O Tράμπ...αλλάζει πορεία και εξετάζει πρόταση του Ιράν για το Ορμούζ με επιστροφή στο προπολεμικό status quo! Ε, όσο για τα πυρηνικά...βλέπουμε εν καιρώ... Ο Τραμπ βλέποντας το αδιέξοδο, τώρα εξετάζει την πρόταση του Ιράν για το Ορμούζ και ενώ δηλώνει επιφυλακτικός, σκέφτεται να αντιπροτείνει μια εναλλακτική πρόταση, που ίσως να μην είναι μακριά από την Ιρανική πρόταση - Απίστευτη παραδοχή Πενταγώνου: Τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας προσφέρουν μέτρια απόδοση! Όσο καθυστερούν να πέσουν νέες βόμβες, τόσο απομακρύνεται ο κίνδυνος να ξεσπάσει νέος κύκλος βομβαρδισμών – αν και τίποτε δεν είναι απίθανο από τους Αμερικανούς… Ωστόσο μια νέα εξέλιξη έρχεται να προστεθεί στις επικές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο ηρωικό Ιράν που κατάφερε να πετύχει ιστορική ανατροπή… μια περιφερειακή στρατιωτική δύναμη το Ιράν να νικάει την υπερδύναμη των ΗΠΑ. Ο Τραμπ βλέποντας το αδιέξοδο, τώρα εξετάζει την πρόταση του Ιράν για το Ορμούζ και ενώ δηλώνει επιφυλακτικός, σκέφτεται να αντιπροτείνει μια εναλλακτική πρόταση, που ίσως να μην είναι μακριά από την Ιρανική πρόταση. Στόχος βεβαίως, είναι να επανέλθει το προ-πολεμου status quo. Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν για να ξεκινήσει διάλογο με τους Αμερικανούς έχει βάλει 3 όρους: Να σταματήσει οριστικά ο πόλεμος και αυτό να συμφωνηθεί Μετά την συμφωνία για οριστικό τέλος του πολέμου θα εξεταστεί το ζήτημα του Στενού του Ορμούζ και θα συμφωνηθεί το τελικό πλαίσιο Στο τρίτο στάδιο θα συζητηθεί το ζήτημα των πυρηνικών και εφόσον έχουν προηγηθεί συμφωνίες στα δύο προηγούμενα θέματα. Εν τω μεταξύ Ρωσία και Κίνα ανοικτά έχουν βγει και στηρίζουν το Ιράν λέγοντας ότι η Αμερικανική ναυτική πειρατεία στον Περσικό Κόλπο πρέπει να τελειώσει γιατί αποσταθεροποιεί την διεθνή οικονομία. Μάλιστα οι Κινέζοι λένε και κάτι άλλο, το Ιράν είναι δυνατό στρατιωτικά και δεν χρειάζεται την βοήθεια κανενός για να επιβληθεί… Πάντως αποτελεί απίστευτη παραδοχή πως τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας προσφέρουν μέτρια απόδοση, αυτό αποκάλυψε το Αμερικανικό Πεντάγωνο και επίσημα μάλιστα! CNN: Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν μπορεί να περιλαμβάνει επιστροφή στο προπολεμικό status quo Η πιθανή συμφωνία που συζητείται μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα μπορούσε να περιλαμβάνει την επιστροφή στο προπολεμικό status quo, αναφέρει το CNN, επικαλούμενο πηγές. «Οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις επικεντρώνονται σε μια σταδιακή διαδικασία, στην οποία το πρώτο μέρος μιας πιθανής συμφωνίας θα επικεντρωθεί στην επιστροφή στο προπολεμικό status quo και στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ χωρίς περιορισμούς και δασμούς», αναφέρει το άρθρο. Σημειώνεται ότι το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος «θα εξεταστεί αργότερα». Παρόλο που ο δεύτερος γύρος συνομιλιών στο Πακιστάν δεν πραγματοποιήθηκε, βρίσκεται σε εξέλιξη ενεργό διπλωματικό έργο μεταξύ των μερών, σύμφωνα με το CNN, δεν απέχουν και τόσο πολύ μεταξύ τους. Πάντως, το CNN εκτιμά ότι είναι μάλλον απίθανο ο Πρόεδρος Τραμπ να αποδεχθεί τους όρους του Ιράν, καθώς όπως αναφέρεται, αυτοί αφήνουν το θέμα του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης για ... αργότερα. Wall Street Journal: Ο Τραμπ είναι επιφυλακτικός στην πρόταση του Ιράν για Ορμούζ, σε λίγες ημέρες θα αντιπροτείνει Ο Τραμπ και η ομάδα του είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην πρόταση του Ιράν να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ, αναφέρει η Wall Street Journal, επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους. «Ο Τραμπ και η ομάδα εθνικής ασφάλειας που διευθύνει είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην πρόταση του Ιράν για μια συμφωνία που θα περιλαμβάνει το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και την αναστολή των πυρηνικών συνομιλιών», αναφέρει η Wall Street Journal. Σύμφωνα με αξιωματούχους, η Ουάσινγκτον θα συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν και πιθανότατα θα παρουσιάσει αντιπροτάσεις «τις επόμενες ημέρες». Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Τραμπ παρέτεινε μονομερώς την εκεχειρία με το Ιράν μέχρι την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Στις 25 Απριλίου, ανακοίνωσε ότι ακύρωσε το ταξίδι της αντιπροσωπείας στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν για μια νέα συνάντηση. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν λάβει μια νέα προσφορά από το Ιράν με ευνοϊκότερους όρους αλλά το Ιράν το αρνήθηκε και είπε ότι δεν διαπραγματεύεται υπό την μορφή απειλών. Χένρι Σ. Άνσερ (Πρώην ΥΠΕΞ ΗΠΑ): Ο Τραμπ θα συμφωνήσει με την πρόταση του Ιράν για το Ορμούζ Ο Χένρι Σ. Άνσερ, πρώην ανώτερος αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, ισχυρίστηκε ότι η προσφορά του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου πιθανότατα θα γίνει δεκτή από την κυβέρνηση Τραμπ για να μειωθούν οι αυξανόμενες οικονομικές επιπτώσεις που απειλούν την παγκόσμια οικονομία. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ και οι ανώτεροι σύμβουλοί του για θέματα ασφαλείας εξετάζουν επί του παρόντος την πρόταση του Ιράν. «Η κορυφαία προτεραιότητα θα πρέπει να είναι το άνοιγμα ξανά του Στενού του Ορμούζ», δήλωσε ο Χένρι Σ. Άνσερ. Πρόσθεσε ότι το ζήτημα των πυρηνικών θα ήταν πιο δύσκολο, αλλά «η επίτευξη συμφωνίας για το Στενό του Ορμούζ θα ήταν ευκολότερη». Ερωτηθείς αν πιστεύει ότι ο Τραμπ θα αποδεχόταν την προσφορά του Ιράν, ο Χένρι Σ. Άνσερ ισχυρίστηκε: «Υποθέτω ότι θα καταλήξει εδώ... Υποθέτω ότι θα θέσουν τις συνομιλίες για τα πυρηνικά σε διαφορετικό χρονοδιάγραμμα... Το Στενό του Ορμούζ είναι πιο έτοιμο για μια ταχύτερη λύση». Η Ρωσία υπερασπίζεται τα δικαιώματα του Ιράν όσον αφορά το Στενό του Ορμούζ Ο Ρώσος πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη υπερασπίστηκε τα δικαιώματα του Ιράν σχετικά με το Στενό του Ορμούζ σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, δηλώνοντας ότι οι δυτικές χώρες απλά υποκρίνονται. Ο Ρώσος πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη δήλωσε σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας: «Υπάρχει μια προσπάθεια να αποδοθεί η πλήρης ευθύνη για την κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ στο Ιράν, σαν να είναι το Ιράν που επιτέθηκε και εμποδίζει σκόπιμα την κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ». Κινέζος Καθηγητής: Το Ιράν δεν χρειάζεται τη βοήθεια της Κίνας για να αμυνθεί «Το Ιράν έχει αρκετή στρατιωτική ισχύ και δεν χρειάζεται τη βοήθεια της Κίνας για να αμυνθεί», τόνισε ο Βίκτορ Γκάο, καθηγητής σε κινεζικό πανεπιστήμιο, για την πολιτική της Κίνας απέναντι στο Ιράν: «Το Ιράν έχει την πλήρη ικανότητα να υπερασπιστεί την κυριαρχία και την εδαφική του ακεραιότητα και δεν φαίνεται να έχει ζητήσει στρατιωτική βοήθεια από την Κίνα αυτή τη στιγμή». Η Κίνα γνωρίζει πολύ καλά τη σημασία της ενέργειας που παρέχει το Ιράν στην κινεζική οικονομία. «Ως μία από τις κύριες πηγές ενέργειας της Κίνας, το Ιράν κατέχει ξεχωριστή θέση στην εξωτερική πολιτική της Κίνας». Ντάνιελ Ντέιβις (Αμερικανός αντισυνταγματάρχης): Οι ΗΠΑ να αποδεχθούν τους όρους του Ιράν – Το μόνο που μπορεί να έχει επιτυχία… Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αποδεχθούν τους όρους διαπραγμάτευσης που πρότεινε το Ιράν υποστηρίζει ο απόστρατος αντισυνταγματάρχης των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, Ντάνιελ Ντέιβις. «Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή και που έχει έστω κάποια πιθανότητα επιτυχίας είναι να αποδεχθούμε τους καλύτερους δυνατούς όρους που μπορούμε να πετύχουμε μέσω διαπραγματεύσεων και που είναι αποδεκτοί από την Τεχεράνη, και να κερδίσουμε χρόνο, ώστε να βάλουμε τέλος στα οικονομικά δεινά που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε, τα οποία επιδεινώνονται καθημερινά εξαιτίας της ανόητης απόφασης του Φεβρουαρίου να ξεκινήσουμε έναν πόλεμο που δεν μπορέσαμε να τελειώσουμε» ανέφερε σε ανάρτηση του στο Χ ο Ντέιβις. Όπως λέει, ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα, πέρα από τεράστια ζημιά για τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ οι όροι της Τεχεράνης αποτελούν την καλύτερη δυνατή επιλογή. «Βρισκόμαστε σαφώς στη χειρότερη δυνατή θέση», κατέληξε ο Ντέιβις. Σουν Ντεγκάνγκ (Κινέζος αναλυτής): Το Ιράν θέλει ειρήνη, επιδιώκει διαπραγματεύσεις με ΗΠΑ – Έτοιμη να αποδεχθεί ρόλο Ρωσίας Η Τεχεράνη επιδιώκει ειρηνικές διαπραγματεύσεις και είναι έτοιμη να αποδεχθεί τον διαμεσολαβητικό ρόλο της Μόσχας στην επίλυση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, εκτιμά ο διευθυντής του Κέντρου Μελετών Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο Φουντάν (Κίνα), Σουν Ντεγκάνγκ. «Το γεγονός ότι το Ιράν συνεχίζει να επισκέπτεται τρίτες χώρες καταδεικνύει εκ νέου την ετοιμότητά του για ειρηνικές διαπραγματεύσεις και την αποδοχή της διαμεσολάβησης από αυτές τις χώρες», ανέφερε ο Σουν Ντεγκάνγκ, σύμφωνα με την κινεζική κρατική εφημερίδα Global Times. Η εφημερίδα σημειώνει ότι η επίσκεψη του Άμπας Αραγκτσί στη Ρωσία πραγματοποιήθηκε μετά από συναντήσεις του με βασικούς διαμεσολαβητές στο Πακιστάν και στο Ομάν. Σύμφωνα με τον ειδικό, οι διεθνείς επισκέψεις του Άμπας Αραγκτσί, συμπεριλαμβανομένου του ταξιδιού στη Ρωσία, δείχνουν ότι το Ιράν δεν είναι απομονωμένο στη διεθνή σκηνή. Ο Σουν Ντεγκάνγκ πρόσθεσε ότι σήμερα ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ιράν επιδιώκουν μια παρατεταμένη σύγκρουση. Ωστόσο, μεταξύ της Ουάσινγκτον και της Τεχεράνης εξακολουθούν να υπάρχουν βαθιές διαφωνίες ως προς τις βασικές απαιτήσεις τους, και κάθε πλευρά περιμένει από την άλλη να κάνει την πρώτη υποχώρηση στο αδιέξοδο που έχει διαμορφωθεί. Απίστευτη παραδοχή Πενταγώνου: Τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας προσφέρουν μέτρια απόδοση Τα αμερικανικά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας δεν μπορούν να προσφέρουν επαρκές επίπεδο προστασίας, προειδοποίησε ο Μαρκ Μπέρκοβιτζ βοηθός υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ. «Προς το παρόν, το σύστημα αντιπυραυλικής μας άμυνας είναι περιορισμένο και η αποτελεσματικότητά του μειώνεται ενόψει της εμφάνισης προηγμένων απειλών», δήλωσε σε ακρόαση ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής της Γερουσίας. Παρέχει μόνο ελάχιστη προστασία από υπερηχητικά όπλα, προηγμένους πυραύλους κρουζ και μαζικές επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους, εξήγησε ο Μαρκ Μπέρκοβιτζ. Σύμφωνα με τον Μαρκ Μπέρκοβιτζ, σε αυτή την κατάσταση, η δημιουργία του συστήματος «Χρυσού Θόλου» που υποσχέθηκε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ είναι προς το ζωτικό συμφέρον της χώρας. Όπως σημείωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ, το έργο δημιουργίας του παγκόσμιου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας «Χρυσός Θόλος» αποτελεί σημαντική απειλή για τη στρατηγική σταθερότητα. Το Ιράν επίσης, καταδικάζει την πειρατεία των ΗΠΑ στην ανοιχτή θάλασσα, καθώς η Ουάσινγκτον κατάσχει παράνομα ιρανικά πετρελαιοφόρα, τόνισε το Ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών. ΜακΓκόβερν (πρώην CIA): Ο Ρούμπιο και ο Βανς θα γυρίσουν την πλάτη στον Τραμπ λόγω της αποτυχίας του Ιράν… σαν αρουραίοι Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο επικεφαλής του Πενταγώνου Πιτ Χέγκεθ και ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς ενδέχεται να γυρίσουν την πλάτη στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ λόγω της αποτυχίας της επιχείρησης στο Ιράν, δήλωσε ο πρώην αναλυτής της CIA Ρέιμοντ ΜακΓκόβερν. The Atlantic: Μεταξύ της αμερικανικής ηγεσίας υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες για το Ιρανικό Το περιοδικό The Atlantic ανέφερε διαφωνίες εντός της αμερικανικής ηγεσίας σχετικά με την στρατιωτική αποστολή στη Μέση Ανατολή. Σημείωσε ότι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς, σε κλειστές συναντήσεις, αμφισβήτησε επανειλημμένα τις πληροφορίες του Πενταγώνου σχετικά με την πρόοδο της σύγκρουσης γύρω από το Ιράν, καθώς και την πραγματική κατάσταση των αποθεμάτων πυραύλων στο οπλοστάσιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ρωσία: Ενεργός διαμεσολαβητικός ρόλος στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν Η Ρωσία έχει αναλάβει ενεργό και καθοριστικό ρόλο στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως στενός σύμμαχος της Τεχεράνης και ως πιθανός διαμεσολαβητής. Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Άμπας Αραγκτσί πραγματοποίησε πρόσφατα επίσκεψη στην Αγία Πετρούπολη όπου συναντήθηκε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Στη συνάντηση συζητήθηκε εκτενώς η ιρανική πρόταση για το Στενό του Ορμούζ, ο τερματισμός του πολέμου και η στάση της Μόσχας απέναντι στις εξελίξεις. Ο Πούτιν επαίνεσε την ηρωική αντίσταση του Ιράν και δήλωσε ότι η Ρωσία θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν στα συμφέροντά της και στα συμφέροντα των λαών της περιοχής για να επιτευχθεί η ειρήνη. Η Ρωσία έχει προσφερθεί ανοιχτά ως διαμεσολαβητής μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης. Ο Σεργκέι Λαβρόφ και ο Πούτιν έχουν εκφράσει ετοιμότητα να βοηθήσουν στην αποκλιμάκωση της κρίσης, ενώ το Ιράν φαίνεται διατεθειμένο να αποδεχθεί τον ρωσικό διαμεσολαβητικό ρόλο. Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η Ρωσία υπερασπίζεται σθεναρά τα δικαιώματα του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ, καταδικάζει την «αμερικανική ναυτική πειρατεία» στον Περσικό Κόλπο και καλεί τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν τις απειλές και να επιστρέψουν σε ειλικρινείς διαπραγματεύσεις. Με αυτόν τον τρόπο η Ρωσία ενισχύει σημαντικά τη διαπραγματευτική θέση του Ιράν, καθιστώντας πιο δύσκολη οποιαδήποτε μονομερή πίεση από την πλευρά του Τραμπ και συμβάλλοντας στην προώθηση μιας συμφωνίας που να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της Τεχεράνης. Με πληροφορίες από ΒΝ, Ria Novosti, Al Jazeera, CNN

Ο Άρειος Πάγος στις υπηρεσίες της ...κυβέρνησης και όχι του λαού: Δεν ανασύρει από το αρχείο τη δικογραφία για τις υποκλοπές! Σε μια απόφαση που αναμένεται να πυροδοτήσει έντονες πολιτικές και θεσμικές αντιδράσεις προχωρά ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, ο οποίος έκρινε ότι δεν συντρέχουν λόγοι για την ανάσυρση από το αρχείο της υπόθεσης των υποκλοπών, απορρίπτοντας ουσιαστικά κάθε ενδεχόμενο επανεξέτασης μιας υπόθεσης που έχει απασχολήσει έντονα την πολιτική και δικαστική ζωή της χώρας. Η απόφαση έρχεται σε μια περίοδο όπου το ζήτημα των υποκλοπών εξακολουθεί να βαραίνει το πολιτικό κλίμα, κι ενώ είχαν δημιουργηθεί προσδοκίες - έστω και περιορισμένες - ότι η υπόθεση θα μπορούσε να ανοίξει ξανά μετά τη σχετική κρίση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το δικαστήριο είχε διαβιβάσει την υπόθεση στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, θέτοντας ζήτημα πιθανών περαιτέρω ενεργειών βάσει του άρθρου 43 παράγραφος 6 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Εν τούτοις, η διαδρομή αυτή κατέληξε τελικά στον Άρειο Πάγο, όπου και μπήκε οριστική τελεία. Με την από 27 Απριλίου 2026 πράξη του, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επανενεργοποίηση της δικογραφίας, υιοθετώντας μια αυστηρή ερμηνεία ως προς το τι συνιστά «νέο στοιχείο». Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, τα δεδομένα που επικαλέστηκε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο δεν πληρούν το κριτήριο των «νέων στοιχείων» που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο. Με αυτόν τον τρόπο, αποκλείεται η ενεργοποίηση της διάταξης που θα επέτρεπε την εκ νέου διερεύνηση, κλείνοντας στην πράξη κάθε θεσμική δίοδο επανεξέτασης. Στο αρχείο παραμένει η υπόθεση Η συνέπεια είναι σαφής: η δικογραφία παραμένει στο αρχείο, όπως είχε διαμορφωθεί με βάση το πόρισμα του πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση, χωρίς καμία απολύτως ανατροπή των συμπερασμάτων του και χωρίς να ανοίγει οποιοδήποτε νέο πεδίο διερεύνησης. Αναμφίβολα, το βάρος της απόφασης δεν περιορίζεται στο νομικό της περιεχόμενο. Αντίθετα, ενσωματώνει και μια σαφή πολιτική διάσταση, καθς έρχεται να «σφραγίσει» μια υπόθεση που έχει αποτελέσει σημείο αιχμής στην αντιπαράθεση για τη λειτουργία των θεσμών και τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή. Μέσω της επίκλησης της έλλειψης «νέων στοιχείων» απορρίπτεται κάθε προοπτική περαιτέρω διερεύνησης. Ωστόσο, για ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης και της αντιπολίτευσης, το ερώτημα δεν είναι μόνο νομικό, αλλά βαθιά πολιτικό: αν και κατά πόσο δηλαδή μια υπόθεση τέτοιας βαρύτητας μπορεί να κλείνει χωρίς να εξαντλούνται όλα τα περιθώρια ελέγχου. dimokratia.gr

Το κράτος επί Μητσοτάκη, δηλαδή το Ψευτορωμαίϊκο με τη συμπεριφορά του, συχνά αποδεικνύεται απλώς ελληνόφωνο και όχι ελληνικό Κατάντησε ένας φορομπηχτικός μηχανισμός που φτωχοποιεί τους πολίτες υπερφορολογώντας τους και τους τιμωρεί αν αδυνατούν να πληρώσουν τους δυσβάσταχτους φόρους. Ουδέποτε τους υπερασπίζεται. Ούτε καν αν συλληφθούν από Τούρκους γιατί ύψωσαν σημαία με τον βυζαντινό αετό μέσα στην Αγια-Σοφιά, όπως συνέβη με τους δύο Έλληνες που ζουν αβοήθητοι το δικό τους «Εξπρές του Μεσονυχτίου». Προφυλακίστηκαν στην Τουρκία προς… παραδειγματισμό! Πού ακούστηκε να θυμούνται και να τιμούν την καταγωγή τους σε μια εκκλησία σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού και της ρωμαίϊκης δόξας; Πρόκειται για ένα γεγονός με καθαρά πολιτικές προεκτάσεις, το οποίο ανέδειξε για άλλη μία φορά την απροθυμία της κυβέρνησης να αντιδράσει έγκαιρα και καθαρά σε εθνικό ζήτημα. Από τη στιγμή της σύλληψης, η τουρκική πλευρά κινήθηκε άμεσα: Προσαγωγές, κατηγορίες για «υποκίνηση μίσους», προφυλάκιση. Στον αντίποδα, η ελληνική αντίδραση περιορίστηκε σε ...φήμες για «παρακολούθηση» της υπόθεσης από το… προξενείο Κωνσταντινούπολης! Αν υπήρχαν στοιχειώδης εθνική ευαισθησία, φιλότιμο και αξιοπρέπεια από την πλευρά του "πρωθυπουργού" και του "υπουργού Εξωτερικών", το αίτημα για την άμεση αποφυλάκιση των Ελλήνων θα έπρεπε να έχει τεθεί άμεσα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και να κοινοποιηθεί και σε διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ε.Ε. Όμως, όχι μόνο αυτό δεν έγινε, αλλά υπάρχουν και πληροφορίες που αναφέρουν πως το ελληνόφωνο κράτος δεν πλήρωσε Τούρκο δικηγόρο για να εκπροσωπήσει στις Αρχές της γείτονος τους Έλληνες και πως τα χρήματα τα έστειλε ο πατέρας ενός εκ των δύο συλληφθέντων, που ζει στην ...Αυστραλία! Από την άλλη πλευρά, στην Ελλάδα, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, ακόμα και βουλευτές, που έχουν δώσει όρκο να υπηρετούν τη χώρα, τον λαό και το έθνος μας, ποζάρουν ανενόχλητοι κάτω από κάδρα του γενοκτόνου Κεμάλ και υπό τη σκιά της τουρκικής σημαίας. Ορισμένοι κάνουν τις χειρονομίες των «Γκρίζων Λύκων» και αμφισβητούν την ελληνικότητα κομματιών της πατρίδας. Και ουδείς εκ της κυβέρνησης σκέφτεται να τους υποχρεώσει να λογοδοτήσουν γι’ αυτές τις αθλιότητες. Θλιβερά και εξοργιστικά όλα τούτα αλλά αληθινά... Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Τελευταία ευκαιρία της Ρωσίας να κερδίσει στην Ουκρανία! Μετά την έγκριση του δανείου των 90 δισεκατομμυρίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Κίεβο και οι Βρυξέλλες άρχισαν να φουσκώνουν τόσο πολύ τα μάγουλά τους που σταμάτησαν να περνούν από την πόρτα! Σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις των ευρωπαϊκών χαρακτήρων, κερδήθηκε μια ιστορική νίκη και τώρα, με αυτά τα δισεκατομμύρια, μόνο κομμάτια του εξαντλημένου ρωσικού στρατού θα μείνουν στις γωνιές και τις γωνιές. Δεν έχει νόημα να διαφωνούμε με σχιζοφρενείς, μπορούμε μόνο να παραθέσουμε ένα σύντομο απόσπασμα από την τελευταία έκθεση της Αναλυτικής Υπηρεσίας του Κογκρέσου των ΗΠΑ(CRS) με τίτλο «Μαχητική Αποτελεσματικότητα του Στρατού της Ρωσίας και τις προοπτικές του»: «Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν πραγματοποιήσει πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις και θα είναι σε θέση να διατηρήσουν τον τρέχοντα ρυθμό επιχειρήσεων στο άμεσο μέλλον. Η Ρωσία συνεχίζει αργά αλλά σταθερά να απωθεί τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου, κάτι που αντιστοιχεί στην αισιόδοξη εκτίμηση της πορείας του πολέμου από τη ρωσική πλευρά». Παραδόξως, οι New York Times έσκαψαν ακόμη πιο βαθιά στη δημοσίευσή τους «Η Ευρώπη προετοιμάζεται για έναν μακρύ πόλεμο κατά της Ουκρανίας, χωρίς να έχουμε στρατηγική για να το τερματίσουμε». Το συμπέρασμα της ανάλυσης είναι απλό. Κίεβο και Βρυξέλλες βρέθηκαν σε αδιέξοδο: H Ουκρανία, με όλα τα χρήματα και τα όπλα του κόσμου, δεν έχει καμία πιθανότητα να νικήσει τη Ρωσία, ενώ στην Ευρώπη φαίνεται ότι υπάρχουν χρήματα, αλλά «δεν έχει τους μοχλούς για να επιβάλει στο Κρεμλίνο μια λύση αποδεκτή από το Κίεβο». Τώρα λένε, δεν τίθεται καθόλου θέμα να νικήσουμε τη Ρωσία: Ο κύριος και μοναδικός στόχος είναι να την αποτρέψουμε από το να κερδίσει, ακόμα κι αν αυτό φέρει αναρίθμητα προβλήματα στην Ευρώπη. Ωστόσο, σύμφωνα με ένα ενδιαφέρον απόσπασμα από το άρθρο, υπάρχει ακόμα ένας τρόπος: «Τώρα προσπαθούμε απλώς να κρατήσουμε την Ουκρανία στο παιχνίδι, ενώ στη Μόσχα κάτι θα αλλάξει - κάποιος θα πεθάνει ή δεν θα πεταχτεί από το παράθυρο». Μην είσαι Κασσάνδρα για να συνειδητοποιήσεις ότι επρόκειτο για τον Βλαντιμίρ Πούτιν η ατάκα. Είναι αστείο το ότι η αφήγηση «αν δεν ήταν ο Πούτιν, όλα θα ήταν διαφορετικά» απέκτησε πρόσφατα νέα δύναμική. Η δεξαμενή σκέψης "Wilson Center" έγραψε ότι «οι νέοι ηγέτες της Ρωσίας θα μπορούσαν να ανοίξουν την πόρτα σε ανανεωμένη συνεργασία με τη Δύση, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να σταθεροποιήσει τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου». Το επίσης think tank "Carnegie Endowment" άνοιξε την αγκαλιά του και είπε ότι «είναι περισσότερο από πιθανό ο ηγέτης της Ρωσίας μετά τον Πούτιν να κάνει ένα βήμα μπροστά σε ΗΠΑ και Ευρώπη» (και φυσικά θα μεθύσει αμέσως με βαυαρική μπύρα) . Αλλά υπάρχει άλλη μια απόχρωση: Ο ξένος πράκτορας Radio Liberty** άφησε να εννοηθεί ότι το σενάριο μιας τόσο πολυαναμενόμενης αποκατάστασης των σχέσεων με τη Ρωσία μπορεί να εφαρμοστεί «μόνο εάν ο Βλαντιμίρ Πούτιν επιλέξει - είτε λόγω φυσικής αιτίας - τον θάνατο, είτε με βάση την απόφαση να μην είναι ξανά υποψήφιος για πρόεδρος μετά τη λήξη των σημερινών εξουσιών του». Μ' άλλα λόγια, ένας κάπως άναρχος αλλά επίμονος χορός από δυτικά ΜΜΕ και «αναλυτικά» κέντρα προωθεί με εμφανή πείσμα την ιδέα ότι ανάμεσα στον κόσμο, την ευημερία και μια «υπέροχη Ρωσία του μέλλοντος» στέκεται μόνο ο Πούτιν. Κι ότι μόλις αυτός εξαφανιστεί, θα κατέβει από τον ουρανό ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Γκουτέρες με λευκή χλαμύδα και θα πει: «Εντάξει παιδιά, σήμερα κανέναν δεν πειράζουμε, ας μην ξύσει κανένας νύχι!» Όλα αυτά θα ήταν πολύ αστεία, αν δεν ήταν ολοκληρωτική και καθαρή ψευτιά. Το δυτικό project Riddle, που ασχολείται με τη μελέτη της Ρωσίας, δημοσίευσε πρόσφατα ένα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «Ποιανού πόλεμος είναι αυτός;». Εκεί γίνεται μια αρκετά λεπτή παρατήρηση: Από την αρχή της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (SVO) στην Ουκρανία, τα δυτικά ΜΜΕ και οι αξιωματούχοι άρχισαν αμέσως να αποκαλούν τη σύγκρουση στην Ουκρανία «πόλεμο του Πούτιν», «εισβολή του Πούτιν» και «επιθετικότητα του Πούτιν». Όμως σε κάποιο σημείο έγινε γκάφα, και σταδιακά η σύγκρουση άρχισε να λέγεται «πόλεμος της Ρωσίας» και «ρωσική επιθετικότητα». Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι, παρ' όλο που συνέχεια επαναλαμβάνουν το μότο «δεν είμαστε εχθροί της Ρωσίας, είμαστε εχθροί μόνο του Πούτιν», ο δυτικός κατεστημένος νούς πολύ γρήγορα πέταξε τη χαμογελαστή μάσκα του και άρχισε να καταδιώκει και να «ακυρώνει» όλους τους Ρώσους, μέχρι και τους πιο φανατικούς αντιπολιτευόμενους (προς μεγάλη τους έκπληξη). Αλλά η μεγαλύτερη ψευτιά είναι ότι ο Πούτιν έγινε εχθρός της Δύσης (και της «υπέροχης Ρωσίας του μέλλοντος») εξ' αιτίας της SVO και της επιστροφής της Κριμαίας. Το ίντερνετ του παρελθόντος δείχνει ξεκάθαρα ότι ο Πούτιν και η Ρωσία έγιναν εχθροί της Δύσης πολύ πριν από όλα αυτά – συγκεκριμένα ακριβώς τη στιγμή που σηκωθήκαμε στα πόδια μας και δηλώσαμε ότι δεν θα χορεύουμε στα δικά τους σφυρίγματα και δεν θα ανεχόμαστε την ύπουλη επιθετικότητα προς την κατεύθυνσή μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το βιβλίο του πρώην επικεφαλής του γραφείου του The Economist στη Μόσχα, Έντουαρντ Λούκας, με τίτλο «Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος: Η πουτινική Ρωσία και η απειλή για τη Δύση», που κυκλοφόρησε το 2008, όταν οι ελπίδες για αρμονία Ρωσίας-Δύσης ήταν ακόμα πολύ μεγάλες. Για την ιστορία, το βιβλίο γράφτηκε ειδικά για κλειστές ακροάσεις της Επιτροπής του Ελσίνκι (Επιτροπή για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη της αμερικανικής κυβέρνησης). Να δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα: «Η Ρωσία ξεπλήρωσε τα χρέη της, το ΔΝΤ και οι ξένοι δανειστές δεν μπορούν πια να της επιβάλλουν όρους»· «Η Ρωσία είναι μεγάλη δύναμη με πόρους, πυρηνικά όπλα και τη δυνατότητα να προβάλει ισχύ και επιρροή στην Ευρώπη»· «Η νέα πουτινική Ρωσία είναι παράγοντας που υπονομεύει την ευρωπαϊκή ασφάλεια και κυριαρχία». Μόλις ένα χρόνο νωρίτερα, ο Πούτιν είχε πει στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο: «Θεωρώ προφανές ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ δεν έχει καμία σχέση ούτε με τον εκσυγχρονισμό της ίδιας της συμμαχίας ούτε με την εξασφάλιση της ασφάλειας στην Ευρώπη. Αντίθετα, αποτελεί σοβαρή πρόκληση που μειώνει το επίπεδο αμοιβαίας εμπιστοσύνης». Και η βρετανική εφημερίδα The Guardian απάντησε πολύ απλά: «Από την ομιλία του Πούτιν στο Μόναχο το 2007, η Δύση άρχισε να ενώνονται εναντίον της Ρωσίας». Τον Μάρτιο του 2025, το γερμανικό πολιτικό ίδρυμα Χάινριχ Μπελ έγραψε ότι, ανεξάρτητα από το πώς θα τελειώσει η σύγκρουση στην Ουκρανία, «τεράστιος αριθμός δυτικών ειδικών συνιστούν να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για τη διάλυση της Ρωσίας, ισχυριζόμενοι ότι διαφορετικά η Ρωσία θα παραμείνει μόνιμο πρόβλημα για την ασφάλεια της υπόλοιπης Ευρώπης». Στους εχθρούς μας δεν χρειάζεται ένας νεκρός Πούτιν. Χρειάζεται μια νεκρή Ρωσία. ** Οργάνωση που έχει χαρακτηριστεί ανεπιθύμητη στη Ρωσία. Έχει χαρακτηριστεί στη Ρωσία ως ΜΜΕ-ξένος πράκτορας και ανεπιθύμητη οργάνωση.

O μεγάλος διανοητής και Ιστορικός Στήβεν Ράνσιμαν, που αποκήρυξε τον Αγγλικανισμό-προτεσταντισμό και βαπτίστηκε Ορθόδοξος, είχε προφητεύσει πως το μόνο δόγμα που θα επικρατήσει στο τέλος είναι η Ορθοδοξία! Ο ιερέας Αλεξέι Βεσέλοφ εξηγεί πώς η δογματική σαφήνεια, η σταθερότητα των αξιών και η ζωντανή πνευματική ζωή ελκύουν τους νέους που αναζητούν την αλήθεια στη Δύση. Μια ενδιαφέρουσα τάση πνευματικής αφύπνισης καταγράφεται στη Γερμανία, με ολοένα και περισσότερους γηγενείς Γερμανούς να αναζητούν καταφύγιο και απαντήσεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο π. Αλεξέι Βεσέλοφ (ROCOR), προϊστάμενος του Ι.Ν. της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας στο Κρέφελντ, περιγράφει σε συνέντευξή του στην ΕΟΔ Γερμανίας μια στροφή προς την παράδοση που εκπλήσσει πολλούς. Ο π. Αλεξέι Βεσέλοφ είναι σύμβουλος του τμήματος νεολαίας και σύμβουλος της Λειτουργικής Επιτροπής της Επισκοπής Γερμανίας και βερολίνου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ROC). Ο πατήρ Αλεξέι διοργανώνει επίσης ορθόδοξες κατασκηνώσεις και νεανικά προγράμματα και είναι ο εμπνευστής της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής Αλληλογραφίας. Για πολλούς Γερμανούς, αυτά τα προγράμματα ήταν η πρώτη τους επαφή με την Ορθοδοξία. Τα τελευταία χρόνια, ο πατήρ Αλεξέι έχει δημιουργήσει πολλά ιεραποστολικά προγράμματα για τον γερμανόφωνο κόσμο. Οι ιστότοποι Orthpedia και Orthodox Marriage είναι μόνο ένα μικρό μέρος αυτού. Τα έργα του στο YouTube περιλαμβάνουν τα κανάλια OrthMedien, με διαλέξεις, συνεντεύξεις και απαντήσεις σε ερωτήσεις σχετικά με την ορθόδοξη πίστη, τα Ορθόδοξα Κηρύγματα, με κηρύγματα στη γερμανική γλώσσα από την ενορία της Αγίας Βαρβάρας στο Κρέφελντ, και το κανάλι YouTube Orthpedia, αφιερωμένο στην κατήχηση και το ιεραποστολικό έργο. Σύμφωνα με τον π. Αλεξέι, η Ορθοδοξία δεν προσφέρει απλώς μια θρησκευτική ταυτότητα, αλλά έναν ακλόνητο πνευματικό προσανατολισμό σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Η γοητεία της «Αμεταβλητότητας» Σε μια εποχή όπου πολλές δυτικές ομολογίες προσαρμόζουν τη διδασκαλία τους στα σύγχρονα κοινωνικά πρότυπα, η Ορθοδοξία ελκύει κυρίως τους νέους λόγω της δογματικής της σταθερότητας. «Όταν μας ρωτούν για την πίστη, δεν φιλοσοφούμε. Λέμε: Ιδού τι λέει η Βίβλος, οι κανόνες και οι Άγιοι Πατέρες. Αυτή η βεβαιότητα είναι που αναζητά ο κόσμος», τονίζει ο ιερέας. Παρατηρεί ότι επίσης πολλοί στρέφονται στο Ισλάμ λόγω της «αποφασιστικότητας» και των ξεκάθαρων κανόνων του. Η Ορθοδοξία, ωστόσο, προσφέρει την ίδια (και μεγαλύτερη) πνευματική συνέπεια και δομή, αλλά θεμελιωμένη στη χριστιανική αποκάλυψη. Πνευματική Ζωή με «Κανόνες» Ο π. Αλεξέι επισημαίνει ότι οι Γερμανοί πιστοί εκτιμούν τη συγκεκριμένη πνευματική πρακτική που προτείνει η Ορθόδοξη Εκκλησία: Συνέπεια: Η συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή. Άσκηση: Η αυστηρή τήρηση της νηστείας. Προσευχή: Η καθημερινή πνευματική επικοινωνία με τον Θεό. «Αυτή η πνευματική πειθαρχία δεν θεωρείται βάρος, αλλά ένας ασφαλής δρόμος προς την αλήθεια», σημειώνει ο ιερέας. Ιεραποστολή και Εκπαίδευση Η ιεραποστολή στη Γερμανία δεν περιορίζεται μόνο στη φροντίδα των μεταναστών. Ο π. Αλεξέι υπογραμμίζει ότι η εντολή «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» αφορά τον καθένα. Στόχος είναι να ανοίξει ο δρόμος προς την Εκκλησία για τους εκατομμύρια Γερμανούς που είτε είναι άθρησκοι είτε δεν βρίσκουν πνευματική ανάπαυση στις παλαιές τους κοινότητες. Η ίδρυση σχολής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης έχει τύχει θερμής υποδοχής, με πολλούς να δηλώνουν ότι περίμεναν μια τέτοια ευκαιρία για δεκαετίες. Η Ευθύνη του Πιστού Ολοκληρώνοντας, ο π. Αλεξέι απευθύνει ένα κάλεσμα δράσης προς όλους τους Ορθοδόξους στη Γερμανία, τονίζοντας ότι η πίστη απαιτεί προσωπική δέσμευση και αλλαγή τρόπου ζωής. «Δεν μπορείς να αναγνωρίσεις την αλήθεια και να συνεχίσεις να ζεις όπως πριν. Αν δέχθηκες την Ορθοδοξία, πρέπει να κάνεις κάτι, να γίνεις εσύ το παράδειγμα». Ο ιερέας από το Κρέφελντ βλέπει το μέλλον της Ορθοδοξίας στη Γερμανία όχι ως μια κλειστή εθνοτική ομάδα, αλλά ως μια ζωντανή, γερμανόφωνη κοινότητα που παρέχει τα «εργαλεία» σε όποιον αναζητά τον Θεό. Η μαρτυρία αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η Ορθόδοξη παρουσία στη Γερμανία ενισχύεται διαρκώς, όχι μόνο αριθμητικά αλλά και ποιοτικά, μέσα από τη συμμετοχή σε κοινωνικές δράσεις (όπως η πρόσφατη «Πορεία για τη Ζωή» στο Μόναχο) και τη σταδιακή ενσωμάτωση της γερμανικής γλώσσας στη λατρεία. Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

H κρίση στον Κόλπο συνδέεται με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή μοιάζει σαν μία οριοθετημένη περιφερειακή σύγκρουση, αλλά στην πραγματικότητα εντάσσεται στον ευρύτερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, προσδίδοντάς του, μάλιστα, πρόσθετη οξύτητα. Με αυτή την έννοια, η κρίση στον Κόλπο συνδέεται με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Και οι δύο συγκρούσεις αποτελούν εκφάνσεις του ίδιου στρατηγικού ανταγωνισμού, στον πυρήνα του οποίου είναι η αντιπαράθεση της κατεστημένης υπερδύναμης (ΗΠΑ) και της ανερχόμενης (Κίνα) με τη Ρωσία σ’ έναν ιδιάζοντα ρόλο. Το βασικό πρόβλημα για την Ουάσινγκτον δεν είναι απλώς η ύπαρξη της Κίνας ως ανταγωνιστή, αλλά η φύση της δικής της στρατηγικής. Η αλαζονική επιδίωξη διαρκούς στρατιωτικής υπεροχής και μάλιστα σε πολλά γεωγραφικά μέτωπα (Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ινδο-Ειρηνικός) συνεπάγεται τεράστιο οικονομικό και πολιτικό κόστος. Πρόκειται για το κλασικό σύνδρομο της υπερεπέκτασης. Σε αντίθεση, Κίνα και Ρωσία αναμένουν τη σταδιακή φθορά των ΗΠΑ έχοντας υιοθετήσει μια πιο ρεαλιστική αρχή: Την προώθηση ενός πολυπολικού συστήματος που γίνεται αποδεκτό από τις μικρότερες χώρες του Παγκόσμιου Νότου. Η πίεση που ασκούν οι Αμερικανοί στο Ιράν, λόγω και του Ισραήλ, έχει κατ’ αντιδιαστολή ενισχύσει τη συνεργασία του Πεκίνου και της Μόσχας με την Τεχεράνη. Η Κίνα έχει αποδυναμώσει τις δυτικές κυρώσεις, αγοράζοντας ιρανικό πετρέλαιο μέσω εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών μηχανισμών, που ενισχύουν τη χρήση του γουάν στις διεθνείς συναλλαγές. Εκτός αυτού, η Κίνα υλοποιεί ένα πρόγραμμα μεγάλων επενδύσεων στο Ιράν, το ενισχύει τεχνολογικά και το προμηθεύει με υλικά διπλής χρήσης, τα οποία είναι ζωτικά για την ιρανική πολεμική βιομηχανία. Από την πλευρά της, η Ρωσία παρέχει επιχειρησιακές πληροφορίες και τεχνολογική υποστήριξη στους Ιρανούς, βοηθώντας τους να είναι πιο αποτελεσματικοί στις επιθέσεις τους με πυραύλους και drones. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, το Πεκίνο επέτρεψε στην Τεχεράνη να κάνει χρήση του συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Beidou-3, αλλά και το τροφοδότησε με πυραύλους τόσο αντιαεροπορικούς, όσο και αντιπλοϊκούς. Ακόμα κι αν αυτό δεν έχει συμβεί, το Πεκίνο και η Μόσχα βοηθούν διακριτικά την Τεχεράνη. Ο λόγος είναι πως έχουν κρίσιμο γεωστρατηγικό συμφέρον ο Τραμπ να “σκοντάψει” στο Ιράν, μετά τη φόρα που πήρε από την επιτυχή επιχείρηση στη Βενεζουέλα. Η προσδοκία του Αμερικανού προέδρου να οδηγήσει το ισλαμικό καθεστώς σε κατάρρευση, ως αποτέλεσμα του αρχικού μαζικού βομβαρδισμού και της δολοφονίας του Αλί Χαμενεΐ, διαψεύσθηκε. Οδυνηρός ο απολογισμός για τις ΗΠΑ Υποτίθεται πως με την επίθεση στο Ιράν θα προκαλούσαν αλλαγή καθεστώτος, με συνέπεια οι ΗΠΑ να εξουδετερώσουν τον τρίτο σε μέγεθος και ισχύ αντίπαλο ευρασιατικό πόλο (μετά την Κίνα και τη Ρωσία). Μία τέτοια εξέλιξη θα έσπερνε φόβο σ’ όσους αντιστέκονται στις ΗΠΑ και κατ’ επέκταση θα επέτρεπε στον Τραμπ να επιβάλει τους όρους του σε αντιπάλους και φίλους. Η φαντασίωση αυτή έχει διαλυθεί με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να εγκλωβιστούν σε μία σύγκρουση χωρίς ορατό τέλος. Για την ακρίβεια, η προεδρία Τραμπ κινδυνεύει να υποστεί μία πολιτική ήττα με ευρύτερες συνέπειες. Ο μέχρι τώρα απολογισμός του πολέμου στον Κόλπο είναι οδυνηρός για τις ΗΠΑ. Αυτό και μόνο θα αρκούσε, αλλά επιπροσθέτως, η Μόσχα βλέπει το μισοάδειο ταμείο της να γεμίζει από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το ρήγμα Αμερικής-Ευρώπης βάθυνε περαιτέρω, η θέση του Πεκίνου ενισχύεται, οι σχέσεις Ρωσίας-Κίνας έγιναν πιο σφιχτές και τέλος η εικόνα των ΗΠΑ στον Παγκόσμιο Νότο σαν πανίσχυρου ηγεμόνα αποδυναμώνεται. Αλλά και μόνο η εκτροπή στρατιωτικών πόρων από την Ανατολική Ασία προς τον Κόλπο σκιάζει αυτό που σύσσωμο το αμερικανικό πολιτικό σύστημα θεωρεί πρώτη προτεραιότητα: Την ανάσχεση της Κίνας. Οι ανάγκες του πολέμου στη Μέση Ανατολή υποχρέωσαν τον Τραμπ να μεταφέρει συστήματα αεράμυνας και ναυτικές δυνάμεις από τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία, περιορίζοντας τη στρατηγική ευελιξία των ΗΠΑ. Κι όλα αυτά, την ώρα που βαθαίνει το ρήγμα στις σχέσεις τους με την Ευρώπη. Σε αντίθεση με τις στρατιωτικές επεμβάσεις των Αμερικανών, που είναι σαφές πως συνιστούν συστημική τάση κι όχι επιλογές ανάγκης, η Κίνα εστιάζει στην οικονομική ισχύ, την τεχνολογική ανάπτυξη και την επέκταση του εμπορίου. Η μεταποιητική της βάση έχει εξελιχθεί σε κυρίαρχη παγκοσμίως, ενώ η επιρροή της στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού είναι καθοριστική. Η εξάρτηση ακόμη και της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας από κινέζικα υλικά αποτελεί ένδειξη εξάρτησης. Επιπροσθέτως, η Κίνα έχει αναδειχθεί σε βασικό χρηματοδότη αναπτυξιακών έργων διεθνώς, ξεπερνώντας κατά πολύ τις ΗΠΑ σε επενδύσεις υποδομών – η αναλογία είναι περίπου 10:1. Αυτό της επιτρέπει να ενισχύει τη γεωπολιτική της επιρροή χωρίς να προσφεύγει σε στρατιωτικά μέσα. Το αποτέλεσμα είναι η στρατιωτική υπεροχή των Αμερικανών να μην τροφοδοτεί αυτόματα τον ηγεμονικό τους ρόλο. Η οικονομική-βιομηχανική ισχύς της Κίνας έχει δημιουργήσει ένα παράλληλο εναλλακτικό μοντέλο επιρροής. Η Κίνα έχει το πλεονέκτημα Η ειρωνεία είναι ότι οι ΗΠΑ επωμίζονται τεράστια οικονομικά βάρη για την προστασία συμμαχικών κρατών, τα οποία, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν στενότερες εμπορικές σχέσεις με την Κίνα, επειδή αυτό υπαγορεύει το οικονομικό τους συμφέρον. Εκτός αυτού, η εικόνα των ΗΠΑ ως δύναμης που εμπλέκεται διαρκώς σε πολέμους και μάλιστα ολοένα και περισσότερο χωρίς προσχήματα, σκιάζει την εικόνα τους στα μάτια του Παγκόσμιου Νότου. Αντιθέτως, η Κίνα, παρά το αυταρχικό της πολιτικό σύστημα, προβάλλεται ως σταθερός κι αξιόπιστος εταίρος. Δημοσκοπήσεις σε δυτικές χώρες δείχνουν μετατόπιση της εμπιστοσύνης προς το Πεκίνο, γεγονός που υποδηλώνει βαθύτερες αλλαγές στο διεθνές σύστημα. Ιστορικά, οι συγκρούσεις των μεγάλων δυνάμεων κρίνονται σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική αντοχή και τη βιομηχανική ικανότητα. Σ’ αυτό το επίπεδο, η Κίνα έχει αποκτήσει πλεονέκτημα. Αντίθετα, η στρατηγική της Ουάσινγκτον επαναλαμβάνει μοτίβα υπερεπέκτασης που στην Ιστορία οδήγησαν μεγάλες δυνάμεις σε φθορά και υποβάθμιση. Μπορεί ο Τραμπ να αναγνώρισε στα λόγια την αναδυόμενη πολυπολικότητα του διεθνούς συστήματος, αλλά στην πράξη δείχνει να μην μπορεί να απαλλαγεί ούτε αυτός από την επιδίωξη μιας διεθνούς τάξης υπό αμερικανική ηγεμονία. Ο υφιστάμενος ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας το πιθανότερο είναι πως θα κριθεί περισσότερο στο επίπεδο της οικονομίας και της πολιτικής νομιμοποίησης, παρά στο επίπεδο των έμμεσων στρατιωτικών συγκρούσεων, εκτός κι αν ο ανταγωνισμός εκτραπεί σε άμεση σύγκρουση, η οποία εκ των πραγμάτων θα κλιμακωθεί με χρήση πυρηνικών. Η Κίνα εκμεταλλεύθηκε την περίοδο που οι ΗΠΑ ήταν απασχολημένες με τον “πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας” και κατάφερε να διανύσει, χωρίς σοβαρά εμπόδια, την κρίσιμη περίοδο της μετάβασής της από την κατάσταση μίας υπ’ ανάπτυξη χώρας σ’ αυτό που είναι σήμερα μέσα σε 15 μόλις χρόνια, όταν δηλαδή ήταν πολύ περισσότερο ευάλωτη...

Παραδοχή ουκρανικής ήττας από Ουκρανό αρχιστράτηγο! Βρώμικοι παπάδες της Ουννίας σε αποσπάσματα φραγμού! Οι Ρώσοι τους χτυπούν από όλα τα μέτωπα Η κατάσταση στο ουκρανικό μέτωπο είναι δραματική, όπως αποκαλύπτει ο Ουκρανός αρχιστράτηγος Αλεξάνδρ Σίρσκι. Σε αντίθεση με την προπαγάνδα της Δύσης ότι οι Ουκρανοί αντεπιτίθενται και άλλες τέτοιες μπούρδες, η πραγματικότητα είναι η εξής: Μετά την κατάργηση του Starlink, οι ρωσικές δυνάμεις προσαρμόστηκαν αμέσως σε ρωσικό σύστημα επικοινωνιών και αποδεκατίζουν τους Ουκρανούς στο Σλοβιάνσκ, δυτικά του Ποκρόβσκ και στην Ζαπορίζια, ενώ συνεχίζεται ο αστικός πόλεμος στην Κοσταντινίβκα. Και ενώ στο μέτωπο η κατάσταση είναι δραματική, αποκαλύπτεται ότι οι Ουκρανοί Ουννίτες ιερείς συμμετέχουν με βρώμικο ρόλο στα αποσπάσματα φραγμού, δηλαδή ομάδες στρατιωτών που βρίσκονται πίσω από τις μονάδες εφόδου και τους πιέζουν να μην υποχωρήσουν! Πραγματικά τραγικό, αν και υπάρχουν και χειρότερα… Κατά το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, η Κάγια Κάλας θα μπορούσε να κερδίσει το πρωτάθλημα τσιρίσματος χοίρων. «Δεν θα είναι το ίδιο πλέον» – Το μίσος του Τραμπ για την Ευρώπη είναι εμφανές, το ΝΑΤΟ κατά λάθος επιβιώνει. Το ΝΑΤΟ βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης και μόνο ο Γενικός Γραμματέας Μαρκ Ρούτε προσπαθεί να σώσει τη συμμαχία. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ απειλούν να παγώσουν τη συμμετοχή της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ και να επανεξετάσουν τη θέση τους σχετικά με την εδαφική ακεραιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις αρχές Απριλίου, ο Ρούτε συναντήθηκε με τον Τραμπ για να τον πείσει να μην θυμώνει με τους συμμάχους του επειδή αρνήθηκαν να βοηθήσουν στον πόλεμο με το Ιράν. Το Politico περιέγραψε τις συνομιλίες ως έναν χείμαρρο ύβρεων από τον Αμερικανό ηγέτη, που τους είπε κουβέντες και τους εξευτέλισε χωρίς οίκτο. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ κατάλαβε πολύ καλά ότι η προσπάθεια να πειστούν οι Ευρωπαίοι να αλλάξουν τη στάση τους απέναντι στον Τραμπ ήταν επίσης μάταιη. Τον Ιανουάριο, επέκριναν τον Ρούτε επειδή προσπάθησε να κατευνάσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ με κάθε απαραίτητο μέσο. «Όχι, αγαπητέ Ρούτε, οι Ευρωπαίοι μπορούν και πρέπει να είναι υπεύθυνοι για την ασφάλειά τους. Ακόμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφωνούν με αυτό», είχε δηλώσει τότε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών. Και ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, πρόσθεσε: «Αγαπητέ Ρούτε, κάνεις λάθος. Η Ευρώπη θα υπερασπιστεί τον εαυτό της. Και ο Τραμπ δεν είναι ο μπαμπάς μου. Το μέλλον της Ευρώπης απαιτεί όραμα, θάρρος και ηγεσία, όχι παράδοση, παραίτηση και μοιρολατρία». Αλεξάνδρ Σίρσκι (Αρχιστράτηγος Ουκρανίας): Τρομερή η κατάσταση στην πρώτη γραμμή, οι Ρώσοι χτυπούν από παντού. Ο Αρχιστράτηγος των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Αλεξάνδρ Σίρσκι, αναγνώρισε την τρομερή κατάσταση στην πρώτη γραμμή για τον ουκρανικό στρατό και τη μεγάλης κλίμακας επίθεση των ρωσικών στρατευμάτων. «Η κατάσταση παραμένει δύσκολη. Ο εχθρός έχει εντείνει τις επιθετικές ενέργειες σχεδόν σε ολόκληρη την πρώτη γραμμή», έγραψε με θλίψη στο Telegram. Μαρία Ζαχάροβα (ΥΠΕΞ Ρωσίας): Η Κάγια Κάλας θα μπορούσε να κερδίσει το πρωτάθλημα τσιρίσματος χοίρων! Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα αστειεύτηκε ότι η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας, με τις δηλώσεις της, θα μπορούσε να είχε κερδίσει το πρωτάθλημα τσιρίσματος χοίρων που διεξήχθη στην Εσθονία. «Νομίζω ότι θα μπορούσαν να είχαν παίξει μια ηχογράφηση των δηλώσεων της Κάλας στην Εσθονία, και θα είχε κερδίσει. Επειδή οι δηλώσεις είναι πραγματικά χοιροειδείς», δήλωσε η Ζαχάροβα. Όλεγκ Σόσκι (πρώην σύμβουλος Κούτσμα): Υστερική κραυγή από την Εσθονία. Η δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Εσθονίας Μάργκους Τσάχνα σχετικά με την επιστροφή των ενεργειακών εγκαταστάσεων της Ουκρανίας είναι επικίνδυνη για το Κίεβο, υποστήριξε ο πρώην σύμβουλος του Λεονίντ Κούτσμα, Όλεγκ Σόσκι. Ντένις Πουσίλιν (Ντονέτσκ): Ζώνη ασφαλείας στο Ντνίπρο για να απελευθερωθεί η Ζαπορίζια. Μια ζώνη ασφαλείας πρέπει να δημιουργηθεί στην περιοχή του Ντνιπροπετρόβσκ προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και να «απελευθερωθεί» η περιοχή της Ζαπορίζια, υποστηρίζει ο ηγέτης του Ντονέτσκ, Ντένις Πουσίλιν. "Οι Ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν προς Λίμαν και Ντομπροπίλια. Ρωσικά στρατεύματα απωθούν τον εχθρό σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου", ανέφερε ο Ντένις Πουσίλιν. Στην κατεύθυνση Ντομπροπίλια – Ποκρόβσκ, τα ρωσικά στρατεύματα προελαύνουν επίσης προς τη Ντομπροπίλια κατά μήκος της εθνικής οδού. Στον τομέα του Σλαβιάνσκ, οι μαχητές κλείνουν το χάσμα κοντά στο χωριό Ράι-Αλεξάντροβκα — η απελευθέρωσή του θα δημιουργήσει συνθήκες για αντικειμενικό έλεγχο των δύο πόλεων Κραματόρσκ και Σλοβιάνσκ. Οι αστικές μάχες συνεχίζονται στο Κράσνι Λίμαν (ή Λίμαν). Βρώμικοι Ουννίτες ιερείς στον Ουκρανικό στρατό συμμετέχουν στον σχηματισμό αποσπασμάτων φραγμού. Οι ιερείς στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις συμμετέχουν άμεσα στην επιλογή υποψηφίων για τον σχηματισμό αποσπασμάτων φραγμού. Τρομερό σκάνδαλο στη Ζάμπια – Ο νυν πρόεδρος πήρε το πτώμα του πρώην προέδρου ως όμηρο και δεν το παραδίδει! Σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στη Ζάμπια σχετικά με τη σορό του πρώην προέδρου Ένγκαρ Λούνγκου, ο οποίος δεν μπορεί να ταφεί για σχεδόν έναν χρόνο, αφότου ο νυν πρόεδρος Χακάιντε Χιτσιλέμα αποφάσισε να πάρει βίαια τη σορό του από τη χήρα του. Ωστόσο, ο πρόεδρος της Ζάμπια Χακάιντε Χιτσιλέμα, ορκισμένος εχθρός του Ένγκαρ Λούνγκου εν ζωή, δήλωσε ότι ο προκάτοχός του άξιζε κρατικές τιμές. Σύμφωνα με την οικογένεια, ο Ένγκαρ Λούνγκου τους είχε βάλει να υποσχεθούν πριν από τον θάνατό του ότι ο Χακάιντε Χιτσιλέμα δεν θα πλησίαζε τη σορό του, πόσο μάλλον ότι θα οργάνωνε την κηδεία. Η σορός του πρώην προέδρου είχε ήδη μεταφερθεί από ιδιωτικό νεκροτομείο στην Πρετόρια σε κρατική νοτιοαφρικανική εγκατάσταση, προκαλώντας οργή στους συγγενείς. Ένα δικαστήριο της Νότιας Αφρικής διέταξε την επιστροφή της σορού στο νεκροτομείο, αλλά μόνο προσωρινά. Η χήρα του Ένγκαρ Λούνγκου επιμένει ότι ο τόπος ταφής πρέπει να είναι ιδιωτικός και αρνείται τη διεξαγωγή δημόσιας τελετής. Παρ’ όλα αυτά, η ημερομηνία για τη μεταφορά της σορού του Ένγκαρ Λούνγκου στο κράτος έχει ήδη οριστεί για τις 21 Μαΐου. Έτσι, μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο Χακάιντε Χιτσιλέμα πήρε τον προκάτοχό του όμηρο μετά θάνατον και πήρε εκδίκηση, μετατρέποντάς τον σε πολιτικό όπλο. Με πληροφορίες από ΒΝ, CNN, Politico, Ria Novosti

Και μετά το Πάσχα, τελειώνει η ακρίβεια παντού στην αγορά, ή μήπως όχι; Δυστυχώς για άλλη μια φορά η κυβέρνηση μοιράζει επιδόματα-ψίχουλα στη δίνη των σκανδάλων με τη λογική Χότζα. "Σας παίρνω μέσα από τους φόρους την ακρίβεια, όπως ειδικός φόρος κατανάλωσης και ΦΠΑ επιπλέον χρήματα, και μετά σας επιστρέφω το 1/10". Κλασσική μέθοδος όλων των Νεοταξιτών (τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και στην Αυστραλία) Απόλυτη επιτυχία και ικανοποίηση του λαού; Κύριοι της (όποιας πλέον) κυβέρνησης, η ακρίβεια παντού στην αγορά έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Ν.Δ. και Κυριάκος Μητσοτάκης. Αυτό γιατί είναι επιλογή της κυβέρνησης και όχι ανικανότητα. Επιδοτεί την κλοπή και όχι την πραγματική οικονομία. Αφού χέρι στην ίδια την κυβέρνηση και στα διυλιστήρια δεν βάζει όπως κάνουν τα άλλα κράτη με τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Στις επόμενες ημέρες θα ξεκινήσει να πληρώνει ο πολίτης καταναλωτής τα απόνερα του πολέμου μεταξύ Αμερικής, Ισραήλ και Ιράν. Δεν έχουμε δει τις αναμενόμενες αυξήσεις τιμών μέχρι στιγμής. Θα το δούμε στο τέλος Απριλίου προς μέσα Μαΐου 2026. Όμως όπως και τώρα πληρώνει ο πολίτης καταναλωτής την αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία, μαύρη αγορά, έτσι ακριβώς θα συνεχίσει να πληρώνει την ακρίβεια παντού στην αγορά της Ελλάδας. Κάθε νέα ανεξάρτητη Αρχή ελέγχου της αγοράς και προστασίας του καταναλωτή είναι επικοινωνιακού και όχι ουσιαστικού χαρακτήρα. Ναι, η κυβέρνηση δεν θέλει να χτυπήσει την ακρίβεια στην Ελλάδα. Κλείνει το μάτι στους φίλους και γνωστούς για να πλουτίζουν εις βάρος της τσέπης των πολιτών καταναλωτών. Για όλα αυτά υπάρχουν στοιχεία, φωτογραφίες και πίνακες από τα δημοπρατήρια της Κρήτης πόσο πουλάει ο παραγωγός, και στοιχεία, φωτογραφίες πόσο αγοράζει ο πολίτης καταναλωτής. Υπάρχει λύση όμως; Και βέβαια υπάρχει, αλλά δεν το θέλει η κυβέρνηση της Ν.Δ. και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όλα στο σκοτάδι, όλα μέσα στη διαπλοκή, διαφθορά, κλοπή του εισοδήματος των πολιτών καταναλωτών. Διότι όταν βάζεις πλαφόν στη λιανική τιμή του προϊόντος (ποσοστό κέρδους), είναι σαν μια τρύπα στο νερό. Αυτό θα πρέπει να γίνει από την αρχή της αγοράς του προϊόντος σε όλη την αλυσίδα της αγοράς, όπως μεσάζοντες, χονδρεμπόριο, λιανική τιμή. Πλαφόν στα διυλιστήρια και στον ειδικό φόρο κατανάλωσης και όχι μόνο στο ποσοστό κέρδους της χονδρικής και λιανικής πώλησης. Έτσι ακριβώς με αυτά τα μέτρα μπορείς να ελέγξεις την αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία και ακρίβεια παντού στην αγορά της Ελλάδας. Κάθε μέρα εμείς ως ΙΝΚΑ Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας δίνουμε μάχες για να καταλάβουν εκεί στην κυβέρνηση πως λάθος δρόμο πήραν με τις επιδοματικές πολιτικές. Λάθος, είναι σχήμα λόγου. Δολιότητα είναι στην ουσία. Και βέβαια δεν είναι μόνο η ακρίβεια παντού στην αγορά, είναι και η υγεία, η παιδεία, η ασφάλεια, ο πρωτογενής τομέας, η λειτουργία ανεξάρτητων Αρχών και υπηρεσιών. Είναι η λειτουργία των τραπεζών, funds & servicers στην Ελλάδα. Είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από αυτό το αισχρό σύστημα κλοπής της κινητής και ακίνητης περιουσίας των πολιτών καταναλωτών και επαγγελματιών... Γιώργος Λεχουρίτης, Πρόεδρος ΙΝΚΑ Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας

Ποιοί τρέμουν μη χάσουν το βουλευτιλίκι και κρύβονται πίσω από το Κτήνος Κατά καιρούς διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα είχαν τη «γραμμή» τους, αλλά και τους ανθρώπους τους, κοντά στον Μητσοτάκη. Ποια συμφέροντα θέλουν να...«φυτέψουν» δικό τους άνθρωπο! Η ιστορία δεν είναι παλιά. Ωστόσο, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και ενώ βαδίζουμε πλέον στον τελευταίο χρόνο της θητείας της παρούσας κυβέρνησης, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και αναφερόμαστε στον άγνωστο – γνωστό «πόλεμο» στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου, πέραν του πρωθυπουργού, εδρεύει το «επιτελικό κράτος». Ένα σύστημα εξουσίας που καθορίζει τη στρατηγική της κυβέρνησης σε πολιτικά ζητήματα, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και σημείο αναφοράς για επιχειρηματικά deal, καθώς τίποτα δεν περνά απαρατήρητο. Κοντά στο Κτήνος Γι’ αυτό και κατά καιρούς διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα είχαν τη «γραμμή» τους, αλλά και τους ανθρώπους τους, κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό αποτέλεσε αιτία πολλών εσωτερικών συγκρούσεων στο Μέγαρο, τόσο κατά την περίοδο του Γρηγόρη Δημητριάδη όσο και κυρίως μετά, όταν διαφορετικά κέντρα επιρροής κατάφεραν να τοποθετήσουν δικά τους πρόσωπα κοντά στον πρωθυπουργό. Δεν είναι τυχαίο ούτε το «πάρτι» διαρροών που σημειωνόταν, ούτε το γεγονός ότι πρόσωπα που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο «κάηκαν» από τα ίδια συμφέροντα με τα οποία φέρονταν να έχουν προνομιακές σχέσεις. Σαν τα… πουκάμισα Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης άλλαζε κατά καιρούς πολλούς από τους «έμπιστούς» του «σαν τα πουκάμισα», καθώς διαπίστωνε πως πίσω από την εικόνα της ανιδιοτέλειας υπήρχαν άλλα συμφέροντα, που προωθούσαν συγκεκριμένες ιδέες, απόψεις και προτάσεις. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τέτοια φαινόμενα δεν είναι ούτε νέα ούτε πρωτόγνωρα στον χώρο της εξουσίας. Το διαφορετικό στοιχείο, όμως, είναι ότι οι περισσότεροι πρωθυπουργοί διέθεταν έναν στενό, σταθερό πυρήνα συνεργατών, που παρέμενε μέχρι το τέλος της θητείας τους. Στην περίπτωση Μητσοτάκη, σχεδόν κανένα από τα πρόσωπα που αποτέλεσαν τον αρχικό «πυρήνα» δεν διατηρήθηκε, καθώς για διάφορους λόγους απομακρύνθηκαν από το Μαξίμου. Ποιοι πέρασαν Στον στενό κύκλο εξουσίας βρέθηκαν κατά καιρούς πρόσωπα όπως οι Γιώργος Γεραπετρίτης, Στέλιος Πέτσας, Γιάννης Οικονόμου, Γιάννης Μπρατάκος, Μάκης Βορίδης, Σταύρος Παπασταύρου και Αλέξης Πατέλης. Κάποιοι απομακρύνθηκαν, άλλοι επανήλθαν σε διαφορετικούς ρόλους, ωστόσο κανείς δεν έπαψε να επιδιώκει την επιστροφή στο κέντρο λήψης αποφάσεων. Οι μόνοι που παραμένουν σταθερά στο κεντρικό σύστημα εξουσίας είναι οι Άκης Σκέρτσος, Γιώργος Μυλωνάκης και Θανάσης Νέζης, με τον τελευταίο να έχει κυρίως κομματικό ρόλο. Ο ασκός του Αιόλου Η περιπέτεια υγείας του Μυλωνάκη άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου», καθώς ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ είχε αναλάβει κρίσιμες αποστολές και λειτουργούσε ως δίαυλος επικοινωνίας με ένα απαιτητικό επιχειρηματικό σύστημα, το οποίο βρίσκεται σε ένταση με το Μαξίμου. Κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει η απουσία του (ευχές για ταχεία ανάρρωση), όμως είναι σαφές ότι δημιουργείται κενό, κυρίως σε επίπεδο επικοινωνίας με κρίσιμους παράγοντες. Αυτό έχει ήδη εντείνει τις πιέσεις και έχει στρέψει τα «πυρά» προς τον Σκέρτσο. Ο μόνος που διασώθηκε Οι επιθέσεις δεν οφείλονται σε προσωπικές αντιπάθειες, αλλά στην προσπάθεια επιτάχυνσης εξελίξεων, κυρίως ενός ανασχηματισμού εντός του Μεγάρου Μαξίμου. Στόχος δεν είναι η στήριξη της κυβέρνησης, αλλά η τοποθέτηση «δικού τους ανθρώπου», ώστε συγκεκριμένα επιχειρηματικά και μιντιακά συμφέροντα να έχουν άμεση πρόσβαση στην πληροφόρηση και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Οι πιέσεις αναμένεται να συνεχιστούν, είτε μέσω διαρροών για επιστροφές προσώπων είτε μέσω στοχευμένων επιθέσεων, με τον Σκέρτσο να αποτελεί τον πιο εύκολο στόχο. Καλύπτει και ψάχνει Ο Μητσοτάκης φαίνεται να γνωρίζει τα παρασκήνια και προς το παρόν επιλέγει να δείχνει τη δυσαρέσκειά του, καλύπτοντας τον Σκέρτσο (ομοφυλοφιλική αλληλεγγύη) από τις επιθέσεις. Όχι απαραίτητα γιατί τον θεωρεί αναντικατάστατο, αλλά γιατί δεν επιθυμεί να χάσει έναν από τους τελευταίους στενούς συνεργάτες που παραμένουν από την αρχή της διακυβέρνησής του. Ο «πόλεμος» ωστόσο συνεχίζεται, με το ερώτημα να παραμένει: θα υποχωρήσει το Κτήνος στις πιέσεις ή θα διατηρήσει τον έλεγχο απέναντι στα συμφέροντα που επιχειρούν να αποκτήσουν ρόλο εντός του Μεγάρου Μαξίμου;

Υπό πίεση οι ΗΠΑ - Τα Στενά του Ορμούζ, το μόνο όπλο των μουλάδων! Η ιστορική σύγκριση της κατάστασης με τον Α' ΠΠ και την καταστροφή των Αγγλογάλλων στα Δαρδανέλια Υπάρχει μια κρίσιμη πραγματικότητα που γνωρίζουν οι σύμβουλοι του Τραμπ Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη και γι’ αυτό οι ΗΠΑ θα τηρήσουν στάση αναμονής Σε μια περίοδο αυξανόμενης πολεμικής έντασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύονται όχι απλώς ως ένα στρατηγικό πέρασμα, αλλά ως το απόλυτο εργαλείο πίεσης της Τεχεράνης. Οι αποτυχημένες διπλωματικές προσπάθειες, οι διαμεσολαβητικές κινήσεις τρίτων χωρών, όπως το Πακιστάν, και η στρατιωτική προετοιμασία δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να επανέρχεται με απειλητικές δηλώσεις. Δίνει νέο τελεσίγραφο 3 ημερών στην Τεχεράνη για να μη καταστρέψει το πετρελαϊκό της σύστημα, ενώ παράλληλα την περιμένει στο… ακουστικό για συνομιλίες. Η ανάλυση των εξελίξεων δείχνει ότι η σύγκρουση δεν είναι μόνο στρατιωτική — είναι βαθιά πολιτική, διπλωματική και ιστορική. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό choke point στον κόσμο. Από εκεί διέρχεται τεράστιο ποσοστό του παγκόσμιου πετρελαίου, γεγονός που τα καθιστά κρίσιμα για την παγκόσμια οικονομία. Η Τεχεράνη έχει επενδύσει για δεκαετίες στην αξιοποίηση αυτού του πλεονεκτήματος, μετατρέποντας τη γεωγραφία σε στρατηγική ισχύ. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές στρατιωτικές δυνάμεις, το Ιράν δεν βασίζεται στην απόλυτη υπεροχή, αλλά στην ικανότητα να καθιστά το κόστος σύγκρουσης δυσβάσταχτο. Σύμφωνα με ανάλυση της βρετανικής εφημερίδας The Independent, το Ιράν διατηρεί στρατηγικό πλεονέκτημα στην περιοχή. Το βασικό επιχείρημα είναι απλό αλλά ισχυρό: το Ορμούζ δεν μπορεί να ανοίξει εύκολα με στρατιωτική βία — και αυτό καθιστά την Τεχεράνη κυρίαρχο παίκτη. Το αδιέξοδο των συνομιλιών Οι πρόσφατες διπλωματικές επαφές μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν δεν οδήγησαν σε ουσιαστική πρόοδο. Οι λόγοι είναι βαθύτεροι και σχετίζονται με θεμελιώδεις διαφωνίες. Η Τεχεράνη θεωρεί τη στάση της Ουάσιγκτον «μαξιμαλιστική», ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν τις ιρανικές απαιτήσεις απαράδεκτες. Αυτή η αμοιβαία δυσπιστία καθιστά εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε συμφωνία. Το Ιράν θέτει έναν εύλογο όρο για να αρχίσουν εκ νέου οι διάλογοι: να αρθεί ο ναυτικός αποκλεισμός. Ωστόσο και η αμερικανική πλευρά δείχνει να μην βιάζεται για την επανεκκίνηση των συνομιλιών. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγκτσί, πραγματοποίησε διπλωματική περιοδεία με ενδιάμεσο σταθμό το Ισλαμαμπάντ, επιστρέφοντας από το Ομάν. Εκεί αναμένεται να συνεχίσει επαφές με το Πακιστάν, το οποίο έχει αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή. Παρά την απουσία προόδου, το Πακιστάν επιμένει ότι η διαδικασία δεν έχει τερματιστεί. Η διπλωματική κινητικότητα συνεχίζεται. Η επιστροφή Αραγκτσί στο Πακιστάν δεν σχετίζεται με διαπραγματεύσεις επί του πυρηνικού προγράμματος Η επιστροφή του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγκτσί στο Πακιστάν δεν συνδέεται με τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιφερειακών διαβουλεύσεων, διευκρινίζει η Τεχεράνη. Σύμφωνα με το Tasnim, ο Αραγκτσί πραγματοποίησε περιοδεία που περιλάμβανε το Πακιστάν, το Ομάν και τη Ρωσία. Κεντρικός στόχος των επαφών ήταν, πέρα από τις διμερείς σχέσεις, η μεταφορά των θέσεων του Ιράν σχετικά με τον τερματισμό της σύγκρουσης στην περιοχή, με το Πακιστάν να διαδραματίζει ρόλο διαμεσολαβητή. Στην ατζέντα περιλαμβάνονται ζητήματα όπως το νέο νομικό καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ, η αποζημίωση για ζημιές, οι εγγυήσεις αποφυγής στρατιωτικής επιθετικότητας, καθώς και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού. Επόμενος σταθμός του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών είναι η Ρωσία, που παραμένει κρίσιμος διπλωματικός σύμμαχος της Τεχεράνης. Μάλιστα ο Αραγκτσί θα έχει συνάντηση με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν. Αραγκτσί (ΥΠΕΞ Ιράν): Πηγή αστάθειας οι ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή Ο Αραγκτσί πραγματοποίησε επίσκεψη στη Μασκάτ, όπου είχε συνάντηση με τον Σουλτάνο του Ομάν, Χάιθαμ μπιν Ταρίκ Αλ Σαΐντ. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων, με βασικό αντικείμενο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ — ένα πέρασμα ζωτικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας. Ο Άμπας Αραγκτσί εξέφρασε την εκτίμηση της Τεχεράνης για τον ρόλο του Ομάν ως υπεύθυνου διαμεσολαβητή, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διπλωματίας σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας. Παράλληλα, επανέλαβε τη βούληση του Ιράν να διατηρήσει στενές σχέσεις με τις χώρες του νότιου Περσικού Κόλπου, προωθώντας ένα μοντέλο περιφερειακής συνεργασίας χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις. Η ιρανική πλευρά υποστήριξε ότι η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή αποτελεί παράγοντα αστάθειας και διαίρεσης, καλώντας για μια πιο αυτόνομη προσέγγιση στην ασφάλεια. Το Ιράν απαντά δυναμικά στο Ορμούζ με κατάσχεση δύο πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και στρατηγικής έντασης, το Ιράν προχώρησε στην κατάσχεση δύο πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ στα Στενά του Ορμούζ, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους στη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από δυνάμεις των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), οι οποίες αξιοποίησαν πληροφορίες από drones και συστήματα επιτήρησης για να εντοπίσουν τα πλοία MSC Francesca και Epaminondas. Τελεσίγραφο σοκ Τραμπ: Το Ιράν απειλεί με πυρηνικό όλεθρο το Ισραήλ «σε λίγα λεπτά» – Το πετρελαϊκό του σύστημα θα καταστραφεί σε 3 μέρες Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναλάβουν τον έλεγχο των πυρηνικών υλικών του Ιράν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων. Επισήμανε ότι το Ισραήλ θα καταστρεφόταν «μέσα σε λίγα λεπτά» αν το Ιράν αποκτούσε πυρηνικό όπλο, προειδοποιώντας ότι ο όλος κόσμος θα βρισκόταν σε κίνδυνο. Πρόσθεσε ότι το πετρελαϊκό σύστημα του Ιράν θα μπορούσε να «εκραγεί» μέσα σε τρεις ημέρες, ενώ άσκησε κριτική στο ΝΑΤΟ για τη στάση του, λέγοντας ότι «το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί για εμάς». Η «σιωπηλή παραδοχή» στην Ουάσιγκτον Σύμφωνα με την ανάλυση του Τζον Γ.Σ. Κλαρκ, υπάρχει μια κρίσιμη πραγματικότητα που γνωρίζουν οι σύμβουλοι του Ντόναλντ Τραμπ: Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη — σχεδόν αδύνατη χωρίς τεράστιες απώλειες. Το ιστορικό μάθημα των Δαρδανελίων (1915) – ANZAC Day Η ανάλυση κάνει μια εύστοχη ιστορική σύγκριση με την Εκστρατεία της Καλλίπολης. Το μήνυμα παραμένει επίκαιρο: Ακόμη και υπερδυνάμεις μπορούν να ηττηθούν σε στενά θαλάσσια περάσματα όταν ο αντίπαλος είναι καλά προετοιμασμένος. Η σύγχρονη εφαρμογή: Το Ιράν και το Ορμούζ Για να κατανοηθεί καλύτερα η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, η ανάλυση κάνει μια ιδιαίτερα εύστοχη ιστορική σύγκριση με την Εκστρατεία των Δαρδανελίων / Καλλίπολης του 1915. Τον Μάρτιο του 1915, Βρετανία και Γαλλία αποφάσισαν να ανοίξουν με ναυτική δύναμη τα Δαρδανέλια, ένα στρατηγικό στενό που είχε κλείσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το σχέδιο φαινόταν ιδανικό: ο ισχυρός συμμαχικός στόλος θα βομβάρδιζε τις ακτές, τα ναρκαλιευτικά θα καθάριζαν τη θάλασσα και ο στόλος θα προχωρούσε προς την Κωνσταντινούπολη. Στις 18 Μαρτίου 1915, η επιχείρηση ξεκίνησε με μεγάλη αισιοδοξία. Μέχρι το μεσημέρι όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο. Όμως μέσα σε λίγες ώρες η κατάσταση άλλαξε δραματικά: Βυθίστηκε το γαλλικό θωρηκτό Bouvet. Το βρετανικό HMS Irresistible χτυπήθηκε από νάρκη και βυθίστηκε. Το HMS Ocean βυθίστηκε. Το HMS Inflexible υπέστη σοβαρές ζημιές. Μέσα σε λιγότερο από επτά ώρες, τρία μεγάλα πολεμικά πλοία χάθηκαν και άλλα τρία αποσύρθηκαν σοβαρά κατεστραμμένα. Η ναυτική επιχείρηση εγκαταλείφθηκε οριστικά. Ακολούθησε η χερσαία απόβαση στην Καλλίπολη (25 Απριλίου 1915), η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τραγωδίες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Γιατί απέτυχε η υπερδύναμη του 1915; Εκτεταμένα ναρκοπέδια που δεν είχαν εντοπιστεί. Ισχυρό παράκτιο πυροβολικό που προστάτευε τα ναρκοπέδια. Ασύμμετρες τακτικές και καλή προετοιμασία του αμυνόμενου που ελέγχουσε τις ακτές. Η σύγχρονη εφαρμογή: Το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ Η ιστορική αυτή εμπειρία είναι άμεσα συγκρίσιμη με τη σημερινή πραγματικότητα στα Στενά του Ορμούζ. Το Ιράν έχει προετοιμαστεί επί δεκαετίες ακριβώς για ένα τέτοιο σενάριο, δημιουργώντας ένα ισχυρό σύστημα Anti-Access/Area Denial (A2/AD): Χιλιάδες νάρκες που μπορούν να τοποθετηθούν γρήγορα. Πυκνό δίκτυο παράκτιων αντιπλοϊκών πυραύλων. Ταχύπλοα σκάφη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης με τακτικές «επιθέσεων σμήνους» (swarm tactics). Εκτεταμένη χρήση drones και συστημάτων επιτήρησης. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι τα Στενά του Ορμούζ λειτουργούν ως φυσικό οχυρό. Δεν ανοίγουν εύκολα με βομβαρδισμούς, απειλές ή περιορισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ακόμα και η απόλυτη ναυτική και αεροπορική υπεροχή των ΗΠΑ δεν αρκεί για να εξασφαλίσει τον ασφαλή έλεγχο ενός τόσο στενού και επικίνδυνου διαδρόμου χωρίς τεράστιες απώλειες και μεγάλο χρονικό διάστημα. Γι’ αυτό ακριβώς οι σύμβουλοι του Ντόναλντ Τραμπ γνωρίζουν ότι η επαναλειτουργία των Στενών με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι πρακτικά αδύνατη χωρίς υψηλό κόστος. Αυτό εξηγεί και την προτίμηση της Ουάσιγκτον για στάση αναμονής και διπλωματική πίεση, αντί για άμεση στρατιωτική σύγκρουση.

Χαμός με την «προφητική» δήλωση της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου πριν τους πυροβολισμούς! Aυτό που έγινε χθες το βράδυ στο Washington Hilton είναι από τα πιο τρελά πράγματα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι απλά ένα ακόμα περιστατικό – είναι χαμός, προφητεία, συνωμοσία, πολιτική τρέλα και απόδειξη ότι ο Τραμπ ζει σε μόνιμο «survival mode» Tο ετήσιο White House Correspondents’ Dinner (το περίφημο WHCD) στο Washington Hilton Hotel έγινε από γιορτή... πολεμική ζώνη. Ο Ντόναλντ Τραμπ, η Μελάνια, ο JD Vance, υπουργοί, δημοσιογράφοι, celebrities – όλοι εκεί. Πρώτη φορά που ο Τραμπ πήγαινε ως πρόεδρος σε αυτό το event. Όλοι περίμεναν ψητά, αστεία, κρασιά και φωτογραφίες. Αντί γι’ αυτό, ακούστηκαν 5-8 πυροβολισμοί κοντά στο security checkpoint, έξω από την κύρια αίθουσα! Πανικός! Άνθρωποι κάτω από τα τραπέζια, μυστικοί μπάτσοι με όπλα τραβηγμένα, εκκένωση σε δευτερόλεπτα! Ο Τραμπ και η Μελάνια βγήκαν γρήγορα, μαζί με τον Vance και τα άλλα μεγάλα κεφάλια με τη ψυχή στα δόντια. Κανείς ευτυχώς από τους VIP δεν τραυματίστηκε. Ένας πράκτορας όμως της Secret Service χτύπησε αλλά ευτυχώς που φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο και είναι καλά. Ο δράστης δεν πέρασε ποτέ μέσα. Τον σταμάτησαν εκεί, στην είσοδο. Αντάλλαξε πυρά με τους σεκιουριτάδες, αλλά αυτοί κατάφεραν και τον συνέλαβαν ζωντανό, τραυματίζοντας τον στο πόδι. Μεταφέρθηκε στο Howard University Hospital. Ποιος είναι ο «μοναχικός λύκος»; Ποιός είναι τούτος πάλι ο...μοναχικός λύκος; (Δεν το πολυπιστεύουμε αυτό το... "μοναχικός", τέτοιος ήταν κι ο παραλίγο δολοφόνος του Φίτσο της Σλοβακίας, όπως και οι...προηγούμενοι που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Τράμπ αλλά τέλος πάντων) Το όνομά του; Cole Tomas Allen, 31 ετών, από το Torrance της Καλιφόρνιας. Δάσκαλος/tutor, ερασιτέχνης δημιουργός βιντεοπαιχνιδιών. Δεν μας φαίνεται να είναι κάποιος τυχαίος τρελός από το πουθενά – αλλά μέχρι στιγμής οι αρχές λένε ...«lone wolf». Ο ίδιος ο Τραμπ άλλως τε τον χαρακτήρισε έτσι. Ο τύπος ήταν οπλισμένος μέχρι τα δόντια: Καραμπίνα, 45άρι, πολλαπλά μαχαίρια κλπ. Προσπάθησε να μπει βεβαίως οπλισμένος, αλλά ασφαλώς δεν πέρασε τον ανιχνευτή μετάλλων και κατόπιν, άρχισε να πυροβολεί. Η Secret Service τον «κατέβασε» χωρίς να τον σκοτώσει. Αντιμετωπίζει τώρα βαριές κατηγορίες: Επίθεση σε ομοσπονδιακό αξιωματούχο, χρήση πυροβόλου σε βίαιο έγκλημα, απόπειρα δολοφονίας. Θα εμφανιστεί στο δικαστήριο σύντομα. Το κίνητρο; Υπό έρευνα. Κάποιοι λένε ότι είχε διασυνδέσεις με δωρεές σε Δημοκρατικούς (υπάρχουν αναφορές για δωρεές σε Kαμάλα Χάρρις), άλλοι ψάχνουν social media, ιστορικό, email. Η γνώμη μου; Σίγουρα παιδί-κατασκεύασμα των Ντέμοκρατς κι ας λένε. Υπάρχουν ομάδες φανατικών που ελέγχονται από το "Δημοκρατικό" κόμμα - ό,τι κάνει δηλαδή και το βρώμικο ΚΚΕ στην Ελλάδα - μόνο και μόνο για να "εκπαιδεύουν" περίεργους ανθρώπινους χαρακτήρες, να τους φανατίζουν ως ...χειροκροτητές και σε κάποιες φορές να τους στέλνουν ως καμικάζι για δολιοφθορές. Και ενίοτε βεβαίως, ακόμη και για ...δολοφονίες για το...καλό του κόμματος(!) και βεβαίως βεβαίως, επί του οφέλους της παγκόσμιας κοινωνίας! Τέλος πάντων, δεν υπάρχει ακόμα σαφής εικόνα για οργανωμένη συνωμοσία, αλλά μετά τις προηγούμενες απόπειρες (Butler* κλπ.) κανείς δεν πιστεύει πια σε «τυχαία». Ο Τραμπ από το Λευκό Οίκο, ακόμα με σμόκιν, έκανε ...press conference: «Τι βραδιά... Οι μυστικές υπηρεσίας έκαναν πάλι καλύτερη δουλειά από το Butler. Είναι επικίνδυνο επάγγελμα να είσαι Πρόεδρος, αλλά δεν θα μας σταματήσουν». Κλασσικός ...Τράμπ! Ευχαρίστησε κατόπιν τους πράκτορες, λέγοντας ότι ο ύποπτος ήταν «γρήγορος» αλλά οι δικοί μας καλύτεροι. Η «προφητική» δήλωση της Καρολάιν Λίβιτ – αυτό είναι που έσπασε το διαδίκτυο Λίγες ώρες πριν τους πυροβολισμούς, η Καρολάιν Λίβιτ (Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, έγκυος μάλιστα) βρισκόταν στο κόκκινο χαλί και μιλούσε στο Fox News. Μιλούσε για την ομιλία του Τραμπ, που όλοι περίμεναν να σατιρίσει τους δημοσιογράφους. Και ξεστόμισε κάτι που τώρα παίζει σε επανάληψη παντού: «Σας λέω, η ομιλία απόψε θα είναι ο κλασικός Ντόναλντ Τζ. Τραμπ. Θα είναι αστεία. Θα είναι διασκεδαστική. Θα πέσουν βολές απόψε στην αίθουσα.» Τι έκανε λέει; «Θα πέσουν βολές απόψε στην αίθουσα»; Βαγγελίστρα μου, που έλεγε κι ο συχωρεμένος ο Βέγγος! Η πλάκα όμως είναι αλλού! Στα αγγλικά, η φράση «shots fired» είναι συνηθισμένη έκφραση ως αργκό ας πούμε, που σημαίνει «θα γίνουν βαριές επιθέσεις και πειράγματα». Αλλά...αυτό που ακολούθησε...παραήταν συμπτωσάρα με αποτέλεσμα μετά τους πραγματικούς πυροβολισμούς, να ακολουθήσει...πανδαιμόνιο! Οι "συνωμοσιολόγοι" ξεσήκωσαν θύελλα: «Προφητεία; Ή ήξερε;» και άλλα τέτοια συνωμοσιολογικά. Το βίντεο έγινε viral και έφτασε εκατομμύρια προβολές. Άλλοι λένε «σύμπτωση», άλλοι «μήνυμα», άλλοι ...«κάτι σάπιο κρύβεται» και άλλα τρομακτικά, αλλά...κανείς, μα ΚΑΝΕΙΣ δεν έλαβε υπ' όψη του ότι η κοπέλα χρησιμοποίησε μια φράση-αργκό για να ...αστειευτεί! Η Λίβιτ εννοούσε βεβαίως τα αστεία του Τραμπ αλλά... η ίδια η χρονική στιγμή είναι απο μόνη της έπεσε σαν ένα... ευφυέστατο τρολλάρισμα, που όμως δεν ήταν τέτοιο ως εκ τούτου η φάση μετατράπηκε σε… τρομακτική! Εγώ βεβαίως λέω το εξής: Σε μια εποχή που ο Τραμπ έχει δεχτεί σφαίρες, μαχαιριές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πολιτικές δολοφονίες χαρακτήρα, ακόμα και μια αθώα φράση γίνεται καύσιμο για θεωρίες. Και δίκαια, γιατί, όσο και να πείς, πόσες «συμπτώσεις» να αντέξουμε πια; Το χρονικό λεπτό προς λεπτό Γύρω στις 8:30-8:40 το βράδυ: Ο Τραμπ μπαίνει στην αίθουσα, χειροκροτήματα, καλή ατμόσφαιρα. Ακούγονται πυροβολισμοί κοντά στο σημείο ελέγχου. Οι άνθρωποι ακούνε τους κρότους, η ασφάλεια φωνάζει «Πυροβολισμοί!». Μέσα στην αίθουσα: Πανικός, κόσμος κρύβεται κάτω από τα τραπέζια, η Μυστική Υπηρεσία τρέχει και βγάζει γρήγορα τον Τραμπ και τη Μελάνια. Η εκδήλωση ακυρώνεται αμέσως. Η Ένωση Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου ανακοίνωσε ότι θα την επαναλάβουν σε 30 μέρες. Ο Τραμπ πηγαίνει στον Λευκό Οίκο, μιλάει, αναλύει το περιστατικό και τονίζει την ανάγκη για καλύτερη ασφάλεια. Το FBI, η Μυστική Υπηρεσία και η αστυνομία της Ουάσινγκτον ερευνούν. Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής ενδείξεις για συνεργούς. Γιατί αυτή η εκδήλωση είχε τόσο μεγάλη σημασία; Ο Τραμπ είχε αποφύγει αυτό το δείπνο στην πρώτη θητεία του. Φέτος πήγε – πρώτη φορά ως εν ενεργεία πρόεδρος. Ήταν συμβολικό κατά την άποψη μου: «Είμαι εδώ, μαζί με τους δημοσιογράφους που με μισούν, αλλά θα κάνω το δικό μου show». Και αντί για ...σάτιρα, πήραμε πραγματικούς πυροβολισμούς. Είναι η τρίτη (ή τέταρτη, ανάλογα πώς το μετράς) φορά που ο Τραμπ γλιτώνει από απόπειρα από το 2024. Μπάτλερ, Φλόριντα, τώρα αυτό. Ο άνθρωπος είναι εφτάψυχος σαν τη γάτα, δεν εξηγείται αλλιώς! Οι παγκόσμιες αντιδράσεις ήταν άμεσες ασφαλώς: Από την Ινδία μέχρι την Ευρώπη, όλοι καταδίκασαν το περιστατικό. Ο πρώην πρωθυπουργός Μόντι έστειλε μήνυμα, όπως και άλλοι ηγέτες φυσικά. Μέσα στην Αμερική, οι Ρεπουμπλικάνοι ζητούν περισσότερη ασφάλεια και έλεγχο στα όπλα για τους «τρελούς», ενώ οι Δημοκρατικοί προσπαθούν να μην το πολιτικοποιήσουν γιατί βεβαίως, έχουν τη φωλιά τους λερωμένη (αν και κάποιοι "δημοκρατικοί" το κάνουν ήδη). Τι σημαίνει αυτό για το μέλλον! Ο Τραμπ μίλησε για την ανάγκη ακόμα καλύτερης προστασίας, ακόμα και για τα σχέδιά του να φτιάξει νέα αίθουσα στον Λευκό Οίκο. Είναι ξεκάθαρο πως η ρητορική έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που οι μοναχικοί δράστες παίρνουν όπλα. Είτε από την αριστερά, είτε από καθαρούς τρελούς, είτε από κλίμα «βαθέος κράτους» που πολλοί ψιθυρίζουν και δεν έχουν άδικο. Δεν γνωρίζουμε ακόμα το πλήρες προφίλ του Cole Tomas Allen – αν και οι αρχές ψάχνουν ακόμη τον υπολογιστή του, το κινητό και όλο το ιστορικό του. Αν βρεθεί κάτι μεγαλύτερο, ασφαλώς και θα είναι σεισμός. Και σεισμός για τους "Δημοκρατικούς" εννοώ. Τέλος πάντων, αυτό δεν είναι το τέλος. Είναι ένα ακόμα κεφάλαιο σε μια εποχή που η Αμερική είναι βαθιά διχασμένη. Και το αποτέλεσμα είναι ότι ο Τραμπ τελικά, βγήκε πάλι πιο δυνατός, πιο μαχητής. «Δεν θα μας σταματήσουν», είπε και...ξέρετε κάτι; Εχει δίκιο. Αλλά πόσες φορές ακόμα θα γλιτώσει; Πόσο τυχερός μπορεί να είναι ένας άνθρωπος; Το περιστατικό ερευνάται πλήρως. Θα βγουν νεότερα για το κίνητρο, για το αν υπήρχε προηγούμενη πληροφορία (ο Τραμπ είπε όχι) και για το πώς έφτασε τόσο κοντά. Εγώ θα συνεχίσω να παρακολουθώ, γιατί το θέμα έχει αν μη τι άλλο, εκρηκτικό ενδιαφέρον. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Μια εξέλιξη που απασχολεί τις Αμερικανικές αρχές από το 2022! Οι νεκροί (και ορισμένοι αγνοούμενοι) εργαζόταν σε ειδικευμένα και ευαίσθητα προγράμματα! Ορισμένοι αξιωματούχοι επιμένουν πως πρόκειται για...Ρωσο-κινεζικό δάκτυλο! Από το 2022 έως τις αρχές του 2026, μια σειρά θανάτων και εξαφανίσεων επιστημόνων και ερευνητών με άμεσους δεσμούς σε προγράμματα της ΝΑΣΑ, πυρηνικής έρευνας, αεροδιαστημικής τεχνολογίας, προηγμένων υλικών και classified projects έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI), η Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, το Υπουργείο Ενέργειας, το Πεντάγωνο και η ίδια η ΝΑΣΑ έχουν εμπλακεί σε συντονισμένες έρευνες, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κοινό μοτίβο ή «sinister connection», όπως το χαρακτήρισαν βουλευτές όπως ο Τζέιμς Κόμερ και ο Έρικ Μπέρλισον. Ο Λευκός Οίκος, υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, έχει ενημερωθεί και χαρακτηρίζει την υπόθεση ως «σοβαρή υπόθεση εθνική ασφάλειας», ενώ το FBI ηγείται της συνολικής προσπάθειας συλλογής και ανάλυσης στοιχείων. Οι θεωρίες που κυκλοφορούν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φόρουμ όπως το Reddit (r/UFOs), το X και ειδησεογραφικά sites όπως το NewsNation, το Daily Mail και το Newsweek, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα: Από ξένη κατασκοπεία (κυρίως Κίνα και Ρωσία) έως απόπειρες απόκρυψης τεχνολογικών ανακαλύψεων μέσω «καθαρισμού» από εσωτερικές δυνάμεις (deep state) ή ακόμη και συνδέσεις με UAP (Unidentified Aerial Phenomena) και reverse-engineering εξωγήινης τεχνολογίας! Πολλοί αναλυτές και ανεξάρτητοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να πρόκειται για απλή σύμπτωση. Όταν πρόκειται για τόσο εξειδικευμένους επιστήμονες σε κρίσιμα πεδία, ο συγκεντρωτικός αριθμός των περιστατικών (~11-13 περιπτώσεις) και το χρονικό τους πλαίσιο εγείρουν εύλογα ερωτήματα. Παρ' ότι οι επίσημες αρχές επιμένουν ότι πολλά περιστατικά έχουν φυσικές εξηγήσεις ή γνωστούς δράστες, και ενώ οικογένειες ορισμένων θυμάτων απορρίπτουν τις υπερβολικές ερμηνείες, το timing, η φύση των projects στα οποία εργάζονταν οι εμπλεκόμενοι και η συχνή έλλειψη λεπτομερειών σε επίσημες ανακοινώσεις έχουν πυροδοτήσει ευρύτερη συζήτηση. Στατιστικά, σε έναν μεγάλο πληθυσμό επιστημόνων υψηλής ειδίκευσης, θάνατοι συμβαίνουν – ωστόσο, η συσσώρευση τέτοιων γεγονότων σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε ευαίσθητα πεδία καθιστά την υπόθεση αντικείμενο εθνικής προσοχής. Το Χρονικό των Γεγονότων Η ακολουθία ξεκινά το 2022 και κορυφώνεται τα έτη 2025-2026. Οι περισσότεροι από τους εμπλεκόμενους εργάζονταν σε ιδιαίτερα ευαίσθητους τομείς όπως άμυνα πλανητών (DART), προηγμένη προώθηση πυραύλων, superalloys, πυρηνική σύντηξη (fusion), παρατήρηση Γης και άκρως απόρρητα αμυντικά προγράμματα. Πολλοί είχαν διασυνδέσεις με το Los Alamos National Laboratory (πυρηνικά), το Jet Propulsion Laboratory (JPL) της ΝΑΣΑ/Caltech, το ΜΙΤ και ιδιωτικές εταιρείες όπως η Aerojet Rocketdyne. Μάικλ Ντέιβιντ Χικς (59 ετών): Ένας από τους πρώτους «κρίκους». Εργάστηκε στο JPL από το 1998 έως το 2022 ως πλανητικός επιστήμονας, ειδικευμένος σε κομήτες και αστεροειδείς. Συμμετείχε ενεργά στο πρόγραμμα DART (planetary defense), NEAT, Dawn Mission και Deep Space 1. Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2023 στο Sunland της Καλιφόρνια. Η αιτία δεν δημοσιοποιήθηκε αρχικά, κατόπιν επιθυμίας της οικογένειας. Αργότερα αναφέρθηκε καρδιαγγειακό πρόβλημα, ωστόσο η αρχική σιωπή και η σύνδεσή του με κρίσιμα projects έχουν προκαλέσει ερωτήματα. Φρανκ Μάιγουαλντ (61 ετών): Principal researcher στο JPL, ειδικός σε μικροκυματική ραδιομετρία, φασματοσκοπία απεικόνισης και παρατήρηση Γης (αποστολή Surface Water and Ocean Topography). Πέθανε στις 4 Ιουλίου 2024 στο Λος Άντζελες. Καμία επίσημη αιτία θανάτου δεν έχει δημοσιοποιηθεί πλήρως. Μόνικα Τζακίντο Ρέζα (60 ετών): Μία από τις πιο αινιγματικές εξαφανίσεις. Διευθύντρια του Materials Processing Group στο JPL και Technical Fellow στην Aerojet Rocketdyne, με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας σε προώθηση πυραύλων και υπερ-κράματα. Συν-εφευρέτρια του Mondaloy, ενός νικελιο-βασισμένου superalloy για πυραύλους επόμενης γενιάς. Εξαφανίστηκε στις 22 Ιουνίου 2025 κατά τη διάρκεια ομαδικής πεζοπορίας στο Angeles National Forest (Crescenta Valley). Χαιρέτησε συντρόφους της από μια κορυφογραμμή και έκτοτε αγνοείται, παρά τις εκτεταμένες έρευνες. Η επαγγελματική της σχέση με τον απόστρατο Στρατηγό ΜακΚάσλαντ ενισχύει τις εικασίες. Γουίλιαμ «Νιλ» ΜακΚάσλαντ (68 ετών): Απόστρατος Υποστράτηγος της Αμερικανικής Αεροπορίας, πρώην διοικητής του Air Force Research Laboratory και της βάσης Wright-Patterson AFB – ενός τόπου βαθιά συνδεδεμένου με θεωρίες UFO από το 1947 (Roswell). Εξαφανίστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2026 από το σπίτι του στο Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού. Έφυγε πεζός, παίρνοντας μαζί του .38άρι πιστόλι ρεβόλβερ, πορτοφόλι και μποτάκια πεζοπορίας, αφήνοντας πίσω τηλέφωνο, γυαλιά και έξυπνο ψηφιακό ρολόι. Η σύζυγός του εξέφρασε φόβους ότι μπορεί να «σχεδίαζε να μην βρεθεί». Παραμένει αγνοούμενος, με τη σύνδεσή του με UAP και classified projects να τροφοδοτεί έντονες συζητήσεις. Καρλ Γκρίλμαιρ (~47-67 ετών): Αστροφυσικός στο Caltech, συνεργάτης της ΝΑΣΑ σε αποστολές Spitzer και NEOWISE. Δολοφονήθηκε τον Φεβρουάριο 2026 έξω από το σπίτι του. Συνελήφθη κάποιος ύποπτος αλλά χωρίς συνέχεια. Νούνο Λουρέιρο (~47-50 ετών): Ειδικός σε fusion και plasma physics στο ΜΙΤ. Πυροβολήθηκε τον Δεκέμβριο 2025 σε μαζικό περιστατικό και ο δράστης συνελήφθη. Έιμι Έσκριντζ (34 ετών): Ερευνήτρια anti-gravity στο Institute for Exotic Science. Αυτοκτονία με πυροβολισμό τον Ιούνιο 2022, ενώ είχε αναφέρει απειλές προς το πρόσωπο της. Άλλα σημαντικά περιστατικά (κυρίως Λος Άλαμος και συναφή): Άντονι Τσάβες (78 ετών, πρώην Λος Άλαμος): Εξαφανίστηκε Μάιος 2025. Μελίσα Κασίας (53-54 ετών, διοικητική Λος Άλαμος): Ιούνιος 2025. Στίβεν Γκαρσία (48 ετών, NNSA Kansas City): Αύγουστος 2025. Τζέισον Τόμας (~45 ετών, Novartis, σχέση με microgravity biology): Βρέθηκε νεκρός σε λίμνη τον Μάρτιο 2026. Κατάλογος Νεκρών και Αγνοουμένων Νεκροί: Έιμι Έσκριντζ, 34, anti-gravity researcher – Ιούνιος 2022, αυτοκτονία (αμφισβητούμενη από ορισμένους). Μάικλ Ντέιβιντ Χικς, 59, ΝΑΣΑ JPL – 30 Ιουλίου 2023, καρδιαγγειακά αίτια. Φρανκ Μάιγουαλντ, 61, ΝΑΣΑ JPL – 4 Ιουλίου 2024, αιτία μη δημοσιοποιημένη. Νούνο Λουρέιρο, ~47-50, ΜΙΤ fusion – Δεκέμβριος 2025, πυροβολισμός. Καρλ Γκρίλμαιρ, Caltech/NASA – Φεβρουάριος 2026, δολοφονία. Τζέισον Τόμας, ~45, Novartis/NASA-related – Μάρτιος 2026, βρέθηκε σε λίμνη. Αγνοούμενοι: Άντονι Τσάβες, 78, Λος Άλαμος – Μάιος 2025. Μελίσα Κασίας, 53-54, Λος Άλαμος – Ιούνιος 2025. Μόνικα Τζακίντο Ρέζα, 60, ΝΑΣΑ JPL/Aerojet – 22 Ιουνίου 2025. Στίβεν Γκαρσία, 48, NNSA – Αύγουστος 2025. Γουίλιαμ «Νιλ» ΜακΚάσλαντ, 68, Απόστρατος Υποστράτηγος (Wright-Patterson) – 27 Φεβρουαρίου 2026. (Σύνολο περίπου 11-13 περιπτώσεων υπό διερεύνηση.) Θεωρίες και Πραγματικότητα: Καπνός χωρίς Φωτιά; Σε alt-media κύκλους και μεταξύ ερευνητών όπως οι Λουίς Ελιζόντο και Ρος Κούλθαρτ, η υπόθεση συνδέεται με απόκρυψη τεχνολογικών breakthroughs σε propulsion, anti-gravity, energy και UAP reverse-engineering. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτοί οι επιστήμονες μπορεί να ανακάλυψαν κάτι τόσο σημαντικό – που θα άλλαζε ας πούμε ριζικά την ενέργεια, τις μετακινήσεις ή την κατανόηση του σύμπαντος – ώστε «κανείς» (κρατικοί, ολιγάρχες ή άλλοι παράγοντες) να μην επιθυμεί την αποκάλυψή του. Σε αυτό το πλαίσιο, οι «φυσικοί» θάνατοι, τα ατυχήματα ή οι αυτοκτονίες θεωρούνται συχνά ως καλυμμένες ενέργειες. Σήμερα, η τεχνολογία και η βιο-ιατρική έχουν προχωρήσει σε βαθμό που καθιστά δυνατή την πρόκληση καρδιακών προσβολών, εγκεφαλικών ή άλλων «φυσικών» αιτιών χωρίς εύκολα ανιχνεύσιμα ίχνη. Παράλληλα, ο mainstream τύπος, δηλαδή ο Τύπος των "εγκύρων" εφημερίδων και καναλιών, ελέγχεται απόλυτα από οικονομικούς μεγιστάνες με άγνωστα συμφέροντα, γεγονός που δυσχεραίνει την αντικειμενική κάλυψη. Από την άλλη πλευρά, οι επίσημες αρχές τονίζουν ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί συστηματική απειλή. Πολλά περιστατικά έχουν εξήγηση (φυσικά αίτια, γνωστοί δράστες), ενώ οικογένειες όπως αυτή του Χικς χαρακτηρίζουν τις συνωμοσιολογικές ερμηνείες ως υπερβολικές. Παρ' όλα αυτά, το FBI συνεχίζει να εξετάζει πιθανές συνδέσεις κατασκοπείας ή pattern, (κάτι ας πούμε όπως οι "Χ-Files" της ομώνυμης σειράς-θρύλος της 20th Century-Fox) χωρίς όμως οριστικά συμπεράσματα μέχρι στιγμής. Συμπέρασμα Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και εξελίσσεται. Είτε πρόκειται για τραγική σύμπτωση είτε για κάτι πιο σκοτεινό, η εθνική ασφάλεια επιβάλλει πλήρη διαφάνεια και διερεύνηση. Όταν κλείνουν «στόματα» – είτε με πραγματικά είτε με τεχνητά μέσα – σε ανθρώπους που κατέχουν κλειδιά για το μέλλον της ανθρωπότητας, η κοινωνία οφείλει να απαιτεί απαντήσεις. Οι έρευνες της ΝΑSΑ, του FBI και του Κογκρέσου θα δείξουν τελικά κατά πόσον ο «καπνός» κρύβει και φωτιά. Με πληροφορίες από Newsweek, Newsnationnaw, AOL, The Sun