία της ανέλαβε ο Ερντογάν de facto, ουδέποτε κάνει "οποιοδήποτε χτύπημα" οπουδήποτε, χωρίς την έγκριση και συγκατάθεση του . Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Δηλαδή, ο Ερντογάλν είναι αυτός που τη χρησιμοποιεί κάθε φορά που θέλει να αλλάξει μια γεωπολιτική συγκυρία. Και το κυριότερο, είχε κάθε λόγο να θέλει να δημιουργήσει τετελεσμένα που θα έπλητταν για άλλη μια φορά το όποιο κύρος έχει απομείνει στην Ελλάδα (του Μητσοτακισμού). Υπάρχει κι άλλη παράμετρος στην όλη ιστορία. Και αυτή δεν είναι άλλη από το...Ισραήλ! Εάν λοιπον παρ' ελπίδα έπεφτε η Μονή στα χέρια των "επιχειρηματιών" που υποστηρίζονται από την Μουσουλμανική Αδελφότητα , στην ουσία θα ήλεγχαν αυτοί ένα από τα πλέον στρατηγικά σημεία της περιοχής και που στην ουσία ο έλεγχος θα ήταν στα χέρια του Ερντογάν. Άρα, αν τα πράγματα έπαιρναν πράγματι αρνητική τροπή, ένας από τους μεγάλους χαμένους εκτός της Ελλάδας, θα ήταν και το Ισραήλ. Επομένως, ακόμη κι αν δεν ήλεγχε πλήρως τη Δικαιοσύνη ο Σίσι, θα έπρεπε να βρεί τρόπο πάση θυσία να αποτρέψει το κακό. Ευτυχώς, οι δικαστές κατάλαβαν το σχέδιο και απέτρεψαν με την απόφαση τους το...μοιραίο. Ωστόσο, η επίθεση στη Μονή του Σινά, ακόμη και αν τελικά απέτυχε δικαστικά, δεν παύει να είναι ένα έμμεσο πλήγμα κατά της Ελλάδας και του πνευματικού της πολιτισμού. Ένα πλήγμα που οργανώθηκε όχι τυχαία, αλλά από "κέντρα αποφάσεων" (βλέπε Τουρκία) που κινούνται μεθοδικά και ασφαλώς, άκρως υπονομευτικά. Είναι αυταπόδεικτο πλέον ότι η προσπάθεια των Τούρκων και του Ερντογάν μέσω των Αδελφών Μουσουλμάνων στο να επιβάλουν την τουρκοϊσλαμική τους ατζέντα στα πλαίσια του "νεο-οθωμανισμού" δεν σταματά κι ούτε πρόκειται να σταματήσει. Η άμυνα της Μονής Αγίας Αικατερίνης είναι άμυνα της Ορθοδοξίας και της Ελλάδας. Κάθε υποχώρηση απέναντι σε τέτοια “αθώα” νομικά τεχνάσματα μπορεί να σημάνει οπωσδήποτε γεωπολιτική, αλλά και πολιτιστική ήττα. Τ' ακούτε εσείς που σήμερα προσπαθείτε να παραστείσετε τους ...σωτήρες; Αμφιβάλλω... Εν είδει συμπεράσματος...ντροπή στους... "μαχητές" του πληκτρολογίου Όσοι έσπευσαν να καταγγείλουν προτού ερευνήσουν, όσοι μίλησαν για «προδοσίες» και «σιωπή του πατριαρχείου», όσοι κατηγόρησαν μοναχούς, ιερείς και διπλωμάτες χωρίς στοιχείο, οφείλουν μια συγγνώμη — όχι μονάχα στη Μονή του Σινά, αλλά στον ελληνικό λαό που παραπλάνησαν. Εγώ προσωπικά, πολεμώ τον Μητσοτάκη από τη πρώτη μέρα που αυτός διεκδίκησε και πήρε την αρχηγία της ΝΔ. Και μπορώ να πώ πως στη μαχητική μου αρθρογραφία, τον έχω "στολίσει" με αρκετά...κοσμητικά. Επομένως, θα είχα κάθε λόγο να βγώ πρώτος να του σούρω τα εξ αμάξης. Στην αρχή, ομολογώ ότι παρασύρθηκα, έχοντας μάλλον ξυπνήσει όχι και τόσο καλά (την είδηση την είδα τις πρώτες πρωϊνές ώρες λόγω της διαφοράς της ώρας) αλλά μετά μέσω έρευνας, είδα την αλήθεια και...όχι μόνο, αλλά και το παρασκήνιο. Δεν θα ήθελα λοιπόν να του φορτώσω άλλο ένα έγκλημα καθοσιώσεως, για το οποίο θα έπρεπε μετά να...ζητήσω και συγγνώμη. Άλλως τε, όλα αυτά που αντιμετωπίζει ήδη και αυτά που θα έρθουν στο μέλλον, αρκούν. Εγώ και οι απόψεις μου λοιπόν, τουλάχιστον τώρα σε αυτή τη συγκυρία, είμαστε μάλλον περιττοί. Άλλως τε, όπως έχω πεί χιλιάδες φορές, τόσο η πατρίδα μας, όσο και η ίδια η Ορθοδοξία, δεν έχουν ανάγκη από ψευδοζηλωτές και διαδικτυακούς μελοδραματισμούς . Έχουν ανάγκη από φως, διάκριση και αλήθεια. Κι αυτή την αλήθεια, αντί να τη στηρίζουμε, τη ρίχνουμε στην ανυποληψία με ψευδείς συναγερμούς... Κλείνοντας, η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης παραμένει αταλάντευτη στο λίκνο της ερήμου, όπως επί δεκαπέντε αιώνες . Δεν έχει ανάγκη από υπερβολικές φωνές. Έχει ανάγκη από γνησίους πιστούς που αγαπούν την αλήθεια. Και αυτή, όσο κι αν κάποιοι την κρύβουν κάτω από τόνους ψευδοευαισθησίας, πάντα θα λάμπει. Ας είναι το πάθημα μάθημα. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Mαύρη μέρα για τον Ελληνισμό η χθεσινή, της 29ης Μαΐου, μαύρη κι αυτή όπου η Τουρκία θα αλώσει δια μέσω ημών και την ΕΕ! Πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά Έλληνας πρωθυπουργός διασύρεται με τέτοιον τρόπο από όλους! Πιθανόν κι από όλον τον πλανήτη! Κάνοντας πασιφανές και στον πιο αδαή ότι πλέον τον θεωρούν «κυβερνήτη – γελωτοποιό» δίχως την παραμικρή δυνατότητα να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας του. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι οι Αιγύπτιοι μεμέτηδες παρατρίχα να μάς αρπάξουν μέσα από τα χέρια μας τη Μονή του Σινά , ενώ πριν από λίγες εβδομάδες κατά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Σίσι στην Αθήνα ο δεύτερος τον διαβεβαίωνε ότι έχει πάρει πάνω του το ζήτημα και να μην ανησυχεί; Είναι ηλίου φαεινότερο πια ότι ουδείς ηγέτης υπολογίζει τον Μητσοτάκη ένεκα της εθελοδουλίας που έχει επιδείξει από τότε που ανέλαβε τα ηνία της δύσμοιρης πατρίδας, με κάποιους εξ αυτών να τον δουλεύουν μάλιστα σε ζωντανή μετάδοση. Υπενθυμίζεται ότι μέσω της … τρύπιας συμφωνίας ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας – Αίγυπτου, πέσαν οι πρώτες μαχαιριές στις πλάτες της Ελλάδας , αφαιρώντας επί της ουσίας την κυριαρχία της ανατολικά του 28ου μεσημβρινού. Ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την εξευτελιστική συνθηκολόγηση στις Πρέσπες του Αιγαίου. Τα φερέφωνα του μητσοτακισμού βεβαία πανηγύριζαν τότε υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα… επεκτείνεται. Την είδατε την… επέκταση! Μην αυταπατάστε, ο Μητσοτάκης θεωρείται τελειωμένος από τους μεγάλους παίχτες . Εξ ου και η απαράδεκτη συμπεριφορά της Αιγύπτου . Κρίνει ότι είναι εκτός παιχνιδιού στο μοίρασμα του… νέου κόσμου που βιώνουμε και πράττει κατά το δοκούν. Τόσο ο Τραμπ όσο κι ο Πούτιν που αποτελούν τους πρωταγωνιστές του μοιράσματος δεν θέλουν να τον βλέπουν ούτε ζωγραφιστό, επειδή είναι κολαούζος των εχθρών τους. Να μην εκπλαγείτε όταν ο Τραμπ τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα έπειτα από τη διχοτόμηση του Αιγαίου. Επομένως, κρούουμε τον κώδωνα του κίνδυνου! Οι νέες σφαίρες επιρροής στην περιοχή μας έχουν ήδη χαραχτεί. Το Ισραήλ αφεντικό, οι Κούρδοι θα αποκτήσουν κράτος, οι Τούρκοι πέραν του κομματιού της Συρίας θα κατοχυρώσουν το κομμάτι τους στην Κύπρο και στο Αιγαίο για να μην ξευτιλιστεί ο Ταγίπ και οι υπόλοιποι παίχτες, ό,τι περισσέψει. Αν Καραμανλής και Σαμαράς δεν «φάνε» σύντομα τον Μητσοτάκη το ανωτέρω σκηνικό προδοσίας θα είναι αδύνατον να ανατραπεί. Και τότε… καληνύχτα Ελλάδα! Οψόμεθα…

Ο Μητσοτακισμός όμως, πιστός κατά πάντα στους σατανόπληκτους πάτρονες του, θα κάνει τα πάντα για να τις επιβάλει, χωρίς φόβο Θεού ή συνείδησης! Μὲ ἀπόφαση τοῦ (ὑπόθεση C-61/22) στὶς 21 Μαρτίου 2024, τὸ Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ΑΚΥΡΩΣΕ τὸν Κανονισμὸ 2019/1157, μὲ τὸν ὁποῖο θεσπίστηκαν οἱ νέες ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες (πρόκειται γι’ αὐτὲς ποὺ ἤδη διανέμονται καὶ στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023). Ἡ ἀκύρωση ὀφείλεται στὴν ἐσφαλμένη νομικὴ βάση ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐρείδεται ὁ Κανονισμός... Τὸ Δικαστήριο ὅμως, ἔκρινε συμβατὴ μὲ τὸ δίκαιο τῆς ΕΕ (Γενικὸς Κανονισμὸς Προστασίας Δεδομένων καὶ Χάρτης Θεμελιωδῶν Δικαιωμάτων τῆς ΕΕ) τὴν ἐπεξεργασία καὶ ἀποθήκευση δύο δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων στὸ ἠλεκτρονικὸ μέσο (chip) τῆς ταυτότητας. Σὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐπικεντρώνονταν καὶ ἡ ἀπὸ τὸ 2021 προσφυγὴ ἑνὸς Γερμανοῦ πολίτη ἀπὸ τὸ Wiesbaden μέσῳ τῆς ὀργάνωσης Digitalcourage, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νὰ δακτυλοσκοπηθεῖ ἀπὸ τὶς ἀστυνομικὲς ἀρχὲς προκειμένου νὰ ἐκδώσει τὴ νέα του ταυτότητα! Ἀξίζει πάντως γιὰ τὸ συγκεκριμένο θέμα νὰ ἀνακαλέσουμε στὴ μνήμη μας... τὴν ἀπόφαση τῆς ἑλληνικῆς Ἀρχῆς Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτῆρα ( Ἀριθ. Πρώτ.: 510/17/15-05-2000 ) μὲ τὴν ὁποία κρίθηκε ὡς μὴ συνάδουσα μὲ τὸ ἑλληνικὸ Σύνταγμα ἡ συλλογὴ τῶν δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων (πρόκειται γιὰ τὴν ἀπόφαση μὲ τὴν ὁποία διεγράφη καὶ τὸ θρήσκευμα ἀπὸ τὶς ταυτότητες)! Κατὰ τὴν Ἀρχὴ «τὸ στοιχεῖο (ἐν. τὸ δακτυλικὸ ἀποτύπωμα) αὐτὸ δὲν εἶναι ἀναγκαῖο γιὰ τὴν βεβαίωση τῆς ταυτότητας τοῦ ὑποκειμένου ἀφοῦ αὐτὴ κατ’ ἀρχὴν προκύπτει ἀπὸ τὴν προβλεπόμενη φωτογραφία. Ἐπιπλέον, κατὰ τὴν κοινὴ ἀντίληψη, τὸ ἀποτύπωμα (ἡ "σήμανση") συνδέεται μὲ τὴν ὑποψία ἢ διαπίστωση ἐγκληματικῆς δραστηριότητας ("σεσημασμένοι"), ἡ ἀπόδοση τῆς ὁποίας ἔστω καὶ ἐν δυνάμει στὸ σύνολο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὑπερβαίνει τὸ ἀναγκαῖο μέτρο καὶ προσβάλλει την προστατευόμενη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἀξία τοῦ ἀνθρώπου». Ἡ τωρινὴ ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου τῆς ΕΕ ἀκύρωσε τὸν Κανονισμό , πλὴν ὅμως, ἐπειδὴ τὰ ἀποτελέσματα τῆς κήρυξης τοῦ Κανονισμοῦ ὡς ἀνίσχυρου θὰ ἦταν πιθανό , κατὰ τὸ σκεπτικό της, νὰ ἐπιφέρουν σοβαρὲς ἐπιπτώσεις γιὰ μεγάλο ἀριθμὸ Εὐρωπαίων πολιτῶν , τελικῶς αὐτὰ θὰ διατηρηθοῦν μέχρι νὰ τεθεῖ σὲ ἰσχύ, ἐντὸς εὔλογου χρόνου καὶ τὸ ἀργότερο τὸ τέλος τοῦ 2026, νέος Κανονισμὸς στηριζόμενος στὴν ὀρθὴ νομικὴ βάση (77 παρ. 3 τῆς ΣΛΕΕ). Αὐτὸς ὁ νέος Κανονισμὸς ὅμως προϋποθέτει κατὰ τὴν εἰδικὴ νομοθετικὴ διαδικασία ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ τοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΕ! Ἡ χώρα μας (ἢ ὁποιαδήποτε ἄλλο κράτος-μέλος τῆς ΕΕ) ἔχει τὴ μεγάλη εὐκαιρία νὰ «βάλει φρένο» στὴν ἐπιβολὴ τῶν νέων ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων! Πρόκειται γιὰ ἀρκετὰ ρεαλιστικὸ στόχο δεδομένου ὅτι ὁ ἀκυρωθεὶς Κανονισμὸς 2019/1157 δὲν θὰ εἶχε θεσπιστεῖ μὲ αὐτὴ τὴν εἰδικὴ νομοθετικὴ διαδικασία, καθότι σὲ ἐπίπεδο Συμβουλίου τῆς ΕΕ ὑπῆρξαν τότε ΔΥΟ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΨΗΦΟΙ! Ἔστω καὶ διὰ τῆς τεθλασμένης, ἡ συγκεκριμένη ἀπόφαση ἀποτελεῖ μιὰ ΝΙΚΗ γιὰ ὅσους ἀγωνίζονται κατὰ τῆς διεθνῶς ἐπιβαλλόμενης ἠλεκτρονικῆς σκλαβιᾶς!

Αυτό που παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες στο διπλωματικό μέτωπο του Ουκρανικού είναι πρωτίστως το αποτέλεσμα της θεμελιώδους αντίφασης του Τραμπ, αναφορικά με αυτό τον πόλεμο! Είναι ξεκάθαρο ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα ήθελε πολύ να απεμπλακεί, δεδομένου ότι δεν θεωρεί ότι στην Ουκρανία διακυβεύονται εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Επίσης, ο Τραμπ έχει αποδεχθεί την πραγματικότητα που αρνείται το αμερικανικό βαθύ κράτος, ότι δηλαδή το διεθνές σύστημα έχει ήδη καταστεί πολυπολικό. Όπως επίσης έχει αποδεχθεί ότι στο πλαίσιο του πολυπολικού συστήματος η Ουάσινγκτον οφείλει να σέβεται τα θεμιτά εθνικά συμφέροντα της Ρωσίας, όχι μόνο επειδή έτσι πρέπει να παίζεται το παιχνίδι, αλλά και ελπίζοντας ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα χαλαρώσει κάπως τη σχέση Μόσχας-Πεκίνου. Θεωρώντας –όπως και σύσσωμο το κατεστημένο εθνικής ασφαλείας– ότι η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ απειλείται από την Κίνα κι όχι από τη Ρωσία, ο Τραμπ δικαιολογημένα πιστεύει ότι η στρατηγική περικύκλωσης και πίεσης, που εφάρμοσαν οι προκάτοχοί του, έριξαν την “Αρκούδα” στην αγκαλιά του “Δράκου”, γεγονός που έχει καταστήσει πολύ πιο δύσκολη την ανάσχεση της “κίτρινης” υπερδύναμης . Αναμφίβολα, η ανωτέρω θεώρηση αντανακλά την πραγματικότητα , ειδικά εάν συγκριθεί μ ε την ηθικολογική ιδεοληψία της κυβέρνησης Μπάιντεν και της μεγάλης μερίδας του αμερικανικού βαθέος κράτους. Αν και ο Τραμπ είχε εξαρχής μία ρεαλιστική θεώρηση για τον πόλεμο στην Ουκρανία και για την ανάγκη οι ΗΠΑ να απεμπλακούν και να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία, έχει αυτοεγκλωβισθεί επειδή εξαρχής είχε αυταπάτες και για τις αιτίες του εν λόγω πολέμου, αλλά και για δικές του δυνατότητες να οδηγήσει τις δύο εμπόλεμες πλευρές σε ένα συμβιβασμό για τον τερματισμό των συγκρούσεων . Η εξόφθαλμη βιασύνη του Αμερικανού προέδρου να επιτύχει μία εκεχειρία, που θα ενίσχυε και το προφίλ του ειρηνοποιού , ερχόταν σε αντίθεση με τις σκοπιμότητες της Μόσχας από τη μία πλευρά και του Κιέβου και της Ευρώπης από την άλλη. Συνθήκη ειρήνης Το Κρεμλίνο παγίως επιδιώκει διαπραγματεύσεις για μία συνθήκη ειρήνης που θα λύσει το Ουκρανικό, κυρίως σύμφωνα με τις ρωσικές επιδιώξεις. Απορρίπτει την εκεχειρία για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή δικαιολογημένα θεωρεί ότι έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και ευρύτερα το πάνω χέρι στο στρατιωτικό επίπεδο. Δεύτερον, επειδή φοβάται πως το μεν Κίεβο θα χρησιμοποιήσει την εκεχειρία για να αναδιοργανώσει τις πιεζόμενες ένοπλες δυνάμεις του, η δε Ευρώπη για να τις επανεξοπλίσει και πιθανόν για να δημιουργήσει τετελεσμένο , στέλνοντας στρατεύματα στην Ουκρανία με το πρόσχημα της παροχής εγγυήσεων. Στην αντίπερα όχθη, ήθελαν τη συνέχιση του πολέμου, επειδή το μεν καθεστώς Ζελένσκι έτσι παρέμενε στην εξουσία, η δε Ευρώπη θεωρούσε ότι έτσι προκαλούσε φθορά στη Ρωσία. Ο Τραμπ μπήκε δυναμικά για να επιβάλει αρχικά μία εκεχειρία 30 ημερών με δυνατότητα παράτασης, στην πραγματικότητα για να παγώσει τις συγκρούσεις. Θεωρούσε δικαιολογημένα, μάλιστα, πως με αυτό τον τρόπο θα διέσωζε την Ουκρανία , η οποία βρίσκεται πραγματικά υπό ισχυρή στρατιωτική πίεση και κινδυνεύει αφενός να χάσει πολλά περισσότερα εδάφη από όσα έχει χάσει μέχρι τώρα, αφ' ετέρου να υποστεί πρόσθετες καταστροφές, χωρίς καθόλου να αποκλείεται και η κατάρρευση. Πρώτος στόχος του Λευκού Οίκου ήταν να πειθαναγκάσει τον Ζελέσνκι να εγκαταλείψε ι την αρχική αρνητική στάση του και να αποδεχθεί την εκεχειρία. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και οι πιέσεις του προς τους Ευρωπαίους να εγκαταλείψουν τις πολεμικές κραυγές, ξεκαθαρίζοντάς τους πως δεν μπορούν να υπολογίζουν σε περαιτέρω αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στο Ουκρανικό. Μέσα από τα γνωστά γεγονότα, και ο Ουκρανός πρόεδρος και το τρίγωνο Λονδίνο-Παρίσι-Βερολίνο υιοθέτησαν τη γραμμή Τραμπ, όχι τόσο επειδή άλλαξαν θέση και επιδιώκουν την ειρήνη, αλλά επειδή σωστά διέγνωσαν ότι το Κρεμλίνο δεν θέλει την εκεχειρία . Ποντάρισαν ότι εάν έριχναν την ευθύνη για το αδιέξοδο στον Πούτιν, ο Λευκός Οίκος θα στρεφόταν εναντίον του και θα ευθυγραμμιζόταν μαζί τους. Οι ελιγμοί του Πούτιν Ο Πούτιν διάβασε σωστά ότι ο Τραμπ δεν επεδίωκε την ήττα της Ρωσίας, όπως η υπόλοιπη Δύση. Προσπάθησε, λοιπόν, να ελιχθεί, ώστε και να μην εγκαταλείψει τις ρωσικές επιδιώξεις στην Ουκρανία, αλλά και να δώσει κάτι στον Αμερικανό ομόλογό του για να αντισταθεί στις κατηγορίες που του εκτοξεύει συνεχώς το δυτικό “κόμμα του πολέμου” ότι παίζει το παιχνίδι της Μόσχας. Για το σκοπό αυτό, το Κρεμλίνο υιοθέτησε μία ευέλικτη τακτική “ναι μεν αλλά” σε σχέση με την εκεχειρία, καθώς και μία ρητορική επαίνων για τις ειρηνευτικές προσπάθειες του Τραμπ. Έτσι φθάσαμε από τη μία ο Αμερικανός πρόεδρος να επικοινωνεί τηλεφωνικά με τον Ρώσο ομόλογό του και να διαβεβαιώνει ότι η Ρωσία επιδιώκει την ειρήνη κι από την άλλη να αγανακτεί με τις ρωσικές επιθέσεις σε ουκρανικούς στόχους και να απειλεί ευθέως τη Μόσχα με καταστροφικές κυρώσεις. Την παλινδρόμηση αυτή του Τραμπ την είδαμε δύο-τρεις φορές. Μέχρι τώρα, το Κρεμλίνο απέφευγε να απαντήσει στις απειλές του Λευκού Οίκου, αποδίδοντάς τες και στον χαρακτήρα του Αμερικανού προέδρου, αλλά και στις εσωτερικές πιέσεις που δέχεται από το βαθύ κράτος. Την τελευταία φορά, όμως, το Κρεμλίνο θεώρησε ότι οι επαναλαμβανόμενες απειλές του Τραμπ είχαν υπερβεί το όριο ανοχής , ειδικά η τελευταία: « Αυτό που δεν συνειδητοποιεί ο Πούτιν είναι ότι αν δεν ήμουν εγώ, πολλά πραγματικά άσχημα πράγματα θα είχαν ήδη συμβεί στη Ρωσία, και εννοώ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ. Παίζει με τη φωτιά! » . Το “παίζει με τη φωτιά” είναι μία έμμεση απειλή αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής, κάτι το οποίο δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό από τη ρωσική ηγεσία. Το μήνυμα Μεντβέντεφ Ως εκ τούτου έπρεπε να του σταλεί ένα μήνυμα. Στη Μόσχα, άλλωστε, δεν θεωρούν τον Αμερικανό πρόεδρο τον ουδέτερο τρίτο που μπορεί να μεσολαβήσει . Θεωρούν ότι οι ΗΠΑ εξώθησαν τα πράγματα, υποχρεώνοντας τη Ρωσία να εισβάλει και στη συνέχεια εμπλέκονται εμμέσως πλην σαφώς στον πόλεμο. Ως εκ τούτου δεν είναι αποδεκτές ως ουδέτερος τρίτος, παρ' ότι ο Πούτιν για λόγους δικής του σκοπιμότητας δεν έχει απορρίψει την ειρηνευτική πρωτοβουλία του Αμερικανού ομολόγου του . Έτσι φθάσαμε στη δήλωση Μεντβέντεφ : « Εγώ γνωρίζω μόνο ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΣΧΗΜΟ πράγμα – τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ελπίζω ο Τραμπ να το καταλαβαίνει αυτό! ». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανωτέρω δήλωση έγινε με εντολή Πούτιν και έχει σκοπό να πει στον Λευκό Οίκο ότι δεν μπορεί να απειλεί τη Ρωσία, μία μεγάλη πυρηνική δύναμη . Ο Ρώσος πρόεδρος απέφυγε να υπογράψει ο ίδιος το μήνυμα για να αφήσει ανοικτό τον δίαυλο με τον Αμερικανό ομόλογό του. Το μήνυμα του Κρεμλίνου είναι μία έμμεση πλην σαφής προειδοποίηση ότι εάν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο, η Μόσχα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά. Το ίδιο μήνυμα, άλλωστε, έχει σταλεί και σε προηγούμενες φάσεις, όταν στον Λευκό Οίκο ήταν ο Μπάιντεν . Για όποιον έχει παρακολουθήσει προσεκτικά αυτόν τον πόλεμο είναι ξεκάθαρο πως αυτή είναι η μόνη δεδηλωμένη και αναμφισβήτητη κόκκινη γραμμή της Μόσχας. Χωρίς αποτελεσματικό μοχλό πίεσης Κατά πάσα πιθανότητα ο Τραμπ δεν απείλησε με άμεση στρατιωτική εμπλοκή. Μάλλον, επανέφερε την απειλή για πρόσθετες οικονομικές κυρώσεις, με επιβολή δασμών 500% στις χώρες που θα αγοράσουν ρωσική ενέργεια. Επανήλθε, όμως, διευκρινίζοντας ότι δεν θεωρεί παραγωγικές τις κυρώσεις. Στην πραγματικότητα, η Ουάσινγκτον δεν έχει αποτελεσματικό μοχλό πίεσης της Ρωσίας κι αυτό έχει αποδειχθεί από την αντοχή της ρωσικής οικονομίας ( το 2024 είχε ανάπτυξη 4,1% πάνω από όλες τις δυτικές οικονομίες ) στο πρωτοφανές πλήθος κυρώσεων που της έχουν επιβληθεί από τη Συλλογική Δύση. Αυτό έχει αρχίσει να το συνειδητοποιεί ο Τραμπ παρά το γεγονός ότι το δυτικό “κόμμα του πολέμου” συνεχίζει λες και η Ρωσία είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Όπως αρχίζει να συνειδητοποιεί πως όσα ισχυρίζονται και οι αμερικανικές υπηρεσίες για 1.000.000 ρωσικές απώλειες και για επικείμενη αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Πούτιν είναι ευσεβείς πόθοι, παρά πραγματικότητα. Όλα δείχνουν ότι οι Ρώσοι είναι σε θέση να συνεχίσουν τον πόλεμο, καταλαμβάνοντας αργά αλλά σταθερά πρόσθετα ουκρανικά εδάφη, αλλά και προκαλώντας τέτοια φθορά στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις που δυνάμει τις απειλούν με κατάρρευση. Το Κίεβο έχει επενδύσει όλες του τις ελπίδες σε μία άμεση στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ στον πόλεμο, αλλά αυτό φαίνεται πως έχει αποκλεισθεί οριστικά από τον Τραμπ. Ο Πούτιν είναι έτοιμος να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με σκοπό μία οριστική συνθήκη ειρήνης, αλλά χωρίς εκεχειρία, με τον πόλεμο δηλαδή να συνεχίζεται. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, αυτό που πρακτικά μένει στον Αμερικανό πρόεδρο είναι, εμμέσως πλην σαφώς να προσαρμοσθεί, ή να εγκαταλείψει την Ουκρανία, συνεχίζοντας να της παρέχει επιχειρησιακές πληροφορίες για να μην κατηγορηθεί από το αμερικανικό βαθύ κράτος ότι την παρέδωσε στους Ρώσους. Αλλά και έτσι, η διαφαινόμενη ήττα του Κιέβου θα είναι ήττα και για τη Δύση, μη εξαιρουμένων των ΗΠΑ.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν "κατάφερε" να «εξαφανίσει» το όποιο γόητρο είχε απομείνει στη Γαλλία! Η Γαλλία εδώ και πολλά χρόνια βρίσκεται σε «ελεύθερη πτώση» και αυτό χθες «επισημοποιήθηκε» διά χειρός Μπριζίτ Μακρόν. Φυσικά όχι μεταφορικά αλλά κυριολεκτικά καθώς η σύζυγος του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, χειροδίκησε εναντίον του συμβάλλοντας στην πτώση της εικόνας του ίδιου ως προς τους Γάλλους πολίτες και την διεθνή κοινή γνώμη και συνεπακόλουθα στην πτώση της ίδιας της Γαλλίας. Γιατί ο Γάλλος πρόεδρος ανεξαρτήτως προσώπου, ως θεσμός είναι η… Γαλλία. Αντικαθιστά τους παλιούς Γάλλους βασιλιάδες και όπως έλεγε ο Λουδοβίκος ο 14ος, ο επονομαζόμενος και «Βασιλιάς Ήλιος», «Το κράτος είμαι εγώ». Με αυτό που έκανε η Μπριζίτ έδειξε σε όλο τον πλανήτη μία Γαλλία που η «προεδρίνα» δέρνει τον πρόεδρο! Είναι χειρότερο αυτό που συνέβη και από αυτά που γίνονταν επί περιόδου της ανεκδιήγητης προεδρίας Κλίντον, όταν η Χίλαρι «τσαλάκωνε» τον Μπιλ, μετά το γνωστό σκάνδαλο Λεβίνσκι. Δηλαδή οδεύουμε σε τέτοιου τύπου ηγέτες που θα τους δέρνουν οι γυναίκες τους ή γενικώς οι γυναίκες. Τι εξουσία μπορεί να έχουν ηγέτες σαν τον Μακρόν; Ένας Μακρόν ο οποίος θέλει με κάθε τρόπο να σύρει την Ευρώπη σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά της Ρωσίας! Όμως τίθεται το ερώτημα: Τον είδαν οι στρατιώτες του να εισπράττει χαστούκια από τη σύζυγό του και εμπνεύστηκαν; Θα δεχτούν από έναν τέτοιο άνθρωπο εντολή για να ρισκάρουν έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Πέρα από όλα αυτά με ποιο δικαίωμα η σύζυγός του τον χτύπησε δημόσια; Ασχέτως αν έτυχε η κάμερα να πιάσει το περιστατικό, αυτό έγινε μέσα στο προεδρικό αεροσκάφος, δηλαδή σε κοινή θέα. Η ίδια έπρεπε να γνωρίζει ότι οι πράξεις της έχουν αντίκτυπο πάνω στον πολιτικό προφίλ και στο πολιτικό γόητρο του συζύγου της. Από τη στιγμή που αυτό το έκανε σε χώρο «μη ασφαλή», δηλαδή εκτός του ιδιωτικού τους χώρου, ήξερε πολύ καλά ότι τον έθετε σε πολιτικό κίνδυνο. Πως θα συνομιλεί ο άνθρωπος αυτός με ισχυρούς ηγέτες όπως τον Ν. Τραμπ, τον Ρ.Τ.Ερντογάν, τον Σι Τζινπίνγκ και ενδεχομένως κάποια στιγμή με τον ίδιο τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Όλοι τους θα αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό πρόβλημα για να μην ξεσπάσουν σε γέλια γιατί μειδιάματα είναι σίγουρο ότι θα έχουν. Ακόμα πιο απαράδεκτη ήταν η μετέπειτα στάση του επικοινωνιακού επιτελείου του Μακρόν που επιχείρησε να παρουσιάσει το περιστατικό αυτό ως ένα «οικογενειακό καβγαδάκι». Όλοι είχαν καταλάβει το κακό που είχε συμβεί και επιχείρησαν να το «κουκουλώσουν» όπως να ναι. Όπως λέει και το ρητό «μία ανοησία καλύπτεται με μία ακόμα μεγαλύτερη»… Θεόφρ. Ανδρεόπουλος

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λένε, ξεκινάει έρευνα κατά των ...Pornhub, Stripchat, XNXX και... XVideos για να...προφυλάξουν τα...παιδιά! Τι μας λένε οι άνθρωποι! Σε ποιούς από όλους εμάς, προσπαθούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια ότι - δήθεν - προσπαθούν να προστατεύσουν τους ανήλικους από την πορνογραφία! Ποιοί; Αυτοί που προώθησαν την πιο αισχρή εγκύκλιο που δημιουργήθηκε ποτέ από τον ΠΟΥ περί ...σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία σε παιδιά από 4 ετών και άνω και με κρυφή ατζέντα την ...Woke! Aυτά τα ανθρωπόμορφα κτήνη που κατόρθωσαν να πορνοποιήσουν όλον σχεδόν τον πλανήτη, τώρα...χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και νοιάζονται για την...προστασία των παιδιών - λένε - από το πορνό! Και δε βλέπουν ή κάνουν πως δε βλέπουν, ότι οι πορνοσελίδες έχουν εκατονταπλασιαστεί, κυριεύοντας στην κυριολεξία το διαδίκτυο, πάντα με ελεύθερη πρόσβαση ( τον γέλωτα προκαλεί η προειδοποίηση που βγαίνει κάθε φορά αν κάποιος ανοίξει μια τέτοια ιστοσελίδα, η οποία ζητάει να μάθει την...ηλικία του επισκέπτη (!) πριν την πρόσβαση στο περιεχόμενο ) εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια τώρα! Αλλά φυσικά, επίσης κάνουν πως ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ούτε τις ταινίες τις γέματες βία, σεξ, γυμνό και υβριστικούς διαλόγους, όπου η λέξη Fuck βρίσκεται σε κάθε φράση και μάλιστα επαναλαμβανόμενη και που προβάλλονται στις streaming πλατφόρμες, οι οποίες μάλιστα προβάλλονται και ως ...οικογενειακές(!), στις οποίες οι ανήλικοι έχουν πρόσβαση ανά πάσα στιγμή και ώρα! Η πλήρης πορνοποίηση των δυτικών κοινωνιών, είναι πλέον γεγονός και μάλιστα ΜΗ αναστρέψιμο. Στα πορνοσάιτ ή τα σάιτ real sex όπως το Stripchat, θα δείτε αν μπείτε ποτέ, γυναίκες καθημερινές και όχι μοντέλα, γυναίκες μ' άλλα λόγια της ...διπλανής πόρτας και όλων των ηλικιών (ακόμη και ηλικιωμένες άνω των 70) , να πρωταγωνιστούν σε μικρής ή μεγάλης διάρκειας βίντεο σκληρού σέξ. Και δυστυχώς για τη πατρίδα μας, οι συμμετοχές των Ελληνίδων είναι πάρα πολλές, μιας και πλέον η πορνεία έχει φύγει από τους οίκους ανοχής και...αναβαθμίστηκε στο επίπεδο του...τρόπου ζωής ή επαγγελματικής καρριέρας! Η σημερινή κατάσταση λοιπόν στις δυτικές κοινωνίες καί στην ελληνική ασφαλώς, είναι μία: Ελεύθερο σεξ παντού, με όλους τους τρόπους και χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό. Έφηβοι σχεδόν πάνω από 13 ετών, έχουν πλέον...σεξουαλική εμπειρία. Οι άνω των 15 ετών, έχουν ακόμη και την ...ανοχή(!) των γονέων τους, διότι αν δεν την έχουν ("ο φίλος της κόρης μας", η "φίλη του γιού μας") υπάρχει κίνδυνος να τα...σπάσουν με τη θυγατέρα ή τον γιό! Για ποιά λοιπόν προστασία μας μιλάνε οι...καλοί και ευαίσθητοι - θού Κύριε φυλακήν τω στόματι μου - ευρωπαίοι; Προστασία από...τι; Μη τυχόν και μάθει η κόρη η ο γιός κάποια...περίεργη "στάση" στο σεξ ή μήπως μη τυχόν και δει κάποια ...σοκαριστική σκηνή και πάθει σόκ το παιδί, τη στιγμή που έχει ήδη μάθει ΤΑ ΠΑΝΤΑ γύρω από αυτό (ας είναι...καλά οι ...κυβερνώντες ασφαλώς) και τα εφαρμόζει κατά γράμμα στις εφήμερες εφηβικές σχέσεις; Η είδηση πάντως έχει ως εξής (διαβάζουμε από το έγκυρο Newsbreak): Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά έρευνες για την προστασία των ανηλίκων από το πορνογραφικό περιεχόμενο στο πλαίσιο του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες DSA. H Επιτροπή έχει κινήσει επίσημες διαδικασίες κατά των πλατφορμών Pornhub, Stripchat, XNXX και XVideos οι οποίες είναι ύποπτες για παραβιάσεις του του νόμου περί ψηφιακών υπηρεσιών (DSA). Όπως σημειώνει το ΑΠΕ, οι έρευνες επικεντρώνονται στους κινδύνους για τους ανηλίκους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνδέονται με την απουσία αποτελεσματικών μέτρων επαλήθευσης της ηλικίας. Η Επιτροπή διαπίστωσε προκαταρκτικά ότι οι πλατφόρμες δεν συμμορφώνονται και δεν λαμβάνουν επαρκή μέτρα για να εμποδίζουν τους ανηλίκους να έχουν πρόσβαση στα περιεχόμενά τους. Παράλληλα, τα κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ψηφιακών Υπηρεσιών αναλαμβάνουν συντονισμένη δράση κατά μικρότερων πορνογραφικών πλατφορμών. Οι δράσεις αυτές θα ενισχύσουν την προσπάθεια της Επιτροπής να προστατεύσει τους ανηλίκους από επιβλαβές περιεχόμενο στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνδέονται με την απουσία αποτελεσματικών μέτρων επαλήθευσης της ηλικίας. Αυτές οι μικρότερες πλατφόρμες υπάγονται στην εποπτεία των αντίστοιχων εθνικών συντονιστών ψηφιακών υπηρεσιών του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένες. Μάλιστα... Η υποκρισία σε βαθμό ...που ξεφεύγει των ορίων. Αν μπορεί ποτέ ο βαθμός της υποκρισίας να μετρηθεί...

H Ρωσία δεν θα χαριστεί στους Δυτικούς Ευρωπαίους παράφρονες. Όποιοι επιζητούν τον πόλεμο, θα τον έχουν και ...το κρίμα στο λαιμό τους! Προ ημερών, ο αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ , παρουσίασε έναν χάρτη στον οποίο η ρωσική ζώνη ασφαλείας εκτείνεται σχεδόν σε ολόκληρη την επικράτεια της σημερινής Ουκρανίας, προσθέτοντας: «Αν συνεχιστεί η στρατιωτική βοήθεια προς το καθεστώς "Μπαντέρα", η ζώνη ασφαλείας μπορεί να μοιάζει κάπως έτσι». Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αντέδρασαν ζωηρά σε αυτή τη δήλωση, παρουσιάζοντάς την ως άλλη μία «τρομακτική ιστορία των Ρώσων», επιχείρημα που –κατά την άποψή τους– επιβεβαιώνει τη «χωρίς νόημα επιθετικότητα» της Ρωσίας και την «αχόρταγη όρεξή της για εδάφη. Όμως, όπως συμβαίνει συχνά, οι δυτικοί ταχυδακτυλουργοί αποδείχθηκαν… μεθυσμένοι και το κόλπο απέτυχε . Ή μάλλον, πέτυχε το αντίθετο: χθες, ο Γερμανός Καγκελάριος Μερτς εμφανίστηκε στη σκηνή και επιβεβαίωσε πλήρως τη δικαιοσύνη και την επικαιρότητα της προειδοποίησης Μεντβέντεφ. Σύμφωνα με τον Γερμανό ηγέτη, το Βερολίνο, το Παρίσι, η Ουάσινγκτον και το Βερολίνο (ξανά) δεν περιορίζουν πλέον την εμβέλεια των όπλων που παραδίδονται στην Ουκρανία: «Το λέμε στη στρατιωτική ορολογία Long Range Fire – δηλαδή εξοπλισμός της Ουκρανίας με όπλα ικανά να πλήττουν στρατιωτικούς στόχους βαθιά στα μετόπισθεν. Και αυτή είναι μια ποιοτική αλλαγή στον τρόπο που η Ουκρανία διεξάγει τον πόλεμο». Danke schön, Friedrich, κάτσε κάτω τώρα.  Αν υπήρχαν ερωτηματικά, αμφιβολίες ή παρερμηνείες ως προς τη θέση της ρωσικής ηγεσίας για τη δημιουργία των λεγόμενων ζωνών ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων, τώρα έχουν διαλυθεί. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει επανειλημμένα αναφερθεί δημοσίως σε αυτό το θέμα, προσπαθώντας σχεδόν με τα δάχτυλα να εξηγήσει στους βραδύνους Ευρωστρατιώτες ότι, με την κλιμάκωση των επιθέσεων βαθιά στο ρωσικό έδαφος μέσω των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, αναγκάζουν τη Ρωσία να λάβει αντίμετρα για την προστασία των πολιτών της. Σύμφωνα με τον Ρώσο ηγέτη, « οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι ουκρανικές δυνάμεις και οι ξένοι μισθοφόροι είναι τρομοκρατικές. Ο εχθρός επιλέγει στόχους που δεν έχουν καμία στρατιωτική σημασία για να βομβαρδίζει περιοχές κοντά στα σύνορα» . Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης: μόνο τον Απρίλιο, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις πραγματοποίησαν εβδομαδιαίες επιθέσεις σε αποκλειστικά πολιτικούς στόχους στο έδαφός μας, με τουλάχιστον 478 τραυματίες αμάχους και 59 νεκρούς. Ωστόσο, οι προειδοποιήσεις του Πούτιν αγνοήθηκαν με αφροσύνη και αλαζονεία , και έτσι ο Ρώσος πρόεδρος, κατά τη διάρκεια συνάντησης για την απελευθέρωση της περιφέρειας του Κουρσκ, έδωσε άμεση εντολή για την έναρξη δημιουργίας ζωνών ασφαλείας· στις 22 Μαΐου, σε συνεδρίαση με μέλη της κυβέρνησης, δήλωσε ότι το σχέδιο ήδη υλοποιείται. Λιγότερο από δύο μέρες αργότερα, η γερμανική εφημερίδα Bild ανέφερε πανικόβλητη ότι «ρωσικές δυνάμεις διέσπασαν την άμυνα και εδραιώθηκαν στην περιφέρεια Σούμι» – και ότι « η Ρωσία ξεκινά μεγάλη επίθεση προς Χάρκοβο, Σούμι και Δνίπρο» . Ακολουθεί μια… αποκάλυψη (εύρηκα!), που θα έκανε τον Αρχιμήδη να πρασινίσει από ζήλια: αποδεικνύεται ότι «κάθε νέα πρόταση του Πούτιν είναι χειρότερη από την προηγούμενη» και τώρα «θέλει όχι τέσσερις, αλλά επτά περιοχές» . Έτσι, η ταμπλόιντ εφημερίδα, προβλέπει πως οι περιοχές Σούμι, Χάρκοβο και Δνιπροπετρόφσκ θα ενσωματωθούν σύντομα στη Ρωσία – αλλά ακόμη δεν τελειώσαμε: « Ο σκληρός πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και δεν διαφαίνεται τέλος». Θέλω απλώς να τους θυμίσω τη σκηνή από τους Κυρίους της Τύχης* : « Σας είπα ότι θα κατέβω τη σκάλα; Το είπα. Ε, λοιπόν, γιατί διαμαρτύρεστε τώρα;». Το ρεφρέν «κι εμείς τι κάνουμε;!» συνεχίζει το Military Watch Magazine , δηλώνοντας ότι «η Ρωσία έριξε στρατεύματα στο Χάρκοβο – και αυτό θα πέσει σύντομα» . Σύμφωνα με τους αναλυτές, οι ρωσικές δυνάμεις μετέφεραν μεγάλο στρατιωτικό απόσπασμα περίπου 50.000 ανδρών από την περιφέρεια Κουρσκ προς το Χάρκοβο, με σκοπό να ξεκινήσουν επίθεση για την κατάληψη μιας μεγάλης πόλης. Από τη δυτική “εξειδικευμένη” κοινότητα ακούγονται όλο και περισσότεροι δραματικοί στεναγμοί ότι «η τύχη της ουκρανικής ομάδας στο Ντονμπάς έχει ήδη καθοριστεί» και ότι επειγόντως πρέπει να δημιουργηθεί νέα γραμμή άμυνας πολύ δυτικότερα. Ιδιαίτερα έντονη ανησυχία προκάλεσε η προέλαση της Ομάδας «Κέντρο» στην περιφέρεια Δνιπροπετρόφσκ, γεγονός που υποδηλώνει την αμετάκλητη κατεύθυνση των ενεργειών του ρωσικού στρατού έξω από τα συνταγματικά του εδάφη: ο στρατός μας ενισχύει ενεργά την παρουσία του όχι μόνο στις περιφέρειες Σούμι και Χάρκοβο, αλλά πλέον έχει στο στόχαστρο και τη Δνιπροπετρόφσκ. Μέσα σε αυτό το κλίμα, πολλοί αναλυτές άρχισαν να μετρούν με αριθμομηχανές και ρουλέτες: κάποιοι πιστεύουν ότι στο τέλος η ζώνη ασφαλείας θα περιλαμβάνει τις περιοχές Οδησσού, Δνιπροπετρόφσκ, Μικολάιβ, Τσερνίχιβ, Χάρκοβο και Σούμι της σημερινής Ουκρανίας· άλλοι υπολογίζουν ότι για την εξασφάλιση της ρωσικής ασφάλειας, μπορεί να προστεθούν τουλάχιστον 590.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη «ζώνη». Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ , δήλωσε ήπια και διακριτικά ότι δεν χρειάζεται φασαρία, διότι «το Κρεμλίνο δεν θα σχολιάσει το βάθος της ζώνης ασφαλείας που σχεδιάζεται για τις περιφέρειες Σούμι και Τσερνίχιβ» , καθώς αυτό αποτελεί «αρμοδιότητα του Υπουργείου Άμυνας» . Το βασικό που πρέπει να γνωρίζουν όλοι είναι ότι « ο Πούτιν λαμβάνει εκείνες τις αποφάσεις που είναι απαραίτητες για την ασφάλεια της Ρωσίας » – πράγμα που σημαίνει ότι ο αριθμός των περιοχών και των χιλιομέτρων θα καθοριστεί αποκλειστικά από τις στρατιωτικές ανάγκες. Μένει να ελπίζουμε ότι η άλλη πλευρά θα καταλάβει επιτέλους πως, αν συνεχίσει έτσι το καθεστώς του Κιέβου, ο χάρτης του Μεντβέντεφ θα πρέπει να σταλεί στα τυπογραφεία σχεδόν χωρίς διορθώσεις . Και όλες οι ρωσικές προτάσεις στο πλαίσιο της τελευταίας συνόδου της Κωνσταντινούπολης θα μοιάζουν τότε με γενναιόδωρα δώρα του βασιλιά Σολομώντα.

Μόλις πριν λίγες ημέρες, ένα νεογέννητο παιδί έγινε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που έλαβε εξατομικευμένη θεραπεία μέσω της τεχνολογίας CRISPR. Αυτό παρουσιάστηκε ως επίτευγμα της ιατρικής επιστήμης από το Penn Medicine. Όμως, αυτό το γεγονός δεν είναι ανεξάρτητο: Συνδέεται με τις πρώτες εξαγγελίες του Τραμπ σχετικά με τα σχέδια “Stargate” και mRNA eμβόλια βασισμένα σε τεχνητή νοημοσύνη... Η στρατηγική των σκοτεινών τύπων είναι απλή: πρώτα αγγίζουν τα συναισθήματα του κοινού με την «σωτηρία ενός βρέφους», ώστε να κερδίσουν εμπιστοσύνη προς το σύστημα υγείας.. Οι εταιρείες Moderna και Pfizer δεν είναι απλώς φαρμακευτικοί οργανισμοί! . Η ίδια η Moderna έχει δηλώσει δημόσια πως αποτελεί "πλατφόρμα πληροφορικής mRNA" , δηλαδή λογισμικό για το σώμα . Η λέξη "Moderna" άλλωστε σημαίνει "Modify RNA" ή τροποποίηση του RNA. Δεν έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια κλασική φαρμακολογία, αλλά με γενετικό προγραμματισμό: Κάθε "εμβόλιο" είναι μια εντολή , ένας αλγόριθμος, που εισάγεται στο σώμα και το αλλάζει εκ των έσω. Η τεχνολογία CRISPR/Cas9 και οι επεκτάσεις της (όπως Cas13 και SATI2) επιτρέπουν την επέμβαση στον ίδιο τον γενετικό κώδικα του ανθρώπου . Οι πλατφόρμες CRISPR και οι αλγόριθμοι γενετικής διόρθωσης, όταν συνδυαστούν με τη δυνατότητα ταυτοποίησης μέσω DNA storage (Microsoft), δημιουργούν τις βάσεις για μια νέα "εικόνα" του ανθρώπου, ένα γενετικά και ψηφιακά τροποποιημένο ον: Δηλαδή, όλους εμάς! Κατά την Ορθόδοξη μας παράδοση, ο ναός του Θεού δεν είναι απλώς το κτίσμα, αλλά το ίδιο το σώμα του ανθρώπου (Α' Προς Κορινθίους 6:19). Όταν λοιπόν εισάγεται μέσα του ξένος προγραμματισμένος κώδικας, είτε μέσω CRISPR είτε μέσω mRNA, τότε εισάγεται η "εικόνα του Θηρίου" στον ναό του Θεού . Ο άνθρωπος γίνεται φορέας δεδομένων, πλήρως ιχνηλατήσιμος, ελεγχόμενος και συνδεδεμένος με παγκόσμια δίκτυα πληροφορίας. Οι τεχνολογίες όπως Graphene Oxide, νανοσωματίδια, RF-ID, ακόμα και οι πρώτες απόπειρες βιοσυνδεσιμότητας με 5G, δείχνουν ξεκάθαρα πως ο άνθρωπος οδηγείται προς ένα βιο-ψηφιακό Matrix. Εκεί όπου δεν θα μπορεί να αγοράζει ή να πουλά, αν δεν έχει το "χάραγμα" (Αποκάλυψη 13:17)! Το χάραγμα είναι πρωτίστως πνευματική σφραγίδα. Δεν επιβάλλεται μόνο με τεχνολογικά μέσα, αλλά μέσω συγκατάθεσης. Όταν ο άνθρωπος δέχεται ένα σύστημα που αρνείται τον Θεό και τον μετατρέπει σε μηχανή, σε εμπόρευμα, σε αριθμό, τότε προσφέρει την ψυχή του στον Αντίχριστο. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μας μίλησε για ψυχοσωματική σφραγίδα, που θα φέρει αιώνιο χωρισμό από τον Θεό!

Οι Ευρωπαίοι ανακοίνωσαν ότι «θα κτυπήσουν βαθιά την Ρωσία»! Εμπλέκουν και τον Τράμπ που δε φαίνεται να παίρνει θέση! Αντίστροφη μέτρηση για την ρωσική γενική επίθεση! Νέες μαζικές αεροπορικές επιδρομές πραγματοποίησαν οι ρωσικές δυνάμεις κατά της Ουκρανίας, για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα. Παράλληλα, ο Φρίντριχ Μέρτς ανακοίνωσε πως πλέον δεν υπάρχει άλλη λύση παρά να χτυπηθεί σε βάθος με πυραύλους η Ρωσία! Τη νύχτα της 25ης Μαΐου προς την 26η, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν μία από τις πιο ισχυρές επιθέσεις τους στην Ουκρανία, χρησιμοποιώντας 298 drones και 69 πυραύλους. Το μαζικό αυτό πλήγμα στόχευσε στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε πέντε περιοχές, μεταξύ των οποίων το Kharkiv και το Dnipropetrovsk. Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής, Mikhail Khodarenko υποστηρίζει ότι «οι επιθέσεις αυτές είναι προάγγελος για την μεγάλη θερινή επίθεση του ρωσικού Στρατού». Ήδη έχουν συγκεντρωθεί 50.000 προσωπικού στην περιοχή του Χάρκοβου και άλλες 100.000 στην ανατολική και νοτιοανατολική πλευρά του μετώπου. Εναι φρέσκα στρατεύματα, με νέο εξοπλισμό και «διψασμένα» για νίκες. Περίπου 400 άρματα μάχης Τ-90M και Τ-72ΒΜ, οπως και 200 ΤΟΜΑ BMP-3 σχηματίζουν μια νέα επιθετική αιχμή. Στην αεροπορική επίθεση του Σαββάτου προς Κυριακή συμμετείχαν 367 ρωσικά αεροπορικά μέσα , συμπεριλαμβανομένων drones, πυραύλων cruise και επιχειρησιακά-τακτικών πυραύλων. Βομβαρδίστηκαν στρατιωτικοί στόχοι στις περιοχές Dnipropetrovsk, Kharkiv, Mykolaiv, Zhytomyr καιTernopil. Η ρωσική Αεροπορία χρησιμοποιεί τώρα τροποποιημένες εκδόσεις των drones Geran-2   με κινητήρα που τους επιτρέπει να αναπτύσσουν ταχύτητα άνω των 290 χλμ/ώρα. Το βάρος της κεφαλής έχει τριπλασιαστεί, άρα και η καταστροφική της ικανότητα. Για να αυξήσουν την πολυπλοκότητα της επίθεσης , οι Ρώσοι χρησιμοποιούν ψεύτικους στόχους και οι σχηματισμοί επιθέσεων διαφέρουν κάθε φορά και είναι ιδιαίτερα ευρηματικοί. Επιπλέον,  τα πιο σύγχρονα μοντέλα drones δεν φοβούνται τον ουκρανικό ηλεκτρονικό πόλεμο. Παλαιότερα τα Geran-2 επιχειρούν σε χαμηλά ύψη για να μειώνεται η ανίχνευσή τους από τα ραντάρ. Όμως τώρα, σύμφωνα με μαρτυρίες Ουκρανών στρατιωτών,  τα drones προσεγγίζουν τους στόχους σε πολύ χαμηλό ύψος. Έπειτα η πτήση των ρωσικών drones ανεβαίνει στα 2.000 με 2.500 μέτρα, δηλαδή βρίσκονται  πέρα από την εμβέλεια των πολυβόλων M2 Browning  που χρησιμοποιούν οι κινητές μονάδες της ουκρανικής αεράμυνας. Όσον αφορά τους  φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους FIM-92 Stinger , υπάρχει πολύ σοβαρή έλλειψη στις ουκρανικές δυνάμεις. Η ουκρανική Αεροπορία ανέφερε ότι εντοπίστηκαν πύραυλοι cruise Kalibr στην περιφέρεια Τσερκάσι και σε αυτήν του Κιέβου. Κήρυξε κατάσταση συναγερμού σε όλη τη χώρα. Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με την ουκρανική Αεροπορία, ρωσικά drones έπληξαν την Οδησσό από την κατεύθυνση της Μαύρης Θάλασσας. Στην πόλη Χάρκοβο (βορειοανατολικά), σε πολύ μικρή απόσταση από τα σύνορα με τη Ρωσία, ο στρατιωτικός περιφερειάρχης, Όλεχ Σινεχούμποφ, έκανε λόγο μέσω Telegram για σειρά ισχυρών εκρήξεων. Προχθες Κυριακή τουλάχιστον 13 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε ρωσικές επιδρομές με drones και πυραύλους, όπως μεταδίδουν διεθνή πρακτορεία. Σε ανταπόδοση, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν εκατοντάδες μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εφόρμησης εναντίον της Μόσχας, τα οποία προκάλεσαν προβλήματα στην εναέρια κυκλοφορία. Ο ρωσικός στρατός ανέφερε ότι τα προηγούμενα δύο βράδια έπληξε εγκαταστάσεις του ουκρανικού «στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος». Ο Β.Πούτιν ενώπιον ιστορικής πρόκλησης! Όλοι εναντίον Ρωσίας! Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς , ανακοίνωσε την άρση των περιορισμών χρήση των όπλων μακρού βεληνεκούς των Ευρωπαίων συμμάχων της Ουκρανίας, ως προς το βεληνεκές τους. «Δεν υπάρχουν πλέον περιορισμοί στο εύρος των όπλων που παραδίδονται στην Ουκρανία, ούτε από το Ηνωμένο Βασίλειο, ούτε από τη Γαλλία, ούτε από εμάς, ούτε από τις ΗΠΑ», δήλωσε- αν και για τις ΗΠΑ δεν υπάρχει καμία επιβεβαίωση από την Ουάσιγκτον. Λογική η αντίδραση του Κρεμλίνου, που υποστήριξε ότι «η απόφαση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη» και «αντίθετη σε κάθε ελπίδα για πολιτική διευθέτηση». Ποια είναι τα όπλα που αφορά η απόφαση; Τα γαλλικά βλήματα SCALP-EG και τα αντίστοιχα Taurus της Γερμανίας και Storm Shadow της Βρετανίας με ακτίνα δράσης περί τα 500 χλμ. Οι Ρώσοι δυσκολεύθηκαν να αντιμετωπίσουν αυτά τα βλήματα cruise στην περίπτωση της Κριμαίας, που είναι δεδομένο ότι είναι βαριά οχυρωμένη σε ότι αφορά την αντιπυραυλική προστασία της. Το ζήτημα είναι ότι η Μόσχα διά του πλέον αρμόδιου, δηλαδή του προέδρου Β.Πούτιν έχει δηλώσει ότι «H Ρωσία έχει δικαίωμα να χτυπήσει κράτη των οποίων τα όπλα η Ουκρανία χρησιμοποιεί για να χτυπήσει τη Ρωσία» όταν τέθηκε το ζήτημα, μετά το πλήγμα του ΙRΒΜ Orseshnik με τις πολλαπλές κεφαλές επανεισόδου. Αυτό έγινε με τον πιο επίσημο τρόπο και με δημόσια δέσμευση του Βλαντιμίρ Πούτι ν σε διάγγελμά του στον ρωσικό λαό στις 21 Νοεμβρίου 2024, πριν από έξι μήνες δηλαδή. Από τότε, κανένα δυτικό όπλο μακρού βεληνεκούς δεν κτύπησε την Ρωσία , καθώς τα αποτελέσματα του ΙRΒΜ Orseshnik , μιας επαναστατικής πολεμικής μηχανής, ήταν συντριπτικά: Κάηκε οτιδήποτε υπήρχε σε βάθος δεκάδων μέτρων σε μία έκταση χιλιάδων στρεμμάτων, ενός πολεμικού συγκροτήματος της ανατολικής Ουκρανίας. Ο Ρώσος πρόεδρος  δήλωσε τότε ότι: «Η σύγκρουση στην Ουκρανία έχει λάβει στοιχεία παγκόσμιου χαρακτήρα. Σε απάντηση στη χρήση αμερικανικών και βρετανικών όπλων μεγάλου βεληνεκούς, στις 21 Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν συνδυασμένο πλήγμα σε μία από τις εγκαταστάσεις του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος της Ουκρανίας. Σε συνθήκες μάχης, ένα από τα νεότερα ρωσικά πυραυλικά συστήματα μεσαίου βεληνεκούς δοκιμάστηκε, μεταξύ άλλων. Σε αυτή την περίπτωση, με υπερηχητικό βαλλιστικό πύραυλο χωρίς πυρηνικά». Το ρωσικό «μυστικό όπλο» ( κανείς δεν γνώριζε στην Δύση την ύπαρξή του ) έγινε με αφορμή την επίθεση στις 19 Νοεμβρίου,  με 6 αμερικανικούς πυραύλους ATACMS και στις 21 Νοεμβρίου με συστήματα Storm Shadow στην περιοχή  Κρουσκ. Από τότε, όπως προαναφέραμε, κανένα δυτικό όπλο της κατηγορίας δεν κτύπησε ξανά την Ρωσία. Τώρα, το ζήτημα είναι αν οι Ευρωπαίοι θα διαβούν τον Ρουβίκωνα, δηλαδή την «κόκκινη γραμμή» που έθεσε ο ίδιος ο Β.Πούτιν και θα δούμε έναν ή περισσότερους ΙRΒΜ Orseshnik να κτυπούν το Βερολίνο…ή το Παρίσι! Με πληροφορίες από Pronews