Search this site

Το Θαύμα στην οδό Μαιζώνος! Όταν ο Αγιασμός έφτασε εκεί που δεν τολμούν οι άνθρωποι! Ο Άγιος στα Σκαλιά του Οίκου Ανοχής. Και οι Φαρισαίοι στα Σαλόνια της Εκκλησίας. Η μάχη της Ορθοδοξίας δίνεται εκεί όπου ανασαίνει ο άνθρωπος, όχι όπου αποφασίζουν οι ψευτοθεολόγοι. Το Φως δεν ρωτάει αν "επιτρέπεται". Μπαίνει. Και όπου μπαίνει, αλλάζουν όλα. Υπάρχει μια εικόνα, που θα έπρεπε να διδάσκεται σε όλες τις Θεολογικές Σχολές, σε όλα τα κηρυχτικά, σε όλα τα συνέδρια των «ειδικών» της πίστεως, αν βέβαια δεν είχαν ξεχάσει τι σημαίνει Θεός! Ο Άγιος Πορφύριος να ευλογεί τα δωμάτια ενός οίκου ανοχής, ενώ ο Χριστός περπατά πίσω του! Η Εκκλησιαστική Ιστορία, είναι τόσο ενδιαφέρουσα, τόσο αληθινή σε πίστη, τόσο αληθινή σε στοιχεία και τόσο αληθινή σε διδαχές, που όποιος τολμήσει να ξεγράψει οποιοδήποτε στοιχείο που περιλαμβάνεται σε αυτήν, αυτομάτως σβήνει από το Βιβλίο της Ζωής. Σήμερα το πρωί, ανοίγοντας το Facebook, έρχεται μποροστά μου ένα κείμενο - δεν πρόσεξα ποιός το ανέρτησε - αλλά ήταν τόσο δυνατό, που με συγκλόνισε . Πρωταγωνιστής της ιστορίας που διηγείται το κείμενο; Ο ένας και μοναδικός! Ο Άγιος Πορφύριος! Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1906–1991), υπήρξε μία από τις πιο φωτεινές μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας . Γεννημένος στον Άγιο Ιωάννη Ευβοίας, αγάπησε από παιδί τον μοναχισμό και αναχώρησε μικρός για το Άγιον Όρος, όπου μαθήτευσε κοντά σε αγιασμένους Γέροντες στα Καυσοκαλύβια . Η καθαρότητα της καρδιάς του και η αδιάλειπτη προσευχή τον οδήγησαν νωρίς σε υψηλό μέτρο χάριτος , σε σημείο που έλαβε το προορατικό και διορατικό χάρισμα ήδη από τα εφηβικά του χρόνια! Διακόνησε επί δεκαετίες ως εφημέριος στα Νοσοκομεία των Αθηνών , όπου χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν παρηγοριά, θεραπεία, στήριξη και καθοδήγηση μέσα από τη στοργική του καρδιά . Ο λόγος του ήταν πάντοτε απαλός, φωτεινός, γεμάτος αγάπη και αλήθεια. Δεν έκρινε, δεν καταδίκαζε, αλλά άνοιγε δρόμους μετάνοιας και ελπίδας σε όλους, ακόμη και στους πιο ταλαιπωρημένους ανθρώπους. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στο Άγιον Όρος, όπου εκοιμήθη στις 2 Δεκεμβρίου 1991, και η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο μετά από 22 χρόνια, δηλαδή το 2013. Σήμερα, ο Άγιος Πορφύριος τιμάται ως προστάτης των ψυχικά πονεμένων , των νέων, των οικογενειών και όλων όσοι ζητούν έναν λόγο παρηγοριάς και φωτισμού. Η ζωή του υπενθυμίζει ότι η Ορθοδοξία δεν είναι στεγνός ηθικισμός, αλλά η αγκαλιά του Θεού για τον κάθε άνθρωπο . Δεν θα κάνω κανένα άλλο σχόλιο προς το παρόν, για να σας παραθέσω το κείμενο το περί ού ο λόγος και μετά...λέμε και για τα υπόλοιπα που έπονται. Ο Άγιος Πορφύριος διηγείται τον Αγιασμό που έκανε σε οίκο ανοχής, παραμονή Θεοφανείων "Την ημέρα των Θεοφανείων οι ιερείς πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και ραντίζουν με αγιασμό. Ο Άγιος Πορφύριος διηγούνταν σε πιστούς μία μοναδική εμπειρία, καθώς επισκέφθηκε έναν οίκο ανοχής. Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν’ αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κ’ εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας « Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε...» Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μία σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μία σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε εγώ άρχιζα κατά τη συνήθεια μου το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε...». Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ’ τα δωμάτια. « Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής », είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ’ εμποδίσει. – Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις , σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: – Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ηλθα εδώ ν’ αγιάσω. – Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές... – Μα δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιός κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: «Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου» Εκείνη την στιγμή αυτή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: – Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το « Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε... », διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ’ αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ . Και τους είπα: – Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μας αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και «βρέχει επί δικαίους και αδίκους». (Ματθ. 5,45) Όλοι τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσουμε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσομε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε . Κοιτάζανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. – Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ’ αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! – Χρόνια πολλά, είπαν κ’ εκείνες κι έφυγα... " Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος Η Ορθοδοξία που δεν ντρέπεται τον άνθρωπο! Δεν θα σχολιάσω άλλο τη μεγαλωσύνη αυτού του σύγχρονου και μεγάλου αναστήματος Αγίου. Απλά θα παραθέσω δυό λόγια, για τη σημερινή κατάντια τόσο τη δική μας, όσο και αυτών που είναι κατ' επίφασιν "Ιερωμένοι" και "Πατέρες". Μέσα στην Ιστορία της Εκκλησίας μας, υπάρχουν σελίδες που δεν γράφονται με μελάνι. Γράφονται με φως. Σελίδες που δεν χωρούν στα στεγνά αναλόγια, ούτε στα διοικητικά συμβούλια. Σελίδες που συντρίβουν τους τύπους, τα πρωτόκολλα, την "ευπρέπεια", και στέκονται γυμνές απέναντι στο ερώτημα: Τελικά, ποια είναι η Ορθοδοξία; Και σε ποιους ανήκει; Μ ιά τέτοια στιγμή ήταν εκείνη που ο Άγιος Πορφύριος ανέβηκε τα σκαλιά ενός οίκου ανοχής, παραμονή των Θεοφανείων , κρατώντας στο χέρι του τον Σταυρό και ψάλλοντας: «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε…» Δεν το ήξερε στην αρχή. Το κατάλαβε όταν είδε τις κοπέλες να βγαίνουν στο διάδρομο. Αλλά δεν έκανε πίσω. Δεν είπε «εδώ δεν είναι για παπάδες». Δεν είπε «θα παρεξηγηθώ». Δεν είπε «μην με δει κανένας» ή «δεν κάνει τώρα». Είπε μόνο, «Ήρθα να αγιάσω.» Και ο ουρανός χαμογέλασε. Η "μαντάμ" που διαχειριζόταν το σπίτι και τις κοπέλες, η σωματέμπορας δηλαδή, τρόμαξε. Σήκωσε το χέρι σαν φράχτη μπροστά στον Άγιο: — «Όχι! Αυτές δεν κάνει να φιλήσουν τον Σταυρό!» Πόσο εύκολα ο άνθρωπος - και ιδίως αυτός ο άνθρωπος που δεν έπρεπε καν να αποκαλείται άνθρωπος, γίνεται ...φύλακας του Θεού! Πόσο εύκολα νομίζουμε πως γνωρίζουμε ποιος «κάνει» και ποιος «δεν κάνει». Πόσο εύκολα ξεχνάμε ότι ο Χριστός είπε «Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς»! Ο Άγιος Πορφύριος, ο γλυκύς, ο ταπεινός, ο πράος, μίλησε σαν προφήτης, λέγοντας πως «Δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν τον Σταυρό αυτές ή εσύ.» Η φράση αυτή δεν ήταν επίπληξη, ήταν καθρέφτης.Ήταν το Ευαγγέλιο ξεκάθαρο, απλό και κοφτερό σαν διαμάντι! Διότι η μεγαλύτερη αμαρτία δεν ήταν στα δωμάτια. Ήταν στην καρδιά που θεωρούσε πως… δεν έχει ανάγκη από έλεος! Οι ψυχές που διψούσαν και κανείς δεν τους μιλούσε Και τότε, οι κοπέλες πλησίασαν. Περιποιημένες, φοβισμένες, απορημένες. Με μάτια που είχαν δει πολλά και είχαν ελπίσει λίγα. Και τι άκουσαν εκείνη τη μέρα; Όχι νουθεσίες. Όχι απειλές. Όχι κηρύγματα ηθικής. Άκουσαν κάτι που δεν ακούγεται συχνά πια: «Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μας αγαπάει όλους.» Τόσο απλό. Τόσο γυμνό. Τόση αλήθεια χωρίς περιτυλίγματα. Και εκεί, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα συντελέστηκε το μυστήριο που δεν καταγράφεται σε πρακτικά: Η Χάρη πήγε εκεί τη δέχεται όποιος τη ζητήσει. Ο Άγιος έψαλε πλέον πιο μελωδικά, όχι γιατί άλλαξε ο ήχος, αλλά γιατί άλλαξε η καρδιά του. Γέμισε χαρά, λέγοντας «Ο Θεός οικονόμησε να πάω σ’ αυτές τις ψυχές.» Δεν είπε «εγώ πήγα». Δεν είπε «με έστειλαν».Δεν μίλησε για «καθήκον». Είπε μόνο, «Οικονόμησε ο Θεός»! Αυτή είναι η Ορθοδοξία που μάχεται σήμερα! Αυτό το περιστατικό, δεν είναι ούτε γραφικό, ούτε κόντρα σε...ατζέντες και οικουμενισμούς. Είναι επικίνδυνο , για όσους έχουν μετατρέψει την Εκκλησία σε σαλόνι ευπρέπειας. Είναι ανατρεπτικό , για όσους πιστεύουν ότι ο Θεός κινείται μόνο μέσα στα όρια που ορίζουν οι ίδιοι. Είναι επαναστατικό — γιατί ξαναβάζει τον Εσταυρωμένο Χριστό εκεί που πρέπει να βρίσκεται: Στην καρδιά του ανθρώπου που πονά και ακροβατεί! Η Ορθοδοξία δεν μπορεί να ζει μέσα σε επιτροπές και συνέδρια. Ζει στον διάδρομο εκείνου του σπιτιού. Ζει στο βλέμμα της κοπέλας που δεν κατάλαβε γιατί κάποιος την αποκάλεσε «παιδί μου». Ζει στον παπά που δεν ντράπηκε να ανέβει εκείνη τη σκάλα. Ζει στην αλήθεια που χτυπάει σαν καμπάνα! Ότι ο Θεός δεν ντρέπεται τον άνθρωπο. Εμείς ντρεπόμαστε τον άνθρωπο! Και πολλές φορές και τον Θεό! Η μάχη της Ορθοδοξίας Η εικόνα αυτή που φέρει τον Άγιο Πορφύριο να ευλογεί τα δωμάτια ενός οίκου ανοχής, ενώ ο Χριστός περπατά πίσω του, πρέπει κάποιος αγιογράφος να την ιχνογραφήσει και να αναρτηθεί σε όλα τα μέγαρα που φιλοξενούν Μητροπολίτες, Αρχιμανδρίτες, διάκοι, Πρωτοσύγγελοι και εγώ δε ξέρω τι άλλο. Γιατί; Γιατί οι σημερινοί "ποιμένες" πλην ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ (σε αυτούς τους ελάχιστους βρίσκεται και η άγια μορφή του αγωνιστή της Πίστης μας Μητροπολίτου της Μόρφου, του Νεόφυτου) έχουν εγκλωβιστεί ανάμεσα στην κοσμικότητα και στις...σπουδές τους "εις την αλλοδαπήν". Μεταπτυχιακά στη Γερμανία. Διδακτορικά στο Τίμπιγκεν. Σεμινάρια στο Πουριτάνικο Εδιμβούργο. Και στο τέλος… έρχεται κι ο τίτλος: «Ορθόδοξος Θεολόγος». Ορθόδοξος; Ορθόδοξος...πού; Στο βιογραφικό; Εμ πού αλλού! 'Η μήπως ξεχνάμε την περίπτωση εκείνου του Αρχιμανδρίτη της Μητρόπολης Κονίτσης, αυτόν τον αλαζόνα και πλήρους ανυπαρξίας καρδίας, που ταπείνωνε κάθε φορά που τον έβλεπε τον Άγιο Παΐσιο, που τον έβαζε στη θέση του κάθε φορά, κάνοντας τον να σκάει από μίσος επειδή το...ανθρωπάκι αυτό, το ...αγράμματο και ταπεινό, απέκρουε τις αλαζονικές του πομφόλυγες με τον πιο ταπεινό, αλλά και συνάμα τον πιο δυνατό λόγο. Οι σημερινοί "ποιμένες" είναι γεμάτοι όχι από Θεολογία, αλλά από "Θεοσοφία"! Γιατί στην καρδιά, είναι άδειοι. Στην πράξη, είναι Φαρισαίοι. Και στην πίστη, είναι ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ με ράσο. Ποιοι είναι αυτοί λοιπόν που σήμερα θα διαμαρτύρονταν - όπως η "μαντάμ" η σωματεμπόρισσα, αν ένας παπάς ανέβαινε τα σκαλιά ενός οίκου ανοχής; Ποιοι θα έλεγαν στον παπά Άγιο Πορφύριο ότι «σκανδαλίζεις το ποίμνιο»; Ποιοι θα έγραφαν ανακοινώσεις, εγκυκλίους, φουσκωμένες ανοησίες; Ναί, σωστά το μαντέψατε! Αυτοί οι ίδιοι που σπούδασαν "θεολογία" - ήμαρτον Κύριε! - στα πανεπιστήμια της ... ήδη ξεπεσμένης Ευρώπης, όπου τον Χριστό τον βλέπουν μόνο σε ζωγραφιές μουσείου! Αυτοί δεν έμαθαν ποτέ αλλά ούτε και θα μάθουν ποτέ, να μιλούν στις πληγές. Έμαθαν ΜΟΝΟ να μιλούν στις αίθουσες. Ποτέ τους δεν έμαθαν ποιος είναι ο Θεός της Αγάπης. Αυτό που έμαθαν στη τελική, είναι το ποιος είναι ο Θεός των υποσημειώσεων! Δεν έμαθαν μετάνοια. Έμαθαν ακρίβεια φιλολογική, ακαδημαϊκή, και πρακτικά άθεη . Κι όμως, αυτοί οι ίδιοι κουνάνε το δάχτυλο. Όχι μόνο στους ιερείς που προΐστανται, αλλά και σε εμάς, τους κοσμικούς που δεν τους ακούσαμε για να πάμε να αυτοκτονήσουμε με τα δηλητήρια της Pfizer και της Moderna, που δεν υπακούσαμε στο πανταζίδικο δίλημμα "Από δω το εμβόλιο, απ' εκεί ο τάφος". Που δεν τους δώσαμε σημασία όταν μας προπαγάνδιζαν πως "οι νέες ψηφιακές ταυτότητες ούτε έχουν μέσα το 666, ούτε έιναι σατανικές αλλά χρήσιμες και πρακτικές" μηδενίζοντας τα γραφόμενα του Αγίου Παϊσίου ή παραλάσσοντας τα αβρόχοις ποσί. Αυτοί που σπούδασαν θεοσοφία και την πέρασαν για Ορθοδοξία. Αυτοί που έμαθαν Χριστό χωρίς Σταυρό και Σταυρό χωρίς θυσία. Αυτοί που ντύθηκαν ράσο χωρίς να έχουν καρδιά. Αυτοί θα έδιωχναν τον Άγιο Πορφύριο από τις πόρτες τους! Ο Άγιος που δεν ντράπηκε — και οι ιερωμένοι που ντρέπονται γι’ Αυτόν Ο γεροντας Πορφύριος, ανέβηκε εκείνη τη σκάλα σαν πατέρας. Όχι σαν λειτουργός «ειδικών καθηκόντων». Αλλά σαν άνθρωπος που ξέρει ότι ο Θεός δεν είναι δημόσιος υπάλληλος, ούτε εκπρόσωπος «εκκλησιαστικής εταιρείας». Ενώ οι σημερινοί, οι πτυχιούχοι των «ακαδημαϊκών θεολογιών», όχι μόνο σταματούν μπροστά στην πόρτα, αλλά και ψάχνουν να βρούν στα κιτάπια τους αν λέει πουθενά ότι όποιος διαβεί τα κάγκελα ενός "σπιτιού" με φανάρι κόκκινο για καλό σκοπό, είναι ή όχι αμαρτωλός και αξιοκατάρατος. Κι αν έβλεπαν τον Άγιο να περνά ένα τέτοιο κατώφλι, από λάθος, όχι επειδή το ήθελε, θα τον κατηγορούσαν ευθέως που τόλμησε να μπει μέσα! Εδώ τόλμησε να του κλείσει τη πόρτα η τσάτσα, ο "θεολόγος" του προτεσταντισμού με τα ράσα του Ορθόδοξου δεν θα το έλεγε; Αντιθέτως, θα έλεγαν «Σκάνδαλο!», «Πού πάει ο παπάς;», «Δεν είναι χώρος αυτός για ευλογία!» και άλλα τέτοια εξόχως «διδαχτικά». Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: Έχουν μάθει ή έχουν δεχθεί μέσα τους έναν Θεό που δεν κινδυνεύει να λερωθεί, όχι γιατί είναι Άγιος, αλλά γιατί δεν πηγαίνει ποτέ πουθενά. Ο Χριστός όμως πήγε σε τελώνες, πόρνες, αρρώστους, μολυσμένους, διωγμένους, αποσυνάγωγους. Μόνο σε έναν χώρο δεν πήγαινε: Στο σαλόνι των Φαρισαίων, όταν δεν είχαν διάθεση να μετανοήσουν. Όπου δεν χωρά λοιπόν η αγάπη του Θεού, το πρόβλημα δεν είναι ο Θεός. Είναι οι Φαρισαίοι. Η Ορθοδοξία δεν φοβάται την αμαρτία, η αμαρτία φοβάται την Ορθοδοξία Όταν ο Άγιος είπε « Δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν τον Σταυρό αυτές ή εσύ » δεν μίλησε σε μία γυναίκα. Μίλησε σε ΟΛΟΥΣ όσους σήμερα παριστάνουν τους «καθαρούς». Μίλησε σε κάθε υποκριτή που μετράει την πνευματικότητα με διαπιστευτήρια δυτικών σχολών . Μίλησε σε κάθε ψευτοθεολόγο που μιλάει για Χριστό χωρίς Χάρη και Πίστη χωρίς ζωή. Η Ορθοδοξία δεν είναι ούτε συνέδρια, ούτε μεταπτυχιακά, ούτε τίτλοι, ούτε καθωσπρεπισμοί. Η Ορθοδοξία είναι πληγή που θεραπεύει πληγές. Και ναί! Σήμερα δίνουμε μάχη! Γιατί η Ορθοδοξία χτυπιέται πιο πολύ όχι από τους αιρετικούς, ούτε από τους Παπικούς. Αλλά μέσα από τους κόλπους της ίδιας της Εκκλησία της! Από ανθρώπους με εγκόλπια, που δεν έχουν καρδιά. Από ανθρώπους με άμφια, που δεν έχουν Χάρη. Από ανθρώπους με διπλώματα, που δεν έχουν Θεό. Και πολεμούν όχι μόνο την πίστη! Πολεμούν τους Αγίους της! Ποιος από αυτούς θα ανεβαίνει τη σκάλα εκείνη; Κανείς! Γι’ αυτό ο κόσμος δεν πιστεύει πλέον στα λόγια τους. Γιατί δεν έχουν εικόνα Χριστού. Τι έχουν; Μόνο εικόνα καριέρας! Η Ορθοδοξία που ζει πραγματικά, ζ ει στα σκαλιά του οίκου ανοχής! Στα μάτια της ταλαιπωρημένης κοπέλας που φίλησε τον Σταυρό με τρόμο και λαχτάρα. Στο ρίγος που πέρασε από τη φωνή του Αγίου. Στον αγιασμό που άγγιξε ψυχές που κανείς δεν θυμήθηκε . Στο βλέμμα του Αγίου παπά που δεν ντράπηκε. Εκεί είναι η Εκκλησία. Όχι στα πολυτελή γραφεία. Ούτε στις στρογγυλές τράπεζες. Ούτε κάν στις συνάξεις των τάχα «προοδευμένων» θεολόγων ιερέων, που τσακώνονται και πισωμαχαιρώνονται για το ποιός θα πάρει το χρίσμα του...Αρχιεπισκόπου Αθηνών! Η Εκκλησία είναι εκεί όπου ο Χριστός κατεβαίνει μόνος Του και οι υπόλοιποι Τον ψάχνουν στα χαρτιά. Και το μήνυμα; Μονάχα ένα! Όπου δεν υπάρχουν Άγιοι, οι Φαρισαίοι γεμίζουν το κενό. Αλλά όπου υπάρχει ένας Άγιος, αδειάζουν όλα τα στόματα και μιλούν μόνο οι καρδιές. Αυτή είναι η Ορθοδοξία. Η ζωντανή Ορθοδοξία. Η μαχόμενη Ορθοδοξία. Η αγιασμένη Ορθοδοξία. Η ρωμαίϊκη Ορθοδοξία, όχι η...ελλαδική! Η Ορθοδοξία του Ρωμαίϊκου δρόμου, η Ορθοδοξία της καρδιάς, της θυσίας! Και αυτήν τη μάχη δίνουμε σήμερα. Όχι με λόγια. Με αλήθεια. Και να ξέρετε όλοι σας, όσοι ακόμη με διαβάζετε. Η Ορθοδοξία θα Νικήσει! Όχι επειδή είναι δυνατή. Αλλά επειδή, είναι Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ! Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Ο Ζελένσκι εξακολουθεί να έχει τη στήριξη των δυτικοευρωπαίων συμμάχων του, οι οποίοι δεν είναι έτοιμοι να δεχθούν το τέλος της σύγκρουσης και δεν θέλουν την κατάρρευση της ουκρανικής κυβέρνησης αλλά...η καρέκλα του τρίζει πολύ άσχημα! Το σκάνδαλο διαφθοράς που κυριαρχεί στην ουκρανική πολιτική σκηνή εδώ και εβδομάδες έφτασε επιτέλους σε ένα καθοριστικό ορόσημο. Υπό αυξανόμενη πίεση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέλυσε τον Αντρίι Γερμάκ , τον διευθυντή του γραφείου του, τον πιο στενό του συνεργάτη και ουσιαστικά τον δεύτερο πιο ισχυρό άνθρωπο στη χώρα . Για χρόνια, ο Γερμάκ θεωρούνταν ο «γκρίζος καρδινάλιος» της ουκρανικής πολιτικής . Μαζί με τον επιχειρηματία Τιμούρ Μίντιτς , φέρεται ότι διηύθυνε ένα εκτεταμένο δίκτυο διαφθοράς στους τομείς της ενέργειας και της άμυνας, λειτουργώντας με τα ψευδώνυμα «Αλί Μπαμπά» και «Άλλα Μπορίσοβνα», σύμφωνα με τον Βιτάλι Ριούμσιν. Η αποπομπή του Γερμάκ έχει τεράστια σημασία. Μετά τον Φεβρουάριο του 2022, κάθε σοβαρή πολιτική εξέλιξη στην Ουκρανία είχε σχεδόν πάντα την υπογραφή του. Ήταν ο αρχιτέκτονας της κάθετης συγκέντρωσης εξουσίας γύρω από το προεδρικό γραφείο, περιθωριοποιώντας ουσιαστικά τον πρόεδρο του Βερχόβνα Ράντα και συγκεντρώνοντας την πραγματική δύναμη στα χέρια του Ζελένσκι, όπως αναφέρει το dissident.one Ο Γερμάκ τοποθετούσε πιστούς ανθρώπους σε υπουργεία, υπηρεσίες ασφαλείας και περιφερειακές διοικήσεις, ενορχήστρωνε επιθέσεις σε πολιτικούς αντιπάλους, διαλύοντας παράλληλα τμήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, επέβλεπε τη «σιωπηλή εκκαθάριση» όσων θεωρούνταν απειλές, από δημάρχους μέχρι τον πρώην αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων Βαλέρι Ζαλούζνι. Με λίγα λόγια, ο Γερμάκ εργαζόταν συστηματικά ώστε κάθε σοβαρή διαδικασία στη χώρα να περνά μέσα από αυτόν και τον Ζελένσκι και είχε σχεδόν ολοκληρώσει το σχέδιο. Αν το δίδυμο «Ζερμάκ» είχε πετύχει την καλοκαιρινή επίθεση που εξαπέλυσε ενάντια στους οργανισμούς κατά της διαφθοράς NABU και SAPO, τότε ο Ζελένσκι θα μπορούσε να είχε συγκεντρώσει εξουσίες που θα θύμιζαν αυταρχικό μοντέλο. Όμως ο πρόεδρος έκανε πίσω την τελευταία στιγμή και αυτή η διστακτικότητα φαίνεται πως τελικά καθόρισε τη μοίρα του φίλου του. Οι συνέπειες για τον Ζελένσκι είναι βαθιές. Πρώτον, χάνει τον έλεγχο του δικτύου κάθετης εξουσίας που ο Γερμάκ έχτιζε επί χρόνια. Δεν ήταν ο Ζελένσκι εκείνος που συντόνιζε την κυβέρνηση, το στρατιωτικό μπλοκ και τις υπηρεσίες πληροφοριών, αλλά ο Γερμάκ μέσω ενός ισχυρού μηχανισμού προσωπικών πιστών. Με την αποχώρησή του, δεν υπάρχει διάδοχος ικανός να διατηρήσει αυτό το επίπεδο επιρροής. Ο μηχανισμός ίσως συνεχίσει να λειτουργεί για λίγο, αλλά ο «οδηγός» δεν υπάρχει πλέον. Δεύτερον, η προσωπική εξουσία του Ζελένσκι έχει υπονομευθεί. Το γεγονός ότι εγκατέλειψε τόσο γρήγορα τον στενότερο σύμμαχό του, αρκεί μόνο μία έρευνα σε σπίτι για να το πυροδοτήσει, προκάλεσε σοκ στην πολιτική ελίτ . Αν ο πρόεδρος μπόρεσε να θυσιάσει τον πιο πιστό του άνθρωπο χωρίς μάχη, τι θα συμβεί με τους υπόλοιπους; Τα ουκρανικά ΜΜΕ ήδη μεταδίδουν ότι μέλη του κύκλου του αναζητούν «νέους προστάτες». Η πίστη στο Κίεβο ήταν πάντοτε συναλλακτική τώρα είναι περισσότερο ασταθής από ποτέ. Τρίτον, η αποχώρηση Γερμάκ επηρεάζει και τις διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον, στις οποίες είχε καθοριστικό ρόλο . Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι ο διάδοχός του, ο επικεφαλής του NSDC Ρουστέμ Ουμέροφ, είναι πιο ευέλικτος και ότι ίσως αυτό οδηγήσει σε πιο ήπια ουκρανική στάση. Ωστόσο, αυτή η ερμηνεία αγνοεί έναν θεμελιώδη παράγοντα: η αδιαπραγμάτευτη θέση της Ουκρανίας στις ειρηνευτικές συνομιλίες ήταν πάντα επιλογή του Ζελένσκι — ο Γερμάκ απλώς την εξέφραζε δημόσια. Οποιοσδήποτε τον αντικαταστήσει θα μεταφέρει το ίδιο μήνυμα. Το μόνο που μπορεί πραγματικά να αλλάξει τη στάση του Κιέβου είναι μια βαθύτερη πολιτική κρίση. Και αυτή η κρίση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Η ουκρανική αντιπολίτευση, β λέποντας τον πρόεδρο αποδυναμωμένο, εξαπέλυσε συντονισμένη επίθεση . Τα κόμματα του Πέτρο Ποροσένκο και της Γιούλια Τιμοσένκο εξέδωσαν κοινό τελεσίγραφο απαιτώντας τη διάλυση της κυβέρνησης και την παραχώρηση υπουργικών θέσεων στην αντιπολίτευση. Παράλληλα, εντός του κόμματος «Υπηρέτης του Λαού» επικρατεί έντονη δυσαρέσκεια. Αρκετοί βουλευτές παραπονιούνται ανοιχτά ότι τόσο ο Ζελένσκι όσο και ο Γερμάκ είχαν αγνοήσει πλήρως τον ρόλο της Ράντα. Μερικοί σκέφτονται τώρα να αποχωρήσουν από την κοινοβουλευτική ομάδα — και αν έστω τέσσερις φύγουν, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Ζελένσκι θα καταρρεύσει. Δεν θα μπορεί να περάσει νομοσχέδια, ούτε καν τον προϋπολογισμό, χωρίς τη στήριξη εχθρικών κομμάτων. Αυτό δημιουργεί περιβάλλον πολιτικού εκβιασμού. Έτσι επανέρχεται ένα σενάριο που συζητήθηκε έντονα τον Μάρτιο: ο Ζελένσκι να εξαναγκαστεί σε παραίτηση. Σε αυτήν την εκδοχή, η Γιούλια Τιμοσένκο ως πρόεδρος της Βερχόβνα Ράντα αναλαμβάνει χρέη προσωρινής προέδρου και υπογράφει ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία, τερματίζοντας τον πόλεμο υπό όρους που υπαγορεύονται από πολιτική ανάγκη και όχι από τις απαιτήσεις του πεδίου της μάχης. Πόσο πιθανό είναι κάτι τέτοιο; Όχι άμεσο, αλλά πλέον ούτε αδιανόητο. Για την ώρα, ο Ζελένσκι εξακολουθεί να έχει τη στήριξη των δυτικοευρωπαίων συμμάχων του, οι οποίοι δεν είναι έτοιμοι να δεχθούν το τέλος της σύγκρουσης και δεν θέλουν την κατάρρευση της ουκρανικής κυβέρνησης . Είναι πιθανό ο Ζελένσκι να «θυσίασε» τον Γερμάκ ακριβώς για να διασφαλίσει τη συνέχιση αυτής της υποστήριξης. Τα πρόσφατα σχόλια του Εμανουέλ Μακρόν, που υπερασπίστηκε δημόσια τον Ουκρανό πρόεδρο απέναντι σε κατηγορίες περί διαφθοράς, δείχνουν πως αυτή η στρατηγική ίσως όντως απέδωσε. Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, είναι κατά πόσο η Δυτική Ευρώπη μπορεί πραγματικά να ασκήσει επιρροή ώστε να σταθεροποιήσει την κατάσταση. Μπορούν οι Βρυξέλλες να συγκρατήσουν την ουκρανική αντιπολίτευση όπως έκανε ο Γερμάκ; Ή μήπως ο Ποροσένκο και η Τιμοσένκο θα αξιοποιήσουν τις σχέσεις που έχουν οικοδομήσει με την Ουάσινγκτον; Μια διχασμένη Ουκρανία είναι μία κατάσταση — μια Ουκρανία όπου οι αντίπαλες παρατάξεις στηρίζονται σε διαφορετικούς δυτικούς προστάτες είναι κάτι πολύ πιο επικίνδυνο. Η απάντηση θα φανεί σύντομα Αυτό που είναι ήδη ξεκάθαρο, όμως, είναι πως η πτώση του Γερμάκ δεν αποτελεί ένα απλό σκάνδαλο διαφθοράς. Είναι η πρώτη σημαντική ρωγμή στο σύστημα που είχε οικοδομήσει ο Ζελένσκι, ένα σύστημα που στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην άτυπη εξουσία ενός ανθρώπου. Με αυτήν τη δομή πλέον να τρίζει, η Ουκρανία μπαίνει σε μια νέα εποχή εσωτερικής σύγκρουσης. Και όπως πάντα όταν η πολιτική στο Κίεβο ταράζεται, οι συνέπειες σπάνια περιορίζονται μέσα στα σύνορα της χώρας.

Ζαχάροβα: Η Ρωσία ετοιμάζει πακέτο αντιποίνων σε περίπτωση κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων από την Ευρωπαϊκή Ένωση ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, 4 Δεκεμβρίου — RIA Novosti. " Η Μόσχα ετοιμάζει αντίποινα σε περίπτωση κατάσχεσης των περιουσιακών της στοιχείων από την Ευρωπαϊκή Ένωση" είπε η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα. « Οποιεσδήποτε παράνομες ενέργειες με τα περιουσιακά μας στοιχεία δεν θα μείνουν χωρίς την πιο σκληρή αντίδραση. <... > Η προετοιμασία ενός πακέτου αντιποίνων σε περίπτωση πραγματικής κλοπής, κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων της Ρωσικής Ομοσπονδίας βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη », είπε σε ενημέρωση. Η διπλωμάτης δεν διευκρίνισε ποια ακριβώς θα είναι η απάντηση, αλλά τόνισε ότι η ΕΕ θα το αντιληφθεί. «Θα υπάρξει μια έκπληξη», είπε η Ζαχάροβα. Η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, χαρακτήρισε ανεπαρκή την ιδέα της ΕΕ να χρησιμοποιήσει κεφάλαια άλλων για ένα «δάνειο αποζημιώσεων» προς το Κίεβο. Σύμφωνα με αυτήν, αυτό το σχέδιο θα βλάψει την ίδια την ένωση. Η κατάσταση με τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία Μετά την έναρξη της ειδικής επιχείρησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι χώρες της G7 μπλόκαραν περίπου τα μισά συναλλαγματικά αποθέματα της Ρωσίας . Περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια ευρώ βρίσκονται στην ΕΕ, κυρίως στους λογαριασμούς της Euroclear , ενός από τα μεγαλύτερα συστήματα διακανονισμού και εκκαθάρισης στον κόσμο , και το γραφείο της βρίσκεται στο Βέλγιο. Οι Βρυξέλλες, που υποσχέθηκαν να βοηθήσουν το Κίεβο για όσο διάστημα χρειαστεί, έχουν εξαντλήσει όλους τους διαθέσιμους πόρους και οι χώρες της κοινότητας δεν θέλουν να διαθέσουν χρήματα από τον δικό τους προϋπολογισμό. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει την επίτευξη συμφωνίας με το Βέλγιο σχετικά με τη χρήση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Μιλάμε για ένα ποσό από 185 έως 210 δισεκατομμύρια ευρώ στο πλαίσιο του λεγόμενου δανείου αποζημιώσεων. Εικάζεται ότι η Ουκρανία θα το επιστρέψει μετά το τέλος της σύγκρουσης εάν η Μόσχα «της πληρώσει υλικές ζημιές». Στα τέλη Αυγούστου, η Welt am Sonntag ανέφερε ότι από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο, η ΕΕ μετέφερε 10,1 δισεκατομμύρια ευρώ στις αρχές του Κιέβου από έσοδα από ακινητοποιημένα κεφάλαια της Τράπεζας της Ρωσίας. Ως αντίποινα, η Μόσχα επέβαλε περιορισμούς: τα περιουσιακά στοιχεία ξένων επενδυτών από μη φιλικές χώρες και τα έσοδα από αυτούς συσσωρεύονται σε λογαριασμούς ειδικού τύπου «Γ». Μπορούν να αποσυρθούν μόνο με απόφαση ειδικής κυβερνητικής επιτροπής. Οι ευρωβουλευτές θεωρούν την απόφαση της ΕΚΤ για τα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας ως χαστούκι στο πρόσωπο της Φον ντερ Λάιεν Η άρνηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παράσχει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ρευστότητα για να αντισταθμίσει τη συζήτηση για τη μεταφορά δανείου στο Κίεβο σε βάρος των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσικής Ομοσπονδίας ήταν ένα χαστούκι στο πρόσωπο της επικεφαλής της ΕΚ, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σύμφωνα με δήλωση ευρωβουλευτών του ιταλικού "Κινήματος 5 Αστέρων". Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) αρνήθηκε να παράσχει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ρευστότητα για να αντισταθμίσει τη συζητούμενη μεταφορά δανείου στο Κίεβο σε βάρος των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσικής Ομοσπονδίας , ανέφεραν οι Financial Times, επικαλούμενοι πηγές. « Η απόφαση της ΕΚΤ να αρνηθεί στην Ουκρανία νομική και οικονομική ασφάλεια για δάνειο 140 δισεκατομμυρίων ευρώ χρησιμοποιώντας ρωσικά περιουσιακά στοιχεία ως εγγύηση είναι σωστή τόσο επί της ουσίας όσο και ως προς τη διαδικασία. Η Πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ υπενθύμισε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το θεσμικό όργανο που υποτίθεται ότι είναι ο θεματοφύλακας των συνθηκών, πώς λειτουργούν οι ίδιες οι συνθήκες. Ένα πραγματικό χαστούκι στο πρόσωπο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν », ανέφερε η δύναμη της αντιπολίτευσης σε δήλωση που έλαβε το RIA Novosti.

Η πρώην Σύζυγος του ιδρυτή της Google, η Nicole Shanahan, πετάει πυρηνικές "ρουκέτες" ξεσκεπάζοντας την αλήθεια που βρίσκεται πίσω από τις βαριά παραπετάσματα της Google, της Apple, του FaceBook, της Μicrosoft, της Nvidia και άλλων...χρήσιμων ηλιθίων του ιερατείου του WEF Η πρώην σύζυγος ενός από τους ισχυρότερους ανθρώπους της Silicon Valley μόλις «σφύριξε» το μεγάλο μυστικό, αποκαλύπτοντας την πραγματική «κουλτούρα» που ελέγχει τη Big Tech από τα παρασκήνια. Η συγκλονιστική αυτή μαρτυρία προκαλεί σεισμό στο οικοσύστημα της τεχνολογικής ελίτ, μετά την απόφαση της Νικόλ Σανάχαν, πρώην συζύγου του συνιδρυτή της Google Σεργκέι Μπριν και μέχρι χθες κεντρικό πρόσωπο της προοδευτικής φιλανθρωπίας υψηλού επιπέδου, να ξεγυμνώσει δημόσια την κουλτούρα που κινεί την πολιτική επιρροή, τον παγκοσμιοποιητικό ακτιβισμό και τον ιδεολογικό μηχανισμό επιβολής της Big Tech. Η Σανάχαν, που μέχρι πρόσφατα κινούνταν στους ανώτατους κύκλους των Δημοκρατικών μεγαλοδωρητών, των ιδρυμάτων τύπου Νταβός και των δικτύων φιλανθρωπίας των έξι ψηφίων, ονομάζει πλέον το σύστημα με το πραγματικό του όνομα. Προειδοποιεί ότι η Big Tech είναι στημένη, εργαλειοποιημένη και ελεγχόμενη από μια μικρή ομάδα μη εκλεγμένων ελίτ που προωθούν την ατζέντα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) με πρόσχημα τη «φιλανθρωπία» και την «επιστήμη». Και δεν μασάει τα λόγια της. «…όλο το μοντέλο είναι σάπιο… όλο το μοντέλο κάνει όλους χειρότερα…» δηλώνει, περιγράφοντας το "φιλανθρωπικό" και πολιτικό οικοσύστημα στο οποίο οι πλούσιες τεχνολογικές οικογένειες εξαναγκάζονταν να χύνουν χρήμα. Υποστηρίζει ότι η λεγόμενη “tech wife mafia” — οι σύζυγοι των μεγαλοστελεχών της Silicon Valley, που διαχειρίζονται συλλογικά δισεκατομμύρια σε πολιτικές «δωρεές» — υπήρξε άθελά της εργαλείο σε μια παγκοσμιοποιητική εκστρατεία που συγκέντρωνε δύναμη σε ΜΚΟ, διεθνή ιδρύματα και συστήματα εταιρικής διακυβέρνησης τύπου ESG και DEI. Κατά τη Σανάχαν, αυτό δεν ήταν φιλανθρωπία. Ήταν μηχανική . Σανάχαν: Το WEF χρησιμοποίησε την Big Tech ως “χρήσιμους ηλίθιους” Η Σανάχαν ισχυρίζεται ότι τ ο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και τα πολιτικά του παρακλάδια ουσιαστικά μονοπώλησαν τα χρήματα της Big Tech ώστε να χρηματοδοτήσουν το ιδεολογικό τους σχέδιο, συμπεριλαμβανομένων και πρωτοβουλιών που συνδέονται με το «Great Reset». Παράλληλα, τα εκτελεστικά στελέχη της Silicon Valley χρησιμοποίησαν τον άνευ προηγουμένου έλεγχο της ροής πληροφορίας για να προωθήσουν την ατζέντα του WEF, χειραγωγώντας αφηγήματα και κοινή γνώμη υπέρ των παγκοσμιοποιητών. « Τους χρησιμοποίησαν για να στρώσουν το έδαφος γι’ αυτό που ο Κλάους Σβαμπ αποκαλεί Great Reset », δηλώνει. Λέει ότι ο πλούτος τους και τα κοινωνικά δίκτυα επιρροής τους καθοδηγούνταν από ΜΚΟ , influencers του Χόλιγουντ, συμβούλους του Νταβός και εταιρικούς “ειδικούς” απολύτως ευθυγραμμισμένους με τους παγκοσμιοποιητικούς στόχους. Και εκφράζει τον τρόμο της για το πόσο μικρή ομάδα ανθρώπων μπορεί να ελέγξει τόσο πολλούς. « Μια πραγματικά μικρή ομάδα ανθρώπων… εντελώς τυφλή στο πώς η “δουλειά βάσης” που κάνουν χρησιμοποιείται για να επιβάλει τις πολιτικές του Great Reset », σημειώνει. Η Σανάχαν περιγράφει ένα σύστημα όπου η «επιστήμη» γίνεται πολιτική ασπίδα, η διαφωνία φιμώνεται, και οι εταιρείες μετατρέπονται σε ιδεολογικούς χωροφύλακες μέσω του ESG και των κανόνων DEI. “Χρήσιμοι ηλίθιοι”: "φιλανθρωπία", η ψηφιακή ταυτότητα και η ωμή πραγματικότητα Η Σανάχαν τονίζει το πώς η "φιλανθρωπία" πλαισιώθηκε ως μορφή «ηθικής ταυτότητας» για τις οικογένειες της Silicon Valley , την ίδια ώρα που οι κοινότητες που υποτίθεται ότι στήριζαν βυθίζονταν ακόμη περισσότερο. «Αυτές οι γυναίκες βρίσκουν νόημα μέσα από το φιλανθρωπικό έργο.Εγώ πραγματικά πίστευα ότι βοηθούσα τις μαύρες και αυτόχθονες κοινότητες να ανασηκωθούν…» Η αλήθεια όμως, λέει, ήταν σκληρή. «Η δική μου εκδοχή επιτυχίας είναι αυτές οι κοινότητες να σηκωθούν πραγματικά. Όχι απλώς να τους ρίχνουμε κι άλλο χρήμα» , εξηγεί. Μετά από χρόνια «λύσεων» επιβαλλόμενων από τις ελίτ, τα αποτελέσματα είναι αδιαμφισβήτητα: «Έγκληματικότητα χειρότερη. Ψυχική υγεία χειρότερη. Όλο το μοντέλο είναι σπασμένο.» Αντί να βοηθήσει τον μέσο Αμερικανό, το σύστημα παρήγαγε: Ακριβότερη ενέργεια— υποτιμημένο νόμισμα— κρίση ακρίβειας— συρρικνωμένη αγορά εργασίας— κλιμακούμενους περιορισμούς λόγου και καθημερινής ζωής. Μια σπάνια στιγμή αλήθειας μέσα από τη Μηχανή Οι αποκαλύψεις της Σανάχαν σπάνε ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού στους ελίτ κύκλους: την παραδοχή ότι το παγκοσμιοποιητικό "φιλανθρωπικό"–πολιτικό σύμπλεγμα δεν είχε ποτέ στόχο να βοηθήσει κοινότητες. Ο στόχος ήταν η συγκέντρωση της εξουσίας . Με όσα καταγγέλλει, επιβεβαιώνει όσα προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια οι επικριτές : • Τα χρήματα της Big Tech διοχετεύονταν σε παγκόσμια ιδεολογικά πρότζεκτ . • Η «φιλανθρωπία» κάλυπτε πολιτική μηχανική . • ESG και DEI λειτουργούσαν ως μηχανισμοί συμμόρφωσης. • Μια μικρή, μη εκλεγμένη ελίτ —όχι οι ψηφοφόροι— καθόριζε την ατζέντα. Το συμπέρασμα της Σανάχαν είναι το πιο κατηγορηματικό: «Όλο το μοντέλο είναι σπασμένο.» Και όταν αυτό το λέει κάποια που βρισκόταν στην κορυφή της Μηχανής και τη χρηματοδοτούσε, τότε έχουμε μπροστά μας μία από τις πιο εκρηκτικές μαρτυρίες που έχουν βγει από τη Silicon Valley εδώ και χρόνια. Slaynews - triklopodia

Επ' ευκαιρία της συνάντησης Βαρθολομαίου και Λέοντος ΙΔ' στηλιτεύοντας έντονα ΚΑΙ αυτή την προσέγγιση, δίνουμε στους Έλληνες Ορθοδόξους έναν συνοπτικό κατάλογο των δογματικών διαφορών μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού για να αντιληφθούμε το τι διακυβεύεται! Επ' ευκαιρία της συνάντησης Βαρθολομαίου και Λέοντος ΙΔ' στηλιτεύοντας έντονα ΚΑΙ αυτή την προσέγγιση, δίνουμε στους Έλληνες Ορθοδόξους έναν συνοπτικό κατάλογο των δογματικών διαφορών μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού για να αντιληφθούμε το τι διακυβεύεται! 1) Στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”), οι Παπικοί έχουν την φράση « και εκ του Υιού εκπορευόμενο » (filioque), διδασκαλία που δεν υπάρχει στο Ευαγγέλιο . Αντιθέτως, ο Ιησούς Χριστός, λέει καθαρά ότι το Άγιο Πνεύμα παρά τους Πατρός εκπορεύεται ,γεγονός που ανεγνώρισαν και επικύρωσαν η Πρώτη και η Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδος. 2) Οι Παπικοί υποστηρίζουν πως ο Πάπας έχει το αλάθητο ! Η Αίρεση των Παπικών, το 1870, κατά την πρώτη Βατικάνιο Σύνοδο, ανεγνώρισε το αλάθητο. Δηλαδή, πως όταν μιλάει ο εκάστοτε Πάπας περί πίστεως από καθέδρας, είναι αλάνθαστος! Αυτή όμως η ιδέα, ότι ο εκάστοτε Πάπας δεν κάνει λάθη, είναι αντίθετη προς την Αγία Γραφή και την Αποστολική Παράδοση, διότι σημαίνει Απόλυτη Θεοπνευστία . Στην Ορθοδοξία οι Απόλυτα Θεόπνευστοι και συνεπώς αλάθητοι, ήσαν μόνο οι Άγιοι Απόστολοι , οι οποίοι φωτίστηκαν ιδιαιτέρως από το Άγιο Πνεύμα, και είπαν και έγραψαν αυτά που είδαν και άκουσαν. 3) Οι Παπικοί επέβαλαν στους κληρικούς τους την υποχρεωτική αγαμία. Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη και ολόκληρη την Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση, ο κληρικός είναι ελεύθερος να διαλέξει μεταξύ γάμου και αγαμίας. 4) Οι Παπικοί διδάσκουν ότι υπάρχει το καθαρτήριο πυρ, γεγονός που δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε στην Αγία Γραφή, ούτε και στην Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση . Δηλαδή, ότι οι ψυχές μετά τον θάνατο, καθαρίζονται από κηλίδες αμαρτιών, που δεν είχαν καθαριστεί όταν ζούσαν με το σώμα στη Γη. Από την άλλη, η Καινή Διαθήκη διδάσκει, πως ο Κύριος Ιησούς Χριστός με την σταυρική Του θυσία , δίνει την άφεση των αμαρτιών για όσο είμαστε στη γη και εξομολογούμαστε .Και ακόμα, πως όταν φύγουμε από την ζωή αυτή, δεν θα υπάρξει καμία κάθαρση των ψυχών μας, παρά μονάχα η Κρίση τους από τον Κύριο . 5) Διδάσκουν τα περί αξιομισθίας των Αγίων κάτι που δεν αναφέρεται ούτε στην Αγία Γραφή, ούτε και στην Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση . Αξιομισθία των Αγίων σημαίνει, πως τα καλά έργα της Θεοτόκου και των Αγίων, είναι περισσότερα από όσα χρειάζονται για να σωθούν αυτοί, και επομένως περισσεύουν και για τους άλλους ανθρώπους, που δεν έχουν τέτοια έργα . Τα καλά λοιπόν έργα που περισσεύουν από τους Αγίους, ο Πάπας τα διαθέτει για την συγχώρηση αμαρτιών άλλων ανθρώπων, που υστέρησαν σε έργα αρετής ή πέθαναν αμαρτάνοντες! Αντιθέτως, στην Ορθόδοξη Εκκλησία διδάσκουν πως η κάθε ψυχή, θα κριθεί σύμφωνα με τις πράξεις της και μόνο, δηλαδή, πως ο Θεός θα κρίνει τον καθένα, σύμφωνα με τα έργα του και μόνο. 6) Οι Παπικοί διδάσκουν ότι η Θεοτόκος γεννήθηκε χωρίς το προπατορικό αμάρτημα (με τη λεγόμενη «άσπιλη σύλληψη»), ενώ η Ορθοδοξία λέει ότι το Άγιο Πνεύμα την καθάρισε από κάθε μολυσμό της προπατορικής αμαρτίας. 7) Οι Παπικοί πιστεύουν ότι η Θεοτόκος ( Μαριολατρεία ) ανελήφθη όπως ο Χριστός στους Ουρανούς με Σώμα άφθαρτο και πνευματικό και την λατρεύουν σαν θεά . Ενώ οι Ορθόδοξοι πιστεύουν οτι η Παναγία δεν αναστήθηκε λαμβάνοντας σώμα άφθαρτο και πνευματικό (όπως μόνο ο Κύριός έλαβε κατά την Ανάστασή Του), δεν έλαβε δηλαδή το σώμα που θα λάβουν όλοι οι άνθρωποι όταν θα γίνει η καθολική ανάσταση των νεκρών (κατά την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας). Οι Παπικοί έχουν διαφορά και στα Ιερά Μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας . Δεν βαπτίζουν όπως οι Ορθόδοξοι , αλλά ραντίζουν. Βαπτίζω, σημαίνει βυθίζω, βουτάω εξ ολοκλήρου στο νερό. Αντιθέτως, οι Παπικοί κατήργησαν την τριπλή κατάδυση και ραντίζουν απλώς και μόνο τον βαπτιζόμενο. Οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι ραντίζουν κατ’εξαίρεση το νήπιο , μόνο σε περίπτωση ύψιστης ανάγκης, μόνο δηλαδή όταν κινδυνεύει να πεθάνει αβάπτιστο ( οπότε και του κάνουν αεροβάπτισμα ), και αργότερα εάν ζήσει κάνουν μόνο το Χρίσμα . Οι Παπικοί το Χρίσμα το τελούν στα αγόρια στην ηλικία των 14ων ετών και στα κορίτσια στην ηλικία των 12 ετών, ενώ οι Ορθόδοξοι σε νηπιακή ηλικία μαζί με το Βάπτισμα, και κατόπιν τα κοινωνούν. Όσο για το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, οι Παπικοί χρησιμοποιούν άζυμο άρτο, ενώ κάποια στιγμή μετά από το 1200, έπαψαν να μεταδίδουν στους πιστούς το Σώμα και το Αίμα όπως οι Ορθόδοξοι, αλλά μεταδίδουν μόνο "αγιασμένο" άρτο. Τέλος, το Ιερό Ευχέλαιο οι Παπικοί το τελούν μόνο προ του θανάτου ως εφόδιο , ενώ αντιθέτως η Αγία Γραφή διδάσκει πως το Ιερό Ευχέλαιο, τελείται για τους πιστούς προς ίαση όταν αυτοί ασθενούν. Οι κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας που απαγορεύουν τη συμπροσευχή με αιρετικούς και σχισματικούς, μαζί με το πλαίσιο εφαρμογής τους 1. Κανόνας 10 των Αγίων Αποστόλων • Περιεχόμενο : “Εἴ τις ἐκ κληρικῶν αἰρέσει συνίῃ προσεύχεσθαι, καθαιρείσθω. Εἴ δε λαϊκός, ἀφοριζέσθω.” • Ερμηνεία : Όποιος κληρικός προσεύχεται μαζί με αιρετικό, πρέπει να καθαιρείται από το αξίωμά του. Εάν το κάνει λαϊκός, τότε αφορίζεται από την Εκκλησία. • Σκοπός : Διασφαλίζει ότι η πίστη δεν μολύνεται από αιρετικές πρακτικές μέσω της προσευχής, που είναι η πιο ιερή έκφραση κοινωνίας με τον Θεό. 2. Κανόνας 45 των Αγίων Αποστόλων • Περιεχόμενο : “Επίσκοπος ἢ πρεσβύτερος ἢ διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω. Εἰ δὲ ἐπέτρεψε τοῦς τοιούτους ὡς κληρικούς ἐνεργεῖν, καθαιρείσθω.” • Ερμηνεία: Εάν επίσκοπος, πρεσβύτερος ή διάκονος προσευχηθεί μόνος του με αιρετικούς, να αφορίζεται. Αν όμως επιτρέψει σε αιρετικούς να ενεργούν ως κληρικοί, να καθαιρείται. • Σκοπός: Προστατεύει την ιερατική τάξη από την επαφή με αιρετικούς, διατηρώντας την καθαρότητα των μυστηρίων και της λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας. 3. Κανόνας 46 των Αγίων Αποστόλων • Περιεχόμενο : “Εἴ τις κληρικός βαπτισθῇ χειροτονηθῇ παρ’ αἱρετικῶν, καθαιρείσθω. Τίς γάρ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαρ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;” • Ερμηνεία : Όποιος κληρικός βαπτισθεί ή χειροτονηθεί από αιρετικούς, να καθαιρείται. Δεν υπάρχει καμία σύμπνοια μεταξύ Χριστού και του Βελίαρ (κακού) ούτε μέρος πιστού με απίστου. • Σκοπός : Αποτρέπει τη μετάδοση της θείας χάριτος μέσω αιρετικών τελετών, προστατεύοντας την καθαρότητα των μυστηρίων της Εκκλησίας. 4. Κανόνας 65 των Αγίων Αποστόλων • Περιεχόμενο : “Εἴ τις κληρικός ἢ λαϊκός εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν εἰσελθὼν συνευξάμενος, καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω.” • Ερμηνεία : Εάν κληρικός ή λαϊκός εισέλθει σε συναγωγή Ιουδαίων ή αιρετικών και προσευχηθεί εκεί, να καθαιρείται ή να αφορίζεται αντίστοιχα. • Σκοπός : Προστατεύει από τη σύγχυση που μπορεί να προκύψει από τη συμμετοχή σε θρησκευτικές τελετές αιρετικών ή αλλόθρησκων. 5. Κανόνας 33 της Συνόδου της Λαοδικείας (343-381 μ.Χ.) • Περιεχόμενο : “Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι.” • Ερμηνεία: Δεν επιτρέπεται να προσεύχονται οι πιστοί μαζί με αιρετικούς ή σχισματικούς. • Σκοπός: Καταδικάζει κάθε μορφή πνευματικής κοινωνίας με όσους δεν ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία. 6. Κανόνας 6 της Συνόδου της Λαοδικείας • Περιεχόμενο: “Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς ἐπιτρέπεσθαι εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ.” • Ερμηνεία: Δεν πρέπει να επιτρέπεται σε αιρετικούς ή σχισματικούς να εισέρχονται στον οίκο του Θεού (την Εκκλησία). • Σκοπός: Κατοχυρώνει τη διακριτή ταυτότητα των Ορθόδοξων ναών ως τόποι καθαρής λατρείας. 7. Κανόνας 32 της Συνόδου της Λαοδικείας • Περιεχόμενο: “Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς τὰ ἅγια ἀποστέλλεσθαι.” • Ερμηνεία: Δεν πρέπει να στέλνονται άγια δώρα (τα Τίμια Δώρα) σε αιρετικούς ή σχισματικούς. • Σκοπός: Αποτρέπει την κοινωνία στα άγια μυστήρια μεταξύ Ορθόδοξων και αιρετικών. 8. Κανόνας 9 της Συνόδου της Αντιόχειας (341 μ.Χ.) • Περιεχόμενο: “Οὐ δεῖ ἡμᾶς ἐπικοινωνεῖν πρὸς τοὺς τῆς αἱρέσεως ἀδελφούς καὶ μηδὲ ἀδελφοὺς τοὺς ἐν ἐκκλησίαις ἡμῶν, ἀλλὰ μᾶλλον καθαιρεῖσθαι.” • Ερμηνεία: Δεν πρέπει να έχουμε πνευματική κοινωνία με τους αδελφούς που ανήκουν σε αιρέσεις και σχίσματα. Αυτοί που συμμετέχουν σε τέτοιες πράξεις, πρέπει να καθαιρούνται. • Σκοπός: Προστασία των πιστών από τη διδασκαλία και τις πρακτικές αιρετικών και σχισματικών. 9. Κανόνας 7 της Β’ Οικουμενικής Συνόδου (381 μ.Χ.) • Περιεχόμενο: Αιρετικοί που επιστρέφουν στην Ορθοδοξία πρέπει να περνούν περίοδο δοκιμασίας πριν τους επιτραπεί η πλήρης συμμετοχή στα μυστήρια. • Σκοπός: Κατοχυρώνει ότι η επιστροφή των αιρετικών στην Εκκλησία πρέπει να γίνεται με καθορισμένη διαδικασία, ώστε να διασφαλιστεί η γνήσια μεταστροφή τους. 10. Κανόνας 95 της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου (691-692 μ.Χ.) • Περιεχόμενο: Αναφέρει ότι οι αιρετικοί, όπως οι Αρειανοί, πρέπει να βαπτίζονται με ορθόδοξο βάπτισμα, εάν δεν έχουν βαπτισθεί κανονικά, πριν γίνουν πλήρη μέλη της Εκκλησίας. • Σκοπός: Αποτρέπει την αποδοχή αιρετικών μυστηρίων ως ισότιμα με τα ορθόδοξα, διασφαλίζοντας την ακεραιότητα των μυστηρίων.

Επιδρομή μηχανημάτων στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως: Ένα εργοτάξιο σε ένα μνημείο που δεν ανήκει στους Τούρκους και που προκαλεί σοβαρές ζημιές! Κατάπληκτοι έμειναν σε ολόκληρο τον κόσμο όσοι είδαν σε φωτογραφίες  τα φορτηγά, γερανούς και οικοδομικά υλικά στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη! Την ίδια κατάπληξη ένιωσαν και πολλοί Τούρκοι επιστήμονες, αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι, ιστορικοί οι οποίοι είδαν από κοντά το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας να μετατρέπεται σε εργοτάξιο ενός γενικού έργου . Τα εν λόγω μηχανήματα συμμετέχουν σε εργασίες προστασίας και επισκευής του φέροντα οργανισμού της Μεγάλης Εκκλησίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση της ικανότητας του δομήματος να αναλαμβάνει επιτυχώς σεισμικές φορτίσεις. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν μεγάλα οχήματα με βαρύ εξοπλισμό εισερχόμενα από τη «Βασίλειο Πύλη» να κινούνται σε προσωρινό δάπεδο, πάνω στο υπάρχον, το οποίο κατά την επιστημονική επιτροπή αποτελεί ένα πολυστρωματικό σύστημα προστασίας που αποτελείται από κετσέ (μάλλινο ύφασμα), άμμο, κόντρα πλακέ, ξύλινο σκελετό, XPS, ηχομονωτική στρώση, μεταλλική επικάλυψη, μέσω του οποίου θεωρείται ότι μεταφέρονται στο σταθερό μαρμάρινο δάπεδο μειωμένα τα φορτία λόγω κατανομής αυτών σε ολόκληρη την επιφάνεια του τεχνητού προσωρινού δαπέδου. Οι επιβαρύνσεις από τη χρήση βαρέων οχημάτων και τη λειτουργία τους ενδέχεται να μην είναι άμεσες αλλά σίγουρα είναι προσθετικές στο πέρασμα του χρόνου εξασθενίζοντας τον οργανισμό του μνημείου . Για την κατανόηση των εργασιών που πραγματοποιούνται θα έπρεπε οι πολλές απαιτούμενες μελέτες, γενικές και ειδικές, να είναι προσβάσιμες, εύκολα διαθέσιμες και να έχουν εγκριθεί από τους αρμόδιους Τουρκικούς και διεθνείς φορείς. Δίδεται η εντύπωση ότι αυτό δεν έχει συμβεί. Μια ιστορική αναδρομή κρίνεται απαραίτητη για την αντίληψη των δυσκολιών επέμβασης και κατανόησης του τρόπου που επιβάλλονται να γίνονται. Ιστορία του Μνημείου Η σημερινή Αγία Σοφία είναι η τρίτη κατά σειρά που κατασκευάστηκε στην ίδια θέση με τις προηγούμενες δύο. Α) Συγκεκριμένα η πρώτη ήταν τρίκλιτη βασιλική με ισοπλατή νάρθηκα και ισοπλατές τετραμερές αίθριο στα δυτικά και έφερε υπερώα. Ανατολικά κατέληγε εκτός ορθογωνίου σε αψίδα εσωτερικά ημικύκλιο και εξωτερικά ημιεξάγωνο. Άρχισε να κατασκευάζεται από τον Μ. Κωνσταντίνο και εγκαινιάστηκε από τον διάδοχο και υιό του Κωνστάντιο το 360 μ.Χ. Καταστράφηκε από πυρκαγιά και στη θέση της ανεγέρθηκε η δεύτερη. Β) Η επόμενη Βασιλική ήταν πεντάκλιτη με ισοπλατή νάρθηκα και τρίστωο ισοπλατές αίθριο η οποία κατέληγε ανατολικά σε ημικυκλική αψίδα εκτός του ορθογωνίου της Βασιλικής. Έφερε υπερώα πάνω από τα κλίτη και τον νάρθηκα. Κατασκευάστηκε από τον Θεοδόσιο Β΄ το 415 μ.Χ. Καταστράφηκε κατά τη στάση του Νίκα το 532 μ.Χ. Γ) Η τελευταία Βασιλική οικοδομήθηκε περίπου στη θέση των προηγουμένων από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό το 532 μ.Χ, σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Ανθέμιου από τις Τράλλεις και Ισίδωρου από τη Μίλητο (μαθηματικών και μηχανοποιών). Είναι για την εποχή του ένας επαναστατικός νεωτερισμός ο οποίος αποτελεί την αρχή της Βυζαντινής αρχιτεκτονικής μετά το πέρας της Κωνσταντίνειας αρχιτεκτονικής και την ολοκλήρωση της Ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για μία τρίκλιτη Βασιλική, σε τύπο περίκεντρου κτιρίου, η οποία στο κέντρο της καλύπτεται με υπερυψωμένο τρούλο πάνω σε τετράγωνη απόληξη που στηρίζεται σε 4 ογκώδεις πεσσούς σε (καθαρές) αποστάσεις 31,00 μ. μεταξύ τους οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με υπερώα τόξα διαμέτρου 33,00 μ. Ο τρούλος, διαμέτρου 33,00 μ. και ύψους 56,20 μ. στηρίζεται σε τέσσερα σφαιρικά τρίγωνα (παρωτίδες).Τα σφαιρικά τρίγωνα είναι οι γωνίες της τετράγωνης βάσης του τρούλου οι οποίες καμπυλώνουν προς τα πάνω μέσα στον τρούλο και μεταφέρουν τα φορτία. Ο φέρων οργανισμός συμπληρώνεται με δύο μεγάλα ημιθόλια κατά τον μεγάλο άξονα, τέσσερα μικρά ημιθόλια που στηρίζονται στους μεγάλους και μικρούς πεσσούς και δύο ημικυλινδρικούς θόλους πάνω από τη βασιλική πύλη και από το Ιερό Βήμα. Ολόσωμοι κίονες ποικίλων υψών μεταφέρουν τα φορτία στο έδαφος μέσω της θεμελίωσης. Το σχέδιο συμπληρώνεται με την αψίδα του ιερού ανατολικά του ορθογωνίου ενώ δυτικά προστίθενται νάρθηκας και εξωνάρθηκας και μια μεγάλη υπαίθρια αυλή που περιβάλλεται από στοές. Επισκευές και Αποκαταστάσεις των ζημιών από σεισμούς Αναφέρονται μερικοί από τους πιο καταστρεπτικούς σεισμούς που προξένησαν σημαντικές βλάβες στον ναό: 1. Σεισμοί του 553, 557, 559 μ.Χ . προκάλεσαν την κατάρρευση του ανατολικού τμήματος του τρούλου, την καταστροφή του Σκευοφυλακίου και του Ιερού. Το 562 μ.Χ. ο Ισίδωρος ο Νεότερος ανέλαβε την αποκατάσταση του ναού. Ο νέος τρούλος ανυψώθηκε κατά 6,50 μ. και οι πεσσοί ενισχύθηκαν με αντηρίδες. 2. Σεισμός το 869 μ.Χ. : έγιναν επεμβάσεις στα τύμπανα του τρούλου και στα παράθυρά του. 3. Σεισμοί στο διάστημα 989 – 995 μ.Χ .: επεμβάσεις στον τρούλο από τον Αρμένιο αρχιτέκτονα Trdat. 4. Επί Μιχαήλ Η’ του Παλαιολόγου (1261- 1282) ο ναός επισκευάστηκε και προστέθηκαν αντηρίδες στη νοτιοδυτική πλευρά. Το 1317 ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ ενίσχυσε τον ναό κατασκευάζοντας 4 αντηρίδες στο βορειοανατολικό και βορειοδυτικό τμήμα. 5. Σεισμός το 1346 προκάλεσε την κατάρρευση του ανατολικού τεταρτοσφαιρίου του τρούλου με ζημιές στο εσωτερικού του ναού. 6. Το 1354 οι αρχιτέκτονες Γεώργιος Συναδινός Αστράς από τη Μυτιλήνη και Giovanni Peralta από την Ιταλία επισκεύασαν το ανατολικό τεταρτοσφαίριο. 7. Κατά την περίοδο του Αμπντούλ Μεσίτ (1823- 1861) η Αγία Σοφία ανακαινίστηκε από τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Gaspare και Giuseppe Fossati . Συγκεκριμένα, ο τρούλος το διάστημα 1847 – 1849 ενισχύθηκε με σιδερένιους δακτυλίους όπως και 13 κίονες που είχαν πάρει κλίση. 8. O σεισμός του 1894 επέβαλλε επεμβάσεις οι οποίες άρχισαν να υλοποιούνται το 1910. Συγκεκριμένα έγινε συντήρηση και κάλυψη με επίχρισμα των ψηφοθετημένων επιφανειών. 9. Το 1926 ο τρούλος ενισχύθηκε πάλι με ένα σιδερένιο δακτύλιο και έγινε αντικατάσταση των φύλλων μολύβδου του τρούλου με νέα. 10. Το 1932 λίγο πριν τη λειτουργία της ως Μουσείο έγινε μεγάλη συντήρηση των ψηφιδωτών. 11. Σημαντική υπήρξε η συμμετοχή της Ελλάδος στην προστασία του μνημείου η οποία βασίστηκε στο πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ του πανεπιστημίου του Βοσπόρου, του πανεπιστημίου του Princeton και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) το οποίο υπογράφτηκε στις 19 Μαρτίου του 1994 και με ισχύ μέχρι το 2000 . Στόχος του πρωτοκόλλου ήταν η αντισεισμική προστασία του μνημείου μέσω της έρευνας των υλικών και της ανάπτυξης συμβατών υλικών αποκατάστασης με παράλληλη έρευνα του ψηφιδωτού διακόσμου για τη συντήρηση και ανάδειξή του. Αποδεικνύεται ότι για να στέκεται το μνημείο και να αντέχει στις σεισμικές καταπονήσεις και στη φθορά του χρόνου και στις κλιματικές αλλαγές, η συντήρηση, η προστασία και η αποκατάσταση των ζημιών πρέπει να γίνεται συστηματικά και σε μικρά χρονικά διαστήματα καθόσον ισχυροί σεισμοί πλήττουν την Κωνσταντινούπολη κάθε περίπου 30 χρόνια. Έτσι το μνημείο στα 1500 χρόνια ζωής έχει δεχθεί μεγάλο αριθμό σεισμικών καταπονήσεων με μεγάλο μέγεθος και υψηλή ένταση και αρκετές βλάβες, η αποκατάσταση των οποίων επέβαλλε επισκευές, συμπληρώσεις και ανακατασκευές, οι οποίες χρονικά διέφεραν στα υλικά, στις τεχνικές κατασκευής, στην τεχνογνωσία και στην ποιότητα εκτέλεσης των έργων. Η ποικιλία των επεμβάσεων αυξάνει τις δυσκολίες και πολλαπλασιάζει την αναγκαιότητα συνεχούς, σταθερής διεπιστημονικής και παγκόσμιας μέριμνας . Ιδιαίτερα όταν το μνημείο ανήκει στο corpus της Παγκόσμιας Κληρονομιάς απαιτεί διαδικασίες διαφάνειας, δημοσιότητας και διεθνούς συνεννόησης. Συγχρόνως, η ανυπολόγιστη ιστορική αξία του μνημείου καθιστά την προστασία και συντήρηση του μνημείου φροντίδα όχι μόνο της τουρκικής κυβέρνησης αλλά και της παγκόσμιας πολιτιστικής κοινότητας. Ως μνημείο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς έχει γραφτεί στον κατάλογο της UNESCO και στον κατάλογο του World Monuments Watch που αφορά τα μνημεία με τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Η UNESCO, βάσει των συμβάσεων που έχει συνυπογράψει η Τουρκία, οφείλει να έχει λάβει πλήρη ενημέρωση, πλήρη τεχνικό φάκελο, πλήρη μελέτη επιπτώσεων (Heritage Impact Assessment) και να έχει στείλει επιτόπια αποστολή αξιολόγησης. Το ανωτέρω φαίνεται ότι δεν έχει συμβεί. Ακόμη γεννάται το ερώτημα εάν έχει γνωμοδοτήσει για την είσοδο βαρέων μηχανημάτων στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας με τόσο εύθραυστο δάπεδο κάτω του οποίου βρίσκονται παλαιότερες στρώσεις. Να ληφθεί υπόψη ότι κάτω από το σημερινό μαρμάρινο δάπεδα της Αγίας Σοφίας βρίσκονται μεγάλες δεξαμενές που δέχονται τα νερά της βροχής από τους τρούλους και θόλους όπως και φρέατα, στοές, κανάλια, αγωγοί και η θεμελίωση σε μεγάλο τμήμα της κάτοψης του τρίτου ναού, των δύο προηγουμένων βασιλικών. Προβληματισμοί, Ανησυχίες, Υποψίες Η βιασύνη με την οποία μεταφέρονται αυτοκίνητα, γερανοί, υλικά και στήνονται οι 4 μεταλλικοί πυλώνες δημιουργούν βάσιμους προβληματισμούς, ανησυχίες και υποψίες για την ταχεία καταπόνηση του μνημείου λόγω και της αλλαγής του εσωτερικού μικροκλίματος και του περιβάλλοντος που δημιουργήθηκε από τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε θρησκευτικό τέμενος – τζαμί , ζημιές οι οποίες αρχίζουν να παρουσιάζονται με ιδιαίτερη ένταση μετά το 2020. Το νέο περιβάλλον, οι βαριές κρεμαστές κουρτίνες, τα επιδαπέδια παχιά χαλιά, το μεγάλο χωρίς έλεγχο πλήθος των πιστών που προσεύχονται, οι μεγάλες διαφορές της θερμοκρασίας, η μεταβαλλόμενη υγρασία, ο αερισμός, η σκόνη, η προσαρμογή του ναού στις νέες επιβαρυμένες χρήσεις, φαίνεται ότι επιβαρύνουν σημαντικά το μνημείο και ιδιαιτέρως τον τεράστιο κεντρικό τρούλο και τα ψηφιδωτά σε αυτό . Η αποκατάσταση δε των ζημιών απαιτεί την κατασκευή υπερυψωμένου δαπέδου εργασίας, από προσωρινή μεταλλική κατασκευή, σε μεγάλο ύψος 43,50 μέτρων στηριζόμενο στους 4 πυλώνες. Εργασίες οι οποίες πρέπει να γίνονται με τη χρήση ανθρωπίνων χεριών και όχι με βαρύ εξοπλισμό και μηχανήματα ενός εθνικού εργοταξίου. Συμπέρασμα Για την Αγία Σοφία ο αρχιτεκτονικός τύπος που εφαρμόστηκε, οι καινοτομίες στον σχεδιασμό, η επιλογή της θέσης, οι εδραίοι όγκοι, τα υλικά δομής, ο στατικός φορέας, η αντοχή του στον χρόνο, η μυστικιστική ατμόσφαιρα, το Θείο φως που διαρκώς εκπέμπει, όλα μαζί συνθέτουν ένα μνημείο που μεταδίδει σημασίες και μηνύματα που υπερβαίνουν την ορατή μορφή της κατασκευής του. Δεν είναι η Αγία Σοφία ένα τέμενος, αλλά ένα Δαίδαλμα διεθνούς πολιτισμικής κυριότητας και μνήμης και θρησκευτικότητας και ακτινοβολίας και πολιτισμικής συνέχειας, ένας καθαγιασμένος τόπος που η οικουμένη δεν αποδέχεται ότι αντιμετωπίζεται με ευκαιριακή προχειρότητα και με όρους πολιτικής. Συνεχής στόχος του Τουρκικού κράτους είναι η απομείωση της παγκόσμιας ακτινοβολίας της Αγίας Σοφίας και η υποβάθμιση και η μεταφορά του μνημείου σε περιορισμένο τουρκικό εθνικό πλαίσιο με θρησκευτικό χαρακτήρα, με εργαλεία τις συντηρήσεις και τις επισκευές. Έτσι στις μέρες μας η Αγία Σοφία δεν βιώνει απλώς μια τεχνική, απαιτούμενη επέμβαση στην οποία η διεθνής συνεργασία και εποπτεία φαίνεται να απουσιάζουν, αλλά μια πολιτική οικειοποίηση κατά την οποία η Τουρκία δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με το ξένο παρελθόν της, με την "αλλότρια κληρονομιά" της . Ακόμη, δεν μπορεί να διαχειριστεί με όρους κατανόησης, και αντίληψης το τεράστιο αξιακό και συμβολικό φορτίο που έχει κατακτήσει-κληρονομήσει . Απεναντίας συμπεριφέρεται στην κληρονομιά της με πολιτική αυθαιρεσία, με προχειρότητα και με όρους επαναλαμβανόμενης κατάκτησης...

Η ρωσική στάση στην Ουκρανία προκαλεί έντονο αναλυτικό ενδιαφέρον, διότι δεν συνάδει με το συμβατικό πρότυπο συμπεριφοράς μιας μεγάλης δύναμης, που διαθέτει σημαντική υπεροχή μέσων και δυνατοτήτων. Η ασυμμετρία ανάμεσα στις δυνατότητες της Μόσχας και στις επιλογές της μοιάζει αντιφατική μόνο όταν ο πόλεμος εξετάζεται μέσα από το πρίσμα της άμεσης και θεαματικής νίκης. Στην πραγματικότητα, η στρατηγική που ακολουθεί η Μόσχα αποκτά συνοχή, όταν προσεγγιστεί μέσα από δύο θεμελιώδη ερωτήματα, τα οποία ξεκλειδώνουν τη μεθοδολογία και τους στόχους της Ρωσίας. Αυτά τα ερωτήματα αποτελούν το σημείο εκκίνησης της τριλογίας των άρθρων που ακολουθεί: Γιατί η Μόσχα αποφεύγει μια γενικευμένη επίθεση και δεν διακόπτει ριζικά τη δυτική στρατιωτική βοήθεια; Ποιο είναι το γεωγραφικό όριο, που θεωρεί αναγκαίο να φτάσει, ώστε να εξασφαλίσει μια βιώσιμη και μακροχρόνια αρχιτεκτονική ασφαλείας μετά τη λήξη των επιχειρήσεων; Η επιλογή αυτή δεν οφείλεται αποκλειστικά σε στρατιωτικές ελλείψεις, οι οποίες φυσικά υφίστανται και περιορίζουν το επιχειρησιακό εύρος, αλλά συνδέεται με το γεγονός ότι η Μόσχα διεξάγει πόλεμο παρατεταμένης εξάντλησης με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η στρατηγική της κρίνεται από την αναλογία κόστους και οφέλους και από τη δυνατότητα διατήρησης των διεθνών ισορροπιών χωρίς απότομες ανατροπές. Σε αυτό το πλαίσιο αναδεικνύονται επτά καθοριστικά στοιχεία που διαμορφώνουν τη σημερινή της συμπεριφορά. Εστιάζει στην προοδευτική εξάντληση της ΕΕ Η Μόσχα συνειδητοποιεί ότι η παρατεταμένη ένταση βαρύνει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, πυροδοτεί πολιτικές διαιρέσεις και υπονομεύει την εσωτερική αλληλεγγύη της Ένωσης. Καθώς η αντιπαράθεση παρατείνεται, τα μέλη της δυσκολεύονται να διατηρήσουν ομοιόμορφη στάση απέναντι στη Ρωσία. Σε αυτό το κλίμα, η Μόσχα εκμεταλλεύεται την κούραση για δύο κεντρικούς σκοπούς: Προβάλλεται ως μεσολαβητική παρουσία μεταξύ Ανατολής και Δύσης, χωρίς να δεσμεύεται πλήρως στο κινεζικό στρατόπεδο, Περιορίζει την εξάρτησή της από το Πεκίνο, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στον αναδυόμενο παγκόσμιο πλαίσιο. Η δυναμική με τον Ντόναλντ Τραμπ Η Ρωσία δρα σε ένα περιβάλλον, όπου η Ουάσινγκτον την αντιμετωπίζει όχι ως υπαρξιακή απειλή, αλλά ως πιθανό εταίρο συνεννόησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υπό αυτήν την προοπτική, ενδέχεται να υπάρχει μια ανεπίσημη αμοιβαία κατανόηση. Η Μόσχα απέχει από κινήσεις, που θα υποχρέωναν τον Αμερικανό ηγέτη να αντιδράσει σθεναρά για λόγους γοήτρου, μετατρέποντας έτσι το ουκρανικό μέτωπο σε πεδίο ελεγχόμενης πίεσης ή, καλύτερα, ως βαλβίδα αποσυμπίεσης των αμερικανορωσικών σχέσεων και όχι σε χώρο άμεσης αμερικανορωσικής σύγκρουσης. Η διαχείριση στρατιωτικών και κοινωνικών ορίων αντοχής: Η Ρωσία συγκρατείται από το να εκθέσει όλο το φάσμα των ικανοτήτων της και διατηρεί σημαντικές μονάδες σε εφεδρεία, χρησιμοποιώντας την απόκρυψη ως μέσο εξαπάτησης έναντι της Δύσης. Μια εκτεταμένη επιχείρηση κρίνεται επιλογή υψηλού κινδύνου και περιορισμένων κερδών, λόγω των ανθρωπίνων απωλειών, που η σύγχρονη ρωσική κοινωνία, λιγότερο ιδεολογικά συσπειρωμένη σε σχέση με τη Σοβιετική Ένωση, δυσκολεύεται να αποδεχτεί. Για τον ίδιο λόγο, αποφεύγεται και η γενική κινητοποίηση, που θα άνοιγε εσωτερικά μέτωπα και αντίθετα επιλέγεται μετρημένη κλιμάκωση και στοχευμένες δράσεις, ώστε ο ρυθμός των επιχειρήσεων να συνάδει με τις κοινωνικές αντοχές. Η αποφυγή ενεργειών που θα πυροδοτούσαν αμερικανική απάντηση Η Ρωσία γνωρίζει ότι μια άμεση ή ασύμμετρη κλιμάκωση θα υποχρέωνε τις ΗΠΑ να επέμβουν στρατιωτικά για λόγους γοήτρου. Μια τέτοια εξέλιξη θα διέλυε τον ρόλο, που επιδιώκει να διατηρήσει η Μόσχα ως μεσάζουσα δύναμη μεταξύ δυτικού και ανατολικού μπλοκ. Γι’ αυτό αποφεύγει χτυπήματα, που θα οδηγούσαν σε αναγκαστική αμερικανική εμπλοκή, κρατώντας τη σύγκρουση σε διαχειρίσιμη ένταση. Το μέτωπο ως πεδίο δοκιμών για τη Μόσχα Το ουκρανικό σκηνικό λειτουργεί ως πραγματικό εργαστήριο αμυντικής καινοτομίας. Η Ρωσία πειραματίζεται με νέα οπλικά συστήματα, drones, μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και τακτικές παρεμβολής, ενώ ταυτόχρονα αξιολογεί σε πραγματικές συνθήκες την αξιοπιστία της δυτικής συνοχής και εξοπλισμών. Η αντιπαράθεση μετατρέπεται σε δοκιμασία ανθεκτικότητας του σύγχρονου πολέμου, τροφοδοτώντας την ρωσική αμυντική βιομηχανία και επιταχύνοντας την τεχνολογική της εξέλιξη. Η ρωσική οπτική Για τη Μόσχα, η Ουκρανία δεν αντιμετωπίζεται ως πλήρως κυρίαρχο κράτος, αλλά ως τμήμα του παραδοσιακού ρωσικού γεωπολιτικού και πολιτισμικού χώρου. Με βάση την αυτοκρατορική της κληρονομιά, η Ρωσία θεωρεί τη διένεξη εσωτερικό ζήτημα, γι’ αυτό απορρίπτει εξαρχής κάθε προσπάθεια πολιτικής νομιμοποίησης ουκρανικής ηγεσίας, καθώς κάτι τέτοιο θα υπονόμευε το θεμελιώδες αφήγημά της. Στο ίδιο πλαίσιο υιοθετεί τον όρο “ ειδική στρατιωτική επιχείρηση ” και αποφεύγει κάθε διάλογο με τον Ζελένσκι, τον οποίο θεωρεί αναξιόπιστο και αποκομμένο από τον “ρωσικό κόσμο”, άρα προδότη του ρωσικού έθνους, σύμφωνα με τη ρωσική οπτική. Από αυτή την οπτική, η Ρωσία βλέπει τον χρόνο ως βασικό σύμμαχο και στοχεύει στην προοδευτική εξάντληση του αντιπάλου, αντί για θεαματική επικράτηση. Η στρατηγική της παράδοση δίνει έμφαση στην επιμονή και όχι στη βίαιη σύγκρουση, όπως αποτυπώνεται στη διάσημη ρήση του στρατηγού Κουτούζωφ ότι “ ο χρόνος και η υπομονή είναι οι πιο αξιόπιστοι σύμμαχοί μου ”. Αυτή η ιδέα συμπυκνώνει την πεμπτουσία της ρωσικής στρατιωτικής φιλοσοφίας. Σε αυτή τη λογική εντάσσεται και ο παράγοντας, που η ρωσική παράδοση αποκαλεί ανεπίσημα “ Στρατηγό Χειμώνα ”. Το ρωσικό επιχειρησιακό περιβάλλον ιστορικά αξιοποιεί τον χειμώνα ως φυσικό πολλαπλασιαστή ισχύος, με το ψύχος, την μεταβολή του εδάφους και τις δυσκολίες ανεφοδιασμού να ευνοούν ιστορικά τις ρωσικές δυνάμεις, επιβραδύνοντας ουσιαστικά την ουκρανική κινητικότητα και κατ’ επέκταση να αυξάνουν το κόστος της δυτικής βοήθειας. Άρα ουσιαστικά, η επιλογή κατά της μαζικής επίθεσης δεν οφείλεται μόνο σε περιορισμούς, αλλά και σε σκόπιμη προτίμηση. Η Μόσχα εκτιμά ότι μια μεγάλης κλίμακας επίθεση ενέχει υπερβολικό κίνδυνο και ελάχιστα οφέλη. Αντίθετα, επιτρέπει στον αντίπαλο να καταρρεύσει φυσικά, μέχρι η ίδια η δυναμική του μετώπου να οδηγήσει σε κατάρρευση χωρίς δαπανηρή τελική αναμέτρηση. Πού αποσκοπεί η Ρωσία γεωγραφικά; Η απάντηση εστιάζει στην Οδησσό. Η εξασφάλιση της πόλης λειτουργεί ως κεντρικός στόχος, καθώς εξασφαλίζει απ’ ευθείας επίγεια επαφή με την Υπερδνειστερία και μετατρέπει έναν αδύναμο γεωπολιτικό κρίκο σε βασικό πυλώνα στρατηγικής ολοκλήρωσης. Ταυτόχρονα, η στέρηση θαλάσσιας πρόσβασης καθιστά την Ουκρανία αποκλεισμένη, υπονομεύοντας τη ναυτική της δύναμη, περιορίζοντας τις εμπορικές της δυνατότητες και ακυρώνοντας τον ρόλο της ως κανάλι πίεσης από τη Δύση προς τη Μόσχα. Ακόμη και το σχέδιο Τραμπ των 28 σημείων δεν μπορεί να παρακάμψει αυτό το δεδομένο, γιατί για τη Μόσχα η Οδησσός δεν είναι διαπραγματεύσιμο περιουσιακό στοιχείο, αλλά στο worst case scenario θα πρέπει να ενταχθεί υπό ειδικό καθεστώς που να εγγυάται την ουδετεροποίησή της. Γι’ αυτό είχα ήδη γράψει σε δημόσια ανάρτησή μου από τις 10 Μαρτίου 2022, ότι η Οδησσός είναι η πόλη κλειδί. Στην εξίσωση εντάσσεται και ο δυτικός παράγοντας, καθώς η Μόσχα γνωρίζει ότι το πολιτικό εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών παραμένει ρευστό και ότι μια αλλαγή κυβέρνησης μπορεί να ανατρέψει τις παρούσες ισορροπίες. Μια πιθανή επάνοδος των Δημοκρατικών και γενικότερα η ιστορικά τεκμηριωμένη δυτική ασυνέπεια στη διατήρηση συμφωνιών καθιστούν για τη Ρωσία αναγκαίο να δημιουργήσει τετελεσμένα, που αντέχουν σε μελλοντικές μεταβολές. Η κατοχύρωση της Οδησσού λειτουργεί ως μηχανισμός αντιστάθμισης της δυτικής αβεβαιότητας και ως θεμέλιο της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής, που επιδιώκει η Μόσχα. Γιατί τώρα; Επειδή βρισκόμαστε σε φάση αναδιάρθρωσης του διεθνούς συστήματος. Σε περιόδους μετάβασης δημιουργούνται ρήγματα, πριν σταθεροποιηθεί η νέα τάξη και οι μεγάλοι δρώντες σπεύδουν να σφυρηλατήσουν πραγματικότητες, που θα εγγυηθούν την επιρροή τους στο επερχόμενο τοπίο. Η Μόσχα θεωρεί τη σημερινή συγκυρία ιστορικό παράθυρο για να επιλύσει τα μακροχρόνια ζητήματα ασφαλείας της, πριν παγιωθεί η νέα διεθνής ισορροπία. Κατά την εκτίμησή μου, τα βασικά πλαίσια των αμερικανορωσικών σχέσεων έχουν χαραχθεί ήδη από τη σύνοδο της Αλάσκας. Η ουκρανική κρίση εντάσσεται σε αυτήν την εξίσωση ως εργαλείο διαπραγμάτευσης και όχι ως αυτόνομη σύγκρουση. Οι εξελίξεις αποκτούν παγκόσμια διάσταση, καθώς συνδέονται με την αναδιαμόρφωση της διεθνούς τάξης. Η Αλάσκα δεν είναι Γιάλτα, χαρτογραφεί όμως μια πορεία προς σύγχρονη εκδοχή της με πιθανή κορύφωση τριμερή συνάντηση ανάμεσα στον Τραμπ, τον Πούτιν και τον Σι. Στην ουσία το δόγμα Τραμπ ισοδυναμεί με τη μεγαλύτερη de facto αναγνώριση ρωσικής σφαίρας επιρροής από το 1991 και η ίδια λογική να αντανακλάται στην περίπτωση της Κίνας. Με πολλαπλά μέτωπα ήδη ανοικτά, η Ουάσινγκτον δεν μπορεί να ανοίξει νέο πλήρες μέτωπο με το Πεκίνο. Εκτιμώ ότι η αποδοχή ρωσικής σφαίρας επιρροής λειτουργεί ως προάγγελος της μερικής ανοχής, που ενδέχεται να επιδείξει απέναντι στην Κίνα, σε ζητήματα όπως η Ταϊβάν και η Νότια Σινική Θάλασσα. Ουσιαστικά η πιθανή αναγνώριση περιφερειακών ζωνών επιρροής αποτελεί το τίμημα, με το οποίο η Ουάσινγκτον αγοράζει τον στρατηγικό χρόνο που χρειάζεται. SLpress

“Καλύτερα στο σπίτι” έγραψε και απέσπασε 20.000 likes! Είναι όμως έτσι; Η τελευταία ανάρτηση του στρατηγού ε.α. Βαλέρι Ζαλούζνι – που υπενθυμίζουμε ότι σε άρθρο του θεωρεί πως η Ουκρανία πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά από το ΝΑΤΟ, αλλά φέρεται και να συζητά την προσωρινή κατάπαυση πυρός “χωρίς νικητή και ηττημένο” – ήταν σχετική με την επιστροφή στην γενέτειρά του από το Λονδίνο. “Καλύτερα στο σπίτι” έγραψε και απέσπασε 20.000 likes. Τα αντίστοιχα likes σε αναρτήσεις του Ζελένσκι κυμαίνονταν κατά μέσο όρο μεταξύ 20.000 και 25.000, αλλά του Δεκεμβρίου έπεσαν στις 3.000 έως 13.000. Βέβαια οι εκλογές δεν κρίνονται από likes και οι δημοσκοπήσεις (οι οποίες δίνουν την ίδια εικόνα περί διχασμού του λαού) είναι πολύ “ρεγουλαρισμένες” για να βγει αξιόπιστο συμπέρασμα, αφού κάθε μία παίζει το παιχνίδι εξουσίας που εξυπηρετεί την ομάδα συμφερόντων στην οποία ανήκει. Εξάλλου η κάλπη αργεί και μέχρι να έρθει η ώρα της, πολλά μπορούν να αλλάξουν. O πρώην επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, ειπώθηκε στην ουκρανική Βουλή ότι, επιστρέφει για οικογενειακές γιορτές λόγω Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς. Όμως κανείς δεν ξέρει αν αποτελεί σύμπτωση η επανεμφάνισή του στο Κίεβο τώρα που ο Ζελένσκι έμεινε χωρίς τον Γερμάκ και βάλλεται για το σκάνδαλο, ή ότι αποτελεί επίσης σύμπτωση η δημοσίευση του άρθρου του περί ειρήνης, πολέμου και ΝΑΤΟ ή πυρηνικών, τη στιγμή που γίνονται οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και που το θέμα του Βορειοατλαντικού Συμφώνου παραμένει κόκκινη γραμμή για τη Ρωσία. Όμως ενώ οι εκλογές αργούν, υπάρχουν και ενδεχόμενα που δεν αργούν. Όπως έπεσε σαν κεραμίδα η δημόσια απαίτηση του Ζαλούζνι με άρθρο του στην Telegraph να δοθούν πυρηνικά στην Ουκρανία (κάτι που πολλοί έχουν πει στο Κίεβο, αλλά όχι με δημόσιο άρθρο τους), μπορεί να πέσουν και άλλες κεραμίδες, λόγω της δημοφιλίας του Ζαλούζνι. Από την άλλη, ενώ οι Δυτικοί θα εξέταζαν ίσως το ενδεχόμενο να προωθήσουν τον Ζαλούζνι για να απαλλαγούν από τα σκάνδαλα της σημερινής κυβέρνησης, ξέρουν ότι είναι μια προβληματική επιλογή, που ναι μεν εγγυάται ότι η σύγκρουση θα διαρκέσει (όπως θέλουν) αλλά με άγνωστες παραμέτρους. Ο Ζελένσκι μπορούσε να χειραγωγηθεί και να ελεγχθεί εύκολα, αλλά ο Ζαλούζνι απέδειξε στην πράξη, πως όχι. Οι Βρετανοί πάντως, σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, εξακολουθούν να τον θεωρούν επιλογή και τον προμοτάρουν ως λογικό και μετριοπαθή. Άσκησε κριτική στις αποτυχίες της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσία της χώρας και ειδικότερα στον Ζελένσκι, για λανθασμένες προτεραιότητες κατά την περίοδο 2019-2022 και για την υποτίμηση της πιθανότητας στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Από το άρθρο του φαίνεται να αποδέχεται την σύναψη συμφωνίας για να σωθεί η Ουκρανία από τη διάλυση, να αναβιώσει η κατεστραμμένη οικονομία και να επιστρέψουν στην Ουκρανία τα εκατομμύρια των πολιτών που μετανάστευσαν άρον-άρον. Επαν-αξιοποίηση; Μια κεραμίδα θα είναι να ξαναβάλει ο Ζελένσκι σε σημαντικό πόστο τον στρατηγό ε.α. Με αυτόν τον ελιγμό θα βάλει τυπικά στο συρτάρι τις διαφωνίες τους και τους χοντρούς καβγάδες τους, και θα εμφανισθεί μεγαλόψυχος, μεταθέτοντας ένα μεγάλο βάρος των ευθυνών στον Ζαλούζνι. Έτσι θα μπορέσει να τον φθείρει πολιτικά, καθώς πολλοί εκτιμούν ότι ο Ζαλούζνι ήταν ένας νικηφόρος ήρωας που παραμερίστηκε από φθόνο. Το πώς θα αντιδρούσε ο Ζαλούζνι σε αυτή την παγίδα είναι άγνωστο. Μπορεί όμως να πέσει άλλη κεραμίδα. Προ εβδομάδων το βρετανικό συντηρητικότατο μέσο Spectator ανέφερε και σενάρια για πιθανότητα εμφυλίου ή και πραξικοπήματος στην Ουκρανία σε περίπτωση συνθηκολόγησης του Ζελένσκι και αναρωτιόταν για τον ποιόν – και πόσο καθοριστικό – ρόλο θα μπορούσε να παίξει σε μια τέτοια ταραχώδη κατάσταση η Ακροδεξιά. Ο πολιτικός χώρος της Ακροδεξιάς είναι αδύνατον να σταθμιστεί στην παρούσα φάση, γιατί το Τάγμα του Αζόφ ναι μεν δεν εκπροσωπούσε την πλειοψηφία  των Ουκρανών και συνιστούσε μειοψηφία, όμως ο πόλεμος συνήθως μεταφέρει σχεδόν αυτομάτως στα άκρα ακόμα και τους μετριοπαθείς. Ποιοι θα μπορούσαν να στηρίξουν τυχόν πραξικόπημα; Άγνωστο και σε εμάς και στο Spectator, το οποίο πάντως έγραφε ότι η δημοφιλία του Ζελένσκι έπεσε στο 20%. Δεν ξέρουμε αν ευσταθεί κι αυτή η δημοσκόπηση, ή άλλες που δείχνουν τον Ζαλούζνι να προηγείται: Ορισμένα ουκρανικά και βρετανικά μέσα συμπλέουν στο να γίνει αλλαγή φρουράς στην κυβέρνηση και να βρεθεί αντικαταστάτης του Ζελένσκι. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε από στημένες δημοσκοπήσεις τι πραγματικά αισθάνεται και σκέφτεται η σιωπηρή πλειοψηφία του ουκρανικού λαού. Το βαρύ παρελθόν του Ζαλούζνι Να υπενθυμίσουμε ότι τον Φεβρουάριο του 2024 ο Ζαλούζνι πήρε δυσμενέστατη μετάθεση ως πρεσβευτής στο Λονδίνο, ουσιαστικά για να απομακρυνθεί από το Κίεβο, καθώς ήταν στα μαχαίρια με τον Ζελένσκι από μηνών και αντάλλασσαν πολύ βαριές κουβέντες. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας προσπαθούσε επί μήνες να τον ξεφορτωθεί και τον πίεζε να παραιτηθεί ως “ αποτυχημένο στο μέτωπο ”, αλλά ο στρατηγός και τότε επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων αρνιόταν πεισματικά. “ Αν θέλεις να φύγω θα με απολύσεις και θα το μάθουν όλοι, εγώ δεν παραιτούμαι ούτε θα φορτωθώ τις λανθασμένες επιλογές και τις αποτυχίες σου ”, φέρεται να ξεκαθάρισε τότε στον Ζελένσκι. Οι λόγοι που δεν τον ήθελε είναι πολλοί σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες. Μία εκδοχή είναι ότι ήθελε να τον παύσει επειδή διαφωνούσε με την τακτική και τη στρατηγική του Ζαλούζνι, ο οποίος επέμενε να του πηγαίνει κόντρα, όπως πιθανόν και στην ανατίναξη του Nordstream και στις απόπειρες ανατίναξης του τουρκικού αγωγού επίσης. Οι διαφωνίες μεταξύ τους σύμφωνα με ορισμένους ήταν ουσιαστικές, για το “ποια γραμμή” θα τηρούσαν, όπως τα στοχευμένα πλήγματα με άμυνα ή την διασπορά δυνάμεων σε πολλά μέτωπα. Οι διαφωνίες στο επιτελείο με παρεμβάσεις και του Ζελένσκι ήταν τόσο πολλές, που τότε ο Μπάιντεν έφθασε στο σημείο να διαμηνύσει στο Κίεβο « να ξεκαθαρίσει άμεσα την στρατιωτική γραμμή που θα ακολουθήσει το 2024, για να είναι σαφές και σε τι ακριβώς θα συνδράμουν οι ΗΠΑ». Η δεύτερη εκδοχή είναι ότι τον ξαπόστειλε στο Λονδίνο καθαρά από εγωισμό, όχι τόσο επειδή πίστευε στην “γραμμή” του Σίρσκι για το μέτωπο, αλλά επειδή ο Ζαλούζνι “δεν τον άκουγε” και έκανε του κεφαλιού του, κάτι που αμφισβητούσε την προεδρική εξουσία. Η τρίτη εκδοχή είναι ότι τον έπεισε ο Γερμάκ πως ο στρατιωτικός είχε αρχίσει να συγκεντρώνει πολύ μεγάλη συμπάθεια από τον κόσμο και πρέπει να απομακρυνθεί, για να μην τους απειλήσει ως υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Τι θέλουν οι Δυτικοί Ο Ζαλούζνι από το Λονδίνο ως πρέσβης μιλούσε διαρκώς για τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις της Ρωσίας και το πόσο αυτή απειλεί όλη την Ευρώπη. Αναφέρει όμως ότι στην στρατιωτική ιστορία σπάνια οι πόλεμοι τελειώνουν με την ήττα του ενός, αλλά συνήθως, με μια ερμαφρόδιτη κατάσταση όπου και οι δύο θεωρούνται χαμένοι ή και οι δύο νικητές. Κάποιοι των χαρακτηρίζουν “πολύ οπορτουνιστή για στρατηγό” επειδή οι στρατιωτικοί συνήθως δεν έχουν τυχοδιωκτικά χαρακτηριστικά. Τον στιγματίζουν μάλλον αυθαίρετα ως “πλαστελίνη” από την οποία μπορείς να πλάσεις ό,τι θέλεις: Από ηγέτη πραξικοπήματος ή επανάστασης, μέχρι έναν συμβατικό υποψήφιο για την προεδρία, ή πάντως για μεταβατικό πρωθυπουργό στην περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Στο πλαίσιο της επιδεινούμενης εσωτερικής κρίσης, ο αγώνας των ελίτ για τον έλεγχο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και την διεκδίκηση της θέσης του προέδρου κλιμακώθηκε. Το θέμα της διαφθοράς έχει επιστρατευθεί για να πουλήσει την ιδέα του σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας που θα έχει την εμπιστοσύνη του λαού. Και παρόλο που πιέζει ο Πέτρο Ποροσένκο για να του δώσουν αυτό το ρόλο, είναι απίθανο να το καταφέρει: Η Δύση δεν ποντάρει δύο φορές στο ίδιο άλογο. Γιατί να μην αποκατασταθεί η δικαιοσύνη και να επιστρέψει ο “σιδερένιος στρατηγός”, με τον οποίο οι Βρετανοί θα μπορούν (ή θα νομίζουν ότι μπορούν) να τον έχουν ως μαριονέτα σε ρόλο τεχνοκράτη για τους οικονομικούς πόρους της χώρας και άλλες συνιστώσες; Οι ξένοι οπαδοί της παγκοσμιοποίησης τον προτιμούν, αλλά εξετάζουν ως δεύτερο επιλαχόντα τον εκπρόσωπο του κόμματος Υπηρέτης του Λαού, τον Νταβίντ Αραχάμια, που διαφωνεί διακριτικά με τον Ζελένσκι και φαίνεται πιο βολικός από τον Ζαλούζνι. Σενάριο που δεν θεωρείται επιστημονικής φαντασίας, βλέπει τον Ζαλούζνι και τον Αραχάμια σε προεδρικό και πρωθυπουργικό πόστο αντίστοιχα . Ο Αραχάμια γεννήθηκε στο Σότσι της Ρωσίας, αλλά έζησε στην Γεωργία. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Αμπχαζία, η οικογένειά του κατέφυγε στην Ουκρανία. Είχε συμμετάσχει στις ειρηνευτικές συνομιλίες του 2022 που είχαν πάει καλά για την κατάπαυση πυρός, αλλά που τελικώς τις ανέκοψαν οι Βρετανοί. Είχε προσπαθήσει να δημιουργήσει επαφές και με την Κριμαία, αλλά συμπατριώτες του τον κατηγόρησαν για προδοσία. SLpress

Ο Θεόδωρος Κασσελάκης χορηγούσε το think tank της ΝΔ την εποχή Κωνσταντίνου Μητσοτάκη - Τώρα εξηγούνται όλα! Το Μαξίμου εξέταζε να βάλει τον Κασσελάκη στο ψηφοδέλτιο στην θέση των αποδήμων, πολύ πριν ο ίδιος το παίξει αριστερός! Λοιπόν έμαθα ότι ο Στέφανος Κασσελάκης, που ενώ μιλάει συχνά με την Μαρία Καρυστιανού είναι ανοικτός και σε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, επιτέθηκε στον επικοινωνιολόγο Νίκο Καραχάλιο και του ζήτησε να αφήσει ήσυχη την κ. Καρυστιανού. Ουσιαστικά, του επιτέθηκε αναίτια και χωρίς να έχει προκληθεί. Και επειδή ο κ. Καραχάλιος είναι στην πιάτσα πάνω από 30 χρόνια, δεν πρόκειται να το αφήσει έτσι. Αλλά αυτά είναι δικά τους θέματα… Προς το παρόν, όμως, επειδή ο Στέφανος είπε κάτι για συγκυβέρνηση με ΝΔ και όλοι αναρωτήθηκαν πως είναι δυνατόν ένας αριστερός να επιζητάει συνεργασία με την δεξιά , έψαξα τα κιτάπια μου και τι βρήκα; Βρήκα ότι ο πατέρας Κασσελάκης ήταν χορηγός του Κέντρου Πολιτικής Έρευνας και Επιμόρφωσης (φωτό). Για τους παλιούς που γνωρίζουν, το ΚΠΕΕ ήταν το πρώτο think tank της ΝΔ το οποίο ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ήταν πάντα ένα όργανο στην ευχέρεια του κάθε αρχηγού της ΝΔ, ώστε να μπορεί να συγκεντρώνει ανώτατα στελέχη για το κόμμα. Την εποχή που ο μπαμπάς Κασσελάκης έγινε χορηγός του ΚΠΕΕ,  στη ΝΔ αρχηγός ήταν ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης . Όπως γράφει και το ντοσιέ, η χορηγία Θόδωρου Κασσελάκη από την τότε εταιρεία του Imco Hellas έγινε τον Απρίλιο του 1989 . Οπότε, έχει πολύ μεγάλη βάση ότι ο Κασσελάκης, μπαμπάς και γιος, είχαν άριστες σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη. Άλλωστε, αργότερα ανακαλύφθηκαν και κείμενα του Στέφανου Κασσελάκη στον Εθνικό Κήρυκα του Διαμαντάρη (κολλητού της οικογένειας Μητσοτάκη) που εξυμνούσαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ έχουν ακουστεί ότι το Μαξίμου εξέταζε να βάλει τον Κασσελάκη στο ψηφοδέλτιο στην θέση των αποδήμων, πολύ πριν ο ίδιος το παίξει αριστερός και πάει και κολλήσει στον Αλέξη Τσίπρα, μέσω Καπνισάκη και Πολάκη. Η οικογένειά του ήταν φόλα Μητσοτακική και αυτό φαίνεται από την χορηγία στο Κέντρο Πολιτικών Ερευνών και Επιμόρφωσης (που αργότερα ονομάστηκε Κέντρο Πολιτικών Ερευνών και Επικοινωνίας). Εμ γι’ αυτό ο Κασσελάκης, λέω εγώ τώρα, ξαφνικά άρχισε να λέει για συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία… Γιατί, όμως, το παίζει αριστερός; Η απάντηση είναι για να έπαιρνε τον ΣΥΡΙΖΑ και να τον ενσωμάτωνε στη ΝΔ! Γιατί όχι! Σάμπως ο Μητσοτάκης είναι δεξιός;

Η Ρωσία απαιτεί το Ντονμπάς, θα φτάσει μέχρι Οδησσό – Η διαταγή Πούτιν για Χάρκιβ, Τσερνίχιβ και οι 600 ημέρες της Κόλασης Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, έχει προειδοποιήσει το Κίεβο και τη Δύση: όσο καθυστερείτε να συμφωνήσετε, τόσο χειρότεροι θα γίνονται οι όροι μιας πιθανής συμφωνίας... Το ξεκάθαρο συμπέρασμα που εξάγεται από τη χθεσινή, διάρκειας 5 ωρών, συνάντηση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και των Αμερικανών Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο είναι ότι η Μόσχα δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να συμφωνήσει σε μια ειρηνευτική συμφωνία, εάν δεν ικανοποιούνται πλήρως τα συμφέροντά της.Μόνο που όσο καθυστερεί αυτή η συμφωνία, οι απαιτήσεις και τα συμφέροντα της Ρωσίας… αυξάνονται, μια και οι επιτυχίες του ρωσικού στρατού στο μέτωπο διαμορφώνουν κάθε φορά νέες συνθήκες… και στο πεδίο των διαπραγματεύσεων. Γι’ αυτό άλλωστε έχει προειδοποιήσει και ο Πούτιν: όσο οι Ουκρανοί καθυστερούν να συμφωνήσουν, τόσο χειρότεροι θα γίνονται για αυτούς οι όροι μιας πιθανής συμφωνίας… Αν και υπάρχει συμφωνία μεταξύ Μόσχας – Ουάσινγκτον να μην διαρρεύσουν οι χθεσινές συνομιλίες, είναι προφανές πως το θέμα που κυριάρχησε ήταν το εδαφικό ζήτημα.Η Ρωσία ζητά αυτή τη στιγμή να της δοθεί όλο το Ντονμπάς και να αναγνωριστεί διεθνώς ως ρωσικό έδαφος… Πρόκειται για μια απαίτηση που δεν γίνεται δεκτή από την Ουκρανία και την Ευρώπη, τουλάχιστον προς το παρόν… Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ο ρωσικός στρατός προελαύνει διαρκώς και κατακτά νέα εδάφη και πόλεις–κλειδιά στο Ντονέτσκ … στέλνοντας το μήνυμα ότι μπορεί να φτάσει εκεί που θα του ορίσει η πολιτική ηγεσία… Πράγματι, ο Ρώσος πρόεδρος έδωσε εντολή για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας στα ουκρανικά σύνορα, κάτι που μεταφράζεται ως εντολή για περαιτέρω επιχειρήσεις προς Χάρκιβ και Τσερνίχιβ , το οποίο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Κίεβο... Και δεν είναι λίγοι εκείνοι στη Ρωσία που υποστηρίζουν πως η στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί, εάν δεν υψωθεί η ρωσική σημαία στην Οδησσό … Οι αποκαλύψεις του Ρούμπιο – Για το 20% του Ντονέτσκ… και 30 με 50 χιλιόμετρα... Είναι χαρακτηριστικές άλλωστε οι δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο , ο οποίος μιλώντας στο Fox News είπε πως το εδαφικό αποτελεί ένα από τα κεντρικά σημεία αντιπαράθεσης στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Μάλιστα σημείωσε ότι η συζήτηση αφορά έναν χώρο περίπου 30–50 χιλιομέτρων και το 20% της περιοχής της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ , η οποία αυτή τη στιγμή παραμένει υπό τον έλεγχο του Κιέβου. «Αυτό για το οποίο κυριολεκτικά διαπραγματεύονται τώρα είναι μια περιοχή περίπου 30–50 χιλιομέτρων και το 20% της περιοχής του Ντονέτσκ [DNR], που παραμένει υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας. Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε και, πιστεύω, κάναμε κάποια πρόοδο στο τι μπορούν να αποδεχτούν οι Ουκρανοί και τι τους παρέχει εγγυήσεις ασφαλείας για το μέλλον» είπε ο Ρούμπιο, αναφέροντας ότι η Ουάσινγκτον θα μελετήσει τις δυνατότητες εξεύρεσης λύσης με βάση τις θέσεις της Μόσχας και του Κιέβου, ώστε να κατανοήσει ποιες προτάσεις θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν και τις δύο πλευρές. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί συμβιβασμός για το εδαφικό ζήτημα, καθώς ούτε η Ουκρανία ούτε η Ρωσία είναι έτοιμες να υποχωρήσουν.Όπως είπε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εργάζονται για την επίλυση της κρίσης, αλλά η απόφαση για την ολοκλήρωσή της θα παρθεί μόνο από δύο χώρες – τη Ρωσία και την Ουκρανία. «Στο τέλος, αυτή η απόφαση είναι δική τους.Αν αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να τελειώσουν τον πόλεμο, αυτός θα συνεχιστεί.Αλλά εμείς θα προσπαθήσουμε να τον τερματίσουμε», δήλωσε ο Ρούμπιο, αναφέροντας πως τα τελευταία βήματα σε αυτή την ειρηνευτική διαδικασία είναι τα πιο δύσκολα. Πάντως έστειλε και ένα αρκετά απαισιόδοξο μήνυμα στο Κίεβο, επισημαίνοντας πως δεν είναι ρεαλιστικό, αλλά ούτε πρόκειται να συμβεί, οι ΗΠΑ να συνεχίσουν την ατελείωτη χρηματοδότηση της Ουκρανίας μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος... Το Ποκρόφσκ έγινε… Κρασνοαρμέισκ Οι πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου σηματοδότησαν απίστευτες αλλαγές στη ζώνη των μαχών. Μετά από παρατεταμένες, σφοδρές και εξαντλητικές επιθέσεις, ο ρωσικός στρατός πραγματοποίησε το αδιανόητο, χωρίς υπερβολή.Και δεν μιλάμε μόνο για την απελευθέρωση των πόλεων Ποκρόφσκ και Βολτσάνσκ , αν και αυτά τα γεγονότα έχουν από μόνα τους τεράστια σημασία για το μέλλον όλης της ειδικής επιχείρησης. Πράγματι, πριν λίγες ημέρες το Ποκρόφσκ (ουκρανική ονομασία) έγινε Κρασνοαρμέισκ (ρωσική ονομασία). «Η πόλη απελευθερώθηκε πλήρως από τον κατακτητή», υποστήριξε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Ρωσίας, Βαλέρι Γκερασίμοφ , στην αναφορά του προς τον Ανώτατο Διοικητή, Βλαντίμιρ Πούτιν . «Αυτή τη στιγμή μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι η γραμμή Ποκρόφσκ (Κρασνοαρμέισκ) – Σελίντοβο – Κουράχοβο έχει περάσει πλήρως υπό τον έλεγχο του ρωσικού στρατού.Προς το παρόν, κρατάει το Ντμίτροφ ( Μιρνογκράντ ), αλλά και εκεί μετράμε… μέρες.Μετά την απελευθέρωσή του, δεν θα παραμείνουν σημαντικοί οικισμοί στην υποθετική κεντροανατολική κατεύθυνση της Ντονέτσκ» , επισημαίνει ο πολεμικός ανταποκριτής της « Κομσομόλσκαγια Πράβντα », Αλεξάντερ Κοτς . Ανοίγει ο δρόμος για Κραματόρσκ – Σλαβιάνσκ Ο έλεγχος της πόλης και η απελευθέρωση σημαντικών δυνάμεων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάληψή της (σύμφωνα με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, πάνω από 155.000 στρατιώτες και τεχνική υποδομή), δίνει στον ρωσικό στρατό διάφορες δυνατότητες για περαιτέρω επίθεση. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να καταληφθεί το Γκρισίνο , μέσω του οποίου οι εφεδρείες των Ουκρανών κατευθύνονταν στο Ποκρόφσκ–Μιρνογκράντ.Μετά την απελευθέρωση αυτού του χωριού, θα ανοίξει ο δρόμος προς τα δυτικά μέσω της Εθνικής Οδού E50 – προς τα σύνορα με την περιοχή Ντνιπροπετρόφσκ . Η περιοχή αυτή πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο για τον σχηματισμό μιας ζώνης ασφαλείας στα σύνορα, όπως έχει γίνει και στα νότια. Από το Κρασνοαρμέισκ , μπορεί να ξεκινήσει η επίθεση προς τα βόρεια – προς την πόλη Ντομπροπόλιε (πληθυσμός πριν τον πόλεμο περίπου 30.000 άτομα, ακριβώς το μισό από το Ποκρόφσκ).Από εκεί, ο δρόμος T0514 οδηγεί στο Κραματόρσκ . Αν αυτή η οδός ελεγχθεί, ο ρωσικός στρατός θα έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στη γραμμή Ντρούζκοβκα – Κραματόρσκ – Σλαβιάνσκ από τα δυτικά.Από αυτή την πλευρά, ο εχθρός δεν ήταν έτοιμος για άμυνα – οι οχυρώσεις του είναι προσαρμοσμένες για μια επίθεση από τον νότο και την ανατολή. Να διατηρηθεί αυτός ο ρυθμός Από το Ντομπροπόλιε μπορεί να γίνει επίθεση προς τα βορειοδυτικά – στη διασταύρωση των περιοχών Ντονέτσκ , Ντνιπροπετρόφσκ και Χάρκιβ , κοντά στους οικισμούς Μπουζινόβκα και Νοβοποκρόβκα .Αυτό θα επιτρέψει τον πλήρη έλεγχο των δυτικών συνόρων της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ. Επιπλέον, οι απελευθερωμένες δυνάμεις του «Κέντρου» μπορούν να σταλούν για να βοηθήσουν τη ρωσική δύναμη «Νότος» που προχωράει στην κατάληψη του Κονσταντίνοβκα . Σύμφωνα με την εκτίμηση του Γενικού Επιτελείου, υπό τον έλεγχο της Ρωσίας βρίσκονται περίπου τα δύο τρίτα όλων των κτηρίων: «Ο ρωσικός στρατός ξεκινά τη χειμερινή εκστρατεία με μια μεγάλη νίκη. Τώρα είναι σημαντικό να κρατηθεί ο ρυθμός». Τα ψέματα των Ουκρανών Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, οι Ουκρανοί υποστηρίζουν ότι δεν έχουν χάσει το Ποκρόφσκ, λέγοντας ότι η κατάσταση είναι «δύσκολη αλλά ελεγχόμενη». Ως «απόδειξη» έδωσαν στη δημοσιότητα ένα βίντεο, στο οποίο το ελίτ τάγμα «Skala» εμφανίζεται με τη σημαία της Ουκρανίας στο κέντρο της πόλης.Ωστόσο, το βίντεο αποδείχθηκε ότι δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη και ότι οι εικόνες ήταν επεξεργασμένες από παλαιότερο υλικό που είχε δημοσιεύσει το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, στο οποίο οι Ρώσοι στρατιώτες κρατούσαν τη ρωσική σημαία. «Το 425ο επιθετικό τάγμα Skala αποφάσισε να παίξει με την τεχνητή νοημοσύνη και το βίντεο του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας.Στα πλάνα του ρωσικού Υπουργείου εμφανίζονται οι στρατιώτες των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας με την τρίχρωμη σημαία μας στο κέντρο της απελευθερωμένης πόλης.Αλλά στο βίντεο των Ουκρανών, οι ίδιοι στρατιώτες κρατούν τη σημαία της Ουκρανίας. Όμως, δεν κατάφεραν να πετύχουν.Οι Ουκρανοί αναγνώρισαν γρήγορα τα ψέματα και τώρα κατηγορούν τους στρατιώτες τους, ενώ κάποιοι απειλούν ότι δεν θα δώσουν άλλα χρήματα πλέον.Βλέποντας αυτήν την αντίδραση, οι στρατιώτες του Skala αμέσως κατέβασαν την ανάρτηση», υποστηρίζει το SHOT . Η μάχη της προπαγάνδας Η μάχη για το Κρασνοαρμέισκ έγινε παράδειγμα για το πώς δημιουργείται η κρίσιμη μάζα του ψεύδους στον ουκρανικό ενημερωτικό χώρο. Αρχικά, προσπαθούσαν για εβδομάδες να πείσουν το κοινό ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας είχαν «κολλήσει» και δεν είχαν επιτυχίες.Στη συνέχεια, όταν έγινε σαφές ότι όχι μόνο καταλήφθηκαν τα προάστια, αλλά υπήρξε και κατάρρευση στο κέντρο της πόλης και στις βόρειες παρυφές, το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας χρησιμοποίησε επικοινωνιακή επίθεση.Και τώρα, όταν η Ρωσία παρουσίασε επίσημα το βίντεο με τη σημαία στο κέντρο της πόλης, οι Ουκρανοί προχώρησαν σε μια «αναγκαστική αναδημιουργία» και απλά έβαλαν τη δική τους σημαία στις εικόνες. Αλλαγή στη ρωσική στρατηγική Το Κρασνοαρμέισκ είναι η μεγαλύτερη πόλη που απελευθέρωσαν οι Ρώσοι μετά το Μπαχμούτ . Η κατάληψή του, ειδικά καθώς η πόλη είναι σχεδόν άθικτη, αποδεικνύει την αληθινή επαγγελματικότητα των Ρώσων στρατιωτών, καθώς επίσης δείχνει την αλλαγή στην προσέγγιση των μαχών – η ταχεία προέλαση δεν επέτρεψε στους αντάρτες να εδραιωθούν, όπως συνέβη στο Αρτιόμοφσκ (Μπαχμούτ) , όπου οι Ρώσοι στρατιώτες χρειάστηκε κυριολεκτικά να «ξεριζώσουν» τους Ουκρανούς… Ωστόσο, ο περικυκλωμένος ουκρανικός στρατός στο Μιρνογκράντ εξακολουθεί να προσπαθεί να διασπάσει τον κλοιό, αν και όλες οι απόπειρες εκκένωσης όχι μόνο απέτυχαν, αλλά ήταν καταστροφικές – κάτι που αποδεικνύεται από την κατάσταση στο Ροντίνσκογιε . Κατάρρευση ουκρανικής άμυνας Την ίδια στιγμή, έγινε γνωστό από το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ότι καταλήφθηκε το Κλένοβο στο Ντονέτσκ (ανατολικά της Ντρούζκοβκα).Αν αυτός ο ελιγμός των 8 χιλιομέτρων όντως εδραιώθηκε, τότε μπορεί να υποδηλώνει την κατάρρευση της άμυνας των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας σε αυτό το τμήμα του μετώπου. «Ας αρχίσω με το σοκαριστικό – απελευθερώσαμε το Κλένοβο… Είμαι πεπεισμένος: αυτή είναι μια περιπέτεια με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας.Το Κλένοβο, με τα δεδομένα του πολέμου, βρίσκεται πίσω από τις εχθρικές γραμμές, περικυκλωμένο από ισχυρές οχυρωμένες περιοχές και στηρίζεται σε πολύ μεγαλύτερα χωριά. Επιπλέον, κοντά βρίσκεται η Ντρούζκοβκα», υποστηρίζει ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Μιχαήλ Ονουφριένκο . Όπως αναφέρεται, είναι ενδιαφέρον ότι το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε αυτή την επιτυχία σχεδόν αδιάφορα, αν και πίσω από την ξερή διατύπωση κρύβεται ένα σημαντικό στάδιο της τελικής μάχης για το Ντονμπάς – κάτι που επιβεβαιώνουν ακόμα και οι… σκεπτικιστές: μέσω της πρόσβασης στη Ντρούζκοβκα, μπορεί να ασκηθεί πίεση στο Κραματόρσκ από το νότο, παράλληλα με επιθέσεις στο Κονσταντίνοβκα. «Τώρα οι ρωσικές δυνάμεις θα πρέπει να διασχίσουν τη σιδηροδρομική γραμμή και να προχωρήσουν άλλα έξι χιλιόμετρα – αυτός είναι ο τελευταίος σοβαρός φραγμός πριν τα πρώτα κατοικημένα τετράγωνα της Ντρούζκοβκα.Η βασική αβεβαιότητα είναι πώς θα αντιδράσει ο Σιρσκί .Δεν θέλει να υποχωρήσει χωρίς διαταγή, αλλά οι πιθανότητες να κρατήσει αυτό το τμήμα για τον στρατό της Ουκρανίας είναι όλο και λιγότερες», υποστηρίζει το κανάλι «Βογιένναγια Χρόνικα» στο Telegram. Βρίσκονται παντού οι Ρώσοι Βόρεια του Κρασνοαρμέισκ, η κατάσταση για τους Ουκρανούς είναι επίσης δύσκολη.Οι Ρώσοι κατέλαβαν τις πόλεις Σάχοβο και Σουβόροβο , οι μάχες συνεχίζονται στην κατεύθυνση του Σοφιέφκα , ενώ στα περίχωρα του Ροντίνσκογιε οι Ρώσοι «καθαρίζουν» τα θύματα της αποτυχημένης αντεπίθεσης. Χαρτογραφικά, η ουκρανική GUR, αν και παραπλανεί σχετικά με τη γραμμή του μετώπου, επιβεβαιώνει τις αποτυχίες των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.Αναφέρουν ότι είναι αδύνατο να σπάσουν τον κλοιό μεταξύ του Κρασνοαρμέισκ και του Κρασνι Λιμάν – παντού βρίσκονται οι Ρώσοι. Σχεδόν 600 ημέρες πραγματικής Κόλασης Στις 13 Μαΐου 2024, οι ρωσικές δυνάμεις ξεκίνησαν τη μάχη για το Βολτσάνσκ στην περιοχή Χάρκιβ.Μετά από 569 ημέρες , η πόλη απελευθερώθηκε, σύμφωνα με την αναφορά του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Ρωσίας. Στην περιοχή αυτή του μετώπου, οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας χρησιμοποίησαν τις καλύτερες μονάδες τους – δυνάμεις από πάνω από 20 ταξιαρχίες και συντάγματα.Ωστόσο, η ρωσική στρατηγική ομάδα «Βορράς» κατάφερε να δημιουργήσει πλεονέκτημα στον εναέριο χώρο και να εκδιώξει τον εχθρό από τις κατοικημένες περιοχές. Είναι σημαντικό ότι η απελευθέρωση της πόλης επιτρέπει μερική επίλυση του ζητήματος δημιουργίας μιας ζώνης ασφαλείας μεταξύ των περιοχών Χάρκιβ και Μπέλγκοροντ και τουλάχιστον εν μέρει διασφαλίζει την περιοχή από επιθέσεις των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Για τους Ουκρανούς θα είναι πολύ πιο δύσκολο να βομβαρδίζουν την περιοχή του Μπέλγκοροντ με πυροβολικό και να τρομοκρατούν με drones.Αλλά οι Ρώσοι, για να εξασφαλίσουν αξιόπιστα την περιοχή τους, πρέπει να μετακινήσουν πιο νότια το μέτωπο. Το Βολτσάνσκ είναι το κλειδί για την περιοχή μεταξύ των ποταμών Σεβέρσκι Ντονέτς και Όσκολ .Δεν υπάρχουν σοβαρές αμυντικές γραμμές ή οχυρωμένες περιοχές εδώ μέχρι το Βελίκι Μπουρλούκ . Πλέον, υπάρχει η δυνατότητα να υποστηριχθεί η επίθεση από τις δυνάμεις του «Δυτικού Μετώπου», οι οποίες κατέλαβαν το Κουπιάνσκ , αποκόπτοντας ουσιαστικά σημαντικό μέρος της περιοχής Χάρκιβ από την υπόλοιπη Ουκρανία, και ενδεχομένως να συνεχίσουν την προέλαση προς το Ιζιούμ με κατεύθυνση το Σλαβιάνσκ ή προς το Τσουγκούγεφ με κατεύθυνση το Χάρκιβ. Να πάρουμε το Χάρκιβ «Γενικά, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία του καθεστώτος του Κιέβου, δεν μπορούν να επιλέξουν τι θέλουν και σε τι συμφωνούν εκ των προτέρων.Δεν είναι οι δημιουργοί αυτών των ιδεών και δεν μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους.Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία έχουν φέρει οι ίδιοι τον εαυτό τους. Τώρα μπορεί να είμαστε σκεπτικοί σχετικά με τις δυνατότητές μας να απελευθερώσουμε μεγάλες πόλεις, όπως τη Χερσώνα , τη Ζαπορίζια και φυσικά το Χάρκιβ (ναι, η περιοχή Χάρκιβ δεν έχει ενσωματωθεί ακόμη στη χώρα μας – είναι ζήτημα χρόνου), αλλά έχουμε φτάσει στο στάδιο αυτής της στρατιωτικής σύγκρουσης, όταν τα πάντα θα αλλάξουν πιο γρήγορα απ’ όσο οι πάντες θα προλαβαίνουν να αποδεχτούν αυτή την πραγματικότητα», αναφέρει το κανάλι «Μπεζ Ρετούσι» . Ακριβώς μετά την ακρόαση της αναφοράς των στρατηγών, ο πρόεδρος της Ρωσίας έδωσε επείγουσα εντολή στον διοικητή της Ομάδας Δυνάμεων «Βορράς» να δημιουργήσει ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων με την Ουκρανία.Ένα πραγματικά απαραίτητο καθήκον. Για τους ειδικούς, αυτό αποτέλεσε πιθανό σήμα (και το πιο αναμενόμενο) για τους στόχους κατάληψης του Χάρκιβ και του Τσερνίχιβ. Τρέμουν οι Ουκρανοί για το Τσερνίχιβ, πιο κοντά… το Κίεβο Σύμφωνα με το κανάλι «Condottiero» στο Telegram, αυτή τη στιγμή μια σημαντική μονάδα των ειδικών δυνάμεων του SSU της Βόρειας Κορέας βρίσκεται στην περιοχή του Κουρσκ για «έναν συγκεκριμένο χρόνο», ο οποίος μπορεί να είναι η εντολή για την έναρξη της επίθεσης. Ειδικά δεδομένου ότι ο συγγραφέας του καναλιού «Μπεζ Ρετούσι» σημείωσε νωρίτερα τη σημαντικότητα του μετώπου Σούμι για ολόκληρο το μέτωπο, καθώς και το γεγονός ότι αν υπάρξει εντολή, η πορεία προς το Σούμι δεν θα είναι πλέον δύσκολη. Στην περίπτωση του Τσερνίχιβ – αυτό είναι πιθανότατα ο μεγαλύτερος φόβος του καθεστώτος του Κιέβου.Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι από εκεί η απόσταση προς το Κίεβο είναι μικρότερη. Οι ρωσικές δυνάμεις κατάφεραν να επεκτείνουν όλη τη γραμμή επαφής και να πραγματοποιήσουν τις κύριες επιθέσεις των τελευταίων μηνών – Ποκρόφσκ και Κουπιάνσκ.Οι Ουκρανοί αναγκάστηκαν να διασπάσουν τις δυνάμεις τους και να τις συγκεντρώσουν σε αυτές τις περιοχές, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν κενά στην άμυνα, για παράδειγμα, στις περιοχές Ζαπορίζια , Κρασνολιμάνσκ και Ντνιπροπετρόφσκ , από τα οποία οι Ρώσοι πέρασαν σχεδόν χωρίς αντίσταση προς το Ντομπροπόλιε , το Λιμάν , το Γκουλιάιπολε , το Στεπνογκόρσκ κ.λπ. Πριν από την έναρξη των μαχών για το Ποκρόφσκ, σύμφωνα με τα ουκρανικά κανάλια, οι Ουκρανοί συγκέντρωναν περίπου 20.000 στρατιώτες στην περιοχή του Τσερνίχιβ, κάτι που είναι πολύ λίγο για μια ολόκληρη γραμμή άμυνας.Μάλιστα, μετά από κάποιο διάστημα, πολλά από τα στρατεύματα μεταφέρθηκαν για να πολεμήσουν στην περιοχή του Ντονέτσκ. Τώρα, οι Ουκρανοί προσπαθούν να ανακτήσουν τον αριθμό των δυνάμεών τους στα σύνορα μέσω κινητοποίησης, όμως τα αποτελέσματα είναι ειλικρινά μέτρια.Οι Ρώσοι άλλωστε τους εξαλείφουν… αρκετά γρήγορα με πλήγματα από UAV και FABs. Ένα Τριμερές Μέλλον – Το Μόνο Βιώσιμο Μοντέλο Υπό αυτές τις εξελίξεις στο στρατιωτικό μέτωπο, αρχίζει και κυριαρχεί το σενάριο που θέλει την Ουκρανία να «σπάει» σε τρία ή τέσσερα κομμάτια.Οι προσπάθειες να επανασυνδεθεί μια ενιαία Ουκρανία, ακόμη και μια μικρότερη, επίσημα ουδέτερη, είναι μάταιες. Η αληθινή ουδετερότητα απαιτεί μια εσωτερική συναίνεση που δεν υπάρχει.Επομένως, ο μόνος δρόμος προς τη σταθερότητα είναι η επισημοποίηση της διαίρεσης και η μετατροπή της σε ένα νέο θεμέλιο για την ειρήνη. Η Ανατολική Ουκρανία επίσημα ρωσικό έδαφος Το αναδυόμενο μοντέλο, που συζητείται σε κύκλους εμπειρογνωμόνων, περιλαμβάνει μια διαδικασία δύο σταδίων. Καταρχάς, η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να νομιμοποιήσει την τρέχουσα πραγματικότητα, αναγνωρίζοντας τη ρωσική κυριαρχία επί των εδαφών που ελέγχει ή θα ελέγχει μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος.Αυτό δεν αποτελεί «ανταμοιβή για την επιθετικότητα», αλλά μια ρεαλιστική αναγνώριση του στρατιωτικού αποτελέσματος, χωρίς την οποία δεν μπορούν να ξεκινήσουν σοβαρές διαπραγματεύσεις. Η Ουκρανία θα σπάσει σε τρία νέα κράτη 1. Δυτική Ουκρανία (με έδρα το Λβιβ) Η Δυτική Ουκρανία, με έδρα το Λβιβ , θα επιτύχει επιτέλους την πολυπόθητη ένταξή της στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.Για τη Δύση, αυτό αντιπροσωπεύει μια συμβολική νίκη. Για τη Ρωσία, ωθεί τα σύνορα του ΝΑΤΟ σε μια περιοχή που ιστορικά θεωρεί λιγότερο κρίσιμη, μια απειλή που μπορεί να διαχειριστεί με τα υπάρχοντα αποτρεπτικά μέσα. 2. Κεντρική Ουκρανία (με έδρα το Κίεβο) Αυτό θα γινόταν το βασικό ουδέτερο κράτος – μια μόνιμα ουδέτερη και αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη υπό διεθνείς εγγυήσεις.Θα αποκλειόταν από στρατιωτικές συμμαχίες και θα γινόταν μια οικονομική «γέφυρα», δεχόμενη μαζικές επενδύσεις από όλες τις πλευρές για την ανοικοδόμηση των κρίσιμων υποδομών διαμετακόμισης, αποκαθιστώντας τον ιστορικό ρόλο του Κιέβου ως κόμβου εμπορίου, όχι πολέμου. 3. Νότια Ουκρανία ή Δημοκρατία της Μαύρης Θάλασσας (με έδρα την Οδησσό) Λειτουργώντας ως «ελεύθερο λιμάνι», αυτή η Δημοκρατία της Μαύρης Θάλασσας θα έχει ουδέτερο καθεστώς, αλλά θα μπορεί να επιδιώκει οικονομικούς δεσμούς τόσο με την ΕΕ όσο και με την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (ΕΑΕΕ) / BRICS . Η κρίσιμη προϋπόθεση είναι η απαγόρευση της ένταξης στο ΝΑΤΟ ή της εγκατάστασης ξένων βάσεων.Αυτό διασφαλίζει την πλευρά της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα, παρέχοντας παράλληλα στην Ευρώπη και την Κίνα ζωτική πρόσβαση σε λιμενικές εγκαταστάσεις και εμπορικές οδούς. Η τριμερής λύση θα έρθει νομοτελειακά, αλλά θέλει χρόνο να ωριμάσει... BN

Ευρωπαϊκή Ένωση: Η πιο διεφθαρμένη ένωση κρατών στην Ιστορία του πλανήτη! Από την Ούρσουλα στην Φραντζέσκα Μοντερίνι και από την αξέχαστη Εύα Καϊλή στον Στέφανο Σανίνο, η βρώμα που αναδύεται από το ιερατείο των Βρυξελλών απλώνεται σε όλη την ήπειρο! Σε δίνη σκανδάλων η ΕΕ: Μετά το «Qatargate» και το «Pfizergate», τριγμοί μετά την έρευνα σε βάρος της Μογκερίνι! Σε νέα δίνη σκανδάλων η Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά την έρευνα για απάτη σε βάρος δύο εκ των μεγαλύτερων ονομάτων στις Βρυξέλλες, αυτών της Φεντερίκα Μογκερίνι και του Στέφανο Σανίνο. Οι συλλήψεις της Τρίτης έρχονται σε συνέχεια του σκανδάλου «Qatargate» του 2022, καθώς και της φετινής έρευνας για δωροδοκία σχετικά με τις δραστηριότητες λόμπι του κινεζικού τεχνολογικού γίγαντα Huawei στην Ευρώπη, αλλά και το «Pfizergate» όπου η ίδια η Φον ντερ Λάιεν δέχτηκε επίπληξη από το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ, το οποίο αποφάνθηκε νωρίτερα φέτος ότι δεν έπρεπε να αποκρύψει από το κοινό τα μηνύματα κειμένου που αντάλλαξε με τον διευθύνοντα σύμβουλο του φαρμακευτικού κολοσσού Pfizer κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19. Ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας της ως προέδρου της Επιτροπής, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που ήδη ταλανίζεται από ερωτήματα σχετικά με τη δέσμευσή της για διαφάνεια και εν μέσω έντονων εντάσεων με το τμήμα εξωτερικής πολιτικής του μπλοκ, πρέπει τώρα να βρει έναν τρόπο να αποφύγει να εμπλακεί σε ένα σκάνδαλο που χρονολογείται από τα πρώτα χρόνια της θητείας της. Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ότι ο πρώην επικεφαλής των εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ και ένας ανώτερος διπλωμάτης που εργάζεται επί του παρόντος στην Επιτροπή της φον ντερ Λάιεν συνελήφθησαν την Τρίτη, αξιοποιήθηκε από τους επικριτές της, με νέες εκκλήσεις να υποβληθεί σε τέταρτη πρόταση μομφής, σύμφωνα με το Politico. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έχει πλήξει τις Βρυξέλλες «Η αξιοπιστία των θεσμών μας διακυβεύεται», δήλωσε η Μανόν Ομπρί, αντιπρόεδρος της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εάν αποδειχθούν, οι κατηγορίες θα πυροδοτήσουν το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έχει πλήξει τις Βρυξέλλες από την μαζική παραίτηση της Επιτροπής του Ζακ Σαντέρ το 1999, λόγω κατηγοριών για κακοδιαχείριση των οικονομικών. Η αστυνομία συνέλαβε την πρώην αντιπρόεδρο της Επιτροπής Φεντερίκα Μογκερίνι, μια κεντροαριστερή Ιταλίδα πολιτικό που ηγήθηκε του τμήματος εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, από το 2014 έως το 2019, και τον Στέφανο Σανίνο, έναν Ιταλό δημόσιο υπάλληλο που ήταν γενικός γραμματέας της ΕΥΕΔ από το 2021 έως ότου αντικαταστάθηκε νωρίτερα φέτος. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δήλωσε ότι έχει «έντονες υποψίες» ότι η διαδικασία υποβολής προσφορών για την ίδρυση διπλωματικής ακαδημίας συνδεδεμένης με το Κολλέγιο της Ευρώπης, όπου η Μογκερίνι είναι πρύτανης, δεν ήταν δίκαιη και ότι τα γεγονότα, εάν αποδειχθούν, «θα μπορούσαν να συνιστούν απάτη σε δημόσιες συμβάσεις, διαφθορά, σύγκρουση συμφερόντων και παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου». Η υπόθεση φαίνεται ότι θα επιδεινώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ της φον ντερ Λάιεν και της τρέχουσας επικεφαλής της ΕΥΕΔ, της Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ Κάγια Κάλλας, όπως δήλωσαν τέσσερις αξιωματούχοι της ΕΕ στο Politico. Νωρίτερα φέτος, ο Σανίνο παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού γραμματέα και ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην Επιτροπή της φον ντερ Λάιεν. Ένας αξιωματούχος της ΕΕ υπερασπίστηκε τη φον ντερ Λάιεν, κατηγορώντας αντίθετα την ΕΥΕΔ, μια αυτόνομη υπηρεσία που λειτουργεί βάσει των συνθηκών της ΕΕ υπό την εποπτεία της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης, Κάλας, η οποία είναι μία από τους 27 Ευρωπαίους Επιτρόπους. «Ξέρω ότι όσοι δεν συμπαθούν τη φον ντερ Λάιεν θα το χρησιμοποιήσουν εναντίον της, αλλά αυτοί χρησιμοποιούν τα πάντα εναντίον της», δήλωσε ο αξιωματούχος. «Επειδή η Πρόεδρος φον ντερ Λάιεν είναι η πιο αναγνωρίσιμη ηγέτης στις Βρυξέλλες, της αποδίδουμε όλη την ευθύνη», πρόσθεσε ο αξιωματούχος. «Και δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίσει πρόταση μομφής για κάτι που ενδέχεται να έχει κάνει η Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Δεν είναι υπεύθυνη για όλα τα θεσμικά όργανα». Στη Μογκερίνι, τον Σανίνο και ένα τρίτο πρόσωπο δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και η κράτησή τους δεν συνεπάγεται ενοχή. Ο ανακριτής έχει 48 ώρες από την έναρξη της ανάκρισης για να αποφασίσει για τις περαιτέρω ενέργειες. Όταν κλήθηκε να σχολιάσει την υπόθεση Σανίνο, η Επιτροπή αρνήθηκε να απαντήσει. Όταν κλήθηκε να σχολιάσει την υπόθεση Μογκερίνι, το Κολλέγιο της Ευρώπης αρνήθηκε να απαντήσει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Σε δήλωσή του ανέφερε ότι παραμένει «προσηλωμένο στα υψηλότερα πρότυπα ακεραιότητας, δικαιοσύνης και συμμόρφωσης — τόσο σε ακαδημαϊκά όσο και σε διοικητικά θέματα». Η έρευνα πραγματοποιείται σε μια περίοδο όπου τα ευρωσκεπτικιστικά, λαϊκιστικά και ακροδεξιά κόμματα εκμεταλλεύονται το κύμα δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων και η ΕΕ ασκεί πιέσεις σε χώρες εντός και εκτός της Ένωσης για τα σκάνδαλα διαφθοράς που τις αφορούν. «Είναι αστείο το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες δίνουν μαθήματα σε όλους για το «κράτος δικαίου», ενώ οι ίδιες οι θεσμοί της μοιάζουν περισσότερο με σειρά εγκλημάτων παρά με μια λειτουργική ένωση», δήλωσε ο Ζόλταν Κόβατς, εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Ουγγαρίας, η οποία έχει δεχτεί κριτική από την ΕΕ, στο X. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με το Politico, o Κριστιάνο Σεμπαστιάνι, εκπρόσωπος του προσωπικού ενός από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της ΕΕ, το Renouveau & Démocratie, δήλωσε ότι, αν αποδειχθούν, οι ισχυρισμοί θα έχουν «καταστροφικές επιπτώσεις στην αξιοπιστία των εμπλεκόμενων θεσμικών οργάνων και, γενικότερα, στην αντίληψη των πολιτών για όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα». Ανέφερε ότι έλαβε «δεκάδες μηνύματα» από υπαλλήλους της ΕΕ που ανησυχούν για τη φθορά της φήμης τους. «Αυτό δεν είναι καλό για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και για τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Δεν είναι καλό για την Ευρώπη, αποσπά την προσοχή από άλλα θέματα», δήλωσε ένας αξιωματούχος της Επιτροπής που ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος για να μιλήσει ελεύθερα. «Διαδίδει την ιδέα του ελιτισμού, ενός άτυπου δικτύου που κάνει χάρες. Επίσης, η Μογκερίνι ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες [υψηλές εκπρόσωπους της ΕΕ], οπότε δεν είναι καλό από την άποψη της δημόσιας διπλωματίας». Documento

Τι ζούμε Θεέ μου!... Ο Άρης Πορτοσάλτε, αναλαμβάνοντας χρέη προδρόμου (στη δημοσιογραφική αργκό θα λέγαμε… παπαγάλου), ανακοίνωσε αυτοκρατορική προεδρική καμπάνια του μπουμπούκου! Σπυραδώνιους Α’ ο Μπουμπούκος (Λατινικά: SPYRADONIVS I BOVBOVKOVS). Πώς σας φαίνεται για όνομα-τίτλο του υπό κατασκευήν αυτοκράτορος της ελληνέζικης κλεπτοκρατία ς; Καλό δεν είναι; Την έμπνευση τη δανειστήκαμε (ατόκως) από τον Άρη Πορτοσάλτε, ο οποίος έλεγε χθες στον Σκάι: « Είδατε την ομιλία του Άδωνη στην παρουσίαση του βιβλίου του; Τον είδατε στη σκηνή με το έμβλημα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας;» Την ώρα που, ολότελα ξελιγωμένος, ξεστόμιζε τα παραπάνω, από το στόμα του, από το οποίο είθισται να ρέει φίνο, παλαιωμένο δηλητήριο, έσταζαν μέλια και σιρόπια σφενδάμου και αγαύης, πετιμέζια και νερωμένες ζάχαρες . Επίσης, ο "κοσμαγάπητος" Πορτοσάλτε έδειχνε ντιπ καταντίπ πορτοσαλταρισμένος , όταν με βλέμμα γυάλινο και εκστατικό μας προμήνυε « ο Άδωνις στο βιβλίο του αναλύει πώς η Ρώμη από λασποχώρι έγινε αυτοκρατορία. Ήταν μια κανονικότατη πρώτη παρουσίαση πολιτικής πλατφόρμας ». Με λίγα λόγια ο υπερπαραγωγός ιερεμιάδων Πορτοσάλτε, που μέχρι πρότινος μας προειδοποιούσε μην τυχόν και πέσει ο Μητσοτάκης και καταστραφούμε , άλλαξε στρατόπεδο και εξαγγέλλει αρχηγική καμπάνια του Άδωνη, παρουσίαση πολιτικής πλατφόρμας, μετατροπή της Ελλάδος από χωριανή ελληνέζικη κλεπτοκρατία (όπως την κατήντησε ΚΑΙ ο Μητσοτάκης) σε αυτοκρατορία! Το καλό της υπόθεσης είναι το εξής: όταν ο Άδωνις, αν και εφόσον γίνει πρόεδρος της Ν.Δ. κι ύστερα πρωθυπουργός, ξεκινήσει την επίμοχθη προσπάθεια της μετατροπής του λασποχωριανού κρατιδίου μας σε αυτοκρατορία θα διαπιστώσει ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο το έργο . Το σύστημα εξουσίας που καταδυναστεύει τον τόπο είναι ρωμαϊκής κοπής . Ούνα φάτσα ούνα ράτσα. Σεξουαλικές ανωμαλίες, όργια, αιμομιξίες, παιδεραστείες έχομεν. Κτηνοβασίες έχομεν. Καταχρήσεις οίνου και πολλών άλλων ουσιών έχομεν. Γάμους ομοφυλοφίλων έχομεν. Βίλες, πλιάτσικα και αμύθητους πλούτους έχομεν. Προσωπικότητες σαν τον Καλιγούλα, τον Τιβέριο, τον Νέρωνα, τον Ηλιογάβαλο και τον Κόμμοδο έχομεν. Και Μεσσαλίνες, Αγριππίνες, Λιβίες Ορεστίλες και Ιουλίες νεότερες και πρεσβύτερες διαθέτομεν, σε απίθανες… ποσότητες και ποιότητες. Είμαστε απολύτως, ολοσχερώς και… αρίστως προετοιμασμένοι . Και μόλις ο SPYRADONIVS I BOVBOVKOVS μας κάνει αυτοκρατορία θα αποδείξουμε ότι οικοδομηθήκαμε στο πνεύμα του αρχηγού αποπειρώμενοι να σταυρώσουμε πάλι τον Χριστό . Δεν θα τα καταφέρουμε μεν ( διότι όταν ξανάλθει άλλα προβλέπουν οι Γραφές ), αλλά θα έχουμε ακριβώς αυτή την πρόθεση. Ave! Σημείωση: Η ξεφτύλα ! Κάποιοι επιμένουν ότι το πόνημα του Μπουμπούκου, είναι ...πλαστό και κλεμμένο (αντιγραφή) από άλλον συγγραφέα-ιστορικό και συγκεκριμένα από την Mary Beard . Και οι πιθανότητες να έχει συμβεί αυτό είναι πολλές! Δείτε τα σκρινσοτ από ανάρτηση στο Χ: