Search this site

Αποκάλυψη βόμβα! Όλο το παρασκήνιο! Το παρασκήνιο της νίκης: Ο Φιλίπ Kιρκόροφ και η μυστική συμφωνία! Μπορεί τα φώτα στη σκηνή της Βιέννης να έσβησαν και η Βουλγαρία να πανηγυρίζει ακόμα την ιστορική πρώτη της νίκη στον θεσμό της Eurovision 2026, όμως το παρασκήνιο που έρχεται στο φως της δημοσιότητας λίγες ώρες μετά τον μεγάλο τελικό προκαλεί απόλυτο σοκ σε ολόκληρη την Ευρώπη! Πίσω από το εκρηκτικό υπερθέαμα της Dara και το κομμάτι «Bangaranga» που σάρωσε τις βαθμολογίες, δεν κρυβόταν τελικά μόνο το ταλέντο της νεαρής σταρ, αλλά μια άκρως απόρρητη, παρασκηνιακή συμμαχία. Μια μυστική «Dream Team», καθοδηγούμενη από ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και ισχυρά πρόσωπα της ρωσικής σόουμπιζ, φαίνεται πως κινούσε τα νήματα στις σκιές, στήνοντας βήμα προς βήμα την επιχείρηση «χρυσό μικρόφωνο», αφήνοντας άναυδους τους ανταγωνιστές της. Ποιος είναι ο Ρώσος που κρύβεται πίσω από την βουλγαρική νίκη Ο Ρώσος ποπ σταρ Φίλιπ Κίρκοροφ ήταν ο άνθρωπος-κλειδί που βοήθησε την εκπρόσωπο της Βουλγαρίας, Dara, να κατακτήσει τη νίκη στον διαγωνισμό της Eurovision 2026. Όπως αποκαλύφθηκε, η βουλγαρική τηλεόραση προσέγγισε απευθείας τον καλλιτέχνη, ζητώντας του επίσημα να στηρίξει με κάθε τρόπο την ερμηνεύτρια. Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο ίδιος ο Κίρκοροφ κατά τη διάρκεια της εμφάνισής του στο YouTube show της Γιάνα Τσουρίκοβα. Η «Dream Team» και η δημιουργία του hit «Η Dara διέθετε φωνή, εμφάνιση, κίνηση, χορό, αλλά της έλειπε το τραγούδι-σταθμός. Εμείς όμως είδαμε το potential. Είδα αμέσως ότι είναι μια πραγματική ντίβα. Είχε μόνο ένα πρόβλημα: δεν είχε επιτυχία, δεν είχε hit», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Κίρκοροφ. Η ομάδα του Κίρκοροφ έπιασε δουλειά, επιστρατεύοντας κορυφαία ονόματα. Ανάμεσά τους ο Έλληνας συνθέτης Δημήτρης Κοντόπουλος – ο οποίος μεταξύ άλλων επιτυχημένων τραγουδιών για τον διαγωνισμό της Eurovision (και όχι μόνο) είναι ο δημιουργός και των δύο τραγουδιών με τα οποία είχε διαγωνιστεί στο παρελθόν ο Ρώσος τραγουδιστής Σεργκέι Λαζάρεφ – και η Ελληνίδα ειδικός στα φωνητικά Βικτώρια Χαλκίτη. Οι διεθνείς διασυνδέσεις και ο σκηνοθέτης των νικητών Χρησιμοποιώντας τις πανίσχυρες γνωριμίες του Ρώσου σταρ, η Βουλγαρία κατάφερε να εξασφαλίσει και τον κορυφαίο σκηνοθέτη που σκηνοθέτησε την εμφάνιση η οποία τελικά της χάρισε την πρωτιά. Ο Κίρκοροφ ήρθε σε προσωπική συμφωνία με τον Φρέντρικ Ρίντμαν, τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από τις νικηφόρες σκηνικές παρουσιάσεις του Måns Zelmerlöw για τη Σουηδία το 2015 και του Nemo για την Ελβετία το 2024. Μέσα από αυτή την κοινή προσπάθεια γεννήθηκε το τραγούδι «Bangaranga» για χάρη της Dara. Και σάρωσε... Η Dara ισοπέδωσε επιτροπές και κοινό Υπενθυμίζεται πως αν και τα στοιχήματα έδιναν μέχρι την τελευταία στιγμή ως φαβορί το δίδυμο από τη Φινλανδία (που τελικά περιορίστηκε στην 6η θέση), η Dara έκανε τη μεγάλη ανατροπή. Η 27χρονη ποπ σταρ διέλυσε τον ανταγωνισμό συγκεντρώνοντας συνολικά 516 βαθμούς. Το «Bangaranga» πέτυχε κάτι εξαιρετικά σπάνιο, που είχε να συμβεί από το 2017: Κέρδισε την πρώτη θέση τόσο στις κριτικές επιτροπές όσο και στο κοινό (televoting). Συγκεκριμένα, απέσπασε 204 βαθμούς από τις επιτροπές και 312 βαθμούς από το παγκόσμιο κοινό. Το τραγούδι υπογράφει μια διεθνής δημιουργική ομάδα, αποτελούμενη από την Anne Judith Wik (Νορβηγία), τον Cristian Tarcea (Ρουμανία), την Darina Nikolaeva Yotova (το πραγματικό όνομα της Dara) και τον Δημήτρη Κοντόπουλο, σε παραγωγή του Starchyld X. Επίσης η Βικτώρια Χαλκίτη συνόδευσε επί σκηνής την τραγουδίστρια στα φωνητικά. Η εμφάνιση της Βουλγαρίας ήταν ένα υπερθέαμα με καταιγιστικούς ρυθμούς και άρτια χορογραφία. Η Dara εξήγησε ότι το κομμάτι αντλεί έμπνευση από τους παραδοσιακούς Kukeri της Βουλγαρίας —άνδρες με περίτεχνες μεταμφιέσεις που χορεύουν τελετουργικά για να διώξουν τα κακά πνεύματα— συνδυασμένους με high-end pop αισθητική. «Είναι απίστευτο, δεν έχω καταλάβει ακόμα τι συμβαίνει», δήλωσε η Dara πανευτυχής στη συνέντευξη τύπου, ευχαριστώντας όσους «ένιωσαν τη δύναμη του bangaranga». Η πορεία της Βουλγαρίας στη Eurovision Μέχρι χθες βράδυ, η σχέση της Βουλγαρίας με τον διαγωνισμό ήταν μια ιστορία μεγάλων προσδοκιών και «παρ’ ολίγον» επιτυχιών. Η χώρα έχει συμμετάσχει στο διαγωνισμό 14 φορές από το ντεμπούτο της το 2005 στο Κίεβο. Οι σημαντικότεροι σταθμοί της μέχρι τη χθεσινή ιστορική νίκη ήταν: • 2007: Η πρώτη μεγάλη επιτυχία με το «Water» από τους Elitsa & Stoyan (5η θέση). • 2016: Η Poli Genova επιστρέφει δυναμικά και καταλαμβάνει την 4η θέση με το «If Love Was a Crime». • 2017: Η καλύτερη θέση της χώρας μέχρι πρότινος, με τον Kristian Kostov και το «Beautiful Mess» να αγγίζουν τη νίκη τερματίζοντας στη 2η θέση (πίσω από την Πορτογαλία). Με τη νίκη της Dara, η Eurovision 2027 ετοιμάζει επίσημα βαλίτσες για τη Βουλγαρία! Το θρίλερ με τον αποκλεισμό της Ρωσίας Λίγο καιρό πριν, ο διευθυντής της Eurovision, Μάρτιν Γκριν, είχε προχωρήσει σε μια νέα δήλωση σχετικά με το ενδεχόμενο μελλοντικής επιστροφής της Ρωσίας στον μουσικό διαγωνισμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε προηγούμενες τοποθετήσεις του, ο ίδιος είχε υπογραμμίσει με έμφαση πως η χώρα είχε αποβληθεί από τη διοργάνωση όχι εξ' αιτίας της στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία. Βέβαια, αυτό δεν ισχύει ή μάλλον, ισχύει το αντίθετο. Αλλά αυτό ήταν μόνο ην κορυφή του παγόβουνου. Ο αποκλεισμός της Ρωσίας ήταν καθαρή πολιτική πράξη και δεν είχε καμμιά σχέση με το τραγούδι και τον πολιτισμό. Εξ άλλου, αν μιλάμε για πολιτισμό, η Ρωσία έχει μεγαλύτερη ιστοριά πάνω ασε αυτό από την Δυτική Ευρώπη. Όπως και να το κάνουμε, ο πολιτισμός των Ρώσων βασίστηκε πάνω στα πρότυπα της Ανατολικής Ρωμαΐκής Αυτοκρατορίας του Ελληνικού Έθνους και όπως ήταν φυσικό, επισκίασε τον "πολιτισμό" της Δυτικής Γερμανικής Ευρώπης...

18 ΔΙΣ.ευρω κέρδη,μετά από φόρους , για τους 4 πετρελαϊκους κολοσσούς της Ευρώπης στο Α’ τρίμηνο του 2026 – Σφυρίζει αδιάφορα η Ελληνική Κυβερνηση Ισχυρό σοκ προκαλούν στην κοινή γνώμη οι καταγγελίες της Greenpeace για την λεηλασία ,που υφίστανται οι απλοί πολίτες από τις συνεχείς ανατιμήσεις στα καύσιμα. Τα λάφυρα αυτής της λεηλασίας μόνον για το πρώτο τρίμηνο του 2026 φθάνουν τα 18 δισ.ευρω,μετά τους φόρους! Το βαρύ οικονομικό κόστος της αιματηρής κρίσης στη Μέση Ανατολή συνεχίζουν να το επωμίζονται οι πολίτες, την ώρα που οι μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες της Ευρώπης καταγράφουν τεράστια κέρδη μέσα σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας ανασφάλειας και ενεργειακής ασφυξίας. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Greenpeace, οι ενεργειακοί κολοσσοί Shell, TotalEnergies, BP και Equinor εμφάνισαν στο πρώτο τρίμηνο του 2026 προσαρμοσμένα καθαρά κέρδη που ξεπέρασαν συνολικά τα 18 δισεκατομμύρια δολάρια, σημειώνοντας θεαματική αύξηση σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο. Την ίδια στιγμή που εκατομμύρια νοικοκυριά δυσκολεύονται να ανταποκριθούν ακόμη και στις βασικές ανάγκες διαβίωσης, οι εταιρείες προχώρησαν σε αυξήσεις μερισμάτων και μαζικές επαναγορές μετοχών, επιβραβεύοντας τους μετόχους τους εν μέσω ενεργειακής κρίσης και κοινωνικής πίεσης. Η άνοδος στις διεθνείς τιμές ενέργειας έχει προκαλέσει αλυσιδωτές ανατιμήσεις σε ολόκληρη την οικονομία, με το πετρέλαιο Brent και το φυσικό αέριο να κινούνται έντονα ανοδικά, επηρεάζοντας άμεσα το κόστος θέρμανσης, μεταφορών και παραγωγής. Στην Ελλάδα, οι αυξήσεις στα καύσιμα έχουν επιβαρύνει δραματικά τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Το πετρέλαιο θέρμανσης εκτοξεύθηκε μέσα σε λίγους μήνες, ενώ σημαντικές ανατιμήσεις καταγράφηκαν και στο diesel κίνησης αλλά και στην αμόλυβδη βενζίνη, πιέζοντας ακόμη περισσότερο τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Η ενεργειακή ακρίβεια μεταφέρεται πλέον σχεδόν σε κάθε προϊόν και υπηρεσία, καθώς το αυξημένο κόστος καυσίμων συμπαρασύρει τις τιμές στο ηλεκτρικό ρεύμα, στις μεταφορές και στα τρόφιμα, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό περιβάλλον για την κοινωνία. Η Greenpeace υποστηρίζει ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες αποκομίζουν τεράστια απροσδόκητα κέρδη από την κρίση και ζητά την επιβολή μόνιμης και αυστηρής φορολόγησης στα συνολικά κέρδη του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, αντί για προσωρινά ή περιορισμένα μέτρα. Παράλληλα, η περιβαλλοντική οργάνωση προτείνει τη δημιουργία διεθνούς φορολογικού πλαισίου υπό τον ΟΗΕ, ώστε να αποτραπεί η μεταφορά κερδών σε φορολογικούς παραδείσους και να διασφαλιστεί ότι τα έσοδα θα επιστρέφουν στις κοινωνίες που πλήττονται περισσότερο από την ενεργειακή κρίση. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν τη στήριξη ευάλωτων νοικοκυριών, επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έργα εξοικονόμησης και ενίσχυση περιοχών που επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή. Ειδικά για την Ελλάδα, η Greenpeace ζητά να εγκαταλειφθούν τα σχέδια περαιτέρω ανάπτυξης υποδομών ορυκτού αερίου και να επιταχυνθεί η μετάβαση σε καθαρότερες μορφές ενέργειας, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από ένα ενεργειακό μοντέλο που —όπως υποστηρίζει— διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες και επιτρέπει την κερδοφορία πάνω στην οικονομική ασφυξία των πολιτών.

Ο Χορός των Διεστραμμένων αρχίζει σε λίγο καιρό! Ο Πούτιν έχει παρεξηγηθεί πλήρως σχετικά με το επικείμενο τέλος της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Όπως είναι γνωστό, κάθε περίπλοκο πρόβλημα έχει μια προφανή, απλή, κατανοητή και λανθασμένη λύση. Με τον ίδιο τρόπο, οι πλατιές μάζες των δυτικών «καναπεδάτων» αναλυτών, είδαν στα λόγια του Ρώσου Προέδρου Πούτιν ότι «στην Ουκρανία το θέμα πηγαίνει προς ολοκλήρωση», μια προσωπική εγγύηση ότι η ειρηνευτική συμφωνία θα υπογραφεί αύριο κιόλας — και έσπευσαν να βάλουν στοιχήματα στο Polymarket: Εκεί τώρα το 99% των στοιχημάτων είναι ότι η κατάπαυση του πυρός θα γίνει πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους (τον Ιούνιο του 2025 ήταν μόλις 1%). Τον πανικό πυροδότησαν άλλα δύο γεγονότα που σχετίζονται με την Ουκρανία. Πρώτον, μετά από έρευνες η εισαγγελία αντιδιαφθοράς της Ουκρανίας προσέφυγε στο δικαστήριο ζητώντας την προφυλάκιση του πρώην επικεφαλής του γραφείου του Ζελένσκι Γερμάκ, ο οποίος πλέον κατηγορείται επίσημα για νομιμοποίηση περιουσίας που αποκτήθηκε με εγκληματικό τρόπο (κάποια έργα πολυτελείας, όπως μας αρέσει). Δεύτερον, σχεδόν ταυτόχρονα ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος και ακτιβιστής του MAGA Τάκερ Κάρλσον, δημοσίευσε συνέντευξη με την πρώην εκπρόσωπο Τύπου του Ζελένσκι, Γιούλια Μέντελ, όπου εκείνη ανέφερε διάφορα δυσάρεστα πράγματα για τον πρώην προϊστάμενό της, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου θέματος διαφθοράς. Πολύ προβλέψιμα, πάρα πολλοί είδαν σε όλα αυτά μια ισχυρή πίεση από τους Αμερικανούς, οι οποίοι τώρα θα λυγίσουν το Κίεβο και θα το αναγκάσουν να συνάψει ειρήνη, και μετά όλοι θα ζήσουν εκατό χρόνια με μέλι και μπύρα. Δυστυχώς, πολύ πιθανότατα τα εκατομμύρια στοιχημάτων για υπερταχύτατη ειρήνη στην Ουκρανία θα εμπλουτίσουν μόνο τους bookmakers. Πολύ πιο πιθανό είναι ότι η «υποψία» κατά του Γερμάκ είναι μια μονόπρακτη παράσταση για τους ευρωπαίους χορηγούς, ώστε να δείξουν ότι το αντιδιαφθορά σύστημα στην Ουκρανία είναι «strong», και ότι ο Ζελένσκι είναι τόσο καθαρός στα χέρια και στην ψυχή που με δάκρυα στα μάτια απομάκρυνε ακόμα και τον πιο στενό του συνεργάτη, φίλο και προμηθευτή εφοδίων για πάρτι. Πονάει, είναι άδικο, αλλά ο νόμος υπεράνω όλων! Το θέμα είναι ότι συγκεκριμένα βήματα καταπολέμησης της διαφθοράς έχουν οριστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ένα από τα κύρια προαπαιτούμενα για την παροχή δανείου 90 δισεκατομμυρίων, και ξαφνικά η αντιδιαφθορά στο Κίεβο άρχισε να εκτοξεύεται. Όσον αφορά δήθεν την «καταστροφική» συνέντευξη της Μέντελ στον Κάρλσον, δεν είπε απολύτως τίποτα καινούργιο ή συγκεκριμένο. Και προσωπικά στον Ζελένσκι αυτή η συνέντευξη δεν απειλεί με τίποτα και δεν τον αναγκάζει σε τίποτα, όποιος κι αν οργάνωσε την όλη υπόθεση. Το θέμα είναι ότι η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ειρήνη και αυτή τη στιγμή κάνει βήματα που δείχνουν ξεκάθαρα ότι το Κίεβο και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν φορτσάρει για πόλεμο πολύ μακράς διάρκειας. Ο Πιστόριους δήλωσε την έναρξη κοινής ανάπτυξης και παραγωγής μακροβόλων drones. Χθες έγινε γνωστό ότι ο γερμανικός αμυντικός κολοσσός Rheinmetall σε συνεργασία με την ουκρανική startup Destinus ξεκινά την παραγωγή πυραύλων cruise που μπορούν να πλήξουν στόχους σε απόσταση άνω των 700 χιλιομέτρων. Προχωρά πλήρως η ανάπτυξη δεκάδων κοινών στρατιωτικών επιχειρήσεων με την Ουκρανία σε όλη την επικράτεια της ΕΕ, δηλαδή η Ευρώπη μετατρέπεται σε επίσημο βαθύ μετόπισθεν του καθεστώτος του Κιέβου. Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάλας δήλωσε χθες ότι στο πλαίσιο της ΕΕ υπάρχει επείγουσα ανάγκη να κατανοηθεί πώς θα αυξηθεί δραστικά και θα επιταχυνθεί η στρατιωτική παραγωγή, ενώ ο Μερτς ενημέρωσε τους πολίτες του ότι τώρα θα μπουν «νέες προτεραιότητες». Δηλαδή κανένα βαυαρικό βούτυρο, μόνο κανόνια. Όποιος στέκεται με το ένα πόδι σε συμφωνία ειρήνης — δεν κάνει μεγαλόπνοα σχέδια για στρατιωτικές επενδύσεις πέντε, δέκα και περισσότερα χρόνια. Η στρατιωτική οικονομία έχει τεράστια αδράνεια και ισχυρούς ενδιαφερόμενους. Κατά συνέπεια, όλα τα σχέδια για στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης συνεχίζουν να υλοποιούνται με πλήρη ταχύτητα — και κανείς δεν σκοπεύει να τα σταματήσει. Αλλά το κυριότερο δεν είναι καν αυτό. Το κυριότερο είναι ότι ο νεοταξικός κόσμος βλέπει τις Ενόπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας ως τον πυρήνα του δικού του, ευρωπαϊκού, μελλοντικού στρατού, ο οποίος χάρη στην εμπειρία της σύγκρουσης στην Ουκρανία μπορεί, θέλει και ξέρει να πολεμά εναντίον της Ρωσίας. Γι’ αυτό ακριβώς μιλάει ανοιχτά η επίσημη αμυντική στρατηγική της ΕΕ «Ετοιμότητα-2030», που υιοθετήθηκε τον Μάρτιο του 2025. Εκεί με μεγάλα όμορφα γράμματα αναγράφεται: «Η Ουκρανία είναι η πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής ασφάλειας», γι’ αυτό πρέπει να δημιουργηθεί «ένα κοινό ενωμένο μέτωπο». Γι’ αυτό τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους ο ευρωπαίος επίτροπος για θέματα άμυνας και διαστήματος Κουμπίλιους δήλωσε ξεκάθαρα: «Το ζωτικό μας συμφέρον είναι να εξασφαλίσουμε στο άμεσο μέλλον την πλήρη ενσωμάτωση των ουκρανικών αμυντικών δυνατοτήτων με τις ευρωπαϊκές». Ακριβώς γι’ αυτό τον Απρίλιο πέρυσι ο Ζελένσκι κάλεσε στη δημιουργία «στρατού της Ευρώπης» και δήλωσε: «Είτε η Ουκρανία θα γίνει βασικό μέρος του συστήματος ευρωπαϊκής ασφάλειας, είτε η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει μέρος του ρωσικού κόσμου». Και τον Δεκέμβριο του 2025 οι ηγέτες της ΕΕ δημοσίευσαν «ειρηνευτικό» σχέδιο έξι σημείων με εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία, όπου ένα από τα conditions μιας πιθανής συμφωνίας με τη Ρωσία είναι — ακόμα και σε καιρό ειρήνης — να εξασφαλιστεί πλήρως εξοπλισμένος στρατός Ουκρανίας με τουλάχιστον 800.000 άτομα (και από πάνω κάποιες «πολυεθνικές δυνάμεις» με επικεφαλής την Ευρώπη). Μ' άλλα λόγια, η Ευρώπη αυτή τη στιγμή δεν επενδύει στην Ουκρανία, αλλά στον εαυτό της — στον δικό της μελλοντικό ενωμένο αντιρωσικό στρατό, γι’ αυτό από την πλευρά της δεν γίνεται λόγος για καμία διακοπή της διαδικασίας. Από την πλευρά της Ρωσίας αυτή η κατάσταση φυσικά δεν μπορεί και δεν θα συνεχιστεί για πολύ — ακριβώς γι’ αυτό μίλησε ο Ρώσος Πρόεδρος. Η «Ετοιμότητα 2030»: Η Ευρωπαϊκή Ένωση γυμνώνεται από το προσωπείο της ειρήνης Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκείνη που επί δεκαετίες διαφήμιζε τον εαυτό της ως ήπειρο της ειρήνης, της συμφιλίωσης και των «κοινών αξιών», αποφάσισε επιτέλους να ρίξει τη μάσκα. Με το στρατηγικό σχέδιο Readiness 2030 (Ετοιμότητα 2030), που παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2025 και εξειδικεύτηκε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, η ΕΕ αποκαλύπτει τις πραγματικές της προθέσεις: όχι απλώς την αποτροπή, αλλά την ενεργητική, μακροπρόθεσμη και συστηματική προετοιμασία για αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Πρόκειται για ένα σχέδιο που μετατρέπει την Ευρώπη σε οχυρωμένο στρατόπεδο, με την Ουκρανία ως προκεχωρημένο φυλάκιο και θυσιαστήριο. Στο επίκεντρο του εγγράφου βρίσκεται η ρητή διακήρυξη ότι η Ουκρανία αποτελεί «την πρώτη γραμμή ευρωπαϊκής ασφάλειας». Με μεγάλα, επίσημα γράμματα, η στρατηγική «Ετοιμότητα 2030» ορίζει την ανάγκη δημιουργίας «κοινού ενωμένου μετώπου» και την πλήρη ενσωμάτωση των ουκρανικών ένοπλων δυνάμεων στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοδόμημα. Δεν πρόκειται ασφαλώς για ανθρωπιστική αλληλεγγύη. Πρόκειται για την εργαλειοποίηση ενός ολόκληρου λαού ως πρώτης γραμμής σε έναν πόλεμο που η Ευρώπη έχει ήδη αποφασίσει να συντηρήσει επ’ αόριστον. Ο Ζελένσκι, άλλωστε, το είχε πει ξεκάθαρα ήδη από τον Απρίλιο του 2024. «Είτε η Ουκρανία θα γίνει βασικό μέρος του συστήματος ευρωπαϊκής ασφάλειας, είτε η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει μέρος του ρωσικού κόσμου». Η ΕΕ διάλεξε τον πρώτο δρόμο – και μάλιστα με θέρμη Το σχέδιο προβλέπει την κινητοποίηση έως 800 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2030 για στρατιωτικούς σκοπούς. Νέοι μηχανισμοί δανεισμού, ανακατεύθυνση πόρων από ταμεία συνοχής, ιδιωτικά κεφάλαια, κοινές προμήθειες – όλο το οικονομικό οπλοστάσιο της ΕΕ στρέφεται πλέον στη δημιουργία μιας αυτόνομης, σκληρής στρατιωτικής μηχανής. Τα flagship projects μιλούν από μόνα τους: Ευρωπαϊκή Αεροπορική Ασπίδα, Ασπίδα Διαστήματος, μαζική παραγωγή μακροβόλων drones και πυραύλων cruise σε συνεργασία με γερμανικούς κολοσσούς όπως η Rheinmetall. Η Γερμανία και η Γαλλία, άλλοτε «κινητήριες δυνάμεις» της ευρωπαϊκής οικονομίας, μετατρέπονται σε εργοστάσια πολέμου. Το βαυαρικό βούτυρο αντικαθίσταται από πυρομαχικά. Η υποκρισία είναι εκκωφαντική. Ενώ οι Βρυξέλλες συνεχίζουν να μιλούν για «ειρηνευτικά σχέδια» και «διαπραγματεύσεις», στην πράξη ετοιμάζουν στρατό 800.000 ανδρών για την Ουκρανία ακόμα και σε καιρό «ειρήνης», υπό πολυεθνικές δυνάμεις με ευρωπαϊκή ηγεσία. Δηλαδή, μια μόνιμη, βαριά οπλισμένη αντιρωσική στρατιωτική παρουσία στα σύνορα της Ρωσίας. Αυτό δεν είναι άμυνα. Είναι η δημιουργία ενός μόνιμου προγεφυρώματος για μελλοντική σύγκρουση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που κάποτε υπόσχονταν «ποτέ ξανά πόλεμο», έχει μεταλλαχθεί σε συλλογικό επιτιθέμενο. Χωρίς να υπογράψει νέα Συνθήκη, χωρίς να ρωτήσει τους λαούς της, μετατρέπεται σε ΝΑΤΟ δεύτερης ταχύτητας – πιο ιδεολογικό, πιο γραφειοκρατικό και εξίσου εχθρικό προς τη Ρωσία. Η στρατηγική «Ετοιμότητα 2030» δεν είναι απάντηση σε κάποια «ρωσική απειλή». Είναι η συνειδητή επιλογή να διατηρηθεί η Ρωσία ως ο μόνιμος εχθρός, προκειμένου να δικαιολογηθεί η ίδια η ύπαρξη και η συνοχή του ευρωπαϊκού υπερκράτους. Χωρίς «ρωσική απειλή», η ΕΕ χάνει το άλλοθι για τη στρατιωτικοποίηση, τις υπέρογκες δαπάνες και τον έλεγχο των κοινωνιών της. Η ιστορία διδάσκει ότι τέτοιες φιλοδοξίες σπάνια τελειώνουν καλά. Η Ευρώπη, που κάποτε κατέστρεψε τον εαυτό της σε δύο παγκόσμιους πολέμους, φαίνεται να έχει ξεχάσει το μάθημα. Σήμερα ετοιμάζεται να παίξει το ίδιο επικίνδυνο παιχνίδι, χρησιμοποιώντας την Ουκρανία ως σάκο του μποξ και θυσιάζοντας την ευημερία των λαών της στον βωμό μιας νέας αντιρωσικής ιδεολογίας. Από την πλευρά της Ρωσίας, το μήνυμα είναι σαφές: Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί και δεν θα συνεχιστεί επ’ αόριστον. Η Μόσχα δεν πρόκειται να παρακολουθεί παθητικά την οικοδόμηση ενός εχθρικού στρατιωτικού συμπλέγματος στα σύνορά της. Η «Ετοιμότητα 2030» της ΕΕ δεν είναι σχέδιο άμυνας. Είναι πρόκληση. Και η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες προκλήσεις, όταν αγνοούν τις πραγματικές ισορροπίες δυνάμεων, οδηγούν σε αποτελέσματα πολύ διαφορετικά από αυτά που οραματίζονται οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών.

Η ερώτηση θα μπορούσε να είναι και ρητορική. Δεν είναι όμως, υπάρχει σοβαρός λόγος! Το βαθύ κράτος των ΗΠΑ, δηλαδή το καμπαλιστικό-σιωνιστικό ολιγαρχικό "παρεάκι" των "Democrats", έστησε τη παγίδα στον Τράμπ με το να τον παρασύρει σε έναν πόλεμο ανέφικτο και τώρα τον αποδομεί, λες κι αυτοί δεν έκαναν άσκοπους και ανέφικτους πολέμους! Γιατί ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ρώσος Πρόεδρος, πάει στην Κίνα 4 ημέρες μετά την αποχώρηση του Τραμπ, του Αμερικανού Προέδρου, από την Κίνα; Η απάντηση είναι σαφής, ξεκάθαρη και διαυγής. Ο Ντόναλντ Τραμπ πιέζεται να ξεκινήσει δεύτερο γύρο βομβαρδισμών του Ιράν και ο Πούτιν πάει στην Κίνα για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο! Μάλιστα θα προτείνει το ουράνιο του Ιράν να μεταφερθεί στη Ρωσία ώστε να μπορέσει να ξεπεραστεί ένα μεγάλο εμπόδιο και να υπογραφεί συμφωνία ειρήνης… Εν τω μεταξύ η Ευρώπη χρειάζεται εναγωνίως εχθρό για να μπορεί να συντηρηθεί και να μην προσκρούσει σε αδιέξοδο, οπότε η Ρωσία θα παραμείνει… εχθρός της Ευρώπης. Οι Αμερικανοί πιέζονται για δεύτερο μεγάλο χτύπημα στο Ιράν Οι δεξιοί και οι παραδοσιακοί σε όλο τον κόσμο ήλπιζαν ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ, το λεγόμενο βαθύ κράτος στη συλλογική Δύση (deep state) θα καταστραφεί ή, στη χειρότερη περίπτωση, θα ακινητοποιηθεί. Τα πρόσφατα γεγονότα δείχνουν ότι χάρηκαν πολύ νωρίς. Το Βαθύ Κράτος ξέρει πώς να περιμένει για να επιτύχει τους στόχους του, αν όχι με τη βία, αλλά με προδοσία και πονηριά. Οι εχθροί του Τραμπ κατάφεραν να τον παρασύρουν σε μια ιρανική παγίδα μέσω του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου, ο οποίος έπεισε τον Αμερικανό πρόεδρο ότι η ιρανική αντιπολίτευση ήταν ήδη έτοιμη να εισβάλει στα κυβερνητικά κτίρια και ότι το μόνο που χρειάζονταν ήταν να βεβαιωθούν ότι θα έριχναν μερικές βόμβες απελευθέρωσης από ψηλά. Έστησαν παγίδα στον Τραμπ που ήδη του κοστίζει ακριβά – Ο Τραμπ έκανε τότε το μόνο σωστό Αυτή η παγίδα έχει ήδη κοστίσει ακριβά στον Τραμπ: Τα ποσοστά αποδοχής έχουν πληγεί πολύ και δεν υπάρχει ούτε ένα «δημοκρατικό» μέσο ενημέρωσης που να μην σχολιάζει τον «τρελό», «άσκοπο», «επικίνδυνο» και «ακριβό» πόλεμο του Τραμπ, παρόλο που οι Δημοκρατικοί πρόεδροι έχουν διεξάγει δεκάδες φορές περισσότερους τέτοιους πολέμους. Ωστόσο, ο Τραμπ ανασυντάχθηκε και έπραξε το μόνο σωστό: βασίστηκε σε μια έξοδο από τη σύγκρουση που θα έσωζε το κύρος του - δηλαδή, στη διπλωματία. Οι επαφές με τους Ιρανούς συνεχίζονται και ο Τραμπ μόλις συναντήθηκε με τον Κινέζο ομόλογό του, τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, όπου συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, το ιρανικό ζήτημα. Αλλά το γεγονός είναι ότι τα λόγια και οι προθέσεις του Τραμπ υπονομεύονται επίμονα και δημιουργικά όχι μόνο από την «πολεμοκάπηλη» πτέρυγα της κυβέρνησής του, αλλά και από τον «δημοκρατικό» αμερικανικό τύπο, δημιουργώντας ένα αντιφατικό και προκλητικό περιβάλλον πληροφόρησης. Δεν είναι τυχαίο το δημοσίευμα των New York Times Συγκεκριμένα, οι New York Times που είναι κατά του Τραμπ, δημοσίευσε ένα μακροσκελές άρθρο που, με σοβαρότητα αποκαλύπτει σχέδια για νέα μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Το επίπεδο ανάλυσης και πληροφόρησης είναι «δύο ανώνυμοι αξιωματούχοι της Μέσης Ανατολής» που ισχυρίζονται ότι «οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ασχολούνται με εντατικές προετοιμασίες για μια πιθανή συνέχιση των επιθέσεων κατά του Ιράν που θα είναι πιο εκτεταμένες από οτιδήποτε συνέβη πριν από την προσωρινή εκεχειρία». Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Κατζ, ο οποίος ανακοίνωσε επίσης μια πιθανή συνέχιση του πολέμου κατά του Ιράν, έριξε νερό στο μύλο των Δημοκρατικών. Η The Hill που υποστηρίζει το Βαθύ Κράτος - Deep State - τροφοδότησε περαιτέρω τη φωτιά αναφέροντας ότι το 77% των Αμερικανών αποδίδουν την επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου στην πολιτική του Τραμπ για το Ιράν. Με άλλα λόγια, ο Τραμπ ωθείται με κάθε τρόπο σε μια δεύτερη στρατιωτική κλιμάκωση («πρέπει να το τελειώσεις αυτό, αλλιώς όλοι θα σε θεωρήσουν αδύναμο») προκειμένου να τον θάψουν μια για πάντα πολιτικά. Ο Τραμπ πίστευε ότι η λύση στο Ιρανικό είναι στην… Κίνα Ο Τραμπ πίστευε ότι τα κλειδιά για την επίλυση του ιρανικού αδιεξόδου βρίσκονταν στην Κίνα, αλλά τα αποτελέσματα του ταξιδιού του ήταν αρκετά μέτρια. Γιατί; Απλώς πέρασε από τη λάθος πόρτα. Η ρωσική πλευρά υπενθυμίζει σταθερά και επίμονα στον Τραμπ την ανάγκη να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε στην Αλάσκα — οι ηγέτες δύο από τις σημαντικότερες δυνάμεις του κόσμου δεν ανταλλάσσουν απλώς χειραψία. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ παρουσίασε ολόκληρη την κατάσταση με σαφήνεια και συνοπτικά σε συνέντευξη Τύπου μετά τη συμμετοχή του στη υπουργική σύνοδο των BRICS στο Νέο Δελχί της Ινδίας. Εν ολίγοις: Ουκρανία και Ιρανικό σχετίζονται! -Στην Αλάσκα, επιτεύχθηκαν συμφωνίες σχετικά με τις βασικές αρχές μιας διευθέτησης στην Ουκρανία. -Αυτές οι συμφωνίες πρέπει να επιβεβαιωθούν «το συντομότερο δυνατό» -Οι απαιτήσεις των ΗΠΑ από την Κίνα να επηρεάσει το Ιράν στο ζήτημα του ανοίγματος του Στενού του Ορμούζ είναι ένας «απλός συνδυασμός» (επειδή τέτοια ζητήματα δεν μπορούν να επιλυθούν γρήγορα χωρίς τη Ρωσία). -Η σχέση μεταξύ Ρωσίας και Κίνας είναι πολύ ισχυρότερη από τις παραδοσιακές στρατιωτικοπολιτικές συμμαχίες. Πρόκειται για ένα νέο είδος σχέσης, που σταθεροποιεί την παγκόσμια πολιτική και οικονομία περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα. (Η Ρωσία και η Κίνα μάχονται δίπλα-δίπλα, επομένως είναι αδύνατο να διαπραγματευτούν η μία πίσω από την πλάτη της άλλης.) Η Ρωσία μπορεί να σώσει τον Τραμπ στο Ιρανικό Μέσω της Ρωσίας, το «όριο εξόδου» του Τραμπ μειώνεται δραματικά: Απλώς εκπληρώνοντας τις δεσμεύσεις της Αλάσκας – θα λάβει την βοήθεια της Ρωσίας για να φέρει την ιρανική σύγκρουση σε μια ομαλή ολοκλήρωση (συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσης των ιρανικών πυρηνικών υλικών από το Ιράν που τελικά θα μεταφερθούν στη Ρωσία). Έτσι, ο Τραμπ καρπώνεται τα οφέλη ως ειρηνοποιός στην Ουκρανία, εξασφαλίζει επικερδή προτιμησιακή μεταχείριση σε επικερδή νέα οικονομικά έργα με τη Ρωσία και επιστρέφει στην Αμερική νικητής. Όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές από τη ρωσική πλευρά: Αγαπάς Τραμπ τις συμφωνίες - άρα αυτή είναι η ιδανική συμφωνία win-win αλλά το κύριο πράγμα είναι να θυμάστε ότι ο χρόνος τελειώνει. Το Κρεμλίνο έχει ήδη ανακοινώσει ότι ο Πούτιν, κατόπιν πρόσκλησης του Προέδρου Σι Τζινπίνγκ, θα επισκεφθεί την Κίνα στις 19-20 Μαΐου σε επίσημη επίσκεψη, κατά την οποία οι ηγέτες θα συζητήσουν «βασικά διεθνή και περιφερειακά ζητήματα» (μαντέψτε ποια προφανώς το Ιρανικό). Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ληφθεί μια απόφαση τώρα: δεν θα προκύψουν καλύτερες συνθήκες στο μέλλον. Οι Βρυξέλλες χρειάζονται εναγωνίως εχθρό… οπότε ξεχάστε ειρήνη με τη Ρωσία… υπό την υφιστάμενη πολιτική ηγεσία της ΕΕ Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή που υποσχέθηκε «ποτέ ξανά πόλεμο», που είχε «μηδενική επιθετικότητα», που διατηρούσε ελάχιστους (αν όχι εντελώς αρνητικούς) στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, η ίδια ΕΕ που αναπτύχθηκε με τους Ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, έχει σήμερα αντικαταστήσει το ΝΑΤΟ σε αυτή την πλευρά του Ατλαντικού. Αλλά ενώ το ΝΑΤΟ είναι μια επίσημη, απροκάλυπτα πολεμική συμμαχία, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει κρυφά ένας συλλογικός επιτιθέμενος. Χωρίς να υπογράψει έγγραφα, χωρίς να ψηφίσει ένα νέο χάρτη ή μια νέα διακήρυξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να γίνει ατσάλινος σκαντζόχοιρος Αυτή η ΕΕ έχει υποστεί μια πολιτικά διεστραμμένη «αλλαγή φύλου», καθώς προετοιμαζόταν τα τελευταία δέκα χρόνια, πολύ πριν από την έναρξη της Συνόδου του Κογκρέσου, να μεταμορφωθεί σε έναν ατσάλινο, αρπακτικό σκαντζόχοιρο. Οι Βρυξέλλες ενήργησαν από αυτοσυντήρηση. Η ίδια η ύπαρξή της αμφισβητήθηκε: πριν από δέκα χρόνια, η Βρετανία αποσύρθηκε από τις Βρυξέλλες, θέτοντας έτσι υπό αμφισβήτηση τον σκοπό γύρω από τα πολιτικά παιχνίδια των Βρυξελλών. Το σχέδιο «Ουκρανία» επινοήθηκε για να διατηρηθεί η ΕΕ Η Ουκρανία, ως αντιρωσική για τους σχεδιαστές της κρίσης του Ντονμπάς, έγινε σανίδα σωτηρίας για τις ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ περίπου την ίδια εποχή, όταν αντιμετωπίζει αβεβαιότητες. Το σχέδιο «Ουκρανία» επινοήθηκε για να διατηρηθεί η ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, όχι η ίδια η ΕΕ (φυσικά, κανείς δεν νοιάζεται γι' αυτήν - όλα τα 400 εκατομμύρια και πλέον μέλη), αλλά για να διατηρηθεί το κατεστημένο που το διοικεί με τη βοήθεια των μπράβων και των υπάκουων μαριονετών του, οι οποίοι συνήθως αποκαλούνται πολιτικοί. Βλέποντας ότι το αντιρωσικό κίνημα καθυστερεί εντός της Ρωσίας —χάρη σε ολόκληρη τη ρωσική κοινωνία, ενωμένη, αδιαίρετη και συνεκτική— οι σχεδιαστές αποφάσισαν ότι η ΕΕ δεν θα επιβιώσει χωρίς μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Με το πρόσχημα της «πιθανότητας διαλόγου με το Κρεμλίνο», ετοιμάζονται να επιτεθούν στη Ρωσία. Οι φάσεις της σύγκρουσης Πιο συγκεκριμένα, η ΕΕ ετοιμάζεται να κλιμακώσει την αντιπαράθεση σε μια ημι-θερμή και στη συνέχεια σε μια θερμή φάση. Μόλις τις τελευταίες εβδομάδες, σημαντικές συμβάσεις (που ονομάζονται δειλά «επιστολές προθέσεων») για την παραγωγή UAV με το Κίεβο έχουν υπογραφεί στη Γαλλία (όπου ταξίδεψαν Ουκρανοί απεσταλμένοι στα μέσα Απριλίου) και στη Γερμανία. Στη Γαλλία οι συμφωνίες έγιναν αθόρυβα και παρασκηνιακά - σε επίπεδο ιδιωτικών επιχειρήσεων και νεοσύστατων επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί προχωρούν ανοιχτά, δηλώνοντας τις προθέσεις τους να πολεμήσουν τους Ρώσους… μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και σε επίπεδο ηγεσίας του Υπουργείου Άμυνας. Οι βρώμικες πολιτικές ελίτ Οι πολιτικές ελίτ, που ενδιαφέρονται να επιλύσουν αυτό που ο υπάκουος τύπος τους αποκαλεί «τη μεγαλύτερη κρίση ασφάλειας της ηπείρου», δεν σφραγίζουν συμφωνίες που περιλαμβάνουν επενδύσεις πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Οι πολιτικές ελίτ, που επιθυμούν μια κανονική συνεργασία με τη Ρωσία και όχι μια αντιπαράθεση, δεν στέλνουν στο Κίεβο —και μόλις τώρα, μόλις αυτή την εβδομάδα— σχεδόν 7 δισεκατομμύρια ευρώ που έκλεψαν από τη Ρωσία. Αυτά τα «μετρητά» είναι οι δεδουλευμένοι τόκοι επί 200 δισεκατομμυρίων ευρώ παγωμένων περιουσιακών στοιχείων που τηρούνται σε λογαριασμούς Euroclear. Οι πολιτικές ελίτ που ενδιαφέρονται να τερματίσουν την αντιπαράθεση και να λάβουν υπόψη τα συμφέροντα και τις ανησυχίες της Ρωσίας δεν χρηματοδοτούν την ανάπτυξη του νέου εγχειριδίου που διαδίδεται στα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης. Το κείμενό του είναι: «Η Ρωσία χάνει και γι' αυτό ακριβώς είναι αναγκασμένη (sic!) να δηλώσει την «επιθυμία του διαλόγου (res-sic!) με την Ευρώπη». Και γέλασε ασφαλώς και ο κάθε πικραμένος. Η Ουκρανία χρειάζεται αυτήν την προσπάθεια για να αυξήσει την παραγωγή UAV, προσελκύοντας επιδεικτικά την Ευρώπη, επειδή η Ουκρανία δεν μπορεί να αντεπεξέλθει μόνη της. Χρήματα καταχρώνται απροκάλυπτα. Οι Βρυξέλλες χρειάζονται αυτήν την προσπάθεια για να παρουσιάσουν ευσεβείς πόθους ως πραγματικότητα, να ξεγελάσουν την κοινή γνώμη ώστε να πιστέψει την μυθοπλασία, να πουλήσουν την έναρξη διαπραγματεύσεων για την προσάρτηση των εδαφών που απομένουν από την Ουκρανία στην Ευρώπη… σε υψηλότερη τιμή. Και το τσίρκο με τους μάντεις, τα μέντιουμ και άλλες ανοησίες συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης και της παραμονής του Γερμάκ – πρώην βασικού συμβούλου του Ζελένσκι - σε κελί φυλακής, είναι απαραίτητο στην ΕΕ για να δείξει ότι «καταπολεμούν τη διαφθορά στο Κίεβο». Οι Ευρωπαίοι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων είναι θηρευτές… Καταλάβαιναν ότι χωρίς μια Ρωσία «εχθρική προς τις ευρωπαϊκές αξίες», η κατάστασή τους θα ήταν πολύ χειρότερη. Η ΕΕ είναι μη βιώσιμη χωρίς μια σαφή «εξωτερική απειλή». Αλλά δεν μπορούσαν οι Ρώσοι να φανταστούν ότι, για να διατηρήσει την εξουσία της, η ΕΕ θα ήταν πρόθυμη να σκοτώσει εκατομμύρια Ουκρανούς. Ήταν επίσης έτοιμοι να αρχίσουν να χύνουν το αίμα των νεότερων εταίρων τους —των κρατών που βρίσκονται στα σύνορα με τη Βαλτική. Όταν οι Ουκρανοί φύγουν, θα είναι η σειρά των Λιθουανών. Ή των Εσθονών. Ή των Λετονών. Ή όλων μαζί. Η Ρωσία έχει να κάνει —όχι στο μέλλον, αλλά εδώ, σήμερα και τώρα— με εκείνους που είναι έτοιμοι να την καταστρέψουν με κάθε δυνατό μέσο. Η απάντησή της Ρωσίας δεν θα αργήσει να έρθει. Δεν απασχολεί την Ρωσία το αν η Ευρώπη θα αντέξει αυτή την αντιπαράθεση… αυτό που απασχολεί την Ρωσία είναι να κερδίσει ολοκληρωτικά και αμετάκλητα στην Ουκρανία και αυτό θα συμβεί 100%. Ria Novosti-BN

Η Ντόρα, ως ...θηλυκός "Ταλεϊράνδος" πήγε να πείσει τον Καραμανλή να γίνει… χειροκροτητής του ...Κυριάκου! Τα Ύστερα του Κόσμου δηλαδή! Αχ αυτή η Ντόρα! Το έφεραν έτσι τα πράγματα και πίστεψε ότι είναι ο ...θηλυκός Ταλεϊράνδος! Αυτή είναι η αθώα εκδοχή… Τώρα, ποιός ήταν αυτός ο Ταλεϊράνδος, θα σας το πεί παρακάτω ο Πύρινος Λόγιος (Ιστορικός γαρ) που τα ξέρει καλύτερα. Εγώ είμαι απλά μια φιδούλα, τα δύσκολα τα στέλνω αλλού...Πώς! Σου λέει λοιπόν η μανδάμ, "εγώ συνεργάστηκα με τον Καραμανλή, ως υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνησή του, δεν μπορεί, θα τον τουμπάρω…" Έ, κάπως έτσι ανέλαβε την αποστολή στο να φέρει τον Κώστα στο επικείμενο συνέδριο. Πήγε, λοιπόν, στο γραφείο του και εισέπραξε ηχηρό όχι! Καλά ρε Ντόρα, δεν έχεις ακούσει ότι ο Καραμανλής δεν μπορεί ούτε να μυρίσει τον Κυριάκο; Δεν έχεις ακούσει ότι θεωρεί πως η μητσοτακική ΝουΔούλα ελάχιστη σχέση έχει με το κόμμα που ίδρυσε ο θείος του; Και επειδή τον Καραμανλή δεν τον κρατάει κανένας, δεν υπήρχε περίπτωση να πάει να κάνει τον χειροκροτητή του Μητσοτάκη του Β’! Θα μου πείτε, αφού μάλλον τα ήξερε όλα αυτά, γιατί πήρε την πρωτοβουλία να συναντήσει τον πρώην πρωθυπουργό, όταν το όχι ήταν δεδομένο; Εδώ είναι η δεύτερη και πιο πιθανή εκδοχή! Μήπως σκέφτηκε ότι έτσι θα τον εκθέσει στα μάτια της γαλάζιας παράταξης; Ή μήπως ήθελε να εκθέσει το… πολυαγαπημένο (δε παίρνω και όρκο γι' αυτό) αδερφάκι της; Μπορεί η Ντόρα να μην πολυσκαμπάζει από διπλωματία (το δόγμα της ήταν: κάνουμε ό,τι μας λένε τα υπερατλαντικά αφεντικά!), αλλά από πονηριά διαθέτει με τη σέσουλα… Έτσι, όπως τα βλέπει το κομπρίσιο μυαλό μου, μάλλον καρφάκι για το αδερφάκι της ήταν όλη αυτή η ιστορία: Για να υπογραμμίσει με τη δημοσιότητα ότι ο Κυριάκος θα είναι μόνος! Καλά για το Σαμαρά ούτε λόγος, αλλά ο Μητσοτάκης ο Β’ πολύ θα ήθελε να έχει χειροκροτητή τον Καραμανλή, ειδικά τώρα που όλα δείχνουν πως ήγγικεν η ώρα για το κόμμα του Αντώνη… Ταλεϊράνδος: Ο Αιώνιος Διπλωμάτης που Πρόδωσε Όλους και Επέζησε Ευχαριστώ ιδιαίτερα την αγαπημένη μου "Κόμπρα" (θηλυκό απ' τα λίγα, να ξέρετε) για την ευγενή της πάσα, αλλά ούτως ή άλλως προσωπικότητες σαν τον Κάρολο Ταλεϊράνδο, δε θα σταματήσει ποτέ να βγάζει η φράγκικη ιστορία. Τό 'χουν στο αίμα τους οι Φράγκοι. Να δολοπλοκούν, να πλιατσικολογούν, να φέρονται πρόστυχα σε εχθρούς και φίλους και να...βγαίνουν και αλώβιτοι στο τέλος. Ε, τέτοια είναι και "χρυσή" αδερφή του Κτήνους, η Ντόρα, αλλά δε θα ασχοληθούμε άλλο μ' αυτήν. Τα είπε η φιδούλα, πιο πάνω. Στην ιστορία λοιπόν της διπλωματίας, υπάρχουν λίγοι άνδρες που κατάφεραν να γίνουν συνώνυμο ενός ολόκληρου τρόπου σκέψης. Ένας από αυτούς είναι και ο Κάρολος - Μωρίς Ντε Ταλλεϊράντ (Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord 1754-1838), γνωστός απλά ως Ταλεϊράνδος. Ένας αριστοκράτης, επίσκοπος, επαναστάτης, υπουργός του Ναπολέοντα, βασιλικός και τελικά… επιβιωτής. Ένας άνθρωπος που υπηρέτησε έξι διαφορετικά καθεστώτα σε μια από τις πιο ταραχώδεις εποχές της Ευρώπης, χωρίς ποτέ να χάσει την επιρροή του. Γεννημένος από μια παλιά γαλλική οικογένεια, ο Ταλεϊράνδος προοριζόταν για την Εκκλησία – όχι βεβαια από πίστη, αλλά από υποχρέωση, αφού ένα ατύχημα στο πόδι του τον απέκλεισε από στρατιωτική καριέρα. Έγινε επίσκοπος του Autun, αλλά η Γαλλική Επανάσταση τον βρήκε έτοιμο να αλλάξει πλευρά. Ψήφισε υπέρ της κατάργησης των προνομίων της αριστοκρατίας, αποσχηματίστηκε, και έγινε ένας από τους πιο ικανούς διπλωμάτες της νέας Γαλλίας. Όταν η Τρομοκρατία έφτασε στο αποκορύφωμά της, κατέφυγε στην Αμερική. Επέστρεψε όμως με το Διευθυντήριο και γρήγορα έγινε Υπουργός Εξωτερικών. Εκεί θα συναντούσε τον άνθρωπο που θα σημάδευε τη ζωή του: τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο εγκέφαλος πίσω από τον Αυτοκράτορα Ο Ταλεϊράνδος ήταν ο αρχιτέκτονας πολλών από τις διπλωματικές νίκες του Ναπολέοντα. Βοήθησε στην κατάληψη της εξουσίας το 1799, διαπραγματεύτηκε συνθήκες ειρήνης και επέκτεινε τη γαλλική επιρροή. Όμως, όταν ο "αυτοκράτορας" άρχισε να οδηγεί τη Γαλλία σε συνεχείς πολέμους, ο Ταλεϊράνδος κατάλαβε ότι το τέλος πλησίαζε και τότε άρχισε να εργάζεται κρυφά εναντίον του. Το 1807, σε μια περίφημη σκηνή, παραιτήθηκε από υπουργός – αλλά παρέμεινε στην αυλή. Το 1814, ενώ ο Ναπολέωντας ήταν εξόριστος στην Έλβα, ο Ταλεϊράνδος είχε ήδη διαπραγματευτεί με τους συμμάχους για την αποκατάσταση των Βουρβόνων. Το μεγάλο του αριστούργημα: Το Συνέδριο της Βιέννης! Η μεγαλύτερη στιγμή του ήρθε στο περίφημο Συνέδριο της Βιέννης (1814-1815) με τη Γαλλία να ήταν η ηττημένη δύναμη. Κάθε λογικός άνθρωπος θα περίμενε να διαμελιστεί η χώρα. Αλλά όταν έχει αυτή η χώρα έναν...βεελζεβούλη με σφραγίδα όπως ήταν ο Ταλεϊράνδος, τα πράγματα αλλάζουν άρδην. Κι έτσι, με απίστευτη μαεστρία, ίντριγκες και ασφαλώς αριστοτεχνικό διπλό παιχνίδι, κατάφερε να καθίσει η Γαλλία στο τραπέζι ως...ίση(!) με τις νικήτριες δυνάμεις! Ναί, όπως το διαβάζετε! Διαίρεσε τους νικητές ο πανάθλιος, έπαιξε Ρωσία εναντίον Αγγλίας και Αυστρίας, και τελικά εξασφάλισε ότι η Γαλλία θα επέστρεφε σχεδόν αλώβητη στην ευρωπαϊκή σκακιέρα! Αν αυτό δε λέγεται απίστευτο κατόρθωμα, τότε τι στα κομμάτια ήταν; Ο τύπος αυτός έφερε τους ηττημένους Γάλλους σε θέση...ισχύος χωρίς οι υπόλοιποι να καταλάβουν καλά-καλά το τι έγινε! Παρ' όλα αυτά όμως, έναν μόνο φοβήθηκε ο σατανικός Ταλεϊράνδος: Τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος βρισκόταν εκεί ως Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας! Εκεί...μπλόκαρε ο Γάλλος μακιαβέλλης και παραλίγο να χάσει ό,τι κέρδισε με την ίντριγκα και τη μπαγαποντιά! Γιατί «Ταλεϊρανδισμός» σημαίνει «διπλωματία κάτω από το τραπέζι»; Ο Ταλεϊράνδος δεν ήταν απλώς ευέλικτος. Ήταν ο ορισμός της κυνικής Realpolitik. Άλλαζε πλευρά με την ίδια ευκολία που άλλαζε πουκάμισο. Έπαιρνε μίζες, είχε δεκάδες ερωμένες, ζούσε με πολυτέλεια και έλεγε ψέματα με χαρακτηριστική κομψότητα. Η φράση του «Η γλώσσα δόθηκε στον άνθρωπο για να κρύβει τις σκέψεις του» ήταν η πεμπτουσία της φιλοσοφίας του. Δεν πίστευε ούτε σε ιδεολογίες, ούτε σε βασιλιάδες, ούτε καν σε επαναστάσεις. Πίστευε μόνο στο συμφέρον της Γαλλίας – και στο δικό του. Γι’ αυτό και το όνομά του έγινε ρήμα σε πολλές γλώσσες: Τalleyrandiser = που σημαίνει να ενεργείς με πονηριά, διπλωματία και προδοσία όταν χρειάζεται. Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές; Σήμερα, ο Ταλεϊράνδος, φαντάζει ταυτόχρονα αποκρουστικός αλλά και συναρπαστικός. Αποκρουστικός γιατί ενσάρκωσε την απόλυτη έλλειψη αρχών. Συναρπαστικός γιατί απέδειξε ότι σε έναν κόσμο που αλλάζει με τρομακτική ταχύτητα, η ευφυΐα, η ευελιξία και η ικανότητα να διαβάζεις τις ισορροπίες δυνάμεων είναι συχνά πιο πολύτιμες από την εντιμότητα. Όπως έλεγε και ο ίδιος: «Δεν προδίδω. Απλώς αλλάζω πλευρά όταν η άλλη έχει ήδη χαθεί». Κυνισμός και εγωπάθεια, ανακατεμένη με ρεαλιστική πραγματικότητα. Τελικά, ο Ταλεϊράνδος δεν ήταν απλώς ένας διπλωμάτης. Ήταν ο άνθρωπος που μας υπενθυμίζει ότι η πολιτική και η διπλωματία δεν είναι αγώνισμα ηθικής, αλλά τέχνη επιβίωσης. Και σε αυτό το άθλημα, λίγοι υπήρξαν καλύτεροι από αυτόν...

Οι “χρυσές” μπίζνες του Τραμπ στην Κίνα και τα super deals που έκλεισε με τον Σι Τζινπίνγκ! Η Κίνα συμφώνησε να παραγγείλει 200 αεροσκάφη ⁠Boeing, είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Σον Χάνιτι του τηλεοπτικού δικτύου Fox News, σύμφωνα με ένα απόσπασμα της συνέντευξης που προβλήθηκε. Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ είχε νωρίτερα πει πως αναμένει μια ανακοίνωση σχετικά με μια μεγάλη παραγγελία Boeing κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Τραμπ στο Πεκίνο, όπου είχε συνομιλίες με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ. «Ένα πράγμα στο οποίο συμφωνήσαμε σήμερα, (η Κίνα) θα παραγγείλει 200 αεροσκάφη… η Boeing ήθελε 150, πήραν 200», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος στο Fox News. Σύμφωνα με το Fox News, ο Τραμπ είπε ότι ο Σι δεσμεύτηκε να βοηθήσει τις ΗΠΑ στο ζήτημα του Ιράν και συμφώνησε να αγοράσει αμερικανική σόγια, πετρέλαιο, υγροποιημένο φυσικό αέριο και άλλες μορφές ενέργειας. Επιπλέον, ο Σι είπε ότι η Κίνα θα αγοράσει 200 αεροσκάφη Boeing 737. Η Boeing είχε προηγουμένως διαπραγματευτεί μια συμφωνία για την πώληση 500 αεροσκαφών 737 Max στην Κίνα. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Κέλι Όρτμπεργκ, βρίσκεται στο Πεκίνο μαζί με τον Τραμπ αφού περιλαμβάνεται στη λίστα των CEO που ταξίδεψαν στην Κίνα. Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος ανέφερε σε ενημερωτικό σημείωμα της συνάντησης ότι οι δύο ηγέτες συζήτησαν επιχειρήσεις και εμπόριο, καθώς και τον πόλεμο στο Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ. «Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά ώστε να υποστηρίζεται η ελεύθερη ροή ενέργειας», δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. «Ο πρόεδρος Σι επίσης ξεκαθάρισε την αντίθεση της Κίνας στη στρατιωτικοποίηση των Στενών και σε κάθε προσπάθεια επιβολής τέλους χρήσης τους, και εξέφρασε ενδιαφέρον για την αγορά περισσότερου αμερικανικού πετρελαίου ώστε να μειωθεί η εξάρτηση της Κίνας από τα Στενά στο μέλλον», συνέχισε ο αξιωματούχος. «Και οι δύο χώρες συμφώνησαν ότι το Ιράν δεν μπορεί ποτέ να αποκτήσει πυρηνικά όπλα».

Τo γεγονός με το θαλάσσιο drone, που «αμόλησε» η Ουκρανία στο Ιόνιο, απέδειξε ότι ο Ζελένσκι κατέρριψε την κυριαρχία και τα σύνορα του ελληνικού κράτους! Άρα, είναι επικίνδυνος εχθρός μας! Ποιος, όμως, έδωσε το δικαίωμα στον Ζελένσκι να λειτουργεί εντός των συνόρων της Ελλάδας με τέτοια ασύστολη ατιμωρησία; Ποιος στα κομμάτια νομίζει ότι είναι; Ο Ζελέσνκι, ο πρώην τηλεκωμικός που η Δύση φιλοτέχνησε ως «πρόεδρο-πολέμαρχο» της Ουκρανίας, όχι μόνο παραβίασε την ελληνική νομοθεσία, αλλά υπονόμευσε την ελληνική εθνική ασφάλεια και έθεσε σε άμεσο κίνδυνο τις ζωές των πολιτών της. Ποιος, όμως, έδωσε το δικαίωμα στον Ζελένσκι να λειτουργεί εντός των συνόρων της Ελλάδας με τέτοια ασύστολη ατιμωρησία; Πότε το ελληνικό Κοινοβούλιο παραχώρησε απεριόριστη πρόσβαση στον ουκρανικό στρατό, στην ουκρανική κατασκοπία και τις πάσης φύσεως «επιχειρήσεις» τους; Και, κυρίως, πότε ενημερώθηκαν οι Ελληνες πολίτες ότι μπορεί ξαφνικά να τιναχθούν στον αέρα όταν ταξιδεύουν με ένα καράβι ή βρίσκονται κοντά σε μια ακτή λόγω των διάφορων-φαντασμάτων που αλωνίζουν γεμάτα εκρηκτικά στην ελληνική θάλασσα; Αποδείχθηκε πια, με κάμποσες μέρες αμήχανης καθυστέρησης, ότι το θαλάσσιο drone-καμικάζι, που βρέθηκε τυχαία κολλημένο σε βράχια στη Λευκάδα, προήλθε από ουκρανικό σκάφος που έπλεε στο Ιόνιο. Το ουκρανικό πλοίο έριξε το drone στη θάλασσα της Λευκάδας γεμάτο με 100 κιλά εκρηκτικά, με σκοπό να πραγματοποιήσουν βομβιστική επίθεση μέσα στην ελληνική θαλάσσια επικράτεια. Πιθανολογείται ότι στόχος μπορεί να ήταν ρωσικό εμπορικό πλοίο που κινούνταν στην ελληνική θαλάσσια περιοχή, αλλά ο σκοπός κι ο πραγματικός στόχος του παραμένουν αναπάντητα. Το επικίνδυνο drone, που το μάζεψαν ψαράδες απ’ τα βράχια, ήταν ακόμη σε λειτουργία και μεταφέρθηκε στο λιμάνι, με διαρκή κίνδυνο να γίνει εξαιρετικά ισχυρή έκρηξη με απρόβλεπτο αριθμό αθώων θυμάτων. Παράλληλα, το ουκρανικό drone κατέγραφε και κατασκόπευε εντός των ελληνικών συνόρων, με την ελληνική κυβέρνηση να μην μας έχει ακόμη ενημερώσει σχετικά. Τι κατέγραφε; Για ποιους; Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό της, ενώ στην πραγματικότητα ο Ζελένσκι καταρρίπτει την κυριαρχία του ελληνικού κράτους. Κι όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρείχε από την πρώτη στιγμή και συνεχίζει να παρέχει μια διαρκή ροή χρημάτων, όπλων και οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, στερώντας τα στην πλειονότητά τους από περιοχές της ελληνικής επικράτειας που απειλούνται άμεσα. Χωρίς ουδέποτε να ενημερώνει τους πολίτες της και χωρίς την έγκριση του ελληνικού Κοινοβουλίου. Πάντα εν κρυπτώ ενισχύει το Κτήνος τον ουκρανικό στρατό από το 2022. Νύχτα φεύγουν τα φορτηγά με τα πυρομαχικά εδώ και τέσσερα χρόνια. Και ουδείς ξέρει πού πηγαίνουν και αν ποτέ φτάνουν στον προορισμό τους, αφού στη διαλυμένη Ουκρανία βασιλεύουν η διαφθορά και η μαύρη αγορά. Τα γεγονότα με το επικίνδυνο θαλάσσιο drone, που παρανόμως ξαμόλησε η Ουκρανία στο Ιόνιο για βομβιστική επίθεση, ήταν η τελευταία και πιο κυνική απόδειξη του διαρκούς φιάσκου της στήριξης Ζελένσκι από ένα αφελές κι ανεύθυνο Μαξίμου. Ο Ζελένσκι είχε εξελιχθεί στον πιο αχάριστο από τους «συμμάχους» της Ελλάδας ήδη από την εποχή που απευθυνόταν στο ελληνικό και κυπριακό Κοινοβούλιο, απαιτώντας όπλα και τυφλή υποστήριξη, ενώ παράλληλα χαριεντιζόταν με την Τουρκία. Τώρα έγινε κι ο πιο επικίνδυνος κι ανεύθυνος από τους δήθεν «συμμάχους» της Αθήνας. Αδιαφορεί για το αν προκαλέσει αιματηρές εκρήξεις, με εκατόμβες θυμάτων στην Ελλάδα. Ούτε νοιάζεται το αν μας μπλέξει σε πολεμικό και διπλωματικό αδιέξοδο για να εξυπηρετήσει τις δικές του επιδιώξεις. Ο Ουκρανός πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι δεν διαθέτει κανένα αίσθημα ευθύνης, καμιά σοβαρότητα και καμιά αξιοπιστία. Δεν είναι σύμμαχος, είναι μια επικίνδυνη επιβάρυνση χωρίς όφελος. Είναι πρωτοφανές στη σύγχρονη διπλωματία, αλλά ο Ζελένσκι εξαπολύει ουσιαστικά μια τρομοκρατική επιχείρηση μέσα στη χώρα που τον ευεργετεί, εις βάρος των δικών της εθνικών συμφερόντων. Αυτό δεν αποτελεί μόνο μια σοβαρή διπλωματική κρίση. Η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να διακόψει κάθε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία και να μπλοκάρει ενεργά κάθε μέθοδο «προεισόδου» της Ουκρανίας στην Ε.Ε. από το παράθυρο. Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν το κάνει ούτε και τώρα, τότε είτε στέλνει το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση (εχθρούς και «συμμάχους») ότι αποτελούμε κι επίσημα έναν «χώρο» για ξένες στρατιωτικές επιχειρήσεις, ένα «ξέφραγο αμπέλι κι όχι χώρα», όπως την κατηγορεί σύσσωμη η αντιπολίτευση, είτε παραδέχεται σιωπηρά ότι έχει παραχωρήσει σε διάφορες ξένες δυνάμεις την ελληνική επικράτεια για τους δικούς τους πολεμικούς-στρατηγικούς σχεδιασμούς. Τον Δεκέμβριο 2025 η Ουκρανία χτύπησε με drones ένα ρωσικό τάνκερ στα ανοιχτά της Κρήτης. Γράφτηκε ότι ήταν σε «ουδέτερα ύδατα» της Μεσογείου. Μόλις τον Απρίλιο ο Ζελένσκι ναρκοθέτησε ακόμα και την συμφωνία για τη συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της ανάπτυξης θαλάσσιων drones. Το Κίεβο απαίτησε να βάλει καταχρηστικούς όρους στη συμφωνία και να έχει λόγο στο πώς θα τα χρησιμοποιούν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, για να προσφέρει έτσι υπηρεσίες στην Αγκυρα. Οι Ουκρανοί θέλουν σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής Ελλάδας – Τουρκίας να μπλοκάρουν τη χώρα μας από το να τα χρησιμοποιήσει, με το πρόσχημα ότι τα drones θα «έχουν κατασκευαστεί στην Ουκρανία». Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο ο Ζελένσκι. Είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ανίκανη και απρόθυμη να προστατέψει τα σύνορα και τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Να επιτελέσει, δηλαδή, την πιο στοιχειώδη από τις υποχρεώσεις που έχει μια κανονική κυβέρνηση ενός κανονικού κράτους. Αντίθετα, μετέτρεψε την επικράτεια σε παιδική χαρά για ξένες δυνάμεις και κατασκόπους. Ποιος τελικά επιτρέπει στους Ουκρανούς να παραβιάζουν ανενόχλητοι την εθνική κυριαρχία κι ασφάλεια, επιδεικνύοντας ένα επίπεδο ελευθερίας σαν να λειτουργούν μέσα στη δική τους χώρα; Ρητορικό είναι το ερώτημα…

Ο Ίλον Μασκ απαντά για ...λογαριασμό της Ελλάδας! Προσβάλλουν την Ιστορία, τον πολιτισμό, την πνευματική κληρονομιά και τις ρίζες μας, και η κυβέρνηση σιωπά. Τον ρόλο της εκπροσώπησης του Ελληνισμού ανέλαβε ένας Αμερικανός δισεκατομμυριούχος. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια για την κατάντια της κυβέρνησης του Κτήνους! Ο λόγος γίνεται για τη χολιγουντιανή παραγωγή με μια οικτρή απόπειρα μεταφοράς του ομηρικού έπους «Οδύσσεια» στον κινηματογράφο, καθώς και τον αντίκτυπό της στα ΜΜΕ αλλά και στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Νόλαν, υπακούοντας στις εντολές των χρηματοδοτών του και ρίχνοντας νερό στον μύλο της ορθοπολιτικής τυραννίας και της Woke Agenda, αποπειράται να χλευάσει το έθνος μας με αξιοθρήνητες επιλογές ηθοποιών. Τον ρόλο της Ωραίας Ελένης αλλά και της ...Κλυταιμνήστρας(!) θα ενσαρκώσει η Αφρικανή ηθοποιός, κενυατικής καταγωγής, Λουπίτα Νιόνγκο! Τον ρόλο του Ελπήνορα, ο τρανσέξουαλ Ελιοτ Πέιτζ! Τι κατήγγειλε ο Ελόν Μάσκ Ο Ελον Μασκ σε αναρτήσεις του στο Χ κατήγγειλε ότι ο σκηνοθέτης «ουρεί στον τάφο του Ομήρου. Αίσχος» και «προσέβαλε χυδαία τον ελληνικό λαό. Ντροπή του». Η αγάπη και ο θαυμασμός του Μασκ για τον ελληνικό πολιτισμό αλλά και γενικότερα για το έθνος μας είναι γνωστά. Άγνωστα είναι τα όρια της χοντροπετσιάς, της ανικανότητας και της αδιαφορίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την υπεράσπιση της Ιστορίας μας και όσα μας ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα έθνη. Ο κ. Μασκ, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έπρεπε να είναι ένας από τους πολλούς που θα ένωναν τις φωνές τους με αυτήν της Ελλάδας εναντίον όλων όσοι θέλουν να ατιμάσουν τα όσια και τα ιερά μας. Αν είχαμε κανονική κυβέρνηση - τώρα θυμόμαστε τα λόγια του Αγίου Παϊσιου «Θα έχετε κυβέρνηση και θα είναι σαν να μην έχετε» - διαπνεόμενη από πατριωτικά αισθήματα, θα έπρεπε εκείνη να είχε αντιδράσει πρώτη και να προβεί σε μια σειρά από ενέργειες που θα προστάτευαν τα έργα του Ομήρου από πάσης φύσεως και προελεύσεως βέβηλους. Όμως, αυτά τα θέματα ουδόλως συγκινούν το καθεστώς Μητσοτάκη. Κάθε άλλο. Ο πρωθυπουργός και οι συν αυτώ, από το 2019 που ανέλαβαν την εξουσία, δείχνουν, σε κάθε ευκαιρία που τους δίνεται, ότι υπηρετούν την ορθοπολιτική, αντιπατριωτική, διεθνιστική ατζέντα. Όσα λέει ο Μασκ για τον Όμηρο τους φαντάζουν… εθνικιστικά και σκοταδιστικά!

Νέα πρόκληση της Άγκυρας στον ΟΗΕ! Έρχονται τα..."Τουρκικά Στενά"! Και για να προβαίνει σε μαζικές προκλήσεις το τελευταίο διαστημα, σημαίνει πως την έχει πιάσει πανικός και βιάζεται... Βιάζεται πολύ! Η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει διεθνώς τον όρο «Τουρκικά Στενά» για Δαρδανέλια-Θάλασσα του Μαρμαρά- Βόσπορο, αμφισβητώντας ιστορικές και νομικές διατυπώσεις της Σύμβασης του Μοντρέ! Νέος κύκλος έντασης ξέσπασε ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία με αφορμή τη χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» από την Άγκυρα στον ΟΗΕ, σε μια υπόθεση που αποκτά πλέον σαφείς γεωπολιτικές, νομικές και στρατηγικές προεκτάσεις για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία επιχειρεί για ακόμη μία φορά να αναδιαμορφώσει, μέσω πολιτικής και διπλωματικής πίεσης, καθιερωμένες γεωγραφικές και ιστορικές ονομασίες που προβλέπονται ρητά από διεθνείς συνθήκες και τη διεθνή πρακτική. Μετά την προώθηση του όρου «Θάλασσα των Νήσων» αντί του ιστορικού όρου Αιγαίο Πέλαγος, η Άγκυρα επανέρχεται τώρα με την προσπάθεια καθιέρωσης της ονομασίας «Τουρκικά Στενά» για τα Δαρδανέλλια, τη Θάλασσα του Μαρμαρά και τον Βόσπορο. Το ζήτημα ήρθε στην επιφάνεια κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 29 Απριλίου για την ασφάλεια στη θάλασσα και την προστασία των θαλάσσιων οδών. Εκεί, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Αχμέτ Γιλντίζ, αναφέρθηκε συλλογικά στον Βόσπορο και τα Δαρδανέλλια ως «Τουρκικά Στενά», υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα λαμβάνει μέτρα για την προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Η ελληνική πλευρά αντέδρασε άμεσα, επισημαίνοντας ότι η Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 δεν χρησιμοποιεί πουθενά τον όρο «Τουρκικά Στενά», αλλά αναφέρεται συγκεκριμένα στα Δαρδανέλλια, τη Θάλασσα του Μαρμαρά και τον Βόσπορο. Η Άγκυρα απάντησε με επίσημη επιστολή προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ Φου Κονγκ και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, απορρίπτοντας πλήρως τις ελληνικές ενστάσεις. Στην επιστολή, ο Αχμέτ Γιλντίζ υποστήριξε ότι ο όρος «Τουρκικά Στενά» αποτελεί καθιερωμένη γεωγραφική ονομασία με μακροχρόνια διεθνή χρήση, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στον Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός, ενώ κατηγόρησε την Αθήνα ότι επιχειρεί να πολιτικοποιήσει το θέμα για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους. Ο Τούρκος διπλωμάτης τόνισε ακόμη ότι τα κράτη έχουν δικαίωμα να καθορίζουν τις επίσημες ονομασίες γεωγραφικών περιοχών που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους, επισημαίνοντας ότι ο Βόσπορος και τα Δαρδανέλλια βρίσκονται υπό τουρκική κυριαρχία. Η τουρκική επιχειρηματολογία, ωστόσο, ερμηνεύεται από αναλυτές ως προσπάθεια δημιουργίας νέου πολιτικού και νομικού πλαισίου που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μελλοντικά σε ζητήματα στρατιωτικοποίησης και κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση, η Άγκυρα επιχειρεί μέσω του όρου «Τουρκικά Στενά» να ενισχύσει τη θέση της περί πλήρους νομιμότητας της στρατιωτικοποίησης των περιοχών του Βοσπόρου, των Δαρδανελλίων, αλλά και της Ίμβρου και της Τενέδου, ενώ παράλληλα να συνεχίσει να αμφισβητεί τη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας σε νησιά όπως η Λήμνος και η Σαμοθράκη. Υπενθυμίζεται πάντως ότι κατά το παρελθόν ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Ρουστού Αράς είχε δηλώσει επίσημα στην τουρκική Εθνοσυνέλευση πως η Σύμβαση του Μοντρέ κατήργησε τους περιορισμούς αποστρατιωτικοποίησης και για τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, κάτι που –όπως είχε πει– «ικανοποιούσε ιδιαίτερα» την Άγκυρα. Μέσα σε αυτό το νέο σκηνικό, επανέρχεται πλέον και η συζήτηση για το κατά πόσο η Ελλάδα θα μπορούσε να αξιοποιήσει την ίδια λογική που επικαλείται η Τουρκία, καθιερώνοντας σε διεθνές επίπεδο δικές της γεωγραφικές ονομασίες για θαλάσσια περάσματα και περιοχές του Αιγαίου που περιβάλλονται από ελληνικά νησιά. Στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνονται προτάσεις για όρους όπως «Νότια Ελληνικά Στενά» στο θαλάσσιο τόξο Πελοποννήσου–Κρήτης–Ρόδου, «Κεντρικά Ελληνικά Στενά» στην περιοχή Εύβοιας–Κυκλάδων–Σάμου και «Βόρεια Ελληνικά Στενά» στην περιοχή Χαλκιδικής–Λήμνου–Λέσβου. Η συζήτηση αυτή, ανεξάρτητα από το αν θα προχωρήσει ή όχι σε θεσμικό επίπεδο, δείχνει ότι η διαμάχη Αθήνας και Άγκυρας δεν περιορίζεται πλέον μόνο σε ζητήματα θαλάσσιων ζωνών και κυριαρχίας, αλλά επεκτείνεται σταδιακά ακόμη και στο επίπεδο της γεωγραφικής ορολογίας, της ιστορικής αφήγησης και της διεθνούς διπλωματικής επιρροής. europost

Χωρίς τους πρώην Πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά ξεκινάει σήμερα το 16ο Τακτικό Συνέδριο του κόμματος! Ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας της πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη στέλνουν και οι δύο με την απουσία τους – Έντονος προβληματισμός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα για την καταβύθιση των ποσοστών του κόμματος στις δημοσκοπήσεις και την επερχόμενη απώλεια μεγάλου αριθμού βουλευτικών εδρών! Μέσα σε κλίμα εσωτερικού αναβρασμού και έντονης ανησυχίας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα αλλά και στο στελεχικό δυναμικό του κόμματος , ξεκινάει σήμερα το 16ο Τακτικό Συνέδριο της Ν.Δ. Το κλίμα αυτό διαμορφώνεται από τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων εβδομάδων, στις οποίες τα εκλογικά ποσοστά της Ν.Δ. παρουσιάζονται μεταξύ 20% και 23%. Και αυτό , παρά την… καλή θέληση των περισσοτέρων δημοσκόπων , για να… διορθώσουν προς τα πάνω τα ποσοστά αυτά και να τονώσουν έτσι το πεσμένο ηθικό των στελεχών και των ψηφοφόρων. Κατά την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου , οι πρώην Πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς θα στείλουν ηχηρότατο μήνυμα αποδοκιμασίας της πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη με την απουσία τους και με το πολιτικό κενό, που αφήνουν πίσω τους. Από την πλευρά του, ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής φρόντισε να δώσει το δικό του στίγμα, μιλώντας σε ένα μεγάλο ακροατήριο αγροτών στην Ξάνθη , ενώ ο Αντώνης Σαμαράς , σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, προετοιμάζει τη δημιουργία νέου Πολιτικού Κινήματος με έντονα Πατριωτικά Ανακλαστικά και ριζοσπαστικές προτάσεις και ιδέες για την ανασυγκρότηση της Ελληνικής Κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικοί και δημοσιογραφικοί κύκλοι αναμένουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ομιλίες πολιτικών προσώπων όπως του Νίκου Δένδια, για να διαπιστώσουν αν και κατά πόσο θα διαφοροποιηθούν από τη γραμμή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αναμενόμενη επίσης είναι η επίδειξη “ακραίου κομματικού πατριωτισμού” από άλλα πολιτικά πρόσωπα όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να επιτίθεται εναντίον του Νίκου Δένδια , διεκδικώντας την εκπροσώπηση της “σκληρής γραμμής” της κομματικής ηγεσίας...

Ετοιμάζουν παγίδα οι Ουκρανοί! Στήνουν σφαγή μισθοφόρων! Ο πύραυλος Sarmat άρχισε να ...προθερμαίνεται... Μια νέα συμμαχία, ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) αναδύεται στο παγκόσμιο προσκήνιο - Το αμυντικό δυναμικό των χωρών του SCO υπερβαίνει κατά πολύ όλες τις δυνατότητες του ΝΑΤΟ Η Ουκρανία επιχειρεί να ανοίξει νέο κεφάλαιο στη στρατολόγηση μισθοφόρων στρατιωτών, την ώρα που οι απώλειες στο μέτωπο, οι λιποταξίες και τα αδιέξοδα της επιστράτευσης ασκούν ασφυκτική πίεση στο Κίεβο που υφίσταται μια τεράστια ήττα στο μέτωπο... Σύμφωνα με ρωσικά και ουκρανικά δημοσιεύματα, η προεδρία της Ουκρανίας σχεδιάζει τη δημιουργία κεντρικού μηχανισμού προσέλκυσης μισθοφόρων από το εξωτερικό, με στόχο την ενίσχυση των ουκρανικών δυνάμεων, οι οποίες έχουν περιέλθει πραγματικά σε δραματική κατάσταση. Ωστόσο, πίσω από τις υποσχέσεις υψηλών αμοιβών και «εθελοντικής συμμετοχής», πληθαίνουν οι καταγγελίες ξένων μαχητών για εξαπάτηση, σκληρές συνθήκες και τεράστιες απώλειες στο πεδίο της μάχης. Απέναντι σε αυτά τα σχέδια του Κιέβου αλλά και στην συνολική πολιτική που ακολουθεί η Δύση και που δείχνει «παράταση» της στρατιωτικής σύγκρουσης, η Ρωσία δεν μένει απαθής… Ήδη απαντά με καταιγιστικές επιθέσεις πυραύλων και drones και στέλνει μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις «ζεσταίνοντας» νέα, μοναδικά όπλα, όπως ο διηπειρωτικός πύραυλος Sarmat, που δεν έχουν… αντίπαλο… Δυσοίωνη προοπτική Τη δημιουργία ενός ενιαίου κέντρου προσέλκυσης ξένων πρότεινε ο επικεφαλής του γραφείου του Zelensky, Kyrylo Budanov. Τα καθήκοντα θα είναι πολλά - από την αναζήτηση και επιλογή μέχρι τη μεταφορά και την εκπαίδευση. Ήδη αναζητούνται μεταφραστές. Το σχέδιο αναμένεται να ολοκληρωθεί από το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας έως τα τέλη Μαΐου. «Το συνολικό μας σχέδιο για την επίλυση των προβλημάτων με τις λιποταξίες και την επιστράτευση περιλαμβάνει συγκεκριμένες αποφάσεις ώστε να υπάρχουν περισσότεροι ξένοι στην Ουκρανία», δήλωσε ο επικεφαλής του στρατιωτικού υπουργείου Mykhailo Fedorov. Διακοπή συμβολαίων Εντυπωσιακή είναι η ασυνέπεια του Κιέβου. Στα τέλη του 2025 αποφασίστηκε η διάλυση και των τεσσάρων ξένων λεγεώνων των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων (τριών μάχιμων και ενός εκπαιδευτικού). Στους ξένους εθελοντές προτάθηκε να υπηρετήσουν σε μονάδες εφόδου μαζί με Ουκρανούς στρατιώτες. Αυτό δεν άρεσε σε πολλούς, οι οποίοι έσπευσαν να διακόψουν τα συμβόλαιά τους. «Ήταν σοκ», δήλωσε αγανακτισμένος ο μισθοφόρος από τη Δανία με το προσωνύμιο Viking. Μετά από τρία χρόνια υπηρεσίας στο καθεστώς του Κιέβου, του δόθηκε εντολή να ετοιμαστεί άμεσα και να μεταβεί στο Kryvyi Rih. Σύντομα βρέθηκε σε στενό στρατώνα χωρίς νερό και ίντερνετ. Η εκπαίδευση του προσωπικού είχε σταματήσει. Όλα αυτά αποθάρρυναν πλήρως τους μαχητές. Επικρίσεις Η νέα ιδέα της ουκρανικής προεδρίας επίσης δεν φαίνεται να συγκεντρώνει ευρεία υποστήριξη. Τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης έχουν επανειλημμένα επικρίνει τους ξένους στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Και τώρα ακόμη και οι λεγόμενοι «εθελοντές» που βρίσκονται κοντά στους στρατιωτικούς κύκλους εμφανίζονται ιδιαίτερα δυσαρεστημένοι. «Δεν έρχονται να πολεμήσουν, αλλά για τα χρήματα. Δεν είναι τυχαίο που διαλύθηκαν οι λεγεώνες. Υπήρχαν λόγοι», σημειώνει ο Roman Donik. Φέρνει ως παράδειγμα τους Κολομβιανούς. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι «καλοί και με κίνητρο μαχητές» τελείωσαν πολύ γρήγορα. Δεν πάνε στο μέτωπο Τώρα οι ξένοι στρατιώτες αρνούνται να συμμετέχουν σε αποστολές μάχης, προτιμώντας να παραμένουν στα στρατόπεδα εκπαίδευσης. Παράλληλα, εγκαταλείπουν συχνά αυθαίρετα τις μονάδες τους και είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ανά πάσα στιγμή. Ο επικεφαλής της «Σχολής Οικονομικών του Κιέβου» Tymofiy Mylovanov δήλωσε ότι περίπου 7.000 πολίτες της Κολομβίας συμμετέχουν στις μάχες στο πλευρό των ουκρανικών δυνάμεων — περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον πρόεδρο της Κολομβίας Gustavo Petro. «Δεν θέλουμε να εξάγουμε θάνατο», έγραψε απαντώντας σε ανάρτηση του Mylovanov. Χιλιάδες νεκροί Τον Μάρτιο, η Κολομβία απαγόρευσε επίσημα τη μισθοφορική δράση. Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας, τουλάχιστον 300 Κολομβιανοί έχουν σκοτωθεί στην Ουκρανία. Στην πραγματικότητα, είναι πολύ περισσότεροι, αναφέρει η El Pais επικαλούμενη οικογένειες μισθοφόρων. Πολλοί εξακολουθούν να θεωρούνται αγνοούμενοι. Ψέματα για μισθό 7.000 δολάρια και αποζημίωση 350.000 Ο μέσος μισθοφόρος από την Κολομβία έχει συνήθως υπηρετήσει στον στρατό και διαθέτει εμπειρία μάχης κατά αντικυβερνητικών δυνάμεων — από καρτέλ ναρκωτικών μέχρι αριστερές αντάρτικες ομάδες. Μετά την αποστράτευσή τους, οι βετεράνοι ηλικίας 40-45 ετών μπορούν να υπολογίζουν μόνο σε μικρή σύνταξη και δυσκολεύονται να βρουν εργασία στη χώρα τους. Εκεί εμφανίζεται το Κίεβο προσφέροντας μια φαινομενικά γνώριμη δουλειά, με υποσχέσεις για έως και 7.000 δολάρια τον μήνα και αποζημίωση 350.000 δολαρίων στις οικογένειες σε περίπτωση θανάτου. Στην πράξη όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Συχνά, οι στρατολογήσεις γίνονται με εξαπάτηση. Πρώην στρατιωτικός του ναυτικού της Κολομβίας δήλωσε στην El Pais ότι, ενώ του είχαν υποσχεθεί σχεδόν 700.000 δολάρια για υπηρεσία στις ουκρανικές δυνάμεις, τελικά έλαβε λιγότερα από 4.000. «Προσπαθούν να μας εξαπατήσουν άγρια. Εκτός Κολομβίας δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Αλλά όταν επιστρέψω, δεν θα σιωπήσω. Δεν θέλω να πέσουν κι άλλοι στην ίδια παγίδα. Πρέπει να φύγουμε. Εδώ είναι κρεατομηχανή», παραδέχθηκε o πρώην στρατιωτικός του ναυτικού της Κολομβίας. Γενικευμένη εξαπάτηση Σύμφωνα με τον ίδιο, ορισμένοι Κολομβιανοί διαφημίζουν τη μισθοφορική δράση στα μέσα ενημέρωσης ενώ παραμένουν στα μετόπισθεν της Ουκρανίας. Όποιος επιχειρήσει να αποκαλύψει την αλήθεια κινδυνεύει ακόμη και να δεχτεί πυρά από τους ίδιους τους συμπολεμιστές του. Και οι οικογένειες των νεκρών, όμως, αισθάνονται εξαπατημένες. Ο σύζυγος της Κολομβιανής Marta Sarmiento δηλώθηκε επίσημα ως αγνοούμενος, παρά τις μαρτυρίες συναδέλφων του και σχετικές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Εκείνη ταξίδεψε στην Ουκρανία και ξόδεψε περίπου 4.000 δολάρια αναζητώντας δικαιοσύνη, χωρίς αποτέλεσμα. Της εξήγησαν ότι πιθανότατα δεν θα παραλάβει ποτέ τη σορό του συζύγου της, ενώ αρνήθηκαν να της χορηγήσουν πιστοποιητικό θανάτου για να λάβει τις προβλεπόμενες αποζημιώσεις. Σφαγή… «Αυτή είναι σφαγή για τους ξένους μισθοφόρους. Σε δέκα χρόνια κανείς δεν θα θυμάται τον πατέρα μου. Όσοι φεύγουν γίνονται απλώς αριθμοί στις στατιστικές θανάτου, ονόματα σε αναμνηστικές πλάκες, χωρίς καν μνημείο στον τάφο τους. Και σκέφτομαι: γιατί όλα αυτά;» δήλωσε στους Ισπανούς δημοσιογράφους ο Alejandro, γιος του José Elkin Valdez, ενός ακόμη Κολομβιανού που σκοτώθηκε στην Ουκρανία. Στο πλευρό των ουκρανικών δυνάμεων πολεμούν όχι μόνο Λατινοαμερικανοί αλλά και πολλοί Ευρωπαίοι από την Πολωνία, τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις σκανδιναβικές χώρες. Διεφθαρμένοι εγκληματίες Ο μισθοφόρος από την Ολλανδία Hendrik δήλωσε στην De Telegraaf ότι οι ηγέτες του καθεστώτος του Κιέβου είναι «διεφθαρμένοι εγκληματίες» και ότι στον ουκρανικό στρατό τιμώνται οι ναζί. «Δεν θέλω πλέον να έχω καμία σχέση με όλα αυτά. Και δεν ήμουν ο μόνος. Πολλοί άλλοι ξένοι έφυγαν επίσης: έβλεπαν μονάδες όπου κάθε πρωί χαιρετούσαν με ναζιστικό χαιρετισμό», ανέφερε. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ξένοι αντιμετωπίζονται εξίσου σκληρά με τους Ουκρανούς στρατιώτες. Κάποια στιγμή προσπάθησαν να τον στείλουν στην πρώτη γραμμή υπό την απειλή όπλου. Παράλληλα, οι Κολομβιανοί, όπως σημειώνει ο Hendrik, λειτουργούν σαν «κράτος εν κράτει». Ορισμένοι από όσους γνώρισε είχαν σχέσεις με καρτέλ ναρκωτικών και δεν δίσταζαν να δείχνουν φωτογραφίες βασανιστηρίων που πραγματοποιούσαν στην πατρίδα τους. Πιθανότατα, η νέα πρωτοβουλία του Κιέβου θα οδηγήσει μόνο σε ακόμη μεγαλύτερη ειλικρίνεια από ξένους που έχουν σοκαριστεί από την ουκρανική πραγματικότητα. Η απάντηση της Ρωσίας Την ίδια στιγμή, δίνεται η εντύπωση ότι οι δυτικοί και οι «μαριονέτες» τους στο Κίεβο ονειρεύονται μια νέα εκδοχή των Συμφωνιών του Μινσκ. Δηλαδή, θα συνεχίσουν αδιάκοπα να λένε ψέματα και ταυτόχρονα να βομβαρδίζουν, ενώ η Μόσχα, δεμένη χειροπόδαρα από υποχρεώσεις, δεν θα μπορεί καν να απαντήσει. Η Ρωσία έσπευσε να διαλύσει αυτή την αυταπάτη. Ως απάντηση στις πολυάριθμες παραβιάσεις της εκεχειρίας από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, ο ρωσικός στρατός τις τελευταίες δύο ημέρες έπληξε ενεργά υποδομές, γέφυρες, αεροδρόμια και στρατιωτικά εργοστάσια σε περιοχές που ελέγχονται από τις αρχές του Κιέβου. Μέρα και νύχτα ακούγονταν εκρήξεις, ενώ εγκαταστάσεις της αμυντικής βιομηχανίας τυλίγονταν στις φλόγες. Στο Κίεβο σημειώθηκαν διακοπές ρεύματος, ενώ στο Λβόβ αναφέρθηκαν διακοπές υδροδότησης. Στόχοι έγιναν μονάδες συναρμολόγησης και εκτόξευσης drones, ουκρανικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί, καθώς και ξένοι μισθοφόροι. Το μήνυμα του Sarmat Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν δοκιμές του νεότερου στρατηγικού πυραύλου «Sarmat». Πρόκειται για ένα μοναδικό οπλικό σύστημα που μπορεί να διανύσει 35 χιλιάδες χιλιόμετρα και να κινηθεί όχι μόνο σε βαλλιστική αλλά και σε υποτροχιακή τροχιά. Σε περίπτωση χρήσης του, όλα τα δυτικά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας δεν θα μπορούν παρά να τον παρακολουθούν ανήμπορα. Δεν υπάρχουν μέσα αναχαίτισης του «Sarmat». Όλα αυτά ας τα λάβουν υπόψη οι μελλοντικοί δυτικοί διαπραγματευτές ώστε να μην αποθρασύνονται υπερβολικά. Τεράστια συμμαχία Χθες πραγματοποιήθηκε επίσης η συνάντηση των γραμματέων των Συμβουλίων Ασφαλείας των κρατών-μελών του SCO, του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης. Η εκδήλωση αυτή διεξάγεται χωρίς τυμπανοκρουσίες και μεγαλοπρέπεια, αλλά είναι εξαιρετικά — κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας — τόσο για τη Ρωσία όσο και για ολόκληρο τον κόσμο. Ο τεράστιος χώρος του SCO αποτελεί ουσιαστικά τα βαθιά μετόπισθεν της Ρωσίας, επιτρέποντάς της να ξεπερνά τις κυρώσεις και να αντιμετωπίζει ελλείψεις και απομόνωση, να αναπτύσσει κοινές παραγωγές και να εξασφαλίζει όλα όσα χρειάζεται το μέτωπο. Υπενθυμίζεται ότι στον SCO συμμετέχουν οι χώρες της Κεντρικής Ασίας, με τις οποίες η Ρωσία διατηρεί δεσμούς ήδη από τη σοβιετική εποχή, καθώς και η Κίνα, η Ινδία, το Ιράν, το Πακιστάν και η Λευκορωσία. Πρόκειται για περισσότερους από 3,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους και περίπου το ένα τέταρτο του παγκόσμιου ΑΕΠ. Προσθέστε σε αυτό την τεράστια γεωγραφική έκταση (80% ολόκληρης της Ευρασίας), τον νεανικό, φιλόδοξο και ταχέως αναπτυσσόμενο πληθυσμό, την ισχυρή αμυντική δυνατότητα και το εκτεταμένο δίκτυο εμπορικών και οικονομικών σχέσεων — ορισμένες από τις οποίες προέρχονται από την εποχή του Μεγάλου Δρόμου του Μεταξιού και άλλες οικοδομήθηκαν στη σοβιετική περίοδο — και όλες εξακολουθούν να λειτουργούν. Υπό πίεση Οι χώρες του SCO βρίσκονται σήμερα υπό τεράστια πίεση από τη συλλογική Δύση. Οι ΗΠΑ εξοπλίζουν την Ταϊβάν, απειλώντας να τη στρέψουν εναντίον της Κίνας και να προκαλέσουν εκεί μια στρατιωτική κρίση αντίστοιχη με την ουκρανική. Η Ινδία πιέζεται με δασμούς — ουσιαστικά κυρώσεις — λόγω της ανεξάρτητης πολιτικής της. Εναντίον της Ρωσίας χρησιμοποιήθηκε η Ουκρανία, μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σε ένα βαριά οπλισμένο τρομοκρατικό απόσπασμα. Το Ιράν προσπαθεί απεγνωσμένα να αποκρούσει την ανοιχτή αμερικανοϊσραηλινή επιθετικότητα. Και παρ’ όλα αυτά, οι χώρες αυτές αντέχουν σε αυτή τη σκληρή παγκόσμια αντιπαράθεση. Δεν έχουν ακόμη νικήσει, αλλά έχουν αποφύγει τη συντριβή που ενδεχομένως θα ήταν αναπόφευκτη για αυτές αν πολεμούσαν η κάθε μια μόνη της τη Δύση. Δεν είναι εχθρός της Δύσης Οι αλυσίδες παραγωγής και οι εμπορικές σχέσεις επιτρέπουν στις χώρες του SCO να παρακάμπτουν τις δυτικές κυρώσεις και να βοηθούν η μία την άλλη σε όλα. Πραγματοποιούνται συνεχώς κοινές ασκήσεις, ανταλλαγές στρατιωτικής εμπειρίας και τεχνολογιών. Διπλωμάτες συναντώνται πίσω από κλειστές πόρτες. Η αυτοπεποίθηση με την οποία η Ρωσία επιχειρεί σήμερα στη γραμμή του μετώπου, κατασκευάζει μοναδικούς πυραύλους, αναπτύσσει την οικονομία της, εμπορεύεται και ευημερεί, βασίζεται σε τεράστιο βαθμό στο ισχυρό θεμέλιο του SCO. Από την άλλη πλευρά, η εμπειρία μας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του αποσχιστισμού είναι ανεκτίμητη για τους φίλους μας. Ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης δεν αποτελεί υπαρξιακό εχθρό της Δύσης. Ωστόσο, πρόκειται για μια τεράστια ζώνη ειρήνης στην οποία η Δύση προτιμά να μην παρεμβαίνει. Οι δυτικές χώρες δεν μπορούν εδώ να ελέγχουν τις εξελίξεις, να αλλάζουν κυβερνήσεις ή να επιβάλλουν τις επιθυμίες τους. Καταδικασμένες να χάσουν Αν επιχειρήσουν να επέμβουν στρατιωτικά, είναι καταδικασμένες να χάσουν. Κάποια στιγμή οι χώρες του SCO θα εκτοπίσουν φυσικά τη συλλογική Δύση από το προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας. Αυτή είναι απλώς η τάση της ιστορικής εξέλιξης — και είναι ήδη εμφανής σήμερα. Και αν οι δυτικοί αποφασίσουν τελικά να προκαλέσουν έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο SCO διαθέτει τα μέσα να απαντήσει. Ο γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας Sergey Shoigu πρότεινε στα κράτη-μέλη να αναπτύξουν μηχανισμό συλλογικής απάντησης σε εξωτερική επιθετικότητα. Η πρόταση θα υλοποιηθεί στο άμεσο μέλλον. Ας το λάβουν υπόψη οι δυτικοί: Το αμυντικό δυναμικό των χωρών του SCO υπερβαίνει κατά πολύ όλες τις δυνατότητες του ΝΑΤΟ. Επομένως, καλό θα ήταν να μην αποθρασύνονται.

Η Κίνα δεν αλλάζει στάση για το Ιράν, τα πυρηνικά και το Ορμούζ Η Κίνα δεν έδωσε καμία γραπτή δέσμευση στις ΗΠΑ για το Ιράν - Αυστηρή ανακοίνωση από το κινεζικό ΥΠΕΞ: Αυτός ο πόλεμος δεν θα έπρεπε να είχε αρχίσει ποτέ... Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι συμφωνεί σε πολλά με τον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ όσον αφορά το Ιράν, αναφέροντας πως και οι δύο συμφωνούν πως η Τεχεράνη αφενός δεν θα πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα αφετέρου να ανοίξει τα Στενά του Χορμούζ… χωρίς χρεώσεις και διόδια… Όμως στις δηλώσεις του ο Κινέζος πρόεδρος δεν έκανε το παραμικρό σχόλιο… Σε μια σημαντική παρέμβαση του το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας ανακοίνωσε πως ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε αρχίσει, πως δεν υπάρχει κανείς λόγος να συνεχιστεί καθώς και ότι τα Στενά του Χορμούζ θα πρέπει να ανοίξουν… Αλλά και εδώ, το Πεκίνο δεν έκανε καμία αναφορά για το εάν πρέπει ή όχι να υπάρχουν τέλη, ή διόδια στο Χορμούζ ούτε αναίρεσε την προηγούμενη θέση της ότι το Ιράν μπορεί να αξιοποιήσει την πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς… Με λίγα λόγια, η Κίνα διαμηνύει ότι η στάση της παραμένει σαφής, ξεκάθαρη και αμετάβλητη μετά τις επαφές του Σι – Τραμπ, υπονοώντας ότι η όποια διευθέτηση του ιρανικού ζητήματος περνά από τους όρους της Τεχεράνης και τη νέα πραγματικότητα στον Περσικό Κόλπο. Αν μη τι άλλο πρόκειται για μια ακόμα ηχηρή ταπείνωση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, μετά τη στρατιωτική ήττα που υπέστη ο αμερικανικός στρατός… Δεν είναι τυχαίο άλλωστε και το σχόλιο του Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος υποστήριξε πως οι ΗΠΑ είναι μια χώρα σε παρακμή, παραδοχή που δεν απέρριψε ο Τραμπ αλλά που την απέδωσε στη διακυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν και έχει δίκιο σε αυτό... Καμία αλλαγή από Κίνα Ασιατικές πηγές, αποκαλύπτοντας το επικοινωνιακό παιχνίδι των ΗΠΑ, τόνισαν ότι η στάση της Κίνας απέναντι στο Ιράν είναι σαφής, σταθερή και αμετάβλητη. Διπλωματικές πηγές δήλωσαν στο δίκτυο Αλ Μαγιαντίν ότι οι δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων σχετικά με το Ιράν και οι ισχυρισμοί περί επιτυχίας της Ουάσινγκτον να πείσει την Κίνα να ασκήσει πίεση στην Τεχεράνη αυξάνονται και θα ενταθούν ακόμη περισσότερο. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι ισχυρισμοί της Ουάσινγκτον σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ή περί συμφωνίας με το Πεκίνο για τη διατήρηση ανοικτών των Στενών του Χορμούζ χωρίς κόστος (καταβολή διοδίων), αποτελούν απλώς προσπάθειες δημιουργίας επικοινωνιακού θορύβου. Η πηγή πρόσθεσε ότι η θέση της Κίνας απέναντι στο Ιράν είναι σαφής, σταθερή και αμετάβλητη. Το Πεκίνο απέρριψε πλήρως κάθε συζήτηση βάσει των επιθυμιών των ΗΠΑ σχετικά με το Ιράν και όσα διαδίδονται περί του αντιθέτου είναι απολύτως ψευδή. Για πυρηνικά, Στενά Χορμούζ Η ίδια πηγή υπογράμμισε ότι η Κίνα αποφάσισε σήμερα το πρωί να δημοσιοποιήσει τη θέση της μέσω πλήρους ανακοίνωσης του υπουργείου Εξωτερικών, προκειμένου να αποσαφηνίσει όλη την αλήθεια στην κοινή γνώμη. Η πηγή, αναφερόμενη στη στάση της Κίνας σχετικά με το πυρηνικό ζήτημα του Ιράν, τόνισε ότι το Πεκίνο υποστηρίζει τη μη απόκτηση πυρηνικών όπλων και ότι αυτή δεν είναι νέα θέση. Παράλληλα όμως επιμένει στο δικαίωμα του Ιράν για ειρηνική χρήση του ουρανίου. Οι ίδιες πηγές, αναφερόμενες στη στάση της Κίνας σχετικά με τα Στενά του Χορμούζ δήλωσαν ότι το Πεκίνο στηρίζει τη διατήρηση του μη στρατιωτικού χαρακτήρα των Στενών και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, ενώ ταυτόχρονα υπογραμμίζει την ανάγκη σεβασμού των δικαιωμάτων του Ιράν ως παράκτιου κράτους στην περιοχή. Αγορές πετρελαίου Οι πηγές αναφέρθηκαν επίσης στις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου της Κίνας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνοντας ότι αυτό δεν αποτελεί νέο ζήτημα αλλά εντάσσεται στην πολιτική του Πεκίνου για διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών. Η πηγή ειδήσεων τόνισε παράλληλα ότι καμία χώρα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το ιρανικό πετρέλαιο για την Κίνα. Επιπλέον, οι ενεργειακές εισαγωγές μέσω των Στενών του Χορμούζ καλύπτουν το 45% των ενεργειακών αναγκών της Κίνας και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Οι πηγές πρόσθεσαν ότι η Κίνα υποστηρίζει τη δημιουργία μιας κοινής περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας μεταξύ των χωρών του Περσικού Κόλπου χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις, επισημαίνοντας ότι και αυτή η θέση δεν είναι νέα. Ήπιος τόνος απέναντι στην αλαζονεία Οι ίδιες πηγές δήλωσαν ότι ο ήπιος τόνος της Κίνας αποσκοπεί αποκλειστικά στον περιορισμό της αλαζονείας του Τραμπ και των συνεργατών του, ώστε να τους επαναφέρει στην πραγματικότητα και να δημιουργήσει, μέσω οικονομικών κινήτρων, τις συνθήκες για μια συμφωνία. Διπλωματικές πηγές υπογράμμισαν ότι οτιδήποτε αντίθετο με τα παραπάνω έχει διαδοθεί ή ενδέχεται να διαδοθεί στο μέλλον είναι ανακριβές και κατευθυνόμενο και αποτελεί προσπάθεια παραποίησης της πραγματικότητας, ώστε οι ΗΠΑ να μπορέσουν να εξέλθουν από την κατάσταση με την καλύτερη δυνατή εικόνα. Τι περίμενε ο Τραμπ, δεν πήρε τίποτα γραπτό από Κίνα Ο Τραμπ επιδίωκε να διαπιστώσει αν η Κίνα, ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, θα αξιοποιούσε την επιρροή της απέναντι στο Ιράν. Πίστευε ότι ίσως θα μπορούσε να πιέσει το Πεκίνο ώστε να οδηγήσει τους Ιρανούς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και πιθανόν να εμπλέξει την Κίνα στην επιχείρηση διατήρησης ανοικτών των Στενών του Χορμούζ. Σε τηλεοπτική συνέντευξη αργά χθες το βράδυ, ο Τραμπ δήλωσε ότι πιστεύει πως ο Κινέζος πρόεδρος θέλει να δει σύντομα τον τερματισμό αυτού του πολέμου. Αυτό που έχει ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι ότι το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών εμφανίστηκε αρκετά επικριτικό απέναντι στις ΗΠΑ, δηλώνοντας ότι πρόκειται για έναν πόλεμο που δεν έπρεπε ποτέ να ξεκινήσει και ότι μια συμφωνία θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω συνομιλιών και όχι μέσω περαιτέρω πολέμου. Ο Τραμπ αποχώρησε, ελπίζοντας ότι οι Κινέζοι ενδέχεται να εμπλακούν στη διαπραγμάτευση κάποιου είδους συμφωνίας με τους Ιρανούς, όμως, όπως και στην περίπτωση του εμπορίου, δεν υπάρχει τίποτα γραπτό που να δείχνει ότι πρόκειται άμεσα να παρέμβουν. Μαλέκ Ντουντάκοφ (Ρώσος αναλυτής): Με άδεια χέρια έφυγε ο Τραμπ από το Πεκίνο Ο Τραμπ δεν κατάφερε να αποσπάσει παραχωρήσεις από τον πρόεδρο της Κίνας σχετικά με το Ιράν και την Ταϊβάν αναφέρει στην εκτίμηση του ο Ρώσος αναλυτής για αμερικανικές υποθέσεις, Μαλέκ Ντουντάκοφ. Όπως λέει, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ δεν πέτυχε το επιθυμητό αποτέλεσμα από την επίσκεψή του στην Κίνα και θα αποχωρήσει από τη χώρα με άδεια χέρια, καθώς η θέση της Ουάσινγκτον στις διαπραγματεύσεις με το Πεκίνο είναι ιδιαίτερα αδύναμη. Ο αναλυτής, επισημαίνοντας ότι στην πραγματικότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εκείνες που επιβάλλουν πλέον ένα συγκρουσιακό σενάριο απέναντι στην Κίνα, πρόσθεσε: «Η αλήθεια είναι ότι σε έναν δίκαιο και έντιμο ανταγωνισμό, οι Αμερικανοί χάνουν από την Κίνα στον εμπορικό και βιομηχανικό τομέα. Για αυτόν τον λόγο αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού, προχωρούν σε προκλητικές ενέργειες και επιχειρούν να επιτεθούν σε χώρες-εταίρους της Κίνας, όπως η Βενεζουέλα και το Ιράν, ώστε να δημιουργήσουν προβλήματα στην ισχυρή κινεζική οικονομία». Κατά τον αναλυτή, οι θέσεις των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις με την Κίνα είναι εμφανώς αδύναμες και, υπό τις παρούσες συνθήκες, η Ουάσινγκτον προσπαθεί να ανταλλάξει αμερικανικές επενδύσεις – μεταξύ αυτών και στον τομέα της πληροφορικής – με παραχωρήσεις από το Πεκίνο. Παράλληλα, οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται η Κίνα να αγοράσει αμερικανικά αγροτικά προϊόντα και υδρογονάνθρακες. Ο Ντουντάκοφ υπενθύμισε επίσης ότι ο Τραμπ επιχείρησε κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Πεκίνο να επιτύχει κάποιου είδους συμφωνία σχετικά με την Ταϊβάν και το Ιράν, όμως η κινεζική πλευρά δεν εγκαταλείπει τις θέσεις της στα ζητήματα αυτά. Εκτίμησε ότι το μόνο που μπορεί να αναμένεται μετά την επίσκεψη της υψηλόβαθμης αμερικανικής αντιπροσωπείας στο Πεκίνο είναι πιθανές συμφωνίες μεταξύ των επικεφαλής αμερικανικών εταιρειών που συνόδευαν τον πρόεδρο των ΗΠΑ και κινεζικών επιχειρήσεων, ενώ σε πολιτικό επίπεδο δεν αναμένεται πρόοδος στις διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών. ΥΠΕΞ Κίνας: Να βρεθεί άμεσα λύση Νωρίτερα, το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας είχε ξεκαθαρίσει την στάση του Πεκίνου απέναντι στο Ιράν και στον πόλεμο που εξαπέλυσαν ΗΠΑ, Ισραήλ. «Αυτή η σύγκρουση, που δεν έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί, δεν έχει κανέναν λόγο να συνεχιστεί. Η εξεύρεση λύσης το συντομότερο δυνατό είναι προς όφελος τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ιράν, καθώς και των χωρών της περιοχής και του κόσμου συνολικά» αναφέρει στην ανακοίνωση του το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας. Σημειώνεται ότι μέχρι αυτή τη δήλωση από το υπουργείο Εξωτερικών, η Κίνα δεν είχε δώσει ιδιαίτερη έμβαση στον πόλεμο του Ιράν κατά τη διάρκεια των επαφών του προέδρου Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ. Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι θα πρέπει να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό μια «συνολική και διαρκής» κατάπαυση του πυρός με το Ιράν. «Η Κίνα υποστήριζε πάντοτε ότι ο διάλογος και οι διαπραγματεύσεις είναι η σωστή οδός και ότι μια στρατιωτική λύση δεν αποτελεί διέξοδο. Τώρα που η πόρτα του διαλόγου έχει ανοίξει, δεν θα πρέπει να κλείσει ξανά» τονίζει το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας. Να ανοίξει το Χορμούζ Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το σκέλος της ανακοίνωσης που αναφέρεται στα Στενά του Χορμούζ, έστω και αν αυτά δεν κατονομάζονται ευθέως. «Οι θαλάσσιες εμπορικές διαδρομές θα πρέπει να ανοίξουν ξανά το συντομότερο δυνατό, ανταποκρινόμενες στις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας, και να διατηρηθεί από κοινού η σταθερότητα και η ομαλή λειτουργία των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων». Επίσης, επισημαίνεται ότι η Κίνα και το Πακιστάν έχουν από κοινού παρουσιάσει μια πρωτοβουλία πέντε σημείων για την αποκατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή ενώ τονίζεται ότι η Κίνα θα συνεχίσει να ενεργεί σύμφωνα με τις τέσσερις προτάσεις του Προέδρου Σι Τζινπίνγκ για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή και θα διαδραματίσει επίσης «εποικοδομητικό ρόλο στην επίτευξη διαρκούς ειρήνης». Σύμφωνα με το υπουργείο, οι δύο ηγέτες κατέληξαν σε «μια σειρά νέων συναινέσεων» κατά τη διάρκεια των συνομιλιών τους στο Πεκίνο, χωρίς ωστόσο να δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες. Επιπλέον, αναφέρεται ότι οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να διαχειριστούν σωστά τις ανησυχίες της κάθε πλευράς, ενισχύοντας παράλληλα την επικοινωνία και τον συντονισμό σε διεθνή και περιφερειακά ζητήματα. Σύμφωνα με το υπουργείο, οι συνομιλίες μεταξύ Σι και Τραμπ «ενίσχυσαν την αμοιβαία κατανόηση και εμβάθυναν την αμοιβαία εμπιστοσύνη». Τραμπ: Εγώ και ο Σι θέλουμε να σταματήσει ο πόλεμος Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ο ίδιος και ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ συμμερίζονται την επιθυμία να τερματιστεί η σύγκρουση γύρω από το Ιράν. «Συζητήσαμε για το Ιράν. Έχουμε πολύ παρόμοιες θέσεις σχετικά με το Ιράν. Θέλουμε να τελειώσει η σύγκρουση», υποστήριξε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια κοινής εκδήλωσης με τον Κινέζο ομόλογό του στο Πεκίνο. Ο Τραμπ σημείωσε ότι ο πόλεμος με το Ιράν αποτέλεσε θέμα συζήτησης και άφησε να εννοηθεί ότι η Κίνα, η οποία διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν, βρίσκεται σε ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ ως προς την επιθυμία να τερματιστεί η σύγκρουση και να ανοίξουν τα Στενά του Χορμούζ. «Δεν θέλουμε να αποκτήσουν πυρηνικό όπλο», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος. Σι Τζινπίνγκ: Ορόσημο, ιστορική η επίσκεψη Τραμπ Πάντως ο ίδιος ο πρόεδρος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ δεν έκανε καμία αναφορά στο Ιράν. Στην τοποθέτηση του ο Σι έκανε λόγο για μια ιστορική επίσκεψη. «Αυτή η επίσκεψη αποτέλεσε μια ιστορική και ορόσημο περίσταση», δήλωσε ο Σι. «Κατά τη διάρκειά της, δημιουργήσαμε μια νέα, εποικοδομητική στρατηγική σχέση μεταξύ των δύο εθνών μας, μπορεί πραγματικά να χαρακτηριστεί ως ένα γεγονός-σταθμός» υπογράμμισε ο Κινέζος πρόεδρος. «Και οι δύο πλευρές πρέπει να υλοποιήσουν σωστά τη σημαντική συναίνεση που επιτεύχθηκε, να εκτιμήσουν τη δύσκολα αποκτηθείσα θετική δυναμική, να ακολουθήσουν με ακρίβεια την επιλεγμένη πορεία, να απομακρύνουν τα εμπόδια και να προωθήσουν τη σταθερή ανάπτυξη των διμερών σχέσεων», δήλωσε ο Σι Τζινπίνγκ, αναφέροντας: «Η επίσκεψη του Τραμπ στην Κίνα συμβάλλει στην ανάπτυξη της αμοιβαίας κατανόησης, στην εμβάθυνση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και στη βελτίωση της ευημερίας των λαών των δύο χωρών». Επίσης, ο Κινέζος πρόεδρος υποστήριξε ότι «καταλήξαμε σε συναίνεση σχετικά με τη διατήρηση σταθερών εμπορικών και οικονομικών σχέσεων, την επέκταση της συνεργασίας σε διάφορους τομείς, καθώς και την κατάλληλη διαχείριση των αμοιβαίων ζητημάτων που προκαλούν ανησυχία». Τραμπ: Τα περί παρακμής των ΗΠΑ από τον Σι δεν αφορούσαν εμένα, αλλά την προεδρία Μπάιντεν Επιπλέον, ο Τραμπ υποστήριξε ότι το σχόλιο του Σι περί «παρακμάζοντος έθνους» αφορούσε τον πρώην πρόεδρο Μπάιντεν και όχι τον ίδιο. Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι όταν ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ περιέγραψε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ένα έθνος σε παρακμή, αναφερόταν στην κυβέρνηση Μπάιντεν και όχι στη δική του. «Όταν ο Πρόεδρος Σι αναφέρθηκε με πολύ κομψό τρόπο στις Ηνωμένες Πολιτείες ως ίσως ένα παρακμάζον έθνος, αναφερόταν στη τεράστια ζημιά που υποστήκαμε κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών του “Sleepy Joe Μπάιντεν”», έγραψε ο Τραμπ στην πλατφόρμα Truth Social μετά τη σύνοδο κορυφής με τον Σι στο Πεκίνο την Πέμπτη. Ο Τραμπ ανέφερε στην ανάρτησή του ότι οι ΗΠΑ υπέφεραν επί προεδρίας Μπάιντεν από «ανοιχτά σύνορα, υψηλή φορολογία, transgender για όλους, άνδρες στα γυναικεία αθλήματα, «DEI», φρικτές εμπορικές συμφωνίες, ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα και πολλά ακόμη». Ωστόσο, στη συνέχεια επέμεινε ότι η χώρα έχει πλέον μεταμορφωθεί: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι αυτή τη στιγμή το πιο «καυτό» έθνος οπουδήποτε στον κόσμο». Ο πρόεδρος επικαλέστηκε στη συνέχεια τα «χρηματιστήρια σε ιστορικά υψηλά επίπεδα», τη «στρατιωτική συντριβή του Ιράν» και το ρεκόρ «18 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που επενδύονται στις Ηνωμένες Πολιτείες από άλλους» ως αποδείξεις της ανάκαμψης υπό τη δική του ηγεσία. Ο Τραμπ υποστήριξε επίσης ότι ο Πρόεδρος Σι αναγνώρισε αυτή την επιτυχία. «Ο Πρόεδρος Σι με συνεχάρη για τόσες πολλές τεράστιες επιτυχίες μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα», έγραψε ο Τραμπ. Στη συνέχεια έκλεισε με αισιόδοξο τόνο για τις διμερείς σχέσεις: «Ελπίζω ότι η σχέση μας με την Κίνα θα είναι ισχυρότερη και καλύτερη από ποτέ». Τζέιμισον Γκρίρ (ΗΠΑ): Η Κίνα θέλει ανοιχτά τα Στενά χωρίς περιορισμούς Από την πλευρά του ο επικεφαλής εμπορίου των ΗΠΑ δήλωσε ότι η Κίνα θέλει τα Στενά του Χορμούζ ανοιχτά χωρίς περιορισμούς. Συγκεκριμένα, ο Τζέιμισον Γκρίρ δήλωσε ότι η Κίνα κατέστησε σαφές ότι επιθυμεί τα Στενά του Χορμούζ να παραμείνουν ανοιχτά χωρίς περιορισμούς ή τέλη διέλευσης. «Είναι πραγματικά σημαντικό για την Κίνα να είναι ανοιχτά τα Στενά του Χορμούζ, χωρίς διόδια, χωρίς στρατιωτικό έλεγχο, και αυτό ήταν σαφές από τη συνάντηση. Επομένως, το χαιρετίζουμε», δήλωσε ο Γκρίρ σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Αναφορικά με το ζήτημα της κινεζικής στήριξης προς το Ιράν, ο Γκρίρ είπε ότι η Ουάσινγκτον πιστεύει πως το Πεκίνο θα κινηθεί με πραγματισμό. «Οι Κινέζοι ενεργούν πολύ πραγματιστικά και δεν θέλουν να βρεθούν στη λάθος πλευρά αυτής της υπόθεσης. Θέλουν να δουν ειρήνη στην περιοχή. Ο Πρόεδρος Τραμπ θέλει να δει ειρήνη στην περιοχή. Επομένως, έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να περιορίσουν κάθε είδους υλική στήριξη προς το Ιράν» επισήμανε ο Αμερικανός αξιωματούχος. ΒΝ