Σκάνδαλα, 13 βουλευτές εναντίον του και σχέδιο απόδρασης στην Ευρώπη… Η απόδραση Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες προϋποθέτει αλλαγή Προέδρου στο κόμμα…Στο σχέδιο διάσωσης και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ; Την Πέμπτη 16 Απριλίου στη Βουλή των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την κατάσταση του Κράτους Δικαίου, των Θεσμών και της λειτουργίας του Κοινοβουλίου, την οποία είχε ζητήσει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης. H συζήτηση εξελίχθηκε σε κλίμα έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης , με τον Πρωθυπουργό να πετάει “την μπάλα στην εξέδρα” χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης για τα πολιτικά εγκληματικά λάθη των κυβερνήσεών του. Κρατάω όμως ιδιαίτερα από τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών , τη δήλωση της Προέδρου της “Πλεύσης Ελευθερίας” Ζωής Κωνσταντοπούλου : « Νομίζω παρακολουθήσαμε μία από τις πιο άθλιες πρωθυπουργικές ομιλίες. Είναι όμως και από τις τελευταίες πρωθυπουργικές ομιλίες, οπότε μπορούμε να κατανοήσουμε τους λόγους για αυτή την ηθική πάνω από όλα αθλιότητα ». Όπως επίσης κρατάω από την άμεση ειδησεογραφία, την ανάρτηση της εφημερίδας “Δημοκρατία” στην ηλεκτρονική της μορφή, που έγραψε : « Χυδαιότητες Μητσοτάκη από το βήμα της Βουλής στη συζήτηση για το Κράτος Δικαίου – Τα ίδια και χειρότερα στη δευτερολογία του»! Μητσοτάκης: Άμεση προσφυγή στις κάλπες; Τι λέτε καλέ… Ωστόσο όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί ζήτησαν άμεση προσφυγή στην κάλπη! Γιατί όμως πιστεύω ότι δεν θα γίνουν εκλογές πριν εκπνεύσει ο χρόνος της 4ετίας; Ξεκινώντας να επισημάνω ότι στο Μαξίμου το κλίμα είναι πολύ βαρύ μετά τις παραιτήσεις που ζητήθηκαν από όσους εμπλέκονται στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όταν μάλιστα μπαίνει στην τελική ευθεία η διαδικασία για την άρση της βουλευτικής ασυλίας 13 Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι εμπλέκονται στο πολύκροτο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αφού η διάσκεψη των Προέδρων όρισε την ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας , προκειμένου ν α ληφθεί η τελική απόφαση , για την Τετάρτη 22 Απριλίου2026, στις 12:00! Βέβαια προηγήθηκε το βράδυ της 3ης Απριλίου , λίγες ώρες από την ανακοίνωση του ανασχηματισμού, μεγάλο θρίλερ που δημιούργησε τριγμούς στην κυβέρνηση . Αφού πριν ανακοινωθούν οι αλλαγές στην κυβέρνηση, υπήρχε η διαβεβαίωση ότι θα υπάρξει στήριξη στους εμπλεκόμενους Βουλευτές, αλλά ακολούθησε μεγαλοπρεπές άδειασμά τους . Που σύμφωνα με πληροφορίες, οι εν λόγω Βουλευτές άνοιξαν γραμμή συνεννόησης μεταξύ τους και διατυπώθηκε η πρόταση να προχωρήσουν σε μια κίνηση που θα τάραζε συθέμελα κυβέρνηση και κόμμα : Να παραιτηθούν δηλαδή, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και να σχηματίσουν δική τους Ομάδα εντός της Βουλής καθώς είχαν την αριθμητική δύναμη να συνεχίσουν αυτόνομα έως τις εκλογές , στέλνοντας μήνυμα στον Πρωθυπουργό, μη ρίχνοντας ωστόσο την κυβέρνηση ! Η απόδραση στις Βρυξέλλες προϋποθέτει αλλαγή Προέδρου στο κόμμα… Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Νέα Δημοκρατία οδεύει προς το 16ο τακτικό της Συνέδριο που θα διεξαχθεί από τις 15 έως τις 17 Μαΐου στην Αθήνα. Ας θυμηθούμε εδώ, πως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να κυριαρχήσει στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας για την ανάδειξη νέων προέδρων και συμβουλίων στις τοπικές οργανώσεις (ΔΕΕΠ και ΔΗΜΤΟ) και που διεξήχθησαν στις 23 Νοεμβρίου 2025, για να δημιουργήσει και να επιβάλει την κυριαρχία του στο Συνέδριο . Ωστόσο όπως εκτιμάται ο δρόμος προς το Συνέδριο θα είναι κακοτράχαλος για τον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της ΝΔ. Γι΄ αυτό ο Μητσοτάκης ( σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μα ς) εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο εκλογής Προέδρου του κόμματος στο Συνέδριο. Και βέβαια η επιλογή του είναι ο Κυριάκος Πιερρακάκης . Για να συνεχίσει την μετάλλαξη της ΝΔ ταυτίζοντάς την απόλυτα με το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη . Ο Πιερρακάκης είναι ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών , αλλά από τις 11 Δεκεμβρίου 2025 είναι Πρόεδρος του EUROGROUP, αρεστός στην ηγεσία της Ευρωζώνης. Ο Πιερρακάκης μαζί με τον Μαργαρίτη Σχοινά που διατέλεσε Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και πρόσφατα έγινε (όχι τυχαία) Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , θα δρομολογήσουν την ηρωική έξοδο του κ. Μητσοτάκη σε ύψιστο θεσμικό ρόλο στην ΕΕ προκειμένου να διασωθεί , εξαντλώντας πρώτα την κυβερνητική θητεία; Ερώτηση κάνω. Λέγεται πως απόλυτος σύμμαχος του νέου εγχειρήματος Μητσοτάκη ( της δραπέτευσής του δηλαδή στην ΕΕ ) είναι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν , Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν , ο οποίος στις 24 και 25 Απριλίου θα επισκεφθεί την Αθήνα (;;;)! Να σημειωθεί επίσης, ότι ο Μαργαρίτης Σχοινάς το 2007 έγινε ευρωβουλευτής , όταν πήρε τη θέση του Αντώνη Σαμαρά , ο οποίος έφυγε από την Ευρωβουλή προκειμένου να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή . Όμως το 2009 ο Κώστας Καραμανλής δεν τον τοποθέτησε εκ νέου στο ευρωψηφοδέλτιο. Ακόμη κάτι που ενισχύει το λογισμό μου περί μη πρόωρης προσφυγής στην κάλπη, είναι το γεγονός πως στις 30 Ιουνίου 2026 αποχωρούν από το δικαστικό Σώμα, λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας που ορίζει το Σύνταγμα, αρκετά μέλη της ανώτατης ηγεσίας, δημιουργώντας έτσι κενές θέσεις. Άλλο ένα κορυφαίο στοιχείο είναι το γεγονός πως η Ελλάδα πρόκειται να αναλάβει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027 . Η Προεδρία αυτή είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του Συμβουλίου, προωθώντας τη νομοθεσία και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Θα πρέπει λοιπόν να συνεχίσει να είναι στην κυβέρνηση η Μητσοτακική ΝΔ . Στο σχέδιο διάσωσης και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ; Τελειώνοντας, ας μην διαφεύγει της προσοχής μας, η πρόσκληση προς τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και προς τον Κυριάκο Πιερρακάκη, (Προέδρου του Eurogroup και Υπουργού Οικονομικών) για την συμμετοχή τους στην ετήσια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον (9-12 Απριλίου). Αποκάλυψη που είχε κάνει ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε! Η προσπάθεια εξάντλησης λοιπόν της 4ετίας εξυπηρετεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη , ο οποίος πλέον βρίσκεται στην αρχή ενός σκοτεινού τούνελ , που στο τέλος του υπάρχει επιγραφή που αναφέρει “Ειδικό Δικαστήριο”. Η επιτυχής έκβαση όλων των παραπάνω στοχεύσεων, θα είναι ευτυχής συγκυρία για τον ίδιο και μέλη της κυβέρνησής του και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, α πό τη στιγμή που ήδη βρίσκονται καθ΄ οδόν και άλλες δικογραφίες της Ευρωπαίας Εισαγγελέως! egerssis - ellinikiafipnisis

Απαντώντας σε ερωτήματα της εφημερίδας «δημοκρατία», η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «αδειάζει» τον υπουργό Υγείας που διέσπειρε fake news για δήθεν εκβιασμούς της κυρίας Παπανδρέου και για υποτιθέμενη… μη ανανέωση της θητείας της! Διέψευσε και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη σε σχέση με την ανανέωση της θητείας της Ευρωπαίας εντεταλμένης εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου σε απάντηση που απέστειλε στην εφημερίδα «δημοκρατία», στο απλό ερώτημα εάν έχει ανανεωθεί η θητεία της. Σε αυτό το ερώτημα το γραφείο της Λάουρα Κοβέσι απάντησε: « Η κυρία Παπανδρέου έχει λάβει ανανέωση του διορισμού της για περαιτέρω πέντε έτη, μετά τη λήξη της αρχικής της θητείας, κατόπιν απόφασης του Κολεγίου των Ευρωπαίων Εισαγγελέων ». Παράλληλα, από το γραφείο της κυρίας Κοβέσι λάβαμε όλα τα έγγραφα που όχι μόνο αποδεικνύουν την ανανέωση της θητείας τόσο της κυρίας Παπανδρέου όσο και των άλλων δύο εντεταλμένων εισαγγελέων από τη χώρα μας, της κυρίας Χαρίκλειας Θάνου και του κ. Διονύση Μουζάκη , αλλά και όλη τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις αποφάσεις που αποδεικνύουν ότι η ανανέωση της θητείας των εντεταλμένων εισαγγελέων είναι μια απόφαση που παίρνει το λεγόμενο Κολέγιο. Εξ' άλλου απόφαση ανανέωσης από το Κολέγιο πάρθηκε την ίδια ημέρα και για εντεταλμένους εισαγγελείς πολλών χωρών και δεν έγινε ειδικώς για τη χώρα μας, με κάποια στόχευση. Υπενθυμίζουμε ότι ο Γεωργιάδης, σε συνέντευξή του την περασμένη Πέμπτη, είχε ισχυριστεί ότι η κυρία Παπανδρέου εκβιάζει μέσω των δικογραφιών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ προκειμένου να ανανεωθεί η θητεία της . Λίγο αργότερα, κι ενώ εν τω μεταξύ είχε γίνει γνωστό ότι η θητεία της κυρίας Παπανδρέου ανανεώθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, ο Γεωργιάδης επανήλθε και σε ανάρτησή του ισχυρίστηκε τα εξής : Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, «κατά παράβαση του Ελληνικού Συντάγματος», προσπάθησε «να υφαρπάξει την αποκλειστική αρμοδιότητα του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου και να ανανεώσει μονομερώς τη θητεία της κυρίας Παπανδρέου». «Η απόφαση είναι άκυρη», γιατί «το Συμβούλιο δεν έχει συνέλθει ακόμη, θα συνεδριάσει λογικά κάποια στιγμή τον Μάιο». Τα έγγραφα Από το γραφείο της κυρίας Κοβέσι μάς απέστειλαν πρώτα απ’ όλα την απόφαση της ανανέωσης σειράς εντεταλμένων, την οποία παρουσιάζουμε, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, η οποία έχει ημερομηνία 12 Νοεμβρίου του 2025. Εκτός από τα ονόματα των εισαγγελέων αναφέρονται και τα εξής σημαντικά: Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, «οι Ευρωπαίοι εντεταλμένοι εισαγγελείς διορίζονται για ανανεώσιμη θητεία πέντε ετών». Σύμφωνα με τα άρθρα 17 παράγραφος 1 και 96 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να διορίζει τους Ευρωπαίους εντεταλμένους εισαγγελείς και να ανανεώνει τη θητεία τους. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κανονιστικού Πλαισίου Απασχόλησης των Ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων, το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων αποφασίζει επί της ανανέωσης του διορισμού των Ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων βάσει διαφανών και αντικειμενικών κριτηρίων. Η Εισαγγελία, εν ολίγοις, μας απάντησε πως τόσο ο κανονισμός για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που έχει υπερνομοθετική αξία, δηλαδή υπερισχύει των εθνικών νόμων, όσο και οι κανονιστικές αποφάσεις του Κολεγίου ορίζουν ότι η ανανέωση της πενταετούς θητείας των Ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων γίνονται από το Κολέγιο κι όχι από τα εθνικά, δικαστικά συμβούλια. Από αυτά γίνεται η πρόταση για τον αρχικό διορισμό. Αξίζει, επίσης, να επισημάνουμε ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ένας νέος θεσμός του ευρωπαϊκού οικοδομήματος για τον οποίο έχει υπογράψει και η Ελλάδα. Και υπογραφή σε διεθνή σύμβαση, με βάση και το Ελληνικό Σύνταγμα, σημαίνει εκχώρηση στην πραγματικότητα, καθώς η σύμβαση υπερισχύει της εθνικής νομοθεσίας. Οι κανονιστικές αποφάσεις του Κολεγίου, που εκδίδονται σχεδόν κάθε χρόνο, ορίζουν τη λειτουργία της Εισαγγελίας με βάση τον ευρωπαϊκό κανονισμό. Και πριν από έναν χρόνο εκδόθηκε η κανονιστική απόφαση για την ανανέωση των θητειών, επειδή τώρα για πρώτη φορά ανανεώνονται οι θητείες. Η συγκεκριμένη κανονιστική απόφαση του Κολεγίου, στην οποία μας παρέπεμψαν από το γραφείο της κυρίας Κοβέσι μάλιστα, και παρουσιάζουμε, εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2025 και αναφέρει: Τουλάχιστον έξι μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς θητείας ως Ευρωπαίου εντεταλμένου εισαγγελέα το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων αποφασίζει εάν θα ανανεώσει ή όχι τον διορισμό, σύμφωνα με τους κανόνες του παρόντος τμήματος. Κι αναρωτιόμαστε:  τίποτα από όλα αυτά, δηλαδή από όσα έχει υπογράψει η Ελλάδα, δεν γνώριζε ο κ. Γεωργιάδης; Δύο ερωτήματα από τον υπουργό Επικοινωνία με τη «δημοκρατία» είχε όμως και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης . Σε αυτήν, συνεχίζοντας να ισχυρίζεται όσα είχε αναφέρει τις προηγούμενες ημέρες, ότι δηλαδή η ανανέωση της θητείας της κυρίας Παπανδρέου από το Κολέγιο είναι άκυρη γιατί μπορεί να γίνει μόνο από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, έθεσε δύο ερωτήματα, τα οποία και δημοσιεύουμε, έπειτα και από την έγκρισή του: Γιατί από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατέθεσαν στον Αρειο Πάγο αίτημα για την ανανέωση της θητείας της κυρίας Παπανδρέου; (σ.σ.: προφανώς αν δεν προβλέπεται από τη διαδικασία;) Γιατί συνέρχεται τον ερχόμενο Μάιο το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο γι’ αυτό το θέμα; Φυσικά, ένα ερώτημα προς τον κύριο υπουργό από εμάς είναι και το πώς ξέρει τι είδους αιτήματα έχουν κατατεθεί στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Τα ερωτήματά του σε κάθε περίπτωση -και προς πάσα κατεύθυνση- μπορεί να απαντηθούν. Εν αναμονή της αντίδρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις επιθέσεις Το μεγάλο ερώτημα μετά την τεράστια επίθεση που δέχεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από τον πυρήνα της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και μετά τις προσπάθειες που γίνονται να αποτραπεί η παρουσία επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην Ελλάδα για να ερευνηθεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως αποκάλυψε το « dimokratia.gr », είναι πώς θα αντιδράσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Υπενθυμίζουμε ότι η Επιτροπή συντάσσει ετήσιες εκθέσεις για την κατάσταση του κράτους δικαίου για όλες τις χώρες και φυσικά για την Ελλάδα. Επίσης, όπως είναι γνωστό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή το εκτελεστικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έχει υπάρξει σε πολλές περιπτώσεις ένα… φιλικό όργανό προς την ελληνική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Διαπιστώσεις Στην έκθεση για το 2024, για παράδειγμα, η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα διαπίστωνε, μεταξύ άλλων: Βήματα προόδου στις επιδόσεις στο κράτος δικαίου, γενικώς. «Κάποια περαιτέρω πρόοδο» στις συνεχιζόμενες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός ισχυρού ιστορικού διώξεων και τελεσίδικων αποφάσεων σε υποθέσεις διαφθοράς, συμπεριλαμβανομένης της διαφθοράς υψηλού επιπέδου, ειδικώς. Μάλιστα, σε ό,τι αφορά τη «Δικαιοσύνη», η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχολίαζε θετικά ότι, ύστερα από πρόσφατη μεταρρύθμιση στην Ελλάδα, η δικαστική εξουσία συμμετέχει στους διορισμούς στις ανώτερες θέσεις του δικαστικού συστήματος, αναφερόμενη, προφανώς, σε σχετική διάταξη, με βάση την οποία το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο μπορούσε να συμμετάσχει στη διαδικασία, υποβάλλοντας προτάσεις για τις ανώτατες, δικαστικές θέσεις της χώρας. Λίγο αργότερα, βέβαια, η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων είχε καταγγείλει πως με ενδιάμεση διάταξη απονευρωνόταν αυτό το δικαίωμα, κάνοντας πολλούς να αναρωτιούνται εάν η αρχική διάταξη είχε αποφασιστεί προκειμένου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συντάξει θετική γνώμη και γι’ αυτό το θέμα. Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, εάν τα απανωτά ελληνικά, κυβερνητικά χτυπήματα στους ευρωπαϊκούς ελεγκτικούς μηχανισμούς θα μετατοπίσουν τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κάτι τέτοιο θα ήταν μια σοβαρή μετατόπιση κάθε αφηγήματος. Παπανδρέου όπως… Τουλουπάκη! H Eυρωπαία εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου Ενα καθεστώς δεν επιθυμεί επικριτές, δεν αποδέχεται ελεγκτές και δεν ανέχεται «κακά σπυριά» . Ενα καθεστώς είναι αντίθετο σε κάθε έννοια δικαίου και χτυπάει ευθέως όποιον αμφισβητεί την απόλυτη εξουσία του. Ο Μητσοτάκης έχει αποδείξει πως λειτουργεί ως μονάρχης, με την κυβέρνησή του να μετατρέπεται μέρα με τη μέρα σε μια δημοκρατία ανατολικού τύπου. Και στις δημοκρατίες ανατολικού τύπου δεν ανθούσαν αυτοί που αμφισβητούσαν την, ελέω Θεού, εξουσία του μονάρχη. Θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί πως η Ευρωπαία εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου θα μπορούσε να υπάρξει στη μεταπολεμική Τσεχοσλοβακία ή στη Μόσχα του Στάλιν; Οποιος νομίζει πως η παραπάνω αναλογία είναι «τραβηγμένη» βρίσκεται μάλλον εκτός τόπου και χρόνου. Και αυτό διότι η κυβέρνηση περνάει στην αντεπίθεση, εκδικείται την Ευρωπαία εισαγγελέα για το γεγονός πως αποκάλυψε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και ετοιμάζεται να την εκπαραθυρώσει όπως έκανε και με την εισαγγελέα Ελένη Τουλουπάκη. Ο στόχος και στις δύο περιπτώσεις είναι κοινός: η φίμωση. Η μεθοδολογία επίσης: επιθέσεις που καταλήγουν σε δολοφονία χαρακτήρα και η κατάληξη επίσης: δίωξη ή εξαναγκασμό σε παραίτηση. Η μεγάλη διαφορά Ομως, οι περιπτώσεις της Ελένης Τουλουπάκη και της Πόπης Παπανδρέου έχουν μια μεγάλη διαφορά. Η πρώτη ήταν έρμαιο στα χέρια του καθεστώτος που έπαιρνε εκδίκηση για το σκάνδαλο της Novartis, στέλνοντας στα δικαστήρια ακόμα και εκδότες που αποκάλυψαν πτυχές του σκανδάλου,  ενώ η δεύτερη έχει -ακόμα- το πέπλο προστασίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Ομως, ακόμα και αυτό δεν σταματά τα κυβερνητικά στελέχη από τις δημόσιες επιθέσεις. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει αναλάβει αυτόν τον βρόμικο ρόλο, βγαίνοντας μπροστά και λέγοντας όσα δεν τολμά να πει ευθαρσώς το Μαξίμου. Και όσα λέει δεν συνιστούν κριτική όπως ισχυρίζεται, αλλά ευθεία απειλή προς την κύρια Παπανδρέου. Ο Άδωνις Γεωργιάδης αλλά και πολλά κυβερνητικά στελέχη προειδοποιούν πως ο Άρειος Πάγος θα βάλει φρένο στον διορισμό της. «Δεν έχει ανανεωθεί η θητεία της, προσπάθησε να γίνει μονομερώς τον Νοέμβριο από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αλλά κρίθηκε άκυρο από τον Άρειο Πάγο. Ο Άρειος Πάγος θα αποφασίσει αν θα ανανεωθεί η θητεία της» είπε χαρακτηριστικά, δείχνοντας τον δρόμο. Πήγε, μάλιστα, και ένα βήμα παρακάτω, λέγοντας πως θα μπορούσε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να καταργηθεί με ένα νόμο. «Αν η ελληνική Βουλή ήθελε να καταργήσει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, θα μπορούσε να το καταργήσει με έναν νόμο και η έρευνα θα συνεχιζόταν από τους εισαγγελείς» είπε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός σε ένα κρεσέντο ευρωπαϊσμού. Ωστόσο, τα πράγματα φαίνεται πως δεν είναι τόσο απλά, καθώς νομικές πηγές αναφέρουν στη «δημοκρατία» πως αν η κυβέρνηση επιχειρούσε τον αποκεφαλισμό της κυρίας Παπανδρέου, τότε θα προσέκρουε στον ύφαλο της κυρίας Κοβέσι. Αν πάλι τολμούσε να καταργήσει το ελληνικό παράρτημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τότε θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου. Τίποτα, όμως, δεν μπορεί να αποκλειστεί όταν μιλάμε για ένα σκληρό καθεστώς σαν αυτό του Μητσοτάκη. Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Σε μια χώρα μπανανία, όπως η Γρεκία, όπου το επώνυμο ζυγίζει περισσότερο από το βιογραφικό, και η οικογενειακή φωτογραφία μετράει ως επαγγελματική εμπειρία, η πολιτική σκηνή θυμίζει περισσότερο reunion ιδιωτικού σχολείου, ή μια κλειστή λέσχη «συνενόχων», παρά δημοκρατία! Εκεί λοιπόν, ο πρωθυπουργός, γόνος παλιάς πολιτικής οικογένειας με πλούσια παράδοση στο «δημόσιο έργο» (στην καρέκλα και στα ρουσφέτια παντός είδους), δηλαδή στο να κατέχει δημόσια αξιώματα, κυβερνά με τη σιγουριά ανθρώπου που ξέρει παιδιόθεν πως ό,τι κι αν γίνει, θα υπάρχει πάντα ένα πολιτικό αξίωμα να τον περιμένει. Ήξερε δηλαδή από μικρό παιδί ότι μια ζωή θα είναι επαγγελματικά κατοχυρωμένος είτε ως βουλευτής, είτε ως υπουργός, είτε ακόμη και ως πρωθυπουργός. Τόση κληρονομικότητα δηλαδή στη διακυβέρνηση, που ούτε σε μοναρχίες δεν βλέπουμε. Η κυβέρνησή του, όπως λέει, αποτελείται από τους λεγόμενους «αρίστους». Όχι, δεν πρόκειται για ανθρώπους που διακρίθηκαν σε κάποιον τομέα. Πρόκειται όμως για ανθρώπους που διακρίθηκαν στο να γεννηθούν σωστά, ή στο να έχουν εμπειρία στη σωστή αφισοκόλληση. Η αριστεία εδώ δεν είναι αποτέλεσμα κόπου, αλλά οικογενειακής παράδοσης. Είναι δηλαδή κάτι σαν κληρονομικό ταλέντο, μόνο που αντί για μουσική, ή ζωγραφική, κληρονομείς… υπουργείο. Και όλα πήγαιναν καλά, τουλάχιστον επιφανειακά, μέχρι που άρχισαν να ξεπροβάλλουν σκάνδαλα. Το ένα μετά το άλλο. Μικρά, μεγάλα, μεσαία, με γεύση βανίλια, ή σοκολάτα. Σκάνδαλα που θα μπορούσαν να ρίξουν κυβερνήσεις σε άλλες χώρες, αλλά εδώ αντιμετωπίζονταν με την κλασική συνταγή: «Δεν είναι αυτό που νομίζετε», και «θα το διερευνήσουμε σε βάθος (μέχρι να ξεχαστεί)». Ο πρωθυπουργός, έμπειρος στην τέχνη της συγκάλυψης, είχε αναπτύξει μια εντυπωσιακή τεχνική…  χαμόγελο, γενικόλογες δηλώσεις, και αλλαγή θέματος και ατζέντας με τη μπάλα μονίμως στην κερκίδα. Και αν δεν έπιανε αυτό, υπήρχε πάντα το plan B. «Μα και οι προηγούμενοι τα ίδια δεν έκαναν;». Ένα επιχείρημα τόσο παλιό όσο και οι ίδιοι οι γόνοι. Όμως, όπως λένε, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Και στην προκειμένη περίπτωση, η λεπτομέρεια ήταν ένας παιδικός φίλος. Διότι αν δεν είσαι γόνος, ή παλιός αφισοκολλητής και οσφυοκάμπτης , μπορεί να διακριθείς πολιτικά και… εξ αντανακλάσεως. Λόγω στενής φιλίας δηλαδή με γόνο! Έτσι, ένας κολλητός από τα παλιά, από τότε που ως έφηβοι ζυμώνονταν στις κομματικές ραδιουργίες, και στις εφηβικές «ατασθαλίες», και ονειρεύονταν το μέλλον τους… έσκασε μύτη. Ο ένας προορίζονταν να γίνει πρωθυπουργός, λόγω ονόματος, και ο άλλος… κάτι. Δεν είχε σημασία τι, αρκεί να ήταν δίπλα του. Έτσι κι έγινε. Στην αρχή, όταν ο γόνος έγινε υπουργός έκανε τον φίλο του μετακλητό επιστημονικό συνεργάτη!!!!!! Αργότερα, και όταν ο γόνος έγινε (νομοτελειακά) πρωθυπουργός, ο παιδικός  φίλος έγινε και υπουργός. Και αν όλα συνέχιζαν καλά, θα γίνονταν μέχρι και πρόεδρος της Δημοκρατίας… Γιατί όχι; Σάμπως οι άλλοι που έγιναν πρόεδροι καλύτεροι ήταν, λένε οι επαγγελματίες χειροκροτητές. Εξάλλου, είχε όλα τα προσόντα. Εμπιστοσύνη, θράσος, ταλέντο στο ψέμα, κοινές αναμνήσεις, και, κυρίως, το σωστό τηλέφωνο… εκείνο του πρωθυπουργού. Μόνο που υπήρχε ένα μικρό προβληματάκι. Ένα ασήμαντο, σχεδόν γραφειοκρατικό ζήτημα. Ο εν λόγω «άριστος» δεν είχε πτυχίο ΑΕΙ, αν και έκανε καριέρα ως «επιστημονικός σύμβουλος» υπουργού, μέχρι να γίνει και ο ίδιος υπουργός! Λεπτομέρειες… Για χρόνια, κανείς δεν το είχε προσέξει. Ή, για να είμαστε ειλικρινείς, κανείς δεν είχε ασχοληθεί. Στη χώρα των γόνων, τα πτυχία είναι περισσότερο διακοσμητικά. Σαν κορνίζες στον τοίχο. Ωραίες για να υπάρχουν, αλλά δεν καθορίζουν ποιος κάθεται στην υπουργική καρέκλα. Το πρόβλημα προέκυψε όταν κάποιος κακοπροαίρετος, πιθανότατα χωρίς σωστό επώνυμο,  άρχισε να ψάχνει. Και τότε, το ντόμινο ξεκίνησε. Ο υπουργός χωρίς πτυχίο, που κάποτε είχε διοριστεί ως επιστημονικός σύμβουλος (τα ξαναλέμε για εμπέδωση), βρέθηκε στο επίκεντρο του κυκλώνα. Και μαζί του, άρχισαν να ξετυλίγονται κι άλλες ιστορίες. Σύμβουλοι χωρίς σπουδές. Διοικητές οργανισμών και (δήθεν) ανεξάρτητων αρχών χωρίς καμιά εμπειρία. Ειδικοί χωρίς… ειδικότητα. Και πάει λέγοντας, σε βαθμό που κάποιοι ακόμη πιο κακότροποι, άρχισαν να ρωτάνε αν κανείς έψαξε ποτέ το πτυχίο του… πρωθυπουργού! Ανήκουστα πράγματα δηλαδή για μια κυβέρνηση αρίστων… Μια κυβέρνηση που μοιάζει λιγότερο με ομάδα διακυβέρνησης, και περισσότερο με cast reality show. «Ποιος θέλει να γίνει υπουργός;». Ο πρωθυπουργός προσπάθησε να κρατήσει τα προσχήματα. «Δεν γνώριζα», δήλωσε (κλασικά), με ύφος ανθρώπου που μόλις ανακάλυψε ότι ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή. «Θα υπάρξουν συνέπειες», πρόσθεσε με αυστηρό ύφος, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να αλλάξει… γραμματοσειρά στα δελτία Τύπου. Το κοινό, όμως, δεν φαινόταν πλέον τόσο πρόθυμο να πιστέψει. Ίσως γιατί η ιστορία ήταν πολύ καλή για να είναι ψέμα. Ίσως γιατί, για πρώτη φορά, το πρόβλημα δεν μπορούσε να κρυφτεί κάτω από το χαλί, ούτε να το ωραιοποιήσουν τα «αδέκαστα» ΜΜΕ, και οι καλοπληρωμένοι (από τον λαό) επικοινωνιολόγοι του «ανήξερου» γόνου, επειδή το χαλί είχε ήδη φουσκώσει επικίνδυνα. Και κάπως έτσι, η κυβέρνηση των «αρίστων» άρχισε να τρίζει. Όχι από κάποια μεγάλη ιδεολογική σύγκρουση, ή από εξωτερικές πιέσεις, ή από τα σκάνδαλα, από την ακρίβεια, την εγκληματικότητα, κλπ. κλπ., αλλά από κάτι πολύ πιο απλό… την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που έδειχνε ότι, όταν η αξία αντικαθίσταται από το επώνυμο, το αποτέλεσμα δεν είναι αριστεία, αλλά… μια κρατικοδίαιτη οικογενειακή επιχείρηση, μια Α.Ε. δηλαδή, που παριστάνει την κυβέρνηση πουλώντας φούμαρα στους ψηφοφόρους, και εκδουλεύσεις σε φίλους επιχειρηματίες… πάντα με το αζημίωτο. Το μόνο που μένει να δούμε τώρα είναι το φινάλε. Θα πέσει η κυβέρνηση; Δεν το βλέπω, με τόση «χοντροπετσιά» που υπάρχει. Θα υπάρξει κάθαρση; Ούτε αυτό το βλέπω, μιας και η «μασαμπούκα» ενώνει τους «ενόχους», σαν συγκολλητική ουσία. Ή μήπως θα συνεχιστεί το ίδιο έργο, με νέο τίτλο, και τους ίδιους πρωταγωνιστές; Σε μια χώρα σαν αυτή, η απάντηση είναι μάλλον προφανής. Άλλωστε, όπως λένε οι ποταποί, όσοι δηλαδή δεν συμμερίζονται το όραμα των γόνων και των αρίστων, το ταλέντο μπορεί να μην κληρονομείται, αλλά η καρέκλα, σχεδόν πάντα, ναι…

Οι ΗΠΑ είπαν ψέματα, είχαν δεχθεί τους 10 όρους του Ιράν, ζητούσαν λύση από την 10η ημέρα! Οι ΗΠΑ δέχθηκαν τα 10 σημεία του Ιράν για διαπραγματεύσεις - Οι ΗΠΑ μετέφεραν κρυφά προμήθειες μέσω Ορμούζ στις στρατιωτικές τους βάσεις! Μια συγκλονιστική αποκάλυψη έρχεται στο φως,  που αποδεικνύει ότι η πραγματικότητα την οποία παρουσίασε ο Τραμπ  και η ομάδα του για τον Πόλεμο στο Ιράν δεν ήταν παρά ένα καλοστημένο ψέμα . Αποκαλύπτονται ορισμένες αλήθειες που είτε παραποίησαν είτε απέκρυψαν επιμελώς οι Αμερικανοί σχετικά με το Ιράν. Πώς όμως διακρίνεται ποιος λέει την αλήθεια και ποιος παραπληροφορεί; Το Πακιστάν διαδραματίζει τον ρόλο του διαμεσολαβητή, άρα υπάρχει ένας τρίτος στις διαπραγματεύσεις… Και η αλήθεια που είναι μία και μόνη – αποκαλύπτεται . Η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του πολέμου, αλλά εδώ υπάρχει διαμεσολαβητής που γνωρίζει την αλήθεια. 1) Οι Αμερικανοί είχαν συμφωνήσει για την πλήρη άρση του ναυτικού αποκλεισμού Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν δεσμευθεί για την πλήρη άρση του ναυτικού αποκλεισμού, ώστε ταυτόχρονα το Ιράν να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ  στα πλοία. Ωστόσο, παρά τη συμφωνία, ο Αμερικανικός Στρατός μπλόκαρε ξανά τη διέλευση των πλοίων και επανέφερε μεθόδους αποκλεισμού. Το Ιράν χαρακτήρισε την κίνηση αυτή ωμή παραβίαση της κατάπαυσης του πυρός και έκλεισε εκ νέου το Στενό του Ορμούζ . 2) Το Ιράν δεν έχει ακόμη συμφωνήσει στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων Παρά τις αναφορές περί έναρξης νέου διαλόγου στις 19 ή 20 Απριλίου 2026, το Ιράν δεν έχει δώσει ακόμη τη συγκατάθεσή του για τον επόμενο γύρο συνομιλιών με τις Ηνωμένες Πολιτείες. 3) Οι ΗΠΑ ήθελαν ανακωχή ήδη από την 10η ημέρα του πολέμου Οι Αμερικανοί άρχισαν να στέλνουν μηνύματα και αιτήματα για κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις με στόχο τον τερματισμό του πολέμου που οι ίδιοι είχαν ξεκινήσει, ήδη από την 10η ημέρα των εχθροπραξιών. 4) Οι ΗΠΑ δέχθηκαν τα 10 σημεία του Ιράν για διαπραγματεύσεις Την 40ή ημέρα του πολέμου, με την επίσημη ανακοίνωση του Προέδρου των ΗΠΑ ότι αποδέχεται το σχέδιο των 10 σημείων  του Ιράν ως πλαίσιο για τις διαπραγματεύσεις, το Ιράν δέχθηκε να διεξαχθούν οι συνομιλίες στην Ισλαμαμπάντ  υπό την μεσολάβηση του Πακιστάν . Τα 10 σημεία  του Ιράν περιλάμβαναν την πλήρη κυριαρχία του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ , τη συνέχιση του εμπλουτισμού ουρανίου, τη διατήρηση των πυραυλικών δυνάμεων, καθώς και την αποχώρηση του Ισραήλ από τον Λίβανο και τη Λωρίδα της Γάζας. 5) Οι διαπραγματεύσεις διήρκεσαν 21 ώρες χωρίς διακοπή Κατά τη διάρκεια αυτών των μαραθώνιων συνομιλιών, η ιρανική αντιπροσωπεία έθεσε και υπερασπίστηκε με σοβαρότητα και πρωτοβουλία τα αιτήματα του ιρανικού λαού, στο αποκορύφωμα της δυσπιστίας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. 6) Οι ΗΠΑ άλλαξαν στρατηγική και έθεσαν νέα αιτήματα Παρ' ότι πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων οι ΗΠΑ είχαν συμφωνήσει να κινηθούν εντός του πλαισίου των 10 σημείων  του Ιράν, κατά τη διάρκειά τους έθεσαν νέα και υπερφιλόδοξα αιτήματα, τα οποία απορρίφθηκαν αμέσως. Ένα από αυτά ήταν η παράδοση ολόκληρου του αποθέματος ουρανίου στις ΗΠΑ – πρόταση που οι Ιρανοί απέρριψαν κατηγορηματικά. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η φάση αυτή των διαπραγματεύσεων έληξε χωρίς σαφές αποτέλεσμα και η συνέχισή τους αναβλήθηκε για αργότερα, όταν οι Αμερικανοί συνειδητοποιήσουν ότι δεν κέρδισαν τον πόλεμο και συνεπώς δεν μπορούν να επιβάλλουν όρους. 7) Οι ΗΠΑ υπέβαλαν νέες προτάσεις Τις τελευταίες ημέρες, με την παρουσία του διοικητή του πακιστανικού στρατού στην Τεχεράνη ως μεσολαβητή και μεσάζοντα, οι Αμερικανοί υπέβαλαν νέες προτάσεις, τις οποίες το Ιράν εξετάζει επί του παρόντος χωρίς να έχει δώσει ακόμη απάντηση. 8) Το Ιράν δεν θα συμβιβαστεί ούτε θα υποχωρήσει Σε αυτόν τον άδικο πόλεμο, το Ιράν δεν πρόκειται να συμβιβαστεί, δεν θα υποχωρήσει και δεν θα ανεχθεί τίποτα. Θα υπερασπιστεί με όλες του τις δυνάμεις τα συμφέροντα και τις ανησυχίες του ιρανικού έθνους. Μία από τις βασικές προϋποθέσεις για την αποδοχή της προσωρινής εκεχειρίας από πλευράς Ιράν ήταν η εκεχειρία σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου – την οποία όμως το Ισραήλ παραβίασε. 9) Με την επιμονή του Ιράν, το Ισραήλ συμφώνησε σε κατάπαυση του πυρός Χάρη στην επιμονή του Ιράν, το Ισραήλ δέχθηκε κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο. Αποφασίστηκε ότι, εφόσον οι Αμερικανοί τηρούσαν την κατάπαυση του πυρός σε όλα τα μέτωπα, το Στενό του Ορμούζ  θα άνοιγε προσωρινά και υπό αυστηρούς όρους μέχρι το τέλος της περιόδου εκεχειρίας – μόνο για εμπορικά πλοία, όχι για στρατιωτικά ή πολιτικά σκάφη των εμπόλεμων χωρών, και αποκλειστικά με έλεγχο, άδεια και καθορισμένη διαδρομή από τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις. 10) Οι ΗΠΑ μετέφεραν κρυφά προμήθειες μέσω Ορμούζ Λαμβάνοντας υπόψη ότι η συντριπτική πλειονότητα του εξοπλισμού για τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο μεταφέρεται μέσω πλοίων που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ , κάτι που συνιστά άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια του Ιράν και ολόκληρης της περιοχής, το Ιράν είναι αποφασισμένο να ασκήσει πλήρη εποπτεία και έλεγχο στην κυκλοφορία μέσω του Στενού μέχρι να τερματιστεί οριστικά ο πόλεμος και να επικρατήσει διαρκής ειρήνη στην περιοχή... bankingnews

Στο 32% η Πατριωτική Δεξιά ελέωΚαρυστιανού - Ποιο κόμμα προηγείται, ποιο κάνει την έκπληξη, ποιο πέφτει και ποιο θα μείνει εκτός! Έμπειρος Δημοσκόπος που μίλησε με το bankingnews, παρουσιάζει μια άποψη για τον χώρο της Πατριωτικής Δεξιάς που χρήζει προσοχής… «Στον χώρο της Πατριωτικής Δεξιάς μπορούμε να εντάξουμε κάπως αυθαίρετα την Καρυστιανού η οποία ωστόσο θέλει να εμφανίζεται ως υπερκομματική πολιτικός, ο Βελόπουλος με το κόμμα Ελληνική Λύση, η ΝΙΚΗ, η Φωνή Λογικής της Λατινοπούλου, ο Ηλίας Κασιδιάρης που θα επανέλθει στην πολιτική» Το άθροισμα της Πατριωτικής Δεξιάς φθάνει στο 32%... Με βάση μια δημοσκόπηση για επιχειρηματία και στο σκέλος Πατριωτική Δεξιά συναντάται: Η Καρυστιανού με 15% Ο Βελόπουλος με 6% Ο Κασιδιάρης με 6% Η ΝΙΚΗ με 2% Η Λατινοπούλου με 2% Τα Λοιπά κόμματα 1% Το άθροισμα λοιπόν των κομμάτων που κατά μια έννοια οριοθετεί τον χώρο της Πατριωτικής Δεξιάς αγγίζει το 32% αλλά συμπεριλαμβάνεται και η Καρυστιανού που αντλεί ψήφους και πέραν από την Πατριωτική Δεξιά , οπότε το 32% δεν αντικατοπτρίζει πλήρως την πραγματικότητα που αφορά την Πατριωτική Δεξιά. Επίσης τοποθετούμε την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών Απρίλιο 2027 και όχι σε πρόωρες εκλογές. Τα βασικά συμπεράσματα 1) Η Καρυστιανού ηγείται ενός ευρύτερου χώρου είναι καθαρή, πολιτικά άφθαρτη, με γνήσια ιδεώδη αλλά πολιτικά άπειρη. 2) Ο Βελόπουλος πλαγιοκοπείται τόσο από την Καρυστιανού όσο και από τον Κασιδιάρη το 12% στις δημοσκοπήσεις… μετατρέπεται σε 6% χάνει το 50% της δύναμης του όπως καταγράφεται στις κατά καιρούς δημοσκοπήσεις. 3) Ο Κασιδιάρης αποτελεί την έκπληξη, ως πολιτικός κρατούμενος και με δυναμικό λόγο συγκεντρώνει 6% ίδιο ποσοστό με τον Βελόπουλο. Ο Κασιδιάρης θα αποφυλακιστεί οριστικά και αμετάκλητα 18 Σεπτεμβρίου 2026 δηλαδή σε 5 μήνες από σήμερα. 4) Η ΝΙΚΗ και η Λατινοπούλου μένουν εκτός Βουλής, όλοι έχουν κατανοήσει πλέον ότι η Αφροδίτη Λατινοπούλου απλά παίζει ένα παιχνίδι και προφανώς δεν έχει πολιτική απήχηση. Νεότερα σχετικά με τη πορεία αυτή, σε λίγες μέρες που έρχεται δημοσκόπηση-κόλαφος για τους Ψευτορωμιούς!

Στόχος των σατανιστών της ΝΤΠ, να έχουν ταυτοποιηθεί όλοι οι πολίτες μέχρι το 2030! Αν φυσικά στο μεταξύ δεν έχει ξεσπάσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος! Για όσους δεν το έχουν ακόμη εμπεδώσει, το βαθύ νεοταξικό κράτος των Βρυξελλών, με τη βοήθεια πολιτικών «πιόνια» σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, έρχεται στο προσκήνιο. Η ουσιαστική ρήξη με τις κοινωνίες των πολιτών επήλθε κατά τη διάρκεια της πανδημίας , όπου ο περισσότερος κόσμος, τρομοκρατημένος από τους μηχανισμούς προπαγάνδας και τις μαριονέτες της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν , δέχτηκε σχεδόν τα πάντα: Από μαζικούς περιορισμούς έως εντολές συμμόρφωσης, με ελάχιστη ή μηδαμινή αντίσταση . Από τότε, στο ευρωϊερατείο κατάλαβαν ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες μπορούν να τα αποδεχτούν όλα. Η συνέχεια δεν διαψεύδει το ευρωπαϊκό συμπέρασμα και τα παραδείγματα, για όσους παρακολουθούν την επικαιρότητα, είναι μπροστά στα μάτια μας . Στη Γαλλία ο Εμανουέλ Μακρόν και στην Ελλάδα ο Κυριάκος Μητσοτάκης , παρά τα πολύκροτα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται, συμπεριφέρονται -με την ανοχή, αν όχι με τις ευλογίες της Ε.Ε.- σαν να μην τους αγγίζει τίποτα, εντός κι εκτός των χωρών τους . Διορίζουν τους δικούς τους ανθρώπους, φίλους και μη, σε θέσεις-κλειδιά , ώστε να «κλειδώσουν» τα πάντα και να καταστήσουν εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε νομική διαδικασία. Είναι η ίδια τους η επιβίωση που παίζεται στα ζάρια λόγω των πολλών ατασθαλιών και κατά συνέπεια καταπιέζουν, φιμώνουν, λογοκρίνουν, αποδομούν και συνθλίβουν κάθε φωνή που τολμά να τους σταθεί εμπόδιο ή να τους αμφισβητήσει . Κι επειδή έτσι έχουν τα πράγματα στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στις Βρυξέλλες και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η επιβολή θεσμοθετημένης λογοκρισίας ή ελέγχου περιεχομένου στα κοινωνικά δίκτυα , όπως προτιμούν να τον αποκαλούν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, υπό το πρόσχημα της προστασίας των ανηλίκων κάτω των 15 ετών , δεν είναι πλέον θεωρία συνωμοσίας, αλλά μια συστηματική πολιτική που θα εφαρμόζεται μέσω της νομοθεσίας για τις ψηφιακές υπηρεσίες (Digital Services Act – DSA) και των εθνικών πρωτοβουλιών που τη συμπληρώνουν ή την επεκτείνουν. Προς την κατεύθυνση αυτή η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ανακοίνωσε ότι η ευρωπαϊκή εφαρμογή επαλήθευσης ηλικίας (European age verification app) για την πρόσβαση στις πλατφόρμες των κοινωνικών δικτύων είναι τεχνικά έτοιμη και σύντομα θα διατεθεί στους πολίτες. Αυτό που συμβαίνει περιγράφεται ήδη από ορισμένους ως «τεχνοτυραννία» , καθώς αποτελεί την αρχή, μέσω της τεχνολογίας, για τον πλήρη έλεγχο της ευρωπαϊκής κοινότητας, που δέχεται επίθεση κάτω από τη μέση . Το ζήτημα, επί της ουσίας, δεν αφορά ακριβώς τους ανηλίκους κάτω των 15 ετών , αλλά τη μεσοπρόθεσμη ψηφιακή ταυτοποίηση όλων των πολιτών, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται. Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες χρησιμοποιούν ένα πραγματικό πρόβλημα ως πρόσχημα , όπως είναι η χρήση της οθόνης από τους νέους , που πλέον βρίσκεται παντού, για να λογοκρίνουν την αντίθετη άποψη ως «πορνογραφία» και να εισαγάγουν τον ψηφιακό έλεγχο που θα αποτελειώσει την όποια ελευθερία μάς έχει απομείνει. Όπως έγραψα στο Χ, οι ανήλικοι κάτω των 15 ετών διδάσκονται πλέον πανευρωπαϊκά το "Κάμα Σούτρα" σχεδόν από το νηπιαγωγείο ή μπορούν να ξεκινούν τη φυλομετάβαση από πολύ νωρίς , εκεί δεν απαιτείται προστασία; Επιπροσθέτως, η πρώτη οθόνη που αντικρίζουν είναι η τηλεόραση. Μήπως οι ηγεσίες μας θα ζητήσουν ταυτοποίηση κι από όλους τους τηλεθεατές; Φυσικά και όχι! Κρατική επιτήρηση Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή γραμμή , καθώς η πρόσβαση στα κοινωνικά δίκτυα (Instagram, TikTok, Χ ή Facebook) θα γίνεται με την ταυτοποίηση μέσω του EUDI Wallet, δηλαδή του ψηφιακού πορτοφολιού στο οποίο περιλαμβάνεται και η ψηφιακή ταυτότητα, την οποία η Ε.Ε. παρουσιάζει ως...εθελοντική (!). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το έχει γράψει, το έχει επαναλάβει , το έχει απεικονίσει σε ενημερωτικά γραφήματα: «Καμία υποχρέωση. Καμία δέσμευση. Το EUDI Wallet είναι ένα εργαλείο που τίθεται στη διάθεση των πολιτών, οι οποίοι παραμένουν ελεύθεροι να το υιοθετήσουν ή όχι» . Μάλιστα, έχει χρησιμοποιηθεί και ο όρος «μύθος» για να αποδομηθούν οι αντίθετοι ισχυρισμοί των «ψεκασμένων» ή «συνωμοσιολόγων» , που όμως φαίνεται να επαληθεύονται, καθώς η απαίτηση ταυτοποίησης για τη χρήση των κοινωνικών δικτύων στην πράξη καθιστά αναγκαίο το ψηφιακό πορτοφόλι καθώς και την ψηφιακή ταυτότητα! Βεβαίως, το επιχείρημα της προστασίας των ανηλίκων είναι θεμιτό. Η αρνητική επίδραση των κοινωνικών δικτύων σε ορισμένα προφίλ νέων είναι τεκμηριωμένη . Αλλά η προτεινόμενη απάντηση ξεπερνά κατά πολύ αυτή τη δικαιολογία. Κάθε σύνδεση, κάθε δημιουργία λογαριασμού, κάθε εγγραφή σε νέα πλατφόρμα θα περνά από την ψηφιακή ταυτότητα που εκδίδεται από το κράτος . Η ίδια η πράξη της επαλήθευσης δημιουργεί ένα ίχνος : ο χρήστης προσέγγισε μια συγκεκριμένη υπηρεσία, σε συγκεκριμένη στιγμή, από συγκεκριμένη συσκευή . Με λίγα λόγια, το κράτος δεν θα δημιουργεί προφίλ όπως η Meta ή το Χ, αλλά θα είναι πλέον ο «χωροφύλακας» που θα επιτρέπει ή όχι την πρόσβαση στον ψηφιακό δημόσιο χώρο κι όχι μόνο. Η πιο ανησυχητική διάσταση αφορά την εφαρμογή των κανόνων. Ήδη στη Γερμανία προτείνεται να καταστούν αναποτελεσματικές οι τεχνικές παράκαμψης της πρόσβασης στα κοινωνικά δίκτυα , συμπεριλαμβανομένων των VPN . Μια πρακτική που χρησιμοποιείται από κράτη των οποίων τα καθεστώτα ελέγχουν την πληροφόρηση και συχνά επικρίνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Ο ευρωπαϊκός κανονισμός eIDAS 2.0 υποχρεώνει όλες τις μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες και τις επιχειρήσεις που υπόκεινται σε ισχυρή ταυτοποίηση να αποδέχονται το EUDI Wallet έως τα τέλη του 2027. Παράλληλα, ο στόχος της «Ψηφιακής Δεκαετίας» της Ε.Ε. προβλέπει ότι το 80% των Ευρωπαίων πολιτών θα χρησιμοποιεί μια λύση ψηφιακής ταυτότητας έως το 2030, με το EUDI Wallet ως βασικό εργαλείο, το οποίο υποτίθεται ότι θα παραμείνει… προαιρετικό! Η λογική της ψηφιακής ταυτοποίησης σε πανευρωπαϊκή κλίμακα για την πρόσβαση σε διαδικτυακές πλατφόρμες, στη Δημόσια Διοίκηση, στις τραπεζικές υπηρεσίες και σύντομα παντού συνιστά σαφή εκτροπή! Από εργαλείο προαιρετικής διευκόλυνσης μετατρέπεται μεθοδικά σε μηχανισμό ελέγχου που αφορά σχεδόν κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας ...

«Νοσηρή» συμπεριφορά η κριτική στην κυβέρνηση», λένε τα πολιτικά αυτά σκουπίδια! Ο Μητσοτάκης με παραλήρημα προσπαθεί να οχυρωθεί πίσω από τη ρήξη του εγκεφαλικού ανευρύσματος του υφυπουργού Παρά τω Πρωθυπουργώ Γιώργου Μυλωνάκη, για να αποφύγει την -απεχθή για εκείνον- κριτική στα κυβερνητικά πεπραγμένα. Υιοθετώντας μια φτηνή και κουτοπόνηρη τακτική, βαφτίζει «τοξικότητα» κάθε προσπάθεια δημόσιου ελέγχου.  Η άσκηση των καθηκόντων των βουλευτών της αντιπολίτευσης και των ευάριθμων ΜΜΕ που ασκούν σωστά το δημοσιογραφικό λειτούργημα ταυτίζεται από την κυβερνητική προπαγάνδα με… αντικοινωνική συμπεριφορά και απανθρωπιά! Όσοι αποκαλύπτουν σκάνδαλα τα καταγγέλλουν και κάνουν δύσκολη τη ζωή των παραγόντων της κυβέρνησης, είναι «τοξικοί» και επιτίθενται στις οικογένειες των υπουργών και του πρωθυπουργού! Αυτή η επιχειρηματολογία, που δεν θα γινόταν πιστευτή ούτε σε επιθεωρησιακό νούμερο , είναι ό,τι… καλύτερο διαθέτει πλέον στην επικοινωνιακή φαρέτρα της η κυβέρνηση των ...«αρίστων» απατεώνων. Το σήμα του αφέντη το έδωσε ο ίδιος ο Μητσοτάκης στην ομιλία του στη Βουλή, που είχε θέμα την κατάσταση του κράτους δικαίου , των θεσμών και της λειτουργίας του Κοινοβουλίου στην Ελλάδα. Αμέσως μόλις άρχισε να μιλά ο πρωθυπουργός, αποπειράθηκε να παίξει το… συναισθηματικό χαρτί, αναφερόμενος στην περιπέτεια υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, τονίζοντας: «Αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει μεγάλη ψυχολογική ένταση και φόρτος, σίγουρα σε εμένα και στους συνεργάτες μας στο Μέγαρο Μαξίμου». Αμέσως μετά, αναλαμβάνοντας ρόλο… γιατρού που κάνει διάγνωση, είπε: «Η τοξικότητα -η οποία αναδύεται συνολικά από τον δημόσιο διάλογο- μπορεί να έχει θέση πια όχι μόνο στις πολιτικές συμπεριφορές, αλλά και στις προσωπικές ζωές όσων επιλέγουν να ασχολούνται με την πολιτική». Στο ίδιο μοτίβο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που σε τηλεοπτική εμφάνισή του δήλωσε ότι έχουμε «πιάσει πάτο» επειδή υπάρχει «μια νοσηρή μειοψηφία που κάνει θόρυβο». Σε αυτή τη «νοσηρή μειοψηφία» ο Παύλος Μαρινάκης τσουβάλιασε τα αντιπολιτευτικά κόμματα και τα μη ελεγχόμενα από την κυβέρνηση ΜΜΕ. Και το έκανε αυτό για να απειλήσει: «Να ξέρουμε αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος δεν υπολογίζει όχι την υγεία κάποιου, όχι την αξιοπρέπειά του, όχι τον πόνο της οικογένειάς του, να ξέρουμε τουλάχιστον αν θέλουμε να κινηθούμε εναντίον του ποιος είναι. […] Και είναι συνένοχοι, χωρίς να το καταλαβαίνουν και εκείνοι που ανέχονται». Ζούμε σε ιδιαίτερα δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς σε μια κυβέρνηση που αποτελείται από κυριολεκτικά διεφθαρμένους καιροσκόπους που την έχουν ανάγει σε επίπεδο καθεστώτος... dimokratia

Καταγγέλει «πειρατεία», παγώνει συνομιλίες, άνοιξε πυρ κατά τάνκερ! Η στρατιωτική ηγεσία της χώρας ξεκαθάρισε ότι το Ορμούζ δεν είναι πλέον «ανοιχτό γήπεδο» και πως κάθε κίνηση θα ελέγχεται εξονυχιστικά από τις ιρανικές δυνάμεις - Η Τεχεράνη επιβάλλει κυριαρχία στα Στενά του Ορμούζ που γίνεται το απόλυτο διπλωματικό «χαρτί»! Η εύθραυστη γαλήνη στα Στενά του Ορμούζ διαλύθηκε απότομα , καθώς η Τεχεράνη ανακοίνωσε την επιστροφή της στο καθεστώς του «απόλυτου ελέγχου» επί της στρατηγικής αυτής θαλάσσιας αρτηρίας. Για να αποδείξει ότι δεν πρόκειται για κενές απειλές, δεν δίστασε να ανοίξει πυρ εναντίον τάνκερ! Εκπρόσωπος του κεντρικού στρατηγείου «Χατάμ αλ-Ανμπιά» εξαπέλυσε σφοδρές κατηγορίες κατά της Ουάσινγκτον, κατηγορώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες για «επανειλημμένη αθέτηση υποσχέσεων» και «θαλάσσια ληστεία» υπό το μανδύα του ναυτικού αποκλεισμού. Ενώ το Ιράν είχε συναινέσει σε μια ελεγχόμενη διέλευση εμπορικών πλοίων , η εμμονή των Αμερικανών να παρεμποδίζουν σκάφη ιρανικής προέλευσης οδήγησε τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν να ανακτήσουν πλήρως τη διαχείριση του στενού , μετατρέποντάς το εκ νέου σε απαγορευμένη ζώνη για τους αντιπάλους τους. Τελεσίγραφο από την Τεχεράνη: Τέλος στην ελευθερία ναυσιπλοΐας, εφόσον δεν αρθεί ο αποκλεισμός Το μήνυμα των Ιρανών αξιωματούχων είναι σαφές και αδιαπραγμάτευτο: όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εγγυώνται την πλήρη και απρόσκοπτη μετακίνηση πλοίων από και προς το Ιράν, η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνει υπό «σιδηρά πειθαρχία». Η στρατιωτική ηγεσία της χώρας ξεκαθάρισε ότι το Ορμούζ δεν είναι πλέον «ανοιχτό γήπεδο» και ότι κάθε κίνηση θα ελέγχεται με εξονυχιστική λεπτομέρεια από τις ιρανικές δυνάμεις. Η κλιμάκωση αυτή φέρνει ολόκληρο τον πλανήτη στα πρόθυρα μιας νέας ενεργειακής ασφυξίας, δεδομένου ότι το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου εξαρτάται από αυτό το στενό πέρασμα. Εμπραχίμ Αζίζι – Σας προειδοποιήσαμε, μας αγνοήσατε… απολαύστε τώρα τη νέα τάξη πραγμάτων στα Στενά του Ορμούζ: Τέλη διέλευσης και «σιδηρά» έγκριση από το IRGC Σε μια κίνηση που ανατρέπει ριζικά τους κανόνες της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας, ο Εμπραχίμ Αζίζι, επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, ανακοίνωσε την εφαρμογή ενός «νέου ναυτιλιακού καθεστώτος» για τα Στενά του Ορμούζ. Διαμηνύοντας ότι η εποχή της ελεύθερης διέλευσης έχει λήξει οριστικά, το Ιράν εισάγει ένα σύστημα αυστηρού ελέγχου που απαιτεί προηγούμενη έγκριση από το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και την καταβολή τελών διέλευσης. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Αζίζι και της στρατιωτικής ηγεσίας του αρχηγείου «Χατάμ αλ-Ανμπιά», το νέο καθεστώς προβλέπει άδειες, διόδια και «μαύρη λίστα» για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υποχρεωτική έγκριση Μόνο εμπορικά πλοία που έχουν λάβει ρητή άδεια από το IRGC επιτρέπεται να πλέουν στα Στενά. Καθορισμένες διαδρομές Η ναυσιπλοΐα θα διεξάγεται αποκλειστικά μέσω συγκεκριμένων διαύλων που ορίζει το Ιράν. Τέλη διέλευσης Εισάγεται για πρώτη φορά η έννοια των «δικαιωμάτων του ιρανικού έθνους», με την επιβολή τελών διέλευσης σε όλα τα διερχόμενα πλοία. Απαγόρευση πολεμικών πλοίων Η διέλευση στρατιωτικών σκαφών εχθρικών δυνάμεων απαγορεύεται πλήρως. Το τελεσίγραφο στην Ουάσινγκτον Ο Αζίζι υπήρξε κατηγορηματικός: οποιαδήποτε προσπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών να παρενοχλήσουν ιρανικά πλοία θα οδηγήσει στην άμεση ανάκληση των αδειών διέλευσης και στο πλήρες κλείσιμο των Στενών. Η στρατιωτική ηγεσία υπογράμμισε ότι, όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν τον ναυτικό αποκλεισμό κατά του Ιράν, ο έλεγχος στο Ορμούζ θα παραμένει «ασφυκτικός και αμετάβλητος». Και λίγο αργότερα έδειξε πως δεν αστειεύεται, ανοίγοντας πυρ κατά τάνκερ. Νέο θερμό επεισόδιο και κλιμάκωση της έντασης μετά το κλείσιμο των Στενών Η υπηρεσία United Kingdom Maritime Trade Operations (UKMTO) ανακοίνωσε ότι έλαβε αναφορά για επίθεση με πυρά κατά δεξαμενόπλοιου από δύο ταχύπλοα σκάφη που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) του Ιράν. Σύμφωνα με την ενημέρωση της UKMTO, ο καπετάνιος του πλοίου ανέφερε ότι τα ταχύπλοα άνοιξαν πυρ χωρίς προηγούμενη επικοινωνία μέσω ασυρμάτου. Παρά τα πυρά, το πλοίο και το πλήρωμά του παρέμειναν ασφαλή, χωρίς τραυματισμούς ή σοβαρές υλικές ζημιές. Το Ορμούζ ως… «πυρηνική βόμβα» της διπλωματίας Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το Ορμούζ ως το ισχυρότερο όπλο της στη διεθνή σκακιέρα για τρεις βασικούς λόγους: 1ος. Ενεργειακός εκβιασμός: Με τον έλεγχο του 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, το Ιράν μπορεί να προκαλέσει οικονομικό σοκ στη Δύση ανά πάσα στιγμή. 2ος. Απάντηση στον αποκλεισμό: Τα τέλη διέλευσης θεωρούνται νέα πηγή εσόδων που θα αντισταθμίσει τις ζημιές από τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό. 3ος. Διπλωματικό αντάλλαγμα: Το Ιράν δεν βλέπει το Ορμούζ απλώς ως πέρασμα, αλλά ως το απόλυτο «χαρτί» στις διαπραγματεύσεις. Η Τεχεράνη αρνείται να παραχωρήσει αυτό το πλεονέκτημα χωρίς πλήρη άρση των κυρώσεων και εγγυήσεις ασφαλείας, μετατρέποντας το Στενό σε «γεωπολιτική ασπίδα» απέναντι στις πιέσεις του Τραμπ. Στον «πάγο» οι διαπραγματεύσεις – Τελεσίγραφο στην Ουάσινγκτον μέσω Πακιστάν – «Δεν θα αναλωθούμε σε άκαρπες συζητήσεις» Σε πλήρες διπλωματικό αδιέξοδο οδηγούνται οι σχέσεις Τεχεράνης και Ουάσινγκτον, καθώς το Ιράν αρνείται μέχρι στιγμής να προσέλθει στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του πρακτορείου Tasnim, η στάση της Τεχεράνης είναι απόρροια της επιθετικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιμένει στη διατήρηση του ναυτικού αποκλεισμού, αλλά και των «υπερβολικών απαιτήσεων» που εγείρει η αμερικανική πλευρά στα τελευταία μηνύματα που ανταλλάχθηκαν. Η ιρανική ηγεσία διεμήνυσε στους Αμερικανούς αξιωματούχους, μέσω του Πακιστάν που εκτελεί χρέη διαμεσολαβητή, ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε μια διαδικασία που χαρακτηρίζει ως «διαβρωτική και άσκοπη». Βασική προϋπόθεση για τη συνέχιση του διαλόγου παραμένει η εγκατάλειψη της τακτικής των εκβιασμών και των υπερβολικών αξιώσεων από πλευράς ΗΠΑ. Το Ιράν ξεκαθαρίζει πως δεν προτίθεται να σπαταλήσει χρόνο σε συνομιλίες που δεν βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό, ιδίως την ώρα που ο ναυτικός αποκλεισμός στραγγαλίζει την οικονομία της περιοχής. Το «αγκάθι» των διαπραγματεύσεων και η απόλυτη αβεβαιότητα Στο ευρύτερο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων, τα σημεία τριβής παραμένουν αγεφύρωτα. Το Ιράν απαιτεί μια συνολική λύση που θα περιλαμβάνει: πλήρη τερματισμό του πολέμου σε όλη την περιοχή, εγγυήσεις ασφαλείας και άρση των κυρώσεων, ξεπάγωμα των δεσμευμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων, καθώς και διασφάλιση του πυρηνικού του προγράμματος και του αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου. Η χρήση του Πακιστάν ως ενδιάμεσου δείχνει ότι οι γέφυρες επικοινωνίας δεν έχουν κοπεί οριστικά, ωστόσο το Ιράν φαίνεται αποφασισμένο να μην υποχωρήσει υπό το καθεστώς απειλών, θέτοντας πλέον την Ουάσινγκτον προ των ευθυνών της για την πιθανή κατάρρευση της διπλωματικής οδού. Χειρονομία «καλής θέλησης» ή επίδειξη απόλυτου ελέγχου από τους Φρουρούς; – Εναλλακτικές διαδρομές Η διέλευση ορισμένων πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ την τελευταία ώρα χαρακτηρίστηκε από τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) ως κίνηση «καλής θέλησης», παρά τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό. Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν συμβούλευσαν τα πλοία που επιθυμούν να περάσουν το Στενό του Ορμούζ να ακολουθήσουν μια ειδική διαδρομή μέσω των ιρανικών χωρικών υδάτων γύρω από το νησί Λαράκ. Ο χάρτης του IRGC: Ασφαλείς και επικίνδυνες ζώνες Η Τεχεράνη δίνει το πράσινο φως επιλεκτικά σε πλοία που δεν συνδέονται με τους «αντιπάλους» της, καθιστώντας σαφές ότι η ελεύθερη ναυσιπλοΐα αποτελεί πλέον παρελθόν και αντικαθίσταται από έναν νέο, αυστηρό μηχανισμό ελέγχου. Ο πρόσφατος χάρτης που δημοσίευσε το IRGC αποκαλύπτει τις προθέσεις του Ιράν να επιβάλει την κυριαρχία του στο Στενό: ζώνη κινδύνου είναι τα νότια ύδατα κοντά στο Ομάν, τα οποία χαρακτηρίζονται πλέον ως επικίνδυνα, αποτρέποντας τη διέλευση πλοίων που δεν συμμορφώνονται . Ασφαλές μονοπάτι είναι μια στενή λωρίδα κοντά στις ιρανικές ακτές, η οποία ορίζεται ως η μόνη επιτρεπόμενη διαδρομή, δίνοντας στην Τεχεράνη τη δυνατότητα να ασκεί πλήρη εποπτεία και εξουσία πάνω σε κάθε διερχόμενο σκάφος. Πολεμικές επανορθώσεις μέσω «διοδίων» Ωστόσο, πίσω από αυτόν τον «κλάδο ελαίας» κρύβεται μια εξαιρετικά περίπλοκη στρατηγική, αλλά και μια κρίσιμη παράμετρος που μπαίνει δυναμικά στο διπλωματικό παιχνίδι: το σχέδιο επιβολής τελών. Το Ιράν δεν βλέπει τα διόδια μόνο ως έσοδο, αλλά ως πολεμικές επανορθώσεις. Η Τεχεράνη θεωρεί ότι οι ζημιές που υπέστη από τον πόλεμο και τις κυρώσεις πρέπει να αποζημιωθούν, και το Ορμούζ είναι το ιδανικό πεδίο για να εξαναγκάσει τη διεθνή κοινότητα να πληρώσει το τίμημα. Αυτή τη στιγμή, η αβεβαιότητα κυριαρχεί. Η κατάσταση είναι τόσο εύθραυστη που οποιαδήποτε πρόβλεψη για επιτυχία των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ φαντάζει παρακινδυνευμένη, με το Ορμούζ να παραμένει το πιο ισχυρό και επικίνδυνο χαρτί στην τράπουλα της Τεχεράνης. Ναυτικό χάος – Ανάμεσα στις νάρκες και τον αποκλεισμό: Το ριψοκίνδυνο «παιχνίδι» στα Στενά του Ορμούζ με την πρώτη διέλευση κρουαζιερόπλοιου μετά από 47 ημέρες Σε έναν αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο εξελίσσεται η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ για δεκάδες εγκλωβισμένα τάνκερ και εμπορικά πλοία. Τις τελευταίες ώρες, παρατηρήθηκε μια κινητικότητα με πλοία υπό σημαίες Αγκόλας, Παναμά και Βιετνάμ να επιχειρούν τη διέλευση. Ωστόσο, η εικόνα παραμένει θολή: οι θαλάσσιοι παρατηρητές επισημαίνουν ότι τα περισσότερα από αυτά είναι πλοία που τελούν υπό κυρώσεις, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για το αν θα αναχαιτιστούν από τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό που βρίσκεται σε πλήρη ισχύ στον Κόλπο του Ομάν. Το «Celestial Discovery» σπάει την απομόνωση Για πρώτη φορά από την έναρξη των εχθροπραξιών, ένα κρουαζιερόπλοιο διέσχισε τα Στενά. Πρόκειται για το Celestial Discovery με σημαία Μάλτας, το οποίο παρέμενε εγκλωβισμένο στο Ντουμπάι για 47 ημέρες. Το πλοίο, που πιστεύεται ότι είναι άδειο από επιβάτες, κατευθύνεται προς το Μουσκάτ για ανεφοδιασμό πριν συνεχίσει το ταξίδι του προς τη Μεσόγειο, αποτελώντας μια σπάνια «αχτίδα» κανονικότητας μέσα στο πολεμικό σκηνικό. Ο φόβος των ναρκών και οι «διάδρομοι» των Φρουρών Η σύγχυση στον κλάδο της εμπορικής ναυτιλίας είναι καθολική. Παρά τις ιρανικές διαβεβαιώσεις για τα φιλικά προσκείμενα σκάφη, η πραγματικότητα στο πεδίο είναι διαφορετική: τα περισσότερα πλοία ακολουθούν πιστά το «σχέδιο κυκλοφορίας» που ανακοίνωσαν οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC), περνώντας βόρεια της νήσου Λαράκ. Ο λόγος για αυτή την πειθαρχία είναι ο τρόμος των θαλάσσιων ναρκών. Οι εταιρείες φοβούνται ότι οποιαδήποτε απόκλιση από τα καθορισμένα κανάλια μπορεί να οδηγήσει σε βύθιση. Χθες, περισσότερα από 12 πλοία ξεκίνησαν για το Ορμούζ, αλλά ανέκρουσαν πρύμναν λίγες ώρες αργότερα, καθώς οι πλοιοκτήτριες εταιρείες δεν ρισκάρουν την ασφάλεια των πληρωμάτων και του φορτίου τους. Στατιστικά στοιχεία της κρίσης (28 Φεβρουαρίου – 18 Απριλίου 2026) Η ένταση στο Ορμούζ έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη διαταραχή στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, με τα νούμερα να αποκαλύπτουν το μέγεθος του πλήγματος. Παρά την εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου, μόνο 45 πλοία τόλμησαν να εισέλθουν ή να εξέλθουν από τα Στενά έκτοτε, αποδεικνύοντας ότι ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ και ο έλεγχος της Τεχεράνης λειτουργούν ως «συμπληγάδες» για το διεθνές εμπόριο. Βαρυσήμαντη δήλωση Μοτζταμπά Χαμενεΐ – Το Ιράν συνέτριψε την αλαζονεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ Σε μια ιστορική παρέμβαση, με ένα βαρυσήμαντο μήνυμα προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, ο Αγιατολάχ Σαγιέντ Μοτζταμπά Χοσεϊνί Χαμενεΐ, Ανώτατος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν, συνεχάρη το στράτευμα για την Ημέρα Στρατού (18 Απριλίου), χαρακτηρίζοντας τη σημερινή εποχή ως το απόλυτο τέλος της «περιόδου αδυναμίας» που επέβαλαν οι ξένοι εχθροί στο Ιράν. Το μήνυμα του Μοτζταμπά Χαμενεΐ, που έρχεται σε μια περίοδο ακραίας έντασης, συνδέει την επιβίωση του στρατού με τη σοφή ηγεσία του Χομεϊνί και του πρόσφατα «μαρτυρήσαντος» ηγέτη (Αλί Χαμενεΐ), ενώ εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά των ΗΠΑ και του Σιωνιστικού καθεστώτος του Ισραήλ. Ο νέος Ανώτατος Ηγέτης εξήρε τη δράση του στρατού στον τρέχοντα πόλεμο, τονίζοντας ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν εκθέσει την ταπείνωση του «μετώπου της απιστίας» στα μάτια όλου του κόσμου: « Τα drones μας χτυπούν σαν κεραυνοί τους Αμερικανούς και Σιωνιστές εγκληματίες», ενώ, όπως προειδοποίησε, το ιρανικό ναυτικό είναι έτοιμο να κάνει τους εχθρούς να «γευτούν την πίκρα νέων ηττών », σε μια σαφή αναφορά στον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Υπογράμμισε ότι ο στρατός δεν ανήκει πλέον στο «διεφθαρμένο καθεστώς των Παχλαβί», αλλά αποτελεί «γιο του έθνους» που στέκεται ενάντια στα σχέδια διαμελισμού του Ιράν. Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ κατέληξε με μια αυστηρή εντολή: η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων από την ανατολή έως τη δύση και από τον βορρά έως τον νότο πρέπει να συνεχιστεί με «μεγάλη ένταση». Προανήγγειλε μάλιστα ότι στο εγγύς μέλλον θα εκδοθούν νέα διατάγματα για τη λήψη μέτρων που θα απογειώσουν την αποτρεπτική ισχύ της χώρας, στέλνοντας το μήνυμα ότι το Ιράν δεν πρόκειται να υποχωρήσει στις διαπραγματεύσεις από θέση αδυναμίας. Τελεσίγραφο IRGC για σκληρή, άμεση και ανάλογη απάντηση σε κάθε αμερικανική παραβίαση στο καθεστώς του Ορμούζ Η ναυτική διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, IRGC, επανέλαβε με ανάρτησή της στο X ότι το Στενό του Ορμούζ επέστρεψε στο προηγούμενο καθεστώς περιορισμών. Η κίνηση αυτή αποτελεί άμεση απάντηση στη συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ και στις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ . Οι IRGC ξεκαθάρισαν ότι, όσο η κίνηση των πλοίων από και προς το Ιράν βρίσκεται υπό απειλή, το καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνει αυστηρά περιορισμένο, όπως ίσχυε πριν από την εκεχειρία. Η ναυτική διοίκηση τόνισε ότι οποιαδήποτε αθέτηση δεσμεύσεων ή παραβίαση από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών θα αντιμετωπιστεί με την «κατάλληλη, άμεση και ανάλογη απάντηση». Η ανακοίνωση υπογραμμίζει την πρόθεση της Τεχεράνης να χρησιμοποιήσει τον έλεγχο της στρατηγικής διόδου ως κύριο μοχλό πίεσης για την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού. «Μιλάς πολύ» κατακεραυνώνει το Ιράν τον Τραμπ και του επιστρέφει τις απειλές για νέους βομβαρδισμούς «Ο Αμερικανός πρόεδρος μιλάει πολύ» σχολίασε με καυστικό τρόπο ο Υφυπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Σαΐντ Χατιμζαντέ , στο περιθώριο του Διπλωματικού Φόρουμ της Αττάλειας στην Τουρκία. Σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ θα «αρχίσουν να ρίχνουν ξανά βόμβες» εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία με την Τεχεράνη μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη –ημερομηνία κατά την οποία λήγει η τρέχουσα εκεχειρία–, ο Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι ο Τραμπ «μιλάει πάρα πολύ» , προσθέτοντας ότι ο Αμερικανός ηγέτης υπέπεσε σε αντιφάσεις μέσα στην ίδια του τη δήλωση, καθιστώντας ασαφές το πραγματικό του μήνυμα. Τόνισε δε ότι η Τεχεράνη πιστεύει πως ο πόλεμος δεν μπορεί να οδηγήσει σε κανένα θετικό αποτέλεσμα, υπογραμμίζοντας την προτίμηση της χώρας του για διπλωματική λύση, παρά τις πολεμικές ιαχές. Παρά τη διάθεση για ειρήνη, ο Χατιμζαντέ ξεκαθάρισε ότι το Ιράν είναι πανέτοιμο να αμυνθεί. «Θα πολεμήσουμε μέχρι τον τελευταίο Ιρανό στρατιώτη», δήλωσε, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης σε περίπτωση επανέναρξης των εχθροπραξιών. Μάικλ Σούμπριτζ (SAA) – Επισφαλής κατάσταση, δύσκολη μια συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν αν αποτύχει η εκεχειρία Η μεταβαλλόμενη κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, υποστήριξε ο Μάικλ Σούμπριτζ , διευθυντής του think-tank Strategic Analysis Australia , σε συνέντευξή του στο Αλ Τζαζίρα. Ο Σούμπριτζ σημείωσε ότι, ενώ η διέλευση των πρώτων δεξαμενόπλοιων έγινε δεκτή με ανακούφιση παγκοσμίως, η απόφαση του Ιράν να κλείσει ξανά τα Στενά –επειδή η Αμερική δεν ήρε τον αποκλεισμό της ιρανικής ναυσιπλοΐας– αποτελεί σημαντική οπισθοδρόμηση. Σύμφωνα με τον αναλυτή, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του («overplayed things»), καθώς επιδιώκει απεγνωσμένα να παρουσιάσει τον εαυτό του ως νικητή στην εσωτερική κοινή γνώμη των ΗΠΑ . Παρά τους ισχυρισμούς του Τραμπ ότι μια συμφωνία είναι «πολύ, πολύ κοντά», ο Σούμπριτζ θεωρεί πως αυτό είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό . « Αν δεν μπορούν να φτάσουν καν στο σημείο εκκίνησης, που είναι η εφαρμογή των όρων της εκεχειρίας, η μόνιμη συμφωνία φαντάζει ανέφικτη », τόνισε. Ο ειδικός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ίσως αναγκαστούν να μετακινήσουν ξανά τη θέση τους, προκειμένου να μην καταρρεύσει πλήρως η διπλωματική διαδικασία. Η «παγίδα» του Τραμπ και το χάος στις διεθνείς αγορές Η ανακοίνωση της Τεχεράνης έρχεται ως απάντηση στον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος παρά τις φήμες για συμφωνία, επιμένει να κρατά το Ιράν σε οικονομική μέγγενη. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, χαρακτηρίζοντας το ΝΑΤΟ «χάρτινη τίγρη» για την απροθυμία του να βοηθήσει, φαίνεται να επιδιώκει μια ολοκληρωτική συνθηκολόγηση της Τεχεράνης. Ωστόσο, η κίνηση του Ιράν να επιβάλει «δικούς του κανόνες» στο Ορμούζ δείχνει ότι η σύγκρουση περνά σε μια φάση ακραίας τριβής, με το Κρεμλίνο και τις Βρυξέλλες να παρακολουθούν έντρομες τις τιμές του πετρελαίου να παίρνουν ξανά την ανηφόρα, απειλώντας την παγκόσμια οικονομία με ολοκληρωτικό κραχ. Σε τεντωμένο σχοινί η Μέση Ανατολή: Η διπλωματία της «μπλόφας» και η οργή της Τεχεράνης – Νέα Τάξη στο Στενό Παρά τις προσδοκίες για τη συνάντηση στο Ισλαμαμπάντ (19-20 Απριλίου 2026), το κλίμα έχει δυναμιτιστεί. Ο Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ιράν «συμφώνησε στα πάντα», δήλωση που η Τεχεράνη διέψευσε οργισμένα ως μπαράζ ψευδών. Η γεωπολιτική σκακιέρα μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης θυμίζει πλέον «ναρκοπέδιο», καθώς το κλίμα καχυποψίας και οι… μπλόφες τορπιλίζουν την ορατότητα γύρω από τις διαπραγματεύσεις. Ενώ η διεθνής κοινότητα περίμενε τη συνάντηση στο Ισλαμαμπάντ (19-20 Απριλίου 2026) ως την τελική επιβεβαίωση των συμφωνιών, η κατάσταση εκτραχύνθηκε απότομα. Η Τεχεράνη, εξοργισμένη από την αμερικανική ρητορική, προχώρησε στο εκ νέου κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, επιβάλλοντας αυστηρούς κανόνες ναυσιπλοΐας και απαγορεύοντας τη διέλευση σε εχθρικά πολεμικά πλοία. Η «πολεμική» ρητορική του Τραμπ και το πυρηνικό ζήτημα Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, σε μια προσπάθεια να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή πίεση, δήλωσε πως το Ιράν έχει συμφωνήσει «στα πάντα», ισχυρισμός που διαψεύδεται κατηγορηματικά από την ιρανική ηγεσία. Ο Τραμπ απείλησε ανοιχτά ότι εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν εκ νέου σφοδρούς βομβαρδισμούς, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην παρατείνει την εκεχειρία που λήγει στις 21-22 Απριλίου. Το πλέον αμφιλεγόμενο σημείο της ρητορικής του αφορά το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν. Ο Τραμπ τόνισε πως οι ΗΠΑ σκοπεύουν να το πάρουν από τις εγκαταστάσεις σε Ισφαχάν, Νατάνζ και Φορντό με «όχι φιλικό τρόπο», χρησιμοποιώντας ακόμη και εκσκαφείς για να μεταφέρουν την «πυρηνική σκόνη» στο αμερικανικό έδαφος, χωρίς κανένα χρηματικό αντάλλαγμα. Η ιρανική απάντηση και η «Νέα Τάξη» στο Ορμούζ Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν άμεση και σκληρή. Ο Πρόεδρος του Ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπαφ, χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς του Τραμπ ως «επτά ψέματα σε μία ώρα», τονίζοντας ότι το Ιράν δεν επηρεάζεται από τον πόλεμο των μέσων ενημέρωσης. Η Τεχεράνη επιμένει στην «Πρόταση των 10 σημείων», η οποία ξεκαθαρίζει ότι το Ορμούζ τελεί υπό την αποκλειστική της κυριότητα και πως το ουράνιο θα παραμείνει εντός της χώρας για εγχώρια χρήση. Ταυτόχρονα, αποκαλύφθηκε ένα θερμό επεισόδιο στη θάλασσα, όπου ιρανικές δυνάμεις «κλείδωσαν» με 16 πυραύλους κρουζ αμερικανικά πολεμικά πλοία που προσπάθησαν να διέλθουν τα Στενά, αναγκάζοντάς τα σε άτακτη υποχώρηση. Οικονομική αστάθεια και ο κίνδυνος κατάρρευσης Η νέα αυτή κλιμάκωση είχε άμεσο αντίκτυπο στις διεθνείς αγορές, με την τιμή του πετρελαίου να κάνει άλμα από τα 86 στα 92 δολάρια το βαρέλι , καθώς ο φόβος για ένα ολοκληρωτικό ενεργειακό μπλακ-άουτ επιστρέφει. Ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν μέσω του CNN ότι οι τακτικές μπλόφας του Τραμπ μπορεί να τινάξουν τις διαπραγματεύσεις στον αέρα , υποδηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τη διπλωματία μόνο ως πρόσχημα για νέες επιθετικές ενέργειες. Η άρνηση της Τεχεράνης να καθίσει ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έρχεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή . Με το ρολόι να μετρά αντίστροφα για τη λήξη της εκεχειρίας και τις πολεμικές ιαχές από τον Λευκό Οίκο να πληθαίνουν , η περιοχή βρίσκεται σε «αναμμένα κάρβουνα»… Η επόμενη κίνηση στο πεδίο μπορεί να καθορίσει την πορεία μεταξύ… ειρήνης και γενικευμένου πολέμου.

Mετά την κατακραυγή για το πτυχίο του - Βαριά ήττα του Μητσοτάκη Ολα ξεκίνησαν με την αποκάλυψη για τον παράνομο διορισμό του επί Καραμανλή στην Γραμματεία Νέας Γενιάς, με πτυχίο που δεν ήταν αναγνωρισμένο και ακολούθησε ποτάμι αντιδράσεων και από την αντιπολίτευση και από στελέχη της ΝΔ! Τελικά ο Λαζαρίδης ήπιε το πικρό ποτήρι και υποχρεώθηκε σε παραίτηση από τη θέση του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Πρόκειται για μια καραμπινάτη ήττα του Μητσοτάκη και νίκη της αντιπολίτευσης . Ο Λαζαρίδης επιχείρησε να διασωθεί με την δήλωση μετανοίας , αλλά δεν στάθηκε αρκετό καθώς το κύμα οργής και εντός της ΝΔ είχε γιγαντωθεί. Χαριστική βολή ήταν αυτή της Ντόρας Μπακογιάννη. Το κακό για τον ίδιο και την ΝΔ είναι ότι έσυρε το θέμα επί ημέρες με αποτέλεσμα να κάνει μεγάλη ζημιά, κάτι που καταγραφόταν και στις δημοσκοπήσεις. Ολα ξεκίνησαν με την αποκάλυψη για τον παράνομο διορισμό του επί Καραμανλή στην Γραμματεία Νέας Γενιάς , με πτυχίο που δεν ήταν αναγνωρισμένο και ακολούθησε ποτάμι αντιδράσεων και από την αντιπολίτευση και από στελέχη της ΝΔ. Στο μεταξύ, μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται να ανακοινωθεί ο αντικαταστάτης του στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αμετανόητος ο Λαζαρίδης: "Απέκρουσα με επιχειρήματα τις επιθέσεις μιας τοξικής αντιπολίτευσης" « Με γνώμονα την ανάγκη να διαφυλαχθεί απερίσπαστα το έργο της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Υφυπουργού », ανέφερε σε δήλωσή του ο Μακάριος Λαζαρίδης , δίχως να παραλείψει να τα βάλει με την.. .αντιπολίτευση. Μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι «όλο αυτό το διάστημα απέκρουσα με επιχειρήματα και πολιτική αξιοπρέπεια τις επιθέσεις μιας τοξικής αντιπολίτευσης, η οποία, παραπαίουσα, αναζητά τρόπο να διασωθεί εκλογικά, επενδύοντας στη λάσπη και τη συκοφαντία για ένα ζήτημα μάλιστα που συνέβη πριν 20 σχεδόν χρόνια ». Βέβαια, για το πτυχίο του δεν αφιέρωσε ούτε λέξη, θεωρώντας προφανώς ότι δίνοντάς το στη δημοσιότητα προ ημερών, το θέμα έκλεισε. Αναλυτικά, στη δήλωσή του ο κ.Λαζαρίδης , ανέφερε τα εξής: « Σε όλη μου την προσωπική ζωή πορεύτηκα με εντιμότητα και έζησα την οικογένειά μου με αξιοπρέπεια, που δεν θα αφήσω κανέναν να αμαυρώσει. Με τις ίδιες αξίες στάθηκα και στην πολιτική, πάντα με το κεφάλι ψηλά. Έδωσα αγώνες, εντός και εκτός Βουλής, με τη Νέα Δημοκρατία, με σταθερή προσήλωση στις αρχές και τις αξίες που υπηρετώ. Οι πολίτες της Καβάλας με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους και με εξέλεξαν δύο φορές βουλευτή στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, γεγονός που αποτελεί για εμένα ύψιστη τιμή, αλλά και ευθύνη. Είμαι υπερήφανος για τις μάχες στο πλευρό του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, τόσο στα δύσκολα χρόνια της αντιπολίτευσης, όσο και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας. Υπηρέτησα με συνέπεια και αίσθημα καθήκοντος, συμβάλλοντας, στο μέτρο των δυνάμεών μου, στην προσπάθεια για μια ισχυρή και σύγχρονη Ελλάδα. Από την πρώτη στιγμή της δημόσιας παρουσίας μου επέλεξα τη διαφάνεια. Έδωσα στη δημοσιότητα το “πόθεν έσχες” μου προεκλογικά το 2019, χωρίς να είμαι υποχρεωμένος, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι δεν φοβήθηκα ποτέ τον έλεγχο, αλλά αντιθέτως τον επιδίωξα. Όλο αυτό το διάστημα απέκρουσα με επιχειρήματα και πολιτική αξιοπρέπεια τις επιθέσεις μιας τοξικής αντιπολίτευσης, η οποία, παραπαίουσα, αναζητά τρόπο να διασωθεί εκλογικά, επενδύοντας στη λάσπη και τη συκοφαντία για ένα ζήτημα μάλιστα που συνέβη πριν 20 σχεδόν χρόνια. Ωστόσο, με γνώμονα την ανάγκη να διαφυλαχθεί απερίσπαστα το έργο της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Υφυπουργού. Η απόφασή μου αυτή δεν αναιρεί ούτε στο ελάχιστο την πίστη μου στις αρχές που υπηρέτησα και θα συνεχίσω να υπηρετώ. Ευχαριστώ από καρδιάς τον Πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη του και όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό μου σε αυτή τη διαδρομή ». Η χαριστική βολή από την Μπακογιάννη «Ο Μακάριος Λαζαρίδης θα έπρεπε να διευκολύνει τον πρωθυπουργό και το κόμμα του (και να παραιτηθεί )» δήλωσε νωρίτερα το Σάββατο 18/4 , πριν την παραίτηση του υφυπουργού, μιλώντας στο Mega η βουλευτής της ΝΔ, Ντόρα Μπακογιάνη. Όπως ανέφερε η κα Μπακογιάννη, « ασχολούμαστε με την υπόθεση Λαζαρίδη πριν από 20 χρόνια... όλη αυτή ιστορία είναι πάρα πολύ άσχημη, έχει και κόστος για εμάς και μας έχει στεναχωρήσει πολύ και σε επίπεδο Κοινοβουλευτικής Ομάδας και σε επίπεδο κόμματος. Μιλάμε για κάτι το οποίο έγινε πριν 20 χρόνια ». « Είναι σαφές ότι ήταν παράτυπο. Από εκεί και πέρα, θα δούμε την εξέλιξη. Ο Μακάριος Λαζαρίδης είναι κομμαιτκό στέλεχος πάρα πολλά χρόνια. Εγώ τον ξέρω από τότε που ήταν μικρό παιδί. Δεν πιστέυω ότι το χειρίστηκε καλά και πιστεύω ότι τώρα, έτσι όπως έχουν φτάσει τα πράγματα, θα έπρεπε να διευκολύνει τον πρωθυπουργό και το κόμμα του », πρόσθεσε. Στα κάγκελα το Μαξίμου - Τι προηγήθηκε Στα... κάγκελα είναι το Μαξίμου το τελευταίο διάστημα, αφού η υπόθεση Λαζαρίδη , λειτούργησε ως χαριστική βολή την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθούσε να αλλάξει την ατζέντα ώστε να μην απασχολούν τα σκάνδαλα. Ωστόσο, ο σάλος που προκλήθηκε γύρω από τους τίτλους σπουδών που κατείχε ο Μ. Λαζαρίδης και παρά το γεγονός ότι έδωσε τηλεοπτικά στη δημοσιότητα το πτυχίο του, δεν άλλαξε το βαρύ κλίμα στο Μαξίμου. Μάλιστα, από την πρώτη στιγμή τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούσαν να απομακρύνει ο πρωθυπουργός, Κ. Μητσοτάκη, τον Μ. Λαζαρίδη, αλλά στο Μαξίμου κώφευαν. Έτσι, ο Μ. Λαζαρίδης αποτελούσε το τελευταίο διάστημα ένα μεγάλο "αγκάθι" για το Μαξίμου , όσο και αν προσπαθούσε να πείσει για το αντίθετο με δηλώσεις στελεχών ότι δεν υπήρξε κανένα θέμα. Έτσι, ο στενός και μακροχρόνιος συνεργάτης του πρωθυπουργού με μια πιστοποίηση από εργαστήρι ελευθέρων σπουδών, έφτασε στην παραίτηση. Οι διορισμοί - φωτιά Το 2007 ο Μ. Λαζαρίδης  εργαζόταν ως ειδικός συνεργάτης στο υπουργείο Παιδείας στο πλευρό της Μαριέττας Γιαννάκου χωρίς να κατέχει πτυχίο ΑΕΙ. Ωστόσο, ο ίδιος σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο Open στις 14/4 παρουσίασε το πτυχίο του από το « The College of Southeastern Europe », εξηγώντας πως αποφοίτησε το 1992, αλλά και υποστηρίζοντας πως ήταν νόμιμος ο διορισμός του, προκαλώντας νέες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση. «To 2007 μπορούσες να εργαστείς ως μετακλητός υπάλληλος ακόμη και με βεβαίωση σπουδών, ο διορισμός μου ήταν νόμιμος» , είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, ξέσπασε νέα πολιτική θύελλα, καθώς τον Απρίλιο του 2013 είχε τοποθετηθεί σε θέση ειδικού συμβούλου στο Γραφείο της Γενικής Γραμματέως Ισότητας των Φύλων, αλλά παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2013 για να προσληφθεί σε θέση δημοσιογράφου στο Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Μάλιστα, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα και τα επίσημα στοιχεία που επικαλούνται, την επόμενη ημέρα της παραίτησής του, στο ίδιο γραφείο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας Φύλων τοποθετήθηκε η σύζυγός του. Το πτυχίο που προκάλεσε τριγμούς στην κυβέρνηση Υπενθυμίζεται ότι ο Μ. Λαζαρίδης μιλώντας στο Open προ ημερών (14/4) παρουσίασε το πτυχίο του από το «The College of Southeastern Europe», εξηγώντας πως αποφοίτησε το 1992. Όπως ανέφερε, « το 1987 έκανα μία συνειδητή επιλογή, σε ηλικία 18 ετών, να σπουδάσω σε ένα κολέγιο, στο κολέγιο of the Southeastern Europe, ένα από τα δύο μεγαλύτερα κολέγια τότε στην Ελλάδα. Αποφοίτησα το 1992,αυτό είναι το πτυχίο μου. Τελείωσα πολιτικές επιστήμες και δημοσιογραφία. Οι σημερινοί αυτόκλητοι επικριτές μας σήμερα δεν θα έβγαζαν ούτε το πρώτο εξάμηνο. Αποφοίτησαν κορυφαίοι άνθρωποι. Έκαναν μεταπτυχιακά σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού ». Αφού σημείωσε ότι οι σπουδές του ήταν απαιτητικές και με αυστηρό πρόγραμμα, τόνισε πως δεν προτίθεται να απολογηθεί για επιλογές που έκανε πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες. « To 2007 μπορούσες να εργαστείς ως μετακλητός υπάλληλος ακόμη και με βεβαίωση σπουδών, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν αναγνωρισμένο. Ο διορισμός μου ήταν νόμιμος », είχε πει. Bankingnews

Από τον “Χάρτινο Τίγρη” στην αναδυόμενη υπερδύναμη; Πώς η αποτυχία της αποκεφαλιστικής στρατηγικής μετατρέπει το Ιράν σε τέταρτο πόλο Παγκόσμιας Ισχύος Τα Στενά του Ορμούζ υπό τον έλεγχο του Ιράν, σαράντα ημέρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών. Το στρατηγικό σημείο που μπορεί να “πνίξει” την παγκόσμια οικονομία σε μία μόνο νύχτα! Σαράντα ημέρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι που απειλεί να αναδιατάξει τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη. Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών, βασισμένη στην πεποίθηση ότι το Ιράν είναι ένας «χάρτινος τίγρης» στα πρόθυρα της κατάρρευσης, φαίνεται να οδηγεί σε ένα επικίνδυνο τέλμα . Αντί για αποδυνάμωση, η Τεχεράνη εμφανίζεται ενισχυμένη , έχοντας προσαρμοστεί σε δεκαετίες μοντελοποίησης αεροπορικών επιθέσεων. Αυτό που ξεκίνησε ως μια επιχείρηση «χειρουργικής» ακρίβειας για να περιοριστεί το πυρηνικό πρόγραμμα και να ανατραπεί το καθεστώς , έχει μετατραπεί σε μια παρατεταμένη σύγκρουση που δοκιμάζει τα όρια της αμερικανικής ισχύος, αποκαλύπτει ρωγμές στις συμμαχίες της Δύσης και αναδεικνύει το Ιράν ως αναδυόμενο περιφερειακό – και δυνητικά παγκόσμιο – παίκτη. Η παρούσα φάση της κρίσης δεν είναι απλώς μια στρατιωτική αντιπαράθεση . Είναι ένα γεωπολιτικό σεισμικό γεγονός , που συνδυάζει στοιχεία ιστορικών λαθών – από το Βιετνάμ και τη Λιβύη μέχρι τα Βαλκάνια – με τις ιδιαιτερότητες του 21ου αιώνα : Υβριδικός πόλεμος, ενεργειακή εξάρτηση και ιντερνετική προπαγάνδα! Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ και ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν στην «Φάση 3» που διαγράφεται στον ορίζοντα; Η Αποτυχία της «Αποκεφαλιστικής» Στρατηγικής Στο επίκεντρο της αμερικανο-ισραηλινής επιχείρησης βρέθηκε η λεγόμενη «αποκεφαλιστική» τακτική , δηλαδή αεροπορικές επιδρομές κατά ηγετικών στελεχών, πυρηνικών εγκαταστάσεων και στρατιωτικών υποδομών , με στόχο να παραλύσει το καθεστώς και να προκαλέσει εσωτερική κατάρρευση . Ο καθηγητής Robert Pape , διευθυντής του think tank Chicago Project on Security and Threats στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και συγγραφέας του κλασικού Bombing to Win: Air Power and Coercion in War  (1996) , έχει επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι τέτοιες επιχειρήσεις σπάνια πετυχαίνουν . Kαι Σε συνεντεύξεις και άρθρα του από τον Μάρτιο του 2026, ο Pape υποστηρίζει ότι οι αεροπορικές επιθέσεις κατά πυρηνικών εγκαταστάσεων και ηγεσίας δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Παρά την καταστροφή υποδομών, το εμπλουτισμένο ουράνιο παραμένει άθικτο κάτω από τα ερείπια – όπως επιβεβαιώνουν αναφορές της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) – ενώ η στρατηγική της «αποκεφαλιστικής» δράσης έχει συχνά το αντίθετο αποτέλεσμα. Εξάλειψη μετριοπαθών φωνών και ενδυνάμωση σκληροπυρηνικών! Αυτά τα...περίεργα "μυαλά" που έχει συγκεντρώσει ο Τράμπ, δεν ήταν σε θέση να το καταλάβουν; Ο Pape, βασιζόμενος σε πάνω από εκατό χρόνια ιστορικών δεδομένων ( από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι τη Λιβύη του Καντάφι το 1986 και τη Σερβία του Μιλόσεβιτς ), δείχνει ότι η αεροπορική ισχύς μόνη της δεν ανατρέπει καθεστώτα . Αντίθετα, δημιουργεί «παγίδα κλιμάκωσης» διότι το καθεστώς, για να αποδείξει την ανθεκτικότητά του, απαντά με «οριζόντια κλιμάκωση» , δηλαδή μ' άλλα λόγια διεύρυνση του πολέμου σε νέα μέτωπα ! Στην περίπτωση του Ιράν, οι επιθέσεις κατά του Αλί Χαμενεΐ ( που σκοτώθηκε στις πρώτες ημέρες ) και του Αλί Λαριτζάνι (17 Μαρτίου 2026) δεν προκάλεσαν χάος, αλλά ενίσχυσαν την αλληλεγγύη εντός του των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και του νέου Ανώτατου Ηγέτη, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ . «Η αποκεφαλιστική στρατηγική», γράφει ο Pape στο Foreign Affairs  (Μάρτιος 2026), «δεν παράγει πολιτική κατάρρευση. Παράγει μόνο πιο επικίνδυνα καθεστώτα». Η ιστορία επιβεβαιώνει την ανάλυση . Στο Ιράκ του 1991 και του 2003, οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν έριξαν τον Σαντάμ χωρίς χερσαία εισβολή . Στη Λιβύη, η επιχείρηση «Odyssey Dawn» (2011) κατέληξε σε εμφύλιο χάος , όχι σε σταθερή δημοκρατία. Το Ιράν, με δεκαετίες προετοιμασίας ( το περίφημο σχέδιο «Mosaic Defense» ), είχε κατανείμει τις δυνάμεις του, κρύψει κεντρικά αποθέματα και δημιουργήσει εφεδρικές δομές διοίκησης. Το αποτέλεσμα; Αντί για παράλυση, η Τεχεράνη εξαπέλυσε συντονισμένες αντεπιθέσεις με drones και πυραύλους ακριβείας, που δεν είχαν ξαναδεί οι ΗΠΑ σε τέτοια κλίμακα. Μ' άλλα λόγια, τους έπιασαν οι μουλάδες στον ύπνο τους αμερικανούς. Ο Ρόλος του Ισραήλ ως «Διπλωματικού Σαμποτέρ» Ένα κεντρικό σημείο τριβής είναι ο ρόλος του Ισραήλ. Η δολοφονία του Αλί Λαριτζάνι, γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και de facto πολιτικού ηγέτη μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ, στις 17 Μαρτίου 2026 από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή, δεν ήταν τυχαία . Ο Λαριτζάνι, γνωστός για τις μετριοπαθείς τάσεις του σε διπλωματικά θέματα και τις επαφές του με δυτικούς διαπραγματευτές ( από την εποχή των συνομιλιών για το JCPOA το 2015 ), θεωρούνταν από πολλούς δυτικούς διπλωμάτες ως «πύλη» για διάλογο . Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ άλλως τε είχε δηλώσει δημοσίως ότι βρισκόταν «ίντσες μακριά από τη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία» πριν η ισραηλινή δράση «μηδενίσει το ρολόι». Η κίνηση αυτή αποκαλύπτει μια βαθιά διαφωνία εντός του συνασπισμού . Το Ισραήλ, υπό τον Βενιαμίν Νετανιάχου , βλέπει το Ιράν ως υπαρξιακή απειλή και προτιμά τη στρατιωτική λύση, ακόμα κι αν αυτή υπονομεύει τις αμερικανικές διπλωματικές προσπάθειες. Ιστορικά, το Ισραήλ έχει επανειλημμένως παρέμβει σε παρόμοιες στιγμές . Δολοφονίες Ιρανών επιστημόνων το 2020-2024, βομβαρδισμοί στη Συρία και, τώρα, η στοχευμένη εξόντωση Λαριτζάνι . Το αποτέλεσμα ήταν η ενδυνάμωση των σκληροπυρηνικών στο Ιράν , που πλέον παρουσιάζουν κάθε διαπραγμάτευση ως «προδοσία» . Ο Λαριτζάνι, παρότι όχι «μετριοπαθής» με δυτικά πρότυπα, ήταν τουλάχιστον ανοιχτός σε «συμφωνίες συναλλαγής», κάτι που το Ισραήλ φαίνεται να θεωρεί απαράδεκτο. Η Κατάρρευση των Συμμαχιών και η άνοδος του Ιράν Η σύγκρουση έχει ήδη επιφέρει βαθιά πλήγματα στις παραδοσιακές συμμαχίες των ΗΠΑ. Το ΝΑΤΟ θεωρείται, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, νεκρό, επιβεβαιώνοντας τις προφητείες κυρίως του Αγίου Παϊσίου. Η δυτική νεοταξική Ευρώπη (ΕΕ), εξαρτημένη από το μέσανατολικό πετρέλαιο, αρνήθηκε να εμπλακεί ενεργά , βλέποντας τον πόλεμο ως «αμερικανο-ισραηλινή περιπέτεια» Και όχι μόνο βέβαια, διότι ο πόλεμος αυτός θα ήταν ακόμη μια ευκαιρία να ξεφορτωθούν τον ενοχλητικό Τράμπ . Η Γαλλία και η Γερμανία με τη σειρά τους, περιορίστηκαν σε ρητορική καταδίκη, ενώ η Τουρκία – μέλος του ΝΑΤΟ – κινήθηκε προς ουδετερότητα, ανοίγοντας διαύλους με την Τεχεράνη κι αυτό αναμένεται να της κοστίσει πολλά. Στην Ασία επίσης, τόσο η Ινδία όσο και η Ιαπωνία αποστασιοποιήθηκαν από την Ουάσιγκτον. Η Τεχεράνη, ελέγχοντας πλέον de facto τη ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ ( περίπου 20% με 25% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου περνά από εκεί καθημερινά ), έχει μετατρέψει την ενέργεια σε όπλο . Η Κίνα, ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου , ενίσχυσε τις εισαγωγές μέσω «σκιωδών» διαδρομών , ενώ η Ινδία στράφηκε σε ρωσικές και ιρανικές πηγές για να καλύψει τα κενά. Η Ιαπωνία, με την οικονομία της ευάλωτη σε ενεργειακές κρίσεις, προτίμησε διπλωματική απόσταση. Στον Περσικό Κόλπο, ο συνασπισμός γύρω από τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας θρυμματίζεται . Η Σαουδική Αραβία, αντιμέτωπη με την απειλή ιρανικών πυραύλων , στρέφεται προς το Πακιστάν για ...πυρηνική «ομπρέλα» προστασίας (!) ενώ το Ομάν και το Ιράκ, με ιστορικούς δεσμούς και οικονομικές εξαρτήσεις, κινούνται πιο κοντά στην τροχιά του Ιράν . Ακόμα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διστάζουν, φοβούμενα οικονομικές επιπτώσεις από διακοπή της ναυσιπλοΐας! Το εφιαλτικό σενάριο για ΗΠΑ και Ισραήλ: Το Ιράν ως Τέταρτος Πόλος Ισχύος μετά τη Ρωσία και τη Κίνα! Η τρέχουσα κατάσταση ασφαλέστατα οδηγεί σε μια νέα παγκόσμια πραγματικότητα ! Αν οι ΗΠΑ αποσυρθούν τώρα – ή αναγκαστούν σε συμβιβασμό – το Ιράν θα αναδυθεί ως τέταρτος πόλος παγκόσμιας ισχύος , δίπλα σε ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα. Με τον έλεγχο του 20% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και τη στενή συνεργασία με τη Ρωσία ( η οποία παρέχει πληροφορίες στόχευσης κατά αμερικανικών πλοίων, όπως επιβεβαιώνουν δορυφορικές αναλύσεις ), το Ιράν μπορεί να προκαλέσει «τεράστιες οικονομικές συνέπειες» για τη Δύση . Οι τιμές πετρελαίου έχουν ήδη εκτοξευθεί κατά 40% από την έναρξη, προκαλώντας πληθωρισμό και διαταραχές σε αλυσίδες εφοδιασμού αλλά τις τελευταίες μέρες μετά και την πρόθεση των Αμερικανών για συνομιλίες, οι αγορές ηρέμησαν κάπως και το πετρέλαιο έπεσε κάτω από τα 100 δολλάρια με αποτέλεσμα μια κάποια ανακούφιση στον δυτικό πλανήτη. Μια πλήρης διακοπή όμως στα Στενά του Ορμούζ θα κόστιζε στην παγκόσμια οικονομία εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια εβδομαδιαίως , σύμφωνα με εκτιμήσεις του Atlantic Council. Επι πλέον, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μέσα σε ένα χρόνο , το Ιράν θα μπορούσε να διαθέτει πυρηνικά όπλα. Παρ' ότι οι αεροπορικές επιδρομές του 2025 και του 2026 κατέστρεψαν μέρος των εγκαταστάσεων (Natanz, Fordow, Isfahan ), τα 440 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60% παραμένουν «υπό τα ερείπια» – ή, όπως ισχυρίζεται η Τεχεράνη, «καταστράφηκαν» . Η ΙΑΕΑ εκτιμά ότι η απόσταση από το 60% στο 90% (όπλων) απέχει εβδομάδες. Οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να σταματήσουν αυτή την πορεία χωρίς χερσαία επιχείρηση . Με λίγα λόγια, βρισκόμαστε πλέον στη «Φάση 3» της κλιμάκωσης, όπως την ορίζει ο Pape . Η πιθανότητα χερσαίων επιχειρήσεων με τη συμμετοχή πεζοναυτών στα Στενά του Ορμούζ είναι πιο ορατή από ποτέ . Μια τέτοια κίνηση, όμως, θα κόστιζε χιλιάδες ζωές, θα εξάντλησε τα αμερικανικά αποθέματα και θα ενίσχυε το αντι-αμερικανικό μέτωπο από την Υεμένη μέχρι το Λίβανο. Η Ιστορία μας δίνει μαθήματα από το παρελθόν αλλά ποιός την διαβάζει; Για να κατανοήσουμε την κρίση, πρέπει να ανατρέξουμε στο ιστορικό πλαίσιο . Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν χρονολογείται από τη δεκαετία του 1950 , υπό την υποστήριξη των ΗΠΑ ασφαλώς ( πρόγραμμα «Άτομα για Ειρήνη» ). Μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η Τεχεράνη το μετέτρεψε σε σύμβολο ανεξαρτησίας . Η συμφωνία JCPOA (2015) επί προεδρίας Ομπάμα περιόρισε τον εμπλουτισμό , αλλά η απόσυρση Τραμπ το 2018 και οι μέγιστες πιέσεις οδήγησαν σε αναζωπύρωση. Οι ισραηλινές επιθέσεις του 2025 και οι αμερικανικές του 2026 δεν είναι παρά η κορύφωση μιας μακράς αλυσίδας. Η Ρωσία και η Κίνα, μέσω του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης , παρέχουν τεχνολογία και διπλωματική κάλυψη ενώ το Ιράν, με τον «Δρόμο του Μεταξιού» και τα drones που εξάγει στη Μόσχα για την Ουκρανία, έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του «άξονα αντίστασης». Προοπτικές και Εναλλακτικές Διεξόδοι Η Αμερική, ασφαλώς και βρίσκεται σε δίλημμα. Μια πλήρης απόσυρση θα σήμαινε γεωπολιτική ήττα που σημαίνει απώλεια εμπιστοσύνης από (δήθεν) συμμάχους, άνοδος του Ιράν ως πυρηνικής δύναμης και φυσικά οικονομική κρίση. Μια κλιμάκωση σε χερσαίο πόλεμο θα ήταν απολύτως καταστροφική και οι εκτιμήσεις του Πενταγώνου μιλούν για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, κόστος τρισεκατομμυρίων και πιθανή εμπλοκή Ρωσίας-Κίνας. Η μόνη βιώσιμη διέξοδος είναι μια διπλωματική «μεγάλη συμφωνία» που θα δώσει εγγυήσεις ασφαλείας για το Ισραήλ, ελεγχόμενος εμπλουτισμός υπό διεθνή εποπτεία , άρση κυρώσεων και περιφερειακό σύμφωνο σταθερότητας. Ο Τραμπ, με το ένστικτό του για «deals», φαίνεται να το αντιλαμβάνεται , αλλά οι Εβραίοι και οι σκληροπυρηνικοί Ιρανοί και στις δύο πλευρές το εμποδίζουν. Το Κόστος της Γεωπολιτικής Ήττας Το ερώτημα που παραμένει δεν είναι αν θα κερδηθεί ο πόλεμος των αιθέρων, αλλά αν η Δύση μπορεί να αντέξει το κόστος της γεωπολιτικής ήττας που διαφαίνεται στον ορίζοντα και θα είναι γι' αυτήν η δεύτερη μεγάλη ήττα, μετά την νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία . Το Ιράν, παρά τις πληγές, έχει αποδείξει ανθεκτικότητα. Η Δύση, αντίθετα, δείχνει να έχει ρωγμές, τόσο από την «εξάντληση» του ΝΑΤΟ όσο και μέχρι την ενεργειακή ευπάθεια της Δυτικής Ευρώπης και της Ασίας. Σε αυτό το σταυροδρόμι, η ιστορία θα κρίνει αν η «Φάσ η 3» θα είναι η αρχή ενός νέου Ψυχρού Πολέμου ή η απαρχή μιας πολυπολικής τάξης όπου το Ιράν, όχι ως «χάρτινος τίγρης» αλλά ως πραγματικός παίκτης , θα διαμορφώνει το μέλλον. Η επιλογή είναι καθαρά δυτικοισραηλινή που σημαίνει ή συνεχής κλιμάκωση ή στρατηγική υποχώρηση με όρους . Το χρονόμετρο δεν μηδενίζεται μόνο από ισραηλινές βόμβες. Μηδενίζεται και από την αδυναμία να δούν οι δυτικοί τα πράγματα πέρα από το φάσμα της επόμενης επιδρομής... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Όταν οι σιωπηλές ρίζες γίνονται φωνή, όταν η μνήμη νικά τον φόβο και όταν οι εξισλαμισμένοι απόγονοι της ρωμαίϊκης Μικράς Ασίας επιστρέφουν στην Ορθοδοξία, η Ιστορία παύει να είναι παρελθόν και μετατρέπεται σε ζωντανή αποκάλυψη που αλλάζει τα πάντα. Από την Τραπεζούντα μέχρι την Κωνσταντινούπολη, άνθρωποι που μεγάλωσαν ως «Τούρκοι» ανακαλύπτουν τις ρίζες τους, σπάνε τη σιωπή αιώνων και επιστρέφουν στην Ορθοδοξία, αποδεικνύοντας ότι η Ρωμιοσύνη δεν χάθηκε ποτέ — απλώς περίμενε την ώρα της να αναστηθεί! Γιατί ο Θεός, όταν βάλει κάπου την υπογραφή Του, δεν την παίρνει ποτέ πίσω! Το υποσχέθηκε, το πέρασε σε όλους μας μέσω των Αγίων Του και τώρα ζούμε τη μεγάλη στιγμή! Σε λίγο, έρχεται και η πολυπόθητη Ανάκτηση της Πόλης! Στην πορεία της ανθρωπότητας μέσα στους αιώνες, πολλές φορές τα μεγάλα γεγονότα δεν εκδηλώνονται με τον τρόπο που τα φαντάζεται ο κοινός νους, ούτε συνοδεύονται από τις εκκωφαντικές εκρήξεις που θα περίμενε κανείς. Δεν είναι ούτε βροντές πολέμων, ούτε διαγγέλματα διεθνών συνεδρίων, ούτε θεαματικές ανατροπές συνόρων. Κυοφορούνται αθόρυβα μέσα στις ψυχές των ανθρώπων , ωριμάζουν μέσα στη σιωπή των γενεών και εκρήγνυνται ό χι ως θόρυβος, αλλά ως συνείδηση, ως αποκάλυψη, ως επιστροφή σε κάτι που ποτέ δεν χάθηκε πραγματικά, αλλά παρέμεινε κρυμμένο, περιμένοντας την ώρα του . Μια τέτοια εποχή είναι και η δική μας. Και αυτό που σήμερα εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας – όχι στα πεδία των μαχών, ούτε στις αίθουσες των διεθνών οργανισμών, αλλά στους δρόμους της Τραπεζούντας, στα σπίτια της Κωνσταντινούπολης, στα χωριά του Πόντου και στις ψυχές ανθρώπων που μεγάλωσαν μέσα σε μια κατασκευασμένη ταυτότητα – αποτελεί ίσως ένα από τα βαθύτερα, πιο συγκλονιστικά και πιο ελπιδοφόρα φαινόμενα της σύγχρονης ιστορίας. Διότι όταν ένας άνθρωπος, ύστερα από αιώνες σιωπής , βρίσκει το θάρρος να πει «είμαι Ρωμιός», δεν εκφέρει απλώς μια φράση. Ανατρέπει μια ολόκληρη ιστορική αφήγηση . Δεν είναι πολιτική δήλωση. Είναι πρωτίστως πνευματική, αλλά και πολιτική συνάμα επανάσταση . Είναι η στιγμή που η μνήμη της ψυχής νικά τον φόβο της σάρκας. Και αυτή η στιγμή δεν έρχεται μόνη της. Έρχεται ως καρπός αιώνων υπομονής, προσευχής και θεϊκής οικονομίας! Πολλοί εξ ημών, της από δω πλευράς μάλιστα κι όχι της απέναντι, ουδέποτε πίστεψαν ότι θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα μια ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ κι όλας, προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού , που έλεγε ευθαρσώς πως « Οι Τούρκοι θα φύγουν, αλλά θα ξανάρθουν…(αναμενόμενος ελληνοτουρκικός πόλεμος) και στο τέλος θα τους διώξουν (ποιοί; εμείς; οι ξένοι; ποιοί;) εις την Κόκκινη Μηλιά. Από τους Τούρκους το 1/3 θα σκοτωθή, το άλλο τρίτο θα βαπτισθή και μονάχα το 1/3 θα πάη στην Κόκκινη Μηλιά! » Προσέξτε, το 1/3 θα ΒΑΠΤΙΣΘΕΙ! Αυτό ζούμε τώρα! Ούτε ασφαλώς πίστευαν πως θα μπορούσε η Γεωπολιτική να φέρει μια εξέλιξη τέτοια , όπου ...κάποιοι ξένοι ( ο Άγιος Παΐσιος λέει ξεκάθαρα πως οι σύμμαχοι - ΗΠΑ, Βρετανία - θα μας τη δώσουν γιατί έτσι θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους ) και παντελώς αντίθετοι προς την ελληνική Ρωμανία, να βάλουν την υπογραφή τους για επιστροφή της Πόλης των Πόλεων πάλι σε ρωμαίϊκα, ελληνικά χέρια! Κι όμως, αυτό το επικείμενο γεγονός είναι στα σκαριά να συμβεί, τώρα, στις μέρες μας, στις μέρες μας όπου "μαγειρεύεται" η 5η φάση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου! Ζούμε τις προφητείες αδέλφια, πάρτε το χαμπάρι! Το περιστατικό της Τραπεζούντας: Ένα ρήγμα στον χρόνο Ένα κείμενο, ένα ρεπορτάζ ( και μάλιστα από εφημερίδα που προσκύνησε τον Νεοταξισμό (Καθημερινή ) δεν είναι ένα απλό στιγμιότυπο της καθημερινότητας . Είναι ένα ρήγμα μέσα στον χρόνο, μια χαραμάδα από την οποία ξεπροβάλλει η αλήθεια που για αιώνες είχε καλυφθεί κάτω από στρώματα φόβου, βίας, εξισλαμισμού και επιβεβλημένης λήθης . Στα τέλη Ιανουαρίου 2026, σε πολυσύχναστο σημείο της Τραπεζούντας , δύο ηλικιωμένοι άνδρες, χωρίς δισταγμό , χωρίς περιστροφές, δηλώνουν μπροστά στην κάμερα ενός τουρκικού τηλεοπτικού σταθμού ότι είναι Ρωμιοί, ότι είναι Έλληνες, ότι «δεν το αρνούμαστε» . Πότε άλλοτε συνέβη κάτι τέτοιο; H απάντηση είναι "ποτέ"! Διότι αν κάποιος αναμοχλεύσει το παρελθόν του 20ού και αρχών του 21ου αιώνα , θα διαπίστωνε πως αν κάποιος έλεγε κάτι τέτοιο και μάλιστα δημόσια , μπροστά σε τηλεοπτική κάμερα, η επόμενη σκηνή θα τον εύρισκε σε κάποιο μπουντρούμι, γεμάτο ποντίκια και κατσαρίδες και με μια ποινή στη πλάτη τουλάχιστον 30 ετών! Σήμερα όμως, πολλοί, πάρα πολλοί "Τούρκοι" το ομολογούν και δημοσίως μάλιστα . Και ξέρετε γιατί; Διότι η Ρωμιοσύνη μέσα τους ξυπνάει! Και βλέπουν πως η Ανάσταση του Γένους δεν αργεί. Βρίσκεται ήδη στο κατώφλι τους! «Είμαστε Ρουμ, είμαστε Ρωμιοί» , λέει ο ένας με σταθερή φωνή, ενώ ο άλλος συμπληρώνει ότι η καταγωγή τους είναι ελληνική και ότι η οικογένειά τους διατηρεί αυτή τη μνήμη γενεές γενεών . Η δήλωση αυτή, απλή στην επιφάνειά της, αποκτά διαστάσεις ιστορικής αποκάλυψης. Διότι φανερώνει ότι κάτω από την επιφάνεια της σύγχρονης τουρκικής ταυτότητας εξακολουθεί να πάλλεται μια άλλη ταυτότητα: βαθύτερη, αρχαιότερη, αδιάσπαστη. Η Τραπεζούντα δεν είναι τυχαία. Είναι η καρδιά του Πόντου, η τελευταία αυτοκρατορία των Ρωμιών που έπεσε το 1461, σχεδόν οκτώ χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης . Εδώ, η ελληνική παρουσία χρονολογείται από την αρχαιότητα : Αποικίες των Μιλησίων, το βασίλειο του Μιθριδάτη , η ελληνορωμαϊκή επαρχία, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους , η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας με τους Μεγάλους Κομνηνούς. Μετά την οθωμανική κατάκτηση, ο εξισλαμισμός δεν ήταν πάντοτε βίαιος και ολοκληρωτικός αλλά είχε και μερικές...αναπαύσεις . Σε πολλές περιοχές – ιδιαίτερα στην ενδοχώρα του Πόντου, γύρω από την Κρώμνη, τη Ριζούντα, την Αργυρούπολη – δημιουργήθηκαν κοινότητες κρυπτοχριστιανών. Οι Σταυριώτες, όπως ονομάζονταν από το χωριό Σταυρίν , έφταναν τις 20.000 ψυχές τον 17ο αιώνα. Δήλωναν μουσουλμάνοι εξωτερικά, αλλά κρατούσαν μέσα τους το βάπτισμα, την ελληνική γλώσσα όπως την είχαν κληρονομήσει από τον Όμηρο, τις οικογενειακές παραδόσεις, τα κόλλυβα, τις εικόνες κρυμμένες στα ζωνάρια ή στα σπίτια . Η ποντιακή διάλεκτος – αυτή η αρχαία ελληνική που επιβιώνει πεισματικά μέχρι σήμερα – δεν είναι απλώς γλώσσα. Είναι μάρτυρας . Είναι η φωνή που δεν σίγησε. Και τώρα, αυτός ο υπόγειος κόσμος αναδύεται . Δεν πρόκειται λοιπόν για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι σύμπτωμα μιας ευρύτερης αφύπνισης . Παρόμοιες δηλώσεις έχουν καταγραφεί και παλαιότερα, όπως το 2019 όταν ο δήμαρχος Τραπεζούντας, μέλος του AKP, «ξέφυγε» και είπε σε γυναίκα από την επαρχία ότι «το τουρκικό κράτος την έκανε μουσουλμάνα» ενώ ήταν ελληνικής καταγωγής! Από την άλλη, το «έδαφος μιλάει» μέσα από αρχαιολογικά ευρήματα. Ρωμαίϊκες (βυζαντινού ρυθμού) εκκλησίες που...άξαφνα έβγαιναν στην επιφάνεια χωρίς κανείς να το εξηγήσει, επιγραφές, ναοί που μετατράπηκαν σε τζαμιά αλλά διατηρούν τις ρίζες τους . Και η γλώσσα που δεν ξεχάστηκε, οι οικογενειακές μνήμες που μεταδίδονται ψιθυριστά από γενιά σε γενιά , οι ιστορίες για « παππούδες που έκαναν το σταυρό κρυφά », όλα αυτά συνθέτουν έναν υπόγειο κόσμο που δεν υποτάχθηκε ποτέ. Ήταν η ίδια η θεϊκή δύναμη που τους κρατούσε ζωντανούς . Κι αυτή η ίδια δύναμη, τους προτρέπει τώρα να φωνάξουν την καταγωγή τους . Να την κάνουν γνωστή σε όλον τον πλανήτη. Και να κάνουν γνωστό τοις πάσι πως ο Θεός, ο ίδιος αυτός Θεός που δημιουργήσε τη Ρωμιοσύνη, είναι ο Ένας και Αληθινός Τριαδικός Θεός που πάνω της έχτισε την Εκκλησία Του . Κι ότι η παιδεία που της επέβαλε, έλαβε τέλος. Η Ρωμιοσύνη λοιπόν που κάποτε, πριν από πολλά χρόνια, σχεδόν 600 και κάτι, Τον είχε προδώσει επιλέγοντας για...σωτήρες τους αιρετικούς και βδελυρούς Φράγκους και τον Επίσκοπο τους, έναν στυγνό εγκληματία που έβριζε καθημερινά με τις πράξεις του τον ίδιο τον Θεό, βγαίνει τώρα καθαρή από την επαίσχυντη αυτή αμαρτία και γίνεται πάλι η Δοξα του Θεού! Το ψέμα της «τουρκικής καθαρότητας» που τώρα ραγίζει και σπάει Η μεγάλη ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι το καίριο πλήγμα στον μύθο της «τουρκικής καθαρότητας» – αυτόν τον μύθο που οικοδόμησε η κεμαλική αφήγηση του 20ού αιώνα – δεν ήρθε από κάποιον εξωτερικό εχθρό, ούτε από κάποια ξένη δύναμη . Ήρθε από το ίδιο το σύστημα που τον δημιούργησε . Μέσα από τις σύγχρονες γενεαλογικές έρευνες , τα τεστ DNA που έγιναν προσβάσιμα σε εκατομμύρια Τούρκους πολίτες, η αλήθεια ξεγυμνώθηκε . Εκατομμύρια άνθρωποι ανακάλυψαν ότι η καταγωγή τους δεν ήταν αυτή που τους δίδαξαν στα σχολεία. Οι ρίζες τους οδηγούσαν πίσω στους Ρωμιούς του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Σμύρνης, στους Αρμένιους, στους Έλληνες της Μικράς Ασίας που βίωσαν τον εξισλαμισμό – βίαιο ή σταδιακό – που ξεκινούσε από τις ορδές του Αρπ Ασλάν μετά την ήττα των Ρωμαίων στην ντροπιαστική ήττα του Ματζικέρτ, μεγάλωσε μέσα στο σελτζούκικο κράτος, εκτινάχθηκε στην εποχή των Οθωμανών και κατέληξε με τις γενοκτονίες του 20ού αιώνα. Η Ποντιακή Γενοκτονία (1916-1923), με τους 350.000 περίπου νεκρούς , η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 , η ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 που βασίστηκε στη θρησκεία και όχι στην εθνότητα , άφησαν πίσω χιλιάδες κρυπτοχριστιανούς και εξισλαμισμένους που παρέμειναν στην Τουρκία . Στην Κρώμνη , για παράδειγμα, το 1857, 150 κρυπτοχριστιανοί υπέγραψαν υπόμνημα στο Πατριαρχείο και στις Μεγάλες Δυνάμεις, αποκαλύπτοντας την ταυτότητά τους . Η τουρκική διοίκηση τους χαρακτήρισε «τενεσούρ» (αποστάτες). Αλλά η μνήμη παρέμεινε . Σήμερα, με τα τεστ DNA, η επιστήμη επιβεβαιώνει αυτό που η παράδοση ψιθύριζε : η «καθαρότητα» ήταν ψέμα . Και όταν η αλήθεια αυτή γίνεται βίωμα, όταν παύει να είναι αφηρημένη και γίνεται προσωπική αποκάλυψη, τότε ο άνθρωπος αρχίζει να αναζητά. Να ερευνά. Να επιστρέφει. Η επιστροφή που δεν είναι αρκούντος πολιτική, αλλά κυρίως εθνική και πνευματική Εδώ βρίσκεται η ουσία του φαινομένου . Δεν πρόκειται τόσο για απλή γενεαλογική αφύπνιση με τη στενή, κοσμική έννοια. Δεν είναι απλώς πολιτική μεταστροφή, ούτε καν ιδεολογική επιλογή. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο: Πνευματική και ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗ επιστροφή . Άνθρωποι στους οποίους υπήρχε το εθνοτικό DNA χωρίς να το γνωρίζουν οι ίδιοι, που μεγάλωσαν ως Τούρκοι μουσουλμάνοι – έστω και τυπικά, «στα χαρτιά» – αρχίζουν να στρέφονται προς την Ελληνική, τη Ρωμαίϊκη Ορθοδοξία . Αναζητούν το νόημα της πίστης, περνούν από κατήχηση, βαπτίζονται, δίνουν στα παιδιά τους χριστιανικά ονόματα, τα μεγαλώνουν μέσα σε μια παράδοση που, όπως αποδεικνύεται, δεν ήταν ποτέ ξένη προς αυτούς . Οι μαρτυρίες που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια στην Κωνσταντινούπολη είναι αποκαλυπτικές . Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές του Απριλίου 2026 από την «Καθημερινή», το ekriti.gr , το valuenews.gr και άλλα μέσα, δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένες περιπτώσεις αλλά για δεκάδες – και σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις εκατοντάδες – Τούρκους πολίτες που βαπτίζονται Ορθόδοξοι Χριστιανοί στους ελληνορθόδοξους ναούς της Πόλης . Και ασφαλώς δεν είναι μόνο αυτό. Κατά την πρώτη δεκαετία του 2000, παρατηρήθηκε το φαινόμενο της...μαζικής αγοράς της Αγίας Γραφής από "Τούρκους" , η οποία μέσα σε 10 χρόνια, πούλησε...6 εκατομμύρια αντίτυπα, ξεπερνώντας κατά πολύ τις πωλήσεις του Κορανίου!!! Ποιοί λοιπόν αγόραζαν μαζικά την Αγία Γραφή, το ιερό βιβλίο της Χριστιανοσύνης, αν όχι αυτοί που ονομάζουμε "κρυπτοχριστιανοί" ή άλλοι Τούρκοι που έχουν δεί ή βιώσει θαύματα, κυρίως αυτά από τον Άγιο Γεώργιο; Όλοι αυτοί είναι αίμα μας, καθαρό αίμα μας κι έχουν αυτό το DNA που μας συνδέει από αιώνες τώρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία από τη μεριά της, γι αυτόν τον σκοπό, έχει θεσπίσει αυστηρά κριτήρια για όποιον θέλει να βαπτιστεί. Αίτηση σε ειδική επιτροπή, κατήχηση 6-12 μηνών , εξέταση ειλικρίνειας και ωριμότητας . Δεν είναι μαζική κίνηση υπό πίεση. Είναι προσωπικές διαδρομές, εσωτερικές κλήσεις που ξεπερνούν τον φόβο. Πάρτε τον Σάββα , πρώην Ερκάν, 45 ετών . Πριν από οκτώ χρόνια, ως μουσουλμάνος χωρίς ιδιαίτερη θρησκευτική ενασχόληση , είδε ένα όνειρο που τον ταρακούνησε. Είδε την Παναγιά μας στον ύπνο του. Η σύζυγός του τον πήγε να ανάψει κερί στην εκκλησία του Νεοχωρίου. Γνώρισε τον Λάκη Βίγκα , υπεύθυνο της κοινότητας. Έκανε κατήχηση, και βαπτίστηκε . Σήμερα, τα παιδιά του – Θεόδωρος 7 ετών και Άρης 4,5 ετών – είναι βαπτισμένα, πηγαίνουν στο Ζάππειο και μεγαλώνουν με ορθόδοξες αξίες . «Η Παναγία με κάλεσε», λέει και χαμογελά ευτυχισμένος. Νιώθει χαρά επίσης, όταν ο μικρός Άρης λέει «καλή Σαρακοστή». Ο Νικόλαος , πρώην Σαχάμπ , είχε ρίζες Ρωμιών από τη γιαγιά. Μουσουλμάνος «στα χαρτιά», αποφάσισε μετά την οικονομική του ανεξαρτησία να βαπτιστεί . Δύο χρόνια κατήχησης, φίλοι από όλη την Τουρκία , μεγάλη χαρά και ηρεμία μετά το βάπτισμα. Οικογένεια από το Ιράν, όπως του Χριστόφορου και της Ανθούσας . Έφτασαν πρόσφυγες μετά από διώξεις. Μετά οκτώ χρόνια στην Τουρκία, ολόκληρη η οικογένεια βαπτίστηκε Ορθόδοξη . « Ζούμε ελεύθεροι, πραγματοποιώντας το όνειρό μας », λέει η Ανθούσα. Το άγχος μετατράπηκε σε ικανοποίηση . Τα παιδιά τους μεγαλώνουν με χριστιανικά ονόματα και την ελευθερία της πίστης που δεν γνώρισαν ποτέ στην πατρίδα τους. Ο Μάρκος, πρώην Μεχμέτ , μηχανολόγος και πρώην άθεος, διάβασε το Ευαγγέλιο, βρήκε χριστιανικούς όρους στην ανατροφή του . Βαπτίστηκε και έγινε πιο ήρεμος, πιο συνειδητός. Η Τουγτσέ από τη Σμύρνη, προγραμματίστρια , διάβαζε Ευαγγέλιο από τα 13 της. Μετά από απώλειες ( σύζυγος 2022, μητέρα 2023 ), βρήκε παρηγοριά στην εκκλησία . Σπουδάζει τώρα Θεολογία στη Θεσσαλονίκη . Νιώθει «σαν να έφτασε σπίτι της», ομολογεί συγκινημένη. Αυτές οι ιστορίες δεν είναι μεμονωμένες. Ένας Τούρκος πολίτης, αλλά πιο...Ρωμιός δε γίνεται και που βαπτίστηκε Ορθόδοξος το 2022, κατά την τελετή των Θεοφανίων στον Κεράτιο Κόλπο, έπιασε τον Τίμιο Σταυρό που έριξε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος . Μιλώντας ελληνικά, είπε: « Είμαι πολύ χαρούμενος ». Στα τουρκικά εξήγησε: « Ένιωσα αυτή την πίστη πιο κοντά μου. Αποφάσισα να επιλέξω αυτή τη θρησκεία γιατί ταιριάζει με αυτόν τον τόπο και γιατί έχει πολύ βαθιές ρίζες. Το χώμα εδώ είναι διαπλεγμένο με τον Χριστιανισμό ». Σε φόρουμ και προσωπικές μαρτυρίες που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια, ένας Τούρκος κατηχούμενος από την Κωνσταντινούπολη περιγράφει πώς, άθεος από εφηβεία, έγινε πιστός πριν λίγα χρόνια . Άρχισε να πηγαίνει στην εκκλησία Αγίου Ανδρέα στο Καράκιοϊ κάθε Κυριακή στις 9:30 για τη Θεία Λειτουργία. «Δεν φοβάμαι πια», λέει. «Το να είσαι Τούρκος δεν έχει σημασία. Η Ορθοδοξία είναι η αλήθεια» . Άλλοι «νεοφώτιστοι», όπως τους αποκαλούν οι παλαιότεροι ομογενείς, προέρχονται από διαφορετικά περιβάλλοντα: Άλλοι με DNA τεστ που αποκάλυψαν ελληνικές ρίζες, άλλοι μέσα από όνειρα ή κενό ζωής , άλλοι από ανάγνωση του Ευαγγελίου . Πολλοί αλλάζουν όνομα, εγγράφουν τα παιδιά τους σε ελληνορθόδοξα μειονοτικά σχολεία και ζουν μια «νέα ζωή με νέα ονόματα» , όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν τα ρεπορτάζ. Δεν είναι λίγοι αυτοί που, παρ' ότι φοβούνται τις κοινωνικές αντιδράσεις , κρατούν την πίστη «στα κρυφά» στην αρχή , μέχρι να ωριμάσουν. Αυτές οι μαρτυρίες δείχνουν ότι η κλήση είναι καθαρά εσωτερική: Όνειρα, κενό, αναζήτηση αλήθειας, μνήμη ψυχής που ξυπνά . Δεν είναι τίποτε άλλο από τη μνήμη της ψυχής που ξυπνά , συχνά ενισχυμένη από τις αποκαλύψεις των DNA τεστ που δείχνουν σε χιλιάδες Τούρκους – ιδιαίτερα από τον Πόντο, τη Σμύρνη, την Καππαδοκία – ότι οι ρίζες τους είναι βαθιά ρωμαίϊκες . Η κατάρρευση ενός κατασκευασμένου κόσμου και η δύναμη του Θεού! Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος; " Το Γένος μας δεν πρόκειται να σβήσει. Μια μπόρα ήταν η σκλαβιά, μεγάλη παιδεία. Αλλά ακόμη κι ένας Έλληνας να μείνει, ακόμη και κανένας μας να μη μείνει, ο Θεός μπορεί να αναστήσει έναν Έλληνα και να κάνει το σχέδιο Του ". Ε, αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα. Και είναι η απάντηση σε όλους αυτούς που έλεγαν ή και που εξακολουθούν να λένε " Καλά, θα πάρουμε τη Πόλη... Και τι θα την κάνουμε; Εμείς δεν είμαστε παρά μερικά εκατομμύρια κόσμος κι αυτοί (οι Τούρκοι) μιλιούνια. Πώς θα τα φέρουμε βόλτα; " Σήμερα, παίρνουν την απάντηση σαν γδούπος στην κεφαλή τους. Εδώ και πολλά χρόνια, το φώναζα ότι δεν θα χρειαστεί να ανησυχούμε, γιατί ο Θεός είχε κάνει ήδη τη μαγιά Του. Προφύλαξε το Γένος του, όσο κι αν αυτό ακούγεται απίστευτο, μέσα στη καρδιά της μουσουλμανίας από τα βδελυρά και γαμψά νύχια του Παπισμού. Γιατί ο πραγματικός μας εχθρός, δεν είναι οι Τούρκοι. Ποτέ δεν ήταν. Ο εχθρός μας, ήταν, είναι και θα είναι πάντα οι ΦΡΑΓΚΟΙ ! Είτε είναι Εγγλέζοι, είτε Γάλλοι, είτε Γερμανοί είτε..απλά δυτικοί! Όσον αφορά την Τουρκία τώρα, αυτό το απολύτως τεχνητό "έθνος-κράτος", η τύχη του είναι ήδη προδιαγεγραμμένη. Γιατί το ψέμμα έχει περιορισμένη ζωή, δεν είναι αιώνιο. Είναι πρόσκαιρο. Τόσο η κεμαλική, όσο και η νεο-οθωμανική αφήγηση, που οικοδομήθηκε πάνω στην ιδέα ενός ενιαίου, αδιάσπαστου και «καθαρού» έθνους , βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση της . Δεν απειλείται από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά από την ίδια την πραγματικότητα . Όταν ένας λαός αρχίζει να αμφισβητεί τη βάση της ταυτότητάς του , όταν η ιστορία που του δόθηκε αποδεικνύεται παραποιημένη ή κάλπικη , τότε η κρίση δεν είναι πολιτική απλά. Είναι υπαρξιακή . Και αυτή η υπαρξιακή κρίση δεν καταστέλλεται με νόμους, ούτε περιορίζεται με μηχανισμούς ελέγχου. Αφορά την ίδια την ανθρώπινη συνείδηση. Στον Πόντο, στην Καππαδοκία, στην Ανατολία, χιλιάδες οικογένειες κρατούν ακόμα την ποντιακή διάλεκτο, τα έθιμα, τις ιστορίες . Η γλώσσα που μιλιόταν στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας (1682-1921) , το σπουδαιότερο ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της περιοχής , επιβιώνει πλέον σε σπίτια. Και τώρα, με την τεχνολογία και την ελευθερία που φέρνει η ατομική αναζήτηση, η επιστροφή γίνεται ορατή . Οι προφητείες ως ιστορικό κλειδί Σε αυτό το σημείο, η πραγματικότητα συναντά τις προφητείες των Αγίων και Γερόντων – αυτές που για πολλούς θεωρούνταν μέχρι πρότινος ακατανόητες ή απίθανες . Όσα καταγράφονται τελευταία είτε σε σελίδες εφημερίδων, είτε σε ιστολόγια, δεν είναι απλώς θρησκευτικές αναφορές. Είναι ερμηνευτικά κλειδιά για τα γεγονότα που εκτυλίσσονται σήμερα. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Ισαπόστολος, προφήτευσε με ακρίβεια : «Οι Τούρκοι θα φύγουν, αλλά θα ξανάρθουν πάλι και θα φθάσουν ως τα Εξαμίλια. Στο τέλος θα τους διώξουν εις την Κόκκινη Μηλιά. Από τους Τούρκους το 1/3 θα σκοτωθή, το άλλο τρίτο θα βαπτισθή και μονάχα το 1/3 θα πάη στην Κόκκινη Μηλιά» . Η «Κόκκινη Μηλιά» ασφαλώς συμβολίζει τα βάθη της Ασίας, δηλαδή ...θα πάνε από κεί πού 'ρθαν όσοι δεν βαπτιστούν ή σκοτωθούν. Το ένα τρίτο όμως που θα βαπτισθεί, θα είναι η μαζική επιστροφή στην Ορθοδοξία που βλέπουμε να διαφαίνεται μέσα από τις αυξανόμενες βαπτίσεις. Ο Άγιος Παΐσιος προανήγγειλε ότι «θα βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι» αλλά και ότι «οι Τούρκοι τα κόλλυβα θα τα έχουν στο ζωνάρι τους» , αυτοί δηλαδή που είναι πνιγμένοι στον γενιτσαρισμό και δεν έχουν επιστροφή. Μ' άλλα λόγια, μίλησε για το μεγάλο κακό που θα πάθουν όταν επιτεθούν στην Ελλάδα καταλαμβάνοντας το μισό Αιγαίο ( για δυό-τρία νησιά είπε αλλά καίριας σημασίας που θα είναι σαν να καταλαμβάνουν όντως το μισό Αιγαίο ), για επέμβαση από πάνω ( δηλαδή οι Ρώσοι που δεν θα ανεχθούν τον τουρκικό έλεγχο του Αιγαίου και θα καταστρέψουν την Τουρκία καταλαμβάνοντας την Κων/πολη ), αλλά βεβαίως και για την πνευματική αφύπνιση . Ο μύθος της εθνοτικής καθαρότητας καταρρέει, όπως προέβλεψε. Ο Όσιος Ιωσήφ Βατοπεδινός περιέγραψε μια αλληλουχία γεγονότων : κρίση, σύγκρουση, και τελικά θαυμαστή επιστροφή . Ο Όσιος Ιωάννης Καλαΐδης μίλησε για τους « Τούρκους που κουβαλούν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους », αποκαλύπτοντας την κρυμμένη ρωμαίικη ταυτότητα . Ο Γέροντας των Αγράφων αναφέρθηκε σε μεγάλη πνευματική αφύπνιση, όπου τα ψεύδη της ιστορίας θα καταρρεύσουν και ο λαός θα στραφεί προς την Εκκλησία. Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά τα γεγονότα της εποχής μας – τις δηλώσεις στην Τραπεζούντα, τις βαπτίσεις στην Πόλη, τις γενεαλογικές αποκαλύψεις – διαπιστώνουμε ότι όλα αυτά δεν είναι θεωρητικές προσεγγίσεις. Είναι ζωντανή πραγματικότητα . Η προφητεία δεν είναι μοιρολατρία. Είναι απλά μια πρόσκληση ουσιαστικά σε μετάνοια και αφύπνιση. Η ώρα της Αναστάσεως σήμανε! Η Ρωμιοσύνη δεν είναι απλώς ανάμνηση που ξεθωριάζει στις σελίδες των βιβλίων . Ή ακόμη μια ρομαντική ιδέα που επιβιώνει χάρη στη νοσταλγία. Ποτέ δεν ήταν. Είναι ζώσα δύναμη, οργανισμός που, ακόμη και όταν φαινομενικά καταρρέει, διατηρεί μέσα του τον πυρήνα της ζωής και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να αναγεννηθεί. Και αυτή η στιγμή έχει έρθει. Κάθε βάπτιση στην Κωνσταντινούπολη, κάθε οικογένεια που επιστρέφει στην Ορθοδοξία , κάθε άνθρωπος που τολμά να πει «είμαι Ρωμιός», δεν είναι απλώς προσωπική επιλογή. Είναι πράξη ιστορικής και πνευματικής σημασίας . Είναι το σημάδι ότι η αλήθεια, όσο κι αν καταπιέζεται, δεν εξαφανίζεται . Ότι η μνήμη, όσο και να θαφτεί, δεν πεθαίνει . Ότι η ταυτότητα, όσο κι αν αλλοιωθεί, βρίσκει πάντα τον δρόμο της επιστροφής. Η Ρωμιοσύνη δεν ζητά άδεια. Δεν διαπραγματεύεται την ύπαρξή της . Δεν υποχωρεί μπροστά στα ψεύδη . Ανασταίνεται. Και όταν ένα έθνος ανασταίνεται όχι μόνο ιστορικά αλλά και πνευματικά, καμία δύναμη, καμία εξουσία, κανένα σύστημα δεν μπορεί να το αναχαιτίσει. Διότι εκεί που η Ιστορία συναντά την Πίστη , εκεί αρχίζει το αμετάκλητο. Και αυτό που ξεκίνησε… δεν γυρίζει πίσω! Η Ρωμιοσύνη επιστρέφει αδέρφια! Και επιστρέφει μαζί με τον Θεό! Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Διαβάζοντας κανείς το πασχαλινό μήνυμα του Κτήνους, το πρώτο που νιώθει είναι μια αμήχανη έκπληξη. Δεν ξέρει αν πρέπει να μειδιάσει ειρωνικά ή να εξοργιστεί πραγματικά… Το κείμενο είναι γεμάτο από κλασικά στερεότυπα που μοιάζουν να μην έχουν εντελώς καμία επαφή με την πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά εδώ και αρκετό καιρό σε όλους τους τομείς. «Σιγουριά(!)», «διαρκής πρόοδος(!!)», «δυναμική οικονομία(!!!)», «κοινωνική συνοχή(!!!!)» – όλα παρουσιάζονται ως αυτονόητα, ενώ στην πράξη ι σχύουν μόνο κατ’ ευφημισμόν, ειδικά στη δύσκολη συγκυρία που διανύουμε. Και, ναι, θεολογικά η φράση είναι σωστή: « Το φως κερδίζει πάντα το σκοτάδι ». Όμως όταν την εκστομίζει ένα Κτήνος όπως ο Μητσοτάκης με τόση άνεση και αυτοπεποίθηση, το μήνυμα γίνεται ακόμα πιο αποκαλυπτικό, ίσως και προκλητικό . Δεν φανερώνει μόνο ρητορική αμηχανία και λεκτική ένδεια, αλλά κυρίως την αλαζονεία με την οποία δανείζεται ακόμα και το ιερό λεξιλόγιο της Ανάστασης για να ξαναβαφτίσει τον εαυτό του και την κυβέρνησή του ως τους αποκλειστικούς φορείς σταθερότητας , προόδου και συλλογικής αυτοπεποίθησης(!) Μια απλή, σεμνή, ανθρώπινη ευχή -χωρίς αυτές τις πομπώδεις διακηρύξεις και χωρίς να εργαλειοποιεί το θρησκευτικό συναίσθημα- θα ταίριαζε πολύ περισσότερο σε μια τέτοια στιγμή και σε μια τέτοια εποχή . Αντί γι’ αυτό, είδαμε για άλλη μια φορά να ντύνει με το λαμπρό, αναστάσιμο φως τις τετριμμένες και φθαρμένες βεβαιότητες και πομπές της διακυβέρνησής του… Αντί να χαμηλώσει τους τόνους και να δείξει μια στοιχειώδη ενσυναίσθηση , επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά πόσο αποκομμένος είναι από την καθημερινή πραγματικότητα . Και μιλώντας υπερβολικά πολύ για την Ανάσταση, δείχνει ότι δεν τη σέβεται, αλλά περισσότερο τη χρησιμοποιεί. Και αυτή η χρήση γίνεται ιδιαίτερα προκλητική και ασεβής όταν εκδηλώνεται εν μέσω έντονης αμφισβήτησης και αυξανόμενης δυσπιστίας προς την κυβέρνηση . Εν μέσω γενικευμένης σήψης και παρακμής. Την ώρα που αιωρούνται βαριές σκιές και η κοινωνία ζητά καθαρές και ειλικρινείς απαντήσεις, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να μιλά για φως, αισιοδοξία και κοινή πορεία, νομίζοντας ότι η γλώσσα της Ανάστασης μπορεί να λειτουργήσει ως βολικό πέπλο επιείκειας απέναντι στα ανομήματα του ίδιου και της κυβέρνησής του… Τελικά στο πασχαλινό μήνυμα εκτός τόπου και χρόνου του Μητσοτάκη αυτό ακριβώς είναι που εξοργίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Όχι απλώς η κοινοτοπία του ύφους ή η προβλέψιμη επανάληψη των ίδιων αποστροφών, αλλά η ανίερη προσπάθεια να επιστρατευτεί το ιερό για να αποσπαστεί η προσοχή από τα ανοιχτά τραύματα που ταλαιπωρούν και συνεχίζουν να «σταυρώνουν» τη δημόσια ζωή και την κοινωνία ολόκληρη. Αν μη τι άλλο, η σιωπή, περισσότερη ταπεινότητα και -ναι- λίγη ντροπή θα ήταν πολύ πιο ταιριαστή και αξιοπρεπής στάση…