"Λαός που δε βαστά γερά Θεό και παραδόσεις, δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα, θα τόνε ξεριζώσεις!"

Το «Σκινοφάραγγο» το ξέρετε; Μάλλον όχι!

Αν σας πω, ότι είναι η τρίμηνη εφημερίδα του συλλόγου Σκινιανών-Λαγουτιανών-Βακιωτιανών «Η Αναγέννηση», σας βοήθησα; Μπα! Πάλι δεν σας λέει τίποτα;

Το «Σκινοφάραγγο» λοιπόν, είναι μία από τις χιλιάδες εφημεριδούλες που κυκλοφορούν ανά την Ελλάδα, με σκοπό να διατηρούν ισχυρούς τους δεσμούς μεταξύ των πατριωτών και κυρίως αυτών που ζουν μακριά από την γενέτειρα. Όμως γιατί μνημονεύουμε το «Σκινοφάραγγο» και δεν αναφέρουμε και τα «Νέα του Κατωχωρίου» ή τα «Νέα του Πανωχωρίου», ή τα  «Νέα του Περαχωρίου»,  ή τα «Νέα του Δωθεχωρίου» κ.ο.κ.;

Διότι το «Σκινοφάραγγο», κάτω από τον τίτλο του έχει ένα συγκλονιστικό τετράστιχο, το οποίο σας το παραθέτω:

Λαό που δε βαστά γερά, Θεό και παραδόσεις, δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα, θα τόνε ξεριζώσεις!

Την πρώτη φορά που το διάβασα, κάπου εκεί κοντά στο 2004, εντυπωσιάστηκα. Όσες φορές μου έπεφτε στα χέρια το «Σκινοφάραγγο», μια φορά μάλιστα συνοδεύτηκε και από ένα μπουκάλι τσικουδιά, η πρώτη ματιά μου έπεφτε στο μότο (έτσι το λέμε εμείς οι… δημοσιογράφοι).

Όσο τα χρόνια περνούσαν και τα διάφορα περίεργα μας περικύκλωναν, όπως οι θεωρίες για «συνωστισμούς», οι προτάσεις για «παραπέρα απλούστευση της γλώσσας», για το 1821 που κακώς επαναστατήσαμε αφού περνούσαμε μια χαρά (!!!) με τους Τούρκους, η κατάργηση Μεγάλων Μονάδων του Στρατού μας, η συνεχής μείωση της στρατιωτικής θητείας και πολλά άλλα ων ουκ έστιν αριθμός, άρχισε αυτό το δίστιχο να με «τσιγκλάει» όλο και περισσότερο.

Το γλυκό ήρθε κι’ έδεσε, όταν ένα e-mail με ενημέρωνε ότι κυκλοφορεί σχολικό βιβλίο της Ιστορίας, στο οποίο αναφέρεται ότι το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου του 1866 είναι «…αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού!». Άρα, η θρησκεία, δηλαδή ο Θεός, είναι κακό πράγμα, αφού καλλιεργεί τον φανατισμό!

Τ’ ακούς καπετάν Γιαμπουδάκη και σεις οι 800 γενναίοι Κρητικοί που θυσιαστήκατε; Κατά τον συγγραφέα του βιβλίου, εσείς είσαστε κάτι μεταξύ

Ταλιμπάν, Χεζμπολάχ, Χαμάς και Μουτζαχεντίν και με τη φανατίλα σας, πήρατε στον λαιμό σας εκατοντάδες αμάχους.

Αυτό είναι το νόημα της απαράδεκτης αυτής περικοπής, η οποία είναι μία από τις πολλές που δηλητηριάζουν τα παιδιά μας οι νεοταξίτες εκπαιδευτικοί, όταν δουλεύουν και δεν κάνουν απεργίες.

Θερμά συγχαρητήρια στο υπουργείο (α)παιδείας.

Στη φωτιά λοιπόν και το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου (φαίνεται πως μόνο ένα ολοκαύτωμα παραδέχεται η Ιστορία…), όπως στη φωτιά ρίχνονται και πολλά άλλα.

Μόλις γιορτάσαμε  μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Τα Χριστούγεννα. Προσέξατε τις ευχές; Το «Καλά Χριστούγεννα» τείνει να εξαφανισθεί και να επικρατεί το ουδέτερο  «Καλές Διακοπές» ή όποια άλλη βλακεία μας σερβίρουν.

Μιλάμε για το Έθνος μας, για τις παραδόσεις μας, για τη θρησκεία μας. Χαρακτηριστικά που μας κάνουν διαφορετικούς από όλους τους άλλους.

– Μα είσαι ρατσιστής; Θα ρωτήσει κάποιος. Για την Πατρίδα μου και το Έθνος μου, είμαι όσο δεν φαντάζεσθε ρατσιστής θα του απαντήσω διότι:

Λαός που δε βαστά γερά, Θεό και παραδόσεις δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα θα τόνε ξεριζώσεις,

όπως λέει και το «Σκινοφάραγγο» και μπράβο στον φίλο μου τον Γιάννη τον Γ. που το βρήκε.

Αυτά λοιπόν τα… αναχρονιστικά λέει το «Σκινοφάραγγο».

Για να δούμε όμως και τι λένε οι… τοίχοι της Αθήνας.

Το έχω επισημάνει και άλλη φορά και το ξαναθίγω. Από τη στιγμή που θα τελειώσετε την ανάγνωση αυτού του κειμένου, παρατηρείστε με προσοχή οποιαδήποτε αμερικανική ταινία, είτε αυτή είναι νεανική κωμωδία, είτε αισθηματική, είτε ακόμα και χριστουγεννιάτικη, ακόμα και κόμιξ να είναι, κάποια στιγμή, θα φανεί κάπου η αμερικανική σημαία.

Εδώ τι γίνεται; Τα γνωστά. Μα θα πείτε, μπορούν αυτά να επηρεάσουν την κοινωνία;

Γιατί πόσες αντοχές νομίζετε ότι έχει η κοινωνία; Εδώ κοντεύουμε να πιστέψουμε ότι οι νεκροί στο Πολυτεχνείο ήταν χιλιάδες, που όσο περνούν τα χρόνια αυξάνουν και οι νεκροί και οι ήρωες που ήταν  μέσα αλλά το… θυμήθηκαν 50 χρόνια μετά!

Αν ρίξουμε μια ματιά στους ταλαίπωρους τοίχους των Αθηνών λοιπόν, θα δούμε αφίσες όπως οι παρακάτω, αλλά και γραψίματα όπως επίσης παρακάτω:

Αυτά τα ωραία λοιπόν θα θαυμάσει κανείς περιδιαβαίνοντας την Αθήνα, τη διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι.

Αυτή είναι η κατάντια μας.

Και υπερηφανεύεται η κυβέρνηση για τις φρεγάτες και τη στολή του σύγχρονου οπλίτη, που είναι πιο πολύπλοκη από το κοκ πιτ του Ραφάλ.

Καλά όλα αυτά, αλλά ποια χέρια θα τα λειτουργήσουν; Αυτά που γράφουν στους τοίχους «Η Ελλάδα να πεθάνει»; Μα είναι λίγοι, θα πει κάποιος.

Ε, ξεδοντιάστε τους επιτέλους! θα πω εγώ.

Ίσως θα περιμένουν οι κρατούντες ότι θα φανούν αντάξιοι οι επερχόμενοι. Ποιοί, αυτοί που μαθαίνουν ότι το Ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου ήταν αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού; Μα, φταίνε οι υπουργοί κ.λπ. Ε, ξεδοντιάστε τους κι αυτούς επί τέλους!

Να λοιπόν γιατί το «Σκινοφάραγγο» είναι μπροστά!

Και η άλλη όψη. Προπολεμικό Αναγνωστικό της Ε’  Δημοτικού. Παρατηρήστε τον χάρτη της Μακεδονίας και τους μαθητές να εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στην Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία. (Από τον Ιστορικό Συλλέκτη Βέροιας)