Δημοσκόπηση της MRB παρουσιάζει ότι κόμμα με εκείνη επικεφαλής, συγκεντρώνει 31.8% στην προτίμηση των Ελλήνων! Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τάσεις της MRB (Xρόνος διεξαγωγής 4/12 – 12/12). Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία καταγράφει ποσοστό 22.6 % και ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 10.9 %. Η Ελληνική Λύση συγκεντρώνει ποσοστό 9.1 %, η Πλεύση Ελευθερίας 7.5 %, το ΚΚΕ 6.7%, ο ΣΥΡΙΖΑ 6 %, η Φωνή Λογικής 3.9 %, το ΜέΡΑ25 2.3%, η Νίκη 1.9 %, το Κίνημα Δημοκρατίας 1.5%, και η Νέα Αριστερά 1.2 %. «Αλλο Κόμμα» επέλεξε το 3.9 % των ερωτηθέντων, ενώ το ποσοστό της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου» είναι στο 22.5 %. Το ποσοστό της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου» αναλύεται ως εξής: «Δεν αποφάσισα – Δεν απαντώ» 17.4 % και «Λευκό – Άκυρο – Αποχή» 5.1 %. Εκτός όμως από την πρόθεση ψήφου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν 3 κάρτες της έρευνας για τον Αλέξη Τσίπρα, τον Αντώνη Σαμαρά και τη Μαρία Καρυστιανού. Σε αυτές καταγράφεται ότι: -Το  15,6%  θα ψήφιζε ένα κόμμα με αρχηγό τον  Αντώνη Σαμαρά -Το  23,2%  θα ψήφιζε ένα κόμμα με αρχηγό τον  Αλέξη Τσίπρα Το 31,8% θα ψήφιζε ένα κόμμα με αρχηγό τη Μαρία Καρυστιανού karditsastakra

Όταν το σύστημα του Ψευτορωμαίϊκου καταρρέει, η Ιστορία ξαναμιλά και ο Θεός δεν ρωτά τις δημοσκοπήσεις ! Όταν το παλιό πεθαίνει και η Ελλάδα δοκιμάζεται ξανά, είναι η μεγάλη σιωπή πριν από την αυγή της Ρωμιοσύνης! Η Ευρώπη ζει εδώ και χρόνια μέσα σε μια παράξενη πολιτική ομίχλη. Οι κυβερνήσεις ανεβαίνουν και πέφτουν, τα κόμματα αλλάζουν θέσεις σαν πιόνια πάνω σε σκακιέρα, οι εκλογές διαδέχονται η μία την άλλη, όμως το τοπίο μένει ίδιο — παγωμένο, στάσιμο, απονευρωμένο. Είναι σαν να βλέπουμε ένα θέατρο όπου οι ηθοποιοί αλλάζουν κοστούμια, αλλά το έργο δεν αλλάζει ποτέ. Κι ας καίγονται τα σπίτια απ’ έξω. Κι ας παγώνει ο κόσμος μέσα. Διότι η Δύση κατασκεύασε κάτι που δεν υπήρχε ποτέ στην Ιστορία. Kυβερνήσεις που πέφτουν με εκλογές, αλλά δεν ανατρέπονται με εκλογές . Τουλάχιστον μέχρι τώρα. Ζήσαμε και εξακολουθούμε να ζούμε σε εποχές όπου ο λαός νομίζει πως αποφασίζει, μα η απόφαση έχει ληφθεί πριν από αυτόν . Η ψήφος απλώς επικυρώνει το προαποφασισμένο . Η αλλαγή είναι μια σκηνογραφία. Η δημοκρατία μοιάζει σαν ένα φως νέον, που τρεμοπαίζει πάνω από ένα σύστημα που δεν επιτρέπει την παραμικρή αλλαγή πορείας. Υπάρχουν πρωθυπουργοί που φεύγουν, υπουργοί που αποδοκιμάζονται , κυβερνήσεις που διαλύονται, αλλά η πολιτική που εφαρμόζουν όλοι —ως να υπακούν σε αόρατο χέρι— μένει πάντα ίδια : Αποδόμηση κοινωνιών, διάλυση αξιών, ενεργειακή φτώχεια, πληθυσμιακή αλλοίωση, διαρκής επιτήρηση, νεοφεουδαρχική οικονομία, πράσινοι φόροι, ψηφιακά φίμωτρα, πανικός ως μόνιμο καθεστώς. Και μέσα σε αυτή την παράξενη άκαμπτη Ευρώπη, οι λαοί αδρανούν . Οι περισσότεροι μάλιστα αρνούνται και να πάνε να ψηφίσουν. Όχι γιατί δεν βλέπουν. Αλλά γιατί έχουν πειστεί πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος . Οι "μικροαστοί", οι αιώνιοι φύλακες της σήψης , σφίγγουν τα δόντια και ψιθυρίζουν « να μην ανατραπεί η σταθερότητα ». Οι φτωχοί, κουρασμένοι από τη μάχη της επιβίωσης. Οι νέοι, εξοικειωμένοι με το τίποτα. Οι δημοσιογράφοι δεμένοι σε λουριά . Και οι κυβερνήσεις που έρχονται μοιάζουν με τις κυβερνήσεις που φεύγουν όσο μοιάζουν οι σταγόνες βροχής η μία με την άλλη. Κι όμως. Μέσα σε αυτή τη σιωπή, κάτι κινείται. Κάτι αλλάζει . Υπόγεια, αργά, σαν μια σεισμική δόνηση που δεν έχει ακόμη σπάσει το έδαφος. Η Ελλάδα, η πιο τραυματισμένη χώρα της Δύσης , η χώρα που πλήρωσε μνημόνια, εξαθλίωση, προδοσίες, λαθρομετανάστευση, ενεργειακή απελπισία, βρίσκεται στο σημείο όπου εμφανίζεται κάτι που δεν περίμενε κανείς: Μια νέα πλειοψηφία που δεν ελέγχεται από κανέναν μηχανισμό. Ένα πολιτικό ρεύμα που δεν γεννήθηκε σε πρέσπες, ούτε σε στοές, ούτε σε γυάλινα γραφεία των Βρυξελλών. Και το όνομα αυτού του ρεύματος είναι η Μαρία Καρυστιανού. Η Ευρώπη μπορεί να χτίζει κυβερνήσεις που δεν ανατρέπονται . Η Ελλάδα όμως μπορεί —για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες— να ανατρέψει όχι κυβέρνηση, αλλά κατεύθυνση . Κι αυτό είναι που τρομάζει. Όχι τη Γερμανία.Όχι τις Βρυξέλλες. Αλλά το ίδιο το σύστημα που είχε πειστεί ότι όλα είναι δεδομένα. Ότι ο λαός δεν θα ξυπνήσει ξανά. Και ξαφνικά, ένας λαός που κοιμόταν, σηκώνεται όρθιος . Σαν να αντιλαμβάνεται πως δεν ήρθε απλώς μια γυναίκα να κάνει κόμμα·ήρθε μια στιγμή της Ιστορίας που ζητά έκφραση . Ζητά ανθρώπους που δεν χρωστούν σε κανέναν. Ζητά νέους θεμέλιους λίθους. Γιατί όταν πέφτει ένας κόσμος —μόνο ένας νέος μπορεί να χτιστεί στη θέση του. Και η Ελλάδα το νιώθει. Ότι για πρώτη φορά μετά από καιρό, το μέλλον δεν γράφεται στις Βρυξέλλες. Γράφεται εδώ. Στη χώρα που οι αυτοκρατορίες κάποτε έτρεμαν . Στη χώρα που η Ιστορία δεν τελειώνει ποτέ, απλώς αλλάζει πρόσωπο. Στην Ευρώπη των δεκαετιών 2010 και 2020, η εξουσία δεν ασκείται από τις κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις είναι απλοί "διαχειριστές" και εκτελούν εξουσία που έχει ήδη αποφασιστεί από κάπου αλλού . Ο λαός ψηφίζει πρωθυπουργούς, αλλά όχι πολιτικές . Κι όταν έρθει η ώρα της «εναλλαγής», αλλάζει μόνο το πρόσωπο . Όχι το σύστημα. Αυτό είναι που εννοούμε όταν λέμε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πέφτουν με εκλογές αλλά δεν ανατρέπονται με εκλογές . Γιατί η δημοκρατία έμεινε μόνο στο σημείο όπου δεν ενοχλεί: στην κάλπη. Η κάλπη «επιτρέπει» να διορθώσεις το καπάκι, αρκεί να μην πειράξεις τη χύτρα . Αλλά η πολιτική της χώρας (η ενέργεια, η μετανάστευση, η οικονομία, οι ταυτότητες, η εξωτερική πολιτική) έ χει ήδη μεταφερθεί σε ένα υπερεθνικό υπόγειο, ένα πραγματικό κέντρο λήψης αποφάσεων χωρίς πρόσωπο και χωρίς έθνος. Το καθεστώς αυτό, που είναι πανευρωπαϊκό σχεδόν, όχι μόνο ελληνικό, έχει μια τερατώδη συνέπεια, δηλαδή ένα δόγμα: Κανείς από αυτούς δεν ευθύνεται για τίποτα . Κι όταν κανείς δεν ευθύνεται, κανείς δεν πέφτει. Μόνο ο λαός έχει το άδικο όταν ξεσηκώνεται και οι περισσότεροι εκ του λαού είναι...λαϊκιστές και φασίστες. Γι’ αυτό βλέπουμε κυβερνήσεις βουτηγμένες σε σκάνδαλα, όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη, να στέκονται όρθιες σαν να μη συμβαίνει τίποτα . Γι’ αυτό βλέπουμε υπουργούς απατεώνες τύπου Βορίδη, Αυγενάκη, Τριαντόπουλου, Γεωργιάδη κλπ όχι μόνο να μην αγγίζονται, αλλά και κάποιοι εξ αυτών να γίνονται και «σύμβουλοι» των Βρυξελλών, όπως πχ ο Πιερρακάκης. Γι’ αυτό η ακρίβεια ξεσκίζει τη μεσαία τάξη και κανείς δεν λογοδοτεί . Γι’ αυτό η λαθρομετανάστευση συνεχίζεται παρά τις κραυγές των κοινωνιών . Γι’ αυτό η ενέργεια έγινε είδος πολυτελείας, αλλά οι κυβερνήσεις επιβιώνουν σαν παγωμένοι ηγεμόνες σε θρόνο από πάγο . Γιατί οι κυβερνήσεις δεν είναι πια οι φορείς της πολιτικής . Είναι οι βιτρίνες της. Το σύστημα που δημιούργησαν οι Διεθνιστές του Σβάμπ (διότι περί αυτού πρόκειται) δεν εκλέγει πολιτικούς για να κυβερνήσουν . Τους εκλέγει για να διαχειριστούν τις πολιτικές που έχουν αποφασιστεί αλλού. Επομένως πώς να πέσει; Πώς να ανατραπεί κάτι που δεν κατοικεί πια στο Μέγαρο Μαξίμου, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στη Ρώμη ; Αυτοί που κυβερνούν δεν εκλέγονται. Κι αυτοί που εκλέγονται δεν κυβερνούν. Το πιο αποκαλυπτικό παράδειγμα; Το ότι ολόκληρη η ευρωπαϊκή πολιτική —από την «πράσινη μετάβαση» μέχρι τον πληθωρισμό και από την αποβιομηχάνιση μέχρι το μεταναστευτικό— παραμένει σταθερή, όσο κι αν αλλάζουν οι κυβερνήσεις . Αριστερά, δεξιά, κεντρώοι, πράσινοι, φιλελεύθεροι… όλοι ακολουθούν τ ις ίδιες ράγες . Σαν τρένα που «επιτρέπεται» να αλλάξουν μηχανοδηγό, αλλά όχι διαδρομή. Και το σύστημα αυτό "προδόθηκε" από το ίδιο το παράδειγμά του, ότι δηλαδή η Ευρώπη πέφτει οικονομικά, κοινωνικά, ενεργειακά, στρατηγικά, αλλά οι κυβερνήσεις της παραμένουν ακλόνητες . Αυτό απέχει πάρα πολύ από το να είναι δημοκρατία. Αυτό λέγεται ξεκάθαρα "μηχανισμός". Μηχανισμός ελέγχου που μονώνει τους κυβερνήτες από τις συνέπειες των πράξεών τους και απομακρύνει τον λαό από την ουσία της εξουσίας του. Αλλά το πιο ενδιαφέρον, το πιο ρωμαλέο, το πιο ιστορικά ηχηρό είναι κάτι άλλο . Οι λαοί μπορούν να ανεχθούν πολλά, αλλά δεν μπορούν να ανεχθούν το κενό . Δεν μπορούν να ανεχθούν την αίσθηση ότι η ψήφος τους δεν έχει πλέον βαρύτητα . Ότι η πατρίδα τους κυβερνάται ...αυτόματα – από κανονισμούς δηλαδή, όχι από πρόσωπα . Ότι η πατρίδα έχει εκλεγμένους «διαχειριστές» και όχι ηγέτες. Και όταν το κενό μεγαλώνει πολύ, δεν το γεμίζει η εξουσία. Το γεμίζει η Ανάγκη . Η ανάγκη για φωνή, για νόημα, για πατρίδα, για ηγεσία, για κάθαρση, για αλήθεια. Εκεί ακριβώς εισέρχεται η Μαρία της Ελλάδας. Δεν έρχεται ως «νέα επιλογή» σε ένα παλιό σύστημα.Έρχεται ως ρήξη με το ίδιο το σύστημα . Ως υπενθύμιση ότι η εξουσία δεν ανήκει στους υπερεθνικούς μηχανισμούς. Ανήκει στον λαό . Και όταν η λαϊκή νομιμοποίηση ξεπερνά ένα κρίσιμο όριο — ένα 30%, ένα 35%, ένα 40% — δεν είναι απλώς δημοσκόπηση. Είναι μήνυμα που προκαλεί σεισμό. Μ' άλλα λόγια, είναι η αρχή της επιστροφής της πολιτικής στον τόπο της. Το Βαθύ Πρόγραμμα των Διεθνιστών "Παγκόσμιοι Ηγέτες " δημιούργησε στην Ευρώπη κυβερνήσεις που δεν πέφτουν . Η Ελλάδα όμως, όταν αποφασίζει, δεν ακολουθεί τα ευρωπαϊκά εγχειρίδια. Απλά τα καίει. Και ίσως, τώρα περισσότερο από ποτέ, ήρθε η ώρα να γραφτεί μια νέα σελίδα . Όχι από τους ίδιους, αλλά από αυτούς που δεν έχουν λερωθεί . Από αυτούς που δεν φοβούνται. Από αυτούς που μπορούν να κοιτάξουν τον λαό στα μάτια χωρίς να τρέμει το βλέμμα τους . Από αυτούς που, όπως η Μαρία Καρυστιανού , δεν θέλουν να γίνουν μέρος του μηχανισμού. Θέλουν να τον τελειώσουν. Το «Οξυγόνο» και ο Πανικός του Συστήματος και του Ψευτορωμαίϊκου! Η δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού ότι εξετάζει σοβαρά τη μετατροπή του Κινήματος σε πολιτικό κόμμα με το όνομα «Οξυγόνο» λειτούργησε σαν αιφνίδιος σεισμός στο πολιτικό οικοδόμημα . Όχι επειδή αιφνιδίασε τους πολίτες — αυτοί είχαν ήδη διαβάσει τη φορά των πραγμάτων — αλλά επειδή αποκάλυψε με ωμό τρόπο τον φόβο εκείνων που νόμιζαν ότι μπορούσαν να τη χειριστούν. Οι μετρήσεις, όσο πρόωρες κι αν είναι, λένε ήδη κάτι καθαρό: το ενδεχόμενο «κόμμα Καρυστιανού» είναι, προς το παρόν, το μόνο που συγκεντρώνει ισχυρό διψήφιο ποσοστό με ανοδική δυναμική . Και αυτό αρκεί για να τινάξει στον αέρα σχεδιασμούς μηνών του αμαρτωλού Μαξίμου, ίσως και ετών . Διότι εδώ δεν έχουμε απλώς ένα νέο κόμμα. Έχουμε έναν καταλύτη που απειλεί να ανατρέψει τη σειρά προτεραιοτήτων με την οποία τα επιχειρηματικά λόμπι, οι υπερεθνικές δομές και οι εγχώριοι μηχανισμοί σχεδίαζαν την «επόμενη μέρα». Το πιο αποκαλυπτικό, όμως, δεν είναι ποιοι αντέδρασαν πρώτοι. Είναι ποιοι πανικοβλήθηκαν περισσότερο . Όχι όσοι μέχρι χθες λοιδορούσαν τη «μάνα των Τεμπών». Όχι οι γνωστοί επαγγελματίες του κυνισμού. Αλλά ο πυρήνας του συστήματος Τσίπρα που τον ήθελε το εγχώριο κατζαμπασιλίκι να σταματάει τον Μητσοτάκη και, συνολικά, η κεντροαριστερά της διαχείρισης, που δεν διαφέρει σε τίποτε από τον ίδιο τον Μητσοτακισμό που καταρρέει. Διότι εκεί κατάλαβαν πρώτοι το αυτονόητο : Ότι η Καρυστιανού δεν θα περάσει απλώς «στο χαλαρό» τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ . Θα ακυρώσει επί τόπου την προσπάθεια των ίδιων οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων να ελέγξουν το μετεκλογικό τοπίο μέσω μιας εναλλαγής προσώπων χωρίς αλλαγή πολιτικών . Όταν ένα νέο σχήμα απορροφά οριζόντια θυμό , απογοήτευση και ηθική αγανάκτηση, τότε τα σχέδια επί χάρτου καίγονται. Οι πρώτες βολές δόθηκαν προσεκτικά. Ένα άρθρο από ημιεπίσημο ιστότοπο, με προνομιακές σχέσεις με τη Νέα Αριστερά και τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, επιχείρησε να θέσει το πλαίσιο . Τότε, πολλοί το θεώρησαν «εξαίρεση» της γραμμής, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή η οδηγία ήταν σαφής: "Στηρίξτε την Καρυστιανού, κάνει ζημιά στον Μητσοτάκη" . Όμως η γραμμή αυτή κράτησε όσο η Καρυστιανού παρέμενε χρήσιμη γι αυτούς . Όταν άρχισε να γίνεται αυτόνομη , έπαψε να είναι ανεκτή. Στη συνέχεια, επιστρατεύθηκαν διαφοροποιήσεις συγγενών της τραγωδίας, με προεξάρχοντα τον Νίκο Πλακιά , για να στηριχθεί το επιχείρημα ότι « η τραγωδία δεν πρέπει να πάρει κομματική διάσταση ». Ένα επιχείρημα που, ειρωνικά, μέχρι χθες καταγγελλόταν ως ανήθικο όταν το διατύπωναν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα, το ίδιο επιχείρημα αναπαράγεται με copy–paste από εκείνους που τότε αγανακτούσαν. Όχι από σύμπτωση, αλλά από ανάγκη. Η συνέντευξη της Καρυστιανού στην Εφημερίδα των Συντακτών λειτούργησε ως σημείο χωρίς επιστροφή . Εκεί ξεκαθάρισε ότι θεωρεί τον Αλέξη Τσίπρα μέρος του παλαιού πολιτικού συστήματος και ότι δεν προτίθεται να συνεργαστεί μαζί του . Η δήλωση αυτή έκοψε τον ομφάλιο λώρο πριν καν επιχειρηθεί να δεθεί . Και τότε, η «γραμμή» έπρεπε να ειπωθεί καθαρά. Και την εξέφρασε η Όλγα Γεροβασίλη , ο πιο κοντινός άνθρωπος του Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Τι είπε η μαντάμ του αριστερισμού; « Αν κάνει κόμμα, θα κριθεί πολιτικά ». Πιο ανοησία, πεθαίνεις, αλλά με "ανοησία που βγάζει είδηση" Μια φράση φαινομενικά ουδέτερη, ουσιαστικά αποκαλυπτική. Είναι ακριβώς η ίδια φράση που χρησιμοποιήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία όταν ήθελε να μετατρέψει την ηθική αγανάκτηση σε τεχνικό ζήτημα επικοινωνίας . Το ότι η κεντροαριστερά υιοθετεί πλέον την ίδια γλώσσα, δείχνει όχι απλά σύμπλευση, αλλά κάτι πολύ χειρότερο για τους Ψευτορωμιούς της "αποικίας" της Ούρσουλας: Πανικό . Γιατί ο πανικός είναι απλός στη λογική του. Αν η Καρυστιανού κατέβει με κόμμα, ακυρώνει στο πεδίο το αφήγημα της «επιστροφής Τσίπρα» ως εκείνου που θα σηκώσει από τον καναπέ τους απογοητευμένους και τους απέχοντες . Αυτοί οι πολίτες, που δεν πείστηκαν ούτε από δεξιές ούτε από αριστερές διαχειρίσεις, δείχνουν να ανταποκρίνονται σε κάτι άλλο. Σε έναν λόγο που δεν μυρίζει επαγγελματική πολιτική. Στο Μαξίμου, η πρώτη ανάγνωση είναι διαφορετική, αλλά εξίσου αποκαλυπτική. Εκτιμούν ότι η Νέα Δημοκρατία διαθέτει έναν «μπετόν» πυρήνα γύρω στο 30% και ότι ένα κόμμα Καρυστιανού θα αντλήσει κυρίως από τον χώρο της κεντροαριστεράς και του αντισυστημισμού. Άρα, λένε, «θα χτυπήσει τους άλλους». Οι τύποι αυτοί δεν έχουν ουδεμία σχέση με τη κοινωνία κι ως εκ τούτου, προσπαθούν να σκεπάσουν τον πανικό, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις, που τις πιστεύουν κι όλας. Αυτό που δεν υπολογίζουν — ή προσποιούνται ότι δεν υπολογίζουν — είναι πως τα ρεύματα, όταν σχηματίζονται, δεν σέβονται τα στεγανά. Και τότε, οι βεβαιότητες καταρρέουν γρηγορότερα από τα σενάρια. Όλοι, πάντως, συμφωνούν σε κάτι: Ότι ένα κόμμα Καρυστιανού θα λειτουργήσει ως καταλύτης σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα . Όσοι υποστηρίζουν ότι « ένα κόμμα θέλει χρόνο και μηχανισμούς » τότε δεν διαβάζουν το κλίμα της κοινωνίας. Σε εποχές κόπωσης, ο μηχανισμός υποχωρεί μπροστά στο νόημα. Και τότε, οι εκπλήξεις δεν είναι ατυχήματα. Είναι συνέπειες. Γιατί μπαίνει η Μαρία στη πολιτική - Τι επιδιώκει Όταν ένα καθεστώς καταρρέει, δεν πέφτει σαν πύργος που γκρεμίζεται, πέφτει σαν οικοδόμημα που το τρώει σιωπηλά ο τερμίτης. Όπως ακριβώς συνέβη το 1989-1990 που κατέρρευσαν όλα τα σοβιετικά καθεστώτα. Ο Μητσοτακισμός δεν διέφερε και πολύ από τα καθεστώτα αυτά. Γαι την ακρίβεια, είναι το τελευταίο επίχρισμα κανονικότητας πάνω σε μια χώρα που είχε πάψει εδώ και χρόνια να κυβερνάται από πολιτικούς . Κυβερνιόταν από γραφεία, επιτροπές, θεσμικούς εντολείς, λόμπι, κλειστά δίκτυα ισχύος, υπηρεσίες που δεν λογοδοτούν πουθενά, και τεχνοκράτες που μιλούσαν για τη «Δημοκρατία» όπως ο χασάπης μιλάει για τον ταύρο που μόλις έσφαξε. Και τώρα που ο Μητσοτακισμός τελειώνει, η Ελλάδα δεν βρίσκεται μπροστά σε κενό εξουσίας. Όχι. Βρίσκεται μπροστά σε κενό πραγματικής πολιτικής . Διότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα του Ψευτορωμαίϊκου δεν καταρρέει επειδή φεύγει ο Μητσοτάκης, αλλά καταρρέει επειδή δεν έχει τι να φορέσει ως προσωπείο την επόμενη μέρα . Στις στάχτες που αφήνει πίσω του, εμφανίζονται τρεις διεκδικητές: Ο Τσίπρας, ο Σαμαράς και η Μαρία της Ελλάδας. Οι υπόλοιποι, είναι απλώς για πανηγύρια τύπου "24ης Ιουλίου". Εδώ όμως υπάρχει μια διαφορά. Οι δύο πρώτοι δεν είναι διεκδικητές, είναι προϊόντα. Προϊόντα του ίδιου βαθέος ευρωπαϊκού προγράμματος , εκείνου που εδώ και δεκαετίες επιβάλλει κυβερνήσεις χωρίς πολιτική , προτάσσοντας ανθρώπους που αλλάζουν σαν κουστούμια, αλλά υπηρετούν τον ίδιο ράφτη. Το σύστημα χρειάζεται οπωσδήποτε ή Τσίπρα ή Σαμαρά , για τον ίδιο λόγο που το παλιό μοναρχικό κράτος χρειαζόταν πάντα έναν «νόμιμο διάδοχο» . Όχι για να κυβερνά, αλλά για να σφραγίζει αποφάσεις που παίρνονται αλλού . Να υπογράφει μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζονται στις Βρυξέλλε ς. Να εγκρίνει την «ατζέντα» που χαράσσουν υπερεθνικές δομές που διαθέτουν ισχύ μεγαλύτερη από κάθε εκλεγμένη κυβέρνηση. Ο πολίτης που ανήκει σε έναν κομματικό-ιδεολογικό "μαντρί", νομίζει ότι ψηφίζει πολιτική , ενώ στην ουσία ψηφίζει απλώς διαχειριστές .Έχει δίκιο η φράση: Οι κυβερνήσεις πέφτουν, αλλά η πολιτική δεν αλλάζει που προείπα πιο πάνω. Αυτό είναι το «Μόνιμο Βαθύ Πρόγραμμα» της Ευρώπης. Δεν είναι θεωρία. Είναι κατασκευασμένη αρχιτεκτονική εξουσίας. Κι εδώ έρχεται η Καρυστιανού. Ένα πρόσωπο που δεν προέρχεται από τα εργαστήρια παραγωγής ηγετών . Δεν μπήκε στην πολιτική για καριέρα, αλλά από οργή , από πόνο. Από ένα παιδί που θάφτηκε στα Τέμπη κάτω από σίδερα που ακόμη βράζουν από οργή . Το σύστημα ουσιαστικά, δεν ξέρει τι να κάνει με ανθρώπους που δεν ελέγχει. Γι’ αυτό φοβάται την Καρυστιανού. Γι’ αυτό προτιμά Τσίπρα και Σαμαρά. Τους ξέρει. Τους ελέγχει. Είναι ασφαλείς και ...έχουν πολλούς σκελετούς στις ντουλάπες τους. Αλλά "τι ελπίδες έχει η Καρυστιανού απέναντι σε ένα παντοδύναμο και αδίστακτο σύστημα που δεν λέει να τα παρατήσει με τίποτα", θα αναρωτιόταν οι πολίτες. Περισσότερες απ’ όσες θα ήθελαν να παραδεχτούν οι συστημικοί. Πολύ περισσότερες, απ' ό,τι νομίζουν οι "πλακιάδες" και λοιποί συνδαιτημόνες του Μητσοτακισμού. Διότι την ώρα που η Ευρώπη έχει παραδοθεί σε μια παρωδία δημοκρατίας όπου οι πολιτικές δεν κρίνονται από λαούς αλλά από επιτροπές, think tanks, και δομές που εκλέγονται από κανέναν , η Ελλάδα ζει κάτι μοναδικό: Μια υπόγεια συσπείρωση γύρω από μια γυναίκα που δεν χρωστάει σε κανέναν και δεν ανήκει σε κανέναν. Το 25-30% που δείχνει να συγκεντρώνει ως πρόσωπο άφθαρτο η Μαρία δεν είναι απλά δημοσκόπηση. Είναι ένα πεντακάθαρο ρεύμα που δημιουργήθηκε ουσιαστικά τον περασμένο Φλεβάρη, όταν όλη η Ελλάδα ξεσηκώθηκε απαιτώντας Δικαιοσύνη. Και τα ρεύματα δεν σταματούν με θεωρίες. Σταματούν με αρπάγη, με λάσπη, με χτυπήματα κάτω από τη μέση, με το παλιό και δοκιμασμένο «θα την τελειώσουμε πριν ξεκινήσει» . Αλλά εδώ το σύστημα έχει πρόβλημα: Η Καρυστιανού δεν είναι πολιτικός. Είναι μάνα. Και οι μητέρες δεν τρομοκρατούνται. Χτυπούν άσχημα όταν πληγωθούν. Τώρα λοιπόν, καθώς ο Μητσοτακισμός ψυχορραγεί και το παλιό πολιτικό σκηνικό τρέμει σαν υγρός γύψο ς, η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική στιγμή όπου τρεις διαδρομές συγκρούονται. Η ανακύκλωση, η επιστροφή, και η αναγέννηση . Η πρώτη είναι ο Τσίπρας, η δεύτερη είναι ο Σαμαράς, η τρίτη είναι η Καρυστιανού . Και το σύστημα προσεύχεται για τις δύο πρώτες. Το ερώτημα δεν είναι αν η Μαρία έχει ελπίδες. Το ερώτημα είναι αν η Ελλάδα έχει χρόνο να αντέξει άλλον Τσίπρα ή άλλον Σαμαρά μέχρι να καταρρεύσουν όλα. Τι πρέπει ή καλύτερα, τι μπορεί να κάνει η Καρυστιανού από την πρώτη ημέρα εξουσίας κι αν μπορεί να αντέξει την επίθεση που θα δεχθεί Την πρώτη μέρα μιας τέτοιας νίκης δεν ξημερώνει απλά μια νέα κυβέρνηση. Ξημερώνει ένας πόλεμος . Όχι με τανκς, αλλά με κονδύλια, με εκβιασμούς, με επιτροπές, με κανονισμούς, με τις «γραμμές» του Βερολίνου, με τα τηλέφωνα των πρεσβειών, με τα «μην τολμήσετε να κάνετε αυτό», «μην αγγίξετε εκείνο», «μην αλλάξετε τίποτα χωρίς την έγκρισή μας». Ο ίδιος ο Τραμπ το έζησε από τις πρώτες μέρες κι όλας, μόνο που αυτός είχε το αξίωμα του Προέδρου των ΗΠΑ και με τον "βασιλιά" δε τα βάζει κανείς ουσιαστικά . Η Μαρία όμως θα το ζήσει ...εις διπλούν. Διότι ο Τραμπ είχε πίσω του μια υπερδύναμη. Η Καρυστιανού θα έχει πίσω της μια χώρα κουρασμένη, ρημαγμένη, πληγωμένη και προδομένη, με θεσμούς διαβρωμένους, με μηχανισμούς βαθιά τοποθετημένους από το ίδιο καθεστώς που σήμερα καταρρέει αλλά δεν παραιτείται από την εξουσία εύκολα. Και τότε θα ειπωθεί το μεγάλο ερώτημα: Θα αντέξει; Θα αντέξει να μπει σε σύγκρουση με τα «ιερά και όσια» του συστήματος ; Με τους βαρόνους των ΜΜΕ; Με τις βαθιές δομές που κυβερνούν τη Δικαιοσύνη, το Κράτος, την Ενέργεια, τα Πανεπιστήμια, την Αγορά, τη Μετανάστευση ; Θα την αφήσουν; Όχι. Δεν θα την αφήσουν. Θα επιχειρήσουν να τη σπάσουν, να τη λυγίσουν, να τη διασύρουν, να τη φέρουν στα γόνατα. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορούν να καταλάβουν. Η Καρυστιανού δεν είναι πολιτικός καριέρας . Δεν ζητά εξουσία ...για εξουσία. Κουβαλάει έναν τάφο πίσω της .Ένα παιδί. Μια κόρη που δεν πρόλαβε καν να χαρεί τη χάρη της νιότης της. Και οι μάνες που έχασαν ό,τι αγαπούσαν, δεν φοβούνται να ρισκάρουν ό,τι τους έμεινε. Αλλά υπάρχει ένα στοιχείο που το σύστημα δεν μπορεί να προβλέψει την αντοχή μιας μάνας που έχει θάψει παιδί . Η Καρυστιανού δεν μπαίνει στην πολιτική για καρέκλα. Μπήκε για έναν νεκρό παιδί της που η "Δικαιοσύνη" των εκληματιών που κυβερνούν δεν θέλουν καν να ξέρουν. Και αυτό, δεν μπορεί κανείς να το αντιμετωπίσει με επικοινωνιακά τρικ . Αυτό είναι πυρηνικό καύσιμο. Είναι ο πόνος που οδηγεί σε δράση. Είναι φωτιά που δεν σβήνει με κανένα σύστημα. Από την πρώτη ημέρα εξουσίας πρέπει να κάνει ό,τι κάνει ένας ηγέτης που ξέρει πως έχει έναν ιστορικό χρόνο περιορισμένο, αλλά μια αποστολή απεριόριστη. Θα πρέπει να κάνει ό,τι έκανε ο Τραμπ το 2024 όταν ανέλαβε από την πρώτη μέρα την εξουσία. Δηλαδή να ανοίξει μέτωπα από την πρώτη ώρα, πριν προλάβουν να τη χτυπήσουν οι άλλοι. Να καθαρίσει το Κράτος . Να ξηλώσει το παρακράτος. Να επαναφέρει εθνική κυριαρχία . Να αποκαταστήσει τη Δικαιοσύνη. Να επαναφέρει τη Δημοκρατία. Να σπάσει την οικονομική ολιγαρχία. Να χτυπήσει τη διαφθορά σαν να πρόκειται για προσωπικό της χρέος. Να δώσει δύναμη στους έντιμους Έλληνες που η εποχή τους πλησιάζει. Όλα τα παραπάνω, δεν θα είναι πολιτική πράξη. Ουσιαστικά θα είναι πράξη πολέμου. Και τότε θα φανούν οι δύο "Ελλάδες": Η Ελλάδα που σκύβει κεφάλι και η Ελλάδα που σηκώνει κεφάλι. Αν η Καρυστιανού καταφέρει να σταθεί τις πρώτες εκατό ημέρες , τότε δεν θα λυγίσει. Διότι η μάχη δεν θα είναι δική της. Θα είναι μάχη του Γένους . Και όταν το Γένος ξυπνά, κανένα σύστημα δεν μπορεί να το φιμώσει. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν πολιτικοί που ασκούν εξουσία κι υπάρχουν πολιτικοί που ανοίγουν ιστορικά ρήγματα. Η Μαρία της Ελλάδας, εφ' όσον το θελήσει, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Αν φτάσει στο Μέγαρο Μαξίμου, δεν έχει χρόνο για «περίοδο χάριτος» .Όχι γιατί το σύστημα δεν θα της δώσει χρόνο, αλλά γιατί η ίδια η Ιστορία δεν θα της δώσει δεύτερη ευκαιρία . Από την πρώτη εβδομάδα κι όλας, χρειάζεται να κάνει τομές που να αιφνιδιάσουν το σύστημα , να στερήσουν τον εσωτερικό εχθρό από τη δυνατότητα αντίδρασης και να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη του λαού. Αυτά κατά την άποψη μου, πρέπει να είναι τα πρώτα πέντε χτυπήματα που πραγματικά μπορεί να δώσει: 1) ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ (Το σημείο όπου γκρεμίζεται το Μητσοτακικό κατεστημένο) Η Καρυστιανού δεν μπορεί να αλλάξει μονομιάς την Ε.Ε. Μπορεί όμως να κάνει κάτι άλλο, το ίδιο που έκανε ο Τραμπ με την ενέργεια στις ΗΠΑ: Ν α επαναφέρει την Ελλάδα στην λογική της ενεργειακής αφθονίας. Πρώτη εβδομάδα: Άμεση ακύρωση των «πράσινων» φόρων Μητσοτάκη–Ούρσουλας. Αναστολή της πρόωρης απολιγνιτοποίησης. Επανεκκίνηση των εξορύξεων σε Ιόνιο–Κρήτη. Νομοθέτηση για μείωση 20–25% στα τιμολόγια ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Δεν είναι "αντιευρωπαϊκό καθόλου. Είναι απολύτως νόμιμο και μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. αν επικαλεστεί ενεργειακή ασφάλεια, κοινωνική συνοχή και προστασία εθνικού συμφέροντος. Και κυρίως, χτυπάει στην καρδιά τη συμμαχία Μητσοτάκη–Brussels Group–καρτέλ ενέργειας. 2) ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ — ΧΩΡΙΣ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε. (το πιο δύσκολο, άρα και το πιο καθοριστικό) Η Ελλάδα δεν μπορεί αύριο το πρωί να «γυρίσει» προς τη Μόσχα.Μπορεί όμως να κάνει αυτό που έκανε ο Ορμπάν. Δηλαδή να δημιουργήσει δίαυλο. Πρώτη εβδομάδα: Επανίδρυση της «Μικτής Μόνιμης Επιτροπής Συνεργασίας Ελλάδας–Ρωσίας». Να εξαιρεθούν άμεσα πολιτιστικές, θρησκευτικές και επιστημονικές σχέσεις από τις κυρώσεις ( νόμιμο και ήδη συμβαίνει σε άλλες χώρες ). Δημιουργία “Humanitarian Channel” για αγροτικά προϊόντα και φάρμακα. Αυτό κάνει δύο πράγματα: Στέλνει μήνυμα αυτονομίας ( χωρίς να παραβιάζει κυρώσεις ). Δίνει στην Ελλάδα περιθώριο ελιγμών σε Αιγαίο–Κύπρο–ΑΟΖ-Ενεργειακά. Και το πιο δυνατό; Συνδέει την Ελλάδα ξανά με τη Ρωμιοσύνη, με την Ορθοδοξία, με το ιστορικό της βάθος. 3) ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΤΟΜΕΑ (Η Εθνική Αναγέννηση από το Χώμα) Αυτό είναι το χτύπημα που το σύστημα φοβάται περισσότερο , γιατί δίνει στον λαό οικονομική ελευθερία. Η Καρυστιανού μπορεί να κάνει το εξής άμεσα: Μείωση 50% της φορολογίας στους αγρότες για τριετία. Επανίδρυση Αγροτικής Τράπεζας ( όχι ως κρατικό θησαυροφυλάκιο αλλά ως συνεταιριστικό ταμείο ). Μηδενική προκαταβολή φόρου για μικρομεσαίους παραγωγούς. Αποζημιώσεις ΕΛΓΑ χωρίς πολιτικό φίλτρο. Εθνικό πρόγραμμα «Ελληνική Γη» με στόχο αύξηση αυτάρκειας από 35% ως 60%. Εδώ χτυπάει τους μεσάζοντες, τα ευρωπαϊκά κονσόρτσιουμ, τις πολυεθνικές τροφίμων, τα καρτέλ γάλακτος–σιτηρών κλπ. Ο πρωτογενής τομέας είναι το πεδίο όπου η Ελλάδα μπορεί να γίνει ισχυρή πραγματικά , όχι στα χαρτιά. 4) ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ (Αν δεν την κάνει στην πρώτη εβδομάδα, τελείωσε.) Η Καρυστιανού πρέπει να κάνει αυτό που έκανε ο Τραμπ στις 48 πρώτες ώρες: Ν α αλλάξει τους αρχηγούς των κρίσιμων μηχανισμών, δηλαδή ΕΥΠ, Αστυνομία, ΑΑΔΕ, Ρυθμιστικές Αρχές, Αρχή Ανταγωνισμού, Επιτροπή Προμηθειών, Αρχή Διαφάνειας. Το σύστημα θα ουρλιάξει. Αλλά είναι ΚΑΙ νόμιμο ΚΑΙ απαραίτητο . Γιατί; Διότι αλλιώς θα την παρακολουθούν, θα την μπλοκάρουν, θα της δημιουργούν "σκάνδαλα" και πονοκεφάλους και το πιο ...φυσικό, θα σαμποτάρουν κάθε πολιτική της. Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο βήμα, αλλά και το πιο αναγκαίο. 5) ΑΜΕΣΗ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ (Όχι υποσχέσεις — πράξεις) Για να κερδίσει τη μάχη με το σύστημα , η Μαρία πρέπει να κερδίσει πρώτα την καρδιά του λαού. Από την πρώτη εβδομάδα: Μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα από 13% στο 6%. Πάγωμα πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Επίδομα μητρότητας +30% και τέλος, μείωση ασφαλιστικών εισφορών μικρών επιχειρήσεων. Αυτά δεν «κοστίζουν» όσο λένε τα κοθώνια του Ψευτορωμαίϊκου. Απλώς κόβουν το πάρτι των golden boys, τις απευθείας αναθέσεις, τις ΜΚΟ, τις εταιρείες "επικοινωνίας" και ασφαλώς, λόγω της διαφάνειας, την όρεξη όποιων διανοηθούν να κάνουν...ματσαγκωνιές. Και το μήνυμα προς τον λαό γίνεται ξεκάθαρο: "Ήρθα για εμάς και όχι για αυτούς". Θα αντέξει το σύστημα τη Μαρία; Ή θα αντέξει η Μαρία το σύστημα; Αυτή είναι η ουσία. Η Καρυστιανού, αν κινηθεί έτσι, δεν συγκρούεται με κόμματα. Συγκρούεται με μηχανισμούς που πολεμούν 60 χρόνια κάθε τι ελληνικό . Θα αντέξει; Ασφαλώς ΝΑΙ, αν έχει τρεις ασπίδες: Τον λαό ( και τον έχει ήδη ). Την Εκκλησία (του λαού, όχι των "ιερέων") και ειδικά τους λίγους αλλά φωτεινούς ποιμένες τύπου Νεόφυτου Μόρφου, Σεραφείμ, Αμβρόσιου. Την ιστορική συγκυρία , δηλαδή το χάος που έρχεται θα καταπιεί τους ισχυρούς, όχι τους άδολους. Και υπάρχει κάτι ακόμη. Η Μαρία έχει κίνητρο που δεν αγοράζεται. Ένα καμένο παιδί στα Τέμπη. Αυτός είναι όρκος. Ένας όρκος που δεν τον λυγίζει ούτε οι Βρυξέλλες, ούτε ο Ντέιβιντ Χάλεντ, ούτε καν το deep state των Αθηνών. Μια μητέρα που έχασε παιδί και μάλιστα με αυτόν τον αποτρόπαιο τρόπο και με τη Δικαιοσύνη εναντίον της, γίνεται γυναίκα/μάνα–σύμβολο . Και το σύστημα ξέρει καλά ότι τέτοιες ψυχές δεν τις σταματάς εύκολα. Ιδίως όταν αυτές οι ψυχές, έχουν το σθένος και τη γενναιότητα αυτής της μάνας... Όταν ο Θεός επιστρέφει μέσα από την Ιστορία Θέλετε να το παραδεχθώ; Το παραδέχομαι. Υπήρξαν στιγμές που το Γένος - κι εγώ μαζί του - νομίζαμε πως η Ιστορία μας εγκατέλειψε. Πως όλα κρίνονται αλλού, σε γραφεία μακριά, σε γλώσσες που δεν μιλούν, σε αποφάσεις που δεν ρωτούν . Πως η πολιτική έγινε λογιστική και η δημοκρατία μια τεχνική διαχείριση θυμού . Τότε είναι που το σκοτάδι μοιάζει μόνιμο και η παρακμή φυσική κατάσταση. Και όμως. Σε εκείνο ακριβώς το σημείο, η Ιστορία δεν τελειώνει . Αλλά σιωπά. Περιμένει. Ο Θεός δεν παρεμβαίνει όταν όλα λειτουργούν . Παρεμβαίνει όταν όλα καταρρέουν . Όχι για να σώσει συστήματα, αλλά για να δοκιμάσει ψυχές . Για να ξεχωρίσει ποιοι ζητούν εξουσία και ποιοι ζητούν δικαιοσύνη . Ποιοι θέλουν να κυβερνήσουν και ποιοι αντέχουν να σταθούν όρθιοι. Κάποτε, λίγο μετά το τραγικό συμβάν των Τεμπών, το πολιτικό έγκλημα κατά των Ελλήνων, ένας youtuber είχε πει σε βιντεάκι του ότι "Το έγκλημα των Τεμπών ήταν θέλημα Θεού, μια θυσία που θα έριχνε τον Μητσοτακισμό και θα αποκαταστούσε τη δημοκρατία". Είχε δίκιο στο ένα σκέλος. Τον Μητσοτακισμό δεν τον έριξαν τα Τέμπη, γιατί οι εγκληματίες φρόντισαν να...εξαφανίσουν τα πτώματα των παιδιών και να σβήσουν τα ίχνη τους, παρά τις περί του αντιθέτου αποδείξεις που απορρίφθηκαν από την αγορασμένη "Δικαιοσύνη". Ο Μητσοτακισμός πέφτει λόγω του τεράστιου πολιτικού και κοιωνικού σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, που πλέον δεν μπορεί να ελεγχθεί λόγω του ότι οι πρωταγωνιστές του, όχι μόνο είναι ζωντανοί, αλλά και καταγεγραμμένοι από ξένη εισαγγελία και επομένως, ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να σταθεί. μ Τα Τέμπη δεν ήταν ακριβώς ο δάκτυλος του Θεού. Ηταν η μάνα Μαρία Καρυστιανού. Αυτή η γενναία γιατρός, που πίστεψε στο "αδύνατο" και κατόρθωσε να ενώσει όλη την πατριωτική Ελλάδα που δεν είχε μολυνθεί από τον τοξικό Μητσοτακισμό. Τα υπόλοιπα, τα έχουν αναλάβει πλέον οι ίδιοι οι αγρότες που βγήκαν στους δρόμους και η ευρωπαϊκή εισαγγελία που δεν μπορεί να σταματήσει τον οχετό των απατεώνων και των κλεφτών, που έναντι της ψήφου τους, πρόδωσαν όλο το Γένος στον εκπρόσωπο του Μαμωνά στην Ελλάδα, τον γιό του Εφιάλτη και εκλεκτό του σατανιστή Σβάμπ, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η Ελλάδα βρίσκεται ξανά σε αυτή τη μεθόριο της Ιστορίας . Όχι επειδή εμφανίστηκε ένα νέο πολιτικό πρόσωπο. Αλλά επειδή αποκαλύφθηκε, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, το κενό νοήματος που άφησε πίσω του το παλαιό σύστημα . Ένα σύστημα που έμαθε να εναλλάσσεται χωρίς να αλλάζει, να κυβερνά χωρίς να λογοδοτεί, να επικαλείται τον λαό αλλά να μην τον ακούει. Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι επί της ουσίας..."λύση". Δεν είναι "σωτήρας" . Και όποιος τη διαβάζει έτσι, δεν κατάλαβε τίποτα . Η Μαρία, είναι το σύμπτωμα . Είναι το ρήγμα από όπου φαίνεται ότι το παλιό δεν αντέχει άλλο . Είναι η απόδειξη ότι η ηθική μπορεί να επιστρέψει στην πολιτική όχι ως σύνθημα, αλλά ως βάρος που δεν αντέχεται εύκολα. Γι’ αυτό και προκαλεί πανικό . Όχι επειδή απειλεί ποσοστά, αλλά επειδή απειλεί αφηγήματα . Επειδή χαλάει τη συμφωνία σιωπής. Επειδή θυμίζει ότι υπάρχει ακόμη κάτι που δεν μετριέται: ο πόνος, η μνήμη, η δικαιοσύνη . Και αυτά, όταν επιστρέφουν, δεν μπαίνουν σε καλούπια. Αν ο Θεός επιτρέπει μια τέτοια φάση χάους πριν από την αυγή , δεν το κάνει για να μας τιμωρήσει. Το κάνει για να μας απογυμνώσει . Να δούμε καθαρά ποιοι είμαστε χωρίς προσχήματα . Να καταλάβουμε ότι καμία αλλαγή δεν έρχεται χωρίς κόστος και καμία ανάσταση χωρίς σταύρωση . Ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται από συστήματα, αλλά δοκιμάζεται σε ανθρώπους. Η Ελλάδα έχει περάσει πολλές φορές από αυτό το κατώφλι . Πάντα, λίγο πριν τη μεγάλη στροφή, όλα έμοιαζαν χαμένα. Και πάντα, μέσα από τα ερείπια, γεννιόταν κάτι που κανένα σχέδιο δεν είχε προβλέψει. Ίσως λοιπόν να μην ζούμε το τέλος μιας εποχής .Ίσως να ζούμε τη σιωπή πριν από τη φωνή. Όχι τη σιωπή της παραίτησης, αλλά εκείνη τη βαριά σιωπή που προηγείται όταν ο Θεός αφήνει την Ιστορία να ξαναπάρει ανάσα. Και τότε, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν.Όχι επειδή το αποφάσισαν οι άνθρωποι. Αλλά επειδή το παλιό δεν μπορούσε πια να σταθεί μπροστά στην Αλήθεια ... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Σοκάρει η ανταρσία στον ουκρανικό στρατό… Παραδίδουν τους διοικητές τους οι στρατιώτες στους Ρώσους! Οι Ρώσοι ετοιμάζονται για το Χάρκοβο! Ασταμάτητοι οι Ρώσοι, αν συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό να κατακτούν εδάφη, τότε σύντομα θα ανοίξει ο δρόμος και για το Χάρκοβο! Με το μέτωπο να βράζει και τις ουκρανικές γραμμές άμυνας να σπάνε η μια μετά την άλλη , ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε μια νέα, απρόβλεπτη φάση… Με τις διαπραγματεύσεις να βρίσκονται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή, Ρωσία και Ουκρανία επιστρατεύουν όλα τα διαθέσιμα… όπλα τους… Φήμες, διαψεύσεις, παλιά πλάνα και σκληρές μαρτυρίες συνθέτουν ένα εκρηκτικό μωσαϊκό, όπου η προπαγάνδα συγκρούεται με την πραγματικότητα … Ο ρωσικός στρατό ς εξακολουθεί να προελαύνει σε όλα τα τμήματα του μετώπου και πλέον βάζει στο στόχαστρο του τα πλέον ισχυρά οχυρά των Ουκρανών στο Donbass , … εκεί όπου οι Ουκρανοί προσπαθούν να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους και να παίξουν το τελευταίο τους χαρτί… Όμως τα νέα για αυτούς είναι άσχημα… Πληροφορίες αναφέρουν πως επικρατεί αναβρασμός… στα όρια της ανταρσίας , με στρατιώτες να παραδίδουν στους Ρώσους τους διοικητές που αρνούνται να δώσουν εντολή υποχώρησης ή παράδοσης, επιμένοντας στη μάχη... μέχρι τον τελευταίο... Ορμητήριο το Siversk Ξεκινώντας από το απελευθερωμένο Siversk, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις επιτίθενται σε τρεις κατευθύνσεις. Στο βόρειο τμήμα διεξάγονται σφοδρές μάχες κοντά στο Zakotne. Παράλληλα, η προέλαση συνεχίζεται προς την Illichivka, με την κατάληψη οχυρωμένων θέσεων των ουκρανικών δυνάμεων. Στο νότιο τμήμα, οι Ρώσοι αναπτύσσουν τις επιτυχίες τους, προωθούμενοι προς το Kirovo (Sviato-Pokrovske), όπου έχουν απελευθερωθεί πάνω από 500 μέτρα. «Έχουν εδραιωθεί σε νέες θέσεις. Η αντίσταση του αντιπάλου εδώ είναι αποσπασματική. Επιπλέον, εξαπολύονται επιθέσεις από τη Vasiukivka», ανέφεραν Ρώσοι μαχητές, συγγραφείς του καναλιού «Дневник десантника» στο Telegram. Πέφτουν ισχυρά οχυρά σε λίγες ώρες Σύμφωνα με πληροφορίες του καναλιού «Шёпот фронта» στο Telegram, ο ρωσικός στρατός εκδίωξε τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις από σημαντική οχυρωμένη περιοχή δυτικά του Siversk. Επρόκειτο για το τελευταίο μεγάλο οχυρό σημείο, το οποίο κατασκευαζόταν από το 2022. Στη συγκεκριμένη οχυρωμένη περιοχή υπήρχαν σκυροδετημένες πυροβολικές θέσεις, συρματοπλέγματα, υπόγειες διαβάσεις, καθώς και εκτεταμένο δίκτυο χαρακωμάτων… Η ρωσική έφοδος σε παρόμοιο αντικείμενο κοντά στο Avdiivka διήρκεσε αρκετούς μήνες, ενώ αυτό το οχυρό σημείο των ουκρανικών δυνάμεων παραδόθηκε μέσα σε δύο ημέρες: «Η απελευθέρωση της θέσης θα δώσει στον ρωσικό στρατό τη δυνατότητα να προελάσει με αυτοπεποίθηση περαιτέρω προς τα δυτικά — στα πεδία μεταξύ των οικισμών Zakotne και Reznykivka, προς την κατεύθυνση της Kryva Luka, η απελευθέρωση της οποίας θα επιτρέψει προέλαση προς τη Mykolaivka, δημιουργώντας απειλή για τις ουκρανικές δυνάμεις ήδη στα προάστια των Sloviansk και Kramatorsk». Δεν μπορούν Η ουκρανική ομάδα στο Sloviansk στερείται της δυνατότητας να βοηθήσει τις μονάδες των ουκρανικών δυνάμεων που υποχωρούν από το Siversk. Οποιαδήποτε κίνηση στον αυτοκινητόδρομο Siversk – Sloviansk καταστέλλεται άμεσα με πυρά πυροβολικού και ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο συγκεκριμένο τμήμα. Στην κατεύθυνση Pokrovsk , τα ρωσικά στρατεύματα απέκρουσαν αντεπίθεση των Ουκρανών στη βόρεια παρυφή του Pokrovsk από την πλευρά του Shevchenko. Αναφέρεται ότι οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις βελτίωσαν τις θέσεις τους στην περιοχή του Rivne κοντά στο Myrnohrad. Στην κατεύθυνση Dobropillia διεξάγονται μάχες στις περιοχές Volodymyrivka και Sofiivka. Στην κατεύθυνση Kostiantynivka συνεχίζονται οι μάχες στα νότια και νοτιοανατολικά της Kostiantynivka. Από πού βρίσκουν εφεδρείες; «Η κατάσταση στο τμήμα είναι δύσκολη, οι ουκρανικές δυνάμεις έριξαν ξανά εφεδρείες και προσπαθούν να ανακαταλάβουν τη Sofiivka. Στην περιοχή της Sofiivka έχουν μεταφέρει πρόσθετες εφεδρείες, συγκέντρωσαν τα καλύτερα πληρώματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών τους, ελέγχουν τον ουρανό σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορείς ούτε το κεφάλι να σηκώσεις» επισημαίνει το κανάλι «Дневник десантника». Από πού βρίσκουν εφεδρείες; Πρώτον, σε αριθμό προσωπικού στην Ευρώπη οι Ουκρανοί βρίσκονται στη δεύτερη θέση μετά την Τουρκία ως προς τον αριθμό στρατιωτών. Δεύτερον, αυτή τη στιγμή επιστρατεύεται τεράστιος αριθμός μισθοφόρων από τη Λατινική Αμερική. Δεν … υποχωρούμε Προς το παρόν, σύμφωνα με αναφορές μαχητών από το πεδίο, οι Ουκρανοί έχουν εδραιωθεί στη Sofiivka. Δρουν όπως συνήθως – πρώτα σμήνος drones, έπειτα πεζικό, αυτή η τακτική χρησιμοποιείται σε όλες τις αντεπιθέσεις τους: «Θέλω να πω σε όσους τα βλέπουν όλα χαμένα : ακόμη κι αν υποχωρούμε σε ορισμένα τμήματα, το κάνουμε για να διατηρήσουμε τις ζωές του προσωπικού, να φέρουμε εφεδρείες, να ενισχύσουμε τα μετόπισθεν, να ενεργοποιήσουμε το πυροβολικό και την αεροπορία και στη συνέχεια να καταστρέψουμε τον εχθρό και να ανακαταλάβουμε τις θέσεις. Όλα αυτά είναι πραγματικότητες των πολεμικών επιχειρήσεων, δεν είναι σαν να τρέχεις από τον καναπέ στο ψυγείο και στην τηλεόραση». Αποκρούουν αντεπιθέσεις στο Kupyansk «Στην κατεύθυνση του Kupyansk , τα ρωσικά στρατεύματα αποκρούουν αντεπιθέσεις του αντιπάλου από τα δυτικά, ενώ διεξάγονται μάχες για το Kupyansk-Uzlovyi. Στην κατεύθυνση του Vovchansk , υπάρχει προέλαση στη Vilcha και την Prylypka, καθώς και στην περιοχή των Vovchanski Khutory» ανέφερε ο πολεμικός ανταποκριτής Semyon Pegov, δημιουργός του καναλιού «WarGonzo». «Η ιστορία με το Kupyansk, το οποίο οι ουκρανικές δυνάμεις αποφάσισαν να κρατήσουν με τις πιο εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες μονάδες, ενδέχεται σύντομα να φέρει τον Oleksandr Syrsky μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή. Για τη Ρωσία, όσα συμβαίνουν γύρω από το Kupyansk αποτέλεσαν έκπληξη , σε μεγάλο βαθμό δυσάρεστη, όμως για τις ουκρανικές δυνάμεις η κατάσταση αυτή μπορεί να έχει πολύ βαρύτερες συνέπειες. Οι πόροι των δύο πλευρών εδώ είναι δυσανάλογοι, καθώς το να επιλύει κανείς δύο καθήκοντα ταυτόχρονα - να κρατά την πόλη και συγχρόνως να συνεχίζει τις μάχες γύρω της - είναι πολύ πιο δύσκολο για την Ουκρανία απ’ ό,τι για τη Ρωσία» αναφέρει το κανάλι «Военная хроника». Ταξιαρχίες και εφεδρείες από παντού Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας θα διατηρήσουν για κάποιο ακόμη διάστημα δραστηριότητα μέσα στο ίδιο το Kupyansk και γύρω από αυτό. Θα συνεχίσουν να μεταφέρουν εφεδρείες και να προσπαθούν να συγκρατήσουν την πίεση. Ωστόσο, η Ρωσία διαθέτει περισσότερες εφεδρείες. Και ακριβώς αυτό, με τον χρόνο, θα αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα. Για να κρατήσει το εκτεταμένο τμήμα του μετώπου πίσω από το Kupyansk, έκτασης περίπου 75 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ο Oleksandr Syrsky αναγκάστηκε να αποσύρει περίπου δύο ταξιαρχίες από την περιοχή του Sumy, άλλες δύο από την περιοχή Chernihiv, εφεδρείες από την Poltava και τη Chernivtsi, καθώς και μέρος δυνάμεων από την περιοχή της Zaporizhia. Επίθεση στο Χάρκοβο Στην περιοχή του Sumy αυτό έχει ήδη οδηγήσει σε διάρρηξη των Ρώσων στην Andriivka – το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού βρίσκεται υπό έλεγχο. Επίσης, κατέστη δυνατό να μετακινηθεί το μέτωπο από την Oleksiivka κατά 400 μέτρα, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό αν ληφθούν υπόψη όλες οι συνθήκες: «Είναι απολύτως πιθανό ότι η Ρωσία θα χρειαστεί να απαντήσει με δική της ενίσχυση, ωστόσο το κατά πόσο αυτές οι προσπάθειες από την πλευρά των ουκρανικών δυνάμεων είναι ορθολογικές παραμένει ασαφές. Το στρατιωτικό σκεπτικό είναι κατανοητό – αν τα εδάφη πίσω από το Kupyansk απελευθερωθούν από τη Ρωσία αρκετά γρήγορα, τότε ο ρωσικός στρατός θα αποκτήσει τη δυνατότητα να αναπτύξει περαιτέρω την επίθεσή του προς το Chuhuiv και το Kharkiv, κάτι που η ουκρανική πλευρά δεν μπορεί να επιτρέψει». Πόλεμος προπαγάνδας Στο φόντο των τελευταίων εξελίξεων, η κατάσταση γύρω από την κατεύθυνση του Kupyansk περιβάλλεται από κάθε λογής φήμες. Οι Ουκρανοί προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοβουλία στην ενημέρωση για όσα συμβαίνουν γύρω από την πόλη και δημοσιεύει τακτικά στα ΜΜΕ αρχειακό υλικό από τις μάχες εκεί. Σε ένα από αυτά τα βίντεο καταγράφεται η δράση μαχητών του σώματος «Khartia» , όπου, όπως ισχυρίζονται, δήθεν διείσδυσαν μέχρι τον ποταμό Oskil, αποκόπτοντας πλήρως τις γραμμές ανεφοδιασμού του ρωσικού στρατού, και διεξάγουν μάχες «στα βόρεια της πόλης». Στο πλάνο φαίνεται η πινακίδα εισόδου του Kupyansk, η οποία όμως βρίσκεται στο νότιο τμήμα του οικισμού. Στην πραγματικότητα, η πινακίδα αυτή είχε καταστραφεί ήδη πριν από τις 11 Νοεμβρίου , κάτι που επιβεβαιώνεται από υλικό αντικειμενικού ελέγχου με κατεστραμμένο τεθωρακισμένο M113 δίπλα της. Και τα υπόλοιπα γεγονότα του βίντεο συνέβησαν επίσης το αργότερο πριν από 2–3 εβδομάδες. Έναν μήνα αργότερα, οι Ρώσοι στρατιώτες δημοσίευσαν πλάνα εναέριας επιτήρησης της ίδιας περιοχής , όπου φαίνεται το ίδιο τεθωρακισμένο δίπλα στο κατεστραμμένο σήμα εισόδου. Στο βίντεο της «Khartia» το όχημα εμφανίζεται άθικτο. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για αποθηκευμένο «κονσερβοποιημένο» υλικό, ηλικίας τουλάχιστον ενός μήνα. «Ο αντίπαλος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του έδωσαν οι ψευδείς αναφορές περί «εκκαθαρίσεων». Οι ουκρανικοί σχηματισμοί προβάλλουν μοντάζ 1 με 1,5 μήνα πριν με σκοπό την παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης και τη δημιουργία χάους στη διοίκηση επί τόπου. Η κατάσταση στην πόλη παραμένει πράγματι δύσκολη , καμία πλευρά δεν μπορεί να αποσπάσει την πρωτοβουλία στις μάχες. Υπό αυτές τις συνθήκες, χρειάζεται ψυχραιμία και συνεχής έλεγχος της αξιοπιστίας των δημοσιευόμενων δεδομένων» αναφέρει η ρωσική πηγή «Сводки СВО». Είστε μελλοθάνατοι Ως «κονσέρβα» αποδείχθηκε και το βίντεο του Zelensky δίπλα στην ίδια πινακίδα , το οποίο είχε γυρίσει στο ίδιο σημείο, όταν εγκατέλειψε εσπευσμένα το Κίεβο στο φόντο της απελευθέρωσης του Siversk από τον ρωσικό στρατό. Το ψέμα του Zelensky προκάλεσε τέτοια αγανάκτηση στους Ουκρανούς στρατιώτες, ώστε πήγαν οι ίδιοι να καταγράψουν το σημείο όπου, υποτίθεται, στεκόταν πρόσφατα με το κινητό του. Στο βίντεο, δύο γυναίκες από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας πηγαίνουν με αυτοκίνητο «να τραβήξουν πλάνα». Περνώντας δίπλα από μαχητές που στέκονταν κάτω από αντιαντι-drone δίχτυα, οι γυναίκες τους αποδίδουν λακωνικά την ετυμηγορία: «Παιδιά, είστε μελλοθάνατοι» , υπογραμμίζοντας το επίπεδο των απωλειών των ουκρανικών σχηματισμών λόγω των άσκοπων «ατελείωτων εξόδων». Τελικά, φτάνοντας στα ερείπια που είχαν απομείνει από την πινακίδα, άρχισαν να απομακρύνονται εσπευσμένα εξαιτίας drones που τις καταδίωκαν , οδηγώντας τα ταυτόχρονα προς τις κύριες δυνάμεις των ουκρανικών σχηματισμών που κρύβονταν πίσω από τα δίχτυα. Τα πλάνα αποτέλεσαν ακόμη μία επιβεβαίωση ότι ο Zelensky δημοσίευσε εξαιρετικά παλιό «κονσερβοποιημένο» υλικό. Η «κονσέρβα» του Zelensky Παράλληλα, όπως γράφουν πηγές παρακολούθησης, το βίντεο είχε καταγραφεί σε τόσο μεγάλη απόσταση από την περιοχή των μαχών (προάστιο νοτιοδυτικά του Kupyansk), ώστε το συγκεκριμένο τμήμα να μην βρίσκεται μέχρι σήμερα υπό τον ρωσικό έλεγχο. Χρήστες επιβεβαίωσαν επίσης την επεξεργασία του βίντεο του Zelensky με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. «Το ότι οι ουκρανικές δυνάμεις προσπαθούν να περάσουν σε αντεπίθεση δεν είναι μυστικό για κανέναν. Η ανακατάληψη του Kupyansk είναι για αυτούς καθοριστική προτεραιότητα. Ναι, σε ορισμένα σημεία κατάφεραν να προωθηθούν με τους «μελλοθάνατούς» τους κατά 100 με 200 μέτρα, αλλά αυτό απέχει πολύ από όσα προσπάθησαν να μας επιβάλουν ως εικόνα. Το Kupyansk κρατά» γράφει ο συντάκτης του καναλιού γράφει Ρώσος μαχητής από την κατεύθυνση του Kharkiv, συγγραφέας του καναλιού «Без ретуши» στο Telegram. Δυσαρέσκεια στο στράτευμα Ο Zelensky πέταξε στο Βερολίνο για συνομιλίες με τους Αμερικανούς, και την ίδια στιγμή η κριτική εναντίον του ίδιου και των πιο πιστών αυλικών του συνέχισε να αυξάνεται εκθετικά. Το πρώτο για το οποίο δέχθηκε πυρά ήταν ότι αγνόησε πλήρως τους διοικητές των μονάδων και επαίνεσε μόνο τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Oleksandr Syrsky, για την «λαμπρή επιχείρηση» στο Kupyansk , όπου έχουν ήδη σκοτωθεί αρκετές χιλιάδες Ουκρανοί μαχητές και μισθοφόροι. Ο αρχηγός των εφόδων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Manko, άρχισε δημόσια να προσβάλλει όλους όσοι μιλούν για καταστροφή στο μέτωπο, για εγκατάλειψη θέσεων από τους Ουκρανούς, για φυγή, λιποταξία κ.λπ. Ωστόσο, πολλοί ζήτησαν ο Manko να αποπεμφθεί, μαζί με τον Syrsky. Η Ουκρανή βουλευτής Bezuhla δήλωσε ότι το επόμενο μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης που ανακοίνωσε ο Zelensky συνδέεται με την καταστροφή του ουκρανικού στρατού στη Λαϊκή Δημοκρατία του Donetsk και με την απώλεια των μεγαλύτερων οχυρωμένων περιοχών, μεταξύ αυτών και του Siversk. « Τα στοιχήματα για έστω κάποιο επικοινωνιακό αποτέλεσμα στο Kupyansk είναι τεράστια από την πλευρά του Zelensky. Και συνεχίζει να αποσύρει τάγματα και συντάγματα από άλλες κατευθύνσεις. Ο τρομοκράτης έπεσε στην πιο βασική παγίδα, όπου οι δικές μας ενέργειες σε διαφορετικά σημεία του μετώπου, τον αναγκάζουν να σβήνει διαρκώς αυτές τις «φωτιές», επιτρέποντάς μας να αυξάνουμε τον ρυθμό της προέλασης μέρα με τη μέρα» επισημαίνει το «Без ретуши». Ανταρσία στον ουκρανικό στρατό Στο μέτωπο εντείνεται κρίσιμα η εξέγερση μεταξύ των στρατιωτών των ουκρανικών δυνάμεων . Συγκεκριμένα, το κανάλι «Легитимный» έγραψε: «Η ενεργή φάση της διαπραγματευτικής ειρηνευτικής διαδικασίας ενίσχυσε στο μέτωπο τις περιπτώσεις λιποταξίας και σαμποτάζ (δηλαδή άρνηση εκτέλεσης διαταγών/συμμετοχής σε «κρεατοφαγικές» επιθέσεις). Οι ουκρανικές δυνάμεις αρνούνται να προχωρήσουν σε έφοδο και να πεθάνουν χωρίς σαφή λόγο , καθώς όλοι θεωρούν ότι ο πόλεμος έχει ήδη τελειώσει. Ο Zelensky ήδη έχει «ξεπουλήσει» τα πάντα. Γι’ αυτό αυξάνεται ο κίνδυνος κατάρρευσης, εάν η διαδικασία διαπραγματεύσεων καθυστερήσει. [...] Ο αριθμός των λιποταξιών στον στρατό αυξάνεται και σύντομα θα είναι μεγαλύτερος από τις ουκρανικές δυνάμεις. Αυτό αποτελεί απειλή για τη σταθερότητα της χώρας, καθώς θα επιφέρει πολλές άλλες απειλές». Παραδίδουν τους διοικητές Οι ενδείξεις ανυπακοής πληθαίνουν και κάθε φορά γίνονται όλο και πιο σκληρές. Συγκεκριμένα, στην κατεύθυνση Zaporizhia , στρατιώτες πυροβόλησαν έναν συνταγματάρχη  που αρνήθηκε να δώσει εντολή υποχώρησης και διέταξε «να μείνουν μέχρι θανάτου». Ένα άλλο παράδειγμα συνέβη τις τελευταίες μέρες στο Siversk, όπου Ουκρανοί στρατιώτες άρχισαν να παραδίδουν τους διοικητές τους , δεμένους, οδηγώντας τους προς τις ρωσικές θέσεις. «Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός διοικητή των ουκρανικών δυνάμεων, τον οποίο οι ίδιοι οι υφιστάμενοί του χτύπησαν, έδεσαν με σύρμα και τον τράβηξαν για περίπου δυόμισι χιλιόμετρα προς τις θέσεις των ρωσικών στρατευμάτων. Δηλαδή, οι Ουκρανοί στρατιώτες αποφάσισαν να παραδοθούν αιχμάλωτοι και έφεραν μαζί τους τον διοικητή. Αυτοί οι στρατιώτες όχι μόνο κέρδισαν ζωή και ελευθερία, αλλά, προφανώς, θα λάβουν και ανταμοιβή για τον άτυχο διοικητή τους, ο οποίος τους απαγόρευε να παραδοθούν αιχμάλωτοι και απαιτούσε την εκτέλεση αδύνατων διαταγών» ανέφερε μιλώντας στο aif.ru ο σύμβουλος της Ρωσικής Ακαδημίας ρουκετών και πυροβολικού, υποψήφιος ιστορικών επιστημών και απόστρατος αντισυνταγματάρχης, Oleg Ivannikov. Κίνδυνος για εμφύλιο Παράλληλα, αναφέρεται ότι μεταξύ των Ουκρανών λιποτακτών υπάρχει απίστευτα μεγάλος αριθμός έμπειρων μαχητών, οι οποίοι διαθέτουν τόσο πολεμική εμπειρία όσο και προσωπικό οπλισμό. Νωρίτερα, δυτικά ΜΜΕ είχαν γράψει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν θα αποχωρήσουν από το Donbass, ακόμη κι αν ο Zelensky δώσει μια τέτοια εντολή. «Δηλαδή, αυτό θα αποτελέσει εξέγερση στο εσωτερικό της χώρας, η οποία θα οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο και σε κατάρρευση των ειρηνευτικών συμφωνιών. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η Ουκρανία να μείνει μόνη της και οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις να μπορέσουν εύκολα να συντρίψουν τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας μέχρι την πλήρη συνθηκολόγηση» αναφέρει ο «Legitimny». ΒΝ

Δημοσκοπήσεις σοκ για Μητσοτάκη και κυβέρνηση! Ο πανικός με την εξέγερση των αγροτών σπρώχνει τον Μητσοτακισμό στο βάραθρο! Η Νέα Δημοκρατία έχει πληγεί σε ένα κομμάτι που δύσκολα αντιμετωπίζεται και δεν καταγράφεται εύκολα στις δημοσκοπήσεις που γίνονται... Σε σοκ διαρκείας βρίσκονται οι βουλευτές της ΝΔ στην ελληνική περιφέρεια. Από τη μια οι εξελίξεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ και από την άλλη τα αγροτικά μπλόκα και οι επιπτώσεις τους στις τοπικές οικονομίες δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα σε βάρος τους, που απειλεί να τους βουλιάξει παρά τα όσα ισχυρίζεται το Μαξίμου. Μάλιστα το κακό κλίμα το μετέφεραν και το διήμερο σε υπουργούς και συνεργάτες του πρωθυπουργού τα στελέχη της ΝΔ που εξελέγησαν στις πρόσφατες εσωκομματικές κάλπες και συμμετείχαν στη Σύνοδο που έγινε στο ΟΑΚΑ. Μετρήσεις σοκ Ενας Πιερρακάκης, και " οι επιτυχίες" του, δεν φέρνουν την "Άνοιξη", στη Νέα Δημοκρατία, τονίζουν σε όσους επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την μεγάλη επιτυχία του υπουργού Οικονομικών να γίνει Πρόεδρος του Eurogroup. Και αυτός είναι και ο λόγος που ελάχιστοι πήραν το λόγο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, που εντελώς...συμπτωματικά είχε στηθεί να γίνει την επομένη της εκλογής, ώστε επικοινωνιακά να σκεπαστούν τα προβλήματα της ΝΔ που μεγαλώνουν. Σύμφωνα με πληροφορίες οι βουλευτές έχουν στα χέρια τους μετρήσεις, όπως και το Μαξίμου, που παρά τα όσα ισχυρίζονται δημόσια έχει εικόνα για το τι συμβαίνει στην ελληνική περιφέρεια. Οπως τονίζουν η ΝΔ βρίσκεται περίπου 7% κάτω από το ποσοστό που φέρεται να συγκεντρώνει στα αστικά κέντρα και στην Αττική. Αν αναλογιστούμε ότι στο ερώτημα τι θα ψηφίζατε εάν είχαμε αύριο εκλογές η ΝΔ παίρνει 22-25% εάν αφαιρέσουμε το 7% τότε στην περιφέρεια το ποσοστό πραγματικά προκαλεί σοκ καθώς μιλάμε για ένα 15-18% που προκαλεί πραγματικό σοκ και δέος στους βουλευτές του  κυβερνώντος κόμματος. Η μάχη στα καφενεία Όπως επισημαίνουν η Νέα Δημοκρατία έχει πληγεί σε ένα κομμάτι που δύσκολα αντιμετωπίζεται και δεν καταγράφεται εύκολα στις δημοσκοπήσεις που γίνονται. Και αυτό αφορά τη μάχη του καφενείου που μπορεί στην Αττική να είναι άγνωστη αλλά στην περιφέρεια κρατάει ακόμη. Εκεί λοιπόν η ΝΔ την χάνει κατά κράτος καθώς έχει απωλέσει πλέον το ηθικό πλεονέκτημα, που αφορούσε το επιχείρημα ότι εμείς δεν είμαστε ΠΑΣΟΚ. Και μπορεί να κάνουμε λάθη, αλλά δεν είμαστε «κλέφτες». Τα όσα αποκαλύπτονται στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και όχι μόνο έχουν κάνει τους παραδοσιακούς νεοδημοκράτες να κρύβονται και αυτό είναι κάτι που το πληρώνουν δημοσκοπικά στις περιοχές που κανείς δεν μπορεί να...χαθεί μέσα στην ανωνυμία του πλήθους των αστικών κέντρων. Βάλτε τους βραχιολάκια Δεν είναι λίγοι «γαλάζιοι» που πλέον πιστεύουν ότι το μόνο που τους σώζει είναι να περαστούν «βραχιολάκια» σε πρόσωπα που εμπλέκονται σε σκάνδαλα μπας και σωθεί ότι σώζεται. Εάν δε επιβεβαιωθούν τα όσα καταγράφουν οι τοπικές μετρήσεις στην περιφέρεια τότε θα μιλάμε για αποδεκατισμό της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ σε επίπεδο βουλευτών . Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι έσπασαν την σιωπή τους έχοντας απέναντί τους τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κ. Τσιάρα και επέλεξαν την...αποχή και τη σιωπή μπροστά στον Μητσοτάκη. Η αγωνία τους για την επόμενη μέρα είναι μεγάλη, καθώς διαπιστώνουν ότι στον αγροτικό πονοκέφαλο έρχονται να προστεθούν για τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν στον τουρισμό και στις τοπικές αγορές από τις ενδεχόμενες ακυρώσεις κρατήσεων σε περίπτωση που συνεχιστούν οι αποκλεισμοί των δρόμων. Παιχνίδι και από Μητροπολίτες Μάλιστα οι περισσότεροι είναι εξαγριωμένοι καθώς εάν και είχαν ενημερώσει εγκαίρως το Μέγαρο Μαξίμου τα...άκουσαν και από πάνω από τον πρωθυπουργό, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ τους ζήτησε να αλλάξουν μυαλά και ότι ο ρόλος τους δεν είναι μόνο να μεταφέρουν τα προβλήματα της κοινωνίας που εκπροσωπούν, αλλά και να περνάνε την κυβερνητική γραμμή! Το ερώτημα βέβαια είναι το πως να υποστηρίξουν γραμμές που προστατεύουν φραπέδες και χασάπηδες και να έρθουν απέναντι από την κοινωνία. Και αυτό την ώρα που ακόμη και οι τοπικοί Μητροπολίτες έχουν πάρει θέση υπέρ των αγροτικών κινητοποιήσεων. Αυτό δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τις κινήσεις τους, καθώς οι βουλευτές γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι οι παπάδες δίνουν γραμμή την Κυριακή των εκλογών για το ποιους στηρίζει η Εκκλησία. Το σκηνικό είναι ήδη εφιαλτικό για τους «γαλάζιους» βουλευτές που βλέπουν το μέλλον τους μαύρο, και το κλίμα να δυσκολεύει για αυτούς που οι αγρότες αποτελούσαν την «εκλογική» τους πελατεία, η οποία τουςδιασφάλιζε με την ψήφο της την βουλευτική έδρα. Οι περισσότεροι φοβούνται ότι και αυτοί που θα ψηφίσουν ΝΔ θα στραφούν σε νέα πρόσωπα και όχι σε αυτούς που θεωρούν ότι τους άδειασαν την ώρα της «μάχης».

Η Γερμανία ετοιμάζεται – η Ευρώπη πειθαρχεί – η Ούρσουλα αναλαμβάνει τον πόλεμο που οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν! Kaι στο βάθος...τα χνάρια της Ρωμιοσύνης! Η Ούρσουλα ετοιμάζεται να γίνει η διαχειρίστρια ενός πολέμου που δεν αποφάσισαν οι Ευρωπαίοι λαοί. Aλλά ο Θεός! Δεν χρειάζεται πια να « διαβάζουμε πίσω από τις λέξεις ». Οι λέξεις ειπώθηκαν καθαρά. Και ειπώθηκαν από τα πλέον επίσημα χείλη. Η Γερμανία δεν ζει σε πόλεμο, αλλά δεν ζει πλέον ούτε σε ειρήνη . Και μαζί της, όλη η Δύση. Αυτή η φράση του Φρίντριχ Μερτς δεν είναι λεκτική ακροβασία . Είναι δήλωση νέας εποχής . Είναι η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος μόνιμης έντασης, ενός κόσμου όπου η εξαίρεση γίνεται κανόνας και ο φόβος μετατρέπεται σε διοικητικό εργαλείο. Δεν πρόκειται για γερμανική ιδιαιτερότητα αλλά για ευρωπαϊκή μετάλλαξη . Και στον πυρήνα αυτής της μετάλλαξης βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν : μια Ένωση που παύει σταδιακά να είναι πολιτικό εγχείρημα λαών και μετατρέπεται σε μηχανισμό διαχείρισης πολέμου, πειθαρχίας και παρατεταμένης κρίσης. Η Γερμανία απλώς άνοιξε τον δρόμο, η Κομισιόν τον στρώνει και ο ...Θεός, τον κατευθύνει. Για δεκαετίες, η μεταπολεμική Γερμανία έζησε σε ένα καθεστώς ελεγχόμενης αμνησίας . Αντάλλαξε τη γεωπολιτική φιλοδοξία με την οικονομική ισχύ, τη στρατιωτική πρωτοκαθεδρία με τις εξαγωγές, τη μνήμη με την ευημερία. Η Pax Americana της παρείχε ασφάλεια, το φθηνό ρωσικό αέριο ανταγωνιστικότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση ένα πεδίο επιβολής χωρίς ρίσκο. Αυτό όμως το οικοδόμημα κατέρρευσε. Η παγκοσμιοποίηση εξάντλησε το γερμανικό μοντέλο . Η ενεργειακή εξάρτηση αποδείχθηκε θανάσιμη παγίδα . Και οι Ηνωμένες Πολιτείες του "αντιφρονούντα" για τους Διεθνιστές Τράμπ, για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατέστησαν σαφές ότι τα συμφέροντά τους δεν ταυτίζονται πλέον αυτομάτως με τα διεθνιστικά ευρωπαϊκά . Η Γερμανία βρέθηκε ξανά μπροστά στην Ιστορία . Και όπως συμβαίνει συχνά με τα έθνη που δεν συμφιλιώθηκαν ποτέ πραγματικά με το παρελθόν τους, αντέδρασε όχι με μετάνοια ή αυτογνωσία, αλλά με πειθαρχία . Ο πόλεμος – ή ακριβέστερα, η διαρκής προετοιμασία για πόλεμο – προσφέρει το ιδανικό πλαίσιο για αναδιάρθρωση χωρίς κοινωνική συναίνεση , για εξοπλισμούς χωρίς δημοκρατικό έλεγχο, για θυσίες χωρίς ορίζοντα ανταμοιβής... Ο πόλεμος ως μόνιμη κανονικότητα Το πιο ανησυχητικό στοιχείο στη ρητορική Μερτς δεν είναι η σκληρότητα, αλλά η αοριστία . Δεν υπάρχει σαφής εχθρός με συγκεκριμένα όρια. Δεν υπάρχει ορισμός νίκης. Δεν υπάρχει ούτε καν χρονικός ορίζοντας τέλους. Υπάρχει μόνο το «όσο χρειαστεί» και το «αν χρειαστεί». Αυτή δεν είναι γλώσσα άμυνας. Δεν έχει ουδεμία σχέση μ' αυτήν. Είναι η γλώσσα της ατέρμονης σύγκρουσης . Είναι η γλώσσα που μετατρέπει την κοινωνία σε διαρκή εφεδρεία, τη νεολαία σε στρατηγικό απόθεμα και την οικονομία σε προέκταση του στρατιωτικού σχεδιασμού. Η συζήτηση περί «εθελοντικής» θητείας που «μπορεί να αλλάξει αν χρειαστεί» δεν είναι καθόλου λεπτομέρεια παρά είναι η κλασική μέθοδος προετοιμασίας για το...πουθενά του αύριο. Πρώτα η ψυχολογική εξοικείωση, έπειτα η θεσμική επιβολή. Πρώτα ο λόγος, μετά ο νόμος. Στην καρδιά αυτής της στρατηγικής βρίσκεται η Ουκρανία. Όχι ως κράτος με συγκεκριμένα γεωπολιτικά δεδομένα, αλλά ως σύμβολο απόλυτης απειλής . Η φράση «αν πέσει η Ουκρανία, πέφτει η Ευρώπη» δεν έχει καμμιά σχέση ούτε με την ανάλυση ενός φαινομένου, ούτε με την έκβαση την ίδια του πολέμου. Είναι η απόλυτη δογματική κατασκευή φόβου. Δεν εξετάζει συσχετισμούς ισχύος. Δεν λαμβάνει καν υπ' όψη γεωγραφία ή ιστορικά προηγούμενα. Λειτουργεί αποκλειστικά ως μηχανισμός πειθάρχησης . Όποιος αμφισβητεί τη γραμμή, στιγματίζεται . Όποιος μιλά για ειρήνη, κατηγορείται για υποχώρηση . Όποιος ζητά όρια, βαφτίζεται επικίνδυνος. Είναι επί της ουσίας, η απόλυτη σατανοεφεύρεση παραγωγής αμφιβολίας και φόβου, πριν την μεγάλη φάση όπου θα εφαρμοστούν όλα όσα εμπεριέχει η πιο σατανική ατζεντα που εφηύρε ο ίδιος ο Σατανάς, μετά και την πτώση του ανθρώπου: Η Ατζέντα 2030. Έτσι, η Ουκρανία μετατρέπεται σε μόνιμο άλλοθι. Και τα άλλοθι δεν τελειώνουν ποτέ. Χρησιμοποιούνται μέχρι εξάντλησης. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν βρίσκει το φυσικό της στοιχείο. Η τεχνοκρατική Ευρώπη δεν αντλεί νομιμοποίηση από τους λαούς, αλλά από την κρίση . Δεν λογοδοτεί σε εθνικά κοινοβούλια, αλλά σε δείκτες, μηχανισμούς και «ανάγκες». Η δήλωση Μερτς της προσφέρει το ιδανικό πλαίσιο: μια Ευρώπη που δεν είναι σε πόλεμο, αλλά ούτε και σε ειρήνη . Δηλαδή μια Ευρώπη όπου οι Συνθήκες ερμηνεύονται κατά βούληση, οι αντιρρήσεις θεωρούνται επικίνδυνες και η εξουσία συγκεντρώνεται χωρίς θόρυβο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετασχηματίζεται σταδιακά από πολιτικό εγχείρημα σε διοικητικό μηχανισμό πολέμου . Όχι με τυμπανοκρουσίες και άλλα τέτοια θορυβώδη, αλλά με αποφάσεις «αναγκαίες», «επείγουσες», « χωρίς εναλλακτική ». Η πιο ειλικρινής παραδοχή ήταν αυτή, ότι δηλαδή η Pax Americana τελείωσε . Και αυτό αλλάζει τα πάντα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εγγυώνται πλέον το κόστος ενός άλλου πολέμου και που οι ίδιες θεωρούν ότι ...δεν είναι για τα μέτρα τους. Διατηρούν όμως τον στρατηγικό έλεγχο, την τεχνολογική υπεροχή και την ευχέρεια αποχώρησης. Και η Διεθνιστική, νεοταξίτική και...ξεπεσμένη Ευρώπη καλείται να πληρώσει τόσο το μάρμαρο, όσο και τον μάστορα που θα το τοποθετήσει. Μ' άλλα λόγια, αν θέλει πόλεμο ενάντια σε μια υπερδύναμη, να εξοπλιστεί μόνη της. Να αιμορραγήσει οικονομικά μόνη της. Και εν τέλει, να διαχειριστεί κοινωνική φθορά και πολιτική αστάθεια, μόνη της. Αυτό δεν είναι σε καμμιά περίπτωση "ευρωπαϊκή αυτονομία". Είναι κλασική μεταβίβαση ρίσκου . Και η Ούρσουλα ετοιμάζεται να γίνει η διαχειρίστρια ενός πολέμου που οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν αποφάσισαν. Η περίφημη «ανακαίνιση» της Γερμανίας δεν αφορά την ευημερία . Αφορά την ... προσαρμογή σε ένα νέο στάτους. Αυτό του πολέμου. Λιγότερες κοινωνικές παροχές, περισσότερες αμυντικές δαπάνες. Λιγότερα δικαιώματα, περισσότερες υποχρεώσεις . Λιγότερη συζήτηση, περισσότερη πειθαρχία . Η οικονομία πολέμου δεν ανακοινώνεται. Εγκαθίσταται σιωπηλά, συνοδευόμενη πάντα από αφήγημα απειλής και ηθική ενοχοποίηση της διαφωνίας. Μωρία ή τύφλωση επιτρεπόμενη; Το ερώτημα όμως που προκύπτει απ' όλα αυτά, δεν είναι αν οι ηγεσίες αυτές της ΕΕ είναι «τρελές». Φυσικά και είναι, αν αυτές έχουν παραδοθεί . Στην ορθόδοξη θεολογική και ιστορική παράδοση , η μωρία δεν είναι έλλειψη ευφυΐας, αλλά απώλεια μέτρου . Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος ή ένα ολόκληρο σύστημα, αποκόπτεται από την αλήθεια και αφήνεται στις συνέπειες των επιλογών του. Όταν η ισχύς αποσυνδέεται από τη δικαιοσύνη , όταν η πολιτική αποκόπτεται από το νόημα, όταν η Ευρώπη αποκόπτεται από την πνευματική της μήτρα, τότε η Ιστορία επιστρέφει βίαια . Όχι για να δικαιώσει κάποιον γεωπολιτικά, αλλά για να αποκαλύψει το ψεύδος. Το θέλημα του Θεού, η προφητεία των Αγίων και η κατάρρευση της Δύσης του Φραγκισμού Η Ρωμανία ( δηλαδή η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία του ελληνικού έθνους ), δεν είναι πολιτικό σχέδιο, ούτε γεωπολιτικό κατασκεύασμα, ούτε αναβίωση αυτοκρατορικής νοσταλγίας. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο και, ταυτόχρονα, πολύ πιο επικίνδυνο για τον σύγχρονο δυτικό κόσμο: Είναι επιστροφή νοήματος . Και το νόημα, όταν επιστρέφει, δεν ζητά άδεια από τα κέντρα εξουσίας. Αναδύεται όταν οι πολιτισμοί αδειάζουν εσωτερικά και καταρρέουν πνευματικά. Η Δύση σήμερα δεν καταρρέει επειδή χάνει έναν πόλεμο. Καταρρέει επειδή έχασε την ψυχή της . Και αυτή η απώλεια δεν είναι πρόσφατη. Είναι ιστορική, δομική και – τολμηρά ειπωμένο – θεολογική. Η Ρωμανία ως κοσμοαντίληψη, δεν επιστρέφει επειδή κάποιος την επιβάλλει. Επιστρέφει επειδή ο Θεός επιτρέπει να φανερωθεί το κενό των εναλλακτικών. Η Δύση του χαιρετισμού και της ύβρεως Η Δύση δεν αποκόπηκε από την Ανατολή τυχαία. Η αποκοπή είχε θεολογικό πυρήνα . Το Filioque δεν ήταν μόνο μία «λεπτομέρεια δογματική» . Ήταν η πρώτη μεγάλη ύβρις του δυτικού ορθολογισμού. Δηλάδή η προσπάθεια να εξηγηθεί, να ελεγχθεί και τελικά να υποταχθεί το Μυστήριο της Πίστεως. Η προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως χωρίς Οικουμενική Σύνοδο, απλά επειδή έτσι το ήθελε ένας βάρβαρος, μωροφιλόδοξος και αναίσθητος τύπος (Καρλομάγνος) δεν ήταν απλώς αντικανονική. Ήταν δήλωση εξουσίας. Από εκεί ξεκινά το νήμα που οδηγεί στο παπικό «αλάθητο», στη μετατροπή της Εκκλησίας σε διοικητικό μηχανισμό και τελικά στη λατρεία της ισχύος αντί της ταπείνωσης. Η Δύση του «χαιρετισμού» – του τύπου χωρίς ουσία, της ευγένειας χωρίς αλήθεια, της αγάπης χωρίς μετάνοια – είναι η φυσική κατάληξη αυτής της πορείας . Ένας πολιτισμός που αντικατέστησε τη σωτηρία με την ηθικολογία και τη Χάρη με τον κανονισμό. Ο Παπισμός ως πρόπλασμα του τεχνοκρατισμού Ο Παπισμός δεν είναι απλώς εκκλησιαστικό φαινόμενο . Είναι πρωτότυπο εξουσίας . Το αλάθητο δεν αφορά μόνο τη θεολογία. Είναι το αρχέτυπο κάθε σύγχρονου τεχνοκρατικού αλαθήτου , δηλαδή των επιτροπών, των ειδικών, των μη εκλεγμένων σωτήρων. Όταν ένας άνθρωπος ή ένας θεσμός δηλώνει ότι δεν σφάλλει ποτέ, τότε δεν μετανοεί, δεν ακούει και τελικά δεν σώζεται. Έτσι δεν είναι κ.κ. θεολόγοι; Η Ευρωπαϊκή Ένωση της Ούρσουλας λοιπόν, είναι το...μονάκριβο τέκνο αυτής της παράδοσης. Δεν προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα (ελλαδικός χώρος και Ρώμη) ούτε από τη Ρωμανία . Προέρχεται από τον φραγκικό νομικισμό , τον παπικό συγκεντρωτισμό και την πίστη ότι ο άνθρωπος μπορεί να διορθώσει τον κόσμο χωρίς τον Θεό. Η αγωνία του «νέου Παπισμού» να δελεάσει την Ορθοδοξία Σήμερα, ο μεγάλος πειρασμός δεν είναι ο διωγμός της Ορθοδοξίας. Είναι η ενσωμάτωσή της σε έναν άλλο "οργανισμό", εντελώς εχθρικό που παρουσιάζεται ως ...φίλος . Η αγωνία του σύγχρονου Παπισμού – με τη διευρυμένη έννοια, πολιτική και πολιτισμική – δεν είναι να καταστρέψει την Ορθοδοξία, αλλά να την απονευρώσει, να τη δέσει στο άρμα του, να την κάνει «συνεργάσιμη». Ο Οικουμενισμός, όταν παύει να είναι διάλογος αλήθειας και γίνεται εργαλείο εξίσωσης, μετατρέπεται σε τοξικό μικρόβιο . Όχι επειδή μιλά για ενότητα, αλλά επειδή απαιτεί έκπτωση από την Αλήθεια στο όνομα μιας ψεύτικης ειρήνης. Η Ορθοδοξία όμως δεν σώζεται με συμβιβασμούς. Σώζει η ίδια με σταυρό. Η Ιστορία έχει παρεξηγηθεί σκόπιμα. Ο Τούρκος, ναί, υπήρξε κατακτητής . Υπήρξε σκληρός, βίαιος, απάνθρωπος, θεϊκή μάστιγα. Αλλά δεν υπήρξε ο μεγάλος εχθρός της Ρωμιοσύνης . Ο μεγάλος εχθρός που υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει, είναι ο Φραγκισμός . Οι Φράγκοι. Οι Γερμανοί. Οι Προτεστάντες. Οι Αγγλικανοί. Διότι ο Φραγκισμός δεν κατέκτησε μόνο εδάφη. Κατέκτησε συνειδήσεις, διέστρεψε την Ιστορία και μετέτρεψε τη Ρωμανία σε «Βυζάντιο» , δηλαδή σε κάτι ξένο, εξω από τα ελληνορωμαϊκά πρώτυπα και με ένα δόγμα που παράγει σκοταδισμό και φανατισμό. Η Άλωση του 1204 ήταν σαφέστατα πνευματικά βαρύτερη από το 1453. Εκεί διαλύθηκε η ενότητα της Χριστιανοσύνης. Εκεί σπάρθηκε το μίσος προς τη Ρωμιοσύνη . Εκεί γεννήθηκε η Δύση ως αντί-Ρωμανία . Οι Άγιοι της Εκκλησίας δεν μιλούσαν για τη Ρωμανία ως γεωπολιτικό σχήμα. Μιλούσαν για επιστροφή της τάξης, για αποκατάσταση του Μέτρου, για ανάσχεση της αδικίας . Από τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό έως τον Άγιο Παΐσιο, επανέρχεται το ίδιο μοτίβο: Η Δύση, αποκομμένη από τον Θεό, θα περιέλθει σε σύγχυση· και μέσα από αυτή τη σύγχυση, θα φανερωθεί ξανά η αξία της Ρωμιοσύνης. Όχι ως κυριαρχία, αλλά ως μαρτυρία. Ο Θεός δεν «ευλογεί αυτοκρατορίες». Ευλογεί την αλήθεια. Και όταν η αλήθεια καταδιώκεται, επιτρέπει στην Ιστορία να γκρεμίσει τα ψεύδη. Και πώς το κάνει αυτό η Ιστορία; Μα φυσικά με ...ΠΟΛΕΜΟ! Η κατάρρευση της Δύσης ως αποκάλυψη Η σημερινή κατάρρευση της Δύσης δεν είναι απλά μια τιμωρία ενός ενόχου που κατηγορείται για φόνους και για γενοκτονίες. Είναι αποκάλυψη . Αποκάλυψη του κενού πίσω από τα λεγόμενα... "ανθρώπινα δικαιώματα" αλλά χωρίς άνθρωπο, την πρόοδο χωρίς σκοπό και φυσικά, την ειρήνη χωρίς Χριστό. Μέσα σε αυτό το κενό, η επικείμενη ανάνηψη της Ρωμανίας δεν την κάνει ως μια επιστροφή ενός κράτους. Η Ρωμανία επιστρέφει ως κριτήριο . Ως υπενθύμιση ότι πολιτισμός χωρίς Θεό δεν επιβιώνει, όσο ισχυρός κι αν φαίνεται. Και αν σήμερα κάποιοι μιλούν για πόλεμο χωρίς όρια , ίσως – χωρίς να το καταλαβαίνουν – υπηρετούν ένα σχέδιο μεγαλύτερο από αυτούς . Όχι σχέδιο ανθρώπινο. Αλλά εκείνη τη μυστηριώδη οικονομία, όπου η ύβρις οδηγεί στη μωρία και η μωρία στην πτώση. Και μέσα από την πτώση , ο Θεός αναδεικνύει ξανά το νόημα. Τη Ρωμιοσύνη. Ας γίνει το θέλημα του Θεού λοιπόν. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Έχουμε μπλέξει με τρελούς... Τελεία και παύλα! « Δεν ζούμε σε πόλεμο, αλλά δεν ζούμε πλέον και μόνο σε ειρήνη», δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και έκανε λόγο για «τεκτονική μετατόπιση» των πολιτικών και οικονομικών κέντρων εξουσίας και όχι απλώς «σκαμπανεβάσματα» στις καλές σχέσεις μεταξύ κρατών. Αναφερόμενος στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας του, περιέγραψε την Γερμανία ως «περίπτωση που χρειάζεται ανακαίνιση». « Θα καταλάβουμε πιθανότατα τις διαστάσεις αυτού που βιώνουμε στον κόσμο μόνο σε πολλά χρόνια από τώρα. Δεν είναι τα σκαμπανεβάσματα των καλών σχέσεων. Είναι η πραγματική τεκτονική μετατόπιση των πολιτικών και οικονομικών κέντρων εξουσίας », δήλωσε πριν από λίγο ο καγκελάριος μιλώντας στο συνέδριο της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) που πραγματοποιείται στο Μόναχο και τόνισε ότι η εποχή της «Pax Americana» έχει πλέον παρέλθει . « Δεν θα μας βοηθήσει η νοσταλγία. Έτσι είναι τα πράγματα. Οι Αμερικανοί προωθούν τώρα τα συμφέροντά τους με μεγάλη δύναμη και για αυτό πρέπει κι εμείς να προωθήσουμε τώρα τα δικά μας », πρόσθεσε. Αναφερόμενος στην Ουκρανία και στη σημασία της περαιτέρω στήριξής της, ο κ. Μερτς είπε χαρακτηριστικά: « Ναι, δεν ζούμε σε πόλεμο, αλλά δεν ζούμε πλέον ούτε μόνο σε ειρήνη » και σημείωσε ότι αυτό επί της ουσίας συμβαίνει από τον Μάιο του 2014 με την προσάρτηση της Κριμαίας. « Αν ο Πούτιν κατακτούσε την Ουκρανία, αυτό δεν θα του ήταν αρκετό. Τότε στο στόχαστρό του θα βρισκόταν η Ευρωπαϊκή Ένωση (…) Και δεν είμαι διατεθειμένος να παίξω κορώνα-γράμματα την πιο μακρά περίοδο ειρήνης στην ήπειρό μας », υπογράμμισε και ανέφερε τέσσερις προτεραιότητες: στήριξη στην Ουκρανία για όσο χρειαστεί, συνοχή εντός της ΕΕ και εντός του ΝΑΤΟ και μαζικές επενδύσεις στις δικές μας αμυντικές ικανότητες. Απευθυνόμενος μάλιστα στους νέους της Γερμανίας και με το βλέμμα στην στρατιωτική θητεία, εξέφρασε την πεποίθηση ότι είναι διατεθειμένοι να υπηρετήσουν την πατρίδα τους. « Αυτή η χώρα προσφέρει πολλές ευκαιρίες, περισσότερες από τις περισσότερες άλλες χώρες. Αλλά θέλουμε και μια συνεισφορά από εσάς ώστε αυτή η χώρα να μπορέσει να οδηγηθεί στο μέλλον με πνεύμα ελευθερίας », τόνισε ο Φρίντριχ Μερτς, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι αρχικά αυτό θα γίνει σε εθελοντική βάση, αλλά θα μπορούσε να αλλάξει, εάν χρειαστεί. Ο Μερτς ανέδειξε επίσης ως ύψιστη προτεραιότητα της κυβέρνησής του μαζί με την διασφάλιση των ικανοτήτων της Γερμανίας την αναδιάρθρωσή της και την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της. Περιέγραψε μάλιστα την Γερμανία ως «περίπτωση που χρειάζεται ανακαίνιση από την αρχή» , επισημαίνοντας ωστόσο ότι αυτό δεν θα συμβεί από τη μία μέρα στην άλλη και βεβαίως όχι χωρίς τη βοήθεια των πολιτών...

Οι υπόλοιποι καταλαβαίνουμε πόσο επικίνδυνη είναι για την Ελλάδα… Μας καλούν να πανηγυρίσουμε για τον ψηφιακό «τσάρο» που θέλει να μας κάνει αριθμούς και φέρνει το τέλος των μετρητών; Έλεος! Ο Πιερρακάκης ήταν ο κατάλληλος (και πιο βολικός) υπαλληλίσκος του Νταβός για την πολεμοχαρή πολιτική της «Συμμαχίας των Προθύμων» αλλά και για τον μετασχηματισμό της οικονομίας στα μέτρα της ατζέντας 2030… Οι μόνοι που δικαιούνται να πανηγυρίζουν με την εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup , είναι οι οπαδοί της ψηφιακής δικτατορίας και τα κοράκια που ορέγονται παγκόσμιο πόλεμο, με τη Ρωσία στο στόχαστρο. Δεν μπορεί να γίνει πιο ξεκάθαρο από αυτό . Κανένας άλλος δεν έχει λόγο να χαίρεται για αυτήν τη φυτεμένη «διάκριση». Προς τι όλοι αυτοί οι γελοίοι διθύραμβοι άραγε; Επειδή κατέλαβε ένα υψηλό αξίωμα ένας Έλληνας, την ώρα που ο ίδιος και το κόμμα του σβήνει από τον χάρτη την Ελλάδα; Δείγμα του ακραίου χάσματος μεταξύ Ευρώπης και λαών, ότι προβάλλεται ως πλέον πετυχημένος ο υπουργός Οικονομίας του πιο δυστυχισμένου και φτωχοποιημένου λαού της Ευρώπης. Σε αυτό το υποτιθέμενο «comeback story», το μόνο που επιστρέφει σε ευρωπαϊκή καρέκλα είναι το δόγμα Σημίτη , σε ένα διεθνοποιημένο ξεπούλημα χωρίς επιστροφή. «Πρωταθλητής» στα ερείπια που άφησε πίσω του Παρουσιάζεται ως «τσάρος» των οικονομικών ο Πιερρακάκης , την ώρα που οι Έλληνες έχουν τη δεύτερη χειρότερη αγοραστική δύναμη , το χειρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα , την προτελευταία θέση σε μέσο ετήσιο μισθό , την πρώτη θέση σε υποκειμενική φτώχεια , τ ην τρίτη υψηλότερη θέση σε ιδιωτικές δαπάνες υγείας , την πρώτη θέση σε παιδική φτώχεια , 700.000 Έλληνες να υποσιτίζονται , το 40 έως 100% του μισθού να πηγαίνει στο ενοίκιο και το 46% να μην μπορεί να κάνει ούτε μια εβδομάδα διακοπές . Και όλα αυτά με επίσημα στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ. Εμφανίζεται ως success story o Πιερρακάκης που έριξε από τους πρώτους στα βράχια το εθνικό μας κεφάλαιο που λέγεται ΕΛΤΑ . Με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που τάιζαν τις γνωστές «ακρίδες» , μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα που τα ΕΛΤΑ βάρεσαν «κανόνι» και ερημώνουν το συνεκτικό ιστό της χώρας από μια κρίσιμη υπηρεσία . Ο «υπουργός Οικονομικών» ολόκληρης της Ευρώπης, δεν μπόρεσε (και κυρίως δεν ήθελε) να σώσει ούτε καν το εθνικό μας ταχυδρομείο. Θα… πανηγυρίζουμε για τον Πιερρακάκη, που την ώρα που εκείνος εκλεγόταν στην Ευρώπη, στην Ελλάδα ένας μαφιόζος κορόιδευε όλον τον ντουνιά με ομερτά σιωπής στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, και έλεγε σε αρχηγούς κομμάτων ότι θα τους «στρίψει το λαρύγγι» ; Τιμά μήπως τη φήμη του κ. Πιερρακάκη και της κυβέρνησης που υπηρετεί, ότι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που προορίζονταν για τον πρωτογενή μας τομέα, ρίχτηκαν στη χοάνη «γαλάζιων» απατεώνων που πλούτιζαν με παράνομες επιδοτήσεις; Ή μήπως αυτό ακριβώς το σκάνδαλο (μαζί με τα υπόλοιπα που τρέχουν) τον καθιστά ιδανικό «αχυράνθρωπο» για την ατζέντα του Eurogroup; Ο Βέλγος ανταγωνιστής του Κυριάκου Πιερρακάκη «καταδικάστηκε» από την απροθυμία της χώρας του να λεηλατήσει τα ρωσικά κεφάλαια, κάτι που η ίδια η Ρωσία έχει χαρακτηρίσει ως αιτία πολέμου . Οι Βέλγοι φυλάγονται για να προστατέψουν την οικονομία τους και την εθνική τους ακεραιότητα, αλλά η – υπό ομηρία σκανδάλων – κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχει αποδείξει ότι μπορεί να τζογάρει τα πάντα για την εξουσία: Κρίσιμες υποδομές, κυριαρχικά δικαιώματα, ιστορικές μονές, οπλισμούς νησιών, δημόσιες υπηρεσίες, υγειονομικά πρωτόκολλα, ζωικά κεφάλαια και ό,τι άλλο «σπαρταράει». Ψηφιακό ευρώ και αφανισμός της εθνικής οικονομίας Ο Πιερρακάκης, εκλεκτό "παιδί" κι αυτός του Σβάμπ, είναι ο κατάλληλος (και πιο βολικός) υπαλληλίσκος του Νταβός για την πολεμοχαρή πολιτική της «Συμμαχίας των Προθύμων» αλλά και για τον μετασχηματισμό της οικονομίας στα μέτρα της ατζέντας 2030 . Έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του και με το παραπάνω . Εκλεκτός προσκεκλημένος της λέσχης Μπίλντερμπεργκ , πρωτεργάτης του «διαβατηρίου ελευθερίας» που λεγόταν Covid Pass, και θεμελιωτής του ψηφιακού φακελώματος με τον προσωπικό αριθμό και τις νέες ταυτότητες. Σε αυτήν την επταετία Μητσοτάκη που όλοι οι άλλοι τομείς του κράτους βούλιαξαν κυριολεκτικά ( παιδεία, υγεία, πρόνοια, εθνικά ζητήματα, κράτος δικαίου κλπ ), ο μοναδικός τομέας που έτρεχε με ταχύτητα… Σουηδίας ήταν η ψηφιακή μετάβαση . Όχι γιατί ο Κυριάκος Πιερρακάκης είχε κάποια ξεχωριστή ικανότητα, αλλά διότι εκεί έριξε το βάρος των μεταρρυθμίσεων σε κεντρικό επίπεδο η Ευρώπη, προκειμένου να κατασκευαστούν τα ψηφιακά «στρατόπεδα» το ταχύτερο δυνατόν. Ένας από τους βασικούς ρόλους του Πιερρακάκη στα 2,5 χρόνια θητείας που ανοίγονται μπροστά του είναι να επισπεύσει τις διαδικασίες για το ψηφιακό ευρώ και τον περεταίρω περιορισμό των μετρητών , με τελικό στόχο την κατάργησή τους . Ο συνονόματος (και ομόφρονας) του πρωθυπουργού δεν έκρυψε τίποτα από αυτά που σκοπεύει να προωθήσει, αφού τα ανέφερε ξεκάθαρα στην επιστολή του προς τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, πριν τον ψηφίσουν: Θέσπιση του ψηφιακού ευρώ ως ζήτημα «οικονομικής κυριαρχίας» , οικονομία βασισμένη στην τεχνολογία (δηλαδή επιβολή του AI σε όλες τις δοσοληψίες) και «ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς» της Ευρώπης, δηλαδή οικονομική διεθνοποίηση με τέλεια ενοποίηση κεφαλαίων, υπηρεσιών, επιχειρήσεων και εμπορευμάτων, σε μια ενιαία ψηφιακή αγορά. Με σαφή στόχο την απόλυτη τραπεζική μας ένωση, χωρίς εθνικά «εμπόδια» . Δηλαδή κάποιοι μας καλούν να πανηγυρίσουμε ότι εκλέξαμε έναν μπροστάρη που θέλει να αφανίσει την εθνική οικονομία μας και να εργαστεί για όλα τα θεμέλια μιας τεχνοφασιστικής οικονομίας. Και σαν κερασάκι στην τούρτα, να θυμίσω ότι ο ψηφιακός «τσάρος» της Σοβιετοποιημένης Ευρώπης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ως υπουργός Παιδείας είχε θέσει σε αναστολή έναν καθηγητή Γυμνασίου γιατί έκανε το «έγκλημα» να μοιράσει στο σχολείο φυλλάδια με ρήσεις Πατέρων της Εκκλησίας που μιλούσαν για την αρσενοκοιτία ! Ο υπουργός αντιμετώπισε ως «ρητορική μίσους» τα γραπτά του Ιερού Χρυσόστομου, κηρύσσοντας ουσιαστικά ως ανεπιθύμητο έναν από τους μεγαλύτερούς μας Αγίους που ανήκει στους τρεις Ιεράρχες και είναι προστάτης των γραμμάτων και των σχολείων. Γι’ αυτόν τον νεοταξικό οδοστρωτήρα θα πανηγυρίσουμε, επειδή  – όπως λένε – τιμά την ελληνική… φανέλα; Οτιδήποτε άλλο τιμά, παρά αυτή. Η ψήφιση του ως πρόεδρος του Eurogroup δεν είναι αιτία για να κάνουμε όνειρα, αλλά αιτία για να κάνουμε το σταυρό μας με αυτά που δεσμεύτηκε να εφαρμόσει… sportime - ellinikiafipnisis

Απορρίπτουν την πρόταση για συνάντηση με τον Μητσοτάκη! Η σύγκρουση κυβέρνησης και αγροτικού κόσμου κλιμακώνεται, καθώς οι αγρότες απορρίπτουν τον διάλογο χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις, συνεχίζουν τα μπλόκα και θέτουν τελεσίγραφο με σκληρά αιτήματα, μεταφέροντας την ένταση τόσο στους δρόμους όσο και στη Βουλή Η σχέση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον αγροτικό κόσμο έχει εισέλθει πλέον σε φάση ανοιχτής αντιπαράθεσης, καθώς αγρότες και κτηνοτρόφοι απορρίπτουν κατηγορηματικά την πρόσκληση για συνάντηση με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου. Όπως ξεκαθαρίζουν, δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε διάλογο εάν δεν έχουν προηγηθεί σαφείς απαντήσεις και συγκεκριμένες δεσμεύσεις στα αιτήματά τους. Απόφαση σκλήρυνσης στη Νίκαια Λάρισας Η στάση αυτή επικυρώθηκε το απόγευμα του Σαββάτου, κατά τη συνεδρίαση του Πανελλήνιου Συντονιστικού Οργάνου στη Νίκαια Λάρισας, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από 57 μπλόκα σε όλη τη χώρα. Εκεί αποφασίστηκε περαιτέρω κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με τους αγρότες να τονίζουν ότι πριν από οποιαδήποτε συζήτηση απαιτείται η ικανοποίηση βασικών και αδιαπραγμάτευτων διεκδικήσεων. Η κυβερνητική απάντηση και οι αντιδράσεις Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν άμεση. Από το βήμα της Βουλής, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έκανε λόγο για «προσχηματικό διάλογο», υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική συζήτηση όταν –σύμφωνα με την κυβερνητική εκτίμηση– δεν κατατίθενται συγκεκριμένα αιτήματα. Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση, η οποία κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αποφεύγει να δώσει λύσεις και υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των προβλημάτων του πρωτογενούς τομέα. Αβέβαιη η συνάντηση στο Μαξίμου Στο κυβερνητικό επιτελείο θεωρείται πλέον ιδιαίτερα πιθανό να μην πραγματοποιηθεί η προγραμματισμένη συνάντηση της Δευτέρας με τους αγρότες, παρά τη συνεχή επίκληση του διαλόγου. Η πρώτη επίσημη τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναμένεται σήμερα, μέσω της καθιερωμένης κυριακάτικης ανάρτησής του στο Facebook. Παράλληλα, ο Παύλος Μαρινάκης επανέλαβε το κάλεσμα για διάλογο, θέτοντας όμως ως απαραίτητη προϋπόθεση να παραμείνουν ανοιχτοί οι δρόμοι, προειδοποιώντας για νομικές συνέπειες σε περίπτωση νέων αποκλεισμών. «Όχι» απαντούν οι αγρότες στη συνάντηση με Μητσοτάκη: «Θα κάτσουμε ως το Πάσχα και θα κλείσουμε και τις παρακαμπτήριες» Στο πεδίο, οι αγροτικές κινητοποιήσεις συνεχίζονται χωρίς καμία ένδειξη υποχώρησης. « Μέχρι να τοποθετηθεί η κυβέρνηση επί των ζητημάτων αυτών, δεν πρόκειται να αποχωρήσουμε από τα μπλόκα », δηλώνουν οι παραγωγοί, προειδοποιώντας ότι εξετάζεται ακόμη και το κλείσιμο των παρακαμπτήριων οδών. Η κυκλοφορία διεξάγεται με παρακάμψεις σε κομβικά σημεία της Εθνικής Οδού Αθηνών–Θεσσαλονίκης, όπως στη Θήβα, τον Μπράλο, το Κάστρο, τον κόμβο Αταλάντης, τις Μικροθήβες, τη Νίκαια Λάρισας, το Βαρικό Πιερίας (στο ρεύμα προς Αθήνα) και τα διόδια Μαλγάρων. Παράλληλα, μπλόκα έχουν στηθεί στον αυτοκινητόδρομο Ε-65, στον κόμβο Καρδίτσας και στο Λόγγο Τρικάλων, ενώ για έκτη συνεχόμενη ημέρα παραμένει κλειστή και η είσοδος της Πάτρας από τον κόμβο Εγλυκάδας. Τα αιτήματα και το τελεσίγραφο προς την κυβέρνηση Το επόμενο βήμα των αγροτών είναι η αποστολή γραπτής λίστας αιτημάτων, συνοδευόμενης από τελεσίγραφο. Στο επίκεντρο βρίσκονται το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι καθυστερήσεις στις ενισχύσεις και τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα. Μεταξύ των βασικών διεκδικήσεων περιλαμβάνονται: Παραγραφή των διώξεων αγροτών από τη Βουλή Καταβολή όλων των οφειλόμενων ποσών από επιδοτήσεις και αποζημιώσεις Κατώτερες εγγυημένες τιμές Ρεύμα στα 7 λεπτά Αφορολόγητο πετρέλαιο στη μάνικα Μείωση του κόστους παραγωγής Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας Εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ Διανομή των «κλεμμένων» του ΟΠΕΚΕΠΕ στους πραγματικούς δικαιούχους Δημιουργία ελεγκτικού μηχανισμού Να μην περάσει ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ Παράλληλα, προβλέπεται ξεχωριστό πακέτο αιτημάτων για μελισσοκόμους, κτηνοτρόφους και αλιείς. Ειδικά για την κτηνοτροφία, λόγω της ευλογιάς των προβάτων, ζητείται εμβολιασμός με πλήρη αποζημίωση, κάλυψη του χαμένου εισοδήματος και δωρεάν ανασύσταση των κοπαδιών. Πολιτική ένταση και στο Κοινοβούλιο Το κλίμα ρήξης μεταφέρθηκε και στη Βουλή, όπου η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2026 εξελίχθηκε σε σκληρή πολιτική αντιπαράθεση. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγόρησαν την κυβέρνηση για κοινωνικό αυτοματισμό και για έναν διάλογο χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο με τους αγρότες. Ο Μαρινάκης επανέλαβε ότι ο διάλογος μπορεί να γίνει μόνο με ανοιχτούς δρόμους, απειλώντας για συνέπειες σε όσους προκαλούν ταλαιπωρία στους πολίτες . Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση θα κινηθεί εντός των δημοσιονομικών αντοχών, τονίζοντας πως «τ α “λεφτά υπάρχουν” τελείωσαν ». Η αντιπολίτευση άσκησε σφοδρή κριτική . Ο Δημήτρης Μάντζος (ΠΑΣΟΚ) σημείωσε ότι οι αγρότες δεν βγήκαν στους δρόμους «για ρεβεγιόν», ο Γιώργος Γαβρήλος (ΣΥΡΙΖΑ) χαρακτήρισε «υποκριτικό» το κάλεσμα του πρωθυπουργού, ο Νίκος Καραθανασόπουλος (ΚΚΕ) μίλησε για «διάλογο-παραμύθι», ενώ ο Αλέξης Χαρίτσης (Νέα Αριστερά) εξαπέλυσε σκληρή επίθεση κατά της κυβέρνησης , συνδέοντας το ζήτημα με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Με το άρθρο μου για τον Άγιο Πορφύριο που ανερτήθη την 5η Δεκεμβρίου 2025, εγκαινιάζεται επισήμως η συνεργασία μου με τον "Στύλο Ορθοδοξίας" Με το άρθρο μου για τον Άγιο Πορφύριο που ανερτήθη την 5η Δεκεμβρίου 2025, εγκαινιάζεται επισήμως η συνεργασία μου με τη μηνιαία εφημερίδα « Στύλος Ορθοδοξίας », ύστερα από τιμητική πρόσκληση του διευθυντή έκδοσης κ. Διονυσίου Μακρή . Πρόκειται για μια συνεργασία ουσίας και μαρτυρίας , σε μια εποχή όπου ο λόγος που δεν ευθυγραμμίζεται με το κυρίαρχο αφήγημα διώκεται, φιμώνεται ή γελοιοποιείται συστηματικά. Ο «Στύλος Ορθοδοξίας» δεν είναι απλώς άλλη μια ακόμη εφημερίδα για την Ορθοδοξία . Είναι ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα οχυρά ανεξάρτητου, πατριωτικού και ορθόδοξου λόγου , που αρνείται να προσκυνήσει το σατανόμορφο σύστημα των Διεθνιστών και των εγχώριων εντολοδόχων τους. Και ακριβώς γι’ αυτό, τις ημέρες αυτές, δίνει έναν υπέρ πάντων αγώνα. Ο διευθυντής της εφημερίδας, κ. Διονύσιος Μακρής , διώκεται διαρκώς και μεθοδικά από το σύστημα Μητσοτάκη, με προσχηματικές, ασήμαντες και κατασκευασμένες αφορμές. Όχι επειδή παρανόμησε. Αλλά επειδή επιμένει να μιλά . Επειδή δεν έσκυψε το κεφάλι. Επειδή ο «Στύλος Ορθοδοξίας» δεν μετατράπηκε ποτέ σε φυλλάδα συμμόρφωσης, σε φερέφωνο κρατικής γραμμής ή σε εκκλησιαστικό παράρτημα της εξουσίας. Η δίωξη αυτή δεν είναι προσωπική . Είναι πολιτική και πνευματική . Είναι η ίδια δίωξη που υφίσταται κάθε φωνή που αντιστέκεται στο καθεστώς της παγκοσμιοποιημένης ισοπέδωσης , στον τεχνοκρατικό ολοκληρωτισμό, στην αποχριστιανοποίηση, στην αποεθνικοποίηση και στην απόπειρα μετατροπής του ανθρώπου σε πειθήνιο βιολογικό και ψηφιακό υποκείμενο . Είναι η δίωξη εναντίον όσων δεν δέχονται να αντικατασταθεί ο Χριστός από αλγορίθμους, η Πατρίδα από «πολυπολιτισμικά εργαστήρια» και η Πίστη από έναν άχρωμο, ακίνδυνο ψευδο-ηθικισμό. Μέσα σε αυτό το τοπίο, ο «Στύλος Ορθοδοξίας» στέκει όρθιος . Και το γεγονός ότι διώκεται, αποδεικνύει ακριβώς ότι ενοχλεί. Ότι χτυπά νεύρο. Ότι δεν έχει εξαγοραστεί, ούτε εξουδετερωθεί. Η ύπαρξή του και μόνο είναι πράξη αντίστασης απέναντι στο σατανοφερτό σύστημα των Διεθνιστών, που θέλει Έλληνες χωρίς μνήμη, Χριστιανούς χωρίς Χριστό και πολίτες χωρίς ταυτότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Μακρής μου έκανε την ιδιαίτερη τιμή να φιλοξενεί κάθε μήνα στον «Στύλο Ορθοδοξίας» ένα άρθρο μου γραμμένο αποκλειστικά για την εφημερίδα , με κοινό παρονομαστή τη συνέπεια, το σθένος και την αταλάντευτη προσήλωση στη διάδοση της Ιστορικής και Πνευματικής Αλήθειας . Όχι της «αλήθειας» που επιβάλλεται από μηχανισμούς εξουσίας, αλλά της αλήθειας που γεννά συνείδηση, ευθύνη και πνευματική εγρήγορση. Διότι η μόνη πραγματική “Μεγάλη Επανεκκίνηση” δεν έχει καμία σχέση με τα αποκρουστικά σχέδια του Σβάμπ και του συρφετού του . Η αληθινή Επανεκκίνηση του Γένους δεν χαράσσεται σε διεθνή φόρα και σκοτεινά εργαστήρια. Αναβλύζει από τις καρδιές των γνήσιων Ρωμιών. Από εκείνους που δεν παραιτήθηκαν, δεν προσκύνησαν και δεν ξέχασαν. Η Ρωμιοσύνη δεν εξοντώθηκε. Υπέστη πολιορκία. Και η έξοδός της από την πολιορκία αυτή δεν θα έρθει με πολιτικά τεχνάσματα, αλλά με επανακατήχηση. Με επιστροφή στον Χριστό των Αγίων, όχι στον Χριστό των συμβιβασμών και της ακίνδυνης ευσέβειας . Με λόγο που πονά, ξυπνά και κρίνει, όχι με θεολογικούς αχταρμάδες και πνευματική χλιαρότητα. Η επικείμενη επανάκτηση της τρισένδοξης Κωνσταντίνου Πόλης δεν είναι ρητορικό σχήμα. Είναι υπόσχεση Θεού αλλά και ευθύνη ημών των ιδίων . Και η εκπλήρωσή της προϋποθέτει ανθρώπους έτοιμους. Πνευματικά θωρακισμένους. Ιστορικά ενσυνείδητους . Εκκλησιαστικά ανυποχώρητους. Με αυτή τη συνείδηση και με αυτό το χρέος, ο «Πύρινος Λόγιος» συναντά τον «Στύλο Ορθοδοξίας». Όχι για να συμβιβαστεί. Αλλά για να σταθεί όρθιος εκεί όπου άλλοι γονάτισαν. Και ξέρετε όλοι ποιοί είναι αυτοί. Κσι τέλος, για να κρατήσει αναμμένη τη φλόγα, όσο κι αν φυσούν οι άνεμοι του σκότους... Δείτε την εκπομπή του κ. Μακρή που αναγγέλλει τη συνεργασία μας, αλλά ακούστε και τον καταγγελτικό του λόγο για όσους γονάτισαν...

Με τους Έλληνες «ειδικούς» που έλαβαν επίσης τεράστιες χρηματοδοτήσεις θα ασχοληθεί κανένας…; Έκθεση αποκαλύπτει ότι οι επιστήμονες που συμβούλευαν τη κυβέρνηση, κατά τη διάρκεια της Πανδημίας Covid-19, υπέρ των lockdown’s και των μαζικών εμβολιασμών πήραν τεράστια χρηματοδότηση, άνω των 200 εκ. λιρών, από έναν από τους μεγαλύτερους φαρμακευτικούς επενδυτές στον κόσμο, την οποία απέκρυψαν... Νέα βόμβα στα θεμέλια της κατασκευασμένης Πανδημίας κορωνοϊού, κατά την οποία πολίτες εξαναγκάστηκαν με ποικίλους τρόπους να εμβολιαστούν : Τουλάχιστον 26 επιστημονικοί σύμβουλοι της Βρετανικής κυβέρνησης απέκρυψαν ότι έλαβαν επιχορηγήσεις ύψους άνω των 200 εκατομμυρίων λιρών , κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19, από έναν από τους μεγαλύτερους φαρμακευτικούς επενδυτές στον κόσμο, σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει έκθεση που φέρνουν στο φως μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα της Βρετανίας, όπως η Daily Mail. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη ανάλυση (report) της καμπάνιας UsForThem , η οποία εξέτασε δημόσια διαθέσιμα δεδομένα χρηματοδοτήσεων από το Wellcome Trust. Δεν είναι επίσημη κυβερνητική έκθεση, αλλά μια έρευνα που αποκάλυψε συγκρούσεις συμφερόντων σε 26 μέλη της SAGE, τα οποία έλαβαν πάνω από £210 εκατομμύρια σε επιχορηγήσεις ( με £175 εκατομμύρια μόνο το 2020-2021 ), χωρίς να τα δηλώσουν πλήρως στο SAGE Register of Participants’ Interests (ROPI). Είκοσι έξι μέλη της ισχυρής Επιστημονικής Συμβουλευτικής Ομάδας για Εκτάκτες Ανάγκες ( SAGE ), η οποία βοήθησε στη διαμόρφωση των κανόνων lockdown, δεν κατέγραψαν τη χρηματοδότηση της έρευνας από το Wellcome Trust, γεγονός που συνιστά φαινομενική σύγκρουση συμφερόντων. Πρώτος, πρώτος ο γνωστός καθηγητής Neil Ferguson , εκείνος με τα προγνωστικά προγράμματα και τους αναξιόπιστους αλγόριθμους, για τα lockdowns, που η δική μας ελληνική επιτροπή…σοφών υπό την ηγεσία του κ. Τσιόδρα, που επανεμφανίστηκε πρόσφατα υπεραμυνόμενος των εμβολίων covid και η Κυβέρνηση ακολούθησαν πιστά , με το παραπάνω…οδηγώντας τον ελληνικό πληθυσμό σε καταστροφικά lockdown’s και εν συνεχεία σε επαναλαμβανόμενους εμβολιασμούς με το, όπως αποδεικνύεται χαλκευμένο αφήγημα “ να πάρουμε τη ζωή μας πίσω ”… Η έκθεση της ομάδας εκστρατείας UsForThem ανέλυσε ερευνητικά δεδομένα από το Wellcome Trust, το οποίο χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από το επενδυτικό του χαρτοφυλάκιο και τους δεσμούς του με τη φαρμακευτική βιομηχανία. Σύμφωνα με την έκθεση τα 26 μέλη έλαβαν τουλάχιστον 210 εκατομμύρια λίρες σε επιχορηγήσεις από την Wellcome Trust μεταξύ 2018 και 2026, οι οποίες δεν δηλώθηκαν στο μητρώο συμφερόντων των συμμετεχόντων του SAGE (Ropi), ε νώ 175 εκατομμύρια λίρες χορηγήθηκαν μόνο κατά τη διάρκεια των βασικών ετών Covid, 2020 και 2021. Η ανάλυση της Mail on Sunday σε δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες δείχνει ότι ένας από τους δικαιούχους επιχορήγησης ήταν ο καθηγητής Neil Ferguson, ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές των εμβολίων και του οποίου οι συμβουλές προς τον πρωθυπουργό Boris Johnson οδήγησαν στο lockdown στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάρτιο του 2020 , και ο οποίος παραιτήθηκε ως γνωστόν από τη θέση του συμβούλου της κυβέρνησης δύο μήνες αργότερα, αφού αποκαλύφθηκε ότι παραβίασε τους κανόνες, που είχαν επιβληθεί στο Βρετανικό λαό , για να συναντήσει την παντρεμένη ερωμένη του. Αντίστοιχες βέβαια παραβιάσεις των μέτρων lockdown είχαμε και στην Ελλάδα, όπου ενώ οι Έλληνες πολίτες ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους, ο κ. Μητσοτάκης είτε έκανε ποδήλατο αρκετά μακριά από το σπίτι του μαζί με τη σύζυγο του, είτε απολάμβανε φαγητό στην Ικαρία συμμετέχοντας σε συγκέντρωση 30 – 40 ατόμων, ειδήσεις που είχαν κάνει το γύρο του διαδικτύου, αλλά δεν είχαν οδηγήσει σε αντίστοιχη παραίτηση του Έλληνα Πρωθυπουργού. Επιστρέφοντας πίσω στην έκθεση φωτιά που καίει το αφήγημα της Πανδημίας Κορωνοϊού, ο καθηγητής Φέργκιουσον δήλωσε στο μητρώο ότι συμμετείχε σε μια «Κοινοπραξία Μοντελοποίησης Επιπτώσεων Εμβολίων», αλλά δεν ανέφερε πουθενά την Wellcome Trust. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση των στοιχείων της Wellcome Trust, είτε ήταν ο κύριος αιτών είτε χρηματοδότησε άλλες αιτήσεις για επιχορηγήσεις αξίας 5,6 εκατομμυρίων λιρών, συμπεριλαμβανομένης μιας επιχορήγησης 1,25 εκατομμυρίων λιρών για την αντιμετώπιση ιών που μοιάζουν με γρίπη στο Βιετνάμ. Από τα 149 μέλη του SAGE κατά τη διάρκεια της κρίσης Covid, 38 υπέβαλαν αίτηση για χρηματοδότηση ή υποστήριξαν άλλες αιτήσεις στο Wellcome Trust, το μεγαλύτερο φιλανθρωπικό ίδρυμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο ειδικός στα εμβόλια, καθηγητής Γκάβιν Σκρίτον, έλαβε περισσότερα από 26 εκατομμύρια λίρες σε εννέα επιχορηγήσεις Wellcome σύμφωνα με τα αρχεία του, συμπεριλαμβανομένης μίας που σχετίζεται άμεσα με την Covid-19, αλλά αυτές οι επιχορηγήσεις δεν εμφανίζονται στο μητρώο SAGE. Μεταξύ άλλων που ισχυρίζονται ότι δεν κατάφεραν να καταγράψουν χρηματοδότηση για την έρευνα είναι η καθηγήτρια Σούζαν Μίτσι, η οποία είχε ισχυριστεί ότι περιορισμοί όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση και οι μάσκες προσώπου θα έπρεπε να παραμείνουν για πάντα για να μειωθεί η μακροπρόθεσμη πίεση στο NHS. Από τους 38, μόνο 12 δήλωσαν τη σχέση τους – ενώ 26 δεν το έκαναν. Το μητρώο συμφερόντων των συμμετεχόντων του SAGE είναι δημόσια διαθέσιμο, όπως και τα δεδομένα του Wellcome Trust σχετικά με έργα στη χρηματοδότηση των οποίων έχει συμβάλει, παρέχοντας πλήρη εικόνα για το ποια μέλη του SAGE έχουν συμμορφωθεί με τους κανόνες. Ο Μπεν Κίνγκσλεϊ, νομικός διευθυντής της UsForThem, δήλωσε: «Στα μέλη της SAGE ζητήθηκε πολύ ξεκάθαρα να αποκαλύψουν τις σχέσεις χρηματοδότησης της έρευνάς τους ακριβώς επειδή ήταν σε θέση να επηρεάσουν αποφάσεις δημόσιας υγείας που επηρέασαν εκατομμύρια ανθρώπους κατά τη διάρκεια μιας εθνικής έκτακτης ανάγκης». Το γεγονός ότι ορισμένα μέλη φαίνεται να μην έχουν σεβαστεί αυτές τις απαιτήσεις εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη διαφάνεια και τις πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων. «Εάν η κυβέρνηση θέλει να διατηρήσει την εμπιστοσύνη του κοινού, τότε πρέπει να βεβαιωθούμε ότι οι συμβουλές που παρέχονται από τους ανώτερους συμβούλους της είναι απαλλαγμένες από κινδύνους μεροληψίας ή συγκρούσεων συμφερόντων, και αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι σύμβουλοι πρέπει να είναι απολύτως διαφανείς με το κοινό σχετικά με τις σχέσεις τους με ιδιωτικούς οργανισμούς όπως το Wellcome Trust». «Ένας σημαντικός αριθμός μελών του SAGE κατάλαβε αυτό το θεμελιώδες σημείο πολύ καθαρά, αλλά η έρευνά μας δείχνει ότι άλλοι δεν το έκαναν, και κάποιος πρέπει να αναρωτηθεί: “Γιατί;”» Το μητρώο του SAGE ορίζει ότι οι συμμετέχοντες πρέπει να επισημαίνουν τυχόν εμπορικά συμφέροντα, ερευνητικά συμφέροντα και εάν έχει εξασφαλιστεί χρηματοδότηση στο παρελθόν ή στο παρόν. Δύο εβδομάδες μετά το πρώτο lockdown, το Wellcome Trust δήλωσε ότι «τα φάρμακα, τα εμβόλια και η ταχεία διάγνωση» ήταν «η μόνη στρατηγική εξόδου» από την πανδημία. Η υπόθεση, όπως είναι λογικό, έχει προκαλέσει πολιτική αντιπαράθεση στο Ηνωμένο Βασίλειο και αιτήματα για περαιτέρω έρευνα σχετικά με το αν υπήρξε πραγματική σύγκρουση συμφέροντα που επηρέασαν τις αποφάσεις για lockdowns, μάσκες και εμβολιασμούς. Στο ζήτημα αναφέρθηκε σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Χειρουργός, π. Διευθυντής Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, π. Διευθυντής Τμήματος Χειρουργικής & Μεταμοσχεύσεων Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης Δημήτρης Γάκης. Στην Ελλάδα παρά τις αντίστοιχες αποκαλύψεις για περίεργες χρηματοδοτήσεις «ειδικών», δεν είχε κινηθεί καμία διαδικασία… Ωστόσο δεν υπήρξε ποτέ αντίστοιχη έρευνα στην Ελλάδα μετά τις αποκαλύψεις για τις υπέρογκες χρηματοδοτήσεις Ελλήνων ειδικών που γυρνούσαν από κανάλι σε κανάλι τρομοκρατώντας τον ελληνικό λαό με σκοπό να τον ωθήσουν σε μαζικούς εμβολιασμούς. Υπενθυμίζουμε ενδεικτικά ότι ο κ. Τσιόδρας, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας, είχε λάβει, μεταξύ άλλων, 84.555.00€ χορηγίες για μελέτες από τη PFIZER . Επίσης, ο καθηγητής επιδημιολογίας, Γκίκας Μαγιορκίνης , ο οποίος μας ενημέρωνε από την αρχή του κορωνοϊού για την πορεία της πανδημίας  πήρε 15.579.627.00 ευρώ  για να κάνει διάφορες έρευνες, ενώ κάποια χρήματα πήρε και με τη μορφή δωρεάς, ενώ τα χρήματα αυτά δόθηκαν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και από δωρεές της NOVARTIS και ASTRA ZENECA. Τέλος, ο καθηγητής Πνευμονολογίας Θεόδωρος Βασιλακόπουλος , ο οποίος από την αρχή της πανδημίας του κορωνοϊού έγινε γνωστός στο πανελλήνιο λόγω των ακραίων απόψεων του αναφορικά με τα εμβόλια και τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να αντιμετωπίζονται οι ανεμβολίαστοι , πήρε πάρα πολλές χιλιάδες ευρώ εν μέσω κορωνοϊού από διαλέξεις και δωρεές…! Συγκεκριμένα, σύμφωνα με συμβάσεις που είναι δημοσιευμένες στο Διαύγεια , από τα τέλη του 2020, δηλαδή λίγο πριν ξεκινήσουν οι εμβολιασμοί, μέχρι το 2022 που γίνεται αναφορά στο άρθρο είχαν δοθεί στον Θ.Βασιλακόπουλο 759.259.00 ευρώ . Αναλυτικά οι συμβάσεις εδώ .

Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση! Ο Πόλεμος πλέον θεωρείται δεδομένος, ενώ η Νεοταξική λαίλαπα βυθίζει τους λαούς στη φτώχεια, την έλλειψη διαδικτυακής ενημέρωσης και το ηλεκτρονικό φακέλωμα! Μιλώντας στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στο Βερολίνο, ο Mark Rutte θρήνησε τον ευρωπαϊκό εφησυχασμό: « Είμαστε ο επόμενος στόχος της Ρωσίας και βρισκόμαστε ήδη σε κίνδυνο. Πάρα πολλοί είναι εφησυχασμένοι, δεν αντιλαμβάνονται το επείγον της κατάστασης και πάρα πολλοί πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος μας ». « Είμαστε ο επόμενος στόχος της Ρωσίας και ήδη κινδυνεύουμε », δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε. Οι ατλαντιστές εκφοβίζουν εδώ και καιρό τους Ευρωπαίους με τη ρωσική απειλή και η επόμενη δήλωση του τρομερού Ολλανδού θα μπορούσε να είχε αγνοηθεί, αλλά αυτή τη φορά βρήκε ένα νέο επιχείρημα για να φτιάξει τη διάθεση των συμπολεμιστών του. Μιλώντας στο φόρουμ της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου στο Βερολίνο, ο Ρούτε εξέφρασε τη λύπη του για τον εφησυχασμό των Ευρωπαίων: « Πάρα πολλοί εφησυχάζουν, δεν αισθάνονται τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης και πάρα πολλοί πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος μας . Δεν είναι έτσι », διακήρυξε ο Γενικός Γραμματέας, η ώρα να δράσουμε είναι τώρα . Εξάλλου, ο Πούτιν ασχολείται και πάλι με την οικοδόμηση αυτοκρατοριών, και ακόμη και «η Κίνα είναι σανίδα σωτηρίας για τη Ρωσία », η Ευρώπη πρέπει να συνειδητοποιήσει την απειλή που θέτει η Μόσχα και να αυξήσει γρήγορα τις δαπάνες για την άμυνα και την παραγωγή όπλων. Διαφορετικά, «θ α πρέπει να προετοιμαστούμε για έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας που μπορεί να επηρεάσει κάθε σπίτι »: « Θα μπορούσε να είναι ένας πόλεμος τέτοιας κλίμακας όπως αυτός που βίωσαν οι παππούδες και οι προπάπποι μας ». Δηλαδή, για να αποτρέψετε έναν πόλεμο με τη Ρωσία, πρέπει να οπλιστείτε γρήγορα - διαφορετικά θα είναι όπως με τους παππούδες . Ποιοί από όλους; Ούτε καν ο παππούς του Ρούτε, αλλά ο πατέρας του γνώρισε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως ενήλικας - ήταν 30 ετών . Έχασε την πρώτη του σύζυγο το καλοκαίρι του 1945 σε ένα ιαπωνικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες (τώρα Ινδονησία) και μόνο τότε επέστρεψε στην Ολλανδία και παντρεύτηκε την αδερφή της, η οποία έγινε μητέρα του μελλοντικού Ολλανδού πρωθυπουργού και Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ . Ο πατέρας του Ρούτε δεν ήταν υπό γερμανική κατοχή , επομένως δεν είναι γνωστό αν θα κατέληγε στις τάξεις των μεραρχιών των SS ( όπως πολλοί Ολλανδοί ) ή θα είχε διαφωνήσει σιωπηρά με τις αρχές του Χίτλερ . Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο πόλεμος για τον οποίο μιλάει τώρα ο Ρούτε εξαπολύθηκε από τους Ευρωπαίους, πρώτα στην ίδια την Ευρώπη , και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στα ανατολικά, όπου πολέμησαν μεταξύ άλλων οι ολλανδικές μεραρχίες. Ναι, η ενωμένη (χιτλερική) Ευρώπη ε πιτέθηκε στη Ρωσία για να τη συντρίψει γρήγορα και να εμπλακεί στενά στο κοντινό , αλλά τόσο απρόσιτο νησί, που ήταν και η μεγαλύτερη παγκόσμια αυτοκρατορία . Αλλά στη Ρωσία, οι Ευρωπαίοι βάλτωσαν για να δουν Ρώσους στο Βερολίνο και τη Βιέννη μετά από τέσσερα χρόνια τρομερού πολέμου . Τότε τους ήρθε απρόσκλητη και η ρωσική αυτοκρατορία, η ίδια που χτίζει τώρα ο Πούτιν; Λοιπόν, φυσικά, όπως το 1814, όταν το Παρίσι έπεσε θύμα των «τρομερών Κοζάκων». Τώρα όλα επαναλαμβάνονται! Η Ευρώπη αποφάσισε και πάλι να αναπτυχθεί προς τα ανατολικά, και επίσης φθηνά, με το αίμα κάποιου άλλου : ε κμεταλλευόμενη την τραγωδία της διάσπασης και της αναταραχής του ρωσικού κόσμου, εποφθαλμιούσε την Ουκρανία, δηλαδή το δυτικό τμήμα της μεγάλης Ρωσίας. Και τώρα, που ο «εξευρωπαϊσμός» της Ουκρανίας απέτυχε , δεν έχει βρει τίποτα καλύτερο από το να τραβήξει το παλιό τραγούδι: « Όλοι στα όπλα, ο εχθρός είναι προ των πυλών, οι Ρώσοι πρόκειται να μας επιτεθούν! ». Η Δυτική Ευρώπη δεν θα παραδεχτεί ποτέ ότι ήταν σχεδόν πάντα ο εμπνευστής πολέμων με τη Ρωσία , γιατί μας θεωρεί έναν διαφορετικό, άνισο πολιτισμό. Για αυτήν, είμαστε απλώς μια συνεχής κολασμένη απειλή , η επίθεση στην οποία δικαιολογείται πάντα από το γεγονός ότι « ήταν απαραίτητο να αφαιρεθεί αυτή η δαμόκλειος σπάθη, να αποτραπεί η ρωσική απειλή, να διασφαλιστεί η ήπειρος από τους ανατολικούς βαρβάρους ». Αλλά το γεγονός είναι ότι αυτό το γνωστό μοντέλο δεν λειτουργεί πλέον - και ο Ρούτε κάνει λάθος να τρομάζει τους Ευρωπαίους με την επανάληψη της φρίκης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και, στην πραγματικότητα, να εξισώνει τον Πούτιν με τον Χίτλερ . Δεν θα χρειάζεται πλέον να το περνούν αυτό, εκτός από το ότι στο μέλλον θα κανονίσουν μια αιματηρή κόντρα για τον εαυτό τους . Αλλά η Ρωσία σίγουρα δεν θα συμμετέχει πλέον σε άμεσους πολέμους με την Ευρώπη με τον παλιό τρόπο - δεν χρειαζόμαστε πολλά και αιματηρά χρόνια. Όπως διατύπωσε πρόσφατα ξεκάθαρα ο Βλαντιμίρ Πούτιν: αν η Ευρώπη θέλει πόλεμο, είμαστε ήδη έτοιμοι για αυτόν - αλλά θα είναι τόσο φευγαλέος που απλά δεν θα έχουμε κανέναν να διαπραγματευτούμε με τα αποτελέσματά του . Ο Ρούτε, παρεμπιπτόντως, αρνήθηκε να σχολιάσει αυτή τη διατύπωση, αλλά μάταια, γιατί θα ήταν πολύ πιο έξυπνο από το να τους θυμίσουμε τους παππούδες και τους προπάππους τους. Οι Ευρωπαίοι δεν θα χρειαστεί να περάσουν αυτό που πέρασαν οι παππούδες τους, γιατί απλά δεν θα επιβιώσουν από έναν νέο πόλεμο με τη Ρωσία...

Το Μαξίμου σε πανικό- Πρώτο "θύμα"... ο Κώστας Τσιάρας! Μετά την ε κλογή του Υπουργού Κυριάκου Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup, ένας ανασχηματισμός του υπουργικού συμβουλίου είναι πρακτικά αναπόφευκτος. Οι νέοι διορισμοί στις Βρυξέλλες ξεκινούν αμέσως και αναμένεται να διαρκέσουν τουλάχιστον δυόμισι χρόνια, ενώ σε συνδυασμό με τον τρέχοντα φόρτο εργασίας χωρίς αλλαγές προσώπων θα είναι αδύνατο το οικονομικό επιτελείο να τα φέρει εις πέρας. Ο συνδυασμός της θέσης του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με τον επικεφαλής του Eurogroup σηματοδοτεί μια σημαντική διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Κυριάκου Πιερρακάκη. Γι' αυτόν τον λόγο, στην κυβέρνηση γίνεται όλο και περισσότερος λόγος για την ανάγκη ενίσχυσης του οικονομικού επιτελείου και ανακατανομής των αρμοδιοτήτων, όπως τονίζει το ρωσικό rua.gr . Πρώτο «θύμα» του ανασχηματισμού ο Κώστας Τσιάρας Ο ανασχηματισμός αναμένεται να επηρεάσει και άλλα χαρτοφυλάκια πλην του οικονομικού τομέ α, υπογραμμίζει η ιστοσελίδα. Μεταξύ των πρώτων που τίθενται εν αμφιβόλω είναι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , όπου εντείνονται οι συζητήσεις για την πιθανή αποχώρηση του Κώστα Τσιάρα. Η θέση του έχει αποδυναμωθεί από την παρατεταμένη σύγκρουση με τον αγροτικό κόσμο. Το βασικό διακύβευμα δεν έγκειται τόσο στις ίδιες τις αλλαγές, όσο στο timing της εφαρμογής τους. Το πιο πιθανό σενάριο είναι η αρχή του νέου έτους... Η Koβέσι τορπιλίζει τα σχέδια του Μητσοτάκη για ανασχηματισμό Ωστόσο, η τελική απόφαση συνδέεται άμεσα με «ποινική υπόθεση που χειρίζεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπό την καθοδήγηση της Laura Kövesi» , τονίζει το rua.gr . Και αυτή δεν είναι άλλη από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες του ρωσικού μέσου, το « υλικό ενδέχεται να είναι πολιτικά ευαίσθητο και να αφορά νυν κυβερνητικούς αξιωματούχους ». Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, σύμφωνα με τις πηγές του, ο Πρωθυπουργός προτιμά να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της Εξεταστικής  προτού λάβει τελικές αποφάσεις για τα πρόσωπα που θα σχηματίσουν το νέο υποργικό. Η λογική είναι απλή: η αντικατάσταση υπουργών πριν προκύψουν νέα στοιχεία θα κινδύνευε να προκαλέσει έναν δεύτερο γύρο κυβερνητικού ανασχηματισμού, ενώ αρκετοί υπουργοί ή οι υφυπουργοί τους έχουν εμπλακεί σε αυτή την υπόθεση. Οι αμετακίνητοι, η επιστροφή Γεραπετρίτη και ο ρόλος του Χατζηδάκη Επί του παρόντος, έχει διαμορφωθεί στους κυβερνητικούς κύκλους μια λίστα με πρόσωπα που θεωρούνται πρακτικά... αμετακίνητα. Μεταξύ αυτών είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας , ο ίδιος ο Κυριάκος Πιερρακάκης , ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης , και οι επικεφαλής των βασικών εσωτερικών Υπουργείων, από τη δημόσια ασφάλεια έως τη δικαιοσύνη και τη ψηφιακή διακυβέρνηση. Εν τω μεταξύ, παρασκηνιακά, βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις σχετικά με την επιστροφή του Γιώργου Γεραπετρίτη στο Μέγαρο Μαξίμου. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης θα μπορούσε να πάρει τη θέση του στο Υπουργείο Εξωτερικών. Αυτή η επιλογή συνδέεται, μεταξύ άλλων, με τον ρόλο του στη διαχείριση της κρίσης γύρω από τα ΕΛΤΑ... «Σαρωτικός... όχι μίνι» Αν και το Μαξίμου δεν έχει λάβει ακόμη οριστικές αποφάσεις , τα σενάρια στο επιτελείο του πρωθυπουργού δίνουν και παίρνουν, ενώ οι αλλαγές δεν θα περιοριστούν σε μία ή δύο αλλαγές υπουργών... Όπως τονίζει το rua.gr πρόκειται για πιο «μεγάλο μετασχηματισμό», με στόχο την προσαρμογή της κυβέρνησης στη νέα πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Ωστόσο, ο Κώστας Τσιάρας παραμένει το πιο ευάλωτο πρόσωπο στο νυν υπουργικό της ΝΔ. Η πιθανή αποπομπή του θα θεωρηθεί ως μια προσπάθεια εκτόνωσης των κοινωνικών εντάσεων και κίνηση καλής θέλησης από την κυβέρνηση προς τους αγρότες , με απώτατο σκοπό την έναρξη ενός διαλόγου. ΒΝ