Search this site

Α ρε Κυριάκο πού κατάντησες! Εσύ, ένας πρίγκιπας, που έγινες βασιλιάς, να καταδέχεσαι να συναντηθείς μ’ έναν ταπεινό βουλευτή! Τελικά, όμως, κι ο άγιος φοβέρα θέλει! Εντάξει, που λέει η παροιμία, γιατί ο Μητσοτάκης ο Β’ απέχει από την αγιοσύνη όσο η κόλαση από τον παράδεισο! Βλέπετε, χωρίς αμαρτίες γιοκ μπικικίνια… Πάντως, οι πέντε γαλάζιοι του τρίξανε τα δόντια! Εν όψει, λοιπόν, της αυριανής Κοινοβουλευτικής Ομάδας, τι να κάνει κι ο Κυριάκος, έριξε τα μούτρα του και συνάντησε τον Κατσανιώτη! Σου λέει, ανταρτοφέρνει ο εξ Αχαΐας ορμώμενος βουλευτής, θα θαμπωθεί από το μεγαλείο μου και θα σταματήσει να αλληθωρίζει προς Σαμαρά πλευρά! Άσε που το επιτελικό κράτος, από εύηχο εύρημα για να συγκεντρωθεί η εξουσία (και το χρήμα) στο Μαξίμου, έχει πια μετατραπεί σε… σάκο του μποξ για τους γαλάζιους βουλευτές! Είδαν κι απόειδαν οι άνθρωποι ότι ενώ αυτοί φτύνουν αίμα για να μαζέψουν τα ψηφαλάκια, έρχονται οι Σκέρτσοι και… τρυγάνε! Και από πάνω την είπε στους βουλευτές για ρουσφέτια, αυτός ο… υπεράνω! Άντε γιατί έχω… ράμματα για τη γούνα του Άκη και μπόλικο δηλητήριο για να… δαγκώσω! Τέλος πάντων, για αύριο έχει στηθεί ολόκληρη μηχανή από το Μαξίμου! Τι να κάνει κι ο Μάξιμος, ο Χαρακόπουλος, εκ του ρόλου του το παίζει… παιδονόμος! Για να μην ξεφύγει το πράγμα, λοιπόν, έχουν επιλεγεί καμιά 20ριά πιστοί βουλευτές για να μιλήσουν και να επικαλύψουν τους δυσαρεστημένους, οι οποίοι είναι πολλαπλάσιοι των πέντε… Βλέπουν οι άνθρωποι ότι οι μισοί δεν πρόκειται να επανεκλεγούν και κάθονται σ’ αναμμένα κάρβουνα! Σου λένε, ο Κυριάκος δεν μας έκανε υπουργούς, η τρίτη τετραετία είναι όνειρο απατηλό, έχει γεμίσει την κυβέρνηση με εξωκοινοβουλευτικούς, κατά κανόνα σημιτικούς, και το χειρότερο προωθεί τους δικούς του στα ψηφοδέλτια! Τι άλλο χειρότερο, δηλαδή! Μας, έλεγαν ότι η κοινοβουλευτική ομάδα είναι μπετόν αρμέ κι αποδεικνύεται ότι φέρνει περισσότερο σε… κόντρα πλακέ! Εμ; Πώς!

Δύο Στενά στον πλανήτη, ελέγχουν το 53% του παγκόσμιου εμπορίου! Εάν κλείσουν μαζί, καταρρέει ο κόσμος! Σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες αναδιαμορφώνουν τον χάρτη του διεθνούς εμπορίου, κρίσιμα θαλάσσια περάσματα επανέρχονται στο επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας και στρατηγικής. Από το Στενό του Ορμούζ μέχρι το Στενό της Malacca και τα εναλλακτικά έργα υποδομών στην Ασία, οι «αρτηρίες» του παγκόσμιου εμπορίου μετατρέπονται σε πεδία ανταγωνισμού, ενεργειακής πίεσης και γεωπολιτικής επιρροής. Ήδη το Hormuz είναι κλειστό, με τις επιπτώσεις της σε ενέργεια, βιομηχανία και μεταφορές, αναδεικνύει πόσο εύθραυστη έχει γίνει η παγκόσμια παραγωγική αλυσίδα, επηρεάζοντας από τις αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ και της Ευρώπης έως τις αερομεταφορές και τα logistics σε ολόκληρο τον κόσμο. Την ίδια στιγμή, στην Ασία, η συζήτηση για νέους εμπορικούς διαδρόμους και εναλλακτικές θαλάσσιες και χερσαίες διαδρομές αναζωπυρώνεται, με μεγάλες δυνάμεις να επαναχαράσσουν στρατηγικές ισχύος γύρω από κρίσιμα περάσματα και υποδομές. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αυξανόμενης αβεβαιότητας, οι παγκόσμιες ροές εμπορίου, ενέργειας και τεχνολογίας δεν καθορίζονται πλέον μόνο από την αγορά, αλλά και από τη γεωγραφία, την ασφάλεια και τον έλεγχο στρατηγικών σημείων, που αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για την οικονομική και πολιτική ισορροπία του κόσμου. Τα πλοκάμια της κρίσης του Ορμούζ Όχι μόνο οι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και οι αυτοκινητοβιομηχανίες και οι αεροπορικές βιομηχανίες προσεύχονται για την απελευθέρωση του Στενού του Hormuz. Και σε όλο τον κόσμο. Από τι υποφέρουν και τι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν; Οι τρεις εταιρείες του Ντιτρόιτ - General Motors, Ford και Stellantis (η οποία κατέχει διάφορες μάρκες, συμπεριλαμβανομένης της Jeep) - μιλούν όλοι για πληθωρισμό των βασικών προϊόντων. Όλα γίνονται πιο ακριβά, από το αλουμίνιο μέχρι τα πλαστικά και τα χρώματα. Οι αυξανόμενες τιμές για τα τσιπ για τις καλωδιώσεις των αυτοκινήτων επιδεινώνουν την κατάσταση. Όλα αυτά θα κοστίσουν μόνο στις αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε επιπλέον κόστος ετησίως, υπολογίζουν. Πληθωριστικές πιέσεις Φυσικά, θα μετακυλίσουν αυτό το κόστος στους πελάτες. Αρχικά, αυτό μπορεί να μην είναι άμεση αύξηση των τιμών, καθώς οι κατασκευαστές θα φοβούνται μια πτώση στις πωλήσεις, αλλά μια έλλειψη εκπτώσεων, μια μειωμένη επιλογή επιπέδων εξοπλισμού και μεγαλύτερους χρόνους παράδοσης. Αλλά αν η κατάσταση δεν επιλυθεί εντός έξι μηνών, οι τιμές των αυτοκινήτων θα αυξηθούν κατά πέντε έως δέκα τοις εκατό, ή και περισσότερο, για ορισμένα μοντέλα. Και αυτό θα επηρεάσει όχι μόνο τις ΗΠΑ, αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Η κρίση του Hormuz είναι μοναδική, καθώς επηρεάζει όλες τις περιοχές αδιακρίτως. Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία - Volkswagen, BMW και Mercedes - υποφέρει επίσης. Το κύριο πρόβλημά τους είναι η έλλειψη ηλίου, το οποίο είναι απαραίτητο για την παραγωγή ημιαγωγών, μπαταριών, τσιπ, αερόσακων και ούτω καθεξής. Το Κατάρ προμήθευσε λίγο λιγότερο από τις μισές ανάγκες των Γερμανών, αλλά τώρα οι παραδόσεις έχουν σταματήσει λόγω του κλεισίματος του στενού. Όλοι θα επηρεαστούν Αλλά η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει την πιο δύσκολη κατάσταση. Η Toyota και η Mazda παραπονιούνται για πραγματικές ελλείψεις αλουμινίου, ανταλλακτικών αυτοκινήτων, πετροχημικών, αραιωτικών χρωμάτων και άλλων εξαρτημάτων. Ενώ οι αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες μπορούν να τη γλιτώσουν με αυξημένο κόστος, τα ιαπωνικά εργοστάσια μπορεί να μην κλείσουν εντελώς, αλλά μπορεί να μειώσουν σημαντικά την παραγωγή ορισμένων μοντέλων μέχρι να αποκατασταθεί η εφοδιαστική αλυσίδα. Και αυτό θα σήμαινε πολύ μεγαλύτερες απώλειες. Ποιος μπορεί να ωφεληθεί Τα ηλεκτρικά οχήματα και τα υβριδικά μοντέλα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, ειδικά στην Ευρώπη. Ωστόσο, τα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα και υβριδικά θα μπορούσαν να επωφεληθούν σημαντικά από αυτήν την κατάσταση και να κατακτήσουν επιπλέον μερίδιο αγοράς από τους Ευρωπαίους. Αυτό συμβαίνει επειδή η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία εξαρτάται λιγότερο από τους προμηθευτές της Μέσης Ανατολής και παράγει πολλά εξαρτήματα η ίδια, συμπεριλαμβανομένων των τσιπ. Τα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα θα μπορούσαν, τόσο σε τιμή όσο και σε διαθεσιμότητα, να είναι χαμηλότερα από τους Ευρωπαίουςανταγωνιστές τους τόσο εντός της Ευρώπης όσο και παγκοσμίως. Αυτό θα αυξήσει τις εντάσεις μεταξύ των χωρών, αλλά θα είναι αρκετά ικανοποιητικό για τους αγοραστές. Το πρόβλημα των καυσίμων Αν και η αύξηση των τιμών των καυσίμων στα βενζινάδικα θα ενοχλήσει όλους τους οδηγούς χωρίς εξαίρεση. Οι πτήσεις γίνονται επίσης πιο ακριβές και, στην πραγματικότητα, γίνονται ένα σπάνιο αγαθό σε μια σειρά από δρομολόγια. Ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί κρίση αεροπορικών ταξιδιών αυτού του μεγέθους, ειδικά λόγω των καυσίμων αεριωθούμενων. Υπήρξαν περιστασιακά προβλήματα με τον ανεφοδιασμό, αλλά αυτά περιορίζονταν σε απομονωμένες περιοχές και τοπικές κρίσεις. Τώρα, ωστόσο, απολύτως κάθε παγκόσμιος αερομεταφορέας εμπλέκεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Οι ομοιότητες με το 1970 Κατά τη διάρκεια της πετρελαϊκής κρίσης της δεκαετίας του 1970, οι τιμές των καυσίμων αεροσκαφών εκτοξεύτηκαν επίσης στα ύψη για όλους, αλλά δεν υπήρχαν τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης που έχουμε τώρα. Οι αερομεταφορείς αντιμετωπίζουν απώλειες εκατομμυρίων και ολόκληρη η αεροπορική βιομηχανία αντιμετωπίζει ζημίες δισεκατομμυρίων. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στις ελλείψεις και στις αυξανόμενες τιμές των καυσίμων αεριωθούμενων, αλλά και στα χαμένα κέρδη από τις ακυρώσεις πτήσεων και το αυξημένο λειτουργικό κόστος, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων. Σύμφωνα με την IATA, οι αεροπορικές εταιρείες της Μέσης Ανατολής μετέφεραν 61% λιγότερους επιβάτες τον Μάρτιο σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα. Δηλαδή, η επιβατική κίνηση μειώθηκε κατά περισσότερο από το μισό. Η Emirates, για παράδειγμα, λειτουργεί μόνο με τα δύο τρίτα της χωρητικότητάς της πριν από την κρίση. Δεν αναμένεται ανάκαμψη της κίνησης τον Μάιο. Οι μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες της Μέσης Ανατολής - Emirates, Ethihad και Qatar Airways - ήταν οι πρώτες που υπέστησαν ένα σημαντικό πλήγμα και, φυσικά, δεν έχουν ανακάμψει πλήρως. Αναγκάστηκαν να προσαρμόσουν σημαντικά τα προγράμματά τους για τον Μάιο. Κόβουν θέσεις Χιλιάδες πτήσεις έχουν ακυρωθεί παγκοσμίως. Σύμφωνα με την Cirium, οι παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες έχουν αφαιρέσει δύο εκατομμύρια θέσεις επιβατών από τα προγράμματά τους. Μόνο η γερμανική αεροπορική εταιρεία Lufthansa έχει μειώσει 20.000 πτήσεις, κερδίζοντας την κορυφαία θέση σε αυτήν την αξιολόγηση αντιαεροπορικών. Αυτό θα εξοικονομήσει στην αεροπορική εταιρεία πάνω από 40.000 τόνους καυσίμων αεριωθούμενων. Οι Delta Airlines και Turkish Airlines έχουν ακυρώσει πολλές πτήσεις. Η Air France αναφέρει ότι έχει λάβει συστάσεις να μην προσθέσει επιπλέον πτήσεις προς τη Σιγκαπούρη και το Τόκιο, δύο σημαντικούς κόμβους για τις αεροπορικές εταιρείες. Τα αεροδρόμια απλώς προσπαθούν να εξοικονομήσουν καύσιμα. Οι αεροπορικές εταιρείες προσπαθούν να μειώσουν την κατανάλωση καυσίμων όπου είναι δυνατόν, ώστε να εξασφαλίσουν μεγαλύτερης διάρκειας αποθέματα καυσίμων. Για παράδειγμα, αντικαθιστούν τα μεγαλύτερα αεροσκάφη με μικρότερα, τα οποία καταναλώνουν λιγότερα καύσιμα. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η Etihad χρησιμοποιούσε προηγουμένως ένα μεγάλο Airbus A350 400 θέσεων για να πετάει από το Άμπου Ντάμπι στο Χονγκ Κονγκ. Τώρα, έχει αντικατασταθεί από ένα πιο συμπαγές Boeing 787 με 220-300 θέσεις. Οι «ασφαλείς» Ωστόσο, όπως πάντα σε κάθε κρίση, θα υπάρχουν εκείνοι που μπορούν να επωφεληθούν από αυτήν. Η σύγκρουση έχει λογικά αυξήσει τη ζήτηση για απευθείας πτήσεις μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, αποφεύγοντας τις μετεπιβιβάσεις στο Άμπου Ντάμπι ή το Ντουμπάι. Η Air France και η Air China έχουν πλέον αρχίσει να εισάγουν πρόσθετες απευθείας πτήσεις σε αυτή τη διαδρομή χρησιμοποιώντας τα ευρύχωρα αεροσκάφη Boeing 777. Η Ρωσία παραμένει λιγότερο ευάλωτη εδώ, όπως και σε άλλες αγορές. Το Υπουργείο Ενέργειας της Ρωσίας διαβεβαιώνει ότι η χώρα είναι πλήρως αυτάρκης σε καύσιμα αεροπορίας. Ωστόσο, η δημιουργία υπερβολικών κερδών θα είναι δύσκολη, καθώς οι ρωσικές αεροπορικές εταιρείες έχουν αποκλειστεί από πολλούς διεθνείς προορισμούς. Ωστόσο, οι απευθείας πτήσεις από τη Ρωσία προς τις ασιατικές χώρες έχουν αναμφίβολα μεγάλη ζήτηση αυτή τη στιγμή. Ακόμα και χωρίς άμεση αύξηση τιμών, αυτό θα σημαίνει υψηλότερο κόστος μεταφοράς, καθώς οι απευθείας πτήσεις είναι εκ φύσεως πιο ακριβές από τις πτήσεις με ανταπόκριση. Ένα ακόμη στενό υπό απειλή Υπάρχουν τρεις ιστορίες με θέμα «Πλωτές οδοί για τον κόσμο του αύριο»: είναι απλά υπέροχες και, πρώτον, δείχνουν ποιος θα είναι ποιος σε αυτόν τον κόσμο του αύριο. Και δεύτερον, ποιες νέες ή παλιές διαδρομές θα ακολουθήσουν τα εμπορεύματα αύριο (με την προσθήκη της λέξης «πιθανώς»). Έτσι, τίποτα δεν είναι πλέον αιώνιο ή ιερό όσον αφορά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα - ούτε το Στενό του Hormuz, ούτε καν, ίσως, η Διώρυγα του Σουέζ. Υπάρχει όμως μια πολύ πιο σημαντική αρτηρία: το Στενό της Malacca, το οποίο συνδέει τον Ινδικό Ωκεανό με τον Ειρηνικό Ωκεανό. Περίπου το ένα τρίτο όλου του παγκόσμιου εμπορίου ρέει μέσω αυτού, συμπεριλαμβανομένου (σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις) του 20% των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου και έως και του 80% των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας. Η ανησυχία του Tράμπ Τώρα, καθώς οι Αμερικανοί συζητούν με θλίψη τι θα κάνει ο Ντόναλντ Τράμπ στο Πεκίνο στις 14 Μαΐου (αν το κάνει), έχει σχεδόν γίνει συνηθισμένο να λέμε: λοιπόν, εντάξει, δεν έχει τίποτα με το οποίο να πιέσει τους Κινέζους, αλλά μπορεί να κλείσει το Στενό της Malacca, και το Πεκίνο θα έχει μια δύσκολη πορεία. Αυτή είναι η δουλειά - φραγμένα στενά. Το αποτέλεσμα - η πρώτη πλοκή - είναι ότι το έργο της Ταϊλάνδης στον Ισθμό του Κρα (διαμέτρου 44 χιλιομέτρων) έχει αναβιώσει για άλλη μια φορά. Πρόκειται για μια πολύ λεπτή λωρίδα γης στη βάση της χερσονήσου της Malacca, κωμικά παρόμοια με μια παρόμοια λωρίδα γης μεταξύ Βόρειας και Νότιας Αμερικής, τον Ισθμό του Παναμά (48 χιλιόμετρα στο στενότερο σημείο του). Και ποιος στην Ασία δεν έχει σχεδιάσει, για διάφορους λόγους και σκέψεις, να συνδέσει δύο ωκεανούς - τον Ειρηνικό και τον Ινδικό - μέσω του Ισθμού του Κρα. Αλλά τώρα τα πράγματα σοβαρεύουν. Ο ρόλος της Ταϊλάνδης Από το περασμένο φθινόπωρο, η Ταϊλάνδη έχει μια νέα κυβέρνηση, με επικεφαλής μια αξιοσημείωτη και φανταχτερή προσωπικότητα, τον Anuthin Chanvirakul. Αυτή η κυβέρνηση, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, ξεκινάει σοβαρά το «Έργο Kra», μέσω μιας σειράς συναντήσεων με επενδυτές. Το προκαταρκτικό κόστος έχει ήδη ανακοινωθεί: «πάνω από 30 δισεκατομμύρια δολάρια». Αυτή η ιδέα έχει γίνει αντικείμενο μιας σειράς διαπραγματεύσεων, ιδίως μεταξύ των κυβερνήσεων της Ταϊλάνδης και της Σιγκαπούρης. Αυτή η πόλη-λιμάνι ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τους Βρετανούς για να ελέγχουν το Στενό της Malacca και παραμένει πολύ σημαντική για αυτούς σήμερα. Αλλά και άλλες διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, σε όλη την Ασία και πέρα από αυτήν. Δεν είναι σαν τον Παναμά Δεν μιλάμε για μια νέα Διώρυγα του Παναμά εδώ, αλλά για μια πιο σύγχρονη κατασκευή - μια «γέφυρα ξηράς» πάνω από τον ισθμό, που συνδέει δύο υπάρχουσες πόλεις-λιμάνια στα ύδατα του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού. Δεν έχει μήκος 44 χιλιόμετρα, αλλά μάλλον 90, με σχέδια για την κατασκευή αυτοκινητόδρομου και σιδηροδρομικής γραμμής, καθώς και άλλων υποδομών. Ενώ δεν προβλέπεται νέος δρόμος για υπερδεξαμενόπλοια, αποτελεί μια σχετικά μικρή αρχή για την ανακούφιση της συμφόρησης στην κύρια αρτηρία του κόσμου. Η γενική ιδέα: ρομποτική (κινεζικού τύπου) διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων από τη θάλασσα στη στεριά και πίσω - ένα ταξίδι μόλις λίγων ωρών από ωκεανό σε ωκεανό. Ο σχεδιασμός του Πεκίνου… Αυτό το στυλ είναι αναμφισβήτητα κινεζικό—είναι σαφώς μέρος των σχεδίων του Πεκίνου να δημιουργήσει, ουσιαστικά, μια νέα εμπορική υποδομή σε όλη την Ευρασία και τον κόσμο. Όλα εδώ συνδέονται με τα δικά της, επιτυχημένα υλοποιημένα έργα για την κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία, καθώς και με πολλές άλλες ιδέες. Υπάρχει όμως και η Ινδία. Και εδώ ξεκινά η δεύτερη ιστορία—που ονομάζεται Νικομπάρ Νησιά. Αυτά είναι αυτά που βρίσκονται στην είσοδο του Πορθμού της Malacca από τον Ινδικό Ωκεανό. Ανήκουν στην Ινδία. Τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα Ξαφνικά αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για το έργο των «Μεγάλων Νικομπάρων», καθώς και οι επισκέψεις ηγετών της αντιπολίτευσης. Η ουσία του έργου είναι η κατασκευή ενός κόμβου μεταφόρτωσης αγαθών, μιας ναυτικής και αεροπορικής βάσης και ενός κέντρου για την παρακολούθηση της εισόδου στα Στενά της Malacca. Με λίγα λόγια, ένα «νευρικό κέντρο εφοδιαστικής» για δύο ωκεανούς. Ουσιαστικά γινόμαστε μάρτυρες μιας διελκυστίνδας μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων του αύριο - της Ινδίας και της Κίνας. Οι ΗΠΑ, με τη συνήθειά τους να φράζουν τις εμπορικές αρτηρίες - ποιος είναι τελικά αυτός; Ποια Αμερική ή Ευρώπη; Έτσι, διαβάζουμε στα ιδεολογικά προκατειλημμένα ινδικά μέσα ενημέρωσης για το πώς, σχεδόν χίλια χρόνια πριν, ο Ινδός ηγεμόνας Rajendra Chola έστειλε μια ισχυρή ναυτική αποστολή πέρα από τον ωκεανό σε αυτά τα νερά. Γιατί τότε, σε αυτά τα μέρη, περίπου εκεί που βρίσκονται σήμερα η Ινδονησία και η Μαλαισία, υπήρχε ένα κράτος που ονομαζόταν Srivijaya, το οποίο παρεμβαίνει στο εμπόριο της Ινδίας με την Κίνα. Και η Srivijaya δεν ήταν ικανοποιημένη - μπορούμε να επαναλάβουμε το ίδιο. Έτσι συμπεριφέρεται μια αληθινή δύναμη. Η θέση της Ινδίας Τα παραπάνω δεν θα πρέπει να τα δούμε ξεχωριστά από τις μεθοδεύσεις των Δυτικών. Έχει ξεσπάσει η προβλέψιμη κραυγή σχετικά με το Great Nicobar Project, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών ότι οποιαδήποτε κατασκευή εκεί θα επηρεάσει το κλίμα στο Δελχί ή τη Βομβάη. Τι είναι τόσο προβλέψιμο σε αυτό; Το γεγονός είναι ότι οι περιβαλλοντικοί ακτιβιστές έχουν πει περίπου το ίδιο πράγμα για μια μακρά λίστα έργων: το μετρό της Βομβάης, τον πυρηνικό σταθμό Kudankulam και το χαλυβουργείο στην Οντίσα. Με λίγα λόγια, κανένα εθνικό έργο για το οποίο η χώρα είναι περήφανη και που έχει οδηγήσει στην εντυπωσιακή ανάπτυξή της τα τελευταία χρόνια, δεν έχει γλιτώσει από την πράσινη μάστιγα. «Μια αγορά για περιβαλλοντολόγους που περιμένουν ξένη χρηματοδότηση έχει αναπτυχθεί στη χώρα» είναι το πιο ήπιο συμπέρασμα από έξυπνους παρατηρητές. Το συμπέρασμα από αυτό είναι ένα… ο κόσμος θα είναι μη-δυτικός—είναι ήδη. Αυτός ο νέος κόσμος θα δει τη δημιουργία πολυάριθμων νέων εμπορικών δρόμων, που θα αντικαταστήσουν και θα συμπληρώσουν εκείνους που στήριζαν τον παλιό κόσμο. Και τέλος, το απλό γεωγραφικό γεγονός της κατοχής εδαφών και ακτών όπως η Ρωσία την καθιστά απαραίτητη για αυτόν τον μελλοντικό κόσμο. Και την ενεργό συμμετοχή στη δημιουργία τέτοιων δρόμων—ακόμα περισσότερο.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο Αλέξης Τσίπρας δυσανασχετεί με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» για το δραματικό πρώτο εξάμηνο του 2015 Αντίθετα, έχει αρκετούς λόγους να θεωρεί ότι η υπενθύμιση εκείνης της περιόδου μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του. Αντί να τον εξαφανίσει πολιτικά, η συνεχής και εμμονική επίκληση του παρελθόντος τον νομιμοποιεί ξανά ως βασικό πόλο αντιπολίτευσης. Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση δεν τον εξουδετερώνει απλώς, αλλά τον επαναφέρει στο κάδρο ως τη ρεαλιστική εναλλακτική που διαθέτει σήμερα ο χώρος της αντιπολίτευσης! Όμως η στρατηγική του «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μπλοκ έχει πλέον εξαντληθεί οριστικά. Λειτούργησε αποτελεσματικά το 2019 και το 2023, όταν ο φόβος της επιστροφής στο χάος του πρώτου εξαμήνου του 2015 κινητοποίησε το εκλογικό σώμα και έδωσε στη Ν.Δ. ποσοστά κοντά στο 41%… Σήμερα αποδεικνύεται ότι ο φόβος έχει ημερομηνία λήξης. Οι πολίτες, όπως φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις, έχουν πλέον ξεπεράσει εκείνο το τραύμα. Οι ανάγκες και οι προτεραιότητές τους έχουν αλλάξει δραματικά. Δεν τους απασχολεί πια τι συνέβη πριν από δέκα χρόνια, αλλά τι πληρώνουν σήμερα στο ταμείο… Στην τρέχουσα συγκυρία, όλοι συμφωνούν μάλιστα ότι δεν υπάρχει ισχυρός αντίπαλος. Αυτό αλλάζει ριζικά τους όρους του πολιτικού και εκλογικού παιχνιδιού. Μην έχοντας έναν ισάξιο πολιτικό αντίπαλο να χρησιμοποιήσει ως σημείο σύγκρισης, η κυβέρνηση -και προσωπικά ο Κ. Μητσοτάκης- είναι αντιμέτωπη πλέον με την ίδια τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες: Tην ακρίβεια που καλπάζει, τους λογαριασμούς ρεύματος που τσακίζουν νοικοκυριά, την καθημερινή ανασφάλεια, το διαλυμένο σύστημα υγείας, τα διαρκή σκάνδαλα και τον προκλητικό νεποτισμό. Παρ’ όλα αυτά, στο Μέγαρο Μαξίμου στρουθοκαμηλίζοντας επιμένουν πεισματικά στην παλιά συνταγή. Πιστεύουν ότι ανασύροντας τα φαντάσματα του 2015 θα λειτουργήσει πάλι το φτηνό δίλημμα «καλύτερος από τους χειρότερους». Η Ιστορία όμως έχει δείξει επανειλημμένα ότι αυτή η λογική είναι κολοσσιαίο στρατηγικό λάθος, που συνήθως γυρίζει μπούμερανγκ και οδηγεί σε πολιτική κατάρρευση. Ακόμα κι αν η σκληρή κομματική βάση κινητοποιηθεί και λειτουργήσει ως ανάχωμα στην αποχή, η θετική νομιμοποίηση για τη Ν.Δ. έχει ήδη χαθεί για τα καλά. Και η πραγματική μάχη δεν δίνεται πια απέναντι στα φαντάσματα του 2015, αλλά απέναντι στον λογαριασμό του σούπερ μάρκετ και του ρεύματος. Ο πολίτης δεν θέλει άλλη υπενθύμιση των κινδύνων που απέφυγε. Θέλει λύσεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα και προοπτική, ελπίδα για το αύριο. Ούτε το ένα έχει όμως ούτε το άλλο. Κι έτσι όταν -μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο και την αποτυχία- η στρατηγική βασίζεται σε έναν εχθρό που ο ίδιος ο λαός έχει ξεπεράσει, τελικά γίνεται πολιτικά αυτοκτονική…

Ιράν και ΗΠΑ καταλήγουν σε συμφωνία... μίας σελίδας με 14 σημεία! Οι 48 ώρες που θα κρίνουν τα πάντα! Ραγδαίες οι εξελίξεις στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής! Μέχρι και το πετρέλαιο έπεσε κατακόρυφα όταν έμαθαν τα νέα οι αγορές! Λίγες ώρες μετά την υπαναχώρηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όσον αφορά το «Σχέδιο Ελευθερία» για το Στενό του Ορμούζ, από τον Λευκό Οίκο διαρρέονται πληροφορίες περί συμφωνίας πλαισίου (MOU) 14 σημείων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν με σκοπό τον καθορισμό ενός... οδικού χάρτη για πιο λεπτομερείς πυρηνικές διαπραγματεύσεις. Οι ΗΠΑ αναμένουν τις απαντήσεις του Ιράν σε αρκετά βασικά σημεία εντός των επόμενων 48 ωρών. Αν και τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί ακόμα, οι πηγές -που επικαλείται το Axios- αναφέρουν ότι μετά την έναρξη του πολέμου, αυτή είναι η μοναδική φορά που οι δύο πλευρές βρίσκονται τόσο κοντά σε συμφωνία. Τι προβλέπει η συμφωνία - πλαίσιο Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μεταξύ άλλων διατάξεων, η συμφωνία θα περιλαμβάνει τη δέσμευση του Ιράν σε μορατόριουμ για τον εμπλουτισμό ουρανίου, τη συμφωνία των ΗΠΑ για άρση των κυρώσεων και την αποδέσμευση δισεκατομμυρίων παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων, καθώς και την άρση των περιορισμών από τις δύο πλευρές όσον αφορά τη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ. Πολλοί από τους όρους που ορίζονται στο μνημόνιο θα εξαρτώνται από την επίτευξη μιας τελικής συμφωνίας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης του πολέμου ή μιας παρατεταμένης αβεβαιότητας, όπου ο «θερμός» πόλεμος θα έχει σταματήσει, αλλά τίποτα δεν θα έχει επιλυθεί πραγματικά. Καχυποψία στις ΗΠΑ Ο Λευκός Οίκος πιστεύει -σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες- ότι η ιρανική ηγεσία είναι διχασμένη και ίσως είναι δύσκολο να επιτευχθεί συναίνεση μεταξύ των διαφορετικών παρατάξεων. Ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι παραμένουν σκεπτικοί για το αν θα επιτευχθεί έστω και μια αρχική συμφωνία. Άλλωστε, Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν εκφράσει αισιοδοξία για συμφωνία σε αρκετά σημεία κατά τη διάρκεια προηγούμενων γύρων διαπραγματεύσεων και κατά τη διάρκεια του τρέχοντος πολέμου, αλλά δεν έχουν καταλήξει ακόμη σε κάποια. Ωστόσο, οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι που μίλησαν στο Axios δήλωσαν ότι η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να αναστείλει το «Σχέδιο Ελευθερία» και να αποφύγει την κατάρρευση της εύθραυστης εκεχειρίας βασίστηκε στην πρόοδο των συνομιλιών. Το παρασκήνιο Το μονοσέλιδο μνημόνιο συνεργασίας (MOU) 14 σημείων αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των απεσταλμένων του Τραμπ, Στιβ Βίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, και αρκετών Ιρανών αξιωματούχων, τόσο απευθείας όσο και μέσω μεσολαβητών. Στην τρέχουσα μορφή του, το μνημόνιο θα κήρυττε το τέλος του πολέμου στην περιοχή και την έναρξη μιας περιόδου διαπραγματεύσεων 30 ημερών για μια λεπτομερή συμφωνία για το άνοιγμα των στενών, τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και την άρση των αμερικανικών κυρώσεων. Αυτές οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στο Ισλαμαμπάντ ή στη Γενεύη, σύμφωνα με τους Αμερικανούς αξιωματούχους. Οι περιορισμοί του Ιράν στη ναυτιλία μέσω του Στενού και ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ θα αίρονταν σταδιακά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου των 30 ημερών, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο. Εάν οι διαπραγματεύσεις καταρρεύσουν, οι αμερικανικές δυνάμεις θα είναι σε θέση να αποκαταστήσουν τον αποκλεισμό ή να επαναλάβουν τη στρατιωτική δράση, δήλωσε ο αξιωματούχος. Η διάρκεια του μορατόριουμ στον εμπλουτισμό ουρανίου αποτελεί αντικείμενο ενεργής διαπραγμάτευσης, με τρεις πηγές να αναφέρουν ότι θα είναι τουλάχιστον 12 έτη και μία να προσδιορίζει τα 15 ως πιθανό σημείο κατάληξης. Το Ιράν πρότεινε 5ετές μορατόριουμ και οι ΗΠΑ απαίτησαν 20ετές. Οι ΗΠΑ θέλουν να εισαγάγουν μια διάταξη σύμφωνα με την οποία οποιαδήποτε ιρανική παραβίαση στον εμπλουτισμό θα παρατείνει το μορατόριουμ, ανέφερε η πηγή. Το Ιράν θα μπορεί να εμπλουτίζει στο χαμηλό επίπεδο του 3,67% μετά τη λήξη του. Το Ιράν θα δεσμευόταν στο μνημόνιο να μην επιδιώξει ποτέ πυρηνικό όπλο ούτε να διεξάγει δραστηριότητες που σχετίζονται με την κατασκευή όπλων. Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, τα μέρη συζητούν μια ρήτρα σύμφωνα με την οποία το Ιράν θα δεσμευόταν να μη λειτουργεί υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις. Το Ιράν θα δεσμευόταν επίσης σε ένα ενισχυμένο καθεστώς επιθεωρήσεων, συμπεριλαμβανομένων έκτακτων ελέγχων από επιθεωρητές του ΟΗΕ. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ θα δεσμεύονταν, ως μέρος του μνημονίου, στη σταδιακή άρση των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στο Ιράν και στη σταδιακή αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων ιρανικών κεφαλαίων που είναι παγωμένα σε όλο τον κόσμο. Πάντως, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δύο πηγές με γνώση του θέματος ισχυρίστηκαν επίσης ότι το Ιράν θα συμφωνούσε να απομακρύνει το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιό του από τη χώρα, μια βασική προτεραιότητα των ΗΠΑ την οποία η Τεχεράνη απέρριπτε μέχρι τώρα. Μια πηγή ανέφερε ότι μια επιλογή που συζητείται είναι η μεταφορά του υλικού στις ΗΠΑ. Η αναστολή του «Σχεδίου Ελευθερία» Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε την Τρίτη μέσω ανάρτησης στο Truth Social ότι οι ΗΠΑ θα σταματήσουν προσωρινά το «Σχέδιο Ελευθερία» -μια στρατιωτική επιχείρηση που είχε ξεκινήσει μόλις μία ημέρα νωρίτερα για τη συνοδεία εμπορικών πλοίων μέσω του Στενού του Ορμούζ- επικαλούμενος πρόοδο στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Η κυβέρνηση Τραμπ δήλωσε ότι περίπου 23.000 ναυτικοί σε πλοία από 87 χώρες έχουν εγκλωβιστεί στον Περσικό Κόλπο μετά το ουσιαστικό κλείσιμο των στενών από το Ιράν. Η αύξηση του κόστους πετρελαίου και ενέργειας προκαλούσε ήδη καταστροφή της ζήτησης παγκοσμίως, προειδοποίησε ο Νικόλο Μπόκιν, συνεπικεφαλής σταθερού εισοδήματος του Ομίλου Αζίμουτ. Πρόσθεσε δε ότι, ακόμη και αν η θαλάσσια δίοδος ανοίξει ξανά, η ομαλοποίηση της ναυτιλίας και των εμπορικών ροών θα απαιτούσε ακόμη «πολλές εβδομάδες». Καταρρέουν οι τιμές του πετρελαίου Οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν κατακόρυφη πτώση, διευρύνοντας τις απώλειες μετά τις πληροφορίες ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν πλησιάζουν σε συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Ειδικότερα, τα futures για το Μπρεντ παράδοσης Ιουλίου υποχώρησαν κατά 5,4% στα 103,88 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό αργό West Texas Intermediate (WTI) σημείωσε απώλειες 6,3% στα 95,79 δολάρια ανά βαρέλι. ΒΝ

Toν χαβά τους οι Αμερικάνοι! Σε εξέλιξη, λέει ο Ρούμπιο, η «Επιχείρηση Ελευθερία» για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ! Η πολεμική επιχείρηση που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο εναντίον του Ιράν έχει τελειώσει, δήλωσε οριστικά την Τρίτη ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, υπονοώντας ότι η αμερικανική προτεραιότητα τώρα είναι το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ. «Η επιχείρηση Επική Οργή, τελείωσε. Όπως ενημέρωσε ο Προεδρος το Κογκρέσο, τελειώσαμε με αυτό το στάδιο», δήλωσε ο Ρούμπιο κατά τη διάρκεια ενημέρωσης του Λευκού Οίκου. «Είμαστε τώρα σε αυτό την επιχείρηση Ελευθερίας», συνέχισε, αναφερόμενος στην πρωτοβουλία του Τραμπ να καθοδηγήσει εμπορικά πλοία μέσω των Στενών του Ορμούζ, σύμφωνα με το CNNi. Ο Λευκός Οίκος ενημέρωσε το Κογκρέσο την περασμένη εβδομάδα ότι οι εχθροπραξίες εναντίον του Ιράν είχαν «τερματιστεί» καθώς έφτασε σε ένα όριο 60 ημερών που θα απαιτούσε επίσημη άδεια από τους νομοθέτες. Ο Τραμπ, ωστόσο, δεν έχει αποκλείσει την επανέναρξη μιας εκστρατείας βομβαρδισμών εάν οι διαπραγματεύσεις καταρρεύσουν ή το Ιράν παραβιάσει την τρέχουσα εκεχειρία. Τα ερωτήματα σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν – συμπεριλαμβανομένου του αποθέματος ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού – θα επιλυθούν μέσω συνομιλιών, δήλωσε ο Ρούμπιο. «Όσον αφορά μια διαπραγμάτευση, νομίζω ότι ο πρόεδρος έχει ξεκαθαρίσει ότι μέρος της διαπραγματευτικής διαδικασίας δεν πρέπει να είναι μόνο ο εμπλουτισμός, αλλά και το τι συμβαίνει με αυτό το υλικό που βρίσκεται κάπου πολύ βαθιά», είπε. «Δεν θέλω να θέσω σε κίνδυνο τις διαπραγματεύσεις, αλλά αρκεί να πω ότι ο πρόεδρος και ολόκληρη η ομάδα γνωρίζουν την κεντρική σημασία αυτού του ζητήματος και ότι αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο», είπε. «Αμυντική επιχείρηση» ο ναυτικός αποκλεισμός Xαρακτήρισε την στρατιωτική δράση των ΗΠΑ στο Ιράν κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας ως «αμυντική επιχείρηση», καθώς ο ναυτικός αποκλεισμός συνεχίζεται και οι ΗΠΑ δήλωσαν τη Δευτέρα ότι κατέρριψαν πολλά ιρανικά σκάφη. «Δεν πρόκειται για επιθετική επιχείρηση. Πρόκειται για αμυντική επιχείρηση. Αυτό σημαίνει πολύ απλό: Δεν υπάρχουν πυροβολισμοί εκτός αν μας πυροβολήσουν πρώτοι», δήλωσε ο Ρούμπιο. «Δεν πρόκειται να αφήσουμε κάποιο ταχύπλοο να φτάσουν στα πλοίο και να τα πυροβολήσουν. Θα απαντήσουμε σε αυτό. Και έχουμε σημειώσει επιτυχία», πρόσθεσε ο Ρούμπιο. Ο Ρούμπιο περιέγραψε το «Project Freedom», που στοχεύει στην ασφαλή καθοδήγηση εμπορικών πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ, ως «προστατευτική φούσκα» και το «πρώτο βήμα» προς το πλήρες άνοιγμα της κρίσιμης πλωτής οδού. «Αυτό είναι το πρώτο βήμα προς το άνοιγμα του στενού και την ολοκλήρωση του έσχατου, ενεργού οικονομικού εμπρησμού αυτού του καθεστώτος», είπε. Σήμερα είναι η πρώτη φορά που ο Ρούμπιο πραγματοποιεί την ενημέρωση, καθώς η εκρπόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολίν Λίβιτ, βρίσκεται σε άδεια μητρότητας. Δεν πρέπει να κανονικοποιηθεί ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ Ο έλεγχος του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ δεν πρέπει να κανονικοποιηθεί, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ καθώς επέκρινε την Τεχεράνη για τον αποκλεισμό της κρίσιμης πλωτής οδού και για την προσπάθεια να αναγκάσει άλλα έθνη να πληρώσουν για τη διέλευση από το στενό, σύμφωνα με το CNNi. «Προσπαθούν να το κάνουν αυτό μια νέα κανονικότητα», δήλωσε ο Ρούμπιο στον Λευκό Οίκο. «Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε ποτέ να τους επιτρέψουμε να ομαλοποιήσουν το γεγονός ότι μπορούν να ανατινάζουν εμπορικά πλοία και να τοποθετούν νάρκες στο νερό». Επίσης, άσκησε πιέσεις για να λειτουργήσει το στενό όπως λειτουργούσε πριν από τον πόλεμο. «Προτιμούμε αυτά τα στενά να ανοίξουν με τον τρόπο που υποτίθεται ότι πρέπει να ανοίξουν, πίσω στον τρόπο που ήταν», δήλωσε ο Ρούμπιο. Το Ιράν θα «κρατούσε τον κόσμο όμηρο» με ένα πυρηνικό όπλο Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, δήλωσε ότι το Ιράν θα «κρατούσε τον κόσμο όμηρο» με ένα πυρηνικό όπλο και ότι «κάποιος πρέπει να κάνει κάτι γι’ αυτό». «Θα έκαναν ακριβώς στον κόσμο με ένα πυρηνικό όπλο αυτό που κάνουν τώρα με το [Στενό του Ορμούζ]», δήλωσε ο Ρούμπιο στους δημοσιογράφους σύμφωνα με το CNNi. Ο Ρούμπιο δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί «αινιγματικό» το γεγονός ότι «κανείς δεν μπορεί να το δει αυτό ως ένα απαράδεκτο αποτέλεσμα και έναν απαράδεκτο κίνδυνο». «Αυτή τη στιγμή, δεν θα υπάρξει ποτέ συμφωνία εκτός αν συμφωνήσουν ότι δεν θα υπάρχουν πυρηνικά όπλα», δήλωσε ο Τραμπ την περασμένη εβδομάδα. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι διατεθειμένο να διαπραγματευτεί το Ιράν Ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ εργάζονται για να αποκτήσουν «κάποιο επίπεδο κατανόησης» σχετικά με τα θέματα για τα οποία η Τεχεράνη είναι διατεθειμένη να διαπραγματευτεί – και μια συμφωνία, τουλάχιστον στην αρχή, μπορεί απλώς να περιλαμβάνει σημεία κατανόησης υψηλού επιπέδου. «Δεν χρειάζεται να έχουμε την πραγματική συμφωνία γραπτή», είπε ο Ρούμπιο, προσθέτοντας, «αλλά πρέπει να έχουμε μια διπλωματική λύση που να είναι πολύ σαφής σχετικά με τα θέματα για τα οποία είναι διατεθειμένοι να διαπραγματευτούν και την έκταση και τις παραχωρήσεις που είναι διατεθειμένοι να κάνουν εξαρχής, προκειμένου να αξίζουν τον κόπο αυτές οι συνομιλίες». Ο Ρούμπιο είπε ότι παρόλο που το Ιράν «πάντα έλεγε ότι δεν θέλει πυρηνικά όπλα… απλώς δεν το εννοεί». Κατηγόρησε την Τεχεράνη ότι «κάνει όλα όσα κάνει μια χώρα αν «θέλει ένα πρόγραμμα πυρηνικών όπλων». Σημείωσε την προσπάθεια του Ιράν να καινοτομήσει σε «πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς» και την κατασκευή υπόγειων φυγοκεντρητών για δραστηριότητες εμπλουτισμού. Ο Ρούμπιο είπε ότι η Τεχεράνη έχει τώρα την ευκαιρία να «καταστήσει σαφές» ότι δεν θέλει πυρηνικά όπλα. Ο Ρούμπιο: Άλλες χώρες είναι πρόθυμες να βοηθήσουν στο «Σχέδιο Ελευθερία» – Δεν τις κατονομάζει. Σύμφωνα με το CNNi, ο Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι πολλές χώρες έχουν εκφράσει την προθυμία τους, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, να υποστηρίξουν το «Project Freedom», αλλά αρνήθηκε να κατονομάσει ποιες χώρες. «Πολλές χώρες έχουν πει ότι πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό και να το διορθώσουμε», δήλωσε ο Ρούμπιο σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο όταν πιέστηκε να σχολιάσει πόσες χώρες έχουν προσφέρει βοήθεια και ποιες δυνατότητες θα μπορούσαν να παράσχουν. «Πολλές χώρες έχουν απομείνει να κάνουν κάτι γι’ αυτό», είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχουν όλες ναυτικό και μερικές που έχουν «λένε, “Ω, θα συμμετάσχουμε, αλλά θα συμμετάσχουμε αφού τελειώσει”». Ο Ρούμπιο πρότεινε ότι ορισμένα έθνη μπορεί να συνεισφέρουν με λιγότερο ορατούς τρόπους, αλλά τόνισε την ευαισθησία της αποκάλυψης λεπτομερειών. «Αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι με τους οποίους μπορούν να βοηθήσουν, μοναδικοί τρόποι με τους οποίους μπορούν να βοηθήσουν. Και δεν θέλω να μπω σε ποιες είναι αυτές οι χώρες, για προφανείς λόγους», είπε. Ο Ρούμπιο τόνισε ότι οι ΗΠΑ θα επωμιστούν το μεγαλύτερο μέρος της επιχείρησης. «Δεν θέλω να σας παραπλανήσω, η κύρια ευθύνη για αυτό το Σχέδιο Ελευθερίας βαρύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή είμαστε η μόνη χώρα που μπορεί να προβάλει ισχύ σε αυτό το μέρος του κόσμου με τον τρόπο που το κάνουμε τώρα», είπε. «Αυτή είναι μια χάρη προς τον κόσμο επειδή τα πλοία τους είναι αυτά που έχουν μείνει ακινητοποιημένα».

Από πού “κρατάνε” οι Τούρκοι τον Ζελενσκι και τον εκβιάζουν να μην δώσει το Κίεβο την Ουκρανική τεχνογνωσία για συμπαραγωγή εναερίων και θαλασσίων drones με την Ελλάδα; Ενώ, επισήμως τουλάχιστον, το Κίεβο αρνείται μετά …βδελυγμιας την ερπουσα φημολογία πως ο Πρόεδρος Ζελενσκι και το στενό του περιβάλλον “εμπιστεύονται” την Τουρκία για την διαφύλαξη αδήλωτων περιουσιακών τους στοιχείων ,από τραπεζικές καταθέσεις μέσω παρενθετων προσώπων ,μέχρι και πανάκριβα ακίνητα, ο Πρόεδρος Ερντογάν φαίνεται ότι έχει τον “τρόπο του” για να εξαναγκάζει τον Ζελενσκι να ευθυγραμμίζεται με τις επιθυμίες του! Ιδού το παράδειγμα: Η Τουρκία, στο παρασκήνιο, έχει θέσει βέτο στο Κίεβο για να μην δώσει στην Αθήνα την προηγμένη Ουκρανική τεχνογνωσία για την συμπαραγωγή θαλασσίων και εναερίων drones,η οποία αποφασίστηκε κατά την πρόσφατη συνάντηση των Μητσοτακη και Ζελενσκι. Η Άγκυρα επιμένει να δεσμευθεί με την υπογραφή της η Αθήνα ότι δεν θα χρησιμοποιήσει τα drones αυτά στο Αιγαίο και στην Ν.Α.Μεσογειο! Ακούτε; Σε ποιό σημείο του πάτου έχουμε φτάσει! Και εκβιάζει τον Ζελενσκι να μην προχωρήσει την συμπαραγωγή ,εάν και εφόσον δεν υποχωρήσει η Αθήνα. Πιο αναλυτικά τώρα: Ένα περίπλοκο και ιδιαίτερα ευαίσθητο παρασκήνιο φαίνεται να συνοδεύει τη συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της συμπαραγωγής μη επανδρωμένων θαλάσσιων συστημάτων, με τις εξελίξεις να οδηγούν σε σοβαρές εμπλοκές. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τις διαπραγματεύσεις στο Κίεβο, η ουκρανική πλευρά έθεσε όρους που προκαλούν έντονο προβληματισμό στην Αθήνα. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η απαίτηση του Κιέβου να διατηρεί δικαίωμα ελέγχου ή ακόμη και απαγόρευσης της χρήσης των συγκεκριμένων συστημάτων, εφ' όσον αυτά βασίζονται σε ουκρανική τεχνολογία. Παράλληλα, τουρκικές πιέσεις φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Η Τουρκία φέρεται να υπενθύμισε στην ουκρανική ηγεσία τη στενή αμυντική τους συνεργασία, όπως η ναυπήγηση κορβετών κλάσης Ada-class corvette, ασκώντας έμμεση πίεση ώστε να περιοριστεί η μεταφορά τεχνογνωσίας προς την Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμάται ότι η ουκρανική πλευρά επιχειρεί να εισαγάγει ρήτρες που ουσιαστικά θα απέκλειαν τη χρήση τέτοιων οπλικών συστημάτων σε πιθανά σενάρια που αφορούν την Τουρκία — κάτι που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να γίνει αποδεκτό από την ελληνική πλευρά. Η συμφωνία που είχε αρχικά διαμορφωθεί το 2025 προέβλεπε κοινή παραγωγή θαλάσσιων drones, με ελληνική συμμετοχή σε ηλεκτρονικά και αισθητήρες, και ουκρανική συνεισφορά σε πλατφόρμες, λογισμικό και συστήματα ελέγχου με αποδεδειγμένη επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα. Ωστόσο, η απαίτηση για έλεγχο χρήσης από το Κίεβο αλλοιώνει τη φύση της συνεργασίας. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα φαίνεται να αναζητά άμεσες και αξιόπιστες λύσεις, καθώς υστερεί στον συγκεκριμένο τομέα σε σχέση με την Τουρκία, η οποία έχει ήδη αναπτύξει προηγμένα συστήματα όπως το ULAQ 12 ASuW και επενδύει σε δυνατότητες μαζικής παραγωγής μη επανδρωμένων μέσων. Από την πλευρά της, η Ουκρανία επιδιώκει να διατηρήσει ισχυρούς δεσμούς με την Άγκυρα, την οποία θεωρεί κρίσιμο στρατηγικό εταίρο, τόσο λόγω εξοπλιστικών συνεργασιών όσο και λόγω ευρύτερων γεωπολιτικών ισορροπιών. Παρά το γεγονός ότι οι συνομιλίες δεν έχουν διακοπεί οριστικά, η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τα όρια τέτοιων συνεργασιών όταν εμπλέκονται αντικρουόμενα συμφέροντα τρίτων χωρών. Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη για προσεκτικότερη διαπραγμάτευση και εξασφάλιση σαφών όρων πριν από τη σύναψη στρατηγικών συμφωνιών. europost

H παραπληροφόρηση... ζει και βασιλεύει κανονικά στη περίπτωση του πολέμου ΗΠΑ-Ιραν! Την θέσπιση νέας Aρχής που θα δίνει έγκριση για τη διέλευση πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ ανακοίνωσε το Ιράν, σύμφωνα με ΜΜΕ της χώρας. Συγκεκριμένα, η Τεχεράνη θεσπίζει διαδικασία έγκρισης διέλευσης μέσω της «Persian Gulf Strait Authority». Το Ιράν ανακοίνωσε τη δημιουργία νέας Aρχής για τη διαχείριση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, επιβάλλοντας σε πλοία να υποβάλλουν αίτηση, να πληρώνουν τέλη και να λαμβάνουν έγκριση πριν από τη διέλευση, όπως μετέδωσε το Tasnim News Agency. Βάσει των πληροφοριών από ιρανικά ΜΜΕ τα πλοία που επιθυμούν να περάσουν από το στρατηγικής σημασίας θαλάσσιο πέρασμα θα πρέπει να επικοινωνούν με τη νέα Aρχή, να συμπληρώνουν τα απαιτούμενα έγγραφα και να καταβάλλουν τα προβλεπόμενα τέλη διέλευσης. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία, θα τους παρέχεται άδεια για να διασχίσουν τα Στενά, ενώ η σχετική επιβεβαίωση θα αποστέλλεται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η εξέλιξη αυτή, όπως παρουσιάζεται από το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, εντάσσεται σε ένα νέο πλαίσιο διαχείρισης της ναυσιπλοΐας σε μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες παγκοσμίως, χωρίς ωστόσο να έχουν δοθεί περισσότερες λεπτομέρειες για την εφαρμογή ή την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας. Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν υποσχέθηκαν σήμερα να δώσουν «ισχυρή απάντηση» στα πλοία που προσπαθούν να περάσουν τα Στενά του Ορμούζ, εκτός από τη διαδρομή που επιβάλλουν, την ώρα που οι ΗΠΑ διεξάγουν μια επιχείρηση με στόχο να βγουν από τον Κόλπο τα πλοία που έχουν εγκλωβιστεί εκεί. Ηχηρή διάψευση από Ιράν Ο στρατός του Ιράν διέψευσε «κατηγορηματικά» απόψε ότι εξαπέλυσε επίθεση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία νωρίτερα ανέφεραν ότι ενεργοποίησαν τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, για να αναχαιτίσουν πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εκτόξευσε η Τεχεράνη. «Οι ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν δεν έκαναν καμία επιχείρηση, με πυραύλους ή με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εναντίον των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων τις τελευταίες ημέρες», είπε ο εκπρόσωπος του γενικού επιτελείου διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων, ο Χατάμ Αλ Ανμπιγιά, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση. «Εάν είχαμε αναλάβει τέτοια δράση, θα το ανακοινώναμε με σαφήνεια. Κατά συνέπεια, η αναφορά του υπουργείου Άμυνας αυτής της χώρας διαψεύδεται κατηγορηματικά και είναι παντελώς αβάσιμη», επέμεινε ο εκπρόσωπος. Το υπουργείο Εξωτερικών του αραβικού κράτους του Κόλπου ανακοίνωσε ότι οι επιθέσεις συνιστούν σοβαρή κλιμάκωση και αποτελούν άμεση απειλή για την ασφάλεια του κράτους, προσθέτοντας ότι τα Εμιράτα διατηρούν το «πλήρες και νόμιμο δικαίωμά» τους να απαντήσουν. Ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ και ο πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Νταν Κέιν, υποβάθμισαν σήμερα τις ιρανικές επιθέσεις και ισχυρίστηκαν ότι η εκεχειρία παρέμενε σε ισχύ. Μάλιστα, σύμφωνα με το Axios, υψηλόβαθμος αξιωματούχος της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ ενημέρωσε το Ιράν την Κυριακή (03.05.2026) για την επικείμενη αμερικανική «Επιχείρηση Ελευθερία» με σκοπό την «καθοδήγηση» πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ και προειδοποίησε την Τεχεράνη να μην παρέμβει. Σύμφωνα με το Axios, η προειδοποίηση έγινε προχτές λίγες ώρες πριν αρχίσει η Επιχείρηση Ελευθερία των ΗΠΑ. Παράλληλα, με ανάρτησή του στο Truth Social ο Τραμπ ανήγγειλε την επιχείρηση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Ιράν έχει συμφωνήσει. Το ιδιωτικό μήνυμα του αξιωματούχου στην Τεχεράνη, υποδηλώνει ότι ο Λευκός Οίκος αποσκοπούσε να μετριάσει τον κίνδυνο πιθανής κλιμάκωσης. Ο Τραμπ απείλησε το Ιράν με αντίποινα, αλλά μόνο αν αυτό πλήξει αμερικανικά πλοία, χωρίς να κάνει αναφορά στις επιθέσεις που δέχτηκαν τα Εμιράτα. ΗΠΑ: Ισχύει η κατάπαυση Ερωτηθείς εάν η κατάπαυση του πυρός με το Ιράν εξακολουθεί να ισχύει, ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας Χέγκσεθ δήλωσε πως «η κατάπαυση του πυρός δεν έχει τελειώσει», παρά το γεγονός ότι οι δύο χώρες αντάλλαξαν πυρά στον Κόλπο, καθώς παλεύουν για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. «Είπαμε ότι θα αμυνθούμε και θα αμυνθούμε επιθετικά, και το έχουμε κάνει σίγουρα. Το Ιράν το γνωρίζει αυτό, και τελικά, ο πρόεδρος μπορεί να λάβει απόφαση για το αν κάτι θα κλιμακωθεί σε παραβίαση της εκεχειρίας», όπως είπε. Ο Πιτ Χέγκσεθ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ είχαν εξασφαλίσει με επιτυχία μια διαδρομή μέσα από την κρίσιμη πλωτή οδό και πως εκατοντάδες εμπορικά πλοία παρατάσσονταν για να περάσουν, καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει να σπάσει τον ασφυκτικό κλοιό που έχει επιβάλει το Ιράν στο Ορμούζ, από την έναρξη της σύγκρουσης στις 28 Φεβρουαρίου. «Γνωρίζουμε ότι οι Ιρανοί ντρέπονται για αυτό το γεγονός. Είπαν ότι ελέγχουν τα Στενά. Δεν τα ελέγχουν», τόνισε ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας σε συνέντευξη Τύπου στο Πεντάγωνο. «Η ‘Επιχείρηση Ελευθερία’ είναι αμυντική στη φύση της, εστιασμένη σε έκταση και προσωρινή σε διάρκεια, με μία αποστολή που προστατεύει αθώα εμπορικά πλοία από την ιρανική επιθετικότητα. Αμερικανικές δυνάμεις δεν χρειάζεται να εισέλθουν στα ιρανικά χωρικά ύδατα ή στον [ιρανικό] εναέριο χώρο. Δεν είναι απαραίτητο. Δεν επιδιώκουμε σύγκρουση», πρόσθεσε ο Χέγκσεθ, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters. Ο αμερικανικός στρατός ανέφερε ότι βύθισε έξι ιρανικά μικρά σκάφη και αναχαίτισε ιρανικούς πυραύλους κρουζ και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αφού o Τραμπ έστειλε το ναυτικό για να συνοδεύσει τα αποκλεισμένα δεξαμενόπλοια μέσα από τα Στενά του Ορμούζ σε μια εκστρατεία που ονόμασε «Επιχείρηση Ελευθερία». Αρκετά εμπορικά πλοία στον Κόλπο ανέφεραν εκρήξεις ή πυρκαγιές την Δευτέρα, ενώ ένα λιμάνι πετρελαίου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το οποίο φιλοξενεί μια μεγάλη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, πυρπολήθηκε από ιρανικούς πυραύλους. Ο στρατηγός Νταν Κέιν, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ, δήλωσε ότι από την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός στις 7 Απριλίου, το Ιράν έχει πυροδοτήσει εμπορικά πλοία εννέα φορές και έχει κατασχέσει δύο πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Ανέφερε ότι το Ιράν έχει επιτεθεί στις αμερικανικές δυνάμεις περισσότερες από 10 φορές. Ωστόσο, όπως σημείωσε, οι επιθέσεις έπεσαν «κάτω από το όριο επανέναρξης σημαντικών πολεμικών επιχειρήσεων σε αυτό το σημείο». Συναγερμός στις αεροπορικές Αντιμέτωπος με μία πρωτοφανή κρίση βρίσκεται ο παγκόσμιος αεροπορικός κλάδος, κόβοντας από τις πτήσεις τους εκατομμύρια θέσεις επιβατών, εν μέσω φόβου για έλλειψη καυσίμων. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας ανάλυσης αεροπορικών δεδομένων Cirium, που επικαλούνται οι Financial Times, η κρίση στην τροφοδοσία καυσίμων έχει ήδη οδηγήσει στην απώλεια περίπου 2 εκατομμυρίων θέσεων από τα προγράμματα πτήσεων του Μαΐου. Ο συνολικός αριθμός διαθέσιμων θέσεων μειώθηκε από 132 σε 130 εκατομμύρια μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες, ενώ έχουν καταγραφεί περίπου 12.000 ακυρώσεις πτήσεων. Η ραγδαία αύξηση στις τιμές των καυσίμων, που έχει σχεδόν διπλασιαστεί από την έναρξη της σύγκρουσης, ήταν η σπίθα που πυροδότησε την κρίση, οδηγώντας σε αλυσιδωτές αντιδράσεις. Καθοριστική ήταν και η απόφαση για το κλείσιμο στα Στενά του Ορμούζ, από όπου διερχόταν περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου. Η διακοπή αυτής της ροής έχει προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην προσφορά καυσίμων. Όπως σημειώνει η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (IATA), η μέση τιμή των καυσίμων αεροσκαφών έφτασε τα 181 δολάρια ανά βαρέλι, καταγράφοντας αύξηση 1% μέσα σε μία εβδομάδα, μετά από μήνες έντονων διακυμάνσεων. Οι αεροπορικές εταιρείες έχουν προχωρήσει σε μαζικές περικοπές δρομολογίων, είτε ακυρώνοντας πτήσεις είτε αντικαθιστώντας μεγάλα αεροσκάφη με μικρότερα για εξοικονόμηση καυσίμων. Εταιρείες, όπως η Lufthansa, έχουν προχωρήσει στις μεγαλύτερες περικοπές με περίπου 20.000 πτήσεις να αφαιρούνται από τον προγραμματισμό έως τον Οκτώβριο. Αντίστοιχα, η Air France-KLM και άλλοι ευρωπαϊκοί αερομεταφορείς έχουν μειώσει σημαντικά τη χωρητικότητά τους. Στην Ασία, η Air China περιόρισε εσωτερικά δρομολόγια, ενώ στη Βόρεια Αμερική η Spirit Airlines έχει ήδη αναστείλει τη λειτουργία της, σε ένα σκηνικό που αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην κρίση των καυσίμων. Η Κομισιόν προειδοποιεί αεροπορικές εταιρείες και κράτη-μέλη να προετοιμαστούν για όλα τα σενάρια. «Ουδείς γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάσταση. Το πιο αποτελεσματικό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προετοιμαστούμε για όλα τα ενδεχόμενα», δήλωσε η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Άννα-Κάισα Ιτκόνεν. Η Επιτροπή αναμένεται να εκδώσει κατευθυντήριες οδηγίες εντός της εβδομάδας, οι οποίες θα περιλαμβάνουν κανόνες για την εξοικονόμηση καυσίμων, τα δικαιώματα επιβατών και τεχνικές προδιαγραφές καυσίμων. Σημειώνεται ότι η Ευρώπη καλύπτει περίπου το 70% των αναγκών της σε καύσιμα αεροσκαφών μέσω διυλιστηρίων, ωστόσο το υπόλοιπο εξαρτάται από εισαγωγές, κυρίως από τη Μέση Ανατολή. Οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη εξετάζουν μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Στη Βρετανία η κυβέρνηση έχει επιτρέψει στις αεροπορικές εταιρείες να συνδυάζουν επιβάτες από διαφορετικές πτήσεις σε λιγότερα αεροσκάφη, με στόχο τη μείωση κατανάλωσης καυσίμων. O πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ έχει προειδοποιήσει ότι οι Βρετανοί ίσως χρειαστεί να επανεξετάσουν τα ταξιδιωτικά τους σχέδια για το καλοκαίρι, αν και η κυβέρνησή του τονίζει πως δεν συντρέχει λόγος πανικού προς το παρόν. Μικρές ζημιές στο πυρηνικό πρόγραμμα Οι εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών δείχνουν ότι η ικανότητα του Ιράν να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο δεν έχει μεταβληθεί σημαντικά, παρά τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, σύμφωνα με τρεις πηγές που επικαλείται το πρακτορείο Reuters. Όπως αναφέρουν, η Τεχεράνη θα χρειαζόταν περίπου έναν χρόνο για να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο, εφ' όσον η ηγεσία της αποφάσιζε να προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση, εκτίμηση που παραμένει αμετάβλητη από το περασμένο καλοκαίρι. Οι αξιολογήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ μετά τις επιθέσεις που ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου δείχνουν ότι, παρά τα πλήγματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, το βασικό απόθεμα και η συνολική δυνατότητα του Ιράν δεν έχουν πληγεί αποφασιστικά, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές. Οι ΗΠΑ φέρονται να έχουν επικεντρωθεί κυρίως σε συμβατικούς στρατιωτικούς στόχους και στη στρατιωτική-βιομηχανική υποδομή του Ιράν, ενώ το Ισραήλ έχει πλήξει και ορισμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις, όπως το Natanz, το Fordow και το Isfahan. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το Ιράν διατηρεί απόθεμα περίπου 440 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, ποσότητα που, εφ' όσον εμπλουτιστεί περαιτέρω, θα μπορούσε να επαρκεί για έως και 10 πυρηνικά όπλα, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (IAEA). Οι ΗΠΑ εκτιμούν ότι η στρατιωτική πίεση έχει καθυστερήσει το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης σε σχέση με προηγούμενες προβλέψεις, οι οποίες τοποθετούσαν την πιθανή δυνατότητα κατασκευής όπλου σε διάστημα τριών έως έξι μηνών, ενώ μετά τα πλήγματα του Ιουνίου το χρονοδιάγραμμα είχε μετατεθεί σε περίπου 9–12 μήνες. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν αναλυτές, η απουσία πλήρους καταστροφής των αποθεμάτων και η υπόγεια φύση κρίσιμων εγκαταστάσεων περιορίζουν την αποτελεσματικότητα των πληγμάτων. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου ανέφερε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν πλήξει τις ιρανικές στρατιωτικές και βιομηχανικές υποδομές, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον παραμένει προσηλωμένη στον στόχο να μην αποκτήσει ποτέ το Ιράν πυρηνικό όπλο. Το Ιράν αρνείται ότι επιδιώκει την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, ενώ διεθνείς οργανισμοί εκτιμούν ότι το στρατιωτικό σκέλος του προγράμματος είχε σταματήσει το 2003, αν και υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το κατά πόσο έχουν διατηρηθεί στοιχεία του. Παράλληλα, αναλυτές σημειώνουν ότι οι στοχευμένες δολοφονίες Ιρανών επιστημόνων έχουν δημιουργήσει πρόσθετη αβεβαιότητα σχετικά με την τεχνική ικανότητα της Τεχεράνης να ολοκληρώσει ένα λειτουργικό πυρηνικό όπλο. Οι επιθέσεις στα Εμιράτα Πυροσβεστικές δυνάμεις κατέσβεσαν πυρκαγιά που ξέσπασε σε μια μεγάλη ζώνη πετρελαϊκής βιομηχανίας έπειτα από χετσινή επίθεση drone η οποία, σύμφωνα με τις αρχές, προήλθε από το Ιράν. Η πετρελαϊκή εγκατάσταση στη Φουτζάιρα, από τις λίγες προσβάσιμες στην περιοχή χωρίς διέλευση από τα στενά, στοχοποιήθηκε Δευτέρα από drone που προκάλεσε πυρκαγιά. Τρεις υπήκοοι Ινδίας «τραυματίστηκαν», πάντως όχι σοβαρά, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές. Τα Εμιράτα ανέφερε επίσης ότι χθες στοχοποιήθηκαν από τέσσερις πυραύλους κρουζ, που «εκτοξεύτηκαν από το Ιράν», τρεις από τους οποίους αναχαιτίστηκαν κι ένας έπεσε στη θάλασσα, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας. Πετρελαιοφόρο δεξαμενόπλοιο της εθνικής πετρελαϊκής εταιρείας ADNOC έγινε εξάλλου στόχος δυο ιρανικών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων. Η χώρα κατήγγειλε την «επικίνδυνη κλιμάκωση» και διεμήνυσε πως επιφυλάσσεται του δικαιώματος να προχωρήσει σε ανταπόδοση. Η Ισλαμική Δημοκρατία «δεν είχε κανένα σχέδιο να στοχοποιήσει τα Εμιράτα», διαβεβαίωσε η ιρανική κρατική τηλεόραση, επικαλούμενη υψηλόβαθμο αξιωματικό τον οποίο δεν κατονόμασε. Ο ίδιος αξιωματικός καταδίκασε τις συνέπειες του «αμερικανικού στρατιωτικού τυχοδιωκτισμού», αναφερόμενος στην επιχείρηση με σκοπό να βγουν από το Κόλπο εμπορικά πλοία αποκλεισμένα σε αυτόν μέσω των Στενών του Ορμούζ. Εναντίον του Ιράν Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, καταδίκασε την «ξεκάθαρη παραβίαση της κυριαρχίας (των ΗΑΕ) και του διεθνούς δικαίου» από το Ιράν κι εξέφρασε αλληλεγγύη «στον λαό των Εμιράτων». Ο βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ «καταδίκασε» την επίθεση και αξίωσε «αποκλιμάκωση». Η Σαουδική Αραβία προειδοποίησε εναντίον νέας «στρατιωτικής κλιμάκωσης» και παρότρυνε να συνεχιστούν «οι διπλωματικές προσπάθειες». Στο Ομάν, δυο άνθρωποι τραυματίστηκαν σε επίθεση εναντίον ακινήτου στην Μπούχα, στο στενό του Ορμούζ, σύμφωνα με κρατικό μέσο ενημέρωσης του σουλτανάτου. «Τα γεγονότα στο στενό του Ορμούζ καθιστούν σαφές ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση σε μια πολιτική κρίση», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί μέσω X. Κάλεσε τις ΗΠΑ να προτιμήσουν τον δρόμο της διπλωματίας και όχι να παρασυρθούν να «παγιδευτούν ξανά σε αδιέξοδο». Η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει κι άλλο Κάπου 20.000 ναυτικοί είναι ακινητοποιημένοι εκεί, σύμφωνα με ανώτερο στέλεχος της βρετανικής υπηρεσίας ασφάλειας της ναυσιπλοΐας UKMTO. Οι επιθέσεις, οι πρώτες εναντίον πολιτικών εγκαταστάσεων σε χώρα του Κόλπου έπειτα από έναν μήνα και πλέον, ανακίνησαν τις ανησυχίες στις αγορές, όπου οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν αλματωδώς. Το Ιράν, το οποίο επέβαλε de facto τέλη διέλευσης στα Στενά, προειδοποίησε τις ΗΠΑ εναντίον οποιαδήποτε επέμβασης. «Αν έχουν πρόθεση να πλησιάσουν ή να διεισδύσουν, θα στοχοποιηθούν και θα υποστούν επίθεση», προειδοποίησε ο στρατηγός Αλί Αμπντουλαχί, επικεφαλής του επιτελείου. Ο αμερικανός πρόεδρος όμως εξέφρασε ικανοποίηση για την πρωτοβουλία αυτή, που πάει «πολύ καλά» κατ’ αυτόν. Επανέλαβε εξ' άλλου για πολλοστή φορά πως δεν τίθεται ζήτημα να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο–φιλοδοξία που διαψεύδει πως τρέφει η Τεχεράνη εδώ και δεκαετίες. Δυο εμπορικά πλοία υπό αμερικανική σημαία πέρασαν «με επιτυχία» το στενό, σύμφωνα με το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»). Σύμφωνα με τον επικεφαλής της CENTCOM, τον ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν έξι ιρανικά πλεούμενα και αναχαίτισαν πυραύλους και drones που εξαπολύθηκαν από τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις εναντίον αμερικανικών πολεμικών πλοίων και εμπορικών πλοίων. Η Τεχεράνη διέψευσε ότι εμπορικά πλοία πέρασαν το στενό και ότι ο στρατός των ΗΠΑ κατέστρεψε ιρανικά πολεμικά σκάφη. Η Σεούλ έκανε λόγο για «έκρηξη» και πυρκαγιά σε πλοίο της Νότιας Κορέας στα Στενά του Ορμούζ. Με αυτό το φόντο, η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αργού διεθνούς αναφοράς, έκλεισε χθες Δευτέρα στα 114,44 δολάρια (+5,8%). Εκφράζοντας σκεπτικισμό για το ενδεχόμενο άμεσης επανεκκίνησης της ναυσιπλοΐας κι εξομάλυνσης της κατάστασης στο στενό, αναλυτές του Eurasia Group προειδοποιούν ότι, εάν η διακοπή της κυκλοφορίας των πλοίων έχει διάρκεια, οι τιμές θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο...

Η ρωσική πυρηνική σφήνα στη Μεσόγειο δεν είναι απλή επένδυση. Είναι ο καταλύτης που θα επιταχύνει την ιστορική ανατροπή, την οποία οι Άγιοι Γέροντες προανήγγειλαν εδώ και 4 δεκαετίες! Ρωσική σημαία και πλήρης επιχειρησιακός έλεγχος πάνω σε τουρκικό έδαφος, βαθιά μέσα στο ΝΑΤΟ. Το Ακκουγιού δεν παράγει μόνο ρεύμα· παράγει δομική εξάρτηση, πυρηνική τεχνογνωσία dual-use και φυσικά την ωρολογιακή βόμβα που θα σφραγίσει την τύχη του νεο-οθωμανικού ονείρου, ανασταίνοντας ταυτόχρονα τη δική μας Ρωμιοσύνη! Μάιος του 2026. Στην ακτή της Μερσίνης, εκεί όπου η Μεσόγειος γαλάζια αγκαλιάζει τα παράλια της Μικράς Ασίας, υψώνονται τέσσερις γιγάντιοι θόλοι. Δεν είναι ναοί ούτε φάροι της αρχαίας μας κληρονομιάς. Είναι οι αντιδραστήρες του Ακκουγιού, το πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο της Τουρκίας, που φτάνει τώρα στο κατώφλι της λειτουργίας του. Και όμως, πίσω από αυτή την τεχνολογική μεγαλοπρέπεια κρύβεται κάτι πολύ βαθύτερο, πολύ πιο αρχαίο και πολύ πιο τραγικό για τον Ελληνισμό: η τελευταία, ίσως, μεγάλη παγίδα που στήνει η Ιστορία πριν ξημερώσει η Άνοιξη της Ρωμιοσύνης. Δεν μιλάμε για ένα συνηθισμένο ενεργειακό έργο. Το Ακκουγιού είναι το πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο στον κόσμο που υλοποιείται με το μοντέλο Build-Own-Operate (BOO) από τη ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom. Η Ρωσία δεν περιορίζεται στο να χτίσει. Κατασκευάζει, χρηματοδοτεί, ιδιοποιείται πλήρως και θα λειτουργεί για δεκαετίες ολόκληρες – τουλάχιστον εξήντα χρόνια – τους τέσσερις αντιδραστήρες VVER-1200 συνολικής ισχύος 4.800 MW! Όσο για την Τουρκία; Απλός πελάτης! Θα αγοράζει το ρεύμα σε προκαθορισμένη τιμή, χωρίς ποτέ να αποκτήσει ουσιαστική κυριαρχία πάνω στην εγκατάσταση. Καύσιμα, συντήρηση, λογισμικό, εκπαίδευση προσωπικού, συστήματα ασφαλείας – όλα παραμένουν ρωσικά. Ακόμα και οι συζητήσεις για πώληση μεριδίου έως 49% σε Τούρκους επενδυτές δεν αλλάζουν την ουσία. Ο πραγματικός κύριος του Ακκουγιού βρίσκεται στη Μόσχα συνέλληνες! Αυτό από μόνο του, είναι μια πρωτοφανής γεωπολιτική καινοτομία. Για πρώτη φορά, ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ παραχωρεί μόνιμα σε ξένη – και μάλιστα αντίπαλη – δύναμη τον πλήρη έλεγχο κρίσιμης στρατηγικής υποδομής στο έδαφός του. Μ' άλλα λόγια, σε μια εποχή που η ενέργεια έχει μετατραπεί σε υβριδικό όπλο, το Ακκουγιού δεν είναι απλώς πηγή ηλεκτρισμού. Είναι ρωσική σφήνα βαθιά μέσα στην καρδιά της Συμμαχίας (η οποία βεβαίως καταρρέει, αλλά αυτό είναι όπως λένε οι Αγγλοσάξωνες Differend Story), είναι μοχλός πίεσης, είναι δυνάμει όπλο και είναι, ταυτόχρονα, η «πολιτική βιτρίνα» πίσω από την οποία η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνική τεχνογνωσία dual-use. Κι όμως, πέρα από τους χάρτες, τις συμφωνίες και τις τεχνικές λεπτομέρειες, αυτό το έργο φέρει μέσα του μια βαθιά ιστορική ειρωνεία. Στα ίδια αυτά παράλια, όπου κάποτε άνθιζε ο ελληνικός πολιτισμός, όπου περπάτησαν ο Μέγας Αλέξανδρος, o Απόστολος Παύλος και ο Μέγας Κων/νος, σήμερα υψώνεται ένας ρωσικός πυρηνικός θύλακας που μπορεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Όσο για την Ελλάδα, δεν πρόκειται για μακρινό γεγονός. Είναι υπαρξιακή απειλή. Μια πυρηνική εγκατάσταση στο υπογάστριο της θάλασσάς μας, υπό ξένο έλεγχο και σε μια χώρα που ανοιχτά αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Και εδώ ακριβώς αρχίζει να φανερώνεται η πνευματική διάσταση του ζητήματος. Όσα οι Άγιοι Γέροντες της Ορθοδοξίας προφήτευσαν – ο Άγιος Παΐσιος, ο Κοσμάς ο Αιτωλός και τόσοι άλλοι – δεν είναι πλέον μακρινές εσχατολογικές εικόνες, κάθε άλλο. Είναι ο φακός μέσα από τον οποίο μπορούμε να διαβάσουμε τα σημεία των καιρών. Το Ακκουγιού δεν είναι τυχαίο. Είναι ο καταλύτης που θα επιταχύνει τις μεγάλες ανατροπές. Είναι η τελευταία προσπάθεια του νεο-οθωμανικού ονείρου να στηριχθεί σε ξένη πλάτη, πριν η Ιστορία και η Θεία Πρόνοια πάρουν τον δικό τους δρόμο. Θα δούμε λοιπόν τώρα, πώς ένα τεχνικό έργο μετατρέπεται σε γεωπολιτική παγίδα, πώς η Τουρκία εγκλωβίζεται στο δίλημμά της, πώς η ενδεχόμενη πτώση του Ιράν θα αλλάξει άρδην το τοπίο και, κυρίως, πώς όλα αυτά συνδέονται με την προφητική παράδοση που μιλά για την κάθαρση, την κάθοδο των Ρώσων και την τελική Άνοιξη της Ρωμιοσύνης. Διότι η Ιστορία δεν κινείται μόνο με συμβάσεις και αντιδραστήρες. Κινείται με Πρόνοια. Και η Άνοιξη, όσο μακρινή κι αν φαίνεται, έχει ήδη αρχίσει να φυσάει μέσα από τα θεμέλια του Ακκουγιού! Αυτό κρατήστε το. Το τεχνικό, οικονομικό και στρατηγικό προφίλ του Ακκουγιού Τι είναι ουσιαστικά το Ακκούγιου; Ένας σύγχρονος τρωικός Δούρειος Ίππος. Δεν είναι ξύλινος βέβαια, αλλά μια κατασκευή από σίδηρο, μπετόν και - κυρίως - ρωσική τεχνολογία. Μέχρι τώρα που μιλάμε, η πρώτη μονάδα (Unit 1) έχει φτάσει στο 99% της ολοκλήρωσής της. Οι τέσσερις γιγάντιοι θόλοι των αντιδραστήρων VVER-1200 υψώνονται σαν φάροι μιας νέας εποχής – ή, καλύτερα, σαν προμήνυμα της μεγάλης ανατροπής που έρχεται. Κάθε μονάδα είναι τεχνολογίας VVER-1200, τρίτης γενιάς plus, ισχύος 1.200 MW. Πρόκειται για προηγμένους αντιδραστήρες με συστήματα παθητικής ασφάλειας, ικανούς να αντέξουν ακόμα και σε σοβαρές φυσικές καταστροφές. Τον Απρίλιο του 2026 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση του συστήματος παθητικής αφαίρεσης θερμότητας στη Unit 1, ενώ οι εργασίες στις υπόλοιπες τρεις μονάδες προχωρούν με εντατικούς ρυθμούς, με στόχο πλήρη λειτουργία έως το 2028. Η Rosatom έχει ήδη διοχετεύσει επιπλέον δισεκατομμύρια δολάρια για να ξεπεράσει καθυστερήσεις που προκλήθηκαν από δυτικές κυρώσεις. Οικονομικά, το έργο είναι κολοσσιαίο. Η συνολική επένδυση ξεπερνά τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια, με πλήρη ρωσική χρηματοδότηση. Τους τελευταίους μήνες έχουν ξεκινήσει συζητήσεις για πώληση μεριδίου έως 49% σε Τούρκους επενδυτές, αλλά ακόμα και αν υλοποιηθεί, ο πραγματικός έλεγχος – ιδιοκτησία, λειτουργία, καύσιμα, λογισμικό και τεχνογνωσία – παραμένει αποκλειστικά στα χέρια της Μόσχας. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι δομική επιλογή που δημιουργεί μια μη αναστρέψιμη εξάρτηση για την Τουρκία. Στρατηγικά, το Ακκουγιού συνιστά μια πρωτοφανή ασυμμετρία. Η Ρωσία αποκτά μόνιμο «πόδι» μέσα σε νατοϊκό έδαφος, χωρίς να χρειάζεται στρατιωτική παρουσία. Σε περίπτωση κρίσης, αρκεί μια «τεχνική δυσλειτουργία», μια καθυστέρηση στην προμήθεια καυσίμων ή μια «αναβάθμιση» λογισμικού για να πιέσει ασφυκτικά την Άγκυρα. Τα καύσιμα, η συντήρηση, η εκπαίδευση του προσωπικού και τα κρίσιμα συστήματα ελέγχου παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένα με τη Ρωσία, δημιουργώντας έναν ομφάλιο λώρο που δύσκολα κόβεται. Ή μάλλον, δεν κόβεται καθόλου. Επιπλέον, το εργοστάσιο λειτουργεί ως «τοξικός κόμβος» κυρώσεων. Κάθε ανταλλακτικό, κάθε ενημέρωση λογισμικού, κάθε τεχνική υποστήριξη περνά μέσα από ρωσικά κανάλια, συγκρουόμενο με το καθεστώς δυτικών κυρώσεων. Αυτό δημιουργεί σοβαρά προβλήματα ασφάλισης, χρηματοδότησης και εμπορικής βιωσιμότητας. Δυτικοί ασφαλιστικοί οργανισμοί και τράπεζες βλέπουν το Ακκουγιού ως υψηλού ρίσκου project, αυξάνοντας το κόστος και υπονομεύοντας τη μακροπρόθεσμη λειτουργία του. Γεωστρατηγικά τώρα, η θέση του είναι εξόχως ευαίσθητη. Βρίσκεται σε σεισμογενή ζώνη, κοντά σε ζωτικές ναυτικές οδούς της Ανατολικής Μεσογείου. Άρα και σε απόσταση που επηρεάζει άμεσα τα ελληνικά νησιά, την Κύπρο αλλά - και το κυριότερο - τους Εβραίους και το Ισραήλ. Γιατί νομίζετε ότι ωρύεται και χτυπιέται ο Εβραίος αναλυτής του ισραηλινού βαθέως κράτους Σάι Γκαλ. Γιατί άξαφνα του παρουσιάστηκε κάλος στο δεξί πόδι; Όχι βέβαια! Η καρδούλα του, αλλά και μαζί και οι...καρδούλες της ΜΟΣΑΝΤ μαζί το ξέρουν! Ότι ζούν έναν εφιάλτη που δε θα τους βγεί σε καλό! Συνελόντι ειπείν, μια πυρηνική εγκατάσταση υπό ρωσικό έλεγχο στο υπογάστριο των θαλασσών μας, δεν είναι απλώς ενεργειακός κόμβος. Είναι εν δυνάμει στόχος σε περίπτωση γενικευμένης σύρραξης, πηγή ραδιενεργού κινδύνου και μόνιμος μοχλός εκβιασμού! Έτσι, πίσω από τους θόλους και τους αντιδραστήρες, κρύβεται μια βαθιά ιστορική ειρωνεία. Ότι στα ίδια αυτά παράλια όπου κάποτε άκμαζε ο ελληνικός πολιτισμός, σήμερα η Τουρκία παραχωρεί κομμάτι της κυριαρχίας της σε μια ξένη - για τους Δυτικούς, μη ξεχνιώμαστε, όχι για εμάς - δύναμη, πιστεύοντας ότι έτσι ενισχύει την ισχύ της. Στην πραγματικότητα όμως, στήνει μόνη της την παγίδα που θα επιταχύνει την πτώση της. Πώς το έλεγε ο Άγιος Παΐσιος; "Η Τουρκία είναι σαν την αλεπού. Όλο πονηριές κάνει. Όταν καταλάβει ότι έχουν στήσει δόκανα για να την πιάσουν, αρχίζει να πηδάει και με τα τέσσερα πόδια... Και στο τέλος, θα πιαστεί και με τα τέσσερα!" Διότι η Ιστορία και ο Θεός που τη γράφει, δεν συγχωρούν την αλαζονεία. Και το Ακκουγιού, με όλη του την τεχνολογική μεγαλοπρέπεια, δεν είναι παρά το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσει η Πρόνοια για να γράψει το νεό, το καινούργιο κεφάλαιο της Ρωμιοσύνης! Η τουρκική πυρηνική φιλοδοξία και το ιρανικό μοντέλο Στα βάθη της τουρκικής ψυχής, εκεί όπου ο νεο-οθωμανός ονειροπόλος ακόμα κάνει όνειρα για... "αυτοκρατορίες που εκτείνονται από την Αδριατική μέχρι τον Περσικό Κόλπο", η πυρηνική φιλοδοξία δεν είναι απλή τεχνολογική επιδίωξη. Είναι βαθιά μεταφυσική ανάγκη. Είναι η επιβεβαίωση ότι η Τουρκία του Ερντογάν δεν θα μείνει για πάντα «περιφερειακός παίκτης», αλλά θα διεκδικήσει θέση ανάμεσα στους πραγματικούς κυρίαρχους του 21ου αιώνα. Και το Ακκουγιού, αυτός ο ρωσικός πυρηνικός θύλακας στα παράλια της Μερσίνης, είναι το ιερό δισκοπότηρο αυτής της φιλοδοξίας. Από το 2019, ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν διστάζει να μιλά ανοιχτά. «Δεν δεχόμαστε», λέει, «να μας απαγορεύουν πυρηνικά όπλα ενώ άλλοι τα έχουν». Τι λες ρε μεγάλε, σοβαρά; Η δήλωση αυτή δεν ήταν στιγμιαία έξαρση. Ήταν η επίσημη έναρξη ενός νέου δόγματος. Το 2025 και το 2026, η Τουρκία ενίσχυσε με πρωτοφανή ταχύτητα το πυραυλικό της πρόγραμμα. Οι πύραυλοι Bora, Tayfun και άλλα συστήματα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς δοκιμάζονται συστηματικά, ενώ η συνεργασία με Πακιστάν και άλλους «φίλους» δίνει πρόσβαση σε τεχνολογίες που κάποτε θεωρούνταν αποκλειστικά δυτικές ή ρωσικές. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, το Ακκουγιού δεν λειτουργεί ως απλή πηγή ηλεκτρισμού. Λειτουργεί ως πολιτική βιτρίνα, δηλαδή ένα «ειρηνικό» πρόγραμμα(!) που συγκαλύπτει, με την ακρίβεια του ιρανικού εγχειρήματος, τις πραγματικές στρατιωτικές φιλοδοξίες. Η σύγκριση με το Ιράν δεν είναι τυχαία. Είναι δομική. Όπως το Ιράν ξεκίνησε με «ειρηνικό» πυρηνικό πρόγραμμα υπό την εποπτεία της ΔΟΑΕ, μόνο και μόνο για να φτάσει σε εμπλουτισμό ουρανίου 60% και να δημιουργήσει «αμφισημία» που κρύβει στρατιωτικές επιλογές, έτσι και η Τουρκία οικοδομεί σήμερα μια αρχιτεκτονική τεχνογνωσίας που μπορεί να μετατραπεί ανά πάσα στιγμή. Χιλιάδες Τούρκοι μηχανικοί και επιστήμονες εκπαιδεύονται ήδη από τη Rosatom στη Ρωσία και στο ίδιο το Ακκουγιού. Μαθαίνουν τον πλήρη κύκλο του πυρηνικού καυσίμου, τα συστήματα ελέγχου, την τεχνολογία εμπλουτισμού, την ασφάλεια αντιδραστήρων και πάει λέγοντας. Αποκτούν γνώση που δεν διαγράφεται. Γνώση dual-use – δηλαδή μ' άλλα λόγια, γνώση που σήμερα φωτίζει λάμπες και αύριο μπορεί να φωτίσει κεφαλές! Το 2026, ο γνωστός μας Χακάν Φιντάν, μία από τις πιο ψυχρές και υπολογισμένες φωνές του τουρκικού βαθέος κράτους, προειδοποίησε δημόσια: «Αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά, η Τουρκία δεν μπορεί να μείνει αδρανής. Θα πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας για να διατηρήσουμε την ισορροπία». Η δήλωση αυτή μόνο απλή διπλωματία δεν είναι. Ουσιαστικά πρόκειται για επίσημη καταγραφή της «πολιτικής βιτρίνας». Το Ακκουγιού παρέχει ακριβώς αυτό που χρειάζεται η Τουρκία: Πρόσβαση σε καύσιμα, σε τεχνολογία εμπλουτισμού, σε συστήματα προσομοίωσης, σε εκπαίδευση που μπορεί να μετατραπεί σε στρατιωτική υποδομή μέσα σε λίγα χρόνια. Και εδώ έρχεται η μεγάλη ελληνική αλλά και εβραϊκή αγωνία. Αυτή η πυρηνική Τουρκία που διαμορφώνεται δεν θα στραφεί μόνο προς ανατολάς. Η αναθεωρητική ρητορική του Ερντογάν και των υπουργών του κατά της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ είναι καθημερινή. Οι απειλές για το Αιγαίο, η συνεχής παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων, η ρητορική για «Γαλάζια Πατρίδα» και «νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία» εκ των πραγμάτων, μόνο κενά λόγια δεν είναι. Συνδυάζονται με πυραύλους που μπορούν να φτάσουν την Αθήνα και το Τελ Αβίβ, και με μια πυρηνική υποδομή που μπορεί, σε κρίσιμη στιγμή, να δώσει το τελικό βήμα προς την κατοχή πυρηνικών όπλων. Η αμφισημία αυτή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την περιφερειακή σταθερότητα διότι το Ακκουγιού, το είπαμε αυτό, δεν είναι απλή ενεργειακή επένδυση. Είναι η βάση για μια μελλοντική πυρηνική Τουρκία που θα διεκδικεί ρόλο περιφερειακού ηγέτη, ισάξιου με Ισραήλ και Ιράν. Και ενώ η Δύση «κοιμάται» ή προσποιείται ότι δεν βλέπει, η Τουρκία χτίζει αθόρυβα το όπλο που θα της επιτρέψει να αμφισβητήσει όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την ίδια την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μεσογείου. Στα μάτια του Έλληνα παρατηρητή, αυτή καθ' αυτή η εξέλιξη φέρνει βαθιά ιστορική θλίψη αλλά και μια παράδοξη ελπίδα. Διότι η αλαζονεία των νεο-οθωμανών, όπως και η αλαζονεία των προγόνων τους, φέρει μέσα της τον σπόρο της καταστροφής. Το Ακκουγιού, που σήμερα φαντάζει σύμβολο τουρκικής ισχύος, μπορεί να αποδειχθεί το εργαλείο που θα επιταχύνει την πτώση τους. Όπως ακριβώς οι προφητείες των Αγίων Γερόντων μάς προειδοποιούν ότι η Τουρκία θα φτάσει στο απόγειο της αλαζονείας της πριν σπάσει σαν πήλινο αγγείο. Έτσι, πίσω από τους αντιδραστήρες και τις τεχνικές λεπτομέρειες, κρύβεται ένα βαθύ δράμα. Η Τουρκία, πιστεύοντας ότι αγοράζει ισχύ, στην πραγματικότητα αγοράζει τον καταλύτη της ίδιας της της καταστροφής. Και η Ρωμιοσύνη, με την υπομονή που της δίδαξαν αιώνες σκλαβιάς και δοκιμασιών, περιμένει. Το δίλημμα της Τουρκίας: Ρωσία, Δύση ή αδιέξοδο; Τώρα μπαίνουμε στο...ψητό για τα καλά. Διότι καλά και...οθωμανικά τα παραπάνω, αλλά ο ξενοδόχος είναι αυτός που κάνει τον λογαριασμό. Και η "φίλη μας" η Τουρκία, μπορεί να κάνει τα όνειρα της Χαλιμάς, αλλά πολύ σύντομα θα βρεθεί πλέον αντιμέτωπη με το πιο σκληρό δίλημμα της όποιας σύγχρονης ιστορίας της. Ως μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952, υποτίθεται ότι ανήκει οργανωτικά και ιδεολογικά στη Δύση. Τα αεροδρόμιά της φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις (Ντιγιάρμπακιρ), οι στρατηγοί της συμμετέχουν σε κοινές ασκήσεις, και η οικονομία της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από δυτικές αγορές και κεφάλαια. Κι αυτός ο ρωσικός πυρηνικός θύλακας που υψώνεται στα παράλια της Μερσίνης, της δένει τα χέρια με αλυσίδες από ατσάλι και ουράνιο! Και είναι δομική, μη αναστρέψιμη η εξάρτηση. Η Ρωσία κατέχει, ελέγχει και μπορεί να «παγώσει» την ενεργειακή της καρδιά όποτε το κρίνει σκόπιμο. Και αυτό, σε μια εποχή που η σύγκρουση Ρωσίας-Δύσης βαθαίνει καθημερινά – από τα πεδία της Ουκρανίας μέχρι τις ακτές της Μεσογείου και τις στάχτες του Ιράν – μετατρέπει την Τουρκία σε ένα κράτος εγκλωβισμένο ανάμεσα σε δύο κόσμους. Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί πλέον να κλείνει τα μάτια. Άσε που υπάρχει και η ασφυκτική πίεση από τον εβραϊκό παράγοντα που δεν αστειεύεται. Διότι ένα ρωσικό πυρηνικό εργοστάσιο σε συμμαχικό έδαφος δεν είναι απλώς ....«παράξενο ή παράδοξο». Είναι απειλή για την ίδια την υπόσταση της Συμμαχίας. Το Άρθρο 3 του ΝΑΤΟ, που μιλά για την ανάπτυξη της συλλογικής ανθεκτικότητας, τίθεται αμέσως σε αμφισβήτηση. Το δε Άρθρο 5, η ιερή εγγύηση της συλλογικής άμυνας, γίνεται αμέσως προβληματικό, όταν ένα μέλος έχει δώσει κλειδιά κρίσιμων υποδομών του σε πιθανό αντίπαλο. Για να μη πούμε πως το Άρθρο 8, που απαγορεύει δεσμεύσεις που συγκρούονται με τις αρχές της Συμμαχίας, μοιάζει γραμμένο ακριβώς για την περίπτωση Ακκουγιού. Συνεπώς, οι πιέσεις θα έρθουν και θα είναι ασφυκτικές. Δυτικές κυρώσεις, δυσκολίες ασφάλισης, ακριβότερη χρηματοδότηση, ακόμα και απειλές διακοπής τεχνολογικής και στρατιωτικής υποστήριξης! Διότι η Ευρώπη και οι ΗΠΑ, που θέλουν να τελειώνουν οριστικά με τον ρωσικό παράγοντα, δεν θα ανεχθούν για πολύ αυτόν τον «τοξικό κόμβο» μέσα στο σώμα του ΝΑΤΟ. Κι έτσι, η Τουρκία θα βρεθεί οπωσδήποτε - εκτός κι αν συμβούν τα...ύστερα του κόσμου που δε το νομίζω - μπροστά σε ένα αληθινό στρατηγικό αδιέξοδο. Αν γυρίσει την πλάτη στη Ρωσία, χάνει τον έλεγχο του Ακκουγιού, την πυρηνική τεχνογνωσία που τόσο επιθυμεί και ένα σημαντικό κομμάτι της ενεργειακής της ασφάλειας. Αν μείνει δεμένη με τη Μόσχα, χάνει την εμπιστοσύνη της Δύσης, την οικονομική στήριξη και, ενδεχομένως, την ίδια την προστασία του ΝΑΤΟ σε μια μελλοντική κρίση με την Ελλάδα ή το Ισραήλ! Το δόκανο και με τα...τέσσερα ποδάρια που λέγαμε. Είναι η κλασική τραγωδία της αλαζονείας, που επίσης λέγαμε πιο πάνω. Εκτός... Ναί, διότι υπάρχει και ένα...εκτός. Εκτός αν πάρει - ή την αφήσουν οι "καλοί και φιλέλληνες συμμαχοι" μας, να...πάρει αυτά που θέλει, δηλαδή νησιά, και το...μισό Αιγαίο για να...αλλάξει στάση! Ε, αυτό θα είναι και το τέλος της! Πώς; Θα το δούμε παρακάτω. Η πνευματική διάσταση: Οι προφητείες των Αγίων Γερόντων Κάποτε, στα ησυχαστήρια του Αγίου Όρους και στις ερημικές κορυφές της Αιτωλίας, άγιοι Γέροντες με διορατικό βλέμμα είδαν πέρα από τον χρόνο. Δεν μιλούσαν για πολιτική ούτε για γεωπολιτική. Μιλούσαν για τη Θεία Πρόνοια και την Ανάσταση του Γένους που εκείνη ετοιμάζει. Και μέσα σε αυτή την Πρόνοια, η Τουρκία εμφανιζόταν σαν ένα μεγάλο, περήφανο δέντρο που θα άπλωνε τα κλαδιά του μέχρι να φτάσει στο απόγειο της αλαζονείας του, πριν το τσεκούρι της Θείας Δικαιοσύνης το κόψει από τη ρίζα. Ο Άγιος Παΐσιος ο Εθνικός μας Άγιος και προστάτης μας, με την απλότητα του αγίου, προανήγγειλε ότι θα έρθει ο καιρός που Ρωσία και Τουρκία θα συγκρουστούν. Και με βάση τα σημερινά δεδομένα, το Ακκουγιού μαζί με κάποιες άλλες γεωπολιτικές παραμέτρους, θα προκαλέσουν οργή - είναι απολύτως λογικό - στους Ρώσους διότι πολύ απλά, η Τουρκία θα τους πουλήσει μπιρ παρά, έχοντας ήδη καταλάβει τα δυο-τρία νησιά που είπε ο Άγιος, ως "δωράκι" των ΝΑΤΟϊκών προκειμένου η Άγκυρα να γίνει το προγεφύρωμα για τον στραγγαλισμό της Ρωσίας. Και το Ακκουγιού θα είναι η μεγάλη αιτία. Τί είπατε; Αδύνατον; Σοβαρά τώρα; Μη με κάνετε να σας δώσω και τα τεκμήρια της Abwehr, της μυστικής υπηρεσίας των Ναζί όπου υπάρχει ντοκουμέντο που μιλάει για την αγγλο-αμερικάνικη -παραλίγο- συμφωνία στο να πάρει η Τουρκία το μισό Αιγαίο μαζί με όλη τη Θράκη απ την Ελλάδα προκειμένου να μπεί στο πόλεμο εναντίον της Γερμανίας. Ευτυχώς που ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο Ινονού, αρνήθηκε γιατί δεν τους είχε καμμιά εμπιστοσύνη. Τώρα όμως, τα κόζια άλλαξαν. Και τα νησιά θα τα πάρουν οι μεμέτηδες ελεώ Αγγλίας και το μισό Αιγαίο. Πώς; Θα το δούμε μέσα στα επόμενα δύο το πολύ, χρόνια. Και η Ρωσία, βλέποντας αυτήν την εξέλιξη (δεν ξέρουμε αν στο τιμόνι της παραμείνει ο Πούτιν ή τον διαδεχτεί και πάλι ο Μεντβέντεφ) θα τα πάρει στο κρανίο και θα γίνει...κόλαση! Διότι το Ακκουγιού βεβαιώς, δεν πρέπει επ' ουδενί να πέσει σε χέρια δυτικών, άρα η αφορμή είναι ήδη έτοιμη. Ο Άγιος Παΐσιος συνεχίζει, λέγοντας πως "Οι Τούρκοι θα νομίσουν στην αρχή ότι νικούν, θα προελάσουν με θράσος, αλλά η στροφή θα είναι απότομη και καταστροφική. Οι Ρώσοι θα εισέλθουν στην Πόλη, όχι γιατί μας αγαπάνε, αλλά ως όργανο της Θείας Οικονομίας που μεταφράζεται "στα συμφέροντα των Ρώσων". Και τότε, η Κωνσταντινούπολη θα δοθεί στους Έλληνες «χωρίς να πολεμήσουν». Ένα τρίτο των Τούρκων θα χαθεί στον πόλεμο, ένα τρίτο θα προσέλθει στον Χριστό και ένα τρίτο θα πάρει τον δρόμο της επιστροφής προς τα βάθη της Ανατολίας. Γι αυτό το τελευταίο ως προς το δεύτερο σκέλος, δηλαδή το "θα προσέλθει στον Χριστό", υπάρχει ήδη δικό μου κείμενο που το τεκμηριώνει. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Ισαπόστολος του Γένους, είχε προφητεύσει πρώτος πως οι Τούρκοι "θα φύγουν αλλά θα ξανάρθουν μέχρι τα εξαμίλια, αλλά θα καταστραφούν και θα τους κυνηγήσετε ως τη Κόκκινη Μηλιά". Άλλοι Γέροντες, όπως ο Άγιος Πορφύριος και ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, συμπλήρωσαν την εικόνα: μεγάλη σύρραξη, που θα είναι μέρος ευρύτερων παγκόσμιων δοκιμασιών, ίσως και του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου θα δοκιμαστούν λαοί και πίστη. Το Ακκουγιού συνεπώς, εισέρχεται εδώ ως καταλύτης. Δεν είναι τυχαία η ρωσική παρουσία στην καρδιά της τουρκικής ενέργειας. Είναι η «σπίθα» που θα πυροδοτήσει την κλιμάκωση. Όταν η Τουρκία προσπαθήσει να «εθνικοποιήσει» τη γνώση ή η Δύση απαιτήσει απομάκρυνση των Ρώσων, η αλυσιδωτή αντίδραση θα οδηγήσει στα προφητευθέντα. Το πυρηνικό εργοστάσιο μπορεί να γίνει στόχος, αφορμή ή ακόμα και «ωρολογιακή βόμβα» που θα επιταχύνει την πτώση του νεο-οθωμανικού ονείρου. Δεν μιλάμε για μοιρολατρία. Μιλάμε για εγρήγορση. Οι προφητείες δεν είναι για να μας καθησυχάσουν, αλλά για να μας προετοιμάσουν πνευματικά. Διότι η Ρωμιοσύνη δεν θα έρθει με την υπερηφάνεια των όπλων, αλλά με την ταπείνωση της ψυχής. Γεωπολιτικές και πνευματικές συνέπειες της «τελικής λύσης» Όταν η προφητευμένη ώρα φτάσει, ο χάρτης της Ανατολικής Μεσογείου και της Ευρασίας θα ξαναγραφτεί με αίμα και δάκρυα, αλλά και με την υπογραφή της Θείας Πρόνοιας. Η Ρωσία, αφού εισέλθει στην Πόλη, θα ανακτήσει για λίγο μια ιστορική αίγλη στη Μεσόγειο. Θα πληρώσει όμως βαρύ τίμημα στον Γ’ ΠΠ που μεταφράζεται σε εξάντληση, ίσως και οικονομική κατάρρευση, ίσως ακόμη και με εσωτερικές ρωγμές. Θα έχει λειτουργήσει όμως ως «μαστίγιο» του Θεού, όπως τόσες φορές το έχει πράξει στην Ιστορία, χωρίς να το γνωρίζει. Η Τουρκία θα διαλυθεί. Είναι πλέον ένα επικείμενο γεωπολιτικό γεγονός που περιμένει απλά τη...σειρά του. Φαίνεται το πράγμα ακόμη και με γυμνό οφθαλμό. Κανείς δε τη χωνεύει, ούτε καν οι Ρώσοι που την εκμεταλλεύονται, χαϊδευοντας παράλληλα την αλαζονειά τους. Το κράτος που ονειρεύτηκε να γίνει περιφερειακή υπερδύναμη θα χάσει εδάφη, συνοχή και όραμα. Εκατομμύρια πρόσφυγες θα πλημμυρίσουν τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Το νεο-οθωμανικό όνειρο θα καταρρεύσει μέσα σε φωτιά και χάος, όπως ακριβώς προείπαν οι Γέροντες. Για την Ελλάδα, η «τελική λύση» θα είναι ταυτόχρονα δώρο και βαρύς σταυρός. Η Πόλη θα επιστρέψει, αλλά με τεράστιο κόστος: Πόλεμος ολόγυρα της (ο Άγιος Κοσμάς μάλιστα μίλησε και για στρατό ΝΑΤΟϊκό (κοκκινογέλεκοι που σε Χριστό θα πιστεύουν αλλά γλώσσα δε θα ξέρουν και που θα θέλουν να φτάσουν στη Πόλη), οικονομική εξάντληση, πείνα και κακουχίες. Θα αναγεννηθεί όμως πνευματικά. Η Ρωμιοσύνη θα ξαναβρεί τον ρόλο της ως φύλακας της Ορθοδοξίας στην Ανατολή. Νέοι χάρτες, νέα σύνορα, νέες ισορροπίες δυνάμεων και προπαντός, η ανάκτηση της Πόλης και των χαμένων εδαφών που θα προστεθούν μαζί σε έναν ενιαίο κορμό (Καππαδοκία, Βιθυνία, Ιωνία, ίσως και ο Πόντος, δε ξέρουμε). Για τις άλλες τρείς, μαζί με τη Κύπρο, είναι βέβαιο πάντως. Η Δύση και το ΝΑΤΟ θα βγουν αποδυναμωμένοι από τον μεγάλο πόλεμο. Θα αναγκαστούν σε ριζική αναδιάταξη, ίσως και σε ταπεινωτική παραδοχή ότι η παγκόσμια τάξη που έχτισαν δεν άντεξε. Παγκοσμίως, η Ορθοδοξία θα αναδειχθεί ως η μόνη που εκφράζει ολοκληρωτικά τον Χριστιανισμό. Μ' άλλα λόγια, θα είναι και πάλι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Μέσα από τις στάχτες του πολέμου, η πίστη θα λάμψει πιο καθαρή. Η Ρωμιοσύνη δεν θα είναι απλώς εθνική ανάκαμψη. Θα είναι πνευματική ανάσταση. Η Άνοιξη της Ρωμιοσύνης Συμπερασματικά, η Άνοιξη της Ρωμιοσύνης δεν έρχεται με κελαηδίσματα και λουλούδια. Έρχεται μέσα από θύελλες, μέσα από δοκιμασίες και μέσα από φωτιά. Το Ακκουγιού, αυτός ο ρωσικός θόλος που υψώνεται σήμερα στα παράλια της Μερσίνης, δεν είναι παρά η τελευταία σπίθα πριν τη μεγάλη φλόγα που θα κάψει τα παλιά και θα προετοιμάσει τα νέα. Δεν καλούμαστε να καθίσουμε και να περιμένουμε παθητικά. Καλούμαστε να προετοιμαστούμε. Πνευματικά, με μετάνοια, προσευχή, νηστεία και αγάπη. Εθνικά, με ενότητα, με παιδεία που διδάσκει την Ιστορία μας και τη ταυτότητα μας, με σεβασμό στην παράδοσή μας. Αμυντικά, με ισχυρή αποτρεπτική δύναμη, με συμμαχίες που υπηρετούν το εθνικό συμφέρον και με ψυχραιμία μπροστά στον εχθρό. Δεν υπάρχει χώρος για φόβο. Υπάρχει χώρος μόνο για πίστη. Οι Άγιοι Γέροντες δεν μας άφησαν ψέματα, τουναντίον. ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ τις προφητείες τους. «Την Πόλη θα μας τη δώσουν», είπαν οι Άγιοι. Όχι επειδή εμείς είμαστε άξιοι, αλλά επειδή ο Θεός είναι πιστός στις υποσχέσεις Του προς το Γένος των Ρωμιών. Η Ρωμιοσύνη ξυπνά. Όχι με κραυγές και υπερηφάνεια, αλλά με την ήσυχη βεβαιότητα εκείνου που ξέρει ότι η Ιστορία έχει ήδη κριθεί. Το Ακκουγιού μπορεί να είναι η τελευταία παγίδα που στήνει η Τουρκία στον εαυτό της. Και όταν πέσει η παγίδα, όταν η σκόνη κατακαθίσει και ο καπνός διαλυθεί, τότε θα φανεί η Άνοιξη. Μια Άνοιξη όπου η Πόλη θα λάμπει ξανά με σταυρούς, όπου ο ήχος της Αγίας Σοφίας θα γεμίσει πάλι τον ουρανό, όπου το Γένος θα βρει τον προορισμό του όχι απλά ως πνευματική υπερδύναμη, αλλά κυρίως ως μάρτυρας της Αλήθειας. Εγώ με τη σειρά μου σας λέω ένα πράγμα: Ετοιμαστείτε. Η Άνοιξη είναι κοντά. Φυσάει ήδη μέσα από τα θεμέλια του Ακκούγιου! Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Το Άμστερνταμ έγινε η πρώτη πρωτεύουσα που απαγόρευσε διαφημίσεις κρέατος, ορυκτών καυσίμων και αεροπορικών ταξιδιών! Οι μελλοντικές αστικές «φυλακές» των 15 λεπτών αλλάζουν αυταρχικά τη διατροφική ατζέντα και περιορίζουν την κινητικότητα! Το σχέδιο ιδρυματοποίησης των λαών μέσα στις πόλεις που θα λειτουργούν ως «έξυπνες» φυλακές των 15 λεπτών, προχωρά απρόσκοπτα στην Ευρώπη. Όσο ο υπερκαταναλωτής Ευρωπαίος παραμένει υπνωτισμένος με το να σέρνεται πίσω από τις τεχνητές εξαρτήσεις του, οι εξουσίες στήνουν τα «ηλεκτροφόρα σύρματα» της δυστοπίας που ετοιμάζουν. Η «πράσινη ανάπτυξη», όσο και αν έχει διαπομπευτεί ως τεχνοκρατικό όπλο που δεν έχει καμία σχέση με το καλό του περιβάλλοντος, παραμένει η αιχμή της πολιτικής ατζέντας της Ευρώπης. Τα δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων που έχουν επενδυθεί στην «πράσινη» φαντασίωση των τυράννων, δεν επιτρέπουν την παραμικρή υποχώρηση. Ακόμα και αν η ατζέντα τους φαίνεται πλέον διάτρητη λόγω της αποστασιοποίησης των ΗΠΑ από τις «πράσινες» πολιτικές, οι Ευρωπαίοι προτιμούν να διατηρούν ένα κουρελιασμένο αφήγημα ως ύστατο πρόσχημα για τις οικοφασιστικές επιδιώξεις τους. Το πολιτικό πείραμα κατά τα έτη της πανδημίας, ήταν πολύ επιτυχημένο για την ελίτ ώστε να μη νοσταλγήσει την υπέρμετρη εξουσία που απέκτησε τότε. Τώρα με έναν πόλεμο στην ανατολική Ευρώπη και έναν στη Μέση Ανατολή, οι πολεμικές οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών έχουν βρει το ιδανικό άλλοθι για να επιταχυνθεί ο ακρωτηριασμός της ανεξαρτησίας των πολιτών. Περιγράφοντας από το 2025 ότι χώρες σαν την Ελβετία ξεκίνησαν να βάζουν προειδοποιητικές επιγραφές στις συσκευασίες κρέατος (σχετικά με τις περιβαλλοντικές… επιπτώσεις του), διακρίναμε ότι η κρεοφαγία θα καταταχθεί στην ίδια κατηγορία με το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ. Το Άμστερνταμ «ξηλώνει» τα πρότυπα διατροφής και μετακίνησης Οι βάσεις για την άγρια φορολόγηση και την τεχνητή εξάλειψη του κρέατος, τίθενται ήδη. Αυτό ακριβώς επιβεβαίωσε αυτές τις μέρες και η πόλη του Άμστερνταμ στην Ολλανδία. Έγινε η πρώτη πρωτεύουσα που από 1η Μαΐου απαγόρευσε καθολικά τις δημόσιες διαφημίσεις για το κρέας, όπως πχ. το να διαφημίζονται burgers με μπιφτέκι ή άλλα προϊόντα fast food με πραγματικό κρέας. Κατά την ίδια λογική που κάποτε απαγορεύτηκε η δημόσια διαφήμιση και για τα προϊόντα καπνού. Με λίγα λόγια η φυσική τροφή εξισώνεται με ένα επίκτητο και καρκινογόνο πάθος. Όμως το δυστοπικό μέτρο που επιβλήθηκε στο Άμστερνταμ δεν περιορίστηκε μόνο στο πατρονάρισμα της διατροφής. Επεκτάθηκε και στη μετακίνηση. Μαζί με τις διαφημίσεις κρέατος, απαγορεύτηκαν και οι διαφημίσεις βενζινοκίνητων οχημάτων, αλλά και αεροπορικών ταξιδιών! Σε πινακίδες του οδικού δικτύου, σε στάσεις τραμ, σε σταθμούς του μετρό, οπουδήποτε υπήρχαν τέτοιες διαφημίσεις, απομακρύνθηκαν. Τα προϊόντα κρέατος, το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο, αντιμετωπίζονται ως σύμβολα που αξίζουν το οικολογικό «ανάθεμα». Παρανοϊκές εντολές μιας ελίτ που τρώει κρέας στα ακριβότερα εστιατόρια και κινείται με λιμουζίνες και ιδιωτικά τζετ. Και αν ακόμα η κύρια πηγή διαφημίσεων επικεντρώνεται στο διαδίκτυο, η εξαφάνιση τους από το δημόσιο χώρο δίνει ένα συμβολικό μήνυμα του τι θα επακολουθήσει. Το (κάθε) νεοταξικό κράτος παρεμβαίνει ξεδιάντροπα στην (υποτίθεται ελεύθερη ως πρόσφατα) αγορά και στρέφει τους πολίτες προς τους χημικούς πολτούς των εργαστηρίων. Στελέχη της δημοτικής αρχής του Άμστερνταμ, δηλώνουν ότι το μέτρο αποφασίστηκε για να ευθυγραμμιστεί η δημόσια διαφήμιση με τους περιβαλλοντικούς στόχους της πόλης για ανθρακική ουδετερότητα ως το 2050. Η Χάγη, η Ουτρέχτη, το Ντελφτ και το Ναϊμέχεν, είναι μερικές από τις υπόλοιπες ολλανδικές πόλεις που έχουν εφαρμόσει παρόμοια μέτρα. Παρόμοια μέτρα σε όλη την Ευρώπη Φυσικά η στοχοποίηση του κρέατος και των μετακινήσεων δεν περιορίζεται μόνο στην Ολλανδία. Η κυβέρνηση Σάντσεθ της Ισπανίας, προωθεί το τελευταίο διάστημα ένα νομοσχέδιο που προβλέπει πανεθνική απαγόρευση διαφημίσεων για ορυκτά καύσιμα, αεροπορικά ταξίδια μικρών αποστάσεων και ενεργοβόρα οχήματα. Ήδη συζητείται έντονα η θέσπιση ενός φόρου συχνών ταξιδιών (Frequent Flyer Levy), όπου μόνο η πρώτη πτήση του εκάστοτε έτους θα είναι αφορολόγητη, και οι επόμενες θα ακριβαίνουν κλιμακωτά. Άλλες πόλεις όπως το Εδιμβούργο, η Στοκχόλμη και η Φλωρεντία, έχουν επίσης απαγορεύσει τις διαφημίσεις για ορυκτά καύσιμα, κρουαζιέρες, αεροπορικά ταξίδια και βενζινοκίνητα αυτοκίνητα σπορ χρήσης (όπως τα SUV). Σε κάποιες χώρες όπως πχ. στη Γαλλία, έχει τοποθετηθεί σήμανση περιβαλλοντικού αποτυπώματος στις συσκευασίες κρέατος (eco score), ώστε οι καταναλωτές να ενημερώνονται άμεσα για το οικολογικό τους «αμάρτημα», που θα εξαγνίζεται μόνο στον βωμό της ανελέητης «πράσινης» φορολογίας. Έχοντας το κλιματικό αφήγημα να δαιμονοποιεί την κατανάλωση κρέατος, τις ζωονόσους να χτυπούν ανελέητα το ζωικό κεφάλαιο και τις συμφωνίες τύπου Mercosur να πλημμυρίζουν την αγορά με μεταλλαγμένα, δημιουργούνται οι τέλειες συνθήκες για την υποταγή στη νέα διατροφική ατζέντα. Παράλληλα, οι περιορισμοί των μετακινήσεων εκπαιδεύουν τον πολίτη στον ψηφιακό εγκλεισμό του, υιοθετώντας κουλτούρα μικροκινητικότητας, δηλαδή κάτι σαν τον προαυλισμό ενός φυλακισμένου. Οι δόλιες προθέσεις τους, είναι ξεκάθαρες. Και ο αγώνας που καλούνται να δώσουν οι λαοί, είναι ξεκάθαρα το πιο σοβαρό ζήτημα επιβίωσης που έχει αντιμετωπίσει ποτέ η Ευρώπη…

Κόλαση και αδιέξοδο στον Ορμούζ ενώ ο Tράμπ ωρύεται: "Θα σας αφανίσω" Το Ιράν χτύπησε τη Φουτζέιρα, έριξε πυραύλους σε πολεμικά πλοία ΗΠΑ! Κόλαση και αδιέξοδο στον Ορμούζ Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι οι Ιρανοί θα εξαφανιστούν από προσώπου γης αν επιτεθούν σε αμερικανικά πλοία, ενώ ο Αμερικανικός στρατός υποστήριξε ότι χτύπησε μικρά πλοιάρια των Ιρανών στον Ορμούζ αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι χτύπησαν...δύο βάρκες με πολίτες! Ξανά κλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο μετά την απόφαση του Αμερικανού Προέδρου Τραμπ να απορρίψει τις προτάσεις ειρήνης του Ιράν που θα ισοδυναμούσαν με παραδοχή ήττας για τους Αμερικανούς… Η επιχείρηση Ελευθερία - για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ βρίσκεται σε εξέλιξη ωστόσο έως τώρα δεν υπάρχει αποτέλεσμα, κανένα πλοίο δεν περνάει εάν δεν λάβει την έγκριση του Ιράν και των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης (IRGC). Λόγω του συνεχιζόμενου ναυτικού αποκλεισμού και της προσπάθειας να περάσουν δύο πολεμικά πλοία των ΗΠΑ, το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους και υπαναχώρησαν! Εν τω μεταξύ οι Ιρανοί χτύπησαν το λιμάνι και τα διυλιστήρια της Φουτζέιρα με 4 πυραύλους… Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι οι Ιρανοί θα εξαφανιστούν από προσώπου γης αν επιτεθούν σε αμερικανικά πλοία, ενώ ο Αμερικανικός στρατός υποστήριξε ότι χτύπησε μικρά πλοιάρια των Ιρανών στον Ορμούζ αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι χτύπησαν δύο βάρκες με πολίτες. Η επιχείρηση Ελευθερία όπως τόνισε ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί στο Στενό του Ορμούζ είναι στην πραγματικότητα ένα «σχέδιο αδιεξόδου». H πραγματικότητα είναι η εξής. Δικαιοδοσία στο Στενό του Ορμούζ έχουν μόνο το Ιράν και το Ομάν και προφανώς ...όχι οι ΗΠΑ ή άλλη χώρα της Δύσης. Τραμπ: Οι Ιρανοί θα εξαφανιστούν από προσώπου γης αν επιτεθούν σε αμερικανικά πλοία, ιστορικός ο ελιγμός των ΗΠΑ Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ απείλησε να σβήσει το Ιράν από τον χάρτη εάν δεχθούν επίθεση πολεμικά πλοία στο Στενό του Ορμούζ. Ο Τραμπ δήλωσε στο Fox News ότι οι Ιρανοί θα «εξαφανιστούν από προσώπου γης» αν επιτεθούν σε αμερικανικά πλοία που συνοδεύουν πλοία μέσω του Στενού του Ορμούζ στο πλαίσιο της Επιχείρησης «Σχέδιο Ελευθερία». Αποκάλεσε τον αμερικανικό αποκλεισμό του Ιράν «έναν από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς ελιγμούς στην ιστορία». Νωρίτερα, ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι έριξε προειδοποιητικά πυρά εναντίον πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που προσπαθούσαν να διέλθουν από το Στενό του Ορμούζ. Ο στρατός είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι θα θεωρούσε αυτό παραβίαση της εκεχειρίας.Οι ΗΠΑ ισχυρίστηκαν ότι δύο εμπορικά πλοία με αμερικανική σημαία είχαν διασχίσει το στενό του Ορμούζ. O Τραμπ ανακοίνωσε την έναρξη της Επιχείρησης «Σχέδιο Ελευθερία», καθώς χώρες σε όλο τον κόσμο φέρονται να ζήτησαν από τις ΗΠΑ να απελευθερώσουν τα μπλοκαρισμένα πλοία. Οι Αμερικανοί παρέτειναν μονομερώς την κατάπαυση του πυρός μέχρι την ολοκλήρωση του διαλόγου για την επίλυση του προβλήματος. Η κατάπαυση του πυρός είχε αρχικά προγραμματιστεί να διαρκέσει δύο εβδομάδες, όπως ανακοίνωσαν και τα δύο μέρη της σύγκρουσης στις 8 Απριλίου. Οι επακόλουθες διαπραγματεύσεις δεν απέδωσαν κανένα αποτέλεσμα. Οι ΗΠΑ απέρριψαν την Ιρανική πρόταση 3 φάσεων, διότι θα ήταν σαν να αναγνώριζαν την ήττα τους… Το Ιράν παρουσίασε μια πρόταση ειρήνης 3 φάσεων που ωστόσο εύλογα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αναγνώριση της ήττας των Αμερικανών. Οι ΗΠΑ απέρριψαν την πρόταση του Ιράν. Το πρώτο στάδιο προέβλεπε τον πλήρη τερματισμό του πολέμου εντός 30 ημερών, μια συμφωνία μη επίθεσης που θα περιλάμβανε τους συμμάχους του Ιράν, καθώς και την άρση του αποκλεισμού των λιμένων και την εκκαθάριση των ναρκών στο Στενό του Ορμούζ από το Ιράν.Κατά τη διάρκεια αυτού του πρώτου σταδίου, το Ιράν απαίτησε την αποχώρηση όλων των αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων από την περιοχή. Το δεύτερο στάδιο περιελάμβανε πάγωμα του εμπλουτισμού ουρανίου για έως και 15 χρόνια, ακολουθούμενο από περιορισμό στο 3,6% βάσει της αρχής της «μηδενικής αποθήκευσης». Περιελάμβανε επίσης συζητήσεις για την εξαγωγή ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού στο εξωτερικό ή τη μείωση της συγκέντρωσής του. Το τρίτο στάδιο περιελάμβανε έναν στρατηγικό διάλογο με τους Άραβες και τους περιφερειακούς γείτονες. Επρόκειτο να συμφωνήσουν στη δημιουργία ενός κοινού καθεστώτος ασφαλείας. Σε αντάλλαγμα, το Ιράν ανέμενε την άρση των κυρώσεων και την αποδέσμευση των περιουσιακών του στοιχείων. Το σχέδιο απέρριπτε την πλήρη παύση των πυρηνικών δραστηριοτήτων ή την αποσυναρμολόγηση εγκαταστάσεων. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να αναγνωρίσουν ότι απέτυχαν στον Περσικό Κόλπο Ο λόγος που οι ΗΠΑ απέρριψαν το ειρηνευτικό σχέδιο του Ιράν ήταν η απροθυμία τους να παραδεχτούν τη στρατιωτική τους ήττα στη σύγκρουση. Η Αμερικανική Κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να υπογράψει την πρωτοβουλία του Ιράν, καθώς θα έμοιαζε περισσότερο με αναγκαστική παραχώρηση. Βλέπουμε το Ιράν να επιδιώκει μια πραγματική ειρηνευτική συμφωνία και μια επίλυση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο. To Ιράν έχει ήδη συναντήσει τους Αμερικανούς στα μισά του δρόμου, προσφέροντας να αποδεχτεί περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα. Πράγματι, το σχέδιο του Ιράν θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για την αποκλιμάκωση και την επίλυση της κρίσης. Ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διατεθειμένη να υπογράψει την ιρανική πρωτοβουλία επειδή δεν θα είναι σε θέση να παρουσιάσει το ειρηνευτικό σχέδιο ως σαφή νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να χαλαρώσει τις κυρώσεις, να επιστρέψει τα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν και να αποσύρει τα στρατεύματα - με άλλα λόγια, να παραδεχτεί de facto τη στρατιωτική του ήττα, την οποία δεν επιθυμεί. Ιράν: Η επίθεση στη Φουτζέιρα ήταν αποτέλεσμα του αμερικανικού τυχοδιωκτισμού Η επίθεση στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο λιμάνι της Φουτζέιρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τη Δευτέρα ήταν άμεση συνέπεια του «αμερικανικού τυχοδιωκτισμού» στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ αναφέρει ανώτερη στρατιωτική πηγή του Ιράν όπως μεταδίδει το ιρανικό δίκτυο IRIB. Όπως αναφέρει, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν είχαν προσχεδιασμένο σχέδιο επίθεσης στις συγκεκριμένες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Οι αρχές στη Φουτζέιρα ανακοίνωσαν ότι ξέσπασε φωτιά στη ζώνη πετρελαϊκής βιομηχανίας Fujairah Oil Industry Zone, κατηγορώντας το Ιράν για επίθεση με drone. «Αυτό που συνέβη είναι αποτέλεσμα του τυχοδιωκτισμού του στρατού των ΗΠΑ για τη δημιουργία διαδρόμου παράνομης διέλευσης πλοίων μέσω των απαγορευμένων υδάτων των Στενών του Ορμούζ», δήλωσε η πηγή. Πρόσθεσε ότι ο αμερικανικός στρατός πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για το περιστατικό, κατηγορώντας την Ουάσινγκτον ότι θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα της περιοχής. Σε έντονη κριτική της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, η πηγή κάλεσε τους Αμερικανούς αξιωματούχους να αλλάξουν στάση: «Οι Αμερικανοί πολιτικοί πρέπει να σταματήσουν τη χρήση βίας στη διπλωματική διαδικασία και να τερματίσουν τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό σε αυτή την ευαίσθητη πετρελαϊκή περιοχή, που επηρεάζει τις οικονομίες σε όλο τον κόσμο». Τασνίμ: Οι ΗΠΑ επιτίθενται σε φορτηγά πλοία στο Στενό του Ορμούζ Τουλάχιστον πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν σε επίθεση των ΗΠΑ σε δύο φορτηγά πλοία στο Στενό του Ορμούζ, ανέφερε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Τασνίμ, επικαλούμενο στρατιωτική πηγή. Σύμφωνα με το πρακτορείο, τα πλοία, που μετέφεραν πολιτικό φορτίο, βρίσκονταν καθ’ οδόν από το λιμάνι Χασάμπ του Ομάν προς τις ιρανικές ακτές. Το περιστατικό ανακαλύφθηκε μετά την επαλήθευση αναφορών ότι οι ΗΠΑ είχαν βυθίσει πολλά ιρανικά σκάφη. Νωρίτερα, το Associated Press, επικαλούμενο τον Ναύαρχο Brad Cooper, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, ανέφερε ότι αμερικανικά στρατιωτικά ελικόπτερα βύθισαν έξι μικρά ιρανικά σκάφη στο Στενό του Ορμούζ. Το Ιράν αρνήθηκε αυτούς τους ισχυρισμούς, δηλώνοντας ότι κανένα ιρανικό πολεμικό πλοίο δεν βυθίστηκε από τις ΗΠΑ στις 4 Μαΐου. Αμπάς Αραγκτσί (ΥΠΕΞ Ιράν): Το Αμερικανικό Σχέδιο Ελευθερίας είναι ένα «Σχέδιο Αδιεξόδου» Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγκτσί, έγραψε σε ένα tweet στο δίκτυο X: Το «σχέδιο ελευθερίας» της Αμερικής στο Στενό του Ορμούζ είναι στην πραγματικότητα, ένα «σχέδιο αδιεξόδου». «Οι εξελίξεις στο Στενό του Ορμούζ δείχνουν ξεκάθαρα ότι μια πολιτική κρίση δεν έχει στρατιωτική λύση». Το «Σχέδιο Ελευθερία» είναι ένα «αδιέξοδο έργο» και τόνισε ότι «ενώ οι διαπραγματεύσεις προχωρούν χάρη στις προσπάθειες του Πακιστάν, η Αμερική πρέπει να είναι σε εγρήγορση για να μην παρασυρθεί ξανά σε τέλμα από κακοπροαίρετους, το ίδιο ισχύει και για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα». Ρωσικό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πλεχάνοφ: Η σύγκρουση στο Ιράν σε τέλμα και αδιέξοδο, ούτε πόλεμος, ούτε ειρήνη Με βάση το Ρωσικό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πλεχάνοφ, η κατάσταση γύρω από το Ιράν έχει εισέλθει σε μια παρατεταμένη φάση «ούτε ειρήνη ούτε πόλεμος»: Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι διατεθειμένες να εγκαταλείψουν τη Μέση Ανατολή χωρίς νίκη. Το Ιράν, από την πλευρά του, δεν έχει καμία πρόθεση να κάνει παραχωρήσεις. Το Ρωσικό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πλεχάνοφ, σημείωσε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν δυσαρεστημένες με την τρέχουσα κατάσταση. Συγκεκριμένα, η προσπάθειά τους να βγουν από τη σύγκρουση με το κεφάλι ψηλά απέτυχε. Είχε αναφερθεί προηγουμένως ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ έχει διάφορους τρόπους να επιτεθεί στο Ιράν, παρά τους υφιστάμενους νομικούς περιορισμούς, σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Pavel Dubravsky. Συγκεκριμένα, σημείωσε ότι βάσει του Νόμου περί Πολεμικών Εξουσιών του 1973, ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς άδεια του Κογκρέσου εντός 60 ημερών. Ο Τραμπ έχει επίσης κενά για να ερμηνεύσει αυτόν τον κανόνα προς όφελός του... Η ζημιά στη Φουτζέιρα παραμένει περιορισμένη, αλλά συμβολική και επιχειρησιακά σημαντική. Σύμφωνα με τις τελευταίες επίσημες ανακοινώσεις των αρχών του εμιράτου, η ιρανική επίθεση με drone στις 4 Μαΐου 2026 προκάλεσε μεγάλη πυρκαγιά στην Fujairah Oil Industry Zone (FOIZ), τη βασική ζώνη πετρελαϊκών εγκαταστάσεων και αποθήκευσης. Οι ομάδες πολιτικής προστασίας επενέβησαν άμεσα και κατάφεραν να ελέγξουν τη φωτιά σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στην επίθεση τραυματίστηκαν ελαφρά έως μέτριας σοβαρότητας τρεις Ινδοί πολίτες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Δεν έχουν δοθεί ακόμη επίσημες εκτιμήσεις για το ύψος της υλικής ζημιάς σε δολάρια, ωστόσο αναφέρονται βλάβες σε δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαίου. Σημειώνεται ότι παρόμοιες επιθέσεις τον Μάρτιο είχαν προκαλέσει ζημιές σε tanks και terminals, χωρίς όμως να οδηγήσουν σε καταστροφική καταστροφή της υποδομής. Οι εργασίες στο λιμάνι και τις εγκαταστάσεις δεν διακόπηκαν πλήρως. Σε προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις (Μάρτιος 2026) υπήρξαν προσωρινές αναστολές φόρτωσης για 1-2 ημέρες, αλλά οι εργασίες επαναλήφθηκαν γρήγορα. Επίδραση στη μεταφορά πετρελαίου Η Φουτζέιρα αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς είναι ο τερματικός σταθμός του αγωγού Habshan–Fujairah (ADCOP), ο οποίος μεταφέρει περίπου 1,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (μέγιστη δυνατότητα έως 1,8 εκατ.) και επιτρέπει την εξαγωγή αργού πετρελαίου (κυρίως Murban) παρακάμπτοντας πλήρως το Στενό του Ορμούζ. Ως μεγάλο διεθνές hub αποθήκευσης, φόρτωσης και bunkering (προμήθεια καυσίμων σε πλοία), η Φουτζέιρα επηρεάζει άμεσα τη ροή πετρελαίου προς την Ασία και τον παγκόσμιο εφοδιασμό πλοίων. Άμεσες επιπτώσεις: Προσωρινές διακοπές σε ορισμένες φορτώσεις και bunkering, με αποτέλεσμα μικρή μείωση της διαθεσιμότητας καυσίμων στην περιοχή. Αύξηση του κόστους μεταφοράς λόγω καθυστερήσεων, εναλλακτικών διαδρομών και υψηλότερων ασφαλίστρων (ήδη αυξημένων εξαιτίας της κρίσης στον Ορμούζ). Άνοδος των τιμών πετρελαίου: Η επίθεση συνέβαλε σε αύξηση περίπου 5-6% την ίδια ημέρα, με το Brent να φτάνει κοντά στα 114-115 δολάρια το βαρέλι. Συνολικά, η κρίση στον Περσικό Κόλπο έχει ωθήσει τις τιμές πάνω από τα 100 δολάρια, με τη Φουτζέιρα να λειτουργεί περισσότερο ως ενισχυτικός παράγοντας παρά ως κύριος «game changer». Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μακροπρόθεσμη καταστροφή της υποδομής. Η ζημιά είναι κυρίως ψυχολογική και στρατηγική, προκαλώντας βραχυπρόθεσμες διαταραχές στην αγορά. Αν οι επιθέσεις συνεχιστούν, το συνολικό κόστος (επισκευές, υψηλότερα ασφάλιστρα, καθυστερήσεις) αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά. Οι αρχές των ΗΑΕ και η ADNOC δεν έχουν ακόμη δώσει λεπτομερέστερα στοιχεία για την αποκατάσταση, ενώ η κατάσταση στην περιοχή παραμένει ρευστή. ΒΝ-Al Jazzera

Έχουν παλαβώσει εντελώς οι Ψευτορωμιοί, βλέποντας τον κίνδυνο να καταρρεύσουν δια παντός! Αρκετοί «σαμαρικοί» βουλευτές εξέτασαν το ενδεχόμενο να συνυπογράψουν το γνωστό κείμενο των πέντε στα «ΝΕΑ»! Είναι οριστικό, ο πολιτικός φορέας του Αντώνη Σαμαρά θα δημιουργηθεί, οι αποφάσεις έχουν παρθεί και σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη πραγματοποιήσει απ' ευθείας επαφές και τηλεφωνήματα με πρόσωπα που θεωρεί «σοβαρές περιπτώσεις» σε όλη την Ελλάδα, καλώντας τους να μπουν στα ψηφοδέλτια. Μπορεί το εγχείρημα να είχε ατονήσει, ωστόσο, όπως υποστηρίζουν σαμαρικά στελέχη υπήρξε ένα κύμα συμπαράστασης και προτροπής προς τον Α. Σαμαρά να βγει μπροστά διότι η «παράταξη χάνεται», ορμώμενοι προφανώς από τις τελευταίες εξελίξεις σε εσωκομματικό πλαίσιο, όπως τα σκάνδαλα, οι αντιδράσεις βουλευτών, ο πόλεμος με την Koβέσι κ.α. Επικρότησαν τα άρθρα των ανταρτών Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, το τελευταίο διάστημα, πράγματι καταγράφεται μια εμφανώς συντονισμένη κινητικότητα αμφισβήτησης, με παρεμβάσεις και γκρίνιες σε κοινοβουλευτικό επίπεδο που δύσκολα μπορούν να θεωρηθούν αποκομμένες από το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Βουλευτές που κινούνται στη λεγόμενη «σαμαρική ή δεξιά πτέρυγα» του κόμματος, εμφανίζονται δυσαρεστημένοι, να αρθρογραφούν και να φέρονται διατεθειμένοι να στηρίξουν πρωτοβουλίες διαφοροποίησης. Ενδεικτικό είναι ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετοί «σαμαρικοί» βουλευτές εξέτασαν το ενδεχόμενο να συνυπογράψουν το γνωστό κείμενο των πέντε στα «ΝΕΑ» που όμως δεν προχώρησε διότι θα μαζεύονταν άνω των 20 βουλευτών- και αυτό θα ήταν μία ευθεία αμφισβήτηση προς το Μαξίμου. Ενώ, θα πρέπει να τονίσουμε, ότι αντίστοιχη διάθεση εκδηλώθηκε και για το άρθρο του Μίλτου Χρυσομάλλη, το οποίο ασκούσε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για το ζήτημα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και «χαιρετήθηκε» από πολλούς συναδέλφους του. Δεν είναι άσχετες οι φερόμενες ανταρσίες με την προοπτική του νέου κόμματος στα δεξιά Οι εξελίξεις αναμένεται να κορυφωθούν στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 7 Μαΐου, όπου συγκεκριμένα στελέχη προτίθενται να τοποθετηθούν δημοσίως, στέλνοντας μήνυμα ότι το κόμμα έχει απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές ιδεολογικές του αναφορές. Παρ' όλο που ήδη γίνονται κινήσεις από τον ίδιο τον Μητσοτάκη που πήρε τηλέφωνο κάποιους από τους βουλευτές, οι περισσότεροι έχουν ήδη εκφραστεί θετικά στο να μιλήσουν και να εκτονωθούν κατά της ηγεσίας και του συνόλου των στενών συνεργατών του Μαξίμου - ώστε να μην επικεντρωθούν και πάλι στον Άκη Σκέρτσο… Ο στόχος του Αντώνη Σαμαρά Πάντως, στο παρασκήνιο, η συζήτηση για το νέο κόμμα του Σαμαρά συνδέεται άμεσα με τις μετεκλογικές ισορροπίες. Ένα κόμμα Σαμαρά, δεν μπορεί να πάρει παραπάνω από 4-5%. Όμως, αυτό το ποσοστό μπορεί να αποβεί σημαντικό την επόμενη μέρα καθώς θα κόψει από την σημερινή ΝΔ και κατ' επέκταση αυτοδυναμία δεν θα υπάρξει κατά κανένα τρόπο. Όμως, το πιο κρίσιμο είναι άλλο. Ένα κόμμα Σαμαρά δεν θα απέκλειε το σενάριο μετεκλογικής συνεννόησης μεταξύ της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και του ίδιου. Μάλιστα, ο Σαμαράς - δεν το κρύβει - θα επιδιώξει ένα ρόλο ρυθμιστή που θα μπορεί λογικά να επιβάλει και το όνομα του Πρωθυπουργού κοινής αποδοχής. Και φυσικά αυτός δεν θα είναι ο Μητσοτάκης, εκ των πραγμάτων.

Πώς η Ρωσία ελέγχει πλέον και τη Μεσόγειο! Η Δυτική κοινότητα παρακολουθεί ...υπνωτισμένη(!) το μεγαλύτερο γεωστρατηγικό άλμα του αιώνα! Ο Εβραίος αναλυτής Σάι Γκάλ, ανώτερος στρατηγικός σύμβουλος του Ισραηλινού στρατού με ειδίκευση στη διαχείριση κρίσεων, αποκαλύπτει: "Το πυρηνικό εργοστάσιο στο Akkuyu δεν είναι άλλο ένα ενεργειακό έργο. Είναι ο δεύτερος πυρηνικός φάκελος (μετά το Ιράν) που το ΝΑΤΟ απέτυχε να σταματήσει και η Τουρκία είναι ο πρόθυμος ...ξενιστής!" Όπως επισημαίνει ο αναλυτής, το Ακκουγιού ενσαρκώνει ένα πρωτοφανές μοντέλο ενεργειακής εξάρτησης, όπου ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ εκχωρεί κρίσιμα στοιχεία της κυριαρχίας του μέσω του σχήματος Build-Own-Operate. Ο όρος αυτός σημαίνει...όλα τα λεφτά, ειδικά για τους Ρώσους. Το Build-Own-Operate (BOO) είναι ένα ιδιαίτερα δεσμευτικό μοντέλο σύμπραξης δημοσίου-ιδιωτικού τομέα, στο οποίο η ιδιωτική εταιρεία (ή το ξένο κράτος, στην περίπτωση μας η Ρωσία!) αναλαμβάνει όχι μόνο την κατασκευή και τη χρηματοδότηση του έργου, αλλά και την πλήρη ιδιοκτησία και λειτουργία του για δεκαετίες ή ακόμα και μόνιμα! Σε αντίθεση με άλλα μοντέλα (όπως το BOT), στο BOO το έργο δεν επιστρέφει ποτέ στην κυριαρχία του κράτους-υποδοχέα. Η εταιρεία που το υλοποιεί το κατασκευάζει (Build), το κατέχει (Own) και το λειτουργεί (Operate) με δικά της μέσα, εισπράττοντας τα έσοδα! Στην περίπτωση του Ακκουγιού, η ρωσική Ροσάτομ εφαρμόζει ακριβώς αυτό το μοντέλο: κατασκευάζει, κατέχει και θα λειτουργεί για πολλές δεκαετίες ολόκληρο τον πυρηνικό σταθμό, ενώ η Τουρκία παραμένει απλώς αγοραστής της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται. Αυτό δημιουργεί μια δομική και μακροχρόνια εξάρτηση, καθώς η Άγκυρα δεν αποκτά ούτε την ιδιοκτησία ούτε τον πραγματικό επιχειρησιακό έλεγχο του σταθμού. Το σύνολο της εγκατάστασης ισχύος 4,8 GW ανήκει και ελέγχεται πλήρως από τη ρωσική Ροσάτομ, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στη χρηματοδότηση και την κατασκευή, αλλά διατηρεί και τον πλήρη επιχειρησιακό έλεγχο των αντιδραστήρων VVER-1200. Η εξάρτηση σαφώς και βαθαίνει περαιτέρω, καθώς καύσιμα, συντήρηση, εκπαίδευση προσωπικού και τα κρίσιμα συστήματα λογισμικού παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένα με τη Μόσχα, δημιουργώντας έναν «ομφάλιο λώρο» που δύσκολα αποκόπτεται. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ρωσία αποκτά ουσιαστικά ένα είδος έμμεσου βέτο στην τουρκική ενεργειακή σταθερότητα, καθώς μπορεί, χωρίς στρατιωτική δράση, να επηρεάσει τη λειτουργία του σταθμού μέσω καθυστερήσεων ή τεχνικών παρεμβάσεων, ενισχύοντας την ευπάθεια της χώρας. Το «μάθημα του Ιράν» Ο Σάι Γκαλ προειδοποιεί ότι το Ακκουγιού ακολουθεί την ιρανική μεθοδολογία. Όπως το Ιράν χρησιμοποίησε το «πολιτικό» πρόγραμμα για να φτάσει σε εμπλουτισμό 60% και να εξαφανίσει την ορατότητα της ΔΟΑΕ, έτσι και η Τουρκία δημιουργεί μια αρχιτεκτονική αμφισημίας. Ο Ερντογάν αμφισβητεί ανοιχτά την παγκόσμια τάξη, απαιτώντας πυρηνικά όπλα. Παράλληλα, η Άγκυρα συνδυάζει την πυρηνική τεχνογνωσία με τη δοκιμή πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, ενώ εκτοξεύει απειλές κατά της Αθήνας και του Τελ-Αβίβ. Το Ακκουγιού είναι το θεμέλιο για μια μελλοντική πυρηνική Τουρκία Το Ακκουγιού, όπως παρουσιάζεται στην ανάλυση του Σάι Γκαλ, δεν αποτελεί απλώς ένα ενεργειακό έργο αλλά έναν βαθύ γεωπολιτικό μετασχηματισμό που ενσωματώνει το μοντέλο Build-Own-Operate σε βαθμό πρωτοφανούς εξάρτησης για χώρα του ΝΑΤΟ: Η πλήρης ιδιοκτησία και λειτουργία από τη ρωσική Ροσάτομ, σε συνδυασμό με την εξάρτηση από τη Μόσχα για καύσιμα, συντήρηση, εκπαίδευση και λογισμικό, δημιουργούν μια δομική ευπάθεια που μεταφράζεται σε έμμεσο στρατηγικό έλεγχο της τουρκικής ενεργειακής υποδομής. Παράλληλα, η σύγκριση με το ιρανικό μοντέλο αναδεικνύει τον κίνδυνο μιας «πολιτικής βιτρίνας» που συγκαλύπτει μελλοντικές στρατιωτικές επιλογές, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με αναθεωρητική ρητορική και ανάπτυξη πυραυλικών δυνατοτήτων. Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία εμφανίζεται να υπονομεύει βασικές αρχές της Συμμαχίας, καθώς η ενσωμάτωση ρωσικού κρατικού φορέα σε κρίσιμες υποδομές εγείρει ζητήματα ανθεκτικότητας (Άρθρο 3), σύγκρουσης δεσμεύσεων (Άρθρο 8) και περιορισμών στην επίκληση συλλογικής άμυνας (Άρθρο 5), διαμορφώνοντας ένα περίπλοκο πλέγμα στρατηγικών, νομικών και ενεργειακών κινδύνων. «Τοξικός κόμβος» Το Ακκουγιού, σύμφωνα με την ανάλυση, εξελίσσεται σε έναν διαρκή «τοξικό» κόμβο για τη Μεσόγειο και την ευρωπαϊκή οικονομική αρχιτεκτονική, καθώς η βαθιά ενσωμάτωσή του σε ρωσικές δομές δημιουργεί μόνιμη τριβή με το καθεστώς διεθνών κυρώσεων. Κάθε ανταλλακτικό, τεχνική υποστήριξη και ενημέρωση λογισμικού υποχρεωτικά διέρχεται από ένα περίπλοκο καθεστώς περιορισμών που συνδέεται με τη Ρωσία, καθιστώντας τη λειτουργία του έργου θεσμικά και εμπορικά επισφαλή. Ταυτόχρονα, η αντίληψη του ρίσκου από αγορές, δανειστές και ασφαλιστικούς φορείς ενσωματώνει ήδη τον «ρωσικό κίνδυνο» σε νατοϊκό έδαφος, οδηγώντας σε αυξημένο κόστος χρηματοδότησης και ασφάλισης, το οποίο υπονομεύει τη βιωσιμότητα του έργου ακόμη και πριν την πλήρη ενεργοποίησή του, μετατρέποντάς το από αναπτυξιακή επένδυση σε μακροπρόθεσμη οικονομική επιβάρυνση. Όπως γίνεται αντιληπτό, το Ακκουγιού είναι ένας ενιαίος ξένος κόμβος βέτο στην καρδιά της Μεσογείου. Η Τουρκία παραχώρησε στρατηγικό έδαφος στον Πούτιν, δημιουργώντας μια ωρολογιακή βόμβα που απειλεί την ασφάλεια της Ελλάδας, του Ισραήλ, της ίδιας της Ευρώπης, ακόμη και ολόκληρης της Δύσης! Ο φάκελος είναι πλέον ανοιχτός και η απειλή είναι υπαρξιακή! Israel Hayom-Bankingnews