Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Τα φοβερά Μνημόνια του 2011-12, η φτώχεια, η μαζική μετανάστευση των νέων και η εγκληματική κυβέρνηση Μητσοτάκη έφερε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού Εξαιτίας των εγκληματικών εδαφίων στα Μνημόνια, η χώρα το 2010 απώλεσε 27% του ΑΕΠ της, το οποίο και ελπίζεται να ανακτήσει μόνο ύστερα από οκτώ χρόνια από σήμερα (2033). Συνεπώς, σε τι είδους «ανάπτυξη» αναφέρονται οι ιθύνοντες από το 2010 έως σήμερα; Ολο και συχνότερα τον τελευταίο καιρό έχω την αίσθηση ότι ζούμε ταυτόχρονα σε δύο Ελλάδες. Η πρώτη, με τον αριθμό 1, εμφανίζεται λαμπερή, πετυχημένη, άνετη, χωρίς προβλήματα. Απαιτεί τον θαυμασμό της υφηλίου, γιατί διαλαλεί επιτεύγματα πολλά και αξιόλογα. Πασχίζει, έτσι, να δικαιολογήσει την ικανοποίηση του κ. πρωθυπουργού, που συγκινημένος τα ανακοινώνει. Τα κατορθώματα αυτής της Ελλάδας 1 βασίζονται κυρίως στις αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητάς της από τις διάφορες μεγάλες διεθνείς τράπεζες. Η τελευταία αναβάθμισή της σε ΒΒΒ έγινε στις αρχές Μαρτίου από τον καναδικό οίκο DBRS. Ανάλογοι ενθουσιασμοί προκαλούνται, επίσης, από την κατά καιρούς επιτάχυνση του ρυθμού μεγέθυνσης ορισμένων κλάδων της βιομηχανίας ή ακόμη και ολόκληρης της οικονομίας (παρότι οι ρυθμοί αυτοί δεν είναι διατηρήσιμοι και συνήθως αναθεωρούνται σε χαμηλότερα επίπεδα στη συνέχεια). Η δεύτερη -να την πούμε Ελλάδα 2- είναι σκυθρωπή, δεν άγγιξε ακόμη σε μέγεθος το αντίστοιχο του 2010, διώχνει τους καλύτερους νέους της στο εξωτερικό, συρρικνώνεται πληθυσμιακά και έχει σχεδόν ξεπουλήσει το σύνολο της εθνικής περιουσίας της, καθώς και τμήμα της ιδιωτικής (οικόπεδα και διαμερίσματα σε ξένους). Τα τελευταία στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. διαπιστώνουν διαχρονική αύξηση της φτωχοποίησης του ελληνικού πληθυσμού. Ποια από τις Ελλάδες να προτιμήσουμε; Η Ελλάδα 1 είναι απαστράπτουσα και δείχνει να πορεύεται άνετη και χωρίς προβλήματα. Αρα, αυτή να ακολουθήσουμε! Οχι, όμως, πριν εξετάσουμε τις βάσεις της λαμπρότητάς της. Να δούμε, δηλαδή, κατά πόσον υπάρχουν και από πού προέρχονται. Ελλάδα 1 – η απατηλή Πρέπει, πριν από οτιδήποτε άλλο, να αναρωτηθούμε πού βασίζεται η ακτινοβολία της και τι είναι ακριβώς αυτό που βλέπουν σε αυτήν και τους ικανοποιεί οι οίκοι οι οποίοι αναβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας. Πιστεύω πως όλοι συμφωνούμε, διαπιστώνοντας ότι οι οίκοι αυτοί ενδιαφέρονται, κύρια και πρωταρχικά, στο να μπορεί η Ελλάδα να πληρώνει εμπροθέσμως τα χρέη της. Να ενισχύει, δηλαδή, τις βάσεις που την απομακρύνουν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Να μην αποτελεί απειλή για τους δανειστές της. Σίγουρα είναι πρωτεύουσα η ανάγκη τού να μπορεί η Ελλάδα να καταβάλλει κανονικά τα χρέη της. Ωστόσο, όμως, αυτή της η ικανότητα ουδόλως προϋποθέτει και ανάπτυξη. Αντιθέτως, είναι δυνατόν και, δυστυχώς, είναι αυτή η αντίφαση που συμβαίνει στη χώρα μας, να συρρικνώνονται, δηλαδή, ταυτόχρονα οι αναπτυξιακές της δυνατότητες, και να ξεπουλιούνται ανελέητα οι βάσεις της ανάπτυξής της. Να προσφέρει μισθούς και συντάξεις ντροπής για ευρωπαϊκή οικονομία του 21ου αιώνα. Να απομυζά αλύπητα κάθε εναπομείνασα αναπτυξιακή ικμάδα, από την Ελλάδα 2, που εκπροσωπεί την πραγματική οικονομία. Αλλά, όμως, να μπορεί, αδίστακτη, και με περισσή υπερηφάνεια, να αυξάνει το ύψος των απολύτως αναγκαίων πρωτογενών πλεονασμάτων της, προκειμένου να τα προσφέρει στους δανειστές πριν από τη λήξη των υποχρεώσεών της, εμφανίζοντας, έτσι, προς τα έξω εικόνα χλιδής και λαμπρότητας . Η Ελλάδα 1, ωστόσο, που εμφανίζεται απαστράπτουσα προς τα έξω και προσελκύει τον (από καθαρό συμφέρον) θαυμασμό των ξένων, είναι εντελώς ψεύτικη. Είναι ανύπαρκτη. Είναι αυτή που απομυζεί την πραγματική Ελλάδα 2 και τον λαό της, χωρίς να του εξασφαλίζει μέλλον. Ελλάδα 2 – η πραγματική Η μνήμη μας δεν δικαιολογείται να είναι σε τέτοιο βαθμό ανεπαρκής, ώστε να λησμονεί ότι η πατρίδα μας καταστράφηκε με τα Μνημόνια, που περιλαμβάνουν ορισμένα εγκληματικού περιεχομένου εδάφια, προκειμένου να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Συνεπώς, ο ι περί ων ο λόγος οίκοι που μας αναβαθμίζουν και κάποτε δείχνουν και ενθουσιασμό για το πόσο καλά πάμε ουδόλως ενδιαφέρονται για το βιοτικό μας επίπεδο , που διαχρονικά καταρρακώνεται, ούτε για το ότι ξεπουλάμε το βιος μας, γιατί αυτό απαίτησαν οι δανειστές, ούτε για το ότι αδυνατούμε να εξασφαλίσουμε αξιοπρεπή απασχόληση στους νέους μας, που παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς, ούτε γιατί αποκλείουμε έτσι την ανάπτυξη. Αντιθέτως, η Ελλάδα 1 (η αρεστή των δανειστών, και όχι μόνο) απομυζά την Ελλάδα 2 με υπέρογκους φόρους και κυρίως άδικα κατανεμημένους, που περιορίζουν την κατανάλωση, την αποταμίευση και την επένδυση και τους οποίους απομακρύνει από την ανάπτυξη. Η έλλειψη σοβαρού αναπτυξιακού σχεδιασμού που να προσπαθεί να εξυγιάνει την οικονομία μετά την καταστροφή που υπέστη από την πρόωρη είσοδό της στην ΕΟΚ και στα Μνημόνια εξηγεί την όντως θλιβερή απόφαση περί χρησιμοποίησης του πλεονάσματος (του οποίου εξυπακούεται ότι η απόκτησή του είναι αιματηρή) των 31,6 δισ. ευρώ. Της χρησιμοποίησής του, δηλαδή, για πρόωρη αποπληρωμή τμήματος του χρέους, προκειμένου να αποφύγουμε τα υψηλότερα επιτόκια μετά το 2032. Εξηγεί πως πετιούνται στα σκουπίδια οι ανείπωτες θυσίες του ελληνικού λαού, αντί να παρθούν αποφάσεις για επενδύσεις, που θα τον έβγαζαν από το χρόνιο αδιέξοδο. Αφήνεται, συνεπώς, και μέσω αυτής της θλιβερής επιλογής να καταρρέει αβοήθητη η ελληνική οικονομία, κρεμασμένη από έναν μόνο από τους απαραίτητους τρεις παραγωγικούς της τομείς, τον τριτογενή. Αλλά και αυτόν ανεπαρκή, εφόσον από το σύνολο των υπηρεσιών μόνο ο τουρισμός είναι σε αναπτυξιακή τροχιά. Καμία δράση αναβίωσης Αναφερόμαστε, έτσι, σε όρους ανάπτυξης χωρίς να δικαιούμαστε, εφόσον δεν υπάρχει στην ελληνική οικονομία ούτε καν η σκιά της, αλλά και επιπλέον επειδή δεν αναλαμβάνουμε ουδεμία σοβαρή δράση για την αναβίωσή της. Να υπενθυμίσω, λοιπόν, για πολλοστή φορά ότι: – Εξαιτίας των εγκληματικών εδαφίων στα Μνημόνια η Ελλάδα το 2010 απώλεσε 27% του ΑΕΠ της, το οποίο και ελπίζεται να ανακτήσει μόνο ύστερα από οκτώ χρόνια από σήμερα (2033). Συνεπώς, σε τι είδους «ανάπτυξη» αναφέρονται οι ιθύνοντες από το 2010 έως σήμερα; Υπάρχει κάποια (οικονομική) λογική σε αυτούς τους διθυράμβους; – Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών επιδεινώνεται συνεχώς. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού έχουμε φτάσει, παρά το εξαιρετικό μας κλίμα, να εισάγουμε πατάτες από τη Γαλλία και την Αίγυπτο, ντομάτες από την Τουρκία, κρεμμύδια από την Αυστρία. Χρειάζεται και συνέχεια; Η ανακεφαλαίωση του δράματος είναι η συνεχής μείωση του βαθμού αυτάρκειάς μας, σε συνδυασμό με την προϊούσα αδυναμία μας πληρωμής τής μεταξύ τους διαφοράς. Η συνεχής πτώση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητάς μας. – Το ξεκάθαρο συμπέρασμα της κατάστασής μας είναι η κατεπείγουσα ανάγκη κατάρτισης ενός μεσοπρόθεσμου και μακροχρόνιου αναπτυξιακού προγράμματος που να επαναφέρει στη ζωή τούς δύο βασικούς παραγωγικούς τομείς που φυλλορροούν. Και έχουμε, ξαφνικά, την τύχη αυτό το απαραίτητο σχέδιο να διευκολύνεται, τώρα, χάρη στους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ , που μπορεί να έχουν και σημαντικές θετικές πλευρές για την περίπτωσή μας αν τους διαχειριστούμε σωστά (βλ. σχετικό άρθρο μου στο «Newsbreak» στις 04/05/2025). Εχουμε, όμως, ελπίδες να το πραγματοποιήσουμε μέσα στην πραγματικότητα στην οποία ζούμε;

«Ο πόλεμος δεν είναι δικό μου πρόβλημα», φαίνεται να λέει ο Τράμπ! Φάντασμα ο Zελένσκι! Η Ουκρανία, με ηγέτη έναν απομονωμένο Zελένσκι, φαίνεται πως έχει κουράσει ακόμα και τον Tράμπ – και αυτό, αν μη τι άλλο, είναι ρωσικό επίτευγμα! Η Ουκρανία περίμενε στήριξη, πρωτοβουλίες, μια νέα «Συμφωνία Trump». Τελικά, αυτό που πήρε ήταν μια ψυχρή σιωπή και ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Η Ουκρανία δεν είναι δικό μου πρόβλημα». Αυτό, τουλάχιστον, υποστηρίζουν Ευρωπαίοι διπλωμάτες και Ουκρανοί αξιωματούχοι που είχαν συνομιλίες με τον Donald Trump. Και είναι ένα μήνυμα που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Η «στήριξη» που δεν ήρθε ποτέ Ο Trump φέρεται να είπε πως ο Putin «δεν είναι έτοιμος να σταματήσει τον πόλεμο γιατί πιστεύει ότι κερδίζει». Μια απλή διαπίστωση, χωρίς συνέχεια. Ούτε σχέδιο ειρήνευσης, ούτε κυρώσεις, ούτε καν συμβολική πίεση. Μόνο μια αδιαφορία που πονάει την ουκρανική ηγεσία. Ουσιαστικά, ο ηγέτης της Δύσης αποστασιοποιείται από μια σύγκρουση που έχει κοστίσει χιλιάδες ζωές και έχει αναστατώσει ολόκληρη την παγκόσμια τάξη. Και όπως όλα δείχνουν, δεν σκοπεύει να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτή την πορεία. Ανακωχή… αν συμφέρει Η όποια προοπτική εκεχειρίας τίθεται υπό ένα και μόνο πρίσμα: αν είναι συμφέρουσα προσωπικά στον Trump. H στρατιωτική βοήθεια; Σε παύση. Το επείγον πρόγραμμα ενίσχυσης του Biden τελειώνει το καλοκαίρι και όλες οι υπόλοιπες μορφές στήριξης απλώνονται σε βάθος ετών. Ιδανικό για έναν παρατεταμένο πόλεμο – όχι για όσους πολεμούν σε αυτόν. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio υπενθύμισε ότι «ο πόλεμος δεν έχει στρατιωτική λύση». Κυνικά αστείο, αν σκεφτεί κανείς ότι οι ΗΠΑ ούτε τον σταματούν, ούτε τον στηρίζουν, απλά παρατηρούν. Όχι ενδιαφέρον,  όχι δέσμευση, όχι αντίσταση. Στο Κογκρέσο, η πρόταση για δασμούς 500% σε χώρες που έχουν σχέση με τη Ρωσία υποστηρίχθηκε από 81 γερουσιαστές – αλλά η τύχη της φαίνεται χαμένη. Ο Trump διατηρεί σιγή ασυρμάτου: καμία ανάρτηση, καμία έκτακτη δήλωση, καμία δέσμευση. Αντιθέτως, φημολογείται πως ήδη μοιράζονται ουκρανικά περιουσιακά στοιχεία στις ΗΠΑ, πριν καν τελειώσει ο πόλεμος. Μια «νίκη» χωρίς βόμβες, χωρίς άρματα, χωρίς συμμετοχή. Οι ΗΠΑ βάζουν λουκέτο στο γραφείο του Πενταγώνου για την Ουκρανία Ενδεικτική της αδιαφορίας των ΗΠΑ είναι η πρόθεση του Πενταγώνου να υποβαθμίσει το καθεστώς του Γραφείου για τη Ρωσία, την Ουκρανία και την Ευρασία εντός του μηχανισμού του και να το συμπεριλάβει στις υποθέσεις Ευρώπης – ΝΑΤΟ, όπως αποκαλύπτει το Defense News, επικαλούμενο τρεις Αμερικανούς πρώην αξιωματούχους και δύο ευρωπαϊκές πηγές. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η πιθανότητα λήψης μιας τέτοιας απόφασης από την ηγεσία του υπουργείου είναι υψηλή. Ταυτόχρονα, η αναδιοργάνωση δεν θα συνεπάγεται απαραίτητα την απομάκρυνση ειδικών αλλά θα επηρεάσει το βάρος του εξοπλισμού. Το εν λόγω γραφείο ήταν το κλειδί στη διαμόρφωση της πολιτικής των ΗΠΑ στην Ουκρανία και στον συντονισμό της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο. Συγκεκριμένα, υπό την ηγεσία της πρώην διευθύντριας Laura Coop er, το γραφείο οργάνωσε έναν συνασπισμό 50 χωρών, ο οποίος συγκέντρωσε περισσότερα από 130 δισεκατομμύρια δολάρια γ ια την υποστήριξη της Ουκρανίας, τα μισά από τα οποία είναι η συνεισφορά των ΗΠΑ. Η Cooper η οποία συντόνιζε την παροχή βοήθειας στο Κίεβο, παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024, έκτοτε το γραφείο διευθύνεται από τον αναπληρωτή. Το νέο σκηνικό: Η Ουκρανία εκτός Η Ουκρανία, με ηγέτη έναν απομονωμένο Zelensky, φαίνεται πως έχει κουράσει ακόμα και τον Trump – και αυτό, αν μη τι άλλο, είναι ρωσικό επίτευγμα. Η Μόσχα παίζει ήδη σε επόμενο ταμπλό: προτείνει σταθερούς κανόνες του «παιχνιδιού». Η Ουάσινγκτον, παρά τη ρητορική περί παγκόσμιας ηγεσίας, παραδέχεται εμμέσως ότι δεν διαθέτει πλέον τα μέσα και την πολιτική θέληση να κρατήσει την Ουκρανία ψηλά στην ατζέντα. Η ουσία είναι απλή και σκληρή για το Κίεβο: ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι πια προτεραιότητα για την Αμερική του Trump. Κι αυτό αλλάζει τα πάντα. Όχι με εκρήξεις, αλλά με την εκκωφαντική ησυχία της πολιτικής εγκατάλειψης. Η Ρωσία θέλει συνομιλίες αλλά όχι με τον Zελένσκι Την ίδια στιγμή η Ρωσία δηλώνει έτοιμη για ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ουκρανία – αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί τη νομιμότητα του ίδιου του Ουκρανού προέδρου, Volodymyr Zelensky. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Sergey Lavrov, χαρακτήρισε τον Zelensky «ανεπαρκή ηγέτη» και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του ενδέχεται να μην έχει νομική ισχύ. Η ρωσική πλευρά, με επίσημες δηλώσεις, επαναλαμβάνει ότι δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ την ιδέα των διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, υπάρχει ένα αγκάθι: το διάταγμα που υπέγραψε ο Zelensky τον Οκτώβριο του 2022, το οποίο απαγορεύει ρητά τις συνομιλίες με τον Vladimir Putin και την κυβέρνησή του. Αυτό το πολιτικό λουκέτο καθιστά, σύμφωνα με τη Μόσχα, οποιαδήποτε απόπειρα συμφωνίας θεσμικά και νομικά κενή. Lavrov: Ανίκανος και αντιφατικός ο Zelensky Ο Lavrov δεν μάσησε τα λόγια του: «Πρόκειται για έναν ανεπαρκή ηγέτη. Απαγορεύει διαπραγματεύσεις, αλλά ταυτόχρονα ζητά συνάντηση με τον Putin. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τι θα κάνει όταν ταξιδεύει στην Ευρώπη ή στη Νότια Αφρική.» Ο ίδιος υπενθύμισε πως η Ουκρανία είναι αυτή που έκλεισε την πόρτα της διπλωματίας, όχι η Ρωσία. Και θέτει το ερώτημα: ποιος μπορεί πλέον να υπογράψει συμφωνία με τη Μόσχα, αν όχι ο πρόεδρος; Η νομιμότητα υπό αμφισβήτηση Η νομική διάσταση του ζητήματος είναι εξίσου κρίσιμη. Σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, ο Zelensky έχει χάσει τη συνταγματική του νομιμότητα, αφού η θητεία του έληξε και δεν έχουν προκηρυχθεί νέες εκλογές λόγω του πολέμου. Ως εκ τούτου, μια ενδεχόμενη συμφωνία μαζί του μπορεί να ακυρωθεί από τον επόμενο πρόεδρο της Ουκρανίας. Ο Lavrov σημειώνει ότι ο Putin αναγνωρίζει την ουκρανική πολιτική πραγματικότητα, αλλά η συμφωνία θα πρέπει να γίνει με πρόσωπο που να έχει εσωτερική και διεθνή αποδοχή. Πολιτικό θέατρο ή διπλωματικός ελιγμός; Η στάση της Ρωσίας θυμίζει κλασική διπλωματική πίεση: δείχνει «ανοικτή» στις συνομιλίες, αλλά θέτει εμπόδια που αποδυναμώνουν πλήρως τον Zelensky. Η εικόνα ενός ανεπαρκούς και παράνομου προέδρου που δεν μπορεί να διαπραγματευτεί τίποτα, είναι ιδανική για τη Μόσχα, καθώς επιχειρεί να: • Απονομιμοποιήσει πλήρως το Κίεβο στη διεθνή σκηνή. • Αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνίας… αλλά με άλλον συνομιλητή. • Διασπάσει το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο της Ουκρανίας. Συνομιλίες με το φάντασμα της νομιμότητας Το ρωσικό αφήγημα διαμορφώνει έναν νέο γεωπολιτικό όρο: νόμιμη ειρήνη. Θέλει συνομιλίες, αλλά όχι με ηγέτη που – κατά τη Μόσχα – είναι απλώς ένας εκπρόσωπος χωρίς ισχύ. Μέσα σε αυτό το περίπλοκο σενάριο, το ερώτημα δεν είναι πια μόνο πότε θα γίνει η ειρήνη, αλλά με ποιον θα υπογραφεί... bankingnews

Αν ο Μέγας και Άγιος αλλά και Ισαπόστολος Κωνσταντίνος, είναι ο αληθινός αναμορφωτής της Ελληνο-Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο ..."Μέγας" Καρλομάγνος, είναι το αντίθετο του, δηλαδή ο αντιγραφέας, o ψευτο-άγιος, o απατεώνας και o σφετεριστής! Η Δύση, αποτελούνταν πάντα από λαούς βάρβαρους και πλιατσικολόγους. Κι αυτοί οι λαοί, έχουν ένα κοινό πρόσημο: Είναι ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ καταγωγής και προελεύσεως. Αυτοί προσπάθησαν να αντιγράψουν το μεγαλείο της Ρωμανίας έχοντας ως ...αρχηγό έναν σφετεριστή, απατεώνα και ψευτο-άγιο ως πρότυπο, ενώ η Ρωμανία είχε έναν αληθινά ΜΕΓΑΛΟ άνδρα και οραματιστή! * Αφιερώνεται στους δύο φίλους, αδελφούς και συναγωνιστές, γνωστούς ως "Διόδοτο" και "ΕργΔημΕργ" Από την πρώτη μέρα που η Ρώμη κατελήφθη από τους Γερμανούς Βάνδαλους του Γιζέριχου το 455 μ.Χ, η Ιστορία γύρισε σελίδα. Η παλαιά Ρώμη, η οποία σήκωνε το βάρος της μέγιστης αμαρτίας για το λουτρό αίματος που προκάλεσε μέσα από τη γενοκτονία των πρώτων Χριστιανών, έπεφτε στα χέρια του πλέον βάρβαρου γερμανικού λαού που είχε εμφανιστεί τότε, αν εξαιρέσει κανείς τους Ούννους του Αττίλα. Η Δυτική Ευρώπη, το έχω επανειλημμένα τονίσει, είναι δημιούργημα βαρβάρων , αδίστακτων και με άγρια ένστικτα λαών, οι οποίοι μπροστά από τα ένστικτα τους, δεν έβαζαν τίποτε άλλο. Λαοί οι οποίοι αποζητούσαν το αίμα και το πλιάτσικο, παρά το γεγονός ότι εκχριστιανίστηκαν και έτσι εξηγείται το ότι κατά την πάροδο των αιώνων, δημιούργησαν έναν Χριστιανισμό στα μέτρα τους. Γι’ αυτούς τους γερμανικούς λαούς ( Γότθοι, Βάνδαλοι, Λομβαρδοί, Φράγκοι, Σάξωνες ), οι οποίοι κατέλαβαν όλη την Δυτική Ευρώπη, κάνοντας σκλάβους όλους τους αυτόχθονες λαούς της - κυρίως τους ρωμαϊκοποιημένους Κέλτες και Γαλάτες - δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά η κλοπή, η λεηλασία, η ανηθικότητα, το μίσος. Δεν ήταν ικανοί στο να δημιουργήσουν πολιτισμό, να δημιουργήσουν ήθος. Δεν ήταν ικανοί καν στο να δημιουργήσουν ανθρωπισμό. Οι λαοί αυτοί, οι οποίοι και κατέχουν μέχρι σήμερα την Δυτική Ευρώπη και γενικότερα αυτό που ονομάζουμε γεωπολιτικά “ Δύση ”, δεν έχουν καμμιά σχέση ούτε με τον Θεό, ούτε με τον “ πανανθρώπινο πολιτισμό ” Του. Έτσι έμαθαν να ζουν από την αρχαιότητα, έτσι ζουν και σήμερα, έχοντας τα ίδια ακριβώς ένστικτα, τα οποία απλά τα κρύβουν, φορώντας την προβιά του “Ανθρωπισμού”, όπως εκείνοι τον αντιλαμβάνονται, σε αντιδιαστολή με την Ανατολή, η οποία παρήγαγε όχι μόνο Πολιτισμό, όχι μόνο Ήθος, αλλά και ευγένεια που πηγάζει μέσα από την αίσθηση της Ελευθερίας του Πνεύματος, τον σεβασμό του Ανθρώπου και των δικαιωμάτων του  καθώς και όραμα για το μέλλον της Ανθρωπότητας. Το μίσος των Δυτικών προς τους Έλληνες Ρωμαίους Αν υποτεθεί πως η Ανθρωπότητα πράγματι γέννησε μεγάλες πολιτικές, κοινωνικές και θρησκευτικές φυσιογνωμίες ανδρών και γυναικών, αυτές έχουν ως πρώτους και επικεφαλής τον Αλέξανδρο τον Γ’ της Μακεδονίας και τον Κωνσταντίνο τον Α’ της Ρώμης. Και οι δύο, γεννήματα του Ελληνικού Γένους , άλλαξαν την ροή της Ιστορίας της ανθρωπότητας και έβαλαν τα θεμέλια στο να επικρατήσει τόσο το ελληνικό πνεύμα σε όλη την τότε γνωστή Οικουμένη, όσο και στο να εδραιωθεί ο Λόγος και η αλήθεια του Θεού. Ο μεν Αλέξανδρος , ο οποίος ένωσε όλα τα ελληνικά φύλα τα οποία μέχρι και λίγο πριν την εποχή του ήσαν διαιρεμένα και φιλονικούσαν αναμεταξύ τους και στρέφοντας τα προς τον αληθινό εχθρό τους, που ήταν οι Πέρσες, δημιούργησε την τότε Ελληνική Οικουμένη μέσω του εξελληνισμού των λαών και άνοιξε τον δρόμο για να βλαστήσει και να απλωθεί παντού ο ενσαρκωμένος Θείος Λόγος. Ο δε Κωνσταντίνος , ένωσε και πάλι την διαιρεμένη από τους προκατόχους του αυτοκράτορες Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μεταθέτοντας την πρωτεύουσα του κράτους ακριβώς στο σημείο το οποίο ο Αλέξανδρος χαρακτήρισε ως το σημείο συνάντησης της Ανατολής με την Δύση και με αρωγό την Θεία Χάρι, άνοιξε τον δρόμο για την εδραίωση της Θείας Αποκαλυπτικής Αλήθειας που πρεσβεύει ο Χριστιανισμός. Αυτούς τους δύο Μεγάλους άνδρες, η Δύση τους διαχώρισε ως προς το μεγαλείο τους. Τον μεν Αλέξανδρο αποθέωσε επειδή εκπροσωπούσε το μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας, η οποία κατ’ αυτούς την εποχή της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού ήταν…ανύπαρκτη και ως εκ τούτου “ακίνδυνη”, τον δε Κωνσταντίνο τον ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΕ οικτρά και τον ισοπέδωσε σε βαθμό τέτοιο, που όχι μόνο του φόρτωσε όλες τις “αμαρτίες” του Παπισμού, αλλά και το ότι αυτός ΑΝΕΣΤΗΣΕ τον Ελληνισμό (τους Γραικούς κατά την φραγκική εκδοχή) μέσω της πράξης του να ιδρύσει νέα Πρωτεύουσα στον ελλαδικό χώρο και να εδραιώσει τον Χριστιανισμό μέσω της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου . Δεν υπάρχουν ιστορικά μεγαλύτερα ψεύδη από αυτά. Πρώτον, διότι οι συκοφαντίες αυτές εκμαιεύτηκαν μέσα από τα ανιστορικά ψεύδη του παγανιστή Ζώσιμου , ο οποίος ό,τι έγραψε για τον Κων/νο ήταν πλήρως ατεκμηρίωτο και δεύτερον, οι “Διαφωτιστές” του 18ου αιώνα επειδή ήθελαν να τελειώσουν οριστικά με τον Χριστιανισμό, ανέσυραν τον Ζώσιμο από τη λήθη και εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τα ψεύδη του, χωρίς καν να κάνουν τον κόπο στο να ανατρέξουν και σε άλλους ιστορικούς της εποχής του Ζωσιμου (5ος αιώνας μ.Χ.) ή πιο καλύτερα, στους σύγχρονους ιστορικούς του 4ου αιώνα, που έζησαν την εποχή του Κων/νου εκ του σύνεγγυς. Ο Ζώσιμος παρ΄ότι χαρακτηρίστηκε από την επίσημη Ιστορία από υπερβολικός έως μυθομανής και αναξιόπιστος, εν τούτοις έγινε το…σύμβολο για τους “Διαφωτιστές” (κυρίως του Γίββωνα) για να τεκμηριωθεί η θεωρία τους  περί… πλήρους ξεμπροστιάσματος του “προδότη” του ελληνορωμαϊκού ιδεώδους(!!!) Εκτός από τον Ζώσιμο, κανείς άλλος δεν έγραψε οτιδήποτε κακό για τον Μέγιστο αυτόν Στρατηλάτη, Άγιο της Ορθοδοξίας και Οραματιστή. Να σημειώσω ότι μέχρι και το 810 μ.Χ., η Παπική Επισκοπή μνημόνευε τον Κων/νο ως θεμελιωτή του Χριστιανισμού. Σήμερα, ο ίδιος ο Παπισμός δεν θέλει καν να ακούει γι’ αυτόν. Από την άλλη μεριά, υπάρχει ο περίφημος Καρλομάγνος ή Κάρολος ο Α’ ο Μέγας . Η ανεπίσημη προσφώνηση προς τον  Καρλομάγνο ως Μέγα, ήταν “δουλειά” του Πάπα Βίκτωρος του Β’ (1057 μ.Χ.) ενώ την επίσημη την έδωσε ο επίσης περίφημος Έντουαρντ Γκίμπον ή Γίββων στο έργο του “Ιστορία της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας”, ο οποίος όχι μόνο δεν αποδέχεται το ιστορικό συνεχές της αυτοκρατορίας μέσω της Κων/πολης, αλλά ταυτόχρονα  στον επίλογο του, εκθειάζει τον ρόλο του Καρλομάγνου ως αναγεννητή της έννοιας του ρωμαϊκού ιδεώδους έναντι του Κων/νου που την …ξεπούλησε στους “Γραικούς”. Από πού ξεφύτρωσε όμως αυτός ο …μέγας Κάρολος; Ας το δούμε με όσο λιγότερα λόγια γίνεται. Κατά τον 8ο αιώνα μ.Χ., οι Φράγκοι ήταν μεν κυρίαρχοι στην Δυτική Ευρώπη, αλλά…διχασμένοι και πολλές φορές πολεμούσαν αναμεταξύ τους. Επίσης, θεωρούσαν την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που ήταν η υπερδύναμη της εποχής, ως την μεγαλύτερη απειλή για τα συμφέροντα τους , φοβούμενοι πως οι ανατολικοί κάποια μέρα θα επιτίθεντο σε κάποια από τα βασίλεια τους ( όπως έκαναν στο παρελθόν με την περίπτωση των Οστρογότθων κατά την βασιλεία του Ιουστινιανού του Α’ ) για να επαναφέρουν την δυτική Ευρώπη στην δική τους γεωπολιτική επιρροή. Ο Κάρολος, ως γιός του βασιλιά των Φράγκων Πιπίνου του Βραχέως και διάδοχος του , συνέλαβε την ιδέα της ένωσης όλων αυτών των κρατιδίων σε ένα, ως αντιδιαστολή με το ανατολικό κράτος της Ρωμανίας. Κι έτσι, σχεδόν 20 χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας λόγω του θανάτου του πατέρα του (συμβασίλεψε με τον αδερφό του τον Καρλομάν για κάποιο διάστημα) κατόρθωσε όχι μόνο να ενώσει όλους τους Φράγκους, αλλά και να επεκτείνει το κράτος του σε όλη την δυτική Ευρώπη. Ο παρακάτω χάρτης, δείχνει την πορεία των  φρανγκικών βασιλείων και το κράτος του Καρλομάγνου  όπως αυτό δημιουργήθηκε μέχρι το 814 μ.Χ. Βλέπουμε επί της ουσίας, ότι όλη η Δυτική Ευρώπη, γερμανοποιήθηκε και αυτό ισχύει μέχρι τις μέρες μας. Ο Καρλομάγνος όμως δεν αρκέστηκε μόνο στην δημιουργία ενός κράτους, εφάμιλλο με αυτό των Ανατολικών Ρωμαίων. Έπρεπε να υπάρχει εκτός της πολιτικής, και θρησκευτική αντιπαλότητα . Δεν του έφτανε το γεγονός ότι ήλεγχε απόλυτα το νεοσυσταθέν «κράτος του Πάπα» (που στην ουσία ο ίδιος ο Καρλομάγνος το ίδρυσε με δωρεές γης και απόλυτο κοσμικό άρχοντα τον Επίσκοπο Ρώμης υπό τον έλεγχο του), έπρεπε και να διαχωριστεί και από το Πατριαρχείο της Κων/πολης! Αν αυτό το τελευταίο σας θυμίζει και την σημερινή θρησκευτική κατάσταση στην Ουκρανία, με την δημιουργία αυτοκέφαλου και την επιβολή της Ουνίας από τους Δυτικούς, έχετε απόλυτο δίκιο. Ακριβώς το ίδιο πλάνο σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε εκ νέου, έχοντας ως μπούσουλα τις σκευωρίες του Καρλομάγνου για να πληγεί το κύρος του Ρωσικού Πατριαρχείου. Τότε δηλαδή ήταν οι Ρωμαίοι Έλληνες, τώρα οι Ρώσοι μιας και οι Έλληνες «συνθηκολόγησαν» προ πολλού. Ο Καρλομάγνος λοιπόν, μέσα στην προσπάθεια του στο να βρεί αφορμή να ξεφύγει ολοκληρωτικά η Δύση από τον «ρωμαϊκό έλεγχο», ενστερνίστηκε το Filiogue και τις θεωρίες του Αρειανισμού και του Καισάριου της Αρλεάτης (542 μ.Χ.) ως προς το Σύμβολο της Πίστεως και συγκεκριμένα την παράγραφο για το Άγιο Πνεύμα ( «…το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, τω συν Πατρί και Υιό συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον» σύμφωνα και με την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο. Η ευκαιρία λοιπόν που παρουσιάστηκε στον Καρλομάγνο, ήταν μοναδική. Έχοντας μάλιστα και γραπτά στοιχεία ( τα οποία ήταν ψευδή και ανυπόστατα ), αλλά και τα αποτελέσματα της Συνόδου του Τολέδο του 589 μ.Χ. -  ότι το filiogue προστέθηκε από τον Μέγα Αθανάσιο - το περίφημο Αθανασιανό Σύμβολο , « γράπωσε τον Πάπα Λέοντα τον Γ’ απ’ το σβέρκο » (για να το αποδώσω και λαϊκά), του εξήγησε το σχέδιο του και τον υποχρέωσε να το επικυρώσει μέσω μιας ψευτοσυνόδου στην πρωτεύουσα του, το Άαχεν της Βαυαρίας. Ο Λέων όμως, παρά το γεγονός ότι κι αυτός ήταν επιρρεασμένος με τις θεωρίες του Καισάριου και γενικότερα από τον Αρειανισμό, δεν είχε τα κότσια να αποδεχτεί την νέα παραλλαγή του Συμβόλου της Πίστεως , επειδή αυτό θα προκαλούσε σάλο τόσο στη Ρώμη ( όπου το ρωμαϊκό στοιχείο ήταν πλειοψηφία και ο λαός βαθιά θρησκευόμενος και πορευόμενος σύμφωνα με το Πατριαρχείο Κων/πόλεως ), όσο και στην Κων/πολη. Οι προσπάθειες του να μεταπείσει τον Καρλομάγνο, έπεφταν στο κενό με αποτέλεσμα να προσποιηθεί ότι συμφωνούσε, αλλά με τη σκέψη ότι δεν θα το έκανε γνωστό στους Ρωμαίους. Οι Ρωμαίοι ( κάτοικοι της Ρώμης ) όμως το έμαθαν και λίγο έλειψε να τον …σαπίσουν στο ξύλο , μέσα από μεγάλης δυναμικής διαδηλώσεις και ταραχές. Μετά απ’ όλα αυτά, ο Λέων αναγκάστηκε να αναθεματίσει τον Καρλομάγνο και να σηκώσει δύο ασημένιες επιγραφές - μία ελληνική και μια λατινική - στην πύλη του Ναού του Αγ. Πέτρου με το αυθεντικό Σύμβολο της Πίστεως χωρίς το Filiogue.   Και μάλιστα το υπέγραψε και ο ίδιος, γράφοντας στο τέλος του κειμένου στα ελληνικά « Ταύτα Λέων έθηκα δ’ αγάπην και φύλαξιν της Ορθοδόξου Πίστεως ». Ναί, όπως το διαβάσατε, αυτό έγραψε! Οι επιγραφές αυτές μετά το Σχίσμα, αφαιρέθηκαν και έκτοτε αγνοείται η τύχη τους. Το δε γελοίο της όλης αυτής ιστορίας, ήταν ότι το μίσος τους για την Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τον Κων/νο τον Α’ ήταν τέτοιο, που για να υπάρξει πλήρης ισοστάθμιση μεταξύ των δύο «Ρωμαϊκών αυτοκρατοριών», ο αντιπάπας Πασχάλης ο Γ’ (οι αντιπάπες ήταν μια "παρέα" επισκόπων που αντιτίθεντο στην εκλογή του Αλεξάνδρου του Γ' ως νέου Πάπα της Ρώμης [1164 μ.Χ.]), ένας αληθινά πανάθλιος τύπος, έκανε τιτάνιες προσπάθειες στο να αγιοποιηθεί ο Καρλομάγνος 300 σχεδόν χρόνια από τον θάνατο του ούτως ώστε να εδραιωθεί η θεωρία των Φράγκων που ισχυρίζονταν ότι η «Αγία» αυτοκρατορία τους ήταν έργο Θεού και ο Καρλομάγνος ο …απεσταλμένος Του(!) για να τιμωρηθούν οι  αιρετικοί «Γραικοί» επειδή δεν αποδέχονταν το filiogue που ο ίδιος ο Καρλομάγνος εμπνεύστηκε! Κι αυτό για να αποκτήσει ο Αντιπάπας Πασχάλης την απαραίτητη γι αυτόν εύνοια του τότε διάδοχου του θρόνου Φρειδερίκου του Α’ ώστε να πάρει τον παπικό θρόνο. Ευτυχώς, τελικά η …αγιοποίηση του δεν έγινε αποδεκτή από το Βατικανό και στην Σύνοδο του Λατερανού καταργήθηκε. Αλλιώς θα…γέλαγε αιωνίως και το «παρδαλό κατσίκι» μαζί με την Ιστορία. Η πραγματική αξία των δύο αυτών προσωπικοτήτων Μετά όλων αυτών που αναφέραμε, ο Καρλομάγνος ως καθολικό σύμβολο της Ευρώπης, υπολείπεται κατά πολύ από την ακτινοβολία του Κων/νου του Μεγάλου. Ο μεν πρώτος, οραματίστηκε ένα ενιαίο γερμανικό δυτικοευρωπαϊκό κράτος, ο δε Κων/νος μια ενιαία Ρωμαϊκή Οικουμένη, βασιζόμενη σε μία ενιαία θρησκεία, μία γλώσσα αποτελούμενη από δύο διαλέκτους - ελληνική και λατινική - και ενωμένους λαούς υπό τον τίτλο του “Ρωμαίου Πολίτη”. Στην ουσία, υπήρξε ως ο Νέος Μεγαλέξανδρος, ο οποίος ένωσε τους πάντες όχι μόνο μέσω του εκπολιτισμού - όπως έκανε ο Αλέξανδρος - αλλά και μέσω ΜΙΑΣ θρησκείας, η οποία “αδελφοποιούσε” όλες τις φυλές που βρισκόταν μέσα στην Αυτοκρατορία. Όλες οι φυλές είχαν μια κοινή γλώσσα και μια κοινή πίστη. Ο Καρλομάγνος, επιδίωκε την ένωση μέσω της κατάκτησης-υποδούλωσης των δυτικών λαών, ότι δηλαδή έκαναν οι Ρωμαίοι πριν τον Χριστιανισμό. Το έργο όμως των Ρωμαίων ήταν στην ουσία…έργο-μέρος του γενικότερου Σχεδίου του Θεού και γι’ αυτό επικράτησε. Πριν ξεχυθούν οι γερμανοί Φράγκοι στην Ευρώπη, το ρωμαϊκό κράτος είχε ήδη επιτελέσει την αποστολή του. Οι αρχαίοι λαοί ζούσαν ειρηνικά μέσω της Pax Romana, εχριστιανίστηκαν, διατηρούσαν την εθνική τους ταυτότητα και γλώσσα μεν, αλλά αυτό δεν τους επιρρέαζε αρνητικά έναντι της Ρώμης, αντιθέτως μάλιστα. Αποτελούσαν μέρος του ρωμαϊκού στρατού και ο τίτλος του “Ρωμαίου Πολίτη” ηχούσε περήφανα στα ώτα τους. Όταν οι Φράγκοι ξεχύθηκαν, οι λαοί αυτοί ΥΠΟΤΑΧΘΗΚΑΝ σε αυτούς και “σκλαβοποιήθηκαν”. Τα φραγκικά βασίλεια, είχαν μερικούς άρχοντες Φράγκους και λειτουργούσαν ως Φέουδα, διαχωρίζοντας την άρχουσα μειοψηφία από την υπόδουλη πλειοψηφία.  Οι λαοί δεν αποδεχόταν τη φραγκική σκλαβιά και συχνά επαναστατούσαν, με αποτέλεσμα οι βασιλείς αυτοί να βρίσκονται συνεχώς σε καθεστώς πολεμικών καταστάσεων. Αυτοαποκαλούνταν “Ρωμαίοι” ακόμη και μέχρι τον 9ο με 10ο αιώνα και μισούσαν θανάσιμα τους Γερμανούς κατακτητές τους. Εν τελεί, συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως …δίκαια οι Γερμανοί μισούσαν των Κων/νο και την προσωπικότητα του. Για τον απλούστατο λόγο, ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΦΤΑΣΟΥΝ σε μέγεθος. Ο Καρλομάγνος, επιθυμούσε σφόδρα το να ονομαστεί “Αυτοκράτωρ Ρωμαίων” και να αναγνωριστεί ο τίτλος του μέσω άσκησης βίας προς τον Πάπα Λέοντα. Και τα κατάφερε, αφού δωροδόκησε συνάμα τον λατίνο βασιλιά της πόλεως της Ρώμης Μιχαήλ τον Α’, παραχωρώντας του τη Δαλματία, τη Βενετία και την Ν. Ιταλία τις οποίες είχε καταλάβει προηγουμένως. Κι έτσι, μαζί με την προσθήκη του Filogue στο σύμβολο της Πίστης κι αφού στην ουσία «αγόρασε» τον τίτλο του Ρωμαίου αυτοκράτορα, αποκάλεσε «ευγενικά» για πρώτη φορά στην πρώτη του επιστολή τον γιό της Ειρήνης της Αθηναίας Κωνσταντίνο ΣΤ’ ως «Αυτοκράτορα των Γραικών» και όχι Ρωμαίων, όπως ήταν το ορθό, σφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο το μεγάλο πνευματικό και φυλετικό «Τείχος» που ο ίδιος δημιούργησε για πολιτικούς καθαρά λόγους. Με απάτες όμως και με αλλοιώσεις δεν κάνει κανείς δουλειά. Κι αν το δούμε πνευματικά όλο αυτό, θα πρέπει να παραδεχθούμε πως όλες αυτές οι εξελίξεις στην Ευρώπη, ήταν έργο του μεγάλου Αντίδικου, του βδελυρού και μισανθρώπου Σατανά , ο οποίος έθεσε έτσι τα θεμέλια στο να αφανιστεί η Ορθή Πίστη ή να αναγκαστεί να αλλοιωθεί στην πάροδο του χρόνου. Η Ευρώπη αλώθηκε από τον γερμανικό Βισιγοτθισμό, ενστερνίστηκε ουσιαστικά τον Αρειανισμό μετατρέποντας τον Ορθό Χριστιανισμό από πνευματικό σε κοσμικό . Οι φραγκοποιημένοι λατίνοι ιερωμένοι, μετατράπηκαν σε θλιβερά δουλοπρεπή τσιράκια των Φράγκων και άρχισαν να επιτίθενται μαζικά μέσω των συγγραφικών τους έργων κατά των Ελλήνων Ρωμαίων, επειδή αυτοί αντιστεκόταν στον φαύλο Παπισμό και Φραγκισμό. Τα διάφορα παπικά συγγράματα, όπως π.χ το Contra Errores Grecorum (“Εναντίον των Αιρετικών Ελλήνων”) που έγραψε ο περίφημος Θωμάς ο Ακινάτης κατ’ εντολή του λυσσασμένου εναντίον της Ορθοδοξίας Παπά Ουρβανού του Δ’ το 1263, δυό χρόνια αργότερα μετά την ανάκτηση της Πόλης από τους Φράγκους, αποδεικνύουν με σφραγίδα κι όλας, το μίσος των Δυτικών Φράγκων εναντίον των αυθεντικών Ρωμαίων, δηλαδή των Ελλήνων, οι οποίοι δεν υπέκυπταν στον γερμανικό πολιτικό και θρησκευτικό ιμπεριαλισμό. Κι αφού δεν τα κατάφεραν να τους υποτάξουν, χρόνια αργότερα μετά, μέσω των διαφόρων “Διαφωτιστών” τύπου Βολταίρου και Γκίμπον, άρχισαν να συκοφαντούν τους πάντες Ορθοδόξους, ξεκινώντας από τον Μέγα Κων/νο . Αυτή είναι μέχρι σήμερα η Δυτική Ευρώπη, στην οποία γίναμε μέλη χωρίς στην ουσία να ερωτηθούμε ως λαός, με το καραμανλικό “ έτσι γουστάρω εγώ ” (που στην ουσία αντέγραφε λαθεμένα την προσταγή του Καποδίστρια “ έτσι ζουν στην Ευρώπη, έτσι πρέπει να ζήσετε κι εσείς ” σχετικά με την παραδοσιακή ενδυμασία των Ελλήνων του 19ου αιώνα. Η Δυτική γερμανική Ευρώπη σήμερα, φτάνει στο τέλος της, οδηγούμενη σε αυτό λόγω της πλήρους κοινωνικής και πολιτικής εκφυλίσεως που την διακατέχει και αποτέλεσμα της προσκύνησης της στον Σατανά. Μπορεί - εν μέρει - να κατάφεραν να κάνουν τους νεοέλληνες να σιχαθούν τον…δολοφόνο(!) και …δολοπλόκο(!!!) Κων/νο συκοφαντώντας τον αισχρά, αλλά δεν θα καταφέρουν να είναι για πολύ ακόμη εν ζωή το καρλομαγνικό τους κακέκτυπο που σήμερα ονομάζουμε “Ευρωπαϊκή Ένωση”. Ο Άγιος Παΐσιος το τόνισε με παρρησία μάλιστα: “ Η ΕΟΚ δεν έχει πολλή ζωή ακόμα. Λίγα είναι τα ψωμιά της. Θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι  ( δεν ήθελε να πει πως αυτό είναι το θέλημα του Θεού αλλά ήθελε να το παρουσιάσει ως γεωπολιτική κατάληξη ) Θα πούνε αυτοί, “βρε ’σύ, ο Χίτλερ πάλι σήκωσε κεφάλι;” Και θα την διαλύσουν. Θα τα δείτε, θα τα δείτε” Ας είναι ευλογημένο το χώμα που σκεπάζει τη σεπτή σωρό του και να έχουμε την ευλογία του όλοι μας. Αν λοιπόν η γερμανική Δυτική Ευρώπη καυχάται για τον ιδρυτή της Καρλομάγνο, εμείς έχουμε τον Μέγα Κωνσταντίνο να καυχώμαστε . Έναν πραγματικά Μεγάλο Άνδρα , που σήκωσε στις πλάτες του ολόκληρη την Ρωμιοσύνη και την έκανε πνευματική και στρατιωτική Κοσμοκράτειρα. Κι όταν αναστηθεί αυτή και πάλι, ο Μέγας και Άγιος Κωνσταντίνος θα είναι ο πνευματικός της καθοδηγητής . Γιατί…έτσι “ γουστάρει ” ο Ύψιστος. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com Υ.Γ. Το μίσος και η απέχθεια που τρέφει γενικότερα η Δύση για τον Μέγα Κων/νο, πέρασε ασφαλώς ΚΑΙ στο Χόλλυγουντ, στην “Μέκκα” του κινηματογράφου, όπως το έχουν ονοματίσει. Η δυτική μικροψυχία φαίνεται σε όλο της το μεγαλείο, που ενώ έχουν περάσει από τα κινηματογραφικά στούντιο των μεγάλων εταιριών προσωπικότητες από την ελληνική αρχαιότητα  όπως η Κλεοπάτρα, ο Μέγας Αλέξανδρος (με δυό μεγάλου μήκους πανάκριβες παραγωγές), ο Λεωνίδας και οι 300 Σπαρτιάτες του, ο Ιούλιος Καίσαρας, οι αυτοκράτορες της Ρώμης Καλιγούλας, Κόμμοδος και Μάρκος Αυρήλιος κλπ, αυτά τα μεγάλα στούντιο αγνόησαν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τις προσωπικότητες που άλλαξαν τον ρούν της Ιστορίας και που ανήκαν στην…μισητή Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μ’ άλλα λόγια το Χόλυγουντ, κατ’ επιταγή των δυτικών γερμανοποιημένων αποίκων της πέραν του Ατλαντικού νέας Γης, εξαφάνισαν από το ιστορικό πλαίσιο μια αυτοκρατορία χιλίων ετών που η επίδραση της στην ανθρωπότητα ήταν γιγαντιαία και τα μόνα γι αυτούς που έχουν…ιστορική αξία είναι οι…σταυροφορίες (“Η βασιλεία των Ουρανών”), οι μύθοι του Αρθρούρου (αμέτρητες ταινίες), η μεσαιωνική και αναγεννησιακή δυτική Ευρώπη, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ΠΡΙΝ την ίδρυση της Κων/πόλης, οι διωγμοί των Χριστιανών ΜΟΝΟ στη Ρώμη και την Παλαιστίνη, η Βίβλος και ο βίος του Χριστού (κι αυτός ψευδής και παραλλαγμένος). Πέραν αυτών…ουδέν. Ευτυχώς όμως, που υπήρξε αυτή η πολύπαθη Cineccita στην Ιταλία, το μεγαλύτερο σε μέγεθος στούντιο της Ευρώπης, που σήμερα δεν υπάρχει πια, τουλάχιστον όπως την ξέραμε. Η Cineccita λοιπόν, είχε το θάρρος και την τόλμη να γυρίσει ΔΥΟ μεγάλες και πολυδάπανες ταινίες με ήρωες …ανατολικορωμαίους και - προς έκπληξη πολλών - είχαν μεγάλη επιτυχία. Η μία απ’ αυτές, είναι αφιερωμένη στον Μέγα και Άγιο Κων/νο και η άλλη, στον σπουδαιότερο αυτοκράτορα της Κων/πόλης, τον Ιουστινιανό τον Α’. Δύο όλες κι όλες κι αυτές ευρωπαϊκές και που φυσικά οι Αγγλοσάξωνες, δεν θέλουν καν να τις ξέρουν! Μαζί λοιπόν με το κείμενο αυτό, παραθέτω την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ταινία που γυρίστηκε προς τιμήν του Μεγάλου Κων/νου που έχει τίτλο “Ο Κωνσταντίνος κι ο Σταυρός” στην αγγλική της βερσιόν, ενώ στην ιταλική ο τίτλος της είναι “Κωνσταντίνος ο Μέγας”, όπως θα έπρεπε δηλαδή να είναι. Την έχω ανεβάσει στο νεοσύστατο κανάλι μου στο YouTube και την παραθέτω πιο κάτω και δεσμεύομαι να αναρτήσω και την άλλη, που έχει ως ήρωα τον Ιουστινιανό με τίτλο “Ιουστινιανός και Θεοδώρα”. Πριν δείτε την ταινία (όσοι δεν την έχετε δει), διαβάστε το…ιστορικό της που έχω επίσης αναρτήσει κάτω από το βίντεο της ταινίας. Θα …εκπλαγείτε με την περιπέτεια των γυρισμάτων της, όσο και με την στάση του ίδιου του Βατικανού απέναντι της. Κάντε απλά “κλικ” στη φωτό για να δείτε την ταινία.

Από μυοκαρδίτιδες ως συγκάλυψη θανάτων! To αφήγημα περί «ασφαλούς και αποτελεσματικού» εμβολίου COVID κατέρρευσε σε...απευθείας σύνδεση! Σε απευθείας σύνδεση κατέρρευσε κατά τη διάρκεια εκρηκτικής ακρόασης στη Γερουσία των ΗΠΑ το αφήγημα περί των «ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων κατά της COVID»… Ο Γερουσιαστής Ron Johnson παρουσίασε αποδείξεις , αποκαλύπτοντας ότι η κυβέρνηση Biden σκόπιμα απέκρυψε τις βλάβες που προκαλούν τα εμβόλια από το κοινό. Στη συνέχεια, ο Dr. James Thorp (μαιευτήρας-γυναικολόγος) παρουσίασε δεδομένα αποβολών τόσο ανησυχητικά, που το ακροατήριο έμεινε άναυδο. Αυτή είναι η ακρόαση της Γερουσίας που δεν ήθελαν ποτέ να δείτε. Το Bankingnews συμπύκνωσε, λοιπόν, τρεις ώρες βίντεο σε πέντε λεπτά ανάγνωσης: Η συνεδρίαση Ο γερουσιαστής Ron Johnson ξεκίνησε με μια βόμβα: η κυβέρνηση Biden γνώριζε για τους θανατηφόρους κινδύνους που σχετίζονται με τα εμβόλια COVID και σκόπιμα τους απέκρυψε από το κοινό. Ο Johnson αποκάλυψε έγγραφα που αποκτήθηκαν με κλήτευση , τα οποία περιγράφουν λεπτομερώς πότε και τι γνώριζαν οι αρμόδιοι. Την ώρα που η Pfizer και η Moderna λάμβαναν εσωτερική ενημέρωση, οι γιατροί και οι πολίτες που εξέφραζαν ανησυχίες φιμώνονταν . Τον Φεβρουάριο του 2021, οι ισραηλινές υγειονομικές αρχές προειδοποίησαν το CDC για «πολλά περιστατικά μυοκαρδίτιδας, ιδίως σε νέους» μετά από εμβόλια Pfizer, μόλις 2,5 μήνες μετά την έγκριση επείγουσας χρήσης. Τον Απρίλιο, τα CDC εξέταζαν δεδομένα για μυοκαρδίτιδα από το Ισραήλ και το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Όμως αντί να προειδοποιήσει το κοινό, επέλεξε τη σιωπή. Ως το τέλος εκείνου του μήνα, το σύστημα VAERS είχε καταγράψει 2.926 θανάτους, σχεδόν οι μισοί εντός τρεις ημερών από τον εμβολιασμό. « Κάποιος πρέπει να το ερευνήσει αυτ ό», δήλωσε ο Johnson. Τον Μάιο, τα CDC σκέφτηκαν να εκδώσει επίσημη προειδοποίηση, αλλά τελικά την απέσυραν, αντικαθιστώντας τη με πιο ήπια οδηγία που δεν περιείχε εντέλει κρίσιμες προειδοποιήσεις για τη φυσική δραστηριότητα των ασθενών με μυοκαρδίτιδα. Ο τότε διευθυντής των NIH, Francis Collins , υποβάθμισε το θέμα λέγοντας: « Γερουσιαστά, οι άνθρωποι πεθαίνουν ». Σε μόλις έξι μήνες, ο απολογισμός ήταν συγκλονιστικός: 384.270 αναφορές παρενεργειών, 4.812 θάνατοι, εκ των οποίων 1.736 εντός 48 ωρών από τον εμβολιασμό. Στη συνέχεια, ο Dr. Peter McCullough κατέρριψε τo αφήγημα ότι η μυοκαρδίτιδα από τα εμβόλια είναι «σπάνια». Πριν την COVID, ο McCullough είχε δει μόλις δύο περιστατικά μυοκαρδίτιδας στην καριέρα του. Μετά την κυκλοφορία των εμβολίων, όλα άλλαξαν. «Έχω εξετάσει χιλιάδες ασθενείς με αυτό το πρόβλημα», είπε. Υπάρχουν 1.065 δημοσιευμένες επιστημονικές μελέτες για μυοκαρδίτιδα από το εμβόλιο COVID, εξήγησε, δείχνοντας περίπτωση που δημοσιεύθηκε το 2021 στο New England Journal of Medicine: ένας 42χρονος εμφάνισε μυοκαρδίτιδα μετά από Moderna. Τρεις μέρες αργότερα πέθανε. Αναφέρθηκε και σε νεαρό άνδρα στην Κορέα, που πέθανε οκτώ ώρες μετά τον εμβολιασμό με Pfizer. «Η καρδιά του ήταν κυριολεκτικά τηγανισμένη από φλεγμονή», είπε ο McCullough. Σε περίπτωση από το Κονέκτικατ, δύο έφηβοι, 16 και 17 ετών, πέθαναν στον ύπνο τους, λίγες μέρες μετά τον εμβολιασμό με Pfizer. « Αυτές οι περιπτώσεις έπρεπε να είχαν σημάνει συναγερμό» , είπε. «Δ εν πρέπει ποτέ κάποιος να πεθαίνει μετά από εμβόλιο που αποδεδειγμένα προκαλεί τον θάνατο" Ο γιατρός από την Αλαμπάμα, Dr. Jordan Vaughn, εκτίμησε ότι έως και 15 εκατομμύρια Αμερικανοί ίσως υποφέρουν από long COVID ή παρενέργειες του εμβολίου. Αναφέρει εφήβους που δεν μπορούν να σταθούν όρθιοι και πρώην υγιείς ενήλικες με εγκεφαλικά χωρίς σαφή αιτία. Κατά τον Vaughn, η υπομονάδα S1 της πρωτεΐνης ακίδας δεν είναι αθώα : Προκαλεί φλεγμονή, βλάπτει το ενδοθήλιο, προκαλεί ανθεκτικό ινώδες, και παραγωγή αμυλοειδών ενώσεων. Αυτά τα φαινόμενα οδηγούν σε έλλειψη οξυγόνου, βλάβη στα αγγεία και μια σειρά από συμπτώματα: ταχυκαρδία, θολή σκέψης, δύσπνοια και κατάρρευση μετά από κόπωση. Στην κλινική του, χρησιμοποιεί ανοσοφθορίζουσα μικροσκοπία για να εντοπίσει τη βλάβη, και τα ευρήματα είναι σαφή σε ασθενείς που ήταν προηγουμένως υγιείς. Οι ενέσεις mRNA, λέει, προκάλεσαν ανεξέλεγκτη παραγωγή της πρωτεΐνης, η οποία διασπείρεται σε καρδιά, εγκέφαλο, ωοθήκες και όρχεις. Οι ρυθμιστικές αρχές είπαν πως το εμβόλιο μένει στο μπράτσο. ΨΕΜΜΑ . Μελέτη του Yale δείχνει ότι ορισμένοι άνθρωποι παράγουν ακόμα την πρωτεϊνική ακίδα 700+ μέρες μετά την τελευταία δόση. Δεν εμβολιάσαμε ανθρώπους. Τους μετατρέψαμε σε εργοστάσια παραγωγής πρωτεϊνικής ακίδας. Ο Dr. James Thorp (μαιευτήρας-γυναικολόγος) προσέφερε την πιο ανατριχιαστική στιγμή της ακρόασης. Είπε ότι τα εμβόλια COVID «αντιγράφουν» φάρμακα για χημική άμβλωση — και ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ γνώριζε τι έκανε. Παρέπεμψε στη μελέτη Shimabukuro στο New England Journal of Medicine , που ανέφερε ποσοστό αποβολών 12,6% μετά από εμβολιασμό. Όμως, όταν εξεταστούν οι γυναίκες που εμβολιάστηκαν στο πρώτο τρίμηνο, το ποσοστό αποβολής ανεβαίνει στο 82%, υποστήριξε ο Thorp. (Η εκτίμηση αυτή παραμένει αμφιλεγόμενη στην επιστημονική κοινότητα.) Αν ισχύει, είπε: « Αυτό το ποσοστό είναι παρόμοιο με τα φάρμακα χημικής άμβλωσης» . Πρόσθεσε: « Πρόσφατες μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι το εμβόλιο mRNA προκαλεί καταστροφή του 60% της ωοθηκικής εφεδρείας σε αρουραίους ». Αν αυτό ισχύει και στους ανθρώπους, η επίπτωση στη γονιμότητα και στις μελλοντικές γενιές θα είναι καταστροφική. Ο Thorp κατήγγειλε ότι οι έγκυες γυναίκες στοχοποιήθηκαν σκόπιμα, και τα αγέννητα παιδιά τους πλήρωσαν το τίμημα. « Αυτό πρέπει να σταματήσει τώρα », είπε. Ο δικηγόρος Aaron Siri ολοκλήρωσε με ένα μάθημα ιστορίας που είναι ελάχιστα γνωστό σχετικά με τη νομική ευθύνη των εμβολίων. « Για κάθε προϊόν που κυκλοφορεί στην αγορά, μπορείς να ΜΗΝΥΣΕΙΣ τον κατασκευαστή για ζημιά », είπε ο Siri. « Υπάρχει ΜΟΝΟ ΕΝΑ προϊόν στην Αμερική για το οποίο ΔΕΝ μπορείς να μηνύσεις τον κατασκευαστή ισχυριζόμενος ότι θα μπορούσε να έχει κατασκευαστεί πιο ασφαλές – και αυτό είναι τα ΕΜΒΟΛΙΑ .» Εξήγησε πως ο Νόμος περί Αποζημίωσης για Τραυματισμούς από Εμβόλια στην Παιδική Ηλικία του 1986 παρείχε πλήρη νομική ασυλία στις φαρμακευτικές εταιρείες – όχι μόνο για τρία παιδικά εμβόλια, αλλά για κάθε νέο εμβόλιο που προστίθεται στο ημερολόγιο του CDC. Το αποτέλεσμα; Ένα πρόγραμμα εμβολιασμού που εκτινάχθηκε από 3 δόσεις σε 29 μόνο τον πρώτο χρόνο ζωής – χωρίς καμία λογοδοσία. « Δεν έχουν οικονομικό κίνητρο να τα κάνουν πιο ασφαλή», είπε ο Siri. «Στην πραγματικότητα, έχουν αντικίνητρο .»  Ο Γερουσιαστής Ron Johnson ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Κυβερνήτη της Χαβάης Josh Green, ο οποίος υπερασπιζόταν τα εμβόλια για την COVID κατά τη διάρκεια της ακρόασης. «Μπορώ να γεμίσω αυτή την αίθουσα με φωτογραφίες ανθρώπων που είναι ΝΕΚΡΟΙ εξαιτίας του εμβολίου για τον COVID», είπε ο Johnson. «Μπορώ να γεμίσω την αίθουσα», επανέλαβε με έμφαση. Το σχόλιο ήρθε αφού κατήγγειλε το γεγονός ότι οι άνθρωποι που υπέστησαν βλάβες από το εμβόλιο εξακολουθούν να αγνοούνται, να παραπλανούνται και να στερούνται ιατρικής φροντίδας. Ο Johnson επικαλέστηκε τα στοιχεία του συστήματος VAERS, που κατέγραψε 38.607 θανάτους μετά τον εμβολιασμό, εκ των οποίων 9.228 σημειώθηκαν εντός δύο ημερών. Αν πολλαπλασιαστεί αυτός ο αριθμός με έναν συντηρητικό συντελεστή υπο-αναφοράς της τάξεως του 10, ο αριθμός των θανάτων ανεβαίνει πάνω από 386.000.  Ο Δρ. Peter McCullough παρέθεσε μία από τις πιο δυνατές στιγμές της ακρόασης. Ο Γερουσιαστής Blumenthal είχε προηγουμένως ισχυριστεί ότι τα εμβόλια για τον COVID «έσωσαν τρία εκατομμύρια ζωές». Ο Δρ. McCullough κατέρριψε γρήγορα αυτό το αφήγημα με ένα τριπλό ρεαλιστικό επιχείρημα για το τι μείωσε πραγματικά τους θανάτους από COVID : 1. Η φυσική ανοσία έκανε τη μεγαλύτερη δουλειά . 2. Η έγκαιρη θεραπεία κράτησε τους ανθρώπους μακριά από τα νοσοκομεία. 3. Ο ιός μεταλλάχθηκε σε πιο ήπια μορφή. «Δ εν μπορεί το εμβόλιο να πιστωθεί ψευδώς με τη “σωτηρία εκατομμυρίων ζωών” », είπε ο McCullough. « Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε την ψευδή διαφήμιση φαρμάκων να εμφανίζεται σε αφίσες πίσω από δημόσιους λειτουργούς. Δεν μπορούμε να το δεχτούμε αυτό .» Ο Γερουσιαστής Johnson έδωσε ένα ακόμα χτύπημα στο αφήγημα περί «ασφαλών και αποτελεσματικών» εμβολίων — αυτή τη φορά με ένα διαφωτιστικό γράφημα που αποκάλυπτε την αναλήθεια. Το γράφημα έδειχνε ότι ένα από τα μεγαλύτερα κύματα κρουσμάτων και θανάτων από COVID συνέβη ΜΕΤΑ την κυκλοφορία των εμβολίων τον Δεκέμβριο του 2020. Μέχρι τα μέσα του 2021, πάνω από το 50% των Αμερικανών ήταν πλήρως εμβολιασμένοι. Όμως τα δεδομένα δεν βελτιώθηκαν—αντίθετα, επιδεινώθηκαν. Αν το εμβόλιο λειτουργούσε, τα κρούσματα και οι θάνατοι θα έπρεπε να είχαν πέσει. Δεν έπεσαν—και αυτό το γράφημα το καθιστά αδύνατο να αγνοηθεί. Πανικός στους Democrats Βλέποντας πως το αφήγημα κατέρρεε, ο Γερουσιαστής Richard Blumenthal (Δημοκρατικός - Κονέκτικατ) π ροσπάθησε να υπερασπιστεί τους υγειονομικούς αξιωματούχους, αν και εμφανώς εκνευρισμένος στη σκέψη ότι οι κίνδυνοι των εμβολίων είχαν αποκρυφτεί. « Ίσως να ακούγομαι σαν δικηγόρος και όχι σαν γιατρός, αλλά η εσκεμμένη απόκρυψη, η σκόπιμη συγκάλυψη, δεν τεκμηριώνεται από τα στοιχεία της ίδιας της έκθεσης », είπε ο Blumenthal. Απέρριψε τις ανησυχίες για μυοκαρδίτιδα ως «σπάνιες» και επέμεινε ότι αξιωματούχοι όπως η Rochelle Walensky έλαβαν «πολλαπλά μέτρα» για να προειδοποιήσουν το κοινό. Έτσι, βέβαια, το μήνυμά του μετατοπίστηκε διακριτικά από το «ασφαλές και αποτελεσματικό» στο « κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε με τα δεδομένα που είχαμε τότε »—ένα ξεκάθαρο σημάδι ότι το αφήγημα των εμβολίων χάνει πλέον τη βάση στήριξής του. Ο Δρ. Joel Walskog, ένας γιατρός που υπέστη βλάβη από το εμβόλιο , εξέφρασε τον πόνο των θυμάτων καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον : «Α ν μπορούσα να περιγράψω με μία λέξη αυτό που αισθάνονται όλοι, ή σχεδόν όλοι, όσοι τραυματίστηκαν από το εμβόλιο… αυτή η λέξη είναι ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ .» Εξήγησε πως άτομα σαν κι αυτόν έχουν δεχτεί επιθέσεις και από τις δύο πλευρές. « Η Δεξιά μας λέει ηλίθιους… η Αριστερά μας αποκαλεί αντιεμβολιαστές, που είναι ό,τι πιο ανόητο μπορεί να ειπωθεί. » Υπενθύμισε σε όλους ότι τραυματίστηκε επειδή εμβολιάστηκε . Ο Δρ. Walskog και η επίσης τραυματισμένη από το εμβόλιο Μπράιαν Ντρέσεν συναντήθηκαν πολλαπλές φορές με τον επικεφαλής εμβολιασμών του FDA, Δρ. Peter Marks, σε διάστημα δύο ετών. « Μας καθησύχασαν, μας αγνόησαν », είπε. « Μας ευχαριστεί, λέει ότι θα επανέλθει… ποτέ δεν το κάνει. »  Ο Δρ. Walskog πρόσθεσε ότι η ιδέα πως οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες προσπαθούν να βοηθήσουν «είναι όσο πιο μακριά γίνεται από την αλήθεια.» bankingnews

Όσοι μπορούμε να ξεχωρίζουμε τους ορθοδόξους κληρικούς μας από τους κάλπικους νιώθουμε ψυχική δυσφορία όταν αντικρίζουμε αιρετικούς παπικούς «κληρικούς» να φέρουν αμφίεση ορθοδόξου κληρικού, να παριστάνουν τους «ορθοδόξους» Όχι, δεν είναι Ορθόδοξοι αυτοί οι "ιερείς" που ψάλλουν το "Χριστός Ανέστη" στη κηδεία του Παναιρετικού Φραγκίσκου. Είναι ΟΥΝΙΤΕΣ που μνημονεύουν τον Πάπα και το Βατικανό! Κι ακόμα να «λειτουργούν» σε παπικούς ναούς, με ρυθμό βυζαντινό και με το λειτουργικό τυπικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Πρόκειται για τους διαβόητους «ουνίτες», οι οποίοι αποτελούν μια από τις «ομάδες κρούσης» του Παπισμού, για την άλωση της Ορθοδοξίας και την υποταγή της στην παπική εξουσία. Όπως είναι γνωστό, τους εν λόγω κεκαλυμμένους φραγκοπαπάδες δεν μπορεί να τον ξεχωρίσει κάποιος, αν δεν γνωρίζει την κρυφή πραγματική του ιδιότητα, διότι, αιρετικοί όντες, κρύβονται κάτω από το ένδυμα του ορθοδόξου κληρικού, για να ασκούν δόλιο προσηλυτισμό σε βάρος των ορθοδόξων πιστών. Ένα ζήτημα τεραστίων διαστάσεων, ένα διαχρονικό πρόβλημα, το οποίο ταλανίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, την αληθινή και μοναδική αδιαίρετη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, για περισσότερους από οκτώ αιώνες και συνεχίζει να είναι ένα φρικτό και επώδυνο αγκάθι στο άχραντο σώμα Της. Αφορμή για την σύνταξη της παρούσας ανακοίνωσής μας πήραμε από δύο πρόσφατα θλιβερά γεγονότα. Το πρώτο είναι η συμμετοχή ουνιτών «επισκόπων» στην νεκρώσιμη ακολουθία του αποθανόντος «Πάπα» Φραγκίσκου. Ντυμένοι με άμφια ορθοδόξου επισκόπου, θυμιάτιζαν και έψαλλαν το «Χριστός Ανέστη»!  Δυστυχώς το πλήθος των παρόντων και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών, από όλο τον κόσμο τους εξέλαβαν ως ορθοδόξους επισκόπους. Αυτή η σύγχυση επικράτησε και στους Έλληνες τηλεθεατές! Είναι φανερό πως το Βατικανό φρόντισε να εκμεταλλευτεί ακόμη και την κηδεία του «Πάπα», για να δείξει σ όλο τον κόσμο ότι ακόμα και η Ορθοδοξία «προσκύνησε» τον Παπισμό! Και σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα: «Οι Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες, αν και αυτόνομες με τα δικά τους λειτουργικά έθιμα και γλώσσες, βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία με τη Ρώμη και αναγνωρίζουν τον Πάπα ως πνευματικό ηγέτη. Η ψαλμωδία του “Χριστός Ανέστη” στα ελληνικά αποτέλεσε συμβολική χειρονομία, που υπογράμμισε την κοινή πίστη στην Ανάσταση και την ενότητα μεταξύ των καθολικών παραδόσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το “Χριστός Ανέστη” είχε ψαλθεί και στην κηδεία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, ενισχύοντας τη συνέχεια αυτής της παράδοσης»! Ξεκάθαρη ομολογία σκοπιμότητας! Το δεύτερο είναι πρόσφατη συνάντηση του νέου «Πάπα» Λέοντα 14ου με ουνίτες επισκόπους από όλο τον κόσμο. «Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου 2025, στο πλαίσιο του Ιωβηλαίου των Ανατολικών Εκκλησιών, και φιλοξενήθηκε στην Αίθουσα Παύλου ΣΤ΄ στο Βατικανό. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Πάπας τόνισε την ανάγκη για ενότητα και ειρήνη μεταξύ των διαφόρων παραδόσεων της Καθολικής Εκκλησίας, αναγνωρίζοντας τη σημασία των Ανατολικών Καθολικών κοινοτήτων και της πλούσιας λειτουργικής τους κληρονομιάς». Μάλιστα το Βατικανό φρόντισε να αναρτηθεί σχετικό βίντεο στην διαδικτυακή πλατφόρμα του YouTube, προφανώς για να δείξει ότι το Βατικανό δεν έχει την παραμικρή διάθεση να καταργήσει την Ουνία και πως ο νέος «Πάπας» θα είναι αρωγός της! Το ίδιο συνέβη και κατά την ενθρόνισή του! Τα δύο αυτά όντως θλιβερά, απαράδεκτα και άκρως μειωτικά για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, φανερώνουν περίτρανα τις πραγματικές διαθέσεις του αιρετικού Βατικανού, γι’ Αυτήν, οι οποίες πόρρω απέχουν από τις δήθεν «αδελφικές σχέσεις», που υποκρίνεται ότι έχει και καλλιεργεί. Με την στήριξη της Ουνίας, ο νέος «Πάπας» έδειξε τις πραγματικές προθέσεις του για την Ορθόδοξη Ανατολή, οι οποίες είναι σαφώς κατακτητικές και σε καμιά περίπτωση αδελφικές, ή τουλάχιστον πολιτισμένες! Αδελφική διάθεση, τιμιότητα και πολιτισμός δεν συμβιβάζονται με καμιάς μορφής απάτη και μάλιστα με αυτή της Ουνίας!         Το τι είναι η Ουνία το εξηγεί ο μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών: «Λέγοντας “Ουνία”, εννοούμε ένα θρησκευτικοπολιτικό σχήμα, που επινοήθηκε από τον Παπισμό για τον εκδυτικισμό της (μη λατινικής) Ανατολής, την πνευματικοπολιτική υποταγή της στην εξουσία του Πάπα. Συνδέεται, δηλαδή με την επεκτατική πολιτική του Παπισμού, της συνεπέστερης έκφρασης του ευρωπαϊκού φεουδαρχισμού, ο οποίος με το Κράτος του Βατικανού συνεχίζεται ως τις ημέρες μας. Βέβαια πρέπει να γίνεται κάποια διάκριση σε διάφορες φάσεις, που παρουσιάζει ιστορικά η υπόθεση της “Ουνίας”. Διότι του συγκεκριμένου ιστορικού σχήματος προηγείται η ιδέα και η μεθόδευση της υποταγής της Ανατολής-και μάλιστα των Ορθοδόξων-στον Πάπα, μια μόνιμη τάση της Λατινικής Εκκλησίας μετά την διαφοροποίηση και απόσχισή της από την Ορθόδοξη Ανατολή. Εκεί, που ο άμεσος εκλατινισμός αποδεικνύεται δυσεπίτευκτος, εφαρμόζει ο Παπισμός την μέθοδο της Ουνίας, η οποία αποδεικνύεται έτσι, πανούργα επινόηση, διότι η υποταγή επιτυγχάνεται με το πρόσχημα της συνέχειας και ελευθερίας. Η επεκτατική αυτή κίνηση του Παπικού θρόνου ονομαζομένη ΟΥΝΙΑ ή ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ στη γλώσσα μας, οφείλει το όνομά της στη λατινική λέξη UNIO (ένωση), αλλά μόλις το 1596 έλαβε στην Πολωνία επίσημα το όνομα UNIA (σλαβ. UNIJA). Το όνομα χρησιμοποιήθηκε τότε, για να χαρακτηρισθεί όχι μόνο η ενωτική κίνηση με τον Πάπα, αλλά και το συγκεκριμένο σώμα (κοινότητα) των Ορθοδόξων, οι οποίοι συνοδικά απεφάσισαν όχι την ολοτελή προσχώρησή τους στον Παπισμό, αλλά μόνο την αναγνώριση του Πάπα ως πνευματικής κορυφής των, διατηρώντας τα λατρευτικά και λοιπά έθιμά τους και δίνοντας, έτσι, εξωτερικά την εντύπωση της συνέχειας και παραμονής στο εθνικό πλαίσιό τους» Για το πώς δρα η Ουνία μας εξηγεί ο αοίδιμος Αρχ. π. Γερβάσιος Ραυτόπουλος: «Άλλη φαίνεται η Ουνία κι’ άλλη είναι. Φαίνεται Ορθόδοξη, και να γιατί. Οι κληρικοί της Ουνίας, οι Ουνίτες, έχουν αμφίεση Ορθοδόξου κληρικού. Φορούν ράσο, καλιμαύχι. Έχουν γένεια. Τέλεια εμφάνιση Ορθοδόξου κληρικού. Οι Εκκλησίες τους είναι καθ' όλα ορθόδοξες. Λείπουν εκείνα τα ψυχρά αγάλματα, που δίνουν την εικόνα και την αίσθηση ειδωλολατρικού Ναού. Αντί για αγάλματα έχουν αγιογραφίες. Και η όλη δομή του Ναού, εσωτερικά και εξωτερικά, ορθόδοξη. Η θεία Λειτουργία τελείται στη γλώσσα κάθε Έθνους στο οποίο δρα πάντα προσηλυτιστικά η Ουνία. Ίδια η θεία Λειτουργία. Κανείς απλοϊκός χριστιανός Ορθόδοξος δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί τίποτε το ξένο προς την Ορθοδοξία. Έτσι θα μπορούσαν απλοί Χριστιανοί μας να συμβουλεύονται Ουνίτες ιερείς και να εκκλησιάζονται ακόμα σε Ουνιτικές Εκκλησίες». Πρόκειται λοιπόν για μια σατανικής εμπνεύσεως δολιότητα, την οποία εφεύρε ο αιρετικός Παπισμός μετά την αποκοπή του από το ενιαίο και αδιαίρετο σώμα της Εκκλησίας το 1054, για την υποταγή της στην παπική εξουσία. Προχώρησε σε αυτή την δόλια και δαιμονική πρακτική όταν διαπίστωσε ότι η Ορθόδοξη Ανατολή παρέμεινε σταθερά πιστή στην Ορθοδοξία, στην Μία και Αδιαίρετη Εκκλησία. Επινοήθηκε από την «Σύνοδο» του Λατερανού το 1215 με την Βούλα του «Πάπα» Ιννοκέντιου Γ΄, ενός από τους πλέον εχθρικούς «Πάπες» προς την Ορθόδοξη Ανατολή, αυτός που «ευλόγησε» την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους σταυροφόρους το 1204 και την διάλυση του Ανατολικού Βυζαντινού Κράτους!        Σύμφωνα και πάλι με τον π. Γ. Μεταλληνό, δεν είναι καθόλου τυχαία και η ίδρυση και καθιέρωση, την ίδια χρονική περίοδο, και της φρικτής «Ιεράς Εξετάσεως». Με τα δύο αυτά άνομα και σαφώς αντιχριστιανικά μέσα επιδίωκε ο Παπισμός να θέσει στην παπική εξουσία ολόκληρο τον χριστιανικό και μη κόσμο. «Η ιδέα της Ουνίας, ως μεθόδου και τρόπου υποταγής, συναρτάται με την επεκτατική βούληση της φραγκευμένης Παλαιάς Ρώμης, συνισταμένη στην εξάπλωση και επιβολή του παπικού πρωτείου εξουσίας. Γι’ αυτό δεν είναι περίεργη η διαπίστωση, ότι η Ουνία, ως ιδέα, γεννήθηκε και αναπτύχθηκε παράλληλα με την Ιερά Εξέταση (Inquisitio). Ιερά Εξέταση και Ουνία αποδείχθηκαν αμφιθαλείς καρποί του παποφραγκικού πνεύματος. Και η μεν Ιερά Εξέταση ανέλαβε την επιβολή της παποφραγκικής εξουσίας στα όρια της φραγκοκρατουμένης Δύσεως, η δε Ουνία επωμίσθηκε την επέκταση της θρησκευτικοπολιτικής παπικής εξουσίας στην Ανατολή. Με την Ιερά Εξέταση επιδιωκόταν η εξουδετέρωση των ανυποτάκτων στη παποφραγκική εξουσία˙ με την Ουνία, ο εκλατινισμός των αρνουμένων την κυριαρχία της Π. Ρώμης Ανατολικών. Γι’ αυτό και στην Ανατολή η υποταγή στον Πάπα, είτε ως κανονικός εκλατινισμός, είτε με την μέθοδο της Ουνίας, εκφραζόταν με το ρήμα: φραγκεύω (εφράγκευσε) ή περιφραστικά: έγινε φράγκος. Η Ουνία θα συμβαδίζει ιστορικά με την Ι. Εξέταση. Η μία, λοιπόν φωτίζει το ρόλο της άλλης. Η συνοδική, δηλαδή «εκκλησιαστική», καταξίωση της Ιεράς Εξετάσεως, η θεσμοποίησή της, έγινε διαδοχικά επί Ιννοκεντίου Γ΄ (1198-1216) στα έτη 1205, 1206, 1212 και κυρίως στη δ΄ σύνοδο του Λατερανού (1215), ολοκληρώθηκε δε το 1233 επί πάπα Γρηγορίου Θ΄. Από την εποχή δε του πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ (1243-1254) θεσμοθετήθηκε (αναγνωρίσθηκε εκκλησιαστικά) και η χρήση των βασανιστηρίων (1252) ως ανακριτικού μέσου. Η δράση της Ι. Εξετάσεως επεκτάθηκε στην Ιταλία, Ν. Γαλλία, Ισπανία, όπου υπήρχε ακμαιότερο ρωμαϊκό στοιχείο και λιγότερο στην Αγγλία και Γερμανία. Καταδιώχθηκαν συστηματικά Ιουδαίοι, Μωαμεθανοί, «αιρετικοί» (δηλαδή χριστιανοί-ρωμαίοι) και αργότερα Προτεστάντες. Την «επιστροφή» και αυτών στον Παπισμό ανέλαβε η Ιερά Εξέταση».       Εκεί που αρχίζει η μεγαλύτερη εγκληματική δράση της Ουνίας είναι η Πολωνία τον 16ο αιώνα. Δύο ιησουίτες μοναχοί, ο Ποσσεβίν και ο Σάργκα έθεσαν σε εφαρμογή την Ουνία στη χώρα αυτή, προκειμένου να εκλατινίσουν του Ορθόδοξους της Πολωνίας και της Νοτιοδυτικής Ρωσίας. Σύμμαχός τους υπήρξε ο βασιλιάς της Πολωνίας Σιγισμούνδος Γ΄, τον οποίο αυτοί οι δύο Ιησουΐτες τον ανέθρεψαν μέχρι που έφθασε τον 21ο χρόνο της ηλικίας του. Με την δική του κάλυψη οι δύο Ιησουίτες μοναχοί άρχισαν το διαβρωτικό τους έργο. Παρότρυναν αρχικά τον Σιγισμούνδο, στα 1587 να συγκαλέσει σύνοδο στη Βρέστη της Λιθουανίας με πρόεδρο τον Αρχιεπίσκοπο του Κιέβου. Θέμα: Η ένωση των Ορθοδόξων με την Παπική Εκκλησία. Αλλά δεν είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Συγκλήθηκε και δεύτερη σύνοδος στα 1594, όπου διακηρύχτηκαν όλα τα παπικά δόγματα. Αλλά η ένωση ωστόσο δεν είχε πραγματοποιηθεί. Γι’ αυτό το λόγο ο Πολωνός βασιλιάς έδωσε διαταγή, το 1596, να συγκληθεί και πάλι Σύνοδος στη Βρέστη, για να διακηρύξει επίσημα την ένωση με τη Ρώμη. Ύστερα από την ουνιτική σύνοδο του Βρεστ-Λίτοβσκ (1596) ο παπικός βασιλιάς επέβαλε την Ουνία στους Ορθοδόξους της Πολωνίας, όπως και σ’ εκείνους της Λιθουανίας και Ουκρανίας, με βίαιο τρόπο.      Τότε μαρτύρησε ο Άγιος Αθανάσιος ηγούμενος της Μικρορωσίας, του οποίου το λείψανο το έριξαν σε βόθρο, έμεινε εκεί επί 17 χρόνια και ανευρέθη άφθορο και ευωδιάζον.         Κάθε αντίδραση αντιμετωπίσθηκε με τη βία από τους Λατίνους και τους Ουνίτες Κληρικούς και σημειώθηκε σωρεία εγκλημάτων. Στην παραπάνω σύνοδο όλοι σχεδόν οι Επίσκοποι υπέγραψαν την ένωση και εκατομμύρια Ορθόδοξοι έγιναν αναγκαστικά Ουνίτες και ο λαός εκλατινίστηκε. Οι εναπομείναντες Ορθόδοξοι υπέστησαν πρωτοφανείς διωγμούς. Παράλληλα η Ουνία επεκτάθηκε στη Ρουθηνία (Καρπαθορρωσία) τον 17ο αι. (1646), στη Σλοβακία (1649), στη Τρανσυλβανία (1698/99), και γενικά, όπου υπήρχε ορθόδοξο πλήρωμα (Σερβία, Αλβανία, Βουλγαρία, Γεωργία, Οικουμενικό Πατριαρχείο, Ελλάδα). Έτσι, λοιπόν, άρχισε μία ιστορία φρίκης. Μία ιστορία, που απεκάλυψε τι είναι στην πραγματικότητα η Ουνία. Αφ’ ενός μεν άρχισαν λυσσαλέες διώξεις κατά των Ορθοδόξων και αφ’ ετέρου αποφασίστηκε η εκ των έσω διάβρωση δια της Ουνίας. Οι παπικοί «κληρικοί» φόρεσαν την αμφίεση του ορθοδόξου κλήρου και άρχισαν να παριστάνουν τους ορθοδόξους, ώστε να είναι πια δύσκολη η διάκρισή τους και να προσηλυτίζουν το ορθόδοξο πλήρωμα.       Έγραψε ο μακαριστός αρχ. π. Γερβάσιος Ραυτόπουλος: «Αλλά όλα αυτά είναι ο Δούρειος ίππος. Είναι η προβιά. Μέσα στο Δούρειο Ίππο κρύβονται οι άνθρωποι του Πάπα. Κρύβονται οι φανατικοί Λατίνοι, που σαν σκοπό έχουν να υποτάξουν κάθε Ορθόδοξο χριστιανό στον Πάπα. Να το εκλατινίσουν. Να του δολοφονήσουν την ορθόδοξη πίστη, τη μόνη αληθινή πίστη. Κάτω από την ωραία προβιά κρύβονται λύκοι. Κι' αυτοί οι λύκοι είναι οι θανάσιμοι εχθροί της Ορθοδοξίας. Είναι οι Φράγκοι. Όχι. Δεν είναι Ορθόδοξοι ιερείς οι Ουνίτες, όπως φαίνονται. Είναι Φραγκοπαπάδες καμουφλαρισμένοι. Είναι, όπως τους ονομάζει στην 1989/ 24-3-1907 εγκύκλιό του ο Πατριάρχης Ιωακείμ Γ', “λύκοι εν σχήματι προβάτων”. Λύκοι, που και από αυτούς πρέπει να προσέχουμε, έτσι ακριβώς όπως μας το προείπε ο ίδιος ο Κύριος. Ποιος δεν θυμάται τον λόγο Του; “Προσέχετε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισι λύκοι άρπαγες” (Ματθ. ζ', 15). Είναι λύκοι, και αυτό το καταλαβαίνεις, όταν ακούς να μνημονεύουν στη θ. Λειτουργία τους τον Πάπα Ρώμης. Αυτόν, που τους εμπνέει αβυσσαλέο μίσος κατά των Ορθοδόξων. Αυτόν, που είναι αίτιος, όπως θα δούμε, κάθε κακού».       Πέρα από αυτή την δολιότητα, η οποία δεν έχει ουδεμία σχέση με την χριστιανική διδασκαλία και ηθική, η Ουνία ευθύνεται και με φρικώδη εγκλήματα. Μας είναι δύσκολο να τα απαριθμήσουμε! Η Ουνία στάζει αίμα. Αίμα από τα τόσα, αναρίθμητα, θύματά της, που δεν θέλησαν να προσκυνήσουν τον Πάπα και να δεχθούν τις κακοδοξίες του! Αλλά ας σημειώσουμε ενδεικτικά μερικά αιματηρά περιστατικά, που αποτελούν ντροπή για την Ουνία του Πάπα. «Ποταμηδόν έρρευσε στο διωγμό αυτό το αίμα. Ο αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Αρχ. Νικηφόρος συνελήφθηκε και κλείσθηκε στις φυλακές, όπου και πέθανε από την πείνα. Ο αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Πολωνία, Κύριλλος Λούκαρις, μετέπειτα πατριάρχης Αλεξανδρείας, μόλις που κατόρθωσε να δραπετεύσει και να αποφύγει έτσι την φυλάκιση και το θάνατο. Σ’ αυτό, λοιπόν, το διωγμό, τον πρώτο διωγμό, που κήρυξε ο Σιγισμούνδος, με την υποκίνηση των Ουνιτών, άλλοι Ορθόδοξοι φονεύθηκαν, άλλοι εξορίστηκαν και άλλοι κακοποιήθηκαν. Όλοι οι Ναοί και οι Ι. Μονές των Ορθοδόξων περιήλθαν στους Ουνίτες. Η Ουνία είχε τότε καταστρεπτικές συνέπειες για τους Ορθοδόξους της Πολωνίας και της νοτιοδυτικής Ρωσίας! Είναι χαρακτηριστική η αναφορά του αείμνηστου Μητροπολίτου Θυατείρων Γερμανού, στο διωγμό αυτό. “Των Ορθοδόξων άλλοι μεν ετροχίσθησαν, άλλοι συνετρίβησαν τους βραχίονας και τα σκέλη, άλλοι ελογχεύθησαν και άλλοι επί πασσάλων απέθανον, αι γυναίκες δε και τα παιδία αυτών, αι μεν κατεκόπτοντο τα στήθη, τα δε κατεκαίοντο επί εσχάρας”»!      Δυστυχώς δεν αρκέστηκαν οι ουνίτες σε αυτά τα εγκλήματα, αλλά συνέχισαν και συνεχίζουν ως τις μέρες μας να εγκληματούν. Ο μακαριστός λόγιος συγγραφέας και δημοσιογράφος Ιωάννης Χατζηφώτης είχε καταγράψει μια σειρά από φρικαλεότητες των ουνιτών, κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη, μετά την κατάρρευση των μαρξιστικών καθεστώτων. Σημείωσε: «Στην πόλη Μιχάλοβτσε, οι Ουνίτες άσκησαν ψυχολογική και φυσική βία στον Ορθόδοξο επίσκοπο Ιωάννη. Του πήραν το Ναό και το Επισκοπείο και τον ανάγκασαν να μεταφερθεί με όλη την επισκοπή του σε μια παλιά ταβέρνα. Ομάδα Ουνιτών Μοναχών του έκοψαν το νερό, το γκάζι, και το ηλεκτρικό ρεύμα, με αποτέλεσμα να του καταστρέψουν τα ηλεκτρονικά μηχανήματα που βρίσκονταν στο Επισκοπείο. Ο ίδιος ο Επίσκοπος Ιωάννης υπέστη καρδιακή προσβολή και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο του Βράνοβ. Στην πόλη Μεντζιλαμπόρτσε στις 23-10-1991, οι Ουνίτες με τη συνοδεία 80 αστυνομικών μπήκαν σε Ορθόδοξο Ναό και αφαίρεσαν όλες τις ορθόδοξες εικόνες. Στην πόλη Στρόπκοβ, στις 11 Ιανουαρίου 1992, Ουνίτες και Ρωμαιοκαθολικοί μαζί άρχισαν να καταστρέφουν το σπίτι του Ορθόδοξου ιερέα, σε ένα δωμάτιο του οποίου υπήρχε μικρό εκκλησάκι και στο οποίο εκκλησιαζόταν η Ενορία. Γκρέμισαν τη στέγη, έκοψαν το ηλεκτρικό ρεύμα και το τηλέφωνο και τελικά έδιωξαν τον ιερέα, ο οποίος τώρα τελεί τις Ακολουθίες σ' ένα ξύλινο σπιτάκι, στο οποίο οι πιστοί μετέφεραν μερικές εικόνες, που τις φυλάγουν με πολλή προσοχή, για να μη τις πάρουν οι Ουνίτες και τις κάψουν».  Και συνεχίζει: «Όταν οι κομμουνιστές κατέλαβαν την Τσεχοσλοβακία, Οι Ουνίτες Παπικοί βρήκαν τότε ευκαιρία και επιτέθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα εναντίων των Ορθοδόξων χριστιανών, Αλλά ας αφήσουμε το Μητροπολίτη Πράγας και πάσης Τσεχοσλοβακίας κ. Δωρόθεο να επισημάνει τους βανδαλισμούς των Ουνιτών στις παρακάτω περιοχές: α) Λιτμανοβά, περιοχής Σταρ - Λουμπόνβα: Καταστράφηκε η Εκκλησία και ασκήθηκε συστηματικός διωγμός κατά των Ορθοδόξων. β) Κλενοβά, περιοχής Χουμενέ: Το Πάσχα του 1969 οι Ουνίτες πυροβόλησαν την Εκκλησία. γ) Στοπκόφ, περιοχής Σβίντικ: Οι Ουνίτες κατέστρεψαν την Εκκλησία. Ανέβηκαν στο καμπαναριό και έσπασαν τον ορθόδοξο τριπλό σταυρό. Κατεδάφισαν το σπίτι του ιερέα και πέταξαν τα έπιπλα στο δρόμο και τα κατέστρεψαν. δ) Τσεσκόφ, περιοχής Τρεμποσόφ: Κατέλαβαν την Εκκλησία με τη βία, την ώρα που γινόταν η θεία Λειτουργία. Ο Λειτουργός ιερέας κακοποιήθηκε σε τέτοιο σημείο, ώστε χρειάσθηκε να μείνει για καιρό στο Νοσοκομείο. Κι' αυτό ήταν το πιο λίγο. Το πιο μεγάλο για τον ιερέα ήταν, που δεν πρόλαβε να τελειώσει τη θεία Λειτουργία. ε) Μαλέ Ζαλουζίτσε, περιοχής Μιχαλόφτσε: Στο χωριό αυτό υπάρχουν 42 οικογένειες Ορθοδόξων και 28 Ουνιτών. Οι Ουνίτες και οι Καθολικοί συγκέντρωσαν απ' όλη την Επαρχία 3000 οπαδούς τους, για να καταστρέψουν την Εκκλησία των Ορθοδόξων. Οι Ορθόδοξοι υπεράσπισαν το Ναό τους και θέλησαν να τον προφυλάξουν από τη βεβήλωση, αλλά χύθηκε αίμα πολύ. Ωστόσο το αίμα των Ορθοδόξων που χύθηκε και έβαψε το δρόμο και το δάπεδο του Ναού, δεν εμπόδισε του Ουνίτες “ιερείς” να το πατήσουν και να μπουν στο Ναό των Ορθοδόξων, για να τελέσουν τη Λειτουργία τους! Στ) Στο Κουσμίτσε, περιοχής Τρεμπισόφ: Η Εκκλησία καταστράφηκε, ο ιερέας κακοποιήθηκε άγρια από τους φανατισμένους Ουνίτες. Δάρθηκε σκληρά, χωρίς λύπη και οίκτο, και διαπομπεύτηκε στην πόλη. Την ίδια ώρα Ουνίτες φώναζαν να τον κρεμάσουν! Μάταια διαμαρτυρήθηκε ο Μητροπολίτης Πράγας στο Βατικανό. Το Βατικανό τήρηση σ ι γ ή. Τι να έλεγε, αφού αυτό δημιούργησε η Ουνία και αφού αυτό ευλογεί τα εγκλήματά της στις Ορθόδοξες χώρες; Και τονίζει ο ιεράρχης της Τσεχοσλοβακίας: “Ομιλεί αφ' εαυτού το γεγονός της σιωπής του Βατικανού”» Αλλά το μεγαλύτερο έγκλημα των ουνιτών, ένα από τα φρικτότερα της ιστορίας, είναι αυτό κατά των Ορθοδόξων Σέρβων κατά την περίοδο του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, «η μεγαλυτέρα σφαγή Ορθοδόξων από τον χρόνο της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, επ' ωφελεία του Παπισμού»!  Ουνίτες και φανεροί παπικοί Κροάτες, υπό τον διαβόητο φασίστα ηγέτη Άντε Πάβελιτς, τις «ευλογίες» του Βατικανού και την «πνευματική καθοδήγηση» του παπικού «αρχιεπισκόπου» του Ζάγκρεμπ Α. Στέπινατς (σημερινού «αγίου» του Παπισμού), κατακρεούργησαν πολύ περισσότερους από 880.000 Ορθοδόξους Σέρβους, διότι αρνούνταν να γίνουν παπικοί ουνίτες!  «Όλοι οι Ορθόδοξοι ιερείς της περιοχής συλλαμβάνονται, δένονται με σύρματα σε πρόχειρους σταυρούς και ύστερα εκτελούνται κυρίως με λιθοβολισμό. Κατόπιν καλούν τους Ορθοδόξους λαϊκούς να γίνουν καθολικοί, γιατί αλλιώς όλοι τους θα θανατωθούν. Τότε 880.000, από παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου μέχρι και γέροντες, δίνουν μία και μόνη απάντηση: “Όχι. Θέλομεν να αποθάνωμεν με την Ορθόδοξο πίστιν των προγόνων μας”. Τότε δίνεται το σύνθημα της γενικής σφαγής. Οκτακόσιες ογδόντα χιλιάδες Ορθόδοξοι θανατώνονται ύστερα από πολλά βασανιστήρια. Πέθαναν, αλλά δεν φράγκεψαν. Πέθαναν, αλλά δεν έγιναν καθολικοί. Πέθαναν αλλά δεν προσκύνησαν τον Πάπα. Αιωνία η μνήμη των 880.000 αυτών μαρτύρων της Ορθοδοξίας!»! Το ίδιο και στην σημερινή Ουκρανία. «Τελευταία, οι Ουνίτες κατέλαβαν τόσους ορθοδόξους ναούς, ώστε η Ορθόδοξος Εκκλησία να διαθέτη πλέον εκεί ελαχίστους για τις ανάγκες της. Η αγριότης και το μίσος των Ουνιτών εναντίον των ορθοδόξων εκδηλώθηκαν ποικιλοτρόπως. Ένα μόνο περιστατικό αναφέρουμε εδώ. Μια μέρα οι Ουνίτες συνέλαβαν τον ορθόδοξο εφημέριο π. Ανδρέα Κουστίνυσκυ, ο οποίος ήταν πρώτα Ουνίτης και κατόπιν μετεστράφη στην Ορθοδοξία. Την μεταστροφή του στην Ορθοδοξία εκδικούμενοι, οι προβατόσχημοι αυτοί λύκοι, συνέλαβαν τον ορθόδοξο κληρικό και τον έπνιξαν στο ποτάμι!»! Η Ουνία έχει καταδικαστεί πάμπολλες φορές από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, ως δολιότητα, απάτη και σφόδρα αντιχριστιανική πρακτική. Παραμένει πάντοτε, κατά την πατριαρχική Εγκύκλιο του 1838, «μέθοδος απόκρυφος και όργανον καταχθόνιον, δι’ ου παρασύρουσι τους ευήθεις και ευαπατήτους προς τον Παπισμόν». Όπως τονίζει ο μακαριστός π. Γ. Μεταλληνός: «Ουνία και Παπισμός ταυτίζονται. Οι Ουνίτες, μάλιστα, στηρίζουν τον παπικό θεσμό με φανατισμό μεγαλύτερο απ’ ό, τι οι Ρωμαιοκαθολικοί. Ανάμεσα στους τελευταίους υπάρχουνκαι κάποιοι, που κατορθώνουν να αποδεσμευθούν από τον “παπικό μυστικισμό”, που έντεχνα καλλιεργείται, ιδιαίτερα στα κατώτερα λαϊκά στρώματα, και ασκούν μία, υποτυπώδη έστω, κριτική στον Πάπα (βλέπε π.χ. λατινική Αμερική). Οι Ουνίτες όμως από τον παπικό θεσμό εξαρτούν την ύπαρξή τους και γι’ αυτό αποβαίνουν οι σκληρότεροι υποστηρικτές του Πάπα. Γι’ αυτό, ενώ σε παλαιότερες εποχές η Ρώμη ευχάριστα δεχόταν, ή και βοηθούσε, την αφομοίωση των Ουνιτών, σήμερα αποτρέπει την αφομοίωσή τους και ευνοεί τη διατήρησή τους». Τον Ιούνιο του 1990 στην ολομέλεια του μικτού Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων - Ρωμαιοκαθολικών στο Freising του Μονάχου, όλα τα μέλη των δύο Επιτροπών, Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί, μετά από δραματικές συνεδρίες και έντονη αντιπαράθεση θέσεων και επιχειρημάτων, κατέληξαν στο να απορρίψουν και καταδικάσουν την Ουνία, ως μία μεσαιωνική μέθοδο ενώσεως των Εκκλησιών, η οποία αντί να βοηθήσει στην προσέγγιση μεγάλωσε και διηύρυνε τις διαιρέσεις, άνοιξε μεγαλύτερες πληγές. Αλλά ο τότε «Πάπας» δεν δέχτηκε και απέρριψε την απόφαση της Επιτροπής, συνεχίζοντας ανερυθρίαστα να στηρίζει την Ουνία. Την αμέριστη στήριξή της συνεχίζουν και οι διάδοχοί του ως τα σήμερα, προφανώς  διότι αποτελεί πρόσφορος και δυναμικός τρόπος διείσδυσης του Παπισμού στον ορθόδοξο χώρο και αποτελεσματική τακτική προσηλυτισμού! Αυτή την δολιότητα έδειξε ότι θα συνεχίσει, επάξια των προκατόχων του, και ο νέος «Πάπας» Λέοντας ΙΔ΄.  Αλλά και η Ελληνική Πολιτεία ασχολήθηκε με την απάτη της Ουνίας στην χώρα μας. «Το θέμα των Ουνιτών στην Ελλάδα τέθηκε και στη Βουλή των Ελλήνων (1929) χωρίς όμως να δοθεί λύση. Εκδόθηκαν όμως δύο δικαστικές αποφάσεις, με βουλεύματα του Εφετείου Αθηνών (1930) και του Αρείου Πάγου (1931), που επέβαλλαν στους Ουνίτες την απαγόρευση να φορούν το εξωτερικόν ένδυμα των Ορθοδόξων κληρικών της χώρας, για να αποφεύγεται η σύγχυσή τους με τον ορθόδοξο Κλήρο. Οι αποφάσεις αυτές δεν έγιναν σεβαστές από τους Ουνίτες»! Ιδού λοιπόν γιατί δυσφορούμε, βλέποντας τους αδιάντροπους ουνίτες «κληρικούς» να παριστάνουν τους ορθοδόξους κληρικούς και ανησυχούμε για την διαβρωτική τους δράση,  με την οποία πραγματοποιούν προσηλυτιστική δράση σε βάρος των ορθοδόξων πιστών, με την δολιότητα της συγκάλυψης! Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών

Ποιος είχε τη φαεινή ιδέα για το δώρο του Κατάρ; «Ο υπουργός Άμυνας αποδέχθηκε ένα Boeing 747 από το Κατάρ σύμφωνα με όλους τους ομοσπονδιακούς κανόνες» Από ότι φαίνεται, η δωρεά του Boeing αξίας 400 εκατ. δολαρίων στην κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν ήταν ακριβώς πρωτοβουλία του Κατάρ. Εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την Τετάρτη πως ο Πιτ Χέγκσεθ αποδέχθηκε ένα Boeing 747 από το Κατάρ - το οποίο ο Τραμπ θα αρχίσει να χρησιμοποιεί μόλις το Πεντάγωνο προβεί στις κατάλληλες εργασίες. «Ο υπουργός Άμυνας αποδέχθηκε ένα Boeing 747 από το Κατάρ σύμφωνα με όλους τους ομοσπονδιακούς κανόνες», ανέφερε ο επικεφαλής εκπρόσωπος του Πενταγώνου Σον Πάρνελ. «Το υπουργείο Άμυνας θα εργαστεί για να διασφαλίσει ότι λαμβάνονται υπόψη τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας και οι προϋποθέσεις λειτουργικής αποστολής για ένα αεροσκάφος που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών». Πρόσωπο που γνωρίζει τις συζητήσεις, ωστόσο, αντέτεινε ότι η συμφωνία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και ότι οι συνομιλίες μεταξύ των δύο ομάδων συνεχίζονται. Ο Πάρνελ δεν αναφέρθηκε στο αν η κυβέρνηση έχει πληρώσει για το αεροσκάφος και παρέπεμψε για τυχόν πρόσθετες ερωτήσεις στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Ερωτηθείς την Τετάρτη σχετικά με τις αναφορές ότι το Πεντάγωνο είχε αποδεχθεί το αεροσκάφος, ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το Κατάρ «δίνει στην Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών ένα αεροσκάφος». «Εντάξει, είναι σπουδαίο πράγμα», ομολόγησε. Τη Δευτέρα ο πρωθυπουργός του Κατάρ δήλωσε στο Bloomberg ότι «αυτή η ιστορία με το αεροπλάνο είναι μια συναλλαγή μεταξύ των δύο υπουργείων Άμυνας που γίνεται με πλήρη διαφάνεια και πολύ νόμιμα». «Είναι μέρος της συνεργασίας που διατηρούμε εδώ και δεκαετίες», υποστήριξε. Υπενθυμίζεται πως οι συζητήσεις για τη δωρεά του αεροσκάφους από το Κατάρ στην κυβέρνηση Τραμπ, οι οποίες αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά δημόσια στις αρχές του μήνα, προκάλεσαν πολιτικό σάλο, καθώς οι Δημοκρατικοί και αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι με επιρροή - οι οποίοι συνήθως είναι ένθερμοι υποστηρικτές του προέδρου - δήλωσαν ότι αντιτίθενται στην πιθανή συμφωνία για λόγους δεοντολογίας. Αρκεί να σημειωθεί πως το «ιπτάμενο παλάτι» του Κατάρ παραβιάζει ρήτρα του Συντάγματος, η οποία απαγορεύει σε έναν ομοσπονδιακό αξιωματούχο να δέχεται δώρο ή αμοιβή από ξένη κυβέρνηση. Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα διαφημίσει το αεροπλάνο ως πιθανό αντικαταστάτη του Air Force One, ενώ στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Truth Social το έχει περιγράψει ως «δώρο» του Κατάρ. Η Boeing δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει και έδωσε... λίστα των πελατών της Όμως το CNN μετέδωσε τη Δευτέρα ότι ήταν η κυβέρνηση Τραμπ που προσέγγισε πρώτη το Κατάρ για να ενημερωθεί σχετικά με την απόκτηση του Boeing 747. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Τραμπ τον Ιανουάριο, η Πολεμική Αεροπορία επικοινώνησε με την Boeing και της είπαν ότι η εταιρεία δεν θα ήταν σε θέση να παραδώσει τα νέα αεροσκάφη που κατασκεύαζε για να αντικαταστήσει τα γερασμένα προεδρικά αεροσκάφη για άλλα δύο χρόνια. Η κυβέρνηση Τραμπ, ωστόσο, χρειαζόταν ένα αεροπλάνο πολύ γρηγορότερα και η Πολεμική Αεροπορία διερευνούσε διάφορες επιλογές για να το αποκτήσει. Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ ανέθεσε στον απεσταλμένο του στη Μέση Ανατολή Στιβ Γουίτκοφ να βρει έναν κατάλογο με βιώσιμα αεροπλάνα - σύμφωνα τουλάχιστον με όσα δήλωσε στο CNN ανώτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. Μετά την επικοινωνίας της Πολεμικής Αεροπορίας με την εταιρεία, η Boeing παρείχε στους αξιωματούχους έναν κατάλογο με άλλους πελάτες της σε όλο τον κόσμο που διέθεταν αεροπλάνα που θα μπορούσαν να «βοηθήσουν» στο μεταξύ, και το Κατάρ ήταν ένας από αυτούς. Το Πεντάγωνο ξεκίνησε τις συζητήσεις με το Κατάρ αφού έμαθε ότι ο Λευκός Οίκος υποστήριζε την ιδέα και ο Ουίτκοφ βοήθησε στη διευκόλυνση των αρχικών συνομιλιών - δήλωσε ο αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. Αλλά η Πολεμική Αεροπορία είχε αρχικά την εντύπωση ότι οποιαδήποτε συναλλαγή με τους Καταριανούς θα αφορούσε πώληση του αεροπλάνου - και όχι δωρεά. Όπως τονίζει το αμερικανικό δίκτυο, πάντως, πέρα από τα ηθικά και νομικά ζητήματα, η ανακατασκευή και η εγκατάσταση του απαιτούμενου εξοπλισμού ασφαλείας και επικοινωνιών σε ένα μεταχειρισμένο αεροπλάνο άλλης κυβέρνησης, ακόμη και από την πλέον φιλική, είναι ένα αξιομνημόνευτο έργο. Θα μπορούσε να διαρκέσει δύο χρόνια και να κοστίσει πολλαπλάσια της αξίας του ίδιου του αεροπλάνου, δήλωσαν στο CNN νυν και πρώην αξιωματούχοι. Οι αμερικανικές υπηρεσίες κατασκοπείας και ασφάλειας που θα αναλάβουν την επισκευή θα πρέπει ουσιαστικά να απογυμνώσουν το αεροσκάφος μέχρι το σκελετό του και να το ξαναφτιάξουν με τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Παίρνει τέλος η πιο διπρόσωπη μεταπολιτευτική κυβέρνηση που έχει περάσει από τον τόπο. Δεν αντέχει πλέον κάτω από το βάρος των εξελίξεων! Κανένα θέατρο εξαπάτησης δεν μπορεί να τη σώσει. Είναι τόσες πολλές οι εξελίξεις που την παρασύρουν στην κατρακύλα και τόσο αδύναμη εκείνη να ανατρέψει τα δεδομένα, ώστε το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αφεθεί στον ίλιγγο των απρόβλεπτων που έρχονται  ως τσουνάμι. Όσο και αν το τελετουργικό τηλεοπτικό υπερθέαμα και τα ξεσκονόπανα της δημοσιογραφικής ευτέλειας προσπαθούν να την ψιμυθιώσουν. Βέβαια τα μέσα κοινωνικής  παραπληροφόρησης  και ευήθειας με τη δύναμη της χειραγώγησης που διαθέτουν, «ειδωλοποιούν και αφίστανται πόρρω της αληθείας» όπως θα έλεγε ο Πλάτων αν ζούσε σήμερα (Πολιτεία Ι,605c). Αλλά μάταια, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει χάσει την εμπιστοσύνη από το λαϊκό σώμα, έχει απονομιμοποιηθεί και ατενίζει την έξοδο της εξουσίας.   Η προανακριτική για τον Κώστα Α. Καραμανλή πριν καν ξεκινήσει έχει αρχίσει να ξεσκεπάζει προθέσεις και συγκαλύψεις. Τα αυτοτελή συμφέροντα αποκαλύπτονται  παρά τη διαστροφική υποκρισία της ΝΔ και την πρόθεσή της να ρίξει στα χαμηλά τον Κώστα Α. Καραμανλή. Ο φόβος όμως, ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί μια ακόμη κινητοποίηση για τα Τέμπη από τους πολίτες διαλύει και τις τελευταίες άμυνες που διαθέτει η κυβέρνηση. Παράλληλα οι συνεχόμενες αποτυχίες του Μητσοτάκη όπως η επίσκεψή του στη Γερμανία, από ό,τι δείχνουν τα δεδομένα συμπληρώθηκε από μια ακόμη απογοήτευση. Δεσμεύτηκε να φιλοξενήσει για άγνωστο χρόνο η Ελλάδα  πρόσφυγες που έρχονται από τη  Γερμανία. Όλο αυτό δείχνει πόσο εξαμβλωματική είναι η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής που ασκεί ο Μητσοτάκης. Και πέραν τούτου η παρέμβαση του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ για την Ενίσχυση της Θαλάσσιας Ασφάλειας μάλλον φαντάζει ως φάρσα. Υποστήριξε ότι πρέπει να υπάρχει «ελευθερία της συνδεσιμότητας για μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και δεδομένων, μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων». Ωστόσο ήταν η κυβέρνηση της ΝΔ που στην προσπάθειά της, να ποντίσει το ηλεκτρικό καλώδιο για σύνδεση μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, υπαναχώρησε μετά την άφιξη των τουρκικών πολεμικών πλοίων. Αλλά και στο εσωτερικό μέτωπο της καθημερινότητας η κυβέρνηση αναπόδραστα συντάσσεται με τα κέρδη των πολυεθνικών. 777,5 εκατ. ευρώ τα κέρδη σούπερ μάρκετ και πολυκαταστημάτων. Για να μη μιλήσουμε για τις τράπεζες  όπου οι τέσσερις συστημικές ανακοίνωσαν κέρδη της τάξης του 1,2 δισ. ευρώ μόλις σε ένα τρίμηνο στο 2025. Να πούμε επίσης ότι οι συγκεκριμένες τράπεζες δεν πληρώνουν φόρο εδώ και πολλά χρόνια, καθώς λόγω των αποφάσεων στα χρόνια των μνημονίων, υπάρχει ο «αναβαλλόμενος φόρος». Σε όλα τα επίπεδα η κυβέρνηση αποδεικνύει το μέγεθος της παρακμής της. Σβήνει, όπως σβήνουν οι πατημασιές στην άμμο. Ο Μητσοτάκης δεν πήρε κανένα μάθημα από την πρώτη του θητεία ως πρωθυπουργός, θεώρησε ότι θα ήταν ευνοημένος και πάλι από την τύχη.  Δεν έτυχε να διαβάσει και Σαίξπηρ και πιο συγκεκριμένα το θεατρικό του έργο «Μάκμπεθ» ή «Μάκβεθ», για να δει ποια είναι η τραγωδία της εξουσίας. Αφέθηκε έτσι στις ναρκισσιστικές φιλοδοξίες χωρίς να δει τις βλαπτικές συνέπειες που εκείνες έχουν. Ο Σαίξπηρ όμως μας το λέει στο παραπάνω έργο. «Η φιλοδοξία είναι στείρα και τρώει πάντα την ίδια τη ζωή σου και την καρδιά σου» (Πράξη Β, σκηνή 4). Η φιλοδοξία μέσα στην ακμή της εξουσίας γίνεται μαύρη τρύπα, σε καταπίνει πριν προλάβεις να το καταλάβεις. Γιατί  μέσα στον φαύλο κύκλο της εξουσιαστικής «σκοτίας» σε κάνει να  βλέπεις τον κόσμο αντεστραμμένο και τα αξιώματά  σου υπερβολικά μεγάλα. Και όπως  μας λέει και πάλι ο Σαίξπηρ «το αξίωμα πολλές φορές κρέμεται φαρδύ σαν να είναι  ρούχα γίγαντα, που όταν το φορεί κανείς φαίνεται ή σαν νάνος, ή σαν κλέφτης» (Πράξη Ε, σκηνή 3). Αυτή την τραγωδία των καταστάσεων που μας διδάσκει ο Σαίξπηρ δεν τη γνώριζε ο πρωθυπουργός, ώστε να καταλάβει ότι η αδιάλυτη φιλοδοξία και ο απροσμέτρητος ναρκισσισμός, σε καταστούν άβυσσο που κοιτάζει μια άλλη άβυσσο.

To κόμμα Σαμαρά «Για την Ελλάδα» ανακοινώνεται 30 Ιουνίου - Οι δημοσκοπήσεις μόλις 6% παρά την στήριξη Μαρινάκη To φερόμενο νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά -το οποίο σκέφτεται να το ονομάσει «Για την Ελλάδα» - θα ανακοινωθεί 30 Ιουνίου 2025. Εάν ανακοινωθεί διότι διατηρούνται σοβαρές επιφυλάξεις αν όλα αυτά που ακούγονται είναι όντως σκέψεις και αποφάσεις του πρώην Πρωθυπουργού ή απλά οι προσδοκίες των φίλων και στενών συνεργατών του. Γι’ αυτό κρατήστε μικρό καλάθι διότι το εγχείρημα δεν είναι εύκολο. Το σχέδιο είναι να φύγει ο Μητσοτάκης και να μην κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση To φερόμενο νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά -το οποίο σκέφτεται να το ονομάσει «Για την Ελλάδα» - θα ανακοινωθεί 30 Ιουνίου 2025. Εάν ανακοινωθεί διότι διατηρούνται σοβαρές επιφυλάξεις αν όλα αυτά που ακούγονται είναι όντως σκέψεις και αποφάσεις του πρώην Πρωθυπουργού ή απλά οι προσδοκίες των φίλων και στενών συνεργατών του. Γι’ αυτό κρατήστε μικρό καλάθι διότι το εγχείρημα δεν είναι εύκολο. Έχει διχάσει τη ΝΔ Και αυτό διότι ο Αντώνης Σαμαράς είναι ένας πολιτικός που τον έχει ξεπεράσει η εποχή που ζούμε, δεν έχει την απήχηση που νομίζει ότι έχει. Θυμίζουμε είναι ένας πολιτικός αρχηγός που έχασε από τον φθαρμένο Αλέξη Τσίπρα δύο φορές, ένας Πρωθυπουργός που συμμάχησε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο και το ΠΑΣΟΚ, μία πολιτική οντότητα που δίχασε την Δεξιά Παράταξη και τη ΝΔ και το 1993 αλλά και αργότερα όταν συμμαχούσε με τον Ανδρέα Παπανδρέου για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Αλλά και αργότερα με την κωλοτούμπα του Ζαππείου που έφερε στην εξουσία τους ΑΝ.ΕΛ και τον Πάνο Καμμένο. Δεν υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι να τον ακολουθήσουν Θα πρέπει να πούμε και κάποια αληθινά δεδομένα. Ο Αντώνης Σαμαράς όταν διαγράφηκε από τη ΝΔ, δεν τον ακολούθησε κανείς από τους στενούς συνεργάτες-βουλευτές της ΝΔ. Η σαμαρική πλευρά έμεινε στη ΝΔ και την Κοινοβουλευτική Ομάδα, κάποιοι έγιναν και υπουργοί-υφυπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η γνώμη τους είναι ότι «έχει πολλά δίκια ο Σαμαράς αλλά είναι λάθος η στάση του». Αν θυμάστε, κατά του Μητσοτάκη είναι και ο Κώστας Καραμανλής, όμως, ήταν προσεκτικός σε όσα είχε πει τότε στο Πολεμικό Μουσείο για την κυβέρνηση, ενώ ο Σαμαράς ήταν οχετός… Αρκετοί πρώην συνεργάτες του δέθηκαν στο άρμα της ΝΔ και του Μητσοτάκη Πέρα από τον Μάριο Σαλμά που είναι εκτός ΝΔ, κανείς δεν θέλει να αφήσει τη ΝΔ. Ο Σταμενίτης ανάγκασε την γυναίκα του να παραιτηθεί από το γραφείο του Α. Σαμαρά γιατί έγινε υπουργός του Μητσοτάκη. Ο Γιώργος Μουρούτης, από τους πιο στενούς συνεργάτες του Σαμαρά, κατέβηκε ευρωβουλευτής με τη ΝΔ και είναι δεμένος στο άρμα Μητσοτάκη. Βλάσσης, Κατσανιώτης, Χρυσομάλλης και άλλοι βουλευτές μιλάνε συχνά μαζί του αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να παρατήσουν τις σίγουρες έδρες τους για ένα εγχείρημα που αν μπει στην Βουλή θα έχει λίγες έδρες και αυτές από τις μεγάλες αστικές περιφέρειες… Χαμηλές πτήσεις στις δημοσκοπήσεις Άλλο ένα δεδομένο που δεν γνωρίζετε, είναι ότι έγιναν δημοσκοπήσεις για το κόμμα Σαμαρά και δεν πήγε και τόσο καλά. Ενώ υπάρχει ένα δεξιό ρεύμα το οποίο έχει ανέβει στην Ελλάδα λόγω δημοφιλίας Trump, ένα κόμμα με μπροστινό τον Α. Σαμαρά δεν θα είχε καμία τύχη να κερδίσει αυτούς τους ψηφοφόρους. Για την ακρίβεια, κινείται στο 5-6%, πολύ κάτω από τις προσδοκίες τους και πολύ χαμηλά από το 20-25% που δίνει γενικά ο χώρος της πατριωτικής Δεξιάς. Αν ήταν άλλος αρχηγός, τότε τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Ο Σαμαράς, άλλωστε, τώρα είναι 74 χρονών, δεν μπορεί να τρέξει ένα τέτοιο εγχείρημα και δεν μπορεί να εμπνεύσει τους νεότερους που είναι αιμοδότης των πατριωτικών κομμάτων. Η ξαφνική συνεργασία με τον Βαγγέλη Μαρινάκη Ποιοι στηρίζουν τον Σαμαρά; Σίγουρα αρκετοί φίλοι και επιχειρηματίες μεσαίου βεληνεκούς από τη Μεσσηνία. Όμως, παραδοσιακοί επιχειρηματίες όπως ο Δ.Μ. που τον στήριξαν το 2012-2015, μπορεί να λένε τα καλύτερα για τον Σαμαρά, αλλά δεν μπορούν να τον στηρίξουν και να αφήσουν την εξουσία που την διατηρεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αντιθέτως, βλέπουμε μία προσπάθεια να αναδειχθεί ο πρώην Πρωθυπουργός από τον Βαγγέλη Μαρινάκη και την Alter Ego. Δεν είναι τυχαίο που ο Σαμαράς επέλεξε την παρέμβασή του να την κάνει στα ΝΕΑ, δεν είναι τυχαίο που δόθηκαν διαρροές στο Βήμα για τις μετέπειτα κινήσεις του. Η όψιμη επανασύνδεση με τον εφοπλιστή Β. Μαρινάκη και σκληρό πολέμιο του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αναγκαία. Θυμίζουμε τις πολύ κακές σχέσεις που είχαν οι δύο άνδρες το διάστημα 2012-2015 αλλά και αργότερα… Το σχέδιο είναι να φύγει ο Μητσοτάκης και να μην κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση Μαρινάκης και Σαμαράς, θέλουν να ρίξουν τον Μητσοτάκη, δεν θέλουν να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και να τον αναγκάσουν να αποχωρήσει από την αρχηγία της ΝΔ μέσω του σχηματισμού συγκυβέρνησης με άλλον Πρωθυπουργό… Ο Σαμαράς δεν θα πάρει κάποιο τρελό ποσοστό αλλά μπορεί να του κόψει λίγες αλλά απαραίτητες μονάδες… μολων λαβε

«Μήπως είστε χαζές που δεν εκδίδεστε;» Ποιοι ανερυθρίαστα κλείνουν το μάτι σε έναν  άνευ προηγουμένου ηθικό ξεπεσμό της νεολαίας μας; Κόβουν ακόμη και τους καφέδες στο καφενείο, για να σπουδάσουν το μονάκριβό τους. Διακαής πόθος κάθε γονιού ήταν ο γιός ή η κόρη, να αποκτήσουν διπλώματα και πανεπιστημιακούς τίτλους τα οποία θα τους εξασφαλίσουν μια καλή pole position στην κούρσα του ευπρεπούς βιοπορισμού. Περίπου διακόσια χιλιάρικα κοστίζουν οι σπουδές τετραετούς διάρκειας σε μεσαίου κύρους πανεπιστήμια της Αγγλίας ενώ λίγο φθηνότερα εκτιμώνται τα ιδρύματα της Κύπρου. Επιστρέφουν στην Ελλάδα με καμάρι, δόξα και τιμή και αν δεν έχουν την τύχη να αναλάβουν τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης ή της εταιρείας του πατρός (ή της μητρός) αναθεματίζουν την ώρα και τη στιγμή. Μια νέα σκληρή πραγματικότητα στοιχειώνει και «ψαλιδίζει» τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο και καταρρακώνει την ψυχολογία τους. Μεγάλη ζημιά μπορεί να έγινε στο χρηματιστήριο Αξιών της Αθήνας επί πρωθυπουργίας Σημίτη, αλλά διαχρονική και τεράστια καταστροφή διαπράττεται σε πολλές ελληνικές οικογένειες οι οποίες παραπλανώνται οικειοθελώς. Πότε και πώς θα γίνει η απόσβεση της επένδυσης εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για τις ανώτατες σπουδές ενός τέκνου; Με μισθό 1000-1200 ευρώ καθαρά τα οποία περιμένουν τους περισσότερους απόφοιτους; Κι όμως. Ο κοσμάκης είχε εξαπατηθεί από τις «σειρήνες» του εκπαιδευτικού συστήματος σε εξωφρενικό βαθμό. Θυμάμαι, μια κοπελίτσα η οποία το 2000 φοιτούσε σε ιδιωτικό Κολλέγιο, από αυτά τα ξενόφερτα των Αθηνών, ήταν μόλις δέκα εννέα ετών. Την είχαν παραμυθιάσει οι ιθύνοντες του ιδρύματος ότι όταν αποφοιτήσει θα την παρακαλάνε να την προσλάβουν ως μάνατζερ με πρώτο μισθό…. 2000 ευρώ! Η έρημη η νεαρά, είχε «τσιμπήσει» σε τέτοιο βαθμό που ήδη είχε αποκτήσει  τον «αέρα» διευθύντριας… Ένας κοινός μας γνωστός, ο οποίος ήταν πολύ ευκατάστατος αλλά μπαρουτοκαπνισμένος μου έλεγε στα κρυφά για τη συγκεκριμένη: Έχει να φτιάξει καφέδες και να βγάζει φωτοτυπίες για εννέα κατοστάρικα τον μήνα, μέχρι να στρώσει το παΐδι της… Και κρυφογελούσε. Ασφαλώς η κοπελίτσα δεν ήταν το μόνο ανυποψίαστο θύμα ενός αδυσώπητου κυκλώματος εμπορίας επαγγελματικών ελπίδων. Κάθε άλλο. Η παγίδα ήταν κοινή με πολλά «πελατάκια». Και ερχόμαστε στο σήμερα, με την τεχνολογία να καλπάζει με αγριότητα επικυριαρχώντας σταδιακά σε όλους τους τομείς. Με μηδενικές σπουδές, με ανύπαρκτο κεφάλαιο δύναται μια πιτσιρίκα να κερδίζει εξωφρενικά ποσά ακούραστη, τα οποία θα ζήλευε και αριστούχος του Xάρβαρντ – εν συνεχεία ως πετυχημένος CEO πολυεθνικής. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες επεξηγήσεις, αρκεί να λάβουμε γνώση για τη λειτουργία των διάφορων διαδικτυακών πλατφορμών, στις οποίες η «δίψα» για «μάτι» και εικονικό σεξ είναι ακόρεστη και παγκοσμίων διαστάσεων. Φυσικά, κάθε σοβαρό και οργανωμένο σύστημα εξουσίας και χειραγώγησης που σέβεται την ύπαρξή του προφανώς δεν θα άφηνε αγρίως εκτεθειμένα στην κοινή γνώμη τα προϊόντα και τα πρότυπά του. Έτσι μάλλον εξηγείται και η πρωτοφανής, η οποία ξεπερνά κάθε όριο πρόκλησης θετική προβολή τους. Δεν θυμόμαστε ποτέ άλλοτε στο παρελθόν, οι βίζιτες και οι εικονικές σεξεργάτριες να αποτελούσαν κοινωνικά πρότυπα, οι άθλιες και ρηχές  ζωές τους να αποκτούσαν βαρύτητα και σοβαρό ενδιαφέρον. Αλήθεια, πόσο κορόιδο οφείλει να αισθάνεται μια νέα και σημαντική επιστήμονας ή μια ερευνήτρια η οποία με δύο ντοκτορά θα παρακαλάει να προσληφθεί στα κάτεργα μιας εγχώριας εταιρείας για ενάμιση χιλιάρικο το μήνα, ενώ μια δεκαεννιάχρονη θα καθαρίζει τα ίδια χρήματα μόλις σε μία ημέρα επιδεικνύοντας τα κάλλη της δημοσίως; Ποιοι έχουν την ηθική και συνάμα πολιτική ευθύνη για το κοινωνικό «ξέπλυμα» της διαδικτυακής πορνείας; Ακόμη και οι εταίρες της αρχαιότητας, αν και τύγχαναν δημοφιλίας στους ανώτατους κύκλους της εξουσίας, κοινωνικό πρότυπο δεν αποτελούσαν! Τι θέλουν να μας πουν σήμερα οι ταγοί της κυβέρνησης, της επικοινωνίας και του καθολικού ελέγχου; Ότι είστε χαζές όσες δεν εκδίδεστε; Όταν η φτώχεια επελαύνει με τη βοήθεια της τέχνης μιας ανεκδιήγητης πολιτικής; Ποιοι ανερυθρίαστα κλείνουν το μάτι σε έναν ηθικό ξεπεσμό άνευ προηγουμένου;

Ενώ υπάρχει η βεβαιότητα πως ο Σαμαράς με τη στήριξη δύο ολιγαρχών προχωρεί σε ίδρυση νέου κόμματος, η δημοσκόπηση της Opinion Poll δείχνει πως δύο χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών και η ελληνική κοινωνία περιμένει ακόμα απαντήσεις για το έγκλημα με 57 νεκρούς! Το πόρισμα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με την υπογραφή του Δημήτρη Καρώνη, το οποίο παρουσιάστηκε ως η «επίσημη αλήθεια», αποδεικνύεται πως δεν πείθει ούτε τους πολίτες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης της Opinion Poll, το 64,7% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι το πόρισμα δεν πρόσθεσε τίποτα νέο στα όσα ήδη γνωρίζαμε. Αυτό το ποσοστό είναι καταδικαστικό για την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον τρόπο που διαχειρίστηκε την υπόθεση. Όταν μόλις το 23,9% των πολιτών θεωρεί ότι το πόρισμα «άλλαξε τον τρόπο που βλέπει όσα είχαν συμβεί», τότε μιλάμε για μια κραυγαλέα αποτυχία της κυβερνητικής προσπάθειας να ρίξει «ταφόπλακα» στην υπόθεση. Ενώ το 83,7% των πολιτών εκτιμά ότι η αντιπολίτευση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί πολιτικά το δυστύχημα, το 45,4% δηλώνει ότι τους ενοχλεί περισσότερο η κυβερνητική προσπάθεια συγκάλυψης παρά η αντιπολιτευτική εκμετάλλευση. Αυτό δείχνει ότι οι πολίτες, παρά τις επιφυλάξεις τους για τους πολιτικούς χειρισμούς, θεωρούν πιο σοβαρό το ζήτημα της συγκάλυψης των ευθυνών από το ζήτημα της πολιτικής εκμετάλλευσης. Είναι μια σαφής ένδειξη ότι η ελληνική κοινωνία έχει ωριμάσει και μπορεί να διακρίνει τα σοβαρά από τα επουσιώδη. Την ίδια στιγμή υψηλό παραμένει το ποσοστό των πολιτών που θεωρεί ότι υπάρχει συγκάλυψη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το 71,2% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να συγκαλύψει ευθύνες για την τραγωδία. Πρόκειται για ένα ποσοστό που, παρά τη μείωσή του σε σχέση με τον Μάρτιο (από 80,1%), παραμένει συντριπτικά υψηλό και αποκαλυπτικό της κρίσης εμπιστοσύνηςπου αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όταν επτά στους δέκα πολίτες πιστεύουν ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει την αλήθεια, τότε κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει με τη δημοκρατική λειτουργία της χώρας. Η διαφάνεια και η λογοδοσία αποτελούν θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας, και όταν αυτές τίθενται υπό αμφισβήτηση από την πλειοψηφία των πολιτών, τότε η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της. Το πιο σημαντικό εύρημα Το πιο σημαντικό εύρημα της δημοσκόπησης είναι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών (88,4%) που θεωρεί ότι το καλύτερο αυτή τη στιγμή είναι να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για να γίνει η δίκη. Αυτό αποτελεί ένα σαφές μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία: οι πολίτες δεν θέλουν άλλες αναβολές, άλλα πορίσματα και άλλες δικαιολογίες. Θέλουν δικαιοσύνη. Όσο για την εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται με ποσοστό 30,4% και  ακολουθεί η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου με 16%. Ακολουθούν: ΠΑΣΟΚ 13,4%, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ 9,6%, ΚΚΕ 8,2%, ΣΥΡΙΖΑ 5,8%, ΝΙΚΗ 3%, ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ 2,9%, ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 2,9%, ΜΕΡΑ 25 2,4%, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 1,2%, ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ 1%, ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ 3,4%. Δύο πανίσχυροι ολιγάρχες στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά Ο κύβος ερρίφθη και το Μαξίμου παρακολουθεί προσεκτικά. Δύο ισχυροί ολιγάρχες – μιντιάρχες οι οποίοι μέχρι πρότινος σφαζόντουσαν για μια δουλειά 600 εκ την οποία τελικά την πήρε… τρίτος, φαίνεται ότι στρώνουν το χαλί για την επάνοδο του Μεσσήνιου, ο οποίος διαχρονικά είχε τον τρόπο του με το «κεφάλαιο». Φαίνεται μάλιστα ότι αυτή τη φορά θα φερθούν με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Δεν θα αρχίσουν τις γελοίες δημοσκοπήσεις που θα παρουσιάζουν τον Αντώνη Σαμαρά ως Μεσσία που θα μας λυτρώσει από τον Μωυσή. Αντίθετα, θα προσπαθήσουν να εξαφανίσουν δημοσκοπικά τα υφιστάμενα κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ. ώστε να δικαιολογήσουν τον μετέπειτα «καλπασμό» του κόμματος Σαμαρά ως αναγκαιότητα για να καλυφθεί ο «κενός χώρος». Με αυτόν τον τρόπο μάλιστα, όταν δηλαδή εμφανιστεί ο Αντώνης με διψήφιο ποσοστό, θα αρχίσουν και οι τριγμοί στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. Διότι σε αντίθετη περίπτωση, εάν οι «ήρωες» γαλάζιοι βουλευτές δεν εξασφαλίσουν την πιθανότητα της επανεκλογής τους, δεν πρόκειται να κάνουν βήμα έξω από το μαντρί. Ενώ εάν πιστέψουν ότι το κόμμα Σαμαρά «καλπάζει», θα χορτάσουμε «αντάρτικα».

Ετοιμάζεται για μεγάλη μάχη στα δεξιά ο Αντώνης Σαμαράς και αυτό τρομοκρατεί τον Κτήνος! Η αντεπίθεση Σαμαρά είναι πλέον γεγονός με τον Μεσσήνιο πολιτικό να επιχειρεί να ρίξει τον Μητσοτάκη για 2η φορά, ανακοινώνοντας νέο πολιτικό σχηματικό. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες πολλοί Καραμανλικοί τον στηρίζουν ήδη σε τοπικό επίπεδο, έχει κλείσει επιχειρηματίες, ωστόσο οι απόψεις διίστανται σχετικά με την πραγματική θέση που θα έχει στο νέο κόμμα ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής. Μάλιστα σύμφωνα με το ρεπορτάζ από κύκλους της Νέας Δημοκρατίας και ενώ το αρχικό πλάνο ήταν να ανακοινωθεί το νέο κόμμα τον Σεπτέμβριο, τελικά φαίνεται να γέρνει η πλάστιγγα προς τον Ιούνιο και συγκεκριμένα στις 30, ημέρα Δευτέρα, γιατί όπως τονίζουν οι… πληροφοριοδότες μας θέλει να κάνει δυναμό crash test στη ΔΕΘ με τον νέο φορέα. Πολλά στελέχη της ΝΔ, αλλά και συνάδελφοι δημοσιογράφοι που βρίσκονται κοντά στο Μαξίμου και τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχουν τοποθετηθεί δημόσια εναντίον του συγκεκριμένου εγχειρήματος, αποδεικνύοντας έτσι τον πανικό που επικρατεί στην… παρέα του πρωθυπουργού μετά την συνέντευξη Σαμαρά σε Κυριακάτικη εφημερίδα και την διαρροή για την δημιουργία νέου κόμματος. Το αν τελικώς θα ανακοινωθεί το κόμμα στις 30 Ιουνίου μένει να το δούμε, το σίγουρο είναι ότι έρχεται δεξιά μάχη χαρακωμάτων πολύ σύντομα. Το ΒΝ μόλις χθες έγραφε για το νέο κόμμα: Σε μείζον πολιτικό γεγονός εξελίσσεται η δημόσια παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά μέσω άρθρου του στην εφημερίδα Τα Νέα, το οποίο πολλοί ερμηνεύουν ως προοίμιο ίδρυσης νέου κομματικού φορέα. Ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση, εστιάζοντας σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής στρατηγικής, ενώ διαχωρίζει τη σημερινή διακυβέρνηση από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. «Η πολιτική αυτή δεν εκφράζει τις ιδέες και τις αγωνίες του ελληνικού λαού, συνολικά. Τέτοια εντολή δεν έχει δώσει ποτέ η εκλογική βάση της ΝΔ στην κυβέρνηση. Αλλά αυτή δεν είναι πια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη», υπογραμμίζει στο άρθρο του ο Α. Σαμαράς, ασκώντας ευθεία αμφισβήτηση της πολιτικής φυσιογνωμίας της παρούσας ηγεσίας. Πηγές υποστηρίζουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς προετοιμάζει τη δημιουργία νέου πολιτικού σχηματισμού, με στόχο να καλύψει το ιδεολογικό και εκλογικό κενό που άφησε η στροφή της ΝΔ προς το Κέντρο. Το εγχείρημα φέρεται να έχει ως προμετωπίδα την επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες του συντηρητικού χώρου, με έμφαση στα εθνικά ζητήματα, τη δημόσια ασφάλεια και τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας. Ο στόχος δεν είναι απλώς η καταγραφή εκλογικής δύναμης, αλλά η διαμόρφωση πρότασης διακυβέρνησης με επίκεντρο τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Σε αυτό το πλαίσιο, το όνομα του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή προβάλλεται ως πιθανός επικεφαλής ενός τέτοιου σχήματος, σύμφωνα με εκτιμήσεις κύκλων προσκείμενων στον Α. Σαμαρά. Η πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά εκτιμάται ότι θα επιδράσει καταλυτικά στις εσωκομματικές ισορροπίες της ΝΔ, ενώ αναμένεται να επηρεάσει και τις ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις της δεξιάς και κυρίως τα κόμματα εκείνα που στις δημοσκοπήσεις ακροβατούν στο όριο του 3%. Οι επόμενοι μήνες θα κρίνουν εάν αυτή η κίνηση θα μετουσιωθεί σε έναν νέο πολιτικό πόλο στον χώρο της Κεντροδεξιάς ή θα παραμείνει σε επίπεδο ρητορικής αμφισβήτησης. Η δυναμική της πρότασης για κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με πρόσωπα που υπερβαίνουν κομματικά όρια, προσδίδει στο εγχείρημα χαρακτηριστικά ευρύτερης πολιτικής παρέμβασης και αναμένεται να αναδιαμορφώσει το πολιτικό τοπίο. Ο τρόμος της Μπακογιάννη Το κλίμα που επικρατεί αποτυπώνεται και στις δηλώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία σε συνέντευξή της στο Mega, είπε ότι «δεν θα σχολιάσω τον κύριο Σαμαρά. Θα πω το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται κι όταν επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Το έκανε μια φορά ο κ. Σαμαράς, δεν μπορεί να το ξανακάνει δεύτερη φορά. Θέλει να ρίξει δεύτερη φορά Μητσοτάκη, φαίνεται από το άρθρο. Δεν θα λειτουργήσει». Οι βόμβες του Αντώνη Σαμαρά Αρχικά ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρει στο άρθρο του ότι «οι εξελίξεις στο διεθνές στερέωμα είναι ραγδαίες. Και ανησυχητικές. Το διεθνές σύστημα μεταβάλλεται, με δύο βασικά χαρακτηριστικά να το προσδιορίζουν. Πρώτον, οδηγούμαστε σε μία εάν όχι de jure, τουλάχιστον σε μία de facto αλλαγή συνόρων. Δεύτερον, το αναδυόμενο διεθνές σύστημα θα είναι ένα υβρίδιο διπολισμού (ΗΠΑ- Κίνα) με χαρακτηριστικά τριπολισμού (Ρωσία)” και συμπληρώνει ότι “παράλληλα, σημαντικοί περιφερειακοί και τοπικοί γεωπολιτικοί παίκτες (π.χ. Ινδία, Πακιστάν, Ινδονησία, Βραζιλία, Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ) κινούνται με όλο και μεγαλύτερους βαθμούς «ελευθερίας» απ’ ό,τι στο παρελθόν. Τέτοιοι συνδυασμοί δημιουργούν ένα ασταθές, ακραία ανταγωνιστικό περιβάλλον με τεράστιες ευκαιρίες αλλά και μεγάλους κινδύνους. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο της ιστορίας , όπου οι αναθεωρητικές δυνάμεις, μικρές και μεγάλες, βλέποντας «παράθυρα ευκαιρίας» προσπαθούν να υλοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους”. Μετά ο πρώην πρωθυπουργός αναρωτιέται “ποια είναι η θέση της πατρίδας μας μέσα σε αυτή τη γεωπολιτική «τέλεια καταιγίδα»; Ποιο είναι το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής σήμερα; Τι ζητάει η Ελλάδα σε έναν κόσμο που αλλάζει; Η Ελλάδα βρίσκεται στο περιθώριο Παντελώς απούσα. Ο Ελληνισμός είναι υπό πίεση. Σε όλα τα μέτωπα. Υποχωρούμε ή λείπουμε από παντού. Σαν να έχουμε εγκαταλείψει την εθνική μας εξωτερική πολιτική, τα εθνικά μας θέματα. Παρότι μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις συγκυρίες, δεν το κάνουμε. Αντιθέτως”. Παράλληλα, ο Αντώνης Σαμαράς λέει ότι “απόντες από το Αιγαίο, απόντες από την Ανατολική Μεσόγειο. Ούτε καν τον χάρτη για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό – που αφορά μόνον την ΕΕ – δεν τολμήσαμε να καταθέσουμε πλήρη, κάτι το οποίο εκμεταλλεύεται η Άγκυρα καταλλήλως. Απόντες όμως και από τις εξελίξεις στη Συρία, αντί να έχουμε «κατασκηνώσει» στο Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, την Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Κι έτσι δίνουμε το περιθώριο στις ΗΠΑ να αναγνωρίζουν την Τουρκία ως μέρος της λύσεως στη Μ. Ανατολή” και τονίζει “απόντες και στο Κυπριακό. Καμία πρωτοβουλία δεν υπάρχει, καμία επαναχάραξη εξωτερικής πολιτικής, τίποτε απολύτως. «Ό,τι πείτε» παντού και με όλους”. bankingnews

Η διεφθαρμένη πολιτική ελίτ και ασφαλώς η αριστοκρατία που την συνεπικουρεί, έφτασαν στο έσχατο σημείο ξεπεσμού... Εφτασε και περίσσεψε η δήλωση του Μητσοτάκη στην ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οσο και αν ψάξετε, δεν θα βρείτε εκεί τη λέξη «γενοκτονία». Δεν υπάρχει. Οι Πόντιοι «υπέφεραν», «βασανίστηκαν», «εξοντώθηκαν», αλλά για το ότι υπήρξε οργανωμένο σχέδιο γενοκτονίας τους, λέξη... Είναι εντυπωσιακό, αλλά η ψευτοελίτ που παριστάνει το κατεστημένο της χώρας (ενώ στην πραγματικότητα είναι μια ξεπεσμένη αριστοκρατία, στην οποία ελάχιστοι δίνουν σημασία) υποκρίνεται πως δεν κατάλαβε γιατί χιλιάδες Ελληνες έστειλαν με την ψήφο τους τη νεαρά από τον Πόντο να τους εκπροσωπήσει στη Eurovision. Εάν ήταν η πρώτη ιστορία εθνικής ταυτότητας, εθνικής συνείδησης και εθνικής μνήμης που κάνει τόσο πολύ θόρυβο, ίσως και να τους δικαιολογούσαμε για την άγνοιά τους. Αλλά έχει προηγηθεί η ιστορία με τον «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης, που κράτησε σχεδόν μια δεκαπενταετία. Εως ότου έγινε θεατρική παράσταση και ταινία, την οποία είδε συγκινημένη όλη η Ελλάς, συγκλονισμένη από το σύνθημά της: «Σα δεν θέλεις να πεθάνεις, να θυμάσαι, μην ξεχνάς!» Πρόκειται βεβαίως για τη ταινία της Φίνος Φίλμ "Σμύρνη μου Αγαπημένη" που έσπασε ταμεία! Ακολούθησαν τα «Φαμαγκούστα», «Κόκκινο Ποτάμι» και το «Αγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον ουρανό», που επίσης «έσπασαν ταμεία». Ακόμα και η συγκίνηση για τις περιπέτειες που βίωσαν μέσα στον πόλεμο οι Ελληνες της Αζοφικής στη Μαριούπολη σε αυτή την εθνική νοσταλγία εντάσσονται. Οι ψευτοελίτ, που ξιπάζονται όμως παριστάνοντας τις - κατά περίπτωση - φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, απορούσαν χθες και συνέχισαν να χλευάζουν την έκτη θέση της νεαράς από τον Πόντο με το φθηνό επιχείρημα «έκτοι ήρθαμε. Οχι πρώτοι». Ξέχασαν οι ανόητοι ότι ήρθαμε έκτοι με ελληνικές λέξεις όπως «ξέθωρο», «ριζωμός», «ξαποστάσω» «τζιβαέρι» και με μια ιστορία από την εθνική μνήμη μας. Δεν παρατήρησαν καν ότι φέτος είχαμε πανευρωπαϊκώς μια επιστροφή στις ρίζες – 20 χώρες εγκατέλειψαν τα αγγλικά και «πρότειναν» ερμηνείες στη γλώσσα τους. Και όταν αυτή η δίψα για επιστροφή στο «εθνικό», αυτό που -κατά την Αρβελέρ- μεσολαβεί ανάμεσα στο «παγκόσμιο» και το «τοπικό», γίνει μεγάλο πολιτικό ρεύμα, αύριο θα διερωτώνται πώς έγινε αυτό. Και θα ψάχνουν να βρουν γιατί δεν φτάνει να μιλούν οι ηγεσίες μας φαρσί αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά, όταν η εθνική απαίτηση είναι να σκέφτονται και να μιλούν… ελληνικά. Η απάντηση στο πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό σε έναν υποτιθέμενο κόσμο νεωτερικότητας είναι απλή: τρομερά δύσκολο έως αδύνατο να ξεριζώσεις από την ψυχή του ελληνικού λαού τις μνήμες, τις παραδόσεις, τις γλώσσες, τους αγίους του. Το γεγονός ότι δεν έχει καταφέρει κανείς να μετατρέψει σε μεγάλο πολιτικό ρεύμα τη ζώσα εθνική συνείδηση είναι καθαρά θέμα σύμπτωσης. Αλλά, αργά ή γρήγορα, θα συμβεί για έναν απλό λόγο: η κυβέρνηση αυτή δεν θέλει να το κάνει. Δεν είναι ότι δεν μπορεί – είναι ότι δεν θέλει! Είναι αλλού ταγμένη. Και, ως γνωστόν, η φύση απεχθάνεται το κενό. Γράψαμε χθες ότι είχε δοθεί ρητή οδηγία να αποφευχθεί κατά τη διάρκεια της καμπάνιας για την «Αστερομάτα» κάθε αναφορά στη Γενοκτονία των Ποντίων. Και βγήκε χθες το πρωί ο παρουσιαστής Γιώργος Καπουτζίδης σε ένα ραδιόφωνο και το επιβεβαίωσε πλήρως. Αλλά και να το διέψευδε, έφτασε και περίσσεψε η δήλωση του πρωθυπουργού στη χθεσινή ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οσο και αν ψάξετε, δεν θα βρείτε εκεί στο κείμενό του τη λέξη «γενοκτονία». Δεν υπάρχει. Οι Πόντιοι «υπέφεραν», «βασανίστηκαν», «εξοντώθηκαν», αλλά για το ότι υπήρξε οργανωμένο σχέδιο γενοκτονίας τους, λέξη… Αυτά, κατά τον υπουργό Επικρατείας Σκέρτσο, είναι θέματα του «περασμένου αιώνα». Τα ίδια δεν είχε πει για τις γερμανικές αποζημιώσεις πριν από τις εκλογές του 2023; Οτι είναι «θέμα του περασμένου αιώνα»; Τα ίδια δεν μας είπαν προχθές, ότι η διχοτόμηση στην Κύπρο είναι περίπου δεδομένη και δεν αλλάζει; Τα ίδια δεν έκαναν επίσης όταν η Αγία Σοφία έγινε τέμενος; Ο πρωθυπουργός και η τέως Πρόεδρος περίμεναν να αλλάξει η μέρα για να κάνουν μια χλιαρή δήλωση διαμαρτυρίας τις πρώτες πρωινές ώρες. Τα ίδια δεν έγιναν και την περασμένη εβδομάδα, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ευρισκόμενος στα Τίρανα για διεθνή διάσκεψη, δεν είπε λέξη για τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας; (Τουλάχιστον χθες ήταν από τους λίγους που έφεραν στα χείλη τους τη λέξη «γενοκτονία».) Ο Ελληνισμός, όμως, είναι ένα μεγάλο μωσαϊκό. Και το να ξέρεις την ιστορία του και να την τιμάς δεν είναι συνδικαλισμός απέναντι στους ψηφοφόρους σου – είναι ιερό σου καθήκον. Δεν γίνεται να προτάσσεις διαρκώς τις συμφωνίες («deals» στη γλώσσα σου) της «θετικής ατζέντας» ελληνικών εταιριών της διαπλοκής με ομόλογες στην Τουρκία και να πετάς στα σκουπίδια την εθνική μνήμη. Φαινομενικώς, αυτά τα θέματα δεν επηρεάζουν την εκλογική συμπεριφορά. Και σίγουρα δεν είναι το καθοριστικό κριτήριο για την ψήφο. Αλλά μια ισχυρή πατρίδα είναι προϋπόθεση για την ευημερία. Ευημερία χωρίς πατρίδα, με τους κώδικες που μας κληροδότησαν οι προπάτορές μας, δεν μπορεί να υπάρξει. Θα έρθει μια στιγμή λοιπόν στο μέλλον -μπορεί νωρίς, μπορεί αργά- που θα συμπυκνωθεί σε μία στιγμή η ιστορία των πολλών τελευταίων ετών. Και τότε, όσους σταυρούς και γονυκλισίες και να κάνει η ψευτοελίτ, όσες φορές και να επισκεφθεί την Παναγία Σουμελά και την Τραπεζούντα για φιγούρα, όσες φορές και να πάει στο Αγιον Ορος, το αποτέλεσμα θα είναι οδυνηρό. Οι πραγματικές αξίες οπωσδήποτε θα νικήσουν τις άλλες «αξίες».