Search this site

O μεγάλος διανοητής και Ιστορικός Στήβεν Ράνσιμαν, που αποκήρυξε τον Αγγλικανισμό-προτεσταντισμό και βαπτίστηκε Ορθόδοξος, είχε προφητεύσει πως το μόνο δόγμα που θα επικρατήσει στο τέλος είναι η Ορθοδοξία! Ο ιερέας Αλεξέι Βεσέλοφ εξηγεί πώς η δογματική σαφήνεια, η σταθερότητα των αξιών και η ζωντανή πνευματική ζωή ελκύουν τους νέους που αναζητούν την αλήθεια στη Δύση. Μια ενδιαφέρουσα τάση πνευματικής αφύπνισης καταγράφεται στη Γερμανία, με ολοένα και περισσότερους γηγενείς Γερμανούς να αναζητούν καταφύγιο και απαντήσεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο π. Αλεξέι Βεσέλοφ (ROCOR), προϊστάμενος του Ι.Ν. της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας στο Κρέφελντ, περιγράφει σε συνέντευξή του στην ΕΟΔ Γερμανίας μια στροφή προς την παράδοση που εκπλήσσει πολλούς. Ο π. Αλεξέι Βεσέλοφ είναι σύμβουλος του τμήματος νεολαίας και σύμβουλος της Λειτουργικής Επιτροπής της Επισκοπής Γερμανίας και βερολίνου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ROC). Ο πατήρ Αλεξέι διοργανώνει επίσης ορθόδοξες κατασκηνώσεις και νεανικά προγράμματα και είναι ο εμπνευστής της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής Αλληλογραφίας. Για πολλούς Γερμανούς, αυτά τα προγράμματα ήταν η πρώτη τους επαφή με την Ορθοδοξία. Τα τελευταία χρόνια, ο πατήρ Αλεξέι έχει δημιουργήσει πολλά ιεραποστολικά προγράμματα για τον γερμανόφωνο κόσμο. Οι ιστότοποι Orthpedia και Orthodox Marriage είναι μόνο ένα μικρό μέρος αυτού. Τα έργα του στο YouTube περιλαμβάνουν τα κανάλια OrthMedien, με διαλέξεις, συνεντεύξεις και απαντήσεις σε ερωτήσεις σχετικά με την ορθόδοξη πίστη, τα Ορθόδοξα Κηρύγματα, με κηρύγματα στη γερμανική γλώσσα από την ενορία της Αγίας Βαρβάρας στο Κρέφελντ, και το κανάλι YouTube Orthpedia, αφιερωμένο στην κατήχηση και το ιεραποστολικό έργο. Σύμφωνα με τον π. Αλεξέι, η Ορθοδοξία δεν προσφέρει απλώς μια θρησκευτική ταυτότητα, αλλά έναν ακλόνητο πνευματικό προσανατολισμό σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Η γοητεία της «Αμεταβλητότητας» Σε μια εποχή όπου πολλές δυτικές ομολογίες προσαρμόζουν τη διδασκαλία τους στα σύγχρονα κοινωνικά πρότυπα, η Ορθοδοξία ελκύει κυρίως τους νέους λόγω της δογματικής της σταθερότητας. «Όταν μας ρωτούν για την πίστη, δεν φιλοσοφούμε. Λέμε: Ιδού τι λέει η Βίβλος, οι κανόνες και οι Άγιοι Πατέρες. Αυτή η βεβαιότητα είναι που αναζητά ο κόσμος», τονίζει ο ιερέας. Παρατηρεί ότι επίσης πολλοί στρέφονται στο Ισλάμ λόγω της «αποφασιστικότητας» και των ξεκάθαρων κανόνων του. Η Ορθοδοξία, ωστόσο, προσφέρει την ίδια (και μεγαλύτερη) πνευματική συνέπεια και δομή, αλλά θεμελιωμένη στη χριστιανική αποκάλυψη. Πνευματική Ζωή με «Κανόνες» Ο π. Αλεξέι επισημαίνει ότι οι Γερμανοί πιστοί εκτιμούν τη συγκεκριμένη πνευματική πρακτική που προτείνει η Ορθόδοξη Εκκλησία: Συνέπεια: Η συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή. Άσκηση: Η αυστηρή τήρηση της νηστείας. Προσευχή: Η καθημερινή πνευματική επικοινωνία με τον Θεό. «Αυτή η πνευματική πειθαρχία δεν θεωρείται βάρος, αλλά ένας ασφαλής δρόμος προς την αλήθεια», σημειώνει ο ιερέας. Ιεραποστολή και Εκπαίδευση Η ιεραποστολή στη Γερμανία δεν περιορίζεται μόνο στη φροντίδα των μεταναστών. Ο π. Αλεξέι υπογραμμίζει ότι η εντολή «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» αφορά τον καθένα. Στόχος είναι να ανοίξει ο δρόμος προς την Εκκλησία για τους εκατομμύρια Γερμανούς που είτε είναι άθρησκοι είτε δεν βρίσκουν πνευματική ανάπαυση στις παλαιές τους κοινότητες. Η ίδρυση σχολής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης έχει τύχει θερμής υποδοχής, με πολλούς να δηλώνουν ότι περίμεναν μια τέτοια ευκαιρία για δεκαετίες. Η Ευθύνη του Πιστού Ολοκληρώνοντας, ο π. Αλεξέι απευθύνει ένα κάλεσμα δράσης προς όλους τους Ορθοδόξους στη Γερμανία, τονίζοντας ότι η πίστη απαιτεί προσωπική δέσμευση και αλλαγή τρόπου ζωής. «Δεν μπορείς να αναγνωρίσεις την αλήθεια και να συνεχίσεις να ζεις όπως πριν. Αν δέχθηκες την Ορθοδοξία, πρέπει να κάνεις κάτι, να γίνεις εσύ το παράδειγμα». Ο ιερέας από το Κρέφελντ βλέπει το μέλλον της Ορθοδοξίας στη Γερμανία όχι ως μια κλειστή εθνοτική ομάδα, αλλά ως μια ζωντανή, γερμανόφωνη κοινότητα που παρέχει τα «εργαλεία» σε όποιον αναζητά τον Θεό. Η μαρτυρία αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η Ορθόδοξη παρουσία στη Γερμανία ενισχύεται διαρκώς, όχι μόνο αριθμητικά αλλά και ποιοτικά, μέσα από τη συμμετοχή σε κοινωνικές δράσεις (όπως η πρόσφατη «Πορεία για τη Ζωή» στο Μόναχο) και τη σταδιακή ενσωμάτωση της γερμανικής γλώσσας στη λατρεία. Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

H κρίση στον Κόλπο συνδέεται με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή μοιάζει σαν μία οριοθετημένη περιφερειακή σύγκρουση, αλλά στην πραγματικότητα εντάσσεται στον ευρύτερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, προσδίδοντάς του, μάλιστα, πρόσθετη οξύτητα. Με αυτή την έννοια, η κρίση στον Κόλπο συνδέεται με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Και οι δύο συγκρούσεις αποτελούν εκφάνσεις του ίδιου στρατηγικού ανταγωνισμού, στον πυρήνα του οποίου είναι η αντιπαράθεση της κατεστημένης υπερδύναμης (ΗΠΑ) και της ανερχόμενης (Κίνα) με τη Ρωσία σ’ έναν ιδιάζοντα ρόλο. Το βασικό πρόβλημα για την Ουάσινγκτον δεν είναι απλώς η ύπαρξη της Κίνας ως ανταγωνιστή, αλλά η φύση της δικής της στρατηγικής. Η αλαζονική επιδίωξη διαρκούς στρατιωτικής υπεροχής και μάλιστα σε πολλά γεωγραφικά μέτωπα (Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ινδο-Ειρηνικός) συνεπάγεται τεράστιο οικονομικό και πολιτικό κόστος. Πρόκειται για το κλασικό σύνδρομο της υπερεπέκτασης. Σε αντίθεση, Κίνα και Ρωσία αναμένουν τη σταδιακή φθορά των ΗΠΑ έχοντας υιοθετήσει μια πιο ρεαλιστική αρχή: Την προώθηση ενός πολυπολικού συστήματος που γίνεται αποδεκτό από τις μικρότερες χώρες του Παγκόσμιου Νότου. Η πίεση που ασκούν οι Αμερικανοί στο Ιράν, λόγω και του Ισραήλ, έχει κατ’ αντιδιαστολή ενισχύσει τη συνεργασία του Πεκίνου και της Μόσχας με την Τεχεράνη. Η Κίνα έχει αποδυναμώσει τις δυτικές κυρώσεις, αγοράζοντας ιρανικό πετρέλαιο μέσω εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών μηχανισμών, που ενισχύουν τη χρήση του γουάν στις διεθνείς συναλλαγές. Εκτός αυτού, η Κίνα υλοποιεί ένα πρόγραμμα μεγάλων επενδύσεων στο Ιράν, το ενισχύει τεχνολογικά και το προμηθεύει με υλικά διπλής χρήσης, τα οποία είναι ζωτικά για την ιρανική πολεμική βιομηχανία. Από την πλευρά της, η Ρωσία παρέχει επιχειρησιακές πληροφορίες και τεχνολογική υποστήριξη στους Ιρανούς, βοηθώντας τους να είναι πιο αποτελεσματικοί στις επιθέσεις τους με πυραύλους και drones. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, το Πεκίνο επέτρεψε στην Τεχεράνη να κάνει χρήση του συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Beidou-3, αλλά και το τροφοδότησε με πυραύλους τόσο αντιαεροπορικούς, όσο και αντιπλοϊκούς. Ακόμα κι αν αυτό δεν έχει συμβεί, το Πεκίνο και η Μόσχα βοηθούν διακριτικά την Τεχεράνη. Ο λόγος είναι πως έχουν κρίσιμο γεωστρατηγικό συμφέρον ο Τραμπ να “σκοντάψει” στο Ιράν, μετά τη φόρα που πήρε από την επιτυχή επιχείρηση στη Βενεζουέλα. Η προσδοκία του Αμερικανού προέδρου να οδηγήσει το ισλαμικό καθεστώς σε κατάρρευση, ως αποτέλεσμα του αρχικού μαζικού βομβαρδισμού και της δολοφονίας του Αλί Χαμενεΐ, διαψεύσθηκε. Οδυνηρός ο απολογισμός για τις ΗΠΑ Υποτίθεται πως με την επίθεση στο Ιράν θα προκαλούσαν αλλαγή καθεστώτος, με συνέπεια οι ΗΠΑ να εξουδετερώσουν τον τρίτο σε μέγεθος και ισχύ αντίπαλο ευρασιατικό πόλο (μετά την Κίνα και τη Ρωσία). Μία τέτοια εξέλιξη θα έσπερνε φόβο σ’ όσους αντιστέκονται στις ΗΠΑ και κατ’ επέκταση θα επέτρεπε στον Τραμπ να επιβάλει τους όρους του σε αντιπάλους και φίλους. Η φαντασίωση αυτή έχει διαλυθεί με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να εγκλωβιστούν σε μία σύγκρουση χωρίς ορατό τέλος. Για την ακρίβεια, η προεδρία Τραμπ κινδυνεύει να υποστεί μία πολιτική ήττα με ευρύτερες συνέπειες. Ο μέχρι τώρα απολογισμός του πολέμου στον Κόλπο είναι οδυνηρός για τις ΗΠΑ. Αυτό και μόνο θα αρκούσε, αλλά επιπροσθέτως, η Μόσχα βλέπει το μισοάδειο ταμείο της να γεμίζει από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το ρήγμα Αμερικής-Ευρώπης βάθυνε περαιτέρω, η θέση του Πεκίνου ενισχύεται, οι σχέσεις Ρωσίας-Κίνας έγιναν πιο σφιχτές και τέλος η εικόνα των ΗΠΑ στον Παγκόσμιο Νότο σαν πανίσχυρου ηγεμόνα αποδυναμώνεται. Αλλά και μόνο η εκτροπή στρατιωτικών πόρων από την Ανατολική Ασία προς τον Κόλπο σκιάζει αυτό που σύσσωμο το αμερικανικό πολιτικό σύστημα θεωρεί πρώτη προτεραιότητα: Την ανάσχεση της Κίνας. Οι ανάγκες του πολέμου στη Μέση Ανατολή υποχρέωσαν τον Τραμπ να μεταφέρει συστήματα αεράμυνας και ναυτικές δυνάμεις από τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία, περιορίζοντας τη στρατηγική ευελιξία των ΗΠΑ. Κι όλα αυτά, την ώρα που βαθαίνει το ρήγμα στις σχέσεις τους με την Ευρώπη. Σε αντίθεση με τις στρατιωτικές επεμβάσεις των Αμερικανών, που είναι σαφές πως συνιστούν συστημική τάση κι όχι επιλογές ανάγκης, η Κίνα εστιάζει στην οικονομική ισχύ, την τεχνολογική ανάπτυξη και την επέκταση του εμπορίου. Η μεταποιητική της βάση έχει εξελιχθεί σε κυρίαρχη παγκοσμίως, ενώ η επιρροή της στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού είναι καθοριστική. Η εξάρτηση ακόμη και της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας από κινέζικα υλικά αποτελεί ένδειξη εξάρτησης. Επιπροσθέτως, η Κίνα έχει αναδειχθεί σε βασικό χρηματοδότη αναπτυξιακών έργων διεθνώς, ξεπερνώντας κατά πολύ τις ΗΠΑ σε επενδύσεις υποδομών – η αναλογία είναι περίπου 10:1. Αυτό της επιτρέπει να ενισχύει τη γεωπολιτική της επιρροή χωρίς να προσφεύγει σε στρατιωτικά μέσα. Το αποτέλεσμα είναι η στρατιωτική υπεροχή των Αμερικανών να μην τροφοδοτεί αυτόματα τον ηγεμονικό τους ρόλο. Η οικονομική-βιομηχανική ισχύς της Κίνας έχει δημιουργήσει ένα παράλληλο εναλλακτικό μοντέλο επιρροής. Η Κίνα έχει το πλεονέκτημα Η ειρωνεία είναι ότι οι ΗΠΑ επωμίζονται τεράστια οικονομικά βάρη για την προστασία συμμαχικών κρατών, τα οποία, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν στενότερες εμπορικές σχέσεις με την Κίνα, επειδή αυτό υπαγορεύει το οικονομικό τους συμφέρον. Εκτός αυτού, η εικόνα των ΗΠΑ ως δύναμης που εμπλέκεται διαρκώς σε πολέμους και μάλιστα ολοένα και περισσότερο χωρίς προσχήματα, σκιάζει την εικόνα τους στα μάτια του Παγκόσμιου Νότου. Αντιθέτως, η Κίνα, παρά το αυταρχικό της πολιτικό σύστημα, προβάλλεται ως σταθερός κι αξιόπιστος εταίρος. Δημοσκοπήσεις σε δυτικές χώρες δείχνουν μετατόπιση της εμπιστοσύνης προς το Πεκίνο, γεγονός που υποδηλώνει βαθύτερες αλλαγές στο διεθνές σύστημα. Ιστορικά, οι συγκρούσεις των μεγάλων δυνάμεων κρίνονται σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική αντοχή και τη βιομηχανική ικανότητα. Σ’ αυτό το επίπεδο, η Κίνα έχει αποκτήσει πλεονέκτημα. Αντίθετα, η στρατηγική της Ουάσινγκτον επαναλαμβάνει μοτίβα υπερεπέκτασης που στην Ιστορία οδήγησαν μεγάλες δυνάμεις σε φθορά και υποβάθμιση. Μπορεί ο Τραμπ να αναγνώρισε στα λόγια την αναδυόμενη πολυπολικότητα του διεθνούς συστήματος, αλλά στην πράξη δείχνει να μην μπορεί να απαλλαγεί ούτε αυτός από την επιδίωξη μιας διεθνούς τάξης υπό αμερικανική ηγεμονία. Ο υφιστάμενος ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας το πιθανότερο είναι πως θα κριθεί περισσότερο στο επίπεδο της οικονομίας και της πολιτικής νομιμοποίησης, παρά στο επίπεδο των έμμεσων στρατιωτικών συγκρούσεων, εκτός κι αν ο ανταγωνισμός εκτραπεί σε άμεση σύγκρουση, η οποία εκ των πραγμάτων θα κλιμακωθεί με χρήση πυρηνικών. Η Κίνα εκμεταλλεύθηκε την περίοδο που οι ΗΠΑ ήταν απασχολημένες με τον “πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας” και κατάφερε να διανύσει, χωρίς σοβαρά εμπόδια, την κρίσιμη περίοδο της μετάβασής της από την κατάσταση μίας υπ’ ανάπτυξη χώρας σ’ αυτό που είναι σήμερα μέσα σε 15 μόλις χρόνια, όταν δηλαδή ήταν πολύ περισσότερο ευάλωτη...

Παραδοχή ουκρανικής ήττας από Ουκρανό αρχιστράτηγο! Βρώμικοι παπάδες της Ουννίας σε αποσπάσματα φραγμού! Οι Ρώσοι τους χτυπούν από όλα τα μέτωπα Η κατάσταση στο ουκρανικό μέτωπο είναι δραματική, όπως αποκαλύπτει ο Ουκρανός αρχιστράτηγος Αλεξάνδρ Σίρσκι. Σε αντίθεση με την προπαγάνδα της Δύσης ότι οι Ουκρανοί αντεπιτίθενται και άλλες τέτοιες μπούρδες, η πραγματικότητα είναι η εξής: Μετά την κατάργηση του Starlink, οι ρωσικές δυνάμεις προσαρμόστηκαν αμέσως σε ρωσικό σύστημα επικοινωνιών και αποδεκατίζουν τους Ουκρανούς στο Σλοβιάνσκ, δυτικά του Ποκρόβσκ και στην Ζαπορίζια, ενώ συνεχίζεται ο αστικός πόλεμος στην Κοσταντινίβκα. Και ενώ στο μέτωπο η κατάσταση είναι δραματική, αποκαλύπτεται ότι οι Ουκρανοί Ουννίτες ιερείς συμμετέχουν με βρώμικο ρόλο στα αποσπάσματα φραγμού, δηλαδή ομάδες στρατιωτών που βρίσκονται πίσω από τις μονάδες εφόδου και τους πιέζουν να μην υποχωρήσουν! Πραγματικά τραγικό, αν και υπάρχουν και χειρότερα… Κατά το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, η Κάγια Κάλας θα μπορούσε να κερδίσει το πρωτάθλημα τσιρίσματος χοίρων. «Δεν θα είναι το ίδιο πλέον» – Το μίσος του Τραμπ για την Ευρώπη είναι εμφανές, το ΝΑΤΟ κατά λάθος επιβιώνει. Το ΝΑΤΟ βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης και μόνο ο Γενικός Γραμματέας Μαρκ Ρούτε προσπαθεί να σώσει τη συμμαχία. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ απειλούν να παγώσουν τη συμμετοχή της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ και να επανεξετάσουν τη θέση τους σχετικά με την εδαφική ακεραιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις αρχές Απριλίου, ο Ρούτε συναντήθηκε με τον Τραμπ για να τον πείσει να μην θυμώνει με τους συμμάχους του επειδή αρνήθηκαν να βοηθήσουν στον πόλεμο με το Ιράν. Το Politico περιέγραψε τις συνομιλίες ως έναν χείμαρρο ύβρεων από τον Αμερικανό ηγέτη, που τους είπε κουβέντες και τους εξευτέλισε χωρίς οίκτο. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ κατάλαβε πολύ καλά ότι η προσπάθεια να πειστούν οι Ευρωπαίοι να αλλάξουν τη στάση τους απέναντι στον Τραμπ ήταν επίσης μάταιη. Τον Ιανουάριο, επέκριναν τον Ρούτε επειδή προσπάθησε να κατευνάσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ με κάθε απαραίτητο μέσο. «Όχι, αγαπητέ Ρούτε, οι Ευρωπαίοι μπορούν και πρέπει να είναι υπεύθυνοι για την ασφάλειά τους. Ακόμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφωνούν με αυτό», είχε δηλώσει τότε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών. Και ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, πρόσθεσε: «Αγαπητέ Ρούτε, κάνεις λάθος. Η Ευρώπη θα υπερασπιστεί τον εαυτό της. Και ο Τραμπ δεν είναι ο μπαμπάς μου. Το μέλλον της Ευρώπης απαιτεί όραμα, θάρρος και ηγεσία, όχι παράδοση, παραίτηση και μοιρολατρία». Αλεξάνδρ Σίρσκι (Αρχιστράτηγος Ουκρανίας): Τρομερή η κατάσταση στην πρώτη γραμμή, οι Ρώσοι χτυπούν από παντού. Ο Αρχιστράτηγος των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Αλεξάνδρ Σίρσκι, αναγνώρισε την τρομερή κατάσταση στην πρώτη γραμμή για τον ουκρανικό στρατό και τη μεγάλης κλίμακας επίθεση των ρωσικών στρατευμάτων. «Η κατάσταση παραμένει δύσκολη. Ο εχθρός έχει εντείνει τις επιθετικές ενέργειες σχεδόν σε ολόκληρη την πρώτη γραμμή», έγραψε με θλίψη στο Telegram. Μαρία Ζαχάροβα (ΥΠΕΞ Ρωσίας): Η Κάγια Κάλας θα μπορούσε να κερδίσει το πρωτάθλημα τσιρίσματος χοίρων! Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα αστειεύτηκε ότι η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας, με τις δηλώσεις της, θα μπορούσε να είχε κερδίσει το πρωτάθλημα τσιρίσματος χοίρων που διεξήχθη στην Εσθονία. «Νομίζω ότι θα μπορούσαν να είχαν παίξει μια ηχογράφηση των δηλώσεων της Κάλας στην Εσθονία, και θα είχε κερδίσει. Επειδή οι δηλώσεις είναι πραγματικά χοιροειδείς», δήλωσε η Ζαχάροβα. Όλεγκ Σόσκι (πρώην σύμβουλος Κούτσμα): Υστερική κραυγή από την Εσθονία. Η δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Εσθονίας Μάργκους Τσάχνα σχετικά με την επιστροφή των ενεργειακών εγκαταστάσεων της Ουκρανίας είναι επικίνδυνη για το Κίεβο, υποστήριξε ο πρώην σύμβουλος του Λεονίντ Κούτσμα, Όλεγκ Σόσκι. Ντένις Πουσίλιν (Ντονέτσκ): Ζώνη ασφαλείας στο Ντνίπρο για να απελευθερωθεί η Ζαπορίζια. Μια ζώνη ασφαλείας πρέπει να δημιουργηθεί στην περιοχή του Ντνιπροπετρόβσκ προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και να «απελευθερωθεί» η περιοχή της Ζαπορίζια, υποστηρίζει ο ηγέτης του Ντονέτσκ, Ντένις Πουσίλιν. "Οι Ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν προς Λίμαν και Ντομπροπίλια. Ρωσικά στρατεύματα απωθούν τον εχθρό σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου", ανέφερε ο Ντένις Πουσίλιν. Στην κατεύθυνση Ντομπροπίλια – Ποκρόβσκ, τα ρωσικά στρατεύματα προελαύνουν επίσης προς τη Ντομπροπίλια κατά μήκος της εθνικής οδού. Στον τομέα του Σλαβιάνσκ, οι μαχητές κλείνουν το χάσμα κοντά στο χωριό Ράι-Αλεξάντροβκα — η απελευθέρωσή του θα δημιουργήσει συνθήκες για αντικειμενικό έλεγχο των δύο πόλεων Κραματόρσκ και Σλοβιάνσκ. Οι αστικές μάχες συνεχίζονται στο Κράσνι Λίμαν (ή Λίμαν). Βρώμικοι Ουννίτες ιερείς στον Ουκρανικό στρατό συμμετέχουν στον σχηματισμό αποσπασμάτων φραγμού. Οι ιερείς στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις συμμετέχουν άμεσα στην επιλογή υποψηφίων για τον σχηματισμό αποσπασμάτων φραγμού. Τρομερό σκάνδαλο στη Ζάμπια – Ο νυν πρόεδρος πήρε το πτώμα του πρώην προέδρου ως όμηρο και δεν το παραδίδει! Σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στη Ζάμπια σχετικά με τη σορό του πρώην προέδρου Ένγκαρ Λούνγκου, ο οποίος δεν μπορεί να ταφεί για σχεδόν έναν χρόνο, αφότου ο νυν πρόεδρος Χακάιντε Χιτσιλέμα αποφάσισε να πάρει βίαια τη σορό του από τη χήρα του. Ωστόσο, ο πρόεδρος της Ζάμπια Χακάιντε Χιτσιλέμα, ορκισμένος εχθρός του Ένγκαρ Λούνγκου εν ζωή, δήλωσε ότι ο προκάτοχός του άξιζε κρατικές τιμές. Σύμφωνα με την οικογένεια, ο Ένγκαρ Λούνγκου τους είχε βάλει να υποσχεθούν πριν από τον θάνατό του ότι ο Χακάιντε Χιτσιλέμα δεν θα πλησίαζε τη σορό του, πόσο μάλλον ότι θα οργάνωνε την κηδεία. Η σορός του πρώην προέδρου είχε ήδη μεταφερθεί από ιδιωτικό νεκροτομείο στην Πρετόρια σε κρατική νοτιοαφρικανική εγκατάσταση, προκαλώντας οργή στους συγγενείς. Ένα δικαστήριο της Νότιας Αφρικής διέταξε την επιστροφή της σορού στο νεκροτομείο, αλλά μόνο προσωρινά. Η χήρα του Ένγκαρ Λούνγκου επιμένει ότι ο τόπος ταφής πρέπει να είναι ιδιωτικός και αρνείται τη διεξαγωγή δημόσιας τελετής. Παρ’ όλα αυτά, η ημερομηνία για τη μεταφορά της σορού του Ένγκαρ Λούνγκου στο κράτος έχει ήδη οριστεί για τις 21 Μαΐου. Έτσι, μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο Χακάιντε Χιτσιλέμα πήρε τον προκάτοχό του όμηρο μετά θάνατον και πήρε εκδίκηση, μετατρέποντάς τον σε πολιτικό όπλο. Με πληροφορίες από ΒΝ, CNN, Politico, Ria Novosti

Και μετά το Πάσχα, τελειώνει η ακρίβεια παντού στην αγορά, ή μήπως όχι; Δυστυχώς για άλλη μια φορά η κυβέρνηση μοιράζει επιδόματα-ψίχουλα στη δίνη των σκανδάλων με τη λογική Χότζα. "Σας παίρνω μέσα από τους φόρους την ακρίβεια, όπως ειδικός φόρος κατανάλωσης και ΦΠΑ επιπλέον χρήματα, και μετά σας επιστρέφω το 1/10". Κλασσική μέθοδος όλων των Νεοταξιτών (τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και στην Αυστραλία) Απόλυτη επιτυχία και ικανοποίηση του λαού; Κύριοι της (όποιας πλέον) κυβέρνησης, η ακρίβεια παντού στην αγορά έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Ν.Δ. και Κυριάκος Μητσοτάκης. Αυτό γιατί είναι επιλογή της κυβέρνησης και όχι ανικανότητα. Επιδοτεί την κλοπή και όχι την πραγματική οικονομία. Αφού χέρι στην ίδια την κυβέρνηση και στα διυλιστήρια δεν βάζει όπως κάνουν τα άλλα κράτη με τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Στις επόμενες ημέρες θα ξεκινήσει να πληρώνει ο πολίτης καταναλωτής τα απόνερα του πολέμου μεταξύ Αμερικής, Ισραήλ και Ιράν. Δεν έχουμε δει τις αναμενόμενες αυξήσεις τιμών μέχρι στιγμής. Θα το δούμε στο τέλος Απριλίου προς μέσα Μαΐου 2026. Όμως όπως και τώρα πληρώνει ο πολίτης καταναλωτής την αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία, μαύρη αγορά, έτσι ακριβώς θα συνεχίσει να πληρώνει την ακρίβεια παντού στην αγορά της Ελλάδας. Κάθε νέα ανεξάρτητη Αρχή ελέγχου της αγοράς και προστασίας του καταναλωτή είναι επικοινωνιακού και όχι ουσιαστικού χαρακτήρα. Ναι, η κυβέρνηση δεν θέλει να χτυπήσει την ακρίβεια στην Ελλάδα. Κλείνει το μάτι στους φίλους και γνωστούς για να πλουτίζουν εις βάρος της τσέπης των πολιτών καταναλωτών. Για όλα αυτά υπάρχουν στοιχεία, φωτογραφίες και πίνακες από τα δημοπρατήρια της Κρήτης πόσο πουλάει ο παραγωγός, και στοιχεία, φωτογραφίες πόσο αγοράζει ο πολίτης καταναλωτής. Υπάρχει λύση όμως; Και βέβαια υπάρχει, αλλά δεν το θέλει η κυβέρνηση της Ν.Δ. και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όλα στο σκοτάδι, όλα μέσα στη διαπλοκή, διαφθορά, κλοπή του εισοδήματος των πολιτών καταναλωτών. Διότι όταν βάζεις πλαφόν στη λιανική τιμή του προϊόντος (ποσοστό κέρδους), είναι σαν μια τρύπα στο νερό. Αυτό θα πρέπει να γίνει από την αρχή της αγοράς του προϊόντος σε όλη την αλυσίδα της αγοράς, όπως μεσάζοντες, χονδρεμπόριο, λιανική τιμή. Πλαφόν στα διυλιστήρια και στον ειδικό φόρο κατανάλωσης και όχι μόνο στο ποσοστό κέρδους της χονδρικής και λιανικής πώλησης. Έτσι ακριβώς με αυτά τα μέτρα μπορείς να ελέγξεις την αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία και ακρίβεια παντού στην αγορά της Ελλάδας. Κάθε μέρα εμείς ως ΙΝΚΑ Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας δίνουμε μάχες για να καταλάβουν εκεί στην κυβέρνηση πως λάθος δρόμο πήραν με τις επιδοματικές πολιτικές. Λάθος, είναι σχήμα λόγου. Δολιότητα είναι στην ουσία. Και βέβαια δεν είναι μόνο η ακρίβεια παντού στην αγορά, είναι και η υγεία, η παιδεία, η ασφάλεια, ο πρωτογενής τομέας, η λειτουργία ανεξάρτητων Αρχών και υπηρεσιών. Είναι η λειτουργία των τραπεζών, funds & servicers στην Ελλάδα. Είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από αυτό το αισχρό σύστημα κλοπής της κινητής και ακίνητης περιουσίας των πολιτών καταναλωτών και επαγγελματιών... Γιώργος Λεχουρίτης, Πρόεδρος ΙΝΚΑ Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας

Ποιοί τρέμουν μη χάσουν το βουλευτιλίκι και κρύβονται πίσω από το Κτήνος Κατά καιρούς διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα είχαν τη «γραμμή» τους, αλλά και τους ανθρώπους τους, κοντά στον Μητσοτάκη. Ποια συμφέροντα θέλουν να...«φυτέψουν» δικό τους άνθρωπο! Η ιστορία δεν είναι παλιά. Ωστόσο, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και ενώ βαδίζουμε πλέον στον τελευταίο χρόνο της θητείας της παρούσας κυβέρνησης, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και αναφερόμαστε στον άγνωστο – γνωστό «πόλεμο» στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου, πέραν του πρωθυπουργού, εδρεύει το «επιτελικό κράτος». Ένα σύστημα εξουσίας που καθορίζει τη στρατηγική της κυβέρνησης σε πολιτικά ζητήματα, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και σημείο αναφοράς για επιχειρηματικά deal, καθώς τίποτα δεν περνά απαρατήρητο. Κοντά στο Κτήνος Γι’ αυτό και κατά καιρούς διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα είχαν τη «γραμμή» τους, αλλά και τους ανθρώπους τους, κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό αποτέλεσε αιτία πολλών εσωτερικών συγκρούσεων στο Μέγαρο, τόσο κατά την περίοδο του Γρηγόρη Δημητριάδη όσο και κυρίως μετά, όταν διαφορετικά κέντρα επιρροής κατάφεραν να τοποθετήσουν δικά τους πρόσωπα κοντά στον πρωθυπουργό. Δεν είναι τυχαίο ούτε το «πάρτι» διαρροών που σημειωνόταν, ούτε το γεγονός ότι πρόσωπα που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο «κάηκαν» από τα ίδια συμφέροντα με τα οποία φέρονταν να έχουν προνομιακές σχέσεις. Σαν τα… πουκάμισα Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης άλλαζε κατά καιρούς πολλούς από τους «έμπιστούς» του «σαν τα πουκάμισα», καθώς διαπίστωνε πως πίσω από την εικόνα της ανιδιοτέλειας υπήρχαν άλλα συμφέροντα, που προωθούσαν συγκεκριμένες ιδέες, απόψεις και προτάσεις. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τέτοια φαινόμενα δεν είναι ούτε νέα ούτε πρωτόγνωρα στον χώρο της εξουσίας. Το διαφορετικό στοιχείο, όμως, είναι ότι οι περισσότεροι πρωθυπουργοί διέθεταν έναν στενό, σταθερό πυρήνα συνεργατών, που παρέμενε μέχρι το τέλος της θητείας τους. Στην περίπτωση Μητσοτάκη, σχεδόν κανένα από τα πρόσωπα που αποτέλεσαν τον αρχικό «πυρήνα» δεν διατηρήθηκε, καθώς για διάφορους λόγους απομακρύνθηκαν από το Μαξίμου. Ποιοι πέρασαν Στον στενό κύκλο εξουσίας βρέθηκαν κατά καιρούς πρόσωπα όπως οι Γιώργος Γεραπετρίτης, Στέλιος Πέτσας, Γιάννης Οικονόμου, Γιάννης Μπρατάκος, Μάκης Βορίδης, Σταύρος Παπασταύρου και Αλέξης Πατέλης. Κάποιοι απομακρύνθηκαν, άλλοι επανήλθαν σε διαφορετικούς ρόλους, ωστόσο κανείς δεν έπαψε να επιδιώκει την επιστροφή στο κέντρο λήψης αποφάσεων. Οι μόνοι που παραμένουν σταθερά στο κεντρικό σύστημα εξουσίας είναι οι Άκης Σκέρτσος, Γιώργος Μυλωνάκης και Θανάσης Νέζης, με τον τελευταίο να έχει κυρίως κομματικό ρόλο. Ο ασκός του Αιόλου Η περιπέτεια υγείας του Μυλωνάκη άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου», καθώς ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ είχε αναλάβει κρίσιμες αποστολές και λειτουργούσε ως δίαυλος επικοινωνίας με ένα απαιτητικό επιχειρηματικό σύστημα, το οποίο βρίσκεται σε ένταση με το Μαξίμου. Κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει η απουσία του (ευχές για ταχεία ανάρρωση), όμως είναι σαφές ότι δημιουργείται κενό, κυρίως σε επίπεδο επικοινωνίας με κρίσιμους παράγοντες. Αυτό έχει ήδη εντείνει τις πιέσεις και έχει στρέψει τα «πυρά» προς τον Σκέρτσο. Ο μόνος που διασώθηκε Οι επιθέσεις δεν οφείλονται σε προσωπικές αντιπάθειες, αλλά στην προσπάθεια επιτάχυνσης εξελίξεων, κυρίως ενός ανασχηματισμού εντός του Μεγάρου Μαξίμου. Στόχος δεν είναι η στήριξη της κυβέρνησης, αλλά η τοποθέτηση «δικού τους ανθρώπου», ώστε συγκεκριμένα επιχειρηματικά και μιντιακά συμφέροντα να έχουν άμεση πρόσβαση στην πληροφόρηση και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Οι πιέσεις αναμένεται να συνεχιστούν, είτε μέσω διαρροών για επιστροφές προσώπων είτε μέσω στοχευμένων επιθέσεων, με τον Σκέρτσο να αποτελεί τον πιο εύκολο στόχο. Καλύπτει και ψάχνει Ο Μητσοτάκης φαίνεται να γνωρίζει τα παρασκήνια και προς το παρόν επιλέγει να δείχνει τη δυσαρέσκειά του, καλύπτοντας τον Σκέρτσο (ομοφυλοφιλική αλληλεγγύη) από τις επιθέσεις. Όχι απαραίτητα γιατί τον θεωρεί αναντικατάστατο, αλλά γιατί δεν επιθυμεί να χάσει έναν από τους τελευταίους στενούς συνεργάτες που παραμένουν από την αρχή της διακυβέρνησής του. Ο «πόλεμος» ωστόσο συνεχίζεται, με το ερώτημα να παραμένει: θα υποχωρήσει το Κτήνος στις πιέσεις ή θα διατηρήσει τον έλεγχο απέναντι στα συμφέροντα που επιχειρούν να αποκτήσουν ρόλο εντός του Μεγάρου Μαξίμου;

Υπό πίεση οι ΗΠΑ - Τα Στενά του Ορμούζ, το μόνο όπλο των μουλάδων! Η ιστορική σύγκριση της κατάστασης με τον Α' ΠΠ και την καταστροφή των Αγγλογάλλων στα Δαρδανέλια Υπάρχει μια κρίσιμη πραγματικότητα που γνωρίζουν οι σύμβουλοι του Τραμπ Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη και γι’ αυτό οι ΗΠΑ θα τηρήσουν στάση αναμονής Σε μια περίοδο αυξανόμενης πολεμικής έντασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύονται όχι απλώς ως ένα στρατηγικό πέρασμα, αλλά ως το απόλυτο εργαλείο πίεσης της Τεχεράνης. Οι αποτυχημένες διπλωματικές προσπάθειες, οι διαμεσολαβητικές κινήσεις τρίτων χωρών, όπως το Πακιστάν, και η στρατιωτική προετοιμασία δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να επανέρχεται με απειλητικές δηλώσεις. Δίνει νέο τελεσίγραφο 3 ημερών στην Τεχεράνη για να μη καταστρέψει το πετρελαϊκό της σύστημα, ενώ παράλληλα την περιμένει στο… ακουστικό για συνομιλίες. Η ανάλυση των εξελίξεων δείχνει ότι η σύγκρουση δεν είναι μόνο στρατιωτική — είναι βαθιά πολιτική, διπλωματική και ιστορική. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό choke point στον κόσμο. Από εκεί διέρχεται τεράστιο ποσοστό του παγκόσμιου πετρελαίου, γεγονός που τα καθιστά κρίσιμα για την παγκόσμια οικονομία. Η Τεχεράνη έχει επενδύσει για δεκαετίες στην αξιοποίηση αυτού του πλεονεκτήματος, μετατρέποντας τη γεωγραφία σε στρατηγική ισχύ. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές στρατιωτικές δυνάμεις, το Ιράν δεν βασίζεται στην απόλυτη υπεροχή, αλλά στην ικανότητα να καθιστά το κόστος σύγκρουσης δυσβάσταχτο. Σύμφωνα με ανάλυση της βρετανικής εφημερίδας The Independent, το Ιράν διατηρεί στρατηγικό πλεονέκτημα στην περιοχή. Το βασικό επιχείρημα είναι απλό αλλά ισχυρό: το Ορμούζ δεν μπορεί να ανοίξει εύκολα με στρατιωτική βία — και αυτό καθιστά την Τεχεράνη κυρίαρχο παίκτη. Το αδιέξοδο των συνομιλιών Οι πρόσφατες διπλωματικές επαφές μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν δεν οδήγησαν σε ουσιαστική πρόοδο. Οι λόγοι είναι βαθύτεροι και σχετίζονται με θεμελιώδεις διαφωνίες. Η Τεχεράνη θεωρεί τη στάση της Ουάσιγκτον «μαξιμαλιστική», ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν τις ιρανικές απαιτήσεις απαράδεκτες. Αυτή η αμοιβαία δυσπιστία καθιστά εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε συμφωνία. Το Ιράν θέτει έναν εύλογο όρο για να αρχίσουν εκ νέου οι διάλογοι: να αρθεί ο ναυτικός αποκλεισμός. Ωστόσο και η αμερικανική πλευρά δείχνει να μην βιάζεται για την επανεκκίνηση των συνομιλιών. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγκτσί, πραγματοποίησε διπλωματική περιοδεία με ενδιάμεσο σταθμό το Ισλαμαμπάντ, επιστρέφοντας από το Ομάν. Εκεί αναμένεται να συνεχίσει επαφές με το Πακιστάν, το οποίο έχει αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή. Παρά την απουσία προόδου, το Πακιστάν επιμένει ότι η διαδικασία δεν έχει τερματιστεί. Η διπλωματική κινητικότητα συνεχίζεται. Η επιστροφή Αραγκτσί στο Πακιστάν δεν σχετίζεται με διαπραγματεύσεις επί του πυρηνικού προγράμματος Η επιστροφή του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγκτσί στο Πακιστάν δεν συνδέεται με τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιφερειακών διαβουλεύσεων, διευκρινίζει η Τεχεράνη. Σύμφωνα με το Tasnim, ο Αραγκτσί πραγματοποίησε περιοδεία που περιλάμβανε το Πακιστάν, το Ομάν και τη Ρωσία. Κεντρικός στόχος των επαφών ήταν, πέρα από τις διμερείς σχέσεις, η μεταφορά των θέσεων του Ιράν σχετικά με τον τερματισμό της σύγκρουσης στην περιοχή, με το Πακιστάν να διαδραματίζει ρόλο διαμεσολαβητή. Στην ατζέντα περιλαμβάνονται ζητήματα όπως το νέο νομικό καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ, η αποζημίωση για ζημιές, οι εγγυήσεις αποφυγής στρατιωτικής επιθετικότητας, καθώς και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού. Επόμενος σταθμός του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών είναι η Ρωσία, που παραμένει κρίσιμος διπλωματικός σύμμαχος της Τεχεράνης. Μάλιστα ο Αραγκτσί θα έχει συνάντηση με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν. Αραγκτσί (ΥΠΕΞ Ιράν): Πηγή αστάθειας οι ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή Ο Αραγκτσί πραγματοποίησε επίσκεψη στη Μασκάτ, όπου είχε συνάντηση με τον Σουλτάνο του Ομάν, Χάιθαμ μπιν Ταρίκ Αλ Σαΐντ. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων, με βασικό αντικείμενο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ — ένα πέρασμα ζωτικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας. Ο Άμπας Αραγκτσί εξέφρασε την εκτίμηση της Τεχεράνης για τον ρόλο του Ομάν ως υπεύθυνου διαμεσολαβητή, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διπλωματίας σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας. Παράλληλα, επανέλαβε τη βούληση του Ιράν να διατηρήσει στενές σχέσεις με τις χώρες του νότιου Περσικού Κόλπου, προωθώντας ένα μοντέλο περιφερειακής συνεργασίας χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις. Η ιρανική πλευρά υποστήριξε ότι η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή αποτελεί παράγοντα αστάθειας και διαίρεσης, καλώντας για μια πιο αυτόνομη προσέγγιση στην ασφάλεια. Το Ιράν απαντά δυναμικά στο Ορμούζ με κατάσχεση δύο πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και στρατηγικής έντασης, το Ιράν προχώρησε στην κατάσχεση δύο πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ στα Στενά του Ορμούζ, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους στη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από δυνάμεις των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), οι οποίες αξιοποίησαν πληροφορίες από drones και συστήματα επιτήρησης για να εντοπίσουν τα πλοία MSC Francesca και Epaminondas. Τελεσίγραφο σοκ Τραμπ: Το Ιράν απειλεί με πυρηνικό όλεθρο το Ισραήλ «σε λίγα λεπτά» – Το πετρελαϊκό του σύστημα θα καταστραφεί σε 3 μέρες Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναλάβουν τον έλεγχο των πυρηνικών υλικών του Ιράν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων. Επισήμανε ότι το Ισραήλ θα καταστρεφόταν «μέσα σε λίγα λεπτά» αν το Ιράν αποκτούσε πυρηνικό όπλο, προειδοποιώντας ότι ο όλος κόσμος θα βρισκόταν σε κίνδυνο. Πρόσθεσε ότι το πετρελαϊκό σύστημα του Ιράν θα μπορούσε να «εκραγεί» μέσα σε τρεις ημέρες, ενώ άσκησε κριτική στο ΝΑΤΟ για τη στάση του, λέγοντας ότι «το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί για εμάς». Η «σιωπηλή παραδοχή» στην Ουάσιγκτον Σύμφωνα με την ανάλυση του Τζον Γ.Σ. Κλαρκ, υπάρχει μια κρίσιμη πραγματικότητα που γνωρίζουν οι σύμβουλοι του Ντόναλντ Τραμπ: Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη — σχεδόν αδύνατη χωρίς τεράστιες απώλειες. Το ιστορικό μάθημα των Δαρδανελίων (1915) – ANZAC Day Η ανάλυση κάνει μια εύστοχη ιστορική σύγκριση με την Εκστρατεία της Καλλίπολης. Το μήνυμα παραμένει επίκαιρο: Ακόμη και υπερδυνάμεις μπορούν να ηττηθούν σε στενά θαλάσσια περάσματα όταν ο αντίπαλος είναι καλά προετοιμασμένος. Η σύγχρονη εφαρμογή: Το Ιράν και το Ορμούζ Για να κατανοηθεί καλύτερα η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, η ανάλυση κάνει μια ιδιαίτερα εύστοχη ιστορική σύγκριση με την Εκστρατεία των Δαρδανελίων / Καλλίπολης του 1915. Τον Μάρτιο του 1915, Βρετανία και Γαλλία αποφάσισαν να ανοίξουν με ναυτική δύναμη τα Δαρδανέλια, ένα στρατηγικό στενό που είχε κλείσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το σχέδιο φαινόταν ιδανικό: ο ισχυρός συμμαχικός στόλος θα βομβάρδιζε τις ακτές, τα ναρκαλιευτικά θα καθάριζαν τη θάλασσα και ο στόλος θα προχωρούσε προς την Κωνσταντινούπολη. Στις 18 Μαρτίου 1915, η επιχείρηση ξεκίνησε με μεγάλη αισιοδοξία. Μέχρι το μεσημέρι όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο. Όμως μέσα σε λίγες ώρες η κατάσταση άλλαξε δραματικά: Βυθίστηκε το γαλλικό θωρηκτό Bouvet. Το βρετανικό HMS Irresistible χτυπήθηκε από νάρκη και βυθίστηκε. Το HMS Ocean βυθίστηκε. Το HMS Inflexible υπέστη σοβαρές ζημιές. Μέσα σε λιγότερο από επτά ώρες, τρία μεγάλα πολεμικά πλοία χάθηκαν και άλλα τρία αποσύρθηκαν σοβαρά κατεστραμμένα. Η ναυτική επιχείρηση εγκαταλείφθηκε οριστικά. Ακολούθησε η χερσαία απόβαση στην Καλλίπολη (25 Απριλίου 1915), η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τραγωδίες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Γιατί απέτυχε η υπερδύναμη του 1915; Εκτεταμένα ναρκοπέδια που δεν είχαν εντοπιστεί. Ισχυρό παράκτιο πυροβολικό που προστάτευε τα ναρκοπέδια. Ασύμμετρες τακτικές και καλή προετοιμασία του αμυνόμενου που ελέγχουσε τις ακτές. Η σύγχρονη εφαρμογή: Το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ Η ιστορική αυτή εμπειρία είναι άμεσα συγκρίσιμη με τη σημερινή πραγματικότητα στα Στενά του Ορμούζ. Το Ιράν έχει προετοιμαστεί επί δεκαετίες ακριβώς για ένα τέτοιο σενάριο, δημιουργώντας ένα ισχυρό σύστημα Anti-Access/Area Denial (A2/AD): Χιλιάδες νάρκες που μπορούν να τοποθετηθούν γρήγορα. Πυκνό δίκτυο παράκτιων αντιπλοϊκών πυραύλων. Ταχύπλοα σκάφη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης με τακτικές «επιθέσεων σμήνους» (swarm tactics). Εκτεταμένη χρήση drones και συστημάτων επιτήρησης. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι τα Στενά του Ορμούζ λειτουργούν ως φυσικό οχυρό. Δεν ανοίγουν εύκολα με βομβαρδισμούς, απειλές ή περιορισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ακόμα και η απόλυτη ναυτική και αεροπορική υπεροχή των ΗΠΑ δεν αρκεί για να εξασφαλίσει τον ασφαλή έλεγχο ενός τόσο στενού και επικίνδυνου διαδρόμου χωρίς τεράστιες απώλειες και μεγάλο χρονικό διάστημα. Γι’ αυτό ακριβώς οι σύμβουλοι του Ντόναλντ Τραμπ γνωρίζουν ότι η επαναλειτουργία των Στενών με στρατιωτικά μέσα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι πρακτικά αδύνατη χωρίς υψηλό κόστος. Αυτό εξηγεί και την προτίμηση της Ουάσιγκτον για στάση αναμονής και διπλωματική πίεση, αντί για άμεση στρατιωτική σύγκρουση.

Χαμός με την «προφητική» δήλωση της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου πριν τους πυροβολισμούς! Aυτό που έγινε χθες το βράδυ στο Washington Hilton είναι από τα πιο τρελά πράγματα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι απλά ένα ακόμα περιστατικό – είναι χαμός, προφητεία, συνωμοσία, πολιτική τρέλα και απόδειξη ότι ο Τραμπ ζει σε μόνιμο «survival mode» Tο ετήσιο White House Correspondents’ Dinner (το περίφημο WHCD) στο Washington Hilton Hotel έγινε από γιορτή... πολεμική ζώνη. Ο Ντόναλντ Τραμπ, η Μελάνια, ο JD Vance, υπουργοί, δημοσιογράφοι, celebrities – όλοι εκεί. Πρώτη φορά που ο Τραμπ πήγαινε ως πρόεδρος σε αυτό το event. Όλοι περίμεναν ψητά, αστεία, κρασιά και φωτογραφίες. Αντί γι’ αυτό, ακούστηκαν 5-8 πυροβολισμοί κοντά στο security checkpoint, έξω από την κύρια αίθουσα! Πανικός! Άνθρωποι κάτω από τα τραπέζια, μυστικοί μπάτσοι με όπλα τραβηγμένα, εκκένωση σε δευτερόλεπτα! Ο Τραμπ και η Μελάνια βγήκαν γρήγορα, μαζί με τον Vance και τα άλλα μεγάλα κεφάλια με τη ψυχή στα δόντια. Κανείς ευτυχώς από τους VIP δεν τραυματίστηκε. Ένας πράκτορας όμως της Secret Service χτύπησε αλλά ευτυχώς που φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο και είναι καλά. Ο δράστης δεν πέρασε ποτέ μέσα. Τον σταμάτησαν εκεί, στην είσοδο. Αντάλλαξε πυρά με τους σεκιουριτάδες, αλλά αυτοί κατάφεραν και τον συνέλαβαν ζωντανό, τραυματίζοντας τον στο πόδι. Μεταφέρθηκε στο Howard University Hospital. Ποιος είναι ο «μοναχικός λύκος»; Ποιός είναι τούτος πάλι ο...μοναχικός λύκος; (Δεν το πολυπιστεύουμε αυτό το... "μοναχικός", τέτοιος ήταν κι ο παραλίγο δολοφόνος του Φίτσο της Σλοβακίας, όπως και οι...προηγούμενοι που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Τράμπ αλλά τέλος πάντων) Το όνομά του; Cole Tomas Allen, 31 ετών, από το Torrance της Καλιφόρνιας. Δάσκαλος/tutor, ερασιτέχνης δημιουργός βιντεοπαιχνιδιών. Δεν μας φαίνεται να είναι κάποιος τυχαίος τρελός από το πουθενά – αλλά μέχρι στιγμής οι αρχές λένε ...«lone wolf». Ο ίδιος ο Τραμπ άλλως τε τον χαρακτήρισε έτσι. Ο τύπος ήταν οπλισμένος μέχρι τα δόντια: Καραμπίνα, 45άρι, πολλαπλά μαχαίρια κλπ. Προσπάθησε να μπει βεβαίως οπλισμένος, αλλά ασφαλώς δεν πέρασε τον ανιχνευτή μετάλλων και κατόπιν, άρχισε να πυροβολεί. Η Secret Service τον «κατέβασε» χωρίς να τον σκοτώσει. Αντιμετωπίζει τώρα βαριές κατηγορίες: Επίθεση σε ομοσπονδιακό αξιωματούχο, χρήση πυροβόλου σε βίαιο έγκλημα, απόπειρα δολοφονίας. Θα εμφανιστεί στο δικαστήριο σύντομα. Το κίνητρο; Υπό έρευνα. Κάποιοι λένε ότι είχε διασυνδέσεις με δωρεές σε Δημοκρατικούς (υπάρχουν αναφορές για δωρεές σε Kαμάλα Χάρρις), άλλοι ψάχνουν social media, ιστορικό, email. Η γνώμη μου; Σίγουρα παιδί-κατασκεύασμα των Ντέμοκρατς κι ας λένε. Υπάρχουν ομάδες φανατικών που ελέγχονται από το "Δημοκρατικό" κόμμα - ό,τι κάνει δηλαδή και το βρώμικο ΚΚΕ στην Ελλάδα - μόνο και μόνο για να "εκπαιδεύουν" περίεργους ανθρώπινους χαρακτήρες, να τους φανατίζουν ως ...χειροκροτητές και σε κάποιες φορές να τους στέλνουν ως καμικάζι για δολιοφθορές. Και ενίοτε βεβαίως, ακόμη και για ...δολοφονίες για το...καλό του κόμματος(!) και βεβαίως βεβαίως, επί του οφέλους της παγκόσμιας κοινωνίας! Τέλος πάντων, δεν υπάρχει ακόμα σαφής εικόνα για οργανωμένη συνωμοσία, αλλά μετά τις προηγούμενες απόπειρες (Butler* κλπ.) κανείς δεν πιστεύει πια σε «τυχαία». Ο Τραμπ από το Λευκό Οίκο, ακόμα με σμόκιν, έκανε ...press conference: «Τι βραδιά... Οι μυστικές υπηρεσίας έκαναν πάλι καλύτερη δουλειά από το Butler. Είναι επικίνδυνο επάγγελμα να είσαι Πρόεδρος, αλλά δεν θα μας σταματήσουν». Κλασσικός ...Τράμπ! Ευχαρίστησε κατόπιν τους πράκτορες, λέγοντας ότι ο ύποπτος ήταν «γρήγορος» αλλά οι δικοί μας καλύτεροι. Η «προφητική» δήλωση της Καρολάιν Λίβιτ – αυτό είναι που έσπασε το διαδίκτυο Λίγες ώρες πριν τους πυροβολισμούς, η Καρολάιν Λίβιτ (Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, έγκυος μάλιστα) βρισκόταν στο κόκκινο χαλί και μιλούσε στο Fox News. Μιλούσε για την ομιλία του Τραμπ, που όλοι περίμεναν να σατιρίσει τους δημοσιογράφους. Και ξεστόμισε κάτι που τώρα παίζει σε επανάληψη παντού: «Σας λέω, η ομιλία απόψε θα είναι ο κλασικός Ντόναλντ Τζ. Τραμπ. Θα είναι αστεία. Θα είναι διασκεδαστική. Θα πέσουν βολές απόψε στην αίθουσα.» Τι έκανε λέει; «Θα πέσουν βολές απόψε στην αίθουσα»; Βαγγελίστρα μου, που έλεγε κι ο συχωρεμένος ο Βέγγος! Η πλάκα όμως είναι αλλού! Στα αγγλικά, η φράση «shots fired» είναι συνηθισμένη έκφραση ως αργκό ας πούμε, που σημαίνει «θα γίνουν βαριές επιθέσεις και πειράγματα». Αλλά...αυτό που ακολούθησε...παραήταν συμπτωσάρα με αποτέλεσμα μετά τους πραγματικούς πυροβολισμούς, να ακολουθήσει...πανδαιμόνιο! Οι "συνωμοσιολόγοι" ξεσήκωσαν θύελλα: «Προφητεία; Ή ήξερε;» και άλλα τέτοια συνωμοσιολογικά. Το βίντεο έγινε viral και έφτασε εκατομμύρια προβολές. Άλλοι λένε «σύμπτωση», άλλοι «μήνυμα», άλλοι ...«κάτι σάπιο κρύβεται» και άλλα τρομακτικά, αλλά...κανείς, μα ΚΑΝΕΙΣ δεν έλαβε υπ' όψη του ότι η κοπέλα χρησιμοποίησε μια φράση-αργκό για να ...αστειευτεί! Η Λίβιτ εννοούσε βεβαίως τα αστεία του Τραμπ αλλά... η ίδια η χρονική στιγμή είναι απο μόνη της έπεσε σαν ένα... ευφυέστατο τρολλάρισμα, που όμως δεν ήταν τέτοιο ως εκ τούτου η φάση μετατράπηκε σε… τρομακτική! Εγώ βεβαίως λέω το εξής: Σε μια εποχή που ο Τραμπ έχει δεχτεί σφαίρες, μαχαιριές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πολιτικές δολοφονίες χαρακτήρα, ακόμα και μια αθώα φράση γίνεται καύσιμο για θεωρίες. Και δίκαια, γιατί, όσο και να πείς, πόσες «συμπτώσεις» να αντέξουμε πια; Το χρονικό λεπτό προς λεπτό Γύρω στις 8:30-8:40 το βράδυ: Ο Τραμπ μπαίνει στην αίθουσα, χειροκροτήματα, καλή ατμόσφαιρα. Ακούγονται πυροβολισμοί κοντά στο σημείο ελέγχου. Οι άνθρωποι ακούνε τους κρότους, η ασφάλεια φωνάζει «Πυροβολισμοί!». Μέσα στην αίθουσα: Πανικός, κόσμος κρύβεται κάτω από τα τραπέζια, η Μυστική Υπηρεσία τρέχει και βγάζει γρήγορα τον Τραμπ και τη Μελάνια. Η εκδήλωση ακυρώνεται αμέσως. Η Ένωση Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου ανακοίνωσε ότι θα την επαναλάβουν σε 30 μέρες. Ο Τραμπ πηγαίνει στον Λευκό Οίκο, μιλάει, αναλύει το περιστατικό και τονίζει την ανάγκη για καλύτερη ασφάλεια. Το FBI, η Μυστική Υπηρεσία και η αστυνομία της Ουάσινγκτον ερευνούν. Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής ενδείξεις για συνεργούς. Γιατί αυτή η εκδήλωση είχε τόσο μεγάλη σημασία; Ο Τραμπ είχε αποφύγει αυτό το δείπνο στην πρώτη θητεία του. Φέτος πήγε – πρώτη φορά ως εν ενεργεία πρόεδρος. Ήταν συμβολικό κατά την άποψη μου: «Είμαι εδώ, μαζί με τους δημοσιογράφους που με μισούν, αλλά θα κάνω το δικό μου show». Και αντί για ...σάτιρα, πήραμε πραγματικούς πυροβολισμούς. Είναι η τρίτη (ή τέταρτη, ανάλογα πώς το μετράς) φορά που ο Τραμπ γλιτώνει από απόπειρα από το 2024. Μπάτλερ, Φλόριντα, τώρα αυτό. Ο άνθρωπος είναι εφτάψυχος σαν τη γάτα, δεν εξηγείται αλλιώς! Οι παγκόσμιες αντιδράσεις ήταν άμεσες ασφαλώς: Από την Ινδία μέχρι την Ευρώπη, όλοι καταδίκασαν το περιστατικό. Ο πρώην πρωθυπουργός Μόντι έστειλε μήνυμα, όπως και άλλοι ηγέτες φυσικά. Μέσα στην Αμερική, οι Ρεπουμπλικάνοι ζητούν περισσότερη ασφάλεια και έλεγχο στα όπλα για τους «τρελούς», ενώ οι Δημοκρατικοί προσπαθούν να μην το πολιτικοποιήσουν γιατί βεβαίως, έχουν τη φωλιά τους λερωμένη (αν και κάποιοι "δημοκρατικοί" το κάνουν ήδη). Τι σημαίνει αυτό για το μέλλον! Ο Τραμπ μίλησε για την ανάγκη ακόμα καλύτερης προστασίας, ακόμα και για τα σχέδιά του να φτιάξει νέα αίθουσα στον Λευκό Οίκο. Είναι ξεκάθαρο πως η ρητορική έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που οι μοναχικοί δράστες παίρνουν όπλα. Είτε από την αριστερά, είτε από καθαρούς τρελούς, είτε από κλίμα «βαθέος κράτους» που πολλοί ψιθυρίζουν και δεν έχουν άδικο. Δεν γνωρίζουμε ακόμα το πλήρες προφίλ του Cole Tomas Allen – αν και οι αρχές ψάχνουν ακόμη τον υπολογιστή του, το κινητό και όλο το ιστορικό του. Αν βρεθεί κάτι μεγαλύτερο, ασφαλώς και θα είναι σεισμός. Και σεισμός για τους "Δημοκρατικούς" εννοώ. Τέλος πάντων, αυτό δεν είναι το τέλος. Είναι ένα ακόμα κεφάλαιο σε μια εποχή που η Αμερική είναι βαθιά διχασμένη. Και το αποτέλεσμα είναι ότι ο Τραμπ τελικά, βγήκε πάλι πιο δυνατός, πιο μαχητής. «Δεν θα μας σταματήσουν», είπε και...ξέρετε κάτι; Εχει δίκιο. Αλλά πόσες φορές ακόμα θα γλιτώσει; Πόσο τυχερός μπορεί να είναι ένας άνθρωπος; Το περιστατικό ερευνάται πλήρως. Θα βγουν νεότερα για το κίνητρο, για το αν υπήρχε προηγούμενη πληροφορία (ο Τραμπ είπε όχι) και για το πώς έφτασε τόσο κοντά. Εγώ θα συνεχίσω να παρακολουθώ, γιατί το θέμα έχει αν μη τι άλλο, εκρηκτικό ενδιαφέρον. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Μια εξέλιξη που απασχολεί τις Αμερικανικές αρχές από το 2022! Οι νεκροί (και ορισμένοι αγνοούμενοι) εργαζόταν σε ειδικευμένα και ευαίσθητα προγράμματα! Ορισμένοι αξιωματούχοι επιμένουν πως πρόκειται για...Ρωσο-κινεζικό δάκτυλο! Από το 2022 έως τις αρχές του 2026, μια σειρά θανάτων και εξαφανίσεων επιστημόνων και ερευνητών με άμεσους δεσμούς σε προγράμματα της ΝΑΣΑ, πυρηνικής έρευνας, αεροδιαστημικής τεχνολογίας, προηγμένων υλικών και classified projects έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI), η Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, το Υπουργείο Ενέργειας, το Πεντάγωνο και η ίδια η ΝΑΣΑ έχουν εμπλακεί σε συντονισμένες έρευνες, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κοινό μοτίβο ή «sinister connection», όπως το χαρακτήρισαν βουλευτές όπως ο Τζέιμς Κόμερ και ο Έρικ Μπέρλισον. Ο Λευκός Οίκος, υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, έχει ενημερωθεί και χαρακτηρίζει την υπόθεση ως «σοβαρή υπόθεση εθνική ασφάλειας», ενώ το FBI ηγείται της συνολικής προσπάθειας συλλογής και ανάλυσης στοιχείων. Οι θεωρίες που κυκλοφορούν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φόρουμ όπως το Reddit (r/UFOs), το X και ειδησεογραφικά sites όπως το NewsNation, το Daily Mail και το Newsweek, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα: Από ξένη κατασκοπεία (κυρίως Κίνα και Ρωσία) έως απόπειρες απόκρυψης τεχνολογικών ανακαλύψεων μέσω «καθαρισμού» από εσωτερικές δυνάμεις (deep state) ή ακόμη και συνδέσεις με UAP (Unidentified Aerial Phenomena) και reverse-engineering εξωγήινης τεχνολογίας! Πολλοί αναλυτές και ανεξάρτητοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να πρόκειται για απλή σύμπτωση. Όταν πρόκειται για τόσο εξειδικευμένους επιστήμονες σε κρίσιμα πεδία, ο συγκεντρωτικός αριθμός των περιστατικών (~11-13 περιπτώσεις) και το χρονικό τους πλαίσιο εγείρουν εύλογα ερωτήματα. Παρ' ότι οι επίσημες αρχές επιμένουν ότι πολλά περιστατικά έχουν φυσικές εξηγήσεις ή γνωστούς δράστες, και ενώ οικογένειες ορισμένων θυμάτων απορρίπτουν τις υπερβολικές ερμηνείες, το timing, η φύση των projects στα οποία εργάζονταν οι εμπλεκόμενοι και η συχνή έλλειψη λεπτομερειών σε επίσημες ανακοινώσεις έχουν πυροδοτήσει ευρύτερη συζήτηση. Στατιστικά, σε έναν μεγάλο πληθυσμό επιστημόνων υψηλής ειδίκευσης, θάνατοι συμβαίνουν – ωστόσο, η συσσώρευση τέτοιων γεγονότων σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε ευαίσθητα πεδία καθιστά την υπόθεση αντικείμενο εθνικής προσοχής. Το Χρονικό των Γεγονότων Η ακολουθία ξεκινά το 2022 και κορυφώνεται τα έτη 2025-2026. Οι περισσότεροι από τους εμπλεκόμενους εργάζονταν σε ιδιαίτερα ευαίσθητους τομείς όπως άμυνα πλανητών (DART), προηγμένη προώθηση πυραύλων, superalloys, πυρηνική σύντηξη (fusion), παρατήρηση Γης και άκρως απόρρητα αμυντικά προγράμματα. Πολλοί είχαν διασυνδέσεις με το Los Alamos National Laboratory (πυρηνικά), το Jet Propulsion Laboratory (JPL) της ΝΑΣΑ/Caltech, το ΜΙΤ και ιδιωτικές εταιρείες όπως η Aerojet Rocketdyne. Μάικλ Ντέιβιντ Χικς (59 ετών): Ένας από τους πρώτους «κρίκους». Εργάστηκε στο JPL από το 1998 έως το 2022 ως πλανητικός επιστήμονας, ειδικευμένος σε κομήτες και αστεροειδείς. Συμμετείχε ενεργά στο πρόγραμμα DART (planetary defense), NEAT, Dawn Mission και Deep Space 1. Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2023 στο Sunland της Καλιφόρνια. Η αιτία δεν δημοσιοποιήθηκε αρχικά, κατόπιν επιθυμίας της οικογένειας. Αργότερα αναφέρθηκε καρδιαγγειακό πρόβλημα, ωστόσο η αρχική σιωπή και η σύνδεσή του με κρίσιμα projects έχουν προκαλέσει ερωτήματα. Φρανκ Μάιγουαλντ (61 ετών): Principal researcher στο JPL, ειδικός σε μικροκυματική ραδιομετρία, φασματοσκοπία απεικόνισης και παρατήρηση Γης (αποστολή Surface Water and Ocean Topography). Πέθανε στις 4 Ιουλίου 2024 στο Λος Άντζελες. Καμία επίσημη αιτία θανάτου δεν έχει δημοσιοποιηθεί πλήρως. Μόνικα Τζακίντο Ρέζα (60 ετών): Μία από τις πιο αινιγματικές εξαφανίσεις. Διευθύντρια του Materials Processing Group στο JPL και Technical Fellow στην Aerojet Rocketdyne, με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας σε προώθηση πυραύλων και υπερ-κράματα. Συν-εφευρέτρια του Mondaloy, ενός νικελιο-βασισμένου superalloy για πυραύλους επόμενης γενιάς. Εξαφανίστηκε στις 22 Ιουνίου 2025 κατά τη διάρκεια ομαδικής πεζοπορίας στο Angeles National Forest (Crescenta Valley). Χαιρέτησε συντρόφους της από μια κορυφογραμμή και έκτοτε αγνοείται, παρά τις εκτεταμένες έρευνες. Η επαγγελματική της σχέση με τον απόστρατο Στρατηγό ΜακΚάσλαντ ενισχύει τις εικασίες. Γουίλιαμ «Νιλ» ΜακΚάσλαντ (68 ετών): Απόστρατος Υποστράτηγος της Αμερικανικής Αεροπορίας, πρώην διοικητής του Air Force Research Laboratory και της βάσης Wright-Patterson AFB – ενός τόπου βαθιά συνδεδεμένου με θεωρίες UFO από το 1947 (Roswell). Εξαφανίστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2026 από το σπίτι του στο Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού. Έφυγε πεζός, παίρνοντας μαζί του .38άρι πιστόλι ρεβόλβερ, πορτοφόλι και μποτάκια πεζοπορίας, αφήνοντας πίσω τηλέφωνο, γυαλιά και έξυπνο ψηφιακό ρολόι. Η σύζυγός του εξέφρασε φόβους ότι μπορεί να «σχεδίαζε να μην βρεθεί». Παραμένει αγνοούμενος, με τη σύνδεσή του με UAP και classified projects να τροφοδοτεί έντονες συζητήσεις. Καρλ Γκρίλμαιρ (~47-67 ετών): Αστροφυσικός στο Caltech, συνεργάτης της ΝΑΣΑ σε αποστολές Spitzer και NEOWISE. Δολοφονήθηκε τον Φεβρουάριο 2026 έξω από το σπίτι του. Συνελήφθη κάποιος ύποπτος αλλά χωρίς συνέχεια. Νούνο Λουρέιρο (~47-50 ετών): Ειδικός σε fusion και plasma physics στο ΜΙΤ. Πυροβολήθηκε τον Δεκέμβριο 2025 σε μαζικό περιστατικό και ο δράστης συνελήφθη. Έιμι Έσκριντζ (34 ετών): Ερευνήτρια anti-gravity στο Institute for Exotic Science. Αυτοκτονία με πυροβολισμό τον Ιούνιο 2022, ενώ είχε αναφέρει απειλές προς το πρόσωπο της. Άλλα σημαντικά περιστατικά (κυρίως Λος Άλαμος και συναφή): Άντονι Τσάβες (78 ετών, πρώην Λος Άλαμος): Εξαφανίστηκε Μάιος 2025. Μελίσα Κασίας (53-54 ετών, διοικητική Λος Άλαμος): Ιούνιος 2025. Στίβεν Γκαρσία (48 ετών, NNSA Kansas City): Αύγουστος 2025. Τζέισον Τόμας (~45 ετών, Novartis, σχέση με microgravity biology): Βρέθηκε νεκρός σε λίμνη τον Μάρτιο 2026. Κατάλογος Νεκρών και Αγνοουμένων Νεκροί: Έιμι Έσκριντζ, 34, anti-gravity researcher – Ιούνιος 2022, αυτοκτονία (αμφισβητούμενη από ορισμένους). Μάικλ Ντέιβιντ Χικς, 59, ΝΑΣΑ JPL – 30 Ιουλίου 2023, καρδιαγγειακά αίτια. Φρανκ Μάιγουαλντ, 61, ΝΑΣΑ JPL – 4 Ιουλίου 2024, αιτία μη δημοσιοποιημένη. Νούνο Λουρέιρο, ~47-50, ΜΙΤ fusion – Δεκέμβριος 2025, πυροβολισμός. Καρλ Γκρίλμαιρ, Caltech/NASA – Φεβρουάριος 2026, δολοφονία. Τζέισον Τόμας, ~45, Novartis/NASA-related – Μάρτιος 2026, βρέθηκε σε λίμνη. Αγνοούμενοι: Άντονι Τσάβες, 78, Λος Άλαμος – Μάιος 2025. Μελίσα Κασίας, 53-54, Λος Άλαμος – Ιούνιος 2025. Μόνικα Τζακίντο Ρέζα, 60, ΝΑΣΑ JPL/Aerojet – 22 Ιουνίου 2025. Στίβεν Γκαρσία, 48, NNSA – Αύγουστος 2025. Γουίλιαμ «Νιλ» ΜακΚάσλαντ, 68, Απόστρατος Υποστράτηγος (Wright-Patterson) – 27 Φεβρουαρίου 2026. (Σύνολο περίπου 11-13 περιπτώσεων υπό διερεύνηση.) Θεωρίες και Πραγματικότητα: Καπνός χωρίς Φωτιά; Σε alt-media κύκλους και μεταξύ ερευνητών όπως οι Λουίς Ελιζόντο και Ρος Κούλθαρτ, η υπόθεση συνδέεται με απόκρυψη τεχνολογικών breakthroughs σε propulsion, anti-gravity, energy και UAP reverse-engineering. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτοί οι επιστήμονες μπορεί να ανακάλυψαν κάτι τόσο σημαντικό – που θα άλλαζε ας πούμε ριζικά την ενέργεια, τις μετακινήσεις ή την κατανόηση του σύμπαντος – ώστε «κανείς» (κρατικοί, ολιγάρχες ή άλλοι παράγοντες) να μην επιθυμεί την αποκάλυψή του. Σε αυτό το πλαίσιο, οι «φυσικοί» θάνατοι, τα ατυχήματα ή οι αυτοκτονίες θεωρούνται συχνά ως καλυμμένες ενέργειες. Σήμερα, η τεχνολογία και η βιο-ιατρική έχουν προχωρήσει σε βαθμό που καθιστά δυνατή την πρόκληση καρδιακών προσβολών, εγκεφαλικών ή άλλων «φυσικών» αιτιών χωρίς εύκολα ανιχνεύσιμα ίχνη. Παράλληλα, ο mainstream τύπος, δηλαδή ο Τύπος των "εγκύρων" εφημερίδων και καναλιών, ελέγχεται απόλυτα από οικονομικούς μεγιστάνες με άγνωστα συμφέροντα, γεγονός που δυσχεραίνει την αντικειμενική κάλυψη. Από την άλλη πλευρά, οι επίσημες αρχές τονίζουν ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί συστηματική απειλή. Πολλά περιστατικά έχουν εξήγηση (φυσικά αίτια, γνωστοί δράστες), ενώ οικογένειες όπως αυτή του Χικς χαρακτηρίζουν τις συνωμοσιολογικές ερμηνείες ως υπερβολικές. Παρ' όλα αυτά, το FBI συνεχίζει να εξετάζει πιθανές συνδέσεις κατασκοπείας ή pattern, (κάτι ας πούμε όπως οι "Χ-Files" της ομώνυμης σειράς-θρύλος της 20th Century-Fox) χωρίς όμως οριστικά συμπεράσματα μέχρι στιγμής. Συμπέρασμα Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και εξελίσσεται. Είτε πρόκειται για τραγική σύμπτωση είτε για κάτι πιο σκοτεινό, η εθνική ασφάλεια επιβάλλει πλήρη διαφάνεια και διερεύνηση. Όταν κλείνουν «στόματα» – είτε με πραγματικά είτε με τεχνητά μέσα – σε ανθρώπους που κατέχουν κλειδιά για το μέλλον της ανθρωπότητας, η κοινωνία οφείλει να απαιτεί απαντήσεις. Οι έρευνες της ΝΑSΑ, του FBI και του Κογκρέσου θα δείξουν τελικά κατά πόσον ο «καπνός» κρύβει και φωτιά. Με πληροφορίες από Newsweek, Newsnationnaw, AOL, The Sun

Το Ιράν απαιτεί: Πρώτα άρση ναυτικού αποκλεισμού και μετά διάλογος! Ο Τράμπ τον...χαβά του: "Ναί, εντάξει, θα μιλάμε στο τηλέφωνο"! Το Ιράν θέτει τρεις σαφείς όρους για την έναρξη διαλόγου με τις ΗΠΑ: πρώτα η άρση του ναυτικού αποκλεισμού και μετά συνομιλίες. Ο Τραμπ απάντησε ότι «εντάξει, θα μιλάμε στο τηλέφωνο». Μπούρδες δηλαδή! Το Ιράν υποστηρίζει ότι τα κόλπα των ΗΠΑ απέτυχαν, ότι οι Αμερικανοί βρίσκονται σε απελπισία και ότι «βάλαμε μπότα στον λαιμό τους». Σύμφωνα με το Wall Street Journal, το Ιράν πιστεύει ότι εάν σταματήσουν οι απειλές των ΗΠΑ, μπορεί να ξεκινήσει ο διάλογος. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μετά τη μεγάλη νίκη του Ιράν επί των αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων και το διπλό κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ (στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν), οι κινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα περιλαμβάνουν απόπειρες διαλόγου, απειλές και έντονο παρασκήνιο. Οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να στείλουν αντιπροσωπεία στο Πακιστάν στις 25-26 Απριλίου 2026 για συνομιλίες, όμως οι Ιρανοί – και δικαίως – απέρριψαν τον διάλογο, καθώς δεν δέχονται διαπραγματεύσεις υπό απειλές και πίεση. Ταυτόχρονα έθεσαν τρεις βασικούς όρους για να ξεκινήσουν διάλογο, με κύριο αίτημα την άρση του ναυτικού αποκλεισμού στον Κόλπο του Ομάν. Ο Τραμπ εξοργίστηκε αρχικά, αλλά στη συνέχεια δήλωσε: «Εντάξει, δεν θα στέλνω τους εκπροσώπους μου σε ταξίδια 18 ωρών. Αμερικανοί και Ιρανοί θα μιλάνε στο τηλέφωνο». Παράλληλα, ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι διαθέτει πλέον τρία αεροπλανοφόρα στη Δυτική Ασία – για πρώτη φορά από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας προειδοποίησε ότι η αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) θα παραμείνει υπό πίεση καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 και του 2027 λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου. Οι τρεις όροι του Ιράν Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί, χρησιμοποιώντας το Πακιστάν ως αγγελιοφόρο, έθεσε τους εξής τρεις όρους για την έναρξη διαλόγου με τις ΗΠΑ: Άρση του ναυτικού αποκλεισμού Διακοπή των επιθέσεων και των απειλών από τις ΗΠΑ Απόρριψη των «μαξιμαλιστικών» και εξωφρενικών απαιτήσεων (όπως η πλήρης παράδοση των πυρηνικών αποθεμάτων) Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιαν τόνισε: «Το Ιράν δεν θα ξεκινήσει συνομιλίες υπό πίεση, απειλές και αποκλεισμό». Υπογράμμισε την αντίφαση ανάμεσα στις τακτικές πίεσης των ΗΠΑ και την υποτιθέμενη βούλησή τους για διπλωματία, λέγοντας ότι αυτό έχει αυξήσει την δυσπιστία του ιρανικού λαού απέναντι στους Αμερικανούς. Στις 7 Απριλίου ο Τραμπ ανακοίνωσε διεβδομάδα κατάπαυση του πυρός μετά από απρόκλητη επίθεση κατά του Ιράν. Ακολούθησαν συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ, που όμως δεν κατέληξαν σε συμφωνία λόγω των μαξιμαλιστικών απαιτήσεων των ΗΠΑ. Ο Τραμπ παρέτεινε μονομερώς την εκεχειρία, αλλά διατήρησε τον αποκλεισμό των ιρανικών πλοίων και λιμένων. Το Ιράν αρνήθηκε κατηγορηματικά να συνεχίσει τη διαδικασία εάν δεν αρθεί ο αποκλεισμός. Ο Πρόεδρος Πεζεσκιαν δήλωσε ότι η συνέχιση των εχθρικών μέτρων είναι ασυμβίβαστη με τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ περί πολιτικής λύσης. «Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θα εισέλθει σε επιβεβλημένες διαπραγματεύσεις υπό πίεση, απειλές ή αποκλεισμό». «Βάλαμε μπότα στον λαιμό των Αμερικανών» Το στρατιωτικό και πολιτικό πάνω χέρι ανήκει πλέον στο Ιράν. Οι όροι οποιασδήποτε μελλοντικής εμπλοκής θα υπαγορεύονται από την Τεχεράνη, όχι από την Ουάσινγκτον. Αφού απέτυχαν στο πεδίο της μάχης και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, οι Αμερικανοί κατέφυγαν σε ψυχολογικό πόλεμο, προσπαθώντας να δημιουργήσουν εικόνα εσωτερικής διχόνοιας στο Ιράν. Το κόλπο αυτό απέτυχε κι αυτό. Παρά τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό, καμία ιρανική θέση δεν έχει αλλάξει. Αντίθετα, έχει ενισχυθεί. Αυστηρός έλεγχος στο Στενό του Ορμούζ Το Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι θα ασκεί πλήρη έλεγχο στο Στενό του Ορμούζ, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «οικονομική πυρηνική βόμβα» της χώρας. Κανένα σκάφος που παραβιάζει τους κανόνες του δεν θα περάσει. Δυτικοί αναλυτές περιγράφουν την κατάσταση ως «μπότα στον λαιμό της Αμερικής» – και η μπότα δεν φεύγει. Πίσω από την θεατρική αδιαφορία της Ουάσινγκτον κρύβεται πανικός. Οι ΗΠΑ απειλούν με νέο πόλεμο, διατηρούν τον αποκλεισμό (που δεν κατάφερε να σταματήσει το ιρανικό πετρέλαιο), κατασκευάζουν ειδήσεις για δήθεν ιρανικά αιτήματα διαλόγου και διασπείρουν ψευδείς πληροφορίες για συναντήσεις. Όλα αυτά είναι σημάδια απελπισίας. Wall Street Journal: Το Ιράν είναι έτοιμο αν σταματήσουν οι απειλές Σύμφωνα με την Wall Street Journal, το Ιράν πιστεύει ότι μια πιο ήπια ρητορική από τον Τραμπ θα μπορούσε να διευκολύνει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Ο Αμπάς Αραγκτσί ενημέρωσε το Πακιστάν ότι ο τερματισμός των απειλών θα βοηθούσε στην πειθώ των σκληροπυρηνικών. Προειδοποίηση από το Γενικό Επιτελείο Χατάμ αλ-Ανμπιγιά Το Κεντρικό Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν προειδοποίησε ότι η συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού, της πειρατείας και της ληστείας από τις αμερικανικές δυνάμεις θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστική στρατιωτική απάντηση. Financial Times: Ο Ρούμπιο απέφυγε τις συνομιλίες για να μην συνδεθεί με την ήττα Σύμφωνα με τους Financial Times, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρούμπιο απέφυγε σκόπιμα να εμπλακεί στις συνομιλίες στο Πακιστάν, ώστε να μην συνδεθεί με την ήττα έναντι του Ιράν. Οικονομικές επιπτώσεις από τις διαταραχές στο LNG Οι εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο και το στρατηγικό κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ έχουν επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην παγκόσμια αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας παραδέχεται πλέον ότι η αγορά θα παραμείνει «σφιχτή» και υπό έντονη πίεση καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 και του 2027. Το Στενό του Ορμούζ, που μεταφέρει κανονικά το 20% του παγκόσμιου LNG (κυρίως από Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), έχει μετατραπεί σε οικονομική παγίδα για τη Δύση. Το διπλό κλείσιμο, σε συνδυασμό με τις ζημιές σε κρίσιμες υποδομές όπως το Ras Laffan, έχει προκαλέσει τεράστια απώλεια παραγωγής που εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 3 έως 5 χρόνια. Η σωρευτική απώλεια μέχρι το 2030 φτάνει τα 120 δισ. κυβικά μέτρα LNG. Οι τιμές spot LNG εκτοξεύτηκαν αμέσως: +100% έως +140% στην Ασία (JKM) και +50% έως +100% στην Ευρώπη (TTF). Ακόμα και σήμερα οι τιμές παραμένουν υψηλότερες κατά περίπου 50% σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα. Το Κατάρ, δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας παγκοσμίως, αναγκάστηκε να κηρύξει force majeure σε δεκάδες συμβάσεις. Η Ασία (Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα) δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα, καθώς το 25% της προσφοράς LNG περνούσε από τον Ορμούζ. Ακολουθούν υψηλότερο κόστος ηλεκτρισμού, μείωση βιομηχανικής παραγωγής και πληθωριστικές πιέσεις. Στην Ευρώπη, με τα αποθέματα ήδη σε χαμηλά επίπεδα, η κρίση απειλεί άμεσα την ενεργειακή επάρκεια και εντείνει τον πληθωρισμό. Παγκοσμίως, η αύξηση του κόστους φυσικού αερίου οδηγεί σε ακριβότερα λιπάσματα, υψηλότερες τιμές τροφίμων και γενικότερη πίεση στα ΑΕΠ των δυτικών οικονομιών. Η κρίση αυτή καθυστερεί τουλάχιστον κατά δύο χρόνια την αναμενόμενη «LNG wave» υπερπροσφοράς, ενώ ενισχύει την εξάρτηση της Δύσης από αμερικανικό και αυστραλιανό LNG με πολύ υψηλότερο κόστος και premium κινδύνου. Στην Ελλάδα οι επιπτώσεις είναι έμμεσες αλλά σαφείς: ακριβότερη ενέργεια, ναυτιλία και πληθωρισμός σε τρόφιμα και μεταφορές. Μ' άλλα λόγια, το Ιράν όχι μόνο υπερασπίστηκε την κυριαρχία του στο πεδίο της μάχης, αλλά κατάφερε να πλήξει και την οικονομική αρτηρία της Δύσης. Η «μπότα» στον λαιμό των Αμερικανών δεν είναι μόνο στρατιωτική – είναι πλέον και οικονομική... Με πληροφορίες από ΒΝ, Euronews, OT, Haffingtonpost

Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τούσκ προειδοποίησε για επίθεση της Ρωσίας στην Ευρώπη στις 25 Απριλίου 2026: "Αυτό είναι πραγματικά σοβαρό. Μιλάω για το βραχυπρόθεσμο, μήνες και όχι χρόνια"! Άλλωστε, ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τούσκ προειδοποίησε στις 25 Απριλίου 2026: «Αυτό είναι πραγματικά σοβαρό. Μιλάω για το βραχυπρόθεσμο, μήνες και όχι χρόνια. Το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό ερώτημα για την Ευρώπη είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να είναι τόσο πιστές όσο ορίζουν οι συνθήκες μας... Είναι το ΝΑΤΟ ακόμα ένας οργανισμός έτοιμος να απαντήσει πολιτικά και υλικοτεχνικά, για παράδειγμα, σε μια απόπειρα επίθεσης από τη Ρωσία;» Και παρόλο που ο Τούσκ, στην συνέντευξη στους Financial Times στις 25 Απριλίου 2026, άρχισε να διευκρινίζει ότι ήθελε οι αναφορές του να εκληφθούν όχι ως σκεπτικισμός σχετικά με το Άρθρο 5 της συνθήκης του ΝΑΤΟ, αλλά «μάλλον ως ένα όνειρο μετατροπής των χάρτινων εγγυήσεων σε κάτι πολύ πρακτικό», είναι σαφές: η Ευρώπη δεν έχει εμπιστοσύνη στην Αμερική. Και υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για αυτό - και όχι μόνο οι μεγαλεπήβολες δηλώσεις του Tράμπ… Μιλούν και οι λαθραίοι φορτωτές Την ίδια ημέρα – 25/4 - που δημοσιεύθηκε η συνέντευξη του Τούσκ, ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ αποκάλεσε για άλλη μια φορά τους Ευρωπαίους συμμάχους «λαθραίους φορτωτές» και το Reuters δημοσίευσε εσωτερική αλληλογραφία του Πενταγώνου που συζητούσε πιθανά μέτρα των ΗΠΑ για την τιμωρία των Ευρωπαίων επειδή αρνήθηκαν να υποστηρίξουν την αμερικανική επιχείρηση κατά του Ιράν. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία συζήτηση για αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ θα απομακρύνουν τους αρνητές αλλά προσκρούουν σε νομικά εμπόδια Αντίθετα, οι ΗΠΑ εξετάζουν τρόπους για να απομακρύνει τις άπιστες χώρες – τους αρνητές βοήθειας στην επιχείρηση Ιράν - από ηγετικές θέσεις εντός της συμμαχίας, τιμωρώντας τες και διμερώς: για παράδειγμα, αρνούμενοι τη Βρετανία να υποστηρίξει τα Νησιά Φώκλαντ (τις Μαλβίνες για την Αργεντινή). Ωστόσο, μια άλλη επιλογή είναι η αναστολή της Ισπανίας (από το ΝΑΤΟ). Σαφώς, αυτό είναι νομικά αδύνατο, αλλά το ίδιο το γεγονός ότι η κυβέρνηση Tράμπ συζητά τέτοιες ιδέες δεν μπορεί παρά να ανησυχεί την Ευρώπη. Το Άρθρο 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ δεν έχει καμία σημασία Όχι μόνο το Άρθρο 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ δεν προβλέπει καμία αυτοματοποίηση (με την έννοια της εισόδου σε πόλεμο από την πλευρά ενός από τα μέλη της συμμαχίας), αλλά η ίδια η συμμαχία έχει χάσει κάθε σημασία για τον Trump. Είναι σημαντική για αυτόν για την προβολή της αμερικανικής ισχύος, αλλά όχι για την υπεράσπιση της ενότητας του ΝΑΤΟ. Αλλά αυτή η ενότητα απειλείται μόνο από εσωτερικές διαφωνίες, όχι από εξωτερικούς αντιπάλους - ούτε τη Ρωσία ούτε την Κίνα, ούτε καν από κανέναν άλλον στον κόσμο, που σκοπεύει να επιτεθεί στο πιο ισχυρό στρατιωτικό μπλοκ στην ιστορία. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία ή ΝΑΤΟ μπορεί να εμπλακεί σε πόλεμο μόνο ως αποτέλεσμα της δικής της επέκτασης πέρα από τα σύνορά της - είτε μέσω απόπειρας επέκτασης είτε απλώς επιθετικότητας εναντίον άλλης χώρας. Το ΝΑΤΟ προκάλεσε τη Ρωσία με την πιθανότητα και την επιθυμία να επεκταθεί στην Ουκρανία Αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία, εμπίπτει ακριβώς στην πρώτη κατηγορία: Το ΝΑΤΟ προκάλεσε τη Ρωσία με την πιθανότητα (και την επιθυμία) να επεκταθεί στην Ουκρανία, πυροδοτώντας έτσι τη στρατιωτική αντίδραση της Ρωσίας. Και τώρα πείθει τους πάντες και τον εαυτό της ότι η Ρωσία ετοιμάζεται να επιτεθεί στο ευρωπαϊκό τμήμα του ΝΑΤΟ (συχνότερα αναφέρονται οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία) και ότι πρέπει να λάβει εγγυήσεις προστασίας από τους Αμερικανούς. Οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι θα πολεμήσουν για κάθε σπιθαμή εδάφους του ΝΑΤΟ - δυνατά υπό τον Biden, λιγότερο δυναμικά υπό τον Trump. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι η Ρωσία σχεδιάζει να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ. H υστερία συνεχίζει να κλιμακώνεται αλλά για ποιο σκοπό; Για να δικαιολογήσουν την ολοένα και αυξανόμενη εμπλοκή της Ευρώπης στην ουκρανική σύγκρουση, οι Ευρωπαίοι θέλουν ταυτόχρονα να διεξάγουν έναν πόλεμο δια αντιπροσώπων εναντίον της Ρωσίας στην Ουκρανία και να έχουν εγγυήσεις ότι δεν θα προβεί η Ρωσία ποτέ σε αντίποινα, επειδή είναι «καθαροί», δηλαδή υπό την προστασία του ΝΑΤΟ, που στην πραγματικότητα είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες! Αυτό το σχέδιο λειτουργεί προς το παρόν, αλλά η αυξανόμενη διχόνοια εντός της Δύσης, μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού, θα μπορούσε κάποια στιγμή να οδηγήσει τις ΗΠΑ να αποφασίσουν όχι να την αφήσουν, αλλά να καταστήσουν σαφές ότι δεν θα υποστηρίζουν πλέον τις ευρωπαϊκές αξιώσεις στην Ουκρανία. Και χωρίς αμερικανικά όπλα, δορυφόρους και, το πιο σημαντικό, προστασία, η Δυτική Ευρώπη δεν θα κρατήσει την Ουκρανία για πολύ. Αυτή η προοπτική φαίνεται μη ρεαλιστική αυτή τη στιγμή, αλλά ποιος ξέρει τι φέρνει το μέλλον; Οι δυτικο-ευρωπαίοι καταλαβαίνουν ότι χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, δηλαδή, χωρίς το ΝΑΤΟ, δεν έχουν καμία πιθανότητα να κρατήσουν την Ουκρανία, και γι' αυτό υπερβάλλουν την ιδέα της «αναπόφευκτης ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη εάν το ΝΑΤΟ αποδυναμωθεί». Οι Αμερικανοί πρέπει να φοβούνται ότι θα πρέπει να εμπλακούν προσωπικά σε έναν νέο μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη - και, για να το αποτρέψουν αυτό, θα συμφωνήσουν με την ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή των Ευρωπαίων στην ουκρανική σύγκρουση. Φαινομενικά όχι ως μέλη του ΝΑΤΟ, αλλά ως δυτικο-ευρωπαίοι - ένα απλοϊκό τέχνασμα που, φυσικά, δεν θα ξεγελάσει κανέναν. Οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι το κατανοούν αυτό και γι' αυτό προσπαθούν να καταλήξουν σε εφεδρικά σχέδια σε περίπτωση αμερικανικής αποχώρησης. Στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στην Κύπρο, ελήφθη απόφαση για την ανάπτυξη ενός σχεδίου για την εφαρμογή του Άρθρου 42 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - της ίδιας της ρήτρας που ορίζει την αμοιβαία βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης. Αυτές οι υποχρεώσεις υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, επειδή η ΕΕ, ως συμμαχία, δεν έχει πραγματική στρατιωτική συνιστώσα. Υπάρχει μόνο το ΝΑΤΟ - είναι η άγκυρα της ΕΕ. Και το ΝΑΤΟ είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και όλα εξαρτώνται αποκλειστικά από την κατανόησή τους για τον ρόλο και τους στόχους της συμμαχίας. Το να περιμένουμε ότι η Ευρώπη θα αποκτήσει τον έλεγχο της Ουκρανίας εκφοβίζοντας την Αμερική με την προοπτική μιας επικείμενης επίθεσης της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ είναι σίγουρα πιθανό, αλλά είναι μάταιο και εξαιρετικά επικίνδυνο.. για την ίδια την Ευρώπη. Να θυμόμαστε, η Ρωσία δεν μπορεί να νικηθεί… Δεν μπορεί να ηττηθεί… Δεν μπορεί να στριμωχτεί! Οπότε ας αποδεχθούμε το μοιραίο και λογικό. Ότι δηλαδή η Ουκρανία θα καταλήξει στην Ρωσική σφαίρα επιρροής. Πάει και τέλειωσε!

Μηχανικοί των οποίων τα συγγράμματα εξαφανίστηκαν ή διασώζονται μόνο σε θραύσματα, πάντα με τη τιτάνια προσπάθεια των Ρωμιών για να διασώσουν ό,τι μπορούσε να διασωθεί! Η αρχαία ελληνική μηχανική δεν ήταν απλώς μια συλλογή εφευρέσεων, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα γνώσης που συνδύαζε γεωμετρία, φυσική, πρακτική εφαρμογή και μεγαλοφυΐα... Σήμερα, εδώ, σε αυτό το ιστολόγιο, ανοίγω μια νέα σελίδα. Δεν είναι απλώς μια ακόμα κατηγορία άρθρων. Είναι μια πράξη διάσωσης και αποκατάστασης. Είναι η φωνή ενός Ιστορικού που αρνείται να σιωπήσει μπροστά στο ψέμα που μας σερβίρουν εδώ και δύο αιώνες, ότι δηλαδή ο αρχαίος Ελληνισμός «χάθηκε», ότι «έσβησε», ότι «παραδόθηκε στην λήθη» και ότι εμείς, οι σημερινοί Έλληνες, είμαστε τυχαίοι απόγονοι, αποκομμένοι από τις ρίζες μας. Δεν είναι έτσι. Και ήρθε η ώρα να το πούμε καθαρά και τεκμηριωμένα. Ξεκινώ λοιπόν αυτή τη σειρά με δύο σκοπούς, εξ' ίσου σημαντικούς και αδιαίρετους. Πρώτον, να διασώσω και να φέρω στο φως μια γνώση που για αιώνες παρέμεινε κρυμμένη, διασκορπισμένη ή ηθελημένα λησμονημένη. Δεύτερον, να αποδείξω ότι ο αρχαίος Ελληνισμός δεν χάθηκε ποτέ. Δεν εξαφανίστηκε. Δεν «πέθανε». Αντίθετα, κληροδοτήθηκε αδιάλειπτα στο Γένος μας – από τα γραπτά που επέζησαν, από τις προφορικές παραδόσεις της ελληνορωμαϊκής εποχής, από την ελληνιστική μεγαλοφυΐα που άνθισε στην Αλεξάνδρεια και στη συνέχεια πέρασε ολόκληρο και ακέραιο στην θρυλική Ρωμανία, την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους, την Ρωμιοσύνη που υπήρξε η άμεση και νόμιμη κληρονόμος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Ρωμιοσύνη δεν ήταν «βυζαντινή» στην έννοια του ξένου και του αποκομμένου. Ήταν ελληνική στην γλώσσα, στην παιδεία, στην θρησκεία, στην νοοτροπία και στην συνείδηση. Ήταν το Γένος που κράτησε ζωντανή την αρχαία γνώση μέσα από τα μοναστήρια, τις σχολές, τα χειρόγραφα και την καθημερινή πρακτική. Και αυτή ακριβώς η συνέχεια – από τον Ευπαλίνο και τον Αρχιμήδη μέχρι τους μηχανικούς της Κωνσταντινούπολης και τους λογίους της Οθωμανικής περιόδου – είναι που κάνει τον σύγχρονο Ελληνισμό ό,τι είναι: Όχι ένα τυχαίο έθνος του 19ου αιώνα που σκαρφίστηκαν οι Φράγκοι και οι Εγγλέζοι, αλλά η ζώσα συνέχεια τριών χιλιετιών. Δυστυχώς, ο σημερινός Ελληνισμός, επειδή ακριβώς έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την ιστορική του ταυτότητα, ελάχιστα έως καθόλου γνωρίζει αυτά που θα ειπωθούν εδώ. Μας έχουν μάθει να βλέπουμε την αρχαιότητα ως «μακρινό παρελθόν», την Ρωμιοσύνη ως «Βυζάντιο» (έναν όρο που εμείς οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούσαμε ποτέ), και την νεότερη ιστορία ως ξεχωριστή φάση. Σαν να κόπηκε το νήμα κάπου ανάμεσα. Σαν να γεννηθήκαμε από το τίποτα το 1821. Αυτή η ιστορική αμνησία δεν είναι αθώα. Είναι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών, ιδεολογικών κατασκευών και ξένων αφηγημάτων που θέλησαν να μας αποκόψουν από τις ρίζες μας για να μας κάνουν πιο «εύκολους» στη διαχείριση. Είναι, λοιπόν, καθήκον μου – και καθήκον κάθε συναδέλφου Ιστορικού που σέβεται την επιστήμη και το Γένος – να το ανατρέψουμε. Να ξαναφέρουμε στην επιφάνεια την αδιάλειπτη ροή του ελληνικού πνεύματος. Να δείξουμε ότι η γνώση δεν χάθηκε. Απλώς ...κρύφτηκε για λίγο. Και ότι η Ρωμιοσύνη δεν ήταν «ενδιάμεσο στάδιο», αλλά η γέφυρα που κράτησε όρθιο τον Ελληνισμό μέσα από κατακτήσεις, σκοτάδια και πολέμους. Η αρχαία ελληνική μηχανική δεν ήταν απλώς μια συλλογή εφευρέσεων, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα γνώσης που συνδύαζε γεωμετρία, φυσική, πρακτική εφαρμογή και μεγαλοφυΐα. Από τον 6ο αιώνα π.Χ. έως την ελληνιστική εποχή, Έλληνες μηχανικοί σχεδίαζαν σήραγγες, γέφυρες, ναούς, πολεμικές μηχανές και αυτοματισμούς που προκαλούν δέος ακόμα και σήμερα. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος της κληρονομιάς τους παραμένει κρυμμένο στην ομίχλη της ιστορίας. Τα συγγράμματά τους – τεχνικές πραγματείες, σχέδια, υπολογισμοί – είτε εξαφανίστηκαν ολοσχερώς είτε διασώζονται σε ελάχιστα αποσπάσματα, συχνά μέσω δευτερογενών πηγών όπως ο Ηρόδοτος, ο Βιτρούβιος, ο Φίλων ο Βυζάντιος ή ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς. Η απώλεια αυτή οφείλεται σε πολλούς παράγοντες: Στις πυρκαγιές της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, την λεηλασία από τους βάρβαρους και αιρετικούς Φράγκους της βιβλιοθήκης της Κωνσταντινούπολης, τις καταστροφές από πολέμους, την προτίμηση των μεταγενέστερων αντιγραφέων σε «πρακτικά» κείμενα αντί για θεωρητικά, αλλά και την ίδια τη φύση της γνώσης εκείνης της εποχής – πολλές φορές η τεχνογνωσία μεταδιδόταν προφορικά ή μέσω μαθητών, χωρίς να καταγραφεί ποτέ πλήρως. Αν θεωρήσουμε πως κάτι μεγάλο διασώθηκε, αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στους ηρωικούς καλόγερους του 5ου και του 6ου αιώνα μ.Χ., που μάζεψαν ό,τι μπορούσε να διασωθεί και το κράτησαν ως έναν "θησαυρό γνώσεως" στις βιβλιοθήκες του Αγιόυ Όρους, εκεί όπου τούρκικο ή φράγκικο ποδάρι δεν πάτησε. Στο πρώτο και σημερινό αυτό άρθρο, εξετάζουμε τους μεγάλους αλλά «ξεχασμένους» Έλληνες μηχανικούς: τον Ευπαλίνο, τον Μανδροκλή, τον Χερσίφρωνα και τον Μεταγένη, τον Κτησίβιο, τον Φίλωνα τον Βυζάντιο (Μηχανικό), καθώς και λιγότερο γνωστούς όπως ο Βίτωνας και ο Αθηναίος Μηχανικός. Θα δούμε τις εφευρέσεις τους, τις τεχνικές προκλήσεις που ξεπέρασαν χωρίς σύγχρονα εργαλεία, τις πηγές που μας πληροφορούν γι’ αυτούς και γιατί η σιωπή των συγγραμμάτων τους δεν μειώνει τη μεγαλοφυΐα τους. Μέσα από αυτούς αναδεικνύεται η συνέχεια της ελληνικής μηχανικής από την αρχαϊκή εποχή μέχρι την Αλεξάνδρεια, μια παράδοση που επηρέασε καταλυτικά τον λεγόμενο "δυτικό πολιτισμό", πολύ περισσότερο βεβαίως από ό,τι πιστεύουμε... 1. Ευπαλίνος ο Μεγαρεύς: Ο πρώτος ονομασμένος υδραυλικός μηχανικός της ιστορίας (6ος αι. π.Χ.) Ο Ευπαλίνος, γιος του Ναυστρόφου, από τα Μέγαρα, είναι - κατά τεκμήριο - μέχρι τώρα ο αρχαιότερος μηχανικός του οποίου το όνομα έχει φτάσει μέχρι σε εμάς χάρη σε ένα συγκεκριμένο έργο. Γύρω στο 550-530 π.Χ., υπό την εντολή του τυράννου Πολυκράτη της Σάμου, σχεδίασε και εκτέλεσε το Ευπαλίνειο Όρυγμα, μια σήραγγα μήκους 1.036 μέτρων μέσα στο όρος Κάστρο της Σάμου, για να μεταφέρει νερό από πηγή στην πόλη της Σάμου (σημερινό Πυθαγόρειο). Το έργο αυτό, ένα από τα τρία «μεγαλύτερα έργα των Ελλήνων» κατά τον Ηρόδοτο (μαζί με τον μόλο και τον ναό της Ήρας), είναι προστατευόμενο από την UNESCO, ως ένα από τα μεγάλα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς (UNESCO World Heritage) και λειτουργούσε για πάνω από 1.100 χρόνια. Η μεγαλοφυΐα του Ευπαλίνου έγκειται στην τεχνική αμφίστομης σήραγγας, δηλαδή δύο ομάδες εργατών σκάβουν ταυτόχρονα από τις δύο πλευρές του βουνού και συναντιούνται με απόκλιση μόλις λίγων μέτρων. Χωρίς πυξίδα, χωρίς GPS, χωρίς τηλεσκόπια, χρησιμοποίησε προηγμένη γεωμετρία, τριγωνομετρία και ακριβείς μετρήσεις κλίσεων. Η κύρια σήραγγα είναι τετράγωνη διατομής 1,8x1,8 μ., ενώ στο πλάι υπάρχει τάφρος με βαθμό κλίσης 0,4% κατά μέσο όρο, όπου τοποθετήθηκε πήλινος αγωγός. Στο μέσο υπήρξαν στροφές (γωνίες 17° και 21°) για να διορθωθούν αποκλίσεις λόγω ασταθών πετρωμάτων. Το νερό έφτανε με βαρύτητα, εξασφαλίζοντας ύδρευση σε περίοδο πολιορκίας. Δεν διασώζεται δυστυχώς κανένα συγγραφικό έργο του Ευπαλίνου. Γνωρίζουμε γι’ αυτόν μόνο από τον Ηρόδοτο (Ιστορίαι, βιβλίο "Θάλεια", κεφ.60), ο οποίος τον αναφέρει ως «Ευπαλίνος ο Μεγαρεύς». Δεν υπάρχουν σχέδια, υπολογισμοί ή τεχνικές περιγραφές από το χέρι του. Η γνώση του χάθηκε μαζί με την προφορική παράδοση ή πιθανές σημειώσεις που δεν αντιγράφηκαν. Παρ' όλα αυτά, το έργο του αποδεικνύει ότι η ελληνική μηχανική βασιζόταν σε επιστημονική μέθοδο. Προσεκτική τοπογραφία, γεωμετρικούς υπολογισμούς και διαχείριση κινδύνων. Σήμερα, μηχανικοί θαυμάζουν την ακρίβεια που με σύγχρονα εργαλεία, η απόκλιση θα ήταν ακριβώς παρόμοια. Ο Ευπαλίνος έθεσε τα θεμέλια της υδραυλικής μηχανικής, επηρεάζοντας μεταγενέστερα υδραγωγεία Ελλήνων Ρωμαίων και βυζαντινών Ρωμαίων. Η σιωπή των κειμένων του δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο την κληρονομιά. Το όρυγμα στέκεται ακόμα μέχρι σήμερα, μαρτυρώντας την ελληνική μεγαλοφυΐα. 2. Μανδροκλής ο Σάμιος: Ο μηχανικός που «έδεσε» την Ευρώπη με την Ασία (6ος αι. π.Χ.) Λιγότερο γνωστός από τον Ευπαλίνο, ο Μανδροκλής από τη Σάμο είναι ένας ακόμα μηχανικός της αρχαϊκής εποχής. Γύρω στο 513 π.Χ., κατόπιν εντολής του Πέρση βασιλιά Δαρείου του Α΄, σχεδίασε και κατασκεύασε μια πλωτή γέφυρα (ποντονική) πάνω από τον Βόσπορο, για να περάσει ο περσικός στρατός στην Ευρώπη κατά την εκστρατεία εναντίον των Σκυθών. Η γέφυρα συνέδεσε 600 πλοία με σχοινιά και ξύλινες πλατφόρμες, δημιουργώντας ένα «δρόμο» μήκους περίπου 1 χλμ. σε ένα από τα πιο επικίνδυνα στενά του κόσμου. Και πάλι ο Ηρόδοτος ("Ιστορίαι" Βιβλίο "Μελπομένη", κεφ. 88) μας πληροφορεί ότι ο Μανδροκλής, αφού ολοκλήρωσε το έργο, αφιέρωσε πίνακα στο Ηραίον της Σάμου, απεικονίζοντας τη γέφυρα και ευχαριστώντας τη θεά Ήρα. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε συγγράμματα του Μανδροκλή. Η γνώση μας προέρχεται αποκλειστικά από τον Ηρόδοτο και εικαστικές αναπαραστάσεις. Το έργο του απαιτούσε γνώση στατικής, διαχείρισης ρευμάτων, αντοχής υλικών και λογιστικής οργάνωσης – όλα χωρίς μαθηματικά μοντέλα χαρτιού. Η γέφυρα άντεξε την τεράστια στρατιά του Δαρείου και συμβόλιζε την τεχνολογική υπεροχή των Ελλήνων μηχανικών ακόμα και υπό ξένη εξουσία. Η απώλεια κάθε γραπτού του Μανδροκλή είναι χαρακτηριστική. Οι μηχανικοί της εποχής συχνά δεν θεωρούσαν απαραίτητο να καταγράψουν «πρακτικά» έργα, ή πιθανότατα τα όποια κείμενα να χάθηκαν στις φλόγες πολέμων ή στην αρπαγή από κατακτητές. Ωστόσο, η καινοτομία του επηρέασε μεταγενέστερες πλωτές γέφυρες Ρωμαίων και Ανατολικο-Ρωμαίων Ελλήνων. Σήμερα, μηχανικές γέφυρες όπως η Γέφυρα του Βοσπόρου (που πιθανότατα χτίστηκε από εξισλαμισμένους Ρωμιούς) θυμίζουν εκείνη την πρώτη «σύνδεση ηπείρων». 3. Χερσίφρων και Μεταγένης: Οι αρχιτέκτονες-μηχανικοί του Ναού της Αρτέμιδος (6ος αι. π.Χ.) Από την Κρήτη, ο Χερσίφρων και ο γιος του Μεταγένης ανέλαβαν γύρω στο 550 π.Χ. την ανοικοδόμηση του Ναού της Αρτέμιδος στην Έφεσο – επίσης ενός από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου. Το έδαφος ήταν ελώδες, οπότε χρησιμοποίησαν καινοτόμες τεχνικές: Θεμελίωση σε στρώματα άνθρακα και μαλλιού για απορρόφηση σεισμών, κεκλιμένες ράμπες για τη μεταφορά τεράστιων κιόνων (βάρους εκατοντάδων τόνων ουσιαστικά) και μηχανές ανύψωσης. Έγραψαν πράγματι μια πραγματεία για την κατασκευή, η οποία όμως χάθηκε ολοσχερώς, πιθανότατα μετά την εισβολή των Φράγκων και τη λεηλασία της βιβλιοθήκης της Κων/πόλεως. Γνωρίζουμε όμως γι’ αυτήν, μόνο από τον Βιτρούβιο (Μάρκος Βιτρούβιος Πολλίωνας, συγγραφέας, αρχιτέκτονας και μηχανικός του 1ου π.Χ. αιώνα) και τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (Γάιος Πλίνιος Σεκούνδος, 1ος αιώνας μ.Χ.) Οι μέθοδοί τους – χρήση ξύλινων κυλίνδρων, γερανοί με μοχλούς και προσεκτική γεωμετρία – ήταν πρωτοποριακές. Ο ναός είχε 127 κίονες ύψους 18 μέτρων, διακοσμημένους με ανάγλυφα. Η πραγματεία τους περιέγραφε αυτές τις τεχνικές, αλλά ...εξαφανίστηκε. Η απώλεια αυτή δείχνει πώς η γνώση των αρχιτεκτόνων-μηχανικών περνούσε συχνά σε μαθητές (ξέρουμε πως στο Πανεπιστήμιο της Κων/πόλεως διδάσκονταν η Μηχανική) και πολλές φορές χανόταν με την παρακμή των πόλεων-κρατών στην αρχαία εποχή. 4. Κτησίβιος ο Αλεξανδρεύς: Ο πατέρας της πνευματικής μηχανικής (3ος αι. π.Χ.) Στην Αλεξάνδρεια των Πτολεμαίων, ο Κτησίβιος (γιος κουρέα, πιθανόν γεννήθηκε στα 285 και πέθανε στα 222 π.Χ.) ίδρυσε ουσιαστικά την πνευματική μηχανική. Εφηύρε το υδραυλικό όργανο (η περίφημη "Υδραυλις" – πρόδρομος του οργάνου), το βελτιωμένο υδρορόλογο (δηλαδή την κλεψύδρα) με σταθερή ροή, επίσης την αντλία πίεσης, τον σιφώνα και καταπέλτη πεπιεσμένου αέρα. Τα συγγράμματά του – «Περί Πνευματικών» και «Μνημονεύματα» – πάλι δυστυχώς, χάθηκαν ολοσχερώς, πιθανόν μετά την πρώτη πυρκαγιά της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Γνωρίζουμε όμως τα πάντα έτσι κι αλλιώς, από τον Βιτρούβιο, τον Φίλωνα, και τον Ήρωνα τον Αθηναίο. Ο Κτησίβιος ανακάλυψε την ελαστικότητα του αέρα και την εφάρμοσε σε πρακτικές συσκευές. Το υδρορόλογό του παρέμεινε το πιο ακριβές ρολόι για 1.800 χρόνια. Ως πιθανώς ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, έθεσε τις βάσεις για την Αλεξανδρινή Σχολή Μηχανικής στην ελληνιστική πλέον οικουμένη. Η απώλεια των κειμένων του ήταν μια πραγματική τραγωδία που στέρησε την ανθρωπότητα από πρωτότυπες θεωρίες συμπίεσης αερίων... 5. Φίλων ο Βυζάντιος (Μηχανικός): Ο συγγραφέας της «Μηχανικής Σύνταξης» (3ος αι. π.Χ.) Ο Φίλων (280-220 π.Χ.), νεότερος του Κτησίβιου, έγραψε την «Μηχανική Σύνταξη» – ένα εννεάτομο έργο που κάλυπτε μαθηματικά, μοχλούς, λιμένες, πολεμικές μηχανές, πνευματικά, αυτοματισμούς, πολιορκίες και κρυπτογραφία. Δυστυχώς και πάλι, μόνο τμήματα διασώζονται, τα περίφημα «Βελοποιικά» και «Πολιορκητικά» στα ελληνικά, τα «Πνευματικά» σε λατινική όμως μετάφραση από αραβική έκδοση, (κι εδώ στηρίζεται και η θεωρία του ό,τι κατάφερε να διασωθεί από τις πυρκαγιές της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, έπεσε στα χέρια των μουσουλμάνων φανατικών Αράβων) ενώ μεγάλα κομμάτια (π.χ. αυτοματοποιητικά) χάθηκαν ή ενσωματώθηκαν σε έργα του Ήρωνα. Περιγράφει το πρώτο εσκαπμέντ (σε νιπτήρα), το τζιμπάλ (σταθερό δοχείο μελανιού), αλυσίδα σε επαναληπτικό τοξοβόλο και ίσως υδρόμυλο. Ο Φίλων επηρεάστηκε από τον Κτησίβιο και με τη σειρά του αυτός επηρέασε τον Ήρωνα. Τα χαμένα μέρη της Σύνταξης περιελάμβαναν λεπτομερή σχέδια αυτομάτων θεάτρων και θεατρικών μηχανών. Η μερική διατήρηση οφείλεται σε αραβικές μεταφράσεις, δείχνοντας πώς η ελληνική γνώση, πέρασε στους Άραβες μουσουλμάνους. 6. Λιγότερο γνωστοί μηχανικοί της πολιορκητικής παράδοσης: Βίτωνας και Αθηναίος Μηχανικός Ο Βίτωνας από την Πέργαμο (2ος αι. π.Χ.) έγραψε την «Κατασκευή Πολεμικών Οργάνων και Καταπελτών» (σώζεται σύντομο απόσπασμα) και ένα χαμένο βιβλίο "Οπτικής". Περιγράφει μηχανές όπως η «σαμβύκη» του Δάμιδος και άλλες μικρότερες. Ο Αθηναίος (όνομα) ο Μηχανικός (1ος αι. π.Χ.) που έγραψε επίσης τα «Περί Μηχανημάτων» για πολιορκητικές τακτικές – έργο που σώζεται πλήρες χάρη στην επιμονή των καλόγερων του Αγίου Όρους που στην κυριολεξία "έφαγαν τον κόσμο" για να το βρούν, και που αντιπροσωπεύει την παράδοση, όπου πολλά προγενέστερα έργα χάθηκαν. Αυτοί οι μηχανικοί, μαζί με τον Διάδη, τον μηχανικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δείχνουν πώς η γνώση πολιορκιών περνούσε από χέρι σε χέρι, συχνά χωρίς πλήρη καταγραφή. Εν κατακλείδι Οι μηχανικοί αυτοί – από τον Ευπαλίνο μέχρι τον Φίλωνα – αποδεικνύουν ότι η ελληνική μηχανική ήταν καί επιστήμη, αλλά και τέχνη μαζί. Τα εξαφανισμένα συγγράμματα δεν μειώνουν ούτε στο ελάχιστο τη σημασία τους, καθώς τα έργα τους (σήραγγες, γέφυρες, ναοί, πνευματικές εφευρέσεις) επιβιώνουν και εμπνέουν. Η απώλεια οφείλεται σε ιστορικές συγκυρίες, αλλά η κληρονομιά ζει σε κάθε σύγχρονο τούνελ, υδραυλικό σύστημα και ρομποτικό αυτοματισμό. Η ελληνική μεγαλοφυΐα, το "δαιμόνιο" του Γένους, όπως έλεγε κι ο Παλαμάς, δεν χάθηκε ποτέ. Απλώς περιμένει να την ανακαλύψουμε ξανά μέσα από τα θραύσματα και τα ερείπια... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Πού ήταν όλες αυτές οι λεγεώνες των αγγέλων κατά τη διάρκεια του Θείου Μαρτυρίου; Γιατί δεν είχαν επέμβει; Την ώρα που ο Χριστός μαστιγωνόταν…την ώρα που Τον ύψωναν στον Σταυρό…την ώρα που ξεψυχούσε για τον άνθρωπο…ένα ερώτημα στέκεται σιωπηλά: Πού ήταν οι άγγελοι; Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Την ώρα που ο Χριστός μαστιγωνόταν… την ώρα που Τον ύψωναν στον Σταυρό… την ώρα που ξεψυχούσε για τον άνθρωπο… ένα ερώτημα στέκεται σιωπηλά: Πού ήταν οι άγγελοι; Ήταν άραγε απόντες; Ή μήπως δεν μπορούσαν να επέμβουν; Η απάντηση απο την αγια γραφη και τους πατερες συγκλονίζει. Ο Χριστός είχε πει πως αν ήθελε, θα καλούσε «δώδεκα λεγεώνες αγγέλων». Δηλαδή, ο ουρανός ολόκληρος θα κατέβαινε σε μια στιγμή. Άρα οι άγγελοι δεν έλειπαν. Ήταν εκεί. Αλλά… δεν κινήθηκαν. Στέκονταν. Έβλεπαν. Σιωπούσαν. Δεν το έκαναν από αδυναμία. Αλλά από υπακοή στο θέλημα του Θεού. Οι άγγελοι έβλεπαν τον Δημιουργό τους να ταπεινώνεται… να υβρίζεται… να σταυρώνεται από τα ίδια Του τα πλάσματα. Και δεν επενέβησαν. Γιατί εκείνη την ώρα δεν παιζόταν μια μάχη δύναμης… αλλά φανερωνόταν το μεγαλύτερο Μυστήριο της αγάπης. Αν οι άγγελοι κατέβαιναν, ο Σταυρός θα σταματούσε. Και αν ο Σταυρός σταματούσε… ο άνθρωπος δεν θα σωζόταν. Γι’ αυτό ο ουρανός σιώπησε. Η κτίση όμως μίλησε: ο ήλιος σκοτίστηκε, η γη σείστηκε, το καταπέτασμα σχίστηκε. Και οι άγγελοι; Στέκονταν με δέος. Με πόνο. Με άγια σιωπή. Και περίμεναν… Μέχρι τη στιγμή που η σιωπή έγινε κραυγή νίκης: «Δεν είναι εδώ… Ανέστη!» Αδελφοί μου ο Χριστός δεν κατέβηκε από τον Σταυρό, γιατί ήθελε να ανεβάσει εμάς στον Ουρανό. Και οι άγγελοι δεν Τον έσωσαν από τον πόνο… γιατί εκείνη την ώρα σωζόμασταν εμείς. Και αν εκείνη την ώρα οι άγγελοι σιώπησαν… ήταν γιατί μιλούσε η Αγάπη. Δεν Τον κράτησαν οι άγγελοι στον Σταυρό… Τον κράτησε η αγάπη Του για σένα. Κάθε καρφί και ένα «σε αγαπώ». Κάθε σταγόνα αίμα και μια σωτηρία. Και όταν είπε «Τετέλεσται», δεν ήταν το τέλος Του… ήταν η αρχή της δικής σου ζωής. Γι’ αυτό μην ρωτάς μόνο πού ήταν οι άγγελοι… Ρώτα λοιπόν τον εαυτό σου: Εσύ… πού είσαι απέναντι σε μια τέτοια αγάπη;