Search this site

Ο πόλεμος της Ευρώπης κατά της Ρωσίας ...αναβάλλεται; – Τι ετοιμάζουν οι καμπαλιστές του Ζελένσκι στο Τσέρνομπιλ! Ότι και να σχεδιάζει η Ευρώπη εναντίον της Ρωσίας… αποτυγχάνει! Τα ευρωπαϊκά πρακτορεία ειδήσεων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό της από το 2022 (1.000 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα) και οι τιμές του πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί πάνω από τα 105 δολάρια ανά βαρέλι. Πραγματική καταστροφή… Εν τω μεταξύ ένα φάντασμα στοιχειώνει την Ευρώπη – το φάντασμα του αλουμινίου. Σύμφωνα με την Gas Infrastructure Europe, η χωρητικότητα αποθήκευσης φυσικού αερίου της ΕΕ έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 13 ετών, στο 64,4% τον Αύγουστο (ήταν 80% στα τέλη Αυγούστου 2025). Στο πλαίσιο των αντιρωσικών κυρώσεων, των υπερβολικών τιμών για το αμερικανικό LNG και του κλεισίματος της παροχής φυσικού αερίου στο Κατάρ από το Ιράν, η δυνατότητα αναπλήρωσης των αποθεμάτων φυσικού αερίου στις ευρωπαϊκές υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου μειώνεται ραγδαία και η επερχόμενη περίοδος θέρμανσης… είναι ήδη προβληματική. Ας αφήσουμε στην άκρη τα τρεμάμενα κουφάρια των Ευρωπαίων που ψήφισαν με τα πόδια τους υπέρ των αυτοκτονικών πολιτικών των κυβερνήσεών τους. Η Ευρώπη θέλει να επανεξοπλιστεί… για ένα κατασκευασμένο εχθρό Εκεί, ο κύριος ευρωπαϊκός στόχος παραμένει το σχέδιο των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ για έναν συνολικό και μεγάλης κλίμακας επανεξοπλισμό της Ευρώπης, γνωστό και ως «Ετοιμότητα 2030». Αυτό το σχέδιο αναφέρεται συχνότερα ως σημείο αναφοράς στις στρατιωτικές προετοιμασίες της Ευρώπης που στρέφονται εναντίον της χώρας μας. Έτσι, αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο πιθανότατα θα διαταραχθεί ή θα καθυστερήσει σημαντικά, και ένας από τους κύριους λόγους είναι η απότομη αύξηση του κόστους της βιομηχανικής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη. Το Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων Άτλας, στην έκθεσή του ανέφερε: «Η αμυντική βιομηχανική βάση της Ευρώπης λειτουργεί με ενεργειακό κόστος περίπου διπλάσιο από αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών (δηλαδή, τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό της Ρωσίας). Καθώς οι κυβερνήσεις αυξάνουν τις δαπάνες για την επίτευξη του στόχου του 5% του ΑΕΠ του ΝΑΤΟ, αυτό το χάσμα μειώνει την πραγματική παραγωγή που μπορεί να επιτευχθεί για κάθε ευρώ επανεξοπλισμού». Μ' άλλα λόγια, με έναν σταθερό προϋπολογισμό και συνεχώς αυξανόμενες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, η τελική παραγωγή θα είναι μικρότερη. Πόσο μικρότερη; Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η στρατιωτική παραγωγή είναι εξαιρετικά ενεργοβόρα σε πολλούς τομείς, για παράδειγμα, η παραγωγή χάλυβα θωράκισης, νιτροκυτταρίνης για προωθητική πυρίτιδα και αλουμινίου για σκελετούς αεροσκαφών, καθώς και η επεξεργασία σπάνιων γαιών για συστήματα καθοδήγησης, απαιτούν «σημαντικές και συνεχείς ενεργειακές δαπάνες» που δεν θα μετριαστούν από τις συζητήσεις για την καταστροφή της Ουκρανίας. Επι πλέον, σύμφωνα με πηγές εμπειρογνωμόνων, με οποιαδήποτε αύξηση στις τιμές της βιομηχανικής ηλεκτρικής ενέργειας, το κόστος σε αυτούς τους τομείς αυξάνεται «δυσανάλογα» - δηλαδή, όχι γραμμικά, αλλά εκθετικά. Τι μας δείχνει το αλουμίνιο; Ας πάρουμε, για παράδειγμα, το αλουμίνιο αεροσκαφών και θωρακισμένων (που χρησιμοποιείται ευρέως σε ελαφρά και μεσαία θωρακισμένα οχήματα). Η βιομηχανική ένωση European Aluminium αναφέρει ότι η ηλεκτρική ενέργεια αντιπροσωπεύει έως και 40% του κόστους παραγωγής ενός τόνου αλουμινίου στην Ευρώπη. Συνεπώς, με τους δασμούς να αυξάνονται από 50€/MWh το 2021 σε 184€/MWh το 2025, το κόστος ενός τόνου «στρατιωτικού» αλουμινίου θα αυξηθεί από 2.600 ευρώ σε περίπου 4.568 ευρώ —που μεταφράζεται σε 43% (!) στον φυσικό όγκο για τον ίδιο προϋπολογισμό. Κατά μέσο όρο, στο Ευρωπαϊκό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας στο κόστος των τελικών προϊόντων είναι περίπου 25-30%. Αν λάβουμε υπόψη τις προβλέψεις για την άνοδο των τιμών του φυσικού αερίου και του πετρελαίου στην Ευρώπη (ΗΠΑ, Ιράν και Houthis έχουν παίξει ρόλο), τότε στον Παλαιό Κόσμο, κατά την περίοδο έως το 2030, μόνο και μόνο λόγω του ενεργειακού παράγοντα, το φυσικό έλλειμμα στην εκπλήρωση των σχεδίων επανεξοπλισμού θα μπορούσε να ανέλθει σε ποσοστό μεταξύ 10% και 50% (!), ανάλογα με τον τύπο του προϊόντος. Ο μεγάλος πόλεμος με τη Ρωσία ...αναβάλλεται; Ο μεγάλος πόλεμος με τη Ρωσία, όπως φαίνεται, μάλλον αναβάλλεται μέχρι νεωτάρας. Δεν είναι τυχαίο ότι στο συνέδριο FuelsEurope στις Βρυξέλλες στις 10 Ιουνίου 2026, η Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας του ΝΑΤΟ, δήλωσε ότι «η άμυνα εξαρτάται από την αξιόπιστη πρόσβαση σε καύσιμα και ενέργεια»: Σύμφωνα με τον αμερικανικό πόρο Semafor, «τα τελευταία 4 χρόνια, η τιμή της ενέργειας έχει προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά στην Ευρώπη από οποιοδήποτε όπλο». Το επίπεδο των όπλων της Ευρώπης μειώνεται Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι, εν μέσω όλων αυτών των θεατρικών αναταραχών, σύμφωνα με το CNBC, «τα αποθέματα όπλων στις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ παραμένουν κάτω από τα επίπεδα του 2021» και, σύμφωνα με το Politico, «ενώ οι Βρυξέλλες στοιχηματίζουν στη στρατιωτικοποίηση και την αντιπαράθεση με τη Ρωσία, το βάρος του χρέους των ευρωπαϊκών οικονομιών φτάνει σε κρίσιμα επίπεδα». Εν τω μεταξύ, η Ρωσία, όπου ο ρυθμός και οι δυνατότητες της αμυντικής παραγωγής είναι αρκετές φορές υψηλότεροι από ό,τι στην Ευρώπη, και το κόστος της ενέργειας είναι αρκετές φορές χαμηλότερο (κάτι που φαίνεται να υποδηλώνει τις προοπτικές του «πολέμου φθοράς» που κήρυξαν οι Ευρωπαίοι), «διαθέτει πλέον έναν από τους ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο, ο οποίος έχει μοναδική εμπειρία στη διεξαγωγή χερσαίου πολέμου επόμενης γενιάς» όπως υποστηρίζει το Αμερικανικό Foreign Affairs. Ωστόσο, η Ευρώπη μπορεί ακόμα να καταβάλει προσπάθεια… αρκεί να μην σκίσει κανένα καλσόν… όπως θα έλεγε και ο θυμόσοφος λαός… Τι ετοιμάζει η Ουκρανία στο Τσέρνομπιλ; Οι καμπαλοσατανιστές του Ζελένσκι μετακινούν πυρομαχικά και αναπτύσσουν στρατεύματα κοντά στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Τσέρνομπιλ, αναφέρουν ρωσικές πηγές. «Έχουμε λάβει πληροφορίες από επιχειρησιακές πηγές ότι προσωπικό των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων αναπτύσσεται στη ζώνη του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής του Τσέρνομπίλ, μαζί με στρατιωτικό εξοπλισμό με τη μορφή φορτηγών KamAZ που μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών, συνοδευόμενο από κινητές πυροσβεστικές ομάδες. Ουκρανοί μαχητές εξακολουθούν να φυλάνε τα όπλα. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι σε αυτές τις περιοχές εγκαθίσταται σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου. Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις κατασκευάζουν αμυντικές δομές στη ζώνη αποκλεισμού του Τσέρνομπίλ, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης. Στα μέσα Αυγούστου, το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ανέφερε ότι τα ουκρανικά στρατεύματα κατασκεύαζαν αμυντικές δομές και έστηναν σημεία ελέγχου στη ζώνη αποκλεισμού του Τσέρνομπίλ. Το εργοστάσιο βρίσκεται στην περιοχή του Κιέβου, περίπου 15 χιλιόμετρα από την πόλη του Τσέρνομπίλ. Το ατύχημα που συνέβη εκεί στις 26 Απριλίου 1986 ήταν η μεγαλύτερη ανθρωπογενής καταστροφή στον κόσμο όσον αφορά την κλίμακα των ζημιών και των συνεπειών. Ραδιενεργές ουσίες μόλυναν εδάφη της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, της Ρωσίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, εκθέτοντας σχεδόν 8,4 εκατομμύρια ανθρώπους σε ακτινοβολία...

Επίθεση σε Ελλάδα, 12 μίλια και ασφαλώς...Ισραήλ! Όταν η Ιστορία χρησιμοποιείται ως όπλο εκφοβισμού: Ο Γκιουρντενίζ ξαναφέρνει τη Σμύρνη του 1922 στο επίκεντρο της τουρκικής απειλής κατά της Ελλάδος! Ο Τζεμ Γκιουρντενίζ, ένας καθαρός γενίτσαρος και - κοίτα να δείς! - εμπνευστής και βασικός θεωρητικός του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», δεν περιορίστηκε σε μια απλή νομική ή στρατηγική αντιπαράθεση με τις πρόσφατες δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών. Προχώρησε πολύ πιο πέρα. Επανέφερε ευθέως τη Σμύρνη και την 9η Σεπτεμβρίου του 1922 στο κέντρο της σημερινής ελληνοτουρκικής έντασης, συνδέοντας τις ελληνικές θέσεις για τα δώδεκα ναυτικά μίλια και τις στρατηγικές συμμαχίες της χώρας με την είσοδο του τουρκικού στρατού στην πόλη πριν από εκατόν τέσσερα χρόνια. Η παρέμβασή του αποκαλύπτει με ωμότητα ότι στο σκληρό τουρκικό στρατηγικό ακροατήριο η αντιπαράθεση με την Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνον μέσα από το Δίκαιο της Θάλασσας ή τους εξοπλισμούς, αλλά και μέσα από ιστορικούς συμβολισμούς πολέμου, εθνικής νίκης και ανοιχτής προειδοποίησης. Ο Γκιουρντενίζ βάζει στο στόχαστρο τον Γεραπετρίτη Ο Γκιουρντενίζ έβαλε στο στόχαστρο τον Γεραπετρίτη (βούτυρο στο ψωμί του αυτο το ελεεινό φοβικό τσιράκι του Μητσοτάκη) από την πρώτη στιγμή. Αναφέρθηκε στις δηλώσεις του Γεραπετρίτη ότι η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια και ότι η ισχύς μιας χώρας ενισχύεται και μέσα από ισχυρές διεθνείς συμμαχίες. Έγραψε χαρακτηριστικά: «Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης δηλώνει πρώτα ότι “θα εφαρμόσουμε τα δώδεκα μίλια όποτε θελήσουμε” και στη συνέχεια, υπενθυμίζοντας την αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, στέλνει το μήνυμα ότι “η ισχύς πηγάζει από ισχυρές συμμαχίες”». Από εκεί και πέρα, η ανάρτησή του πέρασε σε επίπεδο ανοιχτής επιθετικότητας. Έφερε στο τραπέζι και συνέδεσε τις σημερινές δηλώσεις της Αθήνας με την επέτειο της 9ης Σεπτεμβρίου. «Το γεγονός ότι αυτές οι ατυχείς δηλώσεις γίνονται την παραμονή της ημέρας κατά την οποία ο τουρκικός στρατός εισήλθε στη Σμύρνη πριν από εκατόν τέσσερα χρόνια αποτελεί μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση της Ιστορίας και της μοίρας», έγραψε. Μόνο που η συγκεκριμένη διατύπωση, δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε του βγήκε αυθόρμητα. Ήταν προμελετημένη. Εισάγει ευθεία ιστορική προειδοποίηση μέσα στη σημερινή πολιτική αντιπαράθεση. Για την Τουρκία βεβαίως, η 9η Σεπτεμβρίου συμβολίζει στρατιωτική νίκη. Νίκη όμως, ποιανού; Αλλά αυτό ειναι άλλη ιστοριά. Για τον ελληνισμό όμως συνδέεται άμεσα με τη Μικρασιατική Καταστροφή, την πυρπόληση της Σμύρνης και τον ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων από τις αρχαίες εστίες τους. Από τη διπλωματία στον ιστορικό εκφοβισμό Από τη διπλωματία ο τύπος αυτός, πέρασε στον...ιστορικό εκφοβισμό. Η επιλογή του Γκιουρντενίζ να ανατρέξει στο 1922 έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα. Δεν επιχειρεί απλώς να απαντήσει σε μια δήλωση περί χωρικών υδάτων. Επιχειρεί να δημιουργήσει έναν παραλληλισμό ανάμεσα στη σημερινή Ελλάδα και στην Ελλάδα της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Καθαρή επιχείρηση χειραγωγησης. Το μήνυμα που επιχειρεί να περάσει είναι ότι η προσφυγή σε ισχυρές συμμαχίες δεν εγγυάται επιτυχία απέναντι στην Τουρκία. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η πιο προκλητική πλευρά της παρέμβασής του. «Πώς αλλιώς πρέπει να εξηγήσει η Ιστορία ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σφετερισμός κυριαρχίας με την εξάρτηση από τη στρατιωτική ισχύ και τις συμμαχίες άλλων;» συνέχισε να δηλώνει. Η διατύπωση είναι αποκαλυπτική. Ο Τούρκος θεωρητικός της «Γαλάζιας Πατρίδας» επιχειρεί να παρουσιάσει την άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων όχι ως εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, αλλά ως «σφετερισμό» που στηρίζεται σε ξένες δυνάμεις. Η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ στο επίκεντρο της τουρκικής ενόχλησης Ένα από τα βασικά σημεία της τουρκικής ενόχλησης είναι εμφανώς η σχέση Αθήνας–Τελ Αβίβ. Η Ελλάδα εμβαθύνει τη συνεργασία με το Ισραήλ σε αεράμυνα, τεχνολογία, μη επανδρωμένα συστήματα, εκπαίδευση, συστήματα επιτήρησης και ευρύτερη στρατηγική συνεργασία. Για τους υποστηρικτές της «Γαλάζιας Πατρίδας» αυτό δεν αντιμετωπίζεται ως απλή διμερής σχέση. Αντιμετωπίζεται ως παράγοντας που αλλάζει τη στρατιωτική εξίσωση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η τουρκική ρητορική επιμένει εδώ και καιρό σε ένα συγκεκριμένο αφήγημα: Ότι η Ελλάδα δεν βασίζεται στις δικές της δυνατότητες, αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Γαλλία, στο Ισραήλ και ευρύτερα στη Δύση. Ο Γκιουρντενίζ επαναφέρει ακριβώς αυτή τη θέση. Στην πράξη όμως οι διεθνείς συμμαχίες αποτελούν βασικό εργαλείο στρατηγικής για κάθε κράτος — και η ίδια η Τουρκία συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και αναπτύσσει πλήθος δικών της περιφερειακών συνεργασιών. Το σημαντικότερο σημείο αντιπαράθεσης παραμένει η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Τα ...«μίλια», που έλεγε κι ο Άγιος Παΐσιος. Ο Γκιουρντενίζ υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εφαρμόσει μονομερώς τα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Αιγαίο χωρίς να λάβει υπ' όψη την...ειδική γεωγραφία(!), τις αντικείμενες ακτές και τα ...«δικαιώματα» της Τουρκίας(!) «Στη μοναδική γεωγραφία του Αιγαίου, μια μονομερής επιβολή των δώδεκα μιλίων, με σκοπό τον εγκλωβισμό της Τουρκίας στις ακτές της, δεν θα περιορίσει απλώς την Τουρκία στην ηπειρωτική χώρα, αλλά θα διαταράξει και την εδαφική της ακεραιότητα», ξεστομίζοντας ευθέως πως η Τουρκία επιθυμεί διακαώς να αρπάξει τα ελληνικά νησιά ως εδάφη της Ελλάδας. Η φράση αυτή αποτυπώνει αυτό ακριβώς, δηλαδή πλήρως την τουρκική αντίληψη. Για την Άγκυρα τα δώδεκα μίλια δεν αποτελούν απλώς νομική διαφορά. Αποτελούν στρατηγικό ζήτημα εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας. Η Αθήνα επιμένει ότι το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων έως τα δώδεκα ναυτικά μίλια αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Ελλάδα το έχει ήδη ασκήσει στο Ιόνιο. Για το Αιγαίο είναι το διακύβευμα. Και διατηρεί τη θέση, ότι δεν έχει παραιτηθεί από αυτό και ότι θα αποφασίσει η ίδια πότε και πώς θα το ασκήσει. Μπορεί βέβαια αυτό να ακούγεται στα δικά μας αυτιά ως...γελοιότητα, αλλά όταν τα ακούνε οι Τούρκοι...σκυλιάζουν! Σκυλιάζουν όμως στη πραγματικότητα; Τόση σημασία δίνουν πραγματικά στα «ελληνικά» πολιτικά ανθρωπάρια ή μας τρολλάρουν; Το casus belli παραμένει πάνω από το Αιγαίο Η Τουρκία διατηρεί από το 1995 την απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που προβλέπει ότι πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των έξι ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο μπορεί να θεωρηθεί αιτία πολέμου. Το γνωστό casus belli δηλαδή, που παραμένει μία από τις πιο σοβαρές σκιές στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Για την Αθήνα, η ύπαρξη απειλής πολέμου απέναντι στην άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος αποτελεί από μόνη της βασικό πρόβλημα. Ο Γκιουρντενίζ αναφέρεται παράλληλα στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και επικαλείται τις προβλέψεις για ειδικές γεωγραφικές συνθήκες και αντικείμενες ακτές. Υπάρχει όμως μια βασική πολιτική αντίφαση: η Τουρκία δεν έχει υπογράψει, ούτε κυρώσει την UNCLOS. Η Άγκυρα αντιτείνει ότι ορισμένοι κανόνες έχουν εθιμικό χαρακτήρα, αλλά απορρίπτει άλλα στοιχεία της Σύμβασης που δεν εξυπηρετούν τη δική της θέση. Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνον τα δώδεκα μίλια. Αφορά τα χωρικά ύδατα, την υφαλοκρηπίδα, την ΑΟΖ, τον εναέριο χώρο, τη στρατιωτική παρουσία στα νησιά, τα θαλάσσια πάρκα και συνολικά την αρχιτεκτονική κυριαρχίας στο Αιγαίο. Για τον Γκιουρντενίζ όλα αυτά εντάσσονται στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αυτό όμως που καίει τον Γκιουρντενίζ, είναι ο...εφιάλτης του εξοπλισμού των ελληνικών νησιών απέναντι από τις τουρκικές ακτές. «Το να εξοπλίζετε τα νησιά που βρίσκονται ακριβώς απέναντι από τις τουρκικές ακτές και τελούν υπό αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς και στη συνέχεια να δηλώνετε ότι “αντλούμε δύναμη από τις συμμαχίες μας” δεν εξαλείφει τις νόμιμες ανησυχίες ασφαλείας της Τουρκίας», μας λέει ο νεογενίτσαρος. Η ελληνική πλευρά όμως υπογραμμίζει ότι απέναντι από τα νησιά υπάρχουν μεγάλες τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις, αποβατικές δυνατότητες, η Στρατιά του Αιγαίου και η ενεργή απειλή casus belli. Αυτά βεβαίως, ο πονηρός τουρκαλάς τα πετάει στις καλένδες. Τσιμουδιά δε βγάζει. «Οι συμμαχίες δεν δημιουργούν δίκαιο αλά καρτ. Ο εξοπλισμός από μόνος του δεν παράγει κυριαρχία. Η εμπιστοσύνη σε άλλα κράτη δεν εξαφανίζει τα δικαιώματα της Τουρκίας», συνέχισε ο Γκιουρντενίζ. Η συγκεκριμένη φράση στοχεύει ευθέως τη στρατηγική σχέση της Ελλάδας με το Ισραήλ, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό τους καίει πάνω απ' όλα. Όχι τόσο οι Αμερικάνοι οι ίδιοι, αλλά οι Εβραίοι! Αυτό που λέει ουσιαστικά ο νεογενίτσαρος, είναι ότι η Αθήνα επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τις συμμαχίες της για να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα. Εμείς όμως, δεν παρουσιάζουμε ουσιαστικά τις συμμαχίες ως πηγή κυριαρχίας αλλά ως πολλαπλασιαστή αποτροπής. Η διαφορά είναι ουσιώδης. Η «Γαλάζια Πατρίδα» επιστρέφει στην πρώτη γραμμή Ο Γκιουρντενίζ ολοκλήρωσε την παρέμβασή του με την κλασική φρασεολογία του δόγματος που ο ίδιος συνέβαλε να διαμορφωθεί. «Ούτε το Αιγαίο ούτε η Μεσόγειος είναι ελληνική λίμνη», έγραψε με περίσσιο θράσος και πρόσθεσε ότι «τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στη Γαλάζια Πατρίδα δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή σφετερισμού με την υποστήριξη τρίτων κρατών». Το πιάσαμε το υπονοούμενο; Μ' άλλα λόγια, η «Γαλάζια Πατρίδα» του, δεν είναι απλώς ένα σύνθημα. Αποτελεί ολόκληρη στρατηγική αντίληψη για τη θαλάσσια ισχύ της Τουρκίας. Στο επίκεντρό της, βρίσκονται το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος, η Μαύρη Θάλασσα, οι θαλάσσιες ζώνες, η ενέργεια, η ναυτική παρουσία και ο περιορισμός της επήρειας των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες οριοθετήσεις. Παρ' ότι ο Γκιουρντενίζ δεν είναι κυβερνητικός αξιωματούχος, οι ιδέες της «Γαλάζιας Πατρίδας» έχουν αποκτήσει ήδη ισχυρή παρουσία στον τουρκικό δημόσιο και στρατιωτικό λόγο. Μέσω καθαρής, γκεμπελικού τύπου, προπαγάνδας. Όροι και αντιλήψεις που κάποτε περιορίζονταν σε ναυτικούς κύκλους έχουν περάσει πλέον στην πολιτική ρητορική, στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, σε στρατιωτικές ασκήσεις και στον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα περιγράφει τα συμφέροντά της στη θάλασσα. Το Ισραήλ γίνεται μέρος της ελληνοτουρκικής εξίσωσης Η πιο σημαντική νέα παράμετρος είναι ίσως αυτή του ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει πλέον τις ελληνοτουρκικές ισορροπίες αποκλειστικά ως διμερές ζήτημα. Η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ μπαίνει ολοένα πιο έντονα στις τουρκικές αναλύσεις. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», τα ισραηλινά συστήματα, η συνεργασία σε μη επανδρωμένα και αντι-drone συστήματα και η γενικότερη προσέγγιση Αθήνας–Τελ Αβίβ προκαλούν αυξανόμενη προσοχή στο Μεγάλο Παλάτι στην Άγκυρα. Η μεγάλη τουρκική ανησυχία ή πιο καθαρά, ο τρόμος των Τούρκων, είναι ότι έχει πλέον δημιουργηθεί ένα ευρύτερο πλέγμα συνεργασιών Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, με παράλληλες σχέσεις με την Αίγυπτο, τη Γαλλία αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για τον θεωρητικό της «Γαλάζιας Πατρίδας», αυτό μπορεί να ερμηνεύεται ως στρατηγικός περιορισμός της τουρκικής ελευθερίας κινήσεων και είναι, τι να λέμε τώρα. Γι’ αυτό χτυπά τόσο έντονα τις συμμαχίες. Ο Τούρκος απόστρατος αντιλαμβάνεται ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την τουρκική στρατηγική δεν είναι μόνον τα ελληνικά οπλικά συστήματα. Είναι ότι αυτά εντάσσονται σε ευρύτερα δίκτυα τεχνολογίας, πληροφοριών και διεθνούς συνεργασίας. Αυτό αυξάνει την ελληνική αποτρεπτική ισχύ πέρα από το καθαρό άθροισμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η πιο βαριά όμως πλευρά όμως της παρέμβασης, παραμένει η ιστορική. Ο Γκιουρντενίζ έκλεισε γράφοντας: «Σήμερα είναι 9 Σεπτεμβρίου 2026. Η υπενθύμιση αποτελεί ανθρώπινο καθήκον». Και βέβαια η φράση λειτουργεί ως ευθεία παραπομπή στη Σμύρνη. Και μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο αποκτά χαρακτήρα πολιτικής προειδοποίησης. Η επιστράτευση του 1922 σε μια σύγχρονη συζήτηση για τα δώδεκα μίλια, το Ισραήλ, τις ελληνικές συμμαχίες και τα νησιά, δείχνει πόσο εύκολα η Ιστορία μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης το οποίο χρησιμοποιείται για να ενισχύσει ένα σημερινό στρατηγικό μήνυμα προς την Αθήνα. Οι δηλώσεις Γεραπετρίτη και Μητσοτάκη ότι η Ελλάδα δεν έχει εγκαταλείψει το δικαίωμα των δώδεκα ναυτικών μιλίων, αν όλες αυτές οι δηλώσεις βεβαιως δεν είναι άλλο ένα καλοστημένο θέατρο, έχουν προκαλέσει - κατά πώς φαίνεται - έντονη κινητικότητα στην Τουρκία. Το θέμα επανέρχεται στα τηλεοπτικά πάνελ, στις εφημερίδες, στους απόστρατους στρατιωτικούς και στους αναλυτές. Αυτό δείχνει - επαναλαμβάνω αν ΔΕΝ είναι άλλο ένα καλοστημένο θέατρο των Μητσοτάκηδων και του Ερντογάν - ότι το ζήτημα αντιμετωπίζεται στην Τουρκία ως ένα από τα βασικά στρατηγικά σενάρια της επόμενης περιόδου. Από ελληνικής πλευράς πάντως, ανεξαρτήτου πολιτικής του σημερινού καθεστώτος, το μήνυμα είναι σαφές. Η Ελλάδα δεν παραιτείται από τα δώδεκα μίλια, δεν αποδέχεται το casus belli, δεν δέχεται τουρκικό βέτο στις στρατηγικές της συμμαχίες και δεν εγκαταλείπει την αμυντική παρουσία στα νησιά υπό καθεστώς απειλής. Κι επειδή αυτή η θέση είναι παγιωμένη εδώ και πολλά χρόνια, δείχνει τελευταίως ότι δημιουργεί...μεγαλύτερη νευρικότητα στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Και για να μη το πολυλογούμε, τούτη η...ξαφνική νέα παρέμβαση Γκιουρντενίζ αποκαλύπτει πόσο βαθιά συνδέονται πλέον στην τουρκική στρατηγική συζήτηση το Αιγαίο, τα δώδεκα ναυτικά μίλια, τα ελληνικά νησιά, η στρατηγική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η Ελλάδα - ελέω της πραγματικά ευφυέστατης κίνησης που έγινε πριν από 12 χρόνια με πρωτοβουλια Νετανιάχου και αποδοχη από Σαμαρά για μια στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ - ενισχύει την αποτροπή της και δηλώνει ότι διατηρεί όλα τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η τουρκική πλευρά απαντά με ολοένα σκληρότερη ρητορική, δείχνωντας ευκρινώς την αμηχανία, τον εκνευρισμό αλλά και τον πραγματικό φόβο που τους έχει καταλάβει και γι' αυτο ο Τζεν Γκιουρντενίζ επέλεξε αυτή τη φορά να κάνει κάτι ακόμη πιο προκλητικό: Να βάλει τη Σμύρνη του 1922 μέσα στην αντιπαράθεση του 2026. Η φράση του ότι «η υπενθύμιση αποτελεί ανθρώπινο καθήκον» δεν είναι απλώς ιστορική αναφορά και το ξέρουμε. Στο σημερινό κλίμα όμως αποτελεί σαφές πολιτικό μήνυμα. Και δείχνει ότι η μάχη για το Αιγαίο δεν διεξάγεται μόνον με χάρτες, πλοία και διεθνείς συμβάσεις. Διεξάγεται και με την Ιστορία! Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Και τώρα εμφανίζεται η Ντόρα Μπακογιάννη -βουλευτής σήμερα αλλά χωρίς άλλο θεσμικό ρόλο- και επιβεβαιώνει την επαφή για την οποία το Μέγαρο Μαξίμου θα έπρεπε να έχει ενημερώσει εξ αρχής! Δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο να γίνονται στην εξωτερική πολιτική συναντήσεις μακριά από κάμερες. Ούτε είναι δυνατόν κάθε επαφή ενός πρωθυπουργού να μεταδίδεται ζωντανά και κάθε συζήτηση να δημοσιοποιείται λέξη προς λέξη. Υπάρχει, όμως, μια τεράστια απόσταση ανάμεσα στην αναγκαία διπλωματική διακριτικότητα και στη μυστική διπλωματία. Ο επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν επισκέφθηκε την Αθήνα. Σύμφωνα με την τουρκική «Yeni Şafak», συναντάται στο Μαξίμου με τον ίδιο τον Μητσοτάκη και μεταφέρει μηνύματα που αφορούν ευθέως το Αιγαίο, τα νησιά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και οι Ελληνες πολίτες πώς πληροφορούνται ότι έγινε αυτό το τετ α τετ κορυφής; Από τον τουρκικό Τύπο! Αυτό από μόνο του είναι πολιτικό ζήτημα. Διότι εδώ δεν μιλάμε για ένα τυχαίο τετ α τετ σε κάποιον διάδρομο διεθνούς συνόδου. Μιλάμε για επαφή του Ελληνα πρωθυπουργού με τον άνθρωπο που βρίσκεται στην κορυφή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, σε μια περίοδο κατά την οποία η Αγκυρα επαναφέρει με αυξανόμενη ένταση τις αξιώσεις της. Κι όμως, ούτε ανακοίνωση. Ούτε ενημέρωση. Ούτε μια λιτή επίσημη αναφορά ότι πραγματοποιήθηκε η συνάντηση και ποιο ήταν το γενικό αντικείμενό της. Και τώρα εμφανίζεται η Ντόρα Μπακογιάννη -βουλευτής σήμερα αλλά χωρίς άλλο θεσμικό ρόλο- και επιβεβαιώνει την επαφή για την οποία το Μέγαρο Μαξίμου θα έπρεπε να έχει ενημερώσει εξαρχής. Δηλαδή, για να μάθουμε τι κάνει ο πρωθυπουργός της χώρας με τον αρχηγό της ΜΙΤ, πρέπει πρώτα να διαβάσουμε τη «Yeni Şafak» και ύστερα να περιμένουμε την αδελφή του πρωθυπουργού; Κάπου εδώ το πράγμα παύει να είναι απλώς επικοινωνιακά ατυχές. Γίνεται θεσμικά προβληματικό. Και γίνεται ακόμη σοβαρότερο όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός παραμένει σιωπηλός και η επίσημη κυβερνητική ενημέρωση δεν δίνει τις καθαρές απαντήσεις που απαιτεί η βαρύτητα του θέματος. Δεν ζητά κανείς να δημοσιευτούν πρακτικά εμπιστευτικών συνομιλιών. Υπάρχει, όμως, ένα στοιχειώδες δημοκρατικό όριο: οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ότι πραγματοποιήθηκε μια τόσο υψηλού επιπέδου συνάντηση και, τουλάχιστον σε γενικές γραμμές, ποια ζητήματα συζητήθηκαν. Διαφορετικά, δημιουργείται το χειρότερο δυνατό περιβάλλον. Οι Τούρκοι δημοσιεύουν τη δική τους εκδοχή, κυκλοφορούν πληροφορίες για όσα ειπώθηκαν πίσω από κλειστές πόρτες και η κυβέρνηση, αντί να κλείνει τον δρόμο στη φημολογία με επίσημη ενημέρωση, αφήνει ένα τεράστιο κενό. Και τα κενά στην εξωτερική πολιτική δεν μένουν ποτέ κενά. Γεμίζουν με υποψίες. Η μυστική διπλωματία δεν γίνεται επικίνδυνη επειδή οι διπλωμάτες μιλούν μυστικά. Αυτό είναι μέρος της δουλειάς τους. Γίνεται επικίνδυνη όταν η πολιτική ηγεσία κρατά στο σκοτάδι την κοινωνία ακόμη και για την ύπαρξη επαφών κορυφαίου επιπέδου και επιτρέπει στην άλλη πλευρά να γράφει πρώτη το αφήγημα για το περιεχόμενό τους. Η εξωτερική πολιτική ασφαλώς απαιτεί εχεμύθεια. Δεν απαιτεί, όμως, να ενημερώνονται οι Ελληνες από την Αγκυρα για το τι συμβαίνει μέσα στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου. «Ο κοριός»

Το Ιράν ενεργοποιεί σχέδιο σοκ 40 ετών για το Ορμούζ! Παγίδα θανάτου για ΗΠΑ, πάνω από τα 100 δολ. η τιμή του πετρελαίου Μόλις 6 πλοία πέρασαν από τα Στενά του Ορμούζ το τελευταίο 24ωρο — Απειλές σοκ από το Ιράν σε πετρελαιοφόρα κοντά σε λιμάνια του Μπαχρέιν και του Κουβέιτ — IRGC: "Χτυπήσαμε 10 πλοία" Χάος επικρατεί στον Περσικό Κόλπο, καθώς ΗΠΑ και Ιράν αντάλλαξαν νέα ισχυρότατα στρατιωτικά πλήγματα με απώτερο στόχο την κυριαρχία και τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Οι Αμερικανοί ανακοίνωσαν ότι έπληξαν 5 ιρανικά τάνκερ — το ένα εκ των οποίων βυθίστηκε — ως απάντηση στα συνεχιζόμενα ιρανικά πυρά κατά αμερικανικών στρατιωτικών πλοίων, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να περνούν στην αντεπίθεση και να εξαπολύουν κόλαση φωτιάς σε δύο αμερικανικές βάσεις στην Ιορδανία. Παράλληλα και σε μια κίνηση ισχύος για το ποιος ελέγχει τα Στενά, το IRGC υποστηρίζει ότι έπληξε επίσης 2 αμερικανικά αντιτορπιλικά και 8 τάνκερ που επιχείρησαν να διέλθουν από «απαγορευμένη και μη ασφαλή ζώνη» των Στενών, «με την υποκίνηση και την υποστήριξη» των ΗΠΑ. Είναι ξεκάθαρο πλέον πως οι υπολογισμοί και οι εντάσεις στα Στενά του Ορμούζ έχουν αλλάξει, καθώς τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν συνεχίζουν τις αμοιβαίες επιχειρήσεις αντιποίνων, στοχεύοντας καθημερινά επιπλέον πλοία και πετρελαιοφόρα και οδηγώντας τη σύγκρουση σε μια νέα διάσταση. Υπό αυτό το άγριο παρασκήνιο και με τις τιμές του πετρελαίου να έχουν σπάσει το φράγμα των 100 δολαρίων το βαρέλι, και ενώ αναμένεται μέσα στις επόμενες δύο ημέρες το Ομάν και το Ιράν να θέσουν σε εφαρμογή έναν προσωρινό διάδρομο ναυσιπλοΐας, για τη δημιουργία του οποίου έχουν συμφωνήσει στα Στενά, η Τεχεράνη αποκάλυψε την παγίδα θανάτου που έχει στήσει στους Αμερικανούς. Εσμαΐλ Κουσαρί (πρώην διοικητής IRGC): Δουλεύουμε και σχεδιάζουμε την άμυνα του Ορμούζ εδώ και δεκαετίες Η στρατιωτική ετοιμότητα του Ιράν για την υπεράσπιση των Στενών του Ορμούζ είναι «το αποτέλεσμα πολυετούς στρατηγικού σχεδιασμού με στόχο την αντιμετώπιση περιφερειακών απειλών», υποστήριξε ο Εσμαΐλ Κουσαρί, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού κοινοβουλίου και πρώην ταξίαρχος του IRGC. Ο Κουσαρί δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων ISNA ότι ο στρατός και το IRGC είχαν καταρτίσει αμυντικές διατάξεις και επιχειρησιακά σχέδια αντίδρασης ήδη από τα τελευταία χρόνια του πολέμου Ιράν–Ιράκ τη δεκαετία του ’80, ώστε να διασφαλίζεται η ταχεία αντίδραση σε οποιαδήποτε παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή. Μάλιστα ο Κουσαρί έχει υποστηρίξει ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν δοκιμάσει και εφαρμόσει συγκεκριμένες μεθόδους και «γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν στο μέλλον». «Η διαχείριση και η διοίκηση των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται ακριβώς στα χέρια των Φρουρών της Επανάστασης», υποστήριξε ο Κουσαρί, αναφέροντας ότι τα πλοία που επιχειρούν να περάσουν «χωρίς συντονισμό» θα αντιμετωπίζονται με στρατιωτική ισχύ από τις ιρανικές δυνάμεις. Είναι ενδεικτικό ότι οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι ως απάντηση στις επιθέσεις των ΗΠΑ κατά 5 ιρανικών τάνκερ, χτύπησαν 2 αμερικανικά αντιτορπιλικά και 8 τάνκερ που επιχείρησαν να περάσουν τα Στενά κατόπιν υποκίνησης των Αμερικανών. Μοσταφά Ιζαντί (IRGC): Ελέγχουμε πλήρως το Ορμούζ Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις εξακολουθούν να ελέγχουν σταθερά τα Στενά του Ορμούζ και βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη και πολεμική ετοιμότητα για την προστασία των νότιων παράκτιων περιοχών της χώρας, υποστήριξε ο Μοσταφά Ιζαντί, Ιρανός υποστράτηγος και αναπληρωτής διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης. Σε δηλώσεις του ο Ιζαντί ανέφερε ότι οι ένοπλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων του IRGC, του στρατού και των δυνάμεων επιβολής του νόμου, «εκτελούν με αποφασιστικότητα τα καθήκοντά τους και τις αποστολές που τους έχουν ανατεθεί σε διάφορα επιχειρησιακά πεδία». «Οι δυνάμεις βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα και έχουν αναπτυχθεί στα νότια νησιά της χώρας και σε διάφορες άλλες περιοχές του νότου, ενώ συνεχίζουν να εκτελούν τις αποστολές τους με ισχύ και αποφασιστικότητα», πρόσθεσε ο Ιζαντί. Αναφερόμενος ειδικότερα στην κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, υποστήριξε ότι η στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδός παραμένει «σταθερά και δυναμικά» υπό τον έλεγχο των ιρανικών δυνάμεων και πρόσθεσε ότι αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί. Μάλιστα ο Ιζαντί δήλωσε ότι το Ιράν λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ως απάντηση στον αποκλεισμό των ΗΠΑ και ότι ορισμένα από αυτά έχουν ήδη εφαρμοστεί. Ανέφερε ως ένα τέτοιο μέτρο πρόσφατο πυραυλικό πλήγμα της Αεροδιαστημικής Δύναμης του IRGC κατά αμερικανικών πολεμικών πλοίων, λέγοντας ότι και η αντίπαλη πλευρά είχε αναγνωρίσει το περιστατικό. Μόλις 6 πλοία πέρασαν από τα Στενά Η ναυτιλιακή κίνηση στα Στενά του Ορμούζ παραμένει περιορισμένη και κάτω από τα συνήθη επίπεδα, σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία παρακολούθησης. Έξι πλοία μεταφοράς εμπορευμάτων διέσχισαν τη θαλάσσια οδό την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, έναντι εννέα την προηγούμενη ημέρα και κάτω από τον μέσο όρο των περίπου 12 πλοίων των τελευταίων 10 ημερών, μεταδίδει το Reuters, επικαλούμενο στοιχεία της Kpler. Τα στοιχεία ενδέχεται να αλλάξουν, καθώς ορισμένα πλοία συνηθίζουν να απενεργοποιούν τους αναμεταδότες τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Από τα έξι πλοία, τα πέντε εισέρχονταν στα Στενά και το ένα εξερχόταν, σύμφωνα με στοιχεία της Kpler. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ένα δεξαμενόπλοιο κατηγορίας Panamax και ένα δεξαμενόπλοιο ενδιάμεσου μεγέθους. Την ίδια ώρα, 25 πλοία μεταφοράς εμπορευμάτων διέσχισαν την Τρίτη 8/9 τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ, ένα ακόμη σημαντικό θαλάσσιο σημείο διέλευσης στη Μέση Ανατολή, με 11 πλοία να εισέρχονται και 14 να εξέρχονται. Ο αριθμός αυτός συγκρίνεται με μέσο όρο 27 πλοίων που διήλθαν από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ κατά τις τελευταίες 10 ημέρες. Μεταξύ των πλοίων που διέσχισαν τα στενά ήταν δύο δεξαμενόπλοια κατηγορίας Suezmax, οκτώ κατηγορίας Aframax και ένα υπερμεγέθες δεξαμενόπλοιο μεταφοράς αργού πετρελαίου (VLCC). Απειλές σοκ από το Ιράν Το Ιράν απείλησε επίσης ότι θα στοχεύσει πετρελαιοφόρα κοντά σε λιμάνια του Μπαχρέιν και του Κουβέιτ. «Προειδοποιούμε όλα τα πληρώματα που βρίσκονται πάνω σε πετρελαιοφόρα στην περιοχή των λιμανιών του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν — τα οποία φιλοξενούν αυτούς τους (Αμερικανούς) τρομοκράτες και είναι συνεργοί στις εχθρικές τους ενέργειες — να εγκαταλείψουν αμέσως τα πλοία τους, είτε αυτά βρίσκονται αγκυροβολημένα είτε δεμένα στα λιμάνια, καθώς τα πλοία θα αποτελέσουν στόχο», ανέφερε η κρατική τηλεόραση IRIB, επικαλούμενη το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). IRGC: Χτυπήσαμε 2 αντιτορπιλικά και 8 τάνκερ Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι έπληξαν δύο αμερικανικά σκάφη και οκτώ πετρελαιοφόρα που, όπως υποστηρίζουν, παραβίαζαν τους περιορισμούς επιχειρώντας να διέλθουν από την απαγορευμένη και μη ασφαλή ζώνη των Στενών του Ορμούζ. «Οι ηρωικές Ναυτικές Δυνάμεις του IRGC, ως απάντηση στην επίθεση και τις εχθρικές ενέργειες του τρομοκρατικού αμερικανικού στρατού, ο οποίος έπληξε πέντε ιρανικά πετρελαιοφόρα στον Περσικό Κόλπο, έθεσαν στο στόχαστρο δύο αμερικανικά σκάφη και οκτώ πετρελαιοφόρα στην περιοχή, προκαλώντας τους σημαντικές ζημιές. Παράλληλα, τέθηκαν στο στόχαστρο δέκα ακόμη πλοία που παραβίαζαν τους περιορισμούς και τα οποία, με την υποκίνηση και την υποστήριξη του επιτιθέμενου τρομοκρατικού στρατού των ΗΠΑ, επιχειρούσαν να διέλθουν από την απαγορευμένη και μη ασφαλή ζώνη των Στενών του Ορμούζ. Τα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται υπό τη στενή επιτήρηση και τον πλήρη έλεγχο των ισχυρών και μαχητικών Ναυτικών Δυνάμεων του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης», αναφέρει η ανακοίνωση του IRGC. ΥΠΕΞ Ιράν: Αντίποινα στο πλαίσιο αυτοάμυνας οι τελευταίες επιθέσεις σε βάσεις ΗΠΑ Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν καταδίκασε τις αμερικανικές επιθέσεις εναντίον ιρανικών δεξαμενόπλοιων, προειδοποιώντας για τις συνέπειες κλιμάκωσης που μπορεί να προκαλέσουν τέτοιες ενέργειες. «Σε απάντηση στις επιθετικές ενέργειες των ΗΠΑ κατά ιρανικών πετρελαιοφόρων, οι ένοπλες δυνάμεις, σύμφωνα με το εγγενές δικαίωμά τους στη νόμιμη άμυνα, επιτέθηκαν σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις που βρίσκονται στην Ιορδανία, η οποία εξακολουθεί να υποστηρίζει τις αμερικανικές στρατιωτικές επιθέσεις κατά του Ιράν, καθώς και σε αρκετά αμερικανικά πλοία», ανέφερε. Οι επιθέσεις των Αμερικανών Των ιρανικών επιθέσεων κατά των δύο αμερικανικών βάσεων στην Ιορδανία, αλλά και των πληγμάτων σε δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά και οκτώ τάνκερ, είχαν προηγηθεί τα χτυπήματα των ΗΠΑ κατά πέντε ιρανικών τάνκερ, εκ των οποίων το ένα βυθίστηκε. Η CENTCOM υπογράμμισε ότι οι επιθέσεις της έγιναν αφού το Ιράν εκτόξευσε βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον πολεμικού πλοίου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, σε μια νέα κλιμάκωση των συγκρούσεων. Σύμφωνα με την CENTCOM, τέσσερα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου στον Κόλπο του Ομάν (τα M/T Kaviz, M/T Charminar, M/T Horizon 1 και M/T Riesco) και ένα κοντά στο νησί Χαργκ (M/T Derya), στον Περσικό Κόλπο, επλήγησαν την Τρίτη. Ένα από τα πλοία, το οποίο αναγνωρίστηκε ως M/T Riesco, φαίνεται σε βίντεο που δημοσίευσε ο αμερικανικός στρατός στο Χ να φλέγεται και να βυθίζεται στον Κόλπο του Ομάν. Σύμφωνα με τη CENTCOM, οι αμερικανικές δυνάμεις έδωσαν εντολή στα πληρώματα των πλοίων που επρόκειτο να πλήξουν να τα εγκαταλείψουν πριν από τις επιθέσεις. Τα αμερικανικά πλήγματα πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση σε δύο απόπειρες του Ιράν να επιτεθεί σε πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κατά τις τελευταίες δύο ημέρες. Το αμερικανικό πλοίο απέφυγε τους βαλλιστικούς πυραύλους και συνέχιζε να περιπολεί στα ύδατα της περιοχής, σύμφωνα με τη CENTCOM, η οποία πρόσθεσε ότι «κανένα μέλος του αμερικανικού προσωπικού δεν τραυματίστηκε». Το σχέδιο του Τραμπ Το κατά πόσον αυτές οι επιθέσεις σε πετρελαιοφόρα αποτελούν μέρος μιας οργανωμένης στρατηγικής ή οφείλονται περισσότερο στις περιστάσεις δεν είναι απολύτως σαφές σε αυτό το στάδιο. Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι επιθέσεις σε ιρανικά πετρελαιοφόρα θα έχουν οικονομικό αντίκτυπο στο Ιράν, κάτι που εντάσσεται σε αυτό που η αμερικανική κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει ως τη σημερινή της στρατηγική: τον «οικονομικό στραγγαλισμό». Ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του επιμένουν ότι η πορεία από εδώ και πέρα πρέπει να επικεντρωθεί στον «οικονομικό στραγγαλισμό», όπως τον αποκαλούν, ενώ ο Τραμπ φαίνεται απρόθυμος να καταφύγει σε στρατιωτικά μέσα και, σε αυτή τη φάση, προτιμά οικονομικά μέτρα. Ωστόσο, ο Τραμπ έχει καταστήσει σαφές ότι όταν αμερικανικά ή συμμαχικά μέσα και συμφέροντα δέχονται επίθεση, θα υπάρχει στρατιωτική απάντηση. Αυτό ακριβώς έχουμε δει τις τελευταίες ημέρες και δημιουργεί το ενδεχόμενο περαιτέρω κλιμάκωσης της συνεχιζόμενης σύγκρουσης — μιας κλιμάκωσης που, πάντως, εξακολουθεί να εντάσσεται στην ευρύτερη οικονομική στρατηγική άσκησης πίεσης στο Ιράν, ώστε να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Φωτιά στο πετρέλαιο, έσπασε το φράγμα των 100 δολαρίων το βαρέλι Οι συνεχιζόμενες στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στον Περσικό, αλλά και οι τελευταίες εξελίξεις στη Σαουδική Αραβία με τις επιθέσεις των Χούθι κατά ενεργειακών και πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, έχουν ως συνέπεια να πάρουν και πάλι φωτιά οι τιμές των καυσίμων. Οι τιμές του πετρελαίου συνέχισαν να κινούνται ανοδικά, υπερβαίνοντας ακόμα και τα 100 δολάρια για πρώτη φορά μετά τον Ιούλιο. Συγκεκριμένα, τα futures του αμερικανικού αργού (WTI) βρίσκονται στα 95,46 δολ. με κέρδη 2,61%, ενώ του Μπρεντ στα 100,84 δολ. στο +2,98%. Οι Αμερικανοί έχουν πληρώσει έξτρα 100 δισ. για βενζίνη και ντίζελ Ο πόλεμος με το Ιράν έχει επιβαρύνει τους Αμερικανούς με έναν τεράστιο ενεργειακό λογαριασμό, ο οποίος συνεχίζει να αυξάνεται όσο παρατείνεται η σύγκρουση. Οι Αμερικανοί καταναλωτές έχουν πληρώσει επιπλέον 100,9 δισ. δολάρια μόνο για βενζίνη και ντίζελ από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου, σύμφωνα με δείκτη κόστους που δημοσίευσε η Watson School of International and Public Affairs του πανεπιστημίου Μπράουν. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε 770 δολάρια ανά αμερικανικό νοικοκυριό — και πιθανότατα θα αυξηθεί, καθώς οι τιμές των καυσίμων παραμένουν υψηλές. Το ακριβότερο φθινόπωρο «Οδεύουμε προς ένα φθινόπωρο που θα είναι το ακριβότερο που έχουμε δει ποτέ για τη βενζίνη, αλλά κυρίως για το ντίζελ. Και αυτό θα τροφοδοτήσει κάθε πτυχή του πληθωρισμού», δήλωσε στο CNN ο Τομ Κλόζα, επικεφαλής σύμβουλος ενέργειας της Gulf Oil. Η έρευνα υπολογίζει την πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για τους καταναλωτές συγκρίνοντας τις πραγματικές τιμές της ενέργειας με ένα υποθετικό σενάριο στο οποίο δεν θα είχε ξεσπάσει ο πόλεμος. Παρότι οι τιμές της ενέργειας δεν εκτινάχθηκαν τόσο πολύ όσο φοβούνταν πολλοί, ο δείκτης του πανεπιστημίου Μπράουν δείχνει με ποιον τρόπο η σύγκρουση περιορίζει το διαθέσιμο εισόδημα των Αμερικανών. Οι καταναλωτές έχουν πληρώσει επιπλέον 55 δισ. δολάρια — κατά μέσο όρο 422 δολάρια ανά νοικοκυριό — μόνο για βενζίνη από την έναρξη του πολέμου. Οι τιμές της βενζίνης ανέβηκαν την Τρίτη 8/9 σε νέο υψηλό τριών μηνών, πάνω από τα 4,15 δολάρια το γαλόνι, σύμφωνα με την AAA. Η Δευτέρα 7/9 ήταν η ακριβότερη Labor Day που έχει καταγραφεί ποτέ όσον αφορά τις τιμές της βενζίνης. Η τιμή αυτή είναι αυξημένη σε σχέση με τα 3,20 δολάρια την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι και τα 2,98 δολάρια πριν από την έναρξη του πολέμου. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει αρκετά χαμηλότερα από το μεταπολεμικό υψηλό των 4,56 δολαρίων τον Μάιο και από το ιστορικό ρεκόρ των 5,02 δολαρίων το γαλόνι το 2022, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Το ντίζελ καταρρίπτει ιστορικά ρεκόρ Το ντίζελ, ένα κρίσιμο καύσιμο για φορτηγά, τρένα, τρακτέρ και πλοία, δεν ήταν ποτέ ακριβότερο από ό,τι σήμερα. Η μέση τιμή ενός γαλονιού ντίζελ βρίσκεται στα 5,90 δολάρια, έναντι 3,76 δολαρίων όταν ξεκίνησε ο πόλεμος. Η τιμή αυτή ξεπερνά με μεγάλη διαφορά το προηγούμενο ρεκόρ του 2022. Οι Αμερικανοί δαπανούν επιπλέον 46 δισ. δολάρια — κατά μέσο όρο 348 δολάρια ανά νοικοκυριό — μόνο για ντίζελ, σύμφωνα με το πανεπιστήμιο Μπράουν. Η τιμή του ντίζελ έχει εκτιναχθεί περισσότερο από 60% από την αρχή του έτους, γεγονός που την οδηγεί σε πορεία για τη μεγαλύτερη ετήσια ποσοστιαία αύξηση από τότε που η AAA άρχισε να παρακολουθεί τις τιμές, το 2000. Το πετρέλαιο των 100 δολαρίων πλησιάζει Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι οι τιμές μπορεί να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Η Γκόλντμαν Σακς αύξησε κατά 5 δολάρια την πρόβλεψή της για την τιμή του Μπρεντ τον Δεκέμβριο, στα 85 δολάρια το βαρέλι. Αναμένει ότι το Μπρεντ θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο στα 80 δολάρια το 2027, έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για 75 δολάρια. Η Goldman Sachs εκτιμά ότι η παραγωγή πετρελαίου στη Μέση Ανατολή θα ανακάμψει μόνο σταδιακά έως το δεύτερο μισό του επόμενου έτους και προειδοποίησε ότι το Μπρεντ θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 120 δολάρια, εάν η παραγωγή στον Κόλπο παραμείνει σημαντικά χαμηλότερη από τα προπολεμικά επίπεδα. Το Μπρεντ κινείται πλέον κοντά στα 100 δολάρια το βαρέλι, ένα ψυχολογικά σημαντικό επίπεδο πάνω από το οποίο δεν έχει κλείσει από τις 23 Ιουλίου. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο ότι το πετρέλαιο είναι ακριβό. Είναι επίσης ότι δεν λειτουργούν αρκετά διυλιστήρια για να επεξεργαστούν το αργό και να το μετατρέψουν σε βενζίνη, καύσιμα αεροσκαφών και ντίζελ, τα οποία τροφοδοτούν την παγκόσμια οικονομία. Καίει ο πληθωρισμός Τρεις από τους τέσσερις βασικούς κόμβους διύλισης παγκοσμίως — η Μέση Ανατολή, η Ρωσία και η Κίνα — έχουν περιοριστεί λόγω του πολέμου και των περιορισμών στις εξαγωγές. Τα διυλιστήρια στις ακτές του Κόλπου των ΗΠΑ λειτουργούν με τη μέγιστη δυνατή δυναμικότητα για να αντισταθμίσουν αυτές τις απώλειες. «Πρόκειται για μια σιωπηλή, αλλά πολύ, πολύ ανησυχητική κρίση αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο Κλόζα, προσθέτοντας ότι οι καταναλωτές σε ολόκληρη τη χώρα «θα πληρώσουν μια περιουσία». Η έκθεση για τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Αυγούστου, η οποία αναμένεται να δημοσιευθεί την Παρασκευή 11/9, προβλέπεται να δείξει ότι οι τιμές αυξήθηκαν κατά 3,4% σε ετήσια βάση. Καθώς ο πληθωρισμός παραμένει πολύ πάνω από τον στόχο του 2% της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, η αμερικανική κεντρική τράπεζα αναμένεται να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο αύξησης των επιτοκίων στη συνεδρίαση νομισματικής πολιτικής της επόμενης εβδομάδας. Ο Τραμπ υπόσχεται χαμηλότερες τιμές Η μέση τιμή του ντίζελ βρίσκεται στα πρόθυρα να ξεπεράσει για πρώτη φορά στην ιστορία τα 6 δολάρια το γαλόνι σε εθνικό επίπεδο. Ο Πάτρικ Ντε Χάαν, επικεφαλής ανάλυσης πετρελαϊκών αγορών στην GasBuddy, προειδοποίησε ότι η τιμή του ντίζελ στην Καλιφόρνια «θα μπορούσε να ξεπεράσει κατά πολύ» τα 8 δολάρια το γαλόνι. Σύμφωνα με την AAA, η μέση τιμή του ντίζελ στην Καλιφόρνια διαμορφώθηκε την Τρίτη στο ιστορικό ρεκόρ των 7,83 δολαρίων το γαλόνι, έναντι 5,14 δολαρίων την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι. «Ορισμένες αντλίες δεν είναι καν κατασκευασμένες ώστε να μπορούν να εμφανίσουν τις τιμές που ενδέχεται να ακολουθήσουν», δήλωσε ο Ντε Χάαν. Οι ιστορικά υψηλές τιμές της ενέργειας αποτελούν πλήγμα για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2024 επέκρινε έντονα τις τιμές της περιόδου Μπάιντεν και υποσχέθηκε να κάνει ξανά φθηνή την ενέργεια. «Οι τιμές του πετρελαίου θα υποχωρήσουν κατακόρυφα… όταν ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ τον πόλεμο με το Ιράν», έγραψε ο Τραμπ στο Truth Social το βράδυ της Δευτέρας, επαναλαμβάνοντας δηλώσεις που κάνει εδώ και μήνες, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται... Ρεπορτάζ ΒΝ

Όταν λέμε και επιμένουμε πως η ΕΕ βρίσκεται σε βαθμό κατάρρευσης, δικαιωνόμαστε κάθε φορα. Τα λόγια των Αγίων Γερόντων που προφήτευσαν τη πτωση της, δεν τα είπαν αυτοί. Τα είπε ο Θεός. Ένας στρατηγός… θα ρίξει την Mελόνι στην Ιταλία; Πάντως, ο στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι δεν συμφωνεί καθόλου με την μεγάλη "κυρία" της Ιταλίας, ενώ αποκαλύπτει πως η Ρωσία έχει το σωστό αντίδοτο για κάθε δυτικό όπλο! Η Ευρώπη «βράζει» και οι ισορροπίες τρίζουν επικίνδυνα. Στην Ιταλία, ένας στρατηγός απειλεί να τινάξει στον αέρα το πολιτικό οικοδόμημα της Τζόρτζια Μελόνι, ενώ την ίδια στιγμή η Ρωσία δείχνει ότι όχι μόνο δεν έχει βγει εκτός παιχνιδιού, αλλά συνεχίζει να ενισχύει τη στρατιωτική και γεωπολιτική της επιρροή. Ο Ρομπέρτο Βανάτσι συγκεντρώνει γύρω του τη δυσαρέσκεια της ιταλικής δεξιάς και μπορεί να εξελιχθεί στον ρυθμιστή της επόμενης κυβέρνησης, την ώρα που η Μόσχα συνεχίζει να πουλά όπλα, να κερδίζει αγορές και να αξιοποιεί την πολεμική εμπειρία της ως «διαβατήριο» για νέες συμφωνίες. Το μήνυμα είναι σκληρό: η Δύση δυσκολεύεται να κρατήσει ενιαίο μέτωπο στο εσωτερικό της, ενώ η Ρωσία παίζει με τους δικούς της όρους στο διεθνές γεωπολιτικό ταμπλό. Οι Ιταλοί είναι η αστεία εκδοχή των Ρώσων Η παροιμιώδης φράση του βραβευμένου ηθοποιού Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, ότι «οι Ιταλοί είναι η αστεία εκδοχή των Ρώσων», γίνεται πιο επίκαιρη από ποτέ. Δεν είναι σαφές εάν ο απόστρατος Ιταλός στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι είναι εξοικειωμένος με αυτόν τον ορισμό, αλλά διασκέδασε τους ακολούθους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με μια φωτογραφία του να φορά ένα γούνινο καπέλο με ωτοασπίδες και να κρατά ένα σφηνάκι βότκα. Παρά τη θλιβερή χυδαιότητα τέτοιων στερεοτύπων για τη Ρωσία, αυτός ο στρατηγός δεν χλεύαζε τους Ρώσους, αλλά τους κοινούς μας εχθρούς — τους Βρετανούς. Οι Financial Times ενημέρωσαν τον κόσμο ότι ο Ρομπέρτο Βανάτσι ήταν πράκτορας επιρροής της Μόσχας, απειλή για την ενότητα της Δύσης και ούτω καθεξής. «Με τρεμάμενα χέρια έμαθα ότι είμαι υποψήφιος από τη Μαντζουρία» «Με τρεμάμενα χέρια έμαθα ότι είμαι υποψήφιος από τη Μαντζουρία που στάλθηκε από τη Ρωσία για να παραπονεθώ για τις υπερβολικές τιμές του φυσικού αερίου στη χώρα μου», έγραψε ο Ρομπέρτο Βανάτσι, απαντώντας στο δημοσίευμα και επισυνάπτοντας μια φωτογραφία. Τα τρεμάμενα χέρια πιθανότατα αναφέρονται στη βότκα. Ο στρατηγός ξέρει πώς να πίνει βότκα: για πάνω από δύο χρόνια, ο Ρομπέρτο Βανάτσι υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος της Ρώμης στη Μόσχα. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του το 2023, άρχισε να επικρίνει την πολιτική της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία. Αυτό δεν τον έκανε διάσημο: υπάρχουν πολλοί τέτοιοι πολιτικοί στην Ιταλία και, ευτυχώς, η ρωσοφοβία δεν ήταν ποτέ της μόδας εκεί. Το βιβλίο που τον έκανε σταρ και τον έβγαλε από τον στρατό Ωστόσο, η έκδοση του βιβλίου του «Ο κόσμος ανάποδα» μετέτρεψε τον απόστρατο αξιωματικό σε σταρ. Το ίδιο το βιβλίο έγινε τόσο εθνικό μπεστ σέλερ όσο και ο λόγος για την απόλυσή του από τον στρατό: Ο 54χρονος ανώτερος αξιωματικός αναγκάστηκε να παραιτηθεί, παρά όλα τα βραβεία και τα επιτεύγματά του στον πόλεμο κατά του ISIS. Όσον αφορά τον ριζοσπαστισμό και το σκανδαλώδες περιεχόμενο, τα γραπτά του Βανάτσι είναι απαράμιλλα σε σχέση με τα βιβλία του παρελθόντος ή τους bloggers του παρόντος. Προωθεί τη θέση του ευγενικά αλλά και σταθερά, ξεπερνώντας αρκετές δυτικές κόκκινες γραμμές — τη μετανάστευση, τον φεμινισμό, τις σεξουαλικές μειονότητες και τον περιβαλλοντισμό. Δεν προσβάλλεται από την παραδοσιακή ταμπέλα της ακροδεξιάς σε τέτοιες περιπτώσεις. Αντίθετα, αυτοαποκαλείται «ακροδεξιός», επικρίνοντας άλλα δεξιά κόμματα στη χώρα για τη συνενοχή τους με την αριστερά και την προθυμία τους να προσαρμοστούν στην ατζέντα της. Οι Financial Times βλέπουν τον Βανάτσι ως απειλή για τη Μελόνι Σύμφωνα με τους Financial Times, ο Βανάτσι θα μπορούσε να εμποδίσει την επανεκλογή της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι. Το είδος του δημοσιεύματος ονομάζεται καταγγελία και θα πρέπει να θεωρηθεί ως έκκληση να πυροβολήσουν με όλα τα όπλα τους εναντίον του στρατηγού και να του κάνουν τη ζωή δύσκολη εν' όψει των επερχόμενων εκλογών. Στην πραγματικότητα, η Μελόνι αντιμετωπίζει μικρή απειλή: μπορεί — και την απειλεί — να υποτιμά τους συναδέλφους της στην ΕΕ, με ένα επίπεδο υποστήριξης περίπου 40%. Δεν φαίνεται πολύ, αλλά είναι τέσσερις φορές υψηλότερο από εκείνο του Γάλλου προέδρου ή της Γερμανίδας καγκελαρίου. Και πριν από λίγες ημέρες σημείωσε ρεκόρ, διατηρώντας την πρωθυπουργία αδιάλειπτα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον από την εποχή του φαλακρού Ντούτσε ή του Μουσολίνι. Η «σταθερή ...αστάθεια» της Ιταλίας Στη χερσόνησο που έχει σχήμα μπότας, αυτό είναι πραγματικά ένα σημαντικό επίτευγμα. Η μεταπολεμική πολιτική περιγράφεται ως «σταθερή αστάθεια», όπου ο αρχηγός της κυβέρνησης μπορεί να αλλάζει αρκετές φορές τον χρόνο. Ωστόσο, η χώρα, αν και με τρεμάμενη ένταση, συνεχίζει να αναπτύσσεται. Τώρα ισχύει το αντίθετο: η Ιταλία βιώνει μια υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, τυπική της ΕΕ, ενώ η κυβέρνησή της είναι ισχυρότερη από ποτέ. Η πρωθυπουργία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι διήρκεσε περισσότερο από εκείνη της Μελόνι, αλλά σε τέσσερις θητείες. Μετά τον θάνατό του, έχασε τον τελευταίο ισχυρό αντίπαλό της μεταξύ των εταίρων της και κυριάρχησε: το κόμμα της, "Αδελφοί της Ιταλίας" , έχει ποσοστό αποδοχής 30%, ενώ τα άλλα μέλη του κυβερνώντος συνασπισμού — η Φόρτσα Ιταλία του Μπερλουσκόνι και η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι — έχουν περίπου 10% το καθένα. Το άλλο μισό της χώρας ψηφίζει αριστερά. Επομένως, οι εταίροι του συνασπισμού είναι καταδικασμένοι ο ένας στον άλλον και το ισχυρότερο κόμμα υπαγορεύει τους κανόνες. Προς το παρόν, αυτή είναι η Μελόνι. Η Ρώμη στηρίζει το Κίεβο, αλλά δεν στέλνει στρατεύματα Η Μελόνι έχει αναγκάσει τη Ρώμη να υιοθετήσει μια αντιρωσική στάση και να υποστηρίξει το Κίεβο, μια κίνηση που δεν είναι δημοφιλής στους κληρονόμους του Μπερλουσκόνι και ιδιαίτερα στον Σαλβίνι. Δεν είναι ακόμη απολύτως σαφές τι οδηγεί την αμφιλεγόμενη στάση της ιταλικής κυβέρνησης στη σύγκρουση — οι σκεπτικιστές εντός του κυβερνώντος συνασπισμού ή η πονηριά του πρωθυπουργού — αλλά το αποτέλεσμα επιτρέπει στη Μελόνι να διατηρήσει τη δημοτικότητά της. Για παράδειγμα, η Ρώμη προσπαθεί πάντα να εξοικονομήσει χρήματα και να δώσει λιγότερα στον Ζελένσκι. Η Ιταλία ήταν ένας από τους ιδρυτές του «συνασπισμού των προθύμων», του οποίου ο δηλωμένος στόχος είναι να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, αλλά έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα στείλει στρατεύματα. Η Μελόνι ισχυρίζεται ότι είναι μισαλλόδοξη απέναντι στη Ρωσία, αλλά εκφράζει αυτά τα συναισθήματα σχεδόν αποκλειστικά σε διεθνείς πλατφόρμες και δεν κατακλύζει τους Ιταλούς με ρωσοφοβία και ουκρανοφιλία — δεν έχουν αγορά για αυτά στο εσωτερικό. Με απλά λόγια, οι Ιταλοί προσπαθούν σκληρά να υποστηρίξουν λεκτικά την Ουκρανία, αλλά θα προτιμούσαν να σταματήσουν εκεί και πληρώνουν τους λογαριασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ μόνο όταν δεν μπορούν να το αποφύγουν χωρίς να προκαλέσουν σκάνδαλο. Αυτή η «πίστη κυρίως» κερδίζει την ανοχή της Μελόνι από τις Βρυξέλλες, οι οποίες θυμούνται την Ιταλίδα πρωθυπουργό ως σκληρή επικριτή, αλλά δεν της βάζουν άγκιστρο ούτε την αποκόπτουν από τα κονδύλια της ΕΕ, όπως συνέβη με τον πρώην Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. Το ιταλικό χρέος και η «παράταση» της εξουσίας Ένας άλλος λόγος για τη σταθερότητα της Ρώμης αντικατοπτρίζεται στα επίπεδα-ρεκόρ του χρέους της. Σύμφωνα με τη Eurostat, ο λόγος δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ κατά το πρώτο τρίμηνο ήταν χειρότερος στην ΕΕ μόνο στην Ελλάδα, στο 143,5%, ενώ η Ιταλία, με 138,9%, είναι σημαντικά μπροστά από τη Γαλλία, την τρίτη χώρα, στο 117,6%. Με απλά λόγια, τα προβλήματα πνίγονται σε δανεικά χρήματα. Οι μελλοντικές γενιές θα πρέπει να πληρώσουν για αυτή την τακτική, αλλά προς το παρόν η Μελόνι τα πάει καλά και η Ρώμη εξετάζει το ενδεχόμενο αναβολής των εκλογών από το φθινόπωρο στην άνοιξη του 2027, προκειμένου να εξασφαλίσει άλλα πέντε χρόνια στην εξουσία, πριν από τυχόν συνέπειες ή απρόβλεπτες εξελίξεις. Ο Ρομπέρτο Βανάτσι μπαίνει στις εκλογές και αλλάζει τα δεδομένα Τα προβλήματα που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν η Μελόνι και οι συνεργάτες της επικεντρώνονται στον στρατηγό Ρομπέρτο Βανάτσι, του οποίου το ομώνυμο κόμμα, «Εθνικό Μέλλον με τον Ρομπέρτο Βανάτσι», θα συμμετάσχει στις εκλογές για πρώτη φορά. Αρκετά μέλη του κοινοβουλίου και άλλοι πολιτικοί από την τρέχουσα τριανδρία του συνασπισμού έχουν ήδη αυτομολήσει υπέρ του. Πρόκειται κυρίως για εκείνους που κατείχαν τις πιο δεξιές θέσεις, αλλά — πρέπει να αναγνωριστεί — για τους πιο ένθερμους επικριτές της ουκρανικής περιπέτειας της Δύσης, όπως ο πρώην δήμαρχος της Ρώμης Τζάνι Αλεμάνο, ο οποίος προσχώρησε στον στρατηγό με το κόμμα του «Ανεξαρτησία». Προηγουμένως, ο χαρακτηρισμός «ακροδεξιά» είχε χρησιμοποιηθεί και για τα κόμματα της Μελόνι και του Σαλβίνι, αλλά μετά την είσοδό τους στην κυβέρνηση υιοθέτησαν πιο μετριοπαθείς θέσεις. Ο Ρομπέρτο Βανάτσι τους επικρίνει γι’ αυτό, προσελκύοντας απογοητευμένους ψηφοφόρους, αλλά δεν στοχεύει ακόμη να πάρει την ηγεσία από τη Μελόνι. Το ποσοστό αποδοχής του Εθνικού Μέλλοντος είναι περίπου 8%, κάτι που δεν του δίνει καμία πιθανότητα πραγματικής εξουσίας. Ωστόσο, του παρέχει επιρροή. Ο στρατηγός μπορεί να γίνει ο «ρυθμιστής» της επόμενης κυβέρνησης Εάν ο στρατηγός επιτύχει στις εκλογές, ο δεξιός συνασπισμός απλά δεν θα μπορέσει να σχηματιστεί χωρίς αυτόν, κάτι που για τη Μελόνι σημαίνει αποδοχή νέων περιορισμών, για παράδειγμα στην υποστήριξη του Κιέβου. Είναι ευέλικτη και μπορεί να το χειριστεί. Παρά τις κρίσιμες αδυναμίες της, είναι μια αληθινή πολιτικός που είναι προσανατολισμένη στο περιβάλλον: τη διάθεση των ψηφοφόρων και των συμμάχων. Φυσικά, θα προτιμούσε να μην συμμετέχει ο Βανάτσι στον συνασπισμό της, αλλά δεν θα μπορέσει να τον αρνηθεί ούτε ως «ακροδεξιό», αφού η ίδια έχει χαρακτηριστεί ως τέτοια, ούτε ως «πράκτορα της εχθρικής Ρωσίας», αφού οι Ιταλοί ως επί το πλείστον δεν αντιλαμβάνονται τη Ρωσία ως εχθρό. Η Ρωσία, κατά την περίοδο μεταξύ Μουσολίνι και Μελόνι, επίσης δεν αντιλαμβανόταν την Ιταλία ως εχθρό και για εμάς η ιστορική συγχώρεση είναι σημαντική. Σύμφωνα με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, «οι Ιταλοί είναι η αστεία εκδοχή των Ρώσων», γι’ αυτό και λαμβάνουμε την παραδοχή του Ρομπέρτο Βανάτσι με κάθε σοβαρότητα. «Πυρ στον εαυτό σας»… Η κρατική εταιρεία Rosoboronexport ανακοίνωσε ότι μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, η Ρωσία υπέγραψε συμβάσεις εξαγωγής στρατιωτικού εξοπλισμού αξίας άνω των 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας, Αλεξάντερ Μιχέεφ, αυτός ο όγκος είναι συγκρίσιμος με τον αριθμό ολόκληρου του έτους 2025. Πάνω από 60 δισ. δολάρια το χαρτοφυλάκιο της Rosoboronexport Με άλλα λόγια, η ροή ρωσικών όπλων στο εξωτερικό αυξάνεται ραγδαία: τους τελευταίους μήνες, εγχώρια αμυντικά προϊόντα έχουν αποσταλεί σε 20 φιλικές προς τη Ρωσία χώρες στη Μέση Ανατολή, την Αφρική, την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, τη Νοτιοανατολική Ασία, τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και την ΚΑΚ. Ως αποτέλεσμα, το χαρτοφυλάκιο αμυντικών παραγγελιών της Rosoboronexport «ξεπερνά σημαντικά» τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια, σε σύγκριση με 55 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021. Ταυτόχρονα, ο γραμματέας Τύπου του προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι «η νίκη στη σύγκρουση στην Ουκρανία είναι πολύ κοντά και η Ρωσία είναι σίγουρη για την επιτυχία της». Αυτό σημαίνει ότι η χώρα εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση της στρατιωτικής σύγκρουσης, όπου ο ρωσικός στρατός πρέπει να έχει τα πάντα — και ακόμη περισσότερα — για να επιτύχει μια αποφασιστική νίκη. Ιδιαίτερα περίεργοι θα μπορούσαν να ρωτήσουν: πώς γίνεται ρωσικά όπλα που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται το μέτωπο να μεταφέρονται στο εξωτερικό με τρένα; Είναι τα έσοδα από ξένο νόμισμα πιο σημαντικά; Ας το καταλάβουμε μαζί και ας λύσουμε αυτό το ζήτημα μια για πάντα. Η απόλυτη προτεραιότητα είναι οι ανάγκες του ρωσικού στρατού Κατ' αρχάς, η επίσημη βάση. Σύμφωνα με τη στρατηγική της εταιρείας Ροστέκ έως το 2036, η βασική αρχή της στρατιωτικής παραγωγής στη Ρωσία είναι η απόλυτη προτεραιότητα των κρατικών αμυντικών προμηθειών (SDO), που σημαίνει ότι το δίλημμα «είτε το μέτωπο είτε η εξαγωγή» δεν υπάρχει και τα ρωσικά στρατεύματα προμηθεύονται 100% πρώτα. Ένα τυπικό παράδειγμα: σύμφωνα με δυτικές πηγές, ο φυσικός όγκος των ρωσικών στρατιωτικών εξαγωγών μειώθηκε κατά 64% μεταξύ 2021 και 2025. Η Ρωσία έπεσε από τη δεύτερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη εξαγωγών όπλων στην τρίτη, πίσω από τη Γαλλία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τεχνικά ήμασταν σε θέση να διατηρήσουμε τον ρυθμό των εξαγωγών, αλλά, φυσικά και αναπόφευκτα, δόθηκε προτεραιότητα στο μέτωπο. Το ρωσικό στρατιωτικοβιομηχανικό συγκρότημα κάνει «άλμα» Παρ’ όλα αυτά, το στρατιωτικοβιομηχανικό συγκρότημα έχει κάνει ένα πραγματικά ιλιγγιώδες άλμα και, μέχρι το τέλος του περασμένου έτους, αυτή η ανισορροπία άρχισε να εξισορροπείται. Συγκεκριμένα, τον Νοέμβριο του 2025, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ροστέκ, Σεργκέι Τσεμέζοφ, δήλωσε: «Η ρωσική αμυντική βιομηχανία έχει ήδη φτάσει σε τέτοιο ρυθμό που, παράλληλα με την εκπλήρωση κρατικών αμυντικών παραγγελιών, μπορούμε τώρα να εξετάσουμε την αύξηση των εξαγωγικών παραδόσεων». Εξέφρασε την ακλόνητη πεποίθηση ότι μέσα σε δύο έως τρία χρόνια, η Ρωσία θα ανακτήσει τη δεύτερη θέση της πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εξαγωγές δεν σημαίνουν αφαίμαξη του μετώπου Επιπλέον, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε: οι συμβάσεις εξαγωγής πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν είναι το ίδιο με την άμεση ανάγκη αφαίρεσης των πολυβόλων των στρατιωτών και απογύμνωσης των πρώτων γραμμών. Οι συμφωνίες όπλων είναι μια μακρά διαδικασία με πολλά στάδια — προκαταβολή, παραγωγή σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, εκπαίδευση, συντήρηση, σταδιακές παραδόσεις κ.ο.κ. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πάντα κάποιο περιθώριο, διασφαλίζοντας ότι ο δικός μας στρατός δεν θα υποστεί ελλείψεις ή καθυστερήσεις. Επιπλέον, τα ποσά των συμβάσεων δεν αφορούν αεροσκάφη ή συστήματα MLRS «παγωμένα» σε αποθήκες για ξένες δυνάμεις, αλλά απλώς τον όγκο των κυβερνητικών υποχρεώσεων. Τα εξαγόμενα όπλα κατασκευάζονται σε «παράλληλους μεταφορικούς ιμάντες» Επιπλέον, τα στρατιωτικά προϊόντα που εξάγονται είναι ως επί το πλείστον προϊόντα «παράλληλων μεταφορικών ιμάντων» με ειδική ποικιλία, που συχνά δεν επικαλύπτεται με τον τρέχοντα οπλισμό του στρατού. Σχεδόν όλος ο εξαγόμενος εξοπλισμός φέρει ονομασίες «εξαγωγής», που σημαίνει ότι κατασκευάζεται σύμφωνα με συγκεκριμένες απαιτήσεις των πελατών και, εντελώς κρυφά, συχνά έχει πιο μετριοπαθείς προδιαγραφές από αυτές που παρέχονται στα στρατεύματα. Οι εξαγωγές χρηματοδοτούν την εγχώρια αμυντική βιομηχανία Αξίζει επίσης να έχουμε κατά νου ότι, παράδοξα με την πρώτη ματιά, οι εξαγωγές αμυντικού εξοπλισμού βοηθούν άμεσα στον εφοδιασμό των ενόπλων δυνάμεων με σύγχρονα όπλα σε χαμηλότερες τιμές. Τα μεγάλης κλίμακας έσοδα από συναλλαγματικές ισοτιμίες συμβάλλουν στη διατήρηση υψηλού ρυθμού έρευνας και ανάπτυξης, στην ανάπτυξη του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και στην εκπαίδευση και διατήρηση εξειδικευμένου προσωπικού, ενώ η αυξημένη κλίμακα παραγωγής μειώνει το κόστος κάθε όπλου. Τα ρωσικά όπλα ως εργαλείο παγκόσμιας επιρροής Τέλος, η διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου εξαγωγών όπλων δεν αφορά μόνο τα χρήματα. Πρόκειται για τη διατήρηση μιας θέσης στην παγκόσμια αγορά όπλων και ενός σημαντικού στοιχείου στρατηγικής επιρροής στον κόσμο. Η απώλεια αυτών των αγορών τώρα σημαίνει ότι σε μόλις πέντε έως δέκα χρόνια η χώρα θα μπορούσε να βρεθεί χωρίς μόχλευση σε περιοχές όπου αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται μακροπρόθεσμες συνεργασίες. Το 2017, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι οι εξαγωγές όπλων αποτελούν «ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων, τόσο πολιτικών όσο και οικονομικών» και ότι η δραστηριότητα της αμυντικής βιομηχανίας μπορεί να «χρησιμεύσει ως καύσιμο για τον οικονομικό εκσυγχρονισμό». Η Ινδία στο επίκεντρο της μάχης Ρωσίας – Γαλλίας Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η αγορά όπλων είναι εξαιρετικά ανταγωνιστική και ασταθής, που σημαίνει ότι κάθε κενό θα καλυφθεί άμεσα από πολυάριθμους ανταγωνιστές και ακόμη και οι μακροχρόνιοι πελάτες δεν έχουν συναισθηματική προσκόλληση στους προμηθευτές τους. Η Ινδία, για παράδειγμα, αντιπροσωπεύει το 48% όλων των ρωσικών εξαγωγών όπλων, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ενώ η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας γαλλικών όπλων στον κόσμο, με 24% των γαλλικών εξαγωγών. Κάποια στιγμή, οι Γάλλοι αποφάσισαν να υπονομεύσουν τη Ρωσία στην ινδική αγορά και ανακοίνωσαν τη «συμφωνία του αιώνα» για την προμήθεια 114 μαχητικών Ραφάλ, αξίας 35,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αλλά η Ρωσία κατάφερε να αποδείξει την ανωτερότητά της: βρίσκονται σε εξέλιξη εξελίξεις για την προμήθεια στην Ινδία μιας έκδοσης εξαγωγής του Σου-57, με σταδιακή τοπική προσαρμογή της παραγωγής, μεταφορά τεχνολογίας, ενσωμάτωση ινδικών συστημάτων και όπλων και τη δυνατότητα κοινής ανάπτυξης μιας έκδοσης δύο θέσεων. Το «πολεμικό μάρκετινγκ» της Ρωσίας Το στρατιωτικό μάρκετινγκ είναι απλό και συναρπαστικό. Όπως δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ροσομπορονεξπόρτ, Αλεξάντερ Μιχέεφ, περισσότερο από το 90% των όπλων που παρήγγειλε ο οργανισμός το 2026 «συμμετείχαν σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον σύγχρονων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού από δυτικούς κατασκευαστές» και «η απόδοσή τους, που αποδείχθηκε σε πραγματικές συνθήκες, επηρέασε σημαντικά τις τελικές αποφάσεις των πελατών για τη σύναψη συμβάσεων». Η επιτυχία του ρωσικού στρατού στην αντιμετώπιση του ευρύτερου φάσματος των πιο προηγμένων δυτικών όπλων εγγυάται ότι οι εξαγωγές όπλων θα αυξηθούν μόνο — και αυτό είναι πολύ καλό.

Οι Ρώσοι σαρώνουν Κίεβο και Οδησσό, στάχτη τα εργοστάσια παραγωγής των Flamingo και FP-2, «σβήνουν» τα λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα Η Ρωσία εξαπέλυσε μαζικό πλήγμα κατά του αμυντικοβιομηχανικού συμπλέγματος της Ουκρανίας, βάζονας στο στόχαστο εργοστάσια παραγωγής πυραύλων και drones διαφόρων τύπων όπως FP-2, Hornet και Shark Λίγο μετά την εκπνοή της τριήμερης εκεχειρίας που είχε διατάξει ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν με αφορμή την επίσκεψη των Αμερικανών διαπραγματευτών Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, η Ρωσία εξαπέλυσε μια από τις σφοδρότερες αεροπορικές της επιδρομές, σφυροκοπώντας με εκατοντάδες πυραύλους και drones το Κίεβο και την Οδησσό, στοχεύοντας το αμυντικοβιομηχανικό σύμπλεγμα της Ουκρανίας. Από τη σαρωτική επίθεση με τουλάχιστον 80 πυραύλους cruise Χ-101 και περίπου 40 πυραύλους Ισκαντέρ-Μ, αλλά και με πυραύλους Ζιρκόν, Όνιξ και με τουλάχιστον 166 drones, καταστράφηκαν στο Κίεβο και στην Οδησσό μια σειρά από στρατιωτικούς στόχους, ενώ ξέσπασαν δεκάδες πυρκαγιές, με τις ουκρανικές αρχές να κάνουν λόγο για 2 νεκρούς και 10 τραυματίες. Η ρωσική επίθεση ήταν τόσο σφοδρή και η ουκρανική αεράμυνα τόσο ευάλωτη, που η Ουκρανία δεν μπόρεσε να προσδιορίσει πόσοι βαλλιστικοί πύραυλοι Ισκαντέρ-Μ / S-400 / KN-23 και αντιπλοϊκοί πύραυλοι Όνιξ έπληξαν την ουκρανική επικράτεια. Πέρα πάντως από το Κίεβο και την Οδησσό, επιθέσεις καταγράφηκαν και κατά των ουκρανικών περιφερειών Χάρκοβο, Πολτάβα, Ντνιπροπετρόφσκ και Τσερνίχιφ. Στις φλόγες το εργοστάσιο των Φλαμίνγκο Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας έπληξαν εργοστάσιο στο Κίεβο, στις εγκαταστάσεις του οποίου κατασκευάζονταν πολεμικές κεφαλές για πυραύλους cruise FP-5 «Φλαμίνγκο», ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Ως αποτέλεσμα των επιθέσεων, επλήγησαν στην πόλη του Κιέβου βιομηχανική επιχείρηση — το Εργοστάσιο Κατασκευών Οπλισμένου Σκυροδέματος Νο. 1 — στις εγκαταστάσεις της οποίας πραγματοποιείται η παραγωγή πολεμικών κεφαλών για πυραύλους cruise FP-5 Φλαμίνγκο, καθώς και μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς, μεταξύ των οποίων και FP-2 της εταιρείας Φάιερ Πόιντ», αναφέρεται στην ανακοίνωση. Επίσης, στόχος έγινε η βιομηχανική επιχείρηση «Element UA», η οποία κατασκεύαζε εξαρτήματα για UAV «Χόρνετ». «Στην πόλη του Κιέβου επλήγη εργοστάσιο κατασκευής πυραυλικών συγκροτημάτων και εξαρτημάτων — η JSC Kyiv Radio Plant και η LLC Trimen-Ukraine — το οποίο παρήγαγε εξαρτήματα για αναγνωριστικά και επιθετικά UAV, συμπεριλαμβανομένων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς, που χρησιμοποιούνται για πλήγματα εναντίον πολιτικών στόχων στο έδαφος της Ρωσίας», υποστηρίζει το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Στάχτη drones με εμβέλεια 450 χλμ. Επίσης, οι Ρώσοι έπληξαν στην πόλη Μπίλα Τσέρκβα, στην περιφέρεια του Κιέβου, την επιχείρηση «Combat Birds of Ukraine», όπου αναπτύσσονταν μη επανδρωμένα αεροσκάφη με εμβέλεια πτήσης 450 χιλιομέτρων, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Επλήγη στην περιφέρεια του Κιέβου: βιομηχανική επιχείρηση, η εταιρεία «Combat Birds of Ukraine» LLC, στην πόλη Μπίλα Τσέρκβα, η οποία παράγει μη επανδρωμένα αεροσκάφη διαφόρων τύπων. Στη συγκεκριμένη επιχείρηση, η εταιρεία «Warbird Ukraine» πραγματοποιούσε την ανάπτυξη και τις δοκιμές του UAV «TRX», με εμβέλεια προσβολής στόχων 450 χιλιομέτρων», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας. Ισοπέδωσαν το Ukrspetssystems όπου φτιάχνουν τα drones Shark Στόχο αποτέλεσε και το εμπορικό και αποθηκευτικό συγκρότημα Ukrspetssystems, στις εγκαταστάσεις του οποίου πραγματοποιούνταν η συναρμολόγηση και αποθήκευση αναγνωριστικών drones τύπου «Shark». Όπως αναφέρει το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, επλήγη στην πόλη του Κιέβου το εμπορικό και αποθηκευτικό συγκρότημα της εταιρείας Ukrspetssystems, στις εγκαταστάσεις του οποίου πραγματοποιείται η συναρμολόγηση και αποθήκευση αναγνωριστικών UAV αεροπλανικού τύπου Shark, καθώς και επιθετικών UAV μεσαίου βεληνεκούς. Διέλυσαν κέντρα logistics Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έπληξαν στην περιφέρεια του Κιέβου κέντρο logistics που χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά στρατιωτικών φορτίων, μεταξύ άλλων και εξαρτημάτων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Ως αποτέλεσμα, επλήγη στην περιφέρεια του Κιέβου το κέντρο logistics «Χιμτρανσάγκρο» στον οικισμό Σκαρίφκα, το οποίο χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά και διανομή στρατιωτικών φορτίων, μεταξύ άλλων και εξαρτημάτων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη διαφόρων τύπων», αναφέρει το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Επίθεση δέχθηκε και το κέντρο logistics «R-Plast», όπου αποθηκεύονται στρατιωτικά φορτία και πυρομαχικά για UAV. Ισχυρό πλήγμα στην αεροπορική βάση «Βασίλκιφ» Στο πλαίσιο της μαζικής επίθεσης, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έπληξαν στην περιφέρεια του Κιέβου την αεροπορική βάση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων «Βασίλκιφ», αποθήκη καυσίμων και λιπαντικών στο Μπορίσπιλ και κέντρο ραδιοφωνικών και ραδιοτεχνικών πληροφοριών της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) στη Μαρκάλιφκα. «Στην περιφέρεια του Κιέβου επλήγησαν η αεροπορική βάση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων “Βασίλκιφ”, αποθήκη καυσίμων και λιπαντικών στον οικισμό Μπορίσπιλ και κέντρο ραδιοφωνικών και ραδιοτεχνικών πληροφοριών της SBU στον οικισμό Μαρκάλιφκα», αναφέρει το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Μπαράζ εκρήξεων και πυρκαγιές Ο συναγερμός αεροπορικής επιδρομής που ήχησε κατά τη διάρκεια της νύχτας στο Κίεβο και στην περιφέρειά του διήρκεσε αρκετές ώρες, ενώ αναφέρθηκαν πολλαπλές εκρήξεις στην πόλη. Όπως μετέδωσε το κανάλι SHOT στο Telegram, επλήγη αποθήκη στην περιοχή Σολομιάνσκι του Κιέβου και ακολούθησε πυρκαγιά. Μια νέα σειρά εκρήξεων σημειώθηκε 15–20 λεπτά μετά την πρώτη, ενώ στην πόλη ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά. Πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν πως δύο drones τύπου «Σαχέντ» έπληξαν το τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο «Κίεβο–Σούμι» χωρίς να υπάρξουν τραυματισμοί. Κατά τη διάρκεια της νύχτας καταγράφηκαν επίσης εκρήξεις στην περιοχή του Μπορίσπιλ, όπου επλήγησαν βιομηχανικές επιχειρήσεις, στην περιοχή Φάστιφ της περιφέρειας του Κιέβου, καθώς και στο Μπροβάρι, στο Βασίλκιφ — όπου βρίσκεται στρατιωτικό αεροδρόμιο — και στην περιοχή Μπούτσα. Ο δήμαρχος του Κιέβου Βιτάλι Κλίτσκο ανέφερε πυρκαγιά στην περιοχή Χολοσίφσκι, καθώς και εστίες φωτιάς σε μη οικιστικές περιοχές των Ποντίλσκι και Νταρνίτσκι. Έως τις 06:00 το πρωί ο συναγερμός αεροπορικής επιδρομής στο Κίεβο είχε λήξει. Ωστόσο, προειδοποιητικά σήματα συνέχιζαν να ηχούν στις περιφέρειες Τσερνίχιφ, Πολτάβα, Χάρκοβο και Ντνιπροπετρόφσκ. Στάχτη αποθήκη drones στην Οδησσό, στις φλόγες και δεξαμενόπλοιο Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έπληξαν εργαστήριο συναρμολόγησης και αποθήκη μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Οδησσό, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Επίσης, οι ρωσικές δυνάμεις έπληξαν εγκαταστάσεις στο λιμάνι του Τσορνομόρσκ, στην περιφέρεια της Οδησσού, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για την εκφόρτωση στρατιωτικών φορτίων, ενώ επλήγη και θαλάσσιο σκάφος τύπου δεξαμενόπλοιου, το οποίο μετέφερε καύσιμα και λιπαντικά για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας. «Σβήνουν τα λιμάνια» της Μαύρης Θάλασσας Ο ρωσικός στρατός, στο πλαίσιο της μαζικής νυχτερινής επίθεσης, έπληξε στην περιφέρεια της Οδησσού τον ηλεκτρικό υποσταθμό «Ντνιεστρόφσκα», ο οποίος εξασφαλίζει τη λειτουργία των ουκρανικών λιμανιών, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Στην περιφέρεια της Οδησσού επλήγη ο ηλεκτρικός υποσταθμός Ντνιεστρόφσκα, ο οποίος εξασφαλίζει τη λειτουργία των λιμανιών της Ουκρανίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου. Χτύπησαν και το Χάρκοβο Μονάδες χειρισμού UAV «Γκεράν» των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων έπληξαν δύο εκτοξευτές μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Αλεξέεφκα, στην περιφέρεια του Χαρκόβου, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Μονάδες UAV “Γκεράν” έπληξαν δύο εκτοξευτές για την εκτόξευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς στην περιοχή του οικισμού Αλεξέεφκα, στην περιφέρεια του Χαρκόβου», υποστήριξε το υπ. Άμυνας της Ρωσίας, επισημαίνοντας ότι οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις πραγματοποιούν τακτικά πλήγματα εναντίον κέντρων διοίκησης UAV, καθώς και αποθηκών και κέντρων logistics που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και αποθήκευση στρατιωτικού υλικού, συμπεριλαμβανομένων drones και εξαρτημάτων τους. «Οι μονάδες των δυνάμεων μη επανδρωμένων συστημάτων χρησιμοποιούν UAV υψηλής ακρίβειας, ικανά να καταστρέψουν οποιονδήποτε στόχο σε ολόκληρη την επικράτεια της Ουκρανίας», τονίζει το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Υπουργείο Άμυνας Ρωσίας: Χτυπήσαμε μαζικά το αμυντικοβιομηχανικό σύμπλεγμα της Ουκρανίας Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας εξαπέλυσαν μαζικό πλήγμα εναντίον του αμυντικοβιομηχανικού συμπλέγματος της Ουκρανίας, μεταξύ άλλων στο Κίεβο και στην περιφέρεια του Κιέβου, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Κατά τη διάρκεια της νύχτας, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας πραγματοποίησαν μαζικό πλήγμα με όπλα υψηλής ακρίβειας χερσαίας, εναέριας και θαλάσσιας βάσης, καθώς και με επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλου βεληνεκούς. Ως αποτέλεσμα, επλήγησαν εγκαταστάσεις του αμυντικοβιομηχανικού συμπλέγματος της Ουκρανίας που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή και αποθήκευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων cruise, καθώς και μεταφορικά, υλικοτεχνικά και διαμετακομιστικά κέντρα στρατιωτικών φορτίων στην πόλη του Κιέβου και στην περιφέρεια του Κιέβου», αναφέρεται στην ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Άμυνας. Επιπλέον, αναφέρεται ότι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έπληξαν δεξαμενόπλοιο που μετέφερε καύσιμα και λιπαντικά προοριζόμενα για τις ουκρανικές δυνάμεις. «Επιπλέον, επλήγη θαλάσσιο σκάφος τύπου δεξαμενόπλοιου, το οποίο μετέφερε καύσιμα και λιπαντικά για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας», τονίζει το υπ. Άμυνας της Ρωσίας, κάνοντας λόγο για επιθέσεις και κατά εγκαταστάσεων στο λιμάνι Τσορνομόρσκ, στην περιφέρεια της Οδησσού. Τι λένε οι Ουκρανοί Από την πλευρά τους οι Ουκρανοί, αναφερόμενοι στην τελευταία μαζική ρωσική επίθεση, δεν κατάφεραν να προσδιορίσουν με πόσους πυραύλους Ισκαντέρ, M/S-400 και KN-23 επιτέθηκαν οι Ρώσοι. Ωστόσο υποστήριξαν ότι κατέρριψαν 2 Ισκαντέρ. Στη σχετική τους ανακοίνωση υποστηρίζουν ότι οι Ρώσοι επιτέθηκαν με: αντιπλοϊκούς πυραύλους Όνιξ από τις περιφέρειες Μπριάνσκ και Κουρσκ της Ρωσικής Ομοσπονδίας, καθώς και από τα εδάφη της Κριμαίας· βαλλιστικούς πυραύλους Ισκαντέρ-Μ / S-400 / KN-23 από τις περιφέρειες Μπριάνσκ και Βορόνεζ της Ρωσικής Ομοσπονδίας· 32 πυραύλους cruise αεροπορικής εκτόξευσης Χ-101 από την περιφέρεια Βόλογκντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας· 166 επιθετικά UAV τύπου Σαχέντ — περισσότερα από τα μισά ήταν μη επανδρωμένα αεροσκάφη-απομιμήσεις τύπου «Γκέρμπερα» — από τις κατευθύνσεις Οριόλ και Πριμόρσκο-Αχτάρσκ στη Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς και από τα εδάφη του Ντονέτσκ και από το Χβαρντίισκε στην Κριμαία. Σύμφωνα με τους Ουκρανούς, οι βασικές κατευθύνσεις της επίθεσης ήταν η περιφέρεια της Οδησσού και η περιφέρεια του Κιέβου. Μάλιστα, υποστηρίζουν ότι την αεροπορική επίθεση αντιμετώπισαν η αεροπορία, οι αντιαεροπορικές πυραυλικές δυνάμεις, μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου και μη επανδρωμένων συστημάτων, καθώς και κινητές ομάδες πυρός των Δυνάμεων Άμυνας της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία, έως τις 08:30, η αντιαεροπορική άμυνα είχε καταρρίψει/καταστείλει 175 στόχους: 2 βαλλιστικούς πυραύλους Ισκαντέρ-Μ / KN-23 / S-400 / Όνιξ· 31 πυραύλους cruise Χ-101 / Ισκαντέρ-Κ· 142 εχθρικά UAV τύπου Σαχέντ, Γκέρμπερα και drones άλλων τύπων. Καταγράφηκαν πλήγματα πυραύλων και επιθετικών UAV σε 29 τοποθεσίες, καθώς και πτώσεις καταρριφθέντων στόχων ή συντριμμιών σε 9 τοποθεσίες. Εκτεταμένες καταστροφές Καταστροφές και πυρκαγιές καταγράφηκαν σε τουλάχιστον πέντε περιοχές της πρωτεύουσας, όπως αναφέρουν οι δημοτικές αρχές και η Κρατική Υπηρεσία Εκτάκτων Αναγκών της Ουκρανίας. Στην περιοχή Χολοσίφσκι υπέστη ζημιές ένα 26ώροφο μη οικιστικό κτίριο, με καταστροφές στο ύψος του 23ου ορόφου. Σε άλλη τοποθεσία ξέσπασε πυρκαγιά σε γκαράζ, η οποία επεκτάθηκε σε μη οικιστικό κτίριο και σε επιχειρηματικό κέντρο. Στην περιοχή Σολομιάνσκι, άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε πενταώροφο κτίριο κατοικιών. Δέκα άτομα απομακρύνθηκαν από το σημείο. Στην περιοχή Ποντίλσκι καίγονται αποθηκευτικός χώρος, αυτοκίνητα και γκαράζ. Στην περιοχή Νταρνίτσκι ξέσπασε πυρκαγιά σε γκαράζ στην αυλή ιδιωτικής κατοικίας, ενώ στην περιοχή Ντνιπρόφσκι σημειώθηκε πυρκαγιά σε γκαράζ. Στην περιοχή Σεφτσένκιφσκι ξέσπασαν πυρκαγιές σε αποθηκευτικούς χώρους. Σύμφωνα με τον δήμαρχο Βιτάλι Κλίτσκο, αυτό συνέβη από την πτώση συντριμμιών. Αναφέρεται επίσης πλήγμα στην περιοχή του σταθμού του μετρό «Ταράσα Σεφτσένκα». Επιπλέον, οι ρωσικές δυνάμεις πραγματοποίησαν κατά τη διάρκεια της νύχτας επιθέσεις και στην περιφέρεια του Κιέβου. Ως αποτέλεσμα, υπέστησαν ζημιές επιχειρήσεις, αποθήκες, κατοικίες και οχήματα. Αυτό ανακοίνωσε ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Διοίκησης της περιφέρειας Κιέβου, Τιμούρ Τκατσένκο. Στην περιοχή Μπορίσπιλ υπέστησαν ζημιές μία αποθήκη, μία επιχείρηση και επτά φορτηγά. Στην περιοχή Μπίλα Τσέρκβα υπέστησαν ζημιές βιομηχανικός και αποθηκευτικός χώρος, καθώς και δύο πολυκατοικίες. Ένας άνδρας τραυματίστηκε. Πλήγματα καταγράφηκαν επίσης στις περιοχές Μπροβάρι, Φάστιφ και Ομπούχιφ. Σύμφωνα με τον Τκατσένκο, από το βράδυ της 7ης Σεπτεμβρίου η περιφέρεια δέχθηκε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη αεριωθούμενης πρόωσης, βαλλιστικούς πυραύλους και άλλους τύπους πυραύλων. Σιμπίχα (ΥΠΕΞ Ουκρανίας): Δώστε μας πυραύλους τώρα Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Αντρίι Σιμπίχα ζήτησε από τους συμμάχους να παραδώσουν στο Κίεβο αναχαιτιστικούς πυραύλους των οποίων πλησιάζει η ημερομηνία λήξης, μετά τα νυχτερινά πλήγματα της Ρωσίας. «Οι πύραυλοι που βρίσκονται σε υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των οποίων λήγει η διάρκεια ζωής, πρέπει να προστατεύσουν τον ουκρανικό ουρανό», έγραψε στο κοινωνικό δίκτυο Χ. Ρεπορτάζ ΒΝ

Η Μαρία Ευθυμίου, ο Γκούναρ Χέρινγκ και η ακαδημαϊκή αποικιοκρατία που μετατρέπει μια ατεκμηρίωτη κρίση σε «ιστορικό γεγονός» Ο ιστορικός, ως επιστήμων κι όχι κομπογιαννίτης, αν θέλει να ονομάζεται έτσι ανεξαρτήτως τίτλων και θέσεων, δεν κρίνεται από το πλήθος των γνώσεών του, από τους τίτλους του ή από τη διδακτική του ευφράδεια. Κρίνεται από μία και μόνη φράση. Από εκείνη τη φράση που συμπυκνώνει τη μέθοδο, τις επιρροές, τις εξαρτήσεις και, τελικά, την αντίληψή του για το ίδιο το λειτούργημα της Ιστορίας. Μία τέτοια φράση εκστόμισε η ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Ευθυμίου, όταν δήλωσε ενώπιον των ακροατών της: «Το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη στην περίοδο της Επαναστάσεως ήταν "ο Καπετάν Λαφύρας"!». Όχι «φέρεται να ήταν», όπως ίσως θα έπρεπε. Ούτε «σύμφωνα με τον Γκούναρ Χέρινγκ», ο οποίος είναι ξένος, Γερμανός για την ακρίβεια και άρα μακριά από την δική μας Ιστορία. Ούτε βεβαίως ότι «αναφέρεται σε κάποια νεότερη βιβλιογραφία». Ούτε καν εν τέλει, «κατά μία αμφισβητούμενη μαρτυρία». Απλά και χωρίς σάλτες...ήταν! Τέλος! Μία λέξη, ένα ρήμα και μία απόλυτη βεβαιότητα. Η βεβαιότητα εκείνη που ο Ιστορικός δικαιούται να χρησιμοποιήσει μόνον όταν έχει στα χέρια του σαφή, επαρκή και διασταυρωμένη τεκμηρίωση. Διότι στην Ιστορία δεν αρκεί να επαναλαμβάνεις κάτι που έγραψε ένας άλλος καθηγητής και μάλιστα ξένος προς το ιστορικό και ρωμαίϊκο "γίγνεσθαι". Οφείλεις ως Ιστορικός με σεβασμό προς την επιστήμη που υπηρετείς, να γνωρίζεις από πού το άντλησε αυτός ο Γερμαναράς, σε ποια μαρτυρία στηρίχθηκε, πόσο κοντά βρίσκεται η μαρτυρία αυτή στα γεγονότα και αν επιβεβαιώνεται από άλλες ανεξάρτητες πηγές. Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα δύσκολα για την μαντάμ Ευθυμίου. Ποιος αποκάλεσε λοιπόν τον Κολοκοτρώνη...«Καπετάν Λαφύρα»; Ο ισχυρισμός εμφανίζεται στη νεότερη ιστοριογραφία και αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στον Γερμανό ιστορικό Γκούναρ Χέρινγκ, ο οποίος έγραψε ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επέδειξε τέτοιο ζήλο πλουτισμού κατά τη διάρκεια του πολέμου, ώστε του δόθηκε το παρατσούκλι «Καπετάν Λαφύρας»! Μάλιστα. Πολύ ωραία. Το έγραψε ο Χέρινγκ. Και λοιπόν; Από πότε η γνώμη ενός μεταγενέστερου Γερμανού πανεπιστημιακού απέκτησε ισχύ πρωτογενούς ιστορικής μαρτυρίας; Από πότε μία πρόταση σε ένα βιβλίο, γραμμένο περισσότερο από ενάμιση αιώνα μετά την Επανάσταση, αρκεί για να κατασκευάσει ένα προσωνύμιο που υποτίθεται ότι κυκλοφορούσε στα στρατόπεδα του Αγώνα; Ποιος άνθρωπος της εποχής άκουσε τον χαρακτηρισμό; Σε ποιο απομνημόνευμα καταγράφεται; Σε ποια επιστολή; Σε ποια εφημερίδα; Σε ποιο διοικητικό ή στρατιωτικό έγγραφο; Σε ποια αναφορά Έλληνα, Οθωμανού ή φιλέλληνα; Ποιος πολιτικός αντίπαλος του Κολοκοτρώνη, από εκείνους που δεν δίστασαν να τον συκοφαντήσουν, να τον φυλακίσουν και να τον οδηγήσουν ακόμη και σε καταδίκη θανάτου, χρησιμοποίησε εναντίον του αυτό το τόσο εύχρηστο και δηλητηριώδες προσωνύμιο; Μέχρι να κατατεθεί αυτή η πηγή, ο «Καπετάν Λαφύρας» δεν αποτελεί εξακριβωμένο ιστορικό γεγονός. Αποτελεί έναν απλό ισχυρισμό της νεότερης ιστοριογραφίας που πολλές φορές, αυτη της η νεοτερικότητα, έχει τάσεις μερικής ή ολικής αναθεώρησης κατά βούληση και που αναζητεί ακόμη την πρωτογενή του θεμελίωση. Και όταν ένας ιστορικός μετατρέπει έναν τέτοιο ισχυρισμό σε βεβαιότητα, διαπράττει ακριβώς εκείνο το μεθοδολογικό σφάλμα από το οποίο υποτίθεται ότι διδάσκει τους φοιτητές του να προφυλάσσονται. Άλλο τα λάφυρα και άλλο η κατασκευή ενός προσωνυμίου Λάφυρα; Βεβαίως! Ασφαλώς και υπήρχε λαφυραγωγία στην Επανάσταση του 1821. Όποιος το αρνείται δεν υπερασπίζεται την Ιστορία, αλλά κατασκευάζει αγιογραφίες. Τα επαναστατικά στρατεύματα δεν διέθεταν συγκροτημένο σύστημα μισθοδοσίας και επιμελητείας. Δεν υπήρχε οργανωμένο κράτος με τακτικό προϋπολογισμό, στρατιωτικές αποθήκες, αδιάλειπτο ανεφοδιασμό και τραπεζικούς λογαριασμούς από τους οποίους οι αγωνιστές εισέπρατταν τον όποιο μισθό τους. Τα όπλα, τα άλογα, τα πολεμοφόδια, τα ενδύματα, τα τρόφιμα και τα χρήματα του αντιπάλου αποτελούσαν συχνά την υλική αμοιβή του πολεμιστή και το μέσο με το οποίο μπορούσε να συνεχιστεί ο πόλεμος. Αυτή ήταν μια πανάρχαια πολεμική πρακτική, όχι κάποια ιδιοτροπία του Κολοκοτρώνη. Ίσχυε για τους Μανιάτες, τους Σουλιώτες, τους Ρουμελιώτες, τους Πελοποννησίους, αλλά και για τους Οθωμανούς, τους Αλβανούς μισθοφόρους και σχεδόν κάθε άτακτο στράτευμα της εποχής. Για την ακρίβεια των λόγων, θα σας διηγηθώ ένα επεισόδιο που συνέβη μεταξύ του Πρίγκηπα Δημητρίου Υψηλάντη και του Νικηταρά, όταν ο τελευταίος είχε τελειώσει με τον Δράμαλη και τα υπολείμματα του στρατού του, στήνοντας του καρτέρι στο δρόμο του προς τη Κόρινθο. Ο Υψηλάντης είχε αρπάξει δυό ασημένιες πιστόλες από έναν Τούρκο αξιωματικό του Δράμαλη και τις πήγε στο κατάλυμα του Νικηταρά. "Σου αρέσουν ωρέ Νικηταρά;" του είπε καθώς του τις έδειχνε χαμογελώντας. Ο Νικηταράς τις πήρε στα χέρια του και τις ζύγιαζε. "Όμορφα άρματα Πρίγκηπα, ακριβά!" "Είναι δικές σου, στις χαρίζω" του είπε με ευχαρίστηση, "λάφυρα απ' τον στρατό του Δράμαλη" "Σ' ευχαριστώ Πρίγκηπα", του είπε ο Νικηταράς. "Αλλά δε θα τις κρατήσω εγώ. Θα τις πουλήσω. Για να ταΐσω τη φαμίλια μου, τη γυναίκα και τα παιδιά μου... Τα άρματα είναι ακριβά... Και η φαμίλια μου πεινάει..." Το περιστατικό το περιγράφει ο Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, γραμματικός του Κολοκοτρώνη στα "Απομνημονεύματα" του, και δείχνει αυτή την αυτοθυσία και τη γενναιότητα αλλά και το ήθος που είχαν τότε οι Έλληνες πολεμιστές, οι οποίοι καθοδηγούνταν από τον Μεγάλο Στρατηγό του Έθνους. Και το κυριότερο, ποιά ήταν η ανταμοιβή τους για να μη πεθάνουν της πείνας οι οικογένειές τους. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε απολύτως την ψυχολογία των ανδρών του. Πριν από τα Δερβενάκια τους μίλησε για τα άλογα, τα όπλα, τα ρούχα και τα χρήματα που θα έπαιρναν από τον στρατό του Δράμαλη. Και καλά έκανε! Έπρεπε να συγκρατήσει ένα άτακτο στράτευμα απέναντι σε μία υπέρτερη δύναμη, την ώρα που πολλοί θεωρούσαν την Επανάσταση χαμένη μετά την εμφάνιση του Δράμαλη και έτρεχαν να σωθούν. Αλλά αυτό κυρία Ευθυμίου, κυρία συνάδελφε, δεν τον καθιστά κοινό λαφυραγωγό. Ούτε αυτόν, ούτε κανέναν άλλον. Τον καθιστά στρατηγό που γνώριζε με ποιους ανθρώπους πολεμούσε, μέσα σε ποιες συνθήκες και με ποια μέσα μπορούσε να τους οδηγήσει στη νίκη. Εκεί, στα Δερβενάκια, ο «Καπετάν Λαφύρας» του Χέρινγκ και της κυρίας Ευθυμίου δεν άρπαξε απλώς μερικά άλογα και φλουριά. Διέσωσε την Ελληνική Επανάσταση από σχεδόν βέβαιη συντριβή. Ας μη λησμονούμε αυτή τη μικρή… λεπτομέρεια. Η μαρτυρία του Μακρυγιάννη δεν αποδεικνύει το προσωνύμιο Η κυρία Ευθυμίου επικαλείται στη συνέχεια τον Μακρυγιάννη, ο οποίος κατηγόρησε τον Κολοκοτρώνη και τους ανθρώπους του ότι ήρθαν φτωχοί στην Ελλάδα και πλούτισαν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Ακόμη κι αν αποδεχθούμε αυτούσια την κατηγορία, πάλι δεν αποδεικνύεται ότι ο Κολοκοτρώνης έφερε το προσωνύμιο «Καπετάν Λαφύρας». Επιπλέον, τα "Απομνημονεύματα" δεν είναι ουδέτερες δικαστικές εκθέσεις. Είναι προσωπικές αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν μέσα στις συγκρούσεις, στα πάθη, στους ανταγωνισμούς και στους εμφυλίους της εποχής. Ο Μακρυγιάννης ήταν η άλλη μεγάλη μορφή του Αγώνα, αλλά δεν έπαυε να είναι άνθρωπος με συγκεκριμένες πολιτικές αντιπαλότητες, προσωπικές εκτιμήσεις και τοπικές προσλαμβάνουσες. Η μαρτυρία του οφείλει να εξετάζεται με σεβασμό, αλλά και με διασταύρωση. Δεν υιοθετείται επειδή εξυπηρετεί μια προαποφασισμένη αφήγηση. Κυρίως, όμως, δεν αποδεικνύει εκείνο που δεν λέει. Ο Μακρυγιάννης μπορεί να κατηγορεί τον Κολοκοτρώνη για πλουτισμό. Δεν καταγράφει, όμως, το υποτιθέμενο προσωνύμιο. Η μετάβαση από το «κατηγορήθηκε ότι πλούτισε» στο «είχε το παρατσούκλι Καπετάν Λαφύρας» δεν είναι ιστορική απόδειξη. Είναι λογικό άλμα. Όταν ο ξένος καθηγητής μετατρέπεται σε αλάθητο Πάπα Το βαθύτερο πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Ευθυμίου, τον Βερέμη ή τη Ρεπούση. Αφορά μία ολόκληρη νοοτροπία που έχει ριζώσει σε σημαντικό τμήμα της ελληνικής ακαδημαϊκής τάξης. Εδώ και δεκαετίες παρατηρούμε το ίδιο θλιβερό αυτοφαινόμενο. Νέοι επιστήμονες φεύγουν στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές ή διδακτορικές σπουδές και αρκετοί επιστρέφουν έχοντας αποκτήσει όχι απλώς περισσότερες γνώσεις, αλλά και μια παράξενη περιφρόνηση προς καθετί ελληνικό. Δεν επιστρέφουν όλοι έτσι. Θα ήταν άδικο και ανόητο να το ισχυριστούμε. Υπάρχουν σπουδαίοι Έλληνες επιστήμονες που φοίτησαν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, όπως πχ ο γιατρός ιολόγος, ο Γιάννης ο Ιωαννίδης, αξιοποίησαν τις γνώσεις τους και υπηρέτησαν την πατρίδα και την αλήθεια. Όμως το επαναλαμβανόμενο μοτίβο είναι πλέον τόσο εμφανές, ώστε δεν μπορεί να αποδοθεί πάντοτε στην τύχη. Κάποιοι έφυγαν για να σπουδάσουν Ιστορία και επέστρεψαν πεπεισμένοι ότι η αποστολή τους είναι να «διορθώσουν» την ιστορική μνήμη του λαού τους. Έφυγαν γνωρίζοντας ότι το ελληνικό έθνος έχει ήρωες, συνέχεια, παραδόσεις και συλλογικές μνήμες και επέστρεψαν αντιμετωπίζοντας όλα αυτά ως ύποπτους «εθνικούς μύθους». Στις σχολές αυτές διδάχθηκαν ότι ο μόνος επιστημονικά «γενναίος» ιστορικός είναι εκείνος που αποδομεί. Εκείνος που μικραίνει τα μεγάλα, λερώνει τα καθαρά και ανακαλύπτει ταπεινά κίνητρα πίσω από κάθε ηρωική πράξη. Αν ένας αγωνιστής θυσιάστηκε, πρέπει οπωσδήποτε να υπήρχε κάποιο συμφέρον πίσω απ' τη θυσία του. Αν ένας λαός αντιστάθηκε, πρέπει να επρόκειτο για κατασκευασμένη εθνική αφήγηση. Αν ένα έθνος διατήρησε τη μνήμη του μέσα στους αιώνες, πρέπει να πρόκειται για αναδρομική επινόηση. Η αμφισβήτηση παρουσιάζεται ως απόδειξη ευφυΐας. Η αποδόμηση βαπτίζεται επιστημονική τόλμη. Και η υπεράσπιση μιας ιστορικής προσωπικότητας, ακόμη και όταν στηρίζεται στις πηγές, συκοφαντείται ως εθνικιστική αγιογραφία. Αυτό δεν είναι επιστήμη. Είναι ακαδημαϊκός επαρχιωτισμός με κοσμοπολίτικο προσωπείο! Είναι η ψυχολογία του πνευματικά αποικιοκρατούμενου, ο οποίος πιστεύει ότι μία πρόταση αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν είναι γραμμένη στα γερμανικά, στα αγγλικά ή στα γαλλικά. Που αντιμετωπίζει τον ξένο καθηγητή ως αλάθητο Πάπα και τον Έλληνα Ιστορικό ως ύποπτο, εφόσον δεν προσκυνήσει την εισαγόμενη αφήγηση. Το ίδιο φαινόμενο και στη Θεολογία Το ίδιο ακριβώς δράμα παρακολουθήσαμε και στον θεολογικό χώρο. Ορθόδοξοι κληρικοί και θεολόγοι στάλθηκαν να σπουδάσουν σε προτεσταντικές και ρωμαιοκαθολικές σχολές. Αντί να μελετήσουν τις δυτικές παραδόσεις, να γνωρίσουν τα επιχειρήματά τους και να επιστρέψουν καλύτερα εξοπλισμένοι για να υπηρετήσουν την Ορθοδοξία, οι περισσότεροι (τρανό παράδειγμα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος) επέστρεψαν έχοντας εσωτερικεύσει τα ίδια τα κριτήρια της δυτικής θεολογίας. Άρχισαν να διαβάζουν τους Πατέρες με προτεσταντικά γυαλιά, να αντιμετωπίζουν την Παράδοση ως διαπραγματεύσιμο πολιτιστικό κατάλοιπο και να θεωρούν την ορθόδοξη αυτοσυνειδησία περίπου ως εμπόδιο στον «εκσυγχρονισμό» και στον διαθρησκειακό συγχρωτισμό. Δεν άλλαξαν απλώς απόψεις. Άλλαξαν το μέτρο με το οποίο έκριναν την ίδια τους την παράδοση. Ανάλογο φαινόμενο βλέπουμε και στην Ιστορία. Ορισμένοι Έλληνες ιστορικοί δεν μελετούν πλέον την ξένη βιβλιογραφία για να τη συγκρίνουν με τις πηγές. Μελετούν τις ελληνικές πηγές για να εντοπίσουν ό,τι μπορεί να προσαρμοστεί στην ξένη θεωρία. Κι όταν η πηγή δεν συμφωνεί με τη θεωρία, τόσο το χειρότερο για την πηγή. Ο Κολοκοτρώνης δεν έχει ανάγκη από αγιογραφίες Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν ήταν ούτε άγιος ούτε αλάνθαστος. Ήταν άνθρωπος της εποχής του, με πάθη, σφάλματα, πολιτικές επιλογές, οικογενειακά συμφέροντα και σκληρότητα που σήμερα ίσως μας ξενίζει. Η πραγματική του όμως μεγαλοσύνη δεν χρειάζεται να κρυφτεί πίσω από εξωραϊσμούς. Όμως άλλο πράγμα η κριτική έρευνα και άλλο η μετατροπή ενός ατεκμηρίωτου προσωνυμίου σε ταυτότητα. Άλλο να μελετάς τη διαχείριση των λαφύρων και άλλο να συμπυκνώνεις τον αρχιστράτηγο του Αγώνα στη λέξη «Λαφύρας». Ο Κολοκοτρώνης ήταν εκείνος που διέγνωσε ότι η Τριπολιτσά αποτελούσε την καρδιά της οθωμανικής εξουσίας στον Μοριά. Ήταν εκείνος που επέβαλε στρατηγική εκεί όπου βασίλευαν ο τοπικισμός και η αταξία. Εκείνος που στα Δερβενάκια συνέτριψε τη στρατιά του Δράμαλη και κράτησε την Επανάσταση ζωντανή. Ήταν αυτός που, όταν ο Ιμπραήμ έκαιγε και ερήμωνε την Πελοπόννησο, κράτησε την αντίσταση όρθια με τον κλεφτοπόλεμο και τη σιδερένια επιμονή του. Ήταν επίσης ο άνθρωπος που φυλακίστηκε από τους Έλληνες πολιτικούς της φάρας των Φαναριωτών, την ώρα που η πατρίδα τον είχε περισσότερο ανάγκη και αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο από μια εξουσία που φοβόταν το κύρος του. Αυτός ήταν ο Κολοκοτρώνης. Κι αν κάποιοι θέλουν να τον κρίνουν, έχουν κάθε δικαίωμα. Αλλά θα τον κρίνουν με τις πηγές, με τα δεδομένα και με τα μέτρα της εποχής του. Όχι με φθηνά προσωνύμια που περιφέρονται από υποσημείωση σε υποσημείωση μέχρι να βαπτιστούν «ιστορικές αλήθειες». Το ερώτημα που οφείλει να απαντήσει η Μαρία Ευθυμίου Η Ευθυμίου δεν χρειάζεται να δώσει μαθήματα περί του ότι «η Ιστορία δεν πρέπει να μας χαϊδεύει τα αυτιά». Χαιρόμαστε πολύ. Το γνωρίζουμε κυρία συνάδελφε. Η Ιστορία δεν υπάρχει ούτε για να χαϊδεύει ούτε για να μαστιγώνει έθνη. Υπάρχει για να ερευνά, να τεκμηριώνει, να συγκρίνει και να ερμηνεύει. Το ερώτημα λοιπόν προς την ίδια, είναι απλό και αυστηρώς επιστημονικό: "Ποια είναι η πρωτογενής πηγή που βεβαιώνει ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έφερε κατά τη διάρκεια της Επανάστασης το προσωνύμιο «Καπετάν Λαφύρας»;" Αν υπάρχει, ας δημοσιευθεί. Θα τη μελετήσουμε και θα αναθεωρήσουμε όσα γνωρίζαμε. Αυτή είναι η έντιμη επιστημονική στάση. Αν δεν υπάρχει όμως - που δεν υπάρχει -, η κυρία Ευθυμίου οφείλει να αναγνωρίσει ότι παρουσίασε ως δεδομένο έναν μη επαρκώς τεκμηριωμένο ισχυρισμό. Όχι επειδή ο Κολοκοτρώνης βρίσκεται υπεράνω κριτικής, αλλά επειδή κανένας ιστορικός δεν βρίσκεται υπεράνω των πηγών. Και αν η μοναδική απάντηση είναι «αφού το γράφει ο Χέρινγκ», τότε το επόμενο ερώτημα είναι αναπόφευκτο: Πού το βρήκε ο Χέρινγκ; Διότι ο Γερμανός καθηγητής δεν βρισκόταν στα Δερβενάκια, δεν περπάτησε στα στρατόπεδα του Μοριά και δεν άκουσε τους αγωνιστές να φωνάζουν τον Κολοκοτρώνη με αυτό το όνομα. Η αυθεντία δεν υποκαθιστά την απόδειξη. Ούτε όταν ονομάζεται Χέρινγκ ούτε όταν ονομάζεται Ευθυμίου. Η Ιστορία μας δεν είναι εργαστήριο αποικιακών πειραμάτων Εδώ βρίσκεται, τελικά, ο πυρήνας του προβλήματος. Ένα τμήμα του ελληνικού ακαδημαϊκού κόσμου θεωρεί περίπου καθήκον του να απολογείται διαρκώς για την ελληνική Ιστορία ενώπιον ξένων ιδεολογικών "δικαστηρίων". Και χωρίς περιστροφές, το λέω ευθέως: Εξυπηρετούν επί χρήμασι τη Νέα Εποχή, την Νέα Τάξη Πραγμάτων που μία εκ των προϋποθέσεων που απαιτούνται για να στερεοποιηθεί, είναι η αποδόμηση της Ιστορίας των λαών και της ιστορικής τους μνήμης. Κι επειδή η δική μας Ιστορία, κυριολεκτικά είναι και η συνέχεια της Ιστορίας των άλλων ευρωπαϊκών λαών, θα πρέπει να αποδομηθεί πρώτα η δική μας. Και η αποδόμηση αυτή δεν ξεκίνησε πρόσφατα. Ξεκινάει από τον 16ο αιώνα, όπου κάποιος ασήμαντος ονόματι Ιερώνυμος Βόλφ, μετέτρεψε την ονομασία της πλέον ένδοξης εποχής του ελληνισμού, την εποχή της Ρωμανίας, σε "Βυζάντιο", αφαιρώντας την ρωμαϊκή της υφή για λόγους πολιτικών συμφερόντων των Γερμανών και των Φράγκων, και αλλοίωσε κάθε τι που την αφορούσε, ως ρωμαϊκή εξέλιξη. Ο σημερινός λοιπόν ακαδημαϊκός κόσμος, αντί να εξετάζει κριτικά τις ξένες ιστοριογραφικές σχολές, τις εισάγει αυτούσιες. Αντί να αμφισβητεί τον Χέρινγκ, αμφισβητεί τον Κολοκοτρώνη. Αντί να απαιτεί πηγή από τον ξένο πανεπιστημιακό, απαιτεί από τους Έλληνες να αποδεχθούν τον χαρακτηρισμό του. Αντί να αναζητεί την αλήθεια, αναζητεί τον τρόπο με τον οποίο θα αποδείξει ότι η εθνική μας μνήμη είναι δήθεν προϊόν μυθοπλασίας. Και ύστερα αναρωτιούνται γιατί ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει με καχυποψία τους «ειδικούς». Δεν φταίει ο λαός όταν ο ειδικός χρησιμοποιεί το κύρος του τίτλου του για να παρουσιάσει αμφισβητούμενες κρίσεις ως αναμφισβήτητα γεγονότα. Δεν φταίει η κοινωνία όταν βλέπει την ιστορική αυστηρότητα να εφαρμόζεται μονόπλευρα: Εξονυχιστικός έλεγχος για καθετί που τιμά τον Ελληνισμό, αλλά αξιοθαύμαστη ευπιστία για καθετί που τον μειώνει. Η κριτική στην εθνική Ιστορία είναι αναγκαία. Η αυτογνωσία είναι δύναμη. Η απόκρυψη όμως σφαλμάτων και εγκλημάτων δεν εξυπηρετεί κανέναν. Αλλά η μονίμως στραμμένη προς τα μέσα κατεδαφιστική μανία δεν είναι αυτογνωσία. Είναι αυτοπεριφρόνηση. Και όταν αυτή η αυτοπεριφρόνηση ντύνεται με πανεπιστημιακή τήβεννο, παραμένει αυτό που ήταν εξ' αρχής: Μία βαθιά μορφή πνευματικής υποτέλειας. Η «ξένη ακρίδα» και η απολογία του Γεωργίου Τερτσέτη Το 1834, όταν ο Αναστάσιος Πολυζωίδης και ο Γεώργιος Τερτσέτης αρνήθηκαν να υπογράψουν τη θανατική καταδίκη του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και του Δημητρίου Πλαπούτα, δεν υπερασπίστηκαν απλώς δύο κατηγορουμένους. Υπερασπίστηκαν την ελληνική Δικαιοσύνη απέναντι σε μια πολιτική σκευωρία και αρνήθηκαν να μετατρέψουν τη δικαστική τους έδρα σε λαιμητόμο των ελευθερωτών της πατρίδας. Ο Τερτσέτης, όταν αργότερα σύρθηκε και ο ίδιος στο εδώλιο μαζί με τον Πολυζωΐδη, επειδή αρνήθηκε να γίνει συνένοχος στη δικαστική δολοφονία, μετέτρεψε την απολογία του σε κατηγορητήριο κατά του Εδουάρδου Μάσον, της Αντιβασιλείας και ολόκληρου του μηχανισμού που επιχείρησε να εξοντώσει τον Γέρο του Μοριά. Αν συμπυκνώναμε τα κρίσιμα λεχθέντα της ιστορικής εκείνης απολογίας και τα αποδίδαμε στη σημερινή μας γλώσσα, θα ακούγονταν ως εξής: «Ξένη ακρίδα… Εσείς κύριε Μάσον, δεν θέλετε τους Έλληνες. Εδώ και μήνες εσείς και η Αντιβασιλεία διώκετε τους ήρωες και πρωτεργάτες της Επανάστασης γιατί δεν θέλατε ποτέ να ελευθερωθεί η Ελλάδα. Τους μισείτε γι αυτό. Και διώξατε όλους όσους δεν σας προσκύνησαν, τους σκοτώσατε ή τους καταντήσατε ζητιάνους ή ληστές! Και τώρα πάτε να σκοτώσετε και τον μέγιστο των Ελλήνων με χαλκευμένα κατηγορητήρια που δεν θα στεκόταν ούτε κατά διάνοια στα δικά σας δικαστήρια. Όσο κι αν δε σου αρέσει, η Ελλάδα είναι του Κολοκοτρώνη επίτροπε. Κι όσο αυτός ο τόπος βγάζει Κολοκοτρώνηδες, έχετε χαμένο το παιχνίδι. Κι εσείς και όλη η κουστωδία σας». Σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, ο λόγος εκείνος παραμένει ανατριχιαστικά επίκαιρος. Τότε επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Κολοκοτρώνη σωματικά, οδηγώντας τον στη λαιμητόμο με ένα χαλκευμένο κατηγορητήριο. Σήμερα επιχειρούν να τον δολοφονήσουν και ιστορικά, μετατρέποντας τον αρχιστράτηγο της Επανάστασης σε «Καπετάν Λαφύρα» μέσα από ατεκμηρίωτες κρίσεις που περνούν από το ένα βιβλίο στο άλλο, ώσπου η επανάληψή τους να αποκτήσει την επίφαση αλήθειας. Τότε ο ξένος κατήγορος ονομαζόταν Μάσον. Σήμερα η ξένη αυθεντία ονομάζεται Χέρινγκ. Τότε ζητήθηκε από Έλληνες δικαστές να υπογράψουν τη φυσική εξόντωση του Γέρου του Μοριά. Σήμερα ζητείται από Έλληνες ιστορικούς και πανεπιστημιακούς να επικυρώσουν την ηθική και ιστορική του αποκαθήλωση. Τότε, όμως, υπήρχαν ακόμη ο Πολυζωίδης και ο Τερτσέτης. Υπήρχαν άνθρωποι που γνώριζαν ότι πάνω από την κρατική εντολή, πάνω από την υπουργική πίεση, πάνω από τη βαυαρική εξουσία και πάνω από την προσωπική τους ασφάλεια στεκόταν κάτι ανώτερο: Η συνείδηση, η Δικαιοσύνη και το χρέος προς το έθνος. Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν σήμερα μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια οι αντίστοιχοι Τερτσέτηδες. Άνθρωποι που θα αρνηθούν να βάλουν την υπογραφή τους κάτω από ένα ατεκμηρίωτο ιστοριογραφικό κατηγορητήριο, ακόμη κι αν αυτό φέρει τη σφραγίδα μιας ξένης "αυθεντίας". Διότι η ξένη ακρίδα δεν έρχεται πάντοτε με στρατεύματα και ξιφολόγχες. Κάποτε έρχεται με δικαστικές τηβέννους, κάποτε με πανεπιστημιακούς τίτλους και κάποτε με περισπούδαστες υποσημειώσεις. Και όσο αυτός ο τόπος εξακολουθεί να βγάζει Κολοκοτρώνηδες, Πολυζωίδηδες και Τερτσέτηδες, το παιχνίδι τους θα παραμένει χαμένο. Ο Γέρος του Μοριά θα τους κοιτάζει πάντοτε από ψηλά Ο Κολοκοτρώνης άντεξε τους Οθωμανούς, τους κοτζαμπάσηδες, τους εμφυλίους, τις φυλακές και την καταδίκη σε θάνατο. Θα αντέξει και τους σημερινούς αναθεωρητές του. Δεν χρειάζεται τη δική μας προστασία. Αντιθέτως. Εμείς χρειαζόμαστε το παράδειγμά του. Εκείνος γνώριζε πως οι λαοί δεν ελευθερώνονται με ακαδημαϊκές υποσημειώσεις ούτε επιβιώνουν όταν ντρέπονται για τους αγώνες τους. Ελευθερώνονται όταν διαθέτουν μνήμη, πίστη, ενότητα και ανθρώπους που είναι έτοιμοι να σταθούν στα Δερβενάκια της δικής τους εποχής. Η κυρία Ευθυμίου είχε κάθε δικαίωμα να εξετάσει τη σχέση του Κολοκοτρώνη με τα λάφυρα. Δεν είχε, όμως, το επιστημονικό δικαίωμα να μετατρέψει έναν αμφισβητούμενο και ανεπαρκώς τεκμηριωμένο ισχυρισμό σε απόλυτη ιστορική βεβαιότητα. Και το χειρότερο; Δεν είναι ότι εμπιστεύθηκε τον Χέρινγκ. Το χειρότερο είναι ότι, μεταξύ του Έλληνα αγωνιστή και του ξένου καθηγητή, δεν απαίτησε αποδείξεις από τον καθηγητή. Τις απαίτησε, εμμέσως, από τη μνήμη του αγωνιστή. Αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο. Διότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν εισήλθε στην Ιστορία ως «Καπετάν Λαφύρας». Εισήλθε ως ο άνθρωπος που, όταν οι άλλοι έβλεπαν το τέλος της Επανάστασης, είδε τον δρόμο προς τη νίκη. Ως ο στρατηγικός νους που συνέτριψε τον Δράμαλη. Ως ο πολέμαρχος που κράτησε τον Μοριά όρθιο απέναντι στον Ιμπραήμ. Ως ο φυλακισμένος ελευθερωτής μιας πατρίδας που πολλές φορές αποδείχθηκε μικρότερη από τα παιδιά της. Και όσες υποσημειώσεις κι αν επιστρατεύσουν, όσες θεωρίες κι αν εισαγάγουν και όσα ατεκμηρίωτα προσωνύμια κι αν κατασκευάσουν, ο Γέρος του Μοριά θα εξακολουθεί να τους κοιτάζει από ψηλά. Όχι επειδή η Ιστορία τον αγιοποίησε. Αλλά επειδή τα ίδια τα έργα του τον δικαίωσαν. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Η νίκη του AfD είναι χωρίς αμφιβολία νίκη όλων των ελεύθερων Ευρωπαίων! Στην ευρωπαϊκή χώρα που γέννησε τον ναζισμό, αποθέωσε τον σοβινισμό και θεμελίωσε τον ρατσισμό σε επιστημονικό επίπεδο, το να μιλάς για… ακροδεξιούς είναι λίγο σχετικό, για να μην πω γελοίο. Γνωστό στους παροικούντες είναι ότι η μεταπολεμική Γερμανία ουδέποτε αποναζιστικοποίηθηκε, γιατί οι Αμερικανοί προτίμησαν να κάνουν τα στραβά μάτια στρέφοντας εξ ολοκλήρου την προσοχή τους στη σοβιετική απειλή. Καραμπινάτοι πρώην ναζί κατέκτησαν ξανά δημόσιες θέσεις και αξιώματα στη «Δυτική Γερμανία» του Αντενάουερ, αποκτώντας προσβάσεις σε ολόκληρο το κοινοβουλευτικό φάσμα εκείνης της εποχής. Τα τρία κόμματα που αποτελούν και σήμερα μαζί με τους Πράσινους τον βασικό κορμό του λεγόμενου συστημικού τόξου, δηλαδή οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας, οι Σοσιαλδημοκράτες και, φυσικά, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες φιλοξένησαν στις τάξεις τους περίοπτα μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και των Ες-Ες. Απλώς φρόντιζαν επιμελώς να αποκρύπτουν το παρελθόν τους, αν και σε κάποιες λίγες περιπτώσεις (Χανς Γκλόμπκε, Καρλ Σίλερ, Ερνστ Ακενμπαχ), το μητρώο ήταν τόσο… βεβαρημένο, που δεν μπορούσε να καθαρογραφεί. Πρακτικά η ναζιστική αντίληψη επιβολής και κυριαρχίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο ποτέ δεν πέθανε στη Γερμανία. Απλώς προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και μετουσιώθηκε στην οικονομική ηγεμονία των ημερών μας μέσω του γραφειοκρατικού τέρατος των Βρυξελλών, το οποίο με τη σειρά του αρχίζει να παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή των Ευρωπαίων πολιτών με μία μορφή ολοκληρωτικής εξουσίας που παραπέμπει σε soft εκδοχή ναζισμού. Αρα, λοιπόν, και με αφορμή τον συντριπτικό εκλογικό θρίαμβο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (ΑfD) στην Σαξονία, καλό είναι βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους: Νεοναζί, κρυφοναζί και πάσης φύσεως «νοσταλγοί» ολοκληρωτικών μοντέλων υπάρχουν σε όλα τα γερμανικά κόμματα, όπως και στην ίδια τη διοικητική δομή του γερμανικού κράτους. Το… αβγό του φιδιού δεν μονοπωλείται στις τάξεις του «ακροδεξιού»(!) AfD, όπως αρέσκονται να το αποκαλούν στο σύνολό τους τα «φιλοευρωπαϊκά» μέσα ενημέρωσης. Ακροδεξιοί… ξε-ακροδεξιοί, οι πολιτικοί του AfD σήμερα εκφράζουν την πατριωτική φωνή της λογικής σε τουλάχιστον δύο μεγάλα θέματα που καίνε την Ευρώπη συνολικότερα: τη ρωσοουκρανική διένεξη και τη λαθρομετανάστευση. Προσθέστε σε αυτά και την αυξανόμενη επιφύλαξη για τον ρόλο της Γερμανίας στην Ενωμένη Ευρώπη ή τις νοσταλγικές αναφορές στο γερμανικό μάρκο και θα καταλάβετε γιατί στους διαδρόμους του Μπερλεμόν που φιλοξενεί τα γραφεία της Κομισιόν ακούγονται τις ώρες αυτές κραυγούλες υστερίας. Ο Όρμπαν, η Μελόνι, ακόμα και η Λεπέν ανήκουν στην κατηγορία των «διαχειρίσιμων πονοκεφάλων», αλλά τούτοι εδώ είναι ικανοί να ξηλώσουν το πουλόβερ για τα καλά. Γερμανοί έστησαν το οικοδόμημα της Ε.Ε. και Γερμανοί είναι σε θέση να το διαλύσουν… Η σκέψη μπορεί σήμερα ακόμη να φτιάχνει το κέφι του Τραμπ, αλλά έχει προκαλέσει πανικό στα κέντρα εξουσίας της παγκοσμιοποίησης που αίφνης βλέπει το αφήγημα της ενσωμάτωσης, της συμπερίληψης, της διαφορετικότητας αλλά ταυτόχρονα και της ρατσιστικής εχθροπάθειας εις βάρος των Ρώσων να κλυδωνίζεται επικίνδυνα. Το διακύβευμα είναι τεράστιο, γι’ αυτό στην αρχή έπεσαν ακόμη και σκέψεις για ολική απαγόρευση της πολιτικής δραστηριότητας του AfD με την επίκληση (εδώ γελάμε…) του ναζιστικού κινδύνου. Αλλά ήταν πλέον αργά. Τα μεγέθη δεν επέτρεπαν τέτοιου είδους «αγαρμπιές» στη Γερμανία, γιατί θα γινόταν σεισμός. Στην πορεία, και πάντα με στόχο την ανάσχεση του ρεύματος του ΑfD που φαινόταν να έρχεται σαν σίφουνας, έπεσαν κι άλλες ωραίες ιδέες. Να το εμφανίσουν ως… συνεργαζόμενο με τον εχθρό! Φιλορώσους Γερμανούς ναζί, έχετε ξανακούσει; Τους εφηύρε το νεοταξικό πολιτικό σύστημα του Βερολίνου, φυτεύοντας και ένα drone από το Temu, που «εξουδετέρωσε»… ήρωας φορτηγατζής(!!!)στη Λειψία. Ρωσική απειλή προ των πυλών κραύγασαν εν χορώ τα σκύβαλα των Βρυξελλών, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας Μητσοτάκης-Μωυσής, αλλά ούτε και αυτό το κόλπο έπιασε. Οι ψηφοφόροι της Ανατολικής Γερμανίας, παρ' ότι στο παρελθόν έζησαν σοβιετική κατοχή, δεν μάσησαν στα παραμύθια. Οι φιλορώσοι… ακροδεξιοί απέσπασαν μία πρωτοφανή νίκη στο κρατίδιο και έπεται συνέχεια. Στην πράξη, η πλατφόρμα «τέρμα στη στήριξη του διεφθαρμένου Ζελένσκι, αποκατάσταση στρατηγικής ισορροπίας με τη Μόσχα και άμεση απέλαση των λαθρομεταναστών που κουβάλησε στη Γερμανία (και στην υπόλοιπη Ευρώπη) η Μέρκελ» αποτελεί την ελάχιστη πατριωτική συνισταμένη. Γι’ αυτό ακούγεται «λογική» στους απλούς λαϊκούς ψηφοφόρους που δεν έχουν καμία όρεξη να επιδοτούν με τους φόρους τους τον… πολύτεκνο Μωχάμεντ και να βλέπουν τους Γερμανούς ολιγάρχες-βιομηχάνους (τους πραγματικούς ναζί που είχαν στηρίξει και την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία) να θησαυρίζουν από την παραγωγή όπλων για την άμυνα σε ανύπαρκτους εχθρούς. Τις ίδιες ακριβώς θέσεις πρεσβεύει παραδόξως και το μικρό αριστερό κόμμα της Σάρα Βάγκενκνεχτ, προς το οποίο οι τάχα μου…ακροδεξιοί έχουν τείνει χείρα φιλίας. Από τη μία, λοιπόν, έχουμε τους φιλελεύθερους, προοδευτικούς, ευρωπαϊστές, μεταρρυθμιστές ή όπως αλλιώς θέλετε να βαφτίσετε τα ευρω-λαμόγια του εθνομηδενισμού και, από την άλλη, υπάρχουν οι «ακροδεξιοί» ή αριστεροί πατριώτες που αγωνίζονται να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από τις πατρίδες τους. Η νίκη του AfD είναι χωρίς αμφιβολία νίκη όλων των ελεύθερων Ευρωπαίων, αφετηρία και πρόκριμα για απαλλαγή από το «τέρας των Βρυξελλών» και ελπίδα για αποτροπή του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου στον οποίο μας σέρνουν ολοταχώς τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. ΥΓ.: Με ρωτούν κάποιοι φίλοι για τη στάση του AfD απέναντι στην Ελλάδα με αφορμή ότι κάποια στελέχη του λοξοκοιτούν προς την Τουρκία και τα Κατεχόμενα. Η απάντηση είναι δυστυχώς ότι οι Γερμανοί, ανεξαρτήτως κόμματος, είναι πρωτίστως Γερμανοί. Πέρα από τη θεωρητική λατρεία για την αρχαία Ελλάδα, την αγάπη για τις ελληνικές παραλίες, τη ρετσίνα και το ούζο, συμπάθεια για το ελληνικό γένος δεν έχουν, με την εξαίρεση κάποιων λίγων αριστερών που μετουσιώνουν τα ενοχικά τους σύνδρομα από την Κατοχή σε ρητορικές εκδηλώσεις συμπάθειας. Οι Γερμανοί του AfD κοιτούν πρωτίστως να σώσουν την πατρίδα τους (σώζοντας δευτερευόντως και την Ευρώπη), αλλά δεν είναι εκείνοι που θα μας απλώσουν στοργικό χέρι ή, πολύ περισσότερο, θα μας δώσουν τις αποζημιώσεις, ας μην έχουμε αυταπάτες. Η στάση τους απέναντι στην Ελλάδα θα εξαρτηθεί από το αν απέναντί τους βρουν κυβέρνηση με στοιχειώδη αίσθηση εθνικής αξιοπρέπειας, κάτι που δυστυχώς σήμερα δεν υφίσταται…

Παράδοση της Ελλάδας απαίτησε ο Καλίν από τον Μητσοτάκη! Στο μισό βήμα πλέον η απόσταση από την ελληνοτουρκική σύρραξη! Αποκάλυψη-βόμβα τουρκικής εφημερίδας - Οφείλει εξηγήσεις ο Μητσοτάκης! Σε ακόμα ένα αναθεωρητικό κρεσέντο προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκτοξεύοντας ευθείες απειλές προς την Αθήνα, εκμεταλλευόμενος αδιάκοπα την καταστροφική πολιτική των «ήρεμων νερών». Ο Τούρκος πρόεδρος, κινούμενος σταθερά στον ολισθηρό δρόμο του εκφοβισμού, έστειλε επιθετικά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση. «Θέλω να το δηλώσω ξεκάθαρα και κατηγορηματικά: η ήπια συμπεριφορά μας δεν πρέπει να παρασύρει κανέναν σε ψεύτικες ελπίδες. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παρέμβει στις υποθέσεις μας. Δεν θα μείνουμε άπραγοι να παρακολουθούμε εχθρικές ενέργειες στην περιοχή μας» τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος, ενώ, συνεχίζοντας την τακτική της απροκάλυπτης διαστρέβλωσης, ισχυρίστηκε «δεν τρέφουμε καμία εχθρότητα προς κανέναν»,συμπληρώνοντας ότι «όσοι ενοχλούνται από την ενίσχυση της χώρας μας δεν μπορούν να μας αποτρέψουν από την πορεία μας. Κανείς δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει την πορεία της Ιστορίας». Ολοκληρώνοντας ακόμα ένα παραλήρημά του, ο «σουλτάνος» κατέληξε σε μια σαφή επίδειξη νεοοθωμανικού αλαζονικού αναθεωρητισμού, αναφέροντας ότι «η Τουρκία θα ενωθεί ξανά με τους αδελφούς και τις αδελφές της», προσθέτοντας απειλητικά πως «όσοι είναι φίλοι της Τουρκίας θα κερδίσουν και όσοι είναι εχθροί θα χάσουν». Την ίδια ώρα ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ) Ιμπραήμ Καλίν δεν ήρθε τελικά στην Αθήνα για μια απλή εθιμοτυπική επίσκεψη, αλλά για… την παράδοση της Ελλάδας! Οπως αποδεικνύεται από τις διαρροές της τουρκικής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας «Yeni Şafak», στις επαφές του με τον διοικητή της ΕΥΠ Θεμιστοκλή Δεμίρη αλλά και στο Μέγαρο Μαξίμου, ο στενότερος σύμβουλος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έθεσε το πλαίσιο των τουρκικών αξιώσεων στο σύνολό τους με μορφή τελεσιγράφων, καθιστώντας απαραίτητες τις εξηγήσεις του Μητσοτάκη. Και τα τέσσερα μηνύματα που φέρεται ότι κόμισε ο Καλίν συνιστούν ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο. Η τουρκική πλευρά απαίτησε να μην υπάρξει κανένα μονομερές βήμα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, επέμεινε στην αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών και προειδοποίησε ανοιχτά ότι η οικοδόμηση μιας γραμμής ασφαλείας μέσω της συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ βρίσκεται σε «λάθος μονοπάτι». Μετά τα επιχειρήματα περί «καλής πίστης», διαβεβαιώσεων ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως εχθρό και της περίφημης Διακήρυξης των Αθηνών, η Αγκυρα ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να ανεχτεί καμία ελληνική κίνηση που θίγει τα αυθαίρετα δόγματα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η συνέχεια δόθηκε στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης με άλλη μία εκστρατεία απειλών εναντίον της χώρας μας. Ο δημοσιογράφος Αμπντουλκαντίρ Σελβί, ο οποίος θεωρείται ότι τυγχάνει προνομιακής μεταχείρισης από τον Ταγίπ Ερντογάν και φέρεται ότι εκφράζει σταθερά τις πιο απόκρυφες σκέψεις του τουρκικού προεδρικού συστήματος, αποκάλυψε στο CNN Türk το πλαίσιο εντός του οποίου πραγματοποιήθηκε η αποστολή Καλίν στην Αθήνα. Κατά τον Σελβί, «τα μηνύματα της ΜΙΤ δεν είναι προς συζήτηση, όποιος δεν τα ακούει θα πάθει ό,τι ο Άσαντ», παραπέμποντας ευθέως στην κατάρρευση και στον διωγμό του Μπασάρ αλ-Ασαντ στη Συρία. Για την Αγκυρα, τα μηνύματα που μεταφέρει ο αρχηγός της ΜΙΤ δεν επιδέχονται αντίρρηση. Οποιος αρνείται να ευθυγραμμιστεί αντιμετωπίζεται εμπράκτως ως στόχος προς εξόντωση ή ανατροπή. Τα όρια του...casus belli! Ούτε ένα μέτρο πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια! Την ίδια ώρα ο Σελβί φρόντισε να διευρύνει τα όρια του casus belli πέρα από κάθε προηγούμενο, σχολιάζοντας τις αναφορές του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ για το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Ο Τούρκος αρθρογράφος διαμήνυσε πως αιτία πολέμου δεν είναι απλώς τα 12 μίλια, αλλά ακόμα και ένα μέτρο πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια! Επιτέθηκε με σφοδρότητα στον Μητσοτάκη χαρακτηρίζοντάς τον «διπρόσωπο πολιτικό» που καταφεύγει στον ΟΗΕ, αντί να υποκύπτει στους διμερείς εκβιασμούς, συγκρίνοντάς τον με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, για τον οποίο η Τουρκία μέχρι και ένταλμα σύλληψης έχει εκδώσει. Στο ίδιο τηλεοπτικό παραλήρημα τέθηκε ξανά στο τραπέζι η αναθεώρηση ή και η ολική κατάργηση της Συνθήκης της Λωζάννης, με το επιχείρημα ότι οι γεωπολιτικές ισορροπίες του 1923 έχουν παρέλθει. Προκαλούν με συνεχείς παραβιάσεις οι Τούρκοι Οι Τούρκοι δεν έμειναν στις ρητορικές επιθέσεις, αλλά συνέχισαν να προκαλούν και επί του πεδίου. Ενα τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος Bayraktar έφτασε να πραγματοποιεί πτήση ανοιχτά της Θάσου, ακόμα και τις ώρες που οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις και ολόκληρη η χώρα βρίσκονταν υπό το βάρος του πένθους για τη συντριβή του μαχητικού αεροσκάφους F-4. Οι εναέριες παραβιάσεις της Αγκυρας συνεχίστηκαν και χθες, καθώς ακόμα μία τουρκική δραστηριότητα καταγράφηκε στο Αιγαίο από τουρκικά μαχητικά, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας, στους σχηματισμούς συμμετείχε ένα ζεύγος τουρκικών F-16, ενώ μεμονωμένα κινήθηκαν ένα CN-235 και δύο UAVs. Συνολικά, καταγράφηκε η παρουσία πέντε τουρκικών αεροσκαφών, εκ των οποίων δύο ήταν οπλισμένα. Κατά τη διάρκεια των πτήσεων σημειώθηκαν πέντε παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, μία από τα F-16, δύο από το CN-235 και δύο από τα UAVs. Παράλληλα, καταγράφηκαν τέσσερις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, όλες από τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενώ σημειώθηκε και μία εμπλοκή. Η τουρκική δραστηριότητα αναπτύχθηκε στο βορειοανατολικό, στο Κεντρικό και το νοτιοανατολικό Αιγαίο, με τα τουρκικά αεροσκάφη να αναγνωρίζονται και να αναχαιτίζονται από ελληνικά μαχητικά, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και κατά πάγια πρακτική.

Ο θρίαμβος του AfD στη Γερμανία, η ρεβάνς των Ανατολικογερμανών στις ελίτ, πέφτει το νέο «Τείχος του Βερολίνου», σειρά έχει η Λε Πεν στη Γαλλία! Ρυθμιστής για το σχηματισμό κυβέρνησης στη Σαξωνία - Anhalt το κόμμα BSW, η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» που τάσσεται κατά της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία Η ιστορική εκλογική νίκη του AfD — της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» — στο κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ αλλάζει ραγδαία τις πολιτικές ισορροπίες στη Γερμανία. Πολιτικές ισορροπίες δεκαετιών που ενδεχομένως να ανατραπούν πλήρως και να προκαλέσουν ραγδαίες εξελίξεις στην κυβέρνηση του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, όταν το AfD ολοκληρώσει τον πολιτικό του θρίαμβο στις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 20 Σεπτεμβρίου για τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Βερολίνου και για το Λάντταγκ — το κοινοβούλιο — του ομόσπονδου κρατιδίου Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η Γερμανία ξύπνησε σήμερα σε ένα πολιτικό τοπίο που ελάχιστοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν λίγα χρόνια. Αναλυτές μιλούν για ρεβάνς των «Όσις», των Γερμανών πολιτών που προέρχονται από τις περιοχές της πρώην ανατολικής Γερμανίας, απέναντι στις γερμανικές ελίτ… για οργή για την οικονομία, το μεταναστευτικό και την Ουκρανία. Πράγματι, οι γεωπολιτικές συνέπειες είναι πολύ ευρύτερες. Όπως επισημαίνουν, η νίκη του AfD και η είσοδος στο κοινοβούλιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ του κόμματος BSW «Συμμαχία Sahra Wagenknecht», που στρέφεται κατά της συνέχισης της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας, είναι μια ακόμα πολιτική νίκη για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος βλέπει πως αρχίζει να διαμορφώνεται ένα μεγάλο ρήγμα στη Δύση όσον αφορά τη στήριξή της προς την Ουκρανία… αλλά και ένα νέο Τείχος που περίπου τρεις δεκαετίες μετά εμφανίζεται ξανά επικίνδυνα ζωντανό. Και όπως τότε, οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο εντός των συνόρων της Γερμανίας. Τίνο Χρουπάλα (AfD): Θέλουμε ξανά καλές σχέσεις με τη Ρωσία Ενδεικτική των όσων έρχονται είναι άλλωστε η σημερινή δήλωση του Τίνο Χρουπάλα, συμπροέδρου του AfD, ο οποίος είπε ότι «θέλουμε να έχουμε ξανά καλές σχέσεις με τη Ρωσία» και ότι το τοπικό κοινοβούλιο του ομόσπονδου κρατιδίου της Σαξωνίας-Άνχαλτ θα απαιτήσει από το Βερολίνο την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία. Ο Χρουπάλα υπογράμμισε ότι η γερμανική ηγεσία πρέπει να εγκαταλείψει την προηγούμενη πολιτική κυρώσεων απέναντι στη Μόσχα. Σύμφωνα με τον ίδιο, για τον σκοπό αυτό το AfD σκοπεύει να ασκήσει πίεση στο Βερολίνο μέσω του Μπούντεσρατ, του οργάνου εκπροσώπησης των ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας. Η επόμενη ημέρα Βάσει των επίσημων αποτελεσμάτων των εκλογών στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ, η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) σημείωσε σαρωτική νίκη. Το κόμμα συγκέντρωσε ποσοστό-ρεκόρ για το ίδιο, 43,8% των ψήφων, εξασφαλίζοντας 39 έδρες στο τοπικό κοινοβούλιο (Λάντταγκ). Συνολικά, το κοινοβούλιο διαθέτει 83 έδρες. Αυτό σημαίνει ότι, για να αποκτήσει πλειοψηφία και να σχηματίσει κυβέρνηση, το AfD χρειάζεται ακόμη τρεις ψήφους. Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), η οποία μέχρι σήμερα ηγούνταν της κυβέρνησης του κρατιδίου, έλαβε μόλις 17,2% και έχασε 25 βουλευτικές έδρες. Ο εν ενεργεία πρωθυπουργός Σβεν Σούλτσε ηττήθηκε από τον υποψήφιο του AfD ακόμη και στη δική του εκλογική περιφέρεια στο Μαγδεμβούργο. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), οι «Πράσινοι» και το Κόμμα της Αριστεράς έλαβαν περίπου 9% των ψήφων το καθένα. Στο Λάντταγκ εισήλθε επίσης η BSW, η «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ», με 5,3% και πέντε έδρες. Οι ψήφοι της ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικές για τον σχηματισμό πλειοψηφίας. Ρυθμιστής το «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ»(BSW) Χωρίς το AfD, ο σχηματισμός κυβέρνησης θα είναι εξαιρετικά δύσκολος. Η CDU, το SPD και οι «Πράσινοι» διαθέτουν μαζί 31 έδρες, ενώ ακόμη και με τη στήριξη και των οκτώ βουλευτών του Κόμματος της Αριστεράς φτάνουν μόλις τις 39. Υπολείπεται δηλαδή και αυτή η συμμαχία τρεις ψήφους από τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ως εκ τούτου, ο συσχετισμός δυνάμεων καθιστά ουσιαστικά τη «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ» έναν από τους βασικούς παράγοντες στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού. Η «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ» είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο σχηματισμού συνασπισμού με το AfD. Μαζί διαθέτουν πλειοψηφία, με 44 από τις 83 έδρες. Υπενθυμίζεται ότι τόσο το AfD όσο και η «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ» τάσσονται σταθερά κατά της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και υπέρ της χαλάρωσης ή της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, καθώς και υπέρ της όσο το δυνατόν ταχύτερης έναρξης διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα. Αναμφίβολα πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη που συμπίπτει και με τις τελευταίες πρωτοβουλίες του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. BSW: «Δεν συμμετέχουμε στο Τείχος Δημοκρατίας» Ο Τόμας Σούλτσε, επικεφαλής υποψήφιος της Συμμαχίας Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) στη Σαξωνία-Άνχαλτ, ανακοίνωσε ότι η νέα κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του θα απέχει από τον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας για την ανάδειξη πρωθυπουργού του κρατιδίου. «Δεν θα συμμετάσχουμε σε έναν συνασπισμό-Τείχος Δημοκρατίας», δήλωσε ο Σούλτσε στον ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk. Στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο του κρατιδίου, η απλή πλειοψηφία αρκεί για την εκλογή νέου πρωθυπουργού. Αυτό σημαίνει ότι το AfD θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξασφαλίσει την εκλογή του επικεφαλής υποψηφίου του, Ούλριχ Ζίγκμουντ. Ωστόσο, ο Σούλτσε δήλωσε ότι παραμένει άγνωστο εάν ο Ζίγκμουντ θα διεκδικήσει τελικά τη θέση. Ο ίδιος εκτίμησε ότι το AfD, ως νικήτρια των εκλογών, θα απευθυνθεί στα υπόλοιπα κόμματα. Παράλληλα, επανέλαβε ότι η BSW σκοπεύει να προτείνει έναν μη κομματικό υποψήφιο για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Όπως είπε, πρόκειται για πρόσωπο από τη Σαξωνία-Άνχαλτ, το οποίο θα προταθεί «σύντομα». Συντριπτική νίκη Το αποτέλεσμα των εκλογών στη Σαξωνία-Άνχαλτ ήταν ως έναν βαθμό αναμενόμενο: η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) επικράτησε συντριπτικά, συγκεντρώνοντας, με εξαιρετικά υψηλή συμμετοχή, το 43,8% των ψήφων. Ο πλησιέστερος ανταγωνιστής της, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, έλαβε λίγο πάνω από 17%. Πρόκειται για βαριά ήττα, καθώς η CDU βρισκόταν στην εξουσία σε αυτό το ανατολικό κρατίδιο για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα συγκέντρωσαν ποσοστά κάτω του 10%. Γιορτάζοντας την επιτυχία, ο επικεφαλής του AfD στη Σαξωνία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, ευχαρίστησε θερμά τον άνθρωπο που, όπως είπε, έγινε «το πρόσωπο του κόμματός του» και του εξασφάλισε τη νίκη. Φυσικά, εννοούσε τον Φρίντριχ Μερτς. Σε εκείνον, όπως και στους προκατόχους του στην καγκελαρία, οφείλει, σύμφωνα με αυτή την άποψη, το AfD την επιτυχία του. Τεράστια πολιτική έκπληξη σε δέκα χρόνια Μόλις πριν από 13 χρόνια, το κόμμα αυτό έμοιαζε με μια συγκέντρωση εκκεντρικών πολιτικών, τους οποίους κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά. Ακόμη και ο Τύπος τούς χλεύαζε μάλλον άτονα, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το 2013, στις πρώτες του εκλογές για την Μπούντεσταγκ, το AfD δεν κατάφερε καν να ξεπεράσει το όριο του 5%. Ωστόσο, ήδη το 2025 είχε γίνει το δεύτερο δημοφιλέστερο κόμμα της χώρας. Φέτος, η «Εναλλακτική» διεκδικεί να γίνει το δημοφιλέστερο κόμμα της Γερμανίας, ανατρέποντας όλους τους πολιτικούς συσχετισμούς, τις ίντριγκες, ακόμη και το περιβόητο «τείχος προστασίας» — το μποϊκοτάζ που της επιβάλλουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα. Σε μερικές εβδομάδες θα διεξαχθούν εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και η νίκη του AfD εκεί θεωρείται ήδη δεδομένη. Όλα λάθος από τους Χριστιανοδημοκράτες Στο στρατόπεδο των Χριστιανοδημοκρατών επικρατεί απογοήτευση, όμως για αυτή την ήττα μπορούν να κατηγορούν μόνο τον εαυτό τους. Οι ίδιοι μονοπώλησαν όλες τις αποφάσεις στη χώρα και, παράλληλα, έκαναν όσες περισσότερες λανθασμένες επιλογές ήταν δυνατόν. Το AfD απολαμβάνει τη μεγαλύτερη υποστήριξη στην πρώην Ανατολική Γερμανία, στα κρατίδια της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η ψήφος υπέρ της «Εναλλακτικής» παρουσιάζεται ως μια μορφή πολιτικής ρεβάνς, την οποία οι Ανατολικογερμανοί περίμεναν εδώ και πολύ καιρό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η συμμετοχή των ψηφοφόρων έφτασε σε επίπεδο-ρεκόρ, πάνω από 76%, ενώ ο Ούλριχ Ζίγκμουντ πήγε να ψηφίσει πάνω σε ένα ιδιαίτερο vintage σκούτερ με καταγωγή από τη ΛΔΓ. Η λεηλασία από τις ελίτ Αμέσως μετά την επανένωση της Γερμανίας, οι ελίτ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ουσιαστικά λεηλάτησαν οικονομικά τη ΛΔΓ. Ολόκληρη η βιομηχανική παραγωγή των ανατολικών κρατιδίων πωλήθηκε για μόλις 34 δισ. ευρώ. Το 85% των επιχειρήσεων της χώρας πέρασε υπό τον έλεγχο πολιτών της Δυτικής Γερμανίας, ενώ και οι μοχλοί της πολιτικής εξουσίας περιήλθαν σε ανθρώπους προερχόμενους από τη Δύση. Τη μαζική ανεργία και τη φτώχεια ακολούθησε δημογραφική καταστροφή. Εκατομμύρια πρώην πολίτες της ΛΔΓ, κυρίως νέοι, μετακινήθηκαν προς τη Δυτική Γερμανία. Ακόμη και σήμερα, το μέσο νοικοκυριό στα ανατολικά κρατίδια διαθέτει ακριβώς τη μισή περιουσία από ένα αντίστοιχο νοικοκυριό στη Δύση. Επι πλέον, στα ανατολικά υπάρχει έντονη απόρριψη της αριστερής κοινωνικής ατζέντας. Στρέφονται κατά του Μερτς Το 2017, οι Ανατολικογερμανοί αποδοκίμαζαν την Άνγκελα Μέρκελ, την οποία θεωρούσαν προδότρια τόσο της Γερμανίας γενικότερα όσο και της ΛΔΓ ειδικότερα. Σήμερα, οι λεγόμενοι «Όσις» — ανεπίσημος γερμανικός όρος για τους Γερμανούς που προέρχονται από τα εδάφη της πρώην ανατολικής Γερμανίας — στρέφονται εναντίον του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, και σε αυτό συμμερίζονται τη στάση τους και οι «Βέσις» (οι Δυτικογερμανοί). Δημοσκοπική κατάρρευση Ο Μερτς φέρεται να έχει σημειώσει ιστορικά χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας, με ποσοστά μεταξύ 11% και 13%. Ο Γερμανός καγκελάριος, ενεργώντας σύμφωνα με τα συμφέροντα του αμερικανικού επιχειρηματικού κόσμου, καταστρέφει τη γερμανική οικονομία, ενώ το κύμα χρεοκοπιών πλήττει περισσότερο από όλους τα ανατολικά κρατίδια. Την ίδια στιγμή, τεράστια ποσά χρημάτων και οπλισμού αποστέλλονται στην κυβέρνηση του Κιέβου. Δεν προκαλεί, συνεπώς, έκπληξη ότι στελέχη της CDU άρχισαν να μιλούν για «αλλαγή καγκελαρίου», ώστε κάποιος να καταστεί αποδιοπομπαίος τράγος. Παρατεταμένη κυβερνητική κρίση Στο μεταξύ, οι εκπρόσωποι του AfD στη Σαξωνία-Άνχαλτ βρίσκονται σε αρκετά ευνοϊκή θέση. Δεν θα μπορέσουν να σχηματίσουν μονοκομματική κυβέρνηση, ωστόσο και οι αντίπαλοί τους θα δυσκολευτούν πολύ να ενωθούν. Η Αριστερά, από την οποία εξαρτάται η τύχη ενός τέτοιου συνασπισμού, απαιτεί εκ των προτέρων παραχωρήσεις από τη CDU, ενώ στο εσωτερικό της CDU δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να τις αποδεχθούν. Έτσι, η Σαξωνία-Άνχαλτ φαίνεται να οδεύει προς μια παρατεταμένη κυβερνητική κρίση. Παραμένοντας στην άνετη θέση της αντιπολίτευσης, το AfD θα μπορεί να ασκεί διαρκή κριτική στην κυβέρνηση, να κερδίζει ολοένα περισσότερους ψηφοφόρους και ταυτόχρονα να μην αναλαμβάνει ευθύνη για τις αποφάσεις που λαμβάνονται. Η τολμηρή εξέλιξη και το νέο Τείχος Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο μιας πιο τολμηρής εξέλιξης: να καταρρεύσει το περιβόητο «τείχος προστασίας» και το AfD να βγει από την πολιτική απομόνωση, σχηματίζοντας συνασπισμό με κάποιο άλλο κόμμα. Η αλλαγή καγκελαρίου στη Γερμανία παρουσιάζεται ως πολύ πιθανή. Ωστόσο, πολύ μεγαλύτερη απειλή για τη σταθερότητα αποτελεί το χάσμα που διευρύνεται ανάμεσα στην Ανατολική και τη Δυτική Γερμανία. Η σημερινή επιτυχία του AfD θεωρείται απόδειξη αυτού του χάσματος. Οικονομία, ιδεολογία, μεταναστευτική κρίση, στρατιωτικοποίηση, υποστήριξη προς την Ουκρανία — σχεδόν σε όλα τα ζητήματα, οι «Όσις» και οι «Βέσις» παρουσιάζονται να έχουν διαφορετικές απόψεις. Αντιπάθεια για τον Μερτς Το μόνο που τους ενώνει είναι η αντιπάθεια προς τον σημερινό καγκελάριο, αλλά αυτό δεν αναμένεται να διαρκέσει πολύ. Στις πολιτικές της απόψεις, η Γερμανία διασπάται ξανά πάνω στην ίδια γραμμή κατά μήκος της οποίας κάποτε η Μόσχα της επέτρεψε να επανενωθεί. Αυτή τη φορά όμως οι Ρώσοι δεν θα τη σώσουν. Ίλον Μασκ: Δεν είναι ακροδεξιά το AfD Το AfD συνεχάρη επίσης ο Αμερικανός επιχειρηματίας Ίλον Μασκ, καλώντας να σταματήσουν να χαρακτηρίζουν το AfD «ακροδεξιά». Ο Ρώσος γερουσιαστής Αλεξέι Πούσκοφ, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών, σημείωσε ότι ένα μέρος της Γερμανίας «φαίνεται πως ξυπνά». «Η αντιεθνική πολιτική του Μερτς συναντά αντίσταση στο κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ. Το ερώτημα είναι αν θα ξυπνήσει και η υπόλοιπη Γερμανία», υπογράμμισε ο Πούσκοφ. Τι γράφουν τα ΜΜΕ Ακόμη και πριν γίνει γνωστό ότι το AfD είχε κερδίσει, το Politico έγραφε ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα σήμαινε την αποτυχία της μάχης για τη γερμανική ταυτότητα, η οποία είχε διαμορφωθεί ήδη από την εποχή των καγκελαρίων Χέλμουτ Κολ και Άνγκελα Μέρκελ. Η γερμανική Bild υπογράμμιζε επίσης ότι οι εκλογές θα μπορούσαν να αποτελέσουν την αρχή του τέλους για τη σημερινή ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας. «Παρ' ότι το AfD δεν κατάφερε να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, συγκέντρωσε το 44% των ψήφων και επέφερε συντριπτική ήττα στους συντηρητικούς υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, γεγονός που καταδεικνύει τη βαθιά αντιδημοτικότητα του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας, σε μια περίοδο κατακερματισμού του πολιτικού τοπίου», ανέφερε το πρακτορείο Reuters. Το Bloomberg χαρακτήρισε τη νίκη της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις για τον κυβερνητικό συνασπισμό από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πρακτορείο πρόσθεσε ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας είχε ελάχιστη επαφή με τους ψηφοφόρους, θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αποτυχίας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU)... Ρεπορτάζ ΒΝ

… Έτσουξαν οι αποκαλύψεις της εφημερίδας «δημοκρατία»! Τα παιδιά μας κινδυνεύουν από τα κτήνη των νεοταξιτών και ειδικά του αρχηγού τους, του Μητσοτάκη, το πιο ελεεινό πολιτικό και ανθρώπινο κάθαρμα που πέρασε ποτέ από αυτόν τον τόπο Έχασε την ηγετική ψυχραιμία του, ο «καλύτερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης» (ρε τι έχουμε διαβάσει και ακούσει σε τούτο το δύσμοιρο προτεκτοράτο)... Kαι την έχασε το Κτήνος, μετά τη δημοσιογραφική επιτυχία της «Δημοκρατίας», σχετικά με τις αποκαλύψεις για την ευθεία διείσδυση της woke ατζέντας στην ψυχοσύνθεση επτάχρονων ελληνόπουλων, μέσω των σχολικών βιβλίων. Χαρακτηρίζοντάς τες «σαχλαμάρες» φανερά ενοχλημένος, ενώπιον των δημοσιογράφων στο καθιερωμένο πολιτικό σουαρέ πριν την πρωθυπουργική ομιλία στη ΔΕΘ. «Σαχλαμάρες» ο έμμεσος βιασμός των ψυχών αθώων παιδιών δια της κανονικοποίησης της ανωμαλίας, Κυριάκο μας; Αμ, δεν σε έχουν πάρει χαμπάρι όλοι ακόμη αλλά και αυτοί που σε έμαθαν είναι άκρως εκβιαζόμενοι και σωπαίνουν. Πόσες ...λεμονόκουπες την ημέρα στύβεις εκεί μέσα στο Μαξίμου; Προκειμένου να μείνεις στο απυρόβλητο ως ατάλαντος γόνος (γεια σου ρε Αντώναρε) και κακομαθημένο πριγκιπόπουλο, είσαι ικανός πέραν του Μαρινάκη να αδειασεις και τον ίδιο σου τον εαυτό για να στηρίξεις τη Ζαχαράκη. Θυμάσαι, όταν έπαιζες μπάσκετ στο Κολλέγιο και δεν μπορούσες να αντέξεις ότι κάποιος διέθετε την τεχνική να σου κλέψει τη μπάλα μέσα από τα χέρια; Πώς σφάδαζες αμέσως λες και σε είχαν μαχαιρώσει, πέφτοντας χάμω ζητώντας εκβιαστικά φάουλ; Όμως δεν φταις εσύ, αυτή την αγωγή σου έδωσαν, ότι μόνο δικαιούσαι. Σάμπως και με τις χοντράδες και τις καραμπινάτες διευκολύνσεις που έκανες τότε με τη θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας προς τους κολλητούς σου, τόλμησε να σου πειράξει κανείς έστω και μια «πολιτική τρίχα»; Έσπευσαν όλοι να σε βγάλουν λάδι. Φρονείς ότι πάντα θα διαφεύγεις ατιμώρητος ή θα λαμβάνεις ετσιθελικά και δια της μητσοτακικής μεθόδου ό,τι σου γουστάρει και σου γυαλίσει. Δυστυχώς για όλους εμάς, κάποια «καλόπαιδα» με τρομερές διαστροφικές διαθέσεις και φαταούλικες εμμονές, αποφάσισαν να ρίξουν έναν ολόκληρο λαό στις ανισόρροπες βλέψεις σου. Ρε Κυριάκο, μεταξύ μας τώρα, πραγματικά πιστεύεις ότι δεν είσαι πλέον ο Κούλης του Κολεγίου παρά ένας σύγχρονος Μωυσής; Ότι επειδή τα πήραν χοντρά μερικοί εγκάθετοι και δοτοί κονδυλοφόροι αμφιβόλων ηθών της σάπιας ελληνικής δημοσιογραφίας με αποκλειστική υπηρεσία να σου φουσκώσουν με αναληθή χαρακτηριστικά και ικανότητες την προσωπική σου εικόνα, νομίζεις ότι θα μας κάτσεις στον σβέρκο τουλάχιστον για ακόμη τέσσερα χρόνια; ΥΓ. Αν σε αφήσουν μόνο σου στην πιάτσα, φερ' ειπείν στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, είναι σίγουρο ότι θα βγεις μετά από δύο μέρες, διότι θα αφιερωθείς στις θερμές χειραψίες με τα αγάλματα και τις κούκλες και ο νοών νοείτω… Ιδου το ρεπορτάζ της "δημοκρατιας" Μάθημα σε 7χρονα για τα ομόφυλα ζευγάρια! Είναι κι αυτό ένα… λάθος, κ. Γεωργιάδη; Από τη β' δημοτικού στα νύχια της woke ατζέντας Ολοκληρωτικά αλλά και τυφλά υπηρετεί την παράνοια της woke ατζέντας η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά τις προσπάθειες να πλασαριστεί προεκλογικώς ως η παράταξη που σέβεται και τιμά τις παραδοσιακές αξίες του τόπου και του λαού. Το πιο επικίνδυνο όμως δεν είναι αυτό, αλλά το ότι υιοθετεί την πιο απάνθρωπη τακτική αυτής της ατζέντας, που είναι να μυηθούν ακόμα και μικρά παιδάκια στο «ευαγγέλιο της συμπερίληψης» που προσπαθεί να επιβάλλει διεθνώς. Χαρακτηριστική περίπτωση τα νέα βιβλία που έχουν ήδη επίσημα εγκριθεί και ενταχθεί στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων για το δημοτικό σχολείο, τα οποία εξισώνουν, με θρασύ τρόπο, την οικογένεια με… καινοφανή σχήματα τύπου δύο πατέρες, δύο μητέρες κ.λπ. Τα ντοκουμέντα αυτά διαψεύσουν μάλιστα πανηγυρικά τη θεωρία του «λάθους» που προέβαλε ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης μετά την αποκάλυψη της «Εστίας» για την πλατφόρμα του ΕΟΠΥΥ με ένδειξη περί «ακαθόριστου φύλου». Αρα γε, μπορεί να ισχυριστεί κάτι ανάλογο και για τα βιβλία αυτά; Προφανώς όχι, αφού είναι μια συνειδητή επιλογή της σημερινής κυβέρνησης στο σύνολό της. Βαρύτατα εκτεθειμένη ως προ αυτό, άλλωστε, είναι και η αρμόδια υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη. Πρόκειται, όπως προκύπτει, για ένα πρωτοφανές πλήγμα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και στην ιερότητα του θεσμού της οικογένειας που προετοιμάστηκε αθόρυβα. Με επίσημη βούλα Ετσι, με την επίσημη βούλα της ένταξής τους στη σχετική ψηφιακή βιβλιοθήκη διδακτικών βιβλίων, εκπαιδευτικά εγχειρίδια που προωθούνται στα δημοτικά επιχειρούν να εμποτίσουν τις τρυφερές ψυχές των μικρών μαθητών με τις πιο ακραίες θέσεις της woke ατζέντας. Και αυτή η συστηματική προσπάθεια αποδόμησης των πατροπαράδοτων αξιών δεν περιορίζεται πλέον στις μεγαλύτερες βαθμίδες της εκπαίδευσης, αλλά απλώνει τα πλοκάμια της μέχρι και στα παιδιά των πρώτων τάξεων του δημοτικού. Με πρόσχημα την «πολυμορφία», επιχειρείται η εξίσωση του φυσικού προτύπου της οικογένειας με σχήματα που έρχονται σε πλήρη ρήξη με την παράδοση και την ορθόδοξη πίστη της πατρίδας μας. Το πλέον εξοργιστικό παράδειγμα εντοπίζεται στο εγκεκριμένο βιβλίο «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή Στ’ Δημοτικού» (εκδόσεις Πουκαμισάς, κωδικός Μητρώου Διδακτικών Βιβλίων 95), το οποίο εντάχθηκε επίσημα στις 8 Απριλίου 2026. Στη σελίδα 10, υπό τον τίτλο «Α.1 Η ελληνική οικογένεια», το βιβλίο εισάγει την ιδέα της «μεγάλης πολυμορφίας» των οικογενειακών σχημάτων. Η πραγματική πρόθεση όμως αποκαλύπτεται στη σελίδα 11. Εκεί, ανάμεσα στους τύπους οικογένειας, αναγράφεται αυτολεξεί: «Οικογένεια με δύο γονείς του ίδιου φύλου». Η ιδεολογική επιβολή δεν σταματά στη θεωρία. Το βιβλίο καλεί ευθέως τον 11χρονο μαθητή να τοποθετηθεί, ρωτώντας: «Από ποια μέλη αποτελείται η δική σου οικογένεια; Σε ποιον τύπο οικογένειας ανήκεις;» Μάλιστα, στη 2η δραστηριότητα της ίδιας σελίδας, τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες, με τη «Β’ Ομάδα» να αναλαμβάνει συγκεκριμένα την «Οικογένεια με δύο γονείς του ίδιου φύλου», με αποστολή να κατασκευάσει αφίσα προβολής του συγκεκριμένου τύπου. Αρα εξαναγκάζονται οι μαθητές να φιλοτεχνούν αφίσες για σχήματα που ακυρώνουν τη συμπληρωματικότητα των δύο φύλων χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν πώς είναι δυνατόν το παιδί δύο ανδρών να έχει γεννηθεί χωρίς μητέρα! Δεν είναι όμως μόνο οι μαθητές της Στ’ δημοτικού που θα υπόκεινται στη σχετική πλύση εγκεφάλου. Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση στις μικρότερες ηλικίες, μόλις των 7 ετών, όπου η κριτική σκέψη των παιδιών βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση. Στο βιβλίο «Η Γλώσσα μας» (Τεύχος Α’) για τη Β’ δημοτικού των εκδόσεων Νήσος (κωδικός Μ.Δ.Β. 20), το οποίο επίσης εντάχθηκε στις 8 Απριλίου 2026, η πλύση εγκεφάλου περνά μέσα από την εικόνα. Στην Ενότητα 1, «Ποιοι είναι οι σημαντικοί αγαπημένοι γύρω μας;», στη σελίδα 12 παρουσιάζονται εικονογραφήσεις διάφορων οικογενειακών σχημάτων. Ανάμεσα σε αυτές οι επτάχρονοι μαθητές καλούνται να δουν και να αποδεχθούν ως «κανονικότητα» απεικονίσεις που περιλαμβάνουν δύο γυναίκες με παιδί, καθώς και δύο άνδρες με παιδί. Πανσπερμία Το κερασάκι στην τούρτα είναι πως συνολικά στα βιβλία οι εικονογραφήσεις φροντίζουν να περιλαμβάνουν πάντα… έγχρωμους χαρακτήρες, προκειμένου να πειστεί το παιδί πως η Ελλάδα είναι μια πανσπερμία από φυλές και οι Ελληνες δεν είναι ένα έθνος, μια φυλή με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Απέναντι σε αυτή τη συντονισμένη ιδεολογική εισβολή, ο γονέας βρίσκεται ξαφνικά παγιδευμένος και αναγκασμένος να αναλάβει τον ρόλο να αποδομεί ο ίδιος όσα διδάσκεται το παιδί του μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Εν κατακλείδι, οι πρόσφατες δηλώσεις της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνας Μιχαηλίδου περί οικογενειών με… διαφορετικότητα και πως δεν υπάρχει «μία τυπολογία ελληνικής πια οικογένειας» δεν ήταν και αυτές ούτε αποσπασματικές, ούτε ασύνδετες με τη γενικότερη woke φιλοσοφία της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Έβαλε τέλος στα βρώμικα παιχνίδια του Zελένσκι, έρχονται στο Κίεβο Γουίτκοφ και Κούσνερ για συνομιλίες με τους Ουκρανούς Η εκεχειρία αφορά τις επιθέσεις στο Κίεβο λόγω της επίσκεψης των Αμερικανών διαπραγματευτών Στηβ Γουίτκοφ και Τζάρετ Κούσνερ Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην ουκρανική κρίση, καθώς ύστερα από ένα πρωτοφανές θρίλερ σχετικά με το εάν η Ουκρανία είχε κηρύξει μονομερώς εκεχειρία με τη Ρωσία, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, έβαλε τέλος στα βρώμικα παιχνίδια του Κιέβου και ανακοίνωσε πως έδωσε εντολή στο ρωσικό στρατό να μην πραγματοποιήσει επιθέσεις στην ουκρανική πρωτεύουσα για τρεις ημέρες, αρχής γενομένης από σήμερα 5 Σεπτεμβρίου, προκειμένου να μην παρεμποδιστεί η επίσκεψη των απεσταλμένων του Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ. Είχε προηγηθεί ένα ύπουλο σχέδιο από το Κίεβο, το οποίο μέσω διαρροών σε ΜΜΕ και στο Telegram έκανε λόγο για εκεχειρία που όμως δεν είχε ανακοινωθεί επισήμως ούτε είχε επιβεβαιωθεί από την ουκρανική πλευρά. Μάλιστα το Κίεβο έσπευσε μέσα σε λίγες ώρες να κατηγορήσει τη Μόσχα ότι παραβίασε την εκεχειρία, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δείξει στους Αμερικανούς διαπραγματευτές πως η Ρωσία είναι αυτή που στέκεται απέναντι σε κάθε ειρηνευτική προσπάθεια. Εντολή Πούτιν για εκεχειρία Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε εντολή να μην πραγματοποιηθούν πλήγματα κατά της πρωτεύουσας της Ουκρανίας για διάστημα τριών ημερών, λόγω των προετοιμασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη εκεί για την επίσκεψη των ειδικών απεσταλμένων του Αμερικανού ηγέτη, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ. Αυτό δήλωσε σε δημοσιογράφους του Interfax ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ. Διευκρίνισε ότι η μερική κατάπαυση του πυρός ισχύει από τις 00:00 ώρα Μόσχας της 5ης Σεπτεμβρίου έως τις 00:00 ώρα Μόσχας της 8ης Σεπτεμβρίου. Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, η Ρωσία έλαβε από την Ουκρανία πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή προσωρινής εκεχειρίας. Και αυτή έχει ανακοινωθεί επίσης για τρεις ημέρες — από τις 5 έως τις 8 Σεπτεμβρίου. Συνάντηση με Γουίτκοφ και Κούσνερ Ο Πεσκόφ επίσης επιβεβαίωσε πως ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα συναντηθεί εντός της ημέρας με τους Γουίτκοφ και Κούσνερ. Όπως υποστήριξε ο Πεσκόφ, προς το παρόν δεν γίνεται λόγος για νέες ιδέες σχετικά με τη διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, επικαλούμενος άλλωστε και τις χθεσινές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Μάλιστα ο Πεσκόφ κάλεσε να μην γίνονται προβλέψεις σχετικά με τις ιδέες για τη διευθέτηση της σύγκρουσης και να αναμένουν τη συνάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές. Σημειώνεται πως νωρίτερα σήμερα 5 Σεπτεμβρίου, το αεροσκάφος που μετέφερε την αμερικανική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τους Γουίτκοφ και Κούσνερ προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας. Τους Αμερικανούς αξιωματούχους υποδέχθηκε ο ειδικός εκπρόσωπος του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Κίριλ Ντμίτριεφ. Στις 6 Σεπτεμβρίου θα μεταβούν στο Κίεβο για διαπραγματεύσεις. Τι ανέφεραν ουκρανικά ΜΜΕ Χθες το βράδυ, σειρά ουκρανικών μέσων ενημέρωσης και καναλιών στο Telegram έγραψαν για μια υποτιθέμενη τριήμερη εκεχειρία που κήρυξε ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αρχής γενομένης από σήμερα Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου έως τις 8 Σεπτεμβρίου. Συγκεκριμένα, το βράδυ της 4ης Σεπτεμβρίου, η «Ukrainska Pravda», επικαλούμενη πηγές, ανέφερε ότι οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έλαβαν εντολή να τηρήσουν κατάπαυση του πυρός από τις 00:00 της 5ης Σεπτεμβρίου έως τις 23:59 της 8ης Σεπτεμβρίου. Στη συνέχεια, για τριήμερη εκεχειρία μίλησε επίσης ο Ουκρανός βουλευτής Ολεξίι Χοντσαρένκο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάπαυση του πυρός θα ίσχυε σε όλα τα μέτωπα — στην ξηρά, στον αέρα και στη θάλασσα. Για παρόμοια εντολή έκανε λόγο και το γνωστό ουκρανικό στρατιωτικό κανάλι «Nikolaevsky Vanek». Καμία επίσημη ενημέρωση Ωστόσο, δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση σχετικά με αυτό ούτε από τη ρωσική ούτε από την ουκρανική πλευρά. Ρωσικά κανάλια και δημόσιες σελίδες ανέφεραν ότι τα στρατεύματά τους δεν είχαν λάβει καμία εντολή για εκεχειρία. Παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας συνεχίστηκαν αδιάκοπα οι αεροπορικές επιθέσεις. Κατηγορούν τη Ρωσία Από το πρωί, ουκρανικά κανάλια και δημόσιες σελίδες, επικαλούμενα το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, άρχισαν να αναφέρουν μαζικά ότι η Ρωσία παραβίασε κατά τη διάρκεια της νύχτας το καθεστώς κατάπαυσης του πυρός και ότι η Ουκρανία επιστρέφει στη διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα ούτε η στρατιωτική διοίκηση ούτε οι ουκρανικές αρχές είχαν κάνει κάποια τέτοια δήλωση. Η είδηση προήλθε από την Ukrainska Pravda, η οποία έλαβε σχόλιο από την υπηρεσία Τύπου του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Από το συγκεκριμένο σχόλιο, όμως, δεν προκύπτει ότι είχε πράγματι ανακοινωθεί καθεστώς κατάπαυσης του πυρός. Μονομερής εκεχειρία «Ένα καθεστώς κατάπαυσης του πυρός δεν μπορεί να είναι μονομερές ή ασύμμετρο, διαφορετικά θα αποτελούσε κίνδυνο για τη ζωή και την υγεία των στρατιωτικών μας. Ως εκ τούτου, τα καθήκοντα της αμυντικής επιχείρησης εκτελούνται επί του παρόντος στο σύνολό τους. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας συνεχίζουν να εκτελούν τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί για την άμυνα της Ουκρανίας σύμφωνα με το σχέδιο», αναφέρει η Ukrainska Pravda, επικαλούμενη εκπροσώπους του Γενικού Επιτελείου. Καμία επιβεβαίωση Κρίνοντας από αυτή τη διατύπωση, το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας δεν επιβεβαίωσε άμεσα ότι είχε δοθεί εντολή για κατάπαυση του πυρός. Ούτε διευκρίνισε αν αυτή είχε συμφωνηθεί με τη Ρωσία. Επομένως, προκύπτει το ερώτημα: τι ακριβώς ήταν όλο αυτό; Συνήθως, οι εκεχειρίες, ακόμη και οι μονομερείς, ανακοινώνονταν πάντοτε δημόσια — είτε από τους προέδρους είτε από τα υπουργεία Άμυνας και τα γενικά επιτελεία. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ήταν η εκεχειρία της 9ης Μαΐου που ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Εκεχειρία από ΜΜΕ και Telegram Αυτή τη φορά, όμως, η κατάπαυση του πυρός από την ουκρανική πλευρά «ανακοινώθηκε» αποκλειστικά μέσω των μέσων ενημέρωσης και καναλιών στο Telegram. Και μέσω των ίδιων πηγών ανακοινώθηκε στη συνέχεια ότι η Ρωσία την «παραβίασε», ενώ η Μόσχα δεν σχολίασε καθόλου το θέμα. Την ίδια στιγμή, ούτε ο Ζελένσκι ούτε το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας έκαναν οποιαδήποτε δήλωση σχετικά με τριήμερη εκεχειρία. Αξιοσημείωτο είναι, πάντως, ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο φόντο της επίσκεψης στη Μόσχα και το Κίεβο εκπροσώπων του προέδρου των ΗΠΑ, του Τζάρεντ Κούσνερ και του Στιβ Γουίτκοφ. Σήμερα Σάββατο 5/9 έφτασαν στη Ρωσία και αύριο Κυριακή 6/9 αναμένονται στην Ουκρανία. Γιατί ξαφνικά εκεχειρία; «Γιατί ξαφνικά εκεχειρία στη γραμμή επαφής; Μήπως οι Κούσνερ και Γουίτκοφ σκοπεύουν να πάνε στη γραμμή επαφής; Ή μήπως σας κατέστρεψαν κάποια μεγάλη αποθήκη του “Τείχους των drones” και χρειάζεστε παύση για να αναπληρώσετε τα αποθέματα;», αναρωτήθηκε ο πολεμικός ανταποκριτής Αλεξάντερ Κοτς. Πιθανή παύση αεροπορικών επιθέσεων Αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, καθώς και ρωσικές αρχές, ανέφεραν χθες ως πιθανό το ενδεχόμενο να ανακοινωθεί για αυτό το διάστημα παύση των αεροπορικών επιθέσεων. Δηλαδή, σύμφωνα με αυτή τη λογική, οι Ρώσοι δεν θα πλήξουν την Ουκρανία αύριο, όταν προγραμματίζεται η άφιξη των Γουίτκοφ και Κούσνερ στο Κίεβο. Ο Ζελένσκι, από την πλευρά του, δήλωσε δημοσίως ότι η Ουκρανία θα απέχει από αεροπορικά πλήγματα εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης των εκπροσώπων του Λευκού Οίκου στη Μόσχα. Όπως βλέπουμε, όμως, ο Ουκρανός πρόεδρος δεν ανακοίνωσε καμία πλήρη τριήμερη εκεχειρία. Αυτή «ανακοινώθηκε» μόνο μέσω ανεπίσημων δημοσιευμάτων των μέσων ενημέρωσης και καναλιών στα κοινωνικά δίκτυα. Γιατί συνέβη αυτό; Σε απόλυτη συνεννόηση Είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς ότι οι πληροφορίες περί εκεχειρίας εμφανίστηκαν χωρίς συνεννόηση με την Μπανκόβα, δηλαδή την ουκρανική προεδρική διοίκηση. Πιθανότατα, με αυτόν τον τρόπο οι ουκρανικές αρχές αποφάσισαν να ενισχύσουν το βασικό μήνυμα που σχεδίαζαν να μεταφέρουν στους απεσταλμένους του Ντόναλντ Τραμπ: «Εμείς είμαστε υπέρ του τερματισμού του πολέμου, ενώ η Μόσχα είναι αντίθετη και αποτελεί το βασικό εμπόδιο. Επομένως, ασκήστε πίεση σε εκείνη και όχι σε εμάς». Διαρροές Αν όμως μια μονομερής εκεχειρία είχε πράγματι ανακοινωθεί επίσημα από τον Ζελένσκι, αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει δυσκολίες για τα ουκρανικά στρατεύματα στο μέτωπο, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις θα συνέχιζαν τις πολεμικές επιχειρήσεις. Γι’ αυτό, κατά πάσα πιθανότητα, αποφασίστηκε η «ανακοίνωσή» της μέσω διαρροών στα μέσα ενημέρωσης. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, οι ουκρανικές αρχές να δηλώσουν εκ των υστέρων ότι η εκεχειρία παραβιάστηκε από τη ρωσική πλευρά. Η πρώτη αντίδραση της Ρωσίας Δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας θα τηρήσουν το καθεστώς κατάπαυσης του πυρός, δήλωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Γκριγκόρι Καράσιν. «Ως άνθρωποι που σκέφτονται λογικά, ασφαλώς υπολογίζουμε ότι αυτή η εντολή θα τηρηθεί. Αλλά δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες. Γιατί, αν ήδη μέσα στο ίδιο το Κίεβο υπάρχουν ανταλλαγές πυρών και όλα αυτά αποδίδονται και πάλι στη Ρωσία, τότε υπάρχουν ελάχιστες ελπίδες για έντιμη στάση», δήλωσε ο Καράσιν. Σύμφωνα με τον γερουσιαστή, πρέπει να ελπίζει κανείς στη λογική στάση του Κιέβου. «Όλα είναι στα χέρια τους», κατέληξε. Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν θα πραγματοποιήσουν πλήγματα εναντίον της Μόσχας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης των ειδικών απεσταλμένων του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ. Το μεσημέρι της 5ης Σεπτεμβρίου, οι Γουίτκοφ και Κούσνερ έφτασαν στη Μόσχα. Τους υποδέχθηκε ο ειδικός εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου Κίριλ Ντμίτριεφ. Παράθυρο ευκαιρίας Οι προγραμματισμένες επισκέψεις του ειδικού απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ και του γαμπρού του Αμερικανού προέδρου, Τζάρεντ Κούσνερ, στη Μόσχα και το Κίεβο καταδεικνύουν την πεποίθηση των ΗΠΑ ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» για μια ειρηνική διευθέτηση του ουκρανικού ζητήματος δεν έχει ακόμη κλείσει, γράφει το Responsible Statecraft. Το δημοσίευμα παραθέτει την άποψη του πρώην διευθυντή της CIA για την ανάλυση θεμάτων που αφορούν τη Ρωσία, Τζορτζ Μπιμπ, ο οποίος χαρακτήρισε την εξέλιξη αυτή «ιδιαίτερα ενθαρρυντική» και δήλωσε ότι όλες οι πλευρές έχουν «σοβαρούς λόγους» να βρουν έναν τρόπο για να τερματιστούν οι εχθροπραξίες. «Ωστόσο, προειδοποίησε ότι, για να αξιοποιηθεί αυτή η ευνοϊκή συγκυρία, θα χρειαστεί να ξεπεραστεί η βαθιά δυσπιστία μεταξύ των δύο χωρών», αναφέρεται στο δημοσίευμα. Σύμφωνα με τον αναλυτή, τόσο η Μόσχα όσο και το Κίεβο θα επιδιώξουν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων συγκεκριμένες εγγυήσεις, για την επίτευξη των οποίων είναι απαραίτητη η συμμετοχή των ΗΠΑ. Την προηγουμένη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ο ειδικός απεσταλμένος του, Στιβ Γουίτκοφ, και ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, κατά την επικείμενη, πιθανή επίσκεψή τους στη Ρωσία, θα παρουσιάσουν προτάσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Τραμπ: Οι Γουίτκοφ και Κούσνερ θα παραδώσουν μια ειρηνευτική πρόταση στη Ρωσία για την Ουκρανία Στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας προσγειώθηκε το ειδικό αεροσκάφος που μεταφέρει τους ειδικούς απεσταλμένους του Αμερικανού προέδρου, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, το Σάββατο 5/9, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας κρίσιμης διπλωματικής αποστολής. Τους Αμερικανούς διαπραγματευτές υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο ο ειδικός εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου, Κίριλ Ντμίτριεφ. Η επίσκεψη, η οποία είχε προαναγγελθεί από τις 4 Σεπτεμβρίου, περιλαμβάνει πρώτα συνομιλίες στη Μόσχα και στη συνέχεια μετάβαση στο Κίεβο. Σύμφωνα με δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, οι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ κομίζουν συγκεκριμένες προτάσεις για την ειρηνική διευθέτηση των πολεμικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να εκτιμά ότι υπάρχουν πλέον ισχυρές πιθανότητες για την επίτευξη συμφωνίας και τον τερματισμό της σύγκρουσης. «Έχουν μαζί τους μια πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου», δήλωσε σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο. Δεν είναι κάτι καινούργιο, πρόσθεσε ο Τραμπ. Δήλωσε επίσης ότι η Ουάσινγκτον έχει μια ιδέα για ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά δεν έδωσε λεπτομέρειες. Προειδοποίηση της Μόσχας προς Ουάσινγκτον: «Αποδεχθείτε τις νέες ισορροπίες στο μέτωπο για να υπάρξει συμφωνία» Η ρωσική πλευρά τοποθετήθηκε επισήμως σχετικά με την επικείμενη αποστολή των ειδικών απεσταλμένων του Αμερικανού προέδρου, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, σε Μόσχα και Κίεβο μέσα στο Σαββατοκύριακο, οι οποίοι μεταφέρουν πρόταση για την επίτευξη ειρήνης. Σε δηλώσεις του, ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ υπογράμμισε ότι η οποιαδήποτε προσπάθεια τερματισμού της σύγκρουσης προϋποθέτει την πλήρη κατανόηση της κατάστασης που διαμορφώνεται στο πεδίο των μαχών. Τόνισε ότι το κρίσιμο σημείο είναι κατά πόσο η αμερικανική ηγεσία προτίθεται να αναζητήσει μια ουσιαστική λύση, συνυπολογίζοντας τις μεταβαλλόμενες συνθήκες στο μέτωπο, οι οποίες δεν ευνοούν την ουκρανική πλευρά. Παράλληλα, εξέφρασε επιφυλάξεις για τη συνέπεια της αμερικανικής πολιτικής μετά τη σύνοδο κορυφής στο Άνκορατζ της Αλάσκας και τη συνάντηση Βλαντίμιρ Πούτιν – Ντόναλντ Τραμπ στις 15 Αυγούστου 2025, αφήνοντας αιχμές για πιέσεις που ασκούνται στην Ουάσινγκτον από κύκλους που εναντιώνονται στη διευθέτηση της κρίσης. Η αποστολή των Αμερικανών αξιωματούχων επιβεβαιώθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ανέφερε ότι υπάρχει μια πρόταση για την επίτευξη συμφωνίας, αποφεύγοντας ωστόσο να διευκρινίσει αν αυτή περιλαμβάνει εδαφικές παραχωρήσεις από την πλευρά της Ουκρανίας. Ο Αμερικανός πρόεδρος απέδωσε τη διαμάχη σε προσωπική αντιπαράθεση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών.