Search this site

Υποτίθεται ότι ξέρουμε το Κυπριακό σε όλες τις πτυχές του, αλλά κατά βάθος αγνοούμε πολλά... Tην περασμένη Τετάρτη «πετάξαμε» με τον εκδότη μας Ιωάννη Φιλιππάκη για την Κύπρο. Αφού ξεπεράσαμε την έκπληξή μας από το γεγονός ότι κατά την επιβίβαση στο αεροσκάφος Airbus neo ήλεγξε τα εισιτήρια και τα διαβατήριά μας μια νεαρά Ελληνίς που φορούσε μουσουλμανική μαντίλα (αν και λόγω Νομικής Θράκης μάς ήταν εξαιρετικά οικεία αυτή η εικόνα, προσώρας, αναχωρώντας από κρατικό αερολιμένα, νομίσαμε ότι πετάμε με την Emirates και όχι με τη «συμπεριληπτική» Αegean), για την επόμενη μιάμιση ώρα αφιερωθήκαμε/αφιερώθηκα στο διάβασμα. Ένα μικρό εγχειρίδιο που μου είχε δωρίσει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιαννάκης Κασουλίδης το 2020 κατά την επίσκεψή του στα γραφεία μας μαζί με τον πρέσβη Αλέξανδρο Ζήνωνος λίγο πριν μας κτυπήσει το πρώτο κύμα του κορονοϊού (υπό τον τίτλο «30 χρόνια παρών, σκέψεις και ιδέες για την Κύπρο μας» ) υπενθύμισε ποια ήταν τα τελευταία Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης που μας ζητούσαν οι ξένοι στη διαπραγμάτευση. Μεταξύ των οποίων και οι αναγνωρίσεις μέσω ΟΗΕ «κρατικών υποδομών» του ψευδοκράτους όπως αεροδρόμια και λιμάνια. Ο κύριος Κασουλίδης θεωρούσε τότε ότι ο χρόνος πλέον λειτουργεί εναντίον μας και θεωρούσε επείγον να γίνουν τολμηρές κινήσεις εκ μέρους μας. Ακόμη δεν είχε ξεσπάσει ο πόλεμος της Ουκρανίας, ακόμη η Μόσχα δεν είχε ανοίξει προξενείο (μαζί με τις ΗΠΑ) στα Κατεχόμενα και ακόμη ο Πούτιν δεν συντασσόταν με τη Δύση στην προοπτική της αναγνώρισης του ψευδοκράτους αν δεν… Ακόμη δεν είχε ξεσπάσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή επίσης και ακόμη το Ισραήλ δεν θεωρούσε τω καιρώ εκείνω «στρατηγικό βάθος» του τη Λευκωσία και την Αθήνα. Και βεβαίως δεν είχε καταγραφεί σε δημοσκοπήσεις ότι οι Ελληνοκύπριοι προσβλέπουν πλέον σε συντριπτικά ποσοστά πρωτευόντως στη βοήθεια του Τελ Αβίβ και δευτερευόντως των Αθηνών. Η Ελλάς κείται μακράν πλέον για εκείνους όσο πικρό και αν μας ακούγεται. Τι μάθαμε από την επίσκεψη μας στη Μεγαλόνησο; Ότι τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν υπό προϋποθέσεις σε λίαν επικίνδυνα δεδομένης της στρατηγικής αδιαφορίας της Αθήνας και της αδυναμίας να αντιληφθεί πόσο «αλληλένδετα θέματα» είναι η Θράκη, το Αιγαίο και η Κύπρος . Αν το αντιλαμβανόταν η Αθήνα, δεν θα είχε καν πειρασμό να βάλει το νυχάκι της, έστω, στην πρόσφατη κυπριακή κρίση. Αλλά το έκανε. Δεν θα άφηνε στον υφυπουργό Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη την πρωτοβουλία να επιρρίψει στην Κύπρο τις ευθύνες για το καλώδιο όταν και οι πέτρες ξέρουν τι ειπώθηκε στα αρμόδια κυβερνητικά όργανα στην άτυπη, χωρίς πρακτικά, συνεδρίαση της 3ης Ιουλίου 2024 στην Αθήνα. Τον άφησε όμως! Σταματώ για εθνικούς λόγους εδώ. Τι μάθαμε λοιπόν στη Λευκωσία; Πρώτον, ότι η ειδική μεσολαβήτρια Ολγκίν Κουεγιάρ που έχει φιλοδοξίες για το ύπατο αξίωμα του ΟΗΕ έχει θέσει ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα δύο ετών μάξιμουμ για λύση ή… άλλες εξελίξεις. Δεύτερον, ότι ο νέος ηγέτης του ψευδοκράτους Ερχιουμάν ζητά εναλλασσόμενη προεδρία Ελληνοκύπριου και Τουρκοκύπριου προέδρου, αν πρόκειται για ομοσπονδία. Διαφορετικά θα προχωρήσει σε προσάρτηση. Ο Κασουλίδης γράφει στη μικρή επιτομή του Κυπριακού που μας ενεχείρισε ότι ένα τέτοιο σύστημα πέντε ετήσιων θητειών προέδρων θα είχε νόημα μόνον αν ο Ελληνοκύπριος παρέδιδε σε Ελληνοκύπριο στο τέλος της πενταετίας. Διότι, αν παρέδιδε σε Τουρκοκύπριο, μπορεί να ερχόταν στο μέλλον μια στιγμή που ο Τουρκοκύπριος θα κρατούσε τη σκυτάλη της ομοσπονδίας για τον εαυτό του, δεν θα την έδινε ποτέ ξανά στον επόμενο. Τρίτον, η πρόταση που διακινείται είναι η αύξηση του ποσοστού εδάφους που θα δοθεί στο νέο «συνιστών» κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω παραχώρησης εκτάσεων στη νεκρά ζώνη (την οποία περπάτησα το 2023 έξω από την κοινότητα της Αθηένου) και σε αντάλλαγμα για το εδαφικό «δέλεαρ» να αναγνωρίσει η Λευκωσία το κατεχόμενο αεροδρόμιο Τύμπου και των κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου. Με δυνατότητα να εργάζονται σε αυτό και Ελληνοκύπριοι. Μας προτείνεται δηλαδή μέσω των κρατικών υποδομών η βελούδινη αναγνώριση της εισβολής με δική μας πρωτοβουλία αντί της ατάκτου αναγνωρίσεώς της από τη διεθνή κοινότητα. Τέταρτον, η κατάσταση στο πολιτικό σύστημα της Κύπρου, όπως αυτή αναμένεται να καταγραφεί στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, δεν προμηνύεται αισιόδοξη . Ο Πρόεδρος στάθηκε όρθιος και μάλλον εξήλθε της κρίσεως, άλλοι κηρύχθηκαν… έκπτωτοι στην συνείδησή του για… εκατό εκατομμύρια λόγους, αλλά τα κόμματα που τον στηρίζουν στη Βουλή έχουν προβλήματα. Άλλα μεγαλύτερα, όπως το ΔΗ.ΣΥ. του αείμνηστου Λυσσσαρίδη, και άλλα μικρότερα, όπως το ΔΗ.ΚΟ. του Νικόλα Παπαδόπουλου. Ο Συναγερμός με αρχηγό την πρόεδρο της Βουλής Αννίτα Δημητρίου αντιμετωπίζει τα προβλήματα που έχουν σε όλη την Ευρώπη όλα τα συστημικά κεντροδεξιά κόμματα, ενώ το εθνικιστικό ΕΛΑΜ αντέχει καλά. Και ο Φειδίας, παρά την εμπλοκή του σε σκάνδαλα με κοινοτικό χρήμα, ξεπερνά σε κάποιες μετρήσεις ιστορικά κυπριακά κόμματα. Ένας πωλητής στα Duty Free στο αεροδρόμιο της Λάρνακας κατά την αναχώρησή μας μου είπε στο αυτί ότι τα πράγματα με τη διάλυση του κομματικού συστήματος στην Κύπρο στις βουλευτικές εκλογές ίσως είναι χειρότερα απ’ ό,τι στην Ελλάδα. «Θα μας φορέσουν ζουρλομανδύα!» μου ψιθύρισε. Μάλλον έχει δίκιο αλλά, όπως πάμε κι εμείς εδώ στην Ελλάδα, ο ζουρλομανδύας θα καταστεί επίσημο εθνικό ένδυμα.

Θυμωμένη η Άγκυρα με την αλλαγή στάσης των ΗΠΑ! Έρχεται η αυτονόμηση των Κούρδων της βόρειας Συρίας! Η τουρκική αντιπροσωπεία αποχώρησε από τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου καθώς είχε προσκληθεί και ο ηγέτης των Κούρδων της βόρειας Συρίας Μ. Αμπντί ο οποίος παρακαθησε ως ισότιμος δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο είχε θερμή συζήτηση με τον Κούρδο ηγέτη ενώ εντύπωση προκάλεσε και ο εναγκαλισμός του Προέδρου της Γαλλίας Ε. Μακρόν με τον Μ. Αμπντί. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι οι δηλώσεις του Κούρδου ηγέτη Μ. Αμπντί μετά από τη Διάσκεψη, ο οποίος μίλησε για διοικητική αυτονομία των Κούρδων και διατήρηση τεσσάρων κουρδικών ταξιαρχιών. Αυτό σημαίνει ότι ο κουρδικος στρατός δεν διαλύεται και προχωρά το θέμα της αυτονομίας σε αντίθεση με την Συμφωνία της Δαμασκού με τους Κούρδους (Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας) της 28ης Ιανουαρίου. Αυτό προκαλεί θυμό στην Τουρκία και στην Δαμασκό. Η αλλαγή αυτή οφείλεται στην ανακοίνωση του νόμου "Σώστε τους Κούρδους" από τον Αμερικανό Γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ στις 29 Ιανουαρίου με τον οποίο απειλείται με κυρώσεις κάθε πρόσωπο, οργάνωση ή κράτος που στρέφεται εναντίον των Κούρδων. Εφιάλτης για την Άγκυρα καθώς βλέπει ότι μετά από την αυτονομία των Κούρδων του Ιράκ και της Συρίας έρχεται η ώρα των Κούρδων της Τουρκίας! Manolis Daskalakis

Ουκρανία, Ισραήλ «κρέμονται» από τον Tράμπ, κυρίαρχοι στην Αρκτική οι Ρώσοι – Τι θέλουν διακαώς οι ΗΠΑ και το χουν οι Ρώσοι! Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι εδώ και μήνες είναι σε εξέλιξη ένας πραγματικός γεωπολιτικός σεισμός! Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα, στη Γροιλανδία ήταν απλά η αρχή… ήδη σε πολλά «καυτά» μέτωπα εκτυλίσσεται μια πρωτοφανής σύγκρουση… συμφερόντων. Ένα από αυτά τα μέτωπα είναι η Αρκτική . Εκεί όπου η Ρωσία ενισχύει στρατηγικά τη θέση της, έχοντας τον απόλυτο λόγο όσον αφορά την εκμετάλλευση των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου της περιοχής… Η κυριαρχία της Ρωσίας και σε αυτό το … μέτωπο είναι αναμφισβήτητη, καθώς έχει αφήσει δεκαετίες πίσω της… τον ανταγωνισμό από τις ΗΠΑ και τους Συμμάχους τους… γεγονός που ενισχύει όχι μόνο τη γεωπολιτική ισχύ της Μόσχας αλλά και τα έσοδα της… Πρόκειται για παραμέτρους που έχουν τη τεράστια σημασία και σε άλλα… μέτωπα, όπως στην Ουκρανία , στο Ιράν και στο Ισραήλ . Δεν είναι τυχαίο που ο πρόεδρος Trump ασκεί πίεση στον Ουκρανό ομόλογό του, Volodymyr Zelensky να δεχθεί τους όρους της Ρωσίας για το Donbass ούτε θα πρέπει να θεωρηθεί άνευ σημασίας ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν ισορροπίες μεταξύ των μη ρεαλιστικών απαιτήσεων του Ισραήλ για το Ιράν, δεδομένου ότι η Τεχεράνη τυγχάνει να έχει ισχυρούς συμμάχους, τη Ρωσία και την Κίνα . Η εξάρτηση των Ουκρανών και των Ισραηλινών από την αμερικανική στρατιωτική και οικονομική στήριξη τους καθιστά αναγκαστικά υποτελείς στις αποφάσεις της Ουάσινγκτον. Ο Trump έχει πλέον τη δυνατότητα να προχωρήσει σε συμφωνίες με τη Ρωσία – αλλά και με το Ιράν - με γνώμονα τα αμερικανικά συμφέροντα, ενώ αφήνει τις υπόλοιπες δυνάμεις (βλέπε την Ευρώπη) να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των δικών τους πολιτικών επιλογών. Η Ρωσία απέκτησε κάτι που οι Αμερικανοί θέλουν απεγνωσμένα Οι ειδικοί έχουν σημειώσει ότι ο Ρώσος πρωθυπουργός Mikhail Mishustin διόρισε πρόσφατα τον S ergey Bondarenko , Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή Ανάπτυξης και Επιχειρησιακής Αποδοτικότητας στην United Shipbuilding Corporation, στην κρατική επιτροπή για την ανάπτυξη της Αρκτικής . Η ανανέωση και η εναλλαγή των συλλογικών κυβερνητικών οργάνων είναι συνηθισμένη, αλλά αυτός ο διορισμός αντιπροσωπεύει μια σημαντική τάση: η ηγεσία της χώρας ενισχύει δραματικά την επιχειρηματική συνιστώσα στην Αρκτική . Με άλλα λόγια, τα αποτελέσματα όλων αυτών των αξιοσημείωτων έργων και καινοτομιών θα πρέπει να απαντήσουν σε ένα ερώτημα: τι σημαίνουν όλα αυτά για τον ρωσικό προϋπολογισμό; Ο μετασχηματισμός της Αρκτικής Αυτό δεν είναι ένα άσκοπο ερώτημα, επειδή η ανάπτυξη της Αρκτικής μετασχηματίζεται συστηματικά από ένα «έργο που στοχεύει σε ένα λαμπρό μέλλον» σε προβλέψιμα στοιχεία εισοδήματος - και μάλιστα όχι μικρά. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι, η αρκτική ζώνη της Ρωσίας αντιπροσωπεύει σήμερα πάνω από το 80% του συνόλου του φυσικού αερίου και πάνω από το 20% του πετρελαίου (με πρόβλεψη έως και 30% τα επόμενα 20 χρόνια) για την εθνική οικονομία. Τα μικρά περίεργα μυαλά μπορεί να βρουν χρήσιμο να γνωρίζουν ότι η ρωσική Αρκτική αντιπροσωπεύει το 73-75% όλων των αποθεμάτων φυσικού αερίου της Αρκτικής και το 45% του συνόλου του αρκτικού πετρελαίου. Σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία, η Αρκτική (σε όλους τους τομείς) περιέχει το 22% των ανεξερεύνητων αποθεμάτων υδρογονανθράκων στον κόσμο, πράγμα που σημαίνει ότι ο ρωσικός τομέας κατέχει το κλειδί για το 10-12% όλου του μελλοντικού παγκόσμιου πετρελαίου. Και δεν μιλάμε για ολόκληρο τον περιοδικό πίνακα, γιατί αυτό μπορεί να σας κάνει να νιώθετε άβολα. Σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις, ολόκληρη η βάση πόρων της ρωσικής Αρκτικής υπερβαίνει τα 100 τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι αλήθειες του Vance Η τελευταία αναστάτωση των δυτικών χωρών σε αυτόν τον τομέα δικαιολογείται από κάθε είδους ρωσικές και κινεζικές απειλές, αλλά στην πραγματικότητα, όλα καταλήγουν στον μύθο της αλεπούς και των ξινά σταφύλια. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance το άφησε να διαφύγει: «Αν η Ουάσιγκτον επενδύει στην ασφάλεια της Γροιλανδίας και ολόκληρης της Αρκτικής, αναμένει να αποκομίσει οφέλη». Κάποτε, ο γερουσιαστής Salivan της Αλάσκας δήλωσε απερίφραστα σε ειδικές ακροάσεις του Κογκρέσου: «Η στρατηγική σημασία αυτής της περιοχής είναι αναμφισβήτητη. Αν δεν είμαστε εμείς εκεί, κάποιος άλλος θα είναι». Σε αυτό το πλαίσιο, η γνώμη του επικεφαλής της Rosatom, Alexey Likhachev , ο οποίος σημείωσε ότι «η τοποθέτηση μιας σημαίας στον στύλο δεν είναι δύσκολη - απλώς προσπαθήστε να φέρετε κάτι πίσω από εκεί», ακούγεται μάλλον ειρωνική. Τα σημάδια των μεγάλων δυνάμεων Αλλά εδώ τελειώνουν οι όμορφες ομιλίες και αρχίζουν οι αποχρώσεις. Πριν από ένα χρόνο, ο Πρόεδρος Trump ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκινούσαν ένα τεράστιο έργο για την κατασκευή ενός ολόκληρου στόλου βαρέων παγοθραυστικών: «Σαράντα μεγάλα παγοθραυστικά για την Ακτοφυλακή. Πολύ μεγάλα». Γιατί σαράντα; Επειδή οι μεγάλες Ηνωμένες Πολιτείες σαφώς δεν θα μπορούσαν να έχουν λιγότερα παγοθραυστικά από τη Ρωσία . Ένας χρόνος πέρασε και αποδείχθηκε ότι οι ίδιοι οι Αμερικανοί ήταν ανίκανοι να κατασκευάσουν παγοθραυστικά και τώρα θα τα κατασκεύαζαν μαζί με τους Φινλανδούς, όχι πια 40, αλλά μόνο 11. Το πρώτο από αυτά, το Polar Security Cutter, υποτίθεται ότι θα καθελκυστεί κάποια μέρα, αλλά τώρα το νωρίτερο είναι το "2030" και "οι εργασίες σχεδιασμού βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη". Σαφώς κατανοητό. Τεχνολογική υστέρηση Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν θα έχουν πυρηνικά παγοθραυστικά — δεν έχουν την τεχνολογία και τις υποδομές. Τα ντιζελοηλεκτρικά θα πρέπει να τα βγάλουν πέρα. Χθες, υπήρξαν μερικά διασκεδαστικά νέα για ένα γερμανικό πλοίο LNG που πάγωσε στη Βαλτική Θάλασσα, και ένα περήφανο γερμανικό πολυχρηστικό ντιζελοηλεκτρικό παγοθραυστικό στάλθηκε για να το βοηθήσει, αλλά χάλασε ενώ πάλευε με τους θρυλικούς πάγους της Βαλτικής. Το μέγεθος παρόμοιων αμερικανο-φινλανδικών παγοθραυστικών στην Αρκτική παραμένει ανοιχτό ερώτημα. Η υπεροχή της Ρωσίας Εν τω μεταξύ, η Ρωσία σχεδιάζει να ενισχύσει σημαντικά τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό έως το 2035: σύμφωνα με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Yuri Trutnev, υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή δέκα ακόμη παγοθραυστικών, 46 σκαφών διάσωσης και τριών βάσεων για τη μόνιμη ανάπτυξή τους. Το ζήτημα της δημιουργίας ενός «μεγάλου δακτυλίου μεταφορών» στην Αρκτική με βάση τον Διααρκτικό Διάδρομο Μεταφορών, ο οποίος θα πρέπει να ενώσει τις εξαγωγικές ροές επιχειρήσεων από τα Ουράλια, την Αρκτική και τη Σιβηρία μέσω των υδάτων της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού, τίθεται ήδη άμεσα. Ταυτόχρονα, ξεκινά η ανάπτυξη ενός νέου ετήσιου σχεδίου για τη μεταφορά πλοίων LNG κατά μήκος της NSR : στις 3 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη παράδοση υγροποιημένου φυσικού αερίου από το κοίτασμα Arctic LNG 2 μ ε συνδυασμό του δεξαμενόπλοιου LNG κατηγορίας πάγου Arc7 Alexey Kosygin και του πυρηνοκίνητου παγοθραυστικού Arktika (του ισχυρότερου στον κόσμο). Δυτική υστερία Η καθημερινή εργασία της Ρωσίας στην Αρκτική προκαλεί υστερία στη Δύση, ενώ τα νεότερα παγοθραυστικά μας προκαλούν εκκωφαντική υστερία. Το think tank Jamestown Foundation παραδέχεται ότι «ενώ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ εξακολουθούν να σχεδιάζουν την κατασκευή τους, η Ρωσία ήδη θέτει σε λειτουργία (όλο και περισσότερα) πυρηνοκίνητα πλοία σε σειρά. Το χάσμα μετριέται σε δεκαετίες». Το Business Insider αναφέρει: «Αυτή τη στιγμή, δεν είμαστε καν στο ίδιο επίπεδο με τη Ρωσία . Δεν είμαστε καν στο παιχνίδι ακόμα». Το Arctic Today επαινεί το ρωσικό πυρηνικό παγοθραυστικό Ural: «Το Ural είναι η κορυφή της σύγχρονης ναυπηγικής μηχανικής. <...> Συμβολίζει την αρκτική στρατηγική της Ρωσίας απέναντι στον παγκόσμιο ανταγωνισμό». Το περιοδικό Popular Mechanics έχει μάλιστα εγγραφεί ως φερέφωνο του Κρεμλίνου : «Η Ρωσία έχει διαλύσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στην Αρκτική . Αυτή είναι μια πραγματική απειλή για την Αμερική». Η Ουάσιγκτον έχει ξεπεράσει τα όρια Στο μεταξύ, σήμερα 17/2/2026, ξεκινά στη Γενεύη της Ελβετίας ένας νέος γύρος κλειστών διήμερων διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας , Ουκρανίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα μέτωπο που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σαφήνεια σε σχέση με τις προηγούμενες συναντήσεις. Η διαφορά είναι ότι υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια. Αυτή η σαφήνεια επιτεύχθηκε… προσωπικά από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump . «Η Ρωσία θέλει μια συμφωνία. Ο Zelensky πρέπει να δράσει. Πρέπει να δράσει, αλλιώς θα χάσει μια χρυσή ευκαιρία», είπε κοφτά. Αυτό φαίνεται ελάχιστα διαφορετικό από όσα έχει πει ο Trump στο παρελθόν, αλλά οι λεπτότητες είναι κρίσιμες. Ο Volodymyr Zelensky μπορεί να «ενεργήσει» για να εξασφαλίσει μια συμφωνία μόνο με έναν τρόπο: να αποδεχτεί τους όρους της Ρωσίας , οι οποίοι έχουν επανειλημμένα δηλωθεί ως αμετάκλητοι. Αυτοί περιλαμβάνουν κυρίως την αποχώρηση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από το Slovyansk , το Kramatorsk και άλλους οικισμούς στο Donbass που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό ουκρανικό έλεγχο. Με απλά λόγια, ο Αμερικανός πρόεδρος χάνει την υπομονή του και αρχίζει να ασκεί πιέσεις στο Κίεβο ανοιχτά. Αυτό είναι ένα είδος σημείου καμπής. Αρχές της συμφωνίας Μετά τη συνάντηση μεταξύ των ηγετών της Ρωσίας και των ΗΠΑ στην Αλάσκα , διπλωμάτες (κυρίως Ρώσοι) ανέφεραν επανειλημμένα το «πνεύμα» και τις «αρχές της συμφωνίας», τις οποίες ο Vladimir Putin και ο Donald Trump συμφώνησαν να εφαρμόσουν χωρίς να αποσπώνται από τα υποκατάστατα που προσπαθούσαν να επιβάλουν οι Ουκρανοί και οι Ευρωπαίοι. Αλλά κανείς δεν έσπευσε να εξηγήσει λεπτομερώς ποιες ήταν στην πραγματικότητα οι «αρχές» αυτές. Το πλαίσιο και οι υπαινιγμοί υποδήλωναν ότι η Μόσχα θα έκανε κάποιες παραχωρήσεις όσον αφορά τις απαιτήσεις της προς την Ουκρανία , ενώ οι Αμερικανοί θα πίεζαν το Κίεβο να αποδεχτεί τις υπόλοιπες απαιτήσεις. Αλλά καμία πλευρά δεν επιβεβαίωσε αυτή την υπόθεση, και οι Αμερικανοί και οι Ουκρανοί την αρνήθηκαν ευθέως: καμία πίεση, απλώς συνομιλίες. Τώρα οι μάσκες έχουν πέσει—ο Trump έχει περάσει στην επίθεση. Και λίγες ώρες μετά τη δήλωσή του, ο Zelensky επιβεβαίωσε ότι οι Αμερικανοί τον πιέζουν. Προηγουμένως, το είχε κρύψει, πιθανώς από φόβο μήπως τον επιπλήξουν. Αλλά τώρα δεν υπάρχει φόβος. Τουλάχιστον ο Zelensky δεν φαίνεται φοβισμένος. Τα ψέματα Zelensky Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου , ο Zelensky επανέλαβε τον προηγούμενο ισχυρισμό του: η εθελοντική αποχώρηση των ουκρανικών στρατευμάτων από το Donbass – δηλαδή από το 20% των εδαφών του Donbass γιατί το άλλο 80% ήδη το κατέχουν οι Ρώσοι - είναι εκτός συζήτησης. Αλλά οι δικαιολογίες για αυτό το «όχι» έγιναν ακόμη πιο θρασείς. Για παράδειγμα, ανέφερε «200.000 Ουκρανούς» που δεν μπορούσαν «απλώς να εγκαταλειφθούν». Αλλά παρέλειψε το γεγονός ότι οι αρχές του Κιέβου , δικαίως δυσπιστώντας σε αυτούς τους «Ουκρανούς» ως συντριπτικά ρωσόφωνους και συχνά συμπαθούντες τη Ρωσία, είχαν πάρει ομήρους τα παιδιά τους την προηγούμενη μέρα. Σύμφωνα με τον νέο νόμο, η αστυνομία έχει το δικαίωμα να απομακρύνει βίαια ανηλίκους από οικογένειες που δεν επιθυμούν να φύγουν κατά τη διάρκεια των εκκενώσεων. Αυτό σημαίνει ότι οι κάτοικοι του Slovyasnk που περιμένουν ρωσικά στρατεύματα έχουν απειληθεί με την απώλεια των παιδιών τους, στα οποία η Ουκρανία, αντιμετωπίζοντας μια δημογραφική καταστροφή, ελπίζει να ενσταλάξει μέσα τους μίσος για οτιδήποτε ρωσικό. Ο Zelensky παραπονέθηκε επίσης ότι τον εμποδίζουν να συλλάβει τον Putin. «Οι Αμερικανοί μας λένε ότι τώρα είναι η ώρα για συμβιβασμό, μπορείτε να κάνετε βήματα μπροστά. Έχουμε κάνει πολλούς συμβιβασμούς. Ο Putin και οι φίλοι του δεν είναι στη φυλακή. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος συμβιβασμός που έχει κάνει ποτέ ο κόσμος», δήλωσε ο Zelensky. Ο «ανεύθυνος» Zelensky Το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου καταλαβαίνει διαισθητικά ότι το όνειρο του Zelensky δεν έχει πραγματοποιηθεί επειδή αυτός και οι υποστηρικτές του είναι πολύ βραχύβιοι και η Ρωσία διαθέτει πυρηνικά όπλα. Αλλά παρόλα αυτά αποφάσισε να κάνει την πράξη ενός αδύναμου ηγέτη… «Επτά από εσάς με κρατήσατε πίσω, αλλιώς δεν θα είμαι υπεύθυνος για τις πράξεις μου». Αυτό εγείρει το ερώτημα αν οι Αμερικανοί πιέζουν το Κίεβο, γιατί ο δικτάτορας του Κιέβου ενεργεί με τόσο θράσος; Η απάντηση βρίσκεται στην έκκληση του Trump στον Zelensky, ή μάλλον, σε αυτό που στην πραγματικότητα δεν περιέχει - μια έγκυρη απειλή. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ζητά δράση για να «μην χαθεί μια υπέροχη ευκαιρία» για να επιτευχθεί μια συμφωνία. Αλλά αυτό ακριβώς θέλει ο Zelensky - να χάσει την ευκαιρία. Έχει ήδη αποφασίσει. Ότι καλύτερα μια καταστροφή στο αόριστο μέλλον παρά μια «συνθηκολόγηση» τώρα, όπως αποκαλούν τη συμφωνία Trump στο Κίεβο. Ο Zelensky δεν το λέει αυτό ευθέως, φοβούμενος τις συνέπειες - τιμωρία από τον Λευκό Οίκο. Αλλά φαίνεται ότι δεν θα υπάρξει καμία τιμωρία. Αδιάφορος ο Trump Τα σχόλια του Trump σχετικά με μια χαμένη ευκαιρία υποδηλώνουν ότι θα εγκαταλείψει την ουκρανική ατζέντα: θα αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις, αφήνοντας τη Μόσχα και το Κίεβο να τακτοποιήσουν τα πράγματα μεταξύ τους. Αυτό βολεύει τον Zelensky για τον επόμενο χρόνο. Περιμένει την άνοιξη για να αποκλιμακώσει την ενεργειακή κρίση και τον Νοέμβριο, όταν θα διεξαχθούν οι εκλογές για το Κογκρέσο των ΗΠΑ . Η ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν παράσχει στο Κίεβο χρηματοδότηση για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις τουλάχιστον μέχρι το τέλος του έτους, και στις αρχές του επόμενου έτους, το νέο Κογκρέσο θα μπορούσε να διαθέσει περισσότερα χρήματα εάν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν τις εκλογές (και πιθανότατα θα το κάνουν). Στην πραγματικότητα, ο Trump θέλει να στρέψει την προσοχή του στις εκλογές του Κογκρέσου , αναγνωρίζοντας τη σημασία τους. Και η άσκηση πραγματικής πίεσης στον Zelensky -όχι με λόγια, αλλά με πράξεις- είναι δυσμενής γι' αυτόν ακριβώς λόγω των εκλογών. Το ισχυρότερο ατού των Ηνωμένων Πολιτειών είναι το εμπάργκο στις προμήθειες όπλων στο Κίεβο, οι οποίες χρηματοδοτούνται από τους Ευρωπαίους. Αλλά οι αμυντικές εταιρείες είναι σημαντικοί λομπίστες και χορηγοί τόσο των Ρεπουμπλικανών γενικότερα όσο και του Trump προσωπικά. Το λόμπι των αμυντικών βιομηχανιών Οι Αμερικανοί βαρόνοι των όπλων, αν και απρόθυμα, αναγνωρίζουν το δικαίωμα του προέδρου να μην πληρώνει τα αιτήματα του Κιέβου από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να υποδηλώνει ότι ο ένοικος του Λευκού Οίκου θα τολμούσε να ανταγωνίζεται τις επιχειρήσεις και το κόμμα για κάποιον άνθρωπο της Ουκρανίας. Συμβαίνει συχνά με την αμερικανική εξωτερική πολιτική να μην μπορούν να ξεφορτωθούν το χάος που ξεκίνησαν οι ίδιοι. Και τώρα δεν είναι σε θέση να κάνουν τον Zelensky να αναλάβει δράση. Ωστόσο, οι Αμερικανοί έχουν και άλλα ατού: τη μεταφορά πληροφοριών στο Κίεβο και τη χρήση του διαβόητου συστήματος Starlink από τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Σύμφωνα με αρκετούς στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, η απώλεια και των δύο θα μπορούσε να είναι κρίσιμη για την Ουκρανία εάν τα ρωσικά στρατεύματα εκμεταλλευτούν την «τύφλωση» της Ουκρανίας ως ευκαιρία. Το αν μια τέτοια συνεργασία προβλέπεται από το «πνεύμα του Anchorage» θα αποκαλυφθεί εντός δύο έως τεσσάρων μηνών. Τόσο καιρό έχει ο Trump για να προσπαθήσει να αναγκάσει τους κατοίκους της Ουκρανίας σε υποταγή πριν συνεχιστεί η προεκλογική εκστρατεία. Εάν αποτύχει, η Ρωσία θα επιτύχει συμμόρφωση - χρησιμοποιώντας τις δικές της μεθόδους και με την πλήρη γνώση ότι μπορεί να βασιστεί μόνο στον εαυτό της. Δεν υπήρχε καμία άλλη πρόθεση. Σε αντίθεση με τον Zelensky , δεν περιμένουν την άνοιξη, ούτε τον Νοέμβριο, ούτε ένα θαύμα, ούτε έλεος από τις ΗΠΑ. Προετοιμάζονται. Τι μεθοδεύουν Ευρώπη και Ισραήλ Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στην ανατολική πλευρά της Ευρώπης , στην καρδιά… η Ελβετία ανακτά την ιδιότητά της ως βασική πλατφόρμα διαπραγμάτευσης -πιθανώς προσωρινά, αλλά σίγουρα εντυπωσιακά. Σήμερα, θα ξεκινήσουν στη Γενεύη συνομιλίες για δύο βασικά ζητήματα - την Ουκρανία και το Ιράν. Και στις δύο περιπτώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκπροσωπούνται από τον γαμπρό του Trump, Jared Kushner, και τον Stephen Witkoff, αν και η πρώτη αφορά φαινομενικά τη διαμεσολάβηση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, ενώ η δεύτερη αφορά τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν, αν και έμμεσες (με τη διαμεσολάβηση του Ομάν). Μια άλλη διαφορά είναι ότι στην περίπτωση της Ουκρανίας, η συζήτηση αφορά τον τερματισμό του πολέμου, ενώ στην περίπτωση του Ιράν, η εστίαση είναι στην πρόληψή του - δηλαδή, στη διαμόρφωση συνθηκών υπό τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκηρύξουν τις επιθέσεις στην Ισλαμική Δημοκρατία. Αλλά πέρα από τον Kushner και τον Witkoff , αυτές οι συνομιλίες έχουν κάτι κοινό: ισχυρούς αντιπάλους μιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Μέρος του αμερικανικού κατεστημένου (που εκπροσωπείται πιο έντονα από τον γερουσιαστή Lindsey Graham), οι Βρετανοί και οι Ευρωπαίοι Ατλαντιστές αντιτίθενται στην ικανοποίηση των απαιτήσεων της Ρωσίας. Η θέση τους διατυπώθηκε από την Kaja Kallas, η οποία δήλωσε ότι η Ρωσία κερδίζει περισσότερα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων παρά στο πεδίο της μάχης. Πιστεύουν ότι ο Trump δεν πρέπει να απαιτήσει παραχωρήσεις από τον Zelensky . Αντίθετα, οι κυρώσεις και η πίεση στη Ρωσία θα πρέπει να αυστηροποιηθούν, περιμένοντας τη στιγμή που θα αναγκαστεί να υποχωρήσει. Η περίπτωση του Ιράν Στην περίπτωση του Ιράν, οι υποκινητές περιλαμβάνουν τα μαχητικά στοιχεία της αμερικανικής ηγεσίας (και εδώ, το πιο επιθετικό δεν είναι άλλο από τον Graham) και το Ισραήλ. Την παραμονή των συνομιλιών της Γενεύης, ο πρωθυπουργός Netanyahu περιέγραψε τέσσερις όρους υπό τους οποίους οι Αμερικανοί πρέπει να συνάψουν συμφωνία με το Ιράν. Ο Netanyahu , ωστόσο, ισχυρίζεται ότι αυτά τα «βασικά στοιχεία» είναι σημαντικά όχι μόνο για το Ισραήλ , αλλά και για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών και ολόκληρου του κόσμου. Είναι σαφές ότι ο ηγέτης ενός ανεπίσημου πυρηνικού κράτους, υπεύθυνου για τη γενοκτονία στη Γάζα, κατανοεί καλύτερα τι χρειάζεται για τη διεθνή ασφάλεια και τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων. Οι όροι του Netanyahu περιλαμβάνουν τα πάντα ταυτόχρονα: την απομάκρυνση όλου του εμπλουτισμένου ουρανίου, την αποσυναρμολόγηση όλου του εξοπλισμού εμπλουτισμού, ένα όριο εμβέλειας 300 χιλιομέτρων για τους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους και την αποκήρυξη του «άξονα της τρομοκρατίας», που σημαίνει υποστήριξη στις δυνάμεις αντίστασης κατά του Ισραήλ στην Παλαιστίνη , τον Λίβανο και άλλα αραβικά κράτη. Σαφώς, αυτοί είναι όροι συνθηκολόγησης. Η άρνηση των Ιρανών Αλλά είναι απαράδεκτοι για τους Ιρανούς και επομένως αδύνατο να εκπληρωθούν. Επιπλέον, το Ιράν δεν έχει καμία πρόθεση να συζητήσει με τους Αμερικανούς τίποτα άλλο εκτός από το πρώτο σημείο, τον εμπλουτισμό ουρανίου. Γιατί ο Netanyahu απαιτεί το αδύνατο; Γι' αυτό οι Ευρωπαίοι Ατλαντιστές απαιτούν από τον Trump να εγκαταλείψει την πίεση που ασκεί στον Zelensky και την επιθυμία του να καταλήξει σε συμφωνία με τον Putin: χρειάζονται μια μαχόμενη Αμερική. Και μια Αμερική που να μάχεται για τα συμφέροντά τους: να διασφαλίσει τον έλεγχο της Ευρώπης στην Ουκρανία και την εξάλειψη του Ιράν ως ανεξάρτητου και αυτόνομου κέντρου εξουσίας στη Μέση Ανατολή από το Ισραήλ. Τίποτα από τα δύο δεν είναι δυνατό χωρίς την ενεργό αμερικανική συμμετοχή: η Ευρώπη είναι ανίκανη να νικήσει τη Ρωσία στην Ουκρανία και το Ισραήλ είναι ανίκανο να νικήσει στρατιωτικά το Ιράν και να επιφέρει την κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Τόσο οι Ευρωπαίοι Ατλαντιστές όσο και το Ισραήλ χρειάζονται τις Ηνωμένες Πολιτείες - ιδανικά, θα ήθελαν να επιτύχουν τους στόχους τους με αμερικανικά χέρια και αμερικανικά χρήματα, αλλά είναι επίσης δυνατοί και συμβιβασμοί. Το τίμημα της Ευρώπης Έτσι, η Ευρώπη πληρώνει ήδη για τις αμερικανικές προμήθειες όπλων στην Ουκρανία , χωρίς τις οποίες θα έπρεπε να εγκαταλείψει την πρόθεσή της να ατλαντικοποιήσει την Ουκρανία, δηλαδή να επεκτείνει τα σύνορά της με τον ρωσικό κόσμο προς τα ανατολικά. Όσον αφορά τα χρήματα, τα πράγματα είναι απλούστερα για το Ισραήλ: χάρη στη στενή διαπλοκή των αμερικανικών και ισραηλινών ελίτ και των χρημάτων, είναι απλώς αδύνατο να χαράξουμε μια γραμμή μεταξύ των δύο. Αλλά, σε αντίθεση με την Ευρώπη, το Ισραήλ θέλει περισσότερα από όπλα: χρειάζεται άμεση αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή. Ουσιαστικά, χρειάζεται έναν αμερικανικό πόλεμο εναντίον του Ιράν, κάτι που ο Trump σαφώς δεν θέλει να υπογράψει. Η περσινή αμερικανική επίθεση στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις ήταν το μέγιστο στο οποίο ήταν διατεθειμένος να φτάσει. Και για να τον αναγκάσει να το κάνει, ο Netanyahu έπρεπε να προκαλέσει έναν ισραηλινο-ιρανικό πόλεμο. Το Ισραήλ δεν είναι έτοιμο για έναν ακόμη πόλεμο με το Ιράν: γι' αυτό, χρειάζεται 100% εγγυήσεις αμερικανικής παρέμβασης, και ο Trump δεν τις δίνει. Αντ' αυτού, προτείνει την επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν , δηλαδή την απόσπαση παραχωρήσεων από αυτό που θα ικανοποιήσουν το Ισραήλ. Το αδιέξοδο του Trump Αλλά το πρόβλημα -για τον Trump - είναι ότι, πρώτον, το Ιράν δεν είναι διατεθειμένο να παραχωρήσει τίποτα εκτός από τον εμπλουτισμό ουρανίου, και δεύτερον, οι απαιτήσεις του Ισραήλ είναι τόσο (σκόπιμα) μη ρεαλιστικές που καμία συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν δεν θα το ικανοποιήσει. Μήπως ο Trump έχει κολλήσει; Όχι. Εάν είναι πραγματικά αποφασισμένος να καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν (που σημαίνει ότι δεν θέλει να εξαπολύσει ένα άσκοπο λουτρό αίματος που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα αμερικανικά συμφέροντα), μπορεί να το κάνει - απλώς θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να αγνοήσει κατηγορηματικά στη συνέχεια όλους τους ισχυρισμούς και τις προκλήσεις του Netanyahu . Αυτό δεν είναι και τόσο δύσκολο: η στρατιωτική εξάρτηση του Ισραήλ από τις ΗΠΑ είναι τεράστια, όπως απέδειξε ξεκάθαρα ο 12ήμερος πόλεμος Ισραήλ-Ιράν του περασμένου έτους. Παρεμπιπτόντως, ο Trump μπορεί επίσης να καταλήξει σε συμφωνία για την Ουκρανία — το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να εφαρμόσει ό,τι έχει ήδη συμφωνήσει με τον Putin. Η εξάρτηση του Zelensky και της Ευρώπης από τα αμερικανικά όπλα είναι τεράστια και η Ουάσιγκτον έχει κάθε ευκαιρία να επιταχύνει τη διαδικασία εξαναγκασμού του Κιέβου και της ΕΕ να αποδεχτούν το αναπόφευκτο. ΒΝ

Σε διαρκή πανικό ο Μητσοτάκης - Οι βόμβες Δένδια για τις δημοσκοπήσεις και το σχέδιο Μητσοτάκη για να σπάσει το μέτωπο Καραμανλή, Σαμαρά Ο Καραμανλής παρά την πολύ καλή σχέση που έχει με την Ντόρα Μπακογιάννη, δεν φαίνεται διατεθειμένος να τσιμπήσει από τα μητσοτακικά σχέδια Την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης  ετοιμάζει τις βαλίτσες του για το Νέο Δελχί, κάνοντας ένα πέρασμα από την κοπή της βασιλόπιτας του Οργανωτικού της ΝΔ (16/2) για να σημάνει εκλογικό συναγερμό και για να πείσει ότι είναι κοντά στο κόμμα, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας κόβει βασιλόπιτες προκαλώντας με αυτά που λέει ταραχή , στο Μαξίμου. Ανεβάζει τον πήχη Και αυτό γιατί ο Δένδιας, ανεβάζει τον πήχη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τονίζοντας ότι τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων είναι τραγικά όχι μόνο για το κόμμα, αλλά για την παράταξη, που η πολιτική της απήχηση είναι πολύ υψηλότερη από τα ποσοστά που καταγράφει στις δημοσκοπήσεις το κόμμα. Με αυτόν τον τρόπο ο Υπουργός Άμυνας, κατακρημνίζει το αφήγημα περί δημοσκοπικής επιστροφής της ΝΔ πάνω στο οποίο κτίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα σενάρια πολιτικής του κυριαρχίας και την επομένη των εκλογών. Ο Δένδιας ανεβάζει έξυπνα τον πήχη μιλώντας για την απήχηση της παράταξης, ώστε την επομένη να φανεί η αποτυχία του Μητσοτάκη σε όλο της το μέγεθος και να τεθεί θέμα ηγεσίας! Μελετημένη στρατηγική Η στρατηγική του είναι πολύ μελετημένη καθώς πάνω σε αυτό θα στηρίξει τα δικά του επιχειρήματα της επόμενης μέρας, δηλαδή του ότι η ΝΔ χρειάζεται έναν νέο αρχηγό που θα απευθυνθεί πλέον στην μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη και όχι έναν αρχηγό που θα απευθύνεται μόνο στο κόμμα και σε ένα ποσοστό πέριξ (στα καλά σενάρια) του 30%! Και οι βόμβες Δένδια είναι τόσο έξυπνες που δεν μπορεί το Μαξίμου να τον κατηγορήσει καθώς στις ομιλίες του τονίζει ότι: «Η Νέα Δημοκρατία είναι μία μεγάλη παράταξη, το ξέρετε. Τα εκλογικά μας όρια υπερβαίνουν κατά πολύ ακόμα και τον θρίαμβο που πετύχαμε όλοι μαζί, που πέτυχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2023, τον θρίαμβο του περίπου 41%. Είμαστε μεγαλύτεροι ακόμα και από αυτό. Καμπανάκι για τις δημοσκοπήσεις Και στο χρόνο που έχουμε από τώρα μέχρι τις εκλογές, όταν θα γίνουν το 2027, αυτό που πρέπει όλοι εμείς οι Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες να πετύχουμε, είναι να αποκαταστήσουμε την εκλογική μας απόδοση στα όρια της παραταξιακής μας απήχησης. Δεν είναι δυνατόν με κανέναν τρόπο να δεχθούμε εμείς τη σημερινή δημοσκοπική εικόνα. Όλοι μαζί, όλες και όλοι, θα την διευρύνουμε, θα την φτάσουμε εκεί που πρέπει. Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε έναν διάλογο με την κοινωνία για να βελτιώσουμε αυτά που χρειάζεται να βελτιωθούν και να πούμε αυτά που πρέπει να λεχθούν, ώστε η Νέα Δημοκρατία να είναι πάλι μια πανίσχυρη, αυτοδύναμη Κυβέρνηση». Βγήκε μπροστά η Ντόρα Την ίδια ώρα το Μαξίμου, λίγες ώρες πριν την συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα με τον “αδελφό” του πολιτικά καθώς αμφότεροι προέρχονται από την Αβερωφική ομάδα της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, επιχειρεί την διάσπαση του ενιαίου “μετώπου” Καραμανλή-Σαμαρά. Στο σχέδιο αυτό μπροστά βγήκε η Ντόρα Μπακογιάννη. Η πρώην Υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή της τόνισε μεταξύ άλλων για το ενδεχόμενο ο Αντώνης Σαμαράς να δημιουργήσει νέο κόμμα, η κ. Μπακογιάννη εξέφρασε αμφιβολίες, επισημαίνοντας, παράλληλα, ότι «Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής δεν μπορούν να "μπουν στο ίδιο τσουβάλι"», ενώ υπογράμμισε πως δεν πιστεύει ότι ο Κώστας Καραμανλής θα έκανε κάτι που «θα έβλαπτε την παράταξη». Οι κινήσεις του Μαξίμου Και αυτή η στρατηγική μόνο τυχαία δεν είναι καθώς είχαν προηγηθεί οι κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, να αναθέσει ρόλο τόσο στον Θοδωρή Ρουσόπουλο ( ως επικεφαλής του Συνεδρίου του Κόμματος) αλλά και του Ευριπίδη Στυλιανίδη (για την αναθεώρηση του Συντάγματος). Δύο πρόσωπα, ιδιαίτερα ο δεύτερος που έχουν υπάρξει προνομιακοί συνομιλητές του πρώην πρωθυπουργού. Βέβαια, ο Καραμανλής παρά την πολύ καλή σχέση που έχει με την Ντόρα Μπακογιάννη, δεν φαίνεται διατεθειμένος να τσιμπήσει από τα μητσοτακικά σχέδια. Σε άλλη λογική ο Αντώνης Θα έχει ενδιαφέρον σήμερα Τρίτη να δούμε τι διαρροές θα γίνουν μετά τη συνάντηση Τασούλα-Σαμαρά, στο προεδρικό ιδιαίτερα μετά τις αντιδράσεις που υπήρχαν μετά τη συνάντηση Τασούλα-Τσίπρα. Αν και ο Σαμαράς δεν είναι από εκείνους που θέλει τα όσα ειπωθούν στο Προεδρικό να περάσουν ...απαρατήρητα από το σύστημα. Καθώς είναι μια ευκαιρία να καταγραφούν για άλλη μια φορά οι διαφωνίες του με την πολιτική του Μαξίμου, στα εθνικά θέματα και όχι μόνο.

Υπάρχει μια αόρατη γραμμή στην ελληνική πολιτική. Ένας άγραφος κανόνας που λέει ότι όσο περισσότερο αποτυγχάνεις, τόσο περισσότερο ανελίσσεσαι. Κι αν αυτό ισχύει για πολλούς, για έναν ισχύει διπλά. Kαι μιλώ για τον Άδωνι Γεωργιάδη! Τον μεγαλύτερο κλόουν της πολιτικής ζωής! Ο άνθρωπος που κατόρθωσε να πείσει τους πάντες ότι η γραφικότητα είναι πολιτικό προσόν, ότι το γλείψιμο είναι ιδεολογία και ότι η παντός είδους μεταμόρφωση είναι σημάδι… ευφυΐας! Η ιδέα του να ξαναγράψω μετά από 12 ολόκληρα χρόνια άρθρο για τον Γεωργιάδη, μου την έδωσε μια ανάρτηση στο Facebook ο Νικόλας Γκρέκο ανεβάζοντας αυτή τηξ φωτογραφία. Ο Γεωργιάδης, είναι μοναδικό φαινόμενο πολιτικού καιροσκόπου. Είναι ο άνθρωπος που σήμερα φιλά και αγκαλιάζει, αυτούς που μέχρι χθες αποκαλούσε «προδότες», «ανθέλληνες», «καταστροφείς της χώρας» . Είναι ο άνθρωπος που μετατρέπει κάθε πολιτικό του προϊστάμενο σε αντικείμενο λατρείας , λες και συλλέγει πορτραίτα μελλοντικών αφεντικών . Το κολάζ της φώτο το λέει μόνο του. Ο Άδωνις δεν αλλάζει ποτέ γραμμή. Αλλάζει μόνο αφεντικά. Το μόνο σταθερό είναι το χαμόγελο του μπουλντόγκ που τρέμει μην του πάρουν το κόκαλο. Τον βλέπεπουμε να αγκαλιάζει τον Μητσοτάκη σαν πνιγμένος που βρήκε σωσίβιο . Να φιλάει τον Καρατζαφέρη σαν χαμένος γιος που γύρισε από την εξορία . Να σκύβει με ευλάβεια στον Σαμαρά , λες και κάθε φιλί είναι «συγγνώμη» για όσα του έσουρε στα πάνελ . Να ακουμπά τον Καραμανλή σαν μαθητευόμενος ταχυδακτυλουργός που τραβάει ρεύμα από πηγή εξουσίας. Και εκεί, πάνω από όλα, δεσπόζει η επιγραφή που ταιριάζει σ’ αυτόν περισσότερο απ’ όσο του ταιριάζουν οι γραβάτες με τις οποίες βγαίνει στα πάνελ: «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα». Μόνο που εδώ ο Ιούδας δεν είναι ένας. Είναι όλοι όσοι εκμεταλλεύτηκαν, εξαπάτησαν και πρόδωσαν τον ελληνικό λαό . Και ο Άδωνις είναι το κοινό τους εργαλείο. Το μικρό πολιτικό παπαγαλάκι που τραγουδάει ό,τι χρειάζεται για να διατηρήσει θέση, φωνή, οξυγόνο. Ο Άδωνις δεν πολιτεύεται. Διαφημίζει . Δεν υπηρετεί την Ελλάδα. Υπηρετεί όποιον του δίνει βήμα . Δεν πιστεύει σε ιδέες. Πιστεύει σε νούμερα, σε κάμερες, σε αναγνωρισιμότητα . Μ' άλλα λόγια, πιστεύει σε οτιδήποτε του εξασφαλίζει την επόμενη μέρα.Γι’ αυτό και το φιλί του δεν είναι ποτέ τυχαίο. Είναι επένδυση. Το μόνο που μένει να μάθουμε είναι σε ποιον θα δώσει το επόμενο φιλί . Άν υπάρξει ποτέ τέτοιο. Και κυρίως, ποιος θα είναι ο επόμενος που θα πέσει στην παγίδα να πιστέψει ότι αυτή η πολιτική καρικατούρα μπορεί να υπηρετήσει οτιδήποτε άλλο πέρα από την ίδια της την επιβίωση. Το πολιτικό βαμπίρ που άλλαζε αφεντικά όπως αλλάζει κανείς πουκάμισα Υπάρχουν πολιτικοί που υπηρετούν ιδέες. Μάλιστα, υπήρξαν και τέτοιοι στην Ελλάδα του προτεκτοράτου. Υπάρχουν πολιτικοί που υπηρετούν συμφέροντα. Μάλιστα, η απόλυτη πλειοψηφία ανήκει σε αυτούς. Και υπάρχουν τέλος και πολιτικοί, που δεν υπηρετούν τίποτα άλλο πέρα από την ίδια τους την επιβίωση . Εκεί ακριβώς κατοικεί ο Άδωνις Γεωργιάδης. Στη χαραμάδα ανάμεσα στο γελοίο και στο επικίνδυνο. Στο σημείο όπου η κωμωδία αγγίζει τη φρίκη. Γιατί αυτός ο άνθρωπος δεν πολιτεύθηκε ποτέ. Εμπορεύτηκε . Και μάλιστα με τον πιο χυδαίο τρόπο. Από τα βιβλία του, ως την ίδια του τη πατρίδα. Δεν υπερασπίστηκε ποτέ ιδέες. Πουλούσε παντα αφήγημα . Δεν σεβάστηκε ποτέ πολιτικό προϊστάμενο. Απλώς περίμενε να δει ποιος θα επικρατήσει για να πέσει στα πόδια του . Και όταν έβλεπε ότι κάποιος καταρρέει, τον σταύρωνε με την ίδια ευκολία που ως χθες τον προσκυνούσε. Όπως ακριβώς κάνει ο επαγγελματίας Ιούδας. Αυτός που, όπως λέει και το κολάζ, ότι «φιλούσε υπέροχα» . Από τα τηλεμάρκετινγκ, στον Καρατζαφέρη Ο Άδωνις δεν εμφανίστηκε από το κενό. Ήταν προϊόν τηλεοπτικής αγοράς. Άνθρωπος που έμαθε να πουλάει βιβλία με κραυγές, να χτυπάει το χέρι στο τραπέζι, να ουρλιάζει για «αρχαίους Έλληνες που τα είπαν όλα», να κάνει τον τηλεοπτικό ταχυδακτυλουργό που από τη μια παριστανόταν «διανοούμενος» , από την άλλη έψαχνε απελπισμένα για ψήφους σε μια εποχή όπου το τηλεοπτικό θέαμα είχε γίνει πολιτικό διαβατήριο. Κι εκεί εμφανίστηκε ο Γιώργος Καρατζαφέρης . Ο άνθρωπος που τον «υιοθέτησε» πολιτικά, γιατί ήταν κι αυτός ολόϊδιος με τον Άδωνι. Δηλαδή, ένα υπερμέγεθες λαμόγιο, που πουλούσε "Ορθοδοξία" σε τιμή ευκαιρίας. Και φυσικά ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι ο Άδωνις δεν είναι πολιτικός αλλά σόουμαν . Στο ΛΑ.Ο.Σ. ο Άδωνις βρήκε το πρώτο του καταφύγιο . Την πρώτη του αγέλη. Τον πρώτο του ρόλο. Έγινε το «μπουλντόγκ» του Καρατζαφέρη, το παιδί που θα φωνάζει, θα επιτίθεται, θα δαγκώνει στα πάνελ, θα κάνει τον θόρυβο που δεν μπορούσαν οι άλλοι. Ήταν χρήσιμος. Και γι’ αυτό έμεινε. Ως τη στιγμή που κατάλαβε ότι το μαγαζί μικραίνει. Και τότε, όπως κάθε πολιτικός τυχοδιώκτης, πήρε το επόμενο λεωφορείο. Αυτό της ΝΔ του άλλοτε άσπονδου "εχθρού" του. Του Αντώνη Σαμαρά. Ο άνθρωπος που λοιδορούσε Καραμανλή και Σαμαρά λες και είχε προσωπικό απωθημένο Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά τι έλεγε ο Άδωνις για τον Καραμανλή . Έβγαινε στα κανάλια και τον λοιδορούσε . Τον κατηγορούσε για διαφθορά, για παθητικότητα, για ανικανότητα και ό,τι άλλο του 'ρχόταν .στο μυαλό. Τον ειρωνευόταν με εκείνη τη γνωστή υστερική φωνή που αναλύει δήθεν «εθνικά θέματα» αλλά στην πραγματικότητα εκπέμπει την ίδια απελπισμένη ένταση ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να μείνει εκτός κάμερας ούτε για δέκα λεπτά. Για τον Σαμαρά, πάλι, είχε άλλο ρεπερτόριο. Αντιμνημονιακός ο ίδιος, μνημονιακός ο Σαμαράς, και ο Άδωνις να στριγκλίζει για «προδοσίες» . Τον έσερνε δημόσια, τ ον υποτιμούσε, τον χλεύαζε. Μέχρι που… μπήκε στη Νέα Δημοκρατία. Και τότε ξαφνικά… αγάπησε και τον Σαμαρά και τον Καραμανλή. Αγκαλιές. Χαμόγελα. Φιλάκια στο μάγουλο. Η γνωστή συλλογή φωτογραφιών που κάνει τις λέξεις περιττές. Διότι ο Άδωνις δεν έχει ποτέ ιδεολογικό παρελθόν. Έχει μόνο φωτογραφικό. Ο πόλεμος κατά Μητσοτάκη: Ο «ανίκανος», ο «επικίνδυνος», ο «τελευταίος που θα έπρεπε να ηγηθεί» Εδώ η υποκρισία γυρίζει σε άλλο επίπεδο. Ο Άδωνις, στα πρώτα χρόνια, τον Μητσοτάκη τον είχε για πολιτικό μηδενικό. Τον αποκαλούσε «άδειο πουκάμισο» . Τον ειρωνευόταν για τις ιδέες του και λοιδωρούσε ακόμη και τον πατέρα του, τον Κων/νο Μητσοτάκη . Τον χλεύαζε για τις ικανότητές του (είχε δίκιο όμως σε αυτό) . Μιλούσε για αδυναμία, για ανεπαρκεια, για ανικανότητα. Και μετά τι έγινε; Ο Μητσοτάκης έγινε αρχηγός. Και τότε συνέβη το αναπόφευκτο: Ο Άδωνις μεταμορφώθηκε στον μεγαλύτερο υμνητή του και μάλιστα σ ε βαθμό παροξυσμού. Έφτασε να τον αποκαλεί «Μωυσή». Να δίνει μάχη για να τον πείσει ότι είναι ο «εκλεκτός». Να σκουπίζει κάθε κριτική, να καταπίνει κάθε αντίδραση, να λειτουργεί ως σωματοφύλακας του συστήματος Μητσοτάκη. Ό,τι πιο γελοίο έχει παραγάγει η σύγχρονη δεξιά παράδοση της Ελλάδας. Και όταν η Καρυστιανού ξεσήκωνε τους Έλληνες… ο Άδωνις έσπευσε να τη χλευάσει κατ' εντολή του...Μωϋσή αφεντικού του! Και εδώ φανερώνεται ο πραγματικός χαρακτήρας του. Όταν ο λαός, μέσα στην οργή και την αγανάκτηση για το σκάνδαλο της συγκάλυψης υπουργών και του ίδιου του Μητσοτάκη, βρήκε μια αυθεντική φωνή στην Καρυστιανού , ο Άδωνις βγήκε πρώτος να τη χλευάσει. Όχι γιατί διαφωνούσε πολιτικά. Όχι γιατί είχε επιχειρήματα. Αλλά γιατί έπρεπε να υπερασπιστεί το αφεντικό. Γιατί ξέρει ότι αν πέσει ο Μητσοτάκης, πέφτει κι αυτός. Γιατί ξέρει ότι χωρίς το σύστημα που τον προστατεύει, δεν θα τον κρατούσε ο λαός ούτε πέντε λεπτά . Γιατί η λαϊκή οργή δεν έχει χώρο για θεατράνθρωπους. Και κυρίως, γιατί η Καρυστιανού είναι αυθεντική. Κι αυτός είναι ψεύτικος μέχρι τον πυρήνα του. Συμπέρασμα Ο Άδωνις δεν είναι πια απλώς μια καρικατούρα. Δεν είναι ο γραφικός τηλεπλασιέ που κάποτε γελούσαμε μαζί του. Δεν είναι το μπουλντόγκ του χθες. Είναι κάτι πολύ χειρότερο. Είναι το απόσταγμα μιας άρρωστης πολιτικής τάξης που επιβιώνει μόνο αν γλείψει, μόνο αν προδώσει, μόνο αν πατήσει πάνω σε όσους την πίστεψαν. Είναι ο άνθρωπος που φόρεσε δεξιά προβιά για να υπερασπιστεί τα πιο αριστεροτραφή μνημόνια . Που φόρεσε προσωπείο “πατριώτη” για να ξεπουλήσει τελικά την ίδια του την παράταξη . Που κατηγόρησε, ξέρασε λάσπη, έβρισε, ύβρισε, και μετά φίλησε τα ίδια πρόσωπα σαν να μην υπήρξε χθες. Και τώρα ζητάει και τα ρέστα. Τώρα έχει το θράσος να σηκώνει το δάχτυλο στον λαό . Να ειρωνεύεται πχ μια γυναίκα που ξεσήκωσε Έλληνες όταν εκείνος κρυβόταν πίσω από τον “Μωυσή” του για να μη λερωθεί . Να κοροϊδεύει την οργή ενός έθνους που δεν αντέχει άλλη συγκάλυψ η. Να βγαίνει ως τιμητής όταν είναι ο ίδιος υπόδειγμα της πολιτικής σήψης. Ο Άδωνις δεν υπήρξε ποτέ δεξιός, ούτε πατριώτης, ούτε μεταρρυθμιστής . Υπήρξε πάντα και μόνο ένας επαγγελματίας μεταμορφιστής . Ένα πολιτικό φάντασμα που ζει απομυζώντας εξουσία . Ένας Ιούδας με μικρόφωνο . Ένας αυλικός που αλλάζει βασιλιά κάθε φορά που μυρίζει πτώση . Ένας υπηρέτης του εκάστοτε θρόνου, όχι του λαού. Και όταν η Ιστορία γράψει γι’ αυτόν, δεν θα χρειαστεί πολλές λέξεις. Θα αρκεί μία μόνο φράση: Υπόδειγμα παρακμής. Γιατί σε κάθε εποχή, η πολιτική φθορά προσωποποιείται κάπου . Στη δική μας εποχή, δεν χρειάζεται να ψάξουμε βαθιά. Φοράει μπλε κοστούμι, μιλάει ακατάπαυστα και αλλάζει αφεντικά πριν προλάβεις να αλλάξεις κανάλι. Ο Άδωνις δεν θα εκπέσει από πολιτικό λάθος. Θα εκπέσει από κάτι πολύ πιο απλό. Από το ίδιο το βάρος της γελοιότητας του. Κι όταν συμβεί αυτό, θα δούμε κάτι πολύ όμορφο. Θα δούμε έναν ολόκληρο λαό να ανασαίνει. Και να φτύνει στον κόρφο του. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Η Κίνα αναρωτιέται για το θαύμα και η Βρετανία για την απόσχιση της Σκωτίας! H διάσκεψη στο Μόναχο ήταν το τελικό μέρος μιας επιχείρησης πληροφοριών που είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό από τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών Οι Μυστικές Υπηρεσίες της Βρετανίας, η γνωστή M-16, επειδή απέτυχε σε όλους τους τομείς… επιδίδεται σε ένα νέο έργο. Να κατασκευάζει fake news, δηλαδή ψεύτικες ειδήσεις για να δικαιολογήσει την υποστήριξη της Δύσης στην Ουκρανία και για να πάρει αυτό το διαφθαρμένο κράτος 90 δισεκ νέο δάνειο. Εν τω μεταξύ η Κίνα διερωτάται για το θαύμα που έχει επιτύχει ενώ η Βρετανία προετοιμάζεται για την απόσχιση της Σκωτίας. Η «υπενθύμιση» της Διάσκεψης του Μονάχου Είναι απίστευτα ενδιαφέρον να παρατηρούμε πώς τα πιο σοβαρά δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι πιο έγκυρες πηγές συζητούσαν και εξακολουθούν να συζητούν σοβαρά τις περιπλοκές, τα κρυμμένα κίνητρα και τις παγκόσμιες διαδικασίες στην 62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου , η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου. Κάποιοι δήλωσαν ότι αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός είχε μαρτυρήσει το «τέλος του κόσμου» και την «κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης». Άλλοι έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου ότι «ένα βαθύ χάσμα είχε ανοίξει μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης ». Υπήρχε λόγος ότι «η Ευρώπη δεν θα χορεύει πλέον στον ρυθμό του Trump», αλλά μάλλον θα χορεύει κάτω από τη δική της πυρηνική ομπρέλα. Πολλοί έχουν επικεντρωθεί στο γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία έχουν φτάσει σε βαθύ αδιέξοδο επειδή ο Trump ασκεί πιέσεις στην Ουκρανία και όχι στην Ρωσία . Αλλά και στην ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Rubio , η οποία πρόσφερε συγκαλυμμένα στην Ευρώπη ένα χέρι βοήθειας, αλλά άσκησε και κριτική… Η Ευρώπη αργοπεθαίνει τους είπε… αλλά ακόμη και η φίλη του Epstein, η Hillary Clinton , κατηγόρησε τον Trump για ιεροσυλία και δήλωσε ότι είχε «προδώσει τη Δύση και την Ουκρανία». Οι απώλειες της Ουκρανίας Όλα αυτά είναι απίστευτα σημαντικά και συναρπαστικά, αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει την παραμικρή σημασία, επειδή η τρέχουσα διάσκεψη στο Μόναχο ήταν το τελικό μέρος μιας επιχείρησης πληροφοριών που είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό από τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών και την συμμορία του Κιέβου . Οι προετοιμασίες για το συνέδριο ξεκίνησαν στις 14 Ιανουαρίου του 2026, όταν το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε μια έκθεση στρατιωτικών πληροφοριών σχετικά με τις ρωσικές στρατιωτικές απώλειες στην Ουκρανία - «περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι», ανά μήνα. Αλλά ακριβώς δύο εβδομάδες αργότερα, ο Zelensky δήλωσε ότι «για να κερδίσει, η Ρωσία πρέπει να προκαλεί 50.000 θύματα ανά μήνα». Αυτός ο αριθμός υποτίθεται ότι «υπερβαίνει το ποσό των μηνιαίων αναπληρώσεων» και οι αυξανόμενες απώλειες θα πρέπει να αναγκάσουν τη Μόσχα να συμφωνήσει σε μια ειρηνευτική συμφωνία (με τους όρους του Κιέβου, φυσικά). Στις 4 Φεβρουαρίου, ο Zelensky ξαφνικά, από το πουθενά, ανακοίνωσε τον αριθμό των απωλειών των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από την έναρξη της Ειδικής Επιχείρησης σε 55.000 νεκροί. Για ολόκληρη την περίοδο 45 μηνών πολέμου. Οι… «πληροφορίες» των Βρετανών Στις 11 και 12 Φεβρουαρίου, ορισμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των Bloomberg και The Japan Times , δημοσίευσαν εμπιστευτικές αναφορές από «Δυτικούς αξιωματούχους» ότι «οι απώλειες της Ρωσίας ξεπέρασαν για πρώτη φορά τον αριθμό των στρατευμάτων με τα οποία εισέβαλλε στην Ουκρανία». Στις 13 Φεβρουαρίου, η γερμανική εφημερίδα Bild δημοσίευσε μια συνέντευξη με τον διάσημο παίκτη γκολφ και μερικής απασχόλησης πρόεδρο της Φινλανδίας, Stubb, στην οποία δήλωσε με στόμφο ότι «μόνο τον Δεκέμβριο, η Ουκρανία σκότωσε 34.000 Ρώσους στρατιώτες που δεν μπορούσαν να αντικατασταθούν». Στις 14 Φεβρουαρίου, την ημέρα όσων αγαπούν τις στρατιωτικές στατιστικές, οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες δημοσίευσαν μια ενημερωμένη έκθεση για τις απώλειες των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων και για άλλη μια φορά ακούστηκε ο αριθμός των «περισσότερων από 30.000 ανθρώπων ανά μήνα». Το παραλήρημα Rutte Αμέσως μετά, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Rutte ανέβηκε με χάρη στη σκηνή στο Μόναχο και άρχισε να παραληρεί. Αποδεικνύεται ότι «η Ρωσία υφίσταται τρελές απώλειες 30-35 χιλιάδες ανθρώπους το μήνα» και έτσι «βλέπουμε ότι η Ουκρανία αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την υποστήριξή μας» και ως εκ τούτου «η Ρωσία δεν κερδίζει αυτόν τον πόλεμο». Ο Γερμανός Καγκελάριος Merz δήλωνε με τη σειρά του ότι «ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο όταν η Ρωσία βρεθεί σε κατάσταση οικονομικής και στρατιωτικής κατάρρευσης». Ομοίως και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε ότι αυτός είναι ένας πόλεμος φθοράς. Και φυσικά, ο Βρετανός πρωθυπουργός είπε ότι «η Ρωσία θα γίνει ισχυρότερη μόνο εάν τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία . Ο επιταχυνόμενος επανεξοπλισμός της Ρωσίας μετά την ολοκλήρωση της ειρήνης θα αυξήσει μόνο την απειλή για την Ευρώπη ») τόνισαν οι πολιτικοί στην Διάσκεψη του Μονάχου. Τα κατασκευασμένα νούμερα Έτσι, για κάποιο λόγο και για κάποιο αποδέκτη, ο Zelensky και η παρέα του άρχισαν να κατασκευάζουν νούμερα: 1) Η Ρωσία υφίσταται τεράστιες απώλειες (30-35 χιλιάδες ανά μήνα) 2) Οι απώλειες αυξάνονται, οι ενισχύσεις δεν συμβαδίζουν και πολύ, πολύ σύντομα θα φτάσουν σε ένα αφόρητο όριο (50 χιλιάδες), μετά το οποίο ο Putin σίγουρα θα υποχωρήσει 3) Η Ουκρανία , ξεκινώντας από το 2022, θα έχει υποστεί τόσες απώλειες όσες η Ρωσία σε μόλις ένα μήνα, πράγμα που σημαίνει ότι οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις μάχονται αποτελεσματικά και είναι αρκετά ικανές να εξαλείψουν ολόκληρο τον ρωσικό στρατό 4) Η Ρωσία εάν τελειώσει με την Ουκρανία μετά θα επιτεθεί στην… Ευρώπη . Και, ως εκ θαύματος, αμέσως μετά από αυτή την προετοιμασμένη επίθεση, εμφανίστηκε ένα μήνυμα στον επίσημο λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ανέφερε ότι «ένα πακέτο βοήθειας 90 δισεκατομμυρίων ευρώ έχει εγκριθεί για την Ουκρανία» και ότι τελικά θα καλυφθεί από «αποζημιώσεις από τη Ρωσία». Ούτε τα στοιχειώδη… Φοβισμένοι και στη συνέχεια εμπνευσμένοι από τον Zelensky , οι ευρωβουλευτές δεν κατάφεραν ούτε καν να μετρήσουν μερικούς αριθμούς σε ένα κομμάτι χαρτί. Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Zelensky ισχυρίστηκε ότι οι συνολικές απώλειες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων ήταν 43.000. Αυτό σημαίνει ότι από τότε μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, οι απώλειες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων ήταν κατά μέσο όρο 850 άνδρες ανά μήνα. Λαμβάνοντας υπόψη τις 30.000-35.000 απώλειες της Ρωσίας , η αναλογία απωλειών είναι 1 προς 38 υπέρ της Ουκρανίας (κάτι που κάνει την Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου να κλαίει από ζήλια). Επιπλέον, ένας γρήγορος υπολογισμός δείχνει ότι, δεδομένου του δηλωμένου ρυθμού επιχειρηματικής δραστηριότητας του Zelensky και των απωλειών που έχει αναφέρει, οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να αριθμούν σήμερα 2,5 εκατομμύρια (περισσότερους από τις ΗΠΑ ). Στην πραγματικότητα, ο ουκρανικός στρατός δεν αριθμεί σήμερα περισσότερους από 800.000. Πού εξαφανίστηκαν αυτοί οι 1,7 εκατομμύρια στρατιώτες; Η άνοδος της Κίνας Στο μεταξύ, η Κίνα έχει σημειώνει άλλη μια σημαντική ανακάλυψη. Αυτή τη φορά όχι στην οικονομία. Η ουσία της ιστορίας είναι οι αξιολογήσεις της ήπιας ισχύος - δηλαδή, η ελκυστικότητα της Κίνας και όλων όσων αφορούν την Κίνα - έχουν εκτοξευθεί ξανά. Και τότε προέκυψε μια αστεία κατάσταση: Η ίδια η Κίνα προσπαθεί να καταλάβει τι κρύβεται πίσω από αυτή την επιτυχία. Προσπαθούν και προσπαθούν, αλλά τα αποτελέσματα είναι ανάμεικτα. Διότι οι κατατάξεις καταρτίζονται με διαφορετικούς τρόπους, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μετρήσεις και συστήματα υπολογισμού. Αλλά το συνολικό αποτέλεσμα είναι το εξής: το Αμερικανικό Κέντρο Ερευνών Pew (εξαιρετικά σεβαστό και αναγνωρισμένο), το Ινστιτούτο Σπουδών Νοτιοανατολικής Ασίας της Σιγκαπούρης και πολλά άλλα παρόμοια κέντρα αναφέρουν το ίδιο πράγμα: Η «ήπια ισχύς» της Κίνας έχει ενισχυθεί σημαντικά έως το 2025, με όλες τις κατατάξεις να εκτοξεύονται. Ανοίγει η εποχή της Κίνας; Αυτές οι αξιολογήσεις ποικίλουν. Μπορούν να υπολογιστούν με βάση την αρχή «μου αρέσει/δεν μου αρέσει» ή μπορούν να είναι πιο λεπτομερείς, όπως γίνεται από τη βρετανική υπηρεσία Brand Finance, η οποία μελετά την παγκόσμια δημοτικότητα και τις πωλήσεις των επωνυμιών. Ένα ακόμη εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι τα προϊόντα της Κίνας έχουν εκτοξευθεί στη δεύτερη θέση παγκοσμίως (μετά τις ΗΠΑ ). Και τώρα πολλοί Κινέζοι αναλυτές αναρωτιούνται, τόσο φωναχτά όσο και γραπτώς, πώς και γίναμε τόσο δημοφιλείς και ελκυστικοί; Κάποιοι λένε με ικανοποίηση ότι το επίσημο δόγμα λειτουργεί με επιτυχία, τοποθετώντας τη χώρα στον κόσμο ως έναν προβλέψιμο, αξιόπιστο και ωφέλιμο εταίρο. Από κάθε άποψη, οικονομική, πολιτική και στρατιωτική. Και αυτό είναι απολύτως αληθές, αλλά μετά κάποιος άλλος μπαίνει στη μάχη, δηλώνοντας: «Οι διατυπώσεις σας είναι για αναλυτές που ασχολούνται με την πολιτική επιστήμη». Τι γίνεται όμως με τις λεπτομέρειες; Συγκεκριμένα, μιλάμε για μια πληθώρα μικρών λεπτομερειών εδώ, δεδομένου ότι οι άνθρωποι του κόσμου είναι διαφορετικοί. Σε αυτούς περιλαμβάνονται Κινέζοι εκτός Κίνας (ίσως 70 εκατομμύρια), Δυτικοί , Αφρικανοί , Άραβες και άλλοι. Και έχουν πολύ διαφορετικούς λόγους για να ευνοούν ολοένα και περισσότερο οτιδήποτε κινέζικο. Τον Δεκέμβριο του 2024, η UNESCO ανακήρυξε τον εορτασμό της Σεληνιακής Πρωτοχρονιάς ως Μνημείο Παγκόσμιας Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Φέτος, ο χαρακτηρισμός απλώς επιβεβαιώνεται. Η γιορτή γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής σε όλους τους πολιτισμούς και έχει γίνει ένα ισχυρό συστατικό της ίδιας «ήπιας δύναμης». Επιπλέον, οι χοροί λιονταριών και δράκων, ο άγριος βρυχηθμός των πυροτεχνημάτων, οι γιρλάντες από κόκκινα φανάρια και τα τεράστια πλήθη ανθρώπων - αυτό συμβαίνει όχι μόνο σε περιοχές που κατοικούνται από Κινέζους . Μια διαφορετική… παρέλαση Τι θα λέγατε για την πρόσφατη παρέλαση στα Ηλύσια Πεδία στο Παρίσι (έως και 100.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν γύρω της), με επικεφαλής ένα τεράστιο ρομπότ; Υπήρχαν άνθρωποι όλων των αποχρώσεων εκεί. Τα ρομπότ και άλλες δημιουργίες της εποχής της πληροφορίας φαίνεται επίσης να παίζουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση του παγκόσμιου σεβασμού για τη μεγάλη αυτοκρατορία. Έχει καθιερωθεί σταθερά ως έθνος εφευρετών και καινοτόμων. Οι παγκόσμιες πωλήσεις ειδών όπως ρομπότ ντυμένα με αρχαίες κινεζικές στολές και τραγουδώντας στίχους υψηλής συχνότητας από την όπερα του Πεκίνου εκτοξεύτηκαν πριν από την άφιξη του Έτους του Αλόγου. Και ένα εκατομμύριο άλλα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των άκαπνων πυροτεχνημάτων, σημείωσαν επίσης απότομη αύξηση. Και αυτή είναι μια σπουδαία εφεύρεση. Βαριά ιστορία Επί αιώνες, κάθε Κινέζος ήταν υποχρεωμένος να ανάβει μια δέσμη κόκκινων πυροτεχνημάτων σε σχήμα του αριθμού οκτώ την παραμονή της Πρωτοχρονιάς -και τις νύχτες πριν και μετά- και να τα πετάει στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι του (ή σε ένα μπαλκόνι). Αυτό ακούγεται σαν έκρηξη πολυβόλου και αφήνει πίσω του σύννεφα καπνού από μπαρούτι, αλλά είναι απαραίτητο, επειδή ο ήχος του τριξίματος διαλύει τους δαίμονες. Έτσι, κάποια εταιρεία έφτιαξε ηλεκτρονικά πυροτεχνήματα. Τρίζουν, αλλά δεν ανάβουν. Επιπλέον, τρίζουν με δέκα διαφορετικούς τρόπους. Οι δαίμονες τρέχουν μακριά... και οι πωλήσεις επίσης. Η κινεζική ιατρική Ίσως η πιο αξιοσημείωτη δημοσίευση ήταν αυτή που έλεγε ότι η αύξηση της ελκυστικότητας της Κίνας δεν είναι, φυσικά, η σωστή και απαραίτητη κρατική πολιτική. Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι πέρα από τα σύνορα της Κίνας δεν επικροτούν τις πολιτικές της και τον τρόπο ζωής. Αλλά τα χωριά, όπου οι τουρίστες, συμπεριλαμβανομένων των Δυτικών , έχουν γίνει ολοένα και πιο δημοφιλή τα τελευταία χρόνια. Διότι οι Δυτικοί έλκονται από ιατρικά θέματα. Δηλαδή, πώς κάθε Κινέζος φροντίζει την υγεία του, ξεκινώντας με ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με άδειο στομάχι το πρωί. Οι πρώτες εθνικές ιατρικές οδηγίες συντάχθηκαν ήδη από τον τρίτο αιώνα π.Χ. και σήμερα οι ξένοι συρρέουν στη χώρα για θεραπεία (ειδικά αν λάβουμε υπόψη το κόστος). Επιπλέον, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από το 2025, το μέσο προσδόκιμο ζωής ενός Κινέζου έχει αυξηθεί στα 79 χρόνια. Ο ρόλος της ιατρικής Το ειδησεογραφικό Global Times της Κίνας κάνει μια αξιοσημείωτη παρατήρηση. Λέει ότι ο μέσος Δυτικός σήμερα έχει μια «ιατρικοποιημένη συνείδηση». Δηλαδή, οι Δυτικοί φοβούνται θανάσιμα για την υγεία τους, βοηθούμενοι σε αυτό από τον ιδεολογικό τρόμο του ιατρικού λόμπι (καταστρέφετε τον εαυτό σας παίρνοντας αυτό και εκείνο, αλλά έχουμε ένα χάπι για εσάς, και είναι φθηνό - αν και στην πραγματικότητα, είναι ακριβό, και είναι καταναγκαστικό). Και όσον αφορά την ιατρικοποίηση, έχει απόλυτο δίκιο. Ο δυτικός πολιτισμός έχει επιβαρυνθεί με πολλά από αυτά, συμπεριλαμβανομένης της ιδεολογίας του Τρίτου Ράιχ σχετικά με την υποχρέωση των Γερμανών να είναι υγιείς, και ούτω καθεξής. Αλλά στον κινεζικό πολιτισμό , η μέριμνα για την υγεία είναι απαλλαγμένη από αυτές τις αποχρώσεις φόβου και υποχρέωσης. Είναι απλώς καλές συνήθειες που χρονολογούνται αιώνες πριν. Ωστόσο, όταν μια δύναμη αναδεικνύεται σε υπερδύναμη και η ελκυστικότητά της αυξάνεται, αποτελεί απειλή για κάποιον. Πρέπει να καταπολεμηθεί. Προπαγάνδα Έτσι, διαβάζουμε στο έντονα αντικινεζικό μέσο The Epoch Times ( ΗΠΑ ), το οποίο αναφέρει συχνά τα εξής: «Το Πεκίνο προωθεί επιθετικά τον ψηφιακό αυταρχισμό του. Πλημμυρίζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με πορνογραφία για να αποσπάσει την προσοχή από το εγχώριο χάος, λένε «ειδικοί». Είναι μια στρατηγική που απειλεί την παγκόσμια ελευθερία στο διαδίκτυο και αποσπά την προσοχή των πολιτών από την πρόσβαση στις πληροφορίες που χρειάζονται». Αν οι δαίμονες θέλουν να τιμωρήσουν κάποιον, του αφαιρούν την αίσθηση του χιούμορ: ποιον προσπαθούν να τρομάξουν με την πορνογραφία; Διαλύουν τα κακά πνεύματα με κροτίδες. Το Λονδίνο θα πρέπει να αποχαιρετήσει τη βόρεια αποικία του Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στην Ανατολή, στη Σκωτία ξεκινά μια νέα εκστρατεία για την ανεξαρτησία της από το Βρετανικό Στέμμα. Τουλάχιστον, έτσι προσπαθεί να παρουσιάσει το κυβερνών Σκωτικό Εθνικό Κόμμα (SNP) τις τελευταίες περιφερειακές βουλευτικές εκλογές. Πρόσφατα, ο ηγέτης του SNP, John Swinney , ανακοινώνοντας επίσημα την προεκλογική εκστρατεία, την ξεκίνησε με τη δήλωση: « Η Σκωτία χρειάζεται ένα νέο ξεκίνημα με την ανεξαρτησία ». Υποσχέθηκε επίσημα ότι εάν το κόμμα του εξασφαλίσει την πλειοψηφία στο Χόλιρουντ (όπως είναι ανεπίσημα γνωστό το τοπικό κοινοβούλιο), αυτό θα σημαίνει την προκήρυξη νέου δημοψηφίσματος. Οι πιθανότητες Υπάρχει πιθανότητα να συμβεί αυτό; Οι πολιτικοί του κεντρικού Λονδίνου συμφωνούν στη διαμαρτυρία τους. Μετά το δημοψήφισμα του 2014, όταν το Λονδίνο πέτυχε το επιθυμητό αποτέλεσμα με κάθε τρόπο, μετά από μια κολοσσιαία προσπάθεια, ο τότε Συντηρητικός πρωθυπουργός David Cameron δήλωσε επίσημα ότι ένα τέτοιο δημοψήφισμα θα μπορούσε να διεξαχθεί «μία φορά σε μια γενιά». Η ίδια φράση επαναλαμβάνεται τώρα από μέλη της κυβέρνησης των Εργατικών, τα οποία δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν στον Swinney να οργανώσει δημοψήφισμα εάν κερδίσει τις εκλογές του Μαΐου. Ωστόσο, ο πρώην στρατηγικός αναλυτής των Σκωτσέζων Εργατικών, Paul Sinclair , ο οποίος ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την επιτυχημένη εκστρατεία των Ενωτικών το 2014, εξέφρασε πρόσφατα την ανησυχία του ότι το SNP θα μπορούσε να καταλήξει σε συμφωνία με ένα από τα κόμματα στο μελλοντικό Χόλιρουντ και παρόλα αυτά να διεξάγει ένα δεύτερο δημοψήφισμα. «Θα καταλήξουμε να εγκαταλείψουμε το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς ένα σαφές όραμα για το μέλλον της Σκωτίας », κατέληξε ο Sinclair. Η δυσαρέσκεια των Σκωτσέζων Με άλλα λόγια, κρίνοντας από την απάντησή τους, οι αντίπαλοι της ανεξαρτησίας της Σκωτίας δεν έχουν πλέον πολλές αμφιβολίες για τα αποτελέσματα αυτού του δημοψηφίσματος. Πρέπει να τονιστεί ότι από το 2014, υπάρχει μια αρκετά συνεπής τάση προς τη μείωση του αποσχιστικού προσανατολισμού στην περιοχή. Η μερίδα του λέοντος των δημοσκοπήσεων από το 2021 έως το 2024 έδειξε ότι η ιδέα της ανεξαρτησίας βρισκόταν σε σημαντική μειοψηφία. Αλλά από πέρυσι, έχει εμφανιστεί μια εντελώς αντίθετη τάση. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση έχει ήδη αποκαλύψει μια σημαντική πλειοψηφία υπέρ της απόσχισης από το βασίλειο: 53% έναντι 47%. Ωστόσο, αυτό δεν περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό αναποφάσιστων ψηφοφόρων. Τι προκαλεί αυτές τις αλλαγές Βασικός λόγος αυτών των αλλαγών είναι η εκτεταμένη απογοήτευση της βρετανικής κοινωνίας από τις ελίτ της, και ιδιαίτερα από τον Keir Starmer, ο οποίος ήδη φτάνει στο τέλος της πολιτικής του ζωής. Η αντιδημοτικότητα του πρωθυπουργού στο βορρά έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που ο ηγέτης των Σκωτσέζων Εργατικών, Anas Sarwar, ζήτησε δημόσια την παραίτησή του. Πολλοί αποδίδουν αυτή την εξέγερση εντός της ιεραρχίας των Εργατικών στο συναίσθημα. Αλλά σχεδόν σίγουρα, πηγάζει από εκλογικούς υπολογισμούς: Ο Sarwar πιστεύει ότι μπορεί να αποσυνδέσει τα ποσοστά αποδοχής του κόμματός του από την κατακόρυφη πτώση των ποσοστών αποδοχής του Starmer και το σκάνδαλο Epstein - Mandelson. Και οι Εργατικοί έχουν λόγους να ανησυχούν. Μόλις πριν από δύο χρόνια, ανέβαιναν ραγδαία στις σκωτσέζικες δημοσκοπήσεις - και για ένα διάστημα, σχεδόν έφτασαν το SNP, το οποίο ήταν βυθισμένο σε εσωτερικές διαμάχες. Αλλά στη συνέχεια ήρθε μια εκτεταμένη κατάρρευση των κυρίαρχων κομμάτων. Η άνοδος του Φάρατζ Και ξεκινώντας από το περασμένο φθινόπωρο, οι δημοσκόποι άρχισαν να καταγράφουν ένα πρωτοφανές φαινόμενο: Το μη συστημικό κόμμα Reform UK του Nigel Farage ανεβαίνει στη δεύτερη θέση, ωθώντας τους Εργατικούς στην τρίτη. Και αυτό στη Σκωτία, όπου ο Farage χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια για να τρομάζει τους απλούς ανθρώπους! Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτές οι δημοσκοπήσεις έχουν προκαλέσει πανικό τόσο στους Εργατικούς όσο και στους Συντηρητικούς, για τους οποίους η επιτυχία των «μεταρρυθμιστών» θα μπορούσε να σημάνει πλήρη εξόντωση. Τώρα, το κυρίαρχο κόμμα επιμένει ότι η άνοδος της δημοτικότητας του Farage τροφοδοτεί μόνο φόβους και ωθεί τη Σκωτία προς την ανεξαρτησία από τη Βρετανία. Ο ρόλος του Τράμπ Αξίζει να σημειωθεί ότι η « Κρίση της Γροιλανδίας με τον Donald Trump» έπαιξε επίσης ρόλο. Οι ευρωπαϊκές ελίτ απλώς έσπευσαν να υποστηρίξουν ότι μόνο ο λαός της Γροιλανδίας έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για τη μοίρα του, και αυτό αναπόφευκτα έθεσε το φυσικό ερώτημα μεταξύ των Σκωτσέζων σχετικά με το ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για τη μοίρα της Σκωτίας. Το βρετανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων, το BBC , βρέθηκε μάλιστα σε δύσκολη θέση εξαιτίας αυτού. Παραθέτοντας τα λόγια του Starmer , αρχικά έθεσε τον τίτλο της είδησης: «Μόνο η Γροιλανδία πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της». Αλλά στη συνέχεια, προφανώς, το Λονδίνο συνειδητοποίησε πώς αυτό θα είχε απήχηση στους Σκωτσέζους και άλλαξε τον τίτλο σε: «Μόνο η Γροιλανδία και η Δανία πρέπει να αποφασίσουν για το μέλλον τους». Οι παλινωδίες του ΟΗΕ Λοιπόν, μετά την απάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Antonio Guterres στα διπλά μέτρα και σταθμά σχετικά με τις απόψεις των κατοίκων της Κριμαίας και της Γροιλανδίας, κάτι τέτοιο δεν προκαλεί πλέον έκπληξη. Αλλά εξακολουθεί μερικές φορές να είναι διασκεδαστικό να ακούς Βρετανούς πολιτικούς να υποστηρίζουν ότι «έχει περάσει πολύ λίγος χρόνος» από το δημοψήφισμα της Σκωτίας του 2014. Πιθανότατα δεν έχουν ιδέα ότι με αυτόν τον τρόπο ακυρώνουν τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Ουκρανίας τον Δεκέμβριο του 1991, αφού μόλις τον Μάρτιο εκείνου του έτους η μερίδα του λέοντος στην Ουκρανία ψήφισε υπέρ της παραμονής ενός ενιαίου κράτους. Επομένως, ένα επαναλαμβανόμενο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας δεν μπορεί να αποκλειστεί τα επόμενα χρόνια. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πολλά έχουν αλλάξει από το 2014. Ενώ τόσο η ΕΕ όσο και οι ΗΠΑ έκαναν ενεργά εκστρατεία κατά της διάλυσης της Βρετανίας τότε, η θέση τους μπορεί να είναι διαφορετική τώρα. Άλλωστε, το Brexit συνέβη μετά από αυτό, και οι ηγέτες του SNP υπόσχονται επί του παρόντος να επιστρέψουν τη Σκωτία στην ΕΕ αμέσως μετά την ανεξαρτησία. Και κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις, η Ευρώπη φαίνεται να είναι υπέρ. Η «αποχώρηση» των ΗΠΑ Και οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν τώρα μια εντελώς διαφορετική πολιτική. Και η εφημερίδα The National σημειώνει μια ύποπτα αυξημένη δραστηριότητα άσκησης πίεσης από αμερικανικούς τεχνολογικούς γίγαντες ενόψει των εκλογών του Μαΐου στη Σκωτία. Επιπλέον, συνεργάζονται κυρίως με εκπροσώπους του κυβερνώντος αυτονομιστικού κόμματος - κάτι επίσης αρκετά ενδεικτικό. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα που πείθει τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Σκωτίας για την αναπόφευκτη μελλοντική νίκη τους είναι η σταθερή και συνεπής αύξηση της υποστήριξης της ιδέας μεταξύ των νέων εκεί. Μόνο το 13% των ατόμων ηλικίας 16-24 ετών υποστηρίζουν την παραμονή της Σκωτίας στο βασίλειο. Εν τω μεταξύ, οι αντίπαλοι της ανεξαρτησίας βασίζονται κυρίως σε ηλικιωμένους. Και αν αυτή η τάση συνεχιστεί, το Λονδίνο αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να αποχαιρετήσει τη βόρεια αποικία του.

Καταιγίδα στον ορίζοντα, ο μητσοτακισμός πέφτει πάλι στο βούρκο νέων σκανδάλων Πανικός και αναστάτωση στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Μητσοτάκης δέχεται πιέσεις για εκλογές όσο πιο γρήγορα γίνεται Το φάντασμα του ΟΠΕΚΕΠΕ επιστρέφει δριμύτερο στον δημόσιο λόγο το επόμενο διάστημα και το Μαξίμου θεωρεί ότι θα δεχτεί πολύ μεγάλο πόλεμο. Δεν μπορεί να γίνει και διαφορετικά διότι οι πληροφορίες μας συγκλίνουν ότι στο πόρισμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα περιλαμβάνονται 2- 3 πρώην υπουργοί και τουλάχιστον 10 βουλευτές που θα έχουν πιαστεί να μιλούν με στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όπως είναι προφανές, η είδηση θα φέρει πανικό και αναστάτωση τόσο στο Μέγαρο Μαξίμου όσο και στην αντιπολίτευση που θα αρχίσει μία σκληρή και λογική κριτική για τις στενές σχέσεις διαπλοκής και διαφθοράς της κυβέρνησης με τον αμαρτωλό οργανισμό. Η ΝΔ θα πέσει κάτω από το 23,83% του Ιανουαρίου Αν και από το Μέγαρο Μαξίμου αποπνέει ένα κλίμα ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν θα δώσει κάποια δυναμική ανατροπής της κυβέρνησης, ωστόσο, παραδέχονται ότι θα δημιουργήσει μία νέα εποχή εσωστρέφειας και φθοράς στο κυβερνητικό στρατόπεδο, η οποία θα φανεί και στις δημοσκοπήσεις. Με βάση το μέσο όρο των δημοσκοπήσεων τον μήνα Ιανουάριο όπου η ΝΔ βρέθηκε στο 23,83%, είναι πολύ πιθανό οι νέες αποκαλύψεις να ρίξουν και άλλο το ποσοστό του κόμματος, αφού θα αποκρυσταλλώσει στον κόσμο μία αίσθηση δυσαρέσκειας και απογοήτευσης για το κυβερνών κόμμα. Ανασχηματισμός τον Μάρτιο Ακολούθως μετά τις αποκαλύψεις , αρχές Μαρτίου θα γίνει ανασχηματισμός με σκοπό και να αλλαχτούν στελέχη που βρίσκονται σε κυβερνητικές θέσεις και να υπάρξει μία αναδιάταξης των δυνάμεων πριν τις εθνικές εκλογές. Όμως, είναι σίγουρο ότι ο ανασχηματισμός δεν θα λειτουργήσει. Και αυτό διότι δεν θα έχει καμία σπουδαία αλλαγή, παρά μόνο την μετακίνηση (και αν) του Γ. Γεραπετρίτη στο Μαξίμου). Αλλά και γιατί δεν υπάρχουν εφεδρείες , ο Μητσοτάκης έχει δείξει τα όρια της ικανότητας αυτής της κυβέρνησης. Η Αναθεώρηση δεν θα δώσει πόντους στη ΝΔ Η ΝΔ θα προσπαθήσει να κρατήσει πάσει θυσία στην επικαιρότητα την Συνταγματική Αναθεώρηση , η οποία βρίσκεται σε διαδικασία αποδόμησης από την αντιπολίτευση και εκφράζονται προβληματισμοί πλέον για την επιτυχία της. Το ΠΑΣΟΚ που είναι κλειδί στην υπόθεση Αναθεώρηση μάλλον έχει ταχθεί με την γραμμή Βενιζέλου που λέει ότι δεν μπορούν να υπάρχουν συναινέσεις με αυτή την κυβέρνηση για θεσμικές αλλαγές « αφού η ίδια η κυβέρνηση έχει φερθεί αντιθεσμικά πάνω στο Σύνταγμα αποκρύπτοντας τα δικά της σκάνδαλα ». Ο Κ. Μητσοτάκης θέλει να κερδίσει πίσω τους κεντρώους ψηφοφόρους με το αφήγημα για μεταρρυθμίσεις αλλά στις εκλογές η Αναθεώρηση δεν θα του δώσει ούτε μία ψήφο πρόσθετη. Στο Μαξίμου μπορεί να αισθάνονται ότι η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη , όμως, υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο στοιχείο. Για παράδειγμα , Καρυστιανού και Τσίπρας δεν έχουν κατεβάσει ακόμα κόμμα και έτσι δεν μετριούνται. Και σε αυτή την συνθήκη, η ΝΔ δεν ξεπερνάει το 25%.! Φαντάσου τι έχει να γίνει όταν θα υπάρξουν τα νέα κόμματα. Αν Καρυστιανού-Τσίπρας κατεβάσουν κανονικά τα κόμματά τους με προγραμματικές θέσεις και αντιπολιτευτικό αγώνα, οι ισορροπίες θα αλλάξουν , εκτιμούν σοβαροί αναλυτές, κατανοώντας ότι φθορά, σκάνδαλα, ακρίβεια, αγρότες και πατριωτικό κοινό δεν θα αφήσουν τη ΝΔ να πιάσει τους στόχους της για τις εκλογές.

Η νεοταξική ευρωπαϊκή Δύση πουλάει "Αποκάλυψη", η Ανατολή κρατά την Ισορροπία... Ο πυρηνικός τρόμος δεν είναι γεωπολιτικό δεδομένο, αλλά εργαλείο νεοταξικής χειραγώγησης. Η ψυχραιμία της Ανατολής αποκαλύπτει ποιος πραγματικά φοβάται την κατάρρευση του κόσμου του. Υπάρχουν εποχές όπου η αλήθεια πνίγεται μέσα σε εικόνες. Κι αν ο εικοστός αιώνας κληρονόμησε στα έθνη του τον φόβο της θερμοπυρηνικής συντέλειας, ο εικοστός πρώτος κατάφερε κάτι ακόμη πιο ύπουλο: Να μετατρέψει τον φόβο σε πολιτικό εργαλείο. Στη Δύση, η πυρηνική απειλή δεν είναι απλώς στρατηγικός υπολογισμός. Είναι αφήγημα. Είναι βιομηχανία. Είναι μια κατασκευή που διαμορφώνει συνειδήσεις, κυβερνά ηγέτες, απονευρώνει λαούς και σπρώχνει κοινωνίες στον ψυχολογικό αφοπλισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που το διεθνές σύστημα μπαίνει σε κρίση, το Doomsday Clock των «επιστημόνων» μετακινείται λίγα δευτερόλεπτα πιο κοντά στα μεσάνυχτα. Δεν είναι τυχαίο ότι η Δύση –η ίδια που βομβαρδίζει κατά το δοκούν, που διαλύει κράτη, που καλλιεργεί υστερίες– εμφανίζεται κάθε τόσο ως η Ευαγγελίστρια της προφητείας του «Πυρηνικού Τέλους». Οι Ρώσοι καλά τα λένε, των Δυτικών όμως το αυτί δεν ιδρώνει... Από το 1947 μέχρι το σήμερα, η αφήγηση της καταστροφής λειτουργεί ως σταθερά πίεσης επάνω στους λαούς. Μια ιδιότυπη πνευματική αποικιοποίηση: «Ο κόσμος τελειώνει. Αυτό που λέμε εμείς είναι σωστό. Σκύψε το κεφάλι.» Η λήξη του New START στις 5 Φεβρουαρίου 2026 πυροδότησε ακριβώς αυτό το μηχανισμό. Δεν έληξε απλώς μια συμφωνία. Επανενεργοποιήθηκε ένας παλιός μύθος. Ο δυτικός άνθρωπος, βουτηγμένος στην τηλεοπτική κουλτούρα του Hollywood, ξαναθυμήθηκε την εικόνα των μανιταριών, των καμένης γης, της «στιγμιαίας» εξαφάνισης της ζωής. Μια ολόκληρη ανθρωπολογία φόβου, καλλιεργημένη για δεκαετίες, αναπαράχθηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Εφημερίδες, υπουργεία, think tanks, αναλυτές του χαρτιού, όλοι μαζί αναβίωσαν την Αποκάλυψη που η ίδια η Δύση δημιούργησε. Και τότε ακούστηκε μια φωνή από την Ανατολή. Ήσυχη, καθαρή, αντίθετη. Ο Ρώσος δημοσιογράφος Dmitry Samoilov υπενθύμισε το αυτονόητο: πως όλη αυτή η μυθολογία δεν είναι παγκόσμια. Είναι αμερικανική κατασκευή. Όχι η απειλή –αυτή είναι πραγματική– αλλά η εικόνα της απειλής . Δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο φανταζόμαστε το τέλος. Το Hollywood δίδαξε τον κόσμο πώς «πρέπει» να φοβάται. Και ο δυτικός άνθρωπος έμαθε να βλέπει τον πυρηνικό πόλεμο όχι μέσα από τα επιχειρησιακά δεδομένα, αλλά μέσα από ταινίες, σειρές, videogames, και πολιτικές καμπάνιες. Μια ολόκληρη ποπ κουλτούρα που, αντί να ενημερώνει, υπνωτίζει. Η Ρωσία –λέει ο Samoilov– δεν κινείται έτσι. Για την Ανατολή, τα πυρηνικά όπλα δεν είναι το «τέλος του κόσμου». Είναι εργαλείο αποτροπής, δηλαδή εργαλείο ειρήνης. Είναι ισορροπία. Είναι η υπενθύμιση ότι ο πόλεμος ανάμεσα σε πυρηνικές δυνάμεις είναι αδιανόητος. Γι’ αυτό και οι Ρώσοι δεν υστεριάζουν. Δεν παίζουν με τα συναισθήματα των λαών τους ούτε καν παράγουν καταναλωτικό τρόμο. Ο Πούτιν και οι αξιωματούχοι του κάνουν αυτό που έκανε πάντα η ρωσική στρατηγική κουλτούρα. Προειδοποιούν, αλλά δεν εκβιάζουν με εικόνες Αποκάλυψης. Η Δύση υψώνει το δάχτυλο, η Ανατολή δείχνει το ισοζύγιο δυνάμεων. Ας δούμε όμως τα πραγματικά στοιχεία, χωρίς τη νεοταξική ομίχλη . ΗΠΑ και Ρωσία κατέχουν περίπου το 88% των παγκόσμιων πυρηνικών κεφαλών – σχεδόν 12.000. Αυτό είναι γεγονός . Με τη λήξη του New START, όντως δεν υπάρχει πλέον νομικό ταβάνι στον αριθμό των αναπτυγμένων κεφαλών ή φορέων. Θεωρητικά, οι δύο πλευρές μπορούν να ανεβάσουν χιλιάδες πυροδοτικές μονάδες μέσα σε μήνες. Αυτό όμως είναι η θεωρία. Γιατί στην πράξη, ακόμη και η υπερδύναμη των ΗΠΑ και η πυρηνική αυτοκρατορία της Ρωσίας δεν μπορούν να ξαναχτίσουν, εν μία νυκτί, μια πλήρη κούρσα στρατηγικών εξοπλισμών τύπου 1960 . Κόστος, οικονομίες, βιομηχανίες, χρόνος, αλυσίδες παραγωγής, τεχνικοί περιορισμοί, πολιτική αστάθεια, διεθνείς προτεραιότητες – όλα αυτά λειτουργούν ως πραγματικά φρένα. Επομένως, η υστερία της Δύσης ότι «η Ρωσία θα οπλιστεί μέχρι τα δόντια και θα μας εξαφανίσει» είναι επικοινωνιακή κατασκευή. Η πραγματική απειλή δεν είναι ο πόλεμος. Είναι το ατύχημα, το λάθος, η παρεξήγηση. Αυτό το γνωρίζουν στη Μόσχα, το γνωρίζουν στο Πεκίνο, το γνωρίζουν και στο Πεντάγωνο . Αλλά η Δύση χρησιμοποιεί αυτή την πραγματικότητα ως μοχλό ελέγχου. Θέλει τον μέσο άνθρωπο φοβισμένο, αποπροσανατολισμένο, ευάλωτο σε κρατικές «λύσεις». Η Ανατολή, αντίθετα, κρατά ψυχραιμία. Δεν επειδή είναι αθώα –κανένα κράτος δεν είναι– αλλά επειδή πατά σε διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο. Στη Ρωσία, ο λαός έχει μνήμη επιβίωσης. Έχει ζήσει πραγματικούς πολέμους, πραγματικές εισβολές, πραγματικές καταστροφές. Η πυρηνική απειλή δεν είναι θέαμα κινηματογραφικό. Είναι στρατηγική. Και η στρατηγική απαιτεί ψυχραιμία. Παιχνίδι κάνει μόνο η Δύση. Εκείνη που έχει ανάγκη να επιβάλει την εικόνα της Αποκάλυψης, διότι χωρίς φόβο ο πολίτης μπορεί να σκεφτεί . Και όταν σκεφτεί, θα δει ποιοι βομβάρδισαν τη Γιουγκοσλαβία , ποιοι διέλυσαν το Ιράκ, ποιοι κυνήγησαν τη Συρία, ποιοι έπνιξαν τη Λιβύη στο αίμα. Θα δει πως η «συλλογική Δύση» έχει χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά όχι για ειρήνη, αλλά ως φετίχ προπαγάνδας. Όσο για το Hollywood, αυτό έπαιξε τον πιο ύπουλο ρόλο. Είδε την πυρηνική απειλή ως προϊόν. Καλλιέργησε φαντασιακή αισθητική εξαφάνισης. Έκανε την έννοια του πυρηνικού πολέμου τόσο υπερ-εικονική, ώστε να μην ενδιαφέρεται κανείς για την πραγματικότητα. Το αποτέλεσμα; Ο μέσος δυτικός πολίτης τρέμει τις εικόνες, αλλά δεν κατανοεί τα δόγματα. Μαζική άγνοια με τρόμο. Έτσι κυβερνιέται ένας πληθυσμός. Η κατάρρευση της αμερικανικής νεοταξικής ηγεμονίας ενεργοποιεί ξανά όλα τα εργαλεία ψυχολογικού πολέμου . «Ο Πούτιν θα πατήσει το κουμπί, η Ρωσία - τα κουμμούνια - θα εξαπολύσει προληπτικό χτύπημα, η ανθρωπότητα τελειώνει» και άλλα τέτοια κωμικά. Το νεοταξικό (από τη μεταπολεμική περίοδο ως σήμερα) καθεστώς της Δύσης μ' άλλα λόγια, ζητά πίστη μέσω φόβου. Η αλήθεια όμως βρίσκεται αλλού. Η στρατηγική ισορροπία του κόσμου ΔΕΝ ελέγχεται από τη Δύση. Ελέγχεται από τη σχέση Ρωσίας – ΗΠΑ – Κίνας . Και σήμερα, η μόνη πραγματική ψυχραιμία προέρχεται από τη Μόσχα και το Πεκίνο, όχι από την Ουάσιγκτον. Γιατί η Ανατολή δεν έχει ανάγκη από υστερία . Έχει ανάγκη από σταθερότητα . Η νεοταξίτικη Δύση όμως χρειάζεται τον τρόμο για να επιβιώσει . Η Ανατολή χρειάζεται την ισορροπία για να οικοδομήσει. Και ανάμεσα στις δύο, η αλήθεια δεν είναι ουδέτερη. Είναι αμείλικτη. Εν κατακλείδι Στο τέλος όλων των αφηγημάτων, όταν τελειώνουν οι υστερίες των δελτίων ειδήσεων και σβήνουν τα ψεύτικα φώτα των στούντιο, μένει μία αλήθεια που δεν μπορεί να την κρύψει ούτε το Hollywood ούτε τα επιδοτούμενα think tanks . Ο κόσμος δεν στέκεται στο χείλος της πυρηνικής Αποκάλυψης του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου επειδή το θέλει η Ρωσία ή η Ανατολή! Στέκεται εκεί, επειδή η Δύση έχασε τον έλεγχο του φόβου που η ίδια δημιούργησε. Ο πυρηνικός πανικός δεν είναι γεωπολιτικό δεδομένο, είναι πολιτικό εργαλείο. Δεν απειλούμαστε από τα όπλα. Απειλούμαστε από τους αφηγητές του τρόμου. Όσο η Δύση βλέπει την ισχύ της να συρρικνώνεται, τόσο θα κραυγάζει ότι «ο κόσμος τελειώνει». Κι όμως, η συντέλεια αφορά εκείνη, όχι την ανθρωπότητα. Γιατί αν κάτι απέδειξε η εποχή μας, είναι πως η αληθινή σταθερότητα δεν βρίσκεται στην υστερία, αλλά στη νηφάλια δύναμη. Η Ανατολή δεν τρέμει την Αποκάλυψη. Η Δύση την χρειάζεται για να κυβερνά. Η αλήθεια είναι απλή και γι’ αυτό τρομερή: Δεν κινδυνεύουμε από έναν πυρηνικό πόλεμο. Κινδυνεύουμε από τη Δύση που τον φαντάζεται. Όσο υπάρχουν λαοί που σκέφτονται, η Κρίση δεν θα έρθει.Και όσο η Ανατολή επιμένει στη λογική, η Δύση θα αναγκαστεί μια μέρα να θυμηθεί τι σημαίνει ισορροπία. Αυτό είναι το τέλος της δικής τους προφητείας. Και η αρχή της δικής μας πραγματικότητας. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα ο Μητσοτάκης ψάχνει τρόπο να κρύψει φθορά και αποτυχία! Κατηγορεί την αντιπολίτευση για υποκρισία και γιατί εστιάζει στο ΠΑΣΟΚ! Με το 2026 να αποτελεί προεκλογική χρονιά και την αυτοδυναμία της ΝΔ να τρίζει συθέμελα, ο Μητσοτάκης, στρέφει τα πυρά του στα κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδίως στο ΠΑΣΟΚ, γιατί μέχρι τώρα, το θεωρούσε ως...τη πατερίτσα του. Μπορεί η ΝΔ να θέλει να καλλιεργήσει κλίμα υποστηρίζοντας ότι κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να προκύψει μόνο με το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο η Χ. Τρικούπη έχει κλείσει την..πόρτα , αφού το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δια στόματος του προέδρου του Ν. Ανδρουλάκη κάνει λόγο για αυτόνομη πορεία και προσδοκά να ηττηθεί στις εκλογές του 2027 το κόμμα της Πειραιώς.  Το κλίμα στο Μαξίμου είναι βαρύ, καθώς η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τη φθορά, αλλά και τη δυσαρέσκεια της κοινωνίας, που βλέπει άλυτα προβλήματα, όπως της ακρίβειας, να παραμένουν. Παράλληλα, το κόμμα Καρυστιανού και οι επόμενες κινήσεις των Α. Τσίπρα και Α. Σαμαρά, ανεβάζουν το πολιτικό θερμόμετρο στα ...ύψη. Ο Μητσοτάκης  στην καθιερωμένη Κυριακάτικη ανασκόπησή του εκτοξεύει βολές κατά των κομμάτων της αντιπολίτευσης,  ωστόσο δεν αφιερώνει ούτε λέξη στους αγρότες που παρέμειναν με τα τρακτέρ τους έξω από τη Βουλή, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο Erdogan , ξεκαθαρίζοντας τη στάση της Ελλάδας, την κυβερνητική επιλογή για διάλογο, βάζοντας στο...κάδρο και τους πολίτες. Τι λέει και γράφει αυτό το τρισάθλιο πολιτικό σκύβαλο; Ιδού! «Συνεχίζουμε στον δρόμο της ευθύνης. Αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών: μια Ελλάδα της εθνικής αυτοπεποίθησης, όχι της εθνικής υστερίας»,  υπογραμμίζει χαρακτηριστικά. «Θέλουμε μια κανονική, λειτουργική σχέση με την Τουρκία» (Τι λε ρε φίλε, σοβάρα;) Ξεκινώντας από την πρόσφατη  συνάντησή του με τον   Erdogan στην Άγκυρα, ο κ. Μητσοτάκης αναφέρει πως« είχαμε μια ειλικρινή και ουσιαστική συζήτηση, για όσα μας φέρνουν πιο κοντά, αλλά και για όσα μας χωρίζουν. Οι διαφωνίες μας είναι υπαρκτές και σημαντικές. Δεν τις υποτιμούμε.  Σήμερα, όμως, μπορούμε να τις αναδεικνύουμε χωρίς εντάσεις, με  ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας, αυτοπεποίθηση και σταθερή αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα δεν επιδιώκει ούτε την ένταση, ούτε την αδράνεια. Θέλουμε μια  κανονική, λειτουργική σχέση με την Τουρκία, με σταθερό γνώμονα το εθνικό συμφέρον.  Η γεωγραφία μας θέλει γείτονες». «Σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, επιλέγουμε τη  σταθερότητα. Συνεχίζουμε τον δομημένο διάλογο που έχουμε ξεκινήσει τα τελευταία δυόμισι χρόνια και ο όποιος έχει αποφέρει συγκεκριμένα  απτά αποτελέσματα και διευρύνουμε τα πεδία συνεργασίας. Συνεχίζουμε στον δρόμο της ευθύνης. Αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών: μια Ελλάδα της εθνικής αυτοπεποίθησης,  όχι της εθνικής υστερίας », προσθέτει. Δήθεν υποκρισία της αντιπολίτευσης - Παράδοξη στάση του ΠΑΣΟΚ Με αφορμή την  ιστορική Κοινωνική Συμφωνία  για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας , η οποία είναι πια και επίσημα νόμος του κράτους, αφού σημειώνει πως  συμβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας και υλοποιείται από μια  κεντροδεξιά κυβέρνηση,  εξηγεί ότι με αυτή διευκολύνεται η σύναψη και η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων ώστε να καλύπτουν μεγαλύτερο μέρος της αγοράς εργασίας. «Οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να πετύχουν τις αναγκαίες συναινέσεις, δείχνοντας τον δρόμο και στις πολιτικές δυνάμεις»,  σχολιάζει και εκτοξεύει βολές κατά της αντιπολίτευσης.  Κάνει λόγο για « παράδοξη στάση του ΠΑΣΟΚ  να υπερψηφίζει όλα τα βασικά άρθρα του νομοσχεδίου και ταυτόχρονα να το καταψηφίζει επί της αρχής » . «Εύχομαι και ελπίζω να καταφέρουμε κάποια στιγμή ως πολιτικό σύστημα να προσεγγίζουμε με περισσότερη  ειλικρίνεια όσα μπορούν πραγματικά να μας ενώνουν, χωρίς να εφευρίσκουμε τεχνητές διαφορές  μόνο και μόνο για να  υποδυόμαστε ότι κάνουμε αντιπολίτευση»,  συνεχίζει.   Και δε βρίσκεται ένας χριστιανός να τον αρπάξει απ' το γιακά και να τον κάνει τουλούμι στο ξύλο...

Το άρθρο αυτό, στο οποίο παρεμπιπτόντως απαιτήθηκε σημαντικός χρόνος, είναι εξολοκλήρου αφιερωμένο με αγάπη και ενδιαφέρον στους λίγους αλλά σταθερούς και αγαπημένους αναγνώστες μου... Η αλήθεια είναι ότι διστάζω να βάλω ως τίτλο το ξεκίνημα και το τέλος της ολοκληρωμένης κατρακύλας μας με βάση την μελέτη των πρωτοκόλλων της Σιών, γιατί οι περισσότεροι δυσανασχετούν και αποβάλουν την ιδέα ότι μπορεί και είναι έγκυρα και αξιόπιστα… Εγώ όμως όπως έχετε καταλάβει,τα δίνω ιδιαίτερη αξία,την οποία και θα ξεδιπλώσω αναλύοντας όλες τις σημαντικές για μένα “κτηνωδίες” τους.. Ο στόχος του βαρυσήμαντου για μένα αυτού άρθρου (μετά το Υπερμνημονιο), είναι για να καταλάβει κανείς ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο, το κάθε τι έχει σχεδιαστεί, οργανωθεί και επιτευχθεί χάρη στην μυστικότητα, την πανουργία, και την διχόνοια που έχουν σπείρει στους χριστιανικούς κύκλους .. Θα χρειαστεί να οπλιστείτε με υπομονή λόγω της μεγάλης έκτασης του κειμένου, την οποία έκανα πρώτη εγώ ξεκινώντας το γράψιμο και πάμε.. Ξεκινάμε λοιπόν με κάτι επίκαιρο…την δύναμη της επιστήμης,την οποία όπως βλέπουμε αυτοί έστρεψαν εναντίον μας! Πήραν με το μέρος τους τα “δυνατά” μυαλά και τα οποία μυαλά αφού πήραν τον απαιτούμενο δηλητηριώδη αέρα μας έφτασαν εδώ που φτάσαμε… Είναι τόσο μεγάλη η καταστροφική επιρροή της σημερινής επιστήμης που ο Νίτσε, ο Δαρβίνος και ο Μαρξ φαντάζουν γατάκια μπροστά της ! Η πλειοψηφία δυστυχώς έδειξε την εμπιστοσύνη της στις “κορώνες”, τα “έξυπνα” τηλέφωνα, πόλεις κ.α και από επιστημονικές ανακαλύψεις γενικά, όρεξη να χεις … και από καταστροφές επίσης! Η επιστήμη λοιπόν έχει πάρει τόσο πολύ τα πάνω της που σε οτιδήποτε πρέπει να είναι μέτοχος.. δεν υπάρχει θέμα συζήτησης, που στα “αξιοπιστα” κανάλια να μην υπάρχει και μια τοποθέτηση από κάποιον επιστήμονα και μέχρι και στις ανάλαφρες εκπομπές ο επιστήμονας έχει την μόνιμη πλέον θέση του! Και λίγα λόγια για την Γαλλική Επανάσταση, η οποία αφου έκανε στην μπάντα την μοναρχία, μας πασαρε μια πρωτόγνωρη Δημοκρατία η οποία αντικαταστάθηκε από την δικτατορία του Βοναπάρτη για να φτάσουμε στην ανακάλυψη της φιλελεύθεριας και ουφ! Μετά από όλα αυτά τα δρομολόγια φτάσαμε στην πιο καταστρεπτική στάση από όλες, την σύγχρονη δημοκρατία! Και ολες αυτες οι διαδρομές, υπό την καθοδήγηση των Εβραίοσιωνιστών όπως μας αποκαλύπτουν τα πρωτόκολλα τους… Είναι ποτέ δυνατόν ο Θεός μας, που δημιούργησε τον κόσμο και χάρισε τον απαραίτητο πλούτο και ομορφιά σε κάθε χώρα χωριστά για να επιβιώνει αξιοπρεπώς, να κινδυνεύει με αφανισμό; Όχι βέβαια! Τα σ@τ@νικά όμως μυαλά έβαλαν το χεράκι τους και υπό την πανούργα ιδέα τους ,οδηγούν τις χώρες σε χρεοκοπίες μέσα από τις αδίστακτες τακτικές των κυβερνώντων έτσι ώστε απηυδισμενοι οι λαοί να τους καθαιρεσουν! Είμαστε σ’αυτο ακριβώς το στάδιο …οι κυβερνήσεις όλων των κρατών κρέμονται από μια κλωστή, έτοιμη να σπάσει και να τους κατασπαράξει το πλήθος. Προσέξτε.. είναι παγίδα δικιά τους! Θέλουν να μας κάνουν να εκλιπαρούμε για μια νέα διακυβέρνηση, ικανή να μας προστατεύσει και κάτι τέτοιο όπως μας λένε oι ίδιοι ξεκάθαρα, είναι πέρα για πέρα απίθανο! Το μόνο που επιτρέπεται στους υποψήφιους πρωθυπουργόυς είναι να τάζουν λαγούς με πετραχήλια και ψεύτικες ελπίδες… τίποτα παραπάνω και πάρτε το χαμπάρι! Τα πάντα είναι προετοιμασμένα ,για την έλευση του δικού τους κυβερνήτη, του παγκόσμιου… Αχ,καλοπερασακια χριστιανέ! Τι νόμιζες; Ποιος είναι αυτός που νοιάζεται για την καλοπέραση σου και την ευκολία σου; Να σου πω την αλήθεια; Μόνο ο Θεός! Ο Θεός και το Άγιο Πνεύμα του, που το προδώσες για τριάντα αργύρια… ναι! Έριξαν παραγάδι και πιάσαν λαβράκια…και από ευκολίες ένα σωρό, από Θεό πάσχεις ..Απο αναντικατάστατος, ο Θεός μας κατέστη υποκατάστατο, εύγε! Ο ίδιος ο Χριστός μας είπε ότι δύσκολα πλούσιος θα μπει στην Βασιλεία Του και έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα! Η ευφάνταστη πανουργία τους λοιπόν εκμεταλλεύτηκε τις ιδιαιτερότητες των πλουσίων, δηλαδή την ανηθικότητα και την αθεΐα τους, και είναι άθεοι γιατί πλούτος και Θεός δεν πάνε μαζί… Όλοι αυτοί οι πλούσιοι κυβερνάνε και καταστρέφουν ποικιλοτρόπως τον κόσμο αιώνες τώρα και όχι,δεν είναι φθόνος από μεριά μας… απλά αυτοί διάλεξαν μεριά! Για να μπορούν να κατευθύνουν τον κόσμο σύμφωνα με τα σχέδια τους, διαρκώς εφευρίσκουν τρόπους, ιδέες, ιδεολογίες και προπάντων έχουν πάρει τον ντοκτορά στην εφεύρεση κάθε επιστήμης! Μια εξ αυτών και η επιστήμη της Πολιτικής Οικονομίας και οτιδήποτε έχει σχέση με οικονομια-χρημα στοχεύει στην απόλυτη υπερδύναμη, το χρυσό… όλοι μας γνωρίζουμε την αλησμόνητη φράση “ο χρυσός δεν χάνει ποτέ την αξία του”.. Δεν μπορείτε να πείτε,πανούργο το σχέδιο τους! Δημιούργησαν λοιπόν κόμματα,ιδεολογίες, παρατάξεις και οχι ο κομμουνισμός,και όχι ο φιλελευθερισμός και όχι ο μαρξισμός και πολλά άλλα σε -μος και ήρθες και μπουκωσες ο ερμος και δεν ξέρεις τι να πρωτοπιστεψεις! Και άντε…αν απλά είσαι μπερδεμένος, με λίγη υπομονή θα τον έβρισκες τον δρόμο σου, αλλά έλα που όλοι είναι τα ίδια σκ@τα! Η μποχα τους λοιπόν είναι τόσο έντονη,που προτίμησες να απέχεις… Δηλαδή αυτό που θέλανε και αυτοί αρχής εξαρχής και ας κατάγεσαι από μια χώρα που οι πολιτικές επιστήμες ήταν κυρίαρχες και έδωσαν τα φώτα σε όλο τον κόσμο…τώρα τουμπεκί,κουμάντο κάνουν οι “ελίτ”… Οικονομολόγος …μια σπουδαία ανακάλυψη και προπάντων επικερδής! Μετά το χρυσό βάλανε στο μάτι την μάνα γη… η μάνα γη που μας χαρίστηκε από τον Θεό για να μας θρέψει, να μας στεγάσει και να προσφέρει όλων των ειδών τα καλούδια… Και για να πετύχουν τον στόχο τους και τι και τι δεν σκέφτηκαν! Νάτα τα κτηματολόγια, νατες οι εκκαθαρίσεις οικοπέδων, νατες οι κατασχέσεις και σε λίγο όλη η μάνα γη θα τους ανήκει κύριοι οικονομολόγοι και συ καλέ μου άνθρωπε δεν χαλάς χατίρια και τρέχεις να υπακούσεις! Η πανουργία τους δεν έχει ούτε όρια ούτε ενδοιασμούς! Για να καταφέρουν να μας πάρουν την γη από τα χέρια έκαναν ένα πρώτης τάξεως ξεκαθάρισμα..απομάκρυναν από την γη τους μορφωμένους και την άφησαν στο έλεος των απλών ανθρώπων και κατά συνέπεια των πιο διαχειρισημων! Παλιά,το να είναι κανείς γαιοκτήμονας ήταν αξιέπαινο, και τιμητικό από κάθε άποψη…όταν βάλανε το βρώμικο χεράκι τους στα πράγματα, οι κάτοχοι γης υποτιμήθηκαν και είναι κατά κάποιο τρόπο ντροπή στις μέρες μας να είσαι γεωργός σε οποιαδήποτε γεωργική εργασία και πλέον γεωργός συνώνυμο του “αγράμματου”, του “χωριάτη” κ.α Να και μια άλλη σπουδαία ανακάλυψη επιστήμης από το πανούργο μυαλό τους… η δικηγορία, και καθόλου τυχαία δεν είναι η αλαμπουρνεζικη γλώσσα της! Και φυσικά το καταλάβαμε όλοι αυτό, αλλά δεν καταλάβαμε ότι μέσω αυτής της “άγνωστης” για εμάς τους απλούς ανθρώπους γλώσσα μπορει να πέσουμε σε παγιδες δικές τους ,εν αγνοία μας.. και μπορούν “κανονικά και με τον νόμο” να μας παρουσιάζουν το άσπρο μαύρο και μεις τα χάπατα να συμφωνούμε.. Δικηγόροι, οικονομολόγοι λοιπόν τα δυνατά χαρτιά των Εβραίων όπως οι ίδιοι καυχιονται και έχουν αναγάγει τις επιστήμες σε “επιστήμη” αλλά του σκότους.. Αχ αυτό το χρήμα! Δικό τους λοιπόν δημιούργημα καί τα κόμματα όλων των αποχρώσεων.. και όλα τα κόμματα για να μπορέσουν να δημιουργηθούν και να αναπτυχθούν χρειάζονται ως γνωστό χρήμα! Πού θα βρεις τα γραφεία, που θα βρεις λεφτά για τις μετακινήσεις ανά περιφέρεια, ποιος θα ρίξει χρήμα για τα ρουσφέτια; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν σ’αυτους, τους κατόχους του χρήματος, που άρπαξαν με δόλιο τρόπο από τα χέρια σου καημένε! Άρα όλα τα κόμματα έχουν το ίδιο χρηματοδοτη, άρα θα ακολουθούν τον ίδιο σκοπό…το κατάλαβες ψηφοφορε; Και εδώ πέρα μας ανακοινωνουν κατάμουτρα χωρίς ντροπή αλλά με καμάρι,ότι οι ακρογωνιαίοι λίθοι μια κοινωνίας είναι υπό κατάρρευση λόγω των δικών τους ταχυδακτυλουργικων.. Και δείτε τι δόλια σκέφτονται.. ξεκινάνε από τα φιντανια, την νεολαία μας και ξέρουν αυτοί που στοχεύουν! Εδώ κολλάει και το “συ ειπας” και τι σκαρφιστηκαν … Αφού προκάλεσαν μπαχαλο στις κοινωνίες, λογικό είναι οι έρμες να απηυδησουν και εκεί πάνω λοιπόν θα έρθει ο δικός τους παπατζής και θα μας τον πασάρουν ως σωτήρα… ο πνιγμένος λένε από τα μαλλιά πιάνεται, και ως καραπνιγμένοι που θα είμαστε θα τον ακολουθήσουμε..οκ; Και όταν με το καλό τον κατσικωθουμε, θα μας πουν, όταν έρθει η ώρα να ζητήσουμε τα ρέστα, εσείς δεν τον αρνηθηκατε και τον καταπιατε κανονικά, δεν φταίμε και ζήτω η φιλελευθερια σας δηλαδή “μας”! Εδώ τώρα έχουμε και άλλα γεννητουρια,και να το και το “σωτήριο” Σύνταγμα που με την σειρά του γέννησε τις συνταγματικές κυβερνήσεις που γεννήθηκαν από τον φιλελευθερισμό που οι ίδιοι μας θάμπωσαν… Και δώστου ράψιμο το Σύνταγμα, και δώστου ξηλωμα το Σύνταγμα και ήρθε και κουρελιαστηκε το Σύνταγμα αλλά για τα κουρέλια μας έχουν, τι νόμιζες δηλαδή; Καταρχήν το δημιούργησαν για να έχουν λόγο υπάρξης τα εναλλακτικά κόμματα, και δώστου οι διαφωνίες και δώστου τα μπινελικια μεταξύ των αντίπαλων παρατάξεων και θα ρθει να τεντώσει το Σύνταγμα και ουφ! Επιτέλους θα καταργηθεί.. είμαστε σε αυτό το στάδιο καλοί μου ανθρώποι, και γνωρίζετε πολύ καλά ότι κατάργηση Συντάγματος σημαίνει κατάρρευση της πολιτείας, της Δημοκρατίας, της ασφάλειας σου και ο στόχος επιτευχθη… ήρθε η ώρα του δικού τους σωτηρα που θα αναλάβει καί την διακυβέρνηση σου, και την ασφάλεια σου καί τότε κλαυτα Χαράλαμπε! Εδώ τα πράγματα αγριέυουν και χρησιμοποιούν μεθόδους ποινικά κολασιμες αλλά φευ.. ο εκβιασμός είναι γι’αυτους ένα απαραίτητο μέσον για να έχουν του χεριου τους άπαντες.. Τα παραδείγματα είναι άφθονα και τα σκάνδαλα με τα οποία έχουν στο χέρι τους εμπλεκόμενους είναι κυρίως σεξουαλικού τύπου και βλέπε, Λεβίνσκι, Στρος, Ανδρέα, Ολαντ και τι δουλειά θα έκανε θα μου πεις ο Επσταϊν και ο κάθε Επσταϊν! Άρα δεν κουνιέται φύλλο και άπαντες εκτελούν τα προαποφασισμένα υπό την απειλή της αποκάλυψης του “Παναμά”τους… και περιττό να σχολιάσω ότι οι πρόεδροι είναι όντως παιχιδακι στα χέρια τους.. Εδώ τώρα,πιστεύω να πειστούν και οι πιο δύσπιστοι! Προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν όπλα μαζικής καταστροφής όπως η πείνα η οποία είναι καθ’οδόν, οι αρρώστιες που δόξα τω θεω αρρώστια να θες και τί Κορώνα, και τί Τσικουνγκουνια, και τί Μποξ,και τί Ζίκα και τί Έμπολα… και με τις απαραίτητες συνοδείες φυσικά, τα ασορτι εμβόλια.. και άνθρωπος είσαι, θα μπαϊλτήσεις ο καψερος και θα στυψεις κεφάλι στον παγκόσμιο γιατρό-σωτήρα τους.. Εδώ τώρα τελειοποίησαν την τέχνη της πανουργία τους με την δημιουργία της μασονίας, το αγαπημένο τους παιδί, η οποία δέχεται στους κόλπους της καί χριστιανούς με σκοπό χριστιανός να χαντακωνει χριστιανό και το “αγάπα τον αδερφό σου όπως τον εαυτό σου” να πάει περίπατο.. Νατος και ο ωραίος τύπος…από τις πιο δυνατές ανακαλύψεις θα έλεγε κανείς και στις μέρες μας είναι μια από τις πιο δυνατές εξουσίες.. Ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις,δολοφονεί χαρακτήρες ή τους φτιάχνει από το μηδέν και εμείς οι αφελείς πέσαμε με τα μούτρα και είμαστε πλέον κανονικά σκυλάκια του.. Τώρα που κατάλαβα πως παίζεται το παιχνίδι,γελάω όταν θυμάμαι τον έναν θείο μου να διαβάζει Ελεύθερο Τύπο και τον άλλο να διαβάζει την Καθημερινή και να σκοτώνονται… Ο τύπος λοιπόν είναι ένας, και δωθηκαν διάφορες αποχρώσεις έτσι, για την τυφλαμαρα σου κύριε αναγνώστη … Αυτοί τώρα, επειδή είναι γατόνια από τα λίγα, θέλουν δικλείδες ασφαλείας στα υπάρχοντα τους και επέβαλαν με νόμους, η έκδοση οποιαδήποτε φυλλάδας να έχει ειδική άδεια από το κράτος, το κουταβάκι τους δηλαδή, για να έχουν και τον πλήρη έλεγχο του Τύπου .. Εδώ τώρα κάποιοι γελάνε και κάποιοι κλαίνε…και όμως, και συγγνώμη που σας χαλάω το μαγαζάκι σας αλλά καί η αντιπολίτευση είναι δικό τους δημιούργημα, όπως οι ίδιοι μας αποκαλύπτουν, αλλά εσύ τα θεωρείς συνωμοσίες.. Οι αρχαίοι Έλληνες φημίζονται μεταξύ άλλων καί για την σοφία που διέθεταν και εννοείται κάτι τέτοιο χαλάει την πιάτσα των δικών τους.. Βάλθηκαν λοιπόν να απομακρύνουν τον χριστιανό από την ικανότητα όχι μόνο να μην φιλοσοφεί αλλά ούτε καν να σκέφτεται! Έπρεπε όμως να ρίξουν ένα δυνατό χαρτί για την κατάργηση της σκέψης με σκοπό να μας αποπλανήσουν και δώστου οι ντισκοτέκ,και δώστου τα φρουτάκια, και δώστου τα κ@ λ@ μπαρα με την πληρωμένη ηδονή και δώστου και η μανία με τα κακώς κείμενα του αθλητισμου και ας μεγαλούργησαν σε θέματα αθλητισμού οι αρχαίοι πρόγονοι μας,τον καταστρέψαμε και αυτόν … Δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος και έπεσε …που χρόνος και διάθεση για σκέψη! Εδώ τώρα, πέρα από το βρισιδι που μας ρίχνουν,μας έριξαν και την έννοια “πρόοδος ” και ανοίγουμε σαμπάνιες η αλήθεια είναι,στο ονομα της.. Και όλα εμπεριέχουν την “πρόοδο” τους:Πρόοδος των γραμμάτων, πρόοδος της ιατρικής, πρόοδος της τεχνολογίας, πρόοδος των τεχνών.. Κάτι ξέρουν οι υπέρμαχοι του “κάθε πέρσι και καλύτερα”.. Στο κόλπο λοιπόν καί τα πραξικοπήματα .. Θα φτάσουν δηλαδή σε τέτοιο σημείο τον λαό που θα οδηγηθεί σε πραξικόπημα με στόχο την κατάρρευση των κυβερνώντων και η αναρχία θα βασιλεύει παντού..επάνω στον κακό χαμό θα πατήσουμε την μπανανοφλουδα και θα γευτούμε την γλύκα του παγκόσμιου ηγέτη τους… Εδώ παίζεται τώρα το μεγάλο παιχνίδι.. η Ευρώπη! Τα έχουν κανονισμένα από πριν, και όταν με το καλό παραδώσει την σκυτάλη η Ευρώπη στον ηγέτη θα είναι έτοιμος να κυβερνήσει.. με απλά λόγια αναμένουν την κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία οι ίδιοι δημιούργησαν και οι ίδιοι θα καταστρέψουν για να μπορέσουν να υλοποιήσουν τον επόμενο στόχο, που είναι η παγκόσμια Ένωση, η δικιά τους δηλαδή ένωση με τον δικό τους παγκόσμιο ηγετη.. Θα καταργήσουν λέει τα πανεπιστήμια και θα δημιουργήσουν καινούργια με νέα μορφή και ο δικός μας πρωθυπουργός  ως εκπρόσωπος της Ν.Τ.Π με πρόσφατη δήλωση, μεσω της γενναίας αναθεώρησης του Συντάγματος που μας έταξε, θα προβεί στην κατάργηση τους και στην δημιουργία νέας μορφής τους.. της ιδιωτικής! Εδώ τα πράγματα είναι πέρα για πέρα δραματικά γιατί αυτοί οι”κύριοι” θα μας αλλάξουν καί την ιστορία και θα την προσαρμόσουν στα δικά τους γούστα και δικές τους επιδιώξεις.. Στο φερόμενο Υπερμνημονιο, υπάρχουν αναφορές για κατάργηση κομματιών της Ιστορίας και αντικατάστασης της με άλλα δικά τους.. και όντως, ειδικά την ιστορία του Λυκείου της αλλάξανε τα φώτα! Δικιά τους επινόηση λοιπόν καί η διδασκαλία με εικόνες με στόχο την κατάργηση της σκέψης και στα σχολεία πλέον, πέρα από την παπαγαλία για την εκμάθηση των μαθημάτων που μας είχαν επιβάλει, εγκαταστάθηκε για τα καλά και η χρήση του διαδικτύου δηλαδή η εικόνα και αντίο για τα καλά αγαπημένη μου φίλη Σκέψη… Ε όχι βρε παιδιά καί η αστυνομία δικιά τους εφεύρεση! Και όμως ..στο τελευταίο άρθρο έκανα εκτενή αναφορά για τον ρόλο της αστυνομίας και απλά θα τονίσω ότι δεν δημιουργήθηκε για να σε προστατεύει από τους κλέφτες, από τους εμπόρους ναρκωτικών ούτε για να νιώθεις ασφαλής αλλά για τους δικούς του πονηρούς σκοπούς.. Και εδώ αναγάγει σε προσόν την ρουφανια και το ιδεώδες αυτό το προτείνει η κυβέρνηση μας μέσα απο τα ειδικά κλικαρισματα στο gov.gr και ο κάθε ρουφιάνος μπορεί να καρφώνει τον γείτονα για φοροδιαφυγή και για ότι υπηρεσία γενικά είναι διαθέσιμη στον “κύριο” gov.gr … Οι αποκαλύψεις τους δεν έχουν σταματημό και έχω αρχίζει να νευριάζω… Μας λέει ξεκάθαρα ότι ο Τσε Γκεβάρα είναι fake επαναστάτης! Και να ταν ο μόνος… πόσοι εγχώριοι και πόσοι ξένοι άραγε είναι γιαλατζι επαναστάτες για χάρη των δικών τους συμφερόντων! Αλλά άντε να τους χαλάσεις το όνειρο… Η πιο fake αστεία επανάσταση για μένα πάντως ήταν ο επαναστάτης των μνημονίων με είδωλο τον Τσε και με fake επιχείλιο έρπητα.. Με τούτα και με τ’αλλα όμως πέσαμε για άλλη μια φορά στην λούμπα! Δηλαδή μας λένε ότι επειδή βάλθηκαν αυτοί να μαζέψουν το χρυσό από τον πλανήτη θα πρέπει να πεινάσω εγώ! Η απόσυρση του χρυσού παιδιά είναι δικιά τους λαιμαργία..γι’αυτό τρέχουν και δεν φτάνουν οι τιμές της αξία του, και πάλι ο στόχος του θείου Σκρουτζ επιτευχθη! Και σαν να μην έφτανε αυτό, κλείσανε και την μπουτίκ της κυρά Σούλας της γειτόνισσας και ξέπεσα στα Zara και στα Περσκα.. Πάει εν ολίγοις καί η μικρή βιομηχανια καλέ μου βιοτέχνη! Στα λέω για να ξέρεις ποιον να μουτζωσεις .. Αν και δεν σκαμπαζω από οικονομικά,έβαλα και αυτό το κεφάλαιο μέσα,και κοίτα να δεις πως την πατήσαμε πάλι… Αφού μας έβαλαν στο τρυπάκι του δανεισμού έπρεπε να αποπληρώσουμε αυτό το χρέος αλλά με τόκους(τοκογλυφία)..όταν χρωστούσαμε αναμεταξύ μας σαν κράτος,τα πράγματα ήταν λιγουλακι πιο εύκολα,γιατί μπορεί τα φτωχαδακια να τα δίναμε στους πλούσιους αλλά το χρεος δηλαδή τα λεφτά μένανε στον τόπο μας! Όταν οι τοκογλύφοι των πρωτοκόλλων πήραν με το μέρος τους, τους δικούς μας πλούσιους (εύκολακι), τα χρήματα από τον δανεισμό έβγαιναν έξω από τα σύνορα της χώρας και πήγαιναν πού αλλού;Στα δικά τους φαταούλικα χερια.. Και κάπως έτσι πέσαμε στην ανάγκη τους και χρωστάμε ίσαμε τα σήμερα και όποιος μπλέξει με δαυτους δεν ξεχρεωνει εις στον αιώνα τον απαντα .. Εδώ τώρα θα ξυπνήσουν μνήμες και θα αρχίσετε πάλι τα γαλλικά σας.. Μας λέει ευσαρσως ότι οι κομπιναδόροι και οι ότι να ‘ναι κυβερνώντες έπαιρναν δάνεια ετσι… ειτε από την βαρεμάρα τους ας πούμε είτε λόγω της απληστίας τους, και τα φεσωναν π χ στον ελληνικό λαό ..εμ,οι οικονομολόγοι είναι παιδιά τους από τα γεννοφασκια τους! Έσυ μόνο από ταμείας στο δεκαπενταμελές του σχολείου ήξερες! Επίσης στο τελευταίο άρθρο σχολίασα τα περί φουσκων του χρηματιστηρίου και κυρά Δέσποινα παν τα λεφτουδακια από τα κολοκυθάκια που φύτευες,τα επενδύσες στο χρηματιστήριο…να ξέρεις πάντως όταν με το καλό θα γίνει το μεγάλο μπαμ,θα τα καταργήσουν! Ήδη οι κυβερνώντες παίρνουν τα μέτρα τους με αυστηρούς νόμους,και απεργία και μεθύσι είναι προγραμματισμένα να κοπούν μαχαίρι.. Έχουν ήδη ψηφιστεί οι ανάλογοι νομοι!Δεν θέλουν να χαλάσουν το χατηρι του αρχηγού τους… Και το καλύτερο μας το κράτησαν για το τέλος οι μπαγάσιδες και μας εμπαιζουν,ανακοινώνοντας μας ότι όταν με το καλό, οσονουπω δηλαδή, αρχίσει η βασιλεία του θα εξαλείψει την τρομοκρατία μεταξύ λαού και κυβέρνησης που μας επέβαλαν με στόχο την διατάραξη των αναμεταξύ σχέσεων μας, έτσι ώστε να πέσουμε σαν ώριμο φρούτο στις αγγάλες του δικού τους .. Δεν μπορείτε να πείτε… μπλοφατζης απ ‘τους λίγους ο Υπέρτατος! Όσοι είχαν την υπομονή και την διάθεση να το διαβάσουν ως το τέλος, πιστεύω να κατάλαβαν ότι δεν γράψανε όλο αυτό το κατεβατο έτσι για τον χαβαλε και ότι δεν πρόκειται για σενάριο ταινίας, ούτε πείθει για πολιτική σάτυρα και κυρίως δεν είμαστε λάτρεις του αντισημιτισμού, εν αντιθέσει αυτων, που φαίνεται ξεκάθαρα ότι είναι πολέμιοι μεχρι τελευταίας ρανίδας των χριστιανών.. Είναι ιδεολογίες και καταστάσεις υπαρκτές που εφαρμόζονται μέχρι σήμερα, εμπεριέχουν γεγονότα τετελεσμένα και έννοιες διαχρονικές και ειλικρινά όποιος τα αμφισβητεί θα ήθελα να ξέρω πού στηρίζει αυτήν την αμφισβήτηση του με επιχειρήματα, χωρίς εννοείται να επιβάλει κανείς την παραδοχή τους… Μέσα από τα πρωτόκολλα μπορεί να αντιληφθεί κανείς ότι οδεύουμε προς την έλευση του αρχηγού τους και μέλημα μας δεν είναι απλά η παραδοχή της υπάρξεως τους αλλά η αφύπνιση μας! Τα πάντα τα έχουν οργανώσει,τα έχουν τελειοποιήσει θα έλεγα, αλλά τον τελευταίο λόγο τον έχει ο Κύριος μας…Αυτός επιτρέπει τα πάντα,Αυτός θα επιτρέψει και την έλευση του μεσσία τους με σκοπό ,την δική μας μετάνοια και επιστροφή στον Δημιουργό των πάντων, τον τριαδικό Θεό μας! Γρηγορειτε .. Υ Γ Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, καταληγουμε στο συμπέρασμα ότι είναι πολλά τα παιδιά τους, τα δημιουργήματα τους: Επιστήμη, φιλελευθερια, Τύπος, Σύνταγμα, Πολιτική οικονομία, κόμματα, αντιπολίτευση, οικονομολόγοι, χρηματιστήριο, πείνα, αρρώστιες-ιοι, εμβόλια, αρπαγή χρυσού, αρπαγή γης, διδασκαλία με εικόνες, κατάργηση σκέψης, κατάργηση πανεπιστημίων, τρομοκρατία, οικονομικές κρίσεις, κατάργηση απεργίας, μασονία, αρπαγή της πίστης μας, Μαρξισμός, Δαρβινισμός, Νιτσεϊσμος, κατάρευση ευρωπαϊκής Ένωσης, πραξικοπήματα ..αμφιβάλλεις ακόμη για τα γεννητουρια ; triklopodia

Η Γερμανία τρέμει, o Mέρτς φοβάται μήπως «... πέσει η Θεσσαλονίκη»! Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι είδους θυσίες ζητά και προετοιμάζει ο Καγκελάριος Merz για την Ευρώπη - Πάντως από τώρα ξέρουμε την κατάληξη… Η Ευρώπη θα καταρρεύσει εάν τα βάλλει ευθέως με την Ρωσία… Η ιστορία επαναλαμβάνεται... Το 32% των Ευρωπαίων θέλει διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό το συμπέρασμα … καταλήγουν οι Βρυξέλλες και αυτό προκαλεί ντελίριο και σοκ… Ταυτόχρονα η Γερμανία … ανησυχεί ότι η Ευρώπη κινδυνεύει από Ρώσους και Κινέζους και μάλιστα… ο Γερμανός Καγκελάριος Merz τρέμει μήπως «πέσει η Θεσσαλονίκη»…. Συγκλονιστικό! - Το 32% των Ευρωπαίων θέλει διάλυση της Ένωσης Η νικηφόρα προέλαση στην Ανατολική Ουκρανία είχε μια απρόβλεπτη συνέπεια: Aνίκανη να αντέξει την υβριδική αντιπαράθεση με τη Ρωσία, η συλλογική Δύση κατέρρευσε. Τέλος πάντων, αυτές είναι «παράπλευρες απώλειες», όπως λένε αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ , τίποτα προσωπικό. Αυτά τα απομεινάρια του παρελθόντος έχουν συγκεντρωθεί στο Μόναχο στις 14 Φεβρουαρίου 2026 για μια ετήσια διάσκεψη ασφαλείας Σοκάρει η έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων Μια έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων , που παρουσιάστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με την σύνοδο κορυφής στην Διάσκεψη του Μονάχου, περιέγραψε έως και έξι πιθανές ευρωπαϊκές στρατηγικές. Όλες τους είναι εντελώς αντιφατικές. Η έκθεση βασίζεται σε δεδομένα από μια ειδική έρευνα. Και να τι προκύπτει Τα ευρήματα της έρευνας Οι Ευρωπαίοι (το 28% των Ευρωπαίων) έχουν δεσμευτεί για μια οριστική ρήξη με τις ΗΠΑ και στηρίζουν την αύξηση της στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης, ανεξάρτητα από το κόστος. Οι Ευρωπαίοι (21%) έχουν επίσης καταλήξει σε συμφωνία με την Ουάσιγκτον, αλλά δεν είναι πρόθυμοι να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες. Οι Ατλαντιστές (12%) προσπαθούν να διατηρήσουν τις σχέσεις τους με τους Αμερικανούς. Οι αποστάτες (15%) δεν θέλουν τίποτα — ούτε τη συνεργασία με τις ΗΠΑ, ούτε τη διατήρηση της ΕΕ, ούτε την αύξηση των αμυντικών δαπανών. Οι εθνικιστές (12%) τάσσονται υπέρ των αμυντικών δαπανών αλλά αντιτίθενται στις ΗΠΑ και την ΕΕ. Τέλος, οι Τραμπιστές (5%) αντιτίθενται στην ΕΕ αλλά τάσσονται υπέρ της φιλίας με τον Trump. To 32% των Ευρωπαίων θέλει διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αν προσθέσουμε τους εθνικιστές, τους Τραμπιστές και τους αποστάτες, προκύπτει ότι το 32% των Ευρωπαίων θέλει να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τρίτο του πληθυσμού. Ένα αξιοσημείωτο αποτέλεσμα για μια τόσο πολλά υποσχόμενη ένωση… όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι βάναυσες εσωτερικές διαιρέσεις της Ευρώπης επιδεινώνονται από την άσχημη σχέση της με τις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Trump βασίζεται στην ευρωπαϊκή πατριωτική δεξιά, ενώ σχεδιάζει να πετάξει το σημερινό κατεστημένο από το πλοίο της νεωτερικότητας. Ο Rubio κάλεσε την "Εναλλακτική για τη Γερμανία" AfD Αυτή η γραμμή θα υποστηριχθεί από τον Υπουργό Εξωτερικών Rubio, ο οποίος ηγείται της αμερικανικής αντιπροσωπείας στο Μόναχο . Εκπρόσωποι της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), ενός κόμματος από το οποίο το γερμανικό κατεστημένο συνήθως αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι, προσκλήθηκαν στην Διάσκεψη του Μονάχου για πρώτη φορά ειδικά για αυτόν. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία είναι ένα γνήσιο Πατριωτικό Κόμμα που θέλει ισχυρή Γερμανία και καλές σχέσεις με ΗΠΑ και Ρωσία. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Σαμποτέρ οι Αμερικανοί Δημοκρατικοί… "Περιμένετε έως τον Νοέμβριο 2026"! Η αμερικανική αντιπροσωπεία περιλαμβάνει μια ολόκληρη δύναμη εκπροσώπων του Δημοκρατικού Κόμματος , συμπεριλαμβανομένων προσωπικοτήτων όπως ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια, Gavin Newsom, και η βουλευτής Alexandria Ocasio-Cortez. Οι Δημοκρατικοί θα παροτρύνουν τους Ευρωπαίους να περιμένουν μέχρι τον Νοέμβριο 2026, όταν θα πάρουν τον έλεγχο του Κογκρέσου από τους Ρεπουμπλικάνους και θα ακυρώσουν όλες τις πρωτοβουλίες του Trump. Το στυλ πειθούς τους, ωστόσο, είναι μάλλον περίεργο. «Το να κάνεις ότι θέλει ο Trump σε κάνει αξιολύπητο», είπε ο Gavin Newsom στους Ευρωπαίους στο Davos, υποσχόμενος να τους φέρει επιγονατίδες ως δώρο, ώστε να μπορούν να υποκλίνονται πιο άνετα ενώπιον του προέδρου των ΗΠΑ. Πραγματικά «υψηλές, υψηλές σχέσεις». Για τι είδους ενότητα μπορούμε να μιλήσουμε εδώ; Να ο πρόεδρος της Γαλλίας, μέλος του ΝΑΤΟ, που καλεί την Ευρώπη να ξυπνήσει, απαιτώντας να γίνει ισχυρή και να αναλάβει την άμυνά της. (Αν και διακριτικά σιωπά για το αν σκοπεύει να επεκτείνει την γαλλική πυρηνική ομπρέλα πάνω στην Ευρώπη) O Rutte σοκάρει! "Η ενωμένη Ευρώπη ΔΕΝ… μπορεί να αμυνθεί" Σε αυτό, ο Rutte ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, απαντά σαρκαστικά: «Αν κάποιος πιστεύει ότι η ΕΕ ή μια ενωμένη Ευρώπη μπορεί να αμυνθεί χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ας συνεχίσει να ονειρεύεται . Όχι, δεν μπορεί». Αυτές οι ανοργάνωτες, εσωτερικά παρακμάζουσες χώρες δεν είναι σε θέση να διασφαλίσουν καμία ασφάλεια για τον εαυτό τους. Και είναι αποκλειστικά δικό τους λάθος. Ποντάροντας τα πάντα σε έναν υβριδικό πόλεμο με τη Ρωσία , έχουν χάσει τις δικές τους οικονομίες, την κοινωνική τους σταθερότητα και την εκλογική τους υποστήριξη. Η νίκη έχει πολλούς πατέρες, αλλά η ήττα είναι ορφανή Φυσικά, τσακώνονται μεταξύ τους: η νίκη έχει πολλούς πατέρες, αλλά η ήττα είναι ορφανή. Αλλά είχαν προειδοποιηθεί. Πριν από 19 χρόνια, σε αυτή ακριβώς τη Διάσκεψη του Μονάχου , ο Πρόεδρος Putin σχεδίασε το μέλλον τους. Τότε ήταν ξινισμένα τα πρόσωπά των περισσότερων ηγετών του ΝΑΤΟ καθώς άκουγαν… τον Putin. Αλλά όλα βγήκαν αληθινά, σαν να ήταν προγραμμένα. Η κατάχρηση βίας, η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς και η περιφρόνηση των συμφερόντων της Ρωσίας έχουν οδηγήσει στην κρίση που βιώνει σήμερα η Ευρώπη. Έχουν ρίξει τον πλούτο και τη σταθερότητά τους στη φωτιά της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και τώρα περιμένουν να θυσιάσουν τις ζωές των συμπολιτών τους… εάν πάνε σε πόλεμο. Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν η Ρωσία είχε εισακουστεί. Ωστόσο, υπάρχει μικρή ελπίδα για τέτοια κοινή λογική: μέχρι να αναλάβουν την εξουσία υγιείς, εθνικά προσανατολισμένες δυνάμεις στην Ευρώπη, ο Παλαιός Κόσμος είναι καταδικασμένος να σαπίσει στη δυστυχία του, αποτελώντας κίνδυνο για ολόκληρο τον κόσμο. Ο Γερμανός Καγκελάριος… ανησυχεί για την Θεσσαλονίκη!!! Ο Γερμανός Καγκελάριος Merz μίλησε στο Μόναχο . Δεν θα μείνει στην ιστορία όπως αυτή του Putin πριν από 19 χρόνια, αλλά θ α παραμείνει ένα παράδειγμα της σύγχρονης γερμανικής μυθολογίας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ο Merz διακήρυξε μια ευρωπαϊκή προτεραιότητα - «την κατανόηση της νέας μας πραγματικότητας». Η παλιά παγκόσμια τάξη -αυτή που βασίζεται στο νόμο και τους κανόνες- καταρρέει Έχοντας δηλώσει ότι η παλιά παγκόσμια τάξη -αυτή που βασίζεται στο νόμο και τους κανόνες- καταρρέει και δεν υπάρχει πια, ο Καγκελάριος αναγνώρισε την αυγή μιας νέας εποχής: την ανοιχτή χρήση βίας από τις μεγάλες δυνάμεις. Η Ρωσία και η Κίνα φέρουν, φυσικά, την ευθύνη: η πρώτη λόγω του «ρωσικού αναθεωρητισμού και του βάναυσου πολέμου κατά της Ουκρανίας» και η δεύτερη επειδή «ισχυρίζεται ότι διαμορφώνει τον κόσμο». Οι Κινέζοι, όπως αποδεικνύεται, εργάζονται εδώ και καιρό προς αυτή την κατεύθυνση «με βάση τη στρατηγική υπομονή» και «στο άμεσο μέλλον, το Πεκίνο θα είναι σε θέση να ανταγωνιστεί στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες επί ίσοις όροις»: «Η Κίνα εκμεταλλεύεται συστηματικά τις εξαρτήσεις άλλων χωρών και επαναπροσδιορίζει τη διεθνή τάξη προς όφελός της». «Η ελευθερία μας δεν προστατεύεται πλέον, απειλείται» Και έτσι η Ευρώπη συνειδητοποίησε ότι «η ελευθερία μας δεν προστατεύεται πλέον, απειλείται». Έχει τερματίσει τις «μακριές διακοπές της από την παγκόσμια ιστορία» - και «χρειάζεται σταθερότητα και θέληση, ετοιμότητα για νέα ξεκινήματα και ακόμη και θυσίες, και όχι κάποια μέρα, αλλά τώρα». Αυτή, λοιπόν, είναι η ανάλυση του Merz - και ποια συμπεράσματα εξάγει από αυτήν; Ίσως η Ευρώπη αμφισβητεί τις ΗΠΑ και θα υπερασπιστεί μόνη της τη θέση της στον κόσμο; Άλλωστε, ο Merz είπε ότι και η Ευρώπη θα λάβει μέτρα για να αντιμετωπίσει τη νέα παγκόσμια τάξη, και μάλιστα ότι «έχει καταλήξει σε διαφορετικά αποτελέσματα και συμπεράσματα από τις ΗΠΑ» και ότι υπάρχει ένα «βαθύ ρήγμα» μεταξύ τους. Όχι, στην πραγματικότητα - ο Καγκελάριος, στα αγγλικά, απηύθυνε έκκληση στους «Αμερικανούς φίλους της Ευρώπης» να «αποκαταστήσουν και να αναβιώσουν τη διατλαντική εμπιστοσύνη». Επειδή «σε μια εποχή αντιπαλότητας μεγάλων δυνάμεων, ακόμη και οι ΗΠΑ δεν θα είναι αρκετά ισχυρές για να δράσουν μόνες τους». Έτσι, η Ευρώπη θέλει τα πράγματα να παραμείνουν ως έχουν: μια ενωμένη Δύση, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες, που κυβερνά τον κόσμο. Είναι μάλιστα πρόθυμη να συμβάλει περισσότερο στον κοινό σκοπό - και υπό αυτή την έννοια, η ανακοίνωση του Merz ότι έχει ξεκινήσει εμπιστευτικές συζητήσεις με τον Macron για την ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή δεν θα πρέπει να είναι παραπλανητική. Η Γερμανία θέλει ατομική βόμβα… "Θα πέσει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης"… Η Γερμανία θέλει την ατομική βόμβα όχι για πραγματική ευρωπαϊκή ανεξαρτησία, αλλά για να κερδίσει μεγαλύτερο σεβασμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως κατώτερου εταίρου στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα. Φανταστείτε τι θα συμβεί όταν η Κίνα γίνει «ισότιμος στρατιωτικός ανταγωνιστής της Αμερικής»: τι εφιάλτη θα εξαπολύσει για ολόκληρο τον κόσμο - και ιδιαίτερα για την Ευρώπη. Η Κίνα θα βομβαρδίσει και θα καταλάβει χώρες στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική, θα αλλάξει καθεστώτα εκεί, θα επιβάλει αποκλεισμούς και κυρώσεις σε όλους, ενώ θα επιβάλει άνισες συνθήκες στην Ευρώπη, θα εθίσει τους πάντες στα ναρκωτικά και θα καταλάβει τη Θεσσαλονίκη και το Ρότερνταμ . Φρικτό, σωστά; Κατασκευάζουν Κινεζική απειλή και οι μετα-δυτικοί κανόνες Α, αυτό ακριβώς έκανε η Ευρώπη με την Κίνα—και με τον υπόλοιπο κόσμο επίσης. Λοιπόν, όλα αυτά ήταν στο παρελθόν, άρα δεν μετράνε. Τώρα η Ευρώπη θέλει απλώς να προστατευτεί από την κινεζική απειλή . Και μην πείτε στους Ευρωπαίους ότι η Κίνα δεν σχεδιάζει να δημιουργήσει τη δική της κινεζική παγκόσμια τάξη για να αντικαταστήσει την αμερικανική, αλλά απλώς θέλει ευκαιρίες στην παγκόσμια τάξη ανάλογες με τη θέση και την επιρροή της. Θα είχε συμφωνήσει απλώς να αυξήσει το μερίδιό της (σε ένα δίκαιο επίπεδο) στην υπάρχουσα, δυτική παγκόσμια τάξη, αλλά η ίδια η Δύση δεν ήταν πρόθυμη να μοιραστεί «μερίδια» και πρόσβαση σε κέντρα λήψης αποφάσεων. Έτσι, δεν άφησε στην Κίνα άλλη επιλογή από το να αρχίσει να εργάζεται για την αναδιοργάνωση του κόσμου υπό νέους, μετα-δυτικούς κανόνες. Τελικά γιατί κατέρρευσε η δυτικοκεντρική παγκόσμια τάξη; Το ίδιο ισχύει και για τη Ρωσία, και μάλιστα για τον υπόλοιπο μη δυτικό κόσμο - η απροθυμία της Δύσης να επιτρέψει σε άλλους να διαμορφώνουν παγκόσμιους κανόνες είναι ο κύριος λόγος για την κατάρρευση της δυτικοκεντρικής παγκόσμιας τάξης. Έπειτα, υπάρχει η υποτίμηση όλων αυτών των «βαρβάρων» από τη Δύση, που οδηγεί στην πεποίθηση ότι είναι πάντα δυνατό να διαιρείς και να βασιλεύεις, να «ελέγχεις τους λαούς». Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στη στάση της Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία. To ΑΕΠ δεν σε κάνει δυνατό… Αλλά η Γερμανία ονειρεύεται την συνθηκολόγηση της Ρωσίας Για παράδειγμα, ο Merz μίλησε για τη Ρωσία μετά την ομιλία του (στην οποία θρήνησε ότι αν και το ΑΕΠ της Ευρώπης είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από αυτό της Ρωσίας, αυτό δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη είναι δέκα φορές ισχυρότερη από τη Ρωσία), απαντώντας στο ερώτημα εάν είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν επαφές με τη Ρωσία : «Βλέπουμε ότι η Ρωσία δεν είναι ακόμη έτοιμη για πλήρεις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο όταν η Ρωσία βρεθεί σε κατάσταση οικονομικής και στρατιωτικής κατάρρευσης. Η Ρωσία πρέπει να σταματήσει να πολεμά - και να συνθηκολογήσει». Άρα, ο Γερμανός Καγκελάριος θέλει τη συνθηκολόγηση της Ρωσίας ; Ακούγεται τραγελαφικό - από την ίδια την ιστορία που οι σημερινοί Ευρωπαίοι Ατλαντιστές έχουν ξεχάσει ή θέλουν να ξεχάσουν. Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι είδους θυσίες ζητά και προετοιμάζει ο Καγκελάριος Merz για την Ευρώπη. Πάντως από τώρα ξέρουμε την κατάληξη… η Ευρώπη θα καταρρεύσει εάν τα βάλλει ευθέως με την Ρωσία… η ιστορία επαναλαμβάνεται. BN

Στο «φως» νέα στοιχεία για τον θάνατο του Επστάιν! Οι τελευταίες ημέρες της ζωής του! Ο θάνατος του Τζέφρι Επστάιν στη φυλακή το 2019, συνεχίζει να προκαλεί ερωτήματα με πολλούς να υποστηρίζουν πως πρόκειται για δολοφονία. Ενώ το επίσημο αφήγημα αναφέρει ότι ο Τ.Επστάιν αυτοκτόνησε ενώ βρισκόταν υπό κράτηση και περίμενε τη δίκη του για σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων, το νέο κύμα αποκαλύψεων και στοιχείων που δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ενισχύει τις υποψίες ότι πίσω από τον θάνατό του κρύβεται κάτι πιο σκοτεινό. Μία από τις πιο ανατρεπτικές αποκαλύψεις που ήρθαν στην επιφάνεια είναι η καταγραφή ενός «πορτοκαλί φλας», το οποίο εμφανίζεται σε βίντεο που καταγράφει τις τελευταίες στιγμές του Έπσταϊν στο Μεταναστευτικό Κέντρο Διοικητικών Φυλακών (MCC) στη Νέα Υόρκη. Το βίντεο, το οποίο δημοσιοποιήθηκε στα τελευταία έγγραφα που κυκλοφόρησαν από τις υπηρεσίες, δείχνει μια «θολή» φιγούρα με πορτοκαλί ρούχα να κινείται προς την περιοχή του κελιού του Έπσταϊν, μια ώρα πριν από την ανακάλυψη του πτώματος του. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που φορούσε ντυμένος στα πορτοκαλί, και πώς βρέθηκε να πλησιάζει το κελί του Έπσταϊν, ενώ οι κρατούμενοι εκείνη την ώρα έπρεπε να είναι ήδη κλειδωμένοι στα κελιά τους για τη νύχτα. Οι φυλακισμένοι φορούν πορτοκαλί ρούχα, αλλά η ώρα της εμφάνισης του «φλας» είναι κρίσιμη, καθώς είναι 10:39 μ.μ., και λιγότερο από οκτώ ώρες αργότερα, ο 66χρονος Έπσταϊν θα βρισκόταν νεκρός στο κελί του. Οι νέες αποκαλύψεις δεν περιορίζονται μόνο στο βίντεο, αλλά και σε έγγραφα που δείχνουν ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ είχε ήδη ετοιμάσει μια επίσημη ανακοίνωση για τον θάνατο του Τ.Επστάιν, ώρες πριν αυτός ανακαλυφθεί νεκρός. Αυτή η σύμπτωση έχει ενισχύσει τις θεωρίες περί οργανωμένης κάλυψης του εγκλήματος, με τον αρμόδιο υπεύθυνο να υποστηρίζει ότι πρόκειται για «τυπογραφικό λάθος». Στην ίδια γραμμή, τα έγγραφα φανερώνουν ότι υπήρξαν συζητήσεις μεταξύ των δικηγόρων του Έπσταϊν και των αρχών για μια πιθανή συμφωνία συνεργασίας, όπου ο Έπσταϊν θα μπορούσε να καταδείξει άλλους υπεύθυνους σε αντάλλαγμα μια μειωμένη ποινή. Ο φόβος ότι ο Έπσταϊν μπορεί να αποκάλυπτε ονόματα ισχυρών ατόμων που εμπλέκονταν σε εγκληματικές δραστηριότητες φαίνεται να τρομοκράτησε όσους είχαν συμφέρον να τον σιωπήσουν. Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά έγγραφα, η τελική πορεία του Έπσταϊν από την άφιξή του στις φυλακές της Νέας Υόρκης μέχρι το θάνατό του περιλάμβανε πολλές ανατροπές. Η καθυστέρηση της δίκης του και η αντιμετώπιση των αυξημένων πιέσεων του κατηγορούμενου χρηματοδότη δημιουργούσαν μια τεταμένη ατμόσφαιρα: 6 Ιουλίου 2019: Πράκτορες του FBI τον περιμένουν για να τον συλλάβουν καθώς το τζετ του Έπσταϊν προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Teterboro του Νιου Τζέρσεϊ μετά από πτήση από το Παρίσι. Ο Έπσταϊν κρατείται στο ζοφερό, γεμάτο ποντίκια και κατσαρίδες, υπερπλήρες και υποστελεχωμένο Metropolitan Detention Center στο κέντρο του Μανχάταν. 10 Ιουλίου: Αφού δηλώνει αθώος για τις κατηγορίες σεξουαλικής εμπορίας και συνωμοσίας, μεταφέρεται στην Ειδική Μονάδα Στέγασης (SHU) της φυλακής για λόγους ασφάλειας και τυχόν απόπειρας αυτοκτονίας. 23 Ιουλίου: Πέντε ημέρες μετά την απόρριψη της αίτησης για αποφυλάκιση με εγγύηση, ο Έπσταϊν τίθεται υπό παρακολούθηση για τυχόν αυτοκτονία, αφού βρέθηκε ημιλιπόθυμος στο κελί του με ένα πορτοκαλί υφασμάτινο λουρί δεμένο γύρω από τον λαιμό του. Ο Έπσταϊν κατηγορεί τον συγκρατούμενό του, Νίκολας Ταρταλιόνε – έναν πρώην αστυνομικό που αντιμετωπίζει τέσσερις κατηγορίες για φόνο – ότι προσπάθησε να τον σκοτώσει. Ο Ταρταλιόνε επιμένει ότι στην πραγματικότητα προσπάθησε να επαναφέρει τον συγκρατούμενό του. Ο Ταρταλιόνε, ο οποίος δεν είναι ιδιαίτερα αξιόπιστος, θα ισχυριστεί αργότερα σε αίτηση χάριτος ότι τον έβαλαν «σκόπιμα» μαζί με τον Έπσταϊν κατόπιν εντολής της κυβέρνησης Τραμπ, λόγω της φήμης του για βίαιη συμπεριφορά και του μίσους του για τους παιδόφιλους, με την ελπίδα ότι θα σκότωνε τον συγκρατούμενό του. Ο Λευκός Οίκος έχει αρνηθεί τον ισχυρισμό. 24 Ιουλίου: Ο Έπσταϊν συναντά έναν ψυχολόγο της φυλακής – όπως επιβεβαιώνεται σε μια έκθεση του FBI στην τελευταία έκδοση των αρχείων. Επιμένει ότι «δεν είχε κανένα ενδιαφέρον να αυτοκτονήσει» και ότι «θα ήταν τρελό» να αυτοκτονήσει. «Έχω μια ζωή και θέλω να επιστρέψω στη ζωή μου», ισχυρίζεται. 29 Ιουλίου: Σύμφωνα με άλλη έκθεση του FBI στα αρχεία, πράκτορες και εισαγγελείς συναντούν τους δικηγόρους του, «οι οποίοι, σε πολύ γενικές γραμμές, συζήτησαν την πιθανότητα επίλυσης της υπόθεσης και την πιθανότητα συνεργασίας του κατηγορουμένου». Άλλο έγγραφο από τα αρχεία αναφέρει την ίδια συνάντηση με τους ομοσπονδιακούς πράκτορες, αλλά σημειώνει: «Ο συνήγορος υπεράσπισης δεν… ανέφερε ποια θα ήταν η φύση της συνεργασίας του Έπσταϊν, αν υπήρχε». Ωστόσο, ακόμη και η φήμη ότι ο Έπσταϊν μπορεί να είναι πρόθυμος να εξετάσει μια συμφωνία θα είχε σίγουρα τρομοκρατήσει ορισμένους συνεργάτες του. Ούτε μια τέτοια συζήτηση ταιριάζει με έναν άνθρωπο που σκέφτεται να αυτοκτονήσει. 30 Ιουλίου: Ο Έπσταϊν μεταφέρεται πίσω στο SHU μετά από μια εβδομάδα υπό παρακολούθηση για αυτοκτονία στο νοσοκομειακό τμήμα. Τώρα έχει έναν συγκρατούμενο – τον Εφρέιν Ρέγιες – ώστε να μην είναι μόνος και του δίνεται το κελί που βρίσκεται πιο κοντά στο γραφείο των σωφρονιστικών υπαλλήλων. 31 Ιουλίου: Ο Έπσταϊν εξακολουθεί να είναι κακοδιάθετος, παραπονιέται ότι η τουαλέτα στο κελί του έχει διαρροή και δεν αντέχει τον ήχο του τρεχούμενου νερού. Λέει επίσης ότι δεν κοιμάται καλά επειδή ο συγκρατούμενός του δεν σταματά να μιλάει. Σε μια νέα ακροαματική διαδικασία, φαίνεται κατηφής, αν και ο ψυχολόγος της φυλακής επιμένει ότι δεν χρειάζεται να επιστρέψει στην παρακολούθηση για αυτοκτονία, καθώς ο Έπσταϊν έχει καταστήσει σαφές ότι σκοπεύει να παλέψει και να κερδίσει την υπόθεσή του. 8 Αυγούστου: Ο Έπσταϊν συναντά δύο από τους δικηγόρους του για να υπογράψει μια νέα διαθήκη που τοποθετεί 577 εκατομμύρια δολάρια σε ένα καταπιστευματικό ταμείο. Η Λευκορωσίδα σύντροφός του εδώ και δέκα χρόνια, η 30χρονη Καρίνα Σούλιακ, θα λάβει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του, συμπεριλαμβανομένων 50 εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά και των σπιτιών του στη Φλόριντα, τη Νέα Υόρκη, το Νέο Μεξικό και τις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους. Ο Έπσταϊν κληροδοτεί επίσης στη Σούλιακ ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι 33 καρατίων και 48 χαλαρά διαμάντια «εν όψει γάμου».Η Γκισλέιν Μάξγουελ και ο αδελφός του, Μαρκ, λαμβάνουν 10 εκατομμύρια δολάρια ο καθένας. Παρασκευή, 9 Αυγούστου 8 π.μ.: Ο συγκρατούμενός του Εφρέιν Ρέγιες απομακρύνεται μετά την προσέλευσή του στο δικαστήριο και την απελευθέρωσή του, αφήνοντας τον Έπσταϊν μόνο του. Κανείς δεν έχει οριστεί να αντικαταστήσει τον Ρέγιες – και κανείς δεν θα οριστεί – παρόλο που το προσωπικό γνωρίζει ότι ο φύλακάς τους έχει ορίσει ότι, μετά την προηγούμενη απόπειρα αυτοκτονίας, ο Έπσταϊν δεν πρέπει να είναι μόνος. Ο διευθυντής της φυλακής έχει επίσης επιμείνει ότι ο κρατούμενος – ο οποίος, σύμφωνα με την ορολογία της φυλακής, βρίσκεται σε «PSYCH Alert» (ψυχιατρική έκτακτη ανάγκη) – πρέπει να υποβάλλεται σε «30λεπτους ελέγχους» και «αιφνιδιαστικές περιπολίες». Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι δύο κάμερες με θέα στο κελί του δεν λειτουργούν σωστά – ένα απίστευτο λάθος – οπότε ο διευθυντής της φυλακής βασίζεται στο προσωπικό του περισσότερο από όσο νομίζει. 9 π.μ.: Με την κυκλοφορία εκατοντάδων δικαστικών εγγράφων που αποκαλύπτουν νέες λεπτομέρειες – μερικές από τις οποίες είναι αρκετά παραστατικές – σχετικά με τις κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης, ο Έπσταϊν περνά την ημέρα με τους δικηγόρους του σε μια αίθουσα συσκέψεων. Οι εξελίξεις στο δικαστήριο δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικές, αλλά ένας από τους δικηγόρους, ο Ριντ Βάινγκαρτεν, θα επιμείνει αργότερα ότι ο Έπσταϊν δεν έδειξε σημάδια ότι σκεφτόταν να αυτοκτονήσει. Ωστόσο, σύμφωνα με επίσημη δήλωση στην τελευταία δημοσίευση των αρχείων Έπσταϊν, η Εισαγγελία της Νέας Υόρκης ήδη συντάσσει ανακοίνωση για τον θάνατό του – ώρες πριν συμβεί. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης (DOJ) απέδωσε την ευθύνη για την λανθασμένη ημερομηνία – 9 Αυγούστου αντί για 10 – που εμφανίζεται στο έγγραφο σε ένα «ατυχές τυπογραφικό λάθος». 4 μ.μ.: Παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε απόσταση μόλις 4,5 μέτρων από το κελί του, οι φρουροί Τόβα Νόελ και Γκίτο Μπονόμε ξεκινούν τη βάρδια τους παραλείποντας να πραγματοποιήσουν τον πρώτο από μια σειρά ελέγχων στον όροφο του στις 4 μ.μ. κατά την «καταμέτρηση κρατουμένων». Είναι το πρώτο από πολλά «γκρίζα σημεία». Από τα μεσάνυχτα έως τις 6:30 π.μ., ο Νόελ θα συμπληρώσει και θα υπογράψει τουλάχιστον 75 ξεχωριστά αρχεία, αναφέροντας ψευδώς ότι οι φρουροί πραγματοποίησαν 30λεπτες περιπολίες για να ελέγξουν τον Έπσταϊν. Στην πραγματικότητα, ο Έπσταϊν βρίσκεται ακόμα με τους δικηγόρους του και επιστρέφει μόνο στις 6:45 μ.μ. 7 μ.μ.: Ο Νόελ συνοδεύει τον Έπσταϊν στο κελί του, αφού του επιτρέπει να τηλεφωνήσει στη φίλη του, Σούλιακ. Σύμφωνα με το ημερολόγιο της φυλακής, ο φρουρός αναφέρει ότι ήταν «μια ευχάριστη κλήση σε καλή διάθεση, χωρίς τίποτα ασυνήθιστο».10 μ.μ.: Μέχρι αυτή την ώρα, όλοι οι κρατούμενοι έχουν κλειδωθεί στα κελιά τους για τη νύχτα. Ο Νόελ και ο Μπονόμε δεν πραγματοποιούν ούτε την καταμέτρηση των κρατουμένων στις 10 μ.μ., αν και καταγράφουν ότι το έκαναν. 3.00 μ.μ.: Το βίντεο παρακολούθησης από την μόνη σχετική κάμερα που είναι γνωστό ότι λειτουργούσε εκείνο το βράδυ δείχνει τον Νόελ να πλησιάζει για λίγο και στη συνέχεια να απομακρύνεται από την πόρτα του ορόφου L, όπου κρατείται ο Έπσταϊν. Αυτή είναι επίσημα η τελευταία φορά που κάποιος πλησιάζει την είσοδο του ορόφου μέχρι να ανακαλυφθεί το πτώμα του. Αν και το FBI ισχυρίζεται ότι αυτή η λειτουργούσα κάμερα θα είχε καταγράψει οποιονδήποτε ανέβαινε τις σκάλες προς το κελί του Έπσταϊν, οι επικριτές επισημαίνουν ότι η θέα είναι στην πραγματικότητα μερικώς κρυμμένη, σε σημείο που κάποιος θα μπορούσε να ανέβει χωρίς να τον δει κανείς. 3.09 μ.μ.: Το βίντεο από τις κάμερες παρακολούθησης δείχνει μια «πορτοκαλί λάμψη» στις ίδιες σκάλες. Οι αρχές πάντα επέμεναν ότι κανείς άλλος εκτός από τους φρουρούς δεν μπήκε στην περιοχή εκείνη τη νύχτα. Ωστόσο, σε ένα υπόμνημα του FBI που περιλαμβάνεται στα νέα αρχεία, ένας πράκτορας σημειώνει ότι «μια πορτοκαλί λάμψη φαίνεται να ανεβαίνει τις σκάλες του επιπέδου L – πιθανόν να είναι ένας κρατούμενος που συνοδεύεται σε αυτό το επίπεδο». Το Γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο επίσης διερεύνησε τις συνθήκες του θανάτου του Έπσταϊν, διαφώνησε, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ήταν ένας μη αναγνωρισμένος σωφρονιστικός υπάλληλος που μετέφερε πορτοκαλί «λευκά είδη ή κλινοσκεπάσματα». Ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες έχουν από τότε ταχθεί υπέρ της θεωρίας του FBI. 41 μ.μ.: Το υπόμνημα του FBI αναφέρει ένα «άτομο» που μπαίνει στο οπτικό πεδίο «από την κατεύθυνση είτε του L Tier είτε από την έξοδο προς το πλυσταριό». Είναι το ίδιο άτομο; Το CBS News ρώτησε ανεξάρτητους αναλυτές βίντεο, οι οποίοι δήλωσαν ότι η κίνηση της πορτοκαλί θολής μορφής «ταιριάζει περισσότερο με έναν κρατούμενο – ή κάποιον που φοράει πορτοκαλί στολή φυλακής – παρά με έναν σωφρονιστικό υπάλληλο». 58 μ.μ.: Η αρχή του περιβόητου «χαμένου λεπτού» από το 11ωρο βίντεο παρακολούθησης της φυλακής στην περιοχή κοντά στο κελί του Έπσταϊν. Το κενό στο βίντεο έχει τροφοδοτήσει από καιρό τις θεωρίες συνωμοσίας που υποστηρίζουν ότι αυτή είναι η στιγμή που κάποιος μπαίνει στο κελί του Έπσταϊν για να τον σκοτώσει και ότι οι αρχές προσπάθησαν να το καλύψουν διαγράφοντας τα αποδεικτικά στοιχεία. Η γενική εισαγγελέας Παμ Μπόντι δήλωσε αργότερα ότι το σύντομο κενό προκλήθηκε επειδή το σύστημα εγγραφής επαναρυθμιζόταν κάθε βράδυ, με αποτέλεσμα να χάνεται ένα λεπτό κάθε 24 ώρες. Ωστόσο, τα τελευταία στοιχεία από τα αρχεία Έπσταϊν επιβεβαιώνουν προηγούμενες αναφορές ότι οι αξιωματούχοι είχαν πάντα στην κατοχή τους το πλήρες βίντεο και ότι δεν υπήρχε κανένα λεπτό που να λείπει. Σάββατο, 10 Αυγούστου 12 π.μ. έως 6.30 π.μ.: Ο Νόελ και ο Μάικλ Τόμας, που αναλαμβάνει τη θέση του Μπονόμε τα μεσάνυχτα, δεν ολοκληρώνουν την καταμέτρηση των κρατουμένων στις 3 π.μ. και στις 5 π.μ., καθώς και τους ελέγχους του Έπσταϊν κάθε 30 λεπτά. Αντ’ αυτού, οι φρουροί παραμένουν στα γραφεία τους, κινούμενοι περιστασιακά στον κοινόχρηστο χώρο. Αφιερώνουν μέρος του χρόνου τους για να ψάχνουν πωλήσεις επίπλων και μοτοσικλετών στους υπολογιστές τους. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, κοιμόντουσαν για τρεις ώρες. Αργότερα, οι δύο φρουροί κατηγορήθηκαν για παραποίηση αρχείων – μεταξύ των οποίων και ένα στο οποίο ισχυρίζονταν ότι ο Έπσταϊν τους χαιρέτησε όταν τον έλεγξαν τα μεσάνυχτα – αλλά οι κατηγορίες αποσύρθηκαν. 30 π.μ.: Οι φρουροί μπαίνουν στην πτέρυγα του Έπσταϊν για να σερβίρουν το πρωινό, σπρώχνοντας δίσκους με δημητριακά μέσα από τις θυρίδες των κελιών. 33 π.μ.: Ο Τόμας ανακαλύπτει τον Έπσταϊν αναίσθητο στο πάτωμα του κελιού του και αργότερα λέει ότι τον κούνησε από μια σχεδόν καθιστή θέση στην οποία κρεμόταν από μια αυτοσχέδια θηλιά φτιαγμένη από ένα σεντόνι. Τα πόδια του Έπσταϊν είναι τεντωμένα και οι γλουτοί του απέχουν λίγο περισσότερο από 2,5 εκατοστά από το πάτωμα. Σύμφωνα με ένα σημείωμα του σωφρονιστικού τμήματος, είναι «κρύος» και «δεν έχει αισθητό σφυγμό». Ο Τόμας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και λέει σε έναν προϊστάμενο: «Ο Έπσταϊν κρεμάστηκε». Ο Τόμας παραδέχεται αμέσως ότι δεν έκαναν τους ελέγχους τους και ότι «τα έκαναν θάλασσα». 49 π.μ.: Ένας φωτογράφος τραβάει φωτογραφίες του Έπσταϊν, συμπεριλαμβανομένων των τραυμάτων στον λαιμό του, καθώς βρίσκεται σχεδόν γυμνός σε ένα φορείο με γιατρούς να προσπαθούν να τον επαναφέρουν. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώνεται ο θάνατός του στις 7.36 π.μ.Daily Mail: Τα πειστήρια που αποκαλύπτουν ότι ο Έπσταϊν δολοφονήθηκε με στραγγαλισμό στις φυλακές 35 μ.μ.: Πράκτορες του FBI φτάνουν και βρίσκουν το κελί του Έπσταϊν σε αταξία. Όπως αποκαλύπτουν δεκάδες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τέσσερις ώρες νωρίτερα – και περιλαμβάνονται στην τελευταία δέσμη αρχείων – κρίσιμα στοιχεία έχουν ανακατευτεί και μετακινηθεί. Το κελί είναι γεμάτο πορτοκαλί ρούχα και σεντόνια, ενώ τα στρώματα έχουν σπρωχθεί σε μια γωνία και τα προσωπικά αντικείμενα και τα φάρμακα του Έπσταϊν είναι τακτοποιημένα στο κρεβάτι του. Το πιο καταστροφικό για τους ερευνητές είναι ότι το πτώμα του Έπσταϊν έχει ήδη μεταφερθεί από το κελί, καθιστώντας αδύνατο – σύμφωνα με τον ιατροδικαστή Δρ Μάικλ Μπάντεν, που προσλήφθηκε από τον αδελφό του– να προσδιοριστεί η ώρα του θανάτου. Ο Δρ Μπάντεν, ο οποίος παρακολούθησε την αυτοψία, επανέλαβε αυτή την εβδομάδα τον ισχυρισμό του ότι τα τραύματα στον λαιμό του Έπσταϊν συνάδουν περισσότερο με «πίεση στραγγαλισμού» παρά με αυτοκτονία – με άλλα λόγια, με δολοφονία – και ζήτησε την επανεξέταση της υπόθεσης. 12 Αυγούστου: Ο Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ Γουίλιαμ Μπαρ παραδέχεται «σοβαρές παρατυπίες» χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. Αργότερα κατηγορεί «μια τέλεια καταιγίδα λαθών». 17 Αυγούστου: Η επικεφαλής ιατροδικαστής της Νέας Υόρκης κρίνει τον θάνατο ως αυτοκτονία. Τα νέα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι εξέτασε το υλικό από τις κάμερες παρακολούθησης της φυλακής και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν πολύ θολό για να αναγνωρίσει κάποιον. Ωστόσο, διαδοχικές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πολύ περισσότεροι Αμερικανοί πιστεύουν ότι ο Έπσταϊν δολοφονήθηκε παρά ότι αυτοκτόνησε – και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πληθώρα των νέων στοιχείων που έχουν δημοσιοποιηθεί θα αλλάξει τη γνώμη τους. Παραμένει το γεγονός ότι αν κάποιος με την απαραίτητη περιουσία και εξουσία όντως οργάνωσε τον θάνατο του Τζέφρι Έπσταϊν, τουλάχιστον για την ώρα έχει ξεφύγει.