Search this site

Βουλιάζει στη σαπίλα έτι περαιτέρω η μητσοτακική ΝΔ κι ακόμη είναι Ιούλιος! Σκεφτείτε μέχρι τον Σεπτέμβρη πού θα φτάσει ο οχετός! Φανταστείτε τι έχει να βγει από Σεπτέμβριο στον δρόμο για τις κάλπες. Λάος και χώρα θα βιώσουν τον απόλυτο εγκλωβισμό ένεκα των μητσοτακικών αδιεξόδων. Μπλοκαρισμένος κι ανήμπορος να λάβει ηγετικές αποφάσεις, ο… παραλίγο Μωυσής και νυν Κτήνος, θα παρατείνει συνεχώς το πάτημα του εκλογικού κουμπιού και το καράβι θα οδεύει ακυβέρνητο ολοταχώς προς τα βράχια. Το νέο κρέμασμα του Μητσοτακιστάν στα μανταλάκια για τις ρεμούλες με τα περιβόητα σπιτάκια ανακύκλωσης και τη διαπλοκή του Άδωνι (διόλου τυχαία η… σταύρωση του βασικού προπαγανδιστή και δήθεν αδιάφθορου του μητσοτακισμού) σε συνδυασμό με το ράπισμα της δικαιοσύνης όσον αφορά το διαβόητο «μπάζωμα» των Τεμπών, ενώ δεν έχουν αρχίσει ακόμα τα αυγουστιάτικα μπάνια, φανερώνουν ότι το σύστημα έχει αποφασίσει το τέλος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και εκτελεί το σχέδιο κλιμακωτά. Μόνη λύση για να αποφευχθεί η ζημιά στην Ελλάδα είναι η παραίτηση Μητσοτάκη, ώστε η ΝΔ να οδηγηθεί φρέσκια κι ανανεωμένη στις κάλπες, απαλλαγμένη από τη σήψη της "Αγίας Οικογένειας", με μεγάλες πιθανότητες να κατακτήσει εκ νέου την αυτοδυναμία. Κύριε Μητσοτάκη δυστυχώς έχετε ήδη χάσει. Όσες εκλογές κι αν κάνετε, λειτουργώντας σαν κακομαθημένο πριγκιπόπουλο που δεν αποδέχεται την ήττα του, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να πληγώσετε κι άλλο τη δύσμοιρη πατρίδα και τους πολίτες της. Συμπεριφερθείτε ως ηγέτης επιτέλους!!! Αν φυσικά υπήρξατε ποτέ ως ηγέτης...

Μία αλλαγή με “τρελή” κυβέρνηση(!) τρομάζει εκατομμύρια “ευαλώτους” και βολεμένους Μία αλλαγή με “τρελή” κυβέρνηση τρομάζει εκατομμύρια “ευαλώτους”, βολεμένους με τη σκέψη ότι μπορεί να παύσει η παραβίαση δημοσιονομικών και λογιστικών αρχών και οι απ’ ευθείας αναθέσεις, να περιοριστεί δραστικά η διαφθορά, η παραοικονομία και η φοροδιαφυγή, να καταργηθούν 1.106 φοροαπαλλαγές ποσού άνω των 18 δισ. ευρώ ετησίως, να γίνει ευπρόσδεκτη, κι όχι όπως σήμερα εχθρική, η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και να τιμωρούνται, αλλοίμονό μας, επιτέλους οι εναγείς κι όχι οι νομοταγείς… Με προβλημάτισαν έντονα τα γνωστά ευρήματα συνεχών δημοσκοπήσεων, σύμφωνα με τα οποία, παρά τις καταγγελίες για σκάνδαλα και προσπάθειες για “μπάζωμα” (ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές κι άλλα) την ακρίβεια, την φτώχεια κι άλλα δεινά, με προβλημάτισε ότι το κυβερνών κόμμα σημειώνει οριακή άνοδο, στην εκτίμηση ψήφου διατηρεί καθαρό προβάδισμα, συγκεντρώνοντας μέχρι και...25%! Παράλληλα, μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, το 72% τάσσεται (βεβαίως, βεβαίως) υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας και της διεξαγωγής εκλογών μέσα στο 2027. Προβληματίστηκα διότι μερικά μόνο από τα “οικεία κακά” που έχει προκαλέσει η κυβέρνηση στη χώρα, θυμίζουν αυτά που είχαν ταλανίσει την πόλη του Κάδμου, τη Θήβα, επί εποχής του δυστυχούς Οιδίποδος. Ωστόσο, υπάρχει μία μεγάλη διαφορά. Ο Οιδίπους, τουλάχιστον, στον πρόλογο του έργου “Οἰδίπους τύραννος” (πρότυπο τραγωδίας τη θεωρούσε ήδη ο Αριστοτέλης στην πραγματεία του "Περὶ ποιητικῆς") του (“γραφικού”, προφανώς, σήμερα) Σοφοκλή εμφανίζεται, σ΄αντίθεση με τον αυτοθαυμαζόμενο στο γνωστό κάθε Κυριακή “Κατά Κυριάκον Ευαγγέλιον” να ανησυχεί. Πληροφορεί τον χορό των ικετών ότι έχει ήδη στείλει στους Δελφούς τον Κρέοντα, τον αδελφό της γυναίκας του (στην πραγματικότητα μητέρας του!), να ζητήσει χρησμό για τα αίτια των δεινών. Τα δεινά τότε και τώρα Τα δεινά τα οποία παρουσιάζει ο ιερέας στους στίχους 24-30 που θυμίζουν Τέμπη, εγκαταλελειμμένα χωράφια στην περιφέρεια χωρίς αγρότες και αγροτική παραγωγή, χωρίς κτηνοτρόφους, χωρίς βόδια και πρόβατα, (που κι αυτά ψοφάνε από επιδημίες!), πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα και σε εργοστάσια, εφιαλτικό δημογραφικό πρόβλημα από ασυγκράτητη μείωση γεννήσεων, αναφέρονται ως εξής (σε μετάφραση του Κ.Χ. Μύρη, στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας): «…Η πόλη, το βλέπεις και μόνος σου,είναι πολύς καιρός που παραπαίει.Βουλιάζει μες στη δίνη των αιμάτωνκαι δεν μπορεί την κεφαλή τηςνα σηκώσει απ᾽ τον θολό βυθόνα πάρει λίγη ανάσα.Προτού να δέσουν οι καρποίστους κάλυκες σαπίζουν·κοπαδιαστά ψοφούν τα βόδια στη βοσκή·των γυναικών οι μήτρες μαραθήκαν.Ο θεός ο πυρφόρος περνάκαι τα πάντα σαρώνει·ο φοβερός λοιμός ερήμωσετην πόλη των Καδμείων·ο μαύρος Άδης πλούτισεμε βογκητά και στεναγμούς…» Σκάνδαλα και κερδισμένοι Στη συνέχεια, όταν κατάρτιζα τον κατωτέρω πίνακα, διαπίστωνα ότι υπεύθυνη για την κυριαρχία του (Κτήνους) Κυριάκου Μητσοτάκη στο πολιτικό παιχνίδι είναι … η αντιπολίτευση που καταγγέλλει συνεχώς σκάνδαλα, που κατηγορεί διαρκώς την κυβέρνηση για παραβίαση του κράτους δικαίου και του Συντάγματος, για απουσία διαφάνειας και λογοδοσίας, νομιμότητας και συμμόρφωσης προς τις κοινοτικές οδηγίες και συστάσεις (παντού) και, κυρίως, τη σύγκρουσή της (ως “γενναίας”) με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Έτσι, ο Μητσοτάκης θα είναι και θα παραμένει πια κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στη χώρα μας, διότι θέλει ολόκληρο τον ελληνικό λαό “ευάλωτο” για τον οποίο μάλιστα έχει προχωρήσει και σε νομοθετικό ορισμό, ο οποίος μού θυμίζει τον «Νόμο περί Κοινωνικού Διαφορισμού» των “βλακών”, που παρουσιάζει ο Ευάγγελος Λεμπέσης στη μνημειώδη πολυσέλιδη μελέτη του “Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ“, η οποία δημοσιεύτηκε αρχικά στην “Ἐφημερίδα τῶν Ἑλλήνων Νομικῶν” το 1941. Κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε Αυτόν, λοιπόν, και τον νομικώς οριζόμενο, «ευάλωτο» Έλληνα μού θύμισε ο «Τελευταίος Άνθρωπος» στο έργο «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» του Φρίντριχ Νίτσε, ο οποίος περιγράφεται ως ένα εξημερωμένο, άβουλο ον που αποφεύγει κάθε κίνδυνο, αναζητά μόνο τη μικροαστική ηδονή, την «ευτυχία» και την άνεση, και που απαρνείται κάθε δημιουργικότητα ή αγώνα, που θέλει την ησυχία του, την απόλυτη πνευματική μετριότητα, που αποφεύγει τον κίνδυνο, τις κακουχίες και τις συγκρούσεις, που τρέμει το ρίσκο και την αποτυχία και που, γι΄ αυτό, επιλέγει τη σταθερότητα μιας αδιάφορης δουλειάς αντί για πρωτοβουλίες για δημιουργία. Δηλαδή, κάνει αυτό που λέει ο θυμόσοφος ελληνικός λαός «κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρει» ή «κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε», που θυμίζει το υπό τον τίτλο διαχρονικό ποίημα “Δυστυχία σου Ελλάς” του σατιρικού ποιητή, δημοσιογράφου και εκδότη Γεωργίου Σουρή (1853-1919), το οποίο έγραψε το 1902 για να σατιρίσει τη χρεωκοπία του Χαρίλαου Τρικούπη και τα ελαττώματα πολιτικών και πολιτών της εποχής του και ιδιαίτερα τους τελευταίους τέσσερις στίχους: Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς! Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;» Βολεμένοι με σκάνδαλα και “ευάλωτοι” Υπάρχουν λόγοι που οι βολεμένοι μισούν τις μεταρρυθμίσεις. Μετά τον νομοθετικό ορισμό του “ευάλωτου” (στην πραγματικότητα του βολεμένου) και τη συνεχή αναφορά του από προηγούμενο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης με επικεφαλής τον τότε υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη και το σημερινό με επικεφαλής τον Κυριάκο Πιερρακάκη, κατάρτισα έναν πίνακα με έναν τερατώδη αριθμό, καθώς σε μια χώρα με πληθυσμό 10.000.000 κατοίκων εμφανίστηκαν ως ευάλωτοι… 17.794.637! Αυτός ο απίστευτος (και ίσως για ρεκόρ Γκίνες!) αριθμός “ευαλώτων” μπορεί να εξηγηθεί με την παραδοχή ότι ο καθένας συγκεντρώνει στο πρόσωπό του, κατά μέσον όρο, δύο ιδιότητες από τις πάμπολλες που χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, όπως φοροφυγάς, παραοικονομών, οφειλέτης Δημοσίου, ΙΚΑ, τραπεζών, «δικαιούχος» μιας ή δύο και περισσότερων από τις 1.106 φορολογικές απαλλαγές (αφορολόγητος δηλαδή), που προστατεύεται περιπαθώς καθώς δεν προωθείται καμιά πραγματική μεταρρύθμιση για λειτουργία του κράτους δικαίου, με τη, σύμφωνα με το Δημοσιονομικό Δίκαιο και το Δημόσιο Λογιστικό, κατάρτιση και εκτέλεση του προϋπολογισμού και το κοινοτικό δίκαιο. Φοβούνται το δικό τους … χάος Μετά μάλιστα το δίλημμα που έθεσε στους ψηφοφόρους ο πρωθυπουργός, δηλαδή «Μητσοτάκης ή χάος», ο “ευάλωτος” δεν τρομοκρατήθηκε για το ενδεχόμενο χάους στη χώρα, αλλά για το δικό του, με τη σκέψη μη χάσει όλα αυτά τα “κεκτημένα” από κάποιον “τρελό” νέο πρωθυπουργό που θα εφαρμόσει την από το 2014 εκκρεμούσα Λογιστική Μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, θα καταργήσει όλες τις φοροαπαλλαγές και θα περιορίσει με δραστικούς ελέγχους την παραοικονομία. Αυτός ο νέος πρωθυπουργός, θα εισπράξει με κάθε τρόπο τις οφειλές του στο Δημόσιο, στο ΙΚΑ, στις τράπεζες, θα καταργήσει τις απ΄ευθείας αναθέσεις έργων, θα καταργήσει τον κομματικό στρατό των 4.000 μετακλητών υπαλλήλων, θα καταργήσει μερικούς νέους δημόσιους οργανισμούς που ιδρύθηκαν για … βοήθεια του «Υπερταμείου» και … εν «όψει το … Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (το οποίο τον προσεχή Αύγουστο τελειώνει!) και πολλά άλλα μονοπάτια που ξέρουν πολύ καλά τα καλά κομματικά παλληκάρια! Παραθέτω μερικά στοιχεία από δηλώσεις υπουργών στη Βουλή και εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ): -Στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας ως προϋπόθεση για την κάλυψη των 40.000 δυνητικά ωφελούμενων ευάλωτων δανειοληπτών υπήρξε η διασταύρωση των τραπεζικών λογαριασμών των αιτούντων. Από αυτούς μόνο 4.000 -5.000 επέτρεψαν τη διασταύρωση αυτή. Μόνον τέσσερις-πέντε χιλιάδες! Δηλαδή, δεν επέτρεψε τη διασταύρωση το … 90% των «ευάλωτων», διότι «είχαν χεσμένη τη φωλιά του», όπως λένε στο χωριό μου! -Για τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων εκατοντάδων εκατ. ευρώ δεν φταίει μόνο το κράτος, αλλά και οι δικαιούχοι, καθώς, όπως διαπιστώνεται, δεν πηγαίνουν να πάρουν τα αντίστοιχα, διότι φοβούνται ότι θα «πάνε για μαλλί και θα βγούνε κουρεμένοι» από τους εξονυχιστικούς φορολογικούς ελέγχους που θα διενεργήσει (ορθώς) η Ανεξάρτητη Αρχή Δημόσιων Εσόδων (ΑΑΔΕ)! -Ο τότε νέος υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε το 2023 ότι προωθείται ειδική διάταξη, με την οποία θα πάρουν πια σύνταξη 150.000 ασφαλισμένοι που χρωστούν στο ΕΦΚΑ πάνω από 30.000 ευρώ, αν έχουν συμπληρώσει όρια ηλικίας και έτη ασφάλισης! -Επίσης, τότε, πριν από μερικούς μήνες (προεκλογικά) ψηφίστηκε κι ένας άλλος «ψυχόπονος» Νόμος με τον οποίο μειώθηκε η παραγραφή χρεών στον ΕΦΚΑ από 20 χρόνια σε 10 χρόνια (θα μειωθεί αν δεν μειώθηκε ακόμα σε πέντε χρόνια!) και αμέσως έσπευσαν να πάρουν σύνταξη άλλοι 250.000 «ευάλωτοι» … δικαιούχοι, όπως διάβασα! Για πολλά ακόμα παραδείγματα που κυριαρχούν στον κόσμο των «ευαλώτων» ρίξτε μια ματιά στον παρατιθέμενο πίνακα 2. Θεέ μου, βοήθα τους πραγματικούς Έλληνες να ψυχωθούν...

Σοκ για Ισραήλ το πυρηνικό deal ΗΠΑ με Σ. Αραβία Η χρονική συγκυρία της συμφωνίας είναι παράδοξη: συμπίπτει με τη νέα κλιμάκωση του πολέμου κατά του Ιράν από τον Tράμπ ο οποίος δηλώνει ότι στόχος του είναι να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικού όπλου από την Τεχεράνη. Τη στιγμή που η ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου... φλέγεται καθώς ενώ μαίνεται ανεξέλεγκτος ο πόλεμος ΗΠΑ – Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, ξέσπασε και νέο μέτωπο με επίθεση των Χούθι κατά 2 τάνκερ της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά, κάτι που αναμένεται να επηρεάσει και το κρίσιμο Στενό του Μπαμπ ελ Μάντεμπ, ο Τραμπ αποφάσισε να ανατινάξει τους κανόνες του παιχνιδιού... στη Μέση Ανατολή. Μια υπογραφή ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει τεράστιες γεωπολιτικές ανησυχίες... Η συμφωνία ΗΠΑ - Σαουδικής Αραβίας για την ανάπτυξη πυρηνικού προγράμματος δεν αποτελεί απλώς μια οικονομική ή ενεργειακή συνεργασία. Αποτελεί μια στρατηγική επιλογή με τεράστιες προεκτάσεις, που δοκιμάζει τα όρια του διεθνούς συστήματος μη διάδοσης πυρηνικών όπλων και επαναφέρει το ερώτημα αν ο Ντόναλντ Τραμπ οικοδομεί μια νέα τάξη πραγμάτων ή οδηγεί τη Μέση Ανατολή σε μια ακόμη πιο επικίνδυνη περίοδο αστάθειας... Το deal Η νέα συμφωνία για την πολιτική πυρηνική ενέργεια με τη Σαουδική Αραβία, που υπογράφηκε την Τετάρτη 23/7, συμπυκνώνει τη φιλοσοφία διακυβέρνησης του Προέδρου Τραμπ. Καταρχάς, πρόκειται για μια συμφωνία - αυτού του είδους τη συναλλαγή που βρίσκεται στον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ, αλλά και ολόκληρης της ζωής του. Παράλληλα, ενδέχεται να αποτελέσει χαρακτηριστικό παράδειγμα της προθυμίας του Τραμπ να παρακάμψει διεθνή πρωτόκολλα και συμβάσεις που αποτέλεσαν τα θεμέλια της παγκόσμιας τάξης υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Γεωπολιτικό ρίσκο Και, διοχετεύοντας μια νέα δόση αστάθειας σε μια ήδη εκρηκτική περιοχή, ο Τραμπ επιδεικνύει την προτίμησή του στην ανάληψη σημαντικών γεωπολιτικών κινδύνων, ακόμη και τη στιγμή που ένα προηγούμενο ρίσκο του, στο Ιράν, φαίνεται να εξελίσσεται ανεξέλεγκτα. Είναι η πεμπτουσία του Τραμπ: είτε επιχειρεί να ανασχεδιάσει τη Μέση Ανατολή είτε να αναμορφώσει τον Λευκό Οίκο, ενεργεί χωρίς να γνωρίζει εκ των προτέρων τι θα ακολουθήσει όταν καταλαγιάσει η κατάσταση. Συμφωνία πολλών δισ Η συμφωνία, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και διάρκειας 30 ετών, ενδέχεται να βοηθήσει τη Σαουδική Αραβία να αποκτήσει τη δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου. Η κυβέρνηση Τραμπ παρουσιάζει τη συμφωνία ως επιτυχία σε πολλαπλά επίπεδα: • Ως συμφωνία που πληροί τα υψηλότερα πρότυπα κατά της διάδοσης των πυρηνικών όπλων. • Ως σημαντική ενίσχυση της αμερικανικής πυρηνικής βιομηχανίας. • Και ως ενδυνάμωση των δεσμών με έναν ζωτικής σημασίας σύμμαχο. Σταμάτησαν... την Κίνα Η Ουάσιγκτον εξετάζει εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας πολιτικής πυρηνικής συνεργασίας με τους Σαουδάραβες, αν και η κυβέρνηση Τζο Μπάιντεν φαινόταν πιθανό να επιδιώξει αυστηρότερους όρους. Επιπλέον, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προχωρούσαν στη συμφωνία, ανταγωνιστές όπως η Κίνα θα έσπευδαν να καλύψουν το κενό, αποκτώντας έτσι το δικό τους γεωπολιτικό προγεφύρωμα. «Στην ατζέντα του Προέδρου Τραμπ, η Μέση Ανατολή αφορά το εμπόριο και όχι τη σύγκρουση», δήλωσε ο Υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ στο Fox Business. Δεν θα αναπτύξουμε πυρηνικό όπλο Ωστόσο, επικριτές, μεταξύ των οποίων και πολλοί στο Ισραήλ, φοβούνται ότι η συμφωνία θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει τη Σαουδική Αραβία στο σημείο να μπορεί να εμπλουτίζει ουράνιο υψηλότερης καθαρότητας, κατάλληλο για την κατασκευή πυρηνικού όπλου, πυροδοτώντας έτσι μια περιφερειακή κούρσα εξοπλισμών. Το Ριάντ δηλώνει ότι δεν θα επιδιώξει την απόκτηση πυρηνικού όπλου εφόσον το Ιράν δεν το πράξει. Ωστόσο, οποιαδήποτε κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να αναγκάσει χώρες όπως η Αίγυπτος ή η Τουρκία να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Σοκ στο Ισραήλ Σύμφωνα με πληροφορίες του Ρόιτερς, η κυβέρνηση Τραμπ είναι έτοιμη να καταθέσει το νέο σχέδιο συμφωνίας στο Κογκρέσο, χωρίς όμως να περιλαμβάνει το λεγόμενο «χρυσό πρότυπο» - τον όρο που θα απαγόρευε στη Σαουδική Αραβία να εμπλουτίζει ουράνιο και να επανεπεξεργάζεται χρησιμοποιημένα πυρηνικά καύσιμα. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί ανησυχία τόσο σε συμμάχους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, κυρίως στο Ισραήλ, όσο και σε μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου, τα οποία στο παρελθόν είχαν ζητήσει πολύ αυστηρότερους περιορισμούς. Επικίνδυνο προηγούμενο Η αμερικανο-σαουδαραβική συμφωνία διαπραγματεύθηκε βάσει αμερικανικού νόμου που επιτρέπει τη μεταφορά αμερικανικής πυρηνικής τεχνολογίας, αποτρέποντας ταυτόχρονα τη διάδοση πυρηνικών όπλων. Το Υπουργείο Ενέργειας ανακοίνωσε την Τετάρτη 22/7 ότι η συμφωνία περιλαμβάνει διμερή συμφωνία διασφαλίσεων. Αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνει δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία η Σαουδική Αραβία ενδέχεται να μη χρειαστεί να προσχωρήσει στο Πρόσθετο Πρωτόκολλο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), το οποίο προβλέπει πιο εκτεταμένους ελέγχους και επιθεωρήσεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο, επιτρέποντας και σε άλλες δυνάμεις να παρακάμπτουν διεθνείς περιορισμούς επιδιώκοντας τις δικές τους πυρηνικές συμφωνίες - ακόμη και με αντιπάλους των ΗΠΑ - αποδυναμώνοντας έτσι το σύστημα πυρηνικών διασφαλίσεων. Απερίσκεπτη και ανεύθυνη συμφωνία «Η ίδια η συμφωνία ήταν απερίσκεπτη και ανεύθυνη, όμως οι ευρύτερες συνέπειες της μπορεί να γίνουν αισθητές για πολλά χρόνια», δήλωσε η Κέλσι Ντάβενπορτ, διευθύντρια πολιτικής μη διάδοσης πυρηνικών όπλων στην Ένωση Ελέγχου Όπλων. Ο Τζον Έραθ, ανώτερος διευθυντής πολιτικής στο Κέντρο για τον Έλεγχο Όπλων και τη Μη Διάδοση, υποστήριξε ότι οποιαδήποτε απουσία των τυπικών πρωτοκόλλων του ΔΟΑΕ - τα οποία περιλήφθηκαν στην πρόσφατη συμφωνία πολιτικής πυρηνικής συνεργασίας των ΗΠΑ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα - θα αποτελούσε «ενδεχομένως ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα». Όπως είπε, τέτοια πρότυπα είναι απαραίτητα ώστε να διασφαλιστεί πως «η Σαουδική Αραβία δεν θα προχωρήσει σε δραστηριότητες εμπλουτισμού που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δυνατότητα κατασκευής πυρηνικών όπλων». Νέα αβεβαιότητα Η χρονική συγκυρία της συμφωνίας είναι επίσης παράδοξη: συμπίπτει με τη νέα κλιμάκωση του πολέμου κατά του Ιράν από τον Τραμπ, ο οποίος δηλώνει ότι στόχος του είναι να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικού όπλου από την Τεχεράνη. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι η συμφωνία θα μεταβάλει περαιτέρω την ισορροπία δυνάμεων υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών, ενισχύοντας τις σχέσεις τους με τη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, υπονοώντας ότι οι φίλοι των Ηνωμένων Πολιτειών δικαιούνται να εμπλουτίζουν ουράνιο ενώ οι αντίπαλοί τους όχι, η συμφωνία ενδέχεται να ασκήσει έντονες πιέσεις στο διεθνές καθεστώς μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων και να ενθαρρύνει το Ιράν να αναζητήσει δικούς του εταίρους. Το μήνυμα στο Ιράν Ήδη, η διαπραγμάτευση μιας πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Η κυβέρνηση Τραμπ ενδέχεται να την έκανε ακόμη δυσκολότερη, συμφωνώντας σε μια πολυετή συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία, καθώς το Ιράν είναι βέβαιο ότι θα απαιτήσει αντίστοιχα δικαιώματα εμπλουτισμού. Η συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία απέχει πολύ από το να αποτελεί την πρώτη περίπτωση κατά την οποία ο Τραμπ αναλαμβάνει ένα ρίσκο στη Μέση Ανατολή χωρίς να μπορεί να προβλέψει πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα τα επόμενα χρόνια. Συχνά, η τάση του να εγκαταλείπει τις υφιστάμενες συμβάσεις, να αγνοεί διεθνείς συμφωνίες και να ακολουθεί μια ανατρεπτική πορεία μοιάζει να αποτελεί αυτοσκοπό. Πολιτική απέναντι σε όλους Παράλληλα, ο Πρόεδρος Τραμπ φαίνεται να αντλεί ιδιαίτερη ικανοποίηση από το να πράττει ακριβώς το αντίθετο από τους προκατόχους του. Οι περισσότεροι σύγχρονοι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών προσπάθησαν να αποφύγουν έναν πόλεμο με το Ιράν. Ο Τραμπ, αντίθετα, απέσυρε τις ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία που περιόριζε το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, διέταξε τη δολοφονία του επικεφαλής της εθνικής ασφάλειας του Ιράν Κασέμ Σολεϊμανί κατά την πρώτη του θητεία, βομβάρδισε τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας πέρυσι και ξεκίνησε έναν γενικευμένο πόλεμο κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας τον Φεβρουάριο. Οι σύγχρονες αμερικανικές κυβερνήσεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλιστεί η ασφάλεια του Ισραήλ ήταν η προώθηση λύσης δύο κρατών με τους Παλαιστινίους. Ο Τραμπ έδωσε στους Ισραηλινούς τον πολιτικό χώρο να υπονομεύσουν αυτή την προοπτική μέσω σκληροπυρηνικών πολιτικών στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Οι σχέσεις με τους Άραβες Φέτος, ο Τραμπ δεσμεύθηκε να άρει τον χαρακτηρισμό της Συρίας ως κράτους που υποστηρίζει την τρομοκρατία - χαρακτηρισμός που ίσχυε από το 1979 - βασιζόμενος στη φιλική του σχέση με τον νέο πρόεδρο της χώρας, Αχμέντ αλ-Σαράα, ηγέτη πρώην συνδεδεμένης οργάνωσης της Αλ Κάιντα. Οι επικριτές του υποστήριξαν ότι θα έπρεπε να αξιοποιήσει αυτή την αλλαγή ως μοχλό πίεσης για πολιτικές μεταρρυθμίσεις, βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ενίσχυση της αντιτρομοκρατικής πολιτικής. Ο Τραμπ έχει επίσης διαφοροποιηθεί αισθητά ως προς τη Σαουδική Αραβία. Παλαιότεροι πρόεδροι ισορροπούσαν προσεκτικά στις σχέσεις τους με το βασίλειο και τα υπόλοιπα κράτη του Κόλπου, τα οποία αποτελούν σημαντικούς συμμάχους των ΗΠΑ, αλλά εφαρμόζουν κατασταλτικές πολιτικές που συγκρούονται με τις δημοκρατικές αξίες. Ο Τραμπ, αντίθετα, εκφράζει ανοιχτά τον θαυμασμό του προς τους Άραβες ισχυρούς ηγέτες και αντιμετωπίζει τα πλούσια και αναπτυσσόμενα κράτη τους ως μια τεράστια ευκαιρία για επιχειρηματικές δραστηριότητες, στις οποίες η οικογένειά του διαθέτει σημαντικά συμφέροντα. Γιατί θεωρούν αρετή… το ρίσκο Οι υποστηρικτές του Τραμπ υποστηρίζουν ότι δεκαετίες αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή απέτυχαν να δημιουργήσουν σταθερότητα και ότι ο ίδιος προχωρά στις αναγκαίες κινήσεις που οι προκάτοχοί του δεν τόλμησαν να κάνουν. Ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε στους γερουσιαστές την Τρίτη ότι ο Πρόεδρος αξίζει επαίνους «για το θάρρος του να διασφαλίσει ότι οι ακραίοι ισλαμιστές δεν θα αποκτήσουν ποτέ πυρηνικό όπλο για να μας εκβιάζουν». Ωστόσο, οι κίνδυνοι μιας τέτοιας προσέγγισης είναι εμφανείς στην περίπτωση του Ιράν. Η δυσκολία των Ηνωμένων Πολιτειών να απεμπλακούν από έναν πόλεμο που ο Τραμπ έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει «κερδισμένο» εξηγεί γιατί οι προκάτοχοί του δίσταζαν να εμπλακούν σε μια ολοκληρωτική σύγκρουση. Πυρά Δημοκρατικών Οι Δημοκρατικοί κατηγορούν τον Τραμπ ότι αγνόησε πολιτικούς, ιστορικούς και ιδεολογικούς παράγοντες που υποδήλωναν ότι το Ιράν δεν θα υπέκυπτε ποτέ στις αμερικανικές πιέσεις. Επιπλέον, θεωρούν ότι δεν έθεσε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τις συνέπειες μιας αμερικανικής στρατιωτικής επίθεσης, όπως η πιθανότητα η Τεχεράνη να επιχειρήσει το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Η σύγκρουση αυτή αντικατοπτρίζει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: τα σχέδια που καταρτίζονται στην Ουάσιγκτον συχνά καταρρέουν όταν έρχονται αντιμέτωπα με την πραγματικότητα της Μέσης Ανατολής. Παρότι ο Τραμπ και τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου διατηρούν στενές σχέσεις με τον διάδοχο του σαουδαραβικού θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, οι σχέσεις της Ουάσιγκτον με το βασίλειο ενδέχεται να μην παραμείνουν για πάντα τόσο ισχυρές. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η χώρα δεν θα περάσει κάποτε στα χέρια πιο ριζοσπαστικών ηγετών, σε μια περιοχή που συχνά αποσταθεροποιείται από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Θα δούμε τι θα γίνει Η ανησυχία αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν εμπλέκονται πυρηνικά προγράμματα. «Ένας σημερινός εταίρος των ΗΠΑ δεν είναι απαραίτητα και αυριανός εταίρος. Από τη στιγμή που μεταφερθεί η τεχνολογία, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να εγγυηθούν ότι θα εξακολουθούν να ασκούν έλεγχο πάνω σε αυτήν», δήλωσε η Ντάβενπορτ. Ωστόσο, ο Τραμπ συχνά δείχνει να μην ανησυχεί ιδιαίτερα για όσα θα συμβούν μετά την αποχώρησή του από την εξουσία. Μία από τις αγαπημένες του φράσεις, «Θα δούμε τι θα γίνει», αποκτά μια ιδιαίτερα ανησυχητική χροιά όταν αναφέρεται στο πλαίσιο της Μέσης Ανατολής. Η δεύτερη αραβική χώρα μετά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Η Σαουδική Αραβία γίνεται μόλις η δεύτερη αραβική χώρα, μετά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), που συνάπτει αντίστοιχη συμφωνία με την Ουάσιγκτον, ενώ οι ΗΠΑ επιμένουν ότι η συμφωνία περιλαμβάνει ισχυρές εγγυήσεις για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων. Τα ΗΑΕ ήταν η πρώτη αραβική χώρα που υπέγραψε συμφωνία πολιτικής πυρηνικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2009. Βάσει της συμφωνίας αυτής, γνωστής ως «Συμφωνία 123», τα ΗΑΕ δεσμεύτηκαν να μην εμπλουτίζουν ουράνιο ούτε να επανεπεξεργάζονται αναλωμένα πυρηνικά καύσιμα - περιορισμός που θεωρείται το «χρυσό πρότυπο» στη μη διάδοση των πυρηνικών. Στη συνέχεια, η χώρα κατασκεύασε τον πυρηνικό σταθμό Μπαράκα, ο οποίος παραμένει η μοναδική εμπορική πυρηνική εγκατάσταση σε λειτουργία στον αραβικό κόσμο. Οι 2 συμφωνίες Δύο συμφωνίες — μία για την «ειρηνική πυρηνική συνεργασία» και μία για τις «διμερείς εγγυήσεις» — υπεγράφησαν από τον Υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ και τον Σαουδάραβα ομόλογό του, Πρίγκιπα Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ. «Να είστε βέβαιοι ότι οι συμφωνίες αυτές τηρούν τα υψηλότερα πρότυπα πυρηνικής ασφάλειας και μη διάδοσης των πυρηνικών, αξιοποιώντας την κορυφαία πυρηνική τεχνολογία και τους καλύτερους επιστήμονες του κόσμου, που αναπτύχθηκαν εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Χάρη στον Πρόεδρο Τραμπ, η αναγέννηση της αμερικανικής πυρηνικής βιομηχανίας βρίσκεται σε εξέλιξη και θα αποφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη τόσο στον αμερικανικό όσο και στον σαουδαραβικό λαό» «Μαζί, οι δύο αυτές συμφωνίες δημιουργούν το νομικό πλαίσιο για μια πολυετή συνεργασία, αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που προωθεί σημαντικούς οικονομικούς και στρατηγικούς στόχους, μεταξύ των οποίων και τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων», ανέφερε το υπουργείο. Το επόμενο βήμα Η συμφωνία θα μπορούσε τελικά να επιτρέψει τον εμπλουτισμό ουρανίου στη Σαουδική Αραβία. Σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν το θέμα, μια κοινή αμερικανο-σαουδαραβική μελέτη διάρκειας δύο ετών θα εξετάσει κατά πόσο ο εγχώριος εμπλουτισμός είναι εμπορικά βιώσιμος. Εάν η μελέτη είναι θετική, αμερικανικές εταιρείες θα κατασκευάσουν τις σχετικές εγκαταστάσεις με βάση ένα αυστηρά ελεγχόμενο μοντέλο «μαύρου κουτιού», σχεδιασμένο ώστε να αποτρέπεται η μεταφορά ευαίσθητης τεχνολογίας στους Σαουδάραβες. Η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει εδώ και χρόνια ότι έχει δικαίωμα σε έναν πλήρη πολιτικό κύκλο πυρηνικών καυσίμων, επικαλούμενη την ανάγκη διαφοροποίησης των ενεργειακών της πηγών και τη δυνατότητα να διαθέτει περισσότερο πετρέλαιο για εξαγωγές. Ο Διάδοχος του Θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν είχε δηλώσει ήδη από το 2018 ότι το Ριάντ θα επιδιώξει την απόκτηση πυρηνικών όπλων εάν το Ιράν αποκτήσει αντίστοιχη δυνατότητα. Η συμφωνία θα υποβληθεί στο Κογκρέσο για εξέταση, ωστόσο το ελεγχόμενο από τους Ρεπουμπλικανούς νομοθετικό σώμα θεωρείται απίθανο να εμποδίσει την εφαρμογή της. Αμερικανοί βουλευτές και Ισραηλινοί αξιωματούχοι είχαν στο παρελθόν εκφράσει αντιρρήσεις, φοβούμενοι ότι η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε μελλοντικά να αξιοποιήσει το πρόγραμμα για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Καμία πυρηνική τεχνολογία στη σαουδαραβική δικτατορία Ο γερουσιαστής των ΗΠΑ Μπέρνι Σάντερς επέκρινε έντονα τη συμφωνία και έγραψε στην πλατφόρμα Χ: «Ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι ο πόλεμός του εναντίον του Ιράν αποσκοπεί στο να εμποδίσει ένα αυταρχικό καθεστώς να εμπλουτίζει πυρηνικά καύσιμα. Τώρα όμως επιτρέπει στους στενότερους φίλους του στη Σαουδική Αραβία - μία από τις πιο σκληρές δικτατορίες στον κόσμο - να κάνουν ακριβώς αυτό. Αυτό είναι παράλογο. Καμία πυρηνική τεχνολογία για τη σαουδαραβική δικτατορία» Ο πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών για θέματα μη διάδοσης των πυρηνικών Ρόμπερτ Άινχορν δήλωσε: «Η συμφωνία θα μπορούσε να συμβάλει στην αναζωογόνηση της αμερικανικής πυρηνικής βιομηχανίας, να ενισχύσει τις σχέσεις ΗΠΑ–Σαουδικής Αραβίας και να στερήσει από τη Ρωσία και την Κίνα έναν στρατηγικά σημαντικό ρόλο στο σαουδαραβικό πυρηνικό πρόγραμμα. Ωστόσο, εάν δεν περιλαμβάνει επαρκείς περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τον εμπλουτισμό ουρανίου, ενδέχεται να αυξήσει τους κινδύνους πυρηνικής διάδοσης στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής». Νίκη ΗΠΑ έναντι Κίνας, Ρωσίας Ειδικοί επισήμαναν ότι μια τέτοια συμφωνία βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση εδώ και αρκετό καιρό, αν και ορισμένοι εξέφρασαν ανησυχίες για το ενδεχόμενο εμπλουτισμού ουρανίου σε σαουδαραβικό έδαφος. «Θα ήταν λάθος να επιτραπεί στη Σαουδική Αραβία να αποκτήσει δυνατότητα εμπλουτισμού», δήλωσε ο Μάθιου Κρόνιγκ του Ατλαντικού Συμβουλίου πριν από την επίσημη ανακοίνωση της συμφωνίας. «Η Ουάσιγκτον ορθώς επιδιώκει να ενισχύσει τη σχέση της με το Ριάντ, αλλά δεν θα πρέπει να το κάνει εις βάρος των αποτελεσματικών προτύπων της για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων». Η Τζένιφερ Τ. Γκόρντον, διευθύντρια της Πρωτοβουλίας Πολιτικής Πυρηνικής Ενέργειας του Ατλαντικού Συμβουλίου, χαρακτήρισε τη συμφωνία «νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες έναντι της Ρωσίας και της Κίνας». «Η Σαουδική Αραβία έχει καταστήσει σαφές ότι θα αγοράσει τεχνολογίες πυρηνικής ενέργειας και θα ξεκινήσει ένα πολιτικό πυρηνικό πρόγραμμα. Το μόνο ερώτημα ήταν αν το βασίλειο θα επέλεγε να συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους ή αν θα στρεφόταν προς τη Ρωσία ή την Κίνα», δήλωσε η Γκόρντον. Πλήρες ρεπορτάζ ΒΝ

Και να θέλεις να αγιάσεις για μια μέρα, δεν σε αφήνουν οι κυβερνητικοί. Είναι φοβερό! Άκουγα χθες πρωί πρωί στον Σκάι τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη να επιχειρηματολογεί ότι οι βουλευτές της Ν.Δ. έχουν το χαμηλότερο ποσοστό αιτημάτων άρσεων ασυλίας σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους την τελευταία δεκαετία, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων 13 αιτήσεων εις βάρος τους, και ως εκ τούτου αδικούνται από τα γενικότερα σχόλια αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο κύριος Χατζηδάκης λησμόνησε να αναφέρει δύο πράγματα στην παρέμβασή του και στους λογαριασμούς του. Το πρώτο: Πόσες αιτήσεις άρσεων ασυλίας έχει ζητήσει αυτεπαγγέλτως η Δικαιοσύνη, ελληνική ή ευρωπαϊκή, για βουλευτές και πόσες αιτήσεις άρσεως διαβιβάστηκαν στη Βουλή ύστερα από μηνύσεις που υπέβαλαν κατά βουλευτών είτε συνάδελφοί τους είτε δικομανείς πολίτες ή φορείς. Γιατί, αν το έπραττε αυτό, θα διαπίστωνε ότι δυστυχώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. είναι πρωταθλήτρια στα αιτήματα άρσεως ασυλίας κατόπιν αυτεπάγγελτης παρέμβασης της Δικαιοσύνης, ιδίως της ευρωπαϊκής. Σχεδόν το 100% των υποθέσεων αυτής της κατηγορίας την αφορά. Και το δυστύχημα όλων, αν κρίνω από αυτά που διέρρευσαν στον Τύπο σχετικά με όσα ειπώθηκαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, είναι πως ο πρωθυπουργός και εις εκ των αντιπροέδρων του κόμματος, όχι ο κύριος Χατζηδάκης, τους έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους. Προκλητικούς! Βουλευτές αστικού κόμματος που πιστεύουν στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, όχι μόνο δεν σιωπούν για τις παραβιάσεις του νόμου που κατηγορούνται, αλλά κάνουν και χρηστομάθεια, όπως θα έλεγε μια αγαπημένη μου φίλη. Ποιοι; Οι νομοθέτες που παραβίασαν τον νόμο. Ένας, μάλιστα, τέως υπουργός, που φουσκώνει σαν μπαλόνι μέσα στο κοστούμι του κάθε φορά που στέκεται μπροστά σε μικρόφωνο, μίλησε για «βαρύ θεσμικό ατόπημα της Κοβέσι». Και ύστερα έσκασε με κρότο, με συνέπεια να διαχυθεί άφθονος αέρας κοπανιστός στη Γερουσία! Η στατιστική του κυρίου Χατζηδάκη έχει, όμως, και ακόμα ένα, δεύτερο πρόβλημα. Δεν περιέλαβε ποσοστό πορισμάτων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που διαβιβάστηκαν στο Κοινοβούλιο με αίτημα τη θέση σε ισχύ του νόμου περί ευθύνης υπουργών και η Ολομέλεια παρείχε ή μη την έγκριση για άσκηση δίωξης ύστερα από συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής. Τι να πει ο κύριος αντιπρόεδρος; Ότι έχει δύο στις δύο απορρίψεις πορισμάτων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Η πρώτη απόρριψη για πρώην υπουργό Μεταφορών ήταν έμμεση: Το Κοινοβούλιο κράτησε στο συρτάρι του τη δικογραφία Κοβέσι για τη σύμβαση 717, με το επιχείρημα ότι το εθνικό σύνταγμα υπερισχύει του ευρωπαϊκού νόμου, δεν εισήχθη στην Ολομέλεια καν. Για την οποία 717 σημειωτέον ο πρωθυπουργός ερωτήθηκε δύο φορές από τον Νίκο Χατζηνικολάου στην τελευταία του συνέντευξη και δύο φορές δεν απάντησε. Με τη διαφορά, όμως, ότι η Κοβέσι έστειλε στο ακροατήριο κατηγορούμενους τα μη πολιτικά πρόσωπα της 717. Βαριά πρόσωπα της επιχειρηματικής ζωής αλλά και στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ, που εσχάτως άρχισαν να αισθάνονται κορόιδα: «Για κακούργημα εμείς και εσύ άνετος, κύριε πρωθυπουργέ, να παίζεις τον προστάτη των βουλευτών, για τους οποίους δεν έδινες «μία» επί επτά χρόνια; Πάει πολύ!». Η δεύτερη απόρριψη είναι άμεση. Το Κοινοβούλιο, με μια διαδικασία ντροπής (επιστολικές ψήφοι παρόντων βουλευτών!) που κατάργησε τη μυστικότητα της ψηφοφορίας και διέσυρε τη δημοκρατία και τους θεσμούς, απάλλαξε δύο πρώην υπουργούς Γεωργίας, τη δίωξη των οποίων ζητούσε η κυρία Κοβέσι για συμμετοχή, μεταξύ άλλων, σε «εγκληματική οργάνωση». Και το περιεχόμενο αυτής της δικογραφίας αλλά και το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα με τις επιστολικές αποτελούν κηλίδα για την ιστορία της σύγχρονης Νέας Δημοκρατίας αλλά και του πολιτεύματος. Και παρά ταύτα παραμιλά ακόμη ο πρωθυπουργός, συνέβη στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας επειδή κάποιοι αποκαλούν αυτό το κυβερνητικό μόρφωμα «συμμορία», «εγκληματική οργάνωση» και «μαφία». Σήμερα δεν τα λέει μόνο η Κοβέσι. Τα λέει ο ανιψιός του, τα λέει ακόμη και η αγαπημένη του Άννα Διαμαντοπούλου. Παραμιλά κατά του Τσίπρα ότι έριξε τη χώρα στα βράχια το 2015 ο κύριος Μητσοτάκης, ενώ αυτός ο μέγας ευρωπαϊστής την «προστατεύει» κάθε μέρα στις Βρυξέλλες. Την εξευτελίζει εννοείται. Ούτε αυτές τις δύο περιπτώσεις με τις δικογραφίες που διαβιβάστηκαν για παράβαση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών τις εντάσσει στη στατιστική του ο κύριος Χατζηδάκης. Εκεί πια που η στατιστική σηκώνει τα χέρια ψηλά είναι όταν ο κύριος Χατζηδάκης αλλά και άλλοι υποστηρίζουν ότι οι διώξεις και οι άρσεις, το όλο «κυνήγι», αφορά ένα ποσό που δεν ξεπερνά τα 17.000 ευρώ!!! Και πάνε να δημιουργήσουν στον κόσμο την εντύπωση ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι «σκανδαλάκι», «πλημμεληματάκι», χωρίς «χρηματισμό». Το γεγονός ότι σύμφωνα με το ελληνικό FBI του Χρυσοχοΐδη η ζημία που φέρεται ότι προκάλεσαν 1.200 κατηγορούμενοι στον ΟΠΕΚΕΠΕ ξεπερνά τα 21 εκατ. ευρώ και ότι με αυτά τα λεφτά διεπράχθη το κοινοτικό αδίκημα του «εμπορίου πολιτικής επιρροής» αυτό δεν συνιστά στατιστικό μέγεθος για τον κύριο αντιπρόεδρο. Σταματώ εδώ γιατί τα δικά σας σάιτ γράφουν ότι έρχονται διώξεις για τα «σπιτάκια» και άλλα σκάνδαλα, για τα οποία πέρυσι μας στέλνατε θρασύτατα «εξώδικα» όταν τα αποκαλύπταμε. Δεν φτάνει που είστε πέρα έως πέρα λάθος, υπερασπίζεστε μετά πάθους και το «λάθος»: Την παραβίαση του νόμου από τους ίδιους τους νομοθέτες και την εκτεταμένη πολιτική διαφθορά. Πραγματικά είστε για λύπηση. Καταντήσατε ΛΑΟΣ. Μικρό κόμμα. Αλλά και εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ. Μεγάλο κόμμα. Της διαφθοράς.

Οι 6 επικίνδυνες ζώνες που θα ισοπεδωθούν πρώτες στον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο Με τις διεθνείς ισορροπίες να κρέμονται από μια κλωστή και τα πολεμικά μέτωπα να φλέγονται σε ολόκληρο τον πλανήτη, το ενδεχόμενο μιας ολικής σύρραξης δεν φαντάζει πλέον σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Σε μια τέτοια εφιαλτική τροπή, η γεωγραφική θέση κάποιου θα καθορίσει αυτόματα τις πιθανότητες επιβίωσής του. Αποκαλυπτική λίστα της βρετανικής εφημερίδας The Express φέρνει στο φως τις έξι πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου —τα μέρη που θα μετατραπούν σε πρώτους στόχους και ζώνες ολοκληρωτικού όλεθρου αν ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος γίνει πραγματικότητα! Σε μια τέτοια εφιαλτική τροπή, η γεωγραφική θέση κάποιου θα καθορίσει αυτόματα τις πιθανότητες επιβίωσής του. Αποκαλυπτική λίστα της βρετανικής εφημερίδας The Express φέρνει στο φως τις έξι πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου —τα μέρη που θα μετατραπούν σε πρώτους στόχους και ζώνες ολοκληρωτικού όλεθρου αν ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος γίνει πραγματικότητα! 1. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής: Ο πρώτος στόχος των πυρηνικών Ως η μεγαλύτερη στρατιωτική και οικονομική υπερδύναμη του πλανήτη, η Αμερική θεωρείται νομοτελειακά η «καρδιά» οποιουδήποτε παγκόσμιου πολέμου. Σε μια γενικευμένη σύγκρουση, το αμερικανικό έδαφος αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο για τα αντίπαλα πυρηνικά και υπερηχητικά οπλοστάσια. Παρά το μέγεθος της χώρας, οι στρατηγικές υποδομές, τα κέντρα διοίκησης και οι μεγάλες μητροπόλεις θα βρεθούν αυτόματα στο επίκεντρο των καταστροφικών πληγμάτων. 2. Ιράν: Το μόνιμο «φιτίλι» της Μέσης Ανατολής Το Ιράν αποτελεί ήδη ένα από τα πιο εύφλεκτα σημεία του πλανήτη, αποτελώντας τον βασικό πυρήνα των γεωπολιτικών αναταράξεων στην περιοχή. Με την Τεχεράνη να προβάλλει σταθερά τη στρατιωτική της ισχύ εκτός συνόρων και να βρίσκεται σε ευθεία αντιπαράθεση με τη Δύση, η χώρα θεωρείται βέβαιο ότι θα υποστεί ισοπεδωτικά πλήγματα σε περίπτωση ολικής ανάφλεξης. 3. Ισραήλ: Στο στόχαστρο των πυραύλων Παρά το γεγονός ότι διαθέτει μία από τις πιο εξελιγμένες αμυντικές ομπρέλες στον κόσμο —με το περίφημο σύστημα Iron Dome και ένα εκτεταμένο δίκτυο καταφυγίων— το Ισραήλ αποτελεί ένα από τα πιο επικίνδυνα μέρη για να βρίσκεται κανείς. Η γεωγραφική του θέση και οι ορκισμένοι εχθροί που το περιβάλλουν εγγυώνται ότι σε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, η χώρα θα δεχθεί βροχή πυραύλων και κορεσμό επιθέσεων που θα δοκιμάσουν τα όρια των αντοχών της. 4. Ρωσία: Η πυρηνική αρκούδα σε τροχιά σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να μαίνεται, η Ρωσία βρίσκεται σταθερά στο επίκεντρο της παγκόσμιας ανησυχίας. Οποιαδήποτε τυχαία ή εσκεμμένη εμπλοκή με μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) θα ενεργοποιήσει το Άρθρο 5, μετατρέποντας ακαριαία τη ρωσική επικράτεια σε πεδίο μάχης υψηλής έντασης, με τις στρατιωτικές της βάσεις και τις πόλεις της να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των αντιποίνων. 5. Toυρκία: Ο μεγάλος...ασθενής που οι προφητείες τον θέλουν να διαλύεται Η Τουρκία έχει απλώσει πολύ τα πόδια της και το στρώμα...δεν την καλύπτει. Έχει φέρει πολλές φορές τόσο τους Δυτικούς συμμάχους της, όσο και τη Ρωσία σε πάρα πολύ δύσκολη θέση με τις διπλωματικές της πιρουέτες. Το δόγμα των ισλαμιστών που την κυβερνούν εδώ και 25 χρόνια, είναι ένα: Επέκταση και υλοποίηση του όρκου που έδωσαν πριν τη συνθήκη της Λωζάννης όταν τα εδάφη της διαμοιραζόταν: Να τα επανακτήσουν ή να τα ελέγξουν προς όφελος τους. Αυτό δεν αρέσει σε κανέναν στη περιοχή, ούτε στο Ισραήλ προπάντων, ούτε στην Αίγυπτο αλλά και ούτε στη Ρωσία την ίδια, πολλώ δε μάλλον σε εμάς τους ελλαδίτες και Κυπρίους. Οπότε, εαν επαληθευτούν οι προφητείες (που μέρος αυτών ζούμε ήδη) τότε η Μικρά Ασία θα είναι...κρανίου τόπος πργαματικά... 6. Ευρωπαϊκή Ένωση: Ο νεοταξικός όμιλος κρατών που...προκαλούν την τύχη τους Αν κάποιος αναρρωτηθεί πού βρίσκεται η καρδιά της Νεοταξίας, η απάντηση θα είναι μία: Οι Βρυξέλλες! Η ΕΕ όπως δημιουργήθηκε την τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα, έδωσε ελπίδες για ένα μέλλον όπου θα βασιλεύει η ευμάρεια, η ειρήνη και η πρόοδος. Πολύ γρήγορα όμως έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Ούτε πρόοδος επετεύχθη σε πολλές από τις χώρες που εισήλθαν σε αυτήν, ούτε ευμάρεια υπήρξε από ένα σημείο και μετά, αλλά ούτε και ...δημοκρατία! Οι κυβερνήσεις όλων των χωρών-μελών έπρεπε να είναι πλήρως εναρμονισμένες με τα "αφηγήματα" και τις νόρμες των Βρυξελλών, οι οποίες δεν είναι καθόλου φιλικές προς τους λαούς, αλλά ωφέλιμες μόνο για τις τράπεζες και την ελίτ. Η μεγάλη όμως προσδοκία της ΕΕ είναι η ...ισοπέδωση της Ρωσίας και ο διαμελισμός της, επειδή η ύπαρξη της απειλεί όλο το νεοταξικό αφήγημα. Επομένως, ένας Ρωσο-ευρωπαϊκός πόλεμος δεν θα αργήσει καθόλου. Και η Ρωσία θα χτυπήσει με πυρηνικά μεσαίας κλίμακος. "Οι μεγάλες πόλεις θα γίνουν...παραγκουπόλεις" είχε πεί ο Άγιος Παΐσιος. Και δυστυχώς γι αυτές, αυτή θα είναι η τύχη τους μιας και το έχουν ήδη αποφασίσει: η Ουκρανία πρέπει να σωθεί με κάθε κόστος, άρα η σύγκρουση δεν θα αργήσει πολύ...

Εξέδωσαν NAVTEX για το Oruc Reis στα Κατεχόμενα – Θέλουν λέει να κατασκευάσουν ...αγωγό φυσικού αερίου! Σε νέα ειδοποίηση NAVTEX προχώρησε η Τουρκία, αυτή τη φορά για σεισμικές έρευνες στην ανατολική Μεσόγειο έως τις 30 Αυγούστου, με φόντο την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου μήκους 101 χιλιομέτρων που θα συνδέει την Τουρκία με τα Κατεχόμενα. «Ο σχεδιαζόμενος αγωγός θα παρέχει φυσικό αέριο στο νησί και θα μπορούσε τελικά να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Τουρκία και στη συνέχεια στην Ευρώπη», τονίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ που έκαναν γνωστή τη NAVTEX. Με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση, εξουσιοδοτείται το σκάφος σεισμικών ερευνών Oruc Reis να ξεκινήσει έρευνες κατά μήκος της σχεδιαζόμενης διαδρομής του αγωγού μέχρι τα τέλη Αυγούστου! Οι εργασίες έρχονται σε συνέχεια μνημονίου συμφωνίας που υπογράφηκε στις 10 Ιουλίου μεταξύ της Τουρκίας και του Ψευδοκράτους («Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»), με το οποίο ξεκινούν οι προετοιμασίες για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού. «Το έργο του αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας-“ΤΔΒΚ” στοχεύει στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της “Τουρκικής Κύπρου”, αντικαθιστώντας τα υγρά καύσιμα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα θέτει τις βάσεις για έναν διάδρομο που θα μπορούσε τελικά να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας» σχολιάζουν τουρκικά ΜΜΕ. Από την πλευρά του ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, δήλωσε ότι το σύστημα θα αποτελείται από μια γραμμή μεταφοράς 101 χιλιομέτρων, η οποία περιλαμβάνει 97 χιλιόμετρα υποθαλάσσιου τμήματος και 4 χιλιόμετρα χερσαίου, συνδέοντας το Αναμούρ στις μεσογειακές ακτές της Τουρκίας με το Τεκνετζίκ (Τράπεζα), ανατολικά της Κερύνειας. Ναί, βέβαια... Άν προλάβουν! SLpress

Δε θα τη βγάλει καθαρή ο τύπος! Κι αν είναι όλα αυτά που λέει απόστρατος αξ/κός της ΕΛ.ΑΣ. περί μαφίας και συμβολαίων θανάτου, τότε το βλέπω για δις ισόβια! Όταν πρωτάκουσα σε γενικές γραμμές για αυτά που είπε ο Γρηγόρης Δημητριάδης στο Λάλα σκέφτηκα ότι ο ανηψιός δουλεύει… για την Κόμπρα! Θα έχουμε υλικό με τη σέσουλα!… Όταν, όμως, κάθισα να δω τη μαραθώνια συνέντευξη, συνειδητοποίησα ότι πίσω από τα ρεπορταζιακά σχόλια κρύβεται κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον… Το να επαναλάβω τα γνωστά δεν μου ταιριάζει και έτσι προσπάθησα να αποκωδικοποιήσω αυτόν τον τύπο! Το ότι ο Γρηγόρης είναι έξυπνος και αρκετά μορφωμένος φαίνεται. Το ότι έχει πολιτικές φιλοδοξίες και θέλει να έχει μέλλον στη μετά-Κυριάκο εποχή είναι επίσης εξόφθαλμο. Αυτό, όμως, που με κέντρισε δεν είναι ούτε η εξυπνάδα, ούτε η μόρφωση, ούτε οι πολιτικές φιλοδοξίες του! Με κέντρισε η ψυχοδομή του! Προφανώς, ο ανηψιός έδωσε τη συνέντευξη για να κάνει καλή εντύπωση στο κοινό, για να βελτιώσει την τραυματισμένη δημόσια εικόνα του… Αν τα αφήσουμε αυτά στην άκρη, όμως, φαίνεται καθαρά ότι έχει ζωτική ψυχολογική ανάγκη να επιδείξει τον κυνισμό του, να προκαλέσει μ’ αυτό που ο ίδιος θεωρεί ότι είναι ο απόλυτος ωμός ρεαλισμός! Δεν είμαι ψυχολόγα για να ξεμπερδέψω την πολύ μπερδεμένη σχέση που ο Γρηγόρης είχε με τον πατέρα του και έχει με τη μητέρα του… Δεν χρειάζεται, όμως, να είναι κανείς Φρόιντ για να δει το τραύμα που τον σπρώχνει πέρα από τα όρια! Ίσως κάνω λάθος, αλλά στα μάτια μου είναι ξεκάθαρο ότι είναι ικανός για όλα! Δεν είναι μόνο η στενή ιδιοτέλεια! Είναι κάτι βαθύτερο! Οι παραδοσιακοί ηθικοί φραγμοί δεν του λένε τίποτα! Μάλλον τους βλέπει σαν αδυναμία! Αυτό που μετράει για τον ανηψιό είναι η δύναμη! Γι’ αυτόν, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα! Θα ήταν άδικο, όμως, αν έλεγα ότι είναι απλά ανήθικος με την τρέχουσα έννοια! Απλά, έχει έναν άλλο κώδικα που αποκλίνει από τον κώδικα ηθικής του μέσου ανθρώπου, τον οποίο ο Γρηγόρης μάλλον βαθιά μέσα του περιφρονεί αν κι αυτό φροντίζει να μην το δείχνει… Ο ίδιος δεν το είπε ρητά, αλλά ένα έμπειρο μάτι βλέπει ότι ο υπόκοσμος του ασκεί μια έντονη έλξη. Όχι μόνο για να κάνει δουλειές μαζί του… Τον γοητεύει η υπέρβαση των ορίων… Η αντιπολίτευση πιάστηκε από τα λόγια του και τον κατηγόρησε ότι χρησιμοποιεί μαφιόζικο λεξιλόγιο κι ότι εκβιάζει τον θείο του πρωθυπουργό! Δεν έχει άδικο, αλλά μένει στην επιφάνεια! Πως να το πω; Ο ανηψιός θα προτιμούσε να κάνει παρέα με τον διάβολο παρά με έναν άγγελο! Εάν ο άγιος Πέτρος του έλεγε να διαλέξει ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση, δεν έχω καμια αμφιβολία ότι θα διάλεγε την Κόλαση! Του πάει ρε παιδί μου, εκεί αναπνέει… Και για να μην το πολυκουράζω, ο Γρηγόρης είναι 2-3 κλάσεις εξυπνότερος και ικανότερος από τον Κυριάκο! Εάν, όμως, ποτέ γινόταν πρωθυπουργός ομολογώ θα έπαιρνα τα μπογαλάκια μου και θα επέστρεφα… στην Ινδία!

Οι Ιρανοί διαλύουν τις αμερικανικές βάσεις σε Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Κατάρ κι ο Τράμπ τυρβάζει περί...των εκλογών την 3η Νοεμβρίου! Οι αμερικανοί βομβαρδίζουν αλλά...οι Ιρανοί είναι αυτοί που προκαλούν θανατηφόρα χτυπήματα! Tράμπ: Σε εξέλιξη παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με Ιράν – Το Ορμούζ δεν θα επηρεάσει τις εκλογές στις 3 Νοεμβρίου στις ΗΠΑ - Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο κατηγόρησε το Ιράν ότι δεν παίρνει στα σοβαρά τις διαπραγματεύσεις... και δέχθηκε επίθεση από την... Ρωσία! Για ενδέκατη συνεχόμενη νύχτα, στις 22 Ιουλίου, ο αμερικανικός στρατός βομβάρδισε τις περιοχές Σιρίκ και Ταμπρίζ, καθώς και την πόλη Τσαμπαχάρ στα νοτιοανατολικά του Ιράν. Ωστόσο τα αντίποινα των Ιρανών υπήρξαν πολλαπλάσια. Με νέο κύμα επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη χτύπησαν με μεγάλη σφοδρότητα το Κουβέιτ. Ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν στο Μπαχρέιν, ενώ στόχος έγινε η αμερικανική βάση Άλι Σάλεμ. Η αμερικανική αεράμυνα σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν, μαζί με τα μέσα επιτήρησης, έχει υποστεί τρομερό πλήγμα από τις ιρανικές δυνάμεις. Οι Αμερικανοί βλέπουν πλέον το αδιέξοδο και υπαινίσσονται – σχεδόν εκλιπαρούν – για διάλογο. «Θα δώσουμε νέα ευκαιρία για διαπραγματεύσεις», τονίζουν. Ο ίδιος ο Τραμπ, δήλωσε ότι βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη παρασκηνιακές συνομιλίες με το Ιράν. Ταυτόχρονα υποστήριξε ότι η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ δεν θα έχει καμία επίπτωση στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ στις 3 Νοεμβρίου 2026. Η αμερικανική αεράμυνα σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν κατέρρευσε. Χάος επικρατεί από τις εκρήξεις στη βάση των ΗΠΑ Άλι Σάλεμ στο Κουβέιτ. Μετά την έναρξη νέου κύματος επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον αμερικανικών θέσεων στην περιοχή, η αεροπορική βάση Άλι Σάλεμ έγινε στόχος πυραύλων. Ταυτόχρονα, πηγές αναφέρουν ισχυρές εκρήξεις στο Μπαχρέιν, υποδεικνύοντας την επέκταση των συγκρούσεων σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο. Επιτόπιες αναφορές και αραβικές ειδησεογραφικές πηγές επιβεβαιώνουν την έναρξη ενός νέου κύματος βαριών επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών συμφερόντων και εγκαταστάσεων. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη αυτοκτονίας και πύραυλοι έπληξαν τη βάση Άλι Σάλεμ. Η συγκεκριμένη αεροπορική βάση αποτελεί ένα από τα κύρια κέντρα ανάπτυξης αμερικανικού στρατιωτικού προσωπικού και εξοπλισμού στο Κουβέιτ και υπήρξε ο κύριος στόχος των επιθέσεων. Περιφερειακά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ισχυρές εκρήξεις στην περιοχή της βάσης και επιβεβαίωσαν ότι drones αυτοκτονίας χτύπησαν στόχους. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, ο στρατός του Κουβέιτ ισχυρίστηκε ότι το σύστημα αεράμυνας της χώρας, μαζί με τα αμερικανικά αμυντικά συστήματα, αντιμετώπιζαν πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη προερχόμενα από το Ιράν. Την ίδια στιγμή σημειώθηκαν σοβαρές εκρήξεις στο Μπαχρέιν. Σύμφωνα με τις αρχικές αναφορές, τοπικές πηγές απέδωσαν τη σειρά των εκρήξεων σε νέα επίθεση εναντίον στόχων και συμφερόντων εντός της χώρας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χτύπησαν το Ιράν για ενδέκατη συνεχόμενη νύχτα. Οι περιοχές Σιρίκ, Ταμπρίζ και η πόλη Τσαμπαχάρ έγιναν στόχοι. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Οι δυνάμεις της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ άρχισαν να χτυπούν στρατιωτικούς στόχους στο Ιράν για ενδέκατη συνεχόμενη νύχτα». Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν εκρήξεις στις ίδιες περιοχές, ενώ ενεργοποιήθηκε και η αεράμυνα της Τεχεράνης. Κατά το Axios, μεσολαβητές παρουσίασαν στην Ουάσινγκτον πρόταση για εκεχειρία δέκα ημερών. Πηγές αναφέρουν ότι ο Λευκός Οίκος την εξετάζει ήδη και έχει καλέσει το Ισραήλ να αποφύγει βήματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κλιμάκωση. Ωστόσο η Ουάσινγκτον προετοιμάζεται ταυτόχρονα για την πιθανή αποτυχία των διαπραγματεύσεων και αυξάνει την παρουσία της στην περιοχή. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με το Ιράν: «Επιμένουν να συναντηθούν μαζί μου, αλλά δεν μας ενδιαφέρει αυτή η συνάντηση». Τόνισε ότι η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ δεν θα επηρεάσει τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ. Αναφερόμενος στον Λίβανο δήλωσε: «Είχαμε καλές συναντήσεις και θα λύσουμε πολλά προβλήματα που σχετίζονται με τον Λίβανο. Κατά τη γνώμη μου, ο Λίβανος είναι μια χώρα που έχει παραμεληθεί επί χρόνια και έχει υποφέρει πολύ. Θα λύσουμε πολλά από τα προβλήματά του και έχουμε ήδη λύσει ορισμένα. Μετά την αποφασιστική δράση που λάβαμε εναντίον των Χούθι, δεν είχαμε πλέον πρόβλημα μαζί τους. Αν χρειαστεί, όμως, θα τους αντιμετωπίσουμε ξανά με σοβαρότητα». Συνέχισε: «Υπάρχουν παρασκηνιακές συνομιλίες με το Ιράν και επιδιώκουν επίμονα να συναντηθούν μαζί μου, αλλά δεν ενδιαφερόμαστε για αυτή τη συνάντηση. Οι επαφές συνεχίζονται και θέλουν να τελειώσει αυτό, διότι υφίστανται βαριές απώλειες. Δεν θα εξετάσουμε τέτοια συνάντηση μέχρι να είναι έτοιμοι για ουσιαστικό και παραγωγικό διάλογο. Το Ιράν δεν μπορεί και δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Έχουμε αποδυναμώσει σοβαρά τις δυνατότητές του. Αν συμβεί κάτι στην Ερυθρά Θάλασσα, απλώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Αν το Ιράν συνεχίσει να στοχεύει την εμπορική ναυτιλία, θα το χτυπήσουμε με δεκαπλάσια δύναμη. Ο αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ παραμένει και κανείς δεν περνά. Η νέα μας συμφωνία θα είναι τόσο ισχυρή όσο ένα τείχος. Επομένως το Ιράν δεν μπορεί να έχει πυρηνικό όπλο αυτή τη στιγμή και θα χρειαστούν χρόνια για να το κατασκευάσει». Την ίδια ώρα που ξένα μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται ότι το Ιράν έχει μεταφέρει αποθέματα ουρανίου και φυγοκεντρητές σε υπόγειες εγκαταστάσεις, ο Τραμπ δήλωσε: «Σύντομα θα στοχεύσουμε αυτήν την περιοχή». Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο κατηγόρησε το Ιράν ότι δεν παίρνει στα σοβαρά τις διαπραγματεύσεις. «Το πρόβλημα είναι ότι δεν τις παίρνουν στα σοβαρά αυτή τη στιγμή. Αν είναι σοβαροί, τότε είμαστε κι εμείς», δήλωσε κατά τη διάρκεια της Συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών του ΑΣΕΑΝ. Σύμφωνα με τον Υπουργό, εάν αυτό συνεχιστεί, η Ουάσινγκτον θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Σχολιάζοντας τις κατηγορίες, η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε ότι όλος ο κόσμος έχει ήδη καταλάβει τι σημαίνουν οι διαπραγματεύσεις «δυτικού τύπου», όταν οι συμφωνίες χρησιμοποιούνται ως κάλυμμα για την προετοιμασία πολέμου. Το Ισραήλ δεν ενδιαφέρεται προς το παρόν να συμμετάσχει στη σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, δήλωσε ο Ισραηλινός Υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς, ηγέτης του κόμματος "Θρησκευτικός Σιωνισμός". «Προς το παρόν το Κράτος του Ισραήλ δεν ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε αυτήν την εκστρατεία», δήλωσε σύμφωνα με την ειδησεογραφική πύλη Ynet. Κατά τον Υπουργό, η τρέχουσα κατάσταση είναι επωφελής για το Ισραήλ, επομένως το εβραϊκό κράτος δεν επιθυμεί να εμπλακεί. «Είμαστε όμως προετοιμασμένοι για οποιαδήποτε εξέλιξη», πρόσθεσε. Στις 8 Ιουλίου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κήρυξε άκυρη τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που είχε επιτευχθεί με το Ιράν τη νύχτα της 18ης Ιουνίου. Από τότε ο αμερικανικός στρατός έχει πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις στο Ιράν. Το Ιράν απάντησε με επιθέσεις εναντίον αμερικανικών βάσεων σε αρκετές χώρες της Μέσης Ανατολής, έκλεισε το Στενό του Ορμούζ και κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι παραβίασε τη συμφωνία. Το σχέδιο του Τραμπ για χερσαία επίθεση στο νότιο Ιράν είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Η επίθεση των ΗΠΑ σε γέφυρες και σε ορισμένο εξοπλισμό logistics των Ιρανών οδηγεί ορισμένους στην υπόθεση ότι οι Αμερικανοί σκοπεύουν να εξαπολύσουν χερσαία επίθεση σε νησιά και παράκτιες περιοχές του Ιράν, επιχειρώντας απόβαση. Το ζήτημα έχει εξεταστεί επανειλημμένα. Στην πράξη οι στόχοι φαίνεται να είναι δύο: αφ' ενός η άσκηση μέγιστης πίεσης στο Ιράν ενόψει νέων διαπραγματεύσεων, αφ' ετέρου το άνοιγμα του Ορμούζ μέσω κυριαρχίας στις ακτές του Περσικού Κόλπου. Όποια από τις δύο πιθανότητες κι αν ισχύει, πρέπει να ειπωθεί ότι σε περίπτωση επίθεσης οι Αμερικανοί σκοπεύουν να καταλάβουν μόνο τις νότιες ακτές και τα νησιά, αποφεύγοντας περαιτέρω διείσδυση και μέγιστη σύγκρουση, ώστε να μην εμπλακούν σε αστικό πόλεμο. Ο βομβαρδισμός γεφυρών και της εφοδιαστικής αλυσίδας που οδηγεί στο νότο δείχνει ότι επιδιώκουν να επιβραδύνουν την ταχύτητα με την οποία οι ιρανικές δυνάμεις μπορούν να φτάσουν σε αυτές τις περιοχές, ώστε να προλάβουν να εγκαταστήσουν και να ενισχύσουν αμυντικές οχυρώσεις. Στο σενάριο της διείσδυσης και κατάληψης οι Αμερικανοί θα επιχειρήσουν να προστατεύσουν την κατεχόμενη περιοχή κατασκευάζοντας αμυντικές οχυρώσεις – αμυντικές γραμμές, ραντάρ, πυραυλική και αεράμυνα – εκτός αυτής, αποφεύγοντας περαιτέρω προέλαση. Η στρατηγική αυτή όμως παρουσιάζει σοβαρά κενά. Τα σημαντικότερα είναι: Η εγγύτητα της θέσης των αμερικανικών δυνάμεων με τον ιρανικό στρατό. Η ακινησία και η προτεραιότητα στατικών κινήσεων έναντι δυναμικής προέλασης· οι περιορισμοί στην εφοδιαστική αλυσίδα και η απόσταση από πόρους. Οι γεωγραφικοί και κλιματικοί περιορισμοί της ξηρότητας, της έλλειψης εξοικείωσης με την περιοχή και του καύσωνα. Εάν αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυαστούν με τις δυνατότητες του Ιράν, μπορούν να οδηγήσουν στην ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ισχύς του Ιράν στη στενή μάχη είναι αναμφισβήτητη. Προέρχεται τόσο από την εγγύτητα όσο και από τις στρατιωτικές του δυνατότητες. Το ιρανικό πυροβολικό, λόγω της εγγύτητας, αποκτά πολλαπλή αποτελεσματικότητα· τα πυρά του δεν αναχαιτίζονται εύκολα και μπορούν να προκαλέσουν βαριά πλήγματα. Τα drones και τα FPV του Ιράν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε κοντινές αποστάσεις και στις τεράστιες εκτάσεις του νότου. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε στον πόλεμο της Χεζμπολάχ με το Ισραήλ, όπου τα μικρο-drones και τα FPV προκάλεσαν βαριά πλήγματα λόγω της εγγύτητας. Το πολεμικό δόγμα του Ιράν, που πρόσφατα ονομάστηκε «άμυνα μωσαϊκού», σε συνδυασμό με την έλλειψη εξοικείωσης του εχθρού με τη γεωγραφία, τη στρατηγική θέση του νότου, τον καύσωνα και την ικανότητα βραχυπρόθεσμου ανταρτοπολέμου και ναυτικού πολέμου, συνιστά σοβαρό πλεονέκτημα. Σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης το Ιράν θα το αξιοποιήσει πλήρως.

Ένα ΑΛΗΘΙΝΟ πολιτικό θρίλερ για γερά νεύρα! Η νεώτερη Ιστορία δυστυχώς, γράφτηκε από ανάξιους ή «πληρωμένους»… Κανείς όμως δεν τόλμησε να τους αμφισβητήσει ανοιχτά κι όποιος το επιχείρησε, απλά έσβησε από τον ακαδημαϊκό χάρτη… Γράφει ο Πύρινος Λόγιος Το κείμενο αυτό, γράφτηκε πριν ακριβώς έναν χρόνο, για το ιστολόγιο "Kaνένα Ζόρι". Δημοσιεύτηκε επίσης και στην εφημερίδα "Ελεύθερη Ώρα". Για όσους δεν το έχουν διαβάσει, το αναρτώ και πάλι, ως κατάθεση στη μνήμη των Ελλήνων που χάθηκαν εκείνο το μαύρο καλοκαίρι - για όλον τον Ελληνισμό - του 1974, για να μάθουν οι νέες γενιές το τι είχε συμβεί τότε και δεν ήρθε ποτέ η γλυκιά ένωση του νησιού με τη μητέρα πατρίδα. Πολιτικές ίντριγκες, πισωμαχαιρώματα, ανθελληνικές ενέργειες ένθεν κα κείθεν, ο βρώμικος ρόλος των Αγγλων και των Τούρκων καθώς και η συμβολή των ΗΠΑ σε ένα γαιτανάκι τρόμου και φόβου. Η Κύπρος μας, περίμενε μάταια κι αγόγγυστα τη μεγάλη μέρα της ένωσης, προδομένη από παντού... Το κείμενο ΕΔΩ

«Δεν θα επιστρέψει κανείς» λένε οι Ιρανοί! IRGC: Τα 3 «όπλα» συντριβής των ΗΠΑ Οι Φρουροί της Επανάστασης και ο ιρανικός στρατός διέλυσαν βάσεις του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, και συγκεκριμένα σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν - Στόχος τα ... ραντάρ! Το ενδεχόμενο μιας αμερικανικής χερσαίας επέμβασης στο νότιο Ιράν επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς αναλυτές συνδέουν τα πρόσφατα πλήγματα των Ηνωμένων Πολιτειών σε γέφυρες και κρίσιμες υποδομές με ένα πιθανό σχέδιο δημιουργίας προγεφυρώματος στις ακτές του Περσικού Κόλπου. Την ίδια στιγμή, ιρανικές αναλύσεις προειδοποιούν ότι μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να μετατραπεί σε εφιάλτη για την Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι το πυροβολικό, τα drones FPV, ο ανταρτοπόλεμος και η ιδιαίτερη γεωγραφία της περιοχής θα μπορούσαν να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στις αμερικανικές δυνάμεις και να ανατρέψουν κάθε σχεδιασμό για ταχεία στρατιωτική επιτυχία. Ήδη πάντως πολλοί αναλυτές στη Δύση υποστηρίζουν πως εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες τολμήσουν μια απόβαση, τότε αυτή θα εξελιχθεί σε ιστορική καταστροφή για τους Αμερικανούς, τη στιγμή που επικρατεί έντονος προβληματισμός σε πολλά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης για την απόκρυψη της αλήθειας από το Πεντάγωνο σχετικά με τις απώλειες τόσο σε στρατιώτες όσο και σε εξοπλισμό. Το ιρανικό πυροβολικό Η εγγύτητα του Ιράν στις περιοχές όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις επιτρέπει την ενεργοποίηση του ιρανικού πυροβολικού και αυξάνει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του. Όπως αναφέρεται, λόγω του τρόπου λειτουργίας και της τροχιάς των βλημάτων, είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας. Επιπλέον, η μικρή απόσταση από τις θέσεις των αμερικανικών δυνάμεων στον νότο θα μπορούσε να επιτρέψει την πρόκληση σοβαρών απωλειών. Σχέδιο απόβασης Σύμφωνα με δημοσιεύματα ιρανικών μέσων ενημέρωσης, οι αμερικανικές επιθέσεις σε γέφυρες και σε ορισμένες εγκαταστάσεις εφοδιαστικής υποστήριξης του Ιράν οδήγησαν ορισμένους αναλυτές να εκτιμήσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να επιχειρήσουν χερσαία απόβαση σε νησιά ή παράκτιες περιοχές του νότιου Ιράν. Το ενδεχόμενο αυτό έχει εξεταστεί επανειλημμένα από διάφορες πλευρές και έχουν διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πιθανό στόχο μιας τέτοιας επιχείρησης. Οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν ότι θα εξυπηρετούσε δύο βασικούς σκοπούς: αφενός να αποκτήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες το μέγιστο δυνατό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στις μελλοντικές συνομιλίες με το Ιράν, και αφετέρου να εξασφαλίσουν το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ μέσω ελέγχου των ακτών του Περσικού Κόλπου. Επιχειρήσεις στο νότιο Ιράν Ανεξάρτητα από το ποιο από τα δύο σενάρια ισχύει, εκτιμάται ότι, σε περίπτωση χερσαίας επίθεσης, οι αμερικανικές δυνάμεις πιθανότατα θα περιορίζονταν στην εγκατάσταση και διατήρηση θέσεων στις νότιες ακτές και στα νησιά, αποφεύγοντας βαθύτερη προέλαση, εκτεταμένες συγκρούσεις και μάχες μέσα σε πόλεις. Οι βομβαρδισμοί σε γέφυρες και υποδομές εφοδιασμού προς τον νότο θεωρούνται ένδειξη ότι στόχος θα ήταν να καθυστερήσει η άφιξη ιρανικών ενισχύσεων, ώστε να δημιουργηθούν και να ενισχυθούν αμυντικές οχυρώσεις. Η στρατηγική της «στατικής άμυνας» και οι αδυναμίες της Αναλυτές εκτιμούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε περίπτωση χερσαίας εισβολής, θα ακολουθούσαν στρατηγική «στατικής άμυνας». Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, οι δυνάμεις δημιουργούν αμυντικές εγκαταστάσεις — όπως αμυντικές γραμμές, ραντάρ, αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα — με στόχο τη διατήρηση του ελέγχου της κατεχόμενης περιοχής, αποφεύγοντας μεγάλες μετακινήσεις ή επιχειρησιακή ευελιξία. Η στρατηγική αυτή παρουσιάζει ορισμένες αδυναμίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από το Ιράν: τη μικρή απόσταση από τις επιθετικές ιρανικές δυνάμεις, την περιορισμένη κινητικότητα και την έμφαση στη στατικότητα αντί της ευελιξίας, τις δυσκολίες εφοδιασμού και την απόσταση από τις κύριες πηγές ανεφοδιασμού, καθώς και τους γεωγραφικούς και κλιματικούς περιορισμούς, όπως η ξηρότητα της περιοχής, η έλλειψη εξοικείωσης με το έδαφος και οι υψηλές θερμοκρασίες. Εάν αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυαστούν με τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αμερικανική ήττα και ιρανική επικράτηση. Οι δυνατότητες του Ιράν σε επιχειρήσεις μικρής απόστασης Το Ιράν διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα σε συγκρούσεις μικρής απόστασης, τόσο λόγω της εγγύτητας στις περιοχές επιχειρήσεων όσο και λόγω των στρατιωτικών του δυνατοτήτων. Η μικρή απόσταση από τις αμερικανικές θέσεις επιτρέπει την αποτελεσματική χρήση του ιρανικού πυροβολικού, το οποίο λόγω των χαρακτηριστικών λειτουργίας του είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί από τα εχθρικά αμυντικά συστήματα και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες. Παράλληλα, τα ιρανικά drones και τα FPV είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε επιχειρήσεις μικρής εμβέλειας, ειδικά στις εκτεταμένες περιοχές του νότου. Παρ' ότι μπορούν να εντοπιστούν από τα ραντάρ, η μικρή απόσταση από τον στόχο και η μαζική χρήση τους αυξάνουν την αποτελεσματικότητά τους. Ως παράδειγμα αναφέρεται ο πόλεμος μεταξύ της Χεζμπολάχ και του Ισραήλ, όπου η Χεζμπολάχ προκάλεσε σημαντικές απώλειες χρησιμοποιώντας κυρίως μικρά drones και FPV. Το ιρανικό στρατιωτικό δόγμα, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «μωσαϊκή άμυνα», προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις εντός του ιρανικού εδάφους. Η περιορισμένη γνώση του αντιπάλου για τη γεωγραφία της περιοχής, η στρατηγική σημασία του νότου, οι υψηλές θερμοκρασίες, καθώς και η δυνατότητα διεξαγωγής ανταρτοπολέμου και σύντομων ναυτικών επιχειρήσεων παρουσιάζονται ως παράγοντες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την άμυνα του Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης. Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τα Στενά του Ορμούζ Τα «λάφυρα» του απρόκλητου πολέμου που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά του Ιράν είναι πλέον τα Στενά του Ορμούζ, και η Τεχεράνη δεν πρόκειται να εγκαταλείψει αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα, εκτιμά ο αναλυτής Αμίν Σαϊκάλ. «Και οι δύο πλευρές έχουν προσπαθήσει να προκαλέσουν τη μέγιστη δυνατή ζημιά η μία στην άλλη και έχουν πλέον φτάσει, από πολλές απόψεις, σε ένα σημείο κορεσμού», δήλωσε ο Αμίν Σαϊκάλ, ομότιμος καθηγητής στο Australian National University. «Λογικά, αυτό θα έπρεπε να τις οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή, κυρίως επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να αποκτήσουν τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ — κάτι που οι Ιρανοί δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθούν». Ο Σαϊκάλ χαρακτήρισε το Στενό του Ορμούζ ως το «στρατηγικό έπαθλο» που απέκτησε η Τεχεράνη μετά την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση και υπογράμμισε: «Εξ' αιτίας αυτού του απρόκλητου πολέμου, οι Ιρανοί απέκτησαν αυτό το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα και σκοπεύουν να το διατηρήσουν με κάθε κόστος». Οι Φρουροί της Επανάστασης διέλυσαν τις αμερικανικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο Για δέκατη συνεχόμενη ημέρα, νωρίτερα σήμερα Τρίτη 21 Ιουλίου, τα ξημερώματα καταγράφηκαν σφοδρές και άμεσες συγκρούσεις μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του αμερικανικού στρατού στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν. Έπειτα από αμερικανικές στρατιωτικές κινήσεις και τις εκρήξεις που ακούστηκαν σε περιοχές του Μπαντάρ Αμπάς, του Τσαμπαχάρ και του Ντιναρκούχ στην επαρχία Αμπντανάν — οι οποίες, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, δεν προκάλεσαν ανθρώπινες απώλειες ούτε ζημιές σε υποδομές — ο ιρανικός στρατός και οι Φρουροί της Επανάστασης εξαπέλυσαν συντονισμένες επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της 18ης και 19ης φάσης της Επιχείρησης Σαεγκέχ και του 24ου κύματος της Επιχείρησης Νασρ 2. Οι επιθέσεις στόχευσαν ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συστήματα αεράμυνας Πάτριοτ, ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών του αντιπάλου με συνδυασμό πυραυλικών πληγμάτων και επιθέσεων drones. Η στρατηγική «εξουδετέρωσης της αεράμυνας» Οι ιρανικές επιθέσεις είχαν ως στόχο την αποδυνάμωση του αμερικανικού δικτύου αεράμυνας και διοίκησης. Επλήγησαν ραντάρ FPS-117, συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών, ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, καθώς και συστήματα Πάτριοτ στις βάσεις Αλ Μουχάρακ, Αλ Ρίφα, Αχμάντ αλ-Τζαμπέρ και Αλί Αλ Σαλέμ. Στόχος τα ΧΙΜΑΡΣ Το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ανακοίνωσε ότι, ως απάντηση στις αμερικανικές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον ιρανικού εδάφους, οι χερσαίες δυνάμεις έπληξαν με πυραύλους εδάφους-εδάφους συστήματα ΧΙΜΑΡΣ που βρίσκονταν στη βάση Αριφτζάν στο Κουβέιτ, καθώς και υπόστεγα μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η καταστροφή των συγκεκριμένων συστημάτων αποδυναμώνει τόσο τις επιθετικές όσο και τις αμυντικές δυνατότητες των αμερικανικών δυνάμεων. Επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις Ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε επίσης ότι επιτέθηκε στα διοικητικά κτίρια και στις κεραίες κατεύθυνσης της βάσης Αριφτζάν, στον χώρο στάθμευσης ελικοπτέρων του στρατοπέδου Αλ Ουντάιρι, καθώς και στα κτίρια διαμονής αμερικανικών στρατευμάτων στη βάση Αχμάντ αλ-Τζαμπέρ. Η βάση Αριφτζάν αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα διοίκησης των αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στη Νοτιοδυτική Ασία, ενώ το Αλ Ουντάιρι φιλοξενεί ελικόπτερα Apache, Chinook και Black Hawk. Έκρηξη δύο δεξαμενόπλοιων Σε ξεχωριστή ανακοίνωση, το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης υποστήριξε ότι δύο δεξαμενόπλοια υπέστησαν εκρήξεις και πυρκαγιές ενώ επιχειρούσαν να διασχίσουν τα νότια Στενά του Ορμούζ. Η ανακοίνωση αναφέρει ότι συνεργεία διάσωσης απομάκρυναν τα πληρώματα και απευθύνει προειδοποίηση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες να μην ακολουθούν τις οδηγίες του αμερικανικού στρατού. Παράλληλα, επαναλαμβάνεται ότι όσο συνεχίζονται οι αμερικανικές επιχειρήσεις, τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν κλειστά και δεν θα επιτρέπεται η διέλευση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άλλων εμπορευμάτων. Επιθέσεις σε αμερικανικές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν Σύμφωνα με νέα ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης, κατά το 24ο κύμα της Επιχείρησης Νασρ 2 καταστράφηκαν ένα αμερικανικό σύστημα αεράμυνας, ένα ραντάρ στην περιοχή Αλ Μουχάρακ του Μπαχρέιν και ένα σύστημα Πάτριοτ στην περιοχή Αλ Ρίφα, έπειτα από ταυτόχρονη επίθεση πυραύλων και drones. Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν. Στάχτη παντού Στις επόμενες ανακοινώσεις, οι Φρουροί της Επανάστασης υποστηρίζουν ότι επλήγησαν επιπλέον ραντάρ μεγάλου βεληνεκούς, κέντρο τηλεπικοινωνιών, συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών, ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας αμερικανικών δυνάμεων στο Κουβέιτ, υπόστεγο μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 στη βάση Αλί Αλ Σαλέμ — όπου σύμφωνα με τον ισχυρισμό αρκετά drones καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές — καθώς και ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας, ραντάρ FPS-117, σύστημα Πάτριοτ και δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών της αμερικανικής αεράμυνας στη βάση Αχμάντ αλ-Τζαμπέρ. Όπως αναφέρεται, μετά την «εξουδετέρωση» αυτών των ραντάρ, οι αμερικανικές δυνάμεις θα πρέπει να αναμένουν νέες και εντονότερες επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Ο βασικός στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών Πολλοί πιστεύουν ότι σύντομα θα ξεκινήσει ένας χερσαίος πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών. Εν τω μεταξύ, ορισμένοι εκτιμούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να επιτεθούν στο νησί Χαργκ, αλλά η στρατηγική και τακτική κατάσταση των νησιών στο νότιο Ιράν δείχνει ότι υπάρχουν πολλές σημαντικές περιοχές σε αυτήν την περιοχή και ότι άλλες ζώνες μπορούν να δεχθούν επίθεση πέρα από το Χαργκ. Το Σιρίκ Μία από αυτές τις στρατηγικές περιοχές είναι το Σιρίκ. Το Σιρίκ είναι μια παράκτια περιοχή και κομητεία στην επαρχία Χορμοζγκάν, στο νότιο Ιράν. Λόγω της θέσης του σε ζωτικό σημείο, αυτή η περιοχή έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά και αμφισβητούμενα κέντρα στον Περσικό Κόλπο. Το Σιρίκ βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της επαρχίας Χορμοζγκάν και δίπλα στη Θάλασσα του Ομάν. Απέχει περίπου 115 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μπαντάρ Αμπάς και συνορεύει με την κομητεία Μινάμπ στα βόρεια, την κομητεία Τζασκ στα νότια, το Μινάμπ και το Μπασαγκάρντ στα ανατολικά και τη Θάλασσα του Ομάν στα δυτικά. Γιατί είναι τόσο σημαντικό το Σιρίκ; Η σημασία του Σιρίκ οφείλεται εξ ολοκλήρου στη μοναδική γεωγραφική του θέση. Βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο του Ορμούζ από τη Θάλασσα του Ομάν, αποτελώντας ζωτικό σημείο συμφόρησης για τη διέλευση ενός σημαντικού μέρους των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου. Το υψόμετρο και η τοποθεσία του στους πρόποδες παρέχουν πλήρη έλεγχο σε όλες τις εισόδους και εξόδους του Στενού του Ορμούζ, καθιστώντας το «μάτι του Ιράν» σε αυτήν την πλωτή οδό. Ως σημαντική βάση, η περιοχή παρέχει στο Ιράν τη δυνατότητα να παρατηρεί, να παρακολουθεί και, εάν είναι απαραίτητο, να ελέγχει την κυκλοφορία των πλοίων στο Στενό του Ορμούζ. Είναι επίσης κατάλληλη τοποθεσία για την ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων και την εκτόξευση πυραύλων κρουζ κατά πλοίων. Γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να επιτεθούν στο Σιρίκ; Δεδομένης της εξαιρετικής σημασίας του Σιρίκ για το Ιράν, αυτή η περιοχή έχει γίνει βασικός στόχος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κύριος στόχος τους είναι να καταστρέψουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Σιρίκ, τα ραντάρ και τις τηλεπικοινωνιακές υποδομές, προκειμένου να αποδυναμώσουν σοβαρά την ικανότητα του Ιράν να παρακολουθεί και να ελέγχει το Στενό του Ορμούζ. Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, η περιοχή φιλοξενεί βασικές εγκαταστάσεις όπως εκτοξευτές πυραύλων, συστήματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αποθήκες όπλων και εγκαταστάσεις υποστήριξης, καθιστώντας την στρατιωτικό στόχο. Η επίθεση στο Σιρίκ αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν που έχει κλιμακωθεί από τότε που το Ιράν έκλεισε το Στενό του Ορμούζ μετά τις αμερικανικές επιθέσεις τον Φεβρουάριο του 2026. Εν ολίγοις, το Σιρίκ είναι το στρατηγικό «μάτι» του Ιράν λόγω της μοναδικής του θέσης στην είσοδο του Στενού του Ορμούζ. Για αυτόν τον λόγο, η αποδυνάμωση της στρατιωτικής ικανότητας του Ιράν σε αυτό το σημείο αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους των Ηνωμένων Πολιτειών για τη μείωση της επιρροής και του ελέγχου του Ιράν στο Ορμούζ. Απίστευτο – Είχαν προτείνει στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζίμι Κάρτερ το 1979 να καταλάβει το νησί Χαργκ στο Ιράν… και το απέρριψε Στον πρώην Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζίμι Κάρτερ είχε προταθεί δύο φορές το σχέδιο ο αμερικανικός στρατός να καταλάβει το νησί Χαργκ στο Ιράν, αλλά το σχέδιο απορρίφθηκε. «Ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ αναγνώρισε ότι η στρατιωτική δράση στον Περσικό Κόλπο ήταν πολύ επικίνδυνη και θα μπορούσε να ξεκινήσει έναν ευρύτερο πόλεμο. Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ο Κάρτερ ήταν να προσπαθήσει να συνεργαστεί παρασκηνιακά με τη νέα ιρανική κυβέρνηση για να προστατεύσει και να απελευθερώσει τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε Ιστορικός του Πανεπιστημίου του Τέξας. Ταπεινωτική κατάσταση Το Quincy Think Tank έγραψε: «Ο πρόεδρος βρέθηκε σε μια ταπεινωτική κατάσταση. Ο αμερικανικός λαός συγκλονίστηκε από τις φρικιαστικές εικόνες ομήρων, με δεμένα μάτια και χειροπέδες. Προσευχήθηκαν να βρει η κυβέρνησή τους έναν τρόπο να τους απελευθερώσει. Απεγνωσμένοι να βρουν μια διέξοδο από την κρίση, ορισμένοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου πίεσαν τον πρόεδρο να πάει σε πόλεμο. Αυτή δεν είναι η ιστορία της κυβέρνησης Τραμπ που βρίσκεται σε ένα τέλμα που η ίδια δημιούργησε. Αυτή είναι η ιστορία του διλήμματος που απασχόλησε τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ από τις 4 Νοεμβρίου 1979, όταν εκατοντάδες Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη και πήραν εξήντα τρεις ομήρους»...

Η Ρωσία άρχισε την «απομόνωση» σε Κίεβο, Οδησσό! Φιάσκο και σφαγή Ουκρανών στην Κωστιαντίνιβκα! Οι στόχοι Ρωσίας, ΗΠΑ, Ευρώπης και Ουκρανίας για την έκβαση του πολέμου - Υπό ποιους όρους μπορεί να τερματιστεί η σύγκρουση στο ουκρανικό μέτωπο - Επικίνδυνα παιχνίδια από τη Δύση! Ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να διανύει τον πέμπτο χρόνο του, ωστόσο η αίσθηση που υπάρχει τόσο στη Ρωσία όσο και στη Δύση είναι πως τα χειρότερα είναι μπροστά. Η στρατηγική της Μόσχας φαίνεται να αλλάζει με τρόπο που μπορεί να ανατρέψει πλήρως τα δεδομένα του πολέμου. Ρωσικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι επιθέσεις εισέρχονται σε μια νέα φάση, με βασικό στόχο όχι μόνο τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις αλλά και τις υποδομές που στηρίζουν την πολεμική μηχανή της Ουκρανίας: από αποθήκες και κέντρα logistics μέχρι πρατήρια καυσίμων και εμπορικές εγκαταστάσεις. Ήδη οι συνέπειες της στρατηγικής αυτής εμφανίζονται στο Κίεβο, την Οδησσό, την Πολτάβα και σε άλλες ουκρανικές πόλεις. Για αυτούς ακριβώς τους λόγους οι Ευρωπαίοι εκτιμούν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, η έκβαση της οποίας θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και τις επικείμενες εξελίξεις. Στη Ρωσία εντείνεται η συζήτηση για μια ευρύτερη αντιπαράθεση με τη Δύση, με αναλυτές και πολιτικά πρόσωπα να κάνουν λόγο ακόμη και για προετοιμασία ενός πολύ μεγαλύτερου γεωπολιτικού πολέμου μέσα στα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια. Σαρώνουν το Σούμι Ο ρωσικός στρατός κατέστρεψε στο Σούμι το υπερκατάστημα «Επίκεντρ», σημείο όπου αποθηκεύονταν ουκρανικά UAV. «Όλα ξεκίνησαν με ένα «Γκεράν», το οποίο έπληξε αυτόν τον χώρο αποθήκευσης… Στη συνέχεια ακολούθησαν ακόμη αρκετά. Ως αποτέλεσμα, μέχρι το πρωί το υπερκατάστημα είχε καεί ολοσχερώς» υποστηρίζει ο Ρώσος στρατιωτικός μπλόγκερ Γιούρι Ποντολιάκα, ο οποίος προσθέτει: «Και μάλιστα, αυτά δεν είναι τα τελευταία αντίστοιχα νέα από το Σούμι. Λίγο αργότερα θα υπάρξει μια πολύ σημαντική προσθήκη, η οποία (για την κατανόηση του προβλήματος στο οποίο θα βρεθεί ο πληθυσμός της πόλης, εάν δεν εκκενωθεί πριν από τον χειμώνα), κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ σημαντικότερη από το «Επίκεντρ» που κάηκε σήμερα» επισημαίνει ο Ποντολιάκα. Η νέα πραγματικότητα Σε κάθε περίπτωση, οι επιθέσεις σε πολιτικές εγκαταστάσεις που συμμετέχουν στην οικονομία της χώρας θα ενταθούν και θα αποτελέσουν τη νέα πραγματικότητα και για τις δύο πλευρές. Στη Ρωσία θα πληγούν περισσότερο οι επιχειρήσεις στις παραμεθόριες περιοχές, στις οποίες θα μπορούν να φτάσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας. Η χειρότερη κατάσταση αναμένεται για τις επιχειρήσεις στις περιφέρειες Μπέλγκοροντ, Κουρσκ και Μπριάνσκ. Στην Ουκρανία θα πληγούν οι μεγάλες επιχειρήσεις σε όλες τις περιοχές, εκτιμά το κανάλι «Ζαπίσκι Βετεράνα»: «Τα πλήγματα στα δικά μας πολιτικά εμπορικά αντικείμενα, τα οποία ενέκρινε ο Ζελένσκι, είναι η πιο ανόητη απόφασή του. Τώρα είμαστε αναγκασμένοι να ενεργήσουμε συμμετρικά και με τριπλάσια ισχύ. Αν προηγουμένως, άτυπα, και οι δύο πλευρές προσπαθούσαν να τηρούν ένα ταμπού όσον αφορά τα πλήγματα σε πολιτικά εμπορικά αντικείμενα, τώρα όλα έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Πλέον θα καίγονται τα πάντα: πρατήρια καυσίμων, εμπορικά κέντρα, αγορές, καταστήματα. Και αν στη Ρωσία αυτό θα αφορά κυρίως τις τρεις παραμεθόριες περιοχές, στην Ουκρανία θα επηρεάσει σχεδόν ολόκληρη τη χώρα» υπογραμμίζει το «Ζαπίσκι Βετεράνα». Χωρίς καύσιμα Κίεβο, Οδησσός Στο μεταξύ, ουκρανικά κανάλια μεταδίδουν με ανησυχία ότι, εξαιτίας των ρωσικών πληγμάτων σε πρατήρια καυσίμων, το Κίεβο, η Οδησσός, η Πολτάβα, το Τσερκάσι και το Μικολάιφ ενδέχεται να μείνουν χωρίς βενζίνη. «Αργά αλλά σταθερά. Άρχισε η απομόνωση» επισημαίνει το κανάλι «Κοντοτιέρο» στο Telegram. Στόχοι… φορτηγά και νταλίκες Όπως αναφέρουν ρωσικά μέσα ενημέρωσης, τα drones «Γκεράν» έπληξαν χώρο στάθμευσης φορτηγών των Ουκρανών στην περιφέρεια Ντνιπροπετρόβσκ, ο οποίος χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των εξαρτημάτων τους. Ξεχωριστά βυτιοφόρα στο ίδιο σημείο χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά καυσίμων και τη βραχυπρόθεσμη αποθήκευση πετρελαιοειδών. Το φορτηγό έχει πάψει προ πολλού να είναι απλώς ένα μεταφορικό μέσο. Τώρα αποτελεί κινητή πλατφόρμα εκτόξευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς του ουκρανικού στρατού, μεταμφιεσμένο σε πολιτικό φορτηγό. Όπως αναφέρεται, από ουκρανικό έδαφος μη επανδρωμένα αεροσκάφη εκτοξεύονταν από αναδιπλούμενες μονάδες εκτόξευσης τοποθετημένες στις καρότσες φορτηγών — εικόνες που έχουν προβληθεί και από δυτικά μέσα ενημέρωσης. Αναγκαστική… τακτική Η μετάβαση σε αυτή την τακτική αποτέλεσε απάντηση στα πλήγματα του ρωσικού στρατού κατά σταθερών αεροδρομίων και χώρων προετοιμασίας drones, υποστηρίζει ο Ρώσος πολεμικός ανταποκριτής Αλεξάντρ Κοτς: «Ο πόλεμος της εφοδιαστικής διεξάγεται και προς τις δύο κατευθύνσεις. Στο Ντονέτσκ, τη νύχτα της 1ης Ιουλίου, ουκρανική επίθεση με drones έκαψε είκοσι δύο πολιτικές νταλίκες σε χώρο στάθμευσης στην περιοχή Λενίνσκι. Τα περισσότερα οχήματα ανήκαν σε εργοστάσιο ζαχαρωδών. Κατά την κατάσβεση παρόμοιας πυρκαγιάς στην περιοχή Κιρόφσκι σκοτώθηκε ένας υπάλληλος του Υπουργείου Εκτάκτων Αναγκών. Όμως αυτός είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης». Νέα στρατηγική Ρωσίας Την ίδια στιγμή, μια ανησυχητική για τους Ουκρανούς κατάσταση διαμορφώνεται στην κατεύθυνση του Χαρκόβου. Ιδιαίτερα προβληματική θεωρείται η κατάσταση γύρω από τον οικισμό Κοζάτσα Λοπαν στην περιοχή Ντερχάτσι της περιφέρειας Χαρκόβου. Σε μεγάλο βαθμό, οι αντικρουόμενες πληροφορίες γύρω από την Κοζάτσα Λοπαν αποτελούν αποτέλεσμα της εφαρμογής νέας τακτικής των ρωσικών στρατευμάτων στις παραμεθόριες περιοχές, η οποία δημιουργεί για τον ουκρανικό στρατό συνεχή κρίση διοίκησης, αναφέρει το κανάλι «Βοεννάια Χρονίκα» στο Telegram: «Αντί να επιχειρούν να διασπάσουν την προετοιμασμένη άμυνα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, οι ομάδες εφόδου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων ενεργούν πεζή, σε ομάδες δύο έως πέντε ατόμων. Χρησιμοποιώντας τις πτυχώσεις του εδάφους, τις δασικές ζώνες και τη «γκρίζα ζώνη» κοντά στα σύνορα, εισέρχονται κρυφά στους παραμεθόριους οικισμούς, εκκαθαρίζουν ουκρανικές θέσεις και εδραιώνονται μέσα στον οικισμό». Ουκρανικό φιάσκο στην Κοστιαντίνιβκα Ταυτόχρονα, στα ουκρανικά κανάλια εξελίσσεται έντονη συζήτηση γύρω από την ιστορία Ουκρανών στρατιωτών στην Κοστιαντίνιβκα, οι οποίοι δημοσίευσαν βίντεο στο οποίο ανακοίνωναν την εκκαθάριση του κέντρου της πόλης και ύψωσαν την ουκρανική σημαία, ενώ λίγο αργότερα εμφανίστηκαν πλάνα που τους έδειχναν πλέον αιχμαλώτους των Ρώσων. Ο Ουκρανός insider «Ζένστσινα σ Κοσόι» θέτει το εύλογο ερώτημα κατά πόσο ήταν δικαιολογημένες τέτοιες επιδεικτικές ενέργειες υπό συνθήκες σκληρών αστικών μαχών, όταν το αποτέλεσμα ήταν η απώλεια των μαχητών σχεδόν αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του σχετικού υλικού. Οι διαβεβαιώσεις του Κιέβου ότι η Κοστιαντίνιβκα εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ουκρανικό έλεγχο και ότι στην πόλη υπάρχει απλώς «γκρίζα ζώνη» αποτελούν καθαρά ψέματα, γράφει ο Ουκρανός insider. Όπως υποστηρίζει, αυτό που χρειάζεται δεν είναι αντεπίθεση, αλλά εκκένωση: «Η Κοστιαντίνιβκα έχει από καιρό βυθιστεί κάτω από τους Ρώσους, αλλά η διοίκηση δεν μπορεί να παραδεχθεί ότι οι Ουκρανοί μαχητές εκεί απλώς επιβιώνουν σε μεμονωμένα σημεία και σε υπόγεια. Διότι το να το παραδεχθεί σημαίνει να προκαλέσει την οργή των οικογενειών τους, να δεχθεί απαιτήσεις για την εκκένωση όσων παραμένουν ζωντανοί, για την περισυλλογή των σορών και για την καταβολή των προβλεπόμενων αποζημιώσεων στις οικογένειες των νεκρών». Απώλειες τριάντα χιλιάδων Ουκρανών Η Κοστιαντίνιβκα και το Λιμάν τελείωσαν. Μόνο σε αυτές τις δύο πόλεις χάθηκαν τριάντα χιλιάδες Ουκρανοί στρατιώτες. Μόνο την περασμένη εβδομάδα ο αντίπαλος έχασε τα Σουβόροβο, Μινκόβκα, Μαλινόβκα, Ιβάνοβκα, Μπελάγια Μπερέζα, Καλένικι — περισσότερους από δέκα οικισμούς μέσα σε μία εβδομάδα, αναφέρουν ρωσικά μέσα ενημέρωσης. Προσδιορίστηκε η ημερομηνία του «μεγάλου πολέμου» Το βρετανικό «Economist» υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία δεν θα βοηθήσει ουσιαστικά τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας. Η αρθρογράφος Ναταλί Τότσι εκτιμά ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντιλαμβάνονται πως η σύγκρουση βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια κρίσιμη καμπή, καθώς η Ρωσία έχει αρχίσει να απαντά στα πλήγματα που δέχεται στο έδαφός της πολύ γρήγορα και με ιδιαίτερα επώδυνο τρόπο. Παράλληλα, διατυπώνονται εκτιμήσεις ότι η Ρωσία αλλάζει τους στόχους των επιχειρήσεών της — πραγματοποιείται «εκκαθάριση» εγκαταστάσεων στα μετόπισθεν που εμπλέκονται στην παραγωγή και τον εφοδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, ενώ παρατηρείται κατάρρευση των υποδομών του Κιέβου. Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι οι διαδοχικές συνδυασμένες επιθέσεις θα γίνουν ακόμη πιο εντατικές. Η προετοιμασία των Ευρωπαίων «Το ευρωπαϊκό στρατιωτικό απόσπασμα δεν θα μπορέσει να κάνει πολλά για την Ουκρανία. Ωστόσο, η ανάπτυξή του ήδη από τώρα, χωρίς να αναμένει μια υποθετική κατάπαυση του πυρός, θα ωφελήσει την Ευρώπη και θα βοηθήσει στη διαμόρφωση μιας νοοτροπίας στους πολίτες, η οποία θα τους προετοιμάσει για πόλεμο» σημειώνει η Τότσι. Δεν είναι μόνο η Ουκρανία Ρώσοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η αντιπαράθεση δεν είναι με την Ουκρανία, αλλά με τη Δύση, ως στοιχείο μιας μακρόχρονης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, όπου η ήττα της μιας πλευράς θα οδηγούσε σε σημαντική μεταβολή της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος. Κατά συνέπεια, και οι δύο πλευρές καταβάλλουν τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια για να επικρατήσουν έναντι του αντιπάλου. Η αντίληψη περί νίκης διαφέρει ριζικά μεταξύ των εμπλεκομένων. Τα τρία μέτωπα Σύμφωνα με Ρώσους ειδικούς, η Ρωσία αντιμετωπίζει τρία μέτωπα: το ουκρανικό, το ευρωπαϊκό και το «τραμπικό». Σε καθένα από αυτά επιδιώκονται διαφορετικοί στόχοι. Κατά την άποψή τους, η Ουκρανία δεν λειτουργεί ως αυτόνομος δρών αλλά ως μέσο επίτευξης των στόχων της Ευρώπης και του Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίοι διεξάγουν τον αγώνα μέσω τρίτων. Για την Ευρώπη ο στόχος είναι η πλήρης ήττα της Ρωσίας με επίσημη αναγνώριση της ήττας της, κατά προτίμηση ο διαμελισμός της και η μετατροπή της σε ευρωπαϊκό υποτελή. Για τον Ντόναλντ Τραμπ, στόχος είναι η εξάντληση τόσο της Ρωσίας όσο και της Ευρώπης, η μετατροπή τους σε εξαρτώμενους εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών, η διάρρηξη της στρατηγικής συνεργασίας Ρωσίας–Κίνας και η πρόσβαση στους ρωσικούς πόρους. Για τη Ρωσία, ο στόχος είναι η πλήρης ήττα της Ουκρανίας, η ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης του Κιέβου και η αναγνώριση από την Ευρώπη και τον Ντόναλντ Τραμπ του δικαιώματος της Ρωσίας να διατηρεί τη δική της ζώνη ασφαλείας. Οι στόχοι της Ουκρανίας δεν αποτελούν καθοριστικό παράγοντα και θα εξαρτηθούν από τη βούληση του νικητή. Το πρώτο στάδιο Στο πρώτο στάδιο της σύγκρουσης, η Ρωσία επιχείρησε, με περιορισμένες δυνάμεις και μέσα, μια ταχεία επιχείρηση με σκοπό την κατάρρευση της Ουκρανίας. Καθώς δεν πέτυχε τον στόχο αυτό, κατέλαβε περίπου το είκοσι τοις εκατό του ουκρανικού εδάφους, αλλά δεν μπόρεσε να το διατηρήσει πλήρως και αποχώρησε από μέρος του. Από τις δύο εναλλακτικές στρατηγικές που παρουσιάστηκαν — η μία, που αποδίδεται στον στρατηγό Σεργκέι Σουροβίκιν, προέβλεπε την αποκοπή της Ουκρανίας από τις εξωτερικές γραμμές ανεφοδιασμού μέσω πλήγματος κατά μήκος των δυτικών συνόρων, ενώ η άλλη, που αποδίδεται στον στρατηγό Βαλέρι Γκερασίμοφ, βασιζόταν στη σταδιακή εξάντληση των ουκρανικών πόρων — επιλέχθηκε η δεύτερη και εξακολουθεί να εφαρμόζεται στο πλαίσιο της «Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης». Τι διαπίστωσε η Δύση Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν, η Δύση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η στρατιωτική ήττα της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης δεν ήταν εφικτή χωρίς άμεση δική της συμμετοχή. Ως εκ τούτου, άλλαξε στρατηγική, δίνοντας έμφαση στην πρόκληση της μέγιστης δυνατής φθοράς στη Ρωσία με απώτερο στόχο την αποδυνάμωση και την αποσταθεροποίησή της. Για τον σκοπό αυτό, η Ουκρανία έλαβε εκτεταμένη οικονομική, στρατιωτική και τεχνική υποστήριξη, ενώ επιβλήθηκαν αυστηρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Ο ουκρανικός στρατός κινητοποιήθηκε σε μεγάλη κλίμακα και χιλιάδες στρατιώτες εκπαιδεύτηκαν σε ευρωπαϊκές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η Ρωσία, επιλέγοντας τη στρατηγική της εξάντλησης των πόρων, δεν κατάφερε να επιτύχει ταχεία έκβαση. Μετά την ουσιαστική στρατιωτική και οικονομική εμπλοκή της Δύσης, η επίτευξη νίκης μέσω αυτής της στρατηγικής κατέστη ανέφικτη. Από τις τρεις μορφές εξάντλησης των πόρων — ανθρώπινο δυναμικό, στρατιωτικοτεχνικοί πόροι και οικονομικοί πόροι — μόνο η πρώτη παρέμενε θεωρητικά εφικτή, καθώς στους άλλους δύο τομείς η Δύση υπερείχε σημαντικά τόσο της Ουκρανίας όσο και της Ρωσίας. Το ανθρώπινο δυναμικό Ακόμη όμως και η εξάντληση του ανθρώπινου δυναμικού θεωρείται δύσκολο να επιτευχθεί. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, στις περιοχές που ελέγχονται από την Ουκρανία εξακολουθούν να κατοικούν περίπου είκοσι πέντε εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ δεν έχει ακόμη επιστρατευθεί πλήρως η ηλικιακή ομάδα δεκαοκτώ έως είκοσι πέντε ετών. Επιπλέον, η Ευρώπη θα μπορούσε, θεωρητικά, να επιστρέψει άνδρες στρατεύσιμης ηλικίας που έχουν καταφύγει εκεί ως πρόσφυγες. Υπό αυτές τις συνθήκες, εκτιμάται ότι η επίτευξη στρατηγικής εξάντλησης στο άμεσο ή μεσοπρόθεσμο μέλλον είναι πρακτικά αδύνατη. Σε επιχειρησιακό αδιέξοδο Κατά συνέπεια, οι δύο πλευρές βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση επιχειρησιακού αδιεξόδου, με τη Ρωσία να διατηρεί πρωτοβουλία κινήσεων στο μέτωπο. Την άνοιξη η Ουκρανία σημείωσε επιτυχίες στον αέρα χρησιμοποιώντας επιχειρησιακά και στρατηγικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δημιουργώντας προβλήματα στις προμήθειες καυσίμων στην Κριμαία, την περιοχή της Αζοφικής και άλλες ρωσικές περιοχές. Ωστόσο, εκτιμάται ότι οι επιθέσεις αυτές δεν επηρέασαν ουσιαστικά την κατάσταση στα μέτωπα και συνοδεύτηκαν από εκτεταμένη επικοινωνιακή προβολή με υπερβολική παρουσίαση των αποτελεσμάτων. Παρά ταύτα, όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές συνέχισαν να αναζητούν τρόπους για να επιτύχουν στρατηγική ανατροπή και να επιφέρουν αποφασιστικό πλήγμα στον αντίπαλο. Η στάση της Ευρώπης Η Ευρώπη, αφού δεν πέτυχε στρατιωτική ήττα της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας, ανακοίνωσε προετοιμασία για μακροχρόνια αντιπαράθεση έως το 2030, επικαλούμενη τη ρωσική απειλή και την ανάγκη ενίσχυσης της άμυνας. Στο πλαίσιο αυτό, δίνεται έμφαση στην παροχή πυραυλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς και μη επανδρωμένων συστημάτων διαφόρων κατηγοριών, ικανών να πλήττουν στόχους στα μετόπισθεν της Ρωσίας, να προκαλούν αναστάτωση και να περιορίζουν τις επιχειρησιακές δυνατότητες του ρωσικού στρατού. Παράλληλα, προωθείται η ανάπτυξη παραγωγής πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στην Ουκρανία, η οποία συνίσταται κυρίως στη συναρμολόγηση ευρωπαϊκών εξαρτημάτων. Τι κάνει ο Τραμπ Η στάση του Ντόναλντ Τραμπ παραμένει αμετάβλητη. Υποστηρίζεται ότι επιδιώκει να διατηρεί δίαυλο επικοινωνίας με τη Ρωσία, ασκεί πιέσεις προς την Ευρώπη ώστε να αγοράζει αμερικανικά όπλα για την Ουκρανία, παρέχει πληροφορίες για ουκρανικά πλήγματα σε στόχους εντός της Ρωσίας, απειλεί με κυρώσεις και αναμένει την αμοιβαία εξάντληση Ρωσίας και Ευρώπης, ώστε να αποκομίσει γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη. Ανατροπή στο μέτωπο Για την επίτευξη των ρωσικών στόχων, θεωρείται αναγκαίος ο τερματισμός της παρατεταμένης σύγκρουσης χαμηλής έντασης και η επίτευξη αποφασιστικής ανατροπής στο μέτωπο, η οποία θα οδηγήσει στην κατάρρευση του ουκρανικού αμυντικού συστήματος, στην αδυναμία αντίστασης του ουκρανικού στρατού και στη μείωση του ηθικού τόσο στο μέτωπο όσο και στα μετόπισθεν. Κατά την εκτίμησή του, αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με τις υφιστάμενες δυνάμεις και απαιτούνται ασύμμετρες και μη συμβατικές μορφές δράσης έναντι της Ουκρανίας και της Ευρώπης. Μαζικά πλήγματα Σε αυτό το πλαίσιο προτείνεται ένα σύνολο μέτρων που περιλαμβάνει μαζικά πλήγματα με το σύνολο της στρατιωτικοτεχνικής ισχύος της Ρωσίας εναντίον στρατηγικών στόχων, καθώς και πολιτικών και στρατιωτικών υποδομών της Ουκρανίας, σε συνδυασμό με ενέργειες που θα ενίσχυαν τις εσωτερικές πολιτικές αντιθέσεις στο Κίεβο, οδηγώντας το ουκρανικό κράτος και το μέτωπο στα πρόθυρα κατάρρευσης. Ως ιστορικό παράδειγμα αναφέρεται η Γερμανία του 1918, η οποία οδηγήθηκε σε συνολική αποδιοργάνωση και τελικά σε άνευ όρων συνθηκολόγηση. Η αντιμετώπιση της «στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης» Παράλληλα, επισημαίνεται ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί η «στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης» και να τερματιστεί η στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη προς την Ουκρανία, διαφορετικά οποιαδήποτε επίθεση της Ουκρανίας δεν θα αποδώσει. Εκτιμάται ότι η Ευρώπη θα πρέπει να βιώσει άμεσα τις συνέπειες της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος και εισηγείται μετάβαση από τις προειδοποιήσεις σε προληπτικά πλήγματα, όπως εναντίον κέντρων εφοδιασμού στην Ανατολική Ευρώπη, καθώς και δυναμική αντίδραση σε περιστατικά κατάσχεσης ρωσικών ή ουδέτερων πλοίων, με στόχο την επιβολή όρων ειρήνης σύμφωνα με τις επιδιώξεις της Μόσχας. Σε αυτό το σημείο, ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η επίδειξη ισχύος είναι το μόνο μέσο που μπορεί να ανακόψει τις ενέργειες του αντιπάλου. Κίνδυνος άμεσης σύγκρουσης Όπως αναφέρουν, υπάρχει κίνδυνος άμεσης σύγκρουσης με την Ευρώπη, αλλά θεωρείται ότι οι ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν θα αναλάμβαναν τέτοιο κίνδυνο. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι ένας από τους στόχους του Ντόναλντ Τραμπ είναι η αποδυνάμωση της ενωμένης Ευρώπης ως γεωπολιτικού ανταγωνιστή, οδηγώντας την σε οικονομική και στρατιωτική εμπλοκή στην Ουκρανία και τελικά σε μεγαλύτερη εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Διάσωση Ουκρανίας με κάθε κόστος Η Ευρώπη έχει ήδη μεταβεί από τη λογική της «ήττας της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης» στη λογική της «διάσωσης της Ουκρανίας με κάθε κόστος», μέσω της συνέχισης του πολέμου και της παροχής πυραύλων και μη επανδρωμένων συστημάτων κάθε κατηγορίας, ώστε να πραγματοποιούνται μαζικές επιθέσεις στα ρωσικά μετόπισθεν και να προκαλείται η μέγιστη δυνατή φθορά. Παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ θεωρούνται δυσάρεστες ή ταπεινωτικές για τη Ρωσία, αναλυτές εκτιμούν ότι πρέπει να συνεχιστούν, επειδή αποδυναμώνουν τη συνοχή της ευρωατλαντικής συμμαχίας, περιορίζουν την αμερικανική πυρηνική προστασία προς την Ευρώπη και αφήνουν τις ευρωπαϊκές χώρες να αντιμετωπίσουν μόνες τους τη Ρωσία, περιορίζοντας παράλληλα τη δυνατότητά τους να χρησιμοποιούν την Ουκρανία για επιθέσεις κατά ρωσικών πολιτικών και στρατιωτικών υποδομών. Σε αυτό το πλαίσιο Ρώσοι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι για την επίτευξη της νίκης απαιτείται εγκατάλειψη της λογικής ενός παρατεταμένου πολέμου και μετάβαση σε μια ποιοτικά διαφορετική μορφή κλιμάκωσης, με έμφαση στη χρήση σκληρής ισχύος αντί των προειδοποιήσεων και των διαπραγματεύσεων. Κατά την άποψή τους, αυτό προϋποθέτει γεωπολιτική τόλμη και προθυμία ανάληψης υπολογισμένου κινδύνου, ώστε να επιβληθεί η βούληση της Ρωσίας και να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη νίκη.

Ο Προκόπης εναντίον του σύμπαντος… Ή αλλιώς «Τι ψηφίσαμε ρε μακάκες»; Διαφορετικά: «Our brave new world»… Αν υπήρχε παγκόσμιο πρωτάθλημα γκαντεμιάς, ο Προκόπης θα έπαιρνε το χρυσό. Γιατί; Διαβάστε… Ο Προκόπης ήταν ταξιτζής. Έμενε σε ένα χωριό δίπλα στη Θεσσαλονίκη, από εκείνα τα χωριά που, αν δεν έχεις αυτοκίνητο, το μόνο μέσο μεταφοράς που έχεις είναι… να ελπίζεις να περάσει συγγενής… Μόνο που ο Προκόπης δεν είχε συγγενείς στο χωριό… είχε μετακομίσει σε αυτό πριν από 7 χρόνια για να ζει πιο… ποιοτικά. Μακριά από τη βαβούρα, και τη φασαρία της πόλης. Είχε βγει και ο Κυριάκος πρωθυπουργός, οπότε όλα τα σκέπαζε η ελπίδα, το μέλλον φάνταζε λαμπρό, μιας και ο Προκόπης ήταν παιδιόθεν μητσοτακικός, «για την προκοπή και την ανάπτυξη του τόπου», όπως έλεγε στο καφενείο. Το κακό λοιπόν άρχισε ένα ηλιόλουστο πρωινό, που ο Προκόπης είχε ρεπό. Πήγε σε μια κοντινή παραλία, πήρε το κανό του, μπήκε στη θάλασσα, και απολάμβανε τον ήλιο και την αλμύρα λίγα μέτρα από την ακτή. Ξαφνικά όμως εμφανίζεται το… Λιμενικό. Όχι με σκάφος, αλλά με πολυμελές κλιμάκιο… πεζή. Ο Προκόπης νόμισε ότι ψάχνανε κανένα υποβρύχιο. Τέτοια κινητοποίηση… Έκανε λάθος… -Κύριε, το σωσίβιο σας; – Ποιο σωσίβιο ρε παιδιά, είμαι δίπλα στη στεριά! Αν πέσω, θα βγω περπατώντας! – Αυτά να τα πείτε στην ένστασή σας. Πρόστιμο 300 ευρώ! Ο Προκόπης τρελάθηκε, δεν το πίστευε… Και όταν είδε το κλιμάκιο να γράφει κι ένα παιδάκι πιο πέρα, που ήταν πάνω σε φουσκωτό στρώμα, χωρίς σωσίβιο, άρχισε να γελάει… «κάποιος μου κάνει φάρσα», σκέφτηκε. Η γκαντεμιά όμως είχε μόλις κάνει προθέρμανση. Την επόμενη μέρα, μόλις γύρισε από ένα δύσκολο 10ωρο στους δρόμους, πήρε τον σκύλο του, τον Ρεξ, για μια χαλαρωτική απογευματινή βόλτα στην άκρη του χωριού. Στα πενήντα μέτρα τους σταματούν. Δυο τζιπ! Κλιμάκιο από τον Πολύγυρο, του είπαν. Μια κωμόπολη που απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα… -Έχει μικροτσίπ ο σκύλος; Ο Προκόπης κοιτάζει τον Ρεξ. Ο Ρεξ κοιτάζει τον Προκόπη. Κοιτάζονται και οι δύο σαν να περιμένουν να απαντήσει ο άλλος. Δεν είχε. Πρόστιμο… 700 ευρώ. -Είναι στειρωμένος; -Όχι… -Έχετε στείλει το DNA του στην αρμόδια κτηνιατρική διεύθυνση; -Τι; -Πρόστιμο 1.000 ευρώ… Ο Ρεξ συνέχιζε αμέριμνος να μυρίζει ένα θάμνο, την ώρα που ο Προκόπης ήταν στα πρόθυρα εγκεφαλικού… Μάλιστα είχε αρχίσει να πείθεται ότι κάποιος του έκανε πλάκα, και πως τον βιντεοσκοπούσε από μακριά… ίσως κάποιο καινούργιο ριάλιτι… Και μετά ήρθε το χτύπημα που δεν περίμενε ούτε ο πιο ευφάνταστος σεναριογράφος. Οδηγούσε το ταξί του, ακούγοντας Λεμπέση. Ξαφνικά τον έπιασε φαγούρα στο αυτί. Σηκώνει το χέρι. Ξύνει το αυτί. Δύο δευτερόλεπτα… τόσο μόνο! Λίγες μέρες μετά έρχεται ειδοποίηση στη θυρίδα του στο eGov. Η αδέκαστη κάμερα τεχνητής νοημοσύνης αποφάσισε ότι κρατούσε κινητό. – Δηλαδή, αν ξύσω και το άλλο αυτί, θα με κατηγορήσουν ότι κρατούσα δύο κινητά; Απορούσε ο Προκόπης… Έκανε ένσταση. Έγραψε τέσσερις σελίδες… Έστειλε φωτογραφίες. Έστειλε μέχρι και μπατονέτες… τίποτα. Αποφάσισε να πάει κατ’ ιδίαν…. Έχασε 2 μέρες στημένος στις ουρές της «οικείας» διεύθυνσης τροχαίας για να κάνει την ένσταση. Τίποτα… «Ντροπή σου να μιλάς στο κινητό, είσαι και επαγγελματίας… », του είπε ο διοικητής με αυστηρό ύφος. Το δίπλωμα έφυγε. Και μαζί του έφυγε και το μεροκάματο. Ταξιτζής χωρίς δίπλωμα είναι σαν ψαράς χωρίς δίχτυα, σαν φούρναρης χωρίς ζυμάρι, σαν σουβλατζίδικο χωρίς πίτες, και σαν πατσάς χωρίς… σκορδοστούμπι. Η γυναίκα του, η Σοφία, τον λυπήθηκε. – Άντε, πάμε για τσίπουρα. Να ξεχαστείς… να χαλαρώσεις. Πήγαν. Ήπιαν. Έφαγαν. Γέλασαν. Ο Προκόπης χαλάρωσε, και αφού δεν είχε δίπλωμα, όντας νομοταγής, της είπε «οδήγα εσύ». Και έτσι έγινε… Δέκα λεπτά μετά… μπλόκο. Αλκοτέστ! Η Σοφία φυσάει. Το μηχάνημα ανάβει σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο. -Κυρία μου… το δίπλωμά σας. Ο Προκόπης δεν μιλούσε πια. Γελούσε… υστερικά. Εκείνο το γέλιο που βγαίνει όταν έχεις περάσει το στάδιο της απελπισίας και έχεις φτάσει στην… κωμωδία. Γυρίζουν σπίτι με… ταξί. Την επόμενη εβδομάδα έρχεται άλλη ειδοποίηση. Κάμερα ΑΙ, πάλι. Η Σοφία πριν από 3 μέρες, είχε σταματήσει στο κόκκινο… δύο μέτρα πιο μπροστά από τη γραμμή. Πρόστιμο 1.000 ευρώ, και παράδοση του (ήδη παραδομένου) διπλώματος. Ένσταση… -Δύο μέτρα; – Δύο μέτρα. -Δηλαδή αν ήμουν δύο μέτρα πιο πίσω; – Δεν θα σας ερχόταν κλήση. -Μα… -Τα παράπονά σας στην Πολιτεία… στους βουλευτές σας που ψηφίζουν τους νόμους, της είπε ο ίδιος, αδιάβλητος διοικητής! Ο Προκόπης άρχισε να πιστεύει ότι οι κάμερες τους αναγνώριζαν με το που έμπαιναν σε αυτοκίνητο. Πως τον παρακολουθούσαν ειδικοί πράκτορες, ως «ανατρεπτικό» στοιχείο… ως «πρόσωπο, που ενδιαφέρει τις αρχές»! «Στόχος εντοπίστηκε», «παρακολουθήστε κάθε κίνηση», «μόλις ξύσει μύτη, ενημερώστε το κέντρο…» «απασχολεί»!!!!!! Ο γιος πάλι, που θα μπορούσε να τους πηγαινοφέρνει στο μπακάλικο, ή στο καφενείο, ή στον γιατρό, δεν είχε δίπλωμα λόγω… σαγιονάρας! Του το είχαν αφαιρέσει πριν από ένα μήνα σε μπλόκο, μέρα μεσημέρι, την ώρα που πήγαινε για μπάνιο, επειδή φορούσε… σαγιονάρες! Πλέον τόσο το ΙΧ, όσο και το ταξί στέκονταν στην αυλή σαν μνημεία. Κάθε πρωί ο Προκόπης τα ξεσκόνιζε. Άνοιγε την πόρτα του ταξί. Καθόταν στη θέση του οδηγού. Έπιανε το τιμόνι, έβαζε το cd με τον Λεμπέση, έβαζε μπρος, και ξανακατέβαινε… Ο γείτονας τον λυπόταν. – Πώς θα πάτε στη Θεσσαλονίκη; – Με τα πόδια. – Είναι δεκαπέντε χιλιόμετρα! – Θα τα κάνουμε δεκαέξι, μη μας γράψει καμιά κάμερα ότι κόψαμε δρόμο… Στο μεταξύ ο σκύλος απέκτησε μικροτσίπ, GPS, φωσφοριζέ γιλέκο, ανακλαστικό λουρί, ταυτότητα, βιβλιάριο, QR code, και κονκάρδα που έγραφε: «Είμαι νόμιμος». Το ίδιο και ο Προκόπης, που αγόρασε δυο «εγκεκριμένα» πορτοκαλί σωσίβια, μπας και ξαναπάει για κανό, ή μπάνιο. Μάλιστα, φοβούμενος νέα περιπέτεια, άρχισε να κυκλοφορεί παντού με σωσίβιο, κράνος, φωσφοριζέ γιλέκο, επιγονατίδες, και… γάντια. Στο τέλος, ο καφετζής του χωριού τον είδε να περνάει πεζός (φορώντας σωσίβιο) και τον ρώτησε, ρε Προκόπη, πώς καταντήσαμε έτσι; Ο Προκόπης αναστέναξε… -Δεν ξέρω… αλλά αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση, σε λίγο θα μας έρχεται πρόστιμο επειδή κοιτάξαμε στραβά την κάμερα. Και όταν αργότερα πήρε πίσω το δίπλωμα, και ξανάρχισε τα μεροκάματα, όταν πλησίαζε σε φανάρι, σταματούσε πέντε μέτρα πριν από τη γραμμή. Οι πίσω οδηγοί κόρναραν. – Προχώρα ρε καραγκιόζη ταρίφα! – Όχι! Εγώ πλέον σταματάω από τον… προηγούμενο δήμο! Και το πιο τραγικό; Για να πάει να πληρώσει όλα τα πρόστιμα… αναγκάστηκε να πάρει ταξί. Από συνάδελφο… «Τι ψηφίσαμε ρε;», παραμιλάει όλη μέρα…