Πιο...προβλέψιμος πεθαίνεις! Κάποιος πολύ κοντά στον Αντώνη Σαμαρά κυριολεκτικά γελώντας με την «αντεπίθεση» του Κυριάκου έπειτα από τον… πανικό της συνέντευξης, έλεγε μεταξύ άλλων στους συνδαιτημόνες του… Υπάρχει μία μανιέρα, ένα handbook, σε αυτή την κυβέρνηση που πάντα ακολουθείται: 1. Δεν είναι δικό μας θέμα, δεν το ξέρουμε ( όταν δημιουργείται η πεποίθηση ότι γνώριζαν…) . 2. ⁠Δες ποιοι μιλάνε. Κάνατε τα ίδια ( όταν αυτό δεν φτάνει ). 3. ⁠ Αναδεικνύονται άλλα θέματα, ακόμα και αστυνομικού δελτίου, για να τραβήξουν αλλού την προσοχή ( κερδίζεται έτσι χρόνος για να ετοιμαστούν άρον-άρον κάποια μέτρα αντιμετώπισης) . 4. ⁠Ανακοινώνονται μέτρα και υπονοούνται ποινές σε εκείνους που «φταίνε». 5. ⁠Παράλληλα εξελίσσεται στρατηγική δολοφονίας χαρακτήρων με διάφορους παράπλευρους τρόπους. 6. ⁠Βγαίνουν δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι τελικά δεν έγινε και τίποτε. 7. ⁠Σε περίπτωση δυσαρέσκειας βουλευτών, διαρροή για δήθεν ανασχηματισμό . Έτσι πορεύεται το Κτήνος από κρίση σε κρίση… Είναι όμως πια εύκολα προβλέψιμη αυτή η τακτική…

Ο Ν.Τραμπ «πάτησε το κουμπί»: Κατέθεσε αγωγή 1 δισ. δολ. στο BBC για το μοντάζ που τον εμφάνιζε ως πραξικοπηματία! "Το BBC είναι μια μηχανή ψευτοαριστερής προπαγάνδας!" Ταυτόχρονα, ο Τράμπ...ψεκαζε με ...άρωμα τον Αλ Τζολάνι που μύριζε...άσχημα! Ο Τραμπ διεκδικεί αποζημίωση 1 δισ. δολάρια (760 εκατομμύρια λίρες), για το «βρώμικο» ρεπορτάζ του BBC, για την ακρίβεια ένα αλήτικο μοντάζ που τον εμφάνιζε ως πραξικοπηματία μετά τις εκλογές του 2020 και τα γεγονότα του Ιανουαρίου του 2021 στο Καπιτώλιο στην εκπομπής Panorama. « Η αγωγή κατά του BBC κατατέθηκε από νομικό σύμβουλο του Τραμπ. Το αν θα ζητήσουν συγγνώμη ή όχι είναι δικό τους θέμα » τόνισε η Κάρολαϊν Λέβιτ σε σχετική ενημέρωση το βράδυ της Τετάρτης. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου « ο Τραμπ έχει καλές σχέσεις με τον Στάρμερ, αλλά το BBC είναι μια «μηχανή αριστερής προπαγάνδας » που την χρηματοδοτούν οι Βρετανοί». Νωρίτερα χτές ο Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε ότι έχει την «υποχρέωση» να μηνύσει το BBC , διότι το βρετανικό δημόσιο δίκτυο ραδιοφωνίας και τηλεόρασης παρουσίασε μονταρισμένα με παραπλανητικό τρόπο αποσπάσματα της ομιλίας του σε οπαδούς του την 6η Ιανουαρίου 2021, πριν από την επίθεσή τους στο Καπιτώλιο. Μιλώντας για πρώτη φορά από τότε που οι δικηγόροι του απείλησαν το BBC με αγωγή ύψους 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, ο Τραμπ ανέφερε: «Στην πραγματικότητα άλλαξαν την ομιλία μου στις 6 Ιανουαρίου, η οποία ήταν μια όμορφη ομιλία, καθησυχαστική και την έκαναν να ακούγεται ριζοσπαστική». Χθες, ενώ ο Τραμπ έδινε προθεσμία στο BBC έως την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου για να προβεί σε «πλήρη και δίκαιη ανάκληση» του ντοκιμαντέρ της εκπομπής Panorama – διαφορετικά θα αντιμετωπίσει αγωγή για 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Η στιγμή που ο Ν.Τραμπ ψεκάζει με άρωμα τον Αλ Σαράα αλ Τζολάνι – «Πόσες γυναίκες έχεις;» Στη δημοσιότητα ήρθε βίντεο από την στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ψέκασε τον ισλαμιστή πρόεδρο της Συρίας, με το προσωπικό του άρωμα «Victory 45-47» κατά την συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο. Ειδικότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να δωρίσει στον Σύρο ομόλογό του το προσωπικό του άρωμα με την ονομασία «Victory 45-47», το οποίο παρουσίασε το περασμένο καλοκαίρι, ως αναφορά στις δύο προεδρικές του θητείες. Σε βίντεο που κυκλοφορεί, ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να ψεκάζει πρώτα τον εαυτό του με το συγκεκριμένο άρωμα και στη συνέχεια να αρωματίζει και τον Αλ Σαράα, καθώς και μέλη της συριακής αποστολής. Ο Ν.Τραμπ ολοκλήρωσε τη χειρονομία του προσφέροντας ένα ακόμα φιαλίδιο — τη γυναικεία εκδοχή του ίδιου αρώματος — το οποίο, όπως ανέφερε, π ροορίζεται για τη σύζυγο του ισλαμιστή προέδρου της Συρίας. «Είναι το καλύτερο άρωμα! Και το άλλο είναι για τη γυναίκα σου» , είπε. Αμέσως μετά όμως, ο απίθανος Τραμπ, του πετάει και τη μπηχτή: «πόσες γυναίκες έχεις;» «Μία» , απάντησε ο ισλαμιστής πρώην τρομοκράτης της Αλ Νούσρα, για να εισπράξει τη δεύτερη μπηχτή του Τραμπ: «Μία; Ναί, ε; Μπράβο! Με τύπους σαν εσάς ποτέ δεν ξέρεις!»

Σχεδιάζουν πόλεμο με Ρωσία - Η ΕΕ έχασε τα μυαλά της, πάει στην άβυσσο - Η Ελλάδα σε τεράστιο κίνδυνο! Δηλώσεις παραφροσύνης: Ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, στρατηγός Fabien Mandon, δήλωσε πρόσφατα ότι ο γαλλικός στρατός πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τη Ρωσία μέσα στα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια! Μία γεωπολιτική καταιγίδα θα χτυπήσει την Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Οι θλιβεροί ηγέτες της ΕΕ είναι έτοιμοι να κάνουν το μοιραίο βήμα και να συγκρουστούν στρατιωτικά με τη Ρωσία με αφορμή το ουκρανικό ζήτημα.  Μία τέτοια τραγική εξέλιξη θα συνθλίψει τα Βαλκάνια και θα φέρει την Ελλάδα σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση, καθώς με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν διαταραχθεί οι παραδοσιακά άριστες σχέσεις με τη Ρωσία. «Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο» Η Μόσχα συμφωνεί με τις ανησυχίες του Σέρβου προέδρου Aleksdandar Vucic σχετικά με την προετοιμασία της Ευρώπης για πόλεμο με τη Ρωσία. Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov, η Ρωσία «πάντα γνώριζε ότι ένας τέτοιος κίνδυνος υπήρχε» και έχει λάβει «όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας εκ των προτέρων». Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή όπου η ρητορική μεταξύ Ρωσίας και Δύσης φτάνει σε νέα επίπεδα έντασης, ενώ οι στρατιωτικές δαπάνες στην Ευρώπη αγγίζουν ιστορικά ρεκόρ. Ο πρόεδρος της Σερβίας, Aleksandar Vucic, δήλωσε δημόσια ότι «ο πόλεμος μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας γίνεται ολοένα και πιο προφανής», προσθέτοντας ότι «όλοι προετοιμάζονται για αυτόν». Ο ίδιος υπογράμμισε πως η Σερβία, τοποθετημένη «ανάμεσα στη σφύρα και το αμόνι», πρέπει να συνεχίσει τον εξοπλισμό της για να διασφαλίσει την ασφάλειά της. «Θα είμαι ευτυχής αν αποδειχθούν μάταιοι οι φόβοι μου», πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Σέρβος ηγέτης. Σχολιάζοντας αυτές τις δηλώσεις, ο Peskov σημείωσε ότι η Ρωσία «σ υμμερίζεται πλήρως» την εκτίμηση του Vucic, επισημαίνοντας ότι η Μόσχα «είχε προβλέψει εδώ και καιρό το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με την Ευρώπη » και γι’ αυτό έλαβε εγκαίρως στρατηγικά και αμυντικά μέτρα. Η Ευρώπη εξοπλίζεται και αποσταθεροποιείται Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου επισήμανε πως σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επικρατεί μια «ατμόσφαιρα αντιρωσικής παράνοιας». Χώρες όπως η Πολωνία, σημείωσε, έχουν αυξήσει τις στρατιωτικές τους δαπάνες έως και το 5% του ΑΕΠ, οδηγώντας σε «οικονομική υπερκόπωση» που, κατά τον Peskov, «θα έχει σοβαρές συνέπειες μεσοπρόθεσμα». Παράλληλα, στο Παρίσι, στο Βερολίνο και στο Λονδίνο πληθαίνουν οι δηλώσεις στρατιωτικών αξιωματούχων που μιλούν ανοιχτά για το ενδεχόμενο πολέμου με τη Ρωσία. Ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, στρατηγός Fabien Mandon, δήλωσε πρόσφατα ότι ο γαλλικός στρατός πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τη Ρωσία μέσα στα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια. Αντίστοιχα, δημοσίευμα της Washington Post αποκάλυψε ό τι η Γερμανία έχει εκπονήσει σχέδιο προετοιμασίας για πιθανό πόλεμο με τη Ρωσία έως το 2029 ενώ στη Βρετανία κυβερνητικά στελέχη καλούν τους πολίτες να «ξεχάσουν τη νοοτροπία της ειρήνης». Το Κρεμλίνο βλέπει την Ευρώπη να «χάνει τα μυαλά της»! Η Μόσχα αντιμετωπίζει τη ραγδαία στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης ως σημάδι απώλειας ψυχραιμίας. Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Ρωσικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, Vladimir Jabarov , δήλωσε ότι «αν η Ευρώπη έχει χάσει το μυαλό της, θα οδηγηθεί σε άμεση σύγκρουση με εμάς• αν της έχει απομείνει λίγη λογική, θα καταλάβει ότι είναι μάταιο να πολεμά κανείς τη Ρωσία». Από την πλευρά του, ο βουλευτής της Δούμας και μέλος της Επιτροπής Άμυνας, Viktor Sobolev, υποστήριξε ό τι οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ χρησιμοποιούν την Ουκρανία «ως προπέτασμα καπνού για να εξαντλήσουν τη Ρωσία» και ότι προετοιμάζονται για άμεση αντιπαράθεση γύρω στο 2030. Zakharova: Η Ευρώπη βαδίζει μηχανικά προς την άβυσσο Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Maria Zakharova, χαρακτήρισε την τάση στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης «καταστροφική» και προειδοποίησε ότι οδηγεί σε αύξηση των στρατιωτικών και πολιτικών κινδύνων στην ήπειρο. «Βλέπουμε βήματα που οδηγούν ξεκάθαρα την κατάσταση σε μια άβυσσο», είπε, τονίζοντας ότι πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ακολουθούν μηχανικά σαν υπνοβάτης τις εντολές των Βρυξελλών, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών τους». Ο πόλεμος ως «λύση» της κρίσης στην Ευρώπη Για πολλούς Ρώσους αναλυτές, η στρατιωτική προετοιμασία της Ευρώπης αποτελεί αντανάκλαση ενός βαθύτερου πολιτικού και κοινωνικού αδιεξόδου. Ο καθηγητής του MGIMO και πρώην επικεφαλής του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, Yevgeny Kozokhin, δήλωσε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες, αντιμετωπίζοντας μια «πολύπλευρη κρίση», αναζητούν απάντηση μέσω της σύγκρουσης με τη Ρωσία. «Δυστυχώς, η απάντηση που δίνουν στο δικό τους αδιέξοδο είναι ο πόλεμος», είπε, προσθέτοντας ότι η Γαλλία, η Βρετανία και η Γερμανία είναι «άρρωστες χώρες» που αποτελούν πλέον «απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια». Η θέση του Πούτιν: Η Ρωσία δεν επιδιώκει πόλεμο! Παρά την ένταση της ρητορική ς, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η Μόσχα δεν επιδιώκει πόλεμο με τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αντιθέτως, όπως δήλωσε πρόσφατα, η Μόσχα «επιθυμεί την ανάπτυξη των σχέσεων» και την «οικοδόμηση ενός πολυπολικού κόσμου βασισμένου στον αμοιβαίο σεβασμό και την ασφάλεια». Ωστόσο, οι ενέργειες της Ευρώπης —η αύξηση των στρατιωτικών προϋπολογισμών, η ενίσχυση των βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, και η συνεχιζόμενη στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία— δείχνουν ότι ο ψυχρός πόλεμος της νέας εποχής έχει ήδη αρχίσει. Ευρωπαϊκό δίλημμα με παγκόσμιες συνέπειες Η δήλωση του Vucic και η επιβεβαίωση του Κρεμλίνου ήρθαν να επισημάνουν αυτό που πολλοί αναλυτές ήδη φοβούνται: Η Ευρώπη εισέρχεται σε μια εποχή παρατεταμένης στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου. Η Μόσχα δηλώνει έτοιμη, η Δύση εξοπλίζεται, και η Σερβία —παραδοσιακός σύμμαχος της Ρωσίας— βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Ιστορίας. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα υπάρξει μια νέα κρίση Ανατολής-Δύσης, αλλά πότε και πόσο μακριά θα φτάσει. Τα Βαλκάνια στο μάτι του κυκλώνα – Ενεργειακές και στρατηγικές προεκτάσεις Η αναζωπύρωση των φόβων για μια μετωπική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης φέρνει ξανά τα Βαλκάνια στο επίκεντρο της γεωπολιτικής σκακιέρας. Η περιοχή, ιστορικά πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης, βρίσκεται σήμερα στην πρώτη γραμμή μιας νέας εποχής στρατηγικής αστάθειας. Η Σερβία του Vucic, διατηρώντας στενούς δεσμούς με τη Μόσχα αλλά ταυτόχρονα επιδιώκοντας προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, βρίσκεται σε μια ιδιότυπη γεωπολιτική παγίδα. Η τοποθέτησή της στο κέντρο της Βαλκανικής την καθιστά κρίσιμο ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβ ο. Το ρωσικό φυσικό αέριο, τα σερβικά οπλικά προγράμματα, και οι επενδύσεις από την Κίνα μέσω του προγράμματος «Belt and Road» καθιστούν το Βελιγράδι παίκτη–κλειδί σε κάθε δυνητική ευρωπαϊκή κρίση. Αν η Ευρώπη προχωρήσει σε περαιτέρω στρατιωτική απομόνωση της Ρωσίας, η Σερβία θα βρεθεί υπό ασφυκτική πίεση να επιλέξει στρατόπεδο. Ο Vucic γνωρίζει ότι μια τέτοια επιλογή μπορεί να αποσταθεροποιήσει εσωτερικά τη χώρα του, καθώς μεγάλο μέρος της σερβικής κοινής γνώμης παραμένει φιλορωσικό. Σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση η Ελλάδα Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης γεμάτο από στρατιωτικά οχήματα του ΝΑΤΟ Για την Ελλάδα, η εντεινόμενη αντιπαράθεση Ρωσίας–Ευρώπης συνεπάγεται ακόμη μεγαλύτερη στρατιωτική και ενεργειακή βαρύτητα. Η Αλεξανδρούπολη έχει ήδη εξελιχθεί σε στρατηγικό κόμβο του ΝΑΤΟ , λειτουργώντας ως κύρια πύλη μεταφοράς δυνάμεων και υλικού προς την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Ταυτόχρονα, η χώρα βρίσκεται στην καρδιά του ενεργειακού αναπροσανατολισμού της Ευρώπης, μέσω των νέων πλωτών σταθμών LNG . Αν ο ευρωπαϊκός χώρος διολισθήσει προς μια πιο μόνιμη αντιπαράθεση με τη Ρωσία, η Ελλάδα θα γίνει βασικός ενεργειακός κόμβος για τη Νότια Ευρώπη, αλλά και στόχος υβριδικών επιθέσεων. Η Αθήνα θα χρειαστεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην αλληλεγγύη προς τη Δύση και στη διατήρηση των ισορροπιών στη Βαλκανική, όπου ρωσικές επιρροές παραμένουν ισχυρές — από τη Σερβία έως τα Σκόπια. Ο ευρωπαϊκός ορίζοντας σκοτεινιάζει Η ανησυχία που εκφράζουν τόσο ο Vucic όσο και το Κρεμλίνο, δεν αφορά μόνο τον φόβο μιας στρατιωτικής αναμέτρησης, αλλά την ίδια τη μετάλλαξη της Ευρώπης. Μια ήπειρος που για δεκαετίες ήταν συνώνυμη της ειρήνης και της σταθερότητας, φαίνεται να ολισθαίνει σε μια νέα ψυχροπολεμική εποχή, όπου ο εξοπλισμός αντικαθιστά τη διπλωματία. Τα Βαλκάνια, ως φυσική γέφυρα Ανατολής και Δύσης, γίνονται ξανά η σκακιέρα των μεγάλων δυνάμεων. Και καθώς η Ευρώπη εξοπλίζεται και η Ρωσία οχυρώνεται, η ειρήνη μοιάζει όλο και περισσότερο με μια ανάμνηση του παρελθόντος — και όχι με ρεαλιστικό στόχο του παρόντος... ΒΝ

H Mαρία της Ελλάδας, είναι το πρόσωπο που μέχρι αυτή την ώρα, συγκεντρώνει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό προτίμησης από τον ελληνικό λαό και θεωρείται "πρόσωπο γενικής αποδοχής" Άκουσα με μεγάλη προσοχή και σεβασμό τον Πάνο Ρούτσι να εκφράζει ξεκάθαρα και δημόσια τη διαφωνία του στο όποιο ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τη Μαρία Καρυστιανού. « Από την αρχή λέμε ούτε κόμμα ούτε χρώματα. Δεν πιστεύω ότι η Μαρία μπορεί να πάει σε κάποιο κόμμα ή κύμα. Οποιοσδήποτε πάει να κάνει κάποιο κόμμα ή κύμα θα είναι καταστροφικό για εμάς. Δεν αμφισβητώ αυτά που είπε ο κ. Καραχάλιος, αλλά η Μαρία δεν μας έχει πει κάτι. Δεν νομίζω να υποστήριζα ένα κίνημα όπου θα προέδρευε η Μαρία Καρυστιανού, θα ήταν πολύ καταστροφικό. γιατί ο κόσμος μάς γνωρίζει γι’ αυτό που είμαστε. Αν γίνει κάτι τέτοιο, νομίζω ότι ο κόσμος θα αναρωτηθεί για τον αγώνα που κάναμε 2,5 χρόνια. Δεν θα την υποστήριζα ». Θα ήθελα να χωρίσω στα δύο την τοποθέτηση του κ. Ρούτσι , του γονιού, με τη συγκλονιστική στάση ζωής, που ένωσε τη χώρα και ξεγύμνωσε τον κυβερνητικό χοντροπετσισμό, για να τεκμηριώσω τη σκέψη και την επιχειρηματολογία μου. 1. Προφανώς από την πρώτη στιγμή, αμέσως μετά τη δολοφονία 57 αθώων ψυχών στα Τέμπη, στην πλευρά των γονιών – συγγενών κυριάρχησε το «όχι κόμματα, όχι χρώματα» . Πολλοί προσπάθησαν να κομματικοποιήσουν τον αγώνα τους, ώστε να τον φθείρουν μέσα από αυτό, ουδείς το πέτυχε . Έμειναν ενωμένοι σαν γροθιά, συγκέντρωσαν δίπλα τους εκατομμύρια Έλληνες κάθε ηλικίας και πολιτικής πεποίθησης, έγιναν ο εφιάλτης του κατεστημένου , που επιδίωξε να τους χτυπήσει με αλητείες και τρολάκια, αλλά κάθε φορά έσπαγε τα μούτρα του. Υπό αυτή την οπτική, ο κ. Ρούτσι έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει «όχι κόμματα, όχι χρώματα». 2. Σε λίγους μήνες συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη δολοφονία. Και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα αναδείχθηκαν όχι μόνο η αυτονόητη ανάγκη απονομής δικαιοσύνης, αλλά και η δίψα της κοινωνίας για κάτι νέο, αυθεντικό, υγιές, που να δίνει προοπτική και ελπίδα. Κάτι το οποίο να γεννηθεί από την αυθεντικότητα καθάριων φωνών και μαχητών, όπως είναι αυτοί οι χαροκαμένοι γονείς. Η Μαρία Καρυστιανού είναι πια ένα σύμβολο . Όπως και ο Πάνος Ρούτσι , όπως και ο Νίκος Πλακιάς. Η ίδια η μοίρα που τους χτύπησε κατάσαρκα είναι εκείνη που τους ανέδειξε, μέσα από τον αγώνα τους, σε πρόσωπα τα οποία οι Έλληνες εκτιμούν . Γιατί καταλαβαίνουν πως τούτη η μάχη που δίνουν για να δικαιωθεί η μνήμη των παιδιών τους είναι μια μάχη που όλη η κοινωνία θέλει να δώσει για να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής της . Για να αποτινάξει τα βαρίδια ενός διεφθαρμένου πολιτικού σκηνικού που έχει αποδειχθεί στην πράξη «κατάμαυρο». Άρα, λοιπόν, όταν η δημοσιοποίηση γίνεται είτε με καλές προθέσεις είτε με «στόχο καψίματος» ή με εμφανή προσπάθεια εκμετάλλευσης της προοπτικής, όπως συνέβη εσχάτως με τα περί «Κύματος» , εκείνο που πρέπει να εξετάσουμε είναι όχι μόνο «αν πρέπει», αλλά κυρίως αν ήρθε η ώρα για το επόμενο βήμα. Κι αυτό θα προέλθει μέσα από τα βαθιά «θέλω» της κοινωνίας. Ταπεινή μου άποψη είναι πως η Ελλάδα δεν έχει ως προς το κλασικό πολιτικό προσωπικό ιδιαίτερα αποθέματα αξιοπιστίας. Αν μάλιστα ρωτήσετε τους νέους, θα γελάσουν και δεν θα απαντήσουν καν . Το πράττουν με την απουσία τους από την κάλπη. Το πράττουν όταν αγνοούν τα παραδοσιακά ΜΜΕ (ειδικά την TV) και στρέφονται στα social και στο YouTube , όταν γεμίζουν τα στάδια όπου τραγουδάει (δίχως καμία διαφήμιση) ο ΛΕΞ, το πράττουν όταν κατεβαίνουν κατά χιλιάδες στον δρόμο για να σταθούν δίπλα στην Καρυστιανού, στον Ρούτσι, στον Πλακιά και να φωνάξουν μαζί τους «Δικαιοσύνη». Αν, λοιπόν, αυτά τα νιάτα δείχνουν τον δρόμο για «νέο κόμμα και νέο χρώμα» , αν βλέπουν α χτίδα ελπίδας στο πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, τότε, ναι, πρέπει να τους προσφερθεί. Απλά, αυθεντικά, ελληνικά!

Η Σουηδία αποκάλυψε τον τραγέλαφο της ευρωπαϊκής πολιτικής! Καθώς ο κόσμος αλλάζει και το κέντρο της ισχύος μετατοπίζεται προς την Ανατολή, δεν είναι λίγοι αυτοί που αναζητούν το σκήπτρο που θα σημαίνει την παγκόσμια κυριαρχία. Γι’ αυτό και τελευταία απέκτησαν ιδιαίτερη βαρύτητα τα λόγια του Elon Musk, ότι η ενέργεια θα γίνει το νόμισμα του μέλλοντος. Το αν αυτό ισχύει ή όχι, και τι επιφυλάσσει το μέλλον θα το δούμε σύντομα. Αλλά αυτό που είναι σαφές είναι ότι η ενεργειακή ασφάλεια καθίσταται κρίσιμη προϋπόθεση για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι στο παρελθόν. Επιπλέον, οι ανεπτυγμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών , επιταχύνουν την επέκταση της πρόσβασης στην ενέργεια στο πλαίσιο ενός νέου τεχνολογικού παραδείγματος που ορίζεται από την τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική, η οποία, με τη σειρά της, θα αυξήσει σημαντικά τη ζήτηση για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τη βιωσιμότητά της. Ενεργειακό χάσμα Έτσι, το παγκόσμιο ενεργειακό χάσμα υπόσχεται να διευρυνθεί, αν και είναι ήδη τεράστιο. Για παράδειγμα, η συνολική δυναμικότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Αφρικής είναι 253 GW, λιγότερη από τη Ρωσία. Ωστόσο, η Ρωσία καταναλώνει τους δικούς της πόρους, ανεξάρτητα από το τμήμα παραγωγής ενέργειας, και είναι επίσης κορυφαίος προμηθευτής πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα στις παγκόσμιες αγορές, γεγονός που την καθιστά παγκόσμιο πάροχο ενεργειακής ασφάλειας. Η παραγωγή πετρελαίου προβλέπεται να αυξηθεί σε 540 εκατομμύρια τόνους έως το 2030, με περίπου το 60% αυτού να αφορά δύσκολα ανακτήσιμα αποθέματα, καταδεικνύοντας την εγχώρια τεχνολογία μας και την απαραίτητη παραγωγή εξοπλισμού. Σε αυτό θα πρέπει επίσης να προστεθεί ο ηγετικός ρόλος της Ρωσίας στην κατασκευή πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής στο εξωτερικό - κυρίως σε χώρες του Νότου και της Ανατολής - και στην προμήθεια καυσίμων για πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Η εικόνα της Δύσης Η κατάσταση είναι διαφορετική με τις κορυφαίες δυτικές χώρες, κυρίως την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ιαπωνία , οι οποίες αποτελούν πραγματικούς ανταγωνιστές των αναπτυσσόμενων χωρών για την πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους. Αυτός ο «αγώνας για τους πόρους» λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή σύμφωνα με τους κανόνες που έχει θέσει η Δύση ως μέρος της παγκόσμιας ηγεμονίας της, και αυτοί οι κανόνες ονομάζονται νεοαποικιοκρατία, η οποία ουσιαστικά στερεί από τις αναπτυσσόμενες χώρες την κυριαρχία επί των φυσικών τους πόρων γενικά, και των ενεργειακών πόρων ειδικότερα. Η «ενεργειακή μετάβαση» που επιβάλλεται στον κόσμο, με έμφαση στην ανάπτυξη μιας πράσινης οικονομίας, η οποία έχει ήδη αποδείξει την αποτυχία της στην ίδια την Ευρώπη, απειλεί μόνο να αυξήσει την τεχνολογική εξάρτηση των αναπτυσσόμενων χωρών από τη Δύση και να διαιωνίσει σοβαρά και μόνιμα την οπισθοδρόμησή τους. Επομένως, τώρα, περισσότερο από ποτέ, η παγκόσμια κοινότητα αντιμετωπίζει το καθήκον να διασφαλίσει ισότιμη πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους για όλους. Η θέση της Ρωσίας Ο Υπουργός Ενέργειας Sergei Tsivilev , σκιαγραφώντας τα σχέδια για την ανάπτυξη της ρωσικής παραγωγής ενέργειας (για την έναρξη λειτουργίας 88 GW έως το 2042), σημείωσε ότι «δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να μετακυλίσουμε την ακριβή παραγωγή ενέργειας στα παιδιά και τα εγγόνια μας». Σημείωσε επίσης τη σημασία του ενεργειακού διαλόγου των BRICS , ο οποίος γιορτάζει την δέκατη επέτειό του και για τον οποίο η Ρωσία έχει καταβάλει σταθερά σημαντικές προσπάθειες. Ταυτόχρονα, η Μόσχα, μαζί με τους εταίρους της, προωθεί το όραμά της για δίκαιη και ισότιμη ενεργειακή συνεργασία στη διεθνή σκηνή. Η Ρωσία, με λόγια και έργα, προωθεί την ενεργειακή ανάπτυξη στην αφρικανική ήπειρο, όπου αυτό το πρόβλημα είναι πιο οξύ και όπου θα ζει περισσότερο από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού έως το 2050. Η συνεργασία στον τομέα των καυσίμων και της ενέργειας επεκτείνεται ήδη στις χώρες του Shahel . Τίθεται επομένως ένας ευρύτερος στόχος. Η προώθηση της ισορροπημένης και αποτελεσματικής ανάπτυξης αυτών των χωρών, συμπεριλαμβανομένης της υλοποίησης κοινών έργων. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της «επιστροφής της Ρωσίας στην Αφρική», όπου εφαρμόζει τη θετική κληρονομιά της Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του υψηλού επιπέδου εμπιστοσύνης προς τη χώρα στην ήπειρο. Συστημική κρίση Είναι πλέον δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι μια παγκόσμια συστημική κρίση βασιλεύει στον παγκόσμιο ενεργειακό τομέα, η οποία προκαλείται από το μονοπολικό παγκόσμιο μοντέλο, το οποίο τυπικά (συμπεριλαμβανομένων και των εγγράφων του ΟΗΕ ) και πρακτικά υπαγόρευσε την παγκόσμια ανάπτυξη. Η υπέρβαση αυτής της αρνητικής κληρονομιάς θα είναι δύσκολη - είναι τόσο τεράστια και καταστροφική. Πιθανότατα θα απαιτήσει αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί αναγκαστική συμμετοχή της Δύσης σε αυτή τη διαδικασία, εγκαταλείποντας την εικόνα της ως «ανθισμένου κήπου» (που ανθίζει, θα πρόσθετα, εις βάρος του υπόλοιπου κόσμου). Χωρίς αυτό, η ισορροπημένη παγκόσμια ανάπτυξη θα είναι αδύνατη, και αυτό θα απαιτήσει πολιτική βούληση και προθυμία εκ μέρους των δυτικών ελίτ να μοιραστούν με άλλους - παρόμοια με το πώς, μετά τους δύο παγκόσμιους πολέμους (!), αναγκάστηκαν να μοιραστούν με ευρέα τμήματα του δικού τους πληθυσμού στο πλαίσιο της δημιουργίας μιας κοινωνικά προσανατολισμένης οικονομίας. Τότε, η κοινωνία στο σύνολό της ωφελήθηκε. Τώρα ολόκληρος ο κόσμος θα ωφεληθεί, συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των δυτικών κρατών, τα οποία υποφέρουν από την εισροή μεταναστών από τον Νότο , καθώς αυτό το πρόβλημα θα λυθεί στην πηγή του - κατά μήκος των αναπτυξιακών οδών αυτών των χωρών. Τα τρία μεγάλα προβλήματα του κόσμου Η εν λόγω κρίση εκδηλώνεται, σύμφωνα με τη Svetlana Chupsheva, Γενική Διευθύντρια του Οργανισμού Στρατηγικών Πρωτοβουλιών (ASI) , σε τρία βασικά και αλληλένδετα προβλήματα. Το πρώτο είναι η ενεργειακή φτώχεια, η οποία επηρεάζει το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Περισσότεροι από 660 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρική ενέργεια. Το δεύτερο είναι τα διπλά μέτρα και σταθμά των δυτικών χωρών. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύει το fracking (υδραυλική ρωγμάτωση που χρησιμοποιείται για την εξόρυξη σχιστολιθικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, η οποία χρησιμοποιεί σημαντικές ποσότητες νερού και χημικών ουσιών), αλλά εισάγει ενεργά πρώτες ύλες που παράγονται με αυτή τη μέθοδο από τις Ηνωμένες Πολιτείες . Η ΕΕ μπλοκάρει επίσης τις επενδύσεις σε αφρικανικές υποδομές φυσικού αερίου με το πρόσχημα των περιβαλλοντικών ανησυχιών. Ταυτόχρονα, παρά την ενεργό προώθηση της φαινομενικά ελκυστικής ατζέντας ESG (λαμβάνοντας υπόψη περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και διακυβερνητικούς παράγοντες), οι ίδιες οι δυτικές χώρες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην υλοποίηση πράσινων έργων. Σύμφωνα με τους Financial Times, το 40% τέτοιων έργων στις ΗΠΑ ανεστάλησαν ή τερματίστηκαν μέχρι το τέλος του 2024. Το Κατάρ, ένας από τους κορυφαίους προμηθευτές LNG στην ευρωπαϊκή αγορά, είναι τώρα έτοιμο να εγκαταλείψει αυτές τις προμήθειες, εκτός εάν οι Βρυξέλλες άρουν τις απαιτήσεις τους σχετικά με το αποτύπωμα άνθρακα της παραγωγής LNG. Αυτή είναι μια περίπτωση όπου η Δύση θα έκανε καλά να «ρίξει μια ματιά στον εαυτό της» και να αναγνωρίσει ότι τα αναπτυξιακά προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών είναι άμεσο αποτέλεσμα του αποικισμού και της νεοαποικιακής εκμετάλλευσης των φυσικών τους πόρων, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι η ατζέντα ESG χρησιμοποιείται σκόπιμα από τη Δύση ως εργαλείο για τον περιορισμό της ανάπτυξης του Παγκόσμιου Νότου και Ανατολής. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο πλανήτης δεν διαθέτει τους πόρους για να καλύψει το επίπεδο κατανάλωσης στις δυτικές χώρες (και ακόμη και εκεί, υπάρχουν σημαντικές ανισότητες μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του πληθυσμού). Επιπλέον, τα πρότυπα αυτής της ατζέντας, ακόμη και τα δηλωμένα δημοκρατικά, δεν τηρούνται στις ίδιες τις δυτικές χώρες, οι οποίες για άλλη μια φορά ξεκινούν μια πορεία στρατιωτικοποίησης, συνοδευόμενη από καταστολή της ελευθερίας του λόγου και οποιασδήποτε διαφωνίας, κάτι που θυμίζει την Βαϊμαροποίηση της Γερμανίας και μεγάλου μέρους της Ευρώπης κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου. Σαφώς, αυτά τα ένστικτα των δυτικών ελίτ βρίσκονται σε πλήρη σύγκρουση με τα θεμελιώδη συμφέροντα της παγκόσμιας ανάπτυξης. Η ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ενέργειας Δεδομένου ότι η ενεργειακή δικαιοσύνη αποτελεί δικαίωμα στην ανάπτυξη, μια θετική εναλλακτική λύση στη δυτική ατζέντα θα μπορούσε να είναι η συν-βιωσιμότητα (η αμοιβαία ενσωμάτωση παραδοσιακών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για την εξασφάλιση σταθερού ενεργειακού εφοδιασμού), η συνοργάνωση (η συντονισμένη διαχείριση της κατανεμημένης παραγωγής ενέργειας με βάση ψηφιακές πλατφόρμες) και η συν-ανάπτυξη (η συνεχής προσαρμογή των ενεργειακών τεχνολογιών και αγορών, διασφαλίζοντας συνέργειες μεταξύ ενέργειας, βιομηχανίας και μεταφορών). Υπάρχουν ήδη παραδείγματα πρακτικής εφαρμογής αυτής της προσέγγισης. Οι ρωσικοί πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής στο εξωτερικό όχι μόνο παρέχουν ενέργεια, αλλά και προάγουν την τοπική επιστήμη και εκπαίδευση. Η Rosatom κατασκευάζει ένα εκπαιδευτικό κέντρο στο Μπαγκλαντές στη θέση του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Rooppur , ο οποίος βρίσκεται υπό κατασκευή. Ένα άλλο σημείο είναι η εμπειρία της Ρωσίας στην αποκεντρωμένη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, με την εφαρμογή υβριδικών συστημάτων με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποθήκευση. Αυτή η προσέγγιση θα βοηθήσει στην εξίσωση της πρόσβασης στην ενέργεια για τους κατοίκους σε απομονωμένες και δυσπρόσιτες περιοχές, κάτι που σχετίζεται επίσης με την ενεργειακή δικαιοσύνη. Αλληλεξάρτηση Όλα αυτά βρίσκονται σε επίπεδο τεχνολογίας και μεθόδων, αλλά το κλειδί εδώ είναι η έννοια της συν-ανάπτυξης, η οποία πρέπει να ερμηνεύεται με την ευρύτερη έννοιά της: η αλληλεξάρτηση όλων των μελών της παγκόσμιας κοινότητας, η οποία απορρίπτει την de facto ξεχωριστή ύπαρξη διαφόρων ομάδων χωρών και, επιπλέον, την ύπαρξή τους σε διαφορετικές διαστάσεις και χρονικές περιόδους. Η ενέργεια είναι ο βασικός τομέας που θα φέρει όλη την ανάπτυξη σε έναν κοινό παρονομαστή. Και ποιος, αν όχι η Ρωσία , θα πρέπει να ηγηθεί στην ανάπτυξη μιας έννοιας ενεργειακής δικαιοσύνης και ενός μοντέλου τεχνολογικής κυριαρχίας, χωρίς το οποίο τόσο το δικαίωμα στην ανάπτυξη όσο και η κυριαρχία χάνουν κάθε νόημα; Ίσως αυτή να είναι η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα στον 21ο αιώνα, και συγκεκριμένα η Δύση, η οποία, μετά από 500 χρόνια παγκόσμιας κυριαρχίας και αξιώσεων αποκλειστικότητας, πρέπει να αποδείξει την πολιτισμική της συμβατότητα, την ικανότητά της και την ικανότητά της για μη αυτοκρατορική ύπαρξη σε ισότιμη βάση με τον υπόλοιπο κόσμο. Η αποκάλυψη της Σουηδίας Μερικές φορές η γνώση των κρυφών λειτουργιών της μεγάλης πολιτικής προέρχεται από μια εντελώς απροσδόκητη πηγή. Η Svenska kraftnät, ο κύριος διαχειριστής του δικτύου της Σουηδίας, 100% κρατικός και άμεσα υπαγόμενος στην κυβέρνηση, εξέδωσε επίσημη δήλωση. Η ουσία της είναι ξεκάθαρη: η Σουηδία , που βρίσκεται στο πιο κρύο μέρος του Βόρειου Ημισφαιρίου, τρέχει με γοργούς ρυθμούς προς τον επερχόμενο χειμώνα χωρίς αποθέματα ηλεκτρικής ενέργειας. Η σουηδική κρατική ρυθμιστική αρχή ενημερώνει τους συμπατριώτες της ότι, λίγο πριν την έναρξη του κρύου καιρού, διεξήχθη τυποποιημένος διαγωνισμός μεταξύ των εταιρειών παραγωγής, σύμφωνα με τους ετήσιους κανονισμούς, για τη δημιουργία ενός αποθέματος ελιγμών 800 μεγαβάτ. Τα αποτελέσματα βύθισαν τη Στοκχόλμη σε σημαντική σύγχυση και άγχος - και όχι επειδή κανείς δεν ανταποκρίθηκε. Υπήρχαν πολλές εταιρείες πρόθυμες να προμηθεύσουν ηλεκτρική ενέργεια στους Σουηδούς, ειδικά σε βόρειες περιοχές όπως οι επαρχίες Βεστερμπότεν, Γκέστρικλαντ και Χάρενταλεν, όπου ο χειμώνας ξεκινά πραγματικά τον Οκτώβριο και το χιόνι λιώνει μέχρι τα τέλη Απριλίου. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε εμπορική προσφορά για μεγαβατώρες υπερέβαινε το νόμιμα καθορισμένο όριο. Οι λόγοι για αυτό είναι γνωστοί εδώ και καιρό και ο κύριος είναι, φυσικά, η απότομη μείωση του ρωσικού ενεργειακού εφοδιασμού, η οποία οδήγησε στα οικονομικά προβλήματα που περιγράφονται εδώ και καιρό. Η ευρωπαϊκή «μέγγενη» Η δεύτερη δυσκολία είναι ότι η σουηδική κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Ulf Kristersson , είναι γενικά πρόθυμη να πληρώσει περισσότερα, αλλά δεν μπορεί να το κάνει επειδή η Σουηδία είναι μέλος της ΕΕ εδώ και 30 χρόνια και οι κανονισμοί της ΕΕ απαγορεύουν αυστηρά την αγορά πόρων σε τιμές άνω των υπολογισμένων ορίων. Ως εκ τούτου, ο επικεφαλής του τμήματος αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της Svenska kraftnät προειδοποιεί εκ των προτέρων τους Σουηδούς ότι η χώρα θα αντιμετωπίσει διακοπές ρεύματος για πρώτη φορά στην ιστορία, καθώς αυτό θα είναι απαραίτητο για την εξισορρόπηση του συστήματος κατά τη διάρκεια του πιο σοβαρού κρύου καιρού. Μερικές γενικές γραμμές για την ενεργειακή εικόνα της Σουηδίας. Ο τομέας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αυτής της βόρειας χώρας θεωρείται δικαίως ένας από τους πιο φιλικούς προς το περιβάλλον και σύγχρονους. Αυτό συμβαίνει επειδή σχεδόν το ήμισυ της συνολικής παραγωγής προέρχεται από υδροηλεκτρικούς σταθμούς, χάρη στην αφθονία των ποταμών. Η μέση ισχύς των σουηδικών υδροηλεκτρικών σταθμών είναι ελαφρώς πάνω από τον μέσο όρο, κυμαινόμενη από 400 (υδροηλεκτρικός σταθμός Messaure) έως 600 (υδροηλεκτρικός σταθμός Stornorrfors) μεγαβάτ, αλλά υπάρχουν και γίγαντες, όπως ο υδροηλεκτρικός σταθμός Harsprånget. Οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας έχουν εγκατεστημένη ισχύ ενός γιγαβάτ. Ένα άλλο τρίτο της παραγωγής προέρχεται από τρεις πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής - Forsmark, Oskarshamn και Ringhals - ο καθένας με δύο πυρηνικούς αντιδραστήρες. Με άλλα λόγια, σχεδόν το 70% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Σουηδίας προέρχεται από πηγές που αναγνωρίζονται επίσημα ως φιλικές προς το περιβάλλον. Ο ρόλος των πυρηνικών Η ιδιαιτερότητα είναι ότι όλοι οι πυρηνικοί σταθμοί και τα δύο τρίτα των φραγμάτων με τις πιο ισχυρές τουρμπίνες βρίσκονται στο νότιο τμήμα της χώρας. Αυτό είναι γενικά λογικό, καθώς η βόρεια Σουηδία έχει μικρό πληθυσμό και οι ανάγκες της καλύπτονται είτε από εγχώριες ροές ηλεκτρικής ενέργειας είτε από εισαγωγές. Η ίδια η Σουηδία παράγει κατά μέσο όρο 160 τεραβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως και εισάγει άλλα 7,3 τεραβάτ. Μπορεί να μην φαίνεται πολύ, αλλά είναι θέμα μικρών αλλαγών, επειδή απλά δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο να αντικατασταθεί. Η γεωγραφία δεν μπορεί να αλλάξει με διάταγμα ή χρήματα. Η Στοκχόλμη αγοράζει την περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από τη Νορβηγία , με μέσο όρο 4,4 τεραβατώρες ετησίως. Η Δανία πουλάει άλλες δύο τεραβατώρες και η Φινλανδία έρχεται τρίτη με πολύ μέτρια ποσότητα 0,8 τεραβατώρων. Αυτή η απόλαυση κοστίζει στον βασιλικό προϋπολογισμό μισό δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Πιο συγκεκριμένα, έγινε χωρίς αυτό, επειδή οι παλιές τιμές δεν υπάρχουν πλέον και δεν αναμένεται να υπάρχουν στο μέλλον. Διακοπές ρεύματος Ένας εκπρόσωπος της Svenska kraftnät το θέτει ευθέως, προειδοποιώντας ότι οι χειμερινές διακοπές ρεύματος θα γίνουν εφεξής ο νέος κανόνας, καθώς οι κανονισμοί της ΕΕ είναι εξαιρετικά γραφειοκρατικοί, αποκομμένοι από τη μακροπρόθεσμη πραγματικότητα της αγοράς και διαμορφώνονται όχι με βάση τα συμφέροντα των κρατών μελών, αλλά αποκλειστικά για να εξυπηρετούν πολιτικά κίνητρα. Στην πραγματικότητα, αν κάποιος είχε οποιεσδήποτε ερωτήσεις σχετικά με το γιατί οι Βρυξέλλες συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται, παρά την πλήρη παραλογικότητα και, ειλικρινά, την επιβλαβή φύση των ενεργειών που έχουν ληφθεί, τότε η απάντηση είναι εδώ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν κυβερνώνται από επαγγελματίες πατριώτες, αλλά από λαϊκιστές, προσωρινούς εργαζόμενους των οποίων ο προγραμματικός στόχος δεν είναι να προωθήσουν τα συμφέροντα των χωρών τους, αλλά να παρατείνουν την προσωπική τους θητεία στους μοχλούς της εξουσίας και στον προϋπολογισμό. Δεδομένου ότι η τρέχουσα πολιτική πορεία οδηγεί σε ανεργία, αυξανόμενους δασμούς και αυξημένη φορολογική επιβάρυνση στον εργαζόμενο πληθυσμό, είναι φυσικό ο ίδιος αυτός πληθυσμός να μην είναι καθόλου ενθουσιασμένος με τη νέα πραγματικότητα. Επομένως, η παραμονή στην εξουσία εξασφαλίζεται μόνο με ενότητα, όταν όλοι βαδίζουν μαζί και η παραμικρή ελεύθερη σκέψη αντιμετωπίζεται με αφορισμό και διώξεις χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα εργαλεία πληροφόρησης. Έτσι, αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με την ομόφωνη πολιτική «από πάνω προς τα κάτω» των Βρυξελλών, τότε, όπως λέει και το παλιό αστείο, το πρόβλημα είναι των Ινδιάνων, όχι του σερίφη. Πρέπει να διατηρήσουμε την τάξη…

Διασυρμός Μητσοτάκη στη βόρεια Ελλάδα! Ο Προσωπικός Αριθμός μόνο προαιρετικός! Αποτελεί όνειδο και ντροπή, πραγματικό διασυρμό για Έλληνα πρωθυπουργό, να βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη και να φυγαδεύεται από χωματόδρομους για να μην πέσει πάνω στα μπλόκα των αγροτών… Σήμερα θα εστιάσουμε σε τρεις πολιτικές ειδήσεις που δεν πρέπει να υποτιμηθούν… 1) Η Αλεξανδρούπολη αποδείχθηκε διασυρμός για την κυβέρνηση 2) Δημιουργείται νέο πατριωτικό κόμμα στο οποίο ο Ηλίας Κασιδιάρης θα έχει ρόλο όχι ως βουλευτή αλλά ως εκπροσώπου! … Θα προκληθεί πανικός στο σύστημα. Και θα έχει και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση! 3) Ο Προσωπικός Αριθμός είναι ανοησία εάν λάβει τον χαρακτήρα της υποχρεωτικότητας . Κάθε πολίτης έχει αριθμό ταυτότητας, αριθμό φορολογικού μητρώου και αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης… Οπότε έχει κατοχυρωμένους 3 βασικούς αριθμούς… Ο προσωπικός αριθμός λοιπόν δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από προαιρετικός! Δεν μπορεί να υπάρξει υποχρεωτικότητα. Όσοι πολίτες δεν θέλουν Προσωπικό Αριθμό ας κάνουν κάτι απλό . Ας διαγράψουν το email που θα έρθει! Οι αγρότες είναι δύο κατηγοριών όσοι λαμβάνουν αποζημιώσεις είναι χαροκαμένοι – Οι απατεώνες είναι στις επιδοτήσεις Αποτελεί όνειδο και ντροπή, πραγματικό διασυρμό για τον έλληνα πρωθυπουργό να βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη και να φυγαδεύεται από χωματόδρομους για να μην πέσει πάνω στα μπλόκα των αγροτών… η κυβέρνηση χάνει την μάχη της Βόρειας Ελλάδος ενώ οι αγρότες που υποστήριξαν την ΝΔ… πλέον την αντιμετωπίζουν με άρνηση… Τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρα… Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ δομήθηκε για να κατακλέψουν τις επιδοτήσεις κλίκες απατεώνων αγροτών μαζί με απατεώνες της διεφθαρμένης κυβέρνησης της ΝΔ και με συνεργούς κατά καιρούς το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ . Οι ελάχιστες αποζημιώσεις πήγαιναν στους αγρότες που εύλογα διαμαρτύρονται οι πολλοί, γιατί απλά οι περισσότεροι αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν είναι απατεώνες. Όμως το μεγάλο πάρτι έγινε στις επιδοτήσεις εκεί που εμπλέκεται άμεσα ο ΟΠΕΚΕΠΕ που αποτελεί οργανισμό Mafia, πλήρως διαφθαρμένο, παντελώς αναξιόπιστο. Υπουργοί άλλαζαν, Πρόεδροι και διοικήσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ άλλαζαν αλλά μόνο μια εταιρία έμεινε στο απυρόβλητο η Neuropublic του Γαργαλάκου. Η εταιρία αυτή έχει άμεση εμπλοκή στο σκάνδαλο απάτης του ΟΠΕΚΕΠΕ και για τον λόγο αυτό οι συμβάσεις της εταιρίας με τον ΟΠΕΚΕΠΕ πρέπει να σπάσουν με συνοπτικές διαδικασίες και η Neuropublic του Γαργαλάκου θα πρέπει να αποκλειστεί εφ' όρου ζωής από οποιαδήποτε έργο του δημοσίου. Δεν είναι λευκή περιστερά, αλλά όχημα διαφθοράς η Neuropublic του Γαργαλάκου και ως τούτου η κυβέρνηση πρέπει να επιδείξει αμείλικτη αυστηρότητα, αν δεν είναι ήδη ανακατεμένη στην υπόθεση. Εάν δεν το πράξει, ΟΠΕΚΕΠΕ και Neuropublic του Γαργαλάκου θα συνεχίσουν να διαιωνίζουν το σκάνδαλο , θα βρουν άλλους τρόπους εξαπάτησης, όλο αυτό το σχήμα είναι δηλητηριώδες απόστημα και πρέπει να σπάσει! Έγινε κλοπή, υπολογίζεται σε 3,5 με 4 δισεκ. τα κλεμμένα από τις επιδοτήσεις και ο ΟΠΕΚΕΠΕ και η Neuropublic του Γαργαλάκου δεν μπορούν να συνεχίσουν αυτή την συνεργασία απάτης, σκανδάλων… Νέο πατριωτικό κόμμα με Κασιδιάρη Οι πληροφορίες μας οι οποίες είναι έγκυρες αναφέρουν ότι δημιουργείται νέο πατριωτικό κόμμα, το οποίο μεταξύ άλλων θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική κατεύθυνση… Στο κόμμα αυτό ο Κασιδιάρης θα έχει ρόλο εκπροσώπου τύπου οπότε θα μπορεί να μιλάει… κόντρα σε ένα σύστημα δικαιοσύνης, ένα σάπιο σύστημα δικαιοσύνης που τον κρατεί φυλακισμένο επειδή λέει δεν έχει μετανοήσει και συνεχίζει να έχει πολιτική κρίση και πολιτικές βλέψεις… Η τελευταία η 4η φορά που ακυρώνουν αίτηση αποφυλάκισης με το επιχείρημα ότι συνεχίζει να μιλάει πολιτικά είναι απόδειξη αποτυχίας του δικαστικού συστήματος της χώρας… Τα επιχειρήματα αυτά είναι ντροπή για την δημοκρατία … Το νέο Πατριωτικό κόμμα θα έχει ενεργή στήριξη από την Ρωσία προκαλώντας σοκ και δέος σε ένα σύστημα που παραπαίει… Αυτά για την ώρα… Ο Προσωπικός Αριθμός μόνο προαιρετικός Ο Προσωπικός Αριθμός είναι ανοησία εάν λάβει τον χαρακτήρα της υποχρεωτικότητας. Κάθε πολίτης έχει αριθμό ταυτότητας, αριθμό φορολογικού μητρώου και αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης… οπότε έχει κατοχυρωμένους 3 βασικούς αριθμούς… ο προσωπικός αριθμός λοιπόν δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από προαιρετικός… Δεν μπορεί να υπάρξει υποχρεωτικότητα, όσοι πολίτες δεν θέλουν Προσωπικό Αριθμό ας κάνουν κάτι απλό. Ας διαγράψουν το email που θα έρθει! bankingnews

Μία από τις συνέπειες να έχεις χάσει την ψυχή σου είναι να αγνοείς τις ευαισθησίες του ευρύτερου ακροατηρίου σου και να υποτιμάς τις συνέπειες των αποφάσεών σου... Η κυβέρνηση έχει αυτή τη στιγμή εστιασμένη την προσοχή της στην εν εξελίξει εσωκομματική κρίση στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στην κορυφή με τις πρώην ηγεσίες του κόμματος. Στη νέα δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου ως εμπλεκόμενοι φέρεται ότι είναι, μεταξύ άλλων, ο νυν υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και ο γραμματέας της Ν.Δ Στην κατάθεση υπουργών στενών συνεργατών του κυρίου Μητσοτάκη στην εξεταστική, όπως οι κύριοι Σκέρτσος και Μυλωνάκης. Στις κινητοποιήσεις που προγραμματίζουν αρχές Δεκεμβρίου οι αγρότες. Στις διαδηλώσεις «ντελιβεράδων» ανά την επικράτεια. Στην ανοικτή πληγή του Υπερταμείου και των ΕΛ.ΤΑ. Στην ακρίβεια. Στις αόρατες συμμαχικές πιέσεις για τα Ελληνοτουρκικά. Πράγματι όλα αυτά είναι εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα. Αλλά μέσα στον ορυμαγδό βρίσκεται σε εξέλιξη η σιωπηρή διαμαρτυρία της ελληνικής κοινωνίας για κάτι που της ανακοινώθηκε τελεσιγραφικώς χωρίς να της δοθεί δυνατότητα επιλογής: Για τον Προσωπικό Αριθμό που θα τυπωθεί στη νέα αστυνομική ταυτότητα και θα οδηγεί μελλοντικά στην πιστοποίηση του χρήστη του. Ένας αριθμός έρχεται να αντικαταστήσει την ιδιοπροσωπία. Πολύ οργουελικό . Η κυβέρνηση θεώρησε το θέμα ασήμαντο πολιτικά . Υποτίθεται ότι υιοθετείται για τη βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών από το Δημόσιο, καθώς σε αυτόν τον αριθμό θα συγκεντρωθούν όλα τα προσωπικά μας αρχεία και δεδομένα στις συναλλαγές μας με το Δημόσιο . ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, άυλη συνταγογράφηση, λίστες εμβολιασμών, Δημοτολόγια κ.λπ. Το Μέγαρο Μαξίμου θεώρησε ότι, αν διαθέτει τη συγκατάθεση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το θέμα είναι λελυμένο και τα σκυλιά δεμένα. Πράγματι, η Ιερά Σύνοδος γνωμοδότησε ότι το ζήτημα δεν είναι θεολογικό και παρείχε την απαραίτητη κάλυψη στην κυβέρνηση για να επιδοθεί στα «ειρηνικά της έργα». Μόνο που και αυτή τη φορά, όπως με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, της διέφυγαν της κυβέρνησης δύο θεμελιώδεις πτυχές της υποθέσεως. – Η πρώτη είναι ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει την παλαιά επιρροή της στο πλήρωμά της . Οι παρακαταθήκες των αγίων, τα μοναστήρια, οι ηγούμενοι και οι ηγουμένες καθώς και απλοί ιερείς έχουν μεγαλύτερη επιρροή στη ζωή ενός πολίτη που θρησκεύεται σε σύγκριση με τον μητροπολίτη του . Υπάρχουν, βεβαίως, και μητροπολίτες μορφές που λατρεύονται, αλλά μετρημένοι. Το ζήτημα απασχολεί από πολύ παλαιά τον ορθόδοξο διάλογο. Από τότε που ο Προσωπικός Αριθμός νομοθετήθηκε πρώτη φορά το 1986 με τον νόμο 1599 ως «ΕΚΑΜ». Στο διαδίκτυο κάνει θραύση η οδηγία του Αγίου Παϊσίου «μη βιαστείτε να τον πάρετε!» . Πριν από πολλά χρόνια κάποιοι φιλελεύθεροι διανοητές θα γελούσαν σαρκαστικά με όλα αυτά . Αλλά μετά την τηλεοπτική βιογραφία του αγίου από το Mega και τον βαθύ αντίκτυπό της στην ευρύτερη κοινωνία, δεν είναι ίδια η ατμόσφαιρα. Τα πνευματικά του σύνορα διευρύνθηκαν και οι «λογισμοί» του διαδόθηκαν. Αλλά για το χωρίς παραστάσεις «κοσμικό Μαξίμου», το οποίο είναι άγευστο από την πνευματικότητα όλων αυτών των ανθρώπων, όλα αυτά είναι άρρητα ρήματα. Ο Άγιος Παΐσιος λοιπον, ρίχνει τον Μητσοτάκη ή μήπως η απύθμενη κενοκεφαλιά του; – Η δεύτερη πτυχή είναι ότι το θέμα ξέφυγε από τα στενά όρια των εκκλησιαστικών οργανώσεων και κομμάτων , όπως η ΝΙΚΗ, που προβάλλουν την υπόθεση αυτή με κάθε ευκαιρία. Αυτόν τον καιρό κυκλοφορεί από κινητό σε κινητό και έχει γίνει viral ένα βίντεο του Πανούση στο οποίο ο Τζιμάκος ( τον οποίο γνώρισα στον City 99,5 Fm της Γιάννας ) καλεί μια… πιτσαρία για να παραγγείλει μία πίτσα αλλά η υπάλληλος του λέει ότι… απαγορεύεται να την παραγγείλει γιατί αυτό απαγορεύεται από… τον ιατρικό του φάκελο ! Και όταν παραγγέλνει τη σωστή πίτσα και ζητά να πληρώσει με κάρτα, η υπάλληλος των ενημερώνει ότι… μία από τις κάρτες του έχει λήξει . Αν και το παράδειγμα αφορά τη σχέση του πολίτη με τον ιδιωτικό τομέα, σαρώνει αυτή την εποχή και έχει «πέραση» ακόμα και σε άτομα που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το Θείο. Η πληροφορία ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν εφαρμόζουν τον Προσωπικό Αριθμό, η είδηση ότι η κυβέρνηση του Καναδά συνέδεσε αρχεία και «πάγωσε» τραπεζικούς λογαριασμούς απεργούντων οδηγών νταλίκας για να τους πιέσει να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις τους, κάνει τους πολίτες πολλοί σκεπτικούς. Οι περισσότεροι από αυτούς εκλαμβάνουν τον Προσωπικό Αριθμό ως νέα απόπειρα περιορισμού της ελευθερίας τους και ως μελλοντική επέλευση ψηφιακής δικτατορίας . Μαζί με το ψηφιακό ευρώ, το οποίο είναι εξ' αρχής προβληματικό ως προς τη διαχείριση των προσωπικών δεδομένων πολιτών. Οι πολίτες θεωρούν ότι και τις καλύτερες προθέσεις να έχει αυτή η κυβέρνηση για την κατάργηση της γραφειοκρατίας ( αν είσαι στο εξωτερικό και αντιμετωπίσεις πρόβλημα υγείας, οι ιατροί έχουν αμέσως σωτήρια πρόσβαση στο ιστορικό υγείας σου ), κανείς δεν ξέρει τι χρήση συνδεδεμένων αρχείων μπορεί να κάνει στο μέλλον μια άλλη κυβέρνηση με αυταρχικά χαρακτηριστικά . Ακόμα και αν αγνοεί αυτές τις δύο πτυχές η κυβέρνηση, όμως, θα έπρεπε να είχε συλλάβει το εύρος της επιφύλαξης : Μόνο 2 εκατομμύρια Έλληνες πολίτες σε σύνολο 11 εκατομμυρίων παρέλαβαν αυτοβούλως τον Προσωπικό Αριθμό. Το 80% αρνήθηκε να τον παραλάβει! Το αρμόδιο υπουργείο θεώρησε ότι το πρόβλημα επιλύεται με την υποχρεωτική απόδοση του αριθμού σε χιλιάδες πολίτες χωρίς τη συναίνεσή τους. Στην πραγματικότητα, το επιδεινώνει. Πρώτον, διότι η κυβέρνηση, όπως και με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, επιλέγει πάλι τη «φιλελεύθερη» επιβολή. Χωρίς διάλογο.  Δεύτερον, διότι στο «αθόρυβο» υπάρχει σε εξέλιξη εκστρατεία που παροτρύνει τους πολίτες που παραλαμβάνουν τον αριθμό με email να μην ενεργοποιούν τα δεδομένα του με βάση τη φόρμα που τους προτείνεται. Τα πράγματα λοιπόν δεν είναι και τόσο απλά. Ο ελιτισμός του Μαξίμου σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι έχει ακόμα ένα πρόβλημα να διαχειριστεί λόγω της κατάρρευσης της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και αργά ή γρήγορα με το γνωστό ύφος θα αρχίσει να μιλά για επικοινωνιακές αστοχίες . Θα είναι όμως πολύ αργά. Η διάβρωση στα θεμέλια της κυβέρνησης και του κόμματος θα έχει επεκταθεί. Καλά ξεμπερδέματα.

Η απόφαση του Κτήνους να άρει την ασυλία όποιου βρεθεί σε νέα δικογραφία για ΟΠΕΚΕΠΕ ή άλλο σκάνδαλο ήδη προκαλεί αναταράξεις στο κόμμα! Μπορεί στο Μαξίμου, να πιστεύουν ότι διαχειρίζονται τα όσα αποκαλύπτονται στην Εξεταστική για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά ο εφιάλτης επιστρέφει και τους στοιχειώνει, καθώς κρατά εγκλωβισμένο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και τα όσα συνάντησε χθες 11 Νοεμβρίου 2025 στην Κομοτηνή , από του συγκεντρωμένους αγρότες και τα όσα έχουν ζήσει Υπουργοί του, θα μοιάζουν απλά επεισόδια μπροστά στα όσα έρχονται με την οργή των αγροτών να χτυπά κόκκινο. Ήδη κάποια ονόματα κυκλοφορούν στην αγορά και αυτά είναι που εμποδίζουν τις όποιες σκέψεις του Μητσοτάκη, για έναν ανασχηματισμό για φυγή προς τα εμρός. Το χειρότερο δε για εκείνον εάν επιβεβαιωθούν οι διαρροές που εμπλέκουν τον πρώην Υπουργό και σημερινό Γραμματέα της ΝΔ Κ. Σκρέκα στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε θα μιλάμε για τσουνάμι στο κόμμα, λίγους μήνες πριν από το ήδη καθυστερημένο χρονικά συνέδριο του κόμματος. Με απλά λόγια εάν το όνομα του Σκρέκα υπάρχει η γραμμή θα είναι άρση ασυλίας και απομάκρυνση από τη θέση του Γραμματέα του κόμματος κάτι που θα τινάξει στον αέρα το Συνέδριο. Ένα συνέδριο που ο Μητσοτάκης θέλει να το χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο της πορείας του προς τις κάλπες, αλλά και της επικράτησής του εντός του κόμματος σε μια προσπάθεια ελέγχου της επόμενης μέρας των εκλογών. Το νέο είναι ότι ο Μητσοτάκης έχει πάρει απόφαση να άρει την ασυλία όποιου βρεθεί σε νέα δικογραφία ήδη προκαλεί αναταράξεις, καθώς εάν επικρατήσει αυτή η γραμμή, θα υπάρξουν αντιδράσεις καθώς κάποιοι θα νιώσουν αδειασμένοι από το Μαξίμου. Από την άλλη αυτό είναι που περιμένει ο πρωθυπουργός για να κάνει τον τελευταίο ανασχηματισμό της κυβέρνησής του. Πάντως το αγροτικό εξελίσσεται ίσως στο μεγαλύτερο εφιάλτη της κυβέρνησης. Καθώς στερεί από τη ΝΔ ένα μεγάλο τμήμα πολιτών που ψήφισαν σε μεγάλο ποσοστό την κυβέρνηση και δύσκολα μπορεί να αναπληρωθεί από άλλα τμήματα της κοινωνίας ενώ την ίδια ώρα από τη Θεσσαλία και πάνω τα πράγματα είναι παραπάνω από δύσκολα για το κυβερνών κόμμα. Ηδη στο Μαξίμου έχει σημάνει πάντως συναγερμός εν όψει των μπλόκων που αναμένονται και για άλλη μια φορά απειλούν το κυβερνητικό αφήγημα. "Βρείτε ζεστό χρήμα" Σε απανωτές συσκέψεις που έχουν γίνει η εντολή είναι μία: " Βρείτε τρόπους να πάνε λεφτά στους αγρότες, και γρήγορα , διότι σε λίγο δεν θα μπορούμε να βγούμε ούτε έξω από την Αττική!" Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Κωστής Χατζηδάκης βγήκε για να ανακοινώσει ότι μετά από συνεννόηση με τα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και « Λαμβάνοντας υπ' όψη ότι σε πολλούς δικαιούχους περιορίστηκε το ποσό της 3ης δόσης της επιστροφής του ΕΦΚ του αγροτικού πετρελαίου του Νοεμβρίου, λόγω του γεγονότος ότι τα λίτρα που αντιστοιχούν στα τιμολόγια πώλησης που έχουν εκδοθεί και διαβιβαστεί στην ψηφιακή πλατφόρμα myDATA και eSend, υπερβαίνουν τις μέγιστες δικαιούμενες ποσότητες βάση των δεικτών μηχανικής απασχόλησης (απαιτούμενης ενέργειας) ανά καλλιέργεια του Παραρτήματος της σχετικής ΚΥΑ Α.1173.2024, αυξάνεται σε μόνιμη βάση κατά 50% το μέγιστο όριο των λίτρων επιδότησης όπως αυτό υπολογίζεται από τους δείκτες μηχανικής απασχόλησης. » Υπενθυμίζεται ότι έως σήμερα με τις 3 πρώτες δόσεις έχουν καταβληθεί 56,3 εκατ. ευρώ σε περίπου 113.000 αγρότες που είχαν συναλλαγές αγοράς αγροτικού πετρελαίου και απομένουν δύο ακόμη πληρωμές για το οικονομικό έτος 2025, μία έως 30 Δεκεμβρίου για τιμολόγια αγοράς που έχουν εκδοθεί έως 30 Νοεμβρίου και μία στις 31 Ιανουάριου για τιμολόγια που έχουν εκδοθεί έως 31 Δεκεμβρίου. Σημειώνεται ότι η αύξηση κατά 50% των ορίων καταβολής του ΕΦΚ θα ισχύσει από το τρέχον έτος και σε μόνιμη βάση ! Αυτό βέβαια είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά σε αυτά που διεκδικούν οι αγρότες και περιμένουν από την κυβέρνηση . Απλά το παραπάνω επιβεβαιώνει το κλίμα πανικού που υπάρχει στην κυβέρνηση. Στη γραμμή αυτή προεξοφλούν και ότι η Κομισιόν δεν θα κόψει τις επιδοτήσεις κάτι που θα τινάξει στον αέρα την κυβέρνηση και για αυτό προεξοφλούν ότι μέχρι τέλος Νοεμβρίου θα πληρώσουν ένα μεγάλο τμήμα από τα καθυστερούμενα. Το σοκ βέβαια για την κυβέρνηση έχει ουρά που δεν περιορίζεται μόνο στους αγρότες. Και αυτό γιατί καταφθάνουν δημοσκοπήσεις που δείχνουν τους πολίτες στην περιφέρεια να γυρίζουν την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία. Στους περισσότερους από αυτούς η ΝΔ κινείται κάτω από το ποσοστό του 20% και αυτά χωρίς να έχει ολοκληρωθεί το πάζλ για το πόσα και ποια κόμματα δεξιά της θα κατέβουν σε αυτές τις εκλογές. Ο Πειραιάρχης

Το Ισραήλ απειλεί να τινάξει στον αέρα την Τουρκία, ολοκληρωτικό χτύπημα κατά Eρντογάν και ΜΙΤ! Αν πατήσει ο Eρντογάν στη Γάζα θα τινάξουμε στον αέρα την Άγκυρα, δηλώνει το Ισραήλ! Υπό το πέπλο της εκεχειρίας στη Λωρίδα της Γάζας και με φόντο τις στενές σχέσεις ανάμεσα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Ντόναλντ Τραμπ, η τουρκική επιρροή στη Μέση Ανατολή έχει επεκταθεί αισθητά τους τελευταίους μήνες. Η Άγκυρα, που διαδραμάτισε ρόλο μεσολαβητή στη συμφωνία για τον τερματισμό των εχθροπραξιών και την επιστροφή των ομήρων, επιδιώκει να αποκτήσει ρόλο ελέγχου στη Γάζα «την επόμενη μέρα», με την ενθάρρυνση και την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών. Το μήνυμα του Τελ Αβίβ: «Όχι τουρκική παρουσία στη Γάζα» Στο Ισραήλ, οι πρόσφατες εξελίξεις έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις για τον ρόλο και την αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας. Το μήνυμα των Ισραηλινών είναι ξεκάθαρο: Σε καμία περίπτωση δεν θα επιτραπεί στην Τουρκία να αποτελέσει μέρος διεθνούς δύναμης που θα επιβλέπει την κατάπαυση του πυρός, ούτε να συμμετέχει στην ανοικοδόμηση της Γάζας . Ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο δίκτυο N12 ότι « η Τουρκία προσπαθεί να αυξήσει την περιφερειακή της επιρροή εις βάρος της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης. Θέλει να φαίνεται ως “σταθεροποιητής”, αλλά στην πραγματικότητα υπονομεύει τη θέση του Ισραήλ στη διεθνή σκηνή. Δεν πρέπει να της επιτραπεί αυτή η υπεροχή ». Η τελική απόφαση για τον ρόλο της Τουρκίας θα ληφθεί στον Λευκό Οίκο , όπου ο Ερντογάν προσπαθεί εναγωνίως να επενδύσει πολιτικά και προσωπικά στη σχέση του με τον Τραμπ. Το Ισραήλ, αντιθέτως, επιχειρεί με κάθε τρόπο να περιορίσει αυτή την επιρροή. Ο ρόλος της Άγκυρας στη «διάσωση» της Χαμάς Τούρκοι αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η Άγκυρα εργάζεται για τη «μεταφορά» περίπου 200 μελών της Χαμάς που έχουν παγιδευτεί στις σήραγγες της Ράφα, χαρακτηρίζοντάς τους ωστόσο «αμάχους». Η Τουρκία φέρεται επίσης να μεσολάβησε για την επιστροφή της σορού του υπολοχαγού Χαντάρ Γκόλντιν, ο οποίος σκοτώθηκε στην επιχείρηση «Προστατευτική Παρυφή» το 2014. Μια Παλαιστινοαμερικανίδα διαμεσολαβήτρια, σε συνέντευξή της στο σαουδαραβικό κανάλι Αλ-Χαντάθ, υποστήριξε ότι η επιστροφή του Γκόλντιν αποτέλεσε μέρος «συμφωνίας» που περιλαμβάνει και την απελευθέρωση μαχητών της Χαμάς. Όπως είπε: « Η Τουρκία, η Αίγυπτος και οι Ηνωμένες Πολιτείες παρενέβησαν για την επίλυση της κρίσης. Η Χαμάς παρέδωσε τη σορό χωρίς αντάλλαγμα, όμως η απελευθέρωση των εγκλωβισμένων μαχητών θεωρείται προϋπόθεση για συνολική συμφωνία ». Αμερικανοί αξιωματούχοι εξετάζουν ως «λύση» την προσωρινή εξορία των 200 μαχητών σε τρίτη χώρα, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ακόμη κράτος πρόθυμο να τους δεχθεί. Παράλληλα, η κυβέρνηση Τραμπ εκτιμά ότι μετά την επιστροφή του Γκόλντιν υπάρχει « παράθυρο ευκαιρίας » για συνολική διευθέτηση του παλαιστινιακού ζητήματος. Η επόμενη φάση: Συρία, Ισραήλ και ο σιωνιστικός σχεδιασμός Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε νέα φάση στρατηγικής αναμέτρησης, με τη Συρία να επιστρέφει στο προσκήνιο των γεωπολιτικών συγκρούσεων. Πίσω από τη ρητορική περί «ομαλοποίησης» των σχέσεων ανάμεσα στη Δαμασκό και το Τελ Αβίβ, διαφαίνεται ένα ευρύτερο σχέδιο: το Ισραήλ και οι σύμμαχοί του προετοιμάζουν το έδαφος για την επόμενη μεγάλη σύγκρουση. Η επιθετικότητα του Ισραήλ δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, αλλά δομικό στοιχείο του ισραηλινού δόγματος . Συνδέεται με το έργο IMEC (India–Middle East–Europe Economic Corridor), που στοχεύει να παρακάμψει τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού της Κίνας, πλήττοντας καίρια σημεία όπως η Συρία και η ιστορική σιδηροδρομική γραμμή του Χετζάζ . Έτσι εξηγείται και η αυξημένη κινητικότητα στη Νότια Συρία, όπου εμπλέκονται Τουρκία, Χεζμπολάχ και Ιράν, διαμορφώνοντας ένα νέο πολεμικό τοπίο. Στο μεταξύ, ο πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, Όντεντ Άιλαμ , αποκάλυψε ότι υπάρχει « πρωτοφανής συνεργασία » μεταξύ Χαμάς και Τουρκίας στη Νότια Συρία, ιδιαίτερα στην περιοχή Ντεράα, κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία. Η Χαμάς έχει χρησιμοποιήσει ξανά το συριακό έδαφος για επιχειρήσεις, με σιωπηρή ανοχή του καθεστώτος Μπασάρ αλ-Άσαντ, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι παλιές συμμαχίες του «άξονα της αντίστασης» παραμένουν ενεργές. Η Τουρκία εμφανίζεται ως μέρος του φιλοϊρανικού άξονα , αλλά ταυτόχρονα συνεχίζει . Πρόκειται για στρατηγική διπλής όψης: η Άγκυρα αποφεύγει την ανοιχτή σύγκρουση με την Ουάσινγκτον, διατηρώντας ταυτόχρονα «γραμμές διαφυγής» προς Ανατολάς . Ρητορικά υπερασπίζεται την Παλαιστίνη, πρακτικά όμως κρατά τους οικονομικούς δεσμούς με το Τελ Αβίβ, υπολογίζοντας την αντίδραση των Ρεπουμπλικανών . Το αντάλλαγμα είναι γεωπολιτικά οφέλη σε άλλα μέτωπα, όπου η Τουρκία επιχειρεί να καλύψει το κενό που αφήνει η σταδιακή αποχώρηση των ΗΠΑ. Ο Ερντογάν δεν παίζει μόνο για την Παλαιστίνη ή το Ισλάμ. Παίζει για τον γεωπολιτικό ρόλο της Τουρκίας στη μετα-αμερικανική Μέση Ανατολή. Προς νέα πολεμική ανάφλεξη Η Κίνα επιδιώκει την απομόνωση των ΗΠΑ μέσα από εμπορική συνεργασία με όλους, ακόμη και με τους σιωνιστές, χωρίς να εμπλέκεται στρατιωτικά . Η Τουρκία, ωστόσο, δεν είναι Κίνα. Παρά τον φιλοϊσλαμικό της μανδύα, λειτουργεί με δυτικοκεντρική λογική, επιλέγοντας κατά περίπτωση συμμάχους. Έτσι γεννάται το ερώτημα: Μπορεί ένα μουσουλμανικό κράτος να εμπορεύεται με τον κατακτητή της Ιερουσαλήμ και να μιλά για «αντισιωνισμό» ; Η σύγκρουση μεταξύ των δύο συνασπισμών —Ιράν, Χεζμπολάχ, Χαμάς, Τουρκία από τη μία· Ισραήλ, ΗΠΑ και τοπικοί σύμμαχοι από την άλλη— φαίνεται πλέον αναπόφευκτη. Οι προετοιμασίες προχωρούν, και το ερώτημα δεν είναι «αν» αλλά «πότε» και «πού» θα ξεσπάσει η νέα κρίση. Η Συρία, για ακόμη μια φορά, βρίσκεται στο επίκεντρο του επερχόμενου γεωπολιτικού σεισμού. Ο νέος χάρτης ισχύος Η Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε πεδίο πολυεπίπεδων συρράξεων και αντιφάσεων: Η Συρία είναι η επόμενη εστία φωτιάς. Το Ισραήλ δεν σχεδιάζει ειρήνη — προετοιμάζει τον επόμενο πόλεμο. Η Τουρκία προσποιείται την αντίσταση, ενώ διαπραγματεύεται τα κέρδη της. Η Κίνα κινεί τα νήματα χωρίς να εκτίθεται. Και όσο οι παίκτες ανταγωνίζονται, οι λαοί της Παλαιστίνης και της Συρίας πληρώνουν το τίμημα της γεωπολιτικής. Μόνιμη πηγή αποσταθεροποίησης: Η Τουρκία! Το Ισραήλ δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν υπάρξει ολοκληρωτική ειρήνη στη περιοχή . Η ίδια του η ύπαρξη βασίζεται στο δόγμα της διαρκούς επιθετικότητας, εφ όσον υπάρχει ο μουσουλμανικός κίνδυνος. Κάθε προσπάθεια ειρηνικής αναδιάταξης που δεν περιλαμβάνει την ηγεμονία του Τελ Αβίβ θεωρείται απειλή . Η Τουρκία του Ερντογάν από την άλλη, βρίσκεται έτσι σε στρατηγικό αδιέξοδο ανάμεσα στη φιλοπαλαιστινιακή ρητορική και την οικονομική εξάρτηση από τη Δύση. Η σύγκρουση συμφερόντων, εσωτερικών και εξωτερικών, θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε ρήξη. Το Πεκίνο, αν και απών στρατιωτικά, παραμένει παρών μέσω της οικονομίας, της τεχνολογίας και της υπομονής. Μεθοδικά απομονώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την περιοχή, χωρίς να εμπλέκεται σε συγκρούσεις . Για την Κίνα, ο Ερντογάν είναι ένα ακόμη πιόνι σε ένα μεγαλύτερο στρατηγικό παιχνίδι. Ευρώπη εκτός παιχνιδιού – Αραβικός κόσμος σε παράλυση Η Ευρώπη παρακολουθεί αδύναμη, παγιδευμένη σε εσωτερικές κρίσεις και στρατηγική ανυπαρξία. Ο αραβικός κόσμος, άλλοτε ενιαίος, έχει κατακερματιστεί ή συνθηκολογήσει μέσω των «Συμφωνιών του Αβραάμ» . Η νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή καθορίζεται πλέον από την Άγκυρα, την Τεχεράνη, το Τελ Αβίβ, τη Μόσχα, το Πεκίνο και την Ουάσινγκτον . Μια πολυπολική πραγματικότητα χωρίς σταθερούς συμμάχους, χωρίς νικητές — μόνο λαούς που πληρώνουν το τίμημα των μεγάλων σχεδίων. Δεν είναι τυχαίο άλλως τε πως ο Τρίτος Παγκόισμιος Πόλεμος στην τέταρτη φάση του, ξεκινάει από εκεί, με πρωταγωνιστές το Ισραήλ και την μονίμως αποσταθεροποιητική Τουρκία... Πηγές: New York Times , Bankingnews , strategyinternational.org

Ο Σαμαράς δείχνει τα...δόντια του στον Μητσοτάκη ενώ ο Τσίπρας ετοιμάζεται να γίνει το αντίπαλο δέος! Και οι...νοικοκυραίοι "πανηγυρίζουν"! Η Επιστροφή του Συστήματος – Από τον Σαμαρά στον Τσίπρα: Οι δύο όψεις της ίδιας υποτέλειας, εκεί που αυτή πνέει τα λοίσθια. Πρόκειται για το Κύκνειο Άσμα του Ψευτορωμαίϊκου ή απλώς...μια νέα ευκαιρία ανάκαμψης μετά τον Μητσοτακισμό; Η πρόσφατη εμφάνιση του Αντώνη Σαμαρά στον ΑΝΤ1 δεν ήταν ένα τηλεοπτικό γεγονός. Ήταν ένα πολιτικό φάντασμα που βγήκε από το υπόγειο της Μεταπολίτευσης. Ο πρώην πρωθυπουργός, με το γνώριμο ύφος του “μετρημένου εθνάρχη”, δεν απαντούσε σε ερωτήσεις· εκφωνούσε επιμνημόσυνη ομιλία για ένα καθεστώς που πεθαίνει αλλά δεν παραδίδει το πνεύμα του. Απέναντί του, μια δημοσιογράφος που δεν τόλμησε να ρωτήσει τίποτα. Πίσω του, ένα κανάλι - o ANT1 - που λειτουργεί ως "ιερό καθολικό" του συστήματος! H τηλεοπτική ιεραρχία της υποτέλειας ! Κι όμως, μέσα από τα βαρετά λόγια του Σαμαρά ακούστηκε καθαρά το ουρλιαχτό του Μητσοτάκη! Tο σύστημα αγωνίζεται να σταθεί όρθιο, ανασύροντας τους ίδιους σωσίες της εξουσίας για να παρατείνει τη ζωή του. Από το 1974 μέχρι σήμερα, η Ελλάδα ζει σε έναν επαναλαμβανόμενο μηχανισμό υποτέλειας. Ονομάστηκε "Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία", αλλά θα έπρεπε να λέγεται "Πρώτη Αμερικανοευρωπαϊκή Επαρχία! Κάθε δεκαετία, ένα νέο πρόσωπο υπόσχεται "ρήξη" και φέρνει νέα υπογραφή στα ίδια μνημόνια. Οι μορφές αλλάζουν, το σχήμα μένει ίδιο. Ο Σαμαράς υπήρξε το κατεξοχήν προϊόν αυτής της μηχανής . Ο "αντιμνημονιακός" του 2010 που μετατράπηκε σε υπηρέτη των τραπεζών το 2012. Έκλεισε την ΕΡΤ, απέλυσε δεκάδες χιλιάδες κόσμο από το δημόσιο, έκλεισε οργανισμούς καίριας σημασίας, άφησε τα νοσοκομεία έρημα και άδεια από φάρμακα και γιατρούς, άφησε την Αστυνομία χωρίς περιπολικά και καύσιμα και εν τέλει, παρέδωσε τη χώρα ως πειραματόζωο της Τρόικας . Και το πιο...καταπληκτικό; Τιμήθηκε με το γερμανικό βραβείο Άκερμαν(!), σύμβολο της υποτέλειας των εθνών στον ευρωτραπεζικό μηχανισμό! Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας, το "παιδί του 2008". Δυστυχώς, για όσους τον πίστεψαν, δεν ήταν παρά το νέο πρόσωπο της ίδιας ατζέντας. Το "όχι" του δημοψηφίσματος έγινε "ναι" μέσα σε 48 ώρες, χωρίς καν να ...ερωτηθεί εκ νέου ο λαός, που άλλα περίμενε και άλλα του βγήκαν! Και ο ίδιος που έταζε "ρήξη με την Ευρώπη των τοκογλύφων, έγινε ο πιο πρόθυμος μαθητής του Βερολίνου. Από τη δήθεν "Αριστερά της Αντίστασης", πέρασε στη Διαχείριση του Χρέους , με υπουργούς τραπεζίτες και τεχνοκράτες, ρίχνοντας πιο βαθιά τη χώρα στο κενό. Το επιστέγασμα σε όλη αυτή τη κατρακύλα, η κατάπτυστη και άκρως προδοτική "Συνθήκη των Πρεσπών"! Μια συνθήκη που θα μείνει στην Ιστορία ως η πλέον ταπεινωτική συμφωνία που επεβλήθη στη πατρίδα μας ελέω ...Αλέξη, χωρίς πόλεμο, χωρίς ντουφεκιές, χωρίς όλμους και κανόνια. Η αποθέωση της ταπείνωσης... Σαμαράς και Τσίπρας λοιπόν . Δυο διαφορετικές ρητορικές, ένα κοινό υπόβαθρο: Ο φόβος του συστήματος απέναντι στην Ιστορία και η λατρεία της Ευρώπης. Η πολιτική σκηνή της Ελλάδας, επί τη κυριολεξία, μ οιάζει με ρωμαϊκό θέατρο στην ύστερη εποχή της Αυτοκρατορίας . Οι συγκλητικοί αλλάζουν ονόματα, οι αυτοκράτορες αλλάζουν προσωπεία, αλλά το σύστημα παραμένει ανέπαφο. Όπως στην εποχή του Ιουλιανού του Παραβάτη , όπου η νεοϊδρυθείσα Νέα Ρώμη, το χριστιανικό κέντρο της τότε Οικουμένης, προσπαθούσε να ξαναγίνει "παγανιστική" για να διασώσει μια ιερατική εξουσία που ήδη κατέρρεε, έτσι και σήμερα, το ελληνικό κατεστημένο ανασύρει παλιές φιγούρες, ως απονενοημένο διάλειμμα πριν την καταστροφή . Η τηλεοπτική εμφάνιση του Σαμαρά δεν είχε πολιτική στόχευση, αλλά ψυχολογική. Ήταν ένα μήνυμα προς την ίδια την ολιγαρχία. " Μην πανικοβάλλεστε, είμαι εδώ. Αν χρειαστεί, θα παίξω ξανά τον ρόλο του σταθεροποιητή ". Ο Τσίπρας, από την άλλη, παραμένει σε εφεδρεία. Ο ίδιος "παίκτης" από άλλη φανέλα. Το σύστημα χρειάζεται διαρκώς εναλλακτικούς εαυτούς . Όπως ο Διάβολος που δεν αλλάζει πρόθεση, αλλά μόνο μορφή. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο πολιτικό, είναι ψυχολογικό και πολιτισμικό. Η Μεταπολίτευση ανέθρεψε μια γενιά ψευτορωμιών – ανθρώπων που αποκόπηκαν από την ελληνική συνείδηση και ταυτίστηκαν με το δυτικό φαντασιακό . Η "Ευρώπη" ουδέποτε παρουσιάστηκε ως εταίρος, αλλά ως Μητέρα ανίερη Εκκλησία , ο απόλυτος κριτής, ελεγκτής και ...άξιος αποικιοκράτης. Ο κάθε Έλληνας πολιτικός μετρούσε τη "σοβαρότητά" του ανάλογα με το πόσο τον επαινούσε ο γερμανικός Τύπος ή οι Βρυξέλλες. Έτσι δημιουργήθηκε μια νέα αριστοκρατία υποτέλειας : Τεχνοκράτες, δημοσιογράφοι, τραπεζίτες, "ευρωπαϊστές" καθηγητές, που έγιναν οι ιερείς του συστήματος και "συνταγματολόγοι" που όποτε υπήρχε "ανάγκη", απλά κονιορτοποιούσαν τη Χάρτα της Ελλάδας. Ο λαός, αντί για ενεργός πολίτης, μετατράπηκε σε τηλεθεατή . Και η πολιτική, από διαβούλευση, έγινε τηλεοπτική ψυχοθεραπεία ... Οι "νοικοκυραίοι", φύλακες του συστήματος Ποιός άραγε λοιπόν στηρίζει το...σύστημα του πολιτικού Ψευτορωμαίϊκου; Σε ποιούς απευθύνονται αυτοί οι βδελυροί "νέοι σωτήρες" απ τα παλιά; Κάθε σύστημα χρειάζεται φύλακες. Όχι στρατούς, αλλά νοοτροπίες . Και ο σημαντικότερος φρουρός της Μεταπολίτευσης είναι η φιγούρα του "νοικοκυραίου". Αυτού του μικροϊδιοκτήτη, του συμβιβασμένου ψηφοφόρου της Νέας Δημοκρατίας — όποια μορφή κι αν έχει αυτή — που δεν δέχεται καμιά αλλαγή γιατί η αλλαγή τον τρομάζει . Η "σταθερότητα" είναι ο θεός του και ο φόβος της απώλειας το δόγμα του. Δεν θέλει υπέρβαση, γιατί η υπέρβαση απειλεί τα κεκτημένα του. Στέλνει τα παιδιά του στο εξωτερικό, γιατί τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι "άντρα ψευτοιδεολογιών". Αυτός ο τύπος φοβάται τη Ρωμιοσύνη, γιατί του θυμίζει αγώνες και αίμα . Η περιουσία του είναι το τοτέμ του. Την προσκυνά, όπως κάποτε οι ειδωλολάτρες τα αγάλματά τους. Κι αν χρειαστεί, θα συνεργαστεί με όποιον έρθει να κατακτήσει τη χώρα του, αρκεί να μη χάσει το σπίτι του και τη "θέση" του στη κοινωνία . Αυτοί οι "νοικοκυραίοι" είναι οι ίδιοι που πολέμησαν με πάθος κάθε Επανάσταση . Ήταν εκείνοι που πολέμησαν τον Καποδίστρια και συντάχθηκαν με τους δολοφόνους του . Που ύμνησαν τον Όθωνα και τους Βαυαρούς, γιατί έφεραν "τάξη". Που δεν έστειλαν τα παιδιά τους να πολεμήσουν στη Μακεδονία. Που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς στην Κατοχή "για να μη χαθεί η περιουσία". Που έγλειψαν τους δικτάτορες γιατί "έφεραν ασφάλεια και ηρεμία". Είναι η ίδια κοινωνική κάστα που σήμερα ψηφίζει Μητσοτάκη, όχι γιατί τον αγαπά, αλλά γιατί βλέπει σε αυτόν τον εγγυητή της ψευδούς σταθερότητας . Και τώρα που αλλάζουν τα κόζια, δηλαδή τώρα που ο Μητσοτακισμός πνέει τα λοίσθια, είναι έτοιμη να ψηφίσει όποιον απ' τους δυό - Σαμαρά ή Τσίπρα - τους υποσχεθεί πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει...σελίδα. Είναι οι "καλύτεροι" ψηφοφόροι του Συστήματος του Ψευτορωμαίικου. Οι πιο πιστοί του στρατιώτες, γιατί έχουν μάθει να υπερασπίζονται τον αφέντη τους, όχι τον τόπο τους. Και γι’ αυτό, κάθε φορά που ένας αληθινός Έλληνας σηκώνει κεφάλι, αυτοί οι ίδιοι γίνονται το χέρι που θα τον χτυπήσει πρώτοι. Είναι οι αιώνιοι συνεργάτες του φόβου . Αν ανατρέξει κανείς στην Ιστορία, θα δει ότι κάθε αυτοκρατορία που έχασε το πνεύμα της, προσπάθησε να κρατηθεί με τεχνάσματα . Η Ρώμη έπεσε όχι όταν μπήκαν οι βάρβαροι Ούννοι, αλλά όταν οι Ρωμαίοι έπαψαν να πιστεύουν στη Ρώμη και άλλαξαν...πόλη και θέση . Το ίδιο και σήμερα. Η Ελλάδα καταρρέει όχι γιατί μας επιτίθενται οι ξένοι, αλλά γιατί το καθεστώς της υποτέλειας έχει καταλάβει τον νου των Ελλήνων . Οι "ευρωπαϊστές" παίζουν τον ρόλο των ύστερων πατρικίων: Πολυτελή δείπνα και κενές ομιλίες, ενώ έξω καίγεται το σώμα του έθνους. Το "σύστημα" είναι μια μεταμοντέρνα αυτοκρατορία χωρίς κέντρο . Διαχειρίζεται ανθρώπους, όχι ιδέες . Ελέγχει συνειδήσεις, όχι εδάφη. Γι’ αυτό και τρομάζει όταν βλέπει λαϊκή αφύπνιση, πατριωτικό συναίσθημα, πνευματική επιστροφή. Εκεί που αρχίζει η Ρωμιοσύνη, τελειώνει το Σύστημα. Ο ρόλος των ΜΜΕ και της ψευδοπολιτικής Από τη δεκαετία του ’90, η τηλεόραση αντικατέστησε το κοινοβούλιο. Οι αποφάσεις λαμβάνονται στα πάνελ. Οι πολιτικοί έχουν γίνει performers και οι δημοσιογράφοι ιερείς μιας νέας θρησκείας: της ενημερωτικής αποχαύνωσης . Ο Σαμαράς, ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης, όλοι πέρασαν από το ίδιο κατηχητικό. Πώς να υποκρίνεσαι τον σωτήρα χωρίς να αλλάζεις τίποτα . Το αποτέλεσμα δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια " δημοκρατία" τηλεοπτικής αυθυποβολής . Το κοινό που δεν έχει παλάτια, σπίτια και οφφίτσια αλλά εμπιστεύεται μόνο την "μαγική οθόνη", δεν πιστεύει, απλώς υπνωτίζεται. Και η πολιτική λειτουργεί πλέον ως συναισθηματική διοχέτευση της κοινωνικής αγωνίας. Η "Ευρωπαϊκή Ένωση" - που μόνο ΕΝΩΣΗ δεν είναι - παρουσιάστηκε ως πολιτισμικό όραμα, αλλά λειτουργεί ως θεσμικός μηχανισμός αποσύνθεσης των εθνών . Η Ελλάδα, από φορέας πνευματικού πολιτισμού, έγινε πελάτης του λογιστηρίου των Βρυξελλών . Ο Σαμαράς και ο Τσίπρας, ο καθένας με το δικό του ύφος, υπέγραψαν αυτή τη μετατροπή . Ο πρώτος για να δείξει "σοβαρότητα", ο δεύτερος για να δείξει "ευρωπαϊσμό" γιατί στη πορεία είδε ιδίοις όμμασι πως αν δεν άλλαζε...μυαλά, θα πεταγόταν στα σκουπίδια πριν καν συμπληρώσει 6 ή 7 μήνες στη πρωθυπουργική καρέκλα. Και αυτή τη καρέκλα, κανείς δεν την παράτησε αν δεν τον...παραιτούσαν άλλοι. Η τραγική ειρωνεία είναι πως και οι δύο ταυτίστηκαν με το πιο βαθύ, αντιρωμαίικο ένστικτο: Την αποκοπή από την Ορθοδοξία και τη Ρωμιοσύνη, για να μοιάσουμε στους "εκσυγχρονισμένους" Φράγκους. Το αποτέλεσμα ήταν μια Ευρώπη χωρίς ψυχή, υποταγμένη στους νέους επικυριαρχους, δηλαδή στη συμμορία Σβάμπ-Λέσχης Μπίλντερμπεργκ από τη μία και από την άλλη, μια Ελλάδα χωρίς ελπίδα. Η Μεταπολίτευση ξεκίνησε με υποσχέσεις "εθνικής συμφιλίωσης και τελειώνει με εθνική λήθη . Οι θεσμοί έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς αυτοσυντήρησης. Το Σύνταγμα είναι πλέον διακοσμητικό. Και οι πολίτες αισθάνονται θεατές ενός έργου που παίζεται χωρίς αυτούς. Αλλά κάθε ιστορική παρακμή γεννά την ανάγκη της Αναγέννησης. Το Σύστημα δεν πρόκειται να διασωθεί. Ο κύβος ερίφθη πλέον. Η πτώση του συστήματος όμως δεν είναι το τέλος. Είναι απλά η τελευταία αναπνοή ενός καθεστώτος που ξέχασε την αποστολή του . Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική καμπή. Το δίλημμα δεν είναι πλέον "δεξιά ή αριστερά", "ευρώ ή δραχμή", "Σαμαράς ή Τσίπρας". Το δίλημμα είναι "Ή αποκτούμε και πάλι την αληθινή μας ταυτότητα" ή "επιλέγουμε νέο διαχειριστή που θα υπακούει στους δυνάστες". Εμείς όμως που βρισκόμαστε στη πλευρά του 20-22%, ξέρουμε ποιοί είμαστε και τι επιδιώκουμε. Η Ελλάδα όχι ως μικρή αποικία των Αμερικανοευρωπαίων, αλλά ως έννοια και πολιτισμός, είναι καταδικασμένη όχι απλά να ζήσει ακόμη και με μερικούς Έλληνες να την ακολουθούν, αλλά και να μεγαλουργήσει ακόμη. Πώς το είχε πεί ο Άγιος Παΐσιος; "Και κανείς Έλληνας να μη μείνει, ο Θεός θα αναστήσει έναν Έλληνα και θα κάμει το χρέος Του". Αυτό ακριβώς ζούμε τώρα. Κι όποιος δεν το έχει αντιληφθεί...καλή του τύχη! Πύρινος Λόγιος

Χωρίς ντροπή! Χωρίς αιδώ, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να «συζητήσει», προτρέπει τον Κ. Μητσοτάκη να κάνει αυτό που δεν είχε τελικά τολμήσει το 2003 ούτε ο μέντοράς της, Κ. Σημίτης… Ο ένας μετά τον άλλον ξεφυτρώνουν οι θιασώτες του ενδοτισμού στα εθνικά θέματα κι αυτό επιβεβαιώνει ότι έχει δρομολογηθεί ένα σχέδιο επηρεασμού της κοινής γνώμης, ώστε να προετοιμαστεί το κλίμα και να περιοριστούν οι αντιδράσεις… Ο ένας μετά τον άλλον ξεφυτρώνουν οι θιασώτες του ενδοτισμού στα εθνικά θέματα κι αυτό επιβεβαιώνει ότι έχει δρομολογηθεί ένα σχέδιο επηρεασμού της κοινής γνώμης, ώστε να προετοιμαστεί το κλίμα και να περιοριστούν οι αντιδράσεις… Χθες ήταν η σειρά της Μαρίας Δαμανάκη, η οποία (με δισέλιδη συνέντευξή της στο «Βήμα»!) τάσσεται ευθέως υπέρ του εθνικού ακρωτηριασμού, με παραίτηση της χώρας από το αναφαίρετο δικαίωμα για χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ. Χωρίς περιστροφές (και καμιά αιδώ) υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να «συζητήσει» με την Τουρκία το θέμα, προτρέποντας μάλιστα τον Κ. Μητσοτάκη να κάνει αυτό που δεν είχε τελικά τολμήσει το 2003 ούτε ο μέντοράς της, Κ. Σημίτης… Απαντώντας συγκεκριμένα σε ερώτηση σχετικά με μια τέτοια συζήτηση, λέει: «Κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν θα μπορούσε να συζητήσει τα χωρικά μας ύδατα στα 6 μίλια, όπως είναι τώρα. Αυτό είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας. Το θέμα της ενδεχόμενης επέκτασης έως 12 μίλια, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο, είναι άλλο. Το τονίζω το “έως” και όχι “στα” 12 μίλια, όπως λένε ορισμένοι. Αυτό είναι άσκηση και συζήτηση πάνω σε ένα κυριαρχικό δικαίωμα. Και μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε»… «Το 2003 η κυβέρνηση Σημίτη είχε φτάσει πολύ κοντά σε μια λύση, αλλά τελικά δεν ανέλαβε το πολιτικό κόστος να προχωρήσει» προσθέτει και απευθυνόμενη στον Μητσοτάκη αναρωτιέται εάν -παρά το «τεράστιο κόστος»- «θα ήταν τόσο φοβερό κάποιος ηγέτης να αποφασίσει ότι για το καλό του τόπου δεν θα ξαναεκλεγεί;». Μάλιστα, κατά τρόπο ύπουλο, προσπαθεί να καλύψει όλα αυτά κάτω από την (εξίσου ενδοτική) πρόταση για κοινό θαλάσσιο πάρκο με την Τουρκία στο Αιγαίο «και εκτός των χωρικών υδάτων των δύο χωρών»… Να μην ξεχνάμε ποια είναι η Μ. Δαμανάκη: αυτή που έκανε πολιτική καριέρα πάνω στο Πολυτεχνείο (πλησιάζει και η επέτειος – τι ειρωνεία!), για να καταλήξει σύμβουλος του πρίγκιπα του Μονακό, του Rockefeller Foundation και μέλος σε Δ.Σ. σειράς επιχειρηματικών ομίλων. Μέχρι και αντιπρόεδρος στο Δ.Σ. της Quest, μητρικής της ACS, που (εντελώς συμπτωματικά…) πάει να καταβροχθίσει τα ΕΛ.ΤΑ. διορίστηκε πρόσφατα. Α, ταυτοχρόνως είναι και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ. Κι επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, το τελευταίο διάστημα έχουμε βομβαρδισμό τέτοιων «προτάσεων»: ο βουλευτής (και πρώην υφυπουργός) της Ν.Δ. Άγγελος Συρίγος δήλωσε θετικός «αν η Τουρκία, π.χ., αποδεχθεί ρητώς τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου». Ο σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών και επίσης στέλεχος του ΕΛΙΑΜΕΠ, Γ. Ιωακειμίδης, μίλησε για «ένα ενδιάμεσο καθεστώς διαφοροποιημένης επέκτασης». Ο Δημ. Αβραμόπουλος αναφέρθηκε σε «διαχωρισμό μεταξύ εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων» και φυσικά ο Χρ. Ροζάκης «υπενθύμισε» ότι επί Σημίτη «η Τουρκία είχε αποδεχθεί» (!) τα 12 ν.μ. «για τις ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας, την Εύβοια και τα νησιά που βρίσκονται δυτικά του 25ου Μεσημβρινού»… Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Ανήκουστες εικόνες στο Καζακστάν. Επιδεικνύουν το δεξί χέρι τους για το νέο τρόπο βιομετρικών συναλλαγών! Στο Καζακστάν και στην πόλη σύμβολο της νέας τάξης πραγμάτων με τα πιο μασονικά κτίρια στο κόσμο, παρουσιάστηκε η λεγόμενη "Κaspi Alaqan" η οποία είναι μια λειτουργία βιομετρικών πληρωμών, κανονικός προάγγελος του χαράγματος, που προσφέρει η εταιρεία Kaspi.kz και στην ουσία καταργεί τις κάρτες και τα κινητά τηλέφωνα ως μέσω συναλλαγών αφού μετατρέπει το δεξί χέρι σε μέσω πληρωμής. Τα βίντεο που θα δείτε και ο τρόπος που πανηγυρίζουν για τον ερχομό αυτής της τεχνολογίας, προκαλεί ανατριχίλα. triklopodia