Υποψίες ότι το Ισραήλ ετοιμάζει χτύπημα προβοκάτσια στο Ιράν - Θρίλερ στη σκιά της κηδείας Χαμενεΐ! Η εκεχειρία μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ εισέρχεται στην 88η ημέρα, ωστόσο η εικόνα που διαμορφώνεται παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη, με το διπλωματικό παρασκήνιο να θυμίζει περισσότερο σκηνικό έντονης γεωπολιτικής σύγκρουσης παρά σταθεροποίησης. Διεθνή μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για μια «προσωρινή και άτυπη συνεννόηση» ανάμεσα στις δύο πλευρές, η οποία φέρεται να έχει ως στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης και την πιθανή επανεκκίνηση των συνομιλιών μετά τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στο Ιράν. Ο δημοσιογράφος του Αλ Τζαζίρα αναφέρει ότι το παράθυρο διαλόγου παραμένει ανοιχτό, αλλά υπό αυστηρούς όρους και με χρονικούς περιορισμούς. Την ίδια στιγμή, το CNN επικαλείται Αμερικανούς αξιωματούχους που υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ παρακολουθεί στενά δίκτυο κατασκοπείας με αποδιδόμενη σύνδεση με το Ισραήλ, το οποίο φέρεται να έχει ενισχύσει τη δραστηριότητά του τόσο κατά ιρανικών όσο και αμερικανικών στόχων. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μέσω διαύλων διαμεσολάβησης επιχειρήθηκε να σταλεί προειδοποίηση προς την Τεχεράνη για τον κίνδυνο στοχευμένων ενεργειών εν μέσω διαπραγματεύσεων. Όρκους εκδίκησης μπροστά στο φέρετρο του Αλί Χαμενεΐ δίνουν οι Ιρανοί Σε μια από τις πιο ευαίσθητες και πολιτικά φορτισμένες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του Ιράν, η Τεχεράνη βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πολυήμερου κύκλου τελετών για τον πρώην ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, οι οποίες εξελίσσονται πολύ πέρα από το πλαίσιο ενός τυπικού εθνικού πένθους. Η κηδεία του εκλιπόντος ηγέτη μετατρέπεται σε ένα ισχυρό εργαλείο πολιτικής σημειολογίας, με την ιρανική ηγεσία να επιχειρεί να εκπέμψει μήνυμα συνέχειας, σταθερότητας και αδιατάρακτης κρατικής δομής, την ώρα που το εσωτερικό πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται από τη διαδικασία διαδοχής και τις εξωτερικές πιέσεις. Μέσα σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης έντασης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και αυξημένης στρατιωτικο-πολιτικής αβεβαιότητας στη Μέση Ανατολή, η εικόνα των μαζικών τελετών και της δημόσιας έκφρασης πένθους στην Τεχεράνη αξιοποιείται για να ενισχύσει το αφήγημα της εθνικής ενότητας και της ανθεκτικότητας του καθεστώτος. Σκληρή ρητορική και πολιτική σύγκρουση Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους κινήθηκε ο πρόεδρος του Ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ο οποίος απαντώντας σε δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ τόνισε ότι η Τεχεράνη «αποφασίζει αποκλειστικά για τα περιουσιακά της στοιχεία», κατηγορώντας τις ΗΠΑ για πολιτική αποπροσανατολισμού και εσωτερικής υποκρισίας. Παράλληλα, ο Ιρανός υπουργός Άμυνας προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε παραβίαση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των συνομιλιών θα απαντηθεί «επιτόπου», υπογραμμίζοντας ότι η εμπειρία του παρελθόντος δεν αφήνει περιθώρια εμπιστοσύνης προς Ουάσινγκτον και Ισραήλ. Ο Γκαλιμπάφ επανήλθε επίσης, επισημαίνοντας ότι στη συμφωνία με τις ΗΠΑ έχουν ενσωματωθεί κρίσιμες παράμετροι που αφορούν τις περιφερειακές ισορροπίες και τη λεγόμενη «Αντίσταση», γεγονός που υποδηλώνει ότι το γεωπολιτικό σκηνικό παραμένει ιδιαίτερα σύνθετο. Στρατιωτικές κινήσεις και ευρωπαϊκή εμπλοκή Στο μεταξύ, ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προχωρούν σε ενίσχυση της στρατιωτικής τους παρουσίας στην ευρύτερη περιοχή, επικαλούμενες την ανάγκη προστασίας της ναυσιπλοΐας και της ενεργειακής ασφάλειας. Ο Εμανουέλ Μακρόν φέρεται να επιβεβαίωσε την αποστολή ναρκαλιευτικών μονάδων και ναυτικών δυνάμεων, στο πλαίσιο ευρύτερης αποστολής επιτήρησης θαλάσσιων οδών. Παράλληλα, αναφέρθηκε αναδιάταξη ναυτικών μέσων μετά από συνεννόηση με περιφερειακούς παράγοντες, με στόχο –όπως υποστηρίζεται– τη σταθερότητα στα στρατηγικά περάσματα. Η Γαλλία και η Βρετανία, σύμφωνα με πληροφορίες, υποστηρίζουν ότι υπάρχει συνεννόηση με το Ομάν για τη διασφάλιση της ασφάλειας των χωρικών υδάτων, σε μια προσπάθεια αποφυγής περαιτέρω κλιμάκωσης στην περιοχή. Σκιά κατασκοπείας και διπλωματικής καχυποψίας Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στις αποκαλύψεις του CNN, σύμφωνα με τις οποίες οι ΗΠΑ έχουν εντείνει την παρακολούθηση δικτύων κατασκοπείας που αποδίδονται στο Ισραήλ. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η Ουάσινγκτον έχει επιχειρήσει να προειδοποιήσει την Τεχεράνη μέσω τρίτων χωρών, υπό τον φόβο πιθανών χτυπημάτων που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν τις συνομιλίες. Η εικόνα που διαμορφώνεται παραπέμπει σε μια εκεχειρία υψηλής αστάθειας, όπου οι διπλωματικές διεργασίες συνυπάρχουν με έντονη στρατιωτική κινητικότητα, καχυποψία και ανταγωνισμό πληροφοριών. Παρά τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης, το σκηνικό παραμένει εύθραυστο, με κάθε νέα δήλωση ή κίνηση να επαναφέρει τον κίνδυνο ανατροπής της ισορροπίας στη Μέση Ανατολή...

Ζούμε ιστορικές στιγμές! Έρχεται η μεγάλη διάσπαση του ΝΑΤΟ σε τρία στρατόπεδα! Η Πολωνία αλλάζει γραμμή, οργή κατά της Ουκρανίας! Το ΝΑΤΟ διαλύεται εκ των έσω - Tράμπ, Πολωνία και Βαλτικές οδηγούν τη Συμμαχία σε ιστορικό ρήγμα! Η μεγάλη διάσπαση του ΝΑΤΟ πλέον έχει δρομολογηθεί. Οι εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι πιέσεις των ΗΠΑ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους για αύξηση των αμυντικών δαπανών και οι διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στη Ρωσία φαίνεται ότι επιταχύνουν τις εξελίξεις. Δεν είναι τυχαίο που η Πολωνία εμφανίζεται να αναθεωρεί τη στάση της απέναντι στην Ουκρανία, ενώ παράλληλα ο Πρόεδρος της Λιθουανίας Γκιτάνας Ναουσέντα προειδοποιεί ότι η Συμμαχία κινδυνεύει να διαιρεθεί σε δύο ή ακόμη και τρία διαφορετικά στρατόπεδα εξαιτίας των διαφωνιών για τις στρατιωτικές δαπάνες. Σε τρία στρατόπεδα Το ζήτημα της χρηματοδότησης των αμυντικών δαπανών έχει επανέλθει στο προσκήνιο τις διαφωνίες στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, με τον Πρόεδρο της Λιθουανίας Γκιτάνας Ναουσέντα να προειδοποιεί ότι η Συμμαχία κινδυνεύει να διαιρεθεί σε δύο ή ακόμη και τρία διαφορετικά στρατόπεδα, εάν τα κράτη-μέλη δεν τηρήσουν κοινή γραμμή ως προς τις στρατιωτικές τους δαπάνες. Οι δηλώσεις του πραγματοποιούνται σε μια περίοδο κατά την οποία ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να ζητεί από τους Ευρωπαίους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού βάρους για την άμυνά τους. Προειδοποίηση για διάσπαση της Συμμαχίας Ο Γκιτάνας Ναουσέντα υποστήριξε ότι η συνοχή του ΝΑΤΟ θα τεθεί σε σοβαρή δοκιμασία εάν ορισμένες χώρες αυξήσουν σημαντικά τις αμυντικές τους δαπάνες, ενώ άλλες παραμείνουν κοντά στο όριο του 2%-2,5% του ΑΕΠ. «Θα ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενο εάν ορισμένες χώρες έκαναν πολύ περισσότερα και πέτυχαν τους στόχους τους μέσα στα επόμενα χρόνια, ενώ άλλες παρέμεναν στο επίπεδο του 2% ή του 2,5%. Αυτό θα οδηγούσε φυσιολογικά στη διαίρεση της Συμμαχίας σε δύο ή ακόμη και τρία μέρη», δήλωσε ο Λιθουανός Πρόεδρος. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια εξέλιξη θα υπονόμευε την αρχή της συλλογικής άμυνας, η οποία αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της Συμμαχίας. Η Ευρώπη απέναντι στις πιέσεις του Ντόναλντ Τραμπ Την ίδια ώρα η πίεση της κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους για μεγαλύτερη οικονομική συμμετοχή δημιουργεί έντονες τριβές στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι αρκετές ευρωπαϊκές οικονομίες αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις, γεγονός που δυσκολεύει τη σημαντική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών. Ο πολιτικός αναλυτής Άντον Κουντριάβτσεφ, μιλώντας στο Πράβντα.Ρου, εκτίμησε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ευρύτερη συστημική κρίση, καθώς καλείται να αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες ενώ οι εθνικοί προϋπολογισμοί έχουν διαμορφωθεί με διαφορετικές οικονομικές προτεραιότητες. Κατά τον ίδιο, οι αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών ως προς τις προτεραιότητες ασφαλείας γίνονται ολοένα και πιο εμφανείς. Διαφορετικές προσεγγίσεις στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ Στο μεταξύ, οι χώρες της Βαλτικής ζητούν μεγαλύτερη στρατιωτική ενίσχυση και αυστηρότερη στάση έναντι της Ρωσίας, ενώ άλλα κράτη-μέλη της Συμμαχίας εμφανίζονται πιο επιφυλακτικά, δίνοντας προτεραιότητα στις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις εντείνουν τις πολιτικές διαφωνίες στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ. Συζήτηση για την πυρηνική αποτροπή Το δημοσίευμα αναφέρει ακόμη ότι στη Λιθουανία έχει ανοίξει συζήτηση σχετικά με πιθανές νομοθετικές αλλαγές που θα επέτρεπαν την ανάπτυξη ξένων οπλικών συστημάτων στο έδαφός της, στο πλαίσιο της ενίσχυσης της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας. Η αναλύτρια διεθνών σχέσεων Όλγα Λαρίνα υποστήριξε ότι το ΝΑΤΟ λειτουργεί πλέον περισσότερο ως ένα σύνολο διαφορετικών εθνικών συμφερόντων παρά ως ένας πλήρως ενιαίος μηχανισμός λήψης αποφάσεων. Κατά την ίδια, οι προτεραιότητες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών-μελών: οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν το ζήτημα μέσα από το πρίσμα των στρατηγικών και οικονομικών τους συμφερόντων, οι χώρες της Βαλτικής δίνουν έμφαση στην ασφάλειά τους, ενώ αρκετά μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη επιφύλαξη την αύξηση των αμυντικών δαπανών. Από την πλευρά του, ο πολιτικός επιστήμονας Σεργκέι Μιρόνοφ υποστήριξε ότι η Συμμαχία βρίσκεται αντιμέτωπη με στρατηγικό αδιέξοδο, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις για τον επιμερισμό του οικονομικού βάρους και των υποχρεώσεων μεταξύ των συμμάχων. Τα πιθανά στρατόπεδα Εάν συνεχιστούν οι διαφωνίες, θα μπορούσαν να διαμορφωθούν τρεις διακριτές ομάδες στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ: Οι χώρες που υποστηρίζουν σημαντική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, όπως οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία. Τα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, τα οποία επιδιώκουν μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ αμυντικών αναγκών και δημοσιονομικών περιορισμών. Κράτη που εμφανίζονται πιο επιφυλακτικά ως προς τη σημαντική αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών, επικαλούμενα τις οικονομικές τους προτεραιότητες. Η συζήτηση για τη χρηματοδότηση της συλλογικής άμυνας ενδέχεται να αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη συνοχή του ΝΑΤΟ τα επόμενα χρόνια. Η Πολωνία διαρρηγνύει επειγόντως τις σχέσεις με την Ουκρανία Την ίδια ώρα, η αντιπαράθεση μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας για ιστορικά ζητήματα αποκτά νέα διάσταση μετά τις πληροφορίες ότι οι ΗΠΑ προειδοποίησαν τη Βαρσοβία πως «η Ρωσία ενδέχεται να επιτεθεί σύντομα στην Πολωνία». Το γαλλικό περιοδικό L'Express εξέφρασε την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι Βαρσοβία και Κίεβο συγκρούονται για ένα ζήτημα που χαρακτηρίζει «δευτερεύον». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το μόνο πρόβλημα που δημιουργεί η εξύμνηση εθνικιστικών και ναζιστικών μορφών στην Ουκρανία είναι ότι μπορεί να αξιοποιηθεί από τη Ρωσία. Ωστόσο, η Πολωνία, η οποία επί τεσσεράμισι χρόνια πολέμου απέφευγε να αναδείξει το θέμα, πλέον εμφανίζεται να αλλάζει στάση. The Telegraph: Οι ΗΠΑ προειδοποίησαν τη Βαρσοβία Σύμφωνα με την The Telegraph, οι αμερικανικές υπηρεσίες έχουν επανειλημμένα ενημερώσει την Πολωνία για πιθανούς κινδύνους ρωσικών επιθέσεων στο έδαφός της, ενώ στην τελευταία ενημέρωση φέρεται να προειδοποίησαν για πιθανή κλιμάκωση μέσα στους επόμενους μήνες, παρουσιάζοντας διαφορετικά σενάρια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) εναντίον κρίσιμων υποδομών, όπως σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής, αλλά και προσομοιώσεις αεροπορικών επιδρομών με στόχο τη δοκιμή της ετοιμότητας της πολωνικής αντιαεροπορικής άμυνας. Στο πλέον ακραίο σενάριο, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, εξετάζεται το ενδεχόμενο μιας υβριδικής επίθεσης στη μεθοριακή ζώνη με τη συμμετοχή ρωσικών ή λευκορωσικών στρατιωτικών δυνάμεων. Κατά την εκτίμηση της Ουάσιγκτον, η Μόσχα θα μπορούσε να παρουσιάσει ένα τέτοιο περιστατικό ως «ακούσια παραβίαση των συνόρων» λόγω προβλήματος στο σύστημα GPS ή ακόμη και ως «αποστολή διάσωσης» για την απομάκρυνση ελικοπτέρου που υπέστη βλάβη. Το ίδιο δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η Ρωσία ενδεχομένως να υπολογίζει πως οι ΗΠΑ θα πιέσουν την Πολωνία να επιλέξει τη διαπραγμάτευση αντί μιας άμεσης στρατιωτικής απάντησης. Κατά την ανάλυση του άρθρου, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι δεν θα τεθεί άμεσα θέμα ενεργοποίησης του ΝΑΤΟ. Το MAGA και οι φωνές υπέρ αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ Λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, δημοφιλείς Αμερικανοί bloggers που πρόσκεινται στο κίνημα MAGA υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να αποχωρήσουν από τη Συμμαχία. Επικαλούνται τις επανειλημμένες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες η Ουάσιγκτον επωμίζεται δυσανάλογα μεγάλο οικονομικό βάρος για τη χρηματοδότηση του ΝΑΤΟ σε σύγκριση με τις ευρωπαϊκές χώρες. Ένας από τους σχολιαστές παραπέμπει στην ταινία The Sum of All Fears (Απόλυτος Κίνδυνος) (2002), βασισμένη στο μυθιστόρημα του Τομ Κλάνσι, στην οποία μια ισχυρή τρομοκρατική οργάνωση προκαλεί πυρηνικά επεισόδια στη Γερμανία και τις ΗΠΑ με στόχο να οδηγήσει τις δύο υπερδυνάμεις σε μεταξύ τους πόλεμο. Κατά το δημοσίευμα, στις ΗΠΑ ενισχύονται οι απόψεις ότι το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ ενδέχεται να αποτελεί απειλή για την αμερικανική εθνική ασφάλεια, ενώ ορισμένοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι οι «παγκοσμιοποιητές» επιδίωξαν να αξιοποιήσουν τη Συμμαχία ώστε οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις να πολεμήσουν για λογαριασμό τρίτων, που είναι όντως και η πραγματική αλήθεια! Γιατί η Πολωνία αλλάζει στάση απέναντι στην Ουκρανία Η Βαρσοβία, επαναφέροντας στο προσκήνιο τη διαμάχη με την Ουκρανία για την εξύμνηση της UPA (Ukrayinska Povstanska Armiya / Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός), μια ουκρανική εθνικιστική παραστρατιωτική οργάνωση που έδρασε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια) και τη δημιουργία «πανθέου», αρνούμενη την παράδοση μαχητικών MIG-29 και φθάνοντας ακόμη και να προτείνει το κλείσιμο της βάσης στο Ρζεσόουφ, επιχειρεί να μειώσει τον κίνδυνο εμπλοκής της σε μια πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση. Κατά την ίδια ανάλυση, η Πολωνία, θεωρώντας υπαρκτό τον κίνδυνο πλήγματος στο έδαφός της, επιχειρεί να εμφανίσει πλέον την Ουκρανία ως παράγοντα που επιβαρύνει την ασφάλειά της. Η αναφορά στον Σεργκέι Καραγκάνοφ Το δημοσίευμα εκτιμά ότι οι πληροφορίες της "The Telegraph" ενδέχεται να συνδέονται με πρόσφατη συνέντευξη του Σεργκέι Καραγκάνοφ στη Γιούλια Παντσένκο, στην οποία ο Ρώσος αναλυτής πρότεινε συμβατικά, μη πυρηνικά πλήγματα κατά στόχων στην Πολωνία. Σύμφωνα με το άρθρο, οι παρεμβάσεις του Καραγκάνοφ παρακολουθούνται στενά στη Δύση, καθώς θεωρείται ότι συχνά εκφράζει απόψεις που βρίσκονται κοντά στη στρατηγική σκέψη του Κρεμλίνου. Ο Καραγκάνοφ φέρεται να υποστηρίζει ότι πλήγματα σε κέντρα εφοδιασμού του ΝΑΤΟ στην Πολωνία, όπως το αεροδρόμιο του Ρζεσόουφ, θα προκαλούσαν ουσιαστικό πλήγμα στη Δύση και θα αύξαναν την πίεση προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δοκιμάσει τη συνοχή του ΝΑΤΟ, καθώς οι δυτικές χώρες θα επιδίωκαν να αποφύγουν μια άμεση αντιπαράθεση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνική κλιμάκωση, ανοίγοντας τελικά τον δρόμο για διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα σχετικά με το μέλλον του ουκρανικού ζητήματος... BN

Εκβιασμοί εκ των έσω και η αδίστακτη συκοφάντηση! Το πανικόβλητο καθεστώς στρατολογεί αδύναμους κρίκους για να φιμώσει και να πλήξει τη Μαρία Καρυστιανού! Η κατασυκοφάντηση της Μαρίας Καρυστιανού και η υπονόμευση της εκ των έσω! Ακολουθεί το ρεπορτάζ του Τριανταφυλλόπουλου και της Δέσποινας Θάνου: Η απάντηση της προέδρου του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» για το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της ιστοσελίδας μας Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με την Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρο του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», θέσαμε υπόψιν της όλα τα στοιχεία του αποκαλυπτικού ρεπορτάζ της «Ζούγκλας», η ίδια υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε την συγκεκριμένη ενέργεια και ότι έγινε «από τον τότε σύντροφό της, κύριο Μωυσίδη» και μάλιστα «σε μια περίοδο πολύ δύσκολη για μένα, καθώς είχα χάσει την κόρη μου». Όλη η απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού στη «Ζούγκλα» Ρωτήσαμε την Μαρία Καρυστιανού, για το ακίνητο που αγόρασε η εταιρεία, στην οποία είναι συνδιαχειρίστρια με τον πρώην σύντροφό της, την «Where about Travels», το οποίο έχει κατασχεθεί από Funds στην Αθήνα το 2023. Αναλυτικά η απάντηση: «Λοιπόν, το ζήτημα που μου θέτετε δεν είναι ένα ζήτημα στο οποίο μπορώ να σας απαντήσω «ναι» ή «όχι». Ούτε καν το θυμάμαι. Γιατί αφορά μια συναλλαγή που έχει κάνει η εταιρεία που είχα ιδρύσει το ’22 με τον τότε σύντροφό μου, Γιάννη Μωυσίδη». Στην απάντησή της η Μαρία Καρυστιανού κατηγορεί στελέχη του κόμματός της ότι είναι πίσω από την αποκάλυψη για την αγορά διαμερίσματος που είχε κατασχεθεί από Fund. «Το θέμα το ερεύνησα, όταν ήρθαν πρόσωπα μέσα από το κίνημά μου και το έθεσαν γιατί τους το είπαν κάποιοι. Τώρα ποιοι, τέλος πάντων, μπορούμε να φανταστούμε όλοι, ότι το βρήκαν στο κτηματολόγιο, που είναι βέβαια όλα δημοσιευμένα, λέγοντάς μου ότι θα το βγάλουν στη δημοσιότητα αν δεν ενδώσω σε απαιτήσεις για τις υποψηφιότητες και για τα αρχηγιλίκια». Η Μαρία Καρυστιανού επισημαίνει ότι «όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορώ να ενδώσω σε τέτοιους αστείους και ανήθικους εκβιασμούς. Πρώτον, διότι δεν έχω καμία εξάρτηση, είμαι διάφανη, και δεύτερον, ούτε καν θυμάμαι αυτή τη συναλλαγή, καθώς η εταιρεία αυτή δεν λειτούργησε ποτέ σε μόνιμη βάση». Τα ακίνητα της εταιρείας «Η εταιρεία», σύμφωνα με την ίδια «απλά απέκτησε συνολικά τρία ακίνητα και επιπλέον τη διαχειριζόταν (σ.σ. Where About Travels), ο τότε σύντροφός μου, στον οποίο είχα εμπιστοσύνη και ο οποίος ασχολείται γενικά με το real estate, ενώ εγώ ήμουνα αφιερωμένη στο ιατρείο μου μέχρι το 2023 που σκοτώθηκε η κόρη μου, και έπειτα συνδύαζα το ιατρείο μου μαζί με τον αγώνα για τη δικαίωση του παιδιού μου». Όπως αναφέρει προς τη «Ζούγκλα», για την ίδια είναι θέμα ανύπαρκτο και πως ο πόλεμος εναντίον της, την χαροποιεί και την δυναμώνει, ενώ κατηγορεί το «σύστημα». «Για μένα όλο αυτό είναι ξεκάθαρο, ολοφάνερο ότι το σύστημα βρίσκει, άγνωστο με ποια ανταλλάγματα, πρόθυμους συνεργούς, και φυσικά, εκ των έσω, για να βάλει θέματα ανύπαρκτα, όπως μια πλαστή απόφαση Πρωτοδικείου του Άργους, όπως θυμόσαστε, την οποία δήθεν εγώ θα έχανα την επιμέλεια των παιδιών μου. Λοιπόν, όλος αυτός ο πόλεμος εμένα με χαροποιεί και με δυναμώνει, διότι αποκαλύπτει ξεκάθαρα τον πανικό του συστήματος, το οποίο μην έχοντας άλλο επιχείρημα για όλα αυτά στα οποία με συνέπεια και σταθερότητα, παλεύω και διεκδικώ για το καλό της χώρας, να επιστρατεύει τους αδύναμους κρίκους για να με χτυπήσει». Σε ερώτημά μας για το εάν η αγορά κατασχεμένης κατοικίας είναι μεν νόμιμη, αλλά είναι και ηθική, η ίδια μας παρέπεμψε στον πρώην σύντροφό της «για το θέμα της ηθικότητας». «Μα τι καραμέλα είναι αυτή που λέτε; Σας εξηγώ ότι αυτή η κίνηση έγινε από τον κύριο Μωυσίδη, αν θέλετε μιλήστε με τον ίδιο για το θέμα ηθικότητας. Θα μου πείτε εμένα για το θέμα ηθικότητας; Θα δείτε το πρόγραμμα που θα βγάλουμε για τα funds και θα καταλάβετε για την ηθικότητα. Μια πράξη, λοιπόν, η οποία τελέστηκε όταν εγώ είχα χάσει την κόρη μου και δούλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ στο ιατρείο, και στη συνέχεια προσπαθούσα σε Ελλάδα και εξωτερικό να καταργήσω το άρθρο 86, που ούτε εσάς σας βολεύει, γιατί ουσιαστικά δίνει ασυλία και τη δυνατότητα στους πολιτικούς μας να μας κακοποιούν, θέλετε να μου πείτε ότι καθόμουνα όλη τη μέρα πάνω από τους πλειστηριασμούς για να χτυπήσω σπίτι; Αυτό που, εσείς αυτό που ορίζετε, είναι ανήθικο. Ειλικρινά!». Μάλιστα, τονίζει πως ο πλειστηριασμός και η αγορά του σπιτιού έγινε σε μια περίοδο που η ίδια ήταν «πνευματικά και σωματικά μη διαθέσιμη». «Δείχνει ότι ήταν μια μεμονωμένη πράξη που την έκανε ο κύριος Μωυσίδης και έγινε, μάλιστα, και στο σημείο που εγώ ήμουνα… πνευματικά και σωματικά και από όλες τις απόψεις, μη διαθέσιμη», ενώ επαναλαμβάνει ότι η ίδια δεν το γνώριζε. Το ερώτημα, βέβαια, είναι πώς είναι δυνατόν ως διαχειρίστρια της εταιρείας που αγοράζει ακίνητο από Fund να μην το γνώριζε. «Σας εξηγώ ότι ο άνθρωπος με τον οποίο είχα σχέση και ασχολείται με το real estate, κάναμε, βέβαια, την εταιρεία μαζί, αλλά την ανέλαβε πλήρως. Κι εγώ είμαι γιατρός, εργάζομαι από το πρωί μέχρι το βράδυ στο ιατρείο μου, δεν έχω καμία σχέση με αυτά, γιατί δεν το γνωρίζω το αντικείμενο. Είμαι διαχειρίστρια επειδή ακριβώς, λόγω φορολογίας, ο επειδή ο άνθρωπος είναι κάτοικος εξωτερικού και φορολογείται στο εξωτερικό, δεν ήθελε να έχει διπλή φορολογία. Οπότε το ανέλαβα εγώ». Επίσης, από την έρευνα της «Ζούγκλας» αποδεικνύεται ότι μέχρι προχθές το όνομά της εμφανιζόταν ως διαχειρίστρια της εταιρείας ενώ από χθες έχει «κατέβει». Τέλος, η ίδια υποστηρίζει ότι δεν θα κάνει κάτι – τώρα που αποκαλύφθηκε το θέμα με τους πλειστηριασμούς των Funds και την αγορά ακινήτου από την εταιρεία της – σημειώνοντας ότι θα συνεχίσει τον αγώνα της εναντίον των Funds και υπέρ των ελληνικών οικογενειών που χάνουν τα ακίνητά τους. «Τι να κάνω; Δεν έχω να κάνω κάτι. Δεν έχω να κάνω τίποτα απολύτως. Εγώ θα συνεχίσω τον αγώνα μου κατά των funds, υπέρ των ελληνικών οικογενειών και ελληνικών επιχειρήσεων που χάνουν τα ακίνητά τους. Επειδή ο κύριος Τσίπρας έφερε τα μνημόνια και μας παίρνουν τα σπίτια. Εκεί θα με βρείτε, δίπλα. Τα άλλα που θέλετε να με τοποθετήσετε, λυπάμαι. Δεν είμαι διαθέσιμη» Η Μαρία Καρυστιανού, στο λάκκο των λεόντων! Διάβασα και ανέλυσα την είδηση και από το σάιτ του Τριανταφυλλόπουλου, αλλά και αυτό που ανέρτησε ο Στέφανος Χίος, με πολύ μεγάλη προσοχή και εντελώς αμερόληπτα. Κατά την άποψη μου, πρόκειται για μια πολυεπίπεδη πολιτική επίθεση που χρησιμοποιεί μια παλιά, προσωπική και επαγγελματική υπόθεση —μια συναλλαγή δηλαδή εταιρείας που δεν λειτούργησε ουσιαστικά και διαχειριζόταν από τον πρώην σύντροφο— για να πλήξει τη Μαρία Καρυστιανού ακριβώς τη στιγμή που χτίζει πολιτική παρουσία. Είναι φώς φανάρι πως πρόκειται για καθαρή περίπτωση γκεμπελικής υφής επίθεση, με μπόλικη λάσπη που μεγενθύνεται δυναμώνοντας τη δυναμική του...ανεμιστήρα κατά βούληση. Η ίδια τοποθετεί τα γεγονότα στο πλαίσιο της προσωπικής της τραγωδίας (απώλεια κόρης το 2023, δικαστικές περιπέτειες, εξάντληση), αρνείται τη γνώση του γεγονότος, κατηγορεί ευθέως εσωτερικούς «αδύναμους κρίκους» για εκβιασμό με στόχο υποψηφιότητες και αρχηγιλίκια, και δηλώνει ότι δεν θα ενδώσει. Το σύστημα - εξ' όσων εγώ τουλάχιστον βλέπω, δεν έχει άλλο επιχείρημα απέναντι στη συνέπεια και τη διαφάνειά της, γι’ αυτό καταφεύγει σε ανύπαρκτα ή παραμορφωμένα ζητήματα από μια περίοδο που ήταν πράγματι «πνευματικά και σωματικά μη διαθέσιμη». Όλοι μας παρακολουθούσαμε τον αγώνα της που έδωσε εδώ και τρία χρόνια για τη δικαίωση των νεκρών και την αποκάλυψη της αλήθειας. Ακόμη κι αν ισχύουν - που δεν ισχύουν - αυτά που λένε για "άπονη μάνα, ότι "υποκρίνεται για να πουλήσει λύπη και συμπόνια ενώ ο στόχος της ήταν η πολιτική" και άλλες τέτοιες μπούρδες που είχαν σπείρει οι τύποι της "Ομάδας Αλήθειας" που χαρτζηλίκωνε ο Μητσοτάκης, πάλι δε βγάζει νόημα το θέμα. Διότι ο αγώνας που έδινε όπως τον ζήσαμε όλοι, ήταν τόσο πολύ ψυχοφθόρος, που ακόμη και ο πιο δυνατός άνθρωπος στον πλανήτη, θα λύγιζε! Μ' άλλα λόγια, μόνο τα...ζητήματα μιας εταιρίας που ούτε καν είχε συμμετοχή (η συμμετοχή της ήταν μόνο στα χαρτιά, συμβαίνει αυτό πάμπολλες φορές, δεν είναι ούτε καινούργιο, ούτε απίθανο. Είναι καθεστώς τις πιο πολλές φορές, να φαίνεται ένας στα χαρτιά και άλλοι να κάνουν κουμάντο) θα την ενδιέφερε. Επομένως, πολύ σωστά λέγοντας η Μαρία, θα έπρεπε να ρωτήσουν οι ρεπόρτερ και τον τέως συζυγό της, αυτόν τον κύριο Μωϋσίδη. Έγινε αυτό; Ρωτήθηκε ο κύριος Μωϋσίδης επ' αυτού; Δεν αναφέρει το ρεπορτάζ τίποτε τέτοιο. Εγώ πάντως, είμαι περίεργος και θα ήθελα να ακούσω και την πλευρά του κυρίου Μωϋσίδη. Αλλά ξέρετε κάτι; Είμαι σίγουρος ότι θα κάνουν οι ρεπορτερ αυτό. Κι όταν διαπιστώσουν πως τα πράγματα είναι όπως τα παρουσίασε η Μαρία, δε θα βγάλουν κίχ. Το ...κιχ θα το βγάλουν μόνο αν ανακαλύψουν το...αντίθετο, είμαι βέβαιος! Πάμε παρακάτω. Στο βάθος αυτής της αποκαλυπτικής απάντησης της Μαρίας Καρυστιανού δεν βρίσκεται απλώς η υπεράσπιση μιας παλιάς συναλλαγής ακινήτου. Βρίσκεται η ομολογία ενός ολόκληρου βρώμικου συστήματος που, έχοντας χάσει κάθε ηθικό, πολιτικό και κοινωνικό έρεισμα, καταφεύγει στις πιο σκοτεινές και αδίστακτες μεθόδους για να εξουδετερώσει μια φωνή που το τρομάζει πραγματικά. Η γυναίκα αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη πολιτικός του συστήματος. Είναι μια μητέρα που έχασε την κόρη της το 2023, που βρέθηκε αντιμέτωπη με δικαστικές αποφάσεις τις οποίες η ίδια χαρακτηρίζει πλαστές, που είδε την επιμέλεια των παιδιών της να της αφαιρείται σε μια περίοδο απόλυτης κατάρρευσης, και που αντί να λυγίσει, αντί να σωπάσει, σήκωσε το ανάστημά της. Άφησε το ιατρείο της, το οποίο υπηρετούσε από το πρωί μέχρι το βράδυ, και αφιερώθηκε στον αγώνα για τη δικαιοσύνη, για την κατάργηση του άρθρου 86 που δίνει ασυλία στους πολιτικούς να κακοποιούν τον λαό, για την υπεράσπιση των ελληνικών οικογενειών και επιχειρήσεων που χάνουν τα σπίτια και τα ακίνητά τους από τα funds και όλα όσα ξέρουμε για τη δράση της. Ακριβώς επειδή φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού ότι είναι αυθεντική (διαπιστώθηκε αυτό δυό φορές από συνεντεύξεις που είχε δώσει με λόγο αψύ και κοφτό) επειδή δεν έχει εξαρτήσεις, επειδή είναι διάφανη και δεν μπορεί ούτε να αγοραστεί ούτε να εκβιαστεί, αποτελεί κίνδυνο-θάνατο για το μητσοτακικό καθεστώς. Και όχι μόνο! Ένα καθεστώς που βλέπει την επιρροή της να μεγαλώνει, το κίνημά της να ριζώνει στις συνειδήσεις ανθρώπων που έχουν κουραστεί από τα ψέματα, τις υποσχέσεις και την ατιμωρησία. Και γι’ αυτό θα την πολεμά μέχρις εσχάτων από δω και πέρα, με όλα τα μέσα που διαθέτει: ΜΜΕ, εσωτερικούς σαμποτέρ, προσωπικές συκοφαντίες και εκβιασμούς ντυμένους με τον μανδύα της «δημοσιογραφικής έρευνας». Ο πόλεμος αυτός είναι πολυεπίπεδος και καλά σχεδιασμένος. Το πρώτο επίπεδο είναι η προσωπική συκοφάντηση. Χρησιμοποιούν μια συναλλαγή που έγινε από τον τότε σύντροφό της, τον Γιάννη Μωυσίδη, ο οποίος ασχολείται με το real estate, σε μια περίοδο που η ίδια ήταν βυθισμένη στον πόνο για την απώλεια της κόρης της και στην εξάντληση από την καθημερινή μάχη στο ιατρείο και τον αγώνα. Μια εταιρεία που απέκτησε συνολικά τρία ακίνητα, που δεν λειτούργησε ποτέ σε μόνιμη βάση, και στην οποία η ίδια ήταν διαχειρίστρια μόνο για φορολογικούς λόγους, επειδή ο σύντροφος ήταν κάτοικος εξωτερικού και δεν ήθελε διπλή φορολογία. Άρα δεν γνώριζε, δεν ασχολήθηκε, δεν είχε σχέση με το αντικείμενο. Και όμως, αυτό παρουσιάζεται ως σκάνδαλο, ως απόδειξη ηθικής κατάπτωσης, ενώ η ίδια παραπέμπει ευθέως σε εκείνον για το θέμα της ηθικότητας και προκαλεί ανοιχτά: «Θα δείτε το πρόγραμμα που θα βγάλουμε για τα funds και θα καταλάβετε για την ηθικότητα». Μια πράξη που τελέστηκε όταν εκείνη ήταν «πνευματικά και σωματικά και από όλες τις απόψεις, μη διαθέσιμη». Το σύστημα δεν ενδιαφέρεται για αυτή την αλήθεια. Την εργαλειοποιεί. Το δεύτερο επίπεδο είναι η εσωτερική υπονόμευση και ο εκβιασμός. Δεν είναι τυχαίο ότι το θέμα «ερευνήθηκε» όταν «ήρθαν πρόσωπα μέσα από το κίνημά μου και το έθεσαν γιατί τους το είπαν κάποιοι». Η Καρυστιανού το λέει καθαρά: Το βρήκαν στο κτηματολόγιο, που είναι δημοσιευμένο, και της το έθεσαν ως απειλή — αν δεν ενδώσει σε απαιτήσεις για υποψηφιότητες και αρχηγιλίκια, θα το βγάλουν στη δημοσιότητα. Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Αυτό είναι πολιτικός πόλεμος με όλα τα μέσα. Το σύστημα βρίσκει, με άγνωστα ανταλλάγματα, πρόθυμους συνεργούς μέσα από τις γραμμές εκείνων που υποτίθεται ότι αγωνίζονται μαζί της. Ήταν αναμενόμενο άλλως τε. Αδύναμους κρίκους που είτε εκβιάζονται είτε δελεάζονται με θέσεις και υποσχέσεις. Και όταν ο κάθε ένας που είχε σοβαρούς και πατριωτικούς στόχους, όχι μόνο η Καρυστιανού, αρνείται να ενδώσει σε «τέτοιους αστείους και ανήθικους εκβιασμούς», τότε το θέμα βγαίνει στο φως. Όχι για να ενημερωθεί ο λαός, αλλά για να πληγεί η ίδια και το κίνημά της. Αυτό αποκαλύπτει τον πανικό του καθεστώτος. Δεν έχει άλλο επιχείρημα απέναντι στη συνέπεια και τη σταθερότητα με την οποία παλεύει η Καρυστιανού και διεκδικεί. Γι’ αυτό επιστρατεύει τους αδύναμους κρίκους για να τη χτυπήσει. Το τρίτο επίπεδο είναι η χρονική συγκυρία και η ηθική υποκρισία του συστήματος. Η αποκάλυψη έρχεται ακριβώς όταν η Μαρία Καρυστιανού χτίζει το κόμμα της, οργανώνει δομές, ετοιμάζει πρόγραμμα κατά των funds και υπέρ των οικογενειών που χάνουν τα σπίτια τους. Το καθεστώς που έχει κάνει σημαία του την «ανάπτυξη» ενώ τα funds αρπάζουν περιουσίες, τρέμει μπροστά σε μια φωνή που συνδέει την προσωπική τραγωδία με την ευρύτερη ατιμωρησία και την οικονομική λεηλασία. Και γι’ αυτό η επίθεση είναι λυσσαλέα. Το σύστημα που μιλάει τώρα για ηθικότητα είναι το ίδιο που ψήφισε και διατήρησε νόμους που επιτρέπουν την ασυλία των πολιτικών, που άνοιξε τον δρόμο στα funds με τα μνημόνια, που συγκαλύπτει ή υποβαθμίζει εγκλήματα κατά του λαού. Και τώρα ζητάει από μια γυναίκα που ήταν βυθισμένη στον πόνο, να λογοδοτήσει για μια πράξη που φαίνεται πως δεν έκανε η ίδια. «Μα τι καραμέλα είναι αυτή που λέτε;» ρωτάει η Καρυστιανού. Και έχει απόλυτο δίκιο. Η πραγματική ανήθικη πράξη είναι η προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί ο προσωπικός της Γολγοθάς ως όπλο πολιτικής εξόντωσης. Η Μαρία Καρυστιανού δεν άκουσα ποτέ να ζητάει συμπάθεια. Ζητάει να κριθεί για τον αγώνα της. Και αυτός ο αγώνας είναι που τρομάζει το καθεστώς. Γι’ αυτό και θα πολεμηθεί μέχρις εσχάτων, είναι αναμενόμενο. Με ΜΜΕ που θα αναπαράγουν το αφήγημα χωρίς πλαίσιο και χωρίς την προσωπική της μαρτυρία. Με εσωτερικούς σαμποτέρ που θα πουλάνε πληροφορίες για μια θέση στον ήλιο. Με δικαστικές ή ψευδο-δικαστικές πιέσεις. Με προσωπικές επιθέσεις που θα προσπαθούν να την παρουσιάσουν ως «μία από τους άλλους ή μία απ' τα ίδια». Αλλά η ίδια το έχει πει καθαρά: «Όλος αυτός ο πόλεμος εμένα με χαροποιεί και με δυναμώνει, διότι αποκαλύπτει ξεκάθαρα τον πανικό του συστήματος». Έχει δίκιο. Ο πανικός είναι ολοφάνερος. Ένα καθεστώς που για δεκαετίες προστατεύει τους εαυτούς του με νόμους και θεσμούς, που επιτρέπει στα funds να αρπάζουν τα σπίτια του κόσμου, που συγκαλύπτει εγκλήματα, τώρα τρέμει μπροστά σε μια γυναίκα που δεν φοβάται, δεν υποχωρεί, δεν παζαρεύει. Αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο την Μαρία Καρυστιανού. Αφορά όλους όσους τη στηρίζουν. Αφορά τον λαό που βλέπει σε αυτήν μια πραγματική ελπίδα για δημοκρατία, μακριά από τα κόμματα του συστήματος, μακριά από τις συναλλαγές και τους εκβιασμούς. Αφορά την προσπάθεια να σπάσει το άρθρο 86, να λογοδοτήσουν οι πολιτικοί, να σταματήσει η ασυλία που επιτρέπει την κακοποίηση του λαού. Αφορά την αντίσταση ενάντια στα funds που, όπως λέει η ίδια, ο Τσίπρας έφερε με τα μνημόνια και το σύστημα συνεχίζει να προστατεύει. Η Καρυστιανού δεν έχει να κάνει τίποτα. Δεν έχει να κάνει τίποτα απολύτως. Θα συνεχίσει τον αγώνα της κατά των funds, υπέρ των ελληνικών οικογενειών και ελληνικών επιχειρήσεων που χάνουν τα ακίνητά τους. Εκεί θα τη βρούμε, δίπλα. Το βρώμικο σύστημα θα συνεχίσει να πολεμά. Θα στέλνει τα ΜΜΕ του, θα στρατολογεί αδύναμους κρίκους από μέσα, θα κατασκευάζει σκάνδαλα από ανύπαρκτα ή παραμορφωμένα γεγονότα, θα χτυπάει προσωπικά, θα εκβιάζει. Γιατί η γυναίκα αυτή είναι κίνδυνος-θάνατος για το Ψευτορωμαίϊκο. Είναι η απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξει πολιτική χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς παζάρια, χωρίς προδοσίες. Είναι η φωνή που λέει «όχι» στους εκβιασμούς και «ναι» στον αγώνα μέχρι τέλους. Αλλά όσο πιο πολύ την πολεμούν, τόσο πιο πολύ δυναμώνει. Όσο πιο πολύ προσπαθούν να την λερώσουν, τόσο πιο καθαρή φαίνεται μπροστά στα μάτια του λαού. Γιατί η αλήθεια είναι με το μέρος της. Και η αλήθεια, τελικά, είναι αυτή που τρομάζει το σύστημα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Κάθε μέρα που περνάει με την Καρυστιανού όρθια, το σύστημα χάνει λίγο ακόμα από τη δύναμή του. Γιατί η αλήθεια δεν μπορεί να θαφτεί για πάντα. Και η Καρυστιανού είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η αλήθεια, όταν έχει ρίζες στον πόνο και στην αξιοπρέπεια, γίνεται ανίκητη.

Το είπε και το έκανε ο Πούτιν! Με 70 πυραύλους και 4 Zircon, οι Ρώσοι χτύπησαν δύο 5στερα ξενοδοχεία με νατοϊκούς και μυστικές εγκαταστάσεις! Φωτιά και τρόμος χωρίς έλεος! Με βάση τα τελικά χτυπήματα οι Ρωσικές δυνάμεις έκπληξαν δύο πεντάστερα ξενοδοχεία στη λεωφόρο Shevchenko στο κέντρο του Κιέβου ξένοι μισθοφόροι των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων (UAF) διαμένουν συχνά εκεί καθώς και ανώτεροι νατοϊκοί στρατιωτικοί! Η νύχτα της μαζικής επίθεσης Τα ξημερώματα της 2ας Ιουλίου 2026 οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν μία από τις μεγαλύτερες και πλέον συντονισμένες αεροπορικές επιχειρήσεις του πολέμου κατά του Κιέβου και σειράς άλλων ουκρανικών πόλεων. Εκτοξεύθηκαν συνολικά εβδομήντα τέσσερις πύραυλοι διαφόρων τύπων και τετρακόσια ενενήντα έξι μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η επίθεση διήρκεσε έντεκα ολόκληρες ώρες και έπληξε περισσότερες από τριάντα τοποθεσίες. Δεν επρόκειτο για μεμονωμένα χτυπήματα, αλλά για έναν καταιγισμό πολλαπλών κυμάτων που συνδύαζε υπερηχητικούς, βαλλιστικούς και πυραύλους κρουζ με μαζική χρήση drones, σε μια προσπάθεια κορεσμού της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας. Το γεγονός ότι η επιχείρηση κράτησε τόσες ώρες δείχνει όχι μόνο την έκταση των διαθέσιμων μέσων, αλλά και την πρόθεση να διατηρηθεί η πίεση για μεγάλο διάστημα, εμποδίζοντας την ανάκαμψη και την ανασυγκρότηση της άμυνας. Τεχνολογία και συντονισμός: Η σύνθεση του πλήγματος Η σύνθεση των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν αποκαλύπτει μια εξελιγμένη στρατηγική πολλαπλών επιπέδων. Ανάμεσα στους εβδομήντα τέσσερις πυραύλους ξεχώρισαν τέσσερις υπερηχητικοί πύραυλοι Ζιρκόν, των οποίων η ταχύτητα και η τροχιά καθιστούν την αναχαίτιση ιδιαίτερα δύσκολη. Συμπληρώθηκαν από βαλλιστικούς πυραύλους Ισκάντερ, πυραύλους κρουζ Χ-101 και Καλιμπρ, καθώς και κατευθυνόμενους αεροεκτοξευόμενους πυραύλους Χ-59/69. Η παρουσία βαρέων βομβαρδιστικών Του-160 που εκτόξευαν πυραύλους από απόσταση προσέθεσε ακόμη μία διάσταση στο πλήγμα. Παράλληλα, η μαζική χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών —μεταξύ των οποίων και η πρώτη τόσο εκτεταμένη εμφάνιση της έκδοσης Γεράν με κινητήρα τζετ— δημιουργεί ένα πυκνό «σύννεφο» στόχων που δυσκολεύει τα ραντάρ και τα συστήματα αναχαίτισης να ξεχωρίσουν τα πραγματικά απειλητικά αντικείμενα. Αυτή η συνδυαστική προσέγγιση —υψηλής αξίας υπερηχητικά όπλα για κρίσιμους στόχους και φθηνά, μαζικά drones για κορεσμό— αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ρωσικής προσαρμογής στις συνθήκες του πολέμου. Οι ουκρανικές εκτιμήσεις για την άμυνα και τις απώλειες Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Πολεμικής Αεροπορίας των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, καταρρίφθηκαν σαράντα οκτώ από τους εβδομήντα τέσσερις πυραύλους και τετρακόσια εβδομήντα έξι από τα τετρακόσια ενενήντα έξι μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Ωστόσο, η ίδια ανακοίνωση παραδέχεται ότι δεν κατέστη δυνατή η αναχαίτιση των τεσσάρων υπερηχητικών Ζιρκόν, ενώ διέφυγαν είκοσι από τους είκοσι τέσσερις βαλλιστικούς Ισκάντερ και δύο από τους τριάντα τέσσερις πυραύλους κρουζ Χ-101. Αντιθέτως, όλοι οι οκτώ Καλιμπρ και οι τέσσερις Χ-59/69 καταρρίφθηκαν. Οι ουκρανικές αρχές ανέφεραν πλήγματα από είκοσι πέντε βαλλιστικούς πυραύλους και δώδεκα επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε τριάντα τρεις τοποθεσίες, ενώ συντρίμμια έπεσαν σε δεκαοκτώ ακόμη σημεία. Ο Ζελένσκι τόνισε σε ανάρτησή του ότι «το κύριο πλήγμα κατευθύνθηκε ακριβώς κατά του Κιέβου». Οι ουκρανικές αρχές ανακοίνωσαν επίσης ότι από την επίθεση σκοτώθηκαν τουλάχιστον δεκατρείς άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι ογδόντα έξι. Οι αποκλίσεις στους αριθμούς μεταξύ των δύο πλευρών αναδεικνύουν για άλλη μία φορά τη θολή εικόνα που επικρατεί στο πεδίο της μάχης. Το πλήγμα στο κέντρο του Κιέβου: Τα δύο πεντάστερα ξενοδοχεία Στο κέντρο του Κιέβου, στη λεωφόρο Σεβτσένκο, δύο πεντάστερα ξενοδοχεία —το Σίτι Χοτέλ Ρεζιντένς και το Πρέμιερ Πάλας— δέχθηκαν άμεσα και ισχυρά πλήγματα και τυλίχθηκαν στις φλόγες. Σύμφωνα με πολλαπλές αναφορές, τα συγκεκριμένα ξενοδοχεία αποτελούσαν συχνό κατάλυμα για ξένους μισθοφόρους των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και ανώτερους νατοϊκούς στρατιωτικούς. Τα χτυπήματα ήταν τόσο σφοδρά, ώστε, κατά τις πρώτες εκτιμήσεις, καθίσταται εξαιρετικά απίθανη η επιβίωση όσων διέμεναν στους χώρους. Η επιλογή αυτών των στόχων δεν είναι τυχαία. Πέρα από το συμβολικό πλήγμα στην καρδιά της πρωτεύουσας, η παρουσία ξένου στρατιωτικού προσωπικού σε πολιτικά ξενοδοχεία θολώνει τα όρια μεταξύ στρατιωτικού και πολιτικού στόχου και εγείρει ερωτήματα για τον βαθμό και τον χαρακτήρα της ξένης εμπλοκής στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Οι εικόνες που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατέγραψαν εκτεταμένες πυρκαγιές και καταστροφές σε κτίρια υψηλής αισθητικής και λειτουργικότητας. Κρυφές εγκαταστάσεις και στρατηγικοί στόχοι στο Κίεβο Πέρα από τα ξενοδοχεία, ρωσικές πηγές ανέφεραν πλήγματα σε εγκαταστάσεις που παρουσιάζονταν ως πολιτικές, αλλά σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς εξυπηρετούσαν στρατιωτικούς σκοπούς. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε μυστική στρατιωτική εγκατάσταση που ήταν μεταμφιεσμένη ως επιχείρηση διαμόρφωσης τοπίου. Σύμφωνα με τον Σεργκέι Λεμπέντεφ, επικεφαλής ρωσικής μυστικής οργάνωσης στην περιοχή Μικολάιβ, δύο πύραυλοι κρουζ Χ-101 έπληξαν το κύριο κτίριο και γειτονικό υπόστεγο. Ο Λεμπέντεφ υποστηρίζει ότι στον χώρο είχαν επανειλημμένως παρατηρηθεί φορτηγά με στρατιωτικές πινακίδες, στρατιωτικά οχήματα και μέσα μεταφοράς φορτίων για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, ενώ δεν πραγματοποιούνταν οι δηλωμένες εργασίες διαμόρφωσης τοπίου. Η χρήση δύο πυραύλων για τον ίδιο στόχο, κατά τον ίδιο, υποδηλώνει τη σημασία του και την πρόθεση να εξασφαλιστεί η πλήρης καταστροφή των αποθηκευτικών εγκαταστάσεων. Επιπλέον, επλήγησαν το εργοστάσιο Euroformat και οι αποθήκες Euroterminal στη βόρεια βιομηχανική ζώνη του Κιέβου, όπου ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά, καθώς και εργοστάσιο κατασκευής εξαρτημάτων πυραύλων κοντά σε αμαξοστάσιο τρόλεϊ, όπου φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν επτά υπερηχητικοί πύραυλοι Ζιρκόν. Τέλος, καταστράφηκε ή υπέστη σοβαρές ζημιές ένας ζωτικής σημασίας σταθμός ηλεκτροπαραγωγής —υδροηλεκτρικός κατά ορισμένες αναφορές— καθώς και δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαίου στα περίχωρα της πόλης. Η επιλογή αυτών των στόχων δείχνει σαφή πρόθεση να πλήγουν όχι μόνο την άμυνα, αλλά και την ενεργειακή και βιομηχανική υποδομή που στηρίζει την πολεμική προσπάθεια. Η επίσημη θέση του ρωσικού υπουργείου Άμυνας Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, σε επίσημη ανακοίνωση, παρουσίασε την επίθεση ως άμεση απάντηση σε ουκρανικές τρομοκρατικές ενέργειες κατά πολιτικών υποδομών στο ρωσικό έδαφος. Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο, επλήγησαν επιχειρήσεις της πολεμικής βιομηχανίας και εγκαταστάσεις του τομέα καυσίμων και ενέργειας στο Κίεβο και την περιφέρειά του, καθώς και οι υποδομές στρατιωτικών αεροδρομίων στις περιφέρειες Ντνιπροπετρόβσκ, Πολτάβα, Τσερκάσι, Τσερνίχιβ και Κιέβου. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε με όπλα υψηλής ακρίβειας μεγάλου βεληνεκούς αεροπορικής, χερσαίας και θαλάσσιας βάσης, καθώς και με επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η συμμετοχή των βαρέων βομβαρδιστικών Του-160 υπογραμμίζει την ικανότητα της Ρωσίας να διεξάγει βαθιές επιχειρήσεις ακόμη και υπό καθεστώς κυρώσεων, χρησιμοποιώντας τόσο υψηλής τεχνολογίας όπλα όσο και μαζικά, οικονομικότερα μέσα. Η στρατιωτική ανάλυση του Μποχτάν Μιροσνίκοφ Ο Ουκρανός στρατιωτικός αναλυτής Μποχτάν Μιροσνίκοφ χαρακτήρισε την επίθεση «εξαιρετικά περίπλοκη» και επισήμανε ως κύρια ιδιαιτερότητά της την πρωτοφανή μαζική χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου Γεράν με κινητήρα τζετ. Κατά τον ίδιο, τα συγκεκριμένα drones χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη κλίμακα, γεγονός που δυσχέρανε σημαντικά το έργο της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας. Ο Μιροσνίκοφ εκτίμησε ότι εναντίον του Κιέβου εκτοξεύθηκαν συνολικά περίπου εξήντα πύραυλοι διαφόρων τύπων και περισσότερα από εκατό μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου τζετ. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η παρατήρησή του ότι οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν ταυτόχρονα βαλλιστικούς πυραύλους Ισκάντερ, πυραύλους σχεδιασμένους για τα αντιαεροπορικά συστήματα Σ-400 και υπερηχητικούς πύραυλους Ζιρκόν. Αυτή η πολυμορφία των μέσων και των τροχιών δημιουργεί ένα περιβάλλον υψηλής πολυπλοκότητας για τα συστήματα αναχαίτισης, τα οποία καλούνται να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα απειλές υψηλής ταχύτητας, χαμηλού ύψους και μαζικού αριθμού. Μετά τα κύρια κύματα, η πόλη συνέχισε να δέχεται πλήγματα από μεμονωμένα μέσα και περιφερόμενα πυρομαχικά τύπου Μπαντερόλ, διατηρώντας έτσι την πίεση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Πλήγματα σε άλλες πόλεις και περιφέρειες Η επίθεση δεν περιορίστηκε στο Κίεβο. Τα βαριά βομβαρδιστικά Του-160 χρησιμοποιήθηκαν για να πλήξουν τα προάστια του Χάρκοβο και τις περιοχές Μπροβάρι, Ζαπορίζια, Σούμι, Μικολάιβ και Παβλογκράντ. Παράλληλα, ρωσικά στρατεύματα έπληξαν κέντρα logistics των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στη Νέα Οδησσό, στην περιοχή Μικολάιβ, χρησιμοποιώντας drones τύπου Γεράν. Σύμφωνα με ρωσικές αναφορές, το κέντρο logistics καταστράφηκε ολοσχερώς και οι εικόνες που δημοσιεύθηκαν δείχνουν κατεστραμμένες εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή και αποθήκευση drones και των εξαρτημάτων τους. Η ταυτόχρονη πίεση σε πολλαπλές πόλεις και περιφέρειες δείχνει μια προσπάθεια διάσπασης της ουκρανικής άμυνας και εφοδιαστικής αλυσίδας σε ευρύ μέτωπο. Το ανθρώπινο τίμημα και η ευρύτερη σημασία Πέρα από τους αριθμούς πυραύλων και drones, η επίθεση άφησε πίσω της δεκατρείς νεκρούς και ογδόντα έξι τραυματίες, σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές. Το γεγονός ότι πλήγματα έπληξαν ξενοδοχεία με ξένο στρατιωτικό προσωπικό, μυστικές εγκαταστάσεις και ενεργειακή υποδομή ζωτικής σημασίας για μια μεγάλη πόλη, δείχνει ότι ο πόλεμος εισέρχεται σε μια φάση όπου οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ στρατιωτικού και πολιτικού στόχου γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτες. Η ικανότητα της Ρωσίας να διεξάγει τόσο εκτεταμένες και πολυεπίπεδες επιχειρήσεις βαθιά στο ουκρανικό έδαφος, ακόμη και υπό καθεστώς δυτικών κυρώσεων, υπογραμμίζει την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητα του ρωσικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συστήματος. Ταυτόχρονα, η πίεση στην ενεργειακή υποδομή και η παρουσία ξένου προσωπικού εγείρουν ερωτήματα για την αντοχή της ουκρανικής κοινωνίας και για τους κινδύνους περαιτέρω κλιμάκωσης. Η θολή εικόνα που προκύπτει από τις αντικρουόμενες αναφορές των δύο πλευρών υπενθυμίζει για άλλη μία φορά ότι στον σύγχρονο πόλεμο η αλήθεια είναι συχνά το πρώτο θύμα... Με πληροφορίες από Ria Novosti, News.ru, BN

To Kτήνος πετά… χαρταετό στη μάχη κατά της ακρίβειας, επιμένοντας στη διατήρηση των καρτέλ στην ενέργεια και στα τρόφιμα, εξαρτημένος από τα μεγάλα συμφέροντα που εκπροσωπεί Ακόμα μία φορά το Κτήνος αποφάσισε να… πετάξει χαρταετό στη μάχη κατά της ακρίβειας, προσφέροντας καθρεφτάκια και υποσχέσεις στους ιθαγενείς για μειώσεις και ενέργειες που… θα δούμε στο μέλλον. Η επιμονή του Μητσοτάκη στη διατήρηση των καρτέλ στην ενέργεια και στα τρόφιμα, και η άνευ όρων παράδοσή του στους μεσάζοντες αποδεικνύουν πλέον με τρόπο ξεκάθαρο πως η φτωχοποίηση του μέσου Έλληνα και της μέσης Ελληνίδας είναι στρατηγική επιλογή του Κτήνους. Όχι φυσικά γιατί μισεί τους Έλληνες, αλλά γιατί αγαπά και είναι εξαρτημένος από τα μεγάλα συμφέροντα που εκπροσωπεί. Ακόμα και σήμερα, που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και σε όλες τις δημοσκοπήσεις δείχνει να χάνει το… τρένο της αυτοδυναμίας, αρνείται να πάρει μέτρα εξαγγέλλοντας υποσχέσεις για καλύτερες ημέρες. Ο ίδιος άλλωστε έχει αποδείξει πως, όταν η συζήτηση φτάνει στην ακρίβεια, ξεχνάει ότι είναι πρωθυπουργός και μιλάει… από καρδιάς. «Η ακρίβεια με θυμώνει και με κάνει να λυπάμαι» είχε πει χαρακτηριστικά, αρνούμενος φυσικά να απαντήσει σε δύο απλά ερωτήματα: Ποιος με την πολιτική του κρατά την ακρίβεια στις τσέπες των πολιτών; Ποιος χρησιμοποιεί την ακρίβεια για να κερδοσκοπεί το κράτος και να παράγονται τα μεγάλα υπερπλεονάσματα; Όσον αφορά τη χθεσινή συνεδρίαση, ο Μητσοτάκης στην εισαγωγική του τοποθέτηση στο υπουργικό συμβούλιο εξέφρασε την αισιοδοξία του για τη συμφωνία που θα τεθεί σε ισχύ από τον Σεπτέμβριο και θέλει τα σούπερ μάρκετ όχι να μειώνουν, αλλά να μην αυξάνουν τιμές! «Υπήρξε επίσης και μια σημαντική συναντίληψη, η οποία διαμορφώθηκε χθες μεταξύ της κυβέρνησης και της αγοράς ως προς την ανάγκη να παραμείνουν σταθερές οι τιμές κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο μηνών, με προοπτική σημαντικών νέων μειώσεων από τον Σεπτέμβριο και θέλω να σημειώσω ότι το συγκεκριμένο μέτρο αφορά και τα 2.000 προϊόντα των οποίων οι τιμές είχαν ήδη υποχωρήσει κατά 6% μέσω των περιορισμών που βάλαμε στο ποσοστό κέρδους» ανέφερε ο πολιτικός αυτός κακούργος. Οι ανύπαρκτοι έλεγχοι Επανέλαβε μάλιστα το ανέκδοτο με τους ανύπαρκτους ελέγχους που δεν γίνονται από το κράτος. «Προφανώς η Πολιτεία θα εξακολουθεί να παρακολουθεί το ζήτημα έτοιμη να επέμβει, καθώς η ακρίβεια ήταν και συνεχίζει να είναι η βασική μας προτεραιότητα. Έχουμε πει πολλές φορές ότι είναι ένα πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν όλες οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη» συμπλήρωσε. Μίλησε όμως και για την άλλη ανοιχτή πληγή, αυτή των τιμών στην ενέργεια. «Η διαφαινόμενη ειρήνη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, παρά τις μικρές εχθροπραξίες, έχει συμπιέσει αρκετά προς τα κάτω τις τιμές του πετρελαίου. Έχουν φτάσει περίπου στο επίπεδο που βρίσκονταν πριν ξεκινήσει ο πόλεμος» ανέφερε αρχικά. Ο Μητσοτάκης στη συνέχεια συμπλήρωσε ότι «προσδοκία όλων μας είναι οι μειωμένες αυτές τιμές του πετρελαίου να τις δούμε και στις τιμές της βενζίνης στην αντλία. Είναι κάτι το οποίο είμαι σίγουρος ότι θα συμβεί τις επόμενες μέρες και προφανώς και οι εποπτικοί μηχανισμοί του κράτους θα εξασφαλίσουν ότι η πορεία της βενζίνης και του ντίζελ θα ακολουθούν, με τη μικρή χρονοκαθυστέρηση που πάντα υπάρχει, τις τιμές του αργού πετρελαίου». Μ' άλλα λόγια, ό,τι μπούρδες μας ξεφουρνίζει κάθε φορά, τις ίδιες μπούρδες ακούσαμε και πάλι. Ο άνθρωπος αυτός γεννήθηκε με τον κυνισμό, την αλαζονεία και τον άκρατο πλέον υποκριτισμό μέσα του. Είναι ντροπή και όνειδος να κυβερνά αυτή τη χώρα που χαρίζει απλόχερα το πολιτισμικό της φως σε όλη την οικουμένη...

Η οργή ξεχειλίζει: Από τα γιαουρτώματα και τις πετροβολές εναντίον των πολιτικών για τα Μνημόνια μέχρι το καθεστώς Μητσοτακισμού, η βία φέρνει βία, όταν η δικαιοσύνη θάβεται και η ψυχολογική καταπίεση γίνεται καθημερινός κανόνας! Σκοτεινές σιλουέτες υψώνουν τις γροθιές τους μπροστά στις φλόγες που το ίδιο το καθεστώς άναψε. Δεν είναι τυφλή βία. Είναι η αναπόφευκτη έκρηξη μετά από χρόνια ψυχολογικής βίας, οικονομικής λεηλασίας, ταφής εγκλημάτων και καθημερινής κοροϊδίας του ελληνικού λαού. Όταν τα ξημερώματα της Τετάρτης τρεις συντονισμένες εμπρηστικές επιθέσεις με γκαζάκια πυρπόλησαν τις κατοικίες στελεχών της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, όταν η φωτιά στη Χαριλάου επεκτάθηκε σε οχήματα και έστειλε μια 70χρονη μητέρα διασωληνωμένη στο Ιπποκράτειο, όταν άλλοι ένοικοι πάλευαν με αναπνευστικά προβλήματα και εγκαύματα, το καθεστώς και τα φερέφωνά του έσπευσαν να μιλήσουν για «δολοφονικές επιθέσεις» και «τρομοκρατία». Γιατί το κοινό σημείο των θυμάτων, ήταν ότι ήταν όλοι τους στελέχη του Μητσοτακισμού! Μίλησαν για...«κουλτούρα ανοχής»(χαχα) που πρέπει να συντριβεί! Η αλητεία σε όλο της το μεγαλείο! Διότι τα κροκοδείλια δάκρυα των ιθυνόντων και δη του διεφθαρμένου Μαρινάκη που έπεσαν στο πάτωμα, δεν φανέρωναν την πραγματική αλήθεια! Αυτή την αλήθεια που καίει! Αυτή η φωτιά δεν άναψε στις 4:18 τα ξημερώματα. Άναψε χρόνια πριν, από τις ίδιες τις πολιτικές, τις ίδιες τις αδικίες, τις ίδιες τις ταφές εγκλημάτων που το καθεστώς Μητσοτακισμού έχει μετατρέψει σε καθημερινή πρακτική. Η βία που βλέπουμε σήμερα δεν είναι η αρχή. Είναι η συνέχεια ενός κύκλου που το ίδιο το σύστημα άνοιξε και συντηρεί με ψυχολογική βία καθημερινή, αδυσώπητη και συστηματική. Το υποκριτικό θέατρο των «σοκαρισμένων» είναι το πιο χυδαίο κομμάτι του έργου. Όσοι σήμερα καταγγέλλουν την «τρομοκρατία» και ζητούν αυστηρότητα, είναι οι ίδιοι που για χρόνια ανέχονταν, δικαιολογούσαν ή υποβάθμιζαν τη βία όταν αυτή προερχόταν από τον «κάτω» κόσμο και στρεφόταν εναντίον του «συστήματος». Τώρα που η φωτιά άγγιξε τα δικά τους σπίτια, ξαφνικά θυμήθηκαν τη ...δημοκρατία! Μα για ποια δημοκρατία μιλάνε, όταν το ίδιο το καθεστώς έχει καταλύσει το Σύνταγμα, όταν χειρίζεται τη Δικαιοσύνη σαν εργαλείο πολιτικής σκοπιμότητας, όταν θεσμοθετεί παρανόμως το ακαταδίωκτο για τους δικούς του και όταν μπαζώνει ένα καθαρό πολιτικό έγκλημα όπως αυτό των Τεμπών; Η βία παλικάρια, φέρνει πάντοτε βία. Το άδικο φέρνει αντίδραση. Και όταν η αντίδραση έρχεται, οι αυτουργοί του άδικου παριστάνουν τους αθώους. Το καθεστώς Μητσοτακισμού δεν είναι απλώς ανίκανη ή σκληρή κυβέρνηση. Είναι ένας μηχανισμός που ρημάζει και απομυζά τον ιδρώτα του ελληνικού λαού ενώ προστατεύει και πλουτίζει τη δική του νομενκλατούρα. Όταν πολιτικοί και στελέχη εισέρχονται στην πολιτική με περιουσίες λίγων χιλιάδων ευρώ και μέσα σε λίγα χρόνια εμφανίζονται με ενάμισι εκατομμύριο, ενώ ο μισθός τους είναι έξι χιλιάδες ευρώ τον μήνα, τότε δεν μιλάμε για τύχη. Μιλάμε για λεηλασία που ούτε διερευνάται ούτε ενοχλεί κανέναν. Όταν η ατιμωρησία γίνεται κανόνας για οικονομικούς και πολιτικούς εγκληματίες, όταν το Δημόσιο πληρώνει πέντε εκατομμύρια ευρώ για μια πλατφόρμα σύγκρισης τιμών όπως το posokanei.gr που κατασκευάστηκε από υπερχρεωμένο επιχειρηματία με προσωπικές διασυνδέσεις στην οικογένεια του πρωθυπουργού και που η πραγματική της αξία δεν ξεπερνά τις δέκα χιλιάδες ευρώ, τότε ο πολίτης καταλαβαίνει ότι δεν είναι απλώς φτωχός. Είναι και κοροϊδευμένος. Και όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός παρουσιάζει αυτή την πλατφόρμα ως «όπλο κατά της ακρίβειας», ενώ ο λαός σαρώνει τα ράφια ψάχνοντας φθηνότερα προϊόντα και σπαταλάει βενζίνη και χρόνο για να του δείξει το κράτος «πόσο χάνει», τότε η ψυχολογική βία γίνεται καθημερινή και αφόρητη. Το 80% του λαού μας ζει ως υποψήφιος πένης. Μόνο ένα μικρό ποσοστό απολαμβάνει άνεση. Και το καθεστώς, αντί να χτυπήσει τα καρτέλ και τις ρίζες της ακρίβειας, κοροϊδεύει τον πεινασμένο με ψηφιακές εφαρμογές του κ@λου! Αυτός ο κύκλος δεν είναι καινούργιος. Την 6η Δεκεμβρίου του 2008, όταν ένας αστυνομικός πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στα Εξάρχεια, το καθεστώς της εποχής μίλησε για «μεμονωμένο περιστατικό» και για «τυφλή βία» όταν η νεολαία ξεχύθηκε στους δρόμους. Όμως ο Γρηγορόπουλος δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της συσσωρευμένης οργής ενάντια σε ένα κράτος που σκότωνε τα παιδιά του και προστάτευε τους δικούς του. Οι ταραχές που ακολούθησαν δεν γεννήθηκαν από το πουθενά. Γεννήθηκαν από χρόνια αστυνομικής αυθαιρεσίας, κοινωνικής αδικίας και πολιτικής αλαζονείας. Τα ίδια ακριβώς συνέβησαν και το 2010-2012, όταν τα Μνημόνια επέβαλαν τη διάλυση του κοινωνικού ιστού: Μισθοί και συντάξεις πετσοκόπηκαν, δημόσια αγαθά ξεπουλήθηκαν, η ανεργία εκτοξεύτηκε. Οι βίαιες διαδηλώσεις στην Αθήνα, οι συγκρούσεις στο Σύνταγμα, οι φωτιές και οι συλλήψεις δεν ήταν «έργο εξτρεμιστών». Ήταν η φυσική αντίδραση ενός λαού που έβλεπε τη ζωή του να καταστρέφεται από αποφάσεις που πάρθηκαν μακριά από αυτόν και επιβλήθηκαν με τη βία του κράτους και των μηχανισμών καταστολής. Το καθεστώς της εποχής μίλησε για «χάος» και «αντικοινωνικά στοιχεία». Δεν μίλησε ποτέ για τη δική του ευθύνη στην κοινωνική έκρηξη. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και στο εξωτερικό. Όταν το 2011 στο Λονδίνο η αστυνομία σκότωσε τον Μαρκ Ντάγκαν και χρόνια λιτότητας είχαν ήδη ρημάξει τις λαϊκές συνοικίες, οι ταραχές που ακολούθησαν χαρακτηρίστηκαν «εγκληματικές» και «τυφλές». Όμως η ρίζα ήταν η ίδια: Οικονομική απελπισία, αστυνομική βία και αίσθημα ότι η δικαιοσύνη είναι μόνο για τους ισχυρούς. Στη Γαλλία, οι εξεγέρσεις στις συνοικίες και αργότερα τα Κίτρινα Γιλέκα δεν γεννήθηκαν από «μίσος για τη δημοκρατία». Γεννήθηκαν από χρόνια περιθωριοποίησης, οικονομικής βίας και μιας αστυνομίας που συμπεριφέρεται σαν δύναμη κατοχής σε ορισμένες περιοχές. Παντού το μοτίβο είναι ίδιο: Το κράτος και το κεφάλαιο ασκούν ψυχολογική και υλική βία σε καθημερινή βάση, και όταν ο λαός αντιδρά, το σύστημα τον βαφτίζει «τρομοκράτη» ή «βάνδαλο» για να κρύψει τις δικές του ευθύνες. Σήμερα στην Ελλάδα του Μητσοτακισμού ο κύκλος έχει γίνει πιο στενός και πιο επικίνδυνος. Το καθεστώς δεν αρκείται πια σε οικονομική λιτότητα. Έχει προσθέσει την ταφή εγκλημάτων, την προστασία των δικών του, την κοροϊδία μέσω ψηφιακών πλατφορμών και την πλήρη απαξίωση της Δικαιοσύνης. Όταν ο λαός βλέπει ότι ένα πολιτικό έγκλημα όπως τα Τέμπη θάβεται συστηματικά, ότι το ακαταδίωκτο γίνεται νόμος για τους ισχυρούς, ότι η περιουσία ορισμένων πολλαπλασιάζεται ενώ ο ίδιος παλεύει να πληρώσει το ρεύμα και το φαγητό και ότι η απάντηση στην ακρίβεια είναι μια πλατφόρμα που κοστίζει εκατομμύρια και φτιάχτηκε από συνδεδεμένους επιχειρηματίες, τότε κάποιοι «σαλτάρουν». Δεν είναι καθόλου έκπληξη. Είναι ιστορική νομοτέλεια. Έκπληξη το βλέπουν μόνο τα παχύδερμα που το στομάχι τους ξεχειλίζει από το λίπος και τη καλοζωΐα και οι τσέπες τους είναι γεμάτες από δημόσιο κλεμμένο χρήμα και φουσκώνουν σαν τούβλα μπατικά. Η ψυχολογική βία που ασκείται καθημερινά είναι πιο ύπουλη και πιο καταστροφική από κάθε κοινό γκαζάκι. Διαβρώνει την ψυχή, σκοτώνει την αξιοπρέπεια και τελικά γεννά αίμα. Η βία λοιπόν φέρνει βία και το άδικο φέρνει αντίδραση. Το καθεστώς Μητσοτακισμού, με τα εγκλήματά του, τις ταφές του, την αλαζονεία του και την καθημερινή του περιφρόνηση προς τον πολίτη, είναι ο πραγματικός αυτουργός αυτού του κύκλου. Οι ηθικοί αυτουργοί είναι όσοι για χρόνια καλλιέργησαν το έδαφος της ανοχής όταν η βία εξυπηρετούσε τα σχέδιά τους και τώρα παριστάνουν τους υπερασπιστές της τάξης. Όσοι χτυπήθηκαν από τις εκρήξεις στη Θεσσαλονίκη γλίτωσαν. Μα το αίμα που έχει ήδη χυθεί από την ψυχολογική και οικονομική βία του καθεστώτος είναι πολύ περισσότερο και πολύ πιο συστηματικό. Και αν το καθεστώς συνεχίσει να θάβει τα εγκλήματά του, να προστατεύει τους δικούς του και να κοροϊδεύει τον λαό, η αντίδραση δεν θα σταματήσει σε γκαζάκια. Θα γίνει πιο βαθιά, πιο οργανωμένη και πιο αιματηρή. Η Ιστορία δεν συγχωρεί όσους ανάβουν τη φωτιά και μετά παριστάνουν τους έκπληκτους όταν αυτή απλώνεται. Το καθεστώς του Μητσοτακισμού άναψε αυτή τη φωτιά και τώρα καλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Είτε θα αποκαταστήσει πραγματική δικαιοσύνη, είτε θα συνεχίσει να γεννά τη βία που τόσο υποκριτικά καταγγέλλει. Η επιλογή είναι δική του, αν και είναι προφανές το τι θα επιλεγεί. Αλλά το αίμα, όταν έρθει, θα είναι δικό του δημιούργημα. Και τότε ούτε τα ΜΑΤ, ούτε οι πλατφόρμες, ούτε τα ψέματα θα μπορούν να το σβήσουν! Αι σιχτίρ πλέον με την υποκρισία. Φτάνει πια! Σηκωθείτε και ξεκουμπιστείτε απ τον τόπο μας κακούργοι, πριν μας κάνετε όλους μας εγκληματίες! Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Στην περιοχή του Χάρκοβου ανακοινώθηκε εκκένωση του πληθυσμού, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, οι ρωσικές δυνάμεις κατευθύνονται προς το Κίεβο! Τρεις ημέρες αληθινής κόλασης φαίνεται να ετοιμάζει η Ρωσία στο ουκρανικό έδαφος. Ένα επιχειρησιακό σχέδιο σοκ έχει διαρρεύσει και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, έχει τη δύναμη να ανατρέψει τα σημερινά δεδομένα της στρατιωτικής αναμέτρησης. Στο επίκεντρο αυτού του σεναρίου βρίσκεται ένα βαρύ, αιφνιδιαστικό πλήγμα με το σύστημα βαλλιστικών πυραύλων Ορέσνικ εντός των επομένων εβδομήντα δύο ωρών. Την ίδια στιγμή, οι αναφορές για την εσπευσμένη εκκένωση περιοχών του Τσερνίχιβ από ουκρανικές δυνάμεις, σε συνδυασμό με την αδιάκοπη και βαθύτερη προώθηση του ρωσικού στρατού στο Σούμι και στο Χάρκοβο, έρχονται να ενισχύσουν την αίσθηση ενός τρομακτικού και επικείμενου κλιμακωμένου χτυπήματος. Αν και αυτές οι πληροφορίες επιβεβαιώνουν ουσιαστικά τη σαρωτική προέλαση των ρωσικών δυνάμεων σε πολλαπλά μέτωπα, ταυτόχρονα σκιαγραφούν ένα εκρηκτικό σκηνικό όπου οι επόμενες κινήσεις κρίνονται αποφασιστικές για την περαιτέρω πορεία του πολέμου. Το μήνυμα του σοκ Σε αυξημένη επιφυλακή βρίσκονται ουκρανικά μέσα ενημέρωσης και κανάλια στο Telegram. Σύμφωνα με αναφορές, υπάρχει προειδοποίηση για πιθανό μαζικό ρωσικό πλήγμα μέσα στις επόμενες εβδομήντα δύο ώρες, με σενάρια που περιλαμβάνουν ακόμη και τη χρήση του πυραυλικού συστήματος Ορέσνικ. Όπως μεταδίδεται, οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να έχουν ενημερώσει την ουκρανική πλευρά για πιθανή κλιμάκωση, χωρίς ωστόσο να υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση των πληροφοριών από ανεξάρτητες πηγές. Αυτή η διαρροή δημιουργεί κλίμα έντονης αβεβαιότητας και φόβου στο Κίεβο, καθώς η απειλή δεν αφορά μόνο στρατιωτικούς στόχους αλλά και την πολιτική και διοικητική καρδιά της χώρας. Το σύστημα Ορέσνικ και οι στρατιωτικές αναφορές Το ρωσικό πυραυλικό σύστημα Ορέσνικ έχει αναφερθεί στο παρελθόν ως μέσο που χρησιμοποιήθηκε με αδρανείς πολεμικές κεφαλές, με στόχο την επίδειξη ακρίβειας πλήγματος. Σύμφωνα με στρατιωτικές αναλύσεις, η αναχαίτισή του θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη. Τα ραντάρ ενδέχεται να το εντοπίσουν μόνο σε πολύ μικρή απόσταση από τον στόχο, λόγω της υψηλής ταχύτητας και της ιδιαίτερης τροχιάς του. Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι πιθανή επιχειρησιακή χρήση του θα μπορούσε να στοχεύσει κρίσιμες υποδομές στο Κίεβο, κόμβους εφοδιασμού ή άλλους στρατηγικούς στόχους υψηλής αξίας, προκαλώντας σοβαρά πλήγματα στην ικανότητα συντονισμού των ουκρανικών δυνάμεων. Οι εξηγήσεις του Βασίλι Νταντύκιν Ο στρατιωτικός αναλυτής και απόστρατος καπετάνιος πρώτης τάξης του ρωσικού ναυτικού, Βασίλι Νταντύκιν, ανέφερε ότι υπάρχουν διεθνείς συμφωνίες οι οποίες υποχρεώνουν τη Ρωσία να ενημερώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες για εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων, προκειμένου να αποφεύγεται η τυχαία κλιμάκωση και η παρεξήγηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτός είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ μπορούν να μεταφέρουν προειδοποιήσεις στην Ουκρανία, αν και —όπως σημειώνει— στο Κίεβο κατά καιρούς διαψεύδεται η παραλαβή τέτοιων ενημερώσεων. Η ύπαρξη αυτών των πρωτοκόλλων αποκαλύπτει την πολυπλοκότητα της στρατηγικής επικοινωνίας μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων ακόμη και εν μέσω ένοπλης σύγκρουσης. Στοχευμένες επιθέσεις σε υποδομές Ο Νταντύκιν εκτιμά ότι ενδεχόμενη χρήση του Ορέσνικ θα είχε αιφνιδιαστικό και ιδιαίτερα ισχυρό χαρακτήρα, με πιθανούς στόχους κέντρα λήψης αποφάσεων, μεγάλα στρατιωτικά ή υλικοτεχνικά κέντρα και εγκαταστάσεις αποθήκευσης δυτικού οπλισμού. Παράλληλα, η Ρωσία συνεχίζει συστηματικά πλήγματα σε ουκρανικές υποδομές, δίνοντας έμφαση σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και αποθήκες καυσίμων. Οι συνδυασμένες επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποσκοπούν στη σταδιακή φθορά της αντιαεροπορικής άμυνας της Ουκρανίας, δημιουργώντας κενά που διευκολύνουν περαιτέρω επιχειρήσεις. Μακροχρόνια επιχειρησιακή πίεση Στρατιωτικοί σχολιαστές περιγράφουν αυτή τη στρατηγική ως μια «συνεχή, τεχνικά επαναλαμβανόμενη διαδικασία» πίεσης, με στόχο τη σταδιακή εξάντληση των ουκρανικών αμυντικών δυνατοτήτων. Σε αυτό το πλαίσιο, η πιθανή χρήση του Ορέσνικ θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές καταστροφές σε βιομηχανικούς ή στρατιωτικούς στόχους υψηλής αξίας, ειδικά εάν φέρει πραγματική πολεμική κεφαλή αντί για αδρανή φορτία. Αυτή η προσέγγιση δεν αποσκοπεί μόνο σε άμεσα αποτελέσματα αλλά και στην ψυχολογική φθορά και την αποδυνάμωση της βούλησης για αντίσταση σε βάθος χρόνου. Οι Ουκρανοί εκκενώνουν το Τσερνίχιβ Την ίδια στιγμή στην περιοχή του Τσερνίχιβ ανακοινώθηκε εκκένωση του πληθυσμού, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, οι ρωσικές δυνάμεις κατευθύνονται προς την κατεύθυνση του Κιέβου. Ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Αλέξανδρος Σίρσκι, δήλωσε ότι η Ρωσία μπορεί να ξεκινήσει επίθεση στην περιοχή του Τσερνίχιβ και ότι οι ουκρανικές δυνάμεις προετοιμάζονται γι’ αυτό. Στην περιοχή, μετά τις δηλώσεις αυτές, άρχισαν να συγκροτούνται μικτά αποσπάσματα αστυνομικών, τα οποία, πέρα από την εκκένωση του άμαχου πληθυσμού, ασχολούνται και με τον εντοπισμό όσων αποφεύγουν τη στρατιωτική θητεία. Στα «απελευθερωμένα» σπίτια εγκαθίστανται μονάδες του αντιπάλου, αναφέρει η ρωσική στρατιωτική Ομάδα Δυνάμεων «Βορράς», σύμφωνα με το κανάλι «Δύο Ταγματάρχες» στο Telegram. Αυτή η διπλή κίνηση —εκκένωση και ταυτόχρονη καταστολή— αποκαλύπτει την ένταση της πίεσης που δέχεται η ουκρανική διοίκηση στο βόρειο μέτωπο. Προς κατάρρευση το βόρειο μέτωπο Όλα αυτά εξελίσσονται ενώ συνεχίζεται η ρωσική επίθεση στις περιοχές του Σούμι και του Χάρκοβο. Όλα δείχνουν σταδιακή κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας στο βόρειο μέτωπο. Στην κατεύθυνση του Σούμι, στην περιοχή του Σόστκα, οι μονάδες εφόδου της Ομάδας Δυνάμεων «Βορράς» συνεχίζουν τις μάχες με ελαφρύ οπλισμό στο Μπατσέβσκ και στα περίχωρα του οικισμού. Στην περιοχή του Σούμι, οι ρωσικές δυνάμεις μάχονται στο Πισαρίβκα, στο Μαρίνο, στο χωριό Νόβα Σιτς και στον οικισμό Χότεν. Η συσσώρευση αυτών των μικρών αλλά σημαντικών προελάσεων δείχνει μια συστηματική προσπάθεια διάσπασης των αμυντικών γραμμών και δημιουργίας προγεφυρωμάτων για μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Οι Ρώσοι δημιουργούν τη Λαϊκή Δημοκρατία του Σούμι Εδώ και δύο συνεχόμενες ημέρες είχαμε ενδιαφέρουσες δηλώσεις από τη ρωσική πλευρά σχετικά με την περιοχή του Σούμι. Ο Πούτιν δήλωσε ότι το τίμημα για την εισβολή στην περιοχή Κουρσκ θα είναι τα εδάφη που σήμερα καταλαμβάνει η Ομάδα Δυνάμεων «Βορράς» στην περιοχή του Σούμι. Το ίδιο επανέλαβε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Συνολικά, ακόμη και αν τελειώσει ο πόλεμος, ό,τι καταληφθεί στην περιοχή του Σούμι δεν πρόκειται να επιστραφεί στην Ουκρανία, σημείωσε ο Μιχαήλ Ντεγκτιάρεφ. Κατά τον ίδιο, εάν ο πόλεμος συνεχιστεί ακόμη έναν ή ενάμιση χρόνο, οι ουκρανικές δυνάμεις ενδέχεται να μην παραμείνουν πλέον στην περιοχή του Σούμι. Στην ουσία διεξάγονται μάχες για ολόκληρη αυτή την ισχυρή αμυντική γραμμή μπροστά από το δάσος του Σούμι. Και εάν αυτή διασπαστεί σε όλο της το πλάτος —κάτι που αργά ή γρήγορα θα συμβεί— τότε, όπως λέει και η έκφραση, όλα θα έχουν τελειώσει. Ο Ντεγκτιάρεφ εκτιμά ότι οι μάχες για την πόλη του Σούμι θα μπορούσαν να ξεκινήσουν ήδη το καλοκαίρι του 2027. Σαρωτική προέλαση Στην κατεύθυνση του Σλαβιάνσκ, έπειτα από μια σειρά σοβαρών αποτυχιών, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις επιχειρούν να αποκαταστήσουν την αμυντική τους γραμμή κατά μήκος του καναλιού Σιβέρσκι Ντονέτς–Ντονμπάς. Αρχικά, η ουκρανική διοίκηση υπολόγιζε ότι η τριπλή γραμμή μηχανικών οχυρώσεων, με βάθος 400 μέτρων, θα αποτελούσε ουσιαστικό εμπόδιο στην ταχεία προέλαση του ρωσικού πεζικού. Ωστόσο, αυτές οι προσδοκίες δεν επιβεβαιώθηκαν. Ο ρωσικός στρατός κατάφερε να καταλάβει ουκρανικές θέσεις πέρα από το κανάλι σε τουλάχιστον τέσσερις οικισμούς, δήλωσε ο συνταγματάρχης των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων της Ουκρανίας, Βλαντίμιρ Αντονιούκ. Πρόσθετο πρόβλημα αποτέλεσε η διεύρυνση της ρήξης που δημιούργησαν οι ρωσικές δυνάμεις στην περιοχή της Ράι-Αλεξαντρόβκα, γεγονός που απαιτούσε άμεση επιχειρησιακή αντίδραση. Το Γενικό Επιτελείο της Ουκρανίας αποφάσισε να εξαπολύσει ταυτόχρονες επιθέσεις σε όλα τα συγκεκριμένα σημεία, ελπίζοντας ότι τουλάχιστον μία θα είχε επιτυχία. Οι προσπάθειες αυτές όμως απέτυχαν σε όλα τα μέτωπα. Η διάσπαση αυτής της κρίσιμης αμυντικής γραμμής σηματοδοτεί μια σοβαρή στρατηγική ήττα για την ουκρανική πλευρά στην περιοχή. Πνίγηκε στο αίμα η αντεπίθεση Στην περιοχή της Φεντόροβκα Βτοράγια, ο ουκρανικός στρατός δεν πρόλαβε καν να φθάσει στο σημείο συγκέντρωσης, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις εντόπισαν τις θέσεις του και κατέστρεψαν τις μονάδες του με μη επανδρωμένα αεροσκάφη FPV. Η προσπάθεια των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων να πραγματοποιήσουν ευρύτερης κλίμακας επιχείρηση στην περιοχή της Ράι-Αλεξαντρόβκα κατέληξε σε επικοινωνιακή αποτυχία. Χωρίς να περιμένουν επιβεβαίωση των πραγματικών αποτελεσμάτων, τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να ανακοινώσουν σημαντική επιτυχία, δημοσιεύοντας χάρτες με υποτιθέμενες προελάσεις. Ωστόσο, ήδη την ίδια ημέρα οι πληροφορίες αυτές διαψεύστηκαν. Αυτή η βιαστική προπαγάνδα υπογραμμίζει την απελπισία και την ανάγκη για θετικά νέα σε μια περίοδο συνεχών οπισθοχωρήσεων. Εκτιμήσεις για 2,4 εκατομμύρια απώλειες στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις Οι απώλειες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων από την έναρξη της ένοπλης σύγκρουσης με τη Ρωσία ενδέχεται να έχουν φτάσει τα 2,4 εκατομμύρια άτομα. Αυτό υποστήριξε σε τηλεοπτική εκπομπή του ανεξάρτητου σουηδικού δικτύου Swebb TV ο αναλυτής Λαρς Μπερν. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα δεδομένα προέρχονται από χακαρισμένη βάση δεδομένων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. «Η Ουκρανία έχει χάσει συνολικά 2,4 εκατομμύρια ανθρώπους από την έναρξη των εχθροπραξιών. Είναι ένας συγκλονιστικός αριθμός. Προηγουμένως μιλούσαμε για απώλειες από ένα έως ενάμιση εκατομμύριο», δήλωσε ο ειδικός. Αυτός ο αριθμός, εάν επαληθευτεί, ξεπερνά κατά πολύ τις επίσημες εκτιμήσεις και θέτει σε αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα της ουκρανικής πολεμικής προσπάθειας. «Αξιοπιστία» των στοιχείων και επιχειρησιακές συνθήκες Ο Μπερν σημείωσε ότι ο αριθμός αυτός φαίνεται «ανησυχητικά πιθανός», αν ληφθεί υπόψη η φύση των μαχών τα τελευταία χρόνια. Συνέδεσε το μέγεθος των απωλειών με τη στρατηγική που, όπως υποστήριξε, έχει χρησιμοποιήσει το Κίεβο σε προσπάθειες διατήρησης κρίσιμων θέσεων στο μέτωπο, δίνοντας προτεραιότητα στους επιχειρησιακούς στόχους έναντι της διατήρησης προσωπικού. Αυτή η προσέγγιση έχει οδηγήσει σε υπερβολικές απώλειες, καθώς οι μονάδες παραμένουν σε θέσεις που υπόκεινται σε συνεχή πυρά και επιθέσεις χωρίς επαρκή υποστήριξη ή δυνατότητα υποχώρησης. Ανταλλαγές σορών και επιχειρήματα ανάλυσης Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του αναλυτή ήταν η αναλογία στις ανθρωπιστικές ανταλλαγές σορών μεταξύ των δύο πλευρών. Όπως ανέφερε, η αναλογία νεκρών Ουκρανών και Ρώσων στρατιωτών που επιστρέφονται φέρεται να είναι περίπου 1000 προς 30 ή 40. Εάν αυτή η αναλογία παραμένει σταθερή, μπορεί να αποτελεί έμμεση ένδειξη σημαντικής διαφοράς στις συνολικές απώλειες. Ο Μπερν υποστήριξε ότι τέτοιες διαφορές αποτυπώνουν ευρύτερες επιχειρησιακές συνθήκες στο πεδίο της μάχης, όπου η ρωσική πλευρά διατηρεί πλεονέκτημα σε πυροβολικό, drones και προστασία των δυνάμεών της. Υπό κλοιό οι Ουκρανοί Παράλληλα, στα βόρεια τμήματα του μετώπου οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν σειρά επιθέσεων. Ως αποτέλεσμα, μονάδες της 80ής Ανεξάρτητης Αεροκίνητης Ταξιαρχίας περικυκλώθηκαν στις περιοχές Οζιόρνε και Γιάμπιλ, στην ανατολική όχθη του ποταμού Σιβέρσκι Ντονέτς. Η κατάσταση των Ουκρανών στρατιωτών σε αυτόν τον τομέα ήταν ήδη κρίσιμη για περισσότερο από έναν μήνα. Ο ανεφοδιασμός από ξηράς ήταν σχεδόν αδύνατος, ενώ η αποτελεσματικότητα της υποστήριξης μέσω μη επανδρωμένων αεροσκαφών μειωνόταν συνεχώς καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις υποχωρούσαν από την περιοχή της Ράι-Αλεξαντρόβκα. Τα διαθέσιμα οπτικά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι το μέτωπο έχει φθάσει σε απόσταση 8,5 χιλιομέτρων από το Σλαβιάνσκ. Αυτή η εγγύτητα σε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της περιοχής αυξάνει δραματικά την πίεση και τον κίνδυνο κατάρρευσης ολόκληρης της αμυντικής διάταξης. Φεύγουν από την Κονσταντινόβκα Επιπλέον, σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή Μιχαήλ Ντεγκτιάρεφ, δημιουργό του καναλιού «Γενικό Επιτελείο», ο ουκρανικός στρατός επιτάχυνε την αποχώρησή του από την περιοχή της Κονσταντινόβκα. Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ήδη αρχίσει να εισέρχονται στον επόμενο οικισμό, την κωμόπολη Αλεξέγιεβο-Ντρουζκόβκα, η οποία πριν από τον πόλεμο είχε πληθυσμό περίπου 8.000 κατοίκων. Χειριστές μη επανδρωμένων αεροσκαφών κατέστρεψαν πολεμικά αεροσκάφη και επίγειο εξοπλισμό υποστήριξης της ουκρανικής αεροπορίας στο Βοζνεσένσκ της περιοχής Μικολάιβ. Εάν διατηρηθεί ο σημερινός ρυθμός προέλασης, οι ρωσικές δυνάμεις ενδέχεται να καταλάβουν τη Ντρουζκόβκα ήδη από το φθινόπωρο, περικυκλώνοντας έτσι την αστική συγκέντρωση Σλαβιάνσκ–Κραματόρσκ, ενώ παράλληλα προωθούνται και από την κατεύθυνση της Μικολάιβκα. Αυτή η κίνηση απειλεί να δημιουργήσει έναν θανάσιμο κλοιό γύρω από μια από τις τελευταίες μεγάλες ουκρανικές αμυντικές νησίδες στην ανατολή. Η μάχη για τον σημαντικότερο κόμβο ανεφοδιασμού Στην κατεύθυνση του Χάρκοβο, οι ρωσικές δυνάμεις επιτυγχάνουν δύο στόχους: επεκτείνουν τη ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των κρατικών συνόρων και ταυτόχρονα διασπείρουν τις ουκρανικές δυνάμεις. Αυτό όχι μόνο εμποδίζει τη μεταφορά ουκρανικών ταξιαρχιών σε άλλα μέτωπα, αλλά αναγκάζει επίσης τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις να ενισχύουν τις συγκεκριμένες περιοχές με πρόσθετες μονάδες. Στην περιοχή της Κοζάτσα Λοπάν, οι ουκρανικές δυνάμεις επιχείρησαν αντεπίθεση. Ωστόσο, το ρωσικό πυροβολικό και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν τις ουκρανικές μονάδες ήδη κατά τη φάση της προώθησής τους. Ουκρανοί στρατιώτες παραδέχονται ότι, παρά το θεωρούμενο αριθμητικό τους πλεονέκτημα, υστερούν σημαντικά έναντι των ρωσικών δυνάμεων σε πυροβολικό και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Ως εκ τούτου, χωρίς επιπλέον ενίσχυση με μονάδες UAV, η επανάληψη επιθετικών ενεργειών θεωρείται μη σκόπιμη. Αναγνωριστικές μονάδες της 1ης Στρατιάς Αρμάτων πραγματοποίησαν επιτυχημένες επιθέσεις στον δρόμο μεταξύ των οικισμών Βίσσεγε Σολιονόγε και Νίζνεγε Σολιονόγε στην περιοχή του Χάρκοβο. Αυτές οι επιτυχίες δείχνουν ότι η ρωσική πλευρά διατηρεί την πρωτοβουλία και την ικανότητα να πλήττει τις γραμμές ανεφοδιασμού και επικοινωνίας του αντιπάλου. Συνολική εικόνα και προοπτικές Καθώς αυτές οι εξελίξεις εκτυλίσσονται ταυτόχρονα σε πολλαπλά μέτωπα, γίνεται φανερό ότι η ουκρανική διοίκηση αντιμετωπίζει μια πολυδιάστατη κρίση: από τη μία η απειλή ενός μαζικού πλήγματος με προηγμένα συστήματα όπως ο Ορέσνικ, από την άλλη η κατάρρευση αμυντικών γραμμών στο βορρά και την ανατολή, και η δραματική μείωση του ανθρώπινου δυναμικού. Η στρατηγική της Ρωσίας φαίνεται να βασίζεται σε συνδυασμό υψηλής τεχνολογίας πλήγματος, συνεχούς πίεσης με συμβατικά μέσα και εκμετάλλευσης της υπεροχής σε πυροβολικό και μη επανδρωμένα συστήματα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η ουκρανική πλευρά μπορεί να αντέξει αυτή την πολυμέτωπη επίθεση ή αν οι επόμενες εβδομάδες θα φέρουν ακόμη πιο δραματικές αλλαγές στον χάρτη της σύγκρουσης. Η ιστορία αυτού του πολέμου δείχνει ότι τέτοιες στιγμές κρίσης συχνά προαναγγέλλουν μεγάλες ανατροπές... Με πληροφορίες από Ria Novosti, BN, News.ru

Μία τέτοια επιχείρηση όχι μόνο δεν θα έχει ουδεμία στρατηγική αξία, αλλά θα έχει και χαρακτηριστικά... αυτοκτονίας, δεδομένης της μαζικότητας των ρωσικών δυνάμεων που σταθμεύουν στη χερσόνησο! Σαμποτέρ αυτοκτονίας για την Κριμαία ετοιμάζουν οι Ουκρανοί!Εμπειρογνώμονας: "Η Ουκρανία μπορεί να προσγειώσει βομβιστές αυτοκτονίας στην Κριμαία"! Ένα σοκαριστικό σχέδιο αυτοκτονικής επιχείρησης του ουκρανικού στρατού, με επίκεντρο την Κριμαία και ιδίως την περιοχή της Σεβαστούπολης, είδε το φως της δημοσιότητας στις 30 Ιουνίου στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης. Το καθεστώς του Βολοντίμιρ Ζελένσκι φέρεται να σχεδιάζει να αποστείλει σαμποτέρ στην καρδιά της ρωσικής χερσονήσου, με σκοπό να πραγματοποιήσουν μια επικοινωνιακή επιχείρηση: να υψώσουν την ουκρανική σημαία στην Σεβαστούπολη, την πρωτεύουσα της χερσονήσου, επιτυγχάνοντας έτσι μια συμβολική νίκη επί των Ρώσων. Μια τέτοια επιχείρηση όμως δεν θα είχε καμία στρατηγική αξία. Θα είχε αντιθέτως χαρακτηριστικά καθαρής αυτοκτονίας, δεδομένης της μαζικότητας των ρωσικών δυνάμεων που σταθμεύουν στη χερσόνησο. Παράλληλα, ξεχωριστές πληροφορίες των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών κάνουν λόγο για ουκρανικό σχέδιο απόβασης στη δυτική ακτή της Κριμαίας, με συμμετοχή πεζοναυτών, κομάντος της SBU και Λατινοαμερικανών μισθοφόρων. Οι ρωσικές πηγές σημειώνουν ότι δυνάμεις του καθεστώτος του Κιέβου συγκεντρώνονται ήδη στην Οδησσός και προετοιμάζονται για μια μεγάλη εκστρατεία με στόχο την Κριμαία. Ρωσική βόμβα: Οι Ουκρανοί ετοιμάζουν επιχείρηση αυτοκτονίας στην Κριμαία με σαμποτέρ Μια ουκρανική απόβαση στην ακτή της Κριμαίας είναι απολύτως πιθανή, όπως αποκαλύπτει ο Βλαντίμιρ Γιεβσέγιεφ, στρατιωτικός αναλυτής στο Ινστιτούτο των Χωρών της ΚΑΚ. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ακόμα και η Σεβαστούπολη θα μπορούσε να αποτελέσει στόχο. Ο στόχος όμως θα είναι καθαρά πολιτικός και θα επηρεάσει ελάχιστα την πορεία της σύγκρουσης. Για παράδειγμα, μια ομάδα σαμποτάζ και αναγνώρισης θα αποβιβαζόταν μέσα στην πόλη της Σεβαστούπολης και θα τράβαγε φωτογραφίες. Μετά από αυτό, δεν θα τους ενδιέφερε αν θα εξοντώνονταν. Το πιο σημαντικό για αυτούς είναι να φτάσουν στην ακτή και να επιδείξουν τη σημαία τους, υπογράμμισε ο Γιεβσέγιεφ. «Ο Ζελένσκι δεν ενδιαφέρεται για τον αριθμό των θυμάτων που θα υπάρξουν…» Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ο αριθμός των Ουκρανών στρατιωτικών που θα σκοτωθούν είναι αδιάφορος σε αυτή την περίπτωση. Η εκστρατεία δημοσίων σχέσεων χρειάζεται πρωτίστως για να αποδειχθεί στους Ευρωπαίους «πελάτες» τους ότι η Ουκρανία είναι ικανή για τέτοιες ενέργειες, ότι «είναι έτοιμη να ανακτήσει την Κριμαία». Μια αμφίβια απόβαση είναι πρακτικά εφικτή, δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό, παρά την παρουσία όλων των όπλων μας. Η απόβαση θα μπορούσε επίσης να καλυφθεί από μη επανδρωμένα σκάφη, όπως σημειώνει ο ειδικός. Δηλαδή, θα χρησιμοποιηθεί κάποιας μορφής ενέργεια αντιπερισπασμού — για παράδειγμα ένα πολύ ισχυρό πλήγμα από UAV και πυραύλους, προειδοποίησε ο Ρώσος αναλυτής. Τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα του Κιέβου με στόχο την Κριμαία Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συζητήσεις για μια πιθανή απόβαση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Κριμαία κυκλοφορούν ευρέως στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες εβδομάδες. Αυτή η παραφιλολογία τροφοδοτείται ενεργά από τον ίδιο τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος δηλώνει ότι η Ουκρανία περιμένει το «πράσινο φως» από τις χώρες της G7 για τη διεξαγωγή επιχείρησης στην Κριμαία. Την ίδια στιγμή, μαχητές του καθεστώτος του Κιέβου επιτίθενται ενεργά στη ρωσική χερσόνησο με drones και πυραύλους, τονίζοντας την πρόθεσή τους να μετατρέψουν την Κριμαία σε νησί. Ξεκινάει «Kursk 2.0» — Οι Ουκρανοί σχεδιάζουν επίθεση στην Κριμαία από την Οδησσό με πεζοναύτες και Λατινοαμερικανούς μισθοφόρους Έτερες ρωσικές πηγές υποδεικνύουν ότι οι Ουκρανικές Ενόπλες Δυνάμεις προετοιμάζονται να επαναλάβουν την επιχείρηση της περιοχής του Κουρσκ στην Κριμαία, όπως αποκάλυψε στις 29 Ιουνίου το κανάλι Telegram «Kherson Resistance», που συνδέεται με το φιλορωσικό κίνημα αντίστασης. Οι Ουκρανικές Ενόπλες Δυνάμεις εξετάζουν το ενδεχόμενο απόβασης στη δυτική ακτή της Κριμαίας και συγκεντρώνουν εφεδρείες στο Οτσάκιβ και την Οδησσός για τον σκοπό αυτό. Λατινοαμερικανοί μισθοφόροι φτάνουν εκεί και στεγάζονται στα κέντρα εκπαίδευσης πεζοναυτών, όπου προηγουμένως εκπαιδεύονταν για υδάτινες εφόδους. Εκπρόσωποι του κινήματος αντίστασης ανέφεραν επίσης αύξηση της συγκέντρωσης ουκρανικών στρατευμάτων στην περιοχή του Δνειπέρου. Σύμφωνα με τους ίδιους, στρατιώτες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων μετακομίζουν σε άδεια σπίτια καθώς και σε κατοικίες ντόπιων κατοίκων. Νωρίτερα, η Ουκρανία ισχυρίστηκε ότι οι Ουκρανικές Ενόπλες Δυνάμεις εξαπέλυαν πλήγματα στην Κριμαία και στις νέες περιοχές της Ρωσίας, δήθεν «για να βελτιώσουν την κατάσταση στο μέτωπο». Εν τω μεταξύ, ο Υπουργός Άμυνας Μιχαήλ Φεντόροφ δήλωσε την επιθυμία του να μετατρέψει την Κριμαία σε νησί. Η Ρωσία πρότεινε ως απάντηση τη στοχοποίηση των ουκρανικών υποδομών στις περιοχές της Οδησσός και της Ζαπορίζια. Το σχέδιο-έκτρωμα των Ουκρανών για ένα εκατομμύριο νεκρούς στην Κριμαία και η σκληρή ρωσική απάντηση Ολοένα και πιο ανησυχητικές ειδήσεις φτάνουν από την Κριμαία, με τους γνώστες να ανακαλούν στη μνήμη τους τον στρατηγό ε.α. Μπεν Χότζες, πρώην διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, ο οποίος την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές χαμογελά ικανοποιημένος κάπου στην Ουάσιγκτον. Άλλωστε ήταν εκείνος που το 2023 παρουσίασε το δικό του σχέδιο για την «επιστροφή» της χερσονήσου στην Ουκρανία. Ας θυμηθούμε τι πρότεινε τότε: Να χρησιμοποιηθούν όπλα του ΝΑΤΟ —ανεξάρτητα από το αν θα εκτοξεύονταν από προσωπικό της Συμμαχίας ή από Ουκρανούς στρατιώτες— ώστε πόλεις όπως η Σεβαστούπολη, η Ευπατόρια, το Κερτς και το Τζανκόι να μετατραπούν σε ερείπια. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Αμερικανός στρατηγός γνώριζε πως οι «απώλειες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού της Κριμαίας» θα μπορούσαν να φτάσουν περίπου το ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Και φυσικά, σε αυτόν τον αριθμό δεν υπολογίζονταν οι απώλειες των ρωσικών στρατευμάτων. Παρ’ όλα αυτά, το ανθρώπινο κόστος δεν φαινόταν υπερβολικό για τον Χότζες, εφ' όσον είχε ως αποτέλεσμα την έπαρση της ουκρανικής σημαίας πάνω από τη χερσόνησο. Και όπως φαίνεται, ούτε σήμερα έχει αλλάξει γνώμη. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, μιλώντας στο βρετανικό ραδιόφωνο των Times, κάλεσε να μετατραπεί η Κριμαία σε περιοχή όπου η ζωή θα είναι εξαιρετικά δύσκολη τόσο για το ρωσικό στρατιωτικό προσωπικό όσο και για τους αμάχους. Ο ίδιος δεν έκρυψε τον στόχο αυτής της στρατηγικής: να δημιουργηθούν, το συντομότερο δυνατόν, οι συνθήκες ώστε οι κάτοικοι της χερσονήσου να αποφασίσουν μόνοι τους να εγκαταλείψουν την Κριμαία. Ο Χότζες δήλωσε ακόμη ότι είναι βέβαιος πως το Κίεβο θα εντείνει σύντομα την πίεση στην Κριμαία και ότι η απομόνωσή της από τις γραμμές εφοδιασμού θα καταστήσει τη ζωή εκεί όλο και πιο αφόρητη. «Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο», εξήγησε στους Βρετανούς δημοσιογράφους, «βιώνουμε μια διαδικασία απομόνωσης της χερσονήσου, η οποία, βήμα προς βήμα, καθιστά τη ζωή εκεί αδύνατη για τις ρωσικές δυνάμεις». «Η Κριμαία θα είναι ουκρανική ή ακατοίκητη»; Δεν σας θυμίζει αυτό τη γνωστή φράση του ηγέτη των Ουκρανών εθνικιστών Ντμίτρο Κορτσίνσκι, που διατυπώθηκε πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες: «Η Κριμαία θα είναι ουκρανική ή ακατοίκητη»; Σύμφωνα με αυτή τη συλλογιστική, το Κίεβο φαίνεται πλέον να εφαρμόζει στην πράξη την πορεία που εδώ και χρόνια υποστήριζαν τόσο ο Χότζες όσο και ο Κορτσίνσκι. Ως αποτέλεσμα των ενεργειών των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, στην Κριμαία παρατηρείται πλέον σοβαρή έλλειψη καυσίμων. Ενδεικτικά, το περασμένο Σαββατοκύριακο η τιμή της βενζίνης AI-95 στη Σεβαστούπολη έφτασε τα 170 ρούβλια ανά λίτρο — επίπεδο εξαιρετικά υψηλό σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ρωσία. Ακόμη και σε αυτή την τιμή, η εύρεση καυσίμων παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Η έλλειψη καυσίμων επηρεάζει πλέον σχεδόν κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής στη χερσόνησο. Για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας, ο δημόσιος φωτισμός διακόπτεται κατά τις νυχτερινές ώρες. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς εκτελούν όλο και λιγότερα δρομολόγια, ενώ τα τρόλεϊ που συνέδεαν τη Συμφερούπολη με την Αλούστα και τη Γιάλτα έχουν σταματήσει να λειτουργούν. Άνθρωποι που εργάζονταν κυρίως μέσω υπολογιστή αδυνατούν πλέον να συνεχίσουν την εργασία τους και, κατ’ επέκτασιν, στερούνται το εισόδημά τους. Τα αντλιοστάσια είτε έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας είτε λειτουργούν με περιορισμένη δυναμικότητα. Ως αποτέλεσμα, πολλές κατοικίες μένουν χωρίς νερό για ημέρες ή υδροδοτούνται μόνο κατά τις νυχτερινές ώρες. Οι αγρότες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα τόσο στην άρδευση των καλλιεργειών όσο και στη συγκομιδή της παραγωγής τους. Παράλληλα, τα ψυγεία σε καταστήματα και καφετέριες τίθενται περιοδικά εκτός λειτουργίας, με συνέπεια την αλλοίωση των τροφίμων. Σε ορισμένα νηπιαγωγεία, τα παιδιά λαμβάνουν πλέον μόνο ξηρές μερίδες τροφίμων, καθώς δεν είναι δυνατή η παρασκευή των συνηθισμένων γευμάτων. Σε άλλες περιπτώσεις, οι γονείς καλούνται να κρατήσουν τα παιδιά στο σπίτι. Το ερώτημα, βέβαια, είναι τι μπορούν να κάνουν οι εργαζόμενοι γονείς, ιδίως όσοι δεν έχουν τη βοήθεια παππούδων ή γιαγιών. Φυσικά, η Μόσχα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αντιμετωπίσει και να σπάσει τον αποκλεισμό που επιχειρεί να επιβάλει η Ουκρανία...

Μπορεί οι σικέ δημοσκοπήσεις που γίνονται κατά παραγγελία να δείχνουν Τσίπρα 21%, ΝΔ 25%, ΠΑΣΟΚ 9%, τιμωρός Σαμαράς 6% αλλά η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική! Κι αυτή θα τους κάψει! Η οργανωμένη απάτη των ψευδών δημοσκοπήσεων, ο ερπυσμός του Μητσοτακισμού προς τον ολοκληρωτισμό και η απεγνωσμένη προσπάθεια προσωπικής σωτηρίας μέσα από την απειλή του Ειδικού Δικαστηρίου – γιατί η απώλεια της εξουσίας δεν θα φέρει απλώς εναλλαγή προσώπων, αλλά την κάθαρση που ο λαός απαιτεί εδώ και χρόνια. Στο σκοτάδι που έχει απλωθεί πάνω από την πατρίδα μας, υψώνεται η φωτιά της αλήθειας και καίει αλύπητα τα ψεύδη. Όχι, δεν πρόκειται για ακόμη ένα πολιτικό σχόλιο. Πρόκειται για κάλεσμα αφύπνισης σε όσους ακόμη κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, ενώ η χώρα βουλιάζει σε σκάνδαλα, σε υποκλοπές, σε μπαζωμένα Τέμπη και σε θεσμική σήψη. Οι δημοσκοπήσεις που διαβάζετε, όσοι τις διαβάζετε τέλος πάντων, δεν είναι μέτρηση της λαϊκής βούλησης. Είναι όπλα παραπλάνησης, παραγγελθέντα από το καθεστώς στους δημοσκόπους, που αυτοί με τη σειρά τους χρηματοδοτούνται από τις τράπεζες που ελέγχονται από το Μέγαρο Μαξίμου. Τα "όπλα" αυτά, είναι σχεδιασμένα για να κρατήσουν στην εξουσία έναν άνθρωπο που παλεύει όχι για την Ελλάδα, αλλά για την προσωπική του σωτηρία. Είδα πριν λίγο στο - κατά τα άλλα - έγκυρο Bankingnews - ένα άρθρο το οποίο επικαλείται κάποιες (ποιός ξέρει από πού) δημοσκοπήσεις που λένε πως ο Μητσοτάκης παίρνει 26%, ο Τσίπρας 21%, το ΠΑΣΟΚ 9%, και ο...τιμωρός(!) Σαμαράς 6%! Κι ερωτώ εγώ ο ποταπός: Πού είναι η Καρυστιανού; Γιατί δεν αναφέρεται; Ο Σαμαράς δεν έχει κάν δημιουργήσει ακόμη κόμμα, το ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ λέει. Ενώ η Καρυστιανού έχει ιδρύσει εδώ και ενάμισι μήνα και μάλιστα...φουλάρει σαν τρένο εξπρές! Από πού κι ως πού λοιπόν βγαίνουν αυτά τα ποσοστά; Να σας πώ από πού; Απ τη κοιλιά των δημοσκόπων κι απ το μυαλό του Μητσοτάκη! Ο οποίος κάθε μέρα ενώ χλευάζεται απ' όλον τον κόσμο, κατά περίεργο τρόπο, έχει...κολλήσει η βελόνα στο 26%, στο 25,5%, στο 26,5 % και πάει λέγοντας. Κοντά στο 25% να είναι κι ό,τι νά 'ναι, ενώ οι πιο σοβαροί πολιτικοί αναλυτές, ακόμη κι ο ίδιος ο δικός τους, ο Δρυμιώτης, το υπονόησε ότι βρίσκεται πολύ πιο κάτω από το 25άρι! Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί αν η Νέα Δημοκρατία πέσει κάτω από το 25%, δεν θα ακολουθήσει απλή παραίτηση. Θα ακολουθήσει κυβέρνηση ειδικού σκοπού, όπως ακριβώς το 1989, που θα στείλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και μεγάλο μέρος του κόμματός του στο Ειδικό Δικαστήριο! Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα. Αυτό είναι που κρύβουν πίσω από τα τεχνητά νούμερα και το φάντασμα του 2015. Όλα αυτά που γράφονται ή προβάλλονται από τα ελεγχόμενα μέχρι σκασμού ΜΜΕ, είναι ΣΚΕΤΗ προπαγάνδα. Πρόκειται για οργανωμένη, συστηματική και αισχρή παραποίηση της τάσης του λαού, η οποία μετατρέπει το εργαλείο της μέτρησης της λαϊκής βούλησης σε όπλο καταστολής της αλήθειας και διαμόρφωσης του φόβου. Οι δημοσκοπήσεις, όταν είναι παραγγελθείσες και ελεγχόμενες, παύουν να αποτυπώνουν την κοινωνική τάση και γίνονται μηχανισμός συγκάλυψης της πραγματικότητας. Ειδικά η πρόσφατη Ιστορία μας είναι γεμάτη από τέτοιες γκάφες και αποτυχίες, οι οποίες αποδεικνύουν ότι το ψέμα, όταν υπηρετεί συμφέροντα, καταρρέει μπροστά στην αμείλικτη κρίση του λαού. Από τις απαρχές των δημοσκοπήσεων, αυτών των αισχρών όπλων χειραγώγησης που βγήκαν μέσα από τα σπλάχνα των Στοών και των Λεσχών των "Πεφωτισμένων" καθαρμάτων, η Ιστορία έχει καταγράψει επανειλημμένως την αποτυχία τους όταν αυτές υπηρετούσαν σκοπούς πέρα από την απλή καταγραφή. Κι αντί να σταματήσει αυτή η απίστευτη απάτη, αντί να καταργηθεί και οι εταιρίες να ξεσκονιστούν από πάνω μέχρι κάτω για το από πού προέρχονται τα έσοδα τους και από ποιούς σιτίζονται, όχι μόνο νομιμοποιούνται, αλλά και κατορθώνουν να γίνουν και ...θεσμός σε αυτά τα παρασιτικά "δημοκρατικά" καθεστώτα. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1948, οι δημοσκοπήσεις προέβλεπαν με βεβαιότητα τη νίκη του Θωμά Ντιούι επί του Χάρι Τρούμαν. Οι εφημερίδες τύπωσαν πρωτοσέλιδα με τον τίτλο «Ο Ντιούι νικά τον Τρούμαν», ενώ η πραγματικότητα διέψευσε κάθε πρόβλεψη. Ο Τρούμαν επικράτησε και η εικόνα του να κρατά την εφημερίδα με το ψευδές αποτέλεσμα έμεινε στην ιστορία ως σύμβολο της αλαζονείας των δημοσκόπων. Από τότε και μέχρι τώρα, τίποτε απολύτως δεν άλλαξε, ούτε στο ελάχιστο. Πιο πρόσφατα, το 2016, σχεδόν όλες οι εταιρείες προέβλεπαν άνετη νίκη της Χίλαρι Κλίντον επί του Ντόναλντ Τραμπ. Η έκπληξη βεβαίως, ήταν αφάνταστα οδυνηρή για το κατεστημένο των δημοσκοπήσεων και αποκάλυψε ότι όταν η κοινωνία βράζει από δυσαρέσκεια, τα νούμερα που παραγγέλλονται από συμφέροντα αποτυγχάνουν παταγωδώς. Το δημοψήφισμα για το Brexit στη Βρετανία, το θυμάστε; Ε, κι αυτό αποτέλεσε ακόμη μία τέτοια στιγμή: Οι δημοσκόποι χτυπιόντουσαν δείχνοντας παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα με ποσοστά που αγγίζανε το 60-70%, αλλά η πραγματικότητα ήταν άλλη και πολύ, μα πολύ διαφορετική. Το ΌΧΙ ήταν οριακό μεν, αλλά ηχηρότατο! Και την άλλη μέρα, η είδηση δεν ήταν το αποτέλεσμα, αλλά το πόσο γελοίοι ήταν οι δημοσκόποι! Στην Ελλάδα ειδικά, έχει ξεπεραστεί κάθε όριο. Από το "βρώμικο" '89 όπου έλεγαν οι δημοσκόποι ότι ο Μητσοτάκης θα κάνει...περίπατο, η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ήταν μόλις 2,5%! Να πάμε και πιό πέρα; Οι εκλογές του 2000, όπου τα περισσότερα exit poll μιλούσαν για συντριπτική νίκη της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή και αργά το βράδυ, η "κασσέτα" γύρισε πλευρά και επικράτησε ο ...Σημιτισμός! Καλά, δε μιλάμε για το 2015, με τη "πονεμένο" δημοψήφισμα για τα μνημόνια όπου οι περισσότερες "μετρήσεις" έδιναν στο "Μένουμε Ευρώπη" ένα ...άνετο και προπαγανδιστικό 60-65% και ξαφνικά με τα πρώτα αποτελέσματα, ξεπετάχτηκε ένα 62,5% καραμπινάτο και πέρα για πέρα λαϊκό! Και την επόμενη μέρα έπεφτε κλαυθμός και οδυρμός, ιδίως στα καταγώγια του ΣΚΑΙ όπου μιλούσαν οι τύποι για...μετανάστευση ομαδική! Οι δημοσκόποι, δεμένοι με τα συμφέροντα που χρηματοδοτούσαν τις έρευνες, μπορούν άνετα να δούν τις πραγματικές τάσεις της κοινωνίας ή την ίδια οργή του λαού. Αυτά όμως, δεν συμφέρει σε κανέναν απ' αυτούς να δημοσιευτούν. Κρατούνται μόνο σφιχτά κλεισμένα στα αρχεία τους, ενημερώνοντας μόνο - και υπογείως σαφώς - τους ...ενδιαφερόμενους για τους οποίους δουλεύουν. Οι "μελέτες" που κάνουν κατά παραγγελία, είναι ανάλογες με τις πεποιθήσεις και τους στόχους αυτών που τις παραγγέλνουν! Είτε έιναι εφημερίδες, είτε κανάλια, είτε κόμματα, είτε οι...κατέχοντες την εξουσία. Πραγματικές δημοσκοπήσεις όμως, κάνουν για τις...ξένες πρεσβείες οι οποίες και χρυσοπληρώνουν, αλλά και τις θέλουν με βάση την επιστημοσύνη, την ανάλογη σοβαρότητα και την καθαρότητα των αποτελεσμάτων. Γιατί οι κυβερνήσεις τους θέλουν να ξέρουν από πριν ποιά θα είναι η επόμενη μέρα. Αυτές δεν είναι σικέ. Είναι όμως σικέ αυτές που φτάνουν στα μάτια και τα αυτιά της κοινωνίας! Κάθε φορά λοιπόν που οι δημοσκοπήσεις αποτυγχάνουν, η δικαιολογία είναι η ίδια: «δεν προβλέψαμε αυτόν τον παράγοντα, το συν-πλην υπολογίστηκε με βάση λανθασμένα δεδομένα» και άλλα τέτοια δραματικά. Σήμερα, στην Ελλάδα του 2026, η ίδια μηχανή λειτουργεί με μεγαλύτερη ένταση και κυνισμό. Δεν καταγράφουν την κοινωνία. Κατασκευάζουν την εικόνα που συμφέρει το καθεστώς. Και το καθεστώς του Μητσοτακισμού δεν είναι πλέον απλή διακυβέρνηση. Είναι ένας μηχανισμός ολοκληρωτικής κυριαρχίας που χρησιμοποιεί κάθε μοχλό που ελέγχει – Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, επιχειρηματίες που τρέφονται από δημόσιο χρήμα, δημοσκοπικές εταιρείες, κρατικούς μηχανισμούς – για να παραμείνει στην εξουσία ακόμα και αν πρέπει να περάσει πάνω από πτώματα, πάνω από νεκρούς των Τεμπών, πάνω από θύματα υποκλοπών, πάνω από την ίδια τη δημοκρατία. Αυτός ο ερπυσμός προς τον ολοκληρωτισμό γίνεται σιωπηλά, με χαμόγελα στις οθόνες και ψεύτικα νούμερα στα χαρτιά. Αλλά είναι ολοκληρωτισμός. Και όποιος δεν το βλέπει, είναι συνένοχος με την αδράνειά του. Η προπαγάνδα δεν υπηρετεί πλέον τον Μητσοτάκη ως πολιτικό. Τον υπηρετεί ως τον μόνο «σωτήρα» από ένα τέρας που η ίδια δημιούργησε. Ο Τσίπρας προβάλλεται καθημερινά ως η απειλή που έρχεται από το 2015 για να γκρεμίσει ξανά τη χώρα στα Τάρταρα. Επαναλαμβάνεται το αφήγημα της καταστροφής, της άβυσσος, του χάους. Ο σκοπός είναι καθαρός και βρώμικος: Να τρομοκρατηθεί ο απογοητευμένος ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας και να συσπειρωθεί ξανά γύρω από το Κτήνος αυτό όχι από αγάπη, όχι από πίστη, αλλά από τον πιο σκοτεινό φόβο. Ο Μητσοτάκης δεν παλεύει για καμμιά Ελλάδα. Παλεύει για την προσωπική του σωτηρία. Η επανεκλογή του σημαίνει διαγραφή ποινικών ευθυνών, παραγραφή υποθέσεων και άνοιγμα του δρόμου για ευρωπαϊκό αξίωμα μακριά από την ελληνική δικαιοσύνη. Αν και αυτό το τελευταίο παίζεται, αν λάβουμε υπ' όψη μας το άρθρο της εφημερίδας "Δημοκρατία" (φωτό αριστερά) όπου το ρεπορτάζ λέει ότι ακόμη και οι Γερμανοί του Μερτς δεν στηρίζουν τέτοιες προσδοκίες για τον...πρώην εκλεκτό τους. Οι δημοσκοπικές εταιρείες παράγουν τα νούμερα που χρειάζονται για να σταθεί η προπαγάνδα τους Αυτό ασφαλώς και δεν είναι δημοκρατία. Είναι ολοκληρωτισμός με δημοκρατικό πρόσχημα. Και όταν η απώλεια της εξουσίας ισοδυναμεί με Ειδικό Δικαστήριο και φυλακή, τότε η μάχη γίνεται υπαρξιακή. Γι’ αυτό η προπαγάνδα γίνεται πιο απεγνωσμένη, πιο χυδαία, πιο συστηματική. Γι’ αυτό ο Τσίπρας προβάλλεται ως το...τέρας, γιατί αυτό βολεύει τον Μητσοτάκη και τη φάρα του. Γι’ αυτό τα νούμερα της Νέας Δημοκρατίας διατηρούνται τεχνητά πάνω από το 25%. Γι’ αυτό όσοι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου πρέπει να ξυπνήσουν τώρα. Αρκετά έχουμε υποφέρει. Ο λαός μας, αυτά τα τελευταία εφτά καταραμένα χρόνια, έχει δει τους νεκρούς των Τεμπών να περιμένουν δικαιοσύνη. Έχει υποστεί τις υποκλοπές, την ακρίβεια, την ανασφάλεια, τη σήψη των θεσμών. Για να μη πούμε τι τραβήξαμε και στη ψευτο-πανδημία των αντίχριστων με τα εμβόλια του θανάτου. Δεν χρειαζόμαστε άλλα φαντάσματα για να τρομοκρατηθούμε. Αυτό που χρειαζόμαστε κατεπειγόντως, είναι φως! Ο λαός μας χρειάζεται την πυρίνη αλήθεια που καίει τα ψεύδη και αποκαλύπτει τα κίνητρα. Η φωτιά της δικαιοσύνης δεν σβήνει με δημοσκοπήσεις. Αντιθέτως, τις κατακαίει. Και η ώρα της είναι κοντά, πιστέψτε με. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Ο Citizen Vigilante που παίρνει τον νόμο πλέον στα δικά του χέρια, είναι γροθιά στο στομάχι των Νεοταξιτών που μόλις την είδαν (το θέμα της είναι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση που φέρνει μαζί της και την καθαρή εγκληματικότητα) πανικοβλήθηκαν! Αυτή η ταινία - σόκ αμέσως χτύπησε καμπάνες στη νεοταξική συμμορία που κυβερνά την Ευρωπαική Ένωση αλλά και τη Βρετανία, με πρώτη και σπασμωδική αντίδραση να απαγορευτεί η προβολή της σε έξη κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, αλλά και της (συμπαραγωγού) Γερμανίας! Ποιός το περίμενε, ότι ο - βυθισμένος πλέον - στην woke agenda και στον νεοταξισμό, πάλαι ποτέ "ευγενής" και ποιοτικός ευρωπαικός κινηματογράφος, θα προχωρούσε σε μια τέτοια - άκρως επαναστατική - πράξη, να γυρίσει μια ταινία που εν γνώσει του, θα συντάραζε τα βρώμικα νερά του φασιστικού και ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Και από πού προέρχεται; Από ποιά χώρα; Απίστευτο, αλλά γεγονός! Από τη Γερμανία του Μέρτς και - ακόμη πιο απίστευτο - από την άκρως ελεγχόμενη από την ΕΕ Κροατία! Ο Παραγωγός, φωτογράφος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Γερμανός Uwe Boll που...τα έκανε όλα μόνος του, δεν πίστευε ότι θα εύρισκε τόσο...εύκολα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να ολοκληρώσει ίσως και την καλύτερη ταινία του μέχρι στιγμής, χτυπώντας τη πόρτα της γερμανικής Event Film (που κάνει και τη διανομή) η οποία του...άνοιξε διάπλατα όταν διάβασαν οι ιθύνοντες το σενάριο. Στο χορό, μπήκε και η Κροατία με την Borvel Film, μιας και ο Boll θα εύρισκε πολλά εμπόδια στο να ολοκληρώσει την ταινία του. Καταλαβαίνετε τον λόγο. Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο Ζάγκρεμπ (δεν κατονομάζεται η πόλη στην ταινία) όπου κανείς δεν τους...ενόχλησε, μιας και εκεί τα πράγματα είναι πιο...ευρωπαϊκά (ακόμη τουλάχιστον). Αυτό όμως που απογειώνει το έργο, είναι η επιλογή του Αρμι Χάμμερ (Armand Douglas Hammer), ως πρωταγωνιστή της ταινίας. Ενός "τρομερού παιδιού" του Χόλυγουντ, γιό και γόνο της βαθύπλουτης οικογένειας Χάμμερ (ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών) και που τον πρωτοείδαμε στο εκκεντρικό The Man from U.N.C.L.E. του "τρελάρα" Γκάι Ρίτσι (2017). Πριν από αυτό, είχε παίξει ως δεύτερος ρόλος και σε άλλες ταινίες, λιγότερο σημαντικές. Το σουλούπι και η κορμοστασιά του Χάμμερ, ταίριαξε γάντι στο ρόλο του Vigilante και χωρίς καν να προσπαθήσει, από την πρώτη σκηνή καταλαβαίνουμε πως...καλύτερο "εκδικητή" δε θα μπορούσε να βρεί ο Boll για την πλήρως...αναρχική ταινία του. Το δε καλύτερο, ήταν το ότι ο αρχικός τίτλος του έργου θα ήταν... "Τhe Dark Night"(!!!), παραλληλισμός με τον σκοτεινό υπερ-ήρωα Batman της DC Comics αλλά μπλέξανε στα...δικαιώματα! Ο τίτλος αυτός ήταν ήδη κατοχυρωμένος από τη Warner Bros. και τίποτε πλέον δεν θα μπορεί να τιτλοφορηθεί με αυτή την ονομασία. Κι έτσι, επικράτησε το "Citizen Vigilante" που φαίνεται να δημιουργεί δική του ιστορία. Άλλως τε, η επιτυχία της ταινίας ήταν αναμενόμενη και - το καλό νέο - ετοιμάζεται και το Νο2! Πάμε τώρα στα της ταινίας. Γράφει ο Διόδοτος Ο Armie Hammer υποδύεται έναν Αμερικανό ομογενή και πρώην στρατιώτη που έχει χτίσει μια αξιοπρεπή ζωή ως ιδιοκτήτης ακινήτων σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη. Όταν το σύστημα δικαιοσύνης αποτυγχάνει επανειλημμένα, με επιεικείς δικαστικές αποφάσεις, την πολιτική ορθότητα να υπερισχύει της δημόσιας ασφάλειας και κύματα ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας από λαθρομετανάστες, χάνει την ψυχραιμία του και αρχίζει να απονέμει τη δική του εκδοχή της δικαιοσύνης. Ξαφνικά γίνεται ένας αντιήρωας που γίνεται viral στο διαδίκτυο, ενώ οι αρχές τον κυνηγούν. Αυτό που κάνει την ταινία να χτυπάει δυνατά είναι το ...πόσο αμετανόητη είναι! Βουτά κατευθείαν στις χαοτικές πραγματικότητες που πολλοί άνθρωποι βλέπουν σε πόλεις της Σουηδίας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και αλλού: Συμμορίες που παρασύρουν ανήλικα, βία στους δρόμους, ομαδικοί βιασμοί και «απαγορευμένες» περιοχές όπου οι κανόνες φαίνεται να παρακάμπτονται για συγκεκριμένες ομάδες. Ο σκηνοθέτης Uwe Boll δεν το μετριάζει με ισορροπία ή επιφυλάξεις. Απεικονίζει την απογοήτευση των απλών ανθρώπων που βλέπουν τις γειτονιές τους να αλλάζουν ραγδαία, ενώ οι αξιωματούχοι έχουν εμμονή να μην χαρακτηριστούν ρατσιστές. Η ταινία θέτει το δυσάρεστο ερώτημα: Όταν το κράτος σταματά να προστατεύει τους πολίτες του, τι γίνεται τότε; Ο Χάμμερ βυθίζεται στον ρόλο με πραγματική ένταση· Είναι πιθανώς η πιο δυνατή του ερμηνεία εδώ και χρόνια, ειδικά μετά από όλα όσα έχει περάσει. Είναι πιστευτός ως ένας τύπος που έχει βαρεθεί, όχι ως κάποιος υπερήρωας καρτούν. Η σκηνοθεσία του Boll είναι άμεση και ρεαλιστική, χωρίς την επιτηδευμένη γυαλάδα του Χόλιγουντ, κάτι που στην πραγματικότητα εξυπηρετεί την ιστορία. Δίνει μια αίσθηση επείγουσας ανάγκης και οργής, σαν το σενάριο να γράφτηκε μετά από την ανάγνωση πάρα πολλών πρωτοσέλιδων. Σίγουρα, είναι υπερβολικό σε ορισμένα σημεία. Ορισμένες σκηνές επικεντρώνονται στο να σοκάρουν και τα πολιτικά μηνύματα είναι τόσο διακριτικά όσο ένα σφυρί. Αλλά αυτός είναι ο σκοπός. Δεν πρόκειται για μια ταινία που στοχεύει στα Όσκαρ, αλλά για κινηματογράφο με μήνυμα, που αποσκοπεί να προκαλέσει και να αντικατοπτρίσει πραγματικές εντάσεις που η ευπρεπής κοινωνία συχνά αγνοεί ή λογοκρίνει. Οι απαγορεύσεις και οι αντιδράσεις (ισχυρισμοί ότι «υποκινεί βία εναντίον μεταναστών») αποδεικνύουν μόνο πόσο ευαίσθητο παραμένει το θέμα. Η απόφαση του Έλον Mασκ να δημοσιεύσει ολόκληρη την ταινία στο X είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται. Σε μια εποχή όπου οι μεγάλες πλατφόρμες και οι κυβερνήσεις λατρεύουν να θάβουν τις ενοχλητικές ιστορίες, το να αφήνεις τον κόσμο να δει και να κρίνει μόνος του είναι αναζωογονητικό. Το «Citizen Vigilante» δεν θα αλλάξει την πολιτική ούτε θα γεφυρώσει τις διαιρέσεις, αλλά αναγκάζει τη συζήτηση να βγει στο φως. Αν έχετε βαρεθεί τις «καθαρές» απόψεις για τις αποτυχίες της ένταξης και τα αυξανόμενα στατιστικά στοιχεία εγκληματικότητας, αυτό το έργο αξίζει τον χρόνο σας. Ατελές, οργισμένο και τολμηρό, ακριβώς όπως οι καιροί που ζούμε...

Παρέμβαση με έντονο πολιτικό ενδιαφέρον απηύθυνε προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της ΝΔ Βασίλης Φεύγας! Παρέμβαση με έντονο πολιτικό ενδιαφέρον απηύθυνε προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της ΝΔ Βασίλης Φεύγας, καταθέτοντας σειρά προτάσεων, μεταξύ των οποίων, την κατάργηση του νόμου των ομόφυλων ζευγαριών και την επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά στο κόμμα. Ειδικότερα, όπως αναφέρει το agrinionews.gr, στην επιστολή του, ο Βασίλης Φεύγας επιχειρεί να θέσει το πλαίσιο για τη διατήρηση της εκλογικής αυτοδυναμίας, συνδέοντας την πολιτική στόχευση με την ανάγκη επαναπροσέγγισης ενός πιο παραδοσιακού κομματικού ακροατηρίου, ενώ παράλληλα προχωρά και σε παρεμβάσεις για την περιφερειακή ανάπτυξη. Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα προκαλεί η αναφορά του σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής, καθώς ζητά την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου για τα ομόφυλα ζευγάρια, υποστηρίζοντας ότι μέρος της εκλογικής βάσης της ΝΔ δεν εξέφρασε επαρκώς τις θέσεις του στη σχετική δημόσια συζήτηση. Παράλληλα, προτείνει την αναμόρφωση του τεκμαρτού συστήματος φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών, με το επιχείρημα της ενίσχυσης της μεσαίας τάξης και της φορολογικής δικαιοσύνης, ενώ εισηγείται και μια πρωτοβουλία «ενότητας» στον ευρύτερο κεντροδεξιό χώρο, η οποία περιλαμβάνει -όπως αναφέρει- και άρση της διαγραφής του πρώην πρωθυπουργού Αντώνης Σαμαράς. Σε επίπεδο περιφερειακής πολιτικής, η επιστολή επικεντρώνεται στην Αιτωλοακαρνανία, την οποία χαρακτηρίζει ως περιοχή με σημαντικά αλλά ανεκμετάλλευτα αναπτυξιακά περιθώρια, προτείνοντας παρεμβάσεις σε υποδομές, εκπαίδευση και πρωτογενή τομέα. Αποστάσεις Μαρινάκη από Φεύγα Αποστάσεις από την επιστολή του Βασίλη Φεύγα, πήρε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Ειδικότερα, ο Μαρινάκης τόνισε ότι η συγκεκριμένη επιστολή δεν εκφράζει τη Νέα Δημοκρατία. Υπενθυμίζεται ότι, στην επιστολή του, ο Γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της ΝΔ ζητεί από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη την επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά στο κόμμα και την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου για τον γάμο των ομοφυλόφιλων ζευγαριών. «Σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει μια επιστολή του κ. Φεύγα τη ΝΔ. Δεν την αξιολογούμε ως σοβαρή κίνηση. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στον προγραμματισμό της κυβέρνησης», δήλωσε ο Μαρινάκης. Σε ερώτηση μάλιστα για το εάν ο κ. Φεύγας παραμένει ακόμα γραμματέας, ο Μαρινάκης απάντησε ότι: «Από ό,τι γνωρίζω ναι, δεν υπάρχει κάποια αντίθετη ενημέρωση, δεν είναι κάτι άξιο σχολιασμού». Γλύψιμο Κυρανάκη προς τον Σαμαρά Ο Γενικός Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, έστειλε μήνυμα ενότητας προς τα στελέχη της παράταξης, με ιδιαίτερη αναφορά στον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, κατά τη διάρκεια κομματικής εκδήλωσης που διοργάνωσε η ΔΕΕΠ Μεσσηνίας της ΝΔ στην περιοχή της Θουρίας, το βράδυ της Κυριακής. Οι τοποθετήσεις του αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς έγιναν σε μια περίοδο, κατά την οποία η δημόσια συζήτηση κυριαρχείται από τα σενάρια περί ενδεχόμενης δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία της υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως και ολοκλήρωσε ουσιαστικά μία εβδομάδα έντονης κυβερνητικής και κομματικής παρουσίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με τη συμμετοχή κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας. Κλείνοντας την ομιλία του, ο Κυρανάκης αναφέρθηκε στα πρώτα του πολιτικά βήματα, θυμίζοντας ότι το 2014 ο Αντώνης Σαμαράς τον συμπεριέλαβε στο ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, όταν ήταν μόλις 26 ετών. Όπως είπε, μία από τις πρώτες περιοδείες που πραγματοποίησε τότε ήταν στην Καλαμάτα, σημειώνοντας ότι η Μεσσηνία κατέχει ξεχωριστή θέση στην προσωπική και πολιτική του διαδρομή. Με ιδιαίτερα θερμά λόγια χαρακτήρισε τον Αντώνη Σαμαρά «εξαιρετικό πρωθυπουργό», υποστηρίζοντας ότι υπηρέτησε τη χώρα σε μία εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία, ενώ επισήμανε ότι η γενιά των νεότερων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας δεν πρόκειται να ξεχάσει τη στήριξη που τους παρείχε στα πρώτα τους πολιτικά βήματα. «Τον αγαπάμε, τον σεβόμαστε και δεν ξεχνάμε ότι μας πίστεψε όταν ξεκινούσαμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως, παρά τις όποιες διαφορές, «ανήκουμε όλοι στην ίδια πολιτική οικογένεια» και πως «ούτε το χάσμα είναι τόσο μεγάλο, ούτε οι διαφορές μας τόσο μεγάλες». Όπως είπε, αυτό που ενώνει τη Νέα Δημοκρατία είναι το κοινό όραμα για μια ισχυρή Ελλάδα. Οι συγκεκριμένες αναφορές ερμηνεύονται ως μήνυμα συσπείρωσης και ενότητας προς το εσωτερικό της παράταξης, σε μια χρονική συγκυρία όπου πληθαίνουν οι πολιτικές αναλύσεις και οι δημόσιες συζητήσεις γύρω από τις επόμενες κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά. Η πολιτική σημασία της παρέμβασης Φεύγα Πέρα από το περιεχόμενο των προτάσεων που διατυπώνει ο Βασίλης Φεύγας προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πολιτική διάσταση της ίδιας της παρέμβασής του. Και αυτό γιατί δεν πρόκειται για ένα στέλεχος που ανήκει στο λεγόμενο «σαμαρικό» ή «καραμανλικό» στρατόπεδο της Νέας Δημοκρατίας, ούτε για κάποιον που παραδοσιακά εκφράζει εσωκομματική αντιπολίτευση. Αντιθέτως, ο Φεύγας αποτελεί επιλογή του ίδιου του πρωθυπουργού για τη θέση του Γραμματέα Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας του κόμματος, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην παρέμβασή του. Υπό αυτό το πρίσμα, η επιστολή του δύσκολα μπορεί να εκληφθεί ως μια προσωπική διαφοροποίηση χωρίς πολιτική σημασία. Αντίθετα, μοιάζει να μεταφέρει ένα μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου ότι ένα τμήμα της κομματικής βάσης και των στελεχών θεωρεί πως η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται αλλαγή πορείας σε κρίσιμα ζητήματα, προκειμένου να ανακτήσει τη σχέση της με το παραδοσιακό συντηρητικό ακροατήριο. Η αναφορά στην κατάργηση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια και η πρόταση για την επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά δεν φαίνεται να είναι τυχαίες, αλλά εντάσσονται σε μια συνολικότερη στρατηγική επαναπροσέγγισης ψηφοφόρων που εκτιμάται ότι έχουν απομακρυνθεί από την κυβερνητική παράταξη. Ταυτόχρονα, η δημόσια αυτή παρέμβαση αποτυπώνει και το κλίμα ανησυχίας που φαίνεται να επικρατεί στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με τα σενάρια δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά. Παρότι τίποτα δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επισήμως, αρκετά κομματικά στελέχη φαίνεται να θεωρούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές διαρροές προς τα δεξιά της ΝΔ, περιορίζοντας αισθητά τα εκλογικά της ποσοστά και δυσχεραίνοντας τον στόχο της αυτοδυναμίας... Σάββας Παυλίδης-slpress

Το μέτρο δεν είναι κεραυνός εν αιθρία Τον Απρίλιο, το ελληνικό υπουργείο Υγείας παρουσίασε νομοσχέδιο που επεξεργάστηκε από κοινού με το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για την απαγόρευση της χρήσης μέσων κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram, Snapchat, TikTok) σε ανηλίκους κάτω των 15 ετών. Για την επαλήθευση της ηλικίας θα χρησιμοποιείται το Kids Wallet, μια εφαρμογή σύμφωνη με τα ευρωπαϊκά στάνταρ. Το μέτρο δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι μέρος της παγκόσμιας προσπάθειας ενδυνάμωσης και προστασίας των πιο ευάλωτων “ψηφιακών πολιτών”, δηλαδή των ανηλίκων, μέσω επιβολής “ψηφιακής ηλικίας”. Το ερώτημα είναι αν έχει πιθανότητες να πετύχει και εναλλακτικά τι άλλο μπορεί να γίνει. Τι γίνεται στον κόσμο: Πρώτη η Αυστραλία επέβαλε όριο ηλικίας για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όπως έδειξαν μελέτες, χρησιμοποιούνται από όλα τα παιδιά (96%) 10-15 ετών, ωστόσο τα μισά πέφτουν θύματα εκφοβισμού (bullying) και 7 στα 10 βλέπουν αναρτήσεις που προωθούν το μισογυνισμό, τη βία, τις διατροφικές διαταραχές, ακόμα και την αυτοκτονία. Με βάση αυτά τα δεδομένα, το Δεκέμβριο 2025, απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε ανηλίκους κάτω των 16 ετών σε Facebook, Instagram, Snapchat, Threads, TikTok, X, YouTube, Reddit, Kick και Twitch. Η επαλήθευση της ηλικίας των χρηστών γίνεται με τη χρήση τραπεζικών λογαριασμών, φωτογραφιών ταυτότητας ή προσωπικού βίντεο, μέθοδοι για τις οποίες διατυπώθηκαν ισχυρές επιφυλάξεις, λόγω του ιστορικού σε κυβερνοεπιθέσεις και υποκλοπές δεδομένων. Το εγχείρημα απέτυχε: «Λογαριασμοί ανηλίκων δεν έκλεισαν ή έκλεισαν και ξανάνοιξαν, καθώς είναι εύκολο να ξεγελάσει κανείς τις μεθόδους επαλήθευσης», είπε η Επίτροπος για την Ηλεκτρονική Ασφάλεια, Julie Inman Grant, τέσσερις μήνες αργότερα. «Το λάθος είναι ότι το μέτρο εστιάζει στις πολύ μεγάλες πλατφόρμες» σχολίασε η Meta (Facebook και Instagram). «Υπάρχουν 2.000.000 πλατφόρμες, οι περισσότερες εκ των οποίων δεν έχουν δικλείδες ασφαλείας. Ο έλεγχος της ηλικίας πρέπει να γίνεται τη στιγμή που ο χρήστης κατεβάζει τις εφαρμογές από το app store καθώς και στο λειτουργικό σύστημα». Παρά την αποτυχημένη εφαρμογή του μέτρου, η Αυστραλία υπήρξε πρότυπο για άλλες χώρες (Μαλαισία και Ινδονησία), όπου απαγορεύονται για τα παιδιά έως 16 ετών οι υψηλότερου κινδύνου εφαρμογές YouTube, TikTok, Facebook, Instagram, Threads, X και το ψηφιακό παιχνίδι Roblox. Στη Βραζιλία επιτρέπεται οι κάτω των 16 ετών, να έχουν λογαριασμό σε εφαρμογές, αν είναι συνδεδεμένος με του κηδεμόνα τους. Στον Καναδά, προσεχώς, θα ψηφιστεί το Digital Safety Bill, που θεσπίζει ψηφιακή ηλικία τα 16 χρόνια. Ομοίως, η Βρετανία ανακοίνωσε ότι «τα μέτρα που θα πάρει θα πάνε πιο μακριά από κάθε άλλη χώρα στον κόσμο». Τι ισχύει στις ΗΠΑ Δεν αποτελεί έκπληξη ότι στις ΗΠΑ προβάδισμα έχουν τα δυσθεώρητα κέρδη (π.χ. η Meta το 2025 είχε καθαρό κέρδος 60,46 δισ. δολ.) και όχι η προστασία των ανηλίκων. Σε κεντρικό επίπεδο, εκκρεμεί η ψήφιση από τη Γερουσία της “Kids Off Social Media Act”, που προβλέπει απαγόρευση της πρόσβασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά κάτω των 13 ετών, ενώ σε περιεχόμενο που προτείνουν οι αλγόριθμοι, σε παιδιά κάτω των 16 ετών. Επίσης το νομοσχέδιο απορρίπτεται κάθε φορά που εισάγεται για ψήφιση, με το επιχείρημα της προστασίας της ελευθερίας λόγου. Σε επίπεδο Πολιτειών, ωστόσο, πάρθηκαν μέτρα, αν και διαφορετικά σχετικά με την ηλικία. Σε Φλόριντα, Μισισιπί και Τενεσί απαγορεύεται η πρόσβαση στους κάτω των 14 ετών και με γονική συναίνεση επιτρέπεται από 15 ετών και άνω. Παρόμοια μέτρα λήφθηκαν στο Οχάιο, αλλά πάγωσε η εφαρμογή τους με δικαστική εντολή. Στη Γιούτα προβλέπεται η πιστοποίηση της ηλικίας να γίνεται τη στιγμή που ο χρήστης επιχειρεί να κατεβάσει την εφαρμογή και με γονική συναίνεση. Σε Νέα Υόρκη και Καλιφόρνια δεν τέθηκε όριο ηλικίας, αλλά απαιτείται γονική συναίνεση. Σε άλλες Πολιτείες η έμφαση δόθηκε σε αυξημένες απαιτήσεις απορρήτου και προστασίας των προσωπικών δεδομένων, καθώς και στην απαγόρευση των ρυθμίσεων που οδηγούν στον εθισμό. Οι εταιρίες ξεκίνησαν δικαστικούς αγώνες για την ακύρωση των σχετικών νόμων σε Καλιφόρνια και Μέριλαντ, ισχύουν όμως σε Νεμπράσκα και Βερμόντ. Τέλος, μια άλλη παραλλαγή ισχύει στη Βιρτζίνια, όπου οι κάτω των 16 ετών δικαιούνται πρόσβαση στα κοινωνικά δίκτυα μία ώρα την ημέρα, εκτός αν συναινούν οι γονείς για περισσότερο. Τι ισχύει στα Κράτη-Μέλη της ΕΕ Το τι συμβαίνει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες αποτυπώνεται στο Ευρωβαρόμετρο. Σύμφωνα με την έρευνα του Ιουνίου 2026, επιβεβαιώνεται ο συσχετισμός μεταξύ της πνευματικής και φυσικής υγείας των νεαρών ατόμων και του χρόνου που περνούν μπροστά σε οθόνες και ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Βρέθηκε ότι, κατά μέσο όρο, οι νέοι περνούν στο διαδίκτυο 4,5 ώρες τις καθημερινές και 6,1 ώρες τη μέρα τα Σαββατοκύριακα. Το 14% αναφέρει ότι περνούν πάνω από 10 ώρες την ημέρα μπροστά από μια οθόνη. Επίσης το 48% των εφήβων πιστεύει ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν θετική επίδραση στη ζωή τους. Μόνο το 21% των γονιών συμφωνεί. Σχεδόν 1 στους 3 εφήβους παραδέχεται ότι αισθάνεται στρες, λύπη ή κοινωνικό αποκλεισμό εξαιτίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, 1 στους 3 υποφέρει από κουρασμένα μάτια, γενική κούραση, πονοκεφάλους, αδυναμία συγκέντρωσης, συμπτώματα που οι γονείς συχνά παραβλέπουν. Ακόμα, οι έφηβοι ανέφεραν αρνητικές εμπειρίες λόγω της τεχνητής νοημοσύνης (39%), παραπληροφόρηση (35%), εκφοβισμό (17%) και πίεση να μοιραστούν πολύ προσωπικές φωτογραφίες (10%). Τόσο οι έφηβοι όσο και οι γονείς συμφωνούν ότι πρέπει να εφαρμοστούν οι υπάρχοντες κανόνες και 54% των γονιών επιθυμούν να θεσπιστεί ψηφιακή ηλικία. Η αφύπνιση σχετικά με αυτά τα προβλήματα και τα πρώτα νομοθετικά μέτρα ξεκίνησαν στην Ισπανία. «Τα κοινωνικά δίκτυα, δυστυχώς, έχουν γίνει είδος Άγριας Δύσης, ένα αποτυχημένο κράτος, ένας τόπος που παρέχει καταφύγιο σε εγκληματικές δραστηριότητες, πορνογραφία και βία» είπε ο πρωθυπουργός Σάντσεθ. «Είναι αληθινός φασίστας, ολοκληρωτιστής. Ο βρωμιάρης Σάντσεθ είναι τυραννικός και προδότης του λαού της Ισπανίας» έγραψε ο ιδιοκτήτης του Χ, Ελον Μασκ όταν ψηφίστηκε η απαγόρευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τους ανηλίκους κάτω των 16 ετών (Φεβρουάριος 2026). Η Πορτογαλία δεν επέβαλε πλήρη απαγόρευση, αλλά απαίτηση γονικής συναίνεσης για παιδιά 13-15 ετών και υποχρέωση των εταιριών να έχουν σύστημα επαλήθευσης ηλικίας συμβατό με το σύστημα της ψηφιακής γονικής συναίνεσης. Στη Γαλλία ψηφίστηκε νόμος, που ορίζει ψηφιακή ηλικία τα 15 έτη και υποχρεώνει τις πλατφόρμες να εφαρμόζουν μηχανισμούς επαλήθευσης ηλικίας. Εκκρεμεί η ολοκλήρωση της νομοθετικής διαδικασίας. Παρόμοια μέτρα ανακοίνωσαν ότι θα πάρουν Πολωνία, Σλοβενία και Δανία, αν και η τελευταία θα προβλέψει εξαίρεση αν υπάρχει γονική συναίνεση, με κατώτατο όριο ηλικίας τα 13 έτη. Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται η Αυστρία με το όριο ηλικίας τα 14 έτη. Στη Γερμανία υπάρχει πολιτική συμφωνία για ψηφιακή ηλικία τα 14 έτη. Ψηφιακή νομοθεσία και πολιτικές στην ΕΕ Το Μάϊο 2022, η Κομισιόν έκρουσε τον κώδωνα με τη Στρατηγική για “Ένα Καλύτερο Διαδίκτυο για τα Παιδιά” (γνωστή ως ΒΙΚ+). Εκεί εξηγεί ότι το περιεχόμενο που διακινείται στο διαδίκτυο ενίοτε ωθεί σε αυτοτραυματισμό, αυτοκτονία, διαδικτυακή βία, ναρκωτικά, διατροφικές διαταραχές, παρενόχληση, εκφοβισμός, ρητορική μίσους, πορνογραφία, κοινοποίηση προσωπικών πληροφοριών ή εικόνων χωρίς συναίνεση, σεξουαλική κακοποίηση, ρατσισμός, ξενοφοβία, αντισημιτισμός, παραπληροφόρηση, διαδικτυακός πολιτικός εξτρεμισμός, ριζοσπαστικοποίηση, τυχερά παιχνίδια, διαφήμιση ανθυγιεινών τροφών. Η Κομισιόν δεσμεύτηκε να εκπονήσει ένα κώδικα δεοντολογίας για τον σχεδιασμό των πλατφορμών, να δημιουργήσει τον αριθμό επικοινωνίας 116111 για τα θύματα εκφοβισμού, να δώσει οδηγίες στα σχολεία και να προτείνει μια μέθοδο επαλήθευσης της ηλικίας των χρηστών. Το 2023, με Ψήφισμα βασισμένο σε μελέτες για τις επιπτώσεις του διαδικτύου στην ψυχική υγεία των ανηλίκων, το Ευρωκοινοβούλιο επεσήμανε ότι οι εφαρμογές με την «ατελείωτη κύλιση (scrolling) και τα «σκοτεινά μοτίβα (dark patterns) οδηγούν σε εθισμό». Με νεότερο Ψήφισμα, το 2025 κάλεσε την Κομισιόν να παρουσιάσει νομική πρόταση αναφορικά με τον εθισμό, τους ινφλουένσερς και την “ευρωπαϊκή ψηφιακή ηλικία” για την πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις πλατφόρμες κοινής χρήσης βίντεο και στους συντρόφους τεχνητής νοημοσύνης, που όρισε σε 16 έτη, χωρίς συναίνεση κηδεμόνα και σε 13 έτη σε κάθε περίπτωση. Στα συμπεράσματα αυτά κατέληξε με βάση μελέτες, όπως ότι 97% των νέων χρησιμοποιούν το διαδίκτυο καθημερινά, 78% των ατόμων 13-17 ετών ελέγχουν τα έξυπνα τηλέφωνά τους τουλάχιστον ανά ώρα, ενώ το 46% τα ελέγχουν συνεχώς, τα δε άτομα 16-24 ετών περνούν στο διαδίκτυο πάνω από 7 ώρες καθημερινά. Μία από τις πέντε αιτίες άγχους και κατάθλιψης εφήβων είναι η υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ένας στους πέντε ανήλικους παθαίνει εθισμό στα έξυπνα τηλέφωνα, κάτι που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει ψυχική διαταραχή. Ειδικά για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι μελέτες έδειξαν ότι η υπερβολική χρήση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Άλλα αρνητικά φαινόμενα είναι η παραπληροφόρηση, η πρώιμη και συχνά ακούσια, δημόσια έκθεση των ανηλίκων σε ινφλουένσερς, η πρόσβαση σε πορνογραφία, η βία κατά των γυναικών, η στρατολόγηση από εγκληματικές οργανώσεις και η υποκλοπή προσωπικών δεδομένων. Πράξη για την Ψηφιακή Δικαιοσύνη Σε απάντηση, η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι έως το τέλος του 2026 θα παρουσιάσει πρόταση “Πράξης για την Ψηφιακή Δικαιοσύνη” (Digital Fairness Act), που θα αναφέρεται στα σκοτεινά μοτίβα, το μάρκετινγκ από ινφλουένσερς , τον εθιστικό σχεδιασμό και τις αθέμιτες πρακτικές εξατομίκευσης. Περαιτέρω, το Ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου συνέπεσε με την ψήφιση της Πράξης για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες, που προβλέπει υποχρέωση των πλατφορμών να λαμβάνουν «κατάλληλα και αναλογικά μέτρα για τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ιδιωτικότητας, ασφάλειας και προστασίας των ανηλίκων». Τον Οκτώβριο 2025, η Κομισιόν εξέδωσε κατευθυντήριες οδηγίες για την εφαρμογή της διάταξης. Μία από αυτές είναι η διασφάλιση της νόμιμης ηλικίας των χρηστών, με μεθόδους ακριβείς, αξιόπιστες και μη παρεμβατικές, που δεν εισάγουν διακρίσεις. Προτείνεται επίσης ο λογαριασμός των ανηλίκων να είναι ιδιωτικός από προεπιλογή, να είναι απενεργοποιημένες οι λειτουργίες που οδηγούν σε υπερβολική χρήση, όπως οι διαδρομές επικοινωνίας, το εφήμερο περιεχόμενο, οι αποδείξεις ανάγνωσης, να απαγορεύεται η χειραγώγηση και η ώθηση σε δαπάνες, όπως με εικονικά νομίσματα ή κιβώτια με θησαυρό, να δύνανται οι ανήλικοι να μπλοκάρουν και να σιγούν άλλους χρήστες και να απαιτείται συγκατάθεσή τους για να μπαίνουν σε ομάδες. Στη συνέχεια, η Κομισιόν προχώρησε στην εφαρμογή της Πράξης για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες αντιστεκόμενη στην πίεση των ΗΠΑ για το αντίθετο. Ζήτησε από Snapchat, YouTube, Apple App Store, Google Play να δώσουν εξηγήσεις σχετικά με το σύστημα επαλήθευσης της ηλικίας που εφαρμόζουν και για το πώς αποτρέπουν την πρόσβαση σε παράνομα προϊόντα, όπως ναρκωτικά, ή σε επιβλαβή πρότυπα, όπως διατροφικές διαταραχές (Οκτώβριος 2025). Τα αποτελέσματα της έρευνας ακόμα αναμένονται. Τέλος η Κομισιόν παρουσίασε μια εφαρμογή “Ψηφιακής Επαλήθευσης της Ηλικίας” (Απρίλιος 2026), η οποία όμως δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία, μολονότι προηγουμένως δοκιμάστηκε σε Δανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα και Κύπρο. Για παράδειγμα, ο σύμβουλος κυβερνοασφάλειας Paul Moore έγραψε στο Χ ότι την χακάρησε σε λιγότερο από δυο λεπτά, καθώς και ότι αποθηκεύει και αφήνει απροστάτευτα ευαίσθητα δεδομένα στο τηλέφωνο του χρήστη. Ο Olivier Blazy, Γάλλος, εμπειρογνώμονας κρυπτογραφίας είπε ότι είναι δυνατόν να «κατεβάσει την εφαρμογή, να αποδείξει ότι είναι άνω των 18 ετών, και στη συνέχεια ο ανιψιός του να πάρει το τηλέφωνό του, να ξεκλειδώσει την εφαρμογή και να τη χρησιμοποιήσει για να αποδείξει ότι είναι άνω των 18 ετών». Μετά ταύτα, η Κομισιόν δήλωσε ότι πρόκειται για δοκιμαστική έκδοση της εφαρμογής. Σύνοδος Κορυφής Μαρτίου 2026 Παρά τα κενά της νομοθεσίας και την προβληματική επαλήθευσης ηλικίας, οι Αρχηγοί Κρατών συζήτησαν το θέμα της προστασίας των παιδιών στο διαδίκτυο και αποφάσισαν αφενός να εφαρμοστεί η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες, αφετέρου να τεθεί όριο ηλικίας για την πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ραγδαίες είναι και οι εξελίξεις στις ΗΠΑ, όπου Δικαστήρια αναγνώρισαν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκαλούν εθισμό, όπως το τσιγάρο. Συγκεκριμένα, έκαναν δεκτές αγωγές αποζημίωσης ανηλίκων-θυμάτων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Στις 25 Μαρτίου 2026, μετά από δίκη επτά εβδομάδων, η Meta καταδικάστηκε από Δικαστήριο του Νέου Μεξικού σε 375.000.000 δολ., λόγω αποτυχίας να προστατέψει την ασφάλεια των παιδιών, να αποτρέψει την εκμετάλλευση του ευάλωτου χαρακτήρα τους και τη διαδικτυακή σεξουαλική κακοποίηση. Στις 4 Μάϊου ξεκίνησε η δεύτερη φάση της δίκης με το ερώτημα αν η πρακτική της Meta αποτελεί δημόσιο κίνδυνο και αν πρέπει να επιβληθούν ασφαλιστικά μέτρα, όπως αλλαγές στο σχεδιασμό της πλατφόρμας. Με μία ημέρα διαφορά, ολοκληρώθηκε στο Λος Άντζελες η εκδίκαση αγωγής (της πρώτης από τις 1.500 αγωγές που έχουν καταθέσει ανήλικοι, σχολεία και εισαγγελείς) κατά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το TikTok and Snap έκαναν διακανονισμό πριν τη δίκη, με εμπιστευτικούς όρους. Meta και YouTube καταδικάστηκαν σε ηθική και ποινική αποζημίωση, η Meta σε 4,2 εκατ. και η YouTube σε 1,8 εκατ. δολάρια, διότι αποδείχτηκε ότι σχεδίασαν εκ προθέσεως τις πλατφόρμες έτσι που να οδηγούν σε ατελείωτη περιήγηση και τελικά σε εθισμό, όπως συμβαίνει με το τσιγάρο και τα ψηφιακά καζίνο. Μία ενάγουσα άρχισε τη χρήση του YouTube σε ηλικία 6 χρονών και του Instagram 9 χρονών. Χρησιμοποιούσε το Instagram για αρκετές ώρες την ημέρα φθάνοντας τις 16 ώρες, παρά τις προσπάθειες της μητέρας της να την αποτρέψει. Αποτέλεσμα ήταν να βλαφτεί η ψυχική της υγεία, να αναπτύξει άγχος, δυσμορφία σώματος και αυτοκτονικές σκέψεις, να υποστεί εκφοβισμό και σεξουαλική εκβίαση. Ο συνήγορος της Meta αμφισβήτησε τη νομική έννοια του “εθισμού” και του σχεδιασμού “με σκοπό τη προσήλωση του χρήστη” και επέρριψε την ευθύνη στις δύσκολες συνθήκες ζωής της ανήλικης. Τα επιχειρήματα αυτά κατέρρευσαν όταν η ενάγουσα παρουσίασε εσωτερικά έγγραφα της Meta που αποδεικνύουν ότι οι κίνδυνοι είναι γνωστοί στους ιθύνοντες. Όπως εξήγησαν προστατευόμενοι μάρτυρες, εμπειρογνώμονες και ακαδημαϊκοί, επιλέχτηκε συνειδητά ο σχεδιασμός που παρατείνει χρονικά τη χρήση. Οι δύο δικαστικές αποφάσεις δεν είναι αμετάκλητες. Θεωρούνται όμως ιστορικές, γιατί εγκαταλείφθηκε η θεωρία της προστασίας της ελευθερίας του λόγου, με βάση την οποία τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν μέχρι τότε στο απυρόβλητο και αναγνωρίστηκε ευθύνη της εταιρίας ως παραγωγού προϊόντος. Αναμένεται να επηρεάσουν την έκβαση των χιλιάδων εκκρεμών αγωγών και να αναγκάσουν τις εταιρίες να συμβιβαστούν ή/και να τροποποιήσουν τις ρυθμίσεις και τις ρήτρες ασφαλείας στις πλατφόρμες τους. Χάρη στις επιστημονικές μελέτες, στα στατιστικά στοιχεία, στην έστω και ατελή νομοθεσία και στη νομολογία –και μάλιστα στις ΗΠΑ όπου εδρεύουν οι κολοσσοί της τεχνολογίας– δεν μένει αμφιβολία ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενέχουν κινδύνους για την υγεία, ακόμα και για τη ζωή. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν τώρα οι εταιρίες, που το κοινωνικό πείραμα απέτυχε μαζί με το επικίνδυνο επιχειρηματικό τους μοντέλο. Η απάντηση διαφαίνεται ήδη. Το Μάιο, η Meta απέλυσε 1.000 εργαζόμενους και μετέφερε 7.000 άλλους σε θέσεις σχετιζόμενες με την τεχνητή νοημοσύνη… slpress