Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

7 υποψήφιοι βουλευτές του AfD πέθαναν ανεξήγητα - Εκλογικό χάος στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία Η συν-πρόεδρος του AfD, Alice Weidel, αναδημοσίευσε ανάρτηση του οικονομολόγου Stefan Hoburg ο οποίος δήλωσε ότι τόσοι πολλοί θάνατοι σε τόσο σύντομο διάστημα είναι «στατιστικά σχεδόν αδύνατο» να συμβούν τυχαία Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, το πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας με 18 εκατομμύρια κατοίκους, ένα πρωτοφανές γεγονός έχει βυθίσει την πολιτική σκηνή στο χάος. Συγκεκριμένα, επτά υποψήφιοι του πατριωτικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχουν πεθάνει μέσα σε λίγες εβδομάδες, αναγκάζοντας τις αρχές να αναστείλουν καμπάνιες, να σκίσουν χιλιάδες ψηφοδέλτια και να ξεκινήσουν εκ νέου τη διαδικασία εκτύπωσης. Οι θάνατοι που προκαλούν ερωτήματα Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Welt, ανάμεσα στους νεκρούς βρίσκεται ο Hans-Joachim Kind , 80 ετών βασικό υποψήφιος στην περιοχή Kremenholl, ο οποίος πέθανε από φυσικά αίτια. Παράλληλα, τέσσερις ακόμα υποψήφιοι έφυγαν από τη ζωή χωρίς να έχει ανακοινωθεί επίσημα η αιτία θανάτου τους . Οι αρχές επικαλούνται είτε φυσικά αίτια είτε λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων. Στη συνέχεια, δύο αναπληρωματικοί υποψήφιοι πέθαναν επίσης: • Ο René Herford, ο οποίος έπασχε από ηπατική νόσο και κατέληξε από νεφρική ανεπάρκεια. • Ο Patrick Tietze , που φέρεται να έβαλε τέλος στη ζωή του αυτοκτονώντας. Το συγκλονιστικό αυτό σερί θανάτων έχει προκαλέσει κύμα συζητήσεων και αμφισβητήσεων γύρω από την εκλογική διαδικασία. Το χάος στην προεκλογική εκστρατεία Με τους θανάτους να αγγίζουν πλέον τους επτά, οι τοπικές εκλογικές αρχές βρίσκονται σε αγώνα δρόμου. Χρειάζεται να οριστούν νέοι υποψήφιοι. Τα ήδη τυπωμένα ψηφοδέλτια πρέπει να καταστραφούν. Νέες εκτυπώσεις πρέπει να πραγματοποιηθούν εσπευσμένα. Η Welt περιέγραψε την κατάσταση ως «τεράστιο χάος» που απειλεί να κλονίσει την ομαλή διεξαγωγή της εκλογικής αναμέτρησης στις 14 Σεπτεμβρίου. Αντιδράσεις και θεωρίες Η συν-πρόεδρος του AfD, Alice Weidel, αναδημοσίευσε ανάρτηση του οικονομολόγου Stefan Hoburg ο οποίος δήλωσε ότι τόσοι πολλοί θάνατοι σε τόσο σύντομο διάστημα είναι «στατιστικά σχεδόν αδύνατο» να συμβούν τυχαία. Ωστόσο, ο αναπληρωτής επικεφαλής της AfD στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Kay Gottschalk, κράτησε πιο μετριοπαθή στάση. Δήλωσε στη Welt ότι θα διερευνηθούν όλες οι περιπτώσεις «με την απαραίτητη ευαισθησία» , αλλά προς το παρόν «δεν υπάρχει καμία ένδειξη» εγκληματικής ενέργειας. Το AfD έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη μία μανιώδης εκστρατεία εναντίον του . Τον Μάιο, η γερμανική υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας χαρακτήρισε το κόμμα ως «ακροδεξιά εξτρεμιστική οργάνωση», μια απόφαση που «πάγωσε» έπειτα από προσφυγή της AfD στη δικαιοσύνη. Παρά τις αντιδράσεις, η εκλογική της δύναμη έχει αυξηθεί εντυπωσιακά: Το 2022 κατέγραψε μόλις 5,4% στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Στις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές του Φεβρουαρίου έφτασε στο 16,8%. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μπορεί να αγγίξει παρόμοια ποσοστά και σήμερα ενώ σε άλλες έρευνες βρίσκεται στην πρώτη θέση ξεπερνώντας το CDU.  Η διεθνής διάσταση – Η παρέμβαση Musk Την ίδια στιγμή, η συζήτηση γύρω από την AfD έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις . Ο δισεκατομμυριούχος Elon Musk εξέφρασε δημόσια τη στήριξή του στο κόμμα, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Ή η Γερμανία ψηφίζει AfD, ή είναι το τέλος της Γερμανίας.» Η δήλωση αυτή αναδεικνύει το πόσο ευρύτερο αντίκτυπο έχει η άνοδος του AfD στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια πολιτική σκηνή. Οι εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία δεν είναι πλέον μια απλή περιφερειακή αναμέτρηση, αλλά ένα τεστ αντοχής για τη γερμανική δημοκρατία. Οι ανεξήγητοι θάνατοι υποψηφίων, το χάος με τα ψηφοδέλτια και η διεθνής πολιτική πίεση συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό που παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα όχι μόνο η Γερμανία, αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη. Το ερώτημα που πλανάται είναι σαφές: θα μπορέσει η Γερμανία να διασφαλίσει μια καθαρή, διαφανή και αξιόπιστη εκλογική διαδικασία ή μήπως μπαίνουμε σε μια νέα εποχή πολιτικής αστάθειας; bankingnews

Οι Κύπριοι, αφού είδαν κι απόειδαν βλέποντας πως ο Μητσοτάκης τους πούλησε, έκαναν κι αυτοί πίσω! Η Κύπρος «κρεμάει» την Ελλάδα για το καλώδιο... Τι έλεγε ο Γεραπετρίτης; Σε πρόσφατη συνέντευξή του είχε εκφράσει την βεβαιότητα(!) ότι η ηλεκτρική διασύνδεση των δύο χωρών θα γίνει «αλλά στον κατάλληλο χρόνο», ενώ και ο ίδιος ο Μητσοτάκης σε πρόσφατη συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ είχε υπερθεματίσει για την επίτευξη του έργου του ηλεκτρικού καλωδίου. Τομάρια ελεεινά... Μας έλεγαν, με ύφος σπουδαγμένο και βεβαιότητα από τηλεοπτικά στούντιο , ότι το «μεγάλο έργο» της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector, GSI) είναι κλειδωμένο. Ότι θα γίνει, πάση θυσία, και μάλιστα με ευρωπαϊκά λεφτά. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης, σαν πλασιέ επενδύσεων, το διαφήμιζε από τα κανάλια. Ο Γεραπετρίτης, με ύφος καθηγητάκου που κάνει μάθημα σε φοιτητές, διαβεβαίωνε ότι «θα γίνει, στον κατάλληλο χρόνο». Και τώρα; Ξεφτίλα. Η κυπριακή κυβέρνηση βγαίνει και λέει απερίφραστα: « Το έργο δεν είναι βιώσιμο ». Ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Μάκης Κεραυνός, τους έκλεισε το στόμα. 'Εχει στα χέρια του λέει, δύο μελέτες από σοβαρούς οργανισμούς που αποδεικνύουν ότι το έργο δεν βγαίνει ούτε οικονομικά, ούτε τεχνικά, ούτε γεωπολιτικά! Χαχα! Άκου να δείς φίλε μου... Μελέτες του...πισινού, για να μη πούν άπαντες, Μητσοτακαίοι και Χριστοδουλίδηδες πως τρέμουν τον Ερντογάν μη τυχόν και τους κάνει...ντά! Σα δε ντρεπόμαστε λέω γω. Πώς κατάντησε έτσι αυτό το περήφανο γένος; Πώς είναι δυνατόν να χάνουμε μέσα από τα χέρια μας ό,τι μας άφησαν ως παρακαταθήκη αυτοί που μας ελευθέρωσαν κάποτε; Ξεπουλάμε το βιός μας σε κοινούς τραμπούκους, το καταλαβαίνουμε αυτό; Και τους ανεχόμαστε, αντί να βγούμε όλοι στους δρόμους και να τους πετάξουμε έξω απ' τα οφίτσια τους με τις κλωτσιές! Και να φανταστεί κανείς πως το έργο αυτό συζητιέται από το ...2010! Η Κομισιόν το είχε χαρακτηρίσει «ευρωπαϊκό», έταξε και 650 εκατομμύρια χρηματοδότηση. Και το Ισραήλ, μετά και τη ρουφιανιά της Τουρκίας με το "Μαβί Βατάν" και που έγινε αιτία να τα σπάσει με τον Ερντογάν, το καλοείδε και μάλιστα είχε δείξει και ενδιαφέρον. Δεκαπέντε χρόνια μετά, τίποτα . Και η ερώτηση του Κεραυνού καίει! " Γιατί η ίδια η Κομισιόν δεν διερωτάται γιατί το έργο δεν έγινε; Τι στο καλό περιμένει;" Η απάντηση είναι προφανής. Γιατί κανείς δεν θέλει να τα βάλει με την Τουρκία. Γιατί εκεί είναι το κλειδί. Οι Τούρκοι τορπίλισαν το έργο επιτόπου, με τα πολεμικά τους πλοία να κόβουν βόλτες στην ΑΟΖ και να στέλνουν το μήνυμα «μην τολμήσετε». Κι εμείς, ειδικά ΕΜΕΙΣ οι Ελλαδίτες, έχοντας για κυβερνήτη ένα πουλημένο Κάθαρμα, απλά...χεστήκαμε πάνω μας. Κι έναν Γεραπετρίτη σφουγγοκωλάριο του Κτήνους, να ψευδολογεί ασυστόλως χωρίς καν μισό ίχνος ντροπής! Η ΡΑΕΚ στο μεταξύ, έδωσε πρόσφατα το «πράσινο φως» για την πληρωμή 25 εκατ. ευρώ. Κι όμως, ούτε αυτό είναι σίγουρο . Ο Κεραυνός το είπε ξεκάθαρα: « Με τα σημερινά δεδομένα, η πληρωμή δεν είναι απλή υπόθεση. Χρειάζεται πρώτα διασφάλιση σοβαρών παραμέτρων ». Δηλαδή, ούτε τα ψίχουλα δεν μπορούν να πληρωθούν χωρίς να βεβαιωθούν ότι δεν θα πάνε χαμένα. Και την ίδια στιγμή, ο Μητσοτάκης και ο Γεραπετρίτης έκαναν δημόσιες δηλώσεις σαν να ήταν το έργο τετελεσμένο. Έβλεπαν οράματα ή πουλούσαν φούμαρα για εσωτερική κατανάλωση; Θέλει και απάντηση το ρητορικό αυτό ερώτημα; Από ξεφτίλα σε ξεφτίλα...μια στάλα δρόμος Αυτό το φιάσκο δεν είναι μεμονωμένο. Είναι η ίδια γραμμή που ξεκίνησε με τον Σημίτη . Η Ελλάδα ως «καλό παιδί», που υπογράφει τα πάντα και δεν διεκδικεί τίποτα. Από τα Ίμια μέχρι το Ελσίνκι, ο Σημίτης έμαθε στο βαθύ κράτος της Μεταπολίτευσης ότι η υποχώρηση βαφτίζεται «στρατηγική ψυχραιμία». Κι ο Μητσοτάκης; Τίποτε άλλο από συνεχιστής. Η ίδια φάρα , η ίδια σχολή: να λέμε ΝΑΙ σε όλα, να διαφημίζουμε φούσκες, να βαφτίζουμε «επιτυχία» την ήττα.  Ο Σημίτης μας πούλησε ότι «τα Ίμια τα πήρε το κύμα». Ο Μητσοτάκης τώρα μας πουλάει ότι το καλώδιο «θα γίνει στον κατάλληλο χρόνο». Κοινή συνταγή, ναρκωτικά για τον λαό, ήττες στο πεδίο. Αν υπάρχει μια σταθερά στην «επιτελική» διακυβέρνηση, είναι η εξευτελιστική διπλωματία. Στα ελληνοτουρκικά, στο Κυπριακό, στο Αιγαίο, τώρα και στην ενέργεια. Η Αθήνα παριστάνει ότι «διασφαλίζει στρατηγικά έργα», ενώ στην πραγματικότητα τα βλέπει να τινάζονται στον αέρα. Η Λευκωσία βλέποντας τον Μητσοτάκη να κραδαίνει τα οπίσθια του στον Ερντογάν, κάνει φυσικά πίσω. Οι Τούρκοι κάνουν το κουμάντο και η ΕΕ σφυρίζει αδιάφορα γιατί...τη βολεύει. Το Great Sea Interconnector θα μπορούσε να είναι στρατηγικό άλμα! Μια ενεργειακή γέφυρα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, με προέκταση στην Ευρώπη. Αντί γι’ αυτό, έγινε μνημείο ανικανότητας. Η Ελλάδα του Μητσοτακισμού, δεν απέτυχε απλώς να στηρίξει ένα έργο. Απέτυχε να αποδείξει ότι είναι σοβαρό κράτος που μπορεί να εγγυηθεί την υλοποίηση στρατηγικών σχεδίων. Κι όσο η εξωτερική πολιτική μας καθορίζεται από το «μην ενοχλήσουμε την Τουρκία» και από τις φαντασιώσεις μιας κυβέρνησης που ζει σε επικοινωνιακές φούσκες, τόσο θα μετράμε ήττες. Το καλώδιο δεν έγινε. Το κύρος μας κόπηκε κι αυτό...

Όχι, δεν κυβερνάει ο λαός δια των αντιπροσώπων του. Κυβερνάει η Μαφία, η συμμορία του Μητσοτακισμού, η εγκληματική οργάνωση "Μαξίμου Α.Ε.". Η βουλή...απλώς είναι το θέατρο! Τα οξύμωρα της Δικαιοσύνης και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών... Εισαγωγική επισήμανση πριν έρθω στο κυρίως νομικό και πολιτικό θέμα του σημερινού σημειώματος. Ο εφέτης ανακριτής Λαρίσης έκλεισε την ανάκριση. Κατά την πολύμηνη διερεύνηση του δυστυχήματος των Τεμπών δεν κλήθηκε ποτέ για μαρτυρία κάποιος εκπρόσωπος της ιταλικής εταιρίας σιδηροδρόμων Hellenic Train. Δεν κλήθηκαν ποτέ για μαρτυρία οι ανάδοχοι εκτέλεσης της σύμβασης 717. Μεταξύ των οποίων εκπρόσωπος εταιρίας η οποία έχει κανάλι και τράπεζα. (Αντιθέτως, έχουν κληθεί ως ύποπτοι σε έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.) Δεν κλήθηκαν επίσης οι γενικοί γραμματείς του υπουργείου Μεταφορών για μαρτυρία. Δεν κλήθηκαν οι υπεύθυνοι της Διεύθυνσης Κυκλοφορίας του ΟΣΕ στην Αθήνα, οι οποίοι εκείνη τη μοιραία βραδιά είχαν πλήρη εικόνα (πιθανόν και ευθύνες) για το τι συνέβη με το δυστύχημα. Δεν κλήθηκαν εκπρόσωποι της ΓΑΙΟΣΕ, που έχουν αντικειμενική ευθύνη για την υπόθεση, ούτε του υπουργείου Υποδομών. Έχοντας στην κατοχή του ένα πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, το οποίο συντάχθηκε όχι την επομένη του δυστυχήματος αλλά δυόμισι ολόκληρα χρόνια μετά, για το ζήτημα της πυρόσφαιρας (και χελώνα να ήταν η Πυροσβεστική, πιο γρήγορα θα είχε κάνει), ο κύριος ανακριτής έκλεισε την υπόθεση. Παραθέτουμε γεγονότα, δεν κάνουμε σχόλια.  Στην ουσία του νομικού και πολιτικού θέματος τώρα: Ο κύριος ανακριτής, όταν έστειλε τη δικογραφία για τα πολιτικά πρόσωπα στο Κοινοβούλιο, δεν ονομάτισε κάποιον ούτε προχώρησε σε αξιολόγηση ποινικής συμπεριφοράς προσωποποιημένα. Αναφέρθηκε σε ευθύνες αορίστως, που θα μπορούσαν να είναι και κακουργηματικού χαρακτήρα, αφήνοντας όμως στο Κοινοβούλιο το ελεύθερο να προσδιορίσει σε ποια πρόσωπα θα αποδοθούν, με ποιο κατηγορητήριο.  Το αποτέλεσμα το ξέρουμε. Η Βουλή μάς είπε ότι τα Τέμπη είναι, κατά την άποψή της, πλημμέλημα. Το ίδιο πράττει τώρα και ο κύριος ανακριτής και για τους γενικούς γραμματείς με το πόρισμα που διαβιβάζει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Δεν κατονομάζει. Αν και αυτοί δεν υπάγονται στον νόμο περί ευθύνης υπουργών… Μολονότι, όπως «επικοινώνησε» στους δημοσιογράφους, οι αρμοδιότητες που τους είχαν μεταβιβαστεί για το θέμα της ασφάλειας των σιδηροδρόμων τούς… αναβαθμίζουν σε πολιτικά πρόσωπα. Ο ανακριτής ζητά και εδώ ουσιαστικά από το δικαστικό συμβούλιο να προσδιορίσει εκείνο ποιοι γραμματείς έχουν ποιες ποινικές ευθύνες με τη μέθοδο της συνάφειας. Μεταξύ αυτών και κάποιοι γραμματείς οι οποίοι ήταν παρόντες στο ιστορικό τηλεφώνημα του γηραιού υπουργού του Μαξίμου μέσα στην Περιφέρεια Θεσσαλίας που τους καλούσε να τελειώνουν για το μπάζωμα γιατί αλλιώς θα τους… σκίσει. Την ώρα όμως που ο ανακριτής ως εκπρόσωπος της ελληνικής Δικαιοσύνης έχει διαβιβάσει δύο φορές στη Βουλή δικογραφίες για ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών χωρίς να προσωποποιεί ότι τις ασκεί εναντίον συγκεκριμένων προσώπων, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία πράττει το ακριβώς αντίθετο. Με ισάριθμες δικογραφίες, η πρώτη αφορά το θέμα της σύμβασης 717 για τα Τέμπη με τη μορφή οικονομικού εγκλήματος και η δεύτερη την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, είπε ονόματα. Προσωποποίησε υπουργικές ευθύνες. Είπε σαφώς πάνω σε ποιους υπουργούς «σκόνταψε». Δεν δείλιασε. Και με την επίκληση του επιχειρήματος ότι πρόκειται για κοινοτικό χρήμα και κοινοτικό Δίκαιο και όχι για ελληνικό δημόσιο χρήμα και ελληνικό Δίκαιο, προχώρησε σε αξιολόγηση ποινικών πράξεων για τους κυρίους Βορίδη και Αυγενάκη, μίλησε για ηθική αυτουργία στο αδίκημα της απιστίας. Ασχέτως του τι έκανε μετά το Κοινοβούλιο. Το οποίο πάντως δεν διαμαρτυρήθηκε για την ποινική αξιολόγηση και την προσωποποίηση σε επίπεδο υπουργών, απλώς έθεσε την κατηγορία σε ψηφοφορία και την απέρριψε. Αποδέχτηκε όμως το δικαίωμα των εισαγγελέων να κάνουν νομική αξιολόγηση πράξεων υπουργών και δημιούργησε κατά τούτο προηγούμενο. Η Εισαγγελία αυτή που ιδρύθηκε το 2021 είναι ένας ευρωπαϊκός θεσμός. Αλλά οι εισαγγελείς που υπογράφουν τα διαβιβαστικά πορίσματα που αποστέλλονται στη Δικαιοσύνη είναι Έλληνες, έχουν γραφεία στην Αθήνα και, σύμφωνα με νόμο που ψηφίστηκε επί αυτής της κυβέρνησης, ανήκουν στο Σώμα της ελληνικής Δικαιοσύνης. Γι’ αυτό άλλωστε ο περίφημος «Φραπές», ο οποίος φαίνεται ότι γνωρίζει άριστα τη νομοθεσία, συζητούσε με κάποιον το γεγονός ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης μπορούσε να αντικαταστήσει την εισαγγελέα Παπανδρέου από τη θέση της. Το συζητούσε γιατί γνώριζε ότι η νομοθεσία το… επιτρέπει.  Εδώ λοιπόν υπάρχει το εξής οξύμωρο:  Ο εφέτης ανακριτής που είναι πλήρως ενσωματωμένος στην ελληνική Δικαιοσύνη, μόλις σκοντάφτει επάνω σε πολιτικά πρόσωπα, δεν προχωρά σε ποινική αξιολόγηση των πράξεών τους, όπως του ζητά ο νόμος 3126/2003, αλλά και αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να προσδιορίσει τουλάχιστον ποιοι υπουργοί ελέγχονται για τυχόν παραβίαση του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Αποστέλλει στη Βουλή δικογραφίες που αναφέρονται σε αδικήματα χωρίς πρόσωπα. Ενώ, ως γνωστόν, τα αδικήματα τα διαπράττουν πρόσωπα, όχι τα ρομπότ της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ακόμη. Η πρακτική του αυτή μάλλον αντίκειται σε αυτές που ακολούθησαν στο παρελθόν συνάδελφοί του που εφάρμοσαν τον νόμο περί ευθύνης υπουργών από το 2001 που αναθεωρήθηκε το Σύνταγμα έως τις μέρες μας σε πλείστες όσες περιπτώσεις. Ούτε αυτοί έκαναν αξιολόγηση αλλά ονομάτιζαν υπουργούς στις περισσότερες περιπτώσεις.  Από την άλλη πλευρά, Έλληνες δικαστές, ενσωματωμένοι στην ελληνική Δικαιοσύνη, πλήρως εντεταγμένοι όμως στον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, προχωρούν και στην προσωποποίηση των ποινικά ελεγχόμενων προσώπων, αλλά και σε ποινική αξιολόγηση των πράξεών τους.  Αν η πατρίδα μας είχε συνταγματικό δικαστήριο, αυτό το παράδοξο που νομικά ονομάζεται «διάχυτος έλεγχος» ενδεχομένως να είχε επιλυθεί. Τώρα όμως όχι. Με συνέπεια να σχηματίζεται στο ευρύ κοινό η εντύπωση ότι η ελληνική Δικαιοσύνη κάνει τα πάντα για να αποφύγει τις ευθύνες της και δεν τολμά, ενώ η ευρωπαϊκή όχι, και τολμά.  Τροφή για σκέψη εν όψει και της ξεχασμένης αυτή τη στιγμή αναθεώρησης του Συντάγματος...

Η «δημοκρατία» σήμερα αποκαλύπτει ότι ο εκλεκτός της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη θέση του νέου μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου εμπλέκεται στα κυκλώματα της κρητικής μαφίας, την οποία εξάρθρωσε η Ελληνική Αστυνομία! Ο λαός και η πλειονότητα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Κρήτης ήθελαν τον νυν μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο να αναλάβει καθήκοντα μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, αλλά η κυβέρνηση και ο Οικουμενικός Πατριάρχης διαφωνούσαν. Η εφημερίδα μας από την πρώτη κιόλας στιγμή είχε καταγγείλει τις σκοτεινές μεθοδεύσεις και ο τίτλος στο βασικό πρωτοσέλιδο θέμα της 8ης Μαΐου ήταν: «Ανίερα κόλπα για τη Μητρόπολη Κυδωνίας με γερμανικό δάκτυλο. Οικουμενικό Πατριαρχείο και κυβέρνηση αλλάζουν τους κανόνες για να αποτρέψουν την επικράτηση του μαχητικού Αμφιλοχίου». Σχετικά υπενθυμίζεται ότι ο Αμφιλόχιος τον Οκτώβριο του 2024 είχε ξεμπροστιάσει την υποκρισία του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, όταν στην επίσκεψή του στην Κρήτη έχυνε κροκοδείλια δάκρυα για τις σφαγές και ταυτόχρονα δήλωνε ότι θεωρούσε… λήξαν το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων. Τα χρήματα που διακίνησε η μαφία της Κρήτης είναι πολλά κι ένας Θεός μόνο ξέρει πόσα απ’ αυτά κατευθύνθηκαν… δεξιά κι αριστερά για να εξασφαλιστεί η συνέχιση των εγκληματικών δραστηριοτήτων της. Οι αποκαλύψεις για τη δράση του μαφιόζικου κυκλώματος είναι συγκλονιστικές και θεωρείται βέβαιο ότι φτάνουν μέχρι τα πάνω «δώματα» της πολιτικής και εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Οι εισαγγελείς έχουν υποχρέωση να ψάξουν για τις διαδρομές του μαύρου και του βρόμικου χρήματος της κρητικής μαφίας και όσοι από την κυβέρνηση προωθούσαν παντί τρόπω τον εμπλεκόμενο ιεράρχη οφείλουν εξηγήσεις στον λαό αλλά και στη Δικαιοσύνη. Επίσης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χρωστάει πολλές εξηγήσεις αλλά και μια μεγάλη συγγνώμη στο ποίμνιο που σκανδάλισε με τη στάση του στο θέμα της διαδοχής για τη Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου. Και ίσως, ύστερα από αυτή τη συγγνώμη για το τεράστιο ατόπημά του, ο κ. Βαρθολομαίος πρέπει να σκεφτεί το ενδεχόμενο της αποχώρησής του από το μέγα αξίωμα του Οικουμενικού Πατριάρχη... Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Η απόλυτη ντροπή για τον Μητσοτακισμό και για τη πατρίδα μας! Μια εχθρός της Ορθοδοξίας, ένα σκέτο νεοταξικό σκουπίδι, να ...υπερασπίζεται τα δίκαια της Ελλάδας! Δεν αντέχεται αυτό! Παρέμβαση Κάγια Κάλας: Το Τουρκολιβυκό μνημόνιο παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών! «Δεν μπορεί να παραγάγει έννομες συνέπειες για τρίτα κράτη». Σε μία σαφή δήλωση προχώρησε η αντιπρόεδρος και Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης Κάγια Κάλας επισημαίνοντας τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τα ισχύοντα γύρω από το Τουρκολιβυκό μνημόνιο για την οριοθέτηση θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο. «Η ΕΕ έχει στρατηγικό συμφέρον για ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο και εξακολουθεί να αναμένει από όλες τις χώρες να σέβονται την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών μελών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)» , τόνισε η κ. Κάλας και προσέθεσε: «Η αποχή από μονομερείς ενέργειες που αντιβαίνουν στα συμφέροντα της ΕΕ και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών εξακολουθεί να αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διασφάλιση ενός σταθερού και ασφαλούς περιβάλλοντος στην Ανατολική Μεσόγειο». Στη συνέχεια η κ. Κάλας συμπλήρωσε: «Όπως υπενθυμίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούνιο του 2025, το μνημόνιο συνεννόησης Τουρκίας-Λιβύης για την οριοθέτηση περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο, παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το εθιμικό δίκαιο που βασίζεται στο δίκαιο της θάλασσας και δεν μπορεί να παραγάγει έννομες συνέπειες για τρίτα κράτη. Η ΕΕ πιστεύει ακράδαντα ότι οι διαφορές θαλάσσιας οριοθέτησης πρέπει να διευθετούνται με ειρηνικά μέσα, ιδίως μέσω διαπραγματεύσεων, καλή τη πίστει και με πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της UNCLOS». Ε, τώρα εμείς τι να πούμε! Καλοδεχούμενο το σχόλιο; Είναι η ντροπή που νοιώθει κάθε Ελληνας, για τη κατάντια της πατρίδας μας... Να μας υπερασπίζονται πιρπιτσόλια, παραδίδοντας μαθήματα σε προδοτικά κυβερνητικά καθάρματα... Με πληροφορίες από Documento

Ο Άρης Πορτοσάλτε έδειξε σήμερα όλη την αγάπη του προς το Κτήνος! "Βρείτε ένα καλό επιχείρημα εναντίον του Μητσοτάκη" Έξαλλος ήταν σήμερα ο Άρης Πορτοσάλτε στην εκπομπή του στον ΣΚΑΪ αφού πανηγύρισε πως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εξάρθρωσε το κύκλωμα της Κρήτης. Μπορεί βεβαίως ένα άλλο κύκλωμα -του ΟΠΕΚΕΠΕ- να έζησε, να μακροημέρευσε και να έφαγε τον άμπακο, αλλά δεν έχει σημασία… Αλλά ο Άρης Πορτοσάλτε έδειξε σήμερα όλη την αγάπη του προς τον νυν πρωθυπουργό, αφού μας είπε πως δεν έχει καμιά αντίρρηση να ρίξουμε τον Μητσοτάκη, ίσως επειδή τον βαρεθήκαμε. Αλλά εκεί έδωσε και τα ρέστα αφού μας κάλεσε να βρούμε ένα καλό πολιτικό επιχείρημα… για να πέσει: «Βρείτε ένα καλό επιχείρημα εναντίον του Μητσοτάκη, ένα καλό. Για να πούμε ότι αυτό το επιχείρημα είναι πολιτικό επιχείρημα…» , είπε χαρακτηριστικά και αν σηκώνετε τα χέρια, δίκιο έχετε. Γιατί ό,τι και να έχει κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι καλώς καμωμένα για τον Άρη Πορτοσάλτε: Είτε πρόκειται για παρακολουθήσεις, είτε πρόκειται για κατάλυση του Κράτους Δικαίου, είτε για δεκάδες δισ. σε απευθείας αναθέσεις, είτε όλα αυτά είναι φήμες από τους κακούς, είτε δεν φταίει ο ίδιος. Ούτε για Τέμπη φταίει (εννοείται), ούτε για ΟΠΕΚΕΠΕ (εννοείται), ούτε για Ακρίβεια (εννοείται). Λογικό και να μην φταίει για την ταξική πολιτική, για τους χαμηλούς μισθούς, για τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και της Υγείας ή για την εμπορευματοποίηση της Παιδείας. Ούτε βλέπει ολιγάρχες εναρμονισμό τιμών και καρτέλ! Εννοείται πως δεν φταίει που η Ελλάδα έχει χάσει τους φίλους της και ο μόνος που της μένει είναι η Νετανιάχου αλλά κι αυτό ακόμη, παίζεται… Προφανώς και βρίσκεται από τη σωστή πλευρά της Ιστορίας όταν δεν βγάζει άχνα για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Ούτε όταν η ίδια η κυβέρνησή του απαξιώνει με τον τρόπο της τον ΟΗΕ, πάντα με το κυπριακό ανοικτό! Ούτε μπορούμε να δεχθούμε πως η Τουρκία κάνει πάρτι και στην κυβέρνηση έχουν φορέσει ωτοασπίδες… Εξάλλου όλα αυτά δεν είναι πολιτικά επιχειρήματα… Είναι «λαϊκισμός»!

Όταν η Βουλή ψήφισε το πλυντήριο του ΟΠΕΚΕΠΕ...και έδωσε συγχωροχάρτι στους Αδίστακτους του Μητσοτακισμού Ακαταδίωκτο στη νέα διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δε νομίζω πλέον να υπάρχει κανείς που να μη σκεφτεί πως όλη αυτή η κουστωδία του Μητσοτακισμού, δέν είναι παρά μια ελεεινή μαφία, ένα αδίστακτο και βδελυρό χαμαιτυπείο που κάνει τον απλό διαβάτη που περνά την Ηρώδη Αττικού, να μη πιστεύει πως διασχίζει τη Λεωφόρο των Αδιστάκτων Εδώ δεν έχουμε κράτος, το χουμε πεί. Έχουμε κανονικό πλυντήριο που μπορεί να ξεπλένει τη βρώμα, αλλά δε μπορεί να διώξει τη δισωδία! Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ξεσκονίζει τον ΟΠΕΚΕΠΕ για οργανωμένο κύκλωμα απάτης και διαφθοράς, η κυβέρνηση του Κτήνους δεν έφερε κάθαρση. Έφερε ασπίδα. Όχι για τον λαό, όχι για τους αγρότες που είδαν 392 εκατομμύρια να κόβονται από τις επιδοτήσεις, αλλά για τους «κολλητούς» που επί χρόνια βύζαιναν τις κοινοτικές ενισχύσεις. Με μια τροπολογία-τερατούργημα, ο νέος πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ ορίζεται από την ΑΑΔΕ και η ευθύνη του δεν θα ελέγχεται ποινικά και πειθαρχικά όπως κάθε δημόσιου λειτουργού, αλλά μόνο βάσει του άρθρου 33 της ΑΑΔΕ . Δηλαδή, ευθύνη μόνο αν αποδειχθεί δόλος . Ό,τι κι αν υπογράψει, όσο κι αν ζημιωθεί το Δημόσιο, αν δεν βρεθεί «δόλια πρόθεση», δεν αγγίζεται. Αυτό είναι το περιβόητο «ακαταδίωκτο» . Και για να σφραγίσει την ομερτά , η ίδια τροπολογία πάγωσε κάθε μετάταξη, απόσπαση ή μετακίνηση υπαλλήλων έως το τέλος του 2025. Ο οργανισμός σφραγίζεται σαν μυστική στοά: κανείς δεν φεύγει, κανείς δεν μιλάει. Γιατί όμως τώρα; Και όχι παλαιότερα; Το ερώτημα καίει και τσουρουφλάει. Γιατί η κυβέρνηση τόλμησε τώρα να θεσμοθετήσει αυτή την ασπίδα; Γιατί δεν το έκανε πέρυσι, όταν ακόμα το σκάνδαλο ψιθυριζόταν στα παρασκήνια; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί τώρα, το σκάνδαλο έσκασε στα χέρια της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και όχι της δοτής και διαχειρίσιμης ελληνικής δικαιοσύνης. Όταν η EPPO παραπέμπει 100 κατηγορούμενους για ζημία 2,9 εκατ. ευρώ, όταν κάνει εφόδους σε Αθήνα και Κρήτη, μιλώντας ανοιχτά για «οργανωμένο σχήμα απάτης και διαφθοράς», όταν στέλνει φάκελο στη Βουλή για εμπλοκή πρώην υπουργών, τότε το Μαξίμου δεν έχει άλλη επιλογή. Δεν μπορεί να σταματήσει την EPPO . Μπορεί όμως να στήσει νομικά αναχώματα ώστε η δικαιοσύνη να μπλοκαριστεί σε εθνικό επίπεδο. Αν αυτό δεν είναι παρακώλυση έρευνας , τότε τι στα κομμάτια είναι; Το σκοτεινό παρελθόν του «ακαταδίωκτου» Το «ακαταδίωκτο» δεν είναι εφεύρεση Μητσοτάκη. Το όπλο αυτό «ανακαλύφθηκε» επί πανδημίας. Τότε που οι ψευτο-«ειδικοί» βγήκαν να παπαγαλίσουν τα πιο απάνθρωπα και αντισυνταγματικά μέτρα, δηλαδή τους υποχρεωτικούς εγκλεισμούς, τη φίμωση ελευθεριών, τους εμβολιασμούς με πειραματικά σκευάσματα και όλο το κακό συναπάντημα που ζήσαμε όλοι με τον τρόμο ζωγραφισμένο στα πρόσωπα μας. Για να τους καλύψουν τότε, ψήφισαν το πρώτο «ακαταδίωκτο» των επιτροπών ! Κανείς δεν θα διωχθεί για τις αποφάσεις του, όσες ζωές κι αν τσαλαπάτησαν. Τρία χρόνια μετά, κανένας δεν λογοδότησε για την καταστροφή που προκάλεσαν. Αυτό το εφεύρημα ήταν δώρο των «αφεντικών» του Νταβός σε όλες τις κυβερνήσεις-μαριονέτες. Και τώρα, το ίδιο όπλο χρησιμοποιεί ο Μητσοτάκης για να προστατέψει το τομάρι του. Να μην αφήσει την Κοβέσι να ξεσκεπάσει όλο το βρώμικο σύστημα στο σύνολο του και να αναγκάσει μάρτυρες να μιλήσουν. Κι εδώ είναι το πιο επικίνδυνο. Το «ακαταδίωκτο» τείνει να γίνει μόνιμο όπλο κάθε καθεστώτος. Αν δεν εκλείψει με συνταγματική αναθεώρηση* , αν δεν απαγορευτεί κάθε είδους ασυλία για πολιτικά πρόσωπα και διορισμένα στελέχη, τότε η Δημοκρατία δεν θα είναι παρά βιτρίνα. Εμποδίζεται η EPPO με αυτό; Η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι σαφής: Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να ερευνά και να ασκεί διώξεις για εγκλήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ. Ο ίδιος ο Άρειος Πάγος το επιβεβαίωσε πως οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να «καπελώσουν» την έρευνα. Αυτό σημαίνει ότι το «ακαταδίωκτο» που έφτιαξε η κυβέρνηση δεν δεσμεύει την EPPO. Αφορά τα εσωτερικά πειθαρχικά και ποινικά όρια στην Ελλάδα . Όμως, και μόνο η ψήφισή του δείχνει πρόθεση συγκάλυψης και πολιτικό μήνυμα προς τους υπαλλήλους: « Μη μιλάτε, δεν θα βρείτε το δίκιο σας εδώ ». Μπορεί να φτάσει μέχρι τον πρωθυπουργό; Η μεγάλη ερώτηση! Αν τα στοιχεία φτάσουν στο γραφείο του Μητσοτάκη, μπορεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να τον διώξει; Τυπικά, η EPPO μπορεί να διερευνήσει οποιονδήποτε εφ' όσον υ πάρχουν ενδείξεις εμπλοκής σε απάτη κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ . Δεν κάνει εξαιρέσεις για πρωθυπουργούς . Όμως η ποινική ασυλία του πρωθυπουργού στην Ελλάδα ρυθμίζεται από το Σύνταγμα (άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών). Εκεί είναι το «κλείδωμα». Η EPPO μπορεί να συλλέξει στοιχεία, να τα παραδώσει και να πιέσει θεσμικά . Αν αποδείξει ευθεία εμπλοκή του ίδιου του Μητσοτάκη, τότε ο φάκελος υποχρεωτικά πάει στη Βουλή . Από εκεί και πέρα, η πολιτική βούληση θα κρίνει αν ανοίξει δίωξη. Με άλλα λόγια, ναι, η Ευρωπαία εισαγγελέας μπορεί να ερευνήσει τον πρωθυπουργό . Αλλά η δίωξη περνάει από το φίλτρο της ελληνικής Βουλής. Εκεί όπου το Κτήνος έχει χτίσει την κομματική του ασπίδα. Το καθεστώς του φόβου είναι εδώ και δε λέει να ξεκουμπιστεί. Η υπόθεση της Παρασκευής Τυχεροπούλου είναι το πιο ξεκάθαρο σημάδι. Μια υπάλληλος που συνεργάστηκε με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που τόλμησε να ανοίξει το στόμα της, τιμωρήθηκε με στέρηση μισθού. Στοχοποιήθηκε γιατί είπε την αλήθεια. Το μήνυμα προς τους υπόλοιπους είναι σαφές: «Μην τολμήσετε!». Έτσι λειτουργεί ένα καθεστώς. Όχι με θεσμούς, αλλά με φόβο. Το Χρονολόγιο του σκανδάλου Μάρτιος 2025 – Η EPPO παραπέμπει 100 κατηγορούμενους για ζημία 2,9 εκατ. ευρώ. 20 Μαΐου 2025 – Εφόδοι της EPPO σε Αθήνα και Κρήτη: «οργανωμένο σχήμα απάτης και διαφθοράς». 23 Μαΐου – Αποπομπή προέδρου ΟΠΕΚΕΠΕ μετά από κόντρα με την ευρωπαία εισαγγελέα. Ιούνιος – Η Κομισιόν κόβει 392,2 εκατ. ευρώ από τις αγροτικές επιδοτήσεις. Ιούνιος–Ιούλιος – Παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών· φάκελος της EPPO στη Βουλή για εμπλοκή πρώην υπουργών. Αύγουστος – Η κυβέρνηση περνά την τροπολογία: «ακαταδίωκτο» για τον πρόεδρο από την ΑΑΔΕ και πάγωμα μετακινήσεων προσωπικού μέχρι 31/12/2025. Ποιές είναι οι επιπτώσεις του νέου τερτιπιού Συγκάλυψη: Εθνικά δικαστήρια και πειθαρχικά όργανα δεν θα αγγίζουν τον επικεφαλής, εκτός αν αποδειχθεί δόλος. Σιωπή: Υπάλληλοι του ΟΠΕΚΕΠΕ καθηλώνονται στο πόστο τους. Κανείς δεν βγαίνει να μιλήσει. Απαξίωση: Οι αγρότες πληρώνουν το τίμημα. Επιδοτήσεις κομμένες, εμπιστοσύνη στο κράτος εντελώς ανύπαρκτη. Εθνική ταπείνωση: Η Ελλάδα παρουσιάζεται στην Ευρώπη ως ο πιο βρώμικος κρίκος στην αλυσίδα της αγροτικής πολιτικής. Θεσμικό προηγούμενο: Το «ακαταδίωκτο» παγιώνεται ως εργαλείο κάθε επόμενης κυβέρνησης. Αν δεν το ξηλώσει μια συνταγματική αναθεώρηση, θα μείνει σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τη Δημοκρατία. Η συνταγματική διάσταση του «ακαταδιώκτου» Ας κάνω και λίγο τον...συνταγματολόγο, με τα λίγα νομικά που ξέρω, δε βαριέσαι. Κι αν διαφωνεί ένας πραγματικός συνταγματολόγος (που πολύ αμφιβάλλω) πολύ ευχαρίστως να έρθει στα σχόλια να το κουβεντιάσουμε. Το λεγόμενο λοιπόν «ακαταδίωκτο», όπως εισήχθη πρώτα για τα μέλη επιτροπών κατά την περίοδο της πανδημίας και τώρα επεκτάθηκε σε διοικητικά στελέχη οργανισμών όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, συνιστά θεσμικό εκτροχιασμό. Μ' άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε εδώ με το άρθρο για την α ντίθεση με την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος) που ορίζει ότι: Η ισότητα όλων ενώπιον του νόμου σημαίνει ότι κάθε δημόσιος λειτουργός, αιρετός ή διορισμένος, υπόκειται στις ίδιες ποινικές και αστικές συνέπειες για τις πράξεις του. Το «ακαταδίωκτο» δημιουργεί ένα προνομιούχο καθεστώς ατιμωρησίας, παραβιάζοντας κατάφωρα τη θεμελιώδη αυτή αρχή. Υπονόμευση της λογοδοσίας (άρθρα 26 και 120 Συντάγματος) Το Σύνταγμα θεμελιώνει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και της ευθύνης των οργάνων της Διοίκησης. Όταν εξαιρείς συγκεκριμένους λειτουργούς από κάθε ποινική και πειθαρχική κρίση, καταργείς τη λογοδοσία και ακυρώνεις την ίδια την έννοια του κράτους δικαίου. Η επίκληση «έλλειψης δόλου» ως όριο ευθύνης ισοδυναμεί με προτροπή σε αμέλεια και κατάχρηση. Το σημαντικότερο; Κάθε φορά που θεσπίζεται «ακαταδίωκτο» , αυτό γίνεται δεδικασμένο . Δημιουργείται ένας επικίνδυνος κανόνας που μπορεί να επικαλεστεί οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση. Έτσι, η ατιμωρησία παγιώνεται όχι ως εξαίρεση, αλλά ως πάγιο εργαλείο συγκάλυψης. Η ύπαρξη τέτοιων ρυθμίσεων μπορεί να επιφέρει ακυρότητα πράξεων λόγω αντισυνταγματικότητας (αν προσβληθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας), ακόμη και σ υγκρούσεις με το ευρωπαϊκό δίκαιο διότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν δεσμεύεται από εθνικά «ακαταδίωκτα». Μ' άλλα λόγια, αυτό οδηγεί σε διπλή δικαστική πραγματικότητα – στην Ελλάδα η ατιμωρησία, στην Ευρώπη οι διώξεις. Επίσης, υπάρχει ακόμη και διακινδύνευση κυριαρχικών δικαιωμάτων από την ίδια την ΕΕ! Διότι η Ελλάδα εμφανίζεται ως κράτος που δεν τιμωρεί τη διαφθορά, δίνοντας άλλοθι για επιβολή κυρώσεων ή περικοπών (όπως ήδη έγινε με τα 392,2 εκατ. ευρώ). Κοντολογής, αν δεν γίνει αναθεώρηση του συντάγματος καταργώντας αυτό το έκτρωμα του "ακαταδίωκτου", έχουμε εντελώς ξοφλήσει σαν κράτος. Εν κατακλείδι... Ας μην γελιόμαστε. Η ώρα της πληρωμής δεν θα έρθει επειδή το αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ούτε γιατί η Κομισιόν μάς τραβάει το αυτί. Η ώρα της πληρωμής ήρθε γιατί το θέλησε ο ίδιος ο Θεός. Γιατί οι αδικίες, οι λεηλασίες, το αίμα του λαού δεν μένουν ατιμώρητα. Γιατί εκεί που η Δικαιοσύνη φιμώθηκε, θα μιλήσει η Θεία Δίκη. Το καθεστώς του Κτήνους μπορεί να χτίζει ακαταδίωκτα, μπορεί να στήνει τροπολογίες-ασπίδες, αλλά δεν μπορεί να αποφύγει το κρίμα που γράφτηκε ήδη. Κι όταν ανοίξει ο λογαριασμός, δεν θα κριθεί μόνο ένας οργανισμός. Θα κριθεί όλο το σύστημα που επί χρόνια μετέτρεψε την Ελλάδα σε εργοτάξιο διαφθοράς. Γιατί στο τέλος, το κουκούλωμα δεν σώζει. Ούτε ο δόλος, ούτε οι τροπολογίες, ούτε οι πλειοψηφίες στη Βουλή. Ο Θεός δεν ξεγελιέται. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Kάποιος πρέπει να σταματήσει ορισμένους "αναλυτάδες - σοφούς" που περνούν το κοινό ως ...μαθητευόμενοι μάγοι στα Χόγκουαρτς. Δεν είμαστε εδώ για να λύσουμε γρίφους, αλλά για να δώσουμε να καταλάβει ο κόσμος το τι θέλετε να πείτε! Έλεος πλέον! Η "Σοφιστικιά Γλώσσα της Ασυναρτησίας" ή... φλυαρία των δήθεν σοφών και το χαμόγελο του κοινού "...Στον Διόδοτο ..." Ε, θα μας τρελάνουν κάποιοι τύποι ή απλά, έχουμε όλοι...αριστεροποιηθεί και μιλάμε τη γλώσσα του ακαταλαβίστικου αριστερόστροφου κομφορμισμού. Αλλιώς δεν εξηγείται το πράγμα. Δεν πέρασε πολλή ωρα που ξύπνησα και βρισκόμουν μεταξύ χασμούρας και καφέ, νάσου να πετάγεται μια ειδοποίηση για το ανέβασμα ενός άρθρου από μια ιστοσελίδα με θέμα που αφορούσε τον σύγχρονο μανδύα του αριστερισμού και την πολυπολιτισμικότητα έναντι του υλισμού. Μάϊστα. Έτσι όπως ήμουν, στα μαύρα μου χάλια, αναρωτήθηκα αν όντως είχε πέσει το άρθρο αυτό στα μάτια ενός άλλου συμπατριώτη μου που θα βρισκόταν στην ίδια θέση με μένα και θα συναντούσε αυτό το - κατά τα άλλα - ενδιαφέρον άρθρο και συναντούσε τη γλώσσα ανάλυσης, ή θα τον διαολόστελνε πρωί πρωί τον γράφοντα ή απλά θα...άλλαζε σελίδα ενημέρωσης. Το χω πεί επανειλημμένως πως σήμερα, π ου η γνώση όπως σερβίρεται στον μαθητή του 21ου αιώνα, είναι μέτρο περισσότερο απώθησης παρά ενδιαφέροντος , επειδή υπάρχει μια φυλή «στοχαστών», «θεωρητικών», «πανεπιστημιακών», που νομίζουν πως κρατούν τα κλειδιά της αλήθειας. Στήνονται στο βάθρο, κοιτούν αφ’ υψηλού το ακροατήριο και αρχίζουν να εκτοξεύουν λέξεις και "λέξεις" με το τσουβάλι. Έννοιες βαρύγδουπες, προτάσεις στριφογυριστές, ακαταλαβίστικες φράσεις που και ακόμη και οι ίδιοι, δύσκολα μπορούν να εξηγήσουν. Και φυσικά, έχουν την απαίτηση να τους καταλάβεις. Αν όχι; Είσαι «αμόρφωτος». Το έργο αυτό δεν είναι τωρινό. Αρχίζει να φαίνεται από τα τέλη ακόμη της δεκαετίας του '60 μέσω του κινηματογράφου, με την εμφάνιση των λεγόμενων ...ανεξάρτητων σκηνοθετών. Μια κλίκα "βαθυστόχαστων" τύπων, με κάργα αριστερό πρόσημο, που απ' τη μία έστηναν στον τοίχο τον μακαρίτη Πατέρα του ελληνικού κινηματογράφου Φιλοποίμενα Φίνο κατηγορώντας τον ευθέως για ... εβιομηχανοποίηση του σινεμά και "καταστροφέα" της 7ης Τέχνης (!!!) στην Ελλάδα, επειδή...οι ταινίες του ΜΙΛΟΥΣΑΝ στο κοινό μέσω μιας αξιοπρεπούς ψυχαγωγίας και συνάμα το...εκπαίδευαν αναβαθμίζοντας το πνευματικό του επίπεδο ( ταινίες όπως "Ηλέκτρα", "Παράνομοι", "Το Τελευταίο Ψέμμα", "Το Ποτάμι", "Το Αμαξάκι", "Το Ταξίδι" κ.α ) κι απ' την άλλη...οι ίδιοι αυτοί με τις ταινίες τους (εκτός "Φίνος Φίλμ") και σε συνεργασία με ένα κράτος που κατελήφθη κυριολεκτικά από ψευδο-κουλτουριάρηδες ΠΑΣΟΚοι και γενικώς "αριστεριστές" είτε με σταλινικό μανδύα είτε με...κόκκινο να'ναι κι ό,τι νά'ναι μανδύα που κατέλαβε το κρατικό "Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου", γέμιζαν την αγορά με παντελώς ακαταλαβίστικα κατασκευάσματα που οι εισπάξεις τους...έκλειναν αντί να γεμίζουν τους κινηματογράφους. Όποιοι δεν τους καταλάβαιναν, ήταν ...αμόρφωτοι, λαϊκιστές, "κυρά-Κατίνες" και άλλα τέτοια κωμικά. Ειδικά αυτό το φαινόμενο, σατιρίστηκε πανέξυπνα από τον σκηνοθέτη Νίκο Περάκη και την ταινία του "Αρπα-Κόλλα" που έσπασε ταμεία το 1980. Αυτό ακριβώς το μοτίβο, επικρατεί και σήμερα τόσο στον έντυπο τύπο, όσο και κυρίως στο ίντερνετ. Δεν στάθηκε μόνο στον κινηματογράφο των δεκαετιών '70, '80 και '90 με κατ' εξοχήν αντιπρόσωπο του είδους τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Επεκτάθηκε και στην δημοσιογραφία ή τέλος πάντων, στην ανάλυση των γεγονότων και των εξελίξεων, είτε αυτές αφορούσαν τη πολιτική είτε τις παγκόσμιες ιδεολογικές ή εξελικτικές καταστάσεις. Μόνο που το κοινό δεν είναι χαζό. Δεν εντυπωσιάζεται με τις λεκτικές τούμπες . Στην καλύτερη περίπτωση μειδιά, στη χειρότερη χλευάζει. Γιατί αντιλαμβάνεται ότι, πίσω από τον πομπώδη λόγο, κρύβεται μια απλή – και συχνά κοινότοπη – σκέψη. Αντί να επικοινωνούν, μασκαρεύουν. Παίρνουν μια απλή ιδέα και την κάνουν γλωσσικό παγόβουνο. Έτσι φτιάχνουν το θρόνο τους: «Όσο πιο δυσνόητος είμαι, τόσο πιο σοφός φαίνομαι». Το αποτέλεσμα; Μια αίθουσα που βαριέται, ένα ακροατήριο που τσεκάρει κινητά, κι ένας ομιλητής να νομίζει ότι μίλησε στην Ιστορία, ενώ μίλησε απλώς στον εαυτό του. Η αλήθεια είναι απλή: σκέψη που δεν μπορεί να ειπωθεί καθαρά, είναι ή άδεια σκέψης ή επίτηδες θολή για να μη φανεί η γύμνια της. Και το πιο κωμικό; Αυτοί που κοροϊδεύουν το κοινό για την «απλότητά» του, είναι οι ίδιοι που γίνονται περίγελος. Γιατί ο λαός ξέρει: το βαθύ φαίνεται και στο απλό. Το υπόλοιπο είναι φλυαρία. Η ψυχολογία της φλυαρίας Γιατί επιμένουν λοιπόν κάποιοι να μιλούν με τέτοια ακατανόητη γλώσσα; Δεν είναι επειδή έχουν τόση σοφία που δεν χωράει σε απλές λέξεις. Είναι γιατί θέλουν να παραστήσουν κάτι παραπάνω από αυτό που είναι. Η δυσνόητη γλώσσα τους λειτουργεί σαν ένδυμα . Όπως μια γυναίκα φοράει κάτι προκλητικό για να τραβήξει βλέμματα, έτσι κι αυτοί φορούν το ένδυμα της αερολογίας για να τραβήξουν «πνευματικά βλέμματα». Αντί για σαγηνευτική εμφάνιση, προσφέρουν λεκτικό λαβύρινθο. Και όπως εκείνη τρέφεται από τα likes και τα αντρικά βλέμματα, αυτοί τρέφονται από την απορία και την αμηχανία του ακροατηρίου. Στην ουσία, πίσω από το λεκτικό καμουφλάζ κρύβεται μια ανασφάλεια . Φοβούνται ότι αν μιλήσουν απλά, θα φανούν ρηχοί, κοινοί, «όπως όλοι». Οπότε προτιμούν να πνίγουν την απλότητα μέσα σε φράσεις-τέρατα. Το κοινό όμως καταλαβαίνει. Μειδιά, χλευάζει, γυρνά το βλέμμα αλλού. Γιατί το βάθος της σκέψης φαίνεται και στην απλή λέξη· δεν χρειάζεται λεκτικά πυροτεχνήματα. Στην πραγματικότητα, οι «σοφοί της φλυαρίας» είναι έφηβοι που δεν μεγάλωσαν ποτέ. Εφηβικοί εγωισμοί και συμπλέγματα κατωτερότητας τους κυνηγούν ακόμη. Το «wannabe» της εφηβείας έγινε «θεωρητικός» της ακαδημαϊκής ζωής. Η στρατηγική τους, θαρρώ πως έχει κάτι το σαδιστικό: "Σε μπερδεύω με τις λέξεις μου. Αν με καταλάβεις, θα νιώσεις «μυημένος». Αν όχι, θα σε θεωρήσω κατώτερο. Μ' άλλα λόγια, στέλνουν τους αναγνώστες τους, σε ένα είδος κομφορμισμού επειδή στην ουσία οι ίδιοι ντρέπονται να πουν ότι "δε κατάλαβα το τι λέει" αλλά λένε στο τέλος "μα τι ωραία που τα λέει" κι ας μη κατάλαβαν γρί απ΄ό,τι διάβασαν. Έτσι δημιουργούν έναν ψευτοθρόνο εξουσίας . Αλλά, όπως η υπερβολική πρόκληση καταντά γελοία, έτσι κι εδώ: η ακατάσχετη φλυαρία γυρίζει μπούμερανγκ. Στο τέλος, αυτοί που θέλουν να φαίνονται σοφοί, καταλήγουν περίγελοι. Παράδειγμα: Πώς μιλούν – Πώς μεταφράζονται Κείμενο (ακαδημαϊκό) Απόδοση (κατανοητή) «Η νέα αντίληψη για το άτομο είναι στον πυρήνα των αλλαγών, στη νοοτροπία και στον τρόπο ζωής, τα τελευταία τουλάχιστον 100 χρόνια…» Τα τελευταία εκατό χρόνια έχει αλλάξει ριζικά ο τρόπος που βλέπουμε το άτομο. Ο ατομισμός του 19ου αιώνα δεν μοιάζει καθόλου με τον σημερινό. «Οι έννοιες που προέρχονται από το οπλοστάσιο του φιλελευθερισμού… Ένας “ηδονισμός” των αισθήσεων, που κυρίως καθοδηγείται από την μαζική κατανάλωση, επήλθε ως συνέπειας της υποχώρησης του Λόγου…» Οι τότε φιλελεύθερες ιδέες βγήκαν από τις συνθήκες της εποχής τους. Σήμερα, όμως, στη θέση τους κυριαρχεί η κατανάλωση και ο ηδονισμός, γιατί χάθηκε η λογική που ένωνε τα πάντα. «Στο μυαλό του καθενός συμμετέχοντα φαντάζει ως “αυθεντική και απολύτως προσωπική επιλογή”… Όμως, η σημερινή αυθεντικότητα… είναι προϊόν αστάθμητων, μεταβαλλόμενων, αλλεπάλληλων και συνεχών αυτοσχεδιασμών.» Σήμερα όλοι μιλούν για «να είσαι αυθεντικός». Μόνο που αυτό δεν βγαίνει από παιδεία και καλλιέργεια, αλλά από πρόχειρους αυτοσχεδιασμούς της στιγμής. «Η έννοια της προσωπικότητας στην αστική εποχή είχε έναν σχεδόν αντικειμενικό κοινωνικό και ηθικό προσδιορισμό… Σήμερα, η προσωπικότητα δεν μετριέται με τέτοιου είδους αντικειμενικά κριτήρια.» Παλιά η προσωπικότητα κρινόταν από την τάξη, την οικογένεια, τη δουλειά, τη μόρφωση. Σήμερα μετριέται με ψυχολογικά και υποκειμενικά κριτήρια. «Η προσωπική εμπειρία καθορίζει την προσωπική ύπαρξη. Όπου δεν υπάρχει αυτή το αποτέλεσμα είναι η μάζα…» Σήμερα, η ύπαρξη ορίζεται από τα βιώματα. Αν αυτά λείπουν, ο άνθρωπος χάνεται μέσα στη μάζα. Και η μάζα δεν είναι πια σύνολο ανθρώπων, αλλά σπασμένα κομμάτια που νομίζουν ότι ζουν «ποιοτικά» μέσω κατανάλωσης. «Άτομο και μάζα συμπυκνώνονται σε μια αργόσυρτη ιστορική επανάληψη… Πρόκειται για ένα αέναο ζάπινγκ στην “τηλεόραση της ζωής”…» Η ζωή σήμερα είναι σαν ατελείωτο ζάπινγκ: εικόνα στην εικόνα, άποψη στην άποψη. Χωρίς παρελθόν, χωρίς μέλλον· μόνο ένα αιώνιο παρόν. «Η έννοια της “ποιότητας ζωής” αντικαθιστά τη νεωτερική έννοια της επιβίωσης…» Η «ποιότητα ζωής» αντικατέστησε την επιβίωση, αλλά δεν έχει σκοπό. Είναι απλώς βολεμένη στο εφήμερο. «Η ζωή είναι μια σειρά επεισοδίων, βιωμένων από ένα Εγώ αυτοσκηνοθετούμενο…» Η ζωή μοιάζει με θέατρο όπου το «Εγώ» αλλάζει ρόλους ασταμάτητα. Μόνο που δεν υπάρχει πραγματικός ηθοποιός, μόνο κοστούμια. «Οι ακραιφνείς φιλελεύθεροι της εποχής μας… Το μόνο που αντιλαμβάνονται είναι η “συμμετοχή” τους στα εφήμερα κατακερματισμένα συμβάντα…» Οι σημερινοί φιλελεύθεροι (και οι αριστεροί) δεν βλέπουν ότι οι άνθρωποι βαρέθηκαν τις «μεγάλες ιδέες». Το μόνο που κάνουν είναι να ανεβάζουν posts με κέντρο τον εαυτό τους. «Οι φιλελεύθερες ιδέες του 19ου αιώνα… Στην πραγματικότητα, αποτελούν κατάλοιπα… Όμως συνεχίζουν να απατούν και να αυταπατώνται…» Οι παλιές φιλελεύθερες ιδέες δεν εκφράζουν πια τη σημερινή κοινωνία. Όσοι τις υπερασπίζονται μοιάζουν με ξεπερασμένους αριστοκράτες του Fellini: Γελοιοποιούνται και δεν το καταλαβαίνουν. Κι εγώ, δε λέω, ακαδημαϊκός είμαι. Αλλά τι είδους απήχηση θα είχαν τα δικά μου κείμενα, αν έγραφα σε μια γλώσσα όπου καταλάβαινε μόνο αυτός που τη ξέρει και όχι αυτός που θα έπρεπε να ενημερωθεί σωστά αλλά ΔΕΝ τη ξέρει; Ήγουν, δεν μπορώ να μιλήσω με γλώσσα ακαδημαϊκή σε κάποιον που δεν τελείωσε καν το Λύκειο. Και πιστέψτε με, υπάρχουν πάρα πολλοί συμπατριώτες μας που μισούν τους ακαταλαβίστικους τόνους επειδή ακριβώς τους θεωρούν δικολαβισμούς. Κι έχουν δίκιο ως ένα σημείο. Τα δικά μου κείμενα, πρέπει πάση θυσία να είναι κείμενα για ΟΛΟΥΣ. Οχι για εκλεκτούς, ούτε για συναδέλφους. Για όλους τους Έλληνες και για όλες τις Ελληνίδες. Ακόμα και γι' αυτούς που βρίσκονται ακόμη στη σφαίρα της άγνοιας και που ως εκ τούτου δεν αντιλαμβάνονται τα τεκταινόμενα. Αρκετά όμως με τις λεκτικές σαπουνόφουσκες. Η αλήθεια δεν χρειάζεται στολίδια για να σταθεί· λάμπει και στο πιο απλό, καθαρό λόγο. Όποιος δεν μπορεί να μιλήσει καθαρά, δεν σκέφτεται καθαρά . Κι όποιος παριστάνει τον σοφό μέσα σε καπνό εννοιών, θα καταλήξει να γελοιοποιείται. Γιατί στο τέλος, το κοινό πάντα ξεχωρίζει τον λόγο που έχει ψυχή από τον λόγο που είναι απλώς φούσκα. Κι όπως έλεγε κι ο μέγας Φίνος " Στο τέλος μένει το...πανί ". Που σημαίνει ότι " στο τέλος θα κριθούμε για το τι πράξαμε το οποίο αποτυπώθηκε στο πανί της μεγάλης οθόνης " Και η απόδειξη της αξίας των πεπραγμένων του, βρίσκεται στο ότι ακόμη και μέχρι σήμερα, οι δικές του ταινίες βρίσκονται στη πρώτη σειρά ακροαματικότητας όπου κι αν προβάλλονται. Και δράττομαι της ευκαιρίας να σημειώσω πως ο "Παπαφλέσσας" του, ε νώ στην εποχή του (1971) κατακρεουργήθηκε από τους... "σοφούς" της κριτικής νομενκλατούρας των μπαλωμένων παντελονιών, ενώ σήμερα αυτή η ταινία που αποτελεί ορόσημο για τον Ελληνικό Κινηματογράφο , έχει μαζέψει τόσα εκατομμύρια προβολές, που μεταφραζόμενες σε εισιτήρια θα μετέτρεπε τη " Φίνος Φίλμ" σε... οικονομικό γίγαντα του επιπέδου της Warner Bros. Έτσι λοιπόν κι εμείς, θα κριθούμε με βάση την ποιότητα της γραφής μας και το τεκμηριωμένο των αφηγήσεων μας. Γιατί "...στο τέλος, μένει το...ψηφιακό χαρτί". Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com Υστερόγραφο: Η αλήθεια του λαϊκού στίχου Κι αν όλα τα παραπάνω φαίνονται σαν «θεωρίες», έρχεται ένα σμυρναίϊκο παλιό τραγούδι της γνήσιας Ρωμιοσύνης να τα πει όλα με δυο στίχους: «Στο ’πα και στο ξαναλέω, μη μου γράφεις γράμματα… Γιατί γράμματα δεν ξέρω, και με πιάνουν κλάμματα…» Αυτός ο στίχος περικλείει την ίδια αλήθεια που καταγγείλαμε: Η δύναμη βρίσκεται στην απλότητα. Όχι στις λέξεις-πύργους, όχι στα θεωρητικά στολίδια, αλλά στην καθαρή φωνή που βγαίνει από την ψυχή. Εκεί όπου οι «σοφοί της φλυαρίας» γελοιοποιούνται, το λαϊκό τραγούδι συγκλονίζει. Γιατί η αλήθεια, όταν ειπωθεί χωρίς μάσκες, δένει κατευθείαν με την καρδιά.

Πλήρης δικαίωση Πύρινου Λόγιου! Ο ροζ πύραυλος ξεφούσκωσε. Μαζί του και τα ψέματα του Ζελένσκι. Από υπερόπλο… σε υπερφιάσκο! Δικαίωση Πύρινου Λόγιου ! Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε ο περιβόητος «Flamingo» είχαμε γράψει ότι δεν ήταν ουκρανικό όπλο, αλλά βρετανικό κατασκεύασμα με ουκρανική ταμπέλα για ξεκάρφωμα. Το είπαμε, το τεκμηριώσαμε, το φωνάξαμε. Και σήμερα, οι εξελίξεις μάς δικαιώνουν πανηγυρικά: το «θαύμα» του Κιέβου δεν ήταν παρά ένα βρετανικό jet-drone μεταμφιεσμένο σε πύραυλο cruise . Ένα ακόμη προπέτασμα καπνού στο γεωπολιτικό θέατρο της παραπλάνησης. Η «υπερδύναμη» του Κιέβου κατέρρευσε μέσα σε λίγες μέρες. Αυτό που παρουσιάστηκε ως πύραυλος cruise 3.000 χιλιομέτρων, με κεφαλή 1,150 κιλών, αποκαλύπτεται ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά βρετανικό drone FP-5, βαφτισμένο «Flamingo» για τις ανάγκες της ουκρανικής προπαγάνδας. Το ουκρανικό επιτελείο διαφήμιζε ότι το Flamingo μπορεί να πλήξει στόχους μέχρι τη Σιβηρία. Έδειξαν μάλιστα βίντεο εκτόξευσης, με θριαμβευτικές δηλώσεις. Όμως, οι Ρώσοι αποκάλυψαν ότι πρόκειται για καθοδηγούμενο jet-drone , προϊόν της βρετανικής Milanion Group Ltd. Η αλήθεια είναι απλή: το Κίεβο δεν κατασκεύασε τίποτα . Έγινε βιτρίνα, προπέτασμα καπνού για να μην ενοχοποιηθεί το Λονδίνο. Και να που σήμερα, το προσωπείο έπεσε. Η διαφθορά ξεχειλίζει Το φιάσκο πήρε διαστάσεις ακόμη μεγαλύτερες όταν έγινε γνωστό ότι το Εθνικό Γραφείο Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) διερευνά την Fire Point, την εταιρεία που «παρήγαγε» τον Flamingo. Μιλάμε για υπερκοστολογήσεις, μίζες και σχέσεις με τον Tymur Mindich, συνεργάτη του Ζελένσκι. Όπως σχολίασε και ο βουλευτής Alexander Dubinsky, το πρόγραμμα είναι «ψεύτικο», μια ακόμα φούσκα που φτιάχτηκε για να ρουφηχτούν δισεκατομμύρια σε μια χώρα όπου το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα έχει καταντήσει κέντρο υπεξαιρέσεων. Στο μεταξύ, σαν να μην έφτανε το φιάσκο, έσκασε και η γερμανική άρνηση. Το Βερολίνο δήλωσε ξεκάθαρα: «Δεν στέλνουμε στρατό στην Ουκρανία» . Ο καγκελάριος Mέρτς έκοψε κάθε συζήτηση για «ειρηνευτική αποστολή» και περιορίστηκε στη γνωστή οικονομική στήριξη. Η Γερμανία τρέμει το ενδεχόμενο άμεσης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. Και αυτή η στάση αντικατοπτρίζει τη γενικότερη κόπωση της Δύσης. Οι Ευρωπαίοι βλέπουν τον πόλεμο να συνεχίζεται χωρίς τέλος και δεν θέλουν να θυσιάσουν στρατεύματα για τα σχέδια του Λονδίνου και της Ουάσινγκτον. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Ζελένσκι παλεύει απεγνωσμένα να δείξει εικόνα ισχύος. Ανακοινώνει «νέες επιθέσεις» στη Ρωσία, υπόσχεται «νέες στρατηγικές», μα στην πραγματικότητα εκλιπαρεί για συναντήσεις και στήριξη. Οι Ρώσοι προχωρούν, οι Γερμανοί αρνούνται, οι Βρετανοί κρύβονται πίσω από προπέτασμα, κι εκείνος μένει γυμνός, με μόνη του άμυνα την επικοινωνιακή φούσκα. Το τρίπτυχο της κατάρρευσης Η υπόθεση Flamingo συνοψίζει τα τρία ρήγματα της σημερινής Ουκρανίας: Εσωτερικό ρήγμα : Διαφθορά, υπεξαιρέσεις, ψεύτικα όπλα κλπ Διπλωματικό ρήγμα : Η Ευρώπη δεν θέλει να βάλει τα χέρια της στη φωτιά. Ηγετικό ρήγμα : Ο Ζελένσκι εξαντλείται σε λόγια και θεάματα, χωρίς πραγματικές δυνατότητες. Και στο κέντρο όλων αυτών, μια Δύση που παίζει επικίνδυνα παιχνίδια, ενώ η Ουκρανία αιμορραγεί κ αι η Ρωσία βλέπει τις μάσκες να πέφτουν. Το Flamingo παρουσιάστηκε ως «θαύμα της Ουκρανίας». Μέσα σε λίγες ημέρες αποδείχτηκε απάτη βρετανικής κοπής . Η Δύση των Αγγλοσαξώνων, οι οποίοι είναι μανούλες στη προπαγάνδα, στο ψέμμα και στην απάτη, ξαναγράφει το ίδιο σενάριο. Προβοκάτσια, παραπλάνηση και ψευδαίσθηση ισχύος. Απλά έχουν ηττηθεί και δε σηκώνει η καμπούρα τους ...ήττες. Και συμπεριφέρονται σαν ανώριμα παιδάκια που θέλουν να κάνουν το...κομμάτι τους σε κοριτσάκια τύπου "Barbie" Αλλά η αλήθεια πάντα βγαίνει στην επιφάνεια. Και αυτή τη φορά, οι μάσκες έπεσαν πιο γρήγορα απ’ όσο περίμεναν. Ο «ροζ πύραυλος» ξεφούσκωσε. Και μαζί του, ξεφούσκωσε και το αφήγημα του Ζελένσκι.

Στη μέγγενη της Συρίας βρίσκεται η ...μεγάλη Τουρκία! Η μεγαλομανία της θα γίνει και ο τάφος της; Η Μέση Ανατολή βράζει και η Άγκυρα ιδρώνει. Μετά τον «αναδασμό» ισχύος στη Συρία, η Τουρκία ξυπνά σε χάρτη που δεν της ανήκει. Ο Τζολάνι συνομιλεί με τον Μαζλούμ Αμπντί υπό αμερικανική ομπρέλα, κι αυτό αρκεί για να καταλάβεις πως το συριακό γήπεδο άλλαξε γραμμές και διαιτητές : συνάντηση, κατά πληροφορίες, μέσα στη Δαμασκό, με ελικόπτερα των ΗΠΑ να κάνουν τις μεταφορές. Αν επιβεβαιώνεται πλήρως, μιλάμε για σεισμό ! SDF και Δαμασκός διαπραγματεύονται στο ίδιο τραπέζι με την έγκριση της Ουάσιγκτον.  Η διπλή τανάλια γύρω από την Άγκυρα: PKK/SDF μέσα – Ισραήλ έξω Το διαχρονικό άγχος της Τουρκίας ήταν το PKK. Σήμερα, το άγχος έγινε τανάλια. Στο εσωτερικό μέτωπο, η Άγκυρα μιλά για «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», αλλά η ατζέντα δεν βγαίνει . Στο εξωτερικό, το Ισραήλ περνά από την παθητική «αποφυγή» στη δόγματική στοχοποίηση του τουρκικού αναθεωρητισμού. Ο Ερντογάν βγήκε στο Ματζικέρτ και ξανακούνησε το σπαθί: « αν βγει από τη θήκη, τελείωσαν τα λόγια ». Ωραία. Το ακούμε χρόνια . Στο μεταξύ, η πραγματικότητα γράφει: το πρόγραμμα «τέλος της τρομοκρατίας» μένει υπόσχεση, ενώ Συρία–Κούρδοι–ΗΠΑ ράβουν νέο πατρόν δίπλα της.  Βόρεια Κύπρος: από «γκρίζα ζώνη» σε ισραηλινό πρόβλημα Το Ισραήλ άνοιξε φάκελο «Βόρεια Κύπρος» . Όχι ρητορικά, αλλά πραγματικά! Σε άρθρο γνώμης στο Israel Hayom προτείνεται καθαρά ότι, αν οι απειλές από το κατεχόμενο τμήμα περάσουν κατώφλι, το Ισραήλ οφείλει να εξετάσει συντονισμένη στάση με Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, ακόμη και σχεδιασμό «απελευθέρωσης» του βορρά σε σενάριο κρίσιμης απειλής . Το μήνυμα δεν είναι διπλωματικό ποίημα. Είναι καμπανάκι: Τα τουρκικά UAV, οι πυραυλικές διατάξεις, το στρατιωτικό αποτύπωμα στα κατεχόμενα μπαίνουν σε ισραηλινά risk assessments . Η Άγκυρα το χλευάζει εξωτερικά, αλλά εσωτερικά το το τρέμει κι αυτό αρκεί.  Συμμαχία Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου: Από «φωτογραφίες» σε καλώδια και ισχύ Δεν είναι μόνο κοινές ασκήσεις κι εκθέσεις. Είναι υποδομές . Το Great Sea Interconnector (Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ) παγιώνει ότι το ρεύμα, η ενέργεια και η ασφάλεια θα κυκλοφορούν μέσω ενός τριπλού καλωδίου — και κάθε καλώδιο είναι γεωπολιτική γραμμή. Η Αθήνα, η Λευκωσία και το Τελ Αβίβ το προχωρούν, με ευρωπαϊκό σφράγισμα και πολιτική βαρύτητα. Για την Τουρκία, αυτό δεν είναι «έργο». Είναι αποτύπωμα ισχύος στα νερά που θεωρούσε αυτονόητα δικά της.  Ρήξη Άγκυρα–Ισραήλ: από τους βρυχηθμούς στις διακοπές Εδώ πέφτουν οι μάσκες. Η Τουρκία κόβει εμπόριο, κλείνει λιμάνια, σφραγίζει εναέριο χώρο για αερομεταφορές που συνδέονται με το Ισραήλ. Ο Φιντάν μιλά όπως μιλά — και οι απαγορεύσεις γράφονται σε ΝΟΤΑΜ και οδηγίες λιμένων. Δεν είναι θέατρο σκιών, είναι κόστη, είναι ροές, είναι ρήξη. Το Ισραήλ αντιλαμβάνεται ότι ο τουρκικός κορμός κινείται πλέον εχθρικά σε κρίσιμα logistics . Η Άγκυρα νομίζει ότι «ποινικοποιεί» το Ισραήλ, ενώ στην πράξη, απομονώνει τον εαυτό της από ένα πλέγμα σχέσεων που το Τελ Αβίβ μεταφέρει αλλού, κυρίως προς Ελλάδα/Κύπρο/Αίγυπτο.  Ο Τομ Μπάρακ: πρέσβης, απεσταλμένος… και μπουρλότο Ο άνθρωπος–κλειδί, λέει το χαρτί, είναι ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα και ειδικός απεσταλμένος για Συρία . Όντως, ο Τομ Μπάρακ είναι πλέον ο επίσημος πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία και ήδη «έγραψε» με μια ατυχέστατη φράση στον Λίβανο που εξόργισε τους δημοσιογράφους εκεί . Αυτός είναι ο αγωγός της Ουάσιγκτον προς Δαμασκό–ΣΔΦ–Άγκυρα. Όταν ο απεσταλμένος καίγεται στην επικοινωνία, το σχέδιο τρίζει. Κι όμως, πάνω σ’ αυτόν ποντάρει η Άγκυρα για «λύση». Στοίχημα υψηλού ρίσκου.  Τι σημαίνουν όλα αυτά για την Τουρκία; Στη Συρία, χάνει τον ρυθμό. Αν Δαμασκός και SDF μιλούν με αμερικανική εγγύηση, η Άγκυρα παύει να είναι το μοναδικό αναγκαίο κακό του βορρά. Το «κουρδικό» δεν λύνεται με δελτία Τύπου.  Στην Ανατολική Μεσόγειο, χάνει το κέντρο βάρους. Η ηλεκτρική διασύνδεση κλειδώνει στρατηγική σύγκλιση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Η Τουρκία βλέπει την ενεργειακή γεωγραφία να την παρακάμπτει, όχι να την «καθησυχάζει».  Στο Ιράκ, οι ΗΠΑ ανασυντάσσονται δεν εξαφανίζονται. Η αποχώρηση/μετάπτωση από το Ain al-Asad δεν είναι «άδειασμα» του πεδίου, είναι ανακατανομή με το βλέμμα στη Συρία. Κι αυτό αφορά άμεσα την τουρκική ελευθερία κινήσεων.  Στη Βόρεια Κύπρο, το αφήγημα σπάει. Όταν μεγάλα ισραηλινά media συζητούν ότι η κατεχόμενη ζώνη συνιστά ισραηλινό πρόβλημα ασφαλείας, η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι η ΤΔΒΚ δεν είναι πια «δικό της» εσωτερικό οικόπεδο. Είναι διεθνές case.  Ο θυμός δεν είναι πολιτική Η Άγκυρα κλείνει λιμάνια, φωνάζει για «γενοκτονία» και κουνάει το σπαθί. Αλλά τα σπαθιά θέλουν χέρια . Και τα χέρια θέλουν συμμαχίες. Σήμερα, τ ις ουσιαστικές συμμαχίες τις στήνουν άλλοι. Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν απαντούν με βερμπαλισμούς. Απαντούν με γραμμές υψηλής τάσης και συμβάσεις. Το Ισραήλ δεν εκδίδει «εξώδικα» στην Άγκυρα. Επενδύει σε κόμβους που την αχρηστεύουν. Αυτό πονάει περισσότερο από μια σφαλιάρα στο βήμα ενός μπαλκονιού.  Από το τρέμουλο στο σύγκρυο Η Τουρκία ξέρει μόνο να απειλεί. Το ερώτημα είναι αν ξέρει να αντέχει όταν οι άλλοι υφαίνουν δίκτυα που την αφήνουν απέξω . Στη Συρία, δεν ορίζει τη μουσική. Στη Βόρεια Κύπρο, μπήκε στο «ραντάρ» του Ισραήλ. Στο Αιγαίο–Ανατολική Μεσόγειο, βλέπει την ενεργειακή γεωμετρία να καρφώνεται δίχως αυτήν . Και στο μεταξύ, περιμένει από τον Μπάρακ να σώσει μια παρτίδα όπου ο ίδιος «γκρεμοτσακίζεται» στη διπλωματική σκηνή . Αυτό δεν είναι στρατηγική. Είναι σύγκρυο με τα φώτα αναμμένα... Reuters APNews APNews Reuters

Στο κόκκινο οι σχέσεις Άγκυρας – Ισραήλ: Το παρασκήνιο της ρήξης! Στο κόκκινο οι σχέσεις Άγκυρας – Ισραήλ: Ανθρωπισμός για το θεαθήναι, διπλό παιχνίδι στην πράξη Η Άγκυρα σήκωσε ξανά τους τόνους απέναντι στο Ισραήλ, με τον Χακάν Φιντάν να ανακοινώνει από το βήμα της Εθνοσυνέλευσης «πλήρη διακοπή εμπορικών σχέσεων» και κλείσιμο του εναέριου χώρου για ισραηλινά αεροσκάφη. Στις δηλώσεις του έφτασε στο σημείο να παρουσιάσει το Ισραήλ ως δύναμη που θέλει να καταστήσει τη Γάζα «ακατοίκητη» και να εκδιώξει συστηματικά τους Παλαιστινίους. Λόγια βαριά, που ακούστηκαν σαν ρήξη. Μόνο που την επόμενη κιόλας μέρα, τουρκικές διπλωματικές πηγές έτρεξαν να «μαζέψουν» το θέμα : Τα μέτρα αφορούν, λέει, μόνο κρατικές πτήσεις και μεταφορές όπλων . Όλες οι εμπορικές πτήσεις διέλευσης συνεχίζουν κανονικά. Δηλαδή… ούτε διακοπή, ούτε αποκλεισμός. Μια φούσκα επικοινωνιακή για το εσωτερικό ακροατήριο και για τον μουσουλμανικό κόσμο που πρέπει να βλέπει την Τουρκία ως «προστάτη της Γάζας». Η διπροσωπία της Άγκυρας Η Τουρκία παριστάνει τον υπερασπιστή των Παλαιστινίων , την ίδια στιγμή που δεν αγγίζει ούτε στο ελάχιστο το εμπόριο που γεμίζει τα τουρκικά ταμεία. Στη ρητορική: «ανθρωπισμός» . Στην πράξη: business as usual. Και σαν να μην έφτανε αυτό, Τούρκοι αναλυτές ήδη προεξοφλούν ότι το επόμενο μέτωπο με το Ισραήλ μπορεί να ανοίξει στη Συρία — μια χώρα που για την Άγκυρα παραμένει πειραματικό πεδίο επιρροής και μόνιμο χαρτί εκβιασμού. Ο Ερντογάν ψάχνει νέα στηρίγματα Μέσα σε αυτό το δήθεν αξεπέραστο «ρήγμα» με το Ισραήλ, ο Ερντογάν πετά για Κίνα και για τη σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης . Θέλει να δείξει ότι έχει «εναλλακτική στο ΝΑΤΟ». Στην πραγματικότητα, η Τουρκία παίζει παντού και με όλους, από το Πακιστάν μέχρι τη Μόσχα, ζητιανεύοντας ρόλο μεσολαβητή για την Ουκρανία και όχι μόνο. Όμως το Ισραήλ δεν παίζει Οι Τούρκοι μπορεί να το παίζουν «τόμπολα» με τις δηλώσεις, αλλά το Ισραήλ δεν αστειεύεται . Στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του, η Βόρεια Κύπρος αναγνωρίζεται ήδη ως εστία απειλής : Τουρκική στρατιωτική βάση στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου, δίπλα στις ισραηλινές ενεργειακές εγκαταστάσεις και στα θαλάσσια κοιτάσματα. Το γεγονός ότι στους ισραηλινούς κύκλους συζητείται η ανάγκη το Κυπριακό να μπει ψηλά στην επόμενη ατζέντα ασφαλείας, τα λέει όλα. Το πραγματικό μήνυμα Δεν πρόκειται ουσιαστικά για «ρήξη» Άγκυρας – Ισραήλ. Πρόκειται για άλλο ένα διπλό παιχνίδι: Μπροστά στις κάμερες ανθρωπιστής, πίσω από τις κουρτίνες έμπορος. Η Τουρκία δεν κόβει γέφυρες με κανέναν δυνατό. Απλώς αλλάζει προσωπεία. Όμως, σε αντίθεση με την Άγκυρα που επενδύει σε εντυπώσεις, το Ισραήλ επενδύει σε στρατηγική. Και αυτό σημαίνει πως η σκιά του επόμενου μεγάλου ζητήματος στην Ανατολική Μεσόγειο ακούει στο όνομα: Κύπρος .

«Αντάρτικο» στον Μητσοτάκη ετοιμάζει η Mαρία Καρυστιανού στη ΔΕΘ! Θέλει να μιλήσει έξω από το Βελλίδειο για τα Τέμπη την ώρα που θα μιλά και ο πρωθυπουργός! Ανησυχία και προβληματισμός επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες η Μαρία Καρυστιανού ετοιμάζει “event” στη ΔΕΘ, και η ανησυχία έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να επισκιάσει την ομιλία του πρωθυπουργού, στην οποία τόσα πολλά επενδύουν στην κυβέρνηση για την αναστροφή του κακού κλίματος λόγω σκανδάλων, διαφθοράς, ακρίβειας, κακοδιαχείρισης, πυρκαγιών και φυσικά των εθνικών μας θεμάτων που πάνε από το κακό στο χειρότερο Συγκεκριμένα, η Καρυστιανού έχει αιτηθεί από τον Δήμο Θεσσαλονίκης άδεια για τη διοργάνωση συγκέντρωσης για τα Τέμπη, έξω από το Βελλίδειο , το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου – την ίδια ημέρα και ώρα που ο Πρωθυπουργός θα παρουσιάζει το «πακέτο -ανάκαμψης». Η Καρυστιανού, γενικά, σκοπεύει να είναι ιδιαίτερα δραστήρια κατά τη διάρκεια της ΔΕΘ, καθώς προγραμματίζει να «κοντράρει» και την ομιλία του Σωκράτη Φάμελου στις 10 Σεπτεμβρίου, με δική της ομιλία σε εκδήλωση στη Θέρμη. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό αν θα της δοθεί η σχετική άδεια από την αστυνομία ή αν το αίτημα βρίσκεται ακόμα υπό συζήτηση, καθώς πρόκειται για ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα και σίγουρα θα υπάρξουν παρεμβάσεις. Το «πολιτικό στοίχημα» όμως για την Καρυστιανού είναι σαφές: Αν θα προλάβει να ολοκληρωθεί η δίκη πριν από τις επόμενες εκλογές. Σύμφωνα με πληροφορίες, με την ολοκλήρωση της εισαγγελικής έρευνας, η δίκη αναμένεται να ξεκινήσει την άνοιξη του 2026, ενώ οι επόμενες εκλογές, εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης τηρήσει την τετραετία, τοποθετούνται για το καλοκαίρι του 2027. Η Καρυστιανού γνωρίζει πως για να έχει ουσιαστικό πολιτικό βάρος οποιαδήποτε κίνηση (δημιουργία κόμματος κλπ.) θα πρέπει να γίνει μετά τη δίκη , η οποία όπως όλα δείχνουν θα απορρίψει τα ευρήματα για το ξυλόλιο και δεν θα αθωώσει τους πολιτικούς υπευθύνους της τραγωδίας αλλά και του «μπαζώματος». Αλλά μπορεί να γίνει και πρίν από αυτή, αν τα πράγματα πάνε σε πρόωρες εκλογές. Σε αυτή την περίπτωση, κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει την Καρυστιανού για πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας, αφού η ίδια θα έχει εμπιστευθεί πλήρως τη Δικαιοσύνη πριν προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος. Η Μαρία Καρυστιανού σχολίασε όμως και το πόρισμα της Πυροσβεστικής για το έγκλημα στα Τέμπη, με αιχμηρή ανάρτησή της. Όπως αναφέρει, πρόκειται για αυτοψία και όχι πόρισμα, το οποίο «δεν καταλήγει σε κανένα συγκεκριμένο συμπέρασμα για τα αίτια της πυρόσφαιρας και δεν αποδομεί τις σχετικές αναφορές του πορίσματος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. «Πως κατάντησαν τη χώρα μας; Πόσο αφελείς μας θεωρούν; Με τι ψυχή βεβηλώνουν τόσο αδίστακτα τις ψυχές των παιδιών μας; Δεν υπάρχει ούτε ένα ψήγμα ανθρωπιάς πάνω τους;» διερωτάται η Μαρία Καρυστιανού και καταλήγει με τη φράση: «Αιδώς αργείοι». Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού: « Αιδώς αργείοι! Από «Ευαγγέλιο» σε ...«φυλλάδα» μια σκευωρία δρόμος… Το πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων (ΕΟΔΑΑΣΑΜ) είχε αρχικά υποδειχτεί ως το «Ευαγγέλιο» για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Μόλις όμως αναδείξαμε τις καυτές κατά λέξη καταγραφές του Πορίσματος ότι η πυρόσφαιρα που έκαψε τα παιδιά μας προκλήθηκε από άγνωστο καύσιμο, το οποίο μάλιστα όπως λέει το Πόρισμα θα είχε εντοπιστεί αν δεν είχε μπαζωθεί άμεσα ο τόπος, ξαφνικά το «Ευαγγέλιο» μετατράπηκε σε «φυλλάδα», καθώς τα ευρήματά του δεν βόλευαν το κυβερνητικό αφήγημα. Μάλιστα βγήκε στο φως αλληλογραφία όπου ο θαυμαστής της κας Ντόρας Μπακογιάννη, Πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΣΑΜ, κ. Χρήστος Παπαδημητρίου, φέρεται να προσπαθούσε να πείσει τον Eπικεφαλής Aσφαλείας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων (ERA), Bart Accou, να μην περιληφθούν οριστικά οι επίμαχες διατυπώσεις για τα αίτια της πυρόσφαιρας. Ωστόσο, η απάντηση του κ. Accou ήταν κατηγορηματική ως προς τα αίτια της πυρόσφαιρας και τελικά οι επίμαχες παράγραφοι δεν «έφυγαν». Γιατί σκοπός τους δεν ήταν βέβαια η αποκάλυψη της ΑΛΗΘΕΙΑΣ που όλοι περιμέναμε, αλλά να μετατραπεί και αυτό το Πόρισμα σε ένα ακόμα βολικό εργαλείο, στα χέρια των αδίστακτων, από χαμηλά έως πολύ ψηλά, που χειρίζονται την υπόθεση των Τεμπών. Το κερασάκι στην τούρτα σήμερα, από τα υποτελή στην Κυβέρνηση ΜΜΕ, που κατά παράβαση του δημοσιογραφικού καθήκοντός τους, παραπληροφορούν τον κόσμο, λες και τρώμε κουτόχορτο, λέγοντας δήθεν ότι η Αυτοψία (και όχι βέβαια Πόρισμα, (ως αναφέρουν τα παπαγαλάκια) της Πυροσβεστικής (ΔΑΕΕ), 2.5 χρόνια μετά την τραγωδία, αποδομεί δήθεν το Πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, δημοσιεύματα απολύτως ψευδή. Αφού μάλιστα δέησε ο Ανακριτής να μας δώσει, με τα χίλια ζόρια σήμερα αυτήν την περίφημη Έκθεση της καθυστερημένης για 2.5 χρόνια Αυτοψίας της ΔΑΕΕ, την οποία μάθαμε πρώτα από τον Τύπο (!), διαπιστώσαμε ότι αυτή η Έκθεση, πέραν του ότι είναι γεμάτη εικασίες, εκτιμήσεις και αόριστες αναφορές: •ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΟΣΦΑΙΡΑΣ •ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΕΝ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΚΑΥΣΙΜΑ∙ ΚΑΙ •ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΔΟΜΕΙ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΟΔΑΣΣΑΜ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο εκτελών Ανακριτής Μπακαΐμης, άρον άρον, άμεσα αφότου πήρε την Έκθεση της παρωχημένης Αυτοψίας και βγήκαν στον αέρα τα ψευδή και αποπροσανατολιστικά δημοσιεύματα, έκλεισε σήμερα τη δικογραφία (!) Πως κατάντησαν τη χώρα μας; Πόσο αφελείς μας θεωρούν; Με τι ψυχή βεβηλώνουν τόσο αδίστακτα τις ψυχές των παιδιών μας; Δεν υπάρχει ούτε ένα ψήγμα ανθρωπιάς πάνω τους; Τόσο πιστοί υπηρέτες του κακού; Πόσο μεγάλο επιτέλους είναι το μυστικό που κρύβεται και ποιους “οικείους” ακουμπά για να έχει κινητοποιηθεί τέτοιος μηχανισμός σήψης και διαφθοράς;»