Search this site

Ο κόσμος λύνει τα φρένα του... Γιατί ένας 3ος παγκόσμιος πόλεμος γίνεται ολοένα και πιθανότερος; Εδώ και ογδόντα χρόνια διηγούμαστε στον εαυτό μας μια ωραία ιστορία: Ότι μετά το Άουσβιτς, τη Χιροσίμα και δύο παγκόσμιους πολέμους, η ανθρωπότητα ωρίμασε, κάθισε στο πεζούλι της Ιστορίας, ήπιε έναν ελληνικό μέτριο και αποφάσισε πως ...από Δευτέρα θα γίνει πολιτισμένη! Η πραγματικότητα είναι λιγότερο παρήγορη. Οι μεγάλες δυνάμεις δεν απέφυγαν τον άμεσο πόλεμο επειδή έγιναν ηθικότερες, αλλά επειδή τέσσερα ισχυρά φρένα τον έκαναν ...παράλογο: Η πυρηνική αποτροπή, η οικονομική αλληλεξάρτηση, μια σχετικά σαφής παγκόσμια ιεραρχία ισχύος και οι διεθνείς θεσμοί που επέτρεπαν την αποκλιμάκωση. Σήμερα έχουν χαλαρώσει και χρειάζονται άμεσο ρεκτιφιέ. Το ανησυχητικότερο είναι ότι τα λύνει η ίδια η Δύση, με την αυτοπεποίθηση του χωριανού που αφαιρεί τα φρένα από το αγροτικό για να μην τον καθυστερούν στην κατηφόρα. Το πρώτο φρένο: ο φόβος της πυρηνικής καταστροφής Τα πυρηνικά όπλα έφεραν ειρήνη επειδή έκαναν τον πόλεμο μεταξύ μεγάλων δυνάμεων σχεδόν αυτοκτονικό. Αν μπορούσες να καταστρέψεις τον αντίπαλο, αλλά εκείνος μπορούσε να σε καταστρέψει πριν πεθάνει, η νίκη έχανε το νόημά της. Αυτή η αποτροπή στηριζόταν σε συνθήκες, κόκκινες γραμμές, δίαυλους επικοινωνίας και στην κοινή αποδοχή ότι ο αντίπαλος, όσο μισητός κι αν ήταν, έπρεπε να έχει τρόπο να υποχωρήσει και να επιβιώσει. Τώρα οι συνθήκες ελέγχου των εξοπλισμών έχουν παραχαλαρώσει, τα πυρηνικά οπλοστάσια εκσυγχρονίζονται και οι κυβερνήσεις μιλούν όλο και πιο άνετα για «περιορισμένα πλήγματα», «ελεγχόμενη κλιμάκωση» και μέχρι «καταστροφή πολιτισμών». Είναι η στρατηγική του καφενείου: «Ρίξε του μία καρέκλα, αλλά όχι δυνατά, γιατί μπορεί να θυμώσει». Το δεύτερο φρένο: η οικονομική αλληλεξάρτηση Η παγκοσμιοποίηση υπήρξε άδικη και συχνά καταστροφική, αλλά δημιούργησε έναν πρακτικό λόγο αποφυγής του πολέμου: Ο αντίπαλος ήταν ταυτόχρονα πελάτης, προμηθευτής, πιστωτής και μέρος της εφοδιαστικής σου αλυσίδας. Το να πολεμήσεις μαζί του έμοιαζε με προσπάθεια να κάψεις το σπίτι του γείτονα ενώ μοιράζεστε την ίδια στέγη. Τώρα η οικονομική αλληλεξάρτηση αντιμετωπίζεται ως αδυναμία. Κυρώσεις, δασμοί, αποκλεισμοί από συστήματα πληρωμών, πάγωμα συναλλαγματικών αποθεμάτων, τεχνολογικοί περιορισμοί και επαναπατρισμός της παραγωγής παρουσιάζονται ως «ανθεκτικότητα». Στην πράξη, οι μεγάλες δυνάμεις οργανώνονται ώστε να μπορούν να επιβιώσουν αφού διακόψουν τις σχέσεις τους με τους αντιπάλους τους. Αυτό είναι προετοιμασία σύγκρουσης. Η Δύση, χρησιμοποιώντας το δολάριο, τις τράπεζες και την τεχνολογική της υπεροχή ως ρόπαλα, ενθαρρύνει τους αντιπάλους της να κατασκευάσουν παράλληλα νομισματικά, εμπορικά και τεχνολογικά συστήματα. Μπορείς να κρατάς για κάποιο διάστημα τον άλλον από τον λαιμό, αλλά δεν μπορείς όμως να απορείς όταν αρχίζει να ψάχνει άλλον δρόμο για να αναπνεύσει. Όταν δύο οικογένειες του χωριού σταματούν να μοιράζονται γεώτρηση, αποθήκη και τρακτέρ, σηκώνουν μάντρα και τοποθετούν κάμερες προς την αυλή του άλλου, επισήμως «μειώνουν τις εξαρτήσεις». Ανεπισήμως όλοι γνωρίζουν ότι στο επόμενο πανηγύρι θα φύγουν τραπέζια. Το τρίτο φρένο: η σαφής κατανομή ισχύος Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες κυριάρχησαν σε ένα σχεδόν μονοπολικό σύστημα. Η κυριαρχία τους ήταν βίαιη, υποκριτική, εκμεταλλευτική, αλλά σαφής. Τώρα η Κίνα αναπτύσσεται, η Ρωσία ανακάμπτει από το πτώμα της 20ετίας μετά την πτώση και έχει τεράστια πυρηνική ισχύ, περιφερειακές δυνάμεις ενεργούν αυτόνομα και μεγάλο μέρος του κόσμου δεν δέχεται πλέον να στοιχηθεί πειθαρχημένα πίσω από τη Δύση. Το πρόβλημα είναι ότι, ξεκάθαρα και ανοιχτά πλέον με βία, η Δύση αρνείται να διαπραγματευτεί τη μετάβαση. Θέλει να διατηρήσει τα προνόμια της παλιάς ηγεμονίας χωρίς να διαθέτει πλέον την ίδια αδιαμφισβήτητη ισχύ. Έτσι δημιουργείται η πιο επικίνδυνη συνθήκη γνωστή ως «παγίδα του Θουκιδίδη» για την οποία έγραψα πριν από τον Σι Τζινπίνγκ: Η παλιά δύναμη πιστεύει ότι πρέπει να δράσει πριν παρακμάσει περισσότερο, ενώ οι ανερχόμενες δυνάμεις πιστεύουν ότι πρέπει να αντιδράσουν πριν περικυκλωθούν. Όλοι αισθάνονται ότι ο χρόνος εργάζεται εναντίον τους και δημιουργούνται συνθήκες Πελοποννησιακού πολέμου. Είναι περίπου σαν δύο γείτονες να διεκδικούν μισό μέτρο οικοπέδου. Ο ένας μετακινεί τη μάντρα δύο πόντους κάθε βράδυ, ο άλλος φέρνει τοπογράφο, σκύλο και ξάδελφο από τα ΛΟΚ, και σε λίγο το χωραφάκι, που παρήγαγε τρεις ντομάτες και ένα στραβό κολοκύθι, αποκτά τη στρατηγική σημασία του Σουέζ. Το τέταρτο φρένο: Οι θεσμοί και οι κοινοί κανόνες Ο ΟΗΕ, το διεθνές δίκαιο και οι διπλωματικοί μηχανισμοί δεν υπήρξαν ποτέ δίκαιοι ή ουδέτεροι. Πρόσφεραν όμως ένα κοινό λεξιλόγιο και έναν τρόπο να υποχωρεί μια κυβέρνηση χωρίς να φαίνεται ότι παραδίδεται. Για να λειτουργήσουν, οι κανόνες δεν χρειάζεται να εφαρμόζονται τέλεια. Πρέπει, όμως, να εφαρμόζονται αρκετά σταθερά ώστε να θεωρούνται κανόνες και όχι εργαλεία του ισχυρού. Εδώ η Δύση έχει προκαλέσει τεράστια ζημιά. Επικαλείται τη «διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες», αλλά οι κανόνες εφαρμόζονται αυστηρά στους αντιπάλους και ελαστικά στους συμμάχους. Έχουν κάνει το διεθνές δίκαιο ελληνική πολεοδομία: το δικό σου αυθαίρετο πρέπει να κατεδαφιστεί, ενώ το δικό μου έχει απλώς ένα μικρό θεματάκι με τα χαρτιά. Όταν τα διεθνή δικαστήρια είναι αξιόπιστα μόνο εφ' όσον διώκουν αντιπάλους, όταν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ αγνοούνται ή μπλοκάρονται σύμφωνα με τα συμφέροντα των ισχυρών και όταν οι ίδιες πράξεις χαρακτηρίζονται άλλοτε εγκλήματα και άλλοτε «νόμιμη άμυνα», το διεθνές δίκαιο παύει να είναι κοινό έδαφος. Μια που έχουμε Μουντιάλ, «ο διαιτητής έχει φορέσει τη φανέλα της μίας ομάδας, έχει καθίσει στον πάγκο της και εξακολουθεί να φωνάζει ότι είναι αμερόληπτος επειδή κρατά τη σφυρίχτρα». Χωρίς αξιόπιστους θεσμούς, κάθε κρίση ανεβαίνει την κλίμακα της έντασης, επειδή κανείς δεν γνωρίζει πώς να κάνει πίσω χωρίς να ταπεινωθεί. Πώς οι μικρές φωτιές ενώνονται Ο παγκόσμιος πόλεμος λοιπόν γίνεται πιθανότερος επειδή εξαφανίζονται οι μηχανισμοί που εμπόδιζαν πολλές μικρές συγκρούσεις να ενωθούν. Η Ουκρανία, η Μέση Ανατολή, η Ερυθρά Θάλασσα, η Ταϊβάν, η τεχνολογική σύγκρουση και οι ενεργειακοί δρόμοι δεν είναι πλέον μικρές απομονωμένες κρίσεις. Εμπλέκουν τις ίδιες δυνάμεις, τις ίδιες συμμαχίες, τα ίδια όπλα και τις ίδιες εφοδιαστικές αλυσίδες. Προστίθενται σε αυτά τα αυτόνομα όπλα, οι κυβερνοεπιθέσεις, οι υπερηχητικοί πύραυλοι και η τεχνητή νοημοσύνη, που μειώνουν τον χρόνο μέσα στον οποίο ένας ηγέτης πρέπει να αποφασίσει αν μια προειδοποίηση είναι πραγματική. Σε μια πυρηνική κρίση, λίγα λεπτά, ένα λανθασμένο σήμα και ένας αλγόριθμος που κανείς δεν κατανοεί πλήρως μπορεί να χωρίζουν τον κόσμο από την καταστροφή. Η ευθύνη της Δύσης Η Δύση έχει μεγάλη ευθύνη. Θέλει οι θεσμοί να είναι παγκόσμιοι όταν επικυρώνουν τις επιλογές της και άνευ σημασίας όταν τις αμφισβητούν. Θέλει ελεύθερο εμπόριο όταν κερδίζουν οι επιχειρήσεις της και προστατευτισμό όταν κερδίζουν οι ανταγωνιστές της. Θέλει τον αντίπαλο αρκετά ισχυρό ώστε να δικαιολογεί τους εξοπλισμούς, αλλά αρκετά αδύναμο ώστε να μη χρειάζεται να διαπραγματευτεί πραγματικά μαζί του. Θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, ενώ ο σκύλος έχει φάει ήδη το τραπεζομάντιλο, δύο καρέκλες και τον αντιδήμαρχο. Ο παγκόσμιος πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος. Γίνεται, όμως, ευκολότερος, επειδή λύνουμε ένα προς ένα τα φρένα που τον συγκρατούσαν. Και, για να μη σας χαλάσω εντελώς το καλοκαίρι, μην ακυρώσετε ακόμη τα μπάνια. Ο παγκόσμιος πόλεμος μάλλον δεν θα αρχίσει τον Αύγουστο: Ακόμη και η Αποκάλυψη δυσκολεύεται να βρει ανοιχτό συνεργείο, υπουργό στο γραφείο και τραπέζι χωρίς κράτηση. Πηγαίνετε λοιπόν για μια βουτιά, καθίστε σε μια ταβέρνα δίπλα στη θάλασσα και παραγγείλετε τίποτα μύδια, χωριάτικη και ουζάκι. Ο πολιτισμός μπορεί να καταρρέει, αλλά ας μην τον αφήσουμε να καταρρεύσει νηστικός... Ελληνάρες είμαστε εξ άλλου!

Το κίνημα που θέλει να φέρει αλλαγές στον τουρισμό – Απίστευτες σκηνές από την Μαγιόρκα της Ισπανίας Στο επίκεντρο βρίσκεται η Μαγιόρκα στην Ισπανία, όπου έχει «φουντώσει» το κίνημα κατά του «υπερτουρισμού». Διαδηλωτές ήρθαν σε αντιπαράθεση με τις αστυνομικές αρχές, ενώ πληροφορίες μιλούν για δεκάδες χιλιάδες άτομα στους δρόμους της Πάλμα. Τι ακριβώς συμβαίνει; Το κίνημα κατά του «υπερτουρισμού» παρουσιάζεται ως μία αυθόρμητη κίνηση οργανώσεων που θεωρούν πως μάχονται για το περιβάλλον,...τόσο αθώα; Όχι φυσικά! Τίποτε δεν γίνεται αθώα με το νεοταξικό σκουπιδιαριό που καλύπτει τέτοιου είδους "κινήματα". Στο επίκεντρο βρίσκεται η Μαγιόρκα στην Ισπανία, όπου έχει «φουντώσει» το κίνημα κατά του «υπερτουρισμού». Διαδηλωτές ήρθαν σε αντιπαράθεση με τις αστυνομικές αρχές, ενώ πληροφορίες μιλούν για δεκάδες χιλιάδες άτομα στους δρόμους της Πάλμα. Τι ακριβώς συμβαίνει; Το κίνημα κατά του «υπερτουρισμού» παρουσιάζεται ως μία αυθόρμητη κίνηση οργανώσεων που θεωρούν πως μάχονται για το περιβάλλον, κινήσεων πολιτών, μόνιμων κατοίκων, οι οποίοι διαμαρτύρονται κατά του μεγάλου αριθμού, όπως αναφέρεται, τουριστών σε συγκεκριμένες περιοχές. Το θέμα είναι...ποιός ή ποιοί τους υποκινούν! Μήπως πίσω από αυτό, κρύβεται η νεοταξική ατζέντα της μείωσης των μετακινήσεων των πληθυσμών; Οι αντιδρώντες ζητούν να μπει όριο στον τουρισμό, δηλαδή ...πλαφόν επισκεπτών(!), ενώ στο στόχαστρο μπαίνουν κα βραχυχρόνιες μισθώσεις ακόμα και ενοικιάσεις αυτοκινήτων! Η πορεία των "διαδηλωτών" στην Μαγιόρκα μετετράπη σε μάχες με την αστυνομία. Το μυαλό όλων μας πηγαίνει αβίαστα στον λεγόμενο «βιώσιμο τουρισμό». Θα μπει πράγματι όριο στον αριθμό ανθρώπων, οι οποίοι επισκέπτονται έναν τόπο; Πόσο θα επηρεάσει ένας τέτοιος πιθανός περιορισμός την οικονομία και τις επιχειρήσεις τουριστικών περιοχών; el.gr

Αναστολή των βομβαρδισμών, ακυρώνει νέα επίθεση στο Ιράν ελλείψει πυραύλων, ύποπτη σιωπή Ισραήλ και... εμπλοκή Ουκρανίας! Η έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης είναι δικαιολογία, ο Tράμπ έκανε ένα βήμα πίσω - Το Ιράν θα απαντήσει στην επίθεση της Ουκρανίας σε πλοίο στην Κασπία Θάλασσα… το Ισραήλ ήταν ο υποκινητής! Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θέλει να δώσει «χώρο» προκειμένου να διεξαχθούν συνομιλίες με το Ιράν, ανέφερε σε δηλώσεις του την Κυριακή ο πρεσβευτής του στον ΟΗΕ, με φόντο την αναστολή των αμερικανικών βομβαρδισμών, που ώθησε τις τιμές του πετρελαίου προς τα κάτω. «Αυτό που κάνει ο πρόεδρος (των ΗΠΑ Τραμπ) αυτή τη στιγμή (…) είναι πως αφήνει χώρο για διαπραγματεύσεις. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται», διαβεβαίωσε χθες Κυριακή ο Μάικ Γουόλτς το τηλεοπτικό δίκτυο Fox News, τονίζοντας ωστόσο πως ο ρεπουμπλικάνος δεν αποφάσισε οριστικά να μην προχωρήσει σε νέα κλιμάκωση όπως απείλησε προ ημερών την Τεχεράνη: «διατηρεί όλες τις επιλογές στο τραπέζι». Οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ στο Ιράν ανεστάλησαν από το βράδυ της Παρασκευής, έπειτα από δυο εβδομάδες πληγμάτων χωρίς προηγούμενο και έπειτα από την κατάπαυση του πυρός τον Απρίλιο. Από την άλλη, το Ιράν δεν ανακοίνωσε καμιά επίθεση εναντίον αμερικανικών βάσεων σε μοναρχίες του Κόλπου, συμμάχους της Ουάσιγκτον. Δεν κηρύχθηκε κανένας νυχτερινός συναγερμός στις χώρες αυτές. «Καθώς η στρατηγική μας βασίζεται ουσιαστικά στην ανταπόδοση, διακόψαμε επίσης τις επιχειρήσεις μας», σχολίασε εκπρόσωπος του ιρανικού στρατού, ο Μοχαμάντ Ακραμινιά. Στις χρηματαγορές μοιάζει να επικρατεί ανακούφιση, ένδειξη των οποίων αποτέλεσε η υποχώρηση των τιμών του πετρελαίου τις πρώτες πρωινές ώρες: Σχεδόν δυο ώρες μετά την έναρξη των συναλλαγών, αυτή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αναφοράς διεθνώς, έπεφτε σχεδόν 5% γύρω στα 92 δολάρια, ενώ για λίγο έφτασε ακόμη και κάτω από τα 90. Αυτή της αντίστοιχης αμερικανικής ποικιλίας West Texas Intermediate (WTI) υποχωρούσε επίσης, περί τα 84 δολάρια. Καθώς ο πόλεμος οδεύει να συμπληρώσει (σ.σ. αύριο Τρίτη) πέντε μήνες, ο αμερικανικός Τύπος κάνει λόγο για ελλείψεις πυρομαχικών κρίσιμης σημασίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times, η οποία επικαλέστηκε δυο πηγές της ενήμερες σχετικά, η κυβέρνηση Τραμπ ανησυχεί για την μείωση των αποθεμάτων πυρομαχικών για τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot και για άλλα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας που προστατεύουν κράτη της περιοχής. Ο αμερικανικός στρατός διαθέτει «όλα όσα χρειάζεται για να διεξαγάγει αυτή την εκστρατεία με όλη την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα», αντέτεινε ο Μάικ Γουόλτς, προσθέτοντας πως αναπτύσσονται στη Μέση Ανατολή «περαιτέρω πόροι». Υποστήριξη του Νετανιάχου Κατά την άποψη της Τεχεράνης, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε «δύσκολη και ασταθή» κατάσταση και πιθανόν αναζητούν «νέα στρατηγική», όπως το έθεσε ο Μοχαμάντ Ακραμινιά. Δυο ημέρες πριν από την επίσκεψη του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον, ο οποίος συνηγορεί πάγια υπέρ σκληρής γραμμής έναντι της Τεχεράνης, ο εκπρόσωπος του στρατού του Ιράν προειδοποίησε τους Αμερικανούς: Αν «αφεθούν να εξαπατηθούν ξανά» από τον ισραηλινό πρωθυπουργό και «επιμείνουν να συνεχίσουν τον πόλεμο, ειδικά με αεροπορικά πλήγματα», η σύρραξη «θα επεκταθεί γεωγραφικά». Ο Νετανιάχου από την πλευρά του είπε πως «υποστηρίζει πλήρως τις προσπάθειες» του Ντόναλντ Τραμπ να βάλει τέλος στις υποτιθέμενες φιλοδοξίες της Τεχεράνης να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο — το Ιράν διαψεύδει εδώ και δεκαετίες πως δεν έχει τέτοια πρόθεση. «Αν μπορούσαμε να καταλήξουμε σε αυτό χωρίς μάχες υψηλής έντασης θα ήταν καλό», δήλωσε χθες στο Fox News. Στην ιρανική πρωτεύουσα, που γενικά δεν υπέστη βομβαρδισμούς μετά την επανέναρξη των εχθροπραξιών στις αρχές Ιουλίου, η ζωή έμοιαζε να επανέρχεται σε πιο φυσιολογικούς ρυθμούς, με τα παραδοσιακά μποτιλιαρίσματα και τη ζέστη να ταλαιπωρούν τους κατοίκους, διαπίστωσε ομάδα του Γαλλικού Πρακτορείου επιτόπου. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή άρχισε την 28η Φεβρουαρίου, με τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς εναντίον του Ιράν, και στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, κυρίως στην Ισλαμική Δημοκρατία και στον Λίβανο. Κλόνισε επίσης την παγκόσμια οικονομία, λόγω της διακοπής της κυκλοφορίας πλοίων στο στενό του Ορμούζ, ανάμεσα στο Ιράν και την αραβική χερσόνησο, από όπου διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνεται σε παγκόσμια κλίμακα. Η Τεχεράνη, που έχει κλείσει το θαλάσσιο πέρασμα στρατηγικής σημασίας κι εννοεί να προχωρήσει στην επιβολή τελών διέλευσης παρά την εναντίωση της Ουάσιγκτον, ανακοίνωσε πως διεξήγαγε την Παρασκευή και προχθές Σάββατο νέες συνομιλίες με το Ομάν, στην άλλη όχθη του στενού, για τη μελλοντική διαχείρισή του. New York Times: Ο Tράμπ ανέβαλλε την επίθεση στο Ιράν για να μην εξαντληθούν τα αποθέματα πυραύλων – Παρέμβαση στρατηγών Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Tράμπ ανέβαλε τα σχέδια για την απότομη κλιμάκωση της στρατιωτικής εκστρατείας κατά του Ιράν λόγω ανησυχιών για την εξάντληση των αποθεμάτων πυρομαχικών του, αναφέρουν οι New York Times. «Ο Tράμπ έχει αναβάλει, τουλάχιστον προς το παρόν, τα σχέδια για απότομη κλιμάκωση της αμερικανικής στρατιωτικής εκστρατείας εναντίον του Ιράν, ιδίως λόγω ανησυχίας ότι η επέκταση του πολέμου θα μπορούσε να εξαντλήσει σε κρίσιμο βαθμό τα ήδη μειούμενα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot και άλλων πυρομαχικών για τα συστήματα αεράμυνας του Πενταγώνου στη Μέση Ανατολή». Η απόφαση φέρεται να ελήφθη μετά από συνάντηση μεταξύ του προέδρου και των συμβούλων του και ανώτερων μελών του υπουργικού συμβουλίου. Το άρθρο διευκρινίζει ότι ο επικεφαλής του Κοινού Επιτελείου Στρατού, Ντάν Kέιν, προειδοποίησε κατ' ιδίαν εκπροσώπους στον Λευκό Οίκο για τους κινδύνους. Οι New York Times προσθέτουν ότι η Ουάσινγκτον θέλει επίσης να αποφύγει την διεύρυνση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, την επιδείνωση των σχέσεων με βασικούς συμμάχους στον Περσικό Κόλπο, την παγκόσμια οικονομική αναταραχή και την επιδείνωση της ενεργειακής και μεταναστευτικής κρίσης. Σύμφωνα με την εφημερίδα, σχεδόν κανείς στον στενό κύκλο του Tράμπ δεν εξέτασε το σχέδιο κλιμάκωσης της σύγκρουσης με γνώμονα τη λογική. Ένας αξιωματούχος αμφέβαλλε ότι νέες μεγάλης κλίμακας επιθέσεις θα έφερναν το Ιράν πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, καθώς, αντίθετα, θα ένωναν τη χώρα απέναντι σε μια εξωτερική απειλή. To Axios, επικαλούμενο πηγές, ανέφερε ότι ο αμερικανικός στρατός συνεχίζει να προετοιμάζει σχέδια σε περίπτωση επιστροφής σε μεγάλης κλίμακας στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, αλλά ο Tράμπ δεν έχει ακόμη εκδώσει αντίστοιχες εντολές. Σύμφωνα με το Axios, o Tράμπ διέταξε να αναβληθούν νέα πλήγματα κατά του Ιράν, τερματίζοντας ένα σερί επιθέσεων 13 ημερών. Channel 15 (Ισραήλ): Η έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης είναι δικαιολογία, ο Tράμπ έκανε ένα βήμα πίσω... ...Ενώ έχουν περάσει 111 ημέρες από την έναρξη των εχθροπραξιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και μετά από καιρό δεν υπήρξαν εκατέρωθεν χτυπήματα. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Tράμπ αποφάσισε να μην επιτεθεί καθώς ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Βάνς και ο αρχηγός στρατού Ντάν Κέιν διαφώνησαν με την κλιμάκωση. Ωστόσο, ο Tράμπ, σε μια θρασύτατη κίνηση, δημοσίευσε ένα βίντεο της επίθεσης στο νησί Χάργκ χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη. Εν τω μεταξύ η Κίνα, σε συντονισμό με το Πακιστάν, κάνουν εκκλήσεις για μείωση των εντάσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Οι επαφές της Κίνας περιλαμβάνουν τη διερεύνηση αμοιβαίων μέτρων για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Η Κίνα προσπαθεί να ανοίξει το δρόμο για συνομιλίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν σχετικά με τις κυρώσεις, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια. Οι επαφές της Κίνας στοχεύουν στη συμμετοχή των κρατών του Κόλπου και άλλων περιφερειακών δυνάμεων στην υποστήριξη της μακροπρόθεσμης σταθερότητας στην περιοχή. Το Ιράν θα απαντήσει στην επίθεση της Ουκρανίας σε πλοίο στην Κασπία Θάλασσα… "Tο Ισραήλ ήταν ο υποκινητής" Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι το Ιράν θα απαντήσει στην επίθεση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε εμπορικό πλοίο στην Κασπία Θάλασσα. «Σε συνομιλίες με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Kάγια Κάλας, και τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Λαβρόφ, τόνισα ότι οι ενέργειες αυτού του οπορτουνιστή του Κιέβου δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητες». Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών πιστεύει ότι το Ισραήλ υποκίνησε την Ουκρανία να εξαπολύσει την επίθεση με σκοπό να εμπλέξει την Ευρώπη σε πόλεμο με το Ιράν. Από την πλευρά του, ο Λαβρόφ εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην Τεχεράνη για τον θάνατο του ναύτη που επέβαινε στο πλοίο.Το Σάββατο 25/7, το ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έπληξαν ένα ιρανικό εμπορικό πλοίο. Ένα μέλος του πληρώματος σκοτώθηκε και ένα άλλο τραυματίστηκε. Το υπουργείο σημείωσε ότι η ευθύνη για τις συνέπειες τέτοιων περιπετειών θα βαρύνει το Κίεβο και όσους το υποστηρίζουν. Νέο μέτωπο Η κατ' αρχήν συμφωνία –το «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ»– που υπέγραψαν τη 17η Ιουνίου, η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη και προέβλεπε κύκλο ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων διάρκειας 60 ημερών έγινε κομματάκια προτού συμπληρωθεί ένας μήνας αφ' ότου τέθηκε σε εφαρμογή. Το στενό του Ορμούζ, που άνοιξε για μερικές ημέρες χάρη στη συμφωνία, ανακοινώθηκε από το Ιράν πως είναι εκ νέου κλειστό. Έξι πλοία που προσπάθησαν να το διασχίσουν χωρίς άδεια της Τεχεράνης σταματήθηκαν τις προηγούμενες 24 ώρες, σύμφωνα με την ιρανική κρατική τηλεόραση. Σε αντίποινα, οι ΗΠΑ επέβαλαν εκ νέου αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών στον Κόλπο. Χθες το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Defa Press, ειδικευμένο στις στρατιωτικές υποθέσεις, μετέδωσε –κάτι που αναμεταδόθηκε από άλλα ΜΜΕ– ότι πετρελαιοφόρο δεξαμενόπλοιο χτυπήθηκε από νάρκη, αφού «απέκλινε» από την μόνη πορεία που επιτρέπει η Τεχεράνη, κατά μήκος των ιρανικών ακτών. Η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές μέχρι στιγμής. Παρ' ότι φάνηκε να αποκαθίσταται σχετική ηρεμία στον Κόλπο για δυο ημέρες εξάλλου, οι εχθροπραξίες εντάθηκαν στο νέο μέτωπο του πολέμου: αυτό στο οποίο αναμετρώνται η Σαουδική Αραβία και οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, που πρόσκεινται στο Ιράν. Είναι ο έλεγχος των υεμενίτικων αιθέρων αυτός που αποτέλεσε έναυσμα, τη 13η Ιουλίου: Η Τεχεράνη έστειλε στη Σανάα αεροσκάφος με αντιπροσωπεία των ανταρτών χωρίς να ζητήσει άδεια από το Ριάντ, όπως συνηθίζεται τα τελευταία δέκα χρόνια, οδηγώντας σε βομβαρδισμούς αποδοθέντες στο σουνιτικό βασίλειο στο αεροδρόμιο της υεμενίτικης πρωτεύουσας. Σε αντίποινα, οι Χούθι κήρυξαν ναυτικό αποκλεισμό της Σαουδικής Αραβίας, έβαλαν στο στόχαστρο πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοιά της και για πρώτη φορά από το 2022 στόχους στην επικράτειά της. Επιτέθηκαν το Σάββατο ιδίως εναντίον πετρελαϊκών εγκαταστάσεων του βασιλείου... Με πληροφορίες από Al Jazeera, BN, SLpress

Είναι κοινός τόπος πλέον ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ, έστω κι αν οι χώρες-μέλη της Συμμαχίας πολεμούν εμμέσως πλην σαφώς. Ο εν λόγω πόλεμος έχει επαναφέρει στο προσκήνιο ζητήματα που θεωρούνταν κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου. Κυρίως, όμως, έχει φέρει πολύ πιο κοντά το ενδεχόμενο γενίκευσης της σύγκρουσης. Προς το παρόν, η Ρωσία υφίσταται συνεχή πλήγματα στην επικράτειά της, ενώ οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παραμένουν στο απυρόβλητο. Το μόνο κόστος που πληρώνουν είναι οικονομικό. Για όποιον έχει αίσθηση της Ιστορίας και στοιχειώδη στρατηγική σκέψη, είναι προφανές πως η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχισθεί. Πρόκειται για ασταθή ισορροπία. Είναι μη βιώσιμο για τη Ρωσία να υφίσταται αυτά τα πλήγματα, περιοριζόμενη στο να τα ανταποδίδει στην Ουκρανία. Για τους Δυτικούς αυτό που μετράει είναι η φθορά της Ρωσίας. Αδιαφορούν για την πολύ μεγαλύτερη φθορά και τις απώλειες που υφίσταται η Ουκρανία. Εξ ου και η ατάκα “να συνεχισθεί ο πόλεμος μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό”! Μπορεί ο Πούτιν να είχε τις δικές του αυταπάτες για το “πνεύμα του Άνκορατζ”, μπορεί να δείχνει μεγάλη αυτοσυγκράτηση φοβούμενος μία ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, αλλά είναι τα ίδια τα πράγματα που τον εξωθούν σε κλιμάκωση. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η Μόσχα δεν έχει να περιμένει τίποτα από τον Τραμπ. Όσο για τους Ευρωπαίους, είναι εξόφθαλμο ότι, όσο βρίσκονται στο απυρόβλητο, δεν έχουν λόγο να αλλάξουν στάση. Μόνο εάν οι Ρώσοι λάμβαναν ριζοσπαστικά στρατιωτικά μέτρα εντός της Ουκρανίας και ταυτοχρόνως μετέφεραν επιλεκτικά τον πόλεμο και στις χώρες που έχουν ευθέως εμπλακεί στο πλευρό του Κιέβου, θα υποχρέωναν και τον Τραμπ και τους Ευρωπαίους να αλλάξουν γραμμή πλεύσης. Προς το παρόν, το Κρεμλίνο θεωρεί ότι η ύπαρξη του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ απαγορεύει πλήγματα σε χώρες-μέλη. Με τη θεώρηση αυτή, όμως, αυτοεγκλωβίζεται, επιτρέποντας στους Ευρωπαίους να πολεμούν εναντίον της Ρωσίας, ενώ οι ίδιοι βρίσκονται στο απυρόβλητο. Είναι ενδεικτικό ότι οι Ουκρανοί κάθε νύχτα εκτοξεύουν τριπλάσια-τετραπλάσια drones στο εσωτερικό της Ρωσίας από όσα εκτοξεύουν οι Ρώσοι σε ουκρανικούς στόχους. Και μάλιστα είναι οι Ουκρανοί που κλιμακώνουν, με τους Ρώσους να ακολουθούν. Είναι οι Ουκρανοί που άρχισαν να πλήττουν εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, γεγονός που ουσιαστικά τείνει να καταργήσει το διεθνές εμπόριο εκεί. Είναι επίσης οι Ουκρανοί που άρχισαν να βομβαρδίζουν μεγάλες εμπορικές αποθήκες (logistics) με σκοπό τη φθορά της ρωσικής οικονομίας. Περιττό να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τέτοιες επιθέσεις συνιστούν έγκλημα πολέμου. Αυτά, όμως, είναι ενοχλητικές λεπτομέρειες για τα κατά τα άλλα ευαίσθητα δυτικά Μίντια. Η δυνατότητα του Κιέβου να εκτοξεύει πολλαπλάσια drones δεν προκύπτει από μία δική του μεγαλύτερη βιομηχανική ικανότητα, αλλά από το γεγονός ότι πολλά εργοστάσια στην Ευρώπη παράγουν μαζικά drones (και πυραύλους), τα οποία στέλνονται στην Ουκρανία. Η δε ευστοχία τους εξασφαλίζεται από τις επιχειρησιακές πληροφορίες που σε μόνιμη βάση παρέχουν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, συμμετέχοντες και άμεσα στους βομβαρδισμούς ρωσικών στόχων. Κεντρικός εχθρός Είναι προφανές ότι το ΝΑΤΟ έχει εισέλθει σε νέα ιστορική φάση. Ιδρύθηκε για να ανασχέσει τη Σοβιετική Ένωση, όχι μόνο επειδή ήταν κομμουνιστική, αλλά κυρίως επειδή η Δύση την έβλεπε ως κύριο γεωπολιτικό αντίπαλο. Γι’ αυτό κι όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, όχι μόνο η Συμμαχία δεν διαλύθηκε, αλλά και επεκτάθηκε μέχρι τα σύνορα της Ρωσίας, την οποία έβλεπε σαν αδύναμη συνέχεια του πρώην σοβιετικού ανταγωνιστή. Όταν, μάλιστα, ο Πούτιν έδειξε ότι δεν θα άφηνε το δυτικό κεφάλαιο να λεηλατήσει με νεοαποικιακούς όρους τους τεράστιους ρωσικούς φυσικούς πόρους, η Δύση έπαψε να τηρεί τα προσχήματα. Όπως είναι γνωστό, το υποστηριχθέν από τις ΗΠΑ πραξικόπημα του Μαϊντάν εξ αντιδιαστολής οδήγησε στην αναίμακτη προσάρτηση της Κριμαίας (2014). Η προσάρτηση έδωσε την ευκαιρία στη Δύση να στριμώξει την “Αρκούδα”, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στην εισβολή το 2022. Ήταν κοινός τόπος ότι η Ρωσία δεν θα ανεχόταν την προαναγγελθείσα (από το 2008) ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τους Δυτικούς να σπρώξουν τα πράγματα στη ρήξη. Όπως και να έχει, ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτούργησε σαν καταλύτης, επαναφέροντας με ωμό τρόπο τη Ρωσία στη θέση του κεντρικού εχθρού. Σ’ αυτό το κλίμα το ΝΑΤΟ απέκτησε βαθύτερη πολιτική-στρατιωτική συνοχή στην Ευρώπη, παρά το ρήγμα που του προκαλεί η στάση του Τραμπ. Δεν πρόκειται, ωστόσο, για ιδιοτροπία του τωρινού προέδρου. Η αμερικανική στρατηγική μεταβάλλεται σταδιακά. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μεταφέρει την ευθύνη για την αντιμετώπιση της Ρωσίας στους Ευρωπαίους, διατηρώντας, βεβαίως, τον ηγετικό της ρόλο, αλλά περιορίζοντας τη δική της άμεση εμπλοκή. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανταποκρίνονται. Όχι μόνο αυξάνουν τις στρατιωτικές δαπάνες και επενδύουν στην πολεμική βιομηχανία, αλλά και καλλιεργώντας αντιρωσικό κλίμα. Η καλλιέργεια πολεμικού κλίματος δεν οφείλεται μόνο στην σχεδόν υστερική ρωσοφοβία, αλλά και στην εκτίμηση ότι η αναγόρευση της Ρωσίας στον απόλυτο εχθρό υπηρετεί δύο σκοπιμότητες: Πρώτον, ενισχύει τη συνοχή της Ευρώπης και δεύτερον, επιτρέπει στις κυβερνήσεις να κατευθύνουν πόρους από το κοινωνικό κράτος στους εξοπλισμούς, τους οποίους θεωρούν και εργαλείο οικονομικής αναζωογόνησης για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, που αντιμετωπίζουν χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Η Ουκρανία ως γεωπολιτικό διακύβευμα Στο κέντρο του εν εξελίξει ιδιότυπου πολέμου βρίσκεται ως μεγάλο γεωπολιτικό διακύβευμα η Ουκρανία. Εάν, δηλαδή, θα ενσωματωθεί στη Δύση, ή θα μετατραπεί σε κράτος-μαξιλάρι μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, όπως επιδιώκει η Μόσχα. Μπορεί προς το παρόν η ένταξη της Ουκρανίας στη Συμμαχία να έχει μπει στο ράφι, αλλά έχει ήδη δρομολογηθεί η διαδικασία ενσωμάτωσης στην ΕΕ. Επειδή, όμως, διεξάγεται πόλεμος, επειδή η Ουκρανία δεν εκπληρώνει κατ’ ουδένα τρόπο τις προϋποθέσεις ένταξης και τέλος επειδή είναι μεγάλη “μπουκιά” που η ένταξή της εγείρει σοβαρά προβλήματα, κυρίως στον τομέα των αγροτικών επιδοτήσεων, το ευρωιερατείο επινοεί ειδικό καθεστώς, το οποίο να μην είναι μεν πλήρης ένταξη, αλλά ουσιαστικά να προσδένει οριστικά το Κίεβο στο ευρωπαϊκό άρμα. Η Μόσχα δεν είχε αυταπάτες ότι το ΝΑΤΟ επιχειρούσε να ενσωματώσει ντε φάκτο την Ουκρανία και γι’ αυτό έγινε η εισβολή. Αποδεχόμενη, όμως, την ένταξή της στην ΕΕ έδειξε ότι δεν κατανοεί πως η ένταξη στην ΕΕ είναι πιο σκληρή ενσωμάτωση στη Δύση απ’ ό,τι η ένταξη στο ΝΑΤΟ. Οι Ρώσοι έβλεπαν την ΕΕ ως οικονομική ένωση, που είναι η πρόσοψη, υποτιμώντας το γεγονός ότι είναι και ένα είδος πολιτικής ένωσης, που τείνει πλέον να αποκτήσει και στρατιωτική διάσταση. Οι Ευρωπαίοι ευθέως και οι Αμερικανοί εμμέσως πλην σαφώς καθοδηγούν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, ειδικά τις επιθέσεις με drones και πυραύλους. Και όπως έχω προαναφέρει, το γεγονός ότι η Ρωσία υφίσταται συνεχώς πλήγματα με αποτέλεσμα σοβαρές στρατιωτικές και οικονομικές απώλειες, ενώ η Ευρώπη παραμένει στο απυρόβλητο, δημιουργεί μία μη βιώσιμη ανισορροπία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα, ο Πούτιν θα υποχρεωθεί να υπερβεί την αυτοσυγκράτηση, που τόσο έχει κοστίσει στη χώρα του και να κλιμακώσει. Το γεγονός ότι οι ουκρανικές απώλειες είναι μεγαλύτερες δεν λύνει το πρόβλημα της Μόσχας. Εάν οι Ρώσοι προέλαυναν με ταχύ ρυθμό και η κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας ήταν ζήτημα μερικών εβδομάδων, η αυτοσυγκράτηση θα είχε ένα νόημα. Όλα δείχνουν, ωστόσο, ότι οι σημαντικές ρωσικές επιτυχίες στο έδαφος είναι αργές και δεν προδιαγράφουν επικείμενη κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας. Το πυρηνικό χαρτί Η ανάγκη της Ρωσίας να σταματήσει την αιμορραγία που υφίσταται, την ωθεί πιεστικά στο να κάνει αυτά που από στρατιωτική άποψη όφειλε να είχε κάνει σχεδόν εξαρχής και πάντως όχι μετά από τεσσεράμισι χρόνια. Όπως επανειλημμένως έχω γράψει σ’ αυτές τις στήλες, αλλά και δύο βιβλία μου για τον πόλεμο στην Ουκρανία (2022 και 2025), η Μόσχα μπορεί κατά καιρούς να εκτόξευσε απειλές, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν έθεσε ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές. Το αποτέλεσμα είναι όλο αυτό το διάστημα οι Δυτικοί να ροκανίζουν (δια της σαλαμοποίησης) τη ρωσική αποτροπή, δηλαδή τις θεωρούμενες κόκκινες γραμμές της Ρωσίας. Έτσι φθάσαμε στο σημείο οι Δυτικοί, δια χειρός Ουκρανών, να έχουν μειώσει τον όγκο διύλισης στη Ρωσία πάνω από το μισό, να έχουν αχρηστέψει δεκάδες ρωσικά δεξαμενόπλοια, να καταστρέφουν γιγαντιαίες εμπορικές αποθήκες και οι μεγάλες ρωσικές πόλεις να είναι σχεδόν στο έλεος ουκρανικών drones. Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, ή ο Πούτιν θα αποξενωθεί πλήρως από το δημόσιο αίσθημα στη χώρα του, ή θα ανταποκριθεί στην πίεση για ριζικά στρατιωτικά μέτρα. Οι τελευταίες ρωσικές επιθέσεις δείχνουν πως κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Σε πρώτη φάση δεν πρόκειται να πλήξει στόχους σε χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Θα εντατικοποιήσει τις επιθέσεις στην ουκρανική επικράτεια, πλήττοντας πλέον, όχι μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις, κέντρα διοίκησης, πολεμικές βιομηχανίες και ενεργειακές υποδομές, αλλά και το σιδηροδρομικό δίκτυο και γέφυρες. Μ' άλλα λόγια, η Μόσχα δείχνει να προσχωρεί στον ολοκληρωτικό πόλεμο, που διεξάγει τον τελευταίο καιρό το Κίεβο. Το εάν αυτά τα πλήγματα θα αποδειχθούν ικανά να συρρικνώσουν τις επιθέσεις στη ρωσική επικράτεια θα φανεί. Εάν όχι, τότε θα τεθεί επί τάπητος το ζήτημα ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων σε πολεμικές βιομηχανίες χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, που παράγουν για λογαριασμό της Ουκρανίας. Και τότε θα δοκιμασθεί στην πράξη η αποτροπή που αντιπροσωπεύει το άρθρο 5. Γιατί είναι προφανές ότι εάν η Μόσχα τελικώς πραγματοποιήσει τέτοιες επιθέσεις, θα έχει κατέβει από το ράφι το πυρηνικό χαρτί ως ρωσική αποτροπή μίας μαζικής επίθεσης εκ μέρους του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό, όμως, σε επόμενο άρθρο.

Τάδε έφη Λάρυ Τζόνσον, πρώην αναλυτής της CIA και πολιτικός αναλυτης σε εφημερίδες και ιστοσελίδες Δραματικές τοποθετήσεις του Λάρυ Τζόνσον, πρώην αναλυτή της CIA - Ολοκληρωτική η νίκη της Ρωσίας, διαλύει την Ουκρανία! Το Κίεβο και η Οδησσός θα επιστρέψουν στην Ρωσία - Η Τζούλια Μέντελ διαλύει κάθε ψευδαίσθηση για τον Zελένσκι: Είναι νάρκισσος, σεξιστής, αδαής και... ηθοποιός που εξαπάτησε τους πάντες! Η στρατιωτική και πολιτική συντριβή του καθεστώτος του Κιέβου λαμβάνει πλέον διαστάσεις ολοκληρωτικού ολέθρου. Το Κίεβο παραδόθηκε στις φλόγες από πλήγματα με Σ-400 και Ισκαντέρ στις περιοχές Σεβτσένκοφσκι, Σολομένσκι και Ντεσνιάνσκι. Παράλληλα, οι ρωσικές δυνάμεις κατέστρεψαν κέντρα ελέγχου μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Νικολάγιεφκα και την Κοντρατόφκα, προελαύνουν μετά το Ποκρόφσκ στη Γκρίσινο, τη Νοβοαλεξαντρόφκα, τη Ροντίνσκογιε και τη Ντοροζνόγιε, ενώ απελευθέρωσαν τη Ζαχάροφκα στο Χάρκοβο, διαλύοντας τις αλυσίδες εφοδιασμού στο Κορότιτς, το Ιζιούμ και το Κριβόι Ρογκ. Στο εσωτερικό της Ουκρανίας η αποσύνθεση είναι πλήρης. Στην περιοχή Σούμι πάνω από τριάντα βίαια επιστρατευμένοι πέθαναν στο πεδίο Καζάτσκογιε από βασανιστήρια εθνικιστών. Αιχμάλωτοι όπως ο Βιτάλι Ταμπούντσικοφ αποκαλύπτουν τη λεηλασία της ευρωπαϊκής βοήθειας, ενώ το ενεργειακό σύστημα καταρρέει ενόψει χειμώνα (11-12 GW παραγωγής έναντι των 18-19 GW που απαιτούνται). Η επίθεση κατά ιρανικού πλοίου στην Κασπία Θάλασσα από πυρά των ουκρανικών δυνάμεων προκάλεσε την οργή της Τεχεράνης και απειλές για αντίποινα. Την ίδια ώρα ο πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Μικόλα Αζάροφ αποκαλύπτει ότι οι μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ και Βρετανίας επέβαλαν τον Μιχαήλ Ντραπάτι στη θέση του Αλεξάντρ Σίρσκι. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε και η εμπλοκή της Ολλανδίας στη σύγκρουση, ενώ οι Τζον Μίρσχάιμερ και Λάρι Τζόνσον επιβεβαιώνουν την πλήρη αποσύνθεση της χώρας και τη μετατροπή της σε διαμελισμένο απομεινάρι. Απέναντι στην πρόταση του Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ στο Ομσκ για πάγωμα του πολέμου, ο Βλαντίμιρ Πούτιν, μέσω του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, ξεκαθάρισε ότι καμία συμφωνία δεν υφίσταται χωρίς την πλήρη επίτευξη όλων των ρωσικών στόχων. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, εκτρέποντας τη σφοδρή κριτική για τη διαφθορά και τη συνέχιση του πολέμου, κάνει λόγο για ακόμη 30.000 Βορειοκορεάτες στρατιώτες και βαλλιστικούς πυραύλους που επιχειρούν στο πλευρό των ρωσικών δυνάμεων. Το Κίεβο στις φλόγες μετά από μαζικό μπαράζ πυραύλων Μια σειρά ισχυρών εκρήξεων συγκλόνισε την πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια της νύχτας της 26ης Ιουλίου. Το μαζικό κύμα επιθέσεων περιελάμβανε πυραύλους S-400 και Ισκαντέρ, προκαλώντας τεράστιες πυρκαγιές. Σοβαρές ζημιές καταγράφηκαν στην περιοχή Σεβτσένκοφσκι, ενώ εκδηλώθηκαν μεγάλες φωτιές σε μη οικιακές εγκαταστάσεις στην περιοχή Σολομένσκι, καθώς και σε οχήματα και χώρους στάθμευσης στην περιοχή Ντεσνιάνσκι. Δραματικές τοποθετήσεις του Λάρι Τζόνσον (πρώην αναλυτής της CIA) – Ολοκληρωτική η νίκη της Ρωσίας… διαλύει την Ουκρανία, το Κίεβο και η Οδησσός θα επιστρέψουν στη Ρωσία Ο πρώην αναλυτής της CIA, Λάρι Τζόνσον, εξέφρασε την κατάπληξή του για το γεγονός ότι οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις καταφέρνουν συντριπτικά και ισοπεδωτικά πλήγματα στα ουκρανικά λιμάνια και τις βιομηχανικές επιχειρήσεις, την ίδια ακριβώς ώρα που προελαύνουν σταθερά και ακάθεκτα σε όλα τα μέτωπα. Σε σειρά νέων, ιδιαίτερα αιχμηρών και αποκαλυπτικών δηλώσεων σκιαγραφεί μια εικόνα ολοκληρωτικής στρατιωτικής ήττας για το καθεστώς του Κιέβου. Ο Λάρι Τζόνσον τονίζει ότι ο πόλεμος θα τερματιστεί αποκλειστικά και μόνο με μια συντριπτική στρατιωτική νίκη της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης, καθώς η ουκρανική πλευρά αδυνατεί πλέον να παρακολουθήσει τις ταχύτατα κλιμακούμενες ρωσικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υφίσταται κανένα περιθώριο διαπραγματεύσεων, παρά μόνο η τύχη της ίδιας της ηγεσίας του Κιέβου — επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι το μόνο που μένει να φανεί είναι αν ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι θα καταφέρει να εγκαταλείψει ζωντανός τη χώρα για να βρει καταφύγιο στο εξωτερικό. Παράλληλα, ο πρώην αναλυτής της CIA υπογραμμίζει ότι οι ρωσικές δυνάμεις δεν πρόκειται να σταματήσουν μέχρι να ανακτήσουν τον πλήρη έλεγχο στρατηγικών περιοχών. Ο Λάρι Τζόνσον εκτιμά ότι η Ρωσία θα πάρει πίσω την Οδησσό, αλλά και το ίδιο το Κίεβο, το οποίο αποτελεί την ιστορική και πνευματική κοιτίδα του ρωσικού έθνους και της Ορθοδοξίας. Όσο για τις δυτικές περιοχές της Ουκρανίας, σημειώνει ότι θα αφεθούν στη διοίκηση της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Ουγγαρίας. Ο Λάρι Τζόνσον υποστηρίζει ότι η Δύση υπέπεσε σε τραγικό σφάλμα υποτιμώντας την αποφασιστικότητα και την ενότητα της Ρωσίας. Τονίζει ότι ο ρωσικός λαός είναι απόλυτα συσπειρωμένος απέναντι στις εξωτερικές απειλές, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη απέτυχαν παταγωδώς στην προσπάθειά τους να αποσταθεροποιήσουν και να καταστρέψουν οικονομικά τη χώρα. Καταλήγοντας, διαμηνύει ότι η σύγκρουση θα τελειώσει οριστικά μόνο όταν οι ΗΠΑ αποσύρουν πλήρως τις μυστικές υπηρεσίες τους και τη στρατιωτική τους εμπλοκή από την Ουκρανία. Επικίνδυνη κλιμάκωση – Η Ολλανδία εξοπλίζει το Κίεβο με τον πύραυλο Ruta Block 1 Σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση των επιχειρήσεων μεγάλου βεληνεκούς προχωρά το καθεστώς του Κιέβου, θέτοντας για πρώτη φορά σε επιχειρησιακή χρήση τον ολλανδικής ανάπτυξης πύραυλο cruise Ruta Block 1. Αδιάψευστος μάρτυρας της ολλανδικής εμπλοκής στη σύγκρουση αποτελούν τα συντρίμμια του αεροσκάφους που εντοπίστηκαν εντός της ρωσικής επικράτειας, επιβεβαιώνοντας ότι το ευρωπαϊκό αυτό όπλο χρησιμοποιείται πλέον ενεργά στις επιθέσεις. Η επιχειρησιακή πρεμιέρα του ολλανδικής ανάπτυξης πυραύλου cruise Ruta Block 1 εντός της ρωσικής επικράτειας —όπως επιβεβαιώνεται από τον εντοπισμό συντριμμιών— σηματοδοτεί μια νέα φάση στη δυτική εμπλοκή, όπου η Ολλανδία και άλλα ευρωπαϊκά κράτη πιέζουν για βαθιά πλήγματα κατά της Ρωσίας, επιτρέποντας τη χρήση μαχητικών F-16, δορυφορικής υποστήριξης και αμερικανικών πυραύλων ATACMS. Αν και ο συγκεκριμένος πύραυλος αναχαιτίζεται σχετικά εύκολα, η χρήση του —σε συνδυασμό με την τακτική των φθηνών drones μιας χρήσης— αποσκοπεί στον οικονομικό εξαντλημό και τον στραγγαλισμό της ρωσικής αεράμυνας, αναγκάζοντας τη Μόσχα να καταναλώνει πανάκριβους πυραύλους αναχαίτισης για να προστατεύσει κρίσιμες υποδομές, αεροδρόμια, διυλιστήρια και εργοστάσια που φτάνουν μέχρι τη βιομηχανική περιοχή των Ουραλίων. Απέναντι σε αυτή τη συνεχώς κλιμακούμενη απειλή, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, ο Σεργκέι Σοϊγκού και ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ προειδοποιούν ότι οι ευρωπαϊκές βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής όπλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών μετατρέπονται πλέον σε «δυνητικούς στόχους» των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, με χτυπήματα να έχουν ήδη ξεκινήσει από τη Γερμανία, διαμηνύοντας ότι η στάση της Ευρώπης την παρασύρει ανεπιστρεπτί στη δίνη του πολέμου. Εφιαλτική πρόβλεψη Μίρσχάιμερ (Καθηγητής ΗΠΑ) – Σε πλήρη αποσύνθεση η Ουκρανία, ο Ζελένσκι τη μετατρέπει σε… κουφάρι Ζοφερό διαγράφεται το μέλλον της Ουκρανίας, καθώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα σαρωτικά πλήγματα στις υποδομές της χώρας φέρνουν στο φως την πλήρη αδυναμία ανάσχεσης των επιθέσεων και την ολική αποσύνθεση του κράτους, εκτίμησε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σικάγο, Τζον Μίρσχάιμερ. Η χώρα κινδυνεύει πλέον άμεσα να παύσει να λειτουργεί ως συγκροτημένο κράτος και να μετατραπεί σε ένα αδύναμο, διαμελισμένο και κατεστραμμένο απομεινάρι. Ένα άδειο, νεκρό κουφάρι… Τα ανυπέρβλητα προβλήματα στο πεδίο των μαχών, σε συνδυασμό με την ολοκληρωτική καταστροφή των λιμενικών υποδομών και των βιομηχανικών επιχειρήσεων, προοιωνίζονται μια ολοκληρωτική ήττα. Η Ουκρανία οδεύει προς την έξοδο από τη σύγκρουση ως ένα παντελώς ανίκανο και δυσλειτουργικό κράτος-απομεινάρι, έχοντας υποστεί συντριπτικά χτυπήματα την ίδια ώρα που οι αντίπαλες δυνάμεις προελαύνουν σταθερά στο μέτωπο. Εξελιγμένοι υπερηχητικοί πύραυλοι από τη Βόρεια Κορέα στη διάθεση των ρωσικών δυνάμεων Η Βόρεια Κορέα επανέλαβε τις μαζικές παραδόσεις τακτικών βαλλιστικών πυραύλων KN-23 και KN-24 στη Ρωσία, εξελισσόμενη στον σημαντικότερο προμηθευτή όπλων κατευθυνόμενης ακριβείας για τις ρωσικές δυνάμεις πρώτης γραμμής. Ανταποκρινόμενη στην τεράστια εξωτερική ζήτηση, η ηγεσία της Πιονγιάνγκ δρομολόγησε τον υπερδιπλασιασμό της παραγωγικής της δυναμικότητας, την ίδια ώρα που ο ρωσοουκρανικός πόλεμος μετατράπηκε στο μεγαλύτερο πεδίο ζωντανών δοκιμών με πραγματικά πυρά για το βορειοκορεατικό οπλοστάσιο, επιτρέποντας στους πυραύλους KN-23 να βελτιώσουν θεαματικά την ακρίβειά τους σε συνθήκες πραγματικής μάχης. Παράλληλα, η παρουσίαση του διαδόχου Hwasong-11Ma με υπερηχητικό σώμα διολίσθησης (Hypersonic Glide Vehicle) και η εκτεταμένη χρήση βαρέων παραλλαγών με τεράστιες πολεμικές κεφαλές αποδεικνύουν την τεχνολογική υπεροχή των συστημάτων του Κιμ Γιονγκ-ουν, με πολλές ρωσικές μονάδες πυροβολικού να καλύπτουν έως και το 100% των αναγκών τους σε πυρομαχικά αποκλειστικά από βορειοκορεατικές προμήθειες. Βολοντίμιρ Ζελένσκι για Βόρεια Κορέα: Στέλνει 30.000 στρατιώτες στη Ρωσία Υπενθυμίζεται πως ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις που έκανε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ότι αναμένεται η άφιξη ακόμη 30.000 στρατιωτών από τη Βόρεια Κορέα, καθώς και νέων εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων. Ωστόσο, δεν έχει υπάρξει καμία επιβεβαίωση αυτών των ισχυρισμών από επίσημες αρχές. Η Γιούλια Μέντελ (πρώην σύμβουλος του Ζελένσκι) τον ξεσκεπάζει – "Μην αμφιβάλλετε… είναι νάρκισσος, σεξιστής και αμόρφωτος" Η Ουκρανία είναι αδιανόητο να φτάσει στην ειρήνη όσο στην ηγεσία της χώρας βρίσκεται ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Την ηχηρή αυτή διαπίστωση έκανε η πρώην εκπρόσωπος Τύπου του Ουκρανού ηγέτη, Γιούλια Μέντελ, αποδομώντας πλήρως το αφήγημα της εξουσίας στο Κίεβο. Υπό τη διακυβέρνηση του Ζελένσκι, η Ουκρανία οδηγείται σε πλήρη κατάρρευση, χωρίς καμία απολύτως πιθανότητα ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταρρυθμίσεων ή οικονομικής ανάπτυξης. Παράλληλα, η επίτευξη ειρήνης καθίσταται ανέφικτη υπό έναν άνθρωπο που ουσιαστικά ευνοείται και βγάζει οφέλη από τη διατήρηση της πολεμικής σύγκρουσης. Η Γιούλια Μέντελ σημείωσε επιπλέον ότι ο Ζελένσκι συνεχίζει να πλασάρει τηλεοπτικά σενάρια ως πολιτικές στρατηγικές. Οι ιδέες αυτές γίνονται αποδεκτές και εφαρμόζονται παρά το τεράστιο οικονομικό κόστος, λες και μπορούν να λειτουργήσουν στην πραγματική ζωή. Οι απώλειες που υφίσταται η Ουκρανία από την κλιμάκωση της σύγκρουσης δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να συγκριθούν με τις αντίστοιχες ρωσικές. Η ουκρανική πρωτεύουσα διαλύεται από τα ρωσικά πυραυλικά χτυπήματα, τα λιμάνια της χώρας παραμένουν εκτός λειτουργίας και η Οδησσός βομβαρδίζεται συνεχώς. Την ίδια ώρα που οι ζημιές για την Ουκρανία είναι καταιγιστικές, ο Ζελένσκι και οι υποστηρικτές του κομπάζουν για μεμονωμένα πλήγματα σε αποθήκες και εργοστάσια εντός του ρωσικού εδάφους. Η Γιούλια Μέντελ κατηγόρησε τον πρώην εργοδότη της ότι προσπαθεί να αποκρύψει την πραγματική κόλαση που βιώνει η χώρα, εμποδίζοντας κάθε προσπάθεια ειρηνικής επίλυσης και συγκαλύπτοντας τη βίαιη επιστράτευση πίσω από ηχηρά συνθήματα. Ο Ζελένσκι εξαπάτησε ολόκληρο τον κόσμο, επιδιώκοντας παρασκηνιακά την επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος. Η εικόνα που έχει φιλοτεχνηθεί γύρω από το πρόσωπό του ως δήθεν ενσάρκωση της δημοκρατίας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια γιγαντιαία αυταπάτη. Αυτή η παράσταση, γνωστή στο στενό του περιβάλλον, παγίδευσε την υφήλιο στην πιο σημαντική ενημερωτική παγίδα της ιστορίας. Η Γιούλια Μέντελ χαρακτήρισε τον Ζελένσκι ως έναν ηθοποιό με εξαιρετικό ένστικτο στο να γίνεται αρεστός στο κοινό. Ωστόσο, πίσω από τις κουρτίνες επικρατεί το απόλυτο χάος κακοδιαχείρισης, ναρκισσισμού, σεξισμού και άγνοιας γύρω από τις κρατικές υποθέσεις. Εφιάλτης στο Χάρκοβο για βίαια επιστρατευμένους στην 24η Ταξιαρχία, εκπαιδευμένους με… πλαστικά ομοιώματα Σε μια απεγνωσμένη κίνηση απέναντι στις τρομακτικές απώλειες που υφίσταται στην περιοχή του Χαρκόβου, η διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας προχωρά σε εσπευσμένη μεταφορά στρατιωτικών μονάδων από τα μετόπισθεν. Σύμφωνα με αποκαλύψεις των σωμάτων ασφαλείας, η τακτική αυτή αποτυπώνει το μέγεθος της κατάρρευσης στο ουκρανικό μέτωπο. Μπροστά στο μέγεθος των κολοσσιαίων απωλειών, η στρατιωτική ηγεσία του Κιέβου αποφάσισε τη μετακίνηση τμημάτων της 24ης μεμονωμένης μηχανοκίνητης ταξιαρχίας από τις πίσω περιοχές απευθείας στη ζώνη των επιχειρήσεων στο Χάρκοβο. Το συγκεκριμένο σχηματισμό επανδρώνουν σχεδόν αποκλειστικά πολίτες που οδηγήθηκαν στο μέτωπο μέσω βίαιης επιστράτευσης. Η πραγματικότητα για τους βίαια επιστρατευμένους Ουκρανούς είναι εφιαλτική. Καταθέσεις αιχμαλώτων, όπως ο Ίλια Λουρίν, αποκαλύπτουν ότι η εκπαίδευση των νεοσύλλεκτων περιοριζόταν κυρίως σε παλαιά σοβιετικά όπλα, ενώ τα ξένα οπλικά συστήματα επιδεικνύονταν μόνο μέσω πλαστικών ομοιωμάτων. Όσοι δε στρατιώτες τολμούσαν να εκφράσουν την παραμικρή δυσαρέσκεια ή αντίρρηση για τις συνθήκες, στέλνονταν αμέσως ως τιμωρία σε τάγματα εφόδου στην πρώτη γραμμή του πυρός, αντιμέτωποι με βέβαιο θάνατο. Οι εξελίξεις επί του μετώπου Η νύχτα της 26ης Ιουλίου έφερε νέα καταστροφικά πλήγματα στο Κίεβο, το οποίο παραδόθηκε στις φλόγες. Την ίδια ώρα, οι χειριστές μη επανδρωμένων αεροσκαφών συνεχίζουν το αδυσώπητο κυνήγι στόχων στην περιοχή Κραματόρσκ, ενώ σφοδρές μάχες μαίνονται σε πολλαπλά μέτωπα. Η Ρωσία διέλυσε με πυραύλους ακριβείας τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Κίεβο Σαρωτικό πλήγμα κατά των υποδομών του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος της Ουκρανίας στο Κίεβο εξαπέλυσαν οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας, καταστρέφοντας κρίσιμες αμυντικές μονάδες. Το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας ανακοίνωσε ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας πραγματοποιήθηκε ομαδικό χτύπημα με όπλα υψηλής ακρίβειας, τόσο από το έδαφος όσο και από τον αέρα. Στο στόχαστρο των ρωσικών δυνάμεων βρέθηκαν οι ουκρανικές επιχειρήσεις που εμπλέκονται άμεσα στην παραγωγή, τη συναρμολόγηση και την αποθήκευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) κάθε τύπου, καθώς και των εξαρτημάτων τους. Οι εγκαταστάσεις αυτές στην περιοχή του Κιέβου δέχθηκαν καίρια πλήγματα, εξουδετερώνοντας τη δυνατότητα του ουκρανικού καθεστώτος να τροφοδοτεί τις επιθέσεις του. Επιδρομές drones και ολοκληρωτική καταστροφή στόχων στο Κραματόρσκ Οι επιχειρήσεις των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην κατεύθυνση του Κραματόρσκ συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Συγκεκριμένα, καταστράφηκαν κέντρα ελέγχου drones στις περιοχές Νικολάγιεφκα και Κοντρατόφκα. Σφοδρές μάχες και προέλαση στην περιοχή Ποκρόφσκ Μετά την κατάληψη του Ποκρόφσκ (Κρασνοαρμέισκ), οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις συνεχίζουν την προέλασή τους. Πολεμικές επιχειρήσεις διεξάγονται στις περιοχές Γκρίσινο, Νοβοαλεξαντρόφκα, Ροντίνσκογιε και Ντοροζνόγιε. Στις μονάδες εφόδου παρέχεται συνεχής υποστήριξη από αέρος, με πλήγματα κατά προσωπικού και εξοπλισμού τόσο γύρω από το Ποκρόφσκ και το Μιρνογκράντ, όσο και στην ευρύτερη περιοχή Ντνιπροπετρόφσκ. Συντριβή των υποδομών στο λιμάνι Τσερνομόρσκ Παράλληλα, οι ρωσικές δυνάμεις σάρωσαν τις λιμενικές υποδομές στο Τσερνομόρσκ της περιοχής Οδησσού. Το συγκεκριμένο σημείο χρησιμοποιούνταν συστηματικά για τη μεταφορά στρατιωτικού φορτίου, καθώς και για την αποθήκευση καυσίμων και λιπαντικών που προορίζονταν για τις ανάγκες των ουκρανικών στρατευμάτων. Ισχυρή έκρηξη συγκλόνισε το Κριβόι Ρογκ στην περιοχή Ντνιπροπετρόφσκ Μια ισχυρή έκρηξη σημειώθηκε στην πόλη Κριβόι Ρογκ της περιοχής Ντνιπροπετρόφσκ, προκαλώντας αναστάτωση και κινητοποίηση των τοπικών δυνάμεων, ενώ οι σειρήνες του αεροπορικού συναγερμού ενεργοποιήθηκαν αμέσως. ΒΝ

Αποκάλυψη-σόκ στην εισήγηση του εισαγγελέα! Το δίδυμο της διαφθοράς Ο υφυπουργός «κάρφωσε» τον κ. Μητσοτάκη – Είπε ότι οι αρμοδιότητές του διευρύνθηκαν μετά από τηλεφώνημα του επί κεφαλής του Γραφείου Πρωθυπουργού Γ. Μπρατάκου, που του μετέφερε άνωθεν εντολές – Δριμύ κατηγορώ για «αλλοίωση του χώρου», «καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων», «παρεμπόδιση Δικαιοσύνης» και «βλάβη στις οικογένειες των θυμάτων» Σε μια αποκάλυψη-σόκ προχωρά ο εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Δημήτρης Μητρούλιας στο κείμενο της εἰσηγήσεως που απευθύνει στο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, το οποίο θα αποφασίσει ή μη την παραπομπή του τέως υφυπουργού παρά τῷ Πρωθυπουργῷ Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για την θλιβερή υπόθεση του μπαζώματος των Τεμπών. Η οποία, όπως περιγράφεται στις 132 σελίδες της εἰσηγήσεως που ο κύριος Μητρούλιας υπογράφει ως ο «εἰσαγγελέας τοῦ ἄρθρου 86 παρ. 4 τοῦ Συντάγματος», πιο πολύ με «τσιμέντωμα» προσιδιάζει παρά με μπάζωμα. Η τριμμένη πίσσα και το χαλίκι με τα οποία επιστρώθηκε ο τόπος του δυστυχήματος απέκρυψε 150 μέλη ανθρωπίνων οστών («σπασμένα και καμένα κομμάτια» οστών), τα οποία ανασύρθηκαν επτά μήνες μετά την τραγωδία, τον Νοέμβριο του 2023! Σε χρόνο δηλαδή που ήταν αδύνατη η ταυτοποίησή τους με DNA. Σύμφωνα με το κείμενο της εἰσηγήσεως λοιπόν, αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας, τόσο που γίνεται δεσμευτικό για τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου, ότι υπήρξε απ’ εὐθείας εμπλοκή του Γραφείου Πρωθυπουργού και του ἰδίου του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην ανάθεση του συντονισμού των εργασιών του μπαζώματος στον κύριο Τριαντόπουλο. Στην εισήγηση αναφέρεται ότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης του ανέθεσε με απόφασή του, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ, «τον συντονισμό δράσεων συναρμοδίων υπουργείων και φορέων σε θέματα κρατικῆς ἀρωγῆς και αποκατάστασης του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος από φυσικές καταστροφές». Ωστόσο, όπως αναφέρει ο κύριος Μητρούλιας, επικαλούμενος και την ομολογία -κάρφωμα Τριαντόπουλου στην ανωμοτί κατάθεσή του, «την 2-3-2023 τον κάλεσε τηλεφωνικά ο επί κεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου, υφυπουργός παρά τῷ Πρωθυπουργῷ, Ἰωάννης Μπρατάκος, και με εντολή του Πρωθυπουργού, ἕνεκα της ὡς ἄνω κυβερνητικής του αρμοδιότητας και της μέχρι τότε εμπειρίας του, του ανατέθηκαν επιπροσθέτως και τα καθήκοντα της παρακολούθησης και του συντονισμού των δράσεων των συναρμόδιων φορέων στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος». Από το σημείο αυτό ξεκινά το σκάνδαλο: Ο Πρωθυπουργός απέφυγε να επικυρώσει με την υπογραφή του σε νέο ΦΕΚ την διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του κυρίου Τριαντόπουλου. Η απόφαση για το μπάζωμα επίσης ελήφθη σε άτυπη, χωρίς πρακτικά, συνεδρίαση του Συντονιστικού Ὀργάνου, παρουσίᾳ του Τριαντόπουλου και του γενικού γραμματέως του Υπουργείου Μεταφορών. Τιμολόγιο με αιτιολογία τις εργασίες για το μπάζωμα δέν εκδόθηκε ποτέ από την Περιφέρεια ούτε ενταλματοποιήθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο που πλήρωσε τις μπουλντόζες. Άν δέν υπήρχαν οι καταθέσεις, νομικά θα ήταν το τέλειο έγκλημα. Δέν υπάρχει τίποτε στο χαρτί. Διακυβέρνηση και συγκάλυψη στο «μιλητό». Υπάρχει όμως και συνέχεια! Μετά το τηλεφώνημα Μπρατάκου εκ μέρους Μητσοτάκη, «στο πλαίσιο αὐτό συνεστήθη στον Χρῆστο Τριαντόπουλο να μεταβεῖ στη Λάρισα ὥστε να εκτελέσει τα ὡς ἄνω ανατεθειμένα καθήκοντα». Τό ότι εκτελούσε οδηγίες του Πρωθυπουργού δέν το έκρυψε από την ἀρχή, αφ’ ότου μετέβη στον τόπο του δυστυχήματος, χωρίς να υπολογίζει τί τον περιμένει, ο κύριος Τριαντόπουλος. «Ἐγώ έτυχε με εντολή του Πρωθυπουργού να διαχειριστώ…» (συνεντεύξεις στα ραδιόφωνα του Βόλου ΒΕΡΑ και στην τηλεόραση TRT). Η πρώτη πράξη του μπαζώματος έγινε με απόφαση του διοικητή της Πυροσβεστικής κ. Φαλάρα, ο οποίος, κατά τόν εισαγγελέα, «χωρίς να ζητήσει την άδεια των αρμοδίων έδωσε εντολή σε χειριστές μηχανημάτων να απομακρύνουν από τα συντρίμμια 300 κυβικά χώματος αδρανών υλικών». Ο Μητρούλιας στην εισήγησή του, κάνει λόγο για «άτυπη συνάντηση» που έγινε στις 3-3-2023, την επόμενη της αναθέσεως καθηκόντων συντονισμού στον Τριαντόπουλο. Ήταν παρών ο ίδιος, προεδρεύοντας ατύπως, και συμμετείχαν ο περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός, ο γενικός γραμματέας Μεταφορών Ιωάννης Ξιφαράς και ανώτεροι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. και της Πυροσβεστικής. Αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. κατέθεσε στον εισαγγελέα πως «αντιλήφθηκα ότι ο κύριος Τριαντόπουλος και ο κύριος Αγοραστός συζητούσαν για την απομάκρυνση των συντριμμιών από τον χώρο του δυστυχήματος» και «τους γνώρισα ότι δεν μπορούν να πειράξουν τίποτε από τον χώρο του δυστυχήματος γιατί διενεργείται πραγματογνωμοσύνη». Και τούτο διότι «ο τόπος του δυστυχήματος από την αρχή δεν αντιμετωπίστηκε ως να περιείχε πολύτιμα αποδεικτικά στοιχεία, δεν δόθηκε η δυνατότητα της συλλογής δειγμάτων από τα αρμόδια όργανα, δεν έγινε λεπτομερής καταγραφή των συντριμμιών πριν ανυψωθούν από τα βαριά μηχανήματα, αφαιρεθεί το χαλίκι και καθαριστεί η περιοχή. Επίσης δεν δόθηκε η δυνατότητα να διενεργηθούν άμεσα έρευνες από εξειδικευμένους επιστήμονες που ορίζονταν από τον ανακριτή και τις οικογένειες των θυμάτων σχετικά με τις συνθήκες και όλες τις φάσεις της σύγκρουσης και για τον λόγο αυτό προέκυψε μετέπειτα αναγκαιότητα συμπλήρωσης του αποδεικτικού υλικού». Εξ ίσου σημαντική είναι η παρατήρηση του εισαγγελέως ότι «δεν είχαν εκδοθεί αντίστοιχα τιμολόγια για την επίμαχη μεταφορά αφού υπεγράφηκαν δύο συμβάσεις όπου στη μεν πρώτη καταγράφονται οι μέρες και οι ώρες που εργάστηκαν, στη δε δεύτερη περιγράφεται η ανακατασκευή του δρόμου από τον Ευαγγελισμό έως τα Τέμπη». Στο διά ταύτα του, ο κύριος Μητρούλιας τονίζει ότι η απομάκρυνση 300 κυβικών χώματος και η επίστρωση με τριμμένη πίσσα «ήταν ενέργεια αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και να περιποιήσει παράνομο όφελος στους υπαιτίους του δυστυχήματος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με τέτοιο τρόπο, δηλαδή με την απομάκρυνση αυθαίρετα από το σημείο των συντριμμιών και των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμα για την ταυτοποίηση θυμάτων, (σε σημείο) που επήλθαν πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος». Μεταξύ των συνεπειών που αναφέρει ο εισαγγελεύς είναι και «η αδυναμία χημικής εξέτασης στο ανωτέρω σημείο». Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, πρόκειται για ενέργειες «ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και την συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές Αρχές καθώς και την ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνημάτων του εγκλήματος ώστε να καθίσταται δυσχερής, αν όχι αδύνατη, η πλήρης συγκέντρωση όλων των ευρημάτων προκειμένου να εντοπιστούν ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ του δυστυχήματος και συνακόλουθα οι πράξεις και οι παραλείψεις των υπαιτίων που αιτιακά οδήγησαν σε αυτό, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων καθώς ΑΠΟΣΤΕΡΗΘΗΚΑΝ κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων». Είναι φοβερό ότι στη αιτιολογία του για την τεκμηρίωση της συνδρομής της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος κατά τό άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα εις βάρος του κυρίου Τριαντόπουλου ο κύριος Μητρούλιας αναφέρει ρητώς και «τα πρόσθετα καθήκοντα συντονισμού που του ανατέθηκαν από τον Πρωθυπουργό μέσω του επί κεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου Ιωάννη Μπρατάκου». Με βάση την αρχή της νομιμότητας βεβαίως, η οποία όμως, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στην εισήγηση, διεσύρθη στη πράξη. Η εισήγηση αυτή είναι τόσο καλά δεμένη ώστε είναι λίαν δύσκολο να καταπέσει στο Δικαστικό Συμβούλιο. Και σε περίπτωση που αποφασιστεί η παραπομπή Τριαντόπουλου, είναι βέβαιον ότι θα τεθεί τουλάχιστον ζήτημα μαρτυρικής καταθέσεως του Πρωθυπουργού στη δίκη ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου…

Το απρόσμενο εύρημα των τελευταίων μυστικών μετρήσεων προκαλεί αναστάτωση! Για πολλούς στη ΝΔ, το κόμμα Σαμαρά αποτελεί ίσως τη σοβαρότερη εσωτερική πολιτική απειλή που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, με τις αποφάσεις των επόμενων μηνών να θεωρούνται κρίσιμες για τη διατήρηση της εκλογικής κυριαρχίας της παράταξης! Έντονο προβληματισμό προκαλεί στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας η δημιουργία νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Πίσω από τις δημόσιες διαβεβαιώσεις περί ενότητας, στο παρασκήνιο καταγράφεται αυξανόμενη ανησυχία, καθώς αρκετά στελέχη και βουλευτές εκτιμούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές διαρροές προς τα δεξιά της ΝΔ, επηρεάζοντας καθοριστικά τον εκλογικό συσχετισμό και στερώντας από την κυβερνώσα παράταξη το κρίσιμο όριο του 25% και το σχετικό κοινοβουλευτικό bonus. Ιδιαίτερα στις εκλογικές περιφέρειες όπου η μάχη για την έδρα είναι οριακή, οι φόβοι είναι έντονοι. Πολλοί «γαλάζιοι» βουλευτές θεωρούν ότι ακόμη και μια περιορισμένη μετακίνηση ψηφοφόρων προς ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική για την προσωπική τους επανεκλογή, αλλά και για τη συνολική εκλογική δύναμη της κυβερνώσας παράταξης. Συναγερμός στο Μαξίμου Το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθεί στενά τις κινήσεις και τις επαφές του πρώην πρωθυπουργού, αποφεύγοντας προς το παρόν να ανεβάσει τους τόνους. Επισήμως, κυβερνητικά στελέχη απορρίπτουν τα σενάρια περί διάσπασης και επιμένουν στην ανάγκη διατήρησης της ενότητας. Ωστόσο, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας οι σχετικές συζητήσεις πληθαίνουν, καθώς κανείς δεν αγνοεί το πολιτικό αποτύπωμα που εξακολουθεί να διαθέτει ο κ. Σαμαράς σε ένα ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της παραδοσιακής εκλογικής βάσης της ΝΔ. Την ίδια ώρα, οι δημοσκοπικές τάσεις ενισχύουν τον προβληματισμό. Οι μυστικές μετρήσεις εντείνουν τον προβληματισμό Δημόσιες μετρήσεις καταγράφουν περιθώρια εκλογικής πίεσης στα δεξιά της ΝΔ, ενώ, σύμφωνα με πολιτικές πληροφορίες που διακινούνται στο παρασκήνιο, ιδιωτικές μετρήσεις εμφανίζουν ένα ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά να προσεγγίζει ακόμη και το 7%, ποσοστό που, εφόσον επιβεβαιωνόταν στην κάλπη, θα μπορούσε να ανατρέψει τους σημερινούς πολιτικούς σχεδιασμούς. Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν ο Αντώνης Σαμαράς θα προχωρήσει τελικά στη δημιουργία νέου κόμματος, αλλά και πόσο βαθιά μπορεί να επηρεάσει την εκλογική ισχύ της Νέας Δημοκρατίας. Για πολλούς στο κυβερνών κόμμα, το ενδεχόμενο αυτό αποτελεί ίσως τη σοβαρότερη εσωτερική πολιτική απειλή που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, με τις αποφάσεις των επόμενων μηνών να θεωρούνται κρίσιμες για τη διατήρηση της εκλογικής κυριαρχίας της παράταξης. Γι' αυτό και, σύμφωνα με πληροφορίες, στο κυβερνητικό επιτελείο αντιμετωπίζουν το κόμμα Σαμαρά ως στρατηγική απειλή και όχι ως μια απλή εκλογική διαρροή. Η μετακίνηση ακόμη και λίγων ποσοστιαίων μονάδων προς τα δεξιά θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική για τον στόχο της διακυβέρνησης, ανατρέποντας τους σχεδιασμούς της Νέας Δημοκρατίας για την επόμενη ημέρα των εκλογών.

Αν τον είχε στα χέρια του ο μυθικός Άρης ένεκα της βεβήλωσης του θρυλικού ΕΛΑΣ, θα τον έκοβε κομματάκια και θα τον τάιζε στους λύκους των Αγράφων Η απόλυτη εχθρότητα εναντίον του Ισραήλ, υπό τον Νετανιάχου και τους ομοίους του, οδηγεί αυτομάτως το κόμμα του κ. Τσίπρα κάτω από τη σκέπη του Ερντογάν και της Τουρκίας, με αποτέλεσμα να καταστεί δυνάμει επικίνδυνη η ΕΛΑΣ για τα εθνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο Οι μετά μοντέρνοι "ΕΛΑΣιτες", του κ. Τσίπρα, δείχνουν τάσεις να μιμούνται και ετεροκαθορίζονται έναντι τρίτων στην προσπάθειά τους να δομήσουν την πολιτική τους για την εκλογική συντριβή της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη. Πρόσφατο και ηχηρό παράδειγμα η αυστηρή δήλωση της εκπροσώπου Τύπου κυρίας Κουφονικολάκου, η οποία δέσμευσε κατηγορηματικά το κόμμα της ότι θα καταστεί -ως κυβέρνηση- ο μεγάλος διώκτης του εγκληματία πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου, τον οποίο θα συλλάβει, εκτελώντας τις αποφάσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου!!! Και μή χειρότερα!!! Η κυρία Κουφονικολάκου επιχειρεί να μιμηθεί με τραγικό τρόπο τον δημοκρατικό, μουσουλμάνο δήμαρχο της Νέας Υόρκης κ. Μαμντάνι, ο οποίος και αυτός βαρύγδουπα δήλωσε ότι θα συλλάβει τον κ. Νετανιάχου μόλις πατήσει το πόδι του στη Νέα Υόρκη, αν θα μπορούσε. Ο κ. Μαμντάνι έχει να θρέψει την εμπιστοσύνη εκατομμυρίων μουσουλμάνων ψηφοφόρων που τον εμπιστεύτηκαν, γνωρίζοντας εκ των προτέρων και εκ του ασφαλούς ότι δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα στην περίπτωση που ο Νετανιάχου ως πρωθυπουργός του Ισραήλ πατήσει το πόδι του π.χ. στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο, στη Νέα Υόρκη. Η μετά μοντέρνα ΕΛΑΣ μιμήθηκε, αφελώς και ανέφελα, τον συνοδοιπόρο (;) δήμαρχο της Νέας Υόρκης για τη δημιουργία «στιβαρών» εντυπώσεων της δεκάρας στο εσωτερικό της χώρας, γνωρίζοντας (;) εκ των προτέρων ότι δεν έχει στο τσεπάκι της την αυτοδυναμία στις επερχόμενες εκλογές, ότι δεν είναι σίγουρο ότι ο Νετανιάχου θα έρθει στην Αθήνα για να συλληφθεί και ακόμα ότι η μετά μοντέρνα ΕΛΑΣ δεν διαθέτει ειδικές καταδρομικές δυνάμεις να «απαγάγουν και συλλάβουν» τον Νετανιάχου, όπου αυτός βρεθεί και σταθεί, είτε ως νυν είτε ως πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ. Αν τα παραπάνω ανήκουν στην κατηγορία των πολιτικών ευτράπελων, που ασφαλώς θα πληθύνουν μέχρι τις εκλογές, η μετά μοντέρνα ΕΛΑΣ αυτοδεσμεύεται επικίνδυνα και επιχειρεί να δεσμεύσει και τη χώρα από τώρα στις ίδιες πρακτικές που σημάδεψαν ανεξίτηλα την προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα, με το δημοψήφισμά του και τις μετέπειτα κωλοτούμπες -είπα ξείπα-, που βασίστηκαν στην καθαρή θέση της Μέρκελ ότι δεν θα έβγαζε την Ελλάδα από την ευρωζώνη, προκειμένου να προστατεύει το πολιτικό κύρος της και όχι τα εσωτερικά παιχνίδια Τσίπρα. Την ίδια πρακτική του -είπα ξείπα- κωλοτούμπα επιχειρεί να εφαρμόσει από τώρα η μετά μοντέρνα ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, με την εκπρόσωπο Τύπου να υποστηρίζει, αφελώς, ότι άλλο πράγμα το κράτος του Ισραήλ και άλλο ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, δηλαδή η μετά μοντέρνα ΕΛΑΣ υποστηρίζει «ένα άλλο Ισραήλ», δημιούργημα της φαντασίας της, από το πραγματικό του Νετανιάχου και των ομοίων του. Όλα αυτά τα παραπάνω ευτράπελα θα ήταν δευτερεύοντα, αν οι απρόσεκτες δηλώσεις της εκπροσώπου Τύπου δεν προκαλούσαν εύλογες ανησυχίες για τη νεφελώδη (στο όριο του είπα ξείπα) εξωτερική και αμυντική πολιτική που ενδεχομένως θα ακολουθούσε η ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα στην περίπτωση αυτοδύναμης κυβέρνησής του. Και τούτο διότι αυτή η απόλυτη εχθρότητα εναντίον του σημερινού κράτους του Ισραήλ, υπό τον Νετανιάχου και τους όμοιούς του, οδηγεί αυτομάτως τη μετά ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα κάτω από τη σκιά, την ουρά και τη σκέπη του άλλου μεγάλου διώκτη του Ισραήλ και του Νετανιάχου, δηλαδή του προέδρου Ερντογάν και της Τουρκίας, με αποτέλεσμα θα καταστεί δυνάμει επικίνδυνη η ΕΛΑΣ για τα εθνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Ο οποίος Ερντογάν, στοχεύοντας τα εκατομμύρια μουσουλμάνων των γειτονικών χωρών, δεν έχει διστάσει να χαρακτηρίσει το Ισραήλ τον μεγάλο εχθρό της Τουρκίας, που η Άγκυρα θα το συντρίψει και θα το εξαφανίσει. Προσθέτοντας από κοντά και την Ελλάδα ως εχθρική χώρα, επειδή συνεργάζεται με το Ισραήλ. Η μετά μοντέρνα ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, με τις εφήμερες πομφόλυγες εναντίον του εχθρού κράτους Ισραήλ υπό τον Νετανιάχου, καθίσταται αυτοβούλως σύμμαχος και συνοδοιπόρος του κ. Ερντογάν στην ορκισμένη εχθρότητά του εναντίον του Ισραήλ. Και διά αυτού του τρόπου, εμμέσως πλην σαφώς, τάσσεται και εναντίον της σημερινής πολυεπίπεδης συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ, είτε στον τομέα της αμυντικής συνεργασίας είτε στον τομέα της ενεργειακής συνεργασίας στην Αν. Μεσόγειο μεταξύ Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ. Οι μετά μοντέρνοι ΕΛΑΣιτες του κ. Τσίπρα οφείλουν το ταχύτερο δυνατόν να αντιπαρατεθούν με την εφαρμοζόμενη στενή αμυντική και ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία και να καθορίσουν τους άξονες της πολιτικής τους στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου και της Μεσογείου, υπέρ της προάσπισης των εθνικών συμφερόντων. Με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι ο μετά μοντερνισμός της ΕΛΑΣ δεν στοχεύει σε «μία άλλη Τουρκία» και σε ένα «άλλο Ισραήλ», διότι τότε θα μιμηθεί άστοχα «την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων». Η στάση για τα F-35 Και επειδή η ΕΛΑΣ φλερτάρει άγαρμπα με την Τουρκία, με κοινό τόπο την εχθρότητα εναντίον του Ισραήλ, του Νετανιάχου και των ομοίων του, οφείλει να ξεκαθαρίσει τη στάση της απέναντι στην απόκτηση των F-35 ή όχι από την Τουρκία. Διότι η αδιάβαστος ΕΛΑΣ κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση και έσπευσε να της χρεώσει «την ήττα» για την ενδεχόμενη απόκτηση F-35 από την Τουρκία, που τη θεωρούσε σίγουρη, αλλά που δεν ήρθε ποτέ και διαψεύστηκε κατηγορηματικώς από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Τώρα που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε την παραχώρηση F-35 προς την Τουρκία, η ΕΛΑΣ βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο δίλημμα, είτε να κάνει κωλοτούμπα και να πάρει πίσω τα περί ήττας της κυβέρνησης στο θέμα των F-35 είτε να το κάνει γαργάρα, που δηλώνει επιπολαιότητα στη διαχείριση των εθνικών θεμάτων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο...

Η στιγμή που η ανομία γίνεται κανονικότητα... 24 Ιουλίου: Θεσμοί, Διαφθορά και η κανονικοποίηση της ανομίας... Την εβδομάδα που κλείνει με τη Γιορτή της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να την ανοίξει με την κανονικοποίηση της ανομίας. Η διατύπωση είναι σκληρή. Ίσως ενοχλήσει. Όμως οι επέτειοι της Δημοκρατίας δεν υπάρχουν για να ανακυκλώνουν ευχάριστες βεβαιότητες. Υπάρχουν για να μας υποχρεώνουν να αναμετριόμαστε με την πραγματικότητα. Να αναρωτιόμαστε αν οι θεσμοί που οικοδομήθηκαν μετά την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας εξακολουθούν να υπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν ή αν, σταδιακά, αποδυναμώνονται μέσα από τη συνήθεια, την ανοχή και την παραίτηση. Δεν πρόκειται για μια ακόμη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση. Η Δημοκρατία αντέχει τις συγκρούσεις. Αυτό που δεν αντέχει είναι η σταδιακή μετατόπιση των ορίων του θεσμικά αποδεκτού. Δεν κινδυνεύει μόνο όταν παραβιάζεται ο νόμος. Κινδυνεύει όταν η παραβίαση του νόμου παύει να προκαλεί πολιτικό και κοινωνικό σοκ. Όταν η λογοδοσία παρουσιάζεται ως υπερβολή και ο έλεγχος της εξουσίας ως εμπόδιο στη διακυβέρνηση. Η 24η Ιουλίου δεν είναι μια ακόμη εθνική επέτειος. Είναι η ημέρα κατά την οποία η Ελλάδα επέστρεψε στη δημοκρατική ομαλότητα ύστερα από επτά χρόνια δικτατορίας. Είναι η ημέρα που υπενθυμίζει πως η Δημοκρατία δεν είναι μια ιστορική κατάκτηση που διατηρείται αυτόματα. Είναι μια καθημερινή άσκηση αυτοπεριορισμού της εξουσίας, λογοδοσίας και εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Πενήντα δύο χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, η Ελλάδα δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με τανκς. Βρίσκεται όμως αντιμέτωπη με έναν πολύ πιο ύπουλο αντίπαλο: τη σταδιακή διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Η Δημοκρατία δεν ταυτίζεται με τη διεξαγωγή εκλογών. Οι εκλογές αποτελούν την αφετηρία της δημοκρατικής νομιμοποίησης, όχι το τέλος της. Μια ώριμη Δημοκρατία προϋποθέτει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, διάκριση των εξουσιών, ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, διαφάνεια, λογοδοσία και ίσους κανόνες για όλους. Η νομιμοποίηση μιας κυβέρνησης δεν απορρέει μόνο από την κάλπη. Ανανεώνεται καθημερινά από την προθυμία της να υπόκειται στον ίδιο έλεγχο που απαιτεί από τους πολίτες. Ακριβώς γι’ αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του Πρωθυπουργού για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάθε Πρωθυπουργός έχει όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να υπερασπίζεται την κυβέρνησή του και τα στελέχη της όταν θεωρεί ότι αδικούνται. Όμως σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία υπάρχει ένα λεπτό αλλά κρίσιμο όριο: άλλο η πολιτική υπεράσπιση και άλλο η θεσμική αξιολόγηση διαδικασιών που βρίσκονται στην αρμοδιότητα ανεξάρτητων ελεγκτικών και δικαστικών αρχών. Όταν ο Πρωθυπουργός κάνει λόγο για «έναν ακόμη πύργο από λάσπη που κατέρρευσε», η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται από τη διερεύνηση μιας υπόθεσης στη σύγκρουση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Όταν χαρακτηρίζεται μια δικογραφία «εξαιρετικά ασθενής», το ζήτημα δεν είναι αν η εκτίμηση είναι σωστή ή λανθασμένη. Το ζήτημα είναι ποιος την εκφράζει. Σε μια συντεταγμένη δημοκρατία, η ποιότητα μιας δικαστικής έρευνας αξιολογείται από τη Δικαιοσύνη και όχι από την εκτελεστική εξουσία, ιδιαίτερα όταν η ίδια αποτελεί αντικείμενο του ελέγχου. Και όταν ασκείται δημόσια κριτική στους Ευρωπαίους εισαγγελείς ή στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ακόμη σοβαρότερο. Η προσοχή μετατοπίζεται από την ουσία της υπόθεσης στη νομιμοποίηση εκείνων που έχουν την ευθύνη να την ερευνήσουν. Δεν πρόκειται για νομική παρατήρηση. Πρόκειται για θεσμική αρχή. Η Δημοκρατία δεν δοκιμάζεται όταν οι θεσμοί ελέγχουν την εξουσία. Δοκιμάζεται όταν η εξουσία αρχίζει να αντιμετωπίζει τον θεσμικό έλεγχο ως πολιτικό πρόβλημα. Ας είμαστε απολύτως σαφείς. Το τεκμήριο αθωότητας είναι αδιαπραγμάτευτο. Κανείς δεν μπορεί να καταδικάζεται στη δημόσια σφαίρα πριν αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Το ίδιο αδιαπραγμάτευτη όμως είναι και η ανεξαρτησία των θεσμών που έχουν την ευθύνη του ελέγχου. Οι δύο αυτές αρχές δεν συγκρούονται. Συμπληρώνουν η μία την άλλη και αποτελούν τον πυρήνα κάθε φιλελεύθερης δημοκρατίας. Η πολιτική ευθύνη, άλλωστε, δεν ταυτίζεται με την ποινική ευθύνη. Είναι ευρύτερη. Γι’ αυτό και η λογοδοσία δεν αρχίζει όταν εκδοθεί μια δικαστική απόφαση. Αρχίζει από τη στιγμή που τίθενται εύλογα ερωτήματα για τη λειτουργία του κράτους και των θεσμών. Η μεγαλύτερη απειλή, επομένως, δεν είναι μια συγκεκριμένη υπόθεση. Ούτε μια κυβέρνηση. Ούτε ένα κόμμα. Η μεγαλύτερη απειλή είναι η σταδιακή εμπέδωση μιας πολιτικής κουλτούρας σύμφωνα με την οποία κάθε έλεγχος θεωρείται εχθρική πράξη, κάθε ανεξάρτητη αρχή αντιμετωπίζεται με καχυποψία όταν δεν επιβεβαιώνει τις κυβερνητικές θέσεις και κάθε υπόθεση διαφθοράς μετατρέπεται σε έναν ακόμη γύρο επικοινωνιακής αντιπαράθεσης. Κάπου εκεί χάνεται το ουσιώδες ερώτημα. Δεν είναι αν κερδίζει επικοινωνιακά η κυβέρνηση ή η αντιπολίτευση. Είναι τι συμβαίνει στους ίδιους τους θεσμούς. Γιατί οι Δημοκρατίες δεν καταρρέουν μόνο με πραξικοπήματα. Φθείρονται όταν οι πολίτες συνηθίζουν να πιστεύουν ότι η παραβίαση των κανόνων είναι μέρος της πολιτικής κανονικότητας. Όταν η λογοδοσία θεωρείται υπερβολή. Όταν η διαφάνεια αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια. Όταν η ανομία παύει να προκαλεί έκπληξη. Η διαφθορά δεν θριαμβεύει όταν αποκαλύπτεται. Θριαμβεύει όταν παύει να εκπλήσσει. Και από τη στιγμή που παύει να εκπλήσσει, αρχίζει να κανονικοποιείται. Αν όμως θέλουμε να κατανοήσουμε γιατί αυτή η κανονικοποίηση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη σύγχρονη Δημοκρατία, πρέπει να απομακρυνθούμε από την επικαιρότητα και να επιστρέψουμε στις βασικές αρχές της πολιτικής επιστήμης. Εκεί όπου η Δημοκρατία, οι θεσμοί και η διαφθορά παύουν να είναι συνθήματα και γίνονται αντικείμενο γνώσης...

Η Ρωσία το αποφάσισε επιτέλους να τους τελειώσει! Σενάρια σοκ για στρατό 1 εκατομμυρίου και … προέλαση στο Κίεβο! Ρωσία και Ουκρανία προχωρούν σε έναν πόλεμο στον οποίο νόμιμοι στόχοι θεωρούνται όχι μόνο οι ένοπλες δυνάμεις και η πολιτική ηγεσία του αντιπάλου, αλλά και η οικονομική βάση της κοινωνίας! Η Ρωσία, με τις συνεχιζόμενες μαζικές αεροπορικές επιδρομές της τόσο στο Κίεβο όσο και στην Οδησσό, δείχνει πως ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει περάσει σε ένα τελείως διαφορετικό και πιο επικίνδυνο επίπεδο. Αναλυτές μάλιστα υποστηρίζουν ότι η στρατιωτική σύγκρουση έχει περάσει σε ένα νέο σημείο καμπής και ότι η Ρωσία έχει αρχίσει πλέον ολκληρωτικό πόλεμο κατά της Ουκρανίας, αναφερόμενοι πρωτίστως στον ρωσικό κλοιό και αποκλεισμό των ουκρανικών λιμανιών στη Μαύρη Θάλασσα. Την ίδια στιγμή, ρωσικά μέσα ενημέρωσης διακινούν σενάρια τρόμου, καθώς με αφορμή τις συζητήσεις περί της πιθανότητας ή προοπτικής μιας γενικής επιστράτευσης – κάτι πάντως που αρνείται κατηγορηματικά το Κρεμλίνο –, αναφέρονται σε δύο πιθανές εκδοχές που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε μια πραγματικά ανίκητη στρατιωτική δύναμη της τάξης του ενός εκατομμυρίου στρατιωτών. Η επιστράτευση Το θέμα της επιστράτευσης στη Ρωσία επανέρχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα στο προσκήνιο, παρά το γεγονός ότι τόσο το Κρεμλίνο όσο και το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν συντρέχει καμία απολύτως ανάγκη για μια τέτοια κίνηση. Ωστόσο, ρωσικά μέσα ενημέρωσης επιμένουν και διερωτώνται: θα κηρυχθεί στη Ρωσία γενική επιστράτευση, την οποία ορισμένοι αποκαλούν «δεύτερο κύμα»; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να προκύψει από την προσεκτική μελέτη των ενημερωτικών ανακοινώσεων και των τίτλων των επίσημων ομοσπονδιακών ιστοσελίδων, υπογραμμίζοντας ότι οι διαθέσιμες δυνάμεις και τα μέσα επαρκούν για τη διεξαγωγή της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Και εδώ είναι που αρχίζει η σεναριολογία. Διότι, όπως επισημαίνουν, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η Ρωσία εισέρχεται σε πόλεμο. Πρώτο σενάριο Όπως αναφέρουν Ρώσοι αναλυτές, στην Ουκρανία αναμένουν με ταυτόχρονη ελπίδα και φόβο την κήρυξη γενικής επιστράτευσης στη Ρωσία. «Διότι, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή της ουκρανικής προπαγάνδας, μόλις ανακοινωθεί επιστράτευση στη Ρωσία, “αγανακτισμένα πλήθη Ρώσων που δεν θα θέλουν να πολεμήσουν” θα βγουν στους δρόμους και στις πλατείες και θα ανατρέψουν την ηγεσία του Κρεμλίνου… Στη συνέχεια, σύμφωνα με το αφήγημα του καθεστώτος του Κιέβου, το οποίο δυτικοί αναλυτές επιβεβαιώνουν και εγκρίνουν, τα εξεγερμένα πλήθη, αφού καταλάβουν την εξουσία, θα επιστρέψουν αμέσως στην Ουκρανία τις τέσσερις περιοχές (Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα) καθώς και την Κριμαία. Ως απολογία θα της παραχωρήσουν επίσης τις περιφέρειες Μπέλγκοροντ και Ροστόφ, μαζί με την περιοχή Κρασνοντάρ. Έπειτα θα καταβάλουν αποζημιώσεις για τις “ζημιές που προκλήθηκαν”, ύψους περίπου ενός αστρονομικού ποσού. Μέρος αυτών μάλιστα θα δοθεί σε μετρητά, ώστε να μην το αντιληφθεί η Ευρώπη… Και φυσικά, δωρεάν φυσικό αέριο για εκατό χρόνια. Ή για διακόσια…. Το σημαντικό είναι να παρέχεται χωρίς χρέωση», επισημαίνουν με σκωπτική και έντονα ειρωνική διάθεση Ρώσοι ειδικοί. Δεύτερο σενάριο Ωστόσο, τονίζουν ότι πέρα από την ελπίδα υπάρχει και φόβος στους Ουκρανούς για αυτήν την εξέλιξη. Ο φόβος πηγάζει από το ότι, βαθιά μέσα τους, πολλοί στην ουκρανική πλευρά αντιλαμβάνονται πως κανένα «πλήθος» δεν πρόκειται να εμφανιστεί. Το πολύ-πολύ να δημιουργηθεί μια μικρή κυκλοφοριακή συμφόρηση από ηλεκτρικά πατίνια στο Βέρκνι Λαρς. Οι Ρώσοι άνδρες, αντίθετα, θα πάνε απλώς στα στρατολογικά γραφεία ή στις πολυάριθμες μονάδες ΜΠΑΡΣ. Και αυτοί οι άνδρες θα είναι εκατομμύρια. Διότι, όπως αναφέρεται, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που πλήττουν διυλιστήρια και τερματικούς σταθμούς λιμανιών έχουν προκαλέσει σε πολλούς την επιθυμία να μεταβούν προσωπικά στο Κίεβο και να τιμωρήσουν όσους τα εκτοξεύουν και όσους τα κατασκευάζουν. Με πιο απλά λόγια, όλοι κατανοούν ότι ούτε οι λεγόμενες «ζώνες θανάτου» ούτε τα τάγματα «Σκέλια» μπορούν να ανακόψουν έναν στρατό ενός εκατομμυρίου που θα προελάσει προς το Κίεβο. Γι’ αυτό και ο φόβος απέναντι σε μια πιθανή ρωσική επιστράτευση, αντίθετα από όσα υποστηρίζει η ουκρανική προπαγάνδα, καταλαμβάνει κάθε άνθρωπο που έχει οποιαδήποτε σχέση με τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από το καθεστώς του Κιέβου τα τελευταία δώδεκα χρόνια. Όσο για το δωρεάν φυσικό αέριο, θα είναι μόνο εκείνο που παράγεται φυσιολογικά από τον ανθρώπινο οργανισμό, επισημαίνουν με ιδιαίτερα σαρκαστικό τρόπο Ρώσοι αναλυτές. Τι λέγεται επισήμως Θα ανακοινωθεί άραγε στη Ρωσία γενική επιστράτευση, η οποία αποκαλείται «δεύτερο κύμα»; Η απάντηση μπορεί να εξαχθεί από τις επίσημες ανακοινώσεις και τους τίτλους των ομοσπονδιακών ιστοσελίδων. Εκεί αναφέρεται ότι δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ενός τέτοιου ενδεχομένου. Ο Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε: «Ένα τέτοιο θέμα δεν βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη». Η στελέχωση των ενόπλων δυνάμεων συνεχίζεται μέσω συμβάσεων επαγγελματικής υπηρεσίας, εκπαίδευσης εφέδρων και των «προγραμματισμένων διαδικασιών στρατιωτικής καταγραφής». Η προσέλευση συμβασιούχων και εθελοντών καλύπτει πλήρως τις σημερινές ανάγκες του στρατού στη ζώνη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Δεν αποκλείεται Ωστόσο, όπως επισημαίνουν Ρώσοι αναλυτές, η μακροχρόνια ρωσική πρακτική δείχνει ότι τόσο κατηγορηματικές διαψεύσεις συχνά σημαίνουν πως η επιστράτευση είναι πιθανή ή ακόμη και αναπόφευκτη. Όχι επειδή κάποιος επιχειρεί να εξαπατήσει ή να καθησυχάσει την κοινή γνώμη. Η ουσία βρίσκεται σε μία μικρή αλλά σημαντική διευκρίνιση: οι υπάρχουσες δυνάμεις και τα μέσα επαρκούν για την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση, όμως, όπως εκτιμάται, η κατάσταση εξελίσσεται πλέον σε κανονικό πόλεμο. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι σχετικοί κρατικοί συνασπισμοί έχουν ήδη εγκρίνει μακροπρόθεσμα προγράμματα χρηματοδότησης της Ουκρανίας, της πολεμικής προσπάθειας και της αύξησης της παραγωγής όπλων και πυρομαχικών. Όπως υποστηρίζεται, αυτό γίνεται ανοιχτά στο πλαίσιο μιας πολιτικής «πολέμου κατά της Ρωσίας», με στόχο τη «στρατηγική ήττα του αντιπάλου». Διαρκής κλιμάκωση Ρώσοι ειδικοί τονίζουν ότι η σύγκρουση ακολουθεί πλέον πορεία συνεχούς κλιμάκωσης. Σήμερα πραγματοποιούνται επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλου βεληνεκούς. Τους επόμενους μήνες αναμένονται επιθέσεις με βαλλιστικά όπλα, πιθανώς με συχνότητα έως και τριάντα φορές τον μήνα. Καθώς αυξάνεται η παραγωγή της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, τα προϊόντα της θα χρησιμοποιούνται εναντίον της Ρωσίας. Ανεξάρτητα από τις προόδους των μικρών μονάδων πεζικού στο έδαφος, επιθέσεις θα μπορούν να πραγματοποιούνται σε ολόκληρο το βάθος της ρωσικής επικράτειας. Δεν αρκεί η άμυνα Όπως επισημαίνεται, είναι προφανές ότι μια καθαρά αμυντική στάση δεν επαρκεί. Οι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι η Ουκρανία πρέπει να απομακρυνθεί από τη «μεγάλη σκακιέρα», επειδή χρησιμοποιείται ως μέσο για την αποδυνάμωση της Ρωσίας. Οι δύο επιλογές Σε αυτό το σημείο υποστηρίζεται ότι η Ρωσία θα έχει μπροστά της δύο επιλογές: γενική επιστράτευση ή χρήση πυρηνικών όπλων. Όπως αναφέρεται σε αυτό το σενάριο, η επιστράτευση είναι ανεπιθύμητη, αλλά θεωρείται αναπόφευκτη. Διότι, ακόμη και στην περίπτωση χρήσης πυρηνικών όπλων, θα απαιτούνταν στρατεύματα για τον έλεγχο του εδάφους. Υποστηρίζεται επίσης ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί να διατηρηθεί οποιαδήποτε μορφή ουκρανικής κρατικής υπόστασης, επειδή θα μπορούσε να συνεχίσει να χρησιμοποιείται ως βάση επιθέσεων κατά της Ρωσίας, ενώ γίνεται αναφορά και στην ιστορική εμπειρία, σύμφωνα με την οποία όταν ο ρωσικός στρατός υπερβαίνει τα τρία εκατομμύρια άνδρες, οι σκέψεις περί πολέμου εναντίον της Ρωσίας υποχωρούν από μόνες τους. Και όταν φθάνει τα πέντε εκατομμύρια, υποστηρίζεται ότι οι αντίπαλοι επιδιώκουν να παραδοθούν. Η Ρωσία άρχισε ολοκληρωτικό πόλεμο Αρχικά το Κίεβο σημείωσε σημαντική επιτυχία στην εξουδετέρωση του εμπορικού ρωσικού στόλου. Περίπου διακόσια πλήγματα εναντίον πολιτικών φορτηγών πλοίων μεταφοράς χύδην φορτίου και δεξαμενόπλοιων προκάλεσαν κύμα ενθουσιασμού στην ουκρανική κοινή γνώμη. Τώρα όμως ο ενθουσιασμός έχει αντικατασταθεί από στεναγμούς και αμήχανες διαμαρτυρίες διπλωματών. Στην Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση έφτασε η στιγμή της πραγματικής καμπής. Παράλυση στη Μαύρη Θάλασσα Μόλις δύο εβδομάδες χρειάστηκαν στη Ρωσία ώστε, με συνεχόμενα μαζικά πλήγματα, να παραλύσει τη λειτουργία των ουκρανικών λιμανιών της Μαύρης Θάλασσας. Η διοίκηση ανακοίνωσε ότι στις 23 Ιουλίου κανένα ξένο πλοίο δεν εισήλθε στην Οδησσό, το Τσόρνομορσκ και το Γιούζνε. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στην περιφέρεια του Μικολάιφ. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Αντρίι Σίμπιχα δήλωσε ότι το Κίεβο θα προσφύγει στον ΟΗΕ για τις ενέργειες της Ρωσίας. Επανήλθε έτσι ο παλιός ισχυρισμός ότι η Ρωσία υπονομεύει την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια. Σύμφωνα με τον Αντρίι Σίμπιχα, ο αποκλεισμός της Ουκρανίας από την παγκόσμια αγορά τροφίμων καταδικάζει «εκατομμύρια οικογένειες» στην Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή σε αυξήσεις τιμών και πείνα και, ως εκ τούτου, συνιστά οικονομική και ανθρωπιστική τρομοκρατία. Η κατάσταση στη Μαύρη Θάλασσα πρόκειται να συζητηθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 27 Ιουλίου. Ζημιές δισεκατομμυρίων για την Ουκρανία Τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας εξυπηρετούν περισσότερο από το ένα τρίτο των ουκρανικών εξαγωγών σιτηρών. Κάθε μήνας αδράνειας προκαλεί στην Ουκρανία καθαρές ζημίες περίπου δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς να υπολογίζονται οι δυσκολίες στην εισαγωγή όπλων, καυσίμων και μετασχηματιστών για τους υποσταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Παραβλέπεται το γεγονός ότι η Ρωσία ξεκίνησε εκτεταμένο κυνήγι ξένων πλοίων μόνο αφού ουκρανικά drones προκάλεσαν σοβαρές καταστροφές στον ρωσικό στόλο στις θάλασσες του Αζόφ και της Μαύρης Θάλασσας. Για ακόμη μία φορά η Ουκρανία ανέβασε τη σύγκρουση σε νέο επίπεδο κλιμάκωσης, όμως δεν άντεξε τη ρωσική απάντηση και τώρα απευθύνεται στη διεθνή κοινότητα με διαμαρτυρίες. Η Μαύρη Θάλασσα έχει περιέλθει σε κατάσταση αμοιβαίου μεταφορικού αποκλεισμού: ένας από τους σημαντικότερους διαδρόμους μεταφοράς σιτηρών στον κόσμο έχει πάψει να λειτουργεί. Οι συνέπειες γίνονται ήδη αισθητές διεθνώς. Για παράδειγμα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το σιτάρι στο αμερικανικό χρηματιστήριο αυξήθηκαν κατά 16%. Τα περί παγκόσμιας πείνας Σημαίνει άραγε αυτό ότι ο αποκλεισμός της Ουκρανίας θα προκαλέσει πραγματικά πείνα; Σήμερα η Ουκρανία αντιπροσωπεύει περίπου το 7% των παγκόσμιων εξαγωγών σιτηρών (ενώ η Ρωσία το 25%). Το ήμισυ των ουκρανικών σιτηρών αγοράζεται από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περίπου το 13% από την Τουρκία και το 20% από χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Στην τελευταία κατηγορία περιλαμβάνονται οικονομικά εύρωστες χώρες όπως η Αίγυπτος και η Αλγερία. Η πείνα απειλεί κυρίως κράτη όπως η Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και η Υεμένη. Τα τρόφιμα που προορίζονται για τις χώρες αυτές αποστέλλονται μέσω ανθρωπιστικών προγραμμάτων του ΟΗΕ και δεν εξαρτώνται καθόλου από τις ουκρανικές εξαγωγές. Το παράδειγμα του Ορμούζ Το Ιράν, το οποίο επί μήνες αποκλείει τα Στενά του Ορμούζ, έχει ήδη δείξει στην πράξη ότι η ώθηση της παγκόσμιας οικονομίας σε κρίση αποτελεί αποτελεσματικό και νόμιμο μέσο προάσπισης των εθνικών του συμφερόντων. Οι προσπάθειες να είναι κανείς «καλός» απέναντι σε όλο τον κόσμο δεν οδήγησαν ποτέ σε τίποτε άλλο πέρα από μαζικές απώλειες των δικών του ανθρώπων. Η Ρωσία είχε ήδη διαπράξει αυτό το λάθος όταν, τον Ιούλιο του 2022, υπέγραψε τη συμφωνία για τα σιτηρά στην Κωνσταντινούπολη. Αρκετά. «Αν ο εχθρός επιτίθεται στον πετρελαϊκό και φυσικού αερίου τομέα σας, στις θαλάσσιες εξαγωγές σας και σε άλλες υποδομές σας, αλλά εσείς, αντί να πλήξετε ακόμη περισσότερο την οικονομία του, θέτετε ξαφνικά τα συμφέροντα τρίτων χωρών πάνω από τα δικά σας, αυτό συνιστά έλλειψη σεβασμού προς τον ίδιο σας τον εαυτό, που αγγίζει τα όρια της αυτοκαταστροφής», επισημαίνει το αναλυτικό κέντρο του Μιχαήλ Ζβιντσούκ, το «Ρίμπαρ». Στροφή στα λιμάνια του Δούναβη Στην προσπάθειά του να διορθώσει την κατάσταση, το ουκρανικό καθεστώς ανακατευθύνει ήδη τις ροές αγροτικών προϊόντων προς τα λιμάνια του Δούναβη. Παράλληλα εξετάζεται η δυνατότητα εξαγωγών σιδηροδρομικώς προς δυσμάς, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το ίδιο πρόβλημα που αντιμετώπισε το 2022. Η δυσκολία για τους Ουκρανούς είναι ότι τα λιμάνια του Δούναβη είναι ήδη υπερφορτωμένα με μεγάλο αριθμό μικρών πλοίων και πορθμείων, δημιουργώντας τεράστια συμφόρηση, ενώ η μεταφορική ικανότητα του σιδηροδρομικού δικτύου είναι τρεις έως πέντε φορές μικρότερη από εκείνη των λιμανιών βαθιών υδάτων της Μαύρης Θάλασσας. Τα περιθώρια ελιγμών των Ουκρανών είναι εξαιρετικά περιορισμένα και, το σημαντικότερο, όλες οι λύσεις τους παραμένουν ευάλωτες σε περαιτέρω ρωσικά πλήγματα. «Τι ακολουθεί; Πιστεύω ότι θα υπάρξουν επιθέσεις σε μεγάλους σιδηροδρομικούς κόμβους και θα συνεχίσουμε να καταστρέφουμε τις μηχανές έλξης. Ήδη έως και το ένα τρίτο του τροχαίου υλικού έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και συνεχίζουμε προς αυτή την κατεύθυνση», υπογραμμίζει ο Ρώσος πολεμικός ανταποκριτής Σεργκέι Βορομπίιοφ. Είναι μόνο η αρχή Έχοντας επιτύχει ποιοτική πρόοδο στα πλήγματα κατά των ρωσικών μετόπισθεν, η Ουκρανία οδήγησε τον πόλεμο σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο σκληρότητας. Η σημερινή κατάσταση στη Μαύρη Θάλασσα αποτελεί απλώς προοίμιο ακόμη πιο εκτεταμένων και αδιάλλακτων εξελίξεων. Ο ουκρανικός στρατός πλήττει με ιδιαίτερη ένταση όχι μόνο τα ρωσικά πλοία: έχουν ξεκινήσει συνεχόμενες επιθέσεις σε αποθήκες ρωσικών ηλεκτρονικών αγορών, ενώ οι βομβαρδισμοί γεωργικών εγκαταστάσεων, η καταστροφή καλλιεργειών και οι δολοφονίες οδηγών τρακτέρ και χειριστών θεριζοαλωνιστικών μηχανών έχουν μετατραπεί σε καθημερινότητα. «Επαναλαμβάνουμε για άλλη μία φορά: θα αναγκαστούμε να προκαλέσουμε καταστροφή στα ουκρανικά μετόπισθεν. Εκείνοι θα μας εξαναγκάσουν να το κάνουμε, προκαλώντας μας, στην ακραία περίπτωση, ζημία που θα υπερβεί κάθε ανθρωπιστικό ενδοιασμό», αναφέρει το αναλυτικό κανάλι «NgPraZVedka». Προς μεγάλη κλιμάκωση Στην πράξη το Κίεβο μετέφερε οριστικά την ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κρατών στο επίπεδο του ολκληρωτικού πολέμου. Πρόκειται για έναν πόλεμο στον οποίο νόμιμοι στόχοι θεωρούνται όχι μόνο οι ένοπλες δυνάμεις και η πολιτική ηγεσία του αντιπάλου, αλλά και η οικονομική βάση της κοινωνίας, το οποίο βεβαίως έχει να κάνει, σύμφωνα με το δίκαιο του πολέμου, με έγκλημα πολέμου.· Η οικονομική βάση της κάθε κοινωνίας, είναι όλα εκείνα χωρίς τα οποία η ζωή καθίσταται είτε αφόρητη, είτε απλώς αδύνατη. «Έναν υπαρξιακό πόλεμο επιβίωσης, που μας έχει κηρυχθεί, δεν είναι δυνατόν να τον διεξάγουμε με λευκά γάντια και γραβάτα. Είναι απαραίτητο να διακοπεί η λειτουργία ζωτικής σημασίας επιχειρήσεων στο έδαφος του αντιπάλου, να καταστούν το Χάρκοβο, το Σούμι και το Τσερνίχιφ ακατάλληλα για κατοίκηση με φθηνά πυρομαχικά και να τεθούν εκτός λειτουργίας οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων και τα συστήματα υδροδότησης στο Κίεβο», αναφέρει το αναλυτικό κανάλι «NgPraZVedka». Ουσιαστικά, στην ξηρά θα πρέπει να επαναληφθεί ό,τι μόλις συνέβη στη θάλασσα. Και η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει. Ακόμη και πριν από δύο μήνες η ουκρανική κοινή γνώμη γελούσε σχολιάζοντας τις πυρκαγιές στα ρωσικά διυλιστήρια. Πριν από λίγες ημέρες ο ρωσικός στρατός ξεκίνησε την καταστροφή πρατηρίων καυσίμων στην περιφέρεια Ζιτόμιρ. Όχι στις παραμεθόριες περιοχές Σούμι και Χάρκοβο, αλλά σε περιοχή δυτικά του Κιέβου. Ακριβώς αυτός ο ολκληρωτικός πόλεμος, με στόχο την καταστροφή της οικονομικής βάσης της Ουκρανίας, προβάλλεται ως το κύριο χαρακτηριστικό της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης κατά τους επόμενους μήνες. ΒΝ

Ισχυρότερη η...Ουκρανία από τις ΗΠΑ;;; Η μπουρδολογία των Αμερικανών ξεπερνά κάθε όριο! Σε μια αδιανόητη παραδοχή γεωπολιτικής αδυναμίας προχώρησαν το Πεντάγωνο και το Υπουργείο Εξωτερικών, επιβεβαιώνοντας, πως η Ουκρανία σε μια επίδειξη ισχύος και αυτοκτονικής επιμονής και επιθυμώντας να φανεί ισχυρότερη από την βούληση των Ηνωμένων Πολιτειών, ακυρώνει στην πράξη κάθε τους προσπάθεια επίλυσης του πολέμου, οδηγώντας στα βράχια τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες. Μπούρδες των Αμερικανών Οι Ηνωμένες Πολιτείες, παραδέχτηκαν την κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών του Άνκορατζ της Αλάσκας, λόγω της απόλυτης άρνησης της Ουκρανίας να συμβιβαστεί στην πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στο πολεμικό πεδίο. Την ώρα που η Ουάσινγκτον δηλώνει ανήμπορη να επιβληθεί στο Κίεβο, η Μόσχα παίρνει την κατάσταση στα χέρια της και ετοιμάζει τη δική της οριστική λύση στο πεδίο των μαχών, καθορίζοντας αμετάκλητα τους όρους με τους οποίους θα τελειώσει ο πόλεμο. Ο αδιάκοπος πόλεμος μεταξύ Ρωσίας - Ουκρανίας, οδηγεί εμπλεκόμενους και παρατηρητές σε συμπεράσματα που ενίοτε είναι εμφανή, ενίοτε αποκαλύπτονται με μια δεύτερη ανάγνωση και σε αυτή την δεύτερη κατηγορία μπαίνει μια αδιανόητη παραδοχή από τις Ηνωμένες Πολιτείες που από κάθε άποψη αποτελεί σοκ. Αμέσως μετά τη συνάντησή του στην Μανίλα των Φιλιππίνων με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Λαβρόφ, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι ειρηνευτικές προτάσεις που είχαν κατατεθεί στη συνάντηση του Άνκορατζ τον Αύγουστο του 2025 κατέρρευσαν παταγωδώς λόγω της απόλυτης διαφωνίας της Ουκρανίας. Έτσι, η Ουάσινγκτον βρίσκεται πλέον στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να αναπτύξει επειγόντως ένα εντελώς νέο πλάνο. Το παγκόσμιο σοκ και ο αόρατος υπερηγεμόνας Όσα συμβαίνουν είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα, αλλά προκαλούν ακόμα και προσβολή στην πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρώτον, είναι προφανές ότι κάποιες συμφωνίες στο Άνκορατζ της Αλάσκας κατά την συνάντηση των δύο ηγετών, ΗΠΑ και Ρωσίας, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν είχαν όντως επιτευχθεί, διότι διαφορετικά δεν θα υπήρχε τίποτα για να καταρρεύσει, παρόλο που πριν από λίγο καιρό ένα πρόσωπο με την ίδια ακριβώς θέση και το ίδιο όνομα υποστήριζε το αντίθετο, ισχυριζόμενος ότι έγιναν απλώς κάποιες συζητήσεις χωρίς τίποτα το σοβαρό. Δεύτερον, και αυτό προκαλεί πραγματικά παγκόσμια αίσθηση, ο επίσημος εκπρόσωπος του παγκόσμιου ηγεμόνα παραδέχτηκε ουσιαστικά ότι υπάρχει ένας «υπερηγεμόνας» που δεν υπολογίζει ούτε πεντάρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις τελευταίες να δηλώνουν παντελώς ανήμπορες να αντιδράσουν. Η συνωμοσία της Άγκυρας και τα αόρατα όπλα Κανείς δεν γνωρίζει πότε ακριβώς το Κίεβο, κρυφά από όλους, μετατράπηκε στο απόλυτο... αφεντικό. Υπάρχει όμως η εκτίμηση ότι μια διπλή λαβή Nelson με τριπλό πραξικόπημα εκτυλίχθηκε στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Πληροφορίες από πολλαπλές πηγές αναφέρουν ότι το Κίεβο και οι Ευρωπαίοι συνεργοί του παρουσίασαν στους Αμερικανούς «αδιάσειστα στοιχεία» για δήθεν επικείμενη κατάρρευση της Ρωσίας, πείθοντάς τους ότι πρέπει επειγόντως να περάσουν στο πλευρό αυτών που σε πέντε λεπτά θα ήταν οι νικητές. Ίσως όλα αυτά να είναι βρώμικες υποψίες, όμως ακόμα και άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από τη στρατιωτική επιστήμη επισημαίνουν δικαιολογημένα ότι οι Αμερικανοί είχαν και έχουν παραπάνω από αμέτρητους μοχλούς πίεσης απέναντι στην Ουκρανία. Θα μπορούσαν απλώς για αρχή να κλείσουν τη "στρόφιγγα" που λέγεται «Στάρλινκ», να σταματήσουν τη μεταφορά όπλων και πληροφοριών, να δεσμεύσουν όλα τα τεράστια περιουσιακά στοιχεία της ελίτ του Κιέβου, αλλά και να επιβάλουν εφιαλτικές κυρώσεις σε οποιονδήποτε προμηθεύει το οτιδήποτε στο Κίεβο, χωρίς καν να διστάσουν. Η αμερικανική εμπλοκή και τα φονικά χτυπήματα Αντί για όλα αυτά, η Ουκρανία απλώς αρνήθηκε τις προτάσεις και τέλος, αφήνοντας τους πάντες άναυδους με το θράσος της. Τα πράγματα όμως προχώρησαν πολύ παραπέρα από μια πατρική επίπληξη. Ο ίδιος ο Λαβρόφ δήλωσε πρόσφατα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του ΑΣΕΑΝ ότι οι Αμερικανοί εμπλέκονται άμεσα στη στοχοθεσία και καθοδήγηση των ουκρανικών όπλων εναντίον στόχων μέσα στη Ρωσική Ομοσπονδία, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών υποδομών. Με λίγα λόγια, κάποιοι όχι μόνο δεν κουνάνε το δάχτυλο απειλητικά, αλλά τροφοδοτούν το Κίεβο με πανίσχυρες σφεντόνες. Η αδυσώπητη επέλαση και ο εφιάλτης στο μέτωπο Η ρωσική ηγεσία έχει καταλάβει προ πολλού προς τα πού φυσάει ο άνεμος. Στη συνάντησή του με τον Ρούμπιο, ο Λαβρόφ υπογράμμισε το απαράδεκτο της περαιτέρω ενίσχυσης του καθεστώτος του Κιέβου με όπλα, αλλά κυρίως μετέφερε στον Αμερικανό ομόλογό του την πραγματική εικόνα για την κατάσταση στη γραμμή επαφής. Η πραγματική αυτή κατάσταση διαφέρει ριζικά από τα όμορφα διαγράμματα που παρουσίαζαν στους Αμερικανούς οι εκπρόσωποι του Κιέβου και των Βρυξελλών στην Άγκυρα. Όπως δήλωσε πρόσφατα ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, μόνο από την αρχή αυτού του έτους ο ρωσικός στρατός έχει απελευθερώσει 133 οικισμούς, εκ των οποίων τα 260 τετραγωνικά χιλιόμετρα βαριά οχυρωμένης περιοχής καταλήφθηκαν μόνο τον Ιούνιο. Η Κωνσταντίνιβκα απελευθερώθηκε, η εκκαθάριση στο Κράσνι Λιμάν ολοκληρώνεται, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η επίθεση σε Ντρούζκοφκα και Ντομπροπόλιε. Ταυτόχρονα, εξελίσσεται μια ασταμάτητη έφοδος προς το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ που είναι αδύνατον να κρατηθούν. Την ίδια στιγμή, οι απώλειες των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτοξεύονται εκτός ελέγχου, η λιποταξία σπάει όλα τα ρεκόρ και οι βίαιες στρατολογήσεις στους δρόμους συνοδεύονται από άγριες συμπλοκές. Οικονομικό έμφραγμα και παράλυση στη Μαύρη Θάλασσα Παράλληλα, με τις νέες αεροπορικές επιδρομές, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις εγκαταστάθηκαν σχεδόν μόνιμα στον εναέριο χώρο της περιοχής της Οδησσού, η οποία δεν μπορεί πλέον να αναπνεύσει από τους καπνούς των φλεγόμενων πλοίων, των αποβαθρών, των αποθηκών και των λοιπών εγκαταστάσεων. Μάλιστα, μόλις πριν από μία ημέρα, ο Ουκρανός Υπουργός Εξωτερικών Σιμπίγκα παραδέχτηκε ότι κανένα πλοίο δεν μπόρεσε να προσεγγίσει τα λιμάνια των περιοχών Οδησσού και Μικολάγιφ μέσα σε ένα 24ωρο, ενώ ο παγκόσμιος κολοσσός ναυτιλιακών μεταφορών Μαιρσκ ανεστάλησε όλες τις επιχειρήσεις του στα λιμάνια της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα. Ταυτόχρονα, η καταστροφή των υποδομών καυσίμων και των ενεργειακών υποδομών συνεχίζεται. Ως αποτέλεσμα, σε πολλές περιοχές δεν έχουν απομείνει φυσικά πρατήρια καυσίμων ούτε αποθήκες, ενώ οι τιμές των καυσίμων, τα οποία μεταφέρονται από την Ευρώπη μέσω μυστικών περασμάτων και πωλούνται κατευθείαν από τα φορτηγά, έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Ολική πολεμική λύση χωρίς επιστροφή Όσον αφορά τα ουκρανικά χτυπήματα μακράς εμβέλειας εντός της Ρωσίας, υπάρχει όντως αυτό το ζήτημα, αλλά το ρωσικό επιτελείο δηλώνει έτοιμο να το αντιμετωπίσει. Όπως δήλωσε ο Πούτιν στην τελευταία σύσκεψη για οικονομικά θέματα, οι δυσκολίες που δημιουργούνται στην αγορά καυσίμων είναι προσωρινές και δεν μπορούν να επηρεάσουν τη συνολική οικονομική δυναμική —καθώς για παράδειγμα τον Ιούνιο ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός εκτελέστηκε με πλεόνασμα— εμμένοντας στη θέση του ότι κανένα δυτικό όπλο και καμία ποσότητά του δεν πρόκειται να αλλάξει την πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων. Μ' άλλα λόγια, εφ' όσον οι Αμερικανοί είτε δεν θέλησαν είτε δεν μπόρεσαν να συνειδητοποιήσουν τον ρόλο τους ως διαμεσολαβητές, και ταυτόχρονα δεν μπόρεσαν να κρατήσουν την υπόσχεσή τους να ασκήσουν πίεση στο Κίεβο για μια διπλωματική λύση, η Μόσχα παίρνει πλέον την κατάσταση στα χέρια της. Η υπόθεση θα επιλυθεί από τη ρωσική πλευρά με τον πιο αποτελεσματικό, δηλαδή τον πολεμικό τρόπο. Ο Λαβρόφ ξεκαθάρισε στον Ρούμπιο ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να διατηρήσει τις επαφές, προσθέτοντας με φιλικό ύφος ότι η χώρα είναι προετοιμασμένη για οποιαδήποτε εξέλιξη στο πλαίσιο της στρατιωτικοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που, όπως είναι γνωστό ακόμα και στη Ζμέρινκα (σ.σ. ιστορική πόλη στην κεντρική Ουκρανία, περιφέρεια της Βιννίτσια), είναι αδύνατο να συμβεί χωρίς αμερικανικά όπλα. Όταν λοιπόν οι Αμερικανοί συνειδητοποιήσουν ποιος πραγματικά επικρατεί στην Ουκρανία και θυμηθούν ότι διαθέτουν ακόμα μοχλούς πίεσης προς το Κίεβο, η απάντηση που θα λάβουν από τη Μόσχα θα είναι πως η προσπάθειά τους εκτιμάται, αλλά οι εξελίξεις στο πεδίο θα έχουν ήδη κριθεί οριστικά από την ίδια τη Ρωσία. ΒΝ

Η υφήλιος βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ενεργειακή βουτιά προς το κενό, καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή τινάζει στον αέρα την παγκόσμια αγορά ενέργειας Η απόφαση των ανταρτών Χούθι της Υεμένης να κηρύξουν ναυτικό αποκλεισμό στη Σαουδική Αραβία, απειλώντας ευθέως τα πλοία που προσεγγίζουν τα λιμάνια της, ανοίγει ένα νέο, εφιαλτικό μέτωπο για τη διεθνή οικονομία Η απόφαση(;) των ανταρτών Χούθι της Υεμένης να κηρύξουν ναυτικό αποκλεισμό στη Σαουδική Αραβία, απειλώντας ευθέως τα πλοία που προσεγγίζουν τα λιμάνια της, ανοίγει ένα νέο, εφιαλτικό μέτωπο για τον πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν. Ήδη, τάνκερ που μετέφεραν εκατομμύρια βαρέλια σαουδαραβικού αργού πετρελαίου προς την Ασία πραγματοποίησαν αναστροφή στην Ερυθρά Θάλασσα. Η εξέλιξη αυτή χτυπά την καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας, καθώς η θαλάσσια οδός της Ερυθράς Θάλασσας και τα στενά του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ αποτελούσαν την τελευταία εναλλακτική βαλβίδα αποσυμπίεσης για τις εξαγωγές πετρελαίου, μετά το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Στο πολιτικό πεδίο, ο Ντόναλντ Τραμπ διεμήνυσε κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του Λιβάνου, Ζόζεφ Αούν, ότι η Ουάσινγκτον θα απαντήσει άμεσα σε τυχόν απόπειρα των Χούθι να παρεμποδίσουν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα. «Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα το φροντίσουμε. Ξέρετε, το κάναμε αυτό με τους Χούθι στο παρελθόν και δεν είχαμε ακούσει να μιλούν για αυτούς εδώ και κάποιο διάστημα». Παράλληλα, προανήγγειλε επικείμενο πλήγμα στο όρος Πίκαξ, όπου φέρεται ότι έχει μεταφερθεί ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο, τονίζοντας πως «δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που να μπορούν να κάνουν γι’ αυτό». Ο Αμερικανός πρόεδρος απέρριψε τις εκκλήσεις της Τεχεράνης για διαπραγματεύσεις, υποστηρίζοντας ότι «ζητούν να συναντηθούμε απεγνωσμένα γιατί έχουν αποδυναμωθεί στρατιωτικά». Την ίδια στιγμή, ο ένοικος του Λευκού Οίκου εμφανίζεται έτοιμος να επιβάλει νέους δασμούς σε περίπου 60 χώρες, παρά τις προειδοποιήσεις για οικονομικές αναταράξεις εν όψει των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών που θα λάβουν χώρα τον Νοέμβριο. Με τις δύο κυριότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη να βρίσκονται ταυτόχρονα υπό ασφυκτικό κλοιό, οι φόβοι για ανεπανόρθωτη διαταραχή στην προσφορά πετρελαίου επιβεβαιώνονται. Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας παρακολουθεί με έκδηλη ανησυχία τις εξελίξεις, καθώς τυχόν πλήρης αποκλεισμός του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ απειλεί να αφαιρέσει ακαριαία 1 από τα 13 βαρέλια της παγκόσμιας προμήθειας αργού. Το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ όπου απειλούν να χτυπήσουν οι Χούθι Την ίδια στιγμή, οι επιθέσεις με drones και πυραύλους σε δεξαμενόπλοια εντείνουν τον πανικό στις αγορές, σπρώχνοντας τις τιμές του πετρελαίου και τα ασφάλιστρα ναυσιπλοΐας σε δυσθεώρητα ύψη. Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες και τις διαβουλεύσεις για μια πιθανή δεκαήμερη εκεχειρία, το κλίμα παραμένει εκρηκτικό. «Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ελλείψεις στην παγκόσμια αγορά» προειδοποιούν αναλυτές της αγοράς στο Reuters, την ώρα που η κρίση απειλεί άμεσα τα νοικοκυριά. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κλιμακώνονται παράλληλα με γεωμετρική πρόοδο. Οι αμερικανικές δυνάμεις σφυροκοπούν υποδομές στο νότιο Ιράν για δέκατη συνεχόμενη νύχτα, ως αντίποινα για τους θανάτους Αμερικανών στρατιωτών. «Κάθε φορά που το Ιράν σκοτώνει έναν Αμερικανό στρατιώτη, θα πληρώνει αυτό το τίμημα στο πολλαπλάσιο» διεμήνυσε αυστηρά τη Δευτέρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Από την πλευρά της, η Τεχεράνη απαντά με μπαράζ επιθέσεων σε αμερικανικές βάσεις και κρίσιμες υποδομές στο Μπαχρέιν, στο Κουβέιτ και στην Ιορδανία, στοχεύοντας ακόμη και μονάδες αφαλάτωσης νερού και ηλεκτροπαραγωγής...