Search this site

«Ηλίθιοι οι πολιτικοί αρχηγοί της Ευρώπης που υποστηρίζουν τις ανεμογεννήτριες»! Τ' ακούς εσύ ελεεινό Κτήνος που για χάρη της Γερμανίας κατέστρεψες τα δάση μας για να βάλεις τις ανεμογεννήτριες; Ο Tράμπ κατηγορεί τις «ζημιογόνες ανεμογεννήτριες» για την οικονομική πτώση της Ευρώπης και επιτίθεται στις ευρωπαϊκές νεοταξικές ενεργειακές πολιτικές! Βρίζει τους αποτυχημένους Νεοταξίτες που φιλοδόξησαν κάποτε να αποκτήσουν την πολυπόθητη Παγκόσμια Κυβέρνηση μέσα σε ένα απόλυτα δυστοπικό κόσμο και που τον σχεδίασαν τρείς αιώνες τώρα! Μια μεγάλη αλήθεια είπε για ακόμη μία φορά ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, κατά την ομιλία του στο World Economic Forum (WEF) στο Davos της Ελβετίας στις 21 Ιανουαρίου 2026. Μεγάλο μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε στην επανάληψη της απαίτησής του για άμεσες διαπραγματεύσεις με τη Δανία για την αγορά της Γροιλανδίας – συνδέοντας το ζήτημα με την αμερικανική στρατιωτική προστασία της Ευρώπης μέσω του NATO . Παράλληλα, ο Trump υποστήριξε ότι οι «καταστροφικές για τα έθνη ενεργειακές πολιτικές» που εφαρμόζονταν στις ΗΠΑ στο παρελθόν οδηγούσαν σε αύξηση τιμών, ενώ στέλνανε θέσεις εργασίας και εργοστάσια στο εξωτερικό. «Αντί να κλείνουμε μονάδες ενέργειας, τις ανοίγουμε. Αντί να χτίζουμε αναποτελεσματικές και ζημιογόνες ανεμογεννήτριες, τις καταργούμε και δεν εγκρίνουμε καμία», δήλωσε ο Trump στους παρευρισκόμενους στο ελβετικό ορεινό θέρετρο. Μάλιστα, χαρακτήρισε «ηλίθιους τους πολιτικούς αρχηγούς της Ευρώπης που υποστηρίζουν τις ανεμογεννήτριες»... Ο Trump υποστήριξε ότι «κάθε μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία είναι μαζί μας» για επενδύσεις στη Βενεζουέλα μετά την ομηρία του προέδρου της χώρας, χωρίς ωστόσο να υπάρχει απόδειξη ότι οι εταιρείες συμφωνούν. Επίσης, σημείωσε ότι επιταχύνει τις εγκρίσεις για «φθηνή και ασφαλή» πυρηνική ενέργεια στις ΗΠΑ. «Μόνο οι ηλίθιοι έχουν ανεμογεννήτριες» «Μόνο ηλίθιοι εξακολουθούν να κατασκευάζουν ανεμογεννήτριες για ενέργεια. Χάνουν χρήματα καταστρέφουν την γη τους και παράγουν πολύ λιγότερη ενέργεια από αυτή που χρειάζονται» τόνισε ο Trump. Σύμφωνα με τον Trump, η Κίνα «κατασκευάζει σχεδόν όλους τους ανεμόμυλους», αλλά ο ίδιος δεν έχει βρει «κανένα αιολικό πάρκο στην Κίνα». «Το έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό; Είναι ένας καλός τρόπος να το δει κανείς. Η Κίνα είναι πολύ έξυπνη. Τους κατασκευάζει. Τους πουλάει για μια περιουσία», είπε χαρακτηριστικά. Εξάλλου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επέκρινε τη Γερμανία για την ενεργειακή της πολιτική, ισχυριζόμενος ότι η προηγούμενη κυβέρνηση του Γερμανού καγκελαρίου, Olaf Scholz, έλαβε λανθασμένες αποφάσεις. «Η Γερμανία παράγει σήμερα 22% λιγότερη ηλεκτρική ενέργεια από ό,τι το 2017. Και αυτό δεν είναι λάθος του σημερινού καγκελαρίου», είπε. «Αυτός επιλύει το πρόβλημα. Θα κάνει εξαιρετική δουλειά. Αλλά αυτό που έκαναν πριν από την άφιξή του, υποθέτω ότι είναι ο λόγος για τον οποίο έφτασε εκεί. Και οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας είναι 64% υψηλότερες. «Υπάρχουν ανεμόμυλοι σε όλη την Ευρώπη, υπάρχουν ανεμόμυλοι παντού και είναι αποτυχημένοι», πρόσθεσε. Το μεγαλύτερο «κόλπο» στην ιστορία Μετά την εκλογή του, «οι ΗΠΑ απέφυγαν την καταστροφική ενεργειακή κατάρρευση που έπληξε κάθε ευρωπαϊκή χώρα που ακολούθησε το Green New Scam, ίσως το μεγαλύτερο κόλπο στην ιστορία», συνέχισε ο Trump, κατηγορώντας την ενεργειακή μετάβαση της Ευρώπης από τα ορυκτά καύσιμα προς τις ανανεώσιμες πηγές. «Το Green New Scam, ανεμογεννήτριες παντού που καταστρέφουν τη γη σας. Κάθε φορά που λειτουργούν, χάνετε 1.000 δολάρια. Με την ενέργεια υποτίθεται ότι βγάζεις χρήματα, όχι να χάνεις», είπε, κατηγορώντας τις ανεμογεννήτριες για ζημιογόνο λειτουργία. Ο Πρόεδρος ανέφερε την αύξηση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, κατηγορώντας για αυτές μια υποτιθέμενη απαγόρευση εξόρυξης πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα. «Το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα στον κόσμο και δεν το χρησιμοποιεί», δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί και οι υψηλοί φόροι «πνίγουν τη βιομηχανία». Η Κίνα «φτιάχνει όλες τις ανεμογεννήτριες» Σύμφωνα με τον Trump, όσο περισσότερες ανεμογεννήτριες έχει μια χώρα, τόσο χειρότερα τα πάει οικονομικά. Ισχυρίστηκε ότι η Κίνα φτιάχνει «σχεδόν όλες τις ανεμογεννήτριες» και ότι δεν τις χρησιμοποιεί η ίδια, αλλά τις εξάγει σε «ανόητους» που τις αγοράζουν. «Δεν περιστρέφονται, δεν κάνουν τίποτα», είπε. «Κάνουν περιουσίες πουλώντας ανεμογεννήτριες. Σκοτώνουν τα πουλιά, καταστρέφουν το τοπίο». Ο Trump επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι στην Κίνα δεν υπάρχουν λειτουργικές ανεμογεννήτριες και ότι η χώρα έχει φτιάξει μόνο «λίγα αιολικά πάρκα» για επίδειξη. Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι ανεμογεννήτριες «χρηματοδοτούν απώλειες και όχι κέρδη», επικαλούμενος «απόλυτη καταστροφή για τις αγροτικές εκτάσεις και την οικονομία». Επιπτώσεις των «καταστροφικών» ενεργειακών πολιτικών στην Ευρώπη Σύμφωνα με τον Trump, οι ευρωπαϊκές ενεργειακές πολιτικές έχουν προκαλέσει: - Χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη - Μείωση των ποσοστών γεννήσεων - Μεγαλύτερη κοινωνικά διαταρακτική μετανάστευση - Αύξηση της ευαλωτότητας σε ξένους εχθρούς - Μικρότερες στρατιωτικές δυνάμεις Η απάτη του «τσάμπα ρεύματος» στην Ελλάδα Η συζήτηση για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι πολωμένη και συχνά συνοδεύεται από παραπληροφόρηση. Υπάρχει μια κοινή φράση που ακούγεται σε διάφορα πολιτικά και κοινωνικά φόρα, ότι « οι ΑΠΕ είναι τσάμπα ρεύμα , γιατί το παράγουμε από τον ήλιο και τους ανέμους, άρα δεν χρειαζόμαστε εισαγωγές φυσικού αερίου». Όμως, πόσο αληθινή είναι αυτή η δήλωση και πόσα ψέματα κρύβονται πίσω της; Ας εξετάσουμε τα δεδομένα. 1. Οι ΑΠΕ ΔΕΝ είναι «τσάμπα» ρεύμα Η φράση «τσάμπα ρεύμα» για τις ΑΠΕ είναι παραπλανητική. Παρά το γεγονός ότι η ενέργεια προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές όπως ο ήλιος και ο άνεμος, το κόστος παραγωγής της δεν είναι μηδενικό. Αυτό συμβαίνει για δύο βασικούς λόγους: α. Επιδοτήσεις και δάνεια Οι ΑΠΕ είναι συχνά επιδοτούμενες επενδύσεις , που σημαίνει ότι τα χρήματα για την κατασκευή των έργων προέρχονται από τον φορολογούμενο πολίτη μέσω κρατικών επιδοτήσεων ή από δάνεια που αναλαμβάνουν οι επενδυτές. Αυτά τα δάνεια πρέπει να αποπληρωθούν, και οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν μέσω των λογαριασμών τους. Συνεπώς, τα λεγόμενα «τσάμπα» ρεύματα είναι στην πραγματικότητα μια ακριβή επένδυση που καλούνται να πληρώσουν όλοι οι καταναλωτές. β. Διαλείπουσα παραγωγή Οι ΑΠΕ παράγουν ενέργεια μόνο όταν φυσάει ή όταν έχει ήλιο. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε αποκλειστικά σε αυτές για να καλύψουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες σε κάθε στιγμή της ημέρας. Το «τσάμπα» ρεύμα… πεθαίνει τη νύχτα ή όταν υπάρχει άπνοια, οπότε απαιτούνται άλλες πηγές ενέργειας , όπως φυσικό αέριο, λιγνίτης ή πυρηνική ενέργεια, για να διασφαλιστεί η συνεχιζόμενη παροχή ρεύματος. 2. Η ενέργεια από ΑΠΕ και η ζήτηση για φυσικό αέριο Το πρόβλημα εντείνεται όταν εξετάσουμε την αυξανόμενη ζήτηση για φυσικό αέριο λόγω της μεγαλύτερης παρουσίας ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα. Όσο περισσότερες ΑΠΕ υπάρχουν, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη για συμβατικές πηγές ενέργειας (όπως φυσικό αέριο ) για την υποστήριξη της διαλείπουσας παραγωγής. Αυτό δημιουργεί μια αυξανόμενη ζήτηση για φυσικό αέριο, και ως αποτέλεσμα, οι τιμές ανεβαίνουν, κάνοντας την ενέργεια ακριβότερη για τον καταναλωτή. 3. Η αδυναμία των μπαταριών ΑΠΕ Μία από τις κύριες λύσεις για την αποθήκευση ενέργειας από ΑΠΕ είναι οι μπαταρίες. Στην Ελλάδα , προγραμματίζεται η εγκατάσταση 900 MW μπαταριών, αλλά με επάρκεια μόλις 3 ώρες! Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 25.000 MW εγκατεστημένων ΑΠΕ, μόνο 900 MW θα αποθηκεύονται. Που σημαίνει επάρκεια… 3 ώρες. Το υπόλοιπο 24.100 MW θα παραμένει μη διαθέσιμο όταν η ενέργεια από τον ήλιο και τον άνεμο δεν παράγεται. Επιπλέον, το κόστος κατασκευής αυτών των μπαταριών υπολογίζεται στα 650 εκατομμύρια ευρώ, και το ερώτημα είναι πώς θα χρηματοδοτηθούν και ποιο θα είναι το κόστος για τους καταναλωτές. Οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν για την αποθήκευση της ενέργειας και για τη φόρτιση και εκφόρτιση των μπαταριών, με τους χρόνους φόρτισης να επηρεάζουν τη διαθεσιμότητα και το κόστος της ενέργειας. 4. Οι επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία και την εθνική ασφάλεια Με 900 MW ενέργειας αποθηκευμένη σε μπαταρίες για μόλις 3 ώρες, τίθεται σοβαρό ζήτημα για τη συνέχιση της παροχής ρεύματος σε κρίσιμες υποδομές, όπως τα νοσοκομεία. Πόσα νοσοκομεία μπορούν να λειτουργήσουν με μόνο 900 MW για 3 ώρες, και για πόσο χρονικό διάστημα; Αν οι μπαταρίες πρέπει να επαναφορτίζονται, ποιος θα διασφαλίσει ότι η ενέργεια θα είναι διαθέσιμη για τους πολίτες σε κρίσιμες ώρες; 5. Πατριωτισμός ή αυταπάτη; Ποιο είναι το πραγματικό «πατριωτικό» σχέδιο για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας; Η πρόταση για την εκμετάλλευση των εγχώριων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και αργού πετρελαίου δεν είναι μόνο ρεαλιστική αλλά και στρατηγική. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ), η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα της τάξεως των 250 δισ. ευρώ τα επόμενα 25 χρόνια. Αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομία της χώρας, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να διασφαλίσει φθηνότερη ενέργεια για τους πολίτες. Αν, μάλιστα, επιτύχουμε το 1/4 των γεωτρήσεων σε θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου και νοτίως και δυτικώς της Κρήτης , τότε τα αποθέματα αερίου που ενδέχεται να βρεθούν θα μπορούσαν να καλύψουν το 15%-20% των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ, σύμφωνα με την ΕΔΕΥ . Αυτή η στρατηγική εκμετάλλευση θα μπορούσε να προσφέρει όχι μόνο ενεργειακή ασφάλεια στην Ελλάδα, αλλά και γεωπολιτικά πλεονεκτήματα. Ανεμογεννήτριες και εγκατάλειψη ρωσικού αερίου «δολοφονούν» ενεργειακά τη Γερμανία Στο μεταξύ, η Γερμανία κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα: να αντιμετωπίσει σοβαρό κενό ενέργειας μέχρι το 2030, με την έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας να κυμαίνεται από 10 έως 24 γιγαβάτ κατά τις περιόδους υψηλής κατανάλωσης. Η κύρια αιτία του κινδύνου έλλειψης ενέργειας είναι η αταξία στους ρυθμούς απόσυρσης των παλαιών γεννητριών και της εισαγωγής νέων. Η χώρα αποσύρεται πολύ γρήγορα από τις παραδοσιακές πηγές ενέργειας, ενώ η αντικατάσταση αυτών γίνεται αργά και σε ανεπαρκή ποσότητα, σύμφωνα με την έκθεση του Bloomberg . Η κατάσταση επιδεινώνεται από την ταυτόχρονη έξοδο της Γερμανίας από την πυρηνική ενέργεια και την ταχεία απομάκρυνση των εργοστασίων άνθρακα. Θεωρητικά, η αναμενόμενη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έπρεπε να αντισταθμίσει αυτή τη μετάβαση, αλλά στην πράξη το έργο αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκο και ανεπαρκές. Η απουσία επαρκούς αγοράς εφεδρικών δυνατοτήτων και η αργή κατασκευή νέων σταθμών Η χώρα δεν έχει δημιουργήσει ακόμα μια πλήρη αγορά εφεδρικών δυνατοτήτων για την εξασφάλιση της αξιοπιστίας της τροφοδοσίας ενέργειας κατά τις περιόδους ασταθούς παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές. Οι νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που χρησιμοποιούν μη ανανεώσιμες πηγές κατασκευάζονται σημαντικά πιο αργά από όσο απαιτείται και δεν μπορούν να καλύψουν τα κενά στην ενεργειακή υποδομή. Αντίθετα, η κατανάλωση ενέργειας αυξάνεται συνεχώς. Η μαζική εισαγωγή ηλεκτρικών οχημάτων, η μετάβαση σε ηλεκτρική θέρμανση και η αυξημένη ζήτηση από τη βιομηχανία αυξάνουν συνεχώς την επιβάρυνση στο δίκτυο. Η Γερμανία, κατά την ενεργειακή μετάβαση, υπολόγιζε ότι οι ανανεώσιμες πηγές θα αποτελούσαν τη βάση του ενεργειακού συστήματος, ωστόσο η παραγωγικότητά τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις καιρικές συνθήκες. Κατά τη διάρκεια ανέμου και ηλιοφάνειας, καλύπτουν μεγάλο μέρος της παραγωγής ενέργειας, αλλά όταν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες καιρικές συνθήκες, η χώρα αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει ακριβές εισαγωγές ή εφεδρικές δυνατότητες που δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες. Η μελλοντική κρίση και η πολιτική διαχείριση του αερίου Η κατάσταση περιπλέκεται από τα σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης να κατασκευάσει 10 γιγαβάτ μονάδων ανεμογεννητριών μέχρι το 2030.   Ωστόσο, οι αναλυτές αμφιβάλλουν για την δυνατότητα υλοποίησης αυτού του χρονοδιαγράμματος . Ο ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου είναι η αργή έγκριση των επιδοτήσεων από την ΕΕ, χωρίς τις οποίες τα έργα φαίνονται πολύ δαπανηρά για τους επενδυτές. Επιπλέον, η παγκόσμια αγορά αεριοστροβίλων αντιμετωπίζει έλλειψη, λόγω της ταχείας ανάπτυξης των κέντρων δεδομένων για τις τεχνολογίες της τεχνητής νοημοσύνης. Η ζήτηση για ενεργειακά εξοπλισμένα συστήματα έχει εκτοξευθεί, ενώ οι παραγωγικές δυνατότητες παραμένουν περιορισμένες. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι οι περισσότερες νέες μονάδες αερίου θα μπορέσουν να ξεκινήσουν να λειτουργούν μόνο μετά το 2031, δηλαδή αργότερα από την αναμενόμενη στιγμή του ενεργειακού ελλείμματος. Σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, η κυβέρνηση της Γερμανίας μπορεί να επανεξετάσει το χρονοδιάγραμμα απόσυρσης των σταθμών άνθρακα. Η τρέχουσα πολιτική προβλέπει πλήρη απόσυρση του άνθρακα μέχρι το 2038 και πιο πρώιμο κλείσιμο των δύο μεγαλύτερων σταθμών που χρησιμοποιούν άνθρακα έως το 2033. Τον Αύγουστο του 2026, αναμένεται να ληφθεί η τελική απόφαση για το εάν το χρονοδιάγραμμα θα παραμείνει αμετάβλητο ή αν θα επαναξιολογηθεί προς την κατεύθυνση της επέκτασης λειτουργίας μέρους των σταθμών άνθρακα. Οι ειδικοί θεωρούν ότι η ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια τα επόμενα δέκα χρόνια θα αναγκάσει τη Γερμανία να απομακρυνθεί από τις αυστηρές κλιματικές δεσμεύσεις της. Η παράταση λειτουργίας των σταθμών άνθρακα φαίνεται να είναι το πιο ρεαλιστικό σενάριο για την αποφυγή ενεργειακών ελλειμμάτων. Η κατάσταση αυτή δείχνει μια σημαντική τάση: η ενεργειακή μετάβαση, η οποία σχεδιάστηκε ως γρήγορη και τεχνολογικά εξελιγμένη διαδικασία, αντιμετωπίζει περιορισμούς υποδομής και παγκόσμιο ανταγωνισμό για τον εξοπλισμό. Η Γερμανία ανέμενε ταχεία ανάπτυξη της πράσινης ενέργειας, αλλά βρέθηκε σε μια κατάσταση όπου η οικονομία και η βιομηχανία απαιτούν περισσότερη «παραδοσιακή» ενέργεια από αυτήν που είναι διατεθειμένη να διατηρήσει η κυβέρνηση. Η απόσταση μεταξύ των φιλοδοξιών και των δυνατοτήτων καθίσταται όλο και πιο εμφανής, και η μελλοντική πολιτική θα εξαρτηθεί από την ικανότητα της χώρας να συνδυάσει τους κλιματικούς στόχους με τις πραγματικές ανάγκες του ενεργειακού συστήματος και της βιομηχανικής ανάπτυξης. Kαι σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί και το κόστος της ενέργειας από την απομάκρυνση από την προμήθεια ρωσικού αερίου που θα κληθούν να πληρώσουν οι Γερμανοί

Αυτό το ελεεινό παλιοτόμαρο, αυτό το ψυχρό Κτήνος που ακούει στο όνομα Μητσοτάκης, πηγε μαζί με τα "αδέλφια" του, τους αποτυχημένους Διεθνιστές εναντίον του Τράμπ στο "Συμβούλιο Ειρήνης"! Αυτό το κάθαρμα, αν δε φύγει...χτές από τον τόπο μας, το χει βάλει αμέτι-μουχαμέτη να μας εξαφανίσει από προσώπου Γης! Στο μεταξύ, ο Τράμπ "αγκαλιάζει" τη Τουρκία! Γιατί ρε ελεεινέ; Απο πού άραγε σε κρατάνε; Ο Ν.Τραμπ παρουσίασε το Συμβούλιο Ειρήνης για την Γάζα στο οποίο δεν θα συμμετέχει η Ελλάδα, η οποία επέλεξε να ταχθεί με το μπλοκ των «σκληρών» της ΕΕ. Αντίθετα, η Τουρκία θα συμμετάσχει στο νέο οργανισμό, κάτι που σημαίνει ότι έρχεται ακόμα πιο κοντά στις ΗΠΑ του Ν.Τραμπ. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς σχήματος με τίτλο «Board/Peace Council» (στο δημόσιο λόγο έχει επικρατήσει ως «Συμβούλιο Ειρήνης» ή «Board of Peace»), το οποίο παρουσιάζεται ως εργαλείο ειρήνευσης – αρχικά με επίκεντρο τη Γάζα – αλλά σταδιακά θα επεκτείνεται ως φόρουμ «διαχείρισης κρίσεων» και σε άλλες συγκρούσεις. Ο πρόεδρος Τραμπ είπε ότι το Συμβούλιο της Ειρήνης «Θα συνεργάζεται με τον ΟΗΕ». Στην τελετή του Συμβουλίου Ειρήνης του Τραμπ παρευρέθηκαν λιγότερες από 20 χώρες και κανένας από τους Ευρωπαίους συμμάχους. Οι χώρες που βρίσκονται στη σκηνή στο Νταβός είναι από τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Αμερική, μ ε ηγέτες από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αργεντινή και την Παραγουάη μεταξύ των παρευρισκομένων. Στη σκηνή βρίσκονται: Ένας εκπρόσωπος του Μπαχρέιν, Ένας εκπρόσωπος του Μαρόκου, Ο πρόεδρος της Αργεντινής Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Ο πρόεδρος της Ινδονησίας Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ιορδανίας Ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Ο πρόεδρος της Παραγουάης Ο πρωθυπουργός του Κατάρ Ο υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Ένας εκπρόσωπος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν Ο πρωθυπουργός της Μογγολίας Ο Τραμπ είπε ότι μαζί του στη σκηνή βρισκόταν μέλη του διοικητικού συμβουλίου τα οποία περιέγραψε ως « ηγέτες χωρών που, σε πολλές περιπτώσεις, είναι αρκετά δημοφιλείς, αλλά σε άλλες περιπτώσεις, δεν είναι τόσο δημοφιλείς». Η Αθήνα εμφανίζεται να ευθυγραμμίζεται με τη γενική ευρωπαϊκή απροθυμία και δεν συμμετέχει. Στη λογική αυτή εντάσσεται και η τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη για τη Γροιλανδία – ότι «δεν μπορούμε να παίζουμε με ζητήματα Διεθνούς Δικαίου» (ποιό Διεθνές Δίκαιο ρε παπατζήδες;). Την ίδια στιγμή, ο Μητσοτάκης απουσιάζει εν τέλει από το Νταβός αφού η πτήση του πρωθυπουργού για Ζυρίχη αναβλήθηκε λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων , με συνέπεια να περικοπεί το πρόγραμμα, καθώς έπρεπε να μεταβεί αμέσως μετά στις Βρυξέλλες για την έκτακτη σύνοδο της ΕΕ. Ο Τραμπ ξεκίνησε την ομιλία του στην τελετή υπογραφής χαρακτηρίζοντάς την « πολύ συναρπαστική μέρα» και, εν μέσω ανησυχιών ότι ενδέχεται το συμβούλιο να μετατραεπεί σε ένα νέο παγκόσμιο όργανο που θα αναλάβει τον ρόλο που επί μακρόν κατείχε ο ΟΗΕ, δήλωσε ότι «θα συνεργαστούμε με πολλούς άλλους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών». Οι θέσεις στη σκηνή στο Νταβός γέμισαν με τους ηγέτες που δέχτηκαν την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ να συμμετάσχουν στο Συμβούλιο Ειρήνης. Η λευκή καρέκλα ήταν κρατημένη για τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει ανακηρυχθεί ισόβιος ηγέτης του συμβουλίου. Pronews

Γη, ύδωρ &… ορυκτά! Την έκαναν… «Πουέρτο Ρίκο»! Μια απίστευτη συμφωνία που μόνο ένας Ν.Τραμπ θα μπορούσε να πετύχει - Η Δανία «αμύνθηκε» όπως στον Β'ΠΠ κατά της Γερμανίας : Παρέδωσε την κυριαρχία της με μία υπογραφή! Oι ΗΠΑ αποκτούν την κυριαρχία σε μεγάλα τμήματα του δανικού εδάφους στην Γροιλανδία -περίπου στο 50% του νησιού- αφήνουν στην Δανία κάποια τμήματα των πάγων της για να ζουν οι Εσκιμώοι και αλλάζουν τα σύνορα με την απλή απειλή χρήσης βίας στην μεγαλύτερη αλλαγή συνόρων της σύγχρονης ιστορίας ως έκταση!  Συγκεκριμένα ο Ν.Τραμπ με την απειλή των όπλων επέβαλε στην Δανία και στους υποστηρικτές της στην Ευρώπη μια σχέση… «Πουέρτο Ρίκο», δηλαδή μια περιοχή που ελέγχει με κυριαρχικά δικαιώματα το έδαφός της και σε ότι δεν έχει απόλυτη κυριαρχία, θα το ελέγχει πλήρως! Έτσι βάσει της συμφωνίας οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν: Τμήματα του εδάφους της τα οποία θα είναι υπό πλήρη αμερικανική κυριαρχία  Εκμετάλλευση των ορυκτών της Γροιλανδίας Οριστική κυριαρχία επί του εδάφους της Γροιλανδίας που αποφάσισαν ότι χρειάζονται! Δικαίωμα στους Γροιλανδούς να γίνονται πολίτες των ΗΠΑ Πλήρη ιδιοκτησιακά δικαιώματα περίπου στο 50% του νησιού που δεν αποτελείται από πάγο (το 40% της Γροιλανδίας είναι πάγος) Οι ΗΠΑ πλέον θα ελέγχουν γη, ορυκτά και άμυνα, μετατρέποντας τη Γροιλανδία ένα είδος «Πουέρτο Ρίκο». Σύμφωνα με το προσχέδιο πλαισίου, τα τμήματα του εδάφους της Γροιλανδίας θα θεωρούνται έδαφος των ΗΠΑ εντός της Αρκτικής και έτσι οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν δικαιώματα στην Αρκτική, πέρα από αυτά που τους δίνει σήμερα η κυριαρχία τους επί της Αλάσκας. Ότι απομείνει από την Γροιλανδία παραμένει ημιαυτόνομη περιοχή του Βασιλείου της Δανίας. Το Πουέρτο Ρίκο είναι μια Ελεύθερη Συνδεδεμένη Πολιτεία (Commonwealth) των ΗΠΑ, μια μη ενσωματωμένη στις ΗΠΑ περιοχή με αυτονομία, λειτουργώντας ως μια ημιαυτόνομη δημοκρατία υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ. Με ανάρτησή του στο Truth Social, o Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι αποσύρει τους δασμούς που είχε ανακοινώσει ότι θα επέβαλε στις 8 ευρωπαϊκές χώρες που βοήθησαν στρατιωτικά τη Γροιλανδία. Συγκεκριμένα, ο Τραμπ έγραψε ότι πήρε την απόφαση αυτή μετά από μια «παραγωγική» συνάντηση με τον γγ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε , τονίζοντας ότι διαμορφώθηκε ένα πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας σε σχέση με τη Γροιλανδία και όλη την Αρκτική Περιοχή. Αναλυτικά έγραψε ο Τραμπ: « Βάσει μιας πολύ παραγωγικής συνάντησης που είχα με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχουμε διαμορφώσει το πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας σε σχέση με τη Γροιλανδία και, στην πραγματικότητα, ολόκληρη την Αρκτική Περιοχή. Αυτή η λύση, εάν ολοκληρωθεί, θα είναι εξαιρετική για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και όλα τα κράτη του ΝΑΤΟ. Με βάση αυτή τη συμφωνία, δεν θα επιβάλω τους Δασμούς που είχαν προγραμματιστεί να τεθούν σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου. Διεξάγονται πρόσθετες συζητήσεις σχετικά με τον Χρυσό Θόλο όσον αφορά τη Γροιλανδία. Περισσότερες πληροφορίες θα διατεθούν καθώς προχωρούν οι συζητήσεις. Ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο Ειδικός Απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και διάφοροι άλλοι, όπως απαιτείται, θα είναι υπεύθυνοι για τις διαπραγματεύσεις — Θα αναφέρουν απευθείας σε εμένα. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα!»

Ευτυχώς καταρρέουν, Διεθνές Δίκαιο και συλλογική Δύση, στο Νταβός γράφεται μια Ιστορία που μόνο ο Θεός θα μπορούσε να "γράψει"– Η Ουκρανία των Διεθνιστών και των Ναζιστών εξαπάτησε σκληρά την Ευρώπη Είναι αστείο αλλά και εκπληκτικό, ότι μόλις πριν από δέκα χρόνια το Νταβός ως έδρα των αντίχριστων του WEF βρισκόταν στην κορυφή της δύναμης και της ισχύος, αλλά σήμερα θάβεται εκεί η «ατλαντική αλληλεγγύη» και σέρνονται οι ηγετίσκοι της Ευρώπης... Το ηχηρό "κλάκ" των δακτύλων του Θεού, που όταν θέλει και όποτε θέλει, αλλά ζει μέσα σε μια στιγμή ό,τι δεν πρέπει να υπάρχει αλλά το επέτρεψε μπας και συνετιστούμε όλοι μας κάποια μέρα. Το Διεθνές Δίκαιο κατέρρευσε… ευτυχώς! Ήταν διεθνές δίκαιο ότι συνέβη στην Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, Ιράκ και αλλού; Το Διεθνές Δίκαιο ήταν πρόφαση, μια κλίκα διεστραμμένων ηγετίσκων έκαναν κουμάντο στον κόσμο. Το Διεθνές Δίκαιο ήταν πρόφαση για να προωθήσουν την Παγκοσμιοποίηση που απέτυχε ως διαδικασία ασφαλώς...ελέω Τράμπ! Να γιατί ο Θεός τον κράτησε ζωντανό, δικαιώνοντας όλους εμάς που τον αποκαλέσαμε "Δάκτυλο Θεού". Ταυτόχρονα ο Tράμπ αποκαλεί το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ εχθρούς των ΗΠΑ ! Τα ύστερα του Κόσμου δηλαδή. Και μετά από αυτό, κανείς δεν πρέπει να έχει αμφιβολία τι θα συμβεί στο μέλλον… Ο Tράμπ είναι μεγάλος ηγέτης και ξέρει τι να κάνει… Ισχυροποιεί τις ΗΠΑ και αποδυναμώνει όλους τους άλλους! Στο Νταβός, γράφεται Ιστορία Στο σατανόπληκτο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, σχεδιάστηκε ως «πλατφόρμα δυτικής προσπάθειας» η επιχείρηση κατάρρευσης της Ρωσίας και της Ορθοδοξίας ασφαλώς. Εκεί όπου, συνοδευόμενος από κατάρες προς τη Ρωσία , ένας καταραμένος κλόουν της Ουκρανίας, ο τέως κωμικός ηθοποιός Zελένσκι, σε συνεργασία με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάιντεν και θα έπαιρνε μια «συμφωνία ευημερίας για την Ουκρανία » αξίας 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων και ακλόνητες εγγυήσεις ασφαλείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τίποτε δεν πήγε καλά από τότε. Ο τωρινός Aμερικανός Πρόεδρος αρνήθηκε να συναντηθεί μαζί του - και ο Zελένσκι παρέμεινε στο Κίεβο, όπου το 75% της πόλης είναι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα εδώ και αρκετές ημέρες στους -18 βαθμούς κελσίου. Ο θλιβερός Mακρόν… είπε αλήθειες! Αντ' αυτού, με φόντο το σαιξπηρικό δράμα της Γροιλανδίας , το Νταβός έγινε η τελευταία προειδοποίηση πριν την κατάρρευση του παγκοσμιοποιητικού εγχειρήματος και ο Γάλλος πρόεδρος Mακρόν είπε ορισμένες αλήθειες. Αυτή η ομιλία, που επίσημα θρηνούσε την πρόωρη κατάρρευση του λεγόμενου Διεθνούς Δικαίου ( δηλαδή, του δικαιώματος μιας μικρής ομάδας αυτοανακηρυγμένων ηγετών του «ελεύθερου κόσμου» να αποφασίζουν για τους άλλους ), ήταν διαποτισμένη με κρυφές και άμεσες απειλές κατά του ενόχου της τραγωδίας - του Tράμπ. Τα συμπεράσματα Mακρόν Οδεύουμε σε έναν «κόσμο χωρίς κανόνες, όπου το διεθνές δίκαιο καταπατείται και όπου ο μόνος νόμος που έχει σημασία είναι ο νόμος του ισχυρότερου, οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες αναβιώνουν» (φταίνε Tράμπ και Πούτιν) O κόσμος χάνει την «αποτελεσματική συλλογική διακυβέρνηση». Αλλά ποια διακυβέρνηση, οι λέσχες του Νταβός και της Λέσχης Bilderberg είναι η παράνοια! Ο «αδίστακτος ανταγωνισμός» από τις ΗΠΑ «έχει σαφώς ως στόχο την αποδυνάμωση και την υποδούλωση της Ευρώπης». Η λύση είναι η «οικοδόμηση μεγαλύτερης οικονομικής κυριαρχίας και μιας στρατηγικής οικονομίας» συν «μια αποτελεσματική πολυμερής προσέγγιση για την επίτευξη αποτελεσμάτων μέσω της συνεργασίας». Αναπροσανατολισμός προς την Κίνα: «Χρειαζόμαστε περισσότερες άμεσες κινεζικές επενδύσεις στην Ευρώπη σε βασικούς τομείς για να στηρίξουμε την ανάπτυξή μας» (Πάμε στον χειρότερο εχθρό σου Trump…. σε ελεύθερη μετάφραση)• Είμαστε έτοιμοι ακόμη και για το αδιανόητο: ο στόχος μας είναι «να χτίσουμε γέφυρες και να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας με τις χώρες BRICS και G20» ( Η Ρωσία είναι γείτονάς μας, μήπως να το πάρουμε αλλιώς με την Ρωσία… σε ελεύθερη μετάφραση ). «Η Ευρώπη διαθέτει πολύ ισχυρά εργαλεία και πρέπει να τα χρησιμοποιούμε όταν δεν μας σέβονται και όταν δεν τηρούνται οι κανόνες του παιχνιδιού» ( εδώ υπάρχει μια έντονη υπόδειξη για τα σχέδια της Ευρώπης να κλείσει την αγορά της στους Αμερικανούς παραγωγούς, την εισαγωγή αντιδασμών κατά των Ηνωμένων Πολιτειών ύψους 93 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς και την απόσυρση ευρωπαϊκών επενδύσεων από αμερικανικά χρεόγραφα ). Εμποτισμένη με υστερία… Συνολικά, η ομιλία του Mακρόν ήταν υστερική, αλλά αποκαλυπτική του συλλογικού ασυνείδητου εντός των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Ξαφνικά έγινε σαφές ότι ...χωρίς τη Ρωσία(!), δεν μπορεί τίποτε να γίνει ( η Ρωσία η κορυφαία πυρηνική δύναμη, που κατέχει το μεγαλύτερο έδαφος, σημαντικό πληθυσμό και τεράστιους πόρους ). Οι προσβολές, τα παράπονα και οι απειλές κατά της Κίνας ( συμπεριλαμβανομένων εκείνων από τον Macron προσωπικά ) ξεχάστηκαν ξαφνικά . Η άρνηση του Γάλλου Mακρόν να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Tράμπ φαίνεται μάλλον αξιολύπητο, επειδή ήταν σαφές σε όλους ότι η πρόσκληση του Tράμπ ήταν μια διακριτική κίνηση τρολαρίσματος. Και ξαφνικά, έγινε σαφές σε όλους ότι, αν ένας αβοήθητος Mακρόν με ένα μαυρισμένο μάτι κάτω από τα σκούρα γυαλιά του ήταν το καλύτερο που μπορούσε να συγκεντρώσει η συλλογική παγκοσμιοποιημένη Ευρώπη στο Νταβός , τα πράγματα είναι πραγματικά πολύ άσχημα για την παρακμάζουσα Ευρώπη. "Πάρτε βαθιά ανάσα και χωνέψτε το… Η παγκοσμιοποιημένη Ευρώπη τελείωσε" Ένα σχόλιο του Υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ σχετικά με τους δασμούς 10% που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ ως τιμωρία για την αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων στη Γροιλανδία είναι άκρως αποκαλυπτικό: « Προτρέπω όλους να καθίσουν αναπαυτικά, να πάρουν μια βαθιά ανάσα και να αφήσουν τα πράγματα να εξελιχθούν. Το χειρότερο πράγμα που μπορούν να κάνουν οι (ευρωπαϊκές) χώρες είναι να κλιμακώσουν την ένταση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών ». Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το τι μπορεί να κάνουν οι Ευρωπαίοι: Το σχέδιο της «παγκοσμιοποιημένης Ευρώπης» πρέπει να καταστραφεί ολοσχερώς - κατά προτίμηση με τον πιο ταπεινωτικό δυνατό τρόπο. Το Νταβός... ταφόπλακα! Είναι αστείο και διδακτικό ότι μόλις πριν από δέκα χρόνια το Davos βρισκόταν στην κορυφή της δύναμης και της ισχύος, εκεί που όλοι επιδίωκαν, αλλά σήμερα θάβουν εδώ την «ατλαντική αλληλεγγύη» και σέρνουν τους ηγετίσκους της Ευρώπης. Αν και η Ρωσία έχει κάθε λόγο να παρακολουθήσει την πολύχρωμη παράσταση. Μισούν τη Ρωσία οι Eυρωπαίοι πολιτικοί Όπως δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Lavrov , « είναι απίθανο να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε οποιαδήποτε συμφωνία με τους νυν Ευρωπαίους ηγέτες : έχουν βυθιστεί πολύ βαθιά στο μίσος για τη Ρωσία» . Ο πίνακας αποτελεσμάτων αναφέρει: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε βαθιά κρίση, το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε βαθιά κρίση και ο ΟΑΣΕ βρίσκεται πριν το θάνατο» . Αντί να αναζητήσουν διέξοδο από το αδιέξοδο της Ευρώπης, « η Ursula von der Leyen, Merz, Starmer, Macron και Rutte προετοιμάζονται σοβαρά για πόλεμο εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας και, ειλικρινά, δεν το κρύβουν ». Αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, η Ρωσία δεν εγκαταλείπει τις επαφές : σύμφωνα με τον Lavrov, οι Ευρωπαίοι χρειάζεται «απλώς να ξεκινούν διάλογο». Αυτή είναι η μόνη ευκαιρία να διατηρηθεί τουλάχιστον μια σκιά της πρώην Ευρώπης , επειδή η μελλοντική Ευρώπη, θα καταδικαστεί στο περιθώριο. Το ΝΑΤΟ πάει κατά διαόλου μεριά! Η σημαντική τελευταία συνέντευξη Τύπου του Λαβρόφ, του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας έγινε ένα από τα κύρια γεγονότα των μέσων ενημέρωσης— σχεδόν εφάμιλλη με το Νταβός—. Το Reuters αφιέρωσε μια ολόκληρη έρευνα στο ερώτημα γιατί ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών πρότεινε να αποκαλείται το Ηνωμένο Βασίλειο απλώς «Βρετανία». Το CNN προειδοποίησε τις μάζες ότι το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει το σενάριο της διάλυσης στο εγγύς μέλλον. Η Washington Post σημείωσε την παρατήρηση του Λαβρόφ ότι « η Γροιλανδία δεν ήταν ποτέ οργανικό μέρος της Δανίας » και εξέφρασε ανησυχία για το μέλλον της Ισλανδίας , καθώς θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί αποικία , πράγμα που σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θα μπορούσαν κάλλιστα να προσπαθήσουν να την "απελευθερώσουν" κι αυτή. Τέτοιες σχέσεις μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ θα ήταν το τελευταίο καρφί στο φέρετρο μιας ενωμένης Δύσης. Η Ρωσία ξέρει τι δεν πρέπει να επαναλάβει! Τις συμφωνίες του Μίνσκ! Οι Ευρωπαίοι ηγέτες μπορούν να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να επιβάλουν κατάπαυση του πυρός και, με το πρόσχημα του γρήγορου επανεξοπλισμού των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, να επανεξοπλίσουν γρήγορα τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Το καθεστώς του Κιέβου μπορεί να συνεχίσει να αγωνιά υπό την πίεση του προελαύνοντος ρωσικού στρατού - δεν μπορεί πλέον να ξεφύγει από αυτή την παγίδα. Η Ρωσία είναι κατηγορηματικά αντίθετη στις προσπάθειες επιβολής προσωρινής κατάπαυσης του πυρός χωρίς την εκπλήρωση των όρων της Ρωσίας. Ο αηδιαστικός ρόλος Ο Λαβρόφ έκανε ένα σαφή παραλληλισμό μεταξύ των θέσεων των Ευρωπαίων και του αηδιαστικού ρόλου που έπαιξαν στην προετοιμασία των συμφωνιών του Μινσκ. Διαβεβαίωσαν, εγγυήθηκαν, αλλά στην πραγματικότητα, κατέφυγαν σε σκόπιμη, κραυγαλέα εξαπάτηση προκειμένου να παρασύρουν την Ουκρανία σε αρκετά χρόνια προετοιμασίας για πόλεμο. Και μετά οι ίδιοι παραδέχτηκαν ότι είπαν ψέματα. Τώρα δεν θα τους επιτραπεί να υλοποιήσουν τέτοια σχέδια. « Δεν μπορούμε πλέον να αντέξουμε τέτοια πολυτέλεια », σημείωσε ο Λαβρόφ. Οι Αμερικανοί θέλουν καλές σχέσεις με τη Ρωσία Η αμοιβαία κατανόηση μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ αποδεικνύεται από το σχόλιο του Rubio του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ: « Θα ήταν έγκλημα να επιτρέψουμε στην απόκλιση των ρωσικών και αμερικανικών συμφερόντων να εκφυλιστεί σε αντιπαράθεση, πόσο μάλλον σε ένταση »… Η Γροιλανδία έβγαλε νοκ άουτ τον Zελένσκι… "Σκουπίδι" πλέον η Ουκρανία Η καταιγίδα πληροφοριών γύρω από τη Γροιλανδία έχει ήδη αποφέρει ένα αναμφισβήτητο αποτέλεσμα. Η μετοχή της Ουκρανίας στην παγκόσμια πολιτική αγορά έχει καταρρεύσει σε επίπεδα junk (σκουπίδι). Ακόμα κι αν το ζήτημα της Γροιλανδίας παραμείνει «θορυβώδες», αυτή η αναταραχή που προκάλεσε ο Tράμπ έχει ρίξει τον Zελένσκι στην αφάνεια. Η Ουκρανία ξεθώριασε... εξαπάτησε την Ευρώπη για τα καλά Η σημασία της Ουκρανίας δεν θα επιστρέψει ποτέ στα προηγούμενα επίπεδά της. Υπάρχουν δύο λόγοι για αυτό. Πρώτον, ένας λιγότερο προφανής: Στο αποκορύφωμα της αναταραχής για τη Γροιλανδία , η Ουκρανία δήλωσε ότι δεν θα έστελνε στρατεύματα για να υπερασπιστούν το νησί. Είναι αλήθεια ότι οι Ουκρανοί υπέγραψαν μια συμφωνία για διμερείς εγγυήσεις ασφαλείας με τη Δανία πέρυσι και έχουν επίσης συνάψει παρόμοιες συμφωνίες με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, στην Ουκρανία, αυτή η συμφωνία ερμηνεύεται ως εξής: σε περίπτωση που συμβεί κάτι, η Δανία θα πρέπει να σπεύσει να βοηθήσει την Ουκρανία, αλλά όχι η Ουκρανία τη Δανία. Όταν ρωτήθηκε ευθέως αν θα έστελνε στρατεύματα στη Γροιλανδία εάν το ζητούσε η Δανία, ο Zελένσκι απάντησε ότι η Δανία δεν το ρωτούσε. Με τον αγενή του τρόπο, απάντησε σε λάθος ερώτηση. Αλλά ακόμη και αυτή η απάντηση εξακολουθεί να είναι απάντηση. Δεν θα στείλει στρατεύματα. Ας θυμηθούμε τώρα τι λέει η προπαγάνδα του καθεστώτος του Κιέβου στους Ευρωπαίους τα τελευταία χρόνια. Ο ουκρανικός στρατός είναι ο ισχυρότερος στην Ευρώπη. Η υποστήριξη της Ουκρανίας με όπλα και χρήματα αποτελεί μια κερδοφόρα επένδυση στην ευρωπαϊκή ασφάλεια . Σήμερα, με ευρωπαϊκές δωρεές , οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα νικήσουν στο δικό τους πεδίο μάχης και αύριο, με την πρώτη κλήση, θα υπερασπιστούν οποιονδήποτε από τους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Τι συμβαίνει λοιπόν τώρα; Η Ουκρανία χάνει στο δικό της πεδίο μάχης μετά από όλες τις δωρεές και τώρα δεν φαίνεται να είναι καλή όσον αφορά την υπεράσπιση των συμμάχων της. Δεν έχει υπάρξει καν πρώτη κλήση ακόμη και το Κίεβο αποφεύγει ήδη την απάντηση, ισχυριζόμενο ότι οι διμερείς συμφωνίες δεν τους υποχρεώνουν σε τίποτα τέτοιο. Ουσιαστικά, «χάνουν την μπάλα» και επιδεικνύουν τη συνήθη προθυμία τους να εξαπατήσουν. Αυτή είναι η κατάρρευση της έννοιας μιας «χώρας μισθοφόρων» , μιας χώρας που ευδοκιμεί στον στρατό της και είναι πρόθυμη να παρέχει τους πολίτες της στους συμμάχους της όπως μισθοφόρους σε μελλοντικούς πολέμους . Αυτή ακριβώς την ιδέα πούλησε το καθεστώς Zελένσκι στη Δύση -και ιδιαίτερα στην Ευρώπη- ως δικαιολογία για την υποστήριξή του. Η «καλή πίστη του πωλητή» είναι εμφανής. H Ουκρανία ηττήθηκε σκληρά και στον πληροφοριακό και διπλωματικό πόλεμο Ο δεύτερος λόγος για την κατάρρευση της Ουκρανίας στο πολιτικό χρηματιστήριο είναι προφανής. Από όλα τα μέτωπα στον πόλεμο με τη Ρωσία, το πιο σημαντικό είναι το πληροφοριακό και διπλωματικό. Το καθεστώς του Κιέβου διεξάγει έναν πληροφοριακό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, πρωτίστως, και αυτός διεξάγεται σύμφωνα με τους κανόνες της show business. Ο Zελένσκι χρειάζεται συνεχώς δημόσιες σχέσεις , διαφημιστική εκστρατεία και τίτλους. Πρέπει να διατηρεί την προσοχή του στο ουκρανικό ζήτημα, ώστε ο κόσμος να μην τον ξεχνάει, να συναντιέται μαζί του.... Και τώρα ο Πρόεδρος Trump , ως ένας πολύ πιο έμπειρος σόουμαν, έχει κυριεύσει τα φώτα της δημοσιότητας σε τέτοιο βαθμό που ο Zελένσκι άλλαξε γνώμη για την επίσκεψη στο Νταβός… Μία ώρα πριν από αυτή την απόφαση, έγινε γνωστό ότι ο Tράμπ είχε αρνηθεί να έχει ξεχωριστή συνάντηση μαζί του στο Davos. … και άλλες ήττες για την Ουκρανία Πρώτον, και άλλοι χορηγοί συρρέουν στο Νταβός , και ποτέ δεν βλάπτει να αρπάξει κανείς την ευκαιρία να τους ζητήσει περισσότερα χρήματα… αλλά και αυτή η ευκαιρία χάθηκε. Δεύτερον , υπήρχε ο καθαρά ψυχολογικός παράγοντας. Η άρνηση να λούζεσαι από τα φλας των φωτογραφικών μηχανών, να παρουσιάσεις μια νέα παράσταση σε ένα δυτικό κοινό στην πιο διάσημη συγκέντρωση της παγκόσμιας ελίτ; Κάτι πιο σοβαρό θα έπρεπε να συμβεί για να συμβεί αυτό, πόσο μάλλον μια διακοπή ρεύματος στην Ουκρανία ( τέτοιες ασήμαντες λεπτομέρειες δεν έχουν αποσπάσει ποτέ την προσοχή του Zελενσκι από τα πομπώδη πάρτι στη Δύση ). Οι εναπομείναντες "καλοθελητές" του Κιέβου, πιθανότατα τηλεφώνησαν και ανεπίσημα, με φιλικό τρόπο, συμβούλεψαν τον Zελένσκι να μείνει στην Ουκρανία. Γιατί αν πάει στο Νταβός , θα ξευτιλιστεί. Όχι μόνο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά και αυτοί θα τον αγνοήσουν. Θα πρέπει να το κάνουν. Αυτή τη στιγμή, όλοι οι σοβαροί άνθρωποι ασχολούνται με την επικείμενη κατάρρευση της «συλλογικής Δύσης », και να ο Zελένσκι ξανά, με απλωμένο χέρι. Θα προσποιηθούν ότι δεν τον αναγνωρίζουν και ότι δεν έχουν ξαναδεί αυτό το ζαρωμένο, σκυθρωπό πρόσωπο τον Zελένσκι. Μετά τη Γροιλανδία, το καθεστώς του Κιέβου έχει υποτιμηθεί στα μάτια τόσο των πολιτών του όσο και των Ευρωπαίων. ΒΝ

Η Καρυστιανού άνοιξε το δρόμο άθελα της ή ηθελημένα, στο να σταματήσει επιτέλους αυτή η - κυριολεκτικά - γενοκτονία του θανάτου των εμβρύων και που συντελείται από τα μέσα της δεκαετίας του '60 στην "πολιτισμένη" Δύση Ζούμε σε μια εποχή ηθικής αναστροφής, όπου το αυτονόητο παρουσιάζεται ως ακραίο και το αδιανόητο βαφτίζεται «δικαίωμα»! Μια εποχή όπου εκείνοι που μιλούν με βεβαιότητα το κάνουν επειδή πρόλαβαν να γεννηθούν . Επειδή δεν σιώπησαν για πάντα μέσα σε ένα σκοτάδι που τους επιβλήθηκε πριν προλάβουν να ανασάνουν. Εδώ, ο λόγος ανήκει στους «ασφαλείς», στους ήδη ζώντες, ενώ το Αγέννητο Παιδί δεν έχει φωνή, δεν έχει ψήφο, δεν έχει υπερασπιστή. Και όμως, η κοινωνία τού στερεί ακόμη και το στοιχειώδες: το δικαίωμα να ζήσει. Η Μαρία της Ελλάδας πριν από δυό μέρες , σε σχετική ερώτηση-παγίδα του Ευαγγελάτου απάντησε με παρρησία και χωρίς δισταγμό ότι " είναι πράγματι ένα σοβαρό θέμα που πρέπει να λυθεί με διαβούλευση και να αποφασίσει ο λαός" , υπονοώντας άμεσα πως η άμβλωση είναι έμμεση δολοφονία, πράξη που η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '80, αποδοκίμαζε με βδελυγμία. Από εκείνη τη μέρα και μέχρι σήμερα, το νεοταξικό λεφούσι των "αριστεροδέξιων" της "Ελλάδας 2.0" δεν έπαψε να τη χλευάζει σε βαθμό που στη καλύτερη προκαλεί εμετό. Η παραφροσύνη της εποχής μ' άλλα λόγια, αποτυπώνεται ωμά στη σύγκριση που κανείς δεν τολμά να κάνει φωναχτά, αλλά όλοι γνωρίζουν . Ένα ζώο απολαμβάνει σήμερα νομική και κοινωνική προστασία μεγαλύτερη από εκείνη ενός ανθρώπινου εμβρύου. Μια γάτα κινητοποιεί ευαισθησίες, εισαγγελείς και κατακραυγή· ένα παιδί στη μήτρα μετατρέπεται σε «ιστό», σε «επιλογή», σε «ιατρική πράξη». Αυτή δεν είναι πρόοδος. Είναι πολιτισμική παρακμή με επιστημονικό προσωπείο και ψευδοανθρωπιστική γλώσσα. Η αντίχριστη πορεία της νομιμοποίησης των αμβλώσεων Ανεξάρτητα από την όλη υπόθεση που αφορά τη Καρυστιανού, υπάρχει και το άκρως ανατριχιαστικό ιστορικό του πώς θεσμοθετήθηκε η άμβλωση και από ποιούς. Από τη δεκαετία του ’60 και μετά, ένα νεοταξικό αφήγημα που ντύθηκε με τον μανδύα της «απελευθέρωσης» . Το σύνθημα « η γυναίκα έχει όλο το δικαίωμα πάνω στο κορμί της» παρουσιάστηκε ως αυτονόητη κατάκτηση , ενώ στην πράξη λειτούργησε ως εργαλείο αποσύνδεσης της μητρότητας από την ευθύνη, της ελευθερίας από τη ζωή, της επιλογής από τις συνέπειές της. Πίσω από τα μεγάλα λόγια, τα δίκτυα επιρροής και χρηματοδότησης έστησαν ένα ιδεολογικό πλαίσιο που δεν στόχευε στην προστασία της γυναίκας, αλλά στην αποδόμηση της οικογένειας ως θεμελίου της κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο ότι μέρος αυτού του αφηγήματος προωθήθηκε διεθνώς μέσα από προγράμματα και οργανώσεις που συνδέθηκαν με κρατικούς μηχανισμούς ισχύος, όπως η USAID , η οποία επί δεκαετίες χρηματοδότησε δράσεις «αναπαραγωγικής υγείας» και ιδεολογικές καμπάνιες σε χώρες με διαφορετικά πολιτισμικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά . Η γλώσσα ήταν προσεκτικά επιλεγμένη: Υγεία, δικαίωμα, αυτοδιάθεση . Το αποτέλεσμα, όμως, ήταν ενιαίο και μετρήσιμο : Αποδιάρθρωση της οικογενειακής συνοχής και βαθμιαία μείωση του πληθυσμού, ιδίως στη Δύση. Η στρατηγική αυτή δεν γεννήθηκε στο κενό. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ο Χένρυ Kίσσινγκερ παρέδωσε στον τότε Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζέραλντ Φόρντ μια μελέτη στρατηγικού χαρακτήρα για την παγκόσμια πληθυσμιακή πολιτική, όπου η νομιμοποίηση και η γενίκευση των αμβλώσεων εμφανίζονταν ως εργαλείο «σταθερότητας» και «διαχείρισης πόρων». Δεν επρόκειτο ασφαλώς για ηθικό στοχασμό, αλλά για ψυχρή γεωπολιτική λογική, όπου ο άνθρωπος αντιμετωπιζόταν ως αριθμός και η γέννηση ως μεταβλητή προς έλεγχο, σύμφωνα με την ατζέντα των Ασκεναζί Εβραίων Παγκοσμιοποιητών που είχε ως κατάληξη την Παγκόσμια Κυβερνηση . Την ίδια ώρα, στην Ευρώπη, η νομιμοποίηση είχε ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται από το 1967 , προετοιμάζοντας το έδαφος για μια κοινωνία που θα μάθαινε να θεωρεί την άμβλωση κανονικότητα. Έτσι, το «δικαίωμα στο σώμα» μετατράπηκε σε άλλοθι για την εξάλειψη μιας άλλης ζωής, αποκομμένης από κάθε φωνή και υπεράσπιση . Η γυναίκα παρουσιάστηκε ως απελευθερωμένη, ενώ στην πραγματικότητα φορτώθηκε μόνη της το βάρος μιας απόφασης που της επιβλήθηκε ιδεολογικά . Η οικογένεια πράγματι αποδυναμώθηκε, η δημογραφική κατάρρευση επιταχύνθηκ ε και οι κοινωνίες γέρασαν, αναζητώντας εκ των υστέρων εξηγήσεις για την ερημία που οι ίδιες αποδέχθηκαν ως πρόοδο. Στην Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της..."προόδου" η νομιμοποίηση των αμβλώσεων δεν υπήρξε ούτε «ουδέτερη μεταρρύθμιση» ούτε κοινωνική αναγκαιότητα . Υπήρξε συνειδητή πολιτική επιλογή , ενταγμένη πλήρως στο πνεύμα της μεταπολιτευτικής «εκσυγχρονιστικής» λαίλαπας , η οποία αντιμετώπισε την ανθρώπινη ζωή όχι ως ιερό γεγονός, αλλά ως μεταβλητή θα έλεγα, κοινωνικής μηχανικής . Το καθοριστικό σημείο ήρθε το καλοκαίρι του 1986 , όταν ψηφίστηκε ο νόμος 1609/1986 , ο οποίος ουσιαστικά απελευθέρωσε την άμβλωση μέχρι τη 12η εβδομάδα χωρίς καμία αιτιολόγηση , μετατρέποντας αυτό που μέχρι τότε θεωρούνταν έσχατη τραγωδία σε «ιατρική πράξη ρουτίνας». Το νομοσχέδιο κατατέθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ιδεολογικής "ψευτοπροοδευτικής" ατζέντας που περιλάμβανε τη ριζική αποδόμηση της παραδοσιακής οικογένειας, την αποσύνδεση της μητρότητας από την ευθύνη και την πλήρη εναρμόνιση της χώρας με τα δυτικά πρότυπα της εποχής . Η ρητορική ήταν αποκαλυπτική: «Δικαίωμα», «Αυτοδιάθεση», «Πρόοδος» . Καμία αναφορά στο αγέννητο παιδ ί, ούτε φυσικά στη δημογραφία. Και ασφαλώς, καμμιά αναφορά στις συνέπειες. Η Βουλή λειτούργησε ως απλός επικυρωτής ενός ήδη ειλημμένου ιδεολογικού σχεδίου. Η αντίδραση της Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξε άμεση , σαφής και κατηγορηματική. Τόσο η Ιερά Σύνοδος που τότε ηγούνταν από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, όσο και ο μαχητής Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, μίλησαν ανοιχτά για φόνο, για κατάλυση της ιερότητας της ζωής και για βαρύτατο πνευματικό αμάρτημα . Προειδοποίησαν ότι η κοινωνία που νομιμοποιεί την εξόντωση των πιο ανυπεράσπιστων μελών της, κόβει μόνη της τις ρίζες της . Οι φωνές αυτές, ωστόσο, παρουσιάστηκαν από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ως «οπισθοδρομικές», «σκοταδιστικές», «αντιδραστικές». Η Εκκλησία έπρεπε να σωπάσει, γιατί ενοχλούσε το νέο αφήγημα. Κανείς τότε δεν μίλησε για πληθυσμιακή κατάρρευση. Κανείς δεν μίλησε για τη γήρανση της κοινωνίας. Κανείς δεν μίλησε για την ψυχική και υπαρξιακή συντριβή χιλιάδων γυναικών που κουβαλούν μέχρι σήμερα μια απόφαση που τους παρουσιάστηκε ως απελευθέρωση . Η Ελλάδα, λίγα χρόνια αργότερα, θα έμπαινε με μαθηματική ακρίβεια στον δρόμο της δημογραφικής αυτοκτονίας . Σήμερα, με δείκτη γονιμότητας σε ιστορικό χαμηλό, με χωριά να σβήνουν και πόλεις να γερνούν , το τίμημα δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί πίσω από συνθήματα. Για πόσο ακόμη θα συνεχιστεί ακόμη αυτό το επαίσχυντο έγκλημα; Όσοι πιστεύουν ότι η πράξη αυτή τελειώνει στο χειρουργείο ή στο χάπι, αυταπατώνται. Υπάρχουν Πνευματικοί Νόμοι που δεν υπακούουν σε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, δεν τροποποιούνται με υπουργικές αποφάσεις και δεν ακυρώνονται με συνθήματα . Η αφαίρεση μιας ζωής, ακόμη κι αν βαφτιστεί «δικαίωμα», αφήνει ίχνη. Και αυτά τα ίχνη επιστρέφουν. Όχι με τρόπο μαγικό ή τιμωρητικό, αλλά με τρόπο υπαρξιακό, διαλυτικό, ανελέητα αληθινό. Οι φρικτές καταστάσεις που ξεσπούν αργότερα μέσα στις οικογένειες δεν είναι τυχαίες. Γιατί η γυναίκα που προβαίνει σε τέτοιες αποφάσεις, προκαλεί στην ουσία τον ίδιο τον Σατανά στο να κάνει πλήρη κατάληψη του οίκου της . Η βία, η απόγνωση, η ρήξη με τα ζώντα παιδιά, η εσωτερική ερημία που δεν γεμίζει με τίποτε, είναι η σιωπηλή αντήχηση μιας πράξης που αρνήθηκε τη ζωή . Δεν πρόκειται για εκδίκηση με ανθρώπινους όρους. Είναι η ασυνείδητη, αδήριτη συνέπεια μιας δολοφονίας που δεν πενθήθηκε ποτέ, γιατί παρουσιάστηκε ως «λύση». Αυτό το μήνυμα δεν απευθύνεται σε όσους επένδυσαν την αυτοάμυνά τους στην άρνηση και στον κυνισμό. Το καταλαβαίνουν μόνο εκείνοι που έκλεισαν τα αυτιά στις δολοφονικές συμβουλές της εποχής, που αντιστάθηκαν στον φόβο, στην πίεση, στη «λογική» της ευκολίας . Το καταλαβαίνουν οι γονείς που σήμερα βλέπουν το σπίτι τους να πλημμυρίζει φωνές, γέλια, ζωή. Το αισθάνονται εκείνοι που ακόμη απορούν πώς τα κατάφεραν, πώς στάθηκαν όρθιοι, πώς ευλογήθηκαν στον κόπο τους να αναθρέψουν, να μορφώσουν, να αποκαταστήσουν τα παιδιά τους. Η κοινωνία που συνηθίζει στον φόνο των αγέννητων δεν γίνεται πιο ελεύθερη . Γίνεται πιο άδεια . Και κάποια στιγμή, αναπόφευκτα, αυτή η κενότητα ζητά τον λογαριασμό . Δεν τον ζητά η Εκκλησία, ούτε η παράδοση, ούτε κάποιο «σκοταδιστικό» παρελθόν. Τον ζητά η ίδια η ζωή που αρνήθηκαν. Και τότε, καμία ρητορική δεν αρκεί για να σβήσει την αλήθεια. Εν κατακλείδι Η νομιμοποίηση των αμβλώσεων δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός. Ήταν κρίκος σε μια αλυσίδα που ξεκίνησε από τη Δύση, εφαρμόστηκε πρώτα στην Ευρώπη από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και επιβλήθηκε στην Ελλάδα με χρονική καθυστέρηση, αλλά με την ίδια ιδεολογική σκληρότητα . Η οικογένεια έπρεπε να αποδυναμωθεί. Η γέννηση να ελεγχθεί. Ο άνθρωπος να μετατραπεί σε διαχειρίσιμο μέγεθος. Όλα τα υπόλοιπα ήταν επικοινωνιακή επένδυση. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, η Ιστορία έχει μιλήσει, όχι με θεωρίες, αλλά με αριθμούς, με ερημωμένες γενιές και με μια κοινωνία που δεν μπορεί να αναπαραχθεί ούτε βιολογικά ούτε πνευματικά . Η Εκκλησία, λοιδορημένη τότε, δικαιώνεται σήμερα όχι επειδή «επέβαλε άποψη», αλλά επειδή προειδοποίησε. Και η προειδοποίηση αγνοήθηκε. Όπως συμβαίνει πάντα, το τίμημα δεν το πληρώνουν οι νομοθέτες. Το πληρώνει το έθνος. Η Μαρία της Ελλάδας, ελπίζω να κατάλαβε το τι παίζεται στη πλάτη της πατρίδας . Στη πλάτη του Γένους μας. Στην ίδια μας την ύπαρξη . Κι αν όντως πιστεύει αυτά που λέει κι αν όντως τα κρατήσει μέχρι τέλους μαζί με τα άλλα της αφηγήματα περί Δικαιοσύνης και κάθαρσης, τότε όχι μόνο θα κερδίσει το παιχνίδι του περάσματος από το Ψευτορωμαίϊκο των ψευτο-δημοκρατιών στη νέα εποχή της προετοιμασίας του Γένους για την Ανάσταση του, μεσω της νίκης της Ρωμιοσύνης που ήδη άρχισε να ξυπνά, αλλά θα κερδίσει και κάτι περισσότερο: Μια θέση στο πάνθεον των μεγάλων Ηγετών αυτού του τόπου, που έγραψαν με της ψυχής τους το πύρωμα, τη νέα πορεία του Έθνους... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Ο Βελόπουλος θα χάσει τους μισούς ψηφοφόρους, ΝΙΚΗ, Λατινοπούλου θα εξαϋλωθούν... Η Μαρία Καρυστιανού, σύμφωνα με κορυφαίο πολιτικό παράγοντα, θυμίζει τη ΝΔ του Αβέρωφ, δεν είναι καθόλου τυχαίο που μίλησε για τις αμβλώσεις! Η δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού είναι αξιοσημείωτη στο δημόσιο και πολιτικό λόγο. Ακόμα και αν οι κριτικές είναι αρνητικές, γίνεται διαφήμιση προς το πρόσωπό της. Και μπορεί προς το παρόν να κερδίζει από την αντιπολίτευση του Κ. Μητσοτάκη, ωστόσο όταν ωριμάσει και ψηθεί, θα πάρει ψηφοφόρους και από τη Νέα Δημοκρατία. Θυμίζει ΝΔ του Αβέρωφ Άλλωστε, η κ. Καρυστιανού προέρχεται από τη ΝΔ και ψήφιζε παλιά, όμως η ΝΔ έστριψε προς το Κέντρο και το ΠΑΣΟΚ και απέκτησε «ποταμίσια» χαρακτηριστικά. Είναι πολύ light δεξιά η σημερινή ΝΔ και είναι αλήθεια ότι η γαλάζια βάση, όσοι είναι ιδεολόγοι και όχι βολεμένοι στο σύστημα της ΝΔ, βρίσκονται εκτός του κόμματος, επιλέγοντας άλλα κόμματα όπως η Ελληνική Λύση, η Φωνή Λογικής, η ΝΙΚΗ κ.ά. Η Μαρία Καρυστιανού, σύμφωνα με κορυφαίο πολιτικό παράγοντα, θυμίζει τη ΝΔ του Αβέρωφ, που ήταν μία πιο συντηρητική ΝΔ που δεν φοβόταν να υποστηρίξει στο δημόσιο λόγο το Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια. Δεν είναι τυχαίο που η Καρυστιανού μίλησε για τις αμβλώσεις · η ΝΔ, πριν πολλά χρόνια, είχε την ίδια άποψη ότι δεν πρέπει να γίνονται. Γι’ αυτό και το 1986, όταν το ΠΑΣΟΚ έφερε σχετικό νομοσχέδιο, δεν το ψήφισε. Το δίπολο Μητσοτάκη-Καρυστιανού: Η δεύτερη θα πάρει όλη τη Δεξιά! Η Μ. Καρυστιανού προέρχεται, λοιπόν, από δεξιά ιδεολογική μήτρα και η ατζέντα της είναι κυρίως πατριωτική και δεξιά , ενώ κύρια συνθήματά της είναι η δικαιοσύνη, η κάθαρση και το κράτος δικαίου . Και είναι εμφανές από τις δημοσκοπήσεις ότι, ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς της σημερινής αντιπολίτευσης, ο κόσμος της προτιμά να τεθεί απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και σε μία τέτοια αντιπαράθεση όλος ο δεξιός κόσμος θα πάει προς τη μεριά της Καρυστιανού. Ζητήματα οικογένειας και ακρίβειας θα θέσει το επόμενο διάστημα Άλλωστε, ήδη έχει καταφέρει να πάρει ένα κομμάτι της Ελληνικής Λύσης του Κ. Βελόπουλου στη Βόρεια Ελλάδα, τη ΝΙΚΗ την έχει κερδίσει σχεδόν όλη στο 90%, ενώ και τη Λατινοπούλου μπορεί να την εξαερώσει σε λίγους μήνες . Αυτά τα κόμματα πήραν τα πάνω τους από πρώην ψηφοφόρους της ΝΔ. Η Καρυστιανού, αν αναπτύξει δυναμική κυβερνητικού κόμματος, θα πάρει και τους δεξιούς ψηφοφόρους που βρίσκονται σε κατάσταση αποχής , οι οποίοι έφυγαν από τη ΝΔ όταν ο Μητσοτάκης έφερε τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ , αλλά και τους νοικοκύρηδες που βλέπουν ότι οι πολιτικές της ΝΔ έχουν φέρει ακρίβεια παντού, έχουν μειώσει το οικογενειακό εισόδημα, έχουν κάνει ακατόρθωτη τη διαδικασία στέγασης και δημιουργίας οικογένειας με τα ασήμαντα ποσά των οικογενειακών επιδομάτων, τα μικρότερα στην Ε.Ε. Όλα τα παραπάνω θα αρχίσει να τα αναφέρει στους λόγους της. Πιθανότητα στήριξης και από Σαμαρά Η Μαρία Καρυστιανού, εάν ψηθεί στην πολιτική και στην επικοινωνιακή της διαχείριση, μπορεί να παίξει το ρόλο που έπαιξαν οι ΑΝΕΛ το 2015 . Και δεν είναι τυχαίο που από τους πρώτους που την προσέγγισαν ήταν ο Πάνος Καμμένος. Επίσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο που σαμαρικοί παράγοντες θέλουν να τη στηρίξουν και ότι ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς επιζητούσε μία συνάντησή μαζί της. Μπορεί να έχουν ένα κοινό πάθημα – έχασαν και οι δύο τις κόρες τους – όμως είναι δεξιοί, συντηρητικοί και θεωρούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη διεφθαρμένη, που πρέπει να πέσει. Γι’ αυτό μην απορήσετε αν στο τέλος ο Α. Σαμαράς την στηρίξει ανοικτά…

Απίστευτος Ν.Τραμπ «τελειώνει» το Αιγαίο, ο Ερντογάν είναι...πιο σημαντικός από τους Ψευτορωμιούς! Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει την δική του οπτική και δεν συνάδει με τα ελληνικά συμφέροντα! «Πρέπει να φύγω γιατί με καλεί στο τηλέφωνο ο Ερντογάν»! Η «θύελλα» Τραμπ ξεκίνησε να κάνει αισθητή την παρουσία της στο Αιγαίο με όχι καλά σημάδια για τα ελληνικά συμφέροντα: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ν.Τραμπ διέκοψε σήμερα την συνέντευξη Τύπου για τον «1 χρόνο της προεδρίας» του, δηλώνοντας δημόσια ότι «Πρέπει να φύγω γιατί με καλεί στο τηλέφωνο ο (σ.σ.: πρόεδρος της Τουρκίας) Ερντογάν»! Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των συνεντεύξεων Τύπου του Λευκού Οίκου που ένας πρόεδρος διακόπτει μια συνέντευξη Τύπου (και μάλιστα πανηγυρική) με την επίκληση της τηλεφωνικής κλήσης ενός ξένου ηγέτη, της Τουρκίας εν προκειμένω. Κάτι που καταδεικνύει την σημασία που έχει για τον πρόεδρο των ΗΠΑ ο Ρ.Τ.Ερντογάν και δείχνει ότι «τα χαρτιά είναι σημαδεμένα» σε αυτό που ξεκινά στο Αιγαίο. Αλλά αυτό δεν θα είναι δικαιολογία για την ελληνική πολιτική ηγεσία… Άλλωστε όταν υπάρχει η δήλωση της Αμερικανίδας πρέσβεως στην Αθήνα Κ.Γκιλφόιλ για  «την αναγκαιότητα του διαλόγου με την Τουρκία και της διατήρησης της σταθερότητας στην περιοχή» λίγο πριν την συνάντηση με τον Μητσοτάκη, με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που προγραμματίζεται τον επόμενο μήνα στην Άγκυρα, η λέξη «σταθερότητα» διαβάζεται με πολλούς τρόπους… Ξέρετε κάτι; Όποιος νομίζει πως ακόμη δεν μπήκαμε στα "γεγονότα", ή είναι παντελώς ηλίθιος ή απλά αδιάφορος για όλα.

Γιατί το σύστημα τη χτυπά πριν ακόμη σηκώσει κεφάλι! Η σκόπιμη παραποίηση και η παγίδα της απειρίας! Η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού δεν είναι ένα ακόμη επικοινωνιακό επεισόδιο της επικαιρότητας. Είναι σύμπτωμα βαθύτερο, αποκαλυπτικό και γι’ αυτό επικίνδυνο για το ίδιο το οικοδόμημα του Ψευτορωμαίϊκου! Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή ενός τόπου όπου ο θόρυβος δεν είναι ένδειξη ζωντάνιας, αλλά φόβου . Όπου η αιφνίδια μετατόπιση της ατζέντας, η υστερία των τίτλων και η επιθετική «ευαισθησία» των μέσων δεν υπηρετούν την ενημέρωση, αλλά την άμυνα ενός συστήματος που αισθάνεται να απειλείται . Σε μια τέτοια στιγμή βρισκόμαστε σήμερα. Δεν είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό πολιτικό σύστημα - δηλαδή το πολιτικό Ψευτορωμαίϊκο - επιχειρεί να πνίξει μια απειλή όχι με επιχειρήματα, αλλά με θόρυβο . Είναι όμως από τις σπάνιες φορές που ο πανικός του φαίνεται τόσο καθαρά . Η περίπτωση της Μαρίας σαφέστατα και δεν είναι ακόμη ένα ακόμη επικοινωνιακό επεισόδιο της επικαιρότητας. Είναι σύμπτωμα βαθύτερο, αποκαλυπτικό και γι’ αυτό επικίνδυνο για το ίδιο το οικοδόμημα του Ψευτορωμαίϊκου. Το τελευταίο διάστημα, με αφορμή μια δήλωσή της για τις αμβλώσεις , επιχειρείται μια μαζική μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης . Από το έγκλημα των Τεμπών, από την ανυπαρξία λογοδοσίας, από την πολιτική και θεσμική σήψη, το βλέμμα ωθείται αλλού . Σε πεδία ιδεολογικής σύγκρουσης, σε ζητήματα που διχάζουν , σε θεματικές που το σύστημα ξέρει να διαχειρίζεται, γιατί εκεί δεν απειλείται. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι κατά βάσιν ο μηχανισμός με τον οποίο ζεί και υπάρχει η Ψευτορωμαίϊκη πολιτική νομενκλατούρα. Η Μαρία Καρυστιανού δεν χτυπιέται επειδή είπε κάτι «λάθος». Το αντίθετο μάλιστα. Χτυπιέται επειδή, χωρίς να το επιδιώξει αρχικά, έγινε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: φορέας νοήματος, σύμβολο ηθικής νομιμοποίησης και εν δυνάμει πολιτική ανωμαλία. Η δήλωση της για τις αμβλώσεις δεν ήταν ούτε ιδεολογική πρόκληση ούτε πολιτικός ελιγμός. Ήταν μια πράξη ευθύνης . Μια μάνα, και μάλιστα χαροκαμένη, δεν μίλησε για να διχάσει, αλλά για να επιστρέψει το βάρος της απόφασης εκεί όπου ανήκε ι, δηλαδή στην κοινωνία, στον λαό, στη συλλογική συνείδηση. Και αυτό ακριβώς δεν συγχωρεί το Ψευτορωμαίϊκο. Η Ελλάδα δεν βρίσκεται απλώς σε δημογραφική κρίση. Βρίσκεται σε δημογραφική κατάρρευση . Δεκαετίες τώρα, οι αμβλώσεις λειτουργούν ως σιωπηλή μάστιγα , απονευρώνοντας το μέλλον του τόπου, μετατρέποντας τη χώρα σε γεροντοκρατούμενο μόρφωμα, χωρίς προοπτική ιστορικής συνέχειας . Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, αλλά αποσιωπώνται συστηματικά, γιατί δεν εξυπηρετούν τη «νεοταξική κανονικότητα» που θέλει κοινωνίες άτομες, γηρασμένες και ευάλωτες. Αντί λοιπόν το πολιτικό σύστημα ή τέλος πάντων μια στοιχειωδώς ανεκτή κυβέρνηση μιας χώρας όπως η Ελλάδα που έχει να αντιμετωπίσει πολυπληθέστερους εχθρούς, να ανοίξει μια σοβαρή, εθνική συζήτηση για την υπογεννητικότητα, για τη στήριξη της μητρότητας, για το πώς ένα έθνος επιβιώνει , επέλεξε τη γνωστή τακτική του Διεθνισμού, να βαφτίσει δηλαδή κάθε προβληματισμό σε...«οπισθοδρόμηση»! Τα τσιράκια του Διεθνισμού, είτε φορούν τη γραβάτα της ΝΔ, είτε τον προοδευτικό μανδύα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, είτε παριστάνουν τις «δημοκρατικές ευαισθησίες» άλλων σχηματισμών, έσπευσαν να καταδικάσουν όχι το πρόβλημα, αλλά αυτόν που τόλμησε να το θέσει. Η Μαρία δεν ζήτησε απαγορεύσεις, ούτε νομοθετικά τετελεσμένα . Έκανε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο για το σύστημα: άνοιξε το ερώτημα. Και το άνοιξε ως μάνα, όχι ως κομματικό στέλεχος. Γι’ αυτό και η αντίδραση ήταν λυσσαλέα. Διότι οι πατριωτικές δυνάμεις, σε αντίθεση με το μπλοκ του διεθνισμού, έχουν ξεκάθαρη θέση: Χωρίς παιδιά, δεν υπάρχει έθνος. Χωρίς γεννήσεις, δεν υπάρχει μέλλον. Και αυτό δεν είναι «συντηρητισμός», είναι ιστορικός ρεαλισμός. Το Ψευτορωμαίϊκο δεν φοβάται τις αμβλώσεις ως ζήτημα ηθικής. Φοβάται τη σύνδεσή τους με την εθνική επιβίωση . Φοβάται μήπως ο λαός αρχίσει να βλέπει πίσω από τα συνθήματα και καταλάβει ότι η «πρόοδος» που του πουλάνε οδηγεί μαθηματικά στην εξαφάνιση . Γι’ αυτό και χρησιμοποίησε το θέμα όχι για διάλογο, αλλά ως δούρειο ίππο αποπροσανατολισμού , ώστε να θαφτεί για ακόμη μία φορά το πραγματικό ερώτημα: "Ποιος θέλει μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες"! Η υπόθεση λοιπόν των αμβλώσεων, λειτούργησε ως ιδανικός δούρειος ίππος. Όχι επειδή το θέμα δεν είναι σοβαρό, αλλά επειδή είναι πρώτης τάξεως θέμα διχαστικό . Το σύστημα γνωρίζει ότι εκεί δεν χρειάζεται να πάρει κανείς θέση . Αρκεί να ρίξει το θέμα στο τραπέζι και να αφήσει την κοινωνία να διασπαστεί μόνη της. Έτσι, ένα ενιαίο αίτημα Δικαιοσύνης σε γενικότερο πλαίσιο (Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ) μετατρέπεται σε άθροισμα αντικρουόμενων απόψεων . Το συλλογικό τραύμα διαλύεται σε ιδεολογικές αψιμαχίες και το πρόσωπο που συμβολίζει την απαίτηση για αλήθεια, μετατρέπεται σε «πρόβλημα» που πρέπει να αξιολογηθεί, να κριθεί, να αποδομηθεί. Παράλληλα, στήνεται η σκόπιμη παραποίηση . Όπως ακριβώς συνέβη στην απάντηση που έδωσε η Μαρία για το ζήτημα των γάμων των ομοφυλοφίλων, που ενώ η ίδια είπε ότι "οι ομοφυλόφιλοι είναι ελεύθεροι να ζήσουν σε μια κοινωνία και ότι εκείνη το επικροτεί ως ζήτημα καθαρά δημοκρατίας και ότι οι γάμοι τους αφορούν την Εκκλησία και μόνο, επειδή ήταν ακριβώς σαφείς, ερμηνεύτικαν...αλλιώς από τους Ψευτορωμιούς, δηλαδή απ' όλα τα κομματα που υπάρχουν σήμερα στο Κοινοβούλιο επειδή η παρουσία της Καρυστιανού μέσα εκεί θα τους είναι μέγα βάσανο. Για την ακρίβεια, είπαν όλοι μαζί με μια φωνή "Η Καρυστιανού είναι ΥΠΕΡ των Ομοφυλοφίλων!" Δηλαδή δηλώσεις που αποσπώνται από το πλαίσιο, θέσεις που αλλοιώνονται, διακρίσεις που έκανε η ίδια, απλώς εξαφανίζονται. Δεν πρόκειται για παρεξήγηση. Πρόκειται για τεχνική. Το Ψευτορωμαίικο δεν πολεμά αυτό που λεει ο καθένας. Πολεμά αυτό που μπορεί να κάνει τον καθένα να φαίνεται. Άν είσαι...καινούργιος στο "κουρμπέτι" χωρίς την άδεια των αόρατων που ελέγχουν το Ψευτορωμαίϊκο, αυτό το ίδιο σε σέρνει σε ναρκοπέδια, όχι για να σου απαντήσει, αλλά για να σε εξαντλήσει. Και ποντάρει στην απειρία σου. Στο ότι δεν μιλάς τη γλώσσα της υπεκφυγής, δεν γνωρίζεις τα όρια της «επιτρεπτής» αλήθειας, δεν φοράς τα φίλτρα που προστατεύουν τους επαγγελματίες της πολιτικής. Έτσι χτίζεται το αφήγημα της απαξίωσης. «Καλή ως σύμβολο η Μαρία, αλλά όχι για παραπάνω». Είναι η παλιά συνταγή. Δοκιμασμένη. Αποτελεσματική. Μέχρι να πάψει να είναι. Τι διακυβεύεται αν, όπως λεει η GPO, το 30% της Μαρίας γίνει πραγματικότητα Οι αριθμοί που δείχνουν δυνητική απήχηση πάνω από το 30% για ένα πολιτικό εγχείρημα που φέρει το όνομα της Μαρίας Καρυστιανού δεν τρομάζουν το σύστημα για το μέγεθός τους. Το τρομάζουν για το νόημά τους. Αυτή η δύναμη δεν προέρχεται μόνο από έναν χώρο ή από μια ιδεολογία. Δεν είναι προϊόν ιδεολογικής στράτευσης. Είναι οριζόντια . Διαπερνά πατριωτικούς σχηματισμούς, αριστερούς ψηφοφόρους, ανθρώπους που έχουν αποσυρθεί από την πολιτική . Αυτό σημαίνει ότι το πολιτικό παιχνίδι δεν είναι πια κλειστό. Και αυτό είναι υπαρξιακή απειλή για το Ψευτορωμαίϊκο. Αν αυτό το ποσοστό καταγραφεί στην κάλπη, ακόμη και χωρίς άμεση κυβερνητική προοπτική, θα καταρρεύσουν βασικά δόγματα . Αυτά του στύλ "Ότι δεν υπάρχει εναλλακτική , ό τι τα εγκλήματα ξεχνιούνται, ότι η κοινωνία είναι καταδικασμένη να επιλέγει μεταξύ κακών και χειρότερων" κλπ κλπ. Μ' άλλα λόγια, θα δημιουργηθεί ένα Χάος, για του οποίου την ευθύνη δεν θα φέρει η κοινωνία που καταψήφισε τους Διεθνιστές Ψευτορωμιούς, αλλά το ίδιο το Ψευτορωμαίϊκο επειδή καταρρέει. Και το πιο επικίνδυνο για το Ψευτορωμαίικο είναι το προηγούμενο. Αν συμβεί μία φορά, μπορεί να συμβεί ξανά. Και τότε αυτή η βδέλα που χρόνια τρέφεται από το σώμα της κοινωνίας δεν θα έχει πια την "πολυτέλεια" της αφάνειας. Θα είναι πλέον φανερή και...νεκρή. Το σύστημα του Ψευτορωμαίϊκου προσκολλάται πάνω στη Μαρία Καρυστιανού όχι για να τη νικήσει, αλλά για να την κουράσει . Για να της αποσπάσει δυνάμεις, χρόνο, αίμα με την αλληγορική έννοια της ζωτικής ενέργειας. Έτσι επιβιώνει πάντα. Όχι με καθαρές μάχες, αλλά με εξάντληση. Όμως κάθε σώμα που αντιλαμβάνεται τι το απομυζά, αργά ή γρήγορα αντιδρά . Και όταν η συνείδηση ξυπνά, η προσκόλληση γίνεται ορατή . Εκεί αρχίζει το σάλπισμα. Όχι κομματικό. Όχι οργανωμένο. Αλλά βαθιά υπαρξιακό. Γιατί η αλήθεια μπορεί να καθυστερεί, αλλά δεν ξεχνά. Και το Ψευτορωμαίικο το ξέρει. Γι’ αυτό βιάζεται. Η Μαρία Καρυστιανού δεν αναδείχθηκε μέσα από πολιτικό σχεδιασμό. Αναδείχθηκε μέσα από τον πόνο . Αυτό από μόνο του την καθιστά επικίνδυνη για ένα σύστημα που έχει εκπαιδευτεί να εργαλειοποιεί τα πάντα, αλλά δεν ξέρει να διαχειρίζεται το αυθεντικό τραύμα. Ο αγώνας της για τα Τέμπη δεν ήταν κομματικός. Δεν απευθύνθηκε σε «δεξιούς» ή «αριστερούς». Απευθύνθηκε σε γονείς, σε πολίτες, σε ανθρώπους που αντιλαμβάνονται ότι κάτι σάπιο υπάρχει στον πυρήνα της πολιτείας . Αυτός είναι ο λόγος που η κοινωνική αποδοχή της ξεπέρασε τα στενά όρια ενός συλλόγου συγγενών και πήρε χαρακτηριστικά καθολικά. Όταν μια δημοσκόπηση δείχνει δυνητική ψήφο 29,3% για ένα υποθετικό «κόμμα Καρυστιανού», το πρόβλημα δεν είναι το νούμερο. Είναι το μήνυμα. Και το μήνυμα είναι σαφές. Ότι ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας είναι έτοιμο να εμπιστευθεί κάποιον που δεν προέρχεται από το υπάρχον σύστημα . Αυτό, για το Ψευτορωμαίικο, ισοδυναμεί με σεισμό. Οι ψήφοι που δηλώνουν πιθανό να στηρίξουν την Καρυστιανού δεν προέρχονται από έναν ιδεολογικό χώρο. Προέρχονται από παντού . Από πατριωτικούς χώρους, από τον ΣΥΡΙΖΑ, από τη ΝΙΚΗ, από την Πλεύση Ελευθερίας. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: η Καρυστιανού δεν λειτουργεί ως «αντίπαλο κόμμα», αλλά ως ρωγμή στο ίδιο το σύστημα αναπαραγωγής της εξουσίας. Το Ψευτορωμαίϊκο ζει από τη διαίρεση . Από τεχνητά δίπολα, από φόβους, από ψεύτικα διλήμματα. Όταν εμφανίζεται ένα πρόσωπο που τα υπερβαίνει, το σύστημα αποσταθεροποιείται. Δεν ξέρει πού να το τοποθετήσει. Δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει χωρίς να αποκαλυφθεί. Ώρα ευθύνης, όχι θεατών Ξέρετε κάτι; Υπάρχουν στιγμές όπου η ουδετερότητα παύει να είναι αθώα. Που το «δεν ανακατεύομαι» μετατρέπεται σε σιωπηρή συνενοχή και το «ας δούμε πώς θα πάει» σε πολυτέλεια που δεν αντέχεται. Μια τέτοια στιγμή είναι και η σημερινή. Η Μαρία της Ελλάδας δεν ζήτησε να γίνει αρχηγός, ούτε διεκδίκησε ρόλους . Απλά βρέθηκε όρθια μέσα από τα συντρίμμια, κρατώντας κάτι που το σύστημα έχει ξεχάσει . Το δικαίωμα της κοινωνίας να απαιτεί αλήθεια και συνέχεια και γι’ αυτό τη χτυπούν. Όχι επειδή σφάλλει, αλλά επειδή επιμένει . Όχι επειδή δήθεν διχάζει, αλλά επειδή ενώνει εκεί που το Ψευτορωμαίϊκο ζει μόνο από διαίρεση. Όποιος παρακολουθεί σήμερα την επίθεση που δέχεται και επιλέγει την απόσταση, ας γνωρίζει κάτι πολύ απλό. Ότι αύριο δεν θα υπάρχει απόσταση . Αν πέσει αυτό το σύμβολο, δεν θα πέσει μόνο ένα πρόσωπο. Θα πέσει και το μήνυμα ότι η κοινωνία δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι χωρίς άδεια . Θα πέσει η ιδέα ότι μια μάνα, ένας πολίτης, ένας άνθρωπος εκτός μηχανισμών μπορεί να σταθεί απέναντι στο σύστημα και να αντέξει. Η στήριξη στη Μαρία Καρυστιανού δεν είναι κομματική πράξη. Είναι πράξη αυτοσεβασμού. Είναι η απόφαση να μη χαρίσουμε άλλο χρόνο σε όσους μας θέλουν κουρασμένους, διαιρεμένους και σιωπηλούς . Είναι η επιλογή να πούμε ότι η Δικαιοσύνη, το μέλλον των παιδιών μας και η επιβίωση του τόπου δεν είναι «ακραίες θέσεις», αλλά στοιχειώδεις όροι ύπαρξης. Αν αυτή η γυναίκα μείνει μόνη, το μήνυμα θα είναι ξεκάθαρο, ότι όποιος τολμά να μιλήσει, συντρίβεται. Αν όμως σταθεί όρθια με την κοινωνία δίπλα της, τότε κάτι αλλάζει. Τότε το Ψευτορωμαίικο θα καταλάβει πως απέναντί του δεν έχει πια θεατές, αλλά πολίτες. Και αυτή είναι η στιγμή που ο καθένας καλείται να διαλέξει πλευρά . Όχι με φωνές, αλλά με στάση. Όχι με συνθήματα, αλλά με παρουσία. Γιατί τα έθνη δεν χάνονται όταν ηττώνται. Χάνονται όταν συνηθίζουν να κάθονται. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Η Ιερουσαλήμ δεν σχεδιάζει την «αποκατάσταση» της Συρίας, αλλά τη διαμόρφωση που θα ακολουθήσει τον κατακερματισμό της και τον ρόλο της σε αυτήν! Τα κρίσιμα μαθήματα που οφείλει να αντλήσει το Ισραήλ από την κλιμάκωση στη Συρία Γράφει ο Σάι Γκαλ Israel Hayom Η Συρία δεν υπήρξε ποτέ κράτος-έθνος και η επανάληψη της λέξης δεν θα την κάνει τέτοιο. Η αντιμετώπιση της «Συρίας» ως στρατηγικής αποτελεί σφάλμα κατηγορίας που παράγει αιματοχυσία, εκτοπισμό και αστάθεια. Στη Δαμασκό, ένα μετα-ασαντικό καθεστώς με τζιχαντιστικές ρίζες επιδιώκει αναγνώριση, ενώ κυβερνά μέσω εξαναγκασμού , δίνοντας προτεραιότητα στην εικόνα της κρατικότητας έναντι της ουσίας της. Οι στολές μπορεί να είναι καινούργιες· οι μέθοδοι δεν είναι. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αποκαλύπτουν την αντίφαση. Στις 9 Ιανουαρίου, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα έφτασαν στη Δαμασκό, ανακήρυξαν ένα «νέο κεφάλαιο» και ανακοίνωσαν χρηματοδοτικό πακέτο 620 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2026–2027. Την ίδια ώρα, κουρδικές συνοικίες στο Χαλέπι δέχονταν πυρά: Tουλάχιστον 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν, κουρδικές αρχές ανέφεραν υψηλότερους απολογισμούς και περισσότεροι από 150.000 άμαχοι διέφυγαν από τις δύο κουρδικές περιοχές της πόλης . Οι συγκρούσεις εξαπλώθηκαν προς την Καμισλί , καθώς κυβερνητικές δυνάμεις προωθήθηκαν πέρα από τις συμφωνημένες γραμμές, πυροδοτώντας εκκαθαρίσεις. Σύμφωνα με πηγές που ήταν παρούσες στις συναντήσεις της Δαμασκού , ο αλ-Σαράα Τζολάνι έδωσε οδηγίες στους επικεφαλής ασφαλείας και διέκοψε προσωρινά τις συνομιλίες εν μέσω της καταστολής. Ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντάλλασσαν χειραψίες στη Δαμασκό και αποδέσμευαν κονδύλια χωρίς όρους, η βία κατευθυνόταν εναντίον κουρδικών κοινοτήτων στον βορρά. Η βία πλέον επιταχύνει τη νομιμοποίηση. Πρόκειται για εσφαλμένη παραδοχή. Η Συρία δεν είναι μια ομοιογενής κοινωνία που κακοδιοικείται, αλλά ένα μωσαϊκό λαών οργανωμένων γύρω από την αυτονομία και τη συγκράτηση . Οι σουνιτικοί αραβικοί πληθυσμοί διαφέρουν έντονα ανά περιοχή και γενεαλογία. Oι Κούρδοι κυριαρχούν στον βορρά και τη βορειοανατολική χώρα. Oι Δρούζοι είναι ριζωμένοι στον νότο και γύρω από τη Δαμασκό. Oι Αλαουίτες στα παράκτια ορεινά και σε μικτές αστικές ζώνες. Οι χριστιανοί πολλών δογμάτων – που ήδη αποσύρονται από τη δημόσια ζωή – μαζί με Τουρκμένους, Τσερκέζους, Ισμαηλίτες και άλλους συμπληρώνουν ένα τοπίο που ποτέ δεν συμμορφώθηκε με κεντρική εξουσία χωρίς τον φόβο . Ο Χαφέζ αλ-Άσαντ επέβαλε αυτόν τον φόβο. Οι διάδοχοί του επαναλαμβάνουν το πείραμα. Πουθενά αυτό δεν είναι πιο σαφές από την κουρδική περίπτωση. Οι Κούρδοι αριθμούν 2 έως 2,5 εκατομμύρια στη Συρία – τη μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα της χώρας. Πέρα από τη Συρία, αποτελούν ένα υπερεθνικό έθνος άνω των 30 εκατομμυρίων σε Τουρκία, Ιράκ και Ιράν: τον μεγαλύτερο λαό στον κόσμο χωρίς κράτος. Το καθεστώς τους είναι εξωεδαφικό, μια περιφερειακή γραμμή ρήγματος. Στο Χαλέπι και σε όλη τη βορειοανατολική χώρα, το νέο καθεστώς συνδυάζει βία, εκτοπισμό και κράτηση με επιλεκτικές παραχωρήσεις. Στις 16 Ιανουαρίου, ο αλ-Σαράα ανακοίνωσε υπηκοότητα και περιορισμένα πολιτιστικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης της χρήσης της κουρδικής γλώσσας και του Νεβρόζ – μέτρα καθυστερημένα και αναστρέψιμα. Δικαιώματα που απονέμονται με διάταγμα μπορούν να ανακληθούν με διάταγμα, όταν η διαφωνία αντιμετωπίζεται με τεθωρακισμένα και εφόδους ασφαλείας. Η ένταξη «στα χαρτιά» υπό πυρά δεν συνιστά διευθέτηση. Το κουρδικό ζήτημα είναι αδύνατο να κυβερνηθεί εντός συνόρων που ποτέ δεν ενσωμάτωσαν τους Κούρδους. Διασταυρώνεται με την εσωτερική σύγκρουση της Τουρκίας, την κατακερματισμένη κυριαρχία του Ιράκ και την αναταραχή του Ιράν. Tόσο στο Ιράν όσο και στη Συρία, καθεστώτα υπό πίεση επιβάλλουν παλιά σύνορα δια της βίας. Η μόνιμη κουρδική ευαλωτότητα αποσταθεροποιεί. Ένα αναγνωρισμένο κουρδικό κράτος – αποσπασμένο από υφιστάμενα κράτη – θα ήταν αμφισβητούμενο . Η εναλλακτική είναι η συνεχιζόμενη καταστολή σε τέσσερις χώρες, ατέρμονες πόλεμοι δι’ αντιπροσώπων και επαναλαμβανόμενη μαζική βία. H ιστορία δεν προσφέρει αποδείξεις ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να αντέξει. Το Ισραήλ στέκει μόνο του λέγοντας αυτό ανοιχτά: είναι το μοναδικό κράτος που έχει υποστηρίξει δημόσια ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, χωρίς ποτέ να ανακαλέσει τη θέση αυτή, και που έχει θεσμοποιήσει τη δέσμευση . Δεν πρόκειται για ρομαντισμό. Σταθερές κουρδικές οντότητες αποτελούν φραγμό στην τζιχαντιστική παλινδρόμηση, την ιρανική επέκταση και τον περιφερειακό εξαναγκασμό – και μια αρχή που το Ισραήλ γνωρίζει καλά: οι μειονότητες δεν είναι αναλώσιμο νόμισμα για πρόσκαιρη ηρεμία. Το μοτίβο υπερβαίνει το κουρδικό ζήτημα . Οι χριστιανικές κοινότητες – που ήδη αποσύρονται από τη δημόσια ζωή μετά από αναφερόμενους εκφοβισμούς και σποραδικές επιθέσεις – κατανοούν τι σημαίνει «αναγνώριση» όταν η επιβολή ανατίθεται σε ένοπλους δρώντες. Μικρότερες μειονότητες, όπως οι Ισμαηλίτες, εκτίθενται στην ίδια λογική: διαβεβαιώσεις στη Δαμασκό, πίεση επί του εδάφους. Όταν ένα κράτος απαιτεί νομιμοποίηση πριν εγγυηθεί προστασία, οι μειονότητες δεν λαμβάνουν κυριαρχία· λαμβάνουν όρους. Η ίδια αρχή ισχύει για τους Δρούζους . Περίπου ένα εκατομμύριο ζουν σε όλη τη Λεβαντίνη, συγκεντρωμένοι στη νότια Συρία και δεμένοι με διασυνοριακούς οικογενειακούς δεσμούς. Στο Ισραήλ, οι Δρούζοι πολίτες είναι πλήρως ενταγμένοι, φέρουν ίσες υποχρεώσεις και υπηρετούν δίπλα στους Εβραίους Ισραηλινούς σε μεγάλες επιχειρήσεις ασφάλειας – μια θεμελιώδη σχέση. Η δέσμευση του Ισραήλ εκτείνεται, συνεπώς, πέρα από τα σύνορα . Η βία στη Σουέιντα στα μέσα του 2025 έδειξε ότι η σεκταριστική αποσύνθεση ακολουθεί την κρατική αποτυχία: όταν καταρρέει η ασφάλεια των Δρούζων, καταρρέει μαζί της και η αξιοπιστία της διακυβέρνησης στη Δαμασκό. Κάθε πλαίσιο που δεν διασφαλίζει τις κοινότητες των Δρούζων δεν είναι συμφωνία, αλλά δομικά μη βιώσιμο. Η περίπτωση των Αλαουιτών θέτει εξίσου οξύ ηθικό τεστ . Η συλλογική τιμωρία για την εποχή Άσαντ είναι άδικη και αποσταθεροποιητική: πολλοί Αλαουίτες υπέφεραν υπό το καθεστώς, πολλοί παγιδεύτηκαν από αυτό και πολλοί αντιμετωπίζουν τώρα δυναμικές εκδίκησης που ούτε σχεδίασαν ούτε έλεγξαν. Ένα σύστημα που δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των Αλαουιτών δεν μπορεί να επικαλεστεί συμφιλίωση. Η δυτική πολιτική απάντησε μειώνοντας τα στάνταρντ. Οι κυρώσεις άρθηκαν στο όνομα της ανοικοδόμησης, αλλά για να διευκολυνθούν επιστροφές προσφύγων και η ευκολία. Η εμπλοκή με τον αλ-Σαράα πλέον δίνει προτεραιότητα στη διαχείριση της μετανάστευσης έναντι της διακυβέρνησης. Αυτό δεν είναι στρατηγική. Είναι μετακύλιση ρίσκου στις μειονότητες για διαδικαστική ηρεμία. Η συζήτηση περί ρύθμισης ασφάλειας μεταξύ Ισραήλ και Συρίας εδράζεται σε εσφαλμένη παραδοχή. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν την ατζέντα και πραγματοποιούνται επαφές, η Ιερουσαλήμ κατανοεί ότι δεν υπάρχει ενιαίος συριακός δρών που να μπορεί να παραδώσει διαρκή σταθερότητα. Το Ισραήλ δεν βλέπει τον Άχμεντ αλ-Σαράα ως εταίρο, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για συμφωνία μαζί του και αντιμετωπίζει την έννοια μιας «συμφωνίας με τη Συρία» ως διαχείριση ρίσκου, όχι πρόθεσης. Οι δίαυλοι συντονισμού μειώνουν την τριβή, όχι τη σύγκρουση. Κανένα πλαίσιο δεν θα αναγνωριστεί αν αγνοεί τους συστατικούς λαούς της Συρίας – τους Κούρδους, τους Δρούζους και τους Αλαουίτες. Οι δηλώσεις στα μέσα δεν αλλάζουν αυτόν τον υπολογισμό. Η Ιερουσαλήμ ενεργεί βάσει πραγματικοτήτων, όχι χαρτογραφίας. Οι πραγματικότητες αυτές είναι καθοριστικές. Η Συρία έχει αναπροσανατολιστεί από ρωσοϊρανικό σε τουρκικό προτεκτοράτο, συγκεντρώνοντας τον κίνδυνο αντί να τον μειώνει. Η Τουρκία δεν είναι πλέον επιπλοκή αλλά η οργανωτική αρχή της μετα-ασαντικής Συρίας, μια μετατόπιση που αποτυπώνεται ήδη στον σχεδιασμό της Επιτροπής Νάγκελ για ενδεχόμενη αντιπαράθεση Ισραήλ–Τουρκίας. Η βασική θέση του Ισραήλ είναι, επομένως, ρητή: καμία ρύθμιση δεν θα σταθεί όσο η Τουρκία διατηρεί επιρροή στη Δαμασκό. Η απομάκρυνση της τουρκικής επιρροής είναι προϋπόθεση, όχι παραχώρηση. Καθώς η συνθήκη αυτή απουσιάζει, η πιθανότητα βιώσιμης συμφωνίας ασφάλειας με τη Δαμασκό είναι ουσιαστικά μηδενική. Η ιστορία ορίζει τη βάση. Το 1970 το Ισραήλ σταμάτησε συριακή τεθωρακισμένη προέλαση στην Ιορδανία, G Συρία αποσύρθηκε. Το δόγμα αυτό ισχύει. Τον περασμένο Αύγουστο, το πλήγμα κοντά στο προεδρικό μέγαρο της Δαμασκού επανεπιβεβαίωσε την ικανότητα του Ισραήλ να αποδομεί εχθρικές δομές διακυβέρνησης μέσα σε ώρες, όταν απειλείται η ασφάλεια των Δρούζων ή των Κούρδων – η γεωγραφία δεν παρέχει ασυλία. Η Ιερουσαλήμ δεν σχεδιάζει την αποκατάσταση της Συρίας, αλλά τη διαμόρφωση που θα ακολουθήσει τον κατακερματισμό της και τον ρόλο της στη διαμόρφωσή της . Δεν υπάρχει βιώσιμο δόγμα «Συρία πρώτα»: Η αναγνώριση δεν μπορεί να προηγείται της προστασίας, ο μύθος της ενιαίας Συρίας οδηγεί μόνο στον επόμενο πόλεμο και το Ισραήλ δεν θα εγγυηθεί αυτή την ψευδαίσθηση με την ασφάλειά του , τις ηθικές του δεσμεύσεις ή θυσιασμένες ζωές. Η Συρία δεν υπήρξε ποτέ μία χώρα. Αλλά μια χώρα - με μειονότητες. geopolitico

Στην Τουρκία επικρατεί σοβαρός προβληματισμός για τα τεκταινόμενα στο Ιράν Στην Τουρκία επικρατεί σοβαρός προβληματισμός για τα τεκταινόμενα στο Ιράν και υπάρχουν ανησυχίες στο κράτος και το πολιτικό σύστημα ότι αυτά που εφαρμόζονται στο Ιράν με κάποιον τρόπο μπορεί, όταν έλθει η σειρά, να εφαρμοστούν στην Τουρκία. Ένα παράδειγμα που προβάλλουν, είναι η δράση της εταιρίας SpaceX του Μασκ και ο ρόλος που παίζει το Starlink στην ένταση και την εξάπλωση των διαδηλώσεων . Υπενθυμίζουν ότι όπως το Starlink παίζει ρόλο στον πόλεμο στην Ουκρανία τώρα έρχεται να παίξει τον ρόλο με τη λειτουργία του πάνω από το Ιράν . Επισήμως, παρέχει « το δικαίωμα στους διαδηλωτές να μιλούν και να επικοινωνούν », στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την άποψη παραγόντων του τουρκικού κράτους, παίζει τον ρόλο ενός «εργαλείου» για μια εσωτερική εξέγερση. Πάντως, τουρκικά δημοσιεύματα, πέραν των γεωπολιτικών στοχεύσεων των ΗΠΑ, αναφέρουν και το θέμα των σπάνιων γαιών ως μια από τις αιτίες της εμπλοκής των αμερικανικού παράγοντα στις διαδηλώσεις στο Ιράν . Αναφέρουν συγκεκριμένα ότι αν και το Ιράν διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο, η ανακάλυψη περίπου 8,5 εκατ. τόνων κοιτασμάτων αργίλου που περιέχουν λίθιο στην περιοχή Σιστάν-Μπαλουχιστάν τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει την όρεξη των ΗΠΑ. Εκτιμάται επίσης ότι το Ιράν φιλοξενεί ένα από τα πλουσιότερα κοιτάσματα σπάνιων γαιών στη δυτική Ασία . Αυτοί οι πόροι είναι ζωτικής σημασίας για ηλεκτρικά οχήματα, συστήματα καθοδήγησης πυραύλων και τεχνολογίες ραντάρ, που αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος γενικώς για τις ΗΠΑ και ειδικώς για τον Μασκ και τις εταιρίες του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η πίεση στο Ιράν αυξάνεται. Ενώ οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ορισμένες αραβικές χώρες σχεδιάζουν μια επίθεση με το πρόσχημα ενός «πυρηνικού προγράμματος» , σύμφωνα με το NBC News, το Ισραήλ αντιστέκεται επί του παρόντος στην επίθεση . Γιατί; Επειδή γνωρίζουν ότι μια πρόωρη επίθεση θα ένωνε τον ιρανικό λαό γύρω από την κυβέρνηση. Επομένως, το Ισραήλ δίνει βαρύτητα στην επίθεση κατά του Ιράν μέσω της υποκίνησης αναταραχών, της κατάρρευσης της οικονομίας και μέσω κυβερνοεπιθέσεων. Η Τουρκία από την αρχή των διαδηλώσεων στάθηκε στο πλευρό του Ιράν . Αντιπροσωπία ανώτατων στρατιωτικών επισκέφθηκε την Τεχεράνη και αποφασίστηκε συνεργασία στην ανταλλαγή πληροφοριών που σχετίζονται με τις κινήσεις Κούρδων και άλλων αντικαθεστωτικών που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις. Επίσης, η Τουρκία, με δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν , στάθηκε ανοιχτά στο πλευρό του καθεστώτος της Τεχεράνης, επιτέθηκε κατά του Ισραήλ, ενώ απέφυγε να αναφερθεί στις ΗΠΑ. Η Τουρκία αξιολογεί μια σειρά από ενέργειες που διαδραματίζονται στην περιφέρειά της, ως μια εις βάρος της «ιμπεριαλιστική σκευωρία» που έχει στόχο την περικύκλωσή της και στο τέλος της διαδικασίας τον διαμελισμό της, με όχημα το Κουρδικό. Για παράδειγμα, θεωρεί ότι οι διαδικασίες που είναι σε εξέλιξη και μάλιστα σε προχωρημένο επίπεδο στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και οι αντίστοιχες στην ελληνική ΑΟΖ, νοτίως της Κρήτης, έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ και ευρωπαϊκών χωρών (Γαλλία, Ιταλία), είναι μέρος αυτού του σχεδίου. Επίσης, υποπτεύονται ότι «ιμπεριαλιστικοί κύκλοι» της Δύσης προσπαθούν να δημιουργήσουν σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας, στέλνοντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) στην Τουρκία, τα οποία είτε είναι ρωσικής κατασκευής είτε χρεώνονται στη Ρωσία. Επίσης, οι εξελίξεις στο Ιράκ, όπου οι Κούρδοι έχουν αποκτήσει συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτονομία, και οι εξελίξεις στη Συρία, όπου οι Κούρδοι αγωνίζονται να αποκτήσουν ανάλογο καθεστώς, «χρεώνονται» από την Τουρκία και πάλι σε «ιμπεριαλιστικούς κύκλους» και στις ΗΠΑ, με τελικό στόχο την ίδια την Τουρκία. Και τώρα έρχεται η σειρά του Ιράν , το οποίο, εάν καταρρεύσει και αποκτήσουν την αυτονομία τους οι Κούρδοι, η Τουρκία «θα περικυκλωθεί από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις από παντού». Για την περίπτωση αυτή, ο αρθρογράφος της εφημερίδας «Aydınlık» Serdar Aliçavuşoğlu προτείνει τα κάτωθι: « Τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση; Είτε παραδιδόμαστε είτε διεξάγουμε έναν δεύτερο πόλεμο ανεξαρτησίας. Ωστόσο, είναι δυνατό να αποτρέψουμε τον πόλεμο χωρίς να πολεμήσουμε: ενωμένοι ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Το Ιράν, με γεωπολιτικό προσανατολισμό προς την Ασία, μπλόκαρε το Starlink. Αν η Τουρκία ακολουθήσει την ίδια πορεία, μπορεί να κατασκευάσει τη δική της αμυντική υποδομή, το δικό της δορυφορικό σύστημα, τα δικά της δίκτυα πληρωμών. Έργα όπως το αντιπυραυλικό σύστημα S-500 και τα μαχητικά πέμπτης γενιάς Su-57 από τη Ρωσία, έργα καθαρισμού σπανίων γαιών από την Κίνα, ενεργειακή ασφάλεια από το Ιράν και πολλά άλλα. Όλα είναι πιθανά, αλλά, για να συμβεί αυτό, η Ατλαντική Συμμαχία πρέπει να βυθιστεί. Είναι απαραίτητο να μην παραμένουμε δεσμευμένοι σε ένα «άρμα». Παρότι η Δανία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, η στάση των ΗΠΑ απέναντι στη Γροιλανδία προκαλεί προβληματισμό. Αν οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να παραβιάσουν ακόμη και την εδαφική ακεραιότητα του συμμάχου τους, πρέπει να αναρωτηθούμε πότε θα έρθει η σειρά της Τουρκίας ».

Μ.Καρυστιανού: «Οι όροι Δεξιά & Αριστερά ανήκουν στο παρελθόν – Σημασία έχει να αποκτήσει η Ελλάδα κράτος δικαίου» «Οι αξίες δεν μπορεί να έχουν συγκεκριμένη ταμπέλα», λέει η γυναίκα που συγκλόνισε την Ελλάδα με το πείσμα και τη γενναιότητα της Η Μαρία Καρυστιανού είπε ότι το κόμμα της θα είναι βασισμένο σε συγκεκριμένες αξίες και χωρίς τη συμμετοχή ενεργών πολιτικών, ενώ τόνισε πως οι όροι «Δεξιά και Αριστερά» δεν έχου κανένα νόημα πλέον και γι’ αυτό δεν θέλει να τους χρησιμοποιεί. Η πολιτική αυτή στάση θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στους αντιπάλους της καθώς δεν θα μπορούν να την κατηγορήσουν ότι ανήκει σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Ειδικότερα μιλώντας στην εκπομπή «10 Παντού» στο Open το πρωί της Δευτέρας (19/1/26), για το πολιτικό κίνημα που ετοιμάζει είπε: «Δεξιά και Αριστερά είναι χαρακτηρισμοί από το παρελθόν. Δεν θα ήθελα να βάλω ταμπέλες γιατί συνεργάζομαι με ανθρώπους από όλα τα κόμματα» , τόνισε η Μαρία Καρυστιανού για το κόμμα, την ίδρυση του οποίου θα ανακοινώσει το επόμενο χρονικό διάστημα. «Οι αξίες δεν μπορεί να έχουν συγκεκριμένη ταμπέλα», υπογράμμισε, επισημαίνοντας πως το νέο κίνημα δεν είναι μονοθεματικό. «Το κύριο και το πρωτεύουν είναι να μπορέσει η Ελλάδα να γίνει ένα κράτος δικαίου», ανέφερε.

Πεθαίνουν από πείνα και κρύο οι Ουκρανοί, οι Ρώσοι τους αφανίζουν σε Zaporizhia, Donetsk κι αυτό είναι το...κέρδος των Δυτικών Διεθνιστών! Καταστροφικό μήνυμα στην Ουκρανία… από Γροιλανδία -  «Η Ρωσία γίνεται όλο και πιο ισχυρή, ό,τι κάναμε για να την καταστρέψουμε — οικονομικά ή στρατιωτικά — απέτυχε» υποστηρίζει ο Αμερικανός απόστρατος αντισυνταγματάρχης Daniel Davis Με φόντο τον διπλωματικό πόλεμο και τη διαφαινόμενη… ρήξη μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ για την Γροιλανδία, η Ρωσία συνεχίζει ακάθεκτη την προέλαση της στην Ουκρανία. Οι άμυνες των Ουκρανών δεν μπορούν να αντισταθούν στην ισχύ του ρωσικού στρατού, ο οποίος μέρα με την ημέρα κερδίζει διαρκώς εδάφη και παράλληλα εξοντώνει ελίτ ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις… Είναι χαρακτηριστικό πως οι Ρώσοι βρίσκονται μόλις 30 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη οχυρό Slovyansk στην περιοχή του Donetsk, ενώ διαλύουν κάθε αντίσταση στο μέτωπο της Zaporizhia, όπου όπως αναφέρεται, διασπάστηκε και η δεύτερη γραμμή άμυνας… Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία βρίσκεται σε εξαιρετικά δεινή θέση και λόγω του «εμφυλίου» που καταγράφεται στο στρατόπεδο της Δύσης… λόγω της Γροιλανδίας. Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι ο πρόεδρος Trump κατηγορεί τη Δανία ότι δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει την απειλή της Ρωσίας στη Γροιλανδία, τη στιγμή που δημοσιεύματα θέλουν τη Γερμανία ως αντίποινα στους δασμούς των ΗΠΑ, να ετοιμάζει… να αυξήσει το ενοίκιο των αμερικανικών βάσεων στο γερμανικό έδαφος. Μέσα σε αυτό το χάος, η ρήξη στη Δύση έρχεται να ενισχύσει το επιχείρημα όλων εκείνων που υποστηρίζουν πως η νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία έρχεται ολοένα και πιο κοντά… Εκρήξεις σε Οδησσό, Zaporizhia, Kharkiv Οι εγκαταστάσεις της ενεργειακής και της υποδομής φυσικού αερίου υπέστησαν ζημιές στην περιφέρεια της Οδησσού, όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της περιφερειακής διοίκησης, Oleg Kiper. « Υπάρχουν ζημιές σε ενεργειακές υποδομές και την υποδομή φυσικού αερίου », έγραψε στο κανάλι του στο Telegram. « Επιπλέον, έχουν καταγραφεί ζημιές στον χώρο εγκατάστασης κρίσιμης υποδομής », πρόσθεσε ο Kiper. Τη νύχτα της 19ης Ιανουαρίου υπήρξαν αναφορές για εκρήξεις στην Οδησσό. Το πρωί, οι δημοτικές αρχές δήλωσαν ότι υπήρξαν ζημιές σε υποδομές, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζεται το είδος τους. Εκρήξεις καταγράφηκαν και στο τμήμα της Zaporizhia που ελέγχεται από το Κίεβο , δήλωσε ο επικεφαλής της περιφέρειας Ivan Fyodorov. « Στην Περιφέρεια Zaporizhia σημειώθηκαν εκρήξεις », έγραψε στο Telegram. Σημειώνεται πως προειδοποίηση αεροπορικής επίθεσης ήχησε για τις περιφέρειες Zaporozhia, Dnipropetrovsk, Nikolayev, Kharkov και Chernihiv. Στο Kharkiv πραγματοποιήθηκε επίθεση με πυραύλους σε κρίσιμες υποδομές. Λόγω των επιθέσεων, καταγράφηκαν διακοπές ρεύματος σε Οδησσό, Chernihiv, Sumy, Kharkiv και Dnipropetrovsk ενώ στο Κίεβο πάνω από 100 κτήρια έχουν μείνει χωρίς θέρμανση. Υπουργείο Άμυνας Ρωσίας: Καταστρέψαμε ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές, αλλά και σημεία εκτόξευσης drones μεγάλης εμβέλειας Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατέστρεψαν σημεία εκτόξευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας, καθώς και εγκαταστάσεις ενέργειας και μεταφορικής υποδομής που χρησιμοποιούνταν για τα συμφέροντα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, ανακοίνωσε το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, αναφερόμενο στα πλήγματα που επέφερε νωρίτερα σήμερα τα ξημερώματα σε διάφορες περιοχές της Ουκρανίας. « Με χρήση της επιχειρησιακής - τακτικής αεροπορίας, επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, πυραυλικών δυνάμεων και πυροβολικού, οι σχηματισμοί των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατέστρεψαν σημεία εκτόξευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας, εγκαταστάσεις ενέργειας και μεταφορικής υποδομής που χρησιμοποιούνταν για τα συμφέροντα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, καθώς και σημεία προσωρινής εγκατάστασης ουκρανικών ένοπλων σχηματισμών και ξένων μισθοφόρων σε 152 περιοχές », αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας. Tράμπ: Η Δανία απέτυχε να εξαλείψει τη ρωσική απειλή Η Δανία απέτυχε να εξαλείψει την υποτιθέμενη ρωσική απειλή για τη Γροιλανδία, δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump. « Το ΝΑΤΟ λέει στη Δανία εδώ και 20 χρόνια ότι πρέπει να απομακρύνετε τη ρωσική απειλή από τη Γροιλανδία. Δυστυχώς, η Δανία δεν κατάφερε να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Τώρα ήρθε η ώρα — και θα γίνει! » έγραψε στην πλατφόρμα Truth Social o Trump. Ο Trump ανακοίνωσε σε ανάρτησή του στο Truth Social στις 17 Ιανουαρίου ότι οι ΗΠΑ θα επιβάλουν δασμούς 10% στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, τη Φινλανδία, τη Γαλλία και τη Σουηδία λόγω της διαμάχης για τη Γροιλανδία, αυξάνοντάς τους στο 25% από την 1η Ιουνίου. Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, οι δασμοί «θα είναι απαιτητοί και πληρωτέοι μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία για την πλήρη και ολοκληρωτική αγορά της Γροιλανδίας». Tράμπ: Δεν αισθάνομαι υποχρεωμένος να σκέφτομαι αποκλειστικά την ειρήνη Δεν αισθάνομαι πλέον υποχρεωμένος να σκέφτομαι αποκλειστικά την ειρήνη αναφέρει σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας, Jonas Gahr Støre ο Tράμπ. Όπως αναφέρεται, ο Trump στην επιστολή του λέει ότι « δεδομένου ότι η χώρα σας αποφάσισε να μην μου δώσει το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για το ότι σταμάτησα 8 Πολέμους PLUS, δεν αισθάνομαι πλέον υποχρεωμένος να σκέφτομαι αποκλειστικά την ειρήνη ». « Αν και η σκέψη για την ειρήνη θα παραμένει πάντα κυρίαρχη, μπορώ τώρα να σκέφτομαι τι είναι καλό και σωστό για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής » επισημαίνει ο Trump, ο οποίος εξαπέλυσε τα πυρά του και πάλι κατά της Δανίας « Η Δανία δεν μπορεί να προστατεύσει αυτή τη γη από τη Ρωσία ή την Κίνα, και γιατί έχουν “δικαίωμα ιδιοκτησίας”; Δεν υπάρχουν γραπτά έγγραφα, απλώς ένα πλοίο έφτασε εκεί πριν εκατοντάδες χρόνια, αλλά είχαμε κι εμείς πλοία που έφτασαν εκεί. Έχω κάνει περισσότερα για το ΝΑΤΟ από οποιονδήποτε άλλο από την ίδρυσή του, και τώρα, το ΝΑΤΟ πρέπει να κάνει κάτι για τις ΗΠΑ. Ο κόσμος δεν είναι ασφαλής αν δεν έχουμε Πλήρη και Ολοκληρωτικό Έλεγχο της Γροιλανδίας. Ευχαριστώ! President DJT ». Dmitriev (Ρωσία): Γρήγορη η παράδοση των Ευρωπαίων, όπως αναμενόταν... Για γρήγορη παράδοση της Ευρώπης έκανε λόγο ο Kirill Dmitriev, ειδικός απεσταλμένος του προέδρου της Ρωσίας για την επενδυτική και οικονομική συνεργασία με ξένες χώρες, με αφορμή τις ειδήσεις ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σκοπεύει να εφαρμόσει αντίμετρα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών λόγω της κατάστασης σχετικά με τη Γροιλανδία. «Γρήγορη παράδοση, όπως προέβλεπε κανείς», έγραψε ο Dmitriev στο X, επισυνάπτοντας δημοσίευμα του Clash Report, όπου αναφέρεται ότι, σύμφωνα με Ευρωπαίους διπλωμάτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σκοπεύει αυτή τη στιγμή να εφαρμόσει αντίμετρα κατά των ΗΠΑ λόγω της Γροιλανδίας. Νωρίτερα, ο Dmitriev είχε εκφράσει την πεποίθηση ότι η Ευρώπη θα υποκύψει στην πίεση και η Γροιλανδία θα περάσει υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ. Politico: Αναπόφευκτη η ρήξη ΕΕ - ΗΠΑ Η εξελισσόμενη μετατόπιση στην πολιτική των ΗΠΑ μπορεί να καταλήξει σε ριζική αναδιάρθρωση της Δύσης, η οποία θα ανατρέψει την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, αναφέρεται σε δημοσίευμα του Politico, το οποίο επικαλείται ανώνυμους Ευρωπαίους αξιωματούχους. Η ρήξη μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ, θεωρούν οι πηγές, είναι πλέον αναπόφευκτη. Σύμφωνα με το Politico για πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις —συμπεριλαμβανομένων των παλαιότερων και πιο πιστών συμμάχων της Αμερικής— η απειλή του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump να επιβάλει τιμωρητικούς δασμούς σε όποιον επιχειρήσει να τον εμποδίσει να καταλάβει τη Γροιλανδία αποτέλεσε την τελευταία σταγόνα. Σε ιδιωτικές συνομιλίες, ανήσυχοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν την επιδίωξη του Trump να προσαρτήσει κυρίαρχο δανικό έδαφος «παραλογισμό» και τη συνδέουν με το «πολεμοχαρές» του κλίμα μετά την επίθεση στη Βενεζουέλα. Κατά την άποψή τους, ο Αμερικανός ηγέτης αξίζει τις σκληρότερες δυνατές απαντήσεις από την Ευρώπη για αυτό που πολλοί θεωρούν ως σαφή και «απρόκλητη επίθεση» κατά των συμμάχων πέραν του Ατλαντικού, αναφέρει το δημοσίευμα. Ανώτατοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δηλώνουν ολοένα και συχνότερα ότι ήρθε η ώρα να αντιμετωπιστεί η πραγματικότητα: η Αμερική του Trump δεν αποτελεί πλέον αξιόπιστο εμπορικό εταίρο, πόσο μάλλον αξιόπιστο σύμμαχο στον τομέα της ασφάλειας, σημειώνει το Politico. « Συντελείται μια συνεχής μετατόπιση στην πολιτική των ΗΠΑ», δήλωσε εκπρόσωπος μίας ευρωπαϊκής κυβέρνησης. «Η απλή αναμονή δεν είναι λύση. Απαιτείται μια οργανωμένη και συντονισμένη μετάβαση σε μια νέα πραγματικότητα» , εκτιμά ο Ευρωπαίος αξιωματούχος. Μια τέτοια συντονισμένη προσπάθεια έχει ήδη ξεκινήσει, όπως και μια εκτεταμένη συζήτηση για τα επόμενα βήματα. Το δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι, εάν δεν υπάρξει ριζική αλλαγή στην προσέγγιση των Ηνωμένων Πολιτειών, η διαδικασία αυτή, κατά πάσα πιθανότητα, θα καταλήξει σε μια ριζική αναδιάρθρωση της Δύσης. Guardian: Καταστροφικό μήνυμα στην Ουκρανία… από Γροιλανδία Η σιωπηρή συναίνεση της Ευρώπης στην εξαναγκαστική απόκτηση της Γροιλανδίας από την Ουάσινγκτον θα έστελνε ένα «καταστροφικό μήνυμα» σχετικά με τον ρόλο της ΕΕ ως γεωπολιτικού παράγοντα και τη δέσμευσή της προς την Ουκρανία, αναφέρει ο Guardian. Η εφημερίδα σημείωσε ότι, παρότι η Γροιλανδία αποχώρησε από τον προκάτοχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, παραμένει τμήμα της Δανίας, κράτους-μέλους της ΕΕ. Η αποδοχή της πώλησης μέρους του εδάφους ενός κράτους-μέλους της ΕΕ, εφόσον κάτι τέτοιο συμβεί, θα ανησυχούσε την Ουκρανία, η οποία δεν είναι καν μέλος της Ένωσης. New York Times: H σύγκρουση Ευρώπης - Trump μπορεί να επηρεάσει τη δυτική στήριξη στην Ουκρανία Η σύγκρουση της Ευρώπης με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump λόγω της Γροιλανδίας μπορεί να επηρεάσει τη δυτική στήριξη προς την Ουκρανία αναφέρουν οι New York Times Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη στήριξη των ΗΠΑ στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Για το λόγο αυτό, οι Eυρωπαίοι ηγέτες προσπαθούσαν μέχρι τελευταία στιγμή να κινούνται με μετριοπάθεια στις σχέσεις τους με τον Trump. Πέρυσι συμφώνησαν στην αύξηση των αμερικανικών δασμών, έδειξαν σεβασμό μέσω επισκέψεων στον Λευκό Οίκο και απέφευγαν σκληρή κριτική ακόμα και όταν ο Trump, κατά την εκτίμηση της εφημερίδας, συχνά υιοθετούσε θέσεις ευνοϊκές για τη Ρωσία. Ακόμα και σε άλλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως η Βενεζουέλα, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προτίμησαν να τηρούν σιωπή. Η κατάσταση άλλαξε μετά την απόφαση του Trump να θέσει υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ τη Γροιλανδία. Σύμφωνα με την εφημερίδα, αυτή η κίνηση δεν άφησε πλέον στην Ευρώπη περιθώρια να συνεχίσει να αποφεύγει μια απάντηση. Η στρατιωτική εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ παραμένει, και ο ρόλος της Ουάσινγκτον στην άμυνα της Ουκρανίας παραμένει κρίσιμος. Ωστόσο, η υπόθεση της Γροιλανδίας αποτέλεσε σημείο καμπής, αλλάζοντας τους προηγούμενους υπολογισμούς και αυξάνοντας τους κινδύνους για την ενότητα της δυτικής στήριξης προς το Κίεβο , τονίζουν οι New York Times. ΒΝ