Search this site

Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, αλλά με μεγάλη δυσκολία! Οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσαν χθες Δευτέρα ότι βομβάρδισαν εγκαταστάσεις εκτόξευσης πυραύλων στο νότιο Ιράν και πλοία που φέρονταν να πόντιζαν νάρκες, παρότι τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη έκαναν λόγο για πρόοδο στις διαπραγματεύσεις που διεξάγουν με σκοπό να εξευρεθεί συμφωνία που θα βάλει τέλος με διάρκεια στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Έπειτα από εβδομάδες φαινομενικού αδιεξόδου και ανταλλαγών απειλών, οι κυβερνήσεις των δυο κρατών αναφέρθηκαν σε προόδους στις συνομιλίες τους τις τελευταίες ημέρες. Ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε ως άμεσα επικείμενη την επίτευξη λύσης το σαββατοκύριακο, που αποφάσισε να περάσει στον Λευκό Οίκο, ενώ μέσα ενημέρωσης, αμερικανικά και ιρανικά, μετέδιδαν διάφορες λεπτομέρειες για το σχέδιο του κειμένου υπό διαπραγμάτευση. Ωστόσο οι ελπίδες πως θα αποκατασταθεί η ειρήνη σύντομα φάνηκαν να διαγράφονται χθες, αρχικά εξαιτίας δηλώσεων του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου πως θα «ενταθούν» οι επιχειρήσεις του στρατού του στον Λίβανο, όπου εννοεί να «συντρίψει» το σιιτικό κίνημα Χεζμπολάχ, που πρόσκειται στο Ιράν, κατόπιν όταν ανακοινώθηκε πως ο αμερικανικός στρατός προχώρησε σε νέα πλήγματα εναντίον ιρανικών δυνάμεων. «Οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ διεξήγαγαν σήμερα (σ.σ. χθες) πλήγματα σε νόμιμη άμυνα στο νότιο Ιράν για να προστατευτούν τα στρατεύματά μας από απειλές που ήγειραν οι ιρανικές δυνάμεις. Στους στόχους συμπεριλαμβάνονταν εγκαταστάσεις εκτόξευσης πυραύλων και σκάφη που προσπαθούσαν να ποντίσουν νάρκες», ανέφερε το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»). Ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πως ακούστηκαν ισχυρές εκρήξεις στην Μπαντάρ Αμπάς (νότια) περί τα μεσάνυχτα (σ.σ. 23:30 ώρα Ελλάδας). Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε πάντως αργότερα ότι αποκαταστάθηκε η ηρεμία και ότι διενεργείται έρευνα για να εξακριβωθούν τα αίτια των εκρήξεων. Ο στρατός των ΗΠΑ διαβεβαίωσε ότι επέδειξε «αυτοσυγκράτηση» κατά τη διάρκεια «της κατάπαυσης του πυρός», η οποία τέθηκε σε ισχύ από την 8η Απριλίου, έπειτα από έναν και πλέον μήνα εχθροπραξιών με χιλιάδες νεκρούς, στη μεγάλη πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο, που κλόνισαν την παγκόσμια οικονομία. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να αναζητεί τρόπο να τελειώσει αυτός ο πόλεμος καθώς, πέρα από το ότι είναι αντιδημοφιλής στη χώρα του, προκαλεί ολοένα εντονότερα προβλήματα στην παγκόσμια οικονομία, πάνω απ’ όλα εξαιτίας του κλεισίματος του στρατηγικής σημασίας στενού του Χορμούζ από την Τεχεράνη, από το οποίο διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου που καταναλώνεται σε όλο τον κόσμο. Στις αγορές έμοιαζε να επικρατεί μάλλον σύγχυση μετά τις εξελίξεις των τελευταίων ωρών, με τις τιμές του πετρελαίου να την αντανακλούν: η τιμή του βαρελιού του WTI υποχωρούσε κατά 5,4% τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ αντίθετα αυτή του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας αυξανόταν κατά 1,6%. «Βούληση» Ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησής του Τράμπ, ο Μάρκο Ρούμπιο φάνηκε να υποβαθμίζει τα χθεσινά πλήγματα, λέγοντας πως παραμένει εφικτή η σύναψη συμφωνίας εντός ημερών. Απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους στην Ινδία, όπου συνεχίζει επίσημη επίσκεψη, είπε πως οι συνομιλίες «στρέφονται περισσότερο γύρω από τις ακριβείς διατυπώσεις του αρχικού κειμένου, αυτό θα πάρει κάποιες ημέρες», και επέμεινε στο ότι ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ «έχει εκφράσει τη βούλησή του να καταλήξουμε» σε συμφωνία και είτε θα την υπογράψει «είτε δεν θα υπάρξει καμιά». Ο Ρούμπιο έκανε παρόμοιο σχόλιο για το στενό του Χορμούζ. «Κάθε στενό πρέπει να είναι ανοικτό. Και θα ανοίξει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο», διεμήνυσε. «Αυτό που συμβαίνει εκεί κάτω είναι παράνομο (…) είναι αφόρητο για τον κόσμο ολόκληρο, είναι απαράδεκτο». Το πυρηνικό ζήτημα Νωρίτερα χθες έμοιαζε να καταγράφεται επιτάχυνση των διπλωματικών διεργασιών, ιδίως στο Κατάρ. Κορυφαίοι ιρανοί αξιωματούχοι, ανάμεσά τους ο επικεφαλής διαπραγματευτής Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και ο διοικητής της ιρανικής κεντρικής τράπεζας, μετέβησαν στη Ντόχα. Επρόκειτο για την πρώτη επίσκεψη αυτού του επιπέδου στο εμιράτο έπειτα από το ξέσπασμα του πολέμου, στο πλαίσιο του οποίου η ιρανική πλευρά έπληξε σε αντίποινα γείτονές της τον Κόλπο. Ωστόσο ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει φροντίσει να μετριάσει τις προσδοκίες πως θα υπάρξει άμεση διευθέτηση, λέγοντας πως δεν θα «βιαστεί» και δεν θα υπογράψει παρά μόνο «εξαίρετη», κατά την άποψή του, συμφωνία. Η Τεχεράνη φάνηκε επίσης επιφυλακτική. «Έχουμε καταλήξει σε συμπεράσματα για μεγάλο μέρος των ζητημάτων», πλην όμως «από εκεί μέχρι να πούμε πως επίκειται άμεσα υπογραφή συμφωνίας–αυτό δεν μπορεί να το δηλώσει κανένας», δήλωνε χθες το μεσημέρι ο εκπρόσωπος της ιρανικής διπλωματίας Εσμαΐλ Μπαγαεΐ. Παράλληλα, αντιπροσωπεία του Πακιστάν, συμπεριλαμβανομένων του βασικού διαπραγματευτή και αρχηγού του στρατού Ασίμ Μουνίρ καθώς και του πρωθυπουργού Σαμπάζ Σαρίφ, βρισκόταν στην Κίνα, που υποστηρίζει τις προσπάθειες του Ισλαμαμπάντ για την επίλυση της κρίσης. Το άνοιγμα του στενού του Ορμούζ, που έκλεισε de facto το Ιράν αφότου άρχισε ο πόλεμος με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου, θεωρείται μείζον διακύβευμα. Το Σάββατο ο Ντόναλντ Τραμπ έλεγε πως η διαπραγμάτευση έχει «ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό» και θα εξασφαλίσει «το άνοιγμα» της θαλάσσιας αρτηρίας, ενώ από την άλλη το Ιράν επιμένει πως το ζήτημα του προγράμματος πυρηνικής ενέργειας της χώρας δεν είναι «σε αυτό το στάδιο» μέρος της διαπραγμάτευσης και θα αποτελέσει αντικείμενο χωριστής διαδικασίας. Χθες βράδυ, ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ αναφέρθηκε στο ζήτημα του ιρανικού ουρανίου που έχει εμπλουτιστεί σε υψηλό βαθμό–της «πυρηνικής σκόνης», κατά την έκφραση που αρέσκεται να χρησιμοποιεί–διαβεβαιώνοντας μέσω Truth Social πως «ή θα μεταφερθεί αμέσως στις ΗΠΑ (…) και θα καταστραφεί, ή, κατά προτίμηση, με τη συνεργασία και σε συντονισμό του Ιράν, θα καταστραφεί επιτόπου ή σε άλλη συμφωνημένη τοποθεσία». Δεν είναι σαφές αν ο αμερικανός πρόεδρος εξέφραζε τις προθέσεις του ή είναι κάτι που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στο κείμενο υπό διαπραγμάτευση. Παραβιάσεων συνέχεια στον Λίβανο Νωρίτερα, φάνηκε να ανεβάζει την πίεση και τα ζητούμενα ενδεχόμενης συμφωνίας. Απαριθμώντας τους ηγέτες διαφόρων κυρίως μουσουλμανικών κρατών με τους οποίους συζήτησε τις τελευταίες ημέρες, ανέφερε πως «όλες» αυτές οι χώρες θα πρέπει «κατ’ ελάχιστον να υπογράψουν ταυτόχρονα τις συμφωνίες του Αβραάμ». Οι συμφωνίες αυτές του 2020 συνεπάγονται αναγνώριση και εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ. Τις έχουν υπογράψει ιδίως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στον Κόλπο. Όμως διάφορα κράτη στην περιοχή έχουν απορρίψει επανειλημμένα την ένταξή τους στη διαδικασία, ειδικά αφότου ξέσπασε ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας, ιδίως η Σαουδική Αραβία, αλλά και η Συρία και ο Λίβανος. Στο μέτωπο του Λιβάνου θεωρητικά εφαρμόζεται κατάπαυση του πυρός από τη 17η Απριλίου, αλλά το Ισραήλ και το σιιτικό κίνημα Χεζμπολάχ, που πρόσκειται στην Τεχεράνη, συνεχίζουν τις εχθροπραξίες τους χωρίς σταματημό. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπεντζαμιν Νετανιάχου ανήγγειλε χθες πως το Ισραήλ θα «εντείνει» την επίθεσή του στον Λίβανο και θα «συντρίψει» το κίνημα, εν μέσω δεκάδων αεροπορικών επιδρομών, με τουλάχιστον τρεις νεκρούς, κατά το λιβανικό εθνικό πρακτορείο ειδήσεων ANI. Η Χεζμπολάχ ανέλαβε την ευθύνη για επιδρομές με drones εναντίον τριών στρατοπέδων και στρατιωτικής θέσης στο βόρειο Ισραήλ. Οι ισραηλινές επιχειρήσεις έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 3.185 ανθρώπους στον Λίβανο από την έναρξη του νέου πολέμου Ισραήλ-Χεζμπολάχ, τη 2η Μαρτίου, κατά τον πιο πρόσφατο απολογισμό του λιβανικού υπουργείου Υγείας. Ο ισραηλινός στρατός καταμετρά 23 απώλειες στις τάξεις του το διάστημα αυτό... slpress

Νεολαία, αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες γυρνούν την πλάτη στη ΝΔ, τέλος οι συμμαχίες του 2023 - Η "Ελπίδα" της Μαρίας Καρυστιανού σε διψήφιο νούμερο (πάνω από 20%) Τρεις μεγάλες κοινωνικές και εκλογικές ομάδες εμφανίζονται να γυρνούν ολοένα και περισσότερο την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία, δημιουργώντας σοβαρό προβληματισμό εν όψει των επόμενων πολιτικών εξελίξεων - Το κόμμα της Καρυστιανού σε διψήφιο νούμερο, ίσως και πάνω από 20%! Στοιχεία σοκ, σύμφωνα με πληροφορίες του ΒΝ, φέρνει νέα κυλιόμενη δημοσκόπηση στο Μέγαρο Μαξίμου που έχει αυξήσει τις ανησυχίες και τον προβληματισμό για το πώς θα αυξηθεί η συσπείρωση μέσα στη ΝΔ. Τρεις μεγάλες κοινωνικές και εκλογικές ομάδες εμφανίζονται να γυρνούν ολοένα και περισσότερο την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία, δημιουργώντας σοβαρό προβληματισμό ενόψει των επόμενων πολιτικών εξελίξεων. Οι νέοι στρέφονται στα δεξιά - Η Καρυστιανού προελαύνει! Πρώτο και μεγαλύτερο πρόβλημα για την κυβέρνηση αποτελούν οι νέοι ηλικίας 18 έως 31 ετών. Πρόκειται για μια γενιά που, σύμφωνα με τις μετρήσεις, απομακρύνεται μαζικά από τη ΝΔ και στρέφεται είτε προς μικρότερα δεξιά και αντισυστημικά κόμματα, είτε προς την αποχή. Το βασικό τους πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα δεν τους προσφέρει πραγματικές ευκαιρίες ζωής. Οι χαμηλοί μισθοί, η αδυναμία εύρεσης προσιτής στέγης, οι λίγες καλές δουλειές δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα δυσαρέσκειας ενώ ο στόχος της δημιουργίας οικογένειας μοιάζει πλέον άπιαστο όνειρο. Από την άλλη, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται πως ολοένα και κερδίζει περισσότερο τη νεολαία. Οι εξαγγελίες της Μαρίας στο "Ολύμπιο", παρά τη σφοδρή επίθεση των ΜΜΕ με προεξέχοντα τον παρουσιαστή Γιώργο Λιάγκα, περισσότερη ώθηση έδωσαν στους νέους απ' ότι πίστευαν οι ένοικοι του Μαξίμου. Κι αν εξακολουθήσουν την ίδια τακτική, η Μαρία της Ελλάδας θα θριαμβεύσει! ΟΠΕΚΕΠΕ, καρτέλ και κόστος παραγωγής διώχνουν τους αγρότες από ΝΔ Δεύτερη κοινωνική ομάδα που εμφανίζεται βαθιά απογοητευμένη είναι οι αγρότες. Η σχέση εμπιστοσύνης που είχε οικοδομήσει η ΝΔ με τον πρωτογενή τομέα δείχνει να έχει πλέον διαρραγεί. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει προκαλέσει τεράστια οργή στην περιφέρεια, καθώς πολλοί παραγωγοί θεωρούν ότι έντιμοι αγρότες έχασαν επιδοτήσεις την ώρα που, όπως καταγγέλλεται, ένα κύκλωμα μέσα στον οργανισμό, με πλάτες κυβερνώντων, διαχειριζόταν χρήματα εις βάρος των πραγματικών δικαιούχων. Την ίδια στιγμή, το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί λόγω καυσίμων και ενέργειας, ενώ οι παραγωγοί βλέπουν τους μεσάζοντες να αγοράζουν τα προϊόντα τους σε εξευτελιστικές τιμές και αυτά να φτάνουν πανάκριβα στα ράφια. Η αίσθηση καρτελοποίησης στην αγορά και εγκατάλειψης της υπαίθρου έχει φέρει τους αγρότες «στα κάγκελα». Ελεύθεροι επαγγελματίες σε απόγνωση από την υπερφορολογηση Η τρίτη μεγάλη ομάδα που απομακρύνεται από τη ΝΔ είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίοι. Το μήνυμα δυσαρέσκειας είχε σταλεί ήδη από τις ευρωεκλογές του 2024, όμως στο Μαξίμου περίμεναν μεγαλύτερη επιστροφή ψηφοφόρωντο επόμενο διάστημα — κάτι που δεν φαίνεται να συμβαίνει. Ο βασικός πυρήνας της οργής παραμένει το νομοσχέδιο Χατζηδάκη για την τεκμαρτή φορολόγηση. Παρά τις κυβερνητικές παρεμβάσεις και τις μειώσεις φόρων των τελευταίων ετών, πολλοί επαγγελματίες θεωρούν ότι συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται φορολογικά ως «ύποπτοι». Περιμένουν ουσιαστικές αλλαγές: κατάργηση της προκαταβολής φόρου, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, χαμηλότερα τεκμήρια και συνολική ελάφρυνση της πίεσης που δέχονται. Η ειρωνεία για τη ΝΔ είναι ότι πρόκειται για μια κοινωνική ομάδα που της είχε δώσει ποσοστά άνω του 75%, κυρίως λόγω της βαριάς φορολογίας και των αυξημένων εισφορών της περιόδου Τσίπρα. Σήμερα όμως, σημαντικό μέρος αυτής της εκλογικής δεξαμενής δείχνει να αποστασιοποιείται περαιτέρω από τη ΝΔ. Συμπέρασμα: Η ΝΔ θα πάει σε εκλογές και οι 3 εκλογικές δυνάμεις δεν είναι μαζί με το κυβερνών κόμμα. Οι συμμαχίες έχουν χαλάσει και δεν φτιάχνονται. Το τοπίο πλέον δείχνει ότι τα νέα κόμματα που προστίθενται θα φέρουν τεράστια προβλήματα στο ήδη υπάρχον πολιτικό σύστημα...

Οι Ρώσοι, διέλυσαν το Υπ. Εξωτερικών, τα κεντρικά Ουκρανικού στρατού και της μυστικής υπηρεσίας σε Κίεβο - Παραιτείται ο Βούσιτς Η Ρωσική επίθεση στο Κίεβο και την Μπίλα Τσέρκβα ήταν τρομερά καταστροφική, ο Ορέσνικ προκάλεσε δέος και πανικό! Αλέξανδρος Μερκούρης (Ελληνοβρετανός ειδικός): Ο Ορέσνικ προκάλεσε μεγάλο πανικό στον Ζελένσκι, είναι εντελώς ανίσχυρος Οι Ρωσικές δυνάμεις πήραν εκδίκηση, σκληρή καταστροφική εκδίκηση, συγκλονιστική εκδίκηση… για το δειλό, τρομοκρατικό χτύπημα των Ουκρανών στο Παιδαγωγικό Κολλέγιο Σταρομπίλσκ το βράδυ της Παρασκευής 22 Μαΐου, όπου διέμεναν 86 φοιτητές. Δεν υπήρχαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε κοντινή απόσταση. Συνολικά 21 φοιτητές σκοτώθηκαν και 42 άλλοι τραυματίστηκαν. Το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας αποκάλυψε ότι με Ορέσνικ, Κινζάλ, Ισκαντέρ και Τσιρκόν έπληξε θέσεις διοίκησης της Γενικής Διοίκησης των Χερσαίων Δυνάμεων, της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών (GUR) του ουκρανικού Υπουργείου Άμυνας και άλλες θέσεις διοίκησης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η μεγάλη αποκάλυψη ήταν η εξής: Ο Ορέσνικ απέδειξε πως λειτουργεί και έχει επαναστατική λειτουργία. Η Ουκρανία αναγνώρισε ότι δεν υπάρχει σύστημα αεράμυνας που μπορεί να καταρρίψει τον Ορέσνικ! Κατά ορισμένες πληροφορίες ο Ζελένσκι έτρεμε από την ταραχή του, τον φυγάδευσαν σε υπόγειο καταφύγιο, εκεί που πρέπει μόνιμα να βρίσκεται αυτό το θρασύδειλο ανθρωπάκι. Ρωσία: Καταστράφηκαν η Γενική Διοίκηση των Χερσαίων Δυνάμεων Ουκρανίας και η Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών Σε αντίποινα, ο ρωσικός στρατός επιτέθηκε σε στόχους που συνδέονται με την στρατιωτική ηγεσία της Ουκρανίας, ανέφερε το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας. «Μεταξύ εκείνων που υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια της μαζικής επίθεσης στο Κίεβο και την περιοχή του Κιέβου ήταν εγκαταστάσεις του ουκρανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος, στρατιωτικές υποδομές, καθώς και θέσεις διοίκησης της Γενικής Διοίκησης των Χερσαίων Δυνάμεων, της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του ουκρανικού Υπουργείου Άμυνας και άλλες θέσεις διοίκησης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων». Το υπουργείο τόνισε ότι δεν σχεδιάστηκαν ούτε πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές. Νωρίτερα την Κυριακή 24 Μαΐου 2026, το υπουργείο ανακοίνωσε ότι ο ρωσικός στρατός εξαπέλυσε πλήγμα σε ουκρανικούς στρατιωτικούς στόχους, χρησιμοποιώντας πυραύλους Ορέσνικ, Κινζάλ, Ισκαντέρ και Τσιρκόν. Η επίθεση έπληξε όλους τους στόχους και ήταν απάντηση σε τρομοκρατικές επιθέσεις των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε αμάχους. Εχθρικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν έναν κοιτώνα στο Παιδαγωγικό Κολλέγιο Σταρομπίλσκ, όπου διέμεναν 86 φοιτητές. Αυτό προκάλεσε την κατάρρευση του κτιρίου. Δεν υπήρχαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε κοντινή απόσταση. Συνολικά 21 άτομα σκοτώθηκαν και 42 άλλοι τραυματίστηκαν. Όπως σημείωσε ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν, η επίθεση δεν ήταν τυχαία. Επιζώντες φοιτητές είπαν ότι τα drones πετούσαν από πάνω για μεγάλο χρονικό διάστημα και τους στόχευαν. Η Ρωσική επίθεση στο Κίεβο και την Μπίλα Τσέρκβα ήταν τρομερά καταστροφική – Ο Ορέσνικ προκάλεσε πανικό, σκόνη και το Υπουργείο Εξωτερικών Η Ρωσία πραγματοποίησε μια καταστροφική επίθεση με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου ενός βαλλιστικού πυραύλου μεσαίου βεληνεκούς (IRBM) Ορέσνικ, εναντίον της Ουκρανίας, στοχεύοντας έντονα την πόλη του Κιέβου, τη νύχτα της 23ης προς 24η Μαΐου. Η Ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανέφερε ότι οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν 90 πυραύλους, συμπεριλαμβανομένων 36 βαλλιστικών πυραύλων, και 600 μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια της νύχτας - η μεγαλύτερη πυραυλική επίθεση εναντίον της Ουκρανίας μέχρι στιγμής το 2026. Η Ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανέφερε ότι οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν 1 IRBM Ορέσνικ, 2 υπερηχητικούς πυραύλους Κινζάλ, 3 υπερηχητικούς πυραύλους Ζιρκον, 30 βαλλιστικούς πυραύλους Ισκαντέρ-M/πύραυλους εδάφους-αέρος S-300, 54 πυραύλους κρουζ Χ-101/Ισκαντέρ-K/Κάλιμπρ και 600 μη επανδρωμένα αεροσκάφη Σαχέντ, Γκερμπέρα, Ιτάλμας και άλλα. Η Ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανέφερε ότι η ουκρανική αεράμυνα κατέρριψε 55 πυραύλους και 549 drones, ότι 16 πύραυλοι και 51 drones έπληξαν 54 τοποθεσίες. Ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι – έντρομος – ανέφερε ότι οι ρωσικές επιθέσεις στόχευαν κυρίως την πόλη του Κιέβου, συμπεριλαμβανομένων τριών πυραύλων εναντίον μιας εγκατάστασης ύδρευσης, ενός Ορέσνικ εναντίον της Μπίλα Τσέρκβα και άλλων επιθέσεων εναντίον υποδομών. Η Ρωσία χρησιμοποίησε αξιοσημείωτα έναν Ορέσνικ εναντίον της πόλης του Κιέβου για πρώτη φορά - η Ρωσία εξαπέλυσε Ορέσνικ εναντίον της πόλης Ντνίπρο τον Νοέμβριο του 2024 και της πόλης Λβιβ στις αρχές του 2026. Το βίντεο από την επίθεση Ορέσνικ της Ρωσίας εναντίον της πόλης του Κιέβου έδειξε έξι συστάδες υποπυρομαχικών πολλαπλών ανεξάρτητα στοχευόμενων οχημάτων επανεισόδου (MIRV) με κάθε συστάδα να φέρει έξι κινητικές ράβδους. Το βίντεο φαίνεται να δείχνει ορισμένα υποπυρομαχικά να πλησιάζουν τον στόχο τους με διαφορετικό μοτίβο κρούσης από το πώς τα υποπυρομαχικά Ορέσνικ έπληξαν την πόλη Λβόβ. Οι ρωσικές δυνάμεις ενδέχεται να διεξήγαγαν την επίθεση με Ορέσνικ για να δοκιμάσουν και να βελτιώσουν τα συστήματα εκτόξευσης πυρηνικών όπλων τους, με μια πηγή να αναφέρει ότι το Ορέσνικ χρησιμοποίησε βλήματα κινητικής ενέργειας αντί για συμβατικό εκρηκτικό φορτίο. Ουκρανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι οι ρωσικές επιθέσεις στόχευσαν επίσης τις περιοχές Πολτάβα, Κιροβοχράντ, Χάρκοβο, Κροπιβνίτσκι, Οδησσός, Σούμι, Ζιτομίρ και Τσερκάσι. Τα Ρωσικά πλήγματα κατέστρεψαν το Υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας, το κτίριο του Υπουργικού Συμβουλίου και Κεντρικά Γραφεία στρατιωτικών Μονάδων. Ουκρανικά μέσα ενημέρωσης: Η Ουκρανική αεράμυνα απέτυχε να αποκρούσει την επίθεση, πολύ επικίνδυνος ο Ορέσνικ Τα ουκρανικά συστήματα αεράμυνας απέτυχαν να αποκρούσουν τις ρωσικές επιθέσεις στο Κίεβο ανέφερε το Ουκρανικό μέσο Strana. «Αυτό είναι ένα ακόμη μήνυμα τόσο προς το Κίεβο όσο και προς την Ευρώπη ότι ένας επιτυχημένος πύραυλος μπορεί να διαπεράσει οποιαδήποτε αεράμυνα». Σημειώνει ότι εάν τέτοιοι πύραυλοι είναι οπλισμένοι με πυρηνικές κεφαλές, αυτό θα μπορούσε να «προκαλέσει μεγάλη ζημιά». Η αποτυχία απόκρουσης των επιθέσεων οφειλόταν στην έλλειψη πυραύλων για τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας, η οποία επιδεινώθηκε από τον πόλεμο ΗΠΑ - Ιράν. Ωστόσο ακόμη και να διέθετε αντιπυραυλικά συστήματα… ο Ορέσνικ δεν μπορεί να αναχαιτιστεί. Με τη σειρά του, ο πολεμικός ανταποκριτής Γιεβγκένι Λισίτσιν επέστησε την προσοχή στην αντίδραση του ουκρανικού στρατού στην αντεπίθεση. Σύμφωνα με αυτόν, στρατιώτες των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας παραδέχονται στο διαδίκτυο ότι η αεράμυνά τους ήταν ανίσχυρη απέναντι στα ρωσικά όπλα. «Είδα την έκθεση για τις συνέπειες του βομβαρδισμού. Συμπέρασμα: αντεπιτέθηκαν πολύ άσχημα σήμερα». Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αλεξέι Ανπίλογκοφ σημείωσε ότι η επίθεση ήταν από τις πιο σοβαρές κατά τη διάρκεια της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης (SMO). Δήλωσε ότι οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις χρησιμοποίησαν όλο το φάσμα των όπλων. Πρόσθεσε ότι «οι ουκρανικές αρχές είναι ικανές να κατανοήσουν μόνο τη γλώσσα της βίας». Ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Διοίκησης της Πόλης του Κιέβου (KCMA), επιβεβαίωσε ότι η μαζική επίθεση της Ρωσίας τη νύχτα της 24ης Μαΐου ήταν μια επίθεση-ρεκόρ για την ουκρανική πρωτεύουσα από την έναρξη του πολέμου. Ο αξιωματούχος εξήγησε ότι η ρωσική επίθεση προκάλεσε τις μεγαλύτερες ζημιές στην πόλη. Μερκούρης (Ελληνοβρετανός ειδικός): Ο Ορέσνικ προκάλεσε μεγάλο πανικό στον Ζελένσκι, είναι εντελώς ανίσχυρος Το αντίποινα που εξαπέλυσαν οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις πανικόβαλε τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι αποκάλυψε ο Βρετανός στρατιωτικός αναλυτής Αλέξανδρος Μερκούρης. «Το υλικό από το Κίεβο φαίνεται πραγματικά καταστροφικό. Οι Ρώσοι κατάφεραν να το διαπεράσουν», σημείωσε, προσθέτοντας ότι το σύστημα αεράμυνας της ουκρανικής πρωτεύουσας ήταν «εντελώς ανίσχυρο». Επι πλέον, ο ειδικός υποστηρίζει ότι η κλίμακα της καταστροφής έχει προκαλέσει πανικό στον Ουκρανό ηγέτη, του οποίου οι φόβοι σχετικά με τα επόμενα βήματα της Μόσχας θα αυξηθούν. «Αυτή η επίθεση με χρήση πυραύλων Ορέσνικ θα επιδεινώσει μόνο τον αυξανόμενο πανικό του Ζελένσκι. Ο φόβος του ότι κάποια στιγμή οι Ρώσοι θα επανέλθουν, μόνο που αυτή τη φορά με πολύ μεγαλύτερη δύναμη και πολύ μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να επηρεάσουν το αποτέλεσμα, θα τον στοιχειώνει», προέβλεψε ο αναλυτής. Ο Μερκούρης εξέφρασε την άποψη ότι αυτός ο φόβος θα παραμείνει στον Ουκρανό πρόεδρο μέχρι το τέλος της σύγκρουσης και θα επηρεάσει τις αποφάσεις του. Times: Το αεροπλάνο που μετέφερε τον Βρετανό Υπουργό Άμυνας αντιμετώπισε παρεμβολές για 3 ώρες κοντά στα ρωσικά σύνορα... Το αεροπλάνο που μετέφερε τον Βρετανό υπουργό Άμυνας Τζον Χίλι αντιμετώπισε ραδιοπαρεμβολές καθ' οδόν από την Εσθονία προς τη Βρετανία, ενώ βρισκόταν κοντά στα ρωσικά σύνορα, ανέφερε η εφημερίδα The Times, επικαλούμενη στρατιωτική πηγή. «Ο Τζον Χίλι επέστρεφε από την επίσκεψή του σε Βρετανούς στρατιώτες που σταθμεύουν στη νοτιοανατολική Εσθονία όταν το δορυφορικό σήμα στο κυβερνητικό του αεροπλάνο έσβησε», ανέφερε η εφημερίδα The Times. Σημειώθηκε ότι η πλοήγηση GPS του αεροσκάφους χάθηκε για ολόκληρη την πτήση—περίπου τρεις ώρες. Οι πιλότοι αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν αδρανειακά συστήματα πλοήγησης. Όπως εξήγησε η εφημερίδα The Times, η αποκατάσταση του δορυφορικού σήματος απαιτούσε επανεκκίνηση του εξοπλισμού του αεροσκάφους, αλλά αυτό ήταν αδύνατο κατά την πτήση. Στο αεροπλάνο με τον Τζον Χίλι ήταν οι στρατιωτικοί και πολιτικοί σύμβουλοί του, καθώς και ένας αντιστράτηγος, δύο φωτογράφοι και ένας δημοσιογράφος των Times. Ρέι ΜακΓκόβερν (πρώην CIA): Οι ΗΠΑ να κάνουν μια σοβαρή συζήτηση με Ζελένσκι, να του ασκηθεί πίεση Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι για να επιταχύνει τον τερματισμό της σύγκρουσης, προέτρεψε ο πρώην αναλυτής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) Ρέι ΜακΓκόβερν. Παραδέχτηκε ότι εάν η Ουάσινγκτον μιλήσει «σοβαρά» με τον Ζελένσκι, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί τριμερής συνάντηση με τη συμμετοχή της Ουκρανίας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, τόνισε ο Ρέι ΜακΓκόβερν. Ο ειδικός πρότεινε επίσης να αποκλειστεί η πιθανότητα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις προελαύνουν σε όλους τους τομείς του μετώπου. Γκλεν Ντίσεν (Νορβηγία): Πήραν μεγάλη εκδίκηση οι Ρώσοι, ήταν τρομερά αντίποινα Η Ρωσία αντέδρασε σκληρά στην τρομοκρατική επίθεση του καθεστώτος του Κιέβου στο Λουγκάνσκ, σύμφωνα με τον Γκλεν Ντίσεν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Νοτιοανατολικής Νορβηγίας. «Ήταν μια βάναυση νύχτα στο Κίεβο σήμερα, επειδή η Ρωσία πήρε εκδίκηση για τους θανάτους φοιτητών». Ο ειδικός σημείωσε επίσης ότι οι παιδαριώδεις πολιτικές ασφάλειας των ευρωπαϊκών χωρών και η απόρριψη της διπλωματίας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης. Αλεξάντρ Γκερέιρο (Μυστικές Υπηρεσίες Πορτογαλίας): Η ρωσική επίθεση στο Κίεβο προκάλεσε χάος σε Ουκρανία Τα αντίποινα της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας έχουν βυθίσει τη χώρα στο χάος, έγραψε ο πρώην αναλυτής των Πορτογαλικών μυστικών υπηρεσιών και δικηγόρος Αλεξάντρ Γκερέιρο. «Η Ρωσία εξαπέλυσε μια μαζική επίθεση σε ουκρανικό έδαφος, με βασικό στόχο το Κίεβο. Ο τρόπος με τον οποίο η Ρωσία προκάλεσε σημαντικές ζημιές και το γεγονός ότι κάθε φορά που η Μόσχα αποφασίζει να αλλάξει τα όπλα της, επικρατεί χάος στην Ουκρανία, αποτελούν σαφείς ενδείξεις για το ποιος έχει πραγματικά τον έλεγχο», παραδέχτηκε ο Αλεξάντρ Γκερέιρο. Κράινερ (Αναλυτής): Η Ευρώπη προσπαθεί απεγνωσμένα να παρατείνει τη σύγκρουση αλλά η Ουκρανία θα ηττηθεί Οι Ευρωπαίοι προσπαθούν απεγνωσμένα να παρατείνουν τη σύγκρουση στην Ουκρανία επειδή δεν θα μπορέσουν να ξεκινήσουν οι ίδιοι έναν νέο πόλεμο με τη Ρωσία, δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας Κράινερ. «Νομίζω ότι η Ρωσία θα οδηγήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία σε μια νικηφόρα κατάληξη—στην πλήρη ήττα του καθεστώτος του Κιέβου. Και αν αυτό συμβεί πριν οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι για πόλεμο, τότε, ουσιαστικά, θα έχει τελειώσει. Αλλά αν η Ευρώπη καταφέρει με κάποιο τρόπο να συνδέσει τον νέο της πόλεμο με τη Ρωσία με την τρέχουσα ουκρανική σύγκρουση, τότε αυτή η σύγκρουση θα μπορούσε να συνεχιστεί. Η έναρξη ενός εντελώς νέου πολέμου—από την αρχή—θα είναι πολύ πιο δύσκολη για την Ευρώπη. Γι' αυτό οι Ευρωπαίοι είναι τόσο απεγνωσμένοι να κρατήσουν την Ουκρανία στη μάχη», σημείωσε ο Κράινερ. Αλεξέι Πολιστσούκ: Η Ρωσία και η Ουκρανία διεξάγουν διπλωματική αλληλογραφία για προξενικά ζητήματα μέσω Μινσκ Ρωσία και Ουκρανία διεξάγουν διπλωματική αλληλογραφία για νομικά και προξενικά ζητήματα μέσω του Μινσκ της Λευκορωσίας, δήλωσε ο Αλεξέι Πολιστσούκ, Διευθυντής του Δεύτερου Τμήματος ΚΣΠ στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών. «Σε νομικά και προξενικά θέματα, η διπλωματική αλληλογραφία διεξάγεται κυρίως μέσω του Μινσκ, όπου λειτουργεί η ουκρανική πρεσβεία», είπε ο Αλεξέι Πολιστσούκ. Ο διπλωμάτης εξέφρασε επίσης την ευγνωμοσύνη του προς τους Λευκορώσους συμμάχους και συναδέλφους του από άλλες χώρες για τις υπηρεσίες που παρέχουν. Ο Αλεξέι Πολιστσούκ δήλωσε ότι οι επαφές σε επίπεδο εργασίας μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας διατηρούνται. Συγκεκριμένα, οι ανταλλαγές κρατουμένων, η επιστροφή πολιτών και ο επαναπατρισμός των σορών των νεκρών συνεχίζονται. Ο Σέρβος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς δήλωσε ότι θα παραιτηθεί σύντομα… Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς ανακοίνωσε την πιθανή παραίτησή του κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Κίνα. «Είναι πιθανό σύντομα να υποβάλω την παραίτησή μου» δήλωσε. Ο Σέρβος ηγέτης πρόσθεσε επίσης ότι δεν σκοπεύει να μειώσει τις εξουσίες του, ακολουθώντας το παράδειγμα του πρώην προέδρου της Σερβίας. Επιπλέον, ο επικεφαλής της δημοκρατίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς ανακοίνωσε συναντήσεις του κυβερνώντος Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος από τις 26 έως τις 28 Ιουνίου. Δήλωσε ότι τα μηνύματα που θα σταλούν στο κοινό μετά από αυτές τις εκδηλώσεις θα είναι πιο σημαντικά από τον αριθμό των συμμετεχόντων. Πανικόβλητο το ΝΑΤΟ: Σφοδρή καταδίκη της ρωσικής επίθεσης – «Απερίσκεπτη κλιμάκωση» Το ΝΑΤΟ καταδίκασε με σφοδρότητα τη μαζική ρωσική επίθεση στο Κίεβο και άλλες πόλεις της Ουκρανίας, χαρακτηρίζοντάς την ως «απερίσκεπτη κλιμάκωση» και «άλλη μια απόδειξη της ρωσικής επιθετικότητας». Σύμφωνα με πηγές της Συμμαχίας, η χρήση του υπερηχητικού πυραύλου Ορέσνικ θεωρείται ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς αποτελεί «πυρηνικό εκβιασμό» και απειλή για την ασφάλεια ολόκληρης της Ευρώπης. Το ΝΑΤΟ καλεί όλα τα μέλη του να ενισχύσουν άμεσα την στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία και να άρουν τους περιορισμούς στη χρήση δυτικών όπλων από τις ουκρανικές δυνάμεις. «Η Ρωσία δεν μπορεί να νικήσει στο πεδίο της μάχης και γι’ αυτό καταφεύγει σε τρομοκρατία και εκφοβισμό», αναφέρουν διπλωματικές πηγές της Συμμαχίας. Για την άνανδρη δολοφονία τόσων παιδιών σπουδαστών του κολεγίου που χτύπησαν οι Ουκρανοί...τσιμουδιά. Τώρα όμως που είδαν τη δυναμική του Ορέσνικ, πανικοβλήθηκαν άπαντες και ψελλίζουν απλά ανοησίες. ΒΝ

Εσωκομματικός φόβος, το φάντασμα του Ειδικού Δικαστηρίου και η σκιά Σαμαρά! Το σχέδιο Μητσοτάκη για αποδόμηση των νέων κομμάτων Καρυστιανού – Τσίπρα – Σαμαρά μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ… Η παραφιλολογία περί πρόωρων εκλογών, έχει ως στόχο να επιταχύνει την αναγγελία ίδρυσης κομμάτων υπό των δυο πρώην Πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα, όπως επίσης και του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», του οποίου Ιδρυτική Διακήρυξη που παρουσιάστηκε στις 21 Μαΐου 2026 στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να προσπαθήσει να τους αποδομήσει στα μάτια της κοινής γνώμης με τα Συστημικά Καθεστωτικά Μέσα των ολιγαρχών… Ο αναβρασμός στην κυβερνώσα Παράταξη καλά κρατεί. Τρίζει συθέμελα το οικοδόμημα του Μαξίμου. Ο πανικός έχει κυριεύσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Άλλους γιατί είναι υπόδικοι σε κακουργηματικές πράξεις, Άλλους γιατί βλέπουν πως η επόμενη περίοδος της Βουλής θα είναι ερμητικά κλειστή γι΄ αυτούς και τι θα κάνουν. Όταν ο Μητσοτάκης επιλέγει τους μη εκλεγμένους στους υψηλούς κυβερνητικούς θώκους και τους εκλεγμένους τους χρησιμοποιεί ως χειροκροτητές. Πολλοί δυσανασχετούν, όταν βλέπουν ό,τι ο πολιτικός εκβιασμός των 13+ Βουλευτών της Κ.Ο. πέρασε. Θυμηθείτε τι έγραφα μεταξύ των άλλων στις 27 Απριλίου 2026 σε άρθρο μου: «Tο βράδυ της 3ης Απριλίου, λίγες ώρες από την ανακοίνωση του ανασχηματισμού, παίχθηκε μεγάλο πολιτικό θρίλερ που δημιούργησε τριγμούς στην κυβέρνηση. Αφού πριν ανακοινωθούν οι κυβερνητικές αλλαγές, υπήρχε η διαβεβαίωση ότι θα υπάρξει στήριξη στους εμπλεκόμενους Βουλευτές, αλλά μετά υπήρξε το άδειασμά τους.Που σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, οι εν λόγω Βουλευτές άνοιξαν γραμμή συνεννόησης μεταξύ τους και διατυπώθηκε η πρόταση να προχωρήσουν σε μια κίνηση που θα τάραζε συθέμελα κυβέρνηση και κόμμα: Να παραιτηθούν δηλαδή, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και να σχηματίσουν δική τους Ομάδα εντός της Βουλής καθώς είχαν την αριθμητική δύναμη να συνεχίσουν αυτόνομα έως τις εκλογές, από την ώρα που ανάγνωσαν το μήνυμα του Πρωθυπουργού. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Νέα Δημοκρατία οδεύει προς το 16ο τακτικό της Συνέδριο που θα διεξαχθεί από τις 15 έως τις 17 Μαΐου στην Αθήνα». Αυτός ο πολιτικός εκβιασμός αποδείχθηκε στο πρόσφατο προσυνέδριο της ΝΔ στην Θεσσαλονίκη, όταν ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της ΝΔ υποσχέθηκε ότι οι υπόδικοι Βουλευτές θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια του κόμματος στις προσεχείς εκλογές. Γι΄ αυτό πιστεύω ότι τα παραπάνω ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος παραίτησης πολλών στελεχών από τις Οργανώσεις της ΝΔ ανά την Ελλάδα. Επανακάμπτει ο ανεψιός Μητσοτάκη; Άλλο ένα ζήτημα του τάραξε εκ βάθρων τη ΝΔ ήταν η πρόσφατη συνέντευξη στην RealNews του κ. Δημητριάδη, όπου λέγει για το ζήτημα των υποκλοπών: «Εγώ ανέλαβα την πολιτική ευθύνη για να προστατέψω την Κυβέρνηση, τις Μυστικές Υπηρεσίες, την Παράταξη μου, αλλά πάνω από όλα την Πατρίδα. Τίποτα παραπάνω». Ναι με αυτόν τον τρόπο ο ανεψιός του Πρωθυπουργού, πρώην Γενικός Γραμματέας του, περιγράφοντας τους λόγους της παραίτησής του το 2022, παρουσιάστηκε ως θεματοφύλακας των εθνικών συμφερόντων και της εθνικής ασφάλειας. Έτσι κατά πρώτον, επιβεβαιώνει τον ιδιοκτήτη της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν που λέγει πως το Predator το πουλάει σε κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες και εμμέσως πλην σαφώς ο ίδιος παραδέχεται ότι είχε την εποπτεία της ΕΥΠ και κατά δεύτερον ο κ. Δημητριάδης αποφεύγει να μας πει, για το ποιος έδωσε την εντολή των παρακολουθήσεων Υπουργών, Αρχηγών κομμάτων, Εισαγγελέων, Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων (ακόμη και του Αρχηγού Ε.Δ.), δημοσιογράφων κλπ. Ο Νίκος Δένδιας μεταμορφώθηκε σε πολιτική στρουθοκάμηλο… Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας και ο Ευρωπαίος Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού Απόστολος Τζιτζικώστας με τις ομιλίες τους στο προσυνέδριο της ΝΔ στην Θεσσαλονίκη, ξεπέρασαν σε λαϊκισμό και δουλικότητα προς τον Αρχιερέα της ΝΔ Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ακόμη και τον υπερφίαλο Άδωνι Γεωργιάδη. Μα τέτοια κολακεία προς το πρόσωπο του Πρωθυπουργού; Αλλά η αλαζονεία της πιθανής εκλογής τους στο τιμόνι της ΝΔ, όταν το επιβάλλουν οι εσωκομματικές συνθήκες, αλλάζουν τα πάντα. Αλλάζουν και τους ανθρώπους. Όπως τον Νίκο Δένδια, που από αντιρρησίας πολλών επιλογών του Πρωθυπουργού, ως ο κύριος εκφραστής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, άρχισε το λιβάνισμα, αφού γνωρίζει ότι αυτήν την στιγμή η επιλογή του Κυρ. Μητσοτάκη είναι ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Με μια ομιλία κοινής συμπόρευσης (με τον ΠΘ) προς τις εκλογές. Πού δηλώνεται έτσι και συνενοχή αυτής της κυβερνητικής ομάδας στα πολλά και μεγάλα πολιτικά εγκλήματα. Ωστόσο το τραγικότερο όλων της ομιλίας του Νίκου Δένδια στο προσυνέδριο της ΝΔ στην Θεσσαλονίκη, ήταν η δημόσια τοποθέτησή του στο εύρημα του ουκρανικού drone που βρέθηκε στην Λευκάδα, απόλυτα οπλισμένο με 300 κιλά εκρηκτικά και το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει εκατοντάδες νεκρούς. Με τον ΥΠΕΘΑ να μην τολμάει να πει ότι είναι Ουκρανικό, προφανώς για να μην δυσαρεστήσει τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη λόγω της λαγνείας που τρέφει προς τον Ουκρανό Πρόεδρο Ζελένσκι. Αλλά ο Νίκος Δένδιας έγινε βασιλικότερος του Βασιλέως, εκστομίζοντας ότι το πολεμικό εχθρικό όπλο βρέθηκε σε Διεθνή Ύδατα. Όμως ακολούθως ευρισκόμενος στις Βρυξέλλες ο Νίκος Δένδιας επανατοποθετήθηκε, δηλώνοντας ότι το drone είναι ουκρανικό και για τον λόγο αυτό, αφού πρώτα χαρακτήρισε το θέμα ως πολύ σοβαρό, θα ενημερώσει τους ΥΠΑΜ της ΕΕ, καθώς και τον Ουκρανό ομόλογό του. Δεν είναι φυσικά κε Δένδια πολύ σοβαρό αυτό το θέμα, είναι ξεκάθαρη επίθεση κατά της κυριαρχίας της Ελλάδος. Είναι πολεμική εχθρική ενέργεια κατά της χώρας μας και ως τέτοια θα έπρεπε να την εκλάβει η ελληνική κυβέρνηση. Αλλά δυστυχώς βλέπετε υπεράνω της προάσπισης της εθνικής κυριαρχίας αυτή η κυβέρνηση θέτει ως προτεραιότητα τη δουλική σχέση με το καθεστώς της Ουκρανίας προκειμένου να μην κακοκαρδίσει την ηγεσία της ΕΕ. Η κυβερνητική αμφισβήτηση της Ευρωπαίας Εισαγγελίας θα βάλει σε περιπέτειες την Πατρίδα… Αυτή η κυβέρνηση υποδίκων, γνωρίζοντας ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέας και η εδώ νομική ομάδα της δεν μασάει και τα πολιτικοοικονομικά της εγκλήματα θα τα πάει μέχρι τέλους, δημιούργησε νέα μεγάλη ένταση και αμφισβήτηση του ευρωπαϊκού θεσμού, ακολουθώντας κατά γράμμα τους πολιτικούς παραλογισμούς των Γεωργιάδη και Βούλτεψη. Ενώ λοιπόν η Λάουρα Κοβέσι είχε ζητήσει από την κυβέρνηση την πενταετή ανανέωση της εδώ νομικής ομάδας της (Πόπης Παπανδρέου, Διονύση Μουζάκη και Χαρίκλειας Θάνου), θεωρώντας ότι μόνο έτσι μπορεί να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία των ερευνών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη διερεύνηση των πολιτικοοικονομικών σκανδάλων, η ελληνική πλευρά με απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, ανανέωσε για μόλις δύο χρόνια την θητεία των τριών Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων στην EPPO. Μια εξέλιξη που ήδη έχει προκαλέσει την έντονη δυσφορία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, και η οποία σύμφωνα με πληροφορίες χαρακτήρισε – τουλάχιστον – ως μη συνεργάσιμη την ελληνική κυβέρνηση. Και για τον λόγο αυτό επεξεργάζεται τις επόμενες κινήσεις της, προκειμένου να μην υπάρξει πρόβλημα στην τελική ευθεία που εισέρχονται οι έρευνες διαφθοράς για των τεραστίων πολιτικών διαστάσεων σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου προκύπτει, πως εμπλέκονται μέλη της κυβέρνησης αλλά και μέλη της Κ.Ο. της ΝΔ. Σε αυτό το μήνυμα αμφισβήτησης της Ευρωπαίας Εισαγγελίας από την ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν, ο ευρωπαϊκός θεσμός δεν θα το αφήσει να περάσει – αφού δεν νομίζουμε να δεχτεί την 2ετή ανανέωση της νομικής ομάδας της Λάουρας Κοβέσι – και γι΄ αυτό επεξεργάζεται τα εξής σενάρια… να επιστρέψει την 2ετή ανανέωση στον Άρειο Πάγο, επιμένοντας στην 5ετή θητεία, με επανεξέταση του αιτήματος από νέο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Το επόμενο σενάριο – ίσως και το πιο πιθανό – να γίνει προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, προκειμένου να υπάρξει απόφαση μη διασάλευσης της θεσμικότητας της EPPO στην ΕΕ Έτσι αντιλαμβανόμαστε όλοι, ότι η ελληνική κυβέρνηση πάει σε ολική ρήξη με την Ευρωπαία Εισαγγελία, προκειμένου, κατά πρώτον να κερδίσει χρόνο και κατά δεύτερον να προσπαθήσει να αμφισβητήσει θεσμικά τις αρμοδιότητες του θεσμού. Και γι΄ αυτό έχει ξεκινήσει η ελληνική κυβέρνηση ένα γαϊτανάκι προσπάθειας επιρροής άλλων μελών – κρατών της ΕΕ Τα πολιτικά παιχνίδια του Πρωθυπουργού με τους θεσμούς της Δικαιοσύνης… Όσο όμως πλησιάζουν οι εκλογές και η θηλιά σφίγγει στον λαιμό πολλών κυβερνητικών προσώπων, αλλά και μελών της Κ.Ο. της ΝΔ, ο Πρωθυπουργός επεξεργάζεται την επόμενη ημέρα της Ελληνικής Δικαιοσύνης (εκλογές στο Σώμα 30 Ιουνίου 2026). Με τα τεράστια δικαστικά μέτωπα να παραμένουν ανοιχτά, και που πρέπει να υπάρξουν πιο σκληρά πρόσωπα στις νέες ηγεσίες της Δικαιοσύνης και του Αρείου Πάγου, κυρίως. Που όσο και να θέλει η κυβέρνηση να κρυφτεί ο πανικός δεν την αφήνει. Παρά τον πρωτοφανή σάλο που ξέσπασε με τον ενταφιασμό του σκανδάλου των υποκλοπών από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κώστα Τζαβέλλα. Μια σκανδαλώδη δικαστική απόφαση που προκάλεσε πολιτικό, νομικό και δικαστικό σεισμό. Με τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών να προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (Στρασβούργο), χαρακτηρίζοντας την απόφαση Τζαβέλλα ως θεσμική εκτροπή. Το Ειδικό Δικαστήριο και το κόμμα Αντώνη Σαμαρά… Πολλοί είναι λοιπόν οι λόγοι που εμένα με κάνουν να πιστεύω, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές, όσο και αν αυτό προσπαθεί να διαρρεύσει από τα Συστημικά Μέσα. Προκειμένου να κερδίσει χρόνο, σε μια προσπάθεια εξάντλησης της 4ετίας που τον εξυπηρετεί, γιατί όπως έχω ήδη γράψει, στο τέλος του σκοτεινού τούνελ, αναγράφεται: Ειδικό Δικαστήριο. Επιπλέον η παραφιλολογία περί πρόωρων εκλογών, έχει ως στόχο να επιταχύνει την αναγγελία ίδρυσης κομμάτων υπό των δυο πρώην Πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα, όπως επίσης και του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, προκειμένου να προσπαθήσει να τους αποδομήσει στα μάτια της κοινής γνώμης με τα Συστημικά Καθεστωτικά Μέσα των ολιγαρχών. Βέβαια ο πολιτικός τρόμος του Κυριάκου Μητσοτάκη ακούει πρωτίστως στο κόμμα Αντώνη Σαμαρά. Του οποίου το κόμμα θα απορροφήσει σεβαστό μέρος της νυν ΝΔ, μεγάλο μέρος της “Ελληνικής Λύσης – Κυριάκος Βελόπουλος” και ολοκληρωτικά την “Φωνή Λογικής – Αφροδίτη Λατινοπούλου” και τη “Νίκη”. Ουδόλως παράδοξο, να υπάρξει μεγάλη μετακίνηση και από το ΠΑΣΟΚ, όπως επίσης και από την Αριστερά, όπου υπάρχουν ιδεολόγοι στους συγκεκριμένους χώρους, που προτάσσουν ως διακύβευμα το τέλος του Καθεστώτος Μητσοτάκη και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην χώρα μας!

Ο παραιτηθείς υπουργός Υγείας χαρακτήρισε το Brexit «καταστροφικό λάθος», θέτοντας κεντρικό πολιτικό στόχο την επιστροφή του Η.Β. στην Ε.Ε. Μπορεί η προσοχή του κόσμου να είναι στραμμένη στις κρίσιμες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, όμως και στη Βρετανία η βαθιά πολιτική αναταραχή αναμένεται να επαναπροσδιορίσει σύντομα την ευρωπαϊκή γεωπολιτική εικόνα. Σαράντα οκτώ ώρες μετά την εκκωφαντική παραίτησή του από τη θέση του υπουργού Υγείας, ο Γουές Στρίτινγκ επέλεξε το βήμα του think tank Progress στο Λονδίνο για να αμφισβητήσει το μεγαλύτερο ταμπού της σύγχρονης ιστορίας της Βρετανίας: Να χαρακτηρίσει το Brexit «καταστροφικό λάθος» και να θέσει ως κεντρικό πολιτικό στόχο την επιστροφή του Ηνωμένου Βασιλείου στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Γκρεμίζοντας τη γραμμή της αυστηρής αυτοσυγκράτησης που είχε επιβάλει ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, ο Στρίτινγκ δεν επιχειρεί απλώς να ενισχύσει τη θέση του στον πόλεμο της διαδοχής που έχει παραλύσει την Ντάουνινγκ Στριτ 10. Διατυπώνει μια υπαρξιακή διάγνωση για το μέλλον των σχέσεων της Βρετανίας με τη γηραιά ήπειρο. Απέναντι σε έναν πρωθυπουργό που έχει χάσει την αξιοπιστία του από τις συντριβές στις τοπικές εκλογές και τα απανωτά ρεκόρ δυσπιστίας στις δημοσκοπήσεις, η ομερτά των Εργατικών για την Ευρώπη μόλις κατέρρευσε. Για τους Ευρωπαίους, αυτή η επίδειξη δύναμης από τον Στρίτινγκ επαναπροσδιορίζει μια βεβαιότητα: ο βρετανικός απομονωτισμός βρίσκεται σε αδιέξοδο και η μετά Στάρμερ εποχή θα γραφτεί υπό το πρόσημο μιας προσέγγισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ζητήματα ταυτότητας Η επίθεση του Στρίτινγκ έρχεται τη στιγμή που οι εντάσεις γύρω από ζητήματα ταυτότητας και κοινωνικής συνοχής στη Βρετανία κλιμακώνονται, όπως φάνηκε από τη μεγάλη διαδήλωση που διοργάνωσε ο Τόμι Ρόμπινσον στους δρόμους του Λονδίνου. Αλλά εκεί όπου οι διεθνείς παρατηρητές βλέπουν μια κρίση ανασφάλειας και πόλωσης, ο Στρίτινγκ διακρίνει μια ιδεολογική επείγουσα ανάγκη. Για τον ίδιο, η ευρωπαϊκή στροφή δεν αποτελεί πλέον μια απλή οικονομική επιλογή· θεωρεί πως είναι το μοναδικό πολιτικό αντίδοτο απέναντι στην άνοδο του εθνικισμού στη χώρα του. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη αναδεικνύει μια μεγάλη ρήξη στο εσωτερικό της βρετανικής Αριστεράς σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης διακυβέρνησης και της αυξανόμενης απειλής της ριζοσπαστικής Δεξιάς, που ενσαρκώνεται από το Reform UK. Στους κόλπους των Εργατικών, όπως διαφαίνεται, συγκρούονται δύο οράματα για το μέλλον της χώρας...

Αυτό είμαστε, δυστυχώς! Μία χώρα χωρίς χαρά. Το βλέπεις παντού, το συναντάς καθημερινά, με κάθε ευκαιρία, σε κάθε εκδήλωση, στον εαυτό σου, στην οικογένεια, στην παρέα, στους συνεργάτες σου, σχεδόν σε όλους με τους οποίους συναλλάσσεσαι... Κάποιοι θα ξινίσουν και θα στραβώσουν με τη διαπίστωση αυτή, αλλά ξεχνάνε ότι την ίδια στιγμή τα μούτρα τους συμμετέχουν στον τεράστιο καθρέφτη όπου κοιταζόμαστε όλοι μας. Μερικές αποδείξεις είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού. Πρώτη και καλύτερη η υστερία στη διαπασών που αποπνέει το ομαδικό γέλιο μίας «τρισευτυχισμένης» παρέας που υποτίθεται ότι έχει ξεκαρδιστεί ομοθυμαδόν με κάτι ή κάποιον. Μη μου πείτε πως δεν έχουν κάτσει δίπλα σας; Ακολουθεί η «λεπτότητα» του χιούμορ και της πλάκας, την οποία, καταπώς φαίνεται από την κυριαρχία τους στις σειρές με υψηλή τηλεθέαση, έχει υιοθετήσει η πλειονότητα του κοινού. Τη σκυτάλη παίρνουν τα χαμόγελα εν ανεπαρκεία, ασορτί με την τήρηση των στοιχειωδών κανόνων ευγενείας, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, τυπικής μορφώσεως και επαγγέλματος. Έπεται το ύφος εν ώρα εργασίας ή εξυπηρέτησης πελατών, από γραφεία μέχρι εμπορικά καταστήματα. Τράπεζες και δημόσιες υπηρεσίες είναι μία κατηγορία μόνες τους! Μουρτζούφληδες, συνοφρυωμένοι, εριστικοί, απότομοι, όλο το κακό συναπάντημα καραδοκεί να σ’ την πέσει μέσα στη μέρα, όπου σε πετύχει! Και, τέλος, την πανηγυρική επιβεβαίωση της ελλείψεως χαράς προσφέρουν οι χαζοχαρούμενοι μεγαλόσχημοι επικεφαλής, ιδιοκτήτες, διευθυντές, στελέχη, οι οποίοι περιφέρονται με το απλανές γελαστό βλέμμα της αγελάδας, εν τω μέσω τής σε όλες τις αποχρώσεις του γκρι περιρρέουσας ατμόσφαιρας, σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Απολύτως αναμενόμενη η συμπεριφορά τους, καθώς αντιγράφουν τους κυρίως υπευθύνους για τη στέρηση της χαράς μας. Τα δημόσια πρόσωπα στη χώρα μας, από τους πολιτικούς μέχρι τους καλλιτέχνες, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, συμπεριφέρονται κατά κανόνα με τρόπο εξοργιστικό. Μας απασχολούν με απίθανες ασημαντότητες της καθημερινότητάς τους, ξερνάνε ασύλληπτες ασυναρτησίες επί παντός επιστητού, συμπεριφέρονται με χοντροκομμένη προκλητικότητα προς τους πολίτες, έχουμε ξεχάσει αν μάθαμε ποτέ πώς βιοπορίζονται και, το χειρότερο απ’ όλα, δηλώνουν πάντα αθώα του αίματος των πράξεών τους. Ίσως μέσα στην ανεπάρκειά τους, για να νιώθουν πιο ασφαλείς με την ουσιαστική ανυπαρξία τους, αναπαράγουν αδιάκοπα αυτό το σκηνικό μιζέριας και μίρλας γύρω μας, μπας και αισθανθούν κάπως πιο χαρούμενοι οι ίδιοι στη «γκλαμουριά» τους … Ανεξαρτήτως τού πώς θα αισθανθούν εκείνοι, εμείς δεν βλέπω να τη βγάζουμε για πολύ ακόμη έτσι. Εντάξει, έχουμε κάνει τα αντικαταθλιπτικά… «βιταμίνες», καταπίνουμε αμάσητα όσα μας σερβίρουν γιατί δεν θα τα συμπεριλάβουμε στα «στόρι» και στις αναρτήσεις μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παραμυθιαζόμαστε ότι είμαστε καλύτερα από τους άλλους, αλλά πιάνουμε διαρκώς πάτο εφ’ όλης της υπάρξεώς μας, εθνικής, κοινωνικής, οικονομικής, προσωπικής… Χωρίς χαρά η χώρα δεν μπορεί να πάει πουθενά. Όπως κι εμείς άλλωστε, που για τον ίδιο λόγο δεν μπορούμε πια να ξεκουνηθούμε με τίποτα και για τίποτα… Γιώργος Κ. Στράτος

Mπαράζ 6 μεγάλων εκρήξεων με Kinzhal, Iskander - Εκρήξεις και σε Οδησσό! Με υπερηχητικό Oreshnik, 15 βαλλιστικούς, πολυάριθμους Kinzhal και 40 drones οι Ρώσοι σάρωσαν στρατιωτικούς στόχους στο Κίεβο Με μία πρωτοφανή επίθεση, που περιελάμβανε ομοβροντία βαλλιστικών πυραύλων και drones, ο ρωσικός στρατός σάρωσε το Κίεβο τα ξημερώματα της 24ης Μαΐου. Στα συνδυασμένα πλήγματα χρησιμοποιήθηκε και ο πανίσχυρος πύραυλος μέσου βεληνεκούς Oreshnik με πολλαπλές κεφαλές, αφανίζοντας στόχο στην περιοχή Μπίλα Τσερκβά, στα προάστια της ουκρανικής πρωτεύουσας. Ταυτόχρονα, με συνδυασμένα χτυπήματα οι ρωσικές δυνάμεις προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στις πόλεις Οδησσός, Κροπιβνίτσκι και Τσερκάσι. Μάλιστα, βίντεο που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο απεικονίζει από κοντινή απόσταση την επίθεση με πύραυλο Oreshnik στην περιοχή Μπίλα Τσερκβά, ενώ καταγράφει τους κατοίκους της περιοχής να σχολιάζουν εμβρόντητοι την ανατριχιαστική ακρίβεια και ταχύτητα των βλημάτων, αναγνωρίζοντας αμέσως το οπλικό σύστημα που εκτόξευσε ο ρωσικός στρατός. Το «πλήγμα με Oreshnik δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα», τονίζει από την πλευρά του το ουκρανικό μέσο Strana. Ωστόσο, τα πλάνα που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποδεικνύουν ένα και μόνο οπλικό σύστημα που διαθέτει ο ρωσικός στρατός. Συγκεκριμένα, τα βίντεο που κυκλοφορούν σε τοπικές ομάδες δείχνουν την πολεμική κεφαλή του Oreshnik να διαχωρίζεται στα τελικά της στάδια. Επισημαίνεται ότι νωρίτερα η Ουκρανική Πολεμική Αεροπορία προειδοποίησε για πιθανή εκτόξευση πυραύλου Oreshnik. «Απειλή χρήσης βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς (Oreshnik)», ανέφερε η ανακοίνωση. Ενώ προηγουμένως, ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε ανακοινώσει ότι η Ρωσία προετοιμάζει ένα συνδυασμένο πλήγμα, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου. Ο αντισυνταγματικός πρόεδρος της Ουκρανίας δεν απέκλεισε τη χρήση του πυραύλου Oreshnik. Η πρεσβεία των ΗΠΑ ανέφερε ένα «δυνητικά σημαντικό αεροπορικό πλήγμα», που «θα μπορούσε να σημειωθεί στην ουκρανική επικράτεια εντός των επόμενων 24 ωρών». Με 15 βαλλιστικούς, πολυάριθμους Kinzhal και 40 drones οι Ρώσοι σάρωσαν στρατιωτικούς στόχους στο Κίεβο Το Κίεβο υπέστη μία πρωτοφανή επίθεση από αέρος: περίπου 15 βαλλιστικοί πύραυλοι έπληξαν στρατιωτικούς στόχους στην πρωτεύουσα μέσα σε 10 λεπτά, μεταδίδει το Mash. Σύμφωνα με ουκρανικά μέσα ενημέρωσης, συνολικά περίπου 20 εκρήξεις ακούστηκαν σε διάφορες περιοχές της πρωτεύουσας. Ειδικότερα, όπως μετέδωσαν Ρώσοι στρατιωτικοί ανταποκριτές, αεροσκάφη MiG-31 εκτόξευσαν υπερηχητικούς πυραύλους Kinzhal. Αεροσκάφη μεταφοράς πυραύλων Tu-95MS και Tu-160 απογειώθηκαν επίσης και κατευθύνθηκαν προς τις θέσεις εκτόξευσης. Επιπλέον, η ουκρανική πρωτεύουσα δέχεται επίθεση από drones. Σύμφωνα με ομάδες παρακολούθησης, τουλάχιστον 40 drones έχουν εντοπιστεί στον ουκρανικό εναέριο χώρο. Ο Rozhin είχε γράψει προηγουμένως ότι η εμπειρία δείχνει ότι, κατά κανόνα, τα μεγάλα πλήγματα αντιποίνων «ακολουθούν δύο έως τέσσερις ημέρες μετά την τελευταία τρομοκρατική επίθεση των Ουκρανών ναζί». Αυτό ήταν το σχόλιό του για τη δήλωση του Ζελένσκι σχετικά με την προετοιμασία ενός συνδυασμένου πλήγματος. Όπως επεσήμανε ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Γιούρι Κνουτόφ, σε απάντηση στην επίθεση στο κτίριο των ακαδημαϊκών σπουδών και τον κοιτώνα του κολεγίου του Πανεπιστημίου Λουχάνσκ στο Σταρομπέλσκ, η Ρωσία θα μπορούσε να απαντήσει με πυραύλους Tsirkon, Kinzhal και Iskander. Υπενθυμίζεται ότι στις 22 Μαΐου, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις επιτέθηκαν στο Επαγγελματικό Κολέγιο Σταρομπίλσκ του Πανεπιστημίου Λουχάνσκ. Η επίθεση είχε ως στόχο το κτίριο των ακαδημαϊκών σπουδών και τον κοιτώνα, όπου την ώρα της επίθεσης βρίσκονταν 86 έφηβοι ηλικίας 14 έως 18 ετών. Αντιδρώντας στην τρομοκρατική επίθεση, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι έδωσε εντολή στο Υπουργείο Άμυνας της χώρας να υποβάλει προτάσεις για μια ισχυρή απάντηση. Συναγερμός από Ζελένσκι: «Οι Ρώσοι θα χτυπήσουν με Oreshnik το Κίεβο» Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι νωρίτερα ανακοίνωσε ότι η Ρωσία προετοιμάζει ένα συνδυασμένο πλήγμα με τη χρήση του πυραύλου Oreshnik, σύμφωνα με μήνυμά του στο Telegram. Σύμφωνα με τον Ζελένσκι, υπάρχουν ενδείξεις ότι προετοιμάζεται συνδυασμένο πλήγμα κατά της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου. Τα συμπεράσματα βασίζονται σε πληροφορίες από «Αμερικανούς και Ευρωπαίους εταίρους». Ο αντισυνταγματικός πρόεδρος της Ουκρανίας σημείωσε ότι το πλήγμα σχεδιάζεται με τη χρήση διαφόρων όπλων, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος Oreshnik. Νέα προκλητικά πλήγματα των Ουκρανών – Κίνδυνος πυρηνικού ατυχήματος στη Ζαπορίζια Παράλληλα, οι ουκρανικές δυνάμεις φέρονται να εξαπέλυσαν δέκα drones εναντίον εργαστηρίου στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια, κίνηση που αυξάνει περαιτέρω τη διεθνή ανησυχία για τον κίνδυνο πυρηνικού ατυχήματος. Ξεκίνησε η επίθεση στο Κίεβο – Πολυάριθμες εκρήξεις συγκλόνισαν την ουκρανική πρωτεύουσα Ήδη πολυάριθμες εκρήξεις ακούστηκαν στο Κίεβο το βράδυ της 23ης Μαΐου, εν μέσω σειρήνων αεροπορικής επιδρομής. Ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Διοίκησης της Πόλης του Κιέβου, Τιμούρ Τκατσένκο, έγραψε στο Telegram ότι η πρωτεύουσα δέχεται επίθεση από drones και κάλεσε τους κατοίκους να παραμείνουν στα καταφύγια. Τεράστια έκρηξη συγκλόνισε την καρδιά της Οδησσού Μια τεράστια έκρηξη συγκλόνισε στις 23/5 την περιοχή της Οδησσού εν μέσω συναγερμού για αεροπορική επιδρομή. Αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων από την τρομοκρατική επίθεση στο Σταρομπέλσκ Ο αριθμός των θυμάτων από την επίθεση στο κολέγιο του Σταρομπέλσκ ανήλθε στους 43, σύμφωνα με ρωσικές πηγές. Οι Ουκρανοί θα πραγματοποιήσουν εσπευσμένα οχυρωματικά έργα στο Κίεβο Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση έδωσε εντολή στις περιοχές γύρω από το Κίεβο να προετοιμαστούν για άμυνα περιμέτρου, σύμφωνα με τον Ολεξίι Ντάντσιν, επικεφαλής της Στρατιωτικής Διοίκησης της περιοχής Βισγκόροντ. Καταπέλτης Ζαχάροβα για φίμωση των ΜΜΕ και δυτική υποκρισία Η επίσημη εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρία Ζαχάροβα, σχολίασε καυστικά την απαγόρευση της Ιαπωνίας να μεταδοθεί το μακελειό στο Σταρομπέλσκ. Τρομοκρατική επίθεση στο Σταρομπέλσκ – Η Ρωσία καταγγέλλει τον εκφυλισμό των Ευρωπαίων Ο βοηθός του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Μεδίνσκι χαρακτήρισε «εκφυλισμένους» τους εκπροσώπους της Λετονίας και της Δανίας στον ΟΗΕ, μετά την επίθεση στο Σταρομπέλσκ. «Κοιτάξτε τι είναι ικανοί να κάνουν οι Ουκρανοί στα παιδιά μας...» Οι Ρώσοι είναι συχνά καλόκαρδοι και μεγαλόψυχοι, αλλά η επίθεση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στο κολέγιο στο Σταρομπέλσκ και η επακόλουθη αντίδραση των εκπροσώπων ορισμένων χωρών στον ΟΗΕ σε κάνει να αναρωτιέσαι τι θα συμβεί αν «εκείνοι νικήσουν», δήλωσε ο Βλαντίμιρ Μεδίνσκι. «Είμαστε συχνά καλόκαρδοι, ξεχασιάρηδες και μεγαλόψυχοι. Αλλά σκεφτείτε τι είναι ικανοί να κάνουν σε εμάς, στα παιδιά μας, αν νικήσουν. Σκεφτείτε το...», έγραψε. Τη νύχτα της 22ης Μαΐου, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις χρησιμοποίησαν drone για να επιτεθούν στο κτίριο των ακαδημαϊκών σπουδών και τον κοιτώνα του Σταρομπέλσκ Professional College του Luhansk Pedagogical University στο Λουγκάνσκ. Την ώρα της επίθεσης, 86 παιδιά ηλικίας 14 έως 18 ετών βρίσκονταν μέσα. Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών, 18 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, 42 τραυματίστηκαν και τρεις φοιτητές ενδέχεται να παραμένουν θαμμένοι κάτω από τα ερείπια...

Συναγερμός για πυροβολισμούς έξω από τον Λευκό Οίκο! Επί ποδός βρίσκονται οι μυστικές υπηρεσίες αλλά και οι αρχές των ΗΠΑ, μετά το νέο επεισόδιο με πυροβολισμούς, αυτή τη φορά έξω από τον Λευκό Οίκο, τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδος). Όπως όλα δείχνουν, ο ένοπλος πλησίασε φυλάκιο ασφαλείας κοντά στην προεδρική κατοικία και άνοιξε πυρ εναντίων πρακτόρων των Μυστικών Υπηρεσιών. Οι ίδιοι απάντησαν στα πυρά, σκοτώνοντάς τον, ενώ από την ανταλλαγή πυρών τραυματίστηκε και ένας περαστικός. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ήταν ασφαλής, ενώ οι αρχές διεξάγουν προκαταρκτική έρευνα για το περιστατικό. Περίπου 20 με 30 πυροβολισμοί στο σημείο Δημοσιογράφοι του ABC και του CNN μετέδωσαν ότι πράκτορες ασφαλείας φώναζαν «πέστε κάτω», ενώ ακούγονταν 20 – 30 πυροβολισμοί. Οι υπηρεσίες ασφαλείας ανακοίνωσαν ότι το περιστατικό σημειώθηκε κοντά στην 17η Οδό και την Λεωφόρο Πενσυλβάνια, μόλις ένα οικοδομικό τετράγωνο από τον Λευκό Οίκο. Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο διευθυντής του FBI, Κας Πατέλ, δήλωσε ότι οι αστυνομικοί κινητοποιήθηκαν για το περιστατικό και πρόσθεσε ότι θα «ενημερωθεί το κοινό μόλις αυτό είναι δυνατό». «Λίγο μετά τις 6 μ.μ. (22:00 GMT) ένας άνδρας κοντά στην περίμετρο ασφαλείας του Λευκού Οίκου έβγαλε ένα όπλο και άρχισε να πυροβολεί», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση. «Η Μυστική Υπηρεσία Αστυνομίας ανταπέδωσε τα πυρά χτυπώντας τον ύποπτο, ο οποίος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της περιοχής όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Κατά τη διάρκεια των πυροβολισμών, ένας περαστικός χτυπήθηκε επίσης από πυρά», καταλήγει η ίδια ανακοίνωση. Από την πλευρά της, η κύρια ανταποκρίτρια του ABC News στον Λευκό Οίκο, περιέγραψε: «Ήμουν στη μέση της καταγραφής ενός βίντεο με το iPhone μου από τη Βόρεια Πλατεία του Λευκού Οίκου όταν ακούσαμε τους πυροβολισμούς. Ακούγονταν σαν δεκάδες πυροβολισμοί. Μας είπαν να τρέξουμε στην αίθουσα ενημέρωσης, όπου παραμένουμε τώρα». Πρόκειται για νέο περιστατικό πυροβολισμών που συμβαίνει σε απόσταση αναπνοής από το σημείο που βρίσκεται ο πρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς λίγες εβδομάδες πριν ένοπλος είχε ανοίξει πυρστην εκδήλωση που παρέθετε η ένωση Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, στην οποία ο Τραμπ είχε δώσει το παρόν...

Η προδοσία συνεχίζεται: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η συλλογική αδράνεια της Βουλής οδηγούν την πατρίδα σε ακρωτηριασμό και στην πιο επικίνδυνη καμπή της μεταπολεμικής ιστορίας της Μπροστά στην ιστορική αυτή στιγμή, κάθε Έλληνας που ακόμη διατηρεί ζώσα την εθνική του συνείδηση αισθάνεται βαθιά ντροπή και οργή! Η κυβέρνηση του Κτήνους, κάνει ό,τι μπορεί για να ερεθίσει τους Τούρκους και να ξεπουλήσει το μισό Αιγαίο μαζί με τη νησιά για να μη...γινει πόλεμος και πέσει από την εξουσία! Μπροστά στο έγκλημα που συντελείται αυτή τη στιγμή εις βάρος της πατρίδας, κάθε Έλληνας με στοιχειώδη εθνική συνείδηση αισθάνεται να τον πλημμυρίζει μια βαθιά, καυτή οργή και μια αβάσταχτη ντροπή. Δεν πρόκειται πλέον για λάθη, για παραλείψεις ή για «διπλωματικές ευαισθησίες». Πρόκειται για συνειδητή, συστηματική και αναίσχυντη εθνική προδοσία. Η κυβέρνηση του Βδελύγματος και του Κτήνους, με την απόφασή της - διότι πρόκειται περί πολιτικής αποφάσεως και όχι στρατηγικής, δεν ρωτήθηκε κανένας επιτελικός αξιωματικός - να αποσύρει άρον-άρον τις συστοιχίες Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο, μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξη της εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν υπακούοντας στο ΝΑΤΟ και υπό την πίεση της Τουρκίας, δεν έκανε απλώς ένα λάθος. Εκτέλεσε μια πολιτική εντολή υποταγής. Μια εντολή που ξεγυμνώνει την Ελλάδα από τα αμυντικά της μέσα την ώρα που ο εχθρός προετοιμάζει νομικά και στρατιωτικά το έδαφος για την ολοκληρωτική αρπαγή του μισού και πλέον Αιγαίου!Και το κάνει με τον πιο κυνικό, τον πιο ταπεινωτικό τρόπο: υποκύπτοντας σε τουρκικές διαμαρτυρίες και σε ξένες «συμβουλές»!!! Αυτό που είναι όμως ακόμα πιο εξοργιστικό, ακόμα πιο απαράδεκτο, είναι η στάση ολόκληρης της Βουλής των Ελλήνων. Οι βουλευτές της κυβέρνησης, με σκυμμένο κεφάλι και ανύπαρκτη εθνική υπερηφάνεια, βάζουν πλάτη σε αυτή την πολιτική του κατευνασμού και της υποχωρητικότητας. Βάζουν πλάτη στον Μητσοτακισμό που έχει μετατρέψει την εξωτερική πολιτική της χώρας σε ένα αέναο «yes sir» προς κάθε ξένο παράγοντα που του χτυπάει το δάχτυλο. Από την άλλη, η αντιπολίτευση, με τον χλιαρό, ανώδυνο και εντελώς ανεπαρκή λόγο της, λειτουργεί ως σιωπηλός συνεργός. Δεν καταγγέλλει με τη σκληρότητα που αρμόζει. Δεν υψώνει ανάστημα. Δεν υπερασπίζεται την πατρίδα. Απλώς κριτικάρει «ήπια», λες και πρόκειται για μια απλή κομματική διαφορά και όχι για ζήτημα εθνικής επιβίωσης. Ενώ η Τουρκία νομοθετεί τη «Γαλάζια Πατρίδα» και ετοιμάζεται να νομιμοποιήσει την αρπαγή του Αιγαίου, εμείς απογυμνώνουμε τα νησιά μας από τη στοιχειώδη αεράμυνα. Ενώ ο Ερντογάν προετοιμάζει το νομικό και στρατιωτικό έδαφος για την τελική σύγκρουση, εμείς στέλνουμε μήνυμα αδυναμίας και φόβου. Ενώ η Ιστορία μας κοιτάζει κατάματα και μας ρωτάει «τι κάνατε για την πατρίδα;», οι πολιτικοί μας, δηλαδή το βδελυρό Ψευτορωμαίϊκο, και από τις δύο πλευρές του βήματος, σιωπούν ή ψελλίζουν ανώδυνες κοινοτοπίες. Δεν υπάρχει πια περιθώριο για ωραιοποιήσεις. Αυτό που ζούμε είναι η συστηματική, συνειδητή και εγκληματική αποδυνάμωση της χώρας. Είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε ένα εύκολο θύμα, σε έναν παρία που όλοι τον αγνοούν όταν διαμαρτύρεται και όλοι τον πιέζουν όταν πρέπει να υποχωρήσει. Και οι υπεύθυνοι γι’ αυτή την κατάσταση δεν κρύβονται πίσω από καμία «γεωπολιτική αναγκαιότητα». Κρύβονται πίσω από τα έδρανα της Βουλής, πίσω από υπουργικά γραφεία και πίσω από την πολιτική του κατευνασμού που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική καταστροφή! Η απόσυρση των Patriot Η απόφαση της κυβέρνησης του Κτήνους να αποσύρει άρον-άρον τις συστοιχίες Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο αποτελεί μία από τις πιο ταπεινωτικές, ανόητες και επικίνδυνες ενέργειες που έχει πάρει ελληνική κυβέρνηση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν είναι «επιχειρησιακή αναδιάταξη», ούτε «τεχνική προσαρμογή». Είναι καθαρή, συνειδητή και αναίσχυντη εθνική υποχώρηση μπροστά στις τουρκικές απειλές και τις πιέσεις του ΝΑΤΟ. Μόλις η Τουρκία διαμαρτυρήθηκε εντόνως στο ΝΑΤΟ και θα διευκρινίσω το γιατί, η κυβέρνηση των νεοταξικών προδοτών έτρεξε να υπακούσει σαν υπάκουος υπηρέτης. Το μήνυμα που στάλθηκε στον Ερντογάν και σε όλο τον κόσμο είναι ξεκάθαρο, ταπεινωτικό και καταστροφικό: η Ελλάδα είναι διατεθειμένη να απογυμνώνει τα νησιά και τα σύνορά της από κρίσιμα αμυντικά συστήματα, μόλις ο Σουλτάνος διαμαρτυρηθεί και θυμώσει! Οι δικαιολογίες που επιστρατεύθηκαν είναι εξευτελιστικές και προσβλητικές για τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Ισχυρίστηκαν ότι τα Patriot ήταν «ευάλωτα» στην Κάρπαθο λόγω του διαδρόμου προσγείωσης! Αν είναι δυνατόν! Όμως την ίδια στιγμή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που βρίσκονται σε ανάλογη απόσταση από το Ιράν όσο η Κάρπαθος από τις τουρκικές ακτές, δέχθηκαν χιλιάδες ιρανικούς πυραύλους χωρίς να αποσύρουν ούτε ένα αμυντικό σύστημα. Η διαφορά είναι προφανής: Άλλοι έχουν ηγέτες με ...σπονδυλική στήλη για να μη πω τίποτε άλλο, ενώ εμείς έχουμε κυβέρνηση που προτιμά να γονατίζει παρά να υπερασπίζεται την κυριαρχία της, επιβεβαιώνοντας στο ακέραιο τον Εθνικό μας Άγιο, τον Γέροντα Παΐσιο, που είχε πεί πριν 40 χρόνια, ότι στις έσχατες μέρες "θα έχετε κυβέρνηση και θα είναι ...σαν να μην έχετε"! Το πιο σοβαρό όμως, το πραγματικά εγκληματικό, είναι αυτό που κανείς δεν τόλμησε να πει ανοιχτά: Η περιοχή της Καρπάθου αποτελεί το μοναδικό πέρασμα από το οποίο η Τουρκία μπορεί να περάσει με την άνεσή της και να βρεθεί απ' ευθείας πάνω από την Αθήνα! Οι Patriot εκεί ακριβώς κάλυπταν αυτό το κρίσιμο πέρασμα, λειτουργώντας ως ασπίδα early warning που έφτανε μέχρι τις ακτές της Μικράς Ασίας! Κι ο ανεκδιήγητος Μητσοτάκης τους απέσυρε άρον-άρον, για να μην… θυμώσει ο Σουλτάνος! Με αυτή την κίνηση, η κυβέρνηση των Ψευτορωμιών κατάφερε να κάνει το αδιανόητο: Να στείλει ταυτόχρονα μήνυμα αδυναμίας και φόβου στην Τουρκία και μήνυμα απογοήτευσης και ταπείνωσης στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις! Απογύμνωσε την πρώτη γραμμή άμυνας του Αιγαίου την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζει νομικά και στρατιωτικά την αρπαγή του! Και το έκανε χωρίς καμία στρατιωτική, επιχειρησιακή ή εθνική δικαιολογία. Μόνο και μόνο για να μην ενοχλήσει τον Ερντογάν και να μην διαταραχθούν οι «καλές σχέσεις» με τον ξένο παράγοντα!!! Αυτή η απόσυρση δεν είναι λάθος. Είναι εθνική ντροπή. Είναι η επίσημη παραδοχή ότι η Ελλάδα δέχεται να γίνει ευάλωτη, γυμνή και εκτεθειμένη, προκειμένου να μην ενοχλήσει τον τουρκικό επεκτατισμό. Και η Βουλή, αυτή η ψευτο-Βουλή όπου οι κατοικούντες εν αυτή πλουτίζουν κάθε μέρα και τα πόθεν έσχες ,τους αυγαντίζουν χρόνο με τον χρόνο, αντί να σηκώσει το ανάστημά της έστω για τα μάτια του κόσμου και να καταγγείλει αυτή την ενέργεια, σιώπησε ή ψέλλισε χλιαρές αντιδράσεις, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την πλήρη κατάρρευση του πολιτικού συστήματος της χώρας, δηλαδή του Ψευτορωμαίϊκου. Ο τουρκικός νόμος για τη Γαλάζια Πατρίδα και για ποιον λόγο δημιουργήθηκε Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση του Κτήνους απογύμνωνε την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο από τα Patriot, η Τουρκία έκανε το επόμενο, αποφασιστικό βήμα προς την ολοκληρωτική αρπαγή του Αιγαίου. Ετοιμάζεται να ψηφίσει – τον περιβόητο νόμο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» (Mavi Vatan), ένα νομοσχέδιο-τορπίλη που νομιμοποιεί νομικά τη διχοτόμηση του Αιγαίου και μετατρέπει τις τουρκικές διεκδικήσεις από απειλές σε «εθνικό δίκαιο» της Άγκυρας. Αυτός ο νόμος δεν είναι απλώς μια ακόμα τουρκική πρόκληση. Είναι ένας στρατηγικός σχεδιασμός πολέμου με νομικά ερείσματα. Με αυτόν τον νόμο η Τουρκία: Διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες που φτάνουν μέχρι και 12 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Μικράς Ασίας, κόβοντας το Αιγαίο στα δύο. Αρνείται στην Ελλάδα το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια. Δημιουργεί τετελεσμένα που καθιστούν αδύνατη την προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια όπως η Χάγη ή το Αμβούργο, εφ' όσον οποιοδήποτε συνυποσχετικό θα έπρεπε να σέβεται τον τουρκικό νόμο! Μετατρέπει το Αιγαίο σε «τουρκική λίμνη» στα χαρτιά, προετοιμάζοντας το έδαφος για μελλοντική στρατιωτική επιβολή αυτών των διεκδικήσεων. Διεκδικεί επίσης και τα 152 νησιά που θεωρεί ότι της ανήκουν, κόντρα βεβαίως στη Συνθήκη της Λωζάννης, την οποία επιθυμεί να καταργήσει ή να αναθεωρήσει. Και για ποιον λόγο δημιουργήθηκε αυτός ο νόμος τώρα; Η απάντηση είναι απλή, ωμή και τρομακτική: Διότι η Τουρκία έχει καταλάβει ότι η σημερινή ελληνική πολιτική ηγεσία είναι η πιο αδύναμη, η πιο υποχωρητική και η πιο πρόθυμη να υποταχθεί που έχει υπάρξει ποτέ μετά το 1974! Ο Ερντογάν δεν χρειάζεται πλέον να απειλεί μόνο με όπλα. Έχει πλέον στα χέρια του ένα νομικό εργαλείο που του επιτρέπει να παρουσιάζει την αρπαγή του Αιγαίου ως «εσωτερική τουρκική νομιμότητα». Και ενώ εμείς αποσύρουμε αμυντικά συστήματα για να μην τον «ενοχλήσουμε», εκείνος θωρακίζει νομικά και πολιτικά την επεκτατική του ατζέντα. Αυτός ο νόμος είναι η κορύφωση της τουρκικής στρατηγικής του «δίκαιου του τσαμπουκά», πατώντας πάνω στο δρόμο που χάραξε ο Τράμπ για τις ΗΠΑ, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του διεθνείς νόμους και δίκαια. Δημιουργήθηκε ακριβώς για να κλείσει κάθε δίοδο ειρηνικής επίλυσης μέσω διεθνών δικαστηρίων και να αφήσει μόνο δύο επιλογές στην Ελλάδα: Είτε να δεχθεί τη διχοτόμηση του Αιγαίου, είτε να έρθει σε πολεμική σύγκρουση υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες. Και η κυβέρνηση του Κτήνους, αντί να προλάβει αυτή την εξέλιξη με μονομερή κήρυξη ΑΟΖ και επέκταση στα 12 μίλια, αντί να κινητοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, αντί να ενισχύσει την άμυνα των νησιών, επέλεξε να αποσύρει τα Patriot και να στείλει μήνυμα παράδοσης! Διότι, όπως έχουν επισημάνει όλοι οι έγκριτοι αναλυτές, μετά τη δημοσιοποίηση της τουρκικής ατζέντας περί του Mavi Vatan, η Ελλάδα την επόμενη μέρα θα έπρεπε να νομοθετήσει για επέκταση των θαλασσών της στα 12 μίλια, μονομερώς, όπως της επιτρέπει ο διεθνής νόμος UNCLOS και που η ίδια άγεται και φέρεται λέγοντας πως μόνο αυτόν τον νόμο σέβεται. Εφ' όσον λοιπόν τον σέβεται και τον ψηφίζει, γιατί δε το κάνει; Και βάζω στοίχημα το κεφάλι μου πως δεν θα κουνιώταν ούτε ίντσα! Γιατί; Μα διότι αμέσως θα μετατρέπονταν ως νέο Ιράν για τη Δύση και οι σύμμαχοι θα την αποτέλειωναν, αν όχι εμείς οι ίδιοι! Η δημιουργία λοιπόν αυτού του νόμου δεν είναι τυχαία. Είναι η λογική κατάληξη μιας πολιτικής που βλέπει την Ελλάδα ως αδύναμο κρίκο. Είναι η επιβράβευση της ελληνικής υποχωρητικότητας. Και είναι η απόδειξη ότι η Τουρκία δεν διαπραγματεύεται πλέον. Προετοιμάζεται. Νομικά, πολιτικά και στρατιωτικά. Και εμείς; Εμείς συνεχίζουμε να παριστάνουμε ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα», ότι «όλα είναι υπό έλεγχο», ότι «η διπλωματία θα λύσει τα πάντα». Ενώ η Τουρκία νομοθετεί την αρπαγή του Αιγαίου, εμείς απογυμνώνουμε την Κάρπαθο. Ενώ ο Ερντογάν χτίζει νομικό τείχος, εμείς γκρεμίζουμε τις δικές μας άμυνες. Αυτό δεν είναι πολιτική. Είναι εθνική αυτοκτονία με προγραμματισμό. Γιατί η Τουρκία δεν θέλει να πάει στο Διεθνές Δικαστήριο Η Τουρκία δεν θέλει να πάει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ούτε στο Αμβούργο, ούτε σε κανένα άλλο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο για το Αιγαίο. Και δεν το θέλει για έναν και μόνο λόγο: Διότι ξέρει πολύ καλά ότι αν πάει, θα χάσει. Θα χάσει με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, θα χάσει με βάση την πραγματική γεωγραφία, θα χάσει με βάση το διεθνές δίκαιο που η ίδια αρνείται να υπογράψει εδώ και δεκαετίες, ενώ το εφαρμόζει απόλυτα στη Μαύρη Θάλασσα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Κλέβει ασύστολα και την ΑΟΖ της Κύπρου, δήθεν για να προστατέψει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων! Γι’ αυτό ακριβώς έφτιαξε τον νόμο για τη «Γαλάζια Πατρίδα». Δεν τον έφτιαξε για να «προστατεύσει» δήθεν δικαιώματα. Τον έφτιαξε για να κλείσει οριστικά και αμετάκλητα κάθε δίοδο ειρηνικής επίλυσης. Με αυτόν τον νόμο η Τουρκία έχει δεσμεύσει νομικά και πολιτικά κάθε μελλοντική της κυβέρνηση. Κανένας Τούρκος ηγέτης δεν μπορεί πλέον να υπογράψει συνυποσχετικό που να αμφισβητεί έστω και ελάχιστα τη «Γαλάζια Πατρίδα», γιατί θα θεωρηθεί προδότης του έθνους του. Θα φυλακιστεί πολιτικά ή θα εκτελεστεί. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα έχει δημιουργήσει ένα νομικό τείχος που καθιστά πρακτικά αδύνατη την προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο. Αν η Ελλάδα ζητήσει να πάμε στη Χάγη, η Τουρκία θα απαντήσει: «Δεν μπορούμε. Έχουμε νόμο». Και έτσι η μόνη εναπομείνασα λύση είναι το ad hoc διαιτητικό δικαστήριο, όπου η Τουρκία θα απαιτεί εκ των προτέρων αποδοχή της διχοτόμησης του Αιγαίου. Δηλαδή, η Τουρκία δεν θέλει δίκαιο. Θέλει παράδοση άνευ όρων! Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η Τουρκία αποφεύγει σαν τον διάολο κάθε διεθνές δικαστήριο: διότι ξέρει ότι το δίκαιο είναι με το μέρος της Ελλάδας. Γι’ αυτό προτιμά το «δίκαιο της ισχύος», το «δίκαιο του τσαμπουκά», το δίκαιο του εκβιασμού και της ωμής απειλής. Και ενώ η Τουρκία χτίζει αυτό το νομικό και στρατιωτικό τείχος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αντί να προλάβει την παγίδα αποσύρει τα Patriot και στέλνει μήνυμα παράδοσης! Μιλάμε συνειδητή, προγραμματισμένη εθνική αυτοκτονία! Είναι ιστορικό έγκλημα και κάτι περισσότερο. Αγγίζει ή και ξεπερνά το Έγκλημα Καθοσιώσεως δηλαδή μ' άλλα λόγια, πρόκειται για Εσχάτη Προδοσία! Και η Βουλή των Ελλήνων, η αντιπολίτευση δηλαδή, αντί να ουρλιάξει από αγανάκτηση, αντί να καταγγείλει με θυμό αυτή την πολιτική της υποταγής και της ταπείνωσης, αντί να απαιτήσει άμεσες και δραστικές ενέργειες, συνεχίζει να παριστάνει το αδιάφορο θέατρο, να σιωπά ή να ψελλίζει χλιαρές, ανώδυνες κοινοτοπίες, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την πλήρη ηθική, πολιτική και εθνική της χρεοκοπία. Οι συνέπειες για την Ελλάδα αν παραμείνει έτσι η κατάσταση Αν η Ελλάδα συνεχίσει να πορεύεται με αυτή την πολιτική της υποχωρητικότητας, του κατευνασμού και της ταπεινωτικής υποταγής, τότε οι συνέπειες δεν θα είναι απλώς βαριές. Θα είναι καταστροφικές και ιστορικά μη αναστρέψιμες. Πρώτα και κύρια, η απογύμνωση των νησιών μας από κρίσιμα αμυντικά συστήματα, όπως έγινε με την άρον-άρον απόσυρση των Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο, αφήνει ουσιαστικά ανοιχτό το μοναδικό πέρασμα από το οποίο η Τουρκία μπορεί να εισβάλει αέρα και θάλασσα προς την Αθήνα. Χωρίς early warning και χωρίς αξιόπιστη αεράμυνα σε αυτό το κρίσιμο σημείο, η Ελλάδα γίνεται στρατηγικά γυμνή. Η Τουρκία το γνωρίζει. Και το γνωρίζει πολύ καλά. Αυτό σημαίνει ότι κάθε μελλοντική κρίση θα ξεκινάει με την Ελλάδα ήδη σε θέση αδυναμίας, με τα νησιά εκτεθειμένα και την πρωτεύουσα ευάλωτη. Δεύτερον, ο τουρκικός νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα» δημιουργεί μια νομική παγίδα από την οποία η Ελλάδα δεν μπορεί εύκολα να βγει. Η Τουρκία έχει κλείσει νομικά τον δρόμο προς τη Χάγη και κάθε άλλο διεθνές δικαστήριο. Αν η κατάσταση παραμείνει ως έχει, η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με δύο μόνο επιλογές: Είτε να δεχθεί de facto τη διχοτόμηση του Αιγαίου, είτε να οδηγηθεί σε πολεμική σύγκρουση υπό εξαιρετικά δυσμενείς πολιτικές, στρατιωτικές και διπλωματικές συνθήκες. Η Τουρκία θα έχει πλέον το νομικό άλλοθι να ισχυρίζεται ότι «υπερασπίζεται τον δικό της νόμο». Τρίτον, η συνεχιζόμενη πολιτική του «yes sir» και του κατευνασμού διαλύει το ηθικό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Όταν οι στρατιωτικοί βλέπουν την πολιτική ηγεσία να αποσύρει αμυντικά συστήματα από τα νησιά μόνο και μόνο για να μην ενοχληθεί ο Ερντογάν, χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην πολιτεία. Η απογοήτευση μετατρέπεται σε οργή και η οργή σε απελπισία. Και μια απογοητευμένη, ταπεινωμένη στρατιωτική ηγεσία δεν μπορεί να εγγυηθεί την αποτρεπτική ισχύ που χρειάζεται η χώρα. Τέταρτον, η οικονομική και γεωπολιτική θέση της Ελλάδας θα καταρρεύσει. Αν η Τουρκία εδραιώσει νομικά και στρατιωτικά τη «Γαλάζια Πατρίδα», τότε η ελληνική ΑΟΖ, τα ενεργειακά μας δικαιώματα, η αλιεία, η ναυσιπλοΐα και ο τουρισμός στα νησιά θα βρεθούν υπό διαρκή απειλή. Η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια χώρα υπό διαρκή εκβιασμό, με οικονομία εγκλωβισμένη και εθνική κυριαρχία διαρκώς διαπραγματεύσιμη. Και το χειρότερο από όλα; Η συνεχιζόμενη αυτή πολιτική οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πόλεμο. Όχι επειδή η Ελλάδα θα θελήσει να πολεμήσει, αλλά επειδή η Τουρκία, βλέποντας συνεχή υποχώρηση και αδυναμία, θα πειστεί ότι μπορεί να πάρει αυτό που θέλει με τη βία ή με την απειλή της βίας. Ο κατευνασμός δεν φέρνει ειρήνη. Φέρνει πόλεμο υπό τους χειρότερους δυνατούς όρους. Αν παραμείνει έτσι η κατάσταση, η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο εδάφη ή κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά την ίδια της την ιστορική υπόσταση ως ελεύθερο και κυρίαρχο κράτος. Θα μετατραπεί σε προτεκτοράτο της Τουρκίας κι αυτό δεν είναι καθόλου ανέκδοτο. Θα μετατραπεί ακόμη και σε χώρα δεύτερης κατηγορίας, σε ένα έθνος που θα κοιτάζει αδύναμο το Αιγαίο να χάνεται σιγά-σιγά από τα χέρια του. Αυτό είναι το μέλλον που μας ετοιμάζουν οι Ψευτορωμιοί προδότες και η σιωπηλή συνενοχή της Βουλής. Δεν είναι υπερβολή. Είναι η σκληρή, ωμή πραγματικότητα. Εν κατακλείδι Φτάσαμε στο τέλος αυτής της αλήθειας που καίει. Και η αλήθεια είναι σκληρή, ωμή και αδιαπραγμάτευτη: Η Ελλάδα, υπό την ηγεσία αυτού του πολιτικού Κτήνους, αυτού του διεφθαρμένου εγκληματία (ναι, είναι λόγια της Κοβέσι, όχι δικά μου) και με την ανοχή ή τη σιωπηλή συνενοχή ολόκληρου του Ψευτορωμαίϊκου, βαδίζει συνειδητά προς την εθνική ταπείνωση και την ιστορική καταστροφή. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για ευγενικά λόγια, για διπλωματικές περιστροφές και για ψεύτικες πατριωτικές κορώνες. Αυτό που συντελείται είναι η συστηματική αποδυνάμωση της χώρας, η γύμνωση των νησιών μας, η νομιμοποίηση της τουρκικής αρπαγής στο Αιγαίο και η μετατροπή της Ελλάδας σε ένα εύκολο, ανυπεράσπιστο θύμα. Και οι υπεύθυνοι δεν κρύβονται πίσω από καμία «γεωπολιτική αναγκαιότητα». Κρύβονται πίσω από τα έδρανα της Βουλής, πίσω από υπουργικά γραφεία και πίσω από την πολιτική του κατευνασμού που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική τραγωδία. Αρκετά! Αρκετά με την υποταγή, αρκετά με το «yes sir», αρκετά με την ταπεινωτική σιωπή μπροστά στον τουρκικό επεκτατισμό. Ο ελληνικός λαός δεν γεννήθηκε για να γονατίζει. Δεν χτίσαμε αυτοκρατορίες, δεν υπερασπιστήκαμε το Αιγαίο επί χιλιετίες, δεν δώσαμε αίμα για την λευτεριά μας, για να παραδώσουμε τώρα τα νησιά μας και την κυριαρχία μας σε έναν νεο-σουλτάνο επειδή οι φυτευτοί διαχειριστές που παριστάνουν τους ηγέτες φοβούνται να υψώσουν το ανάστημα της πατρίδας μας. Ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε από όλους – κυβέρνηση, αντιπολίτευση και κάθε πολίτη – να σταθούν επιτέλους όρθιοι. Να κηρύξουμε μονομερώς ΑΟΖ και επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια. Να θωρακίσουμε τα νησιά μας. Να σταματήσουμε να ζητάμε άδεια από ξένους για να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας. Να θυμηθούμε ότι η Ρωμιοσύνη δεν είναι ανάμνηση, αλλά είναι ζώσα δύναμη που περιμένει να ξαναγεννηθεί. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους «έξυπνους» διπλωμάτες που υποκλίνονται. Χρειάζεται ηγέτες με ψυχή, με σπονδυλική στήλη και με την τόλμη να πούνε «όχι». Και ο ελληνικός λαός, όταν αποφασίσει να πάρει την τύχη του στα χέρια του, είναι ικανός να κάνει θαύματα. Μέχρι τότε, πρέπει να κρατήσουμε άσβεστη τη φλόγα της οργής και της αντίστασης. Γιατί η Ρωμιοσύνη δεν πεθαίνει. Απλώς περιμένει τους Έλληνες που θα τολμήσουν να την ξανασηκώσουν όρθια. Οι Άγιοι Προφήτες μας τα είπαν και μας τα ξαναείπαν. Και τα λόγια τους είναι γραμμένα παντού. Ναί, θα τη πάρουμε τη Πόλη, αλλά επειδή η μετάνοια μας δεν είναι αρκετή, θα τη πάρουμε με αίμα και δάκρυα. Γιατί όσο εμείς επιλέγουμε ηγέτες που είναι γεννήματα του Ψευτορωμαίϊκου, δεν έχουμε σωτηρία. Ο Θεός θα μας κάνει το χατήρι να ξαναναστήσουμε τη Ρωμιοσύνη. Αλλά έχουμε δυό επιλογές: Ή πέφτουμε στα γόνατα και μετανοούμε με μαύρο δάκρυ ή θα χάσουμε προσωρινά έδαφος και θα γίνουμε, έστω και για λίγο, και πάλι σκλάβοι. Ο Θεός δε παιρνει πίσω την υπογραφή Του. Την έβαλε στο ομόλογο "Ελευθερία της Ελλάδας" και δε τη παίρνει πίσω. Ναί, δε τη παίρνει μεν, αλλά θελει κι από μας κάτι να κάνουμε. Να μετανοήσουμε που γίναμε...ευρωπαίοι και προσκυνήσαμε τον Μαμωνά, έστω και χωρίς να το καταλάβουμε. Κλείνοντας, θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό που διηγήθηκε ο Άγιος Παΐσιος σε προσκυνητές: "Ήρθε μια μέρα ένας πιστός να με δεί. Ήταν άρρωστη η γυναίκα του η καημένη, είχε τη κακιά αρρώστια. Έπεσε στα πόδια μου, μου φιλούσε τα χέρια να κάνω προσευχή να τη λυπηθεί ο Θεός. Γυρίζω και του λέω: "Ξέρεις γιατί ο Θεός σου έστειλε αυτή τη δοκιμασία;" Δεν μου απάντησε. Του λέω: "Γιατί έχεις πολλά πάθη. Αυτά εμποδίζουν την θεραπεία της". Μου λέει: "Καταλαβαίνω Γέροντα, το ξέρω, είμαι αμαρτωλός..." και εκλαιγε. Τον σηκώνω πάνω και του λεω: "Λοιπόν, κοίταξε να δεις. Εγώ θα κάνω προσευχή, θα παρακαλέσω. Αλλά πρέπει κι εσύ να κάνεις κάτι" "Τι να κάνω εγώ Γέροντα μου; Δε ξέρω!" "Ας πούμε...να κόψεις το τσιγάρο!" Με κοιταξε καλά - καλά και στο τέλος μου είπε "Ναί Γέροντα, θα το κόψω! Νά, έχω ένα πακέτο εδώ, θα το πετάξω μόλις φύγω από δω." Πράγματι πρέπει να το πεταξε, γιατί μου ήρθε μετά από δυό μηνες να με ευχαριστήσει. Η γυναίκα του έγινε καλά. Ο Θεός το εκτίμησε και δε χρειάστηκε προσευχή από μένα. Κάνετε λοιπόν κι εσείς ό,τι πρέπει κι ο Θεός θα το εκτιμήσει πιο πολύ απ' ότι νομίζετε" Όποιος κατάλαβε εξ υμών, κατάλαβε. Ή τώρα, ή ποτέ. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

O Άγιος και Μέγας Κων/νος και η μητέρα του, Αγία Ελένη, έδωσαν την απαιτούμενη ώθηση στον Χριστιανισμό και γι' αυτό συκοφαντήθηκαν τόσο πολύ, όσο κανείς στην Ελληνική Ιστορία! Στις καρδιές όσων φέρουν τα ιερά αυτά ονόματα «Κωνσταντίνος» και «Ελένη», αναβρύει από τα βάθη των αιώνων ένας ύμνος ακατάλυτος, ένα αίσθημα περηφάνειας που δεν σβήνει με το πέρασμα του χρόνου... Είναι ονόματα που δεν είναι απλά ηχώ παλαιών βαπτισμάτων, αλλά σύμβολα μιας χιλιετηρίδας που έλαμψε με την ακτινοβολία της αληθινής πίστης και της αυτοκρατορικής μεγαλοσύνης. Όσοι τα φέρουν σήμερα, είτε στις μακρινές ακτές της Αυστραλίας είτε στα χώματα της μητέρας Ελλάδος, ας σηκώσουν ψηλά το κεφάλι τους: Είναι κληρονόμοι μιας κληρονομιάς που δεν την σκιάζει κανένα ψέμα των παγανιστών ούτε καμία δυτική συκοφαντία. Αυτό το κείμενο, είναι το δεύτερο που γράφω για τον Μέγα Κωνσταντίνο, τον ιδρυτή της Ρωμανίας, τον Αυτοκράτορα, τον Άγιο και Ισαπόστολο, που μίσησαν οι Δυτικοί με το πάθος του φθόνου και της προκατάληψης, γιατί είδε στον Χριστιανισμό την αληθινή δύναμη που θα ανανέωνε τον κόσμο. Ας ξεδιπλώσουμε μαζί την κρυφή πραγματικότητα πίσω από την επίσημη αφήγηση, με τη φλόγα της αλήθειας να φωτίζει κάθε γραμμή. Το ιστορικό του βίου του Μεγάλου Κωνσταντίνου Ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος (Imperator Caesar Flavius Valerius Constantinus Augustus) γεννήθηκε γύρω στο 280 μ.Χ. στη Ναϊσσό της Άνω Μοισίας, στη σημερινή Νις της Σερβίας, γιος του Κωνσταντίου του Χλωρού και της Ελένης Ελένης. Τα νεανικά του χρόνια πέρασαν ως όμηρος στην αυλή του Διοκλητιανού και του Γαλερίου, όπου έμαθε από πρώτο χέρι τις μηχανορραφίες της τετραρχίας και τη σκληρότητα των διωγμών εναντίον των χριστιανών. Εκεί, μέσα στην πολυτέλεια και την καχυποψία των ειδωλολατρών αυτοκρατόρων, άρχισε να διαμορφώνεται η ψυχή ενός ηγέτη που θα άλλαζε τον ρούν της Ιστορίας. Ο πατέρας του, ως Καίσαρ της Δύσεως, του μετέδωσε την αγάπη για την πειθαρχία και τον στρατό, ενώ η μητέρα του, η Ελένη, η σεμνή και βαθιά πιστή στον Χριστό γυναίκα από το Δρέπανο της Βιθυνίας, του έδωσε τα πρώτα σπέρματα της χριστιανικής ευσέβειας. Η παρουσία της δεν ήταν απλώς μητρική. Ήταν η ζώσα μαρτυρία μιας πίστης που δεν λύγισε ούτε μπροστά στις μεγαλύτερες δυσκολίες. Το 306 μ.Χ., μετά τον θάνατο του πατέρα του στην Υόρκη της Βρετανίας, ο στρατός ανεκήρυξε τον Κωνσταντίνο Αύγουστο του Δύτικού κομματιού της Αυτοκρατορίας. Δεν ήταν κληρονομικό δικαίωμα – η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν γνώριζε τέτοιους θεσμούς – αλλά αναγνώριση της αξίας του από τους στρατιώτες και τη Σύγκλητο. Άρχιζε έτσι ένας αγώνας επιβίωσης και ενότητας σε έναν κόσμο που σπαρασσόταν από τους ανταγωνισμούς των τεσσάρων ηγεμόνων της τετραρχίας. Ο Κωνσταντίνος, γενναίος πολεμιστής με ηρωικό φρόνημα, αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του έναν προς έναν, πάντα με σύνεση και στρατηγική μεγαλοφυΐα. Παντρεύτηκε πρώτα την Μινερβίνα και απέκτησε τον Κρίσπο, ενώ αργότερα, για πολιτικούς λόγους, νυμφεύθηκε τη Φαύστα, κόρη του συναυτοκράτορα Βαλέριου Μαξιμιανού Ηράκλειου ή πιό απλά Μαξιμιανού. Οι γάμοι αυτοί δεν ήταν απλώς συμμαχίες. Ήταν και βήματα προς την ενότητα της Αυτοκρατορίας. Η μεγάλη καμπή ήρθε το 312 μ.Χ. στη Μιλβία Γέφυρα, έξω από τη Ρώμη. Απέναντί του στεκόταν ο Μαξέντιος, ο κουνιάδος του, που είχε αυτοανακηρυχθεί Αύγουστος και είχε μετατρέψει την Ιταλία σε πεδίο εμφυλίου συκοφαντώντας τον Κων/νο λέγοντας στη Σύγκλητο ότι εκείνος είχε σκοτώσει τον πατέρα του. Εκεί, κατά το απομεσήμερο της 28ης Οκτωβρίου του 313 μ.Χ., ο Κωνσταντίνος είδε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με τα λόγια «Τούτω νίκα». Ο Ευσεβίος, ο σύγχρονός του και φίλος του, περιγράφει τη θεοσημία αυτή με την αυθεντικότητα του μάρτυρα (εκτός αυτών των δύο, τον σταυρό τον είδε όλο σχεδόν το στράτευμα του Κων/νου), ενώ ο Λακτάντιος (Λεύκιος Καικίλιος Φιρμιανός Λακτάντιος), άλλος σύγχρονος ιστορικός, επιβεβαιώνει την παρουσία του Σταυρού στα όπλα και στις ασπίδες του στρατού λόγω του θαύματος εκείνου. Η νίκη ήταν συντριπτική. Ο Μαξέντιος πνίγηκε στον Τίβερη μαζί με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του, ενώ ο Κωνσταντίνος δεν εκδικήθηκε τους ηττημένους. Όχι μόνο τους συγχώρησε, αλλά και τους ενέταξε και στις τάξεις του. Αυτή η μεγαλοψυχία δεν ήταν τυχαία. Ήταν η πρώτη ένδειξη ότι ένας νέος ηγέτης είχε έρθει να αλλάξει τον κόσμο. Αμέσως μετά τη νίκη, το 313 μ.Χ., μαζί με τον συναυτοκράτορα Λικίνιο (Βαλέριος Λικινιανός Λικίνιος, αυτοκράτορας του ανατολικού κομματιού της Αυτοκρατορίας) εξέδωσε τις Αποφάσεις των Μεδιολάνων (Συνθήκη του Μιλάνου), που έθεταν τέλος στους διωγμούς και κατοχύρωναν τη θρησκευτική ελευθερία σε όλη την Αυτοκρατορία. Ο Κωνσταντίνος δεν περιορίστηκε στα λόγια. Έχτισε χριστιανικούς ναούς μεγαλειώδεις, απάλλαξε τον χριστιανικό κλήρο από δημόσια βάρη, ενίσχυσε οικονομικά τις εκκλησίες και έδωσε στον λαό την ελευθερία να ζει την πίστη του χωρίς φόβο. Όμως, αυτή η συμμαχία μεταξύ Κων/νου και Λικίνιου δεν κράτησε πολύ. Ξεκίνησε από τη φυσική σύγκρουση δύο φιλόδοξων ηγετών σε ένα πολιτικό σύστημα (την Τετραρχία του Διοκλητιανού) που δεν μπορούσε πλέον να χωρέσει δύο ισχυρούς άνδρες. Μετά την εξόντωση των άλλων διεκδικητών της εξουσίας (Μαξέντιος, Μαξιμίνος Δάιας), ο Κωνσταντίνος (στη Δύση με πρωτεύουσα τη Ρώμη) και ο Λικίνιος (στην Ανατολή με πρωτεύουσα τη Νικομήδεια) έμειναν οι μοναδικοί κυρίαρχοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η τελική ρήξη ήρθε μέσα από μια σειρά συγκεκριμένων γεγονότων: 1) Η Συνωμοσία του Βασσιανού (314-315 μ.Χ.): Η πρώτη σοβαρή αφορμή δόθηκε όταν ο Κωνσταντίνος πρότεινε να γίνει Καίσαρας ο γαμπρός του, ο Βασσιανός, διοικώντας τα σύνορα μεταξύ των δύο επικρατειών. Ο Λικίνιος, μέσω του αδελφού του Βασσιανού, Σενεκίωνα, έπεισε τον Βασσιανό να συνωμοτήσει για να δολοφονήσει τον Κωνσταντίνο. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε κι ο Βασσιανός δικάστηκε και εκτελέστηκε για προδοσία με εντολή του ίδιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου το 316 μ.Χ. 2) Η Άρνηση Παράδοσης του Σενεκίωνα: Όταν ο Κωνσταντίνος ζήτησε την παράδοση του Σενεκίωνα, ο Λικίνιος αρνήθηκε και κατέστρεψε τα αγάλματα του Κωνσταντίνου στα σύνορα (στο Σίρμιο), πράξη που ισοδυναμούσε με κήρυξη πολέμου. 3) Οι Θρησκευτικές Διαφορές: Ενώ υπέγραψαν μαζί το Διάταγμα των Μεδιολάνων, ο Λικίνιος άρχισε αργότερα να υποψιάζεται ότι οι Χριστιανοί της δικής του επικράτειας (στην Ανατολή) ήταν πιστοί στον Κωνσταντίνο. Έτσι, ξεκίνησε εκ νέου περιορισμένους διωγμούς εναντίον τους, δίνοντας στον Κωνσταντίνο το τέλειο ηθικό πρόσχημα να παρουσιαστεί ως «προστάτης των Χριστιανών». Τις διαφορές τους τις έλυσαν με τη μάχη της Χρυσούπολης στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου στις 18 Σεπτεμβρίου του 324 ενώ προηγουμένως ο Λικίνιος είχε ήδη υποστεί βαριές ήττες στην Αδριανούπολη αλλά και στη ναυμαχία του Ελλησπόντου (από τον γιο του Κωνσταντίνου, τον Κρίσπο). Υποχώρησε στη Χαλκηδόνα και συγκέντρωσε τις τελευταίες του δυνάμεις, περίπου 50.000–60.000 άνδρες και περίμενε τον Κων/νο στη Χρυσούπολη για την τελική ανάμετρηση. Εδώ, αξίζει να αναφέρω και τον ρόλο που έπαιξε η αδελφή του Κων/νου, η Φλαβία Ιουλία Κωνσταντία, η οποία ήταν σύζυγος του Λικίνιου (ο Κων/νος ήθελε τον Λικίνιο μαζί του και γι' αυτό τον πάντρεψε με την αδελφή του, αλλά ο Λικίνιος ήθελε μόνος του την αυτοκρατορία). Ο Λικίνιος μετά τη καταστροφή που υπέστη στη Μάχη της Χρυσούπολης (αναφέρω ότι το στράτευμα του Κων/νου εξακολουθούσε να φέρει τα χριστιανικά λάβαρα και τον Σταυρό και οι ασπίδες των ανδρών του είχαν το μονόγραμμα του Χριστού, ενώ αντίστοιχα το στράτευμα του Λικίνιου είχε τα παλιά, παγανιστικά λάβαρα) βρέθηκε αποκλεισμένος στη Νικομήδεια χωρίς καμία ελπίδα στρατιωτικής σωτηρίας. Σε αυτό το σημείο παρενέβη η σύζυγός του, Φλαβία Ιουλία Κωνσταντία, η οποία λειτούργησε ως ο μοναδικός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των δύο αντιπάλων. Επισκέφθηκε το στρατόπεδο του αδελφού της του Κωνσταντίνου, για να διαπραγματευτεί τους όρους παράδοσης. Χρησιμοποιώντας τη συγγένειά τους, ικέτευσε τον Κωνσταντίνο να χαρίσει τη ζωή στον σύζυγό της και στον μικρό τους γιο (τον Λικινιανό). Ο Κωνσταντίνος, πιεζόμενος από τις παρακλήσεις της αδελφής του, ορκίστηκε επίσημα ότι θα άφηνε τον Λικίνιο να ζήσει, με αντάλλαγμα την πλήρη παραίτησή του από τον θρόνο. Η Κωνσταντία επέστρεψε στον Λικίνιο και τον έπεισε να παραδοθεί. Πράγματι, λίγες μέρες αργότερα, ο Λικίνιος εμφανίστηκε ενώπιον του Κωνσταντίνου, έβγαλε την πορφύρα και τον προσκύνησε ως μονοκράτορα. Αρχικά, ο Λικίνιος στάλθηκε να ζήσει ως απλός πολίτης στη Θεσσαλονίκη, υπό αυστηρή όμως επιτήρηση. Όμως, δεν μπορούσε να χωνέψει ότι νικήθηκε και άρχισε να έχει δοσοληψίες με τους Γότθους, με σκοπό να τους στρατολογήσει τάζοντας τους εδάφη της αυτοκρατορίας και να επιτεθεί ξανά στον Κων/νο. Το νέο το μετέφερε ο γιός του Κων/νου, ο Κρίσπος και παρά την πίκρα που ένιωσε όταν το έμαθε, πήρε την απόφαση να τελειώνει μια για πάντα με τον Λικίνιο και τις φιλοδοξίες του. Κι έτσι, έδωσε εντολή να εκτελεστεί ο Λικίνιος με στραγγαλισμό, βάζοντας οριστικό τέλος στη μακρόσυρτη αυτή διαμάχη. Τις λεπτομέρειες αυτές τις αντλούμε από τα γραπτά κείμενα του Ευσέβιου (Βίος Κωνσταντίνου) και του Λακτάντιου (Περί των Θανάτων των Διωκτών - De Mortibus Persecutorum), ενώ ο Ζώσιμος ως παγανιστής, τα περιγράφει εντελώς διαφορετικά, χωρίς να κατονομάζει τις πηγές του. Μόνο και μόνο από καθαρό εκδικητικό σκοπό προς το πρόσωπο του Κων/νου. Η επικράτηση του Κωνσταντίνου επί του Λικίνιου ήταν ο καταλύτης για τη σύγκληση της Συνόδου της Νίκαιας. Χωρίς αυτή τη νίκη, η Σύνοδος όπως τη γνωρίζουμε δεν θα είχε πραγματοποιηθεί ποτέ. Έτσι λοιπόν, το 325 μ.Χ. συγκάλεσε την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια, για να λυθούν επιτέλους όλα τα ζητήματα που αφορούσαν την νέα θρησκεία. Οι λόγοι που τον ανάγκασαν να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, ήταν τρείς και μάλιστα πάρα πολύ σημαντικοί για την μετέπειτα πορεία του Χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας: Πολιτική σταθερότητα και συνάμα θρησκευτική: Ο Κωνσταντίνος είχε μόλις ενώσει την αυτοκρατορία πολιτικά και στρατιωτικά. Όταν όμως ανέλαβε τον έλεγχο της Ανατολής, διαπίστωσε ότι η Εκκλησία εκεί ήταν βαθιά διχασμένη λόγω της Αρειανής έριδας (της θεολογικής διαμάχης για τη φύση του Χριστού) και για τον αυτοκράτορα αλλά και για τους υπηκόους, ο θρησκευτικός διχασμός αποτελούσε απειλή για την πολιτική σταθερότητα του κράτους του. Δυνατή Εξουσία: Ως ο απόλυτος κυρίαρχος πλέον Ανατολής και Δύσης, ο Κωνσταντίνος είχε τη δύναμη και τους πόρους να συγκαλέσει μια παγκόσμια (οικουμενική) σύναξη. Αν ο Λικίνιος κυβερνούσε ακόμα την Ανατολή (όπου βρισκόταν ο πυρήνας της διαμάχης), ο Κωνσταντίνος δεν θα μπορούσε να παρέμβει. Η Επιλογή της Νίκαιας: Η Σύνοδος ορίστηκε να γίνει στη Νίκαια της Βιθυνίας (πολύ κοντά στη Νικομήδεια, την πρώην πρωτεύουσα του Λικίνιου). Η τοποθεσία επιλέχθηκε επειδή ήταν εύκολα προσβάσιμη για τους επισκόπους της Ανατολής, αλλά και επειδή ο Κωνσταντίνος μπορούσε να μεταβεί εύκολα εκεί από τη νέα του έδρα για να προεδρεύσει ο ίδιος, επιδεικνύοντας την ισχύ του. Η Νέα Ρώμη που έχτιζε παράλληλα πάνω στα ερείπια της πόλης Βυζάντιο, της παλιάς αποικίας των Μεγαρέων, δεν ήταν ακόμη σε θέση να φιλοξενήσει τέτοιου είδους συγκεντρώσεις οπότε η επιλογή της Νίκαιας και ο Ναός της Αγίας Σοφίας ήταν οι κατάλληλοι τόποι. Τέλος, ο θάνατός του το 337 μ.Χ. στο Δρέπανο της Βιθυνίας, βαπτισμένος πλέον Χριστιανός από τον Ευσεβίο Νικομηδείας, σφράγισε μια ζωή που δεν ήταν απλώς αυτοκρατορική. Ήταν αποστολική. Ο ίδιος ο Θεός χάραζε τη πορεία του και Εκείνος τον φώτιζε στο τι έπρεπε να κάνει για να εδραιωθεί πλέον και να διαδοθεί ο Λόγος Του σε όλη την τότε γνωστή Οικουμένη. Οι μάχες που έδωσε και τις κέρδισε όλες, είχαν την απόλυτη ευλογία του Κυρίου κι αυτό το βλέπουμε καθ' όλη τη διάρκεια των αγώνων του. Αν δεν υπήρχε ο Κων/νος, δεν θα υπήρχε σήμερα Χριστιανισμός. Οι διωγμοί των Χριστιανών θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν, οι έριδες μεταξύ των επίδοξων αυτοκρατόρων θα συνεχιζόταν και σε λίγο καιρό, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θα είχε διαλυθεί. Οι γερμανικές φυλές θα ορμούσαν ακάθεκτες, ο ρωμαϊκός στρατός θα ήταν διαλυμένος και σε μερικά χρόνια το τεράστιο αυτό κράτος θα είχε εξαφανιστεί. Χάρη σ' εκείνον, όχι μόνο επέζησε αυτό το κράτος, όχι μόνο επέζησε το ελληνικό γένος μαζί του αλλά και μεγαλούργησε με τη πρωτεύουσα, την Κωνσταντίνου Πόλη, θαμπώνοντας την Οικουμένη με τον πλούτο της Ορθοδοξίας αλλά και της δύναμης που αυτή απέπνεε χάρη στην προστασία του ίδιου του Θεού. Δίκαια λοιπόν, απολύτως ΔΙΚΑΙΑ, ονομάστηκε Άγιος και Ισαπόστολος. Διότι αποτέλεσε το "Χερι του Θεού", το εργαλείο Του, όπως ο Απόστολος Παύλος. Το ελληνικό Γένος, χρωστάει την ύπαρξη του σε αυτόν και δίκαια τον τιμά κάθε 21η Μαΐου, αυτόν και την ευσεβή μητέρα του. Οι συκοφαντίες και τα ψέδη εναντίον του Μεγάλου Κωνσταντίνου – Ποιοι τα διέδωσαν και πώς διαστρεβλώθηκε η αλήθεια Δεν ήταν αρκετό για τους εχθρούς του Μ. Κωνσταντίνου να δουν την αυτοκρατορία του να μετατρέπεται σε φάρο χριστιανικής ελευθερίας και ενότητας. Έπρεπε να τον σπιλώσουν, να τον παρουσιάσουν ως δολοφόνο, καιροσκόπο και αίτιο της παρακμής, ώστε να σβήσουν από τη μνήμη των ανθρώπων το φως που άναψε. Και το όργανο αυτής της συκοφαντικής εκστρατείας δεν ήταν άλλο από τον Ζώσιμο, τον φανατικό ειδωλολάτρη ιστορικό του 5ου αιώνα, που έγραψε ενάμιση αιώνα μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου. Ο Ζώσιμος, με το έργο του «Ιστορία Νέα», δεν περιορίστηκε σε μια ψύχραιμη καταγραφή γεγονότων. Έγινε λιβελογράφος, ηθικολόγος και όργανο των παγανιστών που δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι ένας αυτοκράτορας εγκατέλειψε τα πατροπαράδοτα είδωλα και αγκάλιασε τον Χριστιανισμό. Αποδίδει στον Κωνσταντίνο όλες τις συμφορές της αυτοκρατορίας, Εμφυλίους και αψιμαχίες και ψήγματα παρακμής, λες και η εποχή του δεν ήταν η περίοδος της μεγαλύτερης εδαφικής επέκτασης, της ενότητας και της αίγλης. Η επιστήμη της Ιστορίας σήμερα, με κριτική ματιά, χαρακτηρίζει τον Ζώσιμο ως ...μη αξιόπιστο. Συναισθηματικός, προκατειλημμένος και το κυριότερο, χωρίς διασταύρωση πηγών. Κι όμως, τα ψέδη του επαναλαμβάνονται μέχρι σήμερα από νεοπαγανιστές και νεοειδωλολάτρες που βρίσκουν σε αυτά μια εύκολη δικαίωση του μίσους τους. Δεν σταματά όμως εδώ η αλυσίδα της διαστρέβλωσης. Από τον 18ο αιώνα και μετά, οι διαφωτιστές της Δύσης, με προεξάρχοντες τον Βολταίρο και τον Γίββωνα, υιοθέτησαν και διεύρυναν αυτά τα ψέδη. Ο μεν Γίββων, στο κλασικό του έργο «Η παρακμή και η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας», παρουσιάζει τον Κωνσταντίνο ως τον κύριο υπαίτιο της δήθεν «κατρακύλας» του ρωμαϊκού πολιτισμού, λες και ο Χριστιανισμός ήταν η αιτία της παρακμής και όχι η νέα πνοή που έδωσε ζωή σε έναν κόσμο που έσβηνε. Ο δε Βολταίρος, με το χαρακτηριστικό του σαρκασμό, απορρίπτει συλλήβδην την Ανατολική Ρωμαϊκη Αυτοκρατορία ονομάζοντας την "Βυζάντιο" και τον Κων/νο ως τον μοιραίο αυτοκρατόρα, θεωρώντας τον Χριστιανισμό «ασέβεια» και την παλιά ειδωλολατρία ως την «πάτρια θρησκεία». Αυτές οι ιδεολογικές ερμηνείες, που αγνοούν τις πρωτογενείς πηγές του Ευσεβίου και του Λακτάντιου, μετατράπηκαν σε δόγμα για πολλούς δυτικοευρωπαίους ιστορικούς. Και, δυστυχώς, κάποιοι από τους δικούς μας «διαφωτιστές» του 19ου αιώνα, ακόμα και ο Παπαρηγόπουλος σε ορισμένα σημεία, επηρεάστηκαν από αυτή την ατμόσφαιρα, παρότι ο ίδιος ο Παπαρηγόπουλος βασίστηκε κυρίως στις πηγές και όχι σε αυθαίρετους στοχασμούς. Οι κατηγορίες που επαναλαμβάνονται είναι γνωστές και ψεύτικες: Δολοφονία αντιπάλων, εξόντωση συγγενών, καιροσκοπισμός και άλλα τέτοια δραματικά. Ο Ζώσιμος και οι οπαδοί του μιλούν για τη δολοφονία του Μαξιμιανού, του Βασσιανού, του Κρίσπου και της Φαύστας. Όμως οι σύγχρονες πηγές, ο Ευσεβίος και ο Λακτάντιος, παρουσιάζουν μια τελείως διαφορετική εικόνα. Ο Μαξιμιανός οργάνωσε συνωμοσία εναντίον του Κωνσταντίνου ενώ είχε βρει καταφύγιο στην αυλή του, ο Κωνσταντίνος τον συγχώρησε μια φορά, αλλά όταν η συνωμοσία επαναλήφθηκε, η δικαιοσύνη της αυτοκρατορίας –όχι η προσωπική εκδίκηση– έδρασε. Ο Βασσιανός συνωμότησε εναντίον του ανώτατου άρχοντα ως όργανο του Λικίνιου και εκτελέστηκε σύμφωνα με τους νόμους του κράτους. Ακόμα και η τραγική υπόθεση του Κρίσπου και της Φαύστας, που ο Ζώσιμος παρουσιάζει ως ψυχρό φόνο, παραμένει θολή και χωρίς αδιάψευστες αποδείξεις. Ο Κωνσταντίνος, ως Pontifex Maximus και ανώτατος δικαστής, έπρεπε να εφαρμόσει το δίκαιο, όχι να το παραβεί. Οι παγανιστές, που δεν άντεχαν την επιτυχία του Χριστιανισμού, μετέτρεψαν αυτές τις τραγικές οικογενειακές στιγμές σε όπλο συκοφαντίας. Και οι Δυτικοί Φράγκοι; Αυτοί κι αν πήγαν την Ιστορία παραπέρα. Δεν αρκέστηκαν στη συκοφαντία, αλλά προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα κακέκτυπο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ονομάζοντας το κράτος τους ως «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» με ιδρυτή τον Καρλομάγνο, για να υποβαθμίσουν τη Ρωμανία και τον Κωνσταντίνο. Τον αποκαλούσαν «αποστάτη» και «δολοφόνο», ενώ αργότερα προσπάθησαν ακόμα και να αγιοποιήσουν τον Καρλομάγνο, ώστε να πικάρουν και να υπονομεύσουν την αίγλη του ιδρυτή της Νέας Ρώμης. Ήταν πάντα η κλασική μέθοδος της Δύσης. Όταν δεν μπορείς να νικήσεις την αλήθεια, δημιουργείς ένα ψεύτικο αντίγραφο για να την σκιάσεις. Η προσφορά της Αγίας Ελένης και τα μεγάλα έργα της Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για τον Μέγα Κωνσταντίνο χωρίς να σκύψει με ευλάβεια μπροστά στη μορφή της μητέρας του, της Αγίας Ελένης, αυτής της σεμνής γυναίκας από το Δρέπανο της Βιθυνίας που έγινε η ίδια φάρος πίστης και ηρωικής αφοσίωσης. Η Ελένη δεν ήταν απλώς η μητέρα ενός αυτοκράτορα.Ήταν η ζώσα μαρτυρία μιας πίστης που δεν λύγισε ποτέ. Ούτε στα χρόνια των διωγμών και της ταπεινότητας αλλά ούτε και στα χρόνια της μεγαλειότητας. Από τα πρώτα νεανικά χρόνια του γιου της, η παρουσία της στάθηκε σαν ήπιο αλλά ακατανίκητο φως που τον καθοδηγούσε προς την αλήθεια του Χριστού. Και όταν ο Κωνσταντίνος ανέβηκε στον θρόνο, η Ελένη δεν έμεινε στη σκιά της αυλής. Έγινε η ίδια η ενσάρκωση της νέας εποχής, ταξιδεύοντας με απαράμιλλη τόλμη και πίστη ως τα Ιεροσόλυμα, εκεί όπου η χριστιανική μνήμη είχε σχεδόν σβήσει κάτω από τα ερείπια των ειδωλολατρικών ναών. Η μεγάλη της προσφορά κορυφώθηκε με την ανακάλυψη του Τιμίου Σταυρού. Στα Ιεροσόλυμα, με την ευλογία και την οικονομική ενίσχυση του γιου της, η Αγία Ελένη διέταξε ανασκαφές στον λόφο του Γολγοθά. Εκεί, κάτω από τα ερείπια ενός ειδωλολατρικού ναού που είχε χτίσει ο Αδριανός, βρέθηκαν τα τρία ξύλα του Σταυρού. Με θαυματουργό τρόπο, όπως μαρτυρούν οι σύγχρονες πηγές, διακρίθηκε το αληθινό ξύλο του Σωτήρος. Το άγγιξε μια άρρωστη γυναίκα και θεραπεύτηκε αμέσως! Η Ελένη δεν κράτησε για τον εαυτό της αυτό το ιερό εύρημα. Διέταξε να χτιστούν μεγαλειώδεις ναοί για να στεγάσουν την ιερή μνήμη: Τον Ναό της Αναστάσεως στον Γολγοθά, τον Ναό της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ, τον Ναό της Αναλήψεως στο Όρος των Ελαιών. Μέρος του Τιμίου Σταυρού το μετέφερε η ίδια στη σκήτη του Σταυροβουνίου στην Κύπρο, ενώ άλλα τμήματα σκορπίστηκαν ως ιερά λείψανα σε ναούς και μοναστήρια που ίδρυσε η ίδια ή ο γιος της. Τα έργα αυτά δεν ήταν απλώς οικοδομικά, ήταν η ζώσα διακήρυξη ότι η χριστιανική πίστη είχε πλέον εδραιωθεί στον τόπο της γέννησης και του Πάθους του Κυρίου. Πέρα όμως από τα μεγάλα αυτά οικοδομήματα, η Αγία Ελένη στάθηκε δίπλα στον Κωνσταντίνο με τρόπο βαθύ και ουσιαστικό. Όταν η Φαύστα και ο Μαξιμιανός οργάνωσαν τη δεύτερη συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα, η Ελένη, που είχε επιστρέψει από τη Ρώμη, αποκάλυψε την αλήθεια στον γιο της και τον προστάτευσε με τη σοφία και την πίστη της. Αγάπησε τον Κρίσπο σαν δικό της παιδί, γιατί της θύμιζε τον Κωνσταντίνο στα νεανικά του χρόνια. Και όταν η τραγική υπόθεση της οικογενειακής δοκιμασίας έφτασε στο τέλος της, η Ελένη παρέμεινε στη στήριξη του γιου της, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η πίστη και η αφοσίωση στη δικαιοσύνη υπερβαίνουν ακόμα και τα δεσμά του αίματος. Το Δρέπανο της Βιθυνίας, ο τόπος καταγωγής της, ονομάστηκε από τον Κωνσταντίνο Ελενούπολη, ως φόρος τιμής στη μητέρα που του έδωσε όχι μόνο τη ζωή αλλά και την πνευματική πυξίδα. Η προσφορά της Αγίας Ελένης δεν περιορίζεται σε ναούς και λείψανα. Είναι η ίδια η εικόνα της χριστιανικής μητέρας που, μέσα από την ταπείνωση και την αδιάλειπτη προσευχή, διαμόρφωσε έναν αυτοκράτορα ισαπόστολο. Σήμερα, που γιορτάζουμε μαζί τη μνήμη τους, η Ελένη στέκεται δίπλα στον Κωνσταντίνο ως η αθόρυβη αλλά απαραίτητη συνδημιουργός της Ρωμανίας. Χωρίς την πίστη της, χωρίς το ταξίδι της στα Ιεροσόλυμα, χωρίς την τόλμη της να αναζητήσει τον Σταυρό ανάμεσα στα ερείπια, η χριστιανική Αυτοκρατορία θα είχε στερηθεί ένα από τα πιο λαμπρά της σύμβολα. Η Αγία Ελένη δεν ζήτησε δόξα. Ζήτησε μόνο να υπηρετήσει την αλήθεια. Και η υπηρεσία αυτή έγινε αιώνια κληρονομιά για όλο το ελληνικό έθνος και για κάθε χριστιανό που ψάχνει την κρυφή πραγματικότητα πίσω από την επίσημη αφήγηση. Η αντιμετώπιση από τον Κωνσταντίνο των αιρέσεων και δη του Αρείου Δεν ήταν αρκετό για τον Κωνσταντίνο να δώσει ελευθερία μέσω της ανεξιθρησκείας στην Εκκλησία με τα Διατάγματα των Μεδιολάνων και να χτίσει ναούς μεγαλειώδεις. Έπρεπε να προστατεύσει και την ίδια την αλήθεια της πίστης από τις αιρέσεις που, σαν δηλητηριώδη φίδια, απειλούσαν να διασπάσουν το σώμα του Χριστού. Ο Αυτοκράτορας, με την οξυδέρκεια του πολιτικού και την ευλάβεια του πιστού, κατάλαβε ότι η ενότητα της Αυτοκρατορίας περνούσε μέσα από την ενότητα της Εκκλησίας, όπως έγραψα παραπάνω. Και η μεγαλύτερη απειλή εκείνη την εποχή ήταν ο Αρειανισμός, η αίρεση που γεννήθηκε από τον Αρειο, έναν πρεσβύτερο της Αλεξάνδρειας, ο οποίος δίδασκε ότι ο Υιός δεν είναι ομοούσιος με τον Πατέρα αλλά κτίσμα, ένας «θεός κατώτερος» που δημιουργήθηκε από το τίποτα. Αυτή η διδασκαλία δεν ήταν απλώς θεολογικό λάθος. Ήταν η βαθιά απειλή για τη σωτηρία των ψυχών και για την ίδια την ουσία του Χριστιανισμού. Ο Κωνσταντίνος δεν έμεινε αμέτοχος. Όταν η έριδα ξέσπασε με σφοδρότητα στην Αλεξάνδρεια και εξαπλώθηκε σε όλη την Ανατολή, ο Αυτοκράτορας είδε τον κίνδυνο να διαλύει την Εκκλησία από μέσα. Δεν προσπάθησε να επιβάλει τη λύση με αυτοκρατορική διαταγή, όπως θα έκαναν οι προκάτοχοί του. Αντίθετα, με σοφία και ταπεινοφροσύνη, συγκάλεσε την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια, προσκαλώντας όλους τους επισκόπους της Αυτοκρατορίας. Η Σύνοδος αυτή δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τη φωνή της Εκκλησίας που, υπό την προστασία του Κωνσταντίνου, διατύπωσε με σαφήνεια το Σύμβολο της Πίστεως. Εκεί, μπροστά στον Αυτοκράτορα που παρευρίσκετο όχι ως δικτάτορας αλλά ως υπηρέτης της αλήθειας, οι Πατέρες καταδίκασαν τον Αρειανισμό και ομολόγησαν ότι ο Υιός είναι «ομοούσιος τω Πατρί», αιώνιος, άκτιστος, ίσος και ομοούσιος με τον Πατέρα. Το Σύμβολο της Νίκαιας έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος της Ορθοδοξίας, και ο Κωνσταντίνος το σφράγισε με την αυτοκρατορική του σφραγίδα, όχι για να το επιβάλει, αλλά για να το προστατεύσει από τις μελλοντικές επιθέσεις. Η αντιμετώπιση του Αρείου από τον Κωνσταντίνο ήταν εξίσου αποφασιστική και ταυτόχρονα γεμάτη μεγαλοψυχία. Ο Αρειος, που είχε εξοριστεί αρχικά, κλήθηκε αργότερα να απολογηθεί ενώπιον του Αυτοκράτορα. Ο Κωνσταντίνος δεν τον τιμώρησε αλλά του έδωσε την ευκαιρία να μετανοήσει. Όταν όμως ο Αρειος επέμεινε στην αίρεσή του, ο Αυτοκράτορας δεν δίστασε να τον απομακρύνει από την Εκκλησία, διατηρώντας όμως την ενότητα του σώματος των πιστών. Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος αντιμετώπισε και άλλες αιρέσεις της εποχής του – τον Μοντανισμό, τον Νοβατιανισμό, τον Δονατισμό – με την ίδια αρχή: Συνοδική επίλυση, όχι βία. Δεν επέβαλε δόγματα με σπαθί παρά προσκάλεσε τους επισκόπους να διατυπώσουν την αλήθεια μέσα από την κανονική συνείδηση της Εκκλησίας και στήριξε τις αποφάσεις τους με την αυτοκρατορική του εξουσία. Έτσι, η Εκκλησία, για πρώτη φορά μετά τους διωγμούς, μπόρεσε να αναπνεύσει ελεύθερα και να καθαρίσει τον εαυτό της από τις εσωτερικές απειλές. Η στάση του Κωνσταντίνου απέναντι στις αιρέσεις δεν ήταν απλώς διοικητική. Ήταν η πράξη ενός Ισαποστόλου που καταλάβαινε ότι η κρυφή πραγματικότητα της πίστης έπρεπε να μείνει αλώβητη. Δεν φοβήθηκε να παρέμβει, γιατί ήξερε ότι η Εκκλησία δεν είναι απλώς ανθρώπινος θεσμός, αλλά σώμα του Χριστού. Και με την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, με το Σύμβολο της Πίστεως, με την προστασία που παρείχε στους επισκόπους, ο Κωνσταντίνος έδωσε στην Εκκλησία το όπλο που θα την κρατούσε όρθια για αιώνες. Οι αιρετικοί μπορεί να συνέχισαν να δρουν στα σκοτάδια, αλλά η φλόγα της Ορθοδοξίας είχε ανάψει για πάντα, χάρη στην τόλμη και τη σοφία ενός Αυτοκράτορα που δεν δίστασε να θέσει την εξουσία του στην υπηρεσία της αλήθειας. Επίλογος: Η επικείμενη ανάσταση της Ρωμιοσύνης Και τώρα, μετά από αυτή την πορεία μέσα από τα φωτεινά και τα σκοτεινά μονοπάτια της Ιστορίας, στεκόμαστε μπροστά στο πρόσωπο του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης σαν μπροστά σε δύο αιώνιους φάρους που δεν σβήνουν. Ο Αυτοκράτορας που μετέφερε την πρωτεύουσα από τη γηρασμένη και άκρως πλέον διεφθαρμένη Ρώμη, στη Νέα Ρώμη, που έδωσε στην Εκκλησία ελευθερία και ενότητα, που προστάτευσε την Ορθοδοξία από τις αιρέσεις και έστειλε το φως του Σταυρού σε όλη την οικουμένη, δεν ήταν απλώς ένας ηγεμόνας. Ήταν ο ιδρυτής της Ρωμανίας, ο Ισαπόστολος που ένωσε το ελληνικό πνεύμα με το χριστιανικό μήνυμα και έδωσε στο ελληνικό έθνος μια αυτοκρατορία που θα άντεχε χίλια χρόνια ως φάρος πολιτισμού, πίστης και ελευθερίας. Χάρη σε αυτόν και στη μητέρα του, η Ρωμιοσύνη γεννήθηκε όχι ως παρηκμασμένη συνέχεια της παλιάς Ρώμης, αλλά ως νέα, ζώσα πραγματικότητα, όπου το ελληνικό αίμα, η ελληνική γλώσσα και η ορθόδοξη πίστη έγιναν η ψυχή ενός κόσμου που δεν λύγισε ποτέ μπροστά στους βαρβάρους. Σήμερα που γιορτάζουμε τη μνήμη τους, η Ρωμιοσύνη δεν είναι παρελθόν. Είναι ζώσα υπόσχεση. Είναι το αίμα που ρέει στις φλέβες κάθε Έλληνα, κάθε Ρωμιού, είτε στη μητέρα Ελλάδα είτε στις μακρινές ακτές της Αυστραλίας όπου ζει ο γράφων. Είναι η φωνή που ψάλλει «Τούτω νίκα» μέσα στις καρδιές μας, είναι η πίστη που δεν λύγισε ποτέ, είναι η κληρονομιά που μας καλεί να ξυπνήσουμε. Η επικείμενη ανάσταση της Ρωμιοσύνης δεν είναι όνειρο. Είναι ιστορική αναποφευκτότητα. Όταν το ελληνικό έθνος, με την ίδια τόλμη που έδειξε ο Κωνσταντίνος, ξαναβρεί την ενότητά του, την πίστη του και την αυτοσυνειδησία του, τότε η Νέα Ρώμη θα λάμψει και πάλι, όχι ως ανάμνηση αλλά ως ζώσα πραγματικότητα. Τότε οι συκοφαντίες θα σωπάσουν για πάντα, οι ψεύτικες αυτοκρατορίες θα γίνουν σκόνη, και η Ρωμιοσύνη θα αναστηθεί, πιο δυνατή, πιο φωτεινή, πιο ελληνική από ποτέ. Όσοι από εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο, φέρετε τα ονόματα Κωνσταντίνος και Ελένη, σηκώστε ψηλά το κεφάλι. Είστε οι κληρονόμοι αυτής της μεγαλοσύνης. Και εμείς, όλοι εμείς που ψάχνουμε την κρυφή πραγματικότητα πίσω από την επίσημη αφήγηση, ας κρατήσουμε άσβεστη τη φλόγα. Γιατί η Ρωμιοσύνη δεν πεθαίνει. Απλώς περιμένει την ώρα της ανάστασης... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com Βασικές Πηγές και Βιβλιογραφία Ευσέβιος Καισαρείας, Βίος Κωνσταντίνου (Vita Constantini) – η κύρια και πιο αξιόπιστη σύγχρονη μαρτυρία, γραμμένη από φίλο και σύγχρονο του Αυτοκράτορα. Ευσέβιος Καισαρείας, Εκκλησιαστική Ιστορία – περιγράφει τη θεοσημία, τη νίκη στη Μιλβία Γέφυρα και τις πρώτες ενέργειες υπέρ του Χριστιανισμού. Λακτάντιος, Περί του θανάτου των διωκτών (De mortibus persecutorum) – σύγχρονος ιστορικός, φίλος του Κρίσπου, δίνει ανεξάρτητη μαρτυρία για τη θεοσημία και το Διάταγμα των Μεδιολάνων. Σωκράτης ο Σχολαστικός και Σωζομενός, Εκκλησιαστικές Ιστορίες – 5ος αιώνας, συμπληρώνουν και επιβεβαιώνουν τις προηγούμενες πηγές για τη Σύνοδο της Νίκαιας και την αντιμετώπιση των αιρέσεων. 5. Βλάσιος Ιω. Φειδάς, Εκκλησιαστική Ιστορία Α΄, Δεύτερη Έκδοση, Αθήναι 1994 (κυρίως σελ. 314-329 για τη μεταστροφή και τη θρησκευτική πολιτική, σελ. 377-469 για την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο και τον Αρειανισμό, και σελ. 319-356 για τις σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας). 6. Ζώσιμος, Ιστορία Νέα (Nova Historia) – η κύρια πηγή των συκοφαντιών (5ος αιώνας, ειδωλολάτρης, μεταγενέστερος και προκατειλημμένος). 7. Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους – ο κλασικός Έλληνας ιστορικός που βασίζεται κυρίως στις πρωτογενείς πηγές. Οι Πράξεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας (325). Επιστολές του ίδιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου (σώζονται σε Ευσέβιο και άλλους). Γρηγόριος ο Θεολόγος (έπη) – για τη θεώρηση της Νέας Ρώμης ως συνδέσμου Ανατολής-Δύσεως.

Στα πρόθυρα συμφωνίας Ιράν και ΗΠΑ μετά τις απειλές για... στρατιωτικό Χάος! Ιρανοί: "Δεν παραδιδόμαστε!" H Τεχεράνη εξετάζει επί του παρόντος τις αμερικανικές θέσεις σχετικά με την ειρηνευτική πρόταση! Τη στιγμή που οι Φρουροί της Επανάστασης απειλούν να … πλήξουν αμερικανικούς στόχους σε μέρη που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί, υπονοώντας ότι οι βάσεις σε Κρήτη και Κύπρο είναι στην εμβέλεια των πυραύλων τους, πληροφορίες αναφέρουν πως Ιράν και ΗΠΑ όχι μόνο συνεχίζουν τις διπλωματικές τους επαφές στο παρασκήνιο… αλλά βρίσκονται και κοντά σε μια πρώτη συμφωνία… Οι Ιρανοί εξετάζουν τις τελευταίες προσαρμογές των Αμερικανών στην πρόταση των 14 σημείων που είχε διατυπώσει η Τεχεράνη… Απάντηση μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί ακόμα αλλά οι Πακιστανοί μεσολαβητές φέρονται να μετέφεραν στην ιρανική πλευρά μήνυμα από την Ουάσινγκτον... Αν και οι διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών φαίνεται να είναι αγεφύρωτες σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτήν την φορά μπορεί να υπερισχύσει το αισιόδοξο σενάριο… Μια ξεκάθαρη ένδειξη είναι οι δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ ότι ο Νετανιάχου θα πειθαρχήσει και θα κάνει αυτό που θα του πει… ύστερα από δημοσιεύματα που ήθελαν τους δύο ηγέτες να διαφωνούν ανοιχτά επί μιας αναθεωρημένης ειρηνευτικής πρότασης για το Ιράν… Επίσης, Κίνα και Ρωσία έστειλαν μήνυμα ότι ο πόλεμος στο Ιράν πρέπει να τελειώσει τώρα και ότι θα είναι απαράδεκτη μια νέα στρατιωτική επιχείρηση, τη στιγμή που όλα τα κράτη του Κόλπου φέρονται να είναι υπέρ της αποκλιμάκωσης… Είναι σαφές όμως – όπως άλλωστε αποδεικνύεται εδώ και τρεις μήνες - ότι τα πάντα μπορούν να ανατραπούν μέσα σε μια στιγμή… και από τα σενάρια ειρήνης να περάσουμε… αστραπιαία σε νέα και πιο συντριπτικά στρατιωτικά πλήγματα… Άλλωστε, τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ιρανοί παραμένουν με το δάκτυλο στη σκανδάλη… Μήνυμα ΗΠΑ μέσω Πακιστάν για οριστικοποίηση συμφωνίας Όπως μεταδίδει το Al Arabiya, μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν ενδέχεται να ανακοινωθεί μέσα στις επόμενες ώρες Σύμφωνα με το Al Arabiya, βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες για την οριστικοποίηση του κειμένου της ειρηνευτικής συμφωνίας. Όπως αναφέρεται, ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, Άσιμ Μουνίρ ενδέχεται να ταξιδέψει στο Ιράν την Πέμπτη (21 Μαΐου) για να ανακοινώσει την τελική μορφή της συμφωνίας ενώ στο Ιράν βρέθηκε χθες Τετάρτη 20/5 και ο υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν. Το δημοσίευμα προσθέτει ότι νέος γύρος διαπραγματεύσεων αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν στα τέλη Μαΐου. Μπαγκαΐ (ΥΠΕΞ Ιράν): Εξετάζουμε τις προτάσεις των ΗΠΑ Παράλληλα, το ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι η Τεχεράνη εξετάζει επί του παρόντος τις αμερικανικές θέσεις σχετικά με την ειρηνευτική πρόταση. Η Ισλαμική Δημοκρατία «επιδιώκει σοβαρά και καλή τη πίστει την πορεία προς την ειρήνη», ωστόσο διατηρεί «σοβαρές και εύλογες επιφυλάξεις» απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε o Εσμαΐλ Μπαγκαΐ, εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Nour News, η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη ανταλλάσσουν μηνύματα μέσω του Πακιστάν σχετικά με τη διατύπωση ενός προτεινόμενου εγγράφου κατάπαυσης του πυρός. «Με βάση το αρχικό κείμενο των 14 σημείων του Ιράν, η ανταλλαγή μηνυμάτων πραγματοποιήθηκε σε αρκετές φάσεις», δήλωσε ο Μπαγκαΐ, σύμφωνα με το Nour. «Έχουμε λάβει τις απόψεις της αμερικανικής πλευράς και τις εξετάζουμε» επισήμανε χαρακτηριστικά ο Ιρανός αξιωματούχος. Πεζεσκάν (πρόεδρος Ιράν): Είμαστε ανοιχτοί σε διπλωματική λύση Ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκάν υποστήριξε ότι όλοι οι δρόμοι για μια διπλωματική λύση παραμένουν ανοιχτοί από την πλευρά του Ιράν. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η προσπάθεια εξαναγκασμού του Ιράν σε παράδοση μέσω πίεσης, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ψευδαίσθηση. «Το Ιράν έχει τηρήσει με συνέπεια τις δεσμεύσεις του και έχει εξερευνήσει κάθε δρόμο για να αποτρέψει τον πόλεμο. Όλοι οι δρόμοι παραμένουν ανοιχτοί από τη δική μας πλευρά. Η προσπάθεια εξαναγκασμού του Ιράν σε συνθηκολόγηση μέσω πίεσης δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ψευδαίσθηση. Ο αμοιβαίος σεβασμός στη διπλωματία είναι πολύ πιο σοφός, ασφαλής και βιώσιμος από τον πόλεμο» υπογράμμισε ο Ιρανός πρόεδρος. Wall Street Journal: Στα πρόθυρα μεγάλης συμφωνίας Ο κορυφαίος ανταποκριτής της Γουόλ Στριτ Τζέρναλ, Λόρενς Νόρμαν, έγραψε: «Το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στα πρόθυρα υπογραφής μεγάλης συμφωνίας» ενώ το Axios μετέδωσε ότι το Κατάρ έχει καταρτίσει νέα συμφωνία για τη μείωση της έντασης ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσινγκτον. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι συνομιλίες επικεντρώνονται σε: τερματισμό των εχθροπραξιών προσωρινή συμφωνία διάρκειας περίπου 30 ημερών επανέναρξη διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν σταδιακό άνοιγμα των Στενών του Χορμούζ. Axios: Ένταση στην επικοινωνία Τραμπ - Νετανιάχου Το Axios ανέφερε ότι η τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ και Μπενιαμίν Νετανιάχου σχετικά με νέα προσπάθεια συμφωνίας με το Ιράν ήταν «δύσκολη και τεταμένη». Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, οι δύο πλευρές συζήτησαν νέα πρωτοβουλία για επίτευξη συμφωνίας με την Τεχεράνη, την οποία οι πηγές χαρακτήρισαν «σκληρή και απαιτητική». Μία πηγή ανέφερε ότι ο Νετανιάχου βρισκόταν σε κατάσταση οργής μετά το τέλος της συνομιλίας. Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, ο Τραμπ ενημέρωσε τον Νετανιάχου ότι οι μεσολαβητές συντάσσουν έγγραφο που θα υπογράψουν η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη για τον τερματισμό του πολέμου. Τραμπ: Είμαστε στο τελικό στάδιο Νωρίτερα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αποκαλύψει ότι οι συνομιλίες με το Ιράν βρίσκονται στο τελικό στάδιο, προειδοποιώντας όμως για ενδεχόμενες επιθέσεις αν η Τεχεράνη δεν συμφωνήσει σε συμφωνία. «Βρισκόμαστε στα τελικά στάδια με το Ιράν. Θα δούμε τι θα συμβεί. Ή θα υπάρξει συμφωνία ή θα κάνουμε κάποια πράγματα που θα είναι κάπως δυσάρεστα, αλλά ελπίζω να μη συμβεί αυτό», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους την Τετάρτη. Ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να περιμένουν λίγες ακόμα ημέρες προκειμένου να λάβει τις … σωστές απαντήσεις από την Τεχεράνη. Την ίδια στιγμή, οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν έως και 5%, καθώς ενισχύθηκαν οι αναφορές περί πιθανής ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Το ισραηλινό Channel 13, επικαλούμενο ανώτερο Ισραηλινό αξιωματούχο, υποστήριξε ότι στον κύκλο του Ντόναλντ Τραμπ ασκούνται πιέσεις υπέρ συμφωνίας με το Ιράν, αλλά το ενδεχόμενο επίθεσης εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτό. Απειλές από Ιράν Την ίδια στιγμή πάντως οι Ιρανοί παραμένουν με το δάκτυλο στη σκανδάλη. Ιρανική στρατιωτική πηγή δήλωσε σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης ότι η Τεχεράνη διαθέτει προηγμένα οπλικά συστήματα τα οποία δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί. Αναφερόμενος στην ετοιμότητα του Ιράν απέναντι σε ενδεχόμενο νέο αμερικανικό πλήγμα, ο αξιωματούχος δήλωσε: «Έχουμε κατασκευάσει σύγχρονα όπλα εγχώριας παραγωγής, τα οποία δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί στο πεδίο της μάχης και στην πραγματικότητα δεν έχουν δοκιμαστεί». Η ίδια πηγή υπογράμμισε ότι η Τεχεράνη είναι πλήρως προετοιμαμένη για ενδεχόμενη κλιμάκωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, προσθέτοντας: «Σε επίπεδο εξοπλισμού και αμυντικών δυνατοτήτων, δεν αντιμετωπίζουμε ελλείψεις που να μας εμποδίζουν να υπερασπιστούμε τη χώρα μας». «Αυτή τη φορά, δεν σκοπεύουμε να ενεργήσουμε με αυτοσυγκράτηση», πρόσθεσε. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εντείνει τις προειδοποιήσεις περί πιθανών στρατιωτικών ενεργειών εάν δεν υπάρξει συμφωνία με το Ιράν, την ώρα που συνεχίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες μέσω περιφερειακών μεσολαβητών. Προειδοποίηση σοκ από IRGC: Εάν οι ΗΠΑ χτυπήσουν ξανά… ο πόλεμος θα γενικευθεί, το χάος θα αφορά πολλές περιοχές Σε ανακοίνωσή του το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) σε μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, τόνισε ότι ο «αμερικανο-σιωνιστής εχθρός» δεν έχει μάθει από τις επανειλημμένες μεγάλες στρατηγικές ήττες από το Ιράν και έχει καταφύγει για άλλη μια φορά σε απειλές. «Παρόλο που μας επιτέθηκαν με όλες τις δυνατότητες δύο στρατών – των πιο καλά εξοπλισμένων στρατών στον κόσμο – δεν αξιοποιήσαμε όλες τις δυνατότητες της Ισλαμικής Επανάστασης εναντίον τους», ανέφερε το IRGC. «Αλλά τώρα, αν η επιθετικότητα εναντίον του Ιράν επαναληφθεί, ο περιφερειακός πόλεμος θα επεκταθεί πέρα από την περιοχή και τα συντριπτικά μας χτυπήματα θα σας οδηγήσουν στην απόλυτη καταστροφή σε μέρη που δεν μπορείτε να φανταστείτε». «Είμαστε στρατιώτες του πολέμου και θα δείτε τη δύναμή μας στο πεδίο της μάχης, όχι σε κούφιες δηλώσεις ή σελίδες κοινωνικής δικτύωσης», δήλωσε το IRGC. Η προειδοποίηση έρχεται εν μέσω κλιμάκωσης της πολεμικής ρητορικής από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ, ο οποίος έχει απειλήσει τις τελευταίες ημέρες να εξαπολύσει νέα πλήγματα κατά του Ιράν εάν οι έμμεσες διπλωματικές συνομιλίες δεν καταλήξουν σε συμφωνία. Τι σημαίνει η προειδοποιητική δήλωση του IRGC; Θα προκαλέσουν χάος καταστροφής και σε Ελλάδα και Κύπρο Η δήλωση των Φρουρών της Επανάστασης IRGC είναι αξιοσημείωτη και σημαντική από πολλές απόψεις. Στην πρόσφατη ανακοίνωσή τους, η οποία εκδόθηκε ως απάντηση στην απειλή των ΗΠΑ, οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι εάν οι ΗΠΑ επιτεθούν ξανά στο Ιράν, αυτή τη φορά δεν θα είναι ένας περιφερειακός πόλεμος αλλά ένας διαπεριφερειακός. Αυτό το μήνυμα από το IRGC πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Κατά τον πόλεμο των 40 ημερών διάφορες περιοχές της περιοχής, όπως τα Εμιράτα, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ κ.ά. δέχτηκαν επίθεση. Σημάδια προετοιμασίας για έναν μεγαλύτερο πόλεμο παρατηρήθηκαν στον πόλεμο των 40 ημερών. Σε αυτόν τον πόλεμο, πύραυλοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στόχευσαν στην βάση Ντιέγκο Γκαρσία, στη Μεσόγειο, στην Κύπρο, στην Τουρκία κ.λπ. Αν και αυτές οι αποστολές συχνά δεν εγκρίνονταν από το Αρχηγείο και το IRGC, απέδειξαν ότι το Ιράν μπορούσε να χτυπήσει περιοχές εκτός της Μέσης Ανατολής και της Δυτικής Ασίας, εάν χρειαζόταν. Ποιες είναι όμως οι πιο σημαντικές περιοχές εκτός Μέσης Ανατολής που θα μπορούσαν να γίνουν στόχος ιρανικών πυραύλων; Ντιέγκο Γκαρσία Την 1η Απριλίου 14:05, δύο βαλλιστικοί πύραυλοι μεσαίου βεληνεκούς εκτοξεύτηκαν εναντίον της κοινής αμερικανο-βρετανικής στρατιωτικής βάσης στο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό. Το Reuters ανέφερε ότι ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο επιχείρησε να αναχαιτίσει τους πυραύλους, αν και δεν ήταν σαφές εάν η αναχαίτιση ήταν επιτυχής. Αυτή ήταν η πρώτη επίθεση εναντίον του Ντιέγκο Γκαρσία από τότε που άνοιξε η βάση, η οποία βρίσκεται 4.000 χιλιόμετρα από το Ιράν. Κύπρος, Ελλάδα και Τουρκία Τμήματα της Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας βρίσκονται εντός της εμβέλειας του Ιράν. Αμερικανικές βάσεις βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές και οι ΗΠΑ περιστασιακά εκτοξεύουν πυραύλους και αεροσκάφη από αυτές τις περιοχές. Επομένως, αυτές οι περιοχές θα μπορούσαν να βρίσκονται εντός της εμβέλειας του Ιράν και τα χτυπήματα θα είναι καταστροφικά. Καύκασος Ορισμένες κυβερνήσεις στην περιοχή του Καυκάσου είναι φιλικές προς το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Αζερμπαϊτζάν είναι μια από τις χώρες που έχει επανειλημμένα δείξει ότι δεν φοβάται να συνεργαστεί με το Ισραήλ. Εάν η συνεργασία του Αζερμπαϊτζάν με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ αυξηθεί, αυτή η περιοχή θα μπορούσε επίσης να βρεθεί εντός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων. Ωστόσο, το Ιράν έχει δείξει ότι δεν έχει κανένα συμφέρον να παραβιάσει την καλή γειτονία και δεν είναι διατεθειμένο να πάει σε πόλεμο με τους γείτονές του, εκτός εάν αναγκαστεί. Μέρη της Ανατολικής Αφρικής Χώρες όπως η Σομαλία και το Τζιμπουτί έχουν εκτεταμένη συνεργασία με το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία. Σε περίπτωση σοβαρής σύγκρουσης μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας και της παροχής υλικοτεχνικής βοήθειας από αυτές τις χώρες προς την Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, αυτές οι περιοχές θα μπορούσαν επίσης να δεχθούν επίθεση από το Ιράν. Ωστόσο, το Ιράν έχει δείξει ενδιαφέρον για συνεργασία με αφρικανικές χώρες και προτιμά να μην τις στοχεύει. Μέρη της Ευρώπης Τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης θα μπορούσαν να γίνουν στόχος ιρανικών διηπειρωτικών, ακόμη και βαλλιστικών πυραύλων. Εάν οι ευρωπαϊκές χώρες αποφασίσουν να συνεχίσουν να παρέχουν υλικοτεχνική βοήθεια στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτές οι περιοχές θα μπορούσαν επίσης να γίνουν στόχος. Θάλασσες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο του Ιράν Μέρος της σύγκρουσης Ιράν-ΗΠΑ είναι στο ναυτικό. Αμερικανικά πολεμικά πλοία μερικές φορές πλησιάζουν τον Περσικό Κόλπο και υποχωρούν στον Ινδικό Ωκεανό μετά από ιρανικές επιθέσεις. Στον προηγούμενο πόλεμο, το Ιράν επέλεξε να μην επιτεθεί σε αυτά τα πλοία, αλλά η στρατηγική του Ιράν μπορεί να αλλάξει και στον επόμενο πιθανό πόλεμο, μπορεί επίσης να επιτεθεί σε σημαντικά αμερικανικά πλοία στον Ινδικό Ωκεανό. Η ιρανική αρχή διαχείρισης των στενών του Χορμούζ ορίζει ζώνη εποπτείας που φθάνει έως την Φουτζέιρα Η Αρχή των Στενών του Περσικού Κόλπου (PGSA) σε ανακοίνωση της αναφέρει ότι η ζώνη διαχείρισης ως «τη γραμμή που συνδέει το Μουμπάρακ στο Ιράν και τη νότια Φουτζέιρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στην ανατολική πλευρά του στενού, εκτεινόμενη μέχρι τη γραμμή που συνδέει το άκρο του νησιού Κεσμ στο Ιράν και το Ουμ Αλ Κουέιν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στη δυτική πλευρά του στενού. Η κίνηση εντός αυτής της περιοχής για διέλευση από το Στενό του Χορμούζ απαιτεί συντονισμό» με την PGSA «και λήψη άδειας από αυτόν τον φορέα». Το Ιράν έκλεισε τον στρατηγικό διάδρομο για τους εχθρούς και τους συμμάχους τους σε αντίποινα για την τελευταία απρόκλητη επιθετικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και του ισραηλινού καθεστώτος εναντίον της χώρας. Άρχισε να εφαρμόζει πολύ αυστηρότερους ελέγχους αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη συνέχιση του παράνομου ναυτικού αποκλεισμού ιρανικών πλοίων και λιμένων στις 13 Απριλίου, παραβιάζοντας τους όρους της εκεχειρίας που είχε ανακοινώσει μονομερώς νωρίτερα τον ίδιο μήνα. Εν μέσω των εξελίξεων, το Ιράν εισήγαγε την PGSA ως νέο θεσμικό μηχανισμό για τη ρύθμιση και την επίβλεψη της κυκλοφορίας πλοίων μέσω του Στενού του Χορμούζ.

Πέφτει ο Ζελένσκι - Γιατί οι Αμερικανοί ζητούν ξαφνικά συνομιλίες με τη Ρωσία Η Ρωσία διαθέτει πλέον «πολύ καλή ευκαιρία» να ολοκληρώσει τον πόλεμο με όρους που θα εξυπηρετούν τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα – Η επίσκεψη Βίτκοφ στη Μόσχα επικυρώνει την παράδοση της Ουκρανίας Η επικείμενη επίσκεψη του ειδικού απεσταλμένου του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Βίτκοφ, στη Ρωσία θεωρείται από πολλούς αναλυτές κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή διπλωματική επαφή. Για τη Μόσχα, αλλά και για μεγάλο μέρος της ρωσικής στρατηγικής κοινότητας, πρόκειται για ένδειξη ότι η Δύση αρχίζει σταδιακά να αποδέχεται τη νέα πραγματικότητα στο ουκρανικό μέτωπο: Ότι η Ουκρανία δεν μπορεί πλέον να κερδίσει τον πόλεμο και ότι οι ισορροπίες αλλάζουν υπέρ της Ρωσίας. Η επανεκκίνηση των συνομιλιών αποτελεί σαφές μήνυμα πως η στρατηγική αδιέξοδη πορεία του Κιέβου και της Δύσης οδηγείται πλέον σε οριακό σημείο, εκτιμά η πολιτική επιστήμονας Λιουντμίλα Αντίλοβα, καθηγήτρια του Ρωσικού Κρατικού Πανεπιστημίου Ανθρωπιστικών Επιστημών και κορυφαία αναλύτρια του πληροφοριακού και αναλυτικού κέντρου του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Η Δύση αναγκάζεται να επιστρέψει στη διπλωματία Μετά από χρόνια πολεμικής κλιμάκωσης, δισεκατομμύρια δολάρια στρατιωτικής βοήθειας και αδιάκοπες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να επιστρέφουν τελικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η αποστολή του Στιβ Βίτκοφ στη Μόσχα δεν είναι τυχαία. Έρχεται σε μια περίοδο όπου το ουκρανικό μέτωπο παραμένει εξαιρετικά δύσκολο για το Κίεβο, ενώ ακόμη και δυτικά think tanks παραδέχονται ότι η στρατηγική φθοράς απέναντι στη Ρωσία δεν απέδωσε τα αποτελέσματα που περίμεναν η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της. Η Αντίλοβα θεωρεί ότι η επιστροφή στον διάλογο αποτελεί θετικό σημάδι για τη Ρωσία: «Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν. Το γεγονός ότι διακόπηκαν δεν ήταν καλό σημάδι. Η κατάσταση είναι δύσκολη και ο διάλογος είναι απαραίτητος». Η δήλωση αυτή αντικατοπτρίζει την πεποίθηση πολλών Ρώσων αναλυτών ότι η Μόσχα, παρά τη στρατιωτική και οικονομική πίεση της Δύσης, κατάφερε να διατηρήσει τη στρατηγική της αντοχή και να οδηγήσει τελικά τη Δύση πίσω στη διπλωματία. Ο Ζελένσκι στο επίκεντρο της κρίσης Στη ρωσική πολιτική ανάλυση, ο βασικός παράγοντας που εμποδίζει την ειρηνευτική διαδικασία παραμένει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Η Αντίλοβα ήταν ιδιαίτερα σκληρή απέναντι στην ουκρανική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι η συνέχιση του πολέμου εξυπηρετεί κυρίως τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας του Κιέβου. «Ο Ζελένσκι προσπαθεί με κάθε τρόπο να διατηρήσει την κατάσταση μέσα στην οποία έχει επιβιώσει πολιτικά. Είναι εξαιρετικά δύσκολο γι’ αυτόν να εγκαταλείψει την εξουσία και τα προνόμια που έχει αποκτήσει», υποστηρίζει. Στη Μόσχα υπάρχει πλέον η εκτίμηση ότι η πολιτική φθορά της ουκρανικής ηγεσίας επιταχύνεται, ιδιαίτερα μετά τις συνεχείς αποκαλύψεις για διαφθορά, κατάχρηση δυτικής βοήθειας και εσωτερικές συγκρούσεις στο ουκρανικό καθεστώς. Η εικόνα ενός «ηρωικού Κιέβου» που κυριάρχησε στα δυτικά ΜΜΕ τα πρώτα χρόνια του πολέμου φαίνεται πλέον να υποχωρεί μπροστά στην πραγματικότητα της οικονομικής εξάντλησης, της στρατιωτικής φθοράς και της κοινωνικής κόπωσης. Η Ρωσία θεωρεί ότι πλησιάζει η στρατηγική δικαίωση Η Αντίλοβα υποστηρίζει ότι η Ρωσία διαθέτει πλέον «πολύ καλή ευκαιρία» να ολοκληρώσει τον πόλεμο με όρους που θα εξυπηρετούν τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα. Η ίδια μίλησε ακόμη και για «πλήρη συνθηκολόγηση» της Ουκρανίας ως απαραίτητη προϋπόθεση για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Πολλοί Ρώσοι αναλυτές συμμερίζονται την άποψη της Αντίλοβα και εκτιμούν πως «έφτασε πραγματικά η στιγμή» η Ρωσία να τελειώσει τον πόλεμο με την πλήρη επιβολή των όρων της στην Ουκρανία. Εξάλλου η ξαφνική σπουδή της Δύσης να αποκαταστήσει τους διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα μαρτυρά πως το τέλος πλησιάζει. Η θέση της Μόσχας για πλήρη συνθηκολόγηση της Ουκρανίας αντανακλά όλο και περισσότερο τη σκληρή γραμμή που επικρατεί σε τμήματα της ρωσικής πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ: ότι οποιαδήποτε προσωρινή συμφωνία χωρίς ουσιαστική ουκρανική υποχώρηση θα οδηγήσει αργότερα σε νέα σύγκρουση. Η Μόσχα θεωρεί ότι ο χρόνος πλέον λειτουργεί υπέρ της. Η ουκρανική οικονομία εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από δυτική χρηματοδότηση, ενώ η κοινωνική κόπωση στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξάνεται συνεχώς λόγω του οικονομικού κόστους και της αβεβαιότητας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν διέξοδο Η αποστολή Βίτκοφ ερμηνεύεται από αρκετούς Ρώσους αναλυτές ως ένδειξη ότι ακόμη και η Ουάσιγκτον αντιλαμβάνεται πως η συνέχιση της σύγκρουσης χωρίς πολιτική λύση ενδέχεται να αποβεί καταστροφική για τη δυτική στρατηγική συνολικά. Η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο αμφιλεγόμενη στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, ιδιαίτερα μετά τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες, την πολιτική πόλωση και την αδυναμία επίτευξης ξεκάθαρης νίκης απέναντι στη Ρωσία. Η Μόσχα πιστεύει ότι η Δύση υποτίμησε σοβαρά τη ρωσική οικονομία, την αντοχή του ρωσικού κράτους και την ικανότητα της χώρας να αντέξει έναν μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς. Ο ρόλος του Κιρίλ Ντμιτρίεφ και οι διαπραγματεύσεις Η ρωσική πλευρά αποδίδει ιδιαίτερη σημασία και στον ρόλο του Κιρίλ Ντμιτρίεφ, ειδικού εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν για επενδυτική και οικονομική συνεργασία. Σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, πρόκειται για πρόσωπο με υψηλή διαπραγματευτική εμπειρία και βαθιά γνώση των διεθνών οικονομικών ισορροπιών. Η συμμετοχή του στις επαφές θεωρείται ένδειξη ότι η Μόσχα αντιμετωπίζει τις συνομιλίες όχι απλώς ως στρατιωτικό ζήτημα αλλά ως ευρύτερη γεωπολιτική και οικονομική αναδιάταξη. Η εικόνα της Δύσης αλλάζει Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότεροι δυτικοί αναλυτές αρχίζουν να μιλούν ανοιχτά για την ανάγκη «συμβιβασμών» από την πλευρά της Ουκρανίας — κάτι που πριν από λίγους μήνες θεωρούνταν σχεδόν απαγορευμένο. Η αλλαγή αυτή δεν περνά απαρατήρητη στη Μόσχα. Η Ρωσία θεωρεί ότι η Δύση σταδιακά προετοιμάζει το έδαφος για πολιτική αναδίπλωση, καθώς γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί η συνέχιση ενός πολέμου χωρίς ξεκάθαρη προοπτική νίκης για το Κίεβο. Η Μόσχα πιστεύει ότι η νέα φάση έχει ξεκινήσει Για τη Ρωσία, η επικείμενη επίσκεψη του Στιβ Βίτκοφ δεν είναι απλώς διπλωματική κινητικότητα. Είναι ένδειξη ότι η διεθνής ισορροπία μεταβάλλεται. Η Μόσχα θεωρεί ότι άντεξε τη δυτική πίεση, απέφυγε την απομόνωση που επιδίωξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση και πλέον βλέπει τη Δύση να επιστρέφει στις διαπραγματεύσεις από πιο αδύναμη θέση. Και όσο η Ουκρανία εξαντλείται στρατιωτικά και οικονομικά, τόσο περισσότερο ενισχύεται η ρωσική πεποίθηση ότι η τελική έκβαση της σύγκρουσης θα διαμορφωθεί τελικά με όρους πολύ πιο κοντά στις επιδιώξεις της Μόσχας παρά στις φιλοδοξίες της Δύσης. Οι βασικοί όροι συνθηκολόγησης σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά 1. Εδαφική παραχώρηση Η Ρωσία απαιτεί την πλήρη και οριστική αναγνώριση της κυριαρχίας της επί: της Κριμαίας των τεσσάρων περιοχών (Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα) στις διοικητικές τους οροθεσίες Η Ουκρανία θα πρέπει να αποσύρει όλα τα στρατεύματά της από αυτές τις περιοχές και να παραιτηθεί νομικά από κάθε διεκδίκηση. 2. Αποστρατιωτικοποίηση και ουδετερότητα Δραστικός περιορισμός του μεγέθους και του οπλισμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων. Συνταγματική απαγόρευση ένταξης της Ουκρανίας σε οποιοδήποτε στρατιωτικό μπλοκ (κυρίως ΝΑΤΟ). Απαγόρευση ανάπτυξης ξένων στρατιωτικών βάσεων και εγκατάστασης μακρού βεληνεκούς επιθετικών όπλων στο έδαφός της. 3. Αποναζιστικοποίηση και προστασία δικαιωμάτων Αλλαγή νομοθεσίας για την απαγόρευση εθνικιστικών και «ναζιστικών» οργανώσεων. Επίσημη κατοχύρωση της ρωσικής γλώσσας και προστασία των δικαιωμάτων του ρωσόφωνου πληθυσμού. Εγγυήσεις για την ελεύθερη λειτουργία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία. 4. Άρση κυρώσεων και οικονομικές εγγυήσεις Η Μόσχα ζητά την σταδιακή άρση των δυτικών κυρώσεων και την αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων, ώστε να μην επανέλθει η Ουκρανία ως «αντιρωσικό προκεχωρημένο φυλάκιο». Γιατί η Ρωσία επιμένει στη «συνθηκολόγηση»; Όπως αναφέρει η Λιουντμίλα Αντίλοβα, οποιαδήποτε προσωρινή συμφωνία χωρίς ουσιαστική ουκρανική υποχώρηση θα αποτελέσει απλώς «παύση» και όχι λύση. Η Μόσχα πιστεύει ότι μόνο η πλήρης συνθηκολόγηση μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει νέος γύρος σύγκρουσης σε λίγα χρόνια. Η επίσκεψη του Στιβ Βίτκοφ στη Μόσχα θεωρείται από τη ρωσική πλευρά ως πρώτο σαφές μήνυμα ότι η Δύση αρχίζει να κατανοεί αυτή την πραγματικότητα. Αν και οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμα σε αρχικό στάδιο, η Ρωσία εισέρχεται σε αυτές από θέση ισχύος, έχοντας διατηρήσει την οικονομική και στρατιωτική της αντοχή, ενώ η Ουκρανία εξαντλείται. Συμπέρασμα: Για τη Μόσχα, η στιγμή είναι ώριμη. Δεν επιδιώκει απλώς μια «ειρήνη», αλλά μια στρατηγική δικαίωση του πολέμου που ξεκίνησε το 2022. Το αν η Ουκρανία και η Δύση είναι έτοιμες να αποδεχθούν τέτοιους όρους, θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες μέσα από τις συνομιλίες που μόλις αρχίζουν.