Search this site

Τρόμος - Tελεσίγραφο από Ρωσία - Ύποπτος ο ρόλος του Tράμπ Ένα επικίνδυνο «παράθυρο» χρήσης πυρηνικών έχει ανοίξει στον κόσμο, με τη λήξη της συνθήκης New START και τη γενικότερη κρίση στον έλεγχο των πυρηνικών όπλων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, καθώς η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία έχει σηματοδοτήσει την εγκατάλειψη της λογικής του διμερούς ελέγχου εξοπλισμών και τη στροφή σε μια μονομερή, «από θέση ισχύος» εξωτερική πολιτική. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ουάσινγκτον  δεν ανταποκρίθηκε στη ρωσική πρόταση για προσωρινή παράταση της συνθήκης, ενώ η στρατηγική Τραμπ  – όπως περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας – δίνει έμφαση στην «ειρήνη μέσω ισχύος», στην οικονομική πίεση και στη συναλλακτική διπλωματία, παραμερίζοντας τον παραδοσιακό έλεγχο των όπλων. Είναι εμφανές ότι οι ΗΠΑ  επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την οικονομική και χρηματοπιστωτική τους επιρροή, την ώρα που η Ρωσία  έχει αποκτήσει πλεονέκτημα στον τομέα της πυρηνικής και στρατιωτικής αποτροπής, μέσω εκσυγχρονισμένων και νέας γενιάς οπλικών συστημάτων ( υπερηχητικά , Poseidon , Burevestnik  κ.ά.). Άλλωστε, και στην Ευρώπη  λαμβάνουν χώρα έντονες διεργασίες για πιθανή «ευρωπαϊκοποίηση» των γαλλικών και βρετανικών πυρηνικών όπλων, εξέλιξη που αν συμβεί θα αναιρούσε το καθεστώς μη διάδοσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι ότι Βρετανία  και Γαλλία  ενδέχεται να εξετάζουν τη μεταφορά πυρηνικών όπλων ή τεχνολογίας στο Κίεβο , εξέλιξη που θα συνιστούσε άμεση απειλή για τη Ρωσία . Δεν είναι κρυφό άλλωστε ότι η Μόσχα  θεωρεί πιθανή μεταφορά πυρηνικών όπλων στην Ουκρανία  ως πράξη ισοδύναμη με κοινή επίθεση εναντίον της και αφήνει να εννοηθεί ότι θα απαντούσε ακόμη και με χρήση πυρηνικών όπλων. Η σημασία της New START Στις 5 Φεβρουαρίου, έληξε η Συνθήκη New START , η οποία συνήφθη υπό τον Μπαράκ Ομπάμα  το 2011 και παρατάθηκε για πέντε χρόνια από τον Τζο Μπάιντεν  το 2021. Η Ρωσία  πρότεινε την παράτασή της για ένα έτος, ώστε να διατηρηθεί η συνέχεια του διμερούς ελέγχου των όπλων. Αυτός ο χρόνος θα μπορούσε να είναι επαρκής για μια γενική ομαλοποίηση των ρωσοαμερικανικών σχέσεων και, σε αυτό το πλαίσιο, οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην αναζήτηση μιας νέας φόρμουλας για στρατηγική σταθερότητα, είτε διμερή είτε πολυμερή. Η ύποπτη αβλεψία του Τραμπ Ωστόσο, τα πράγματα δεν λειτούργησαν καλά. Η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ  δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τη ρωσική πρωτοβουλία. Ομολογουμένως, ο πρόεδρος των ΗΠΑ  επέδειξε συνέπεια σε αυτή την περίπτωση, καθώς δεν είχε καμία πρόθεση να ανανεώσει αυτήν την τελευταία ρωσοαμερικανική συνθήκη ελέγχου των όπλων κατά τη διάρκεια της πρώτης του προεδρίας, και αν είχε κερδίσει τις εκλογές του 2020, η συνθήκη δεν θα είχε παραταθεί τον Φεβρουάριο του 2021. Οι ελάχιστες πιθανότητες επανέναρξης του διαλόγου μεταξύ Ουάσινγκτον  και Μόσχας  για τη στρατηγική σταθερότητα αντικατοπτρίζονται επίσης στη συνολική φιλοσοφία εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ , η οποία διατυπώθηκε στη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ , που δημοσιεύθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους. Εκεί, το θέμα αυτό περιγράφεται με τους πιο γενικούς όρους: ως η ανάγκη για «στρατηγική σταθερότητα» στις σχέσεις με τη Ρωσία  (την οποία οι ειδικοί βλέπουν ως μια υπόδειξη για μια επιθυμία για γενική ομαλοποίηση με τη Μόσχα ) - και τίποτα για τον έλεγχο των όπλων. Ωστόσο, διατάξεις όπως η «ειρήνη μέσω της ισχύος» και μια γενική στροφή προς το καθεστώς της μεγάλης δύναμης καθιστούν σαφές ότι η Αμερική  θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της ασφαλείας πρωτίστως μονομερώς και από θέση ισχύος. Έτερη πρωτοβουλία Σε αυτό προστίθεται η δημιουργία του Συμβουλίου Ειρήνης υπό την προεδρία του ίδιου του Τραμπ  και η υιοθέτηση της συναλλακτικής διπλωματίας. Αυτό, βασισμένο στην εμπειρία του πρώτου έτους της δεύτερης προεδρίας του Τραμπ , συμπεριλαμβανομένης της χρήσης δασμών για την άσκηση επιρροής σε άλλες χώρες, καταδεικνύει την επιθυμία για οικοδόμηση σχέσεων με διεθνείς εταίρους σε όλους τους τομείς από θέση ισχύος, χρησιμοποιώντας ως όπλα το εμπόριο, την οικονομία, τις συμμαχίες και άλλες αλληλεξαρτήσεις. Ένα σαφές παράδειγμα αυτού είναι το ΝΑΤΟ , το οποίο γίνεται ένα αμερικανικό επιχειρηματικό έργο, και η σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας   Νικολάς Μαδούρο  με ψευδείς προφάσεις και η εξωεδαφική εφαρμογή του εγχώριου αμερικανικού δικαίου. Έτσι, ο διμερής έλεγχος των όπλων, ένα βασικό στοιχείο της στρατηγικής σταθερότητας, έχει σβηστεί εντελώς, επιστρέφοντας στην περίοδο πριν από την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας  του 1962. Κανένας έλεγχος όπλων Επιπλέον, ο έλεγχος των όπλων απλά δεν εντάσσεται στη συνολική φιλοσοφία εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ . Και εδώ, η αυτοαντίληψη της Αμερικής  κατά τον Τραμπ  ως χώρας που δεν επιθυμεί να οικοδομήσει τις σχέσεις της με άλλα κράτη βάσει ισότητας και αμοιβαίων υποχρεώσεων παίζει ρόλο. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η κύρια αμαρτία του ΟΗΕ  και ολόκληρου του καθιερωμένου συστήματος διεθνούς δικαίου, το οποίο προϋποθέτει την κυρίαρχη ισότητα όλων των κρατών. Αν και μόνο υπό τον Τραμπ , η Ουάσινγκτον  αποσύρθηκε από 66 διεθνείς συμφωνίες και δομές, συμπεριλαμβανομένων 31 εντός του συστήματος του ΟΗΕ , η στροφή της Αμερικής  προς τη μονομερή προσέγγιση πηγάζει από τη θέση μιας «τάξης βασισμένης σε κανόνες», η οποία στην πραγματικότητα απέρριψε τη μεταπολεμική διεθνή έννομη τάξη με κεντρικό ρόλο τον ΟΗΕ  και ήταν μια πανδυτική θέση, καθώς και ένα είδος αντίδρασης στην ουκρανική κρίση που προκάλεσε η ίδια η Δύση  στις σχέσεις με τη Ρωσία . Τα εργαλεία της Ρωσίας Η Ρωσία  έχει δικαίωμα βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας  του ΟΗΕ  και, ως εκ τούτου, αυτό το βασικό όργανο του οργανισμού ήταν ακατάλληλο για μια λογική συζήτηση του ουκρανικού ζητήματος: τα μέρη θα είχαν ίσα δικαιώματα να παρουσιάσουν τις αφηγήσεις τους για τα γεγονότα, κάτι που ήταν εντελώς αντίθετο με τα σχέδια της Δύσης  με τη θέση της περί «ρωσικής επιθετικότητας», για να μην αναφέρουμε την αδυναμία ψήφισης αντιρωσικών κυρώσεων μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας . Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι αυτός ο μηδενισμός του διεθνούς δικαίου έχει πλέον γυρίσει μπούμερανγκ στους ίδιους τους συμμάχους της Αμερικής , ειδικά στους Ευρωπαίους  συμμάχους της, οι οποίοι πίστευαν ότι θα απολάμβαναν ίσο εξαιρετικό καθεστώς σε μια παγκόσμια τάξη που θα ελέγχεται de facto από τη συλλογική Δύση  υπό «αμερικανική ηγεσία». Επί ίσοις όροις Όσον αφορά τον διμερή έλεγχο των όπλων, ο Τραμπ  αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ισότητας: δεν υπήρχε άλλη βάση για τέτοιες συμφωνίες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει. Επομένως, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι μπορεί να περιμένει. Το πρόσχημα είναι η συμμετοχή της Κίνας  σε έναν τέτοιο διάλογο, αν και η Κίνα  έχει καταστήσει σαφές ότι δεν έχει κανένα συμφέρον από αυτό. Σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις, το επίπεδο των αναπτυγμένων στρατηγικών κεφαλών της θα είναι ίσο με αυτό της Μόσχας  και της Ουάσινγκτον  έως το 2030. Η ψευδαίσθηση της μονοπολικότητας Μια σημαντική πτυχή της αυτοαντίληψης της Αμερικής  (και αυτή είναι μια κληρονομιά της ψευδαίσθησης της μονοπολικότητας ή της θέσης του Τζορτζ Μπους  περί «μοναδικής υπερδύναμης») είναι ότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Ρωσία  έχει εκσυγχρονίσει σημαντικά τις στρατηγικές δυνάμεις αποτροπής της. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο τα παραδοσιακά στρατηγικά συστήματα εκτόξευσης - χερσαίους (σε σιλό και κινητούς) βαλλιστικούς πυραύλους, βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια ( SLBMs ) και στρατηγικούς πυραύλους κρουζ βομβαρδιστικών - αλλά και θεμελιωδώς νέες δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται σε νέες φυσικές αρχές: υπερηχητική τεχνολογία, αεροβαλλιστική, το υποβρύχιο σύστημα μη επανδρωμένων αεροσκαφών Poseidon , τους πυρηνοκίνητους πυραύλους κρουζ Burevestnik  και Oreshnik  απεριόριστης εμβέλειας και άλλα. Η αναδυόμενη δύναμη Αυτά τα συστήματα δημιουργούν μια πιο σύνθετη διαμόρφωση όπλων με θανατηφόρες επιπτώσεις (ένα τεράστιο τσουνάμι) που στοχεύει τις ναυτικές δυνάμεις (τις Ηνωμένες Πολιτείες  και σχεδόν όλη την Ευρώπη ) και γενικά υποτιμά οποιοδήποτε σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, είτε από άποψη ταχύτητας είτε από άποψη τροχιάς, συμπεριλαμβανομένου του προτεινόμενου από τον Τραμπ  « Χρυσού Θόλου ». Η Αμερική  έχει επικεντρωθεί στον κυβερνοπόλεμο και στην ενίσχυση της παρουσίας της στο διάστημα, ενώ το στρατιωτικοβιομηχανικό της σύμπλεγμα έχει επικεντρωθεί σε ακριβά συμβατικά οπλικά συστήματα όπως το F-35 , το οποίο χρειάστηκε περίπου 20 χρόνια και 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια για να αναπτυχθεί και παραμένει ημιτελές, παρά το γεγονός ότι έχει παραδοθεί και πωληθεί σε συμμάχους. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και ο « Χρυσός Στόλος » του Τραμπ  δεν διαθέτει επί του παρόντος παραγωγική βάση. Και υπάρχει επίσης η φιλοδοξία να ανταγωνιστεί τη Ρωσία  στην Αρκτική . Οι ενέργειες των ΗΠΑ Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες  δεν θα αισθάνονται σε θέση ισχύος όταν αναζητούν μια φόρμουλα για την αντιστάθμιση των αντίστοιχων κεφαλαίων. Επιπλέον, το ζήτημα αναπόφευκτα θα γίνει δημόσια γνωστό, κάτι που θα επηρεάσει τη φήμη της Αμερικής . Αυτό μπορεί να εξηγήσει την πρόταση του Τραμπ  για αποπυρηνικοποίηση, δηλαδή την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων, κάτι που είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς στην τρέχουσα κατάσταση. Η Μόσχα , από την πλευρά της, είναι έτοιμη, χωρίς προϋποθέσεις, να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις για τη στρατηγική σταθερότητα, οι οποίες αργά ή γρήγορα πρέπει να γίνουν παγκόσμιες και να συμπεριλάβουν τα πυρηνικά όπλα των Ευρωπαίων  συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών . Το ζήτημα επιδεινώνεται μόνο από την τρέχουσα επαναστρατιωτικοποίηση της Ευρώπης , με συζητήσεις για «συλλογικοποίηση» (παρακάμπτοντας την αμερικανική «πυρηνική ομπρέλα») των γαλλικών και βρετανικών πυρηνικών όπλων, καθώς και με την άδεια πρόσβασης της Γερμανίας  σε αυτά. Αυτό αποτελεί απειλή για το ίδιο το καθεστώς μη διάδοσης, κάτι που οι Αμερικανοί  θα πρέπει να επισημάνουν στους συμμάχους τους. Οικονομικοί όροι Η συνολική κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ  υποδηλώνει ότι η Ουάσινγκτον  θα επιδιώξει να αξιοποιήσει το αντιληπτό της πλεονέκτημα στη διεθνή της θέση, δηλαδή τον έλεγχο επί του παγκόσμιου εμπορίου, των οικονομικών, νομισματικών, χρηματοοικονομικών και άλλων δομών (ειδικά καθώς αυτός ο έλεγχος σταδιακά εξαφανίζεται). Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Foreign Affairs , ο Αμερικανός ειδικός Στίβεν Γουόλτ  χαρακτήρισε αυτή τη στρατηγική ως «ληστρική ηγεμονία», η οποία, εν μέρει λόγω της γυμνότητάς της και της εστίασής της σε βραχυπρόθεσμους στόχους, δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας. Ένας αμερικανιστής κάποτε όρισε τις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας  και Ηνωμένων Πολιτειών  στον 21ο αιώνα ως «ασύμμετρη αντιπαράθεση», αναφερόμενος ακριβώς στο προαναφερθέν πλεονέκτημα της Ουάσινγκτον , στο οποίο η Μόσχα  απαντά με ένα πλεονέκτημα στην πυρηνική (ή, γενικότερα, στρατιωτική) αποτροπή. Τουλάχιστον, η σύγκρουση στην Ουκρανία , με την ολοκληρωτική πίεση κυρώσεων από τη συλλογική Δύση , μπορεί να χρησιμεύσει ως επιβεβαίωση αυτής της θεωρητικής ισορροπίας δυνάμεων. Αναζήτηση ισορροπιών Είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι στις σχέσεις τους με τη Ρωσία , οι Ηνωμένες Πολιτείες  θα επικεντρωθούν στην εξεύρεση ισορροπίας οικονομικών συμφερόντων και σε αντίστοιχα μεγάλης κλίμακας κοινά έργα, αφήνοντας στην άκρη ζητήματα στρατηγικής σταθερότητας και ελέγχου των εξοπλισμών με την ελπίδα ότι είτε θα καταστούν παρωχημένα στη νέα ατμόσφαιρα των σχέσεων τους, είτε θα καταφέρουν να αγοράσουν χρόνο και να αποκτήσουν κάποια μόχλευση για μια τέτοια συζήτηση με ίσους όρους, αν όχι από θέση ισχύος. Σε κάθε περίπτωση, οι Αμερικανοί  σαφώς κρίνουν από τους εαυτούς τους και δεν λαμβάνουν υπόψη την πολιτισμική ιδιαιτερότητα της Ρωσίας . Δηλαδή ότι δεν τρέφει επιθετικές προθέσεις, δεν έχει ζήσει ποτέ εις βάρος των άλλων και είναι πάντα έτοιμη να συμπεριφερθεί με χριστιανικό τρόπο και να ανταποδώσει την καλή θέληση των εταίρων της. Η έλλειψη της τελευταίας βρίσκεται στη ρίζα των διαφωνιών της Ρωσίας  με τις Ηνωμένες Πολιτείες  και τη Δύση  στο σύνολό της από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Θα δούμε τελικά την κατάσταση να αλλάζει ριζικά; Αυτό είναι το ερώτημα! Το ζήτημα με την Ουκρανία έχει διευθετηθεί Στο μεταξύ, δεν είναι τυχαίο ότι το Μπλούμπεργκ  ανέφερε ότι ο Τραμπ  ήταν πρόθυμος να ολοκληρώσει την υπόθεση της Ουκρανίας  μέχρι την 250ή επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας (4 Ιουλίου), η Ρωσική Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού ( SVR ) δημοσίευσε πληροφορίες ότι η συμμορία του Κιέβου  και οι συνεργοί της είχαν εντελώς διαφορετικά σχέδια. Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές του SVR , η Βρετανία  και η Γαλλία  ετοιμάζονται να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα στο Κίεβο : «Το Λονδίνο  και το Παρίσι  έχουν χάσει την πίστη τους στη νίκη επί της Ρωσίας  στα χέρια των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων». Και οι υποστηρικτές του καθεστώτος του Κιέβου  πιστεύουν ότι «η Ουκρανία  πρέπει να εξοπλιστεί με «wunderwaffe», μετά το οποίο το Κίεβο  θα μπορεί να διεκδικήσει ευνοϊκότερους όρους για τον τερματισμό των εχθροπραξιών εάν διαθέτει πυρηνική βόμβα ή τουλάχιστον μια λεγόμενη βρώμικη βόμβα». Μια σημαντική λεπτομέρεια: Το Λονδίνο  και το Παρίσι  θέλουν να συγκαλύψουν τη μεταφορά των πυρηνικών τους όπλων στο Κίεβο  ως εξελίξεις στην ίδια την Ουκρανία  (για παράδειγμα, μια μικρή πυρηνική κεφαλή για βαλλιστικό πύραυλο). Οι διαψεύσεις Όπως ήταν αναμενόμενο, το ουκρανικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε αμέσως ότι αυτές οι πληροφορίες είναι «ψευδείς» και «η Ουκρανία  έχει επανειλημμένα αρνηθεί τέτοιους ισχυρισμούς». Σαφώς, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν είχαν πει: «Ναι, απολύτως σωστά, ορίστε μια άλλη φωτογραφία της βόμβας και οι συντεταγμένες των εκτοξευτών». Αλλά το διαδίκτυο θυμάται τα πάντα, και ιδιαίτερα, θυμάται τις αμέτρηνες μαρτυρίες ότι το καθεστώς του Κιέβου  δεν εγκατέλειψε ούτε για ένα δευτερόλεπτο την επιθυμία του να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ή τουλάχιστον μια «βρώμικη βόμβα», με οποιοδήποτε μέσο. Θυμόμαστε επίσης τη δήλωση του Αραχάμια  το 2021 ότι «η αποκήρυξη των πυρηνικών όπλων από τον Κράβτσουκ  ήταν ένα μοιραίο λάθος». Ο επικίνδυνος Ζελένσκι Δήλωσε απερίφραστα ότι «θα μπορούσαν να είχαν εκβιάσει ολόκληρο τον κόσμο» και ότι «θα μιλούσαμε με το Κίεβο  διαφορετικά τώρα». Θυμόμαστε επίσης τα λόγια του Ζελένσκι  τον Φεβρουάριο του 2022, όταν δήλωσε στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου  ότι «το Κίεβο  είναι έτοιμο να επανεξετάσει την αποκήρυξη των πυρηνικών όπλων». Οι μνήμες είναι ακόμη νωπές από την έκθεση του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας του Οκτωβρίου 2022 σχετικά με τα σχέδια του καθεστώτος του Κιέβου  να πραγματοποιήσει προβοκάτσια χρησιμοποιώντας πυρηνικό όπλο χαμηλής απόδοσης ή «βρώμικο» εκρηκτικό μηχανισμό. Θυμόμαστε επίσης, φυσικά, ότι ο Ζελένσκι , ο οποίος ποτέ δεν είχε πυρηνικές φιλοδοξίες και κατηγορούνταν πάντα άδικα από τους ψεύτες Ρώσους , άρχισε να εκβιάζει τους Ευρωπαίους  τον Οκτώβριο του 2024 σχετικά με την ένταξη της Ουκρανίας  στο ΝΑΤΟ : «Είτε η Ουκρανία  θα έχει πυρηνικά όπλα», είτε πρέπει να γίνει δεκτή στη συμμαχία. Ο ρόλος των Βρετανών Αμέσως μετά, το φιλο-Κρεμλινικό μέσο ενημέρωσης Bild  επικαλέστηκε διαρροή από ουκρανικές υπηρεσίες προμηθειών όπλων που ισχυρίζονταν ότι το Κίεβο  θα μπορούσε να αναπτύξει πυρηνικά όπλα μέσα σε λίγες εβδομάδες. Και δεν θα ξεχάσουμε ποιος βρισκόταν πίσω από αυτά τα σχέδια. Συγκεκριμένα, τον Μάιο του 2025, ο Βρετανός Συνταγματάρχης Ρίτσαρντ Κεμπ  δήλωσε: «Μέρος της διακήρυξης για τη στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου  και Ουκρανίας  θα πρέπει να είναι μια δέσμευση <...> για να βοηθηθεί η Ουκρανία  να αναπτύξει τη δική της πυρηνική ικανότητα». Ο αγαπημένος στρατηγός τσέπης των Βρετανών , Ζαλούζνι , εξέφρασε το ίδιο τον Νοέμβριο του 2025, πρότεινε ανοιχτά την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων σε ουκρανικό έδαφος. Και υπάρχουν αμέτρητα παρόμοια παραδείγματα. Το θολό αφήγημα Αυτό που είναι ιδιαίτερα λυπηρό και ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι Γάλλοι  και οι Βρετανοί  πιστεύουν σοβαρά ότι μπορούν, αν χρειαστεί, να το παρουσιάσουν ως «οι ίδιοι οι ιδιοφυείς Ουκρανοί » και, φυσικά, κανείς δεν θα μάθει ή δεν θα εντοπίσει τίποτα. Πράγματι, το Ιράν , για παράδειγμα, ασχολείται έντονα με αυτό το ζήτημα εδώ και δεκαετίες, αλλά η συζήτηση για μια πραγματική, πρακτική δυνατότητα παραγωγής πυρηνικών όπλων ξεκίνησε μόλις πρόσφατα. Η Ουκρανία , ωστόσο, δεν διαθέτει την απαραίτητη ικανότητα ή τεχνολογία, και μόνο ένας τρελός ή ένας ψεύτης θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το Κίεβο  είναι ικανό να υπερβεί μαγικά ένα τεχνολογικό φράγμα απρόσιτο ακόμη και σε ασύγκριτα πιο προηγμένες και οικονομικά ισχυρές χώρες. Σαφώς, οι πληροφορίες σχετικά με τα πυρηνικά σχέδια της Ουκρανίας , της Βρετανίας  και της Γαλλίας  αντικατοπτρίζουν την απελπιστική κατάσταση του καθεστώτος του Κιέβου . Στο μεταξύ όμως ανακοινώθηκε ότι «η Ουκρανία  αντιμετωπίζει οικονομική καταστροφή»: δεν υπάρχουν χρήματα για τίποτα. Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Πιστόριους  δήλωσε επίσης χθες ότι «δεν έχει απομείνει τίποτα σε αποθέματα που θα μπορούσαν να παρασχεθούν στην Ουκρανία », πράγμα που σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές προμήθειες έχουν ήδη αρχίσει να στερεύουν. Εν τω μεταξύ, το CNN  ανέφερε ότι «η Ουκρανία  αντιμετωπίζει επί του παρόντος μια από τις πιο σοβαρές δημογραφικές κρίσεις στον κόσμο - μετατρέπεται σε χώρα χηρών και ορφανών». Ο Ζαλούζνι  το επιβεβαίωσε: «Η Ουκρανία  ξεμένει από ανθρώπινο δυναμικό». Έθνη τρομοκρατών Από αυτή την άποψη, τα σχέδια της τριανδρίας των αιμοδιψών τρελών καταδεικνύουν το προφανές: η Ουκρανία  (και μαζί της η Γαλλία  και η Βρετανία ) μετατρέπονται σε τρομοκρατικά κράτη που είναι έτοιμα να εκβιάσουν ολόκληρο τον κόσμο με πυρηνικά όπλα και με τα οποία οι διαπραγματεύσεις είναι κατ' αρχήν αδύνατες. Χθες, σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της FSB , ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν  έδωσε μια σαφή ανάλυση της κατάστασης: «Οι αντίπαλοι της Ρωσίας  κάνουν ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν τα επιτεύγματα των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία ». Έχοντας αποτύχει να προκαλέσουν μια στρατηγική ήττα στη Ρωσία , βασίζονται «στην ατομική και μαζική τρομοκρατία» και σκοπεύουν να «χρησιμοποιήσουν το πυρηνικό σκέλος». Και όλοι γνωρίζουμε πώς θα μπορούσε να καταλήξει αυτό. Το μήνυμα Σύμφωνα με δήλωση του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας , «η προμήθεια πυρηνικών όπλων από τη Βρετανία  και τη Γαλλία  στην Ουκρανία  θα θεωρηθεί ως κοινή επίθεση κατά της Ρωσίας ». Εν τω μεταξύ, ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας , Ντμίτρι Μεντβέντεφ , δήλωσε ότι αυτό θα ισοδυναμούσε με άμεση μεταφορά πυρηνικών όπλων σε μια εμπόλεμη χώρα και ότι, σε ένα τέτοιο σενάριο, οποιαδήποτε όπλα, συμπεριλαμβανομένων των μη στρατηγικών πυρηνικών, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν «εναντίον στόχων στην Ουκρανία  που αποτελούν απειλή για τη χώρα μας». Και, εάν χρειαστεί, «εναντίον χωρών προμηθευτών που γίνονται συνένοχοι σε μια πυρηνική σύγκρουση με τη Ρωσία ». ΒΝ

Ανάμεσα στις διατάξεις που αποκάλυψε η εφημερίδα "ΕΣΤΙΑ" και θα τεθούν στον δημόσιο διάλογο προς συζήτηση, είναι η κατάργηση του θρησκευτικού όρκου για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας! Η εφημερίδα μας, αποκάλυψε πρώτη στις 17 Ιανουαρίου τις βασικές διατάξεις που πρόκειται να θέσει στον διάλογο για τη συνταγματική αναθεώρηση η κυβέρνηση της Ν.Δ., με έμφαση στην επιστροφή του παλαιού καθεστώτος, προ του 2001, του νόμου περί ευθύνης υπουργών (με τη διαγραφή του αμελλητί από το άρθρο 86), της κατάργησης των εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών, των αλλαγών στις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, των ανεξαρτήτων Αρχών κ.ά. Ανάμεσα στις διατάξεις που αποκαλύψαμε ότι θα τεθούν στον δημόσιο διάλογο προς συζήτηση είναι η κατάργηση του θρησκευτικού όρκου για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η συνταγματική κατοχύρωση του πολιτικού όρκου για την ορκωμοσία του ανώτατου άρχοντος, των υπουργών και των βουλευτών. Το θέμα που τότε συζητείτο στην πρωτόλεια μορφή του, δυστυχώς, έχει συνέχεια. Τέθηκε πλέον και επισήμως σε συσκέψεις υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά και σε συσκέψεις χωρίς τη συμμετοχή του πρωθυπουργού. Το σκεπτικό εκείνων που εμμένουν στην κατάργηση του θρησκευτικού όρκου ως μοναδικής δυνατότητας είναι ότι αν διατηρηθεί στο Σύνταγμα αυτή η διάταξη, που υποχρεώνει τον εκάστοτε Πρόεδρο να ορκίζεται εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδας, τότε η Ελληνική Δημοκρατία σηματοδοτεί τον… αποκλεισμό υποψηφίων άλλων δογμάτων και κατά τούτο δεν είναι φιλελεύθερη: Ότι δεν επιθυμεί στο μέλλον να καταλάβει τη θέση του ανώτατου άρχοντος καθολικός, μουσουλμάνος, άθεος ή πιστός άλλου θρησκευτικού δόγματος. Άποψη εκείνων που υποστηρίζουν αυτή τη διάταξη είναι, πρώτον, ότι η Ν.Δ… δεν θα έχει εκλογικό κόστος από την υιοθέτηση μιας τέτοιας διάταξης , δεύτερον, ότι οι αντιδράσεις που θα έρθουν από τα δεξιά θα είναι περιορισμένες και, τρίτον, ότι οι αντιδράσεις της Εκκλησίας θα είναι σχετικά ήπιες. Και τούτο διότι η αναθεώρηση δεν ανοίγει ούτε ζήτημα διαχωρισμού κράτους και Εκκλησίας ούτε διαγράφει τον όρο «θρησκευτική συνείδηση» ως αποστολή της παιδείας στην αναθεώρηση του άρθρου 16 (αυτό μένει να αποδειχθεί βεβαίως). Και σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τις απόψεις των ίδιων κυβερνητικών στελεχών, η Εκκλησία παρίσταται σε ορκωμοσίες υπουργών όπου τινές επιλέγουν τον πολιτικό όρκο χωρίς εκείνη να δυσφορεί εμφανώς. Αντιθέτως, οι εισηγητές αυτής της άποψης, στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου, στις συσκέψεις που έγιναν υπό την προεδρία του υπεύθυνου για την αναθεώρηση υπουργού Εξωτερικών, καθηγητού κ. Γεραπετρίτη (ο οποίος υποστηρίζει αναφανδόν την κατάργηση του όρκου), θεωρούν ότι με τη διάταξη αυτή η Ν.Δ θα… ενισχύσει το… κεντρώο μεταρρυθμιστικό προφίλ της. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, όσοι βουλευτές της Ν.Δ. κατέστησαν κοινωνοί της πρόθεσης της κυβέρνησης του εισηγητή της πλειοψηφίας Ευριπίδη Στυλιανίδη, μη εξαιρουμένου, στέλνουν αγωνιώδες σήμα στο Μέγαρο Μαξίμου να μην ανοίξει με την αναθεώρηση ζήτημα κατάργησης του ορθόδοξου θρησκευτικού όρκου, ο οποίος δεν συνδέεται απλώς με την κρατούσα θρησκεία, αλλά με τη συνταγματική μας παράδοση (από την πρώτη Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας) και με την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα. Αναπόσπαστο στοιχείο της οποίας είναι ο χριστιανισμός. Οι ίδιοι βουλευτές υπενθυμίζουν ότι ο βασιλεύς Όθων βαπτίστηκε χριστιανός για να ορκιστεί στο αξίωμά του και ότι ο βασιλεύς Κάρολος βαπτίστηκε αγγλικανός για τον ίδιο λόγο. Για να ορκιστεί βασιλεύς. Ενώ ακόμη και στην Αμερική, της πολιτικής ορθότητας, όλοι οι πρόεδροι ακόμα και οι φιλελεύθεροι δημοκρατικοί, όπως ο Κλίντον, ο Ομπάμα και ο Μπάιντεν, ορκίστηκαν κατά τα καθιερωμένα στη Βίβλο. Τελευταίο αλλά όχι έλασσον επιχείρημα: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ψήφισμα της 21ης Ιανουαρίου θεωρεί τον χριστιανισμό τη θρησκεία με τους περισσότερους διωγμούς στον κόσμο και τονίζει ότι είναι απαράδεκτο να μην έχει διοριστεί μέχρι στιγμής Ευρωπαίος συντονιστής κατά της χριστιανοφοβίας, όταν η Κομισιόν έχει ήδη διορίσει συντονιστή για την ισλαμοφοβία. Το θέμα της κατάργησης του θρησκευτικού όρκου του Προέδρου της Δημοκρατίας παρακολουθεί στενά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αποστέλλει ως εκπρόσωπό του στις συσκέψεις που γίνονται τον γενικό γραμματέα της κυβέρνησης, συνταγματολόγο Στέλιο Κουτνατζή, για να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την πορεία του διαλόγου και τις εσωκομματικές αντιδράσεις. Ο κύριος πρωθυπουργός, αν και δηλώνει άθεος σε ιδιωτικές συναθροίσεις , εμφανίζεται αυτήν τη φορά πολύ σκεπτικός για το αν πρέπει να ανοίξει ζήτημα κατάργησης του θρησκευτικού όρκου υπό το φως των απωλειών που είχε η Ν.Δ. με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Από την άλλη, όμως, πρέπει κανείς να αναμένει τις τελικές του αποφάσεις για έναν απλό λόγο . Κατά το γνωστό ανέκδοτο « είναι η φύση του σκορπιού τέτοια ». Στο τέλος τσιμπάει το «θύμα» του, ακόμα και αν γνωρίζει ότι το αποτέλεσμα μπορεί να αποβεί εις βάρος του . Η αδυναμία της αντιπολίτευσης, της οποίας η αριστερή συνιστώσα συμφωνεί με την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου , είναι μεγάλος πειρασμός για να το αποπειραθεί...

Οι μάσκες του ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΟΥ Εθνομηδενισμού έπεσαν. Τις έριξε ο Μανώλης Κωττάκης με το αποκαλυπτικό του ρεπορτάζ στην «Εστία της Κυριακής» Πλέον όλη η Ελλάδα γνωρίζει ότι ο Μητσοτάκης είναι εθνικός μειοδότης. Μέχρι πρότινος, μεθόδευε το ξεπούλημα του Αιγαίου παρασκηνιακά. Κατόπιν της βόμβας Κοττάκη το κάνει… βάζοντας την υπογραφή του, δένοντας κατά αυτό τον τρόπο τα χέρια μελλοντικά τόσο της χώρας όσο και του επόμενου πρωθυπουργού που θα θελήσει να λυτρώσει την πατρίδα από τα χέρια των Μεμέτηδων και των Αμερικανών φίλων τους. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Εστίας της Κυριακής», στη σύμβαση μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Chevron έγινε μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής προς κατοχύρωση της δεύτερης « για την περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων, περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, ν α μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα ». Δεν είναι fake news. Σωστά διαβάζετε. Οι Πρέσπες του Αιγαίου πήραν σάρκα και οστά. Ωστόσο ο Μητσοτάκης επιχειρεί μάταια να επισκιάσει την προδοσία διά της υποτιθέμενης ευμάρειας που θα προκύψει για τον λαό από την εξόρυξη των κοιτασμάτων. Φραγκοδίφραγκα τα οποία θα έρθουν σε καμία 15ετία… κι αν. Εσχάτη λύση, να βγούμε όλοι στους δρόμους προς αποτροπή της κύρωσης της προδοτικής συμφωνίας από τη Βουλή τον Μάρτιο . Οι πατριώτες βουλευτές της ΝΔ τι θα κάνουν; Θα τολμήσουν να την ψηφίσουν; Ακολουθεί το ρεπορτάζ: Αλυσιδωτές αντιδράσεις προκαλεί το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της κυριακάτικης «Εστίας» το οποίο αποκαλύπτει τους όρους της σύμβασης της Ελληνικής Δημοκρατίας με τη Chevron, οι οποίοι αναφέρονται σε απώλεια οριοθετημένης περιοχής, κυριαρχικών δικαιωμάτων και υφαλοκρηπίδας!  Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Μανώλη Κωττάκη , η εγκριτική πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο συνεδρίασε στις 22 Δεκεμβρίου 2025 και στις 9 Ιανουαρίου 2026, για να ελέγξει τη νομιμότητα της σύμβασης του Ελληνικού Δημοσίου με τη Chevron και την κοινοπραξία που θα αρχίσουν σύντομα έρευνες για εξορύξεις υδρογονανθράκων σε δύο θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, μεταξύ άλλων, για μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής. Όπως αποκαλύπτεται στις σελίδες 18 και 19 της πράξης , έχει προστεθεί την τελευταία στιγμή ένας όρος για την περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, να μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα . Ειδικότερα γίνεται αναφορά σε όρους,  όπως αποκαλύπτει η κυριακάτικη «Εστία», σε «αναθεώρηση συντεταγμένων νοτίων και πλευρικών ορίων από τον εκμισθωτή»  (Ελληνική Δημοκρατία), «μελλοντική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με διμερή η πολυμερή συμφωνία» , «ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα» , «μελλοντική διεθνής συμφωνία οριοθέτησης» , «αποχώρηση της εταιρίας από μέρος που θα  μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης».  Όλα τα παραπάνω φέρεται ότι προστίθενται στο παρά πέντε, κατόπιν απαίτησης των εταιριών οι οποίες ήθελαν να είναι καλυμμένες στο ενδεχόμενο που τμήμα των θαλάσσιων οικοπέδων περάσει στη δικαιοδοσία τρίτης χώρας ! Σε αυτό το φόντο, μέσα στη σύμβαση αναφέρονται ιστορικά φορτισμένοι όροι, όπως «απώλεια», «παραίτηση», «αναθεώρηση συντεταγμένων». Επιπροσθέτως, στην Πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου περιέχονται λεπτομέρειες για τον κοινοβουλευτικό δρόμο που θα ακολουθηθεί, καθώς το άρθρο 33 της Σύμβασης ορίζει πως η Σύμβαση Μίσθωσης υπόκειται σε κύρωση από το ελληνικό Κοινοβούλιο, με την ημερομηνία δημοσίευσης σε ΦΕΚ να είναι «η ημερομηνία έναρξης της ισχύος της». Τα βλέμματα στρέφονται και στα οικονομικά στοιχεία, καθώς στα ανταλλάγματα παραγωγής προβλέπονται στην παράγραφο 15 για την Ελληνική Δημοκρατία τα παρακάτω ποσά: 1,5 δισ. ευρώ για την πρώτη παραγωγή, 5 εκατ. ευρώ όταν η παραγωγή φθάσει τα 50.000.000 βαρέλια και 10 εκατ. ευρώ όταν η παραγωγή φθάσει τα 100.000.000 βαρέλια.  Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και όσα αναφέρονται και για το βάθος των εξορύξεων, καθώς, σύμφωνα με όσα φέρνει στο φως, η κοινοπραξία στην οποία κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός δεν δεσμεύτηκε για τα βάθη των γεωτρήσεων. Όπως αναφέρεται επί λέξει στη σελίδα 10 της πράξης, «από την πλευρά της Κοινοπραξίας διευκρινίστηκε ότι στην παρούσα χρονική συγκυρία δεν μπορεί να δεσμευτεί για συγκεκριμένα συνολικά βάθη των προτεινόμενων ερευνητικών γεωτρήσεων, λόγω των αντικειμενικών κενών στην κατανόηση των δυνητικών στόχων και τη μεγάλη διακύμανση βάθους νερού» . Αξίζει να σημειωθεί πως η κυριακάτικη «Εστία» δημοσίευσε προχθες τρία σημαντικά αποσπάσματα από τη Σύμβαση, όπως αυτή αναλύεται από το κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου... ΑΝ ΔΕΝ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ...

Ο Σούλης Σκορδοπίπογλου γεννήθηκε σε μια μικρή, ημιορεινή, και κυρίως μουντή κωμόπολη της Πελοποννήσου. Ωιμέ! Στη Πελοπόννησο, δηλαδή σε μια περιοχή και μια εποχή όπου τα εργοστάσια έκλειναν, οι αγρότες φυτοζωούσαν, οι κτηνοτρόφοι είχαν κλείσει τα μαντριά τους και έφευγαν στις πόλεις, και οι μόνοι που ευημερούσαν ήταν οι… πολιτικοί. Από μικρό παιδί τους έβλεπε, κάθε φορά που είχε εκλογές, να επισκέπτονται τα μέρη του, κοστουμαρισμένοι, και να βγάζουν πύρινους λόγους για την επερχόμενη ευημερία, την ώρα που οι επίσης κοστουμαρισμένοι οδηγοί τους περίμεναν ανυπόμονοι στις (κρατικές) λιμουζίνες, με τις μηχανές αναμμένες. Παρατηρώντας τους πολιτικάντηδες στα καφενεία, και στα πηγαδάκια, ο Σούλης από νωρίς κατάλαβε πως η πραγματική εξουσία δεν κατοικοεδρεύει στη Βουλή, αλλά εκεί… στις ζυμώσεις, και εκφράζεται με ψίθυρους, υποσχέσεις, χάρες, και ρουσφέτια, μεταξύ ανθρώπων που καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον, και το πώς παίζεται το παιχνίδι. Στα 21 του χρόνια, κι έχοντας αποφοιτήσει από ΙΕΚ, με ειδικότητα στην τραπεζική, αγόρασε ένα εισιτήριο (μονής διαδρομής) για τη Νέα Υόρκη, εκεί που έμενε ένας μακρινός θείος του, εστιάτορας επί πολλά χρόνια. Επίσημα, όπως έλεγε στους γνωστούς του, ο Σούλης πήγαινε για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Μάρκετινγκ. Ανεπίσημα όμως είχε κάτι άλλο, πολύ διαφορετικό, στο μυαλό του. Η Νέα Υόρκη δεν τον υποδέχθηκε με ανοικτές αγκαλιές. Αντιθέτως τον δοκίμασε. Δούλεψε ως βοηθός σερβιτόρου στο μαγαζί του θείου του, στην ιταλική συνοικία του Μπρονξ, ακούγοντας περισσότερο παρά μιλώντας. Έτσι, παρατηρώντας τους θαμώνες έμαθε ονόματα, έμαθε σχέσεις, και κυρίως έμαθε ποιος πληρώνει τα «χρέη» του στην ώρα του και ποιος όχι. Και το κυριότερο όλων που έμαθε ήταν πως τα χρέη δεν έχουν να κάνουν τόσο με τα λεφτά όσο με την υποσυνείδητη επιρροή που ασκεί ο δανειστής στον οφειλέτη. Ο θείος του, παλιό κουμάσι, δικτυωμένος από καιρό, σύντομα αντιλήφθηκε τη χρυσή σιωπή του Σούλη, την παρατηρητικότητά του, αλλά και τη φοβερή του μνήμη. Έτσι, ένα βροχερό βράδυ, ο ανεψιός προσκλήθηκε σε ένα από τα πίσω δωμάτια μιας γειτονικής ιδιωτικής ιταλικής λέσχης, όπου οι όποιες συζητήσεις ήταν ψιθυριστές και σύντομες, και οι όποιες αποφάσεις σκληρές και τελεσίδικες. Στην αρχή έκανε θελήματα, όπως π.χ. μεταφορές σφραγισμένων φακέλων. Αργότερα κρατούσε τα μαύρα βιβλία «επιχειρηματιών» της γειτονιάς… Το ταλέντο του στη «λογιστική» ήταν αδιαμφισβήτητο και σύντομα χρίσθηκε «σύμβουλος», ενημερώνοντας τα αφεντικά του για το ποια τοπική επιχείρηση τα πήγαινε καλά, άρα μπορούσαν να την αρμέξουν περισσότερο, και ποια όχι, άρα θα έπρεπε να χαλαρώσουν τη θηλιά.Και όπως ανακάλυψε, ο εκβιασμός είναι μια τέχνη. Βασικά είναι θέατρο. Δεν ξεκινάς ποτέ με απειλές. Ξεκινάς με φιλία. Τηλεφωνείς για χρόνια πολλά, επισκέπτεσαι τον στόχο για να δεις αν είναι καλά, πας στα γενέθλια του παιδιού του, στους γάμους των ανεψιών του, στέλνεις δωράκια στη σύζυγο πού και πού, κ.ο.κ. Πάνω απ’ όλα τον συγχαίρεις για την «επιχειρηματικότητά» του, και λίγο μετά, αφού είστε πλέον σχεδόν κολλητοί, του προσφέρεις προστασία απέναντι σε τυχόν υποθετικές απειλές. Μια τακτική, που αν ακολουθηθεί σωστά και μεθοδικά, καταλήγει σε κάτι σαν «συνδρομητική υπηρεσία». Ο Σούλης τα μελέτησε όλα αυτά με προσοχή. Κατάλαβε πως οι πραγματικοί «παίκτες» δεν φωνάζουν, δεν αγριεύουν, και ποτέ δεν απειλούν. Καταφέρνουν όμως να είναι απαραίτητοι στους στόχους που «προστατεύουν». Να λύνουν προβλήματα τα οποία η αστυνομία δεν μπορεί να λύσει, και ούτε θέλει να αγγίξει. Προβλήματα όμως, που οι ίδιοι οι «παίκτες» δημιουργούν. Για πέντε ολόκληρα χρόνια ο Σούλης ρουφούσε αυτά τα μαθήματα, τα οποία κανένα πανεπιστήμιο δεν θα μπορούσε να του προσφέρει. Έμαθε πώς να κτίζει δίκτυα γνωριμιών, όπου ο ένας χρωστούσε στον άλλον. Έμαθε πώς να μοιράζει τα κέρδη, έτσι ώστε να εξασφαλίζει την αφοσίωση. Και κυρίως έμαθε πως η ηθική είναι μια ελαστική έννοια, ειδικά όταν την περιτυλίγεις με οικογενειακές αξίες, και πατριωτικές κορώνες! Γι’ αυτό λοιπόν, όταν επέστεψε στην πατρίδα του, δεν το έκανε ως ένας ακόμη τραμπούκος κακοποιός, αλλά ως ένας μορφωμένος… μεταρρυθμιστής. Η γενέτειρά του δεν είχε αλλάξει. Τα μαγαζιά συνέχιζαν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, και οι νέοι συνέχιζαν να την εγκαταλείπουν. Κάτι άλλο που επίσης δεν είχε αλλάξει ήταν οι πολιτικάντηδες, οι οποίοι συνέχιζαν τους πύρινους λόγους στην πλατεία, και τα πονηρά πηγαδάκια στα καφενεία. Σιγά σιγά και ο Σούλης μπήκε στο παιχνίδι. Φρόντισε να καλλιεργήσει σχέσεις με τους τοπικούς παράγοντες (δημάρχους, βουλευτές, κλπ), οργανώνοντας συζητήσεις και μαζώξεις με θέμα την οικονομική ανάταση, την ανάγκη για πολιτική σταθερότητα, και το μέλλον του τόπου…Ήταν μαέστρος στις δημόσιες σχέσεις, και θυμόταν τα ονόματα όλων, όπως κάποτε θυμόταν τα έσοδα, αλλά και τα χρέη, κάποιων άλλων. Με αυτά και με αυτά ο Σούλης δημιούργησε ένα δίκτυο χρήσιμων γνωριμιών, και αν και αδέκαρος και ανεπάγγελτος, έγινε ένα είδος παράγοντα, συναγελαζόμενος με «επιχειρηματίες», με πολιτικούς, με κομματόσκυλα, και γενικά με όποιον μπορούσε να ασκήσει επιρροή. Γνώρισε εργολάβους με δικαστικές εκκρεμότητες, δημοσιογράφους που έψαχναν πληροφορίες σαν τα καρτάλια, συνδικαλιστές που έψαχναν κονέ, και κάθε είδους απατεώνες που μυρίζονταν χρήμα και επιρροή. Στον καθένα πρόσφερε προστασία, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Στον εργολάβο πρόσφερε υποσχέσεις για νομοθετικές ρυθμίσεις των εκκρεμοτήτων του, στον δημοσιογράφο αποκλειστικές πληροφορίες, στον συνδικαλιστή μεσολαβήσεις και ψηφαλάκια, στον απατεώνα φακελάκια. Ποτέ δεν απείλησε κανέναν, ποτέ δεν μίλησε άγρια. Χαμογελούσε, και άφηνε υπονοούμενα… μέχρι εκεί. Όταν επιτέλους κατέβηκε υποψήφιος για βουλευτής, η προεκλογική του εκστρατεία ήταν χάρμα ιδέσθαι. Ένα αριστούργημα ανεπαίσθητης πίεσης! Οι τοπικοί καταστηματάρχες, που δίσταζαν να κολλήσουν τις αφίσες του στο μαγαζί του, διαπίστωναν ξαφνικά ότι οι επιθεωρήσεις από εφορία, αστυνομία, υγειονομικό, κλπ, γίνονταν όλο και πιο συχνές. Ενώ αντιθέτως, όσοι τον υποστήριζαν ανακάλυπταν πως ήταν δικαιούχοι νέων δημοτικών, αγροτικών, και άλλων έκτακτων επιχορηγήσεων. Ο Σούλης δηλαδή δημιουργούσε κίνητρα. Όσον αφορά στους πολιτικούς του αντιπάλους, αυτοί έκαναν το λάθος να τον υποτιμήσουν εξ αρχής. Έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν «αστραφτερό δανδή», που σπούδασε στα ξένα, και που έφερνε μοντέρνες και απραγματοποίητες ιδέες και προτάσεις, και που σε καμιά περίπτωση δεν συνιστούσε απειλή. « Μόνο λόγια και φρου φρου κι αρώματα είναι ο φιόγκος », έλεγαν μεταξύ τους… Ποτέ δεν κατάλαβαν ότι το μυαλό του «φιόγκου» ήταν σαν κομπιούτερ , ούτε αντιλήφθηκαν το απέραντο αόρατο δίκτυο γνωριμιών και υποχρεώσεων που είχε χτίσει με επιμονή και μεθοδικότητα όλο αυτό το διάστημα. Και έτσι, σε δέκα μόλις χρόνια μετά από την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη, ο Σούλης όχι μόνο ήταν βουλευτής, αλλά και αρχηγός του κόμματος. Και λίγο μετά… πρωθυπουργός! Κυβερνώντας με βάση όλα όσα είχε μάθει στα πίσω σκοτεινά δωμάτια του Μπρονξ. Μοίραζε τα υπουργικά αξιώματα όχι λόγω ικανοτήτων, αλλά ως επενδύσεις στην αφοσίωση που χρειάζονταν. Δεν πα να ‘ναι ο άλλος τενεκές ξεγάνωτος; Κάνε τον υπουργό και θα είναι δικός σου για πάντα. Αυτό ήταν το μότο του. Όσο για τους αντιπάλους του, τόσο στην αντιπολίτευση όσο και μέσα στο ίδιο του το κόμμα, δεν ανησυχούσε, ούτε έμπλεκε σε συγκρούσεις. Απλά όλοι τους εμφανίζονταν ως πρωταγωνιστές  από το πουθενά σε διάφορα σκάνδαλα που έρχονταν στο προσκήνιο έτσι στα ξαφνικά. Και το κυριότερο; Ο Σούλης αναγνώριζε την πολύτιμη αξία των «φίλων» κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, τους οποίος φρόντιζε να χαϊδεύει, και να τους μοιράζει κρατικά έργα δεξιά κι αριστερά, με τους ίδιους να αναγνωρίζουν το πολιτικό του μέγεθος, όπως γνώριζαν πολύ καλά το κόστος της ανυπακοής… Όσο για τα ΜΜΕ, τι να λέμε; Τους φλόμωσε στις κρατικές διαφημίσεις, και στις έκτακτες επιχορηγήσεις. Τον «υπόγειο» αυτό έλεγχο επί των πάντων, ο Σούλης τον ονόμασε «σταθερότητα». Την παρακολούθηση μέσω υποκλοπών, κ.ά. των αντιπάλων του (και όχι μόνο) την ονόμασε «εθνική ασφάλεια». Τις περίεργες σχέσεις του με τους (δήθεν) επιχειρηματίες, τις ονόμασε «στρατηγική οικονομική συνεργασία», κ.ο.κ. Την αντιπολίτευση την ονόμασε «χάος». Και ο λαός, ο οποίος έτρεμε το χάος, το οποίο θα κυριαρχούσε αν χάναμε τον Σούλη, όπως έλεγαν καθημερινά τα ΜΜΕ, τον λάτρευε. Ακόμη και οι οικονομικοί αναλυτές, ακόμη και οι ξένοι παράγοντες, τον επευφημούσαν για την οικονομική ανάκαμψη και σταθερότητα που έφερε ( στα χαρτιά ). Η χώρα προόδευε, με μεγάλα έργα υποδομών (από τους φίλους του επιχειρηματίες που λέγαμε), τα οποία πρόσφεραν θέσεις εργασίας, άσχετα αν ποτέ δεν ολοκληρώνονταν, με το δημόσιο να αποζημιώνει τους εργολάβους κάθε τρεις και λίγο. Πολλές φορές, αργά τη νύχτα, ένα φωτάκι ήταν αναμμένο στο Μαξίμου. Ήταν ο Σούλης που από το παράθυρο του γραφείου του έβλεπε την πρωτεύουσα να κοιμάται. Πιο μικρή από τη Νέα Υόρκη, σκεφτόταν, αλλά με τις ίδιες αρχές λειτουργίας. Η οικονομική ισχύς δεν έχει να κάνει με το μέγεθος, αλλά με τη δομή , έλεγε μέσα του. Γι’ αυτό και ποτέ δεν ξέχασε τα πολύτιμα μαθήματα που πήρε στο Μπρονξ. Αντιθέτως τα εμπλούτισε, και τα εφάρμοσε κατά κόρον. Όχι σε σκοτεινά δωμάτια και πατάρια, αλλά σε φωτισμένα από πανάκριβους πολυέλαιους κυβερνητικά γραφεία. Οι χώροι  ήταν διαφορετικοί, αλλά οι βασικοί κανόνες παρέμεναν οι ίδιοι. Όπως και οι άνθρωποι. Και στο φινάλε, ο Σούλης δεν θεωρούσε τον εαυτό του διεφθαρμένο, απλά πραγματιστή. Ο κόσμος όλος είναι μια σκηνή, ένα δούναι λαβείν, και μια αγορά «επιρροών» , έλεγε. Με δικούς της κανόνες. Τους οποίους ο Σούλης ήξερε απ’ έξω και ανακατωτά. Κάποιοι αυτό το ονομάζουν έγκλημα. Κάποιοι άλλοι… πολιτική. Για τον Σούλη ήταν και τα δυο μαζί. Με κοινό παρονομαστή την επιτυχία. Και αισθάνονταν περήφανος… Ειδικά όταν έμαθε ότι οι συμπατριώτες του ετοιμάζουν και προτομή του, που θα στηθεί στην κεντρική πλατεία της ιδιαίτερης πατρίδας του…

Βουλιάζει στη Βόρεια Ελλάδα ο Μητσοτάκης - Δημοσκοπική κατάρρευση και μάχη συσπείρωσης στη δεξιά πτέρυγα Το ελεεινό αυτό κάθαρμα καλύπτει την…πολιτική ανασφάλειά του, με προσυνέδριο για την "Ασφαλή Ελλάδα"! Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης  να διαβάζει τις στημένες δημοσκοπήσεις και να αρχίζει να χαμογελά μετά από καιρό, αλλά γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ότι τα δύσκολα είναι μπροστά του. Έτσι, σήμερα Τετάρτη 25/2 θα είναι στην Αλεξανδρούπολη σε ένα προσυνέδριο που γίνεται με διαδικασίες fast track , καθώς το κλίμα για τη ΝΔ είναι πολύ βαρύ στον Έβρο. Βουτιά ποσοστών Τα δημοσκοπικά ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος σε μια περιοχή που στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 2023 ήταν στο 44%, υψηλότερα του πανελλαδικού ποσοστού της, μέσα σε λίγους μήνες έφτασαν στις ευρωεκλογές το 28% ενώ στις μετρήσεις που έχουν γίνει πέφτει ακόμη περισσότερο και κινείται πέριξ του 22-24% με την Ελληνική Λύση στις ευρωεκλογές να ήταν στην τρίτη θέση με ποσοστό πάνω από 14% και να έρχεται με…φόρα το κόμμα Καρυστιανού. Έχασε και την Περιφέρεια Να σημειώσουμε ότι η ΝΔ κατάφερε να χάσει και την περιφέρεια καθώς ο επίσημος υποψήφιος Χρήστος Μέτιος έχασε από τον «αντάρτη» Χριστόδουλο Τοψίδη, επιβεβαιώνοντας στην κάλπη τις μαύρες προβλέψεις για τις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη σε μια περιφέρεια που ήταν «γαλάζιο κάστρο». Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επιχειρεί να σώσει ότι σώζεται , αλλά κυρίως να συσπειρώσει προς τα δεξιά της ΝΔ εκεί δηλαδή που έχει και τις περισσότερες απώλειες , αλλά και να κλείσει τα μέτωπα που άνοιξε ο «εμφύλιος» στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ξαναζεσταμένο φαγητό Η επιλογή της θεματολογίας είναι στο παραπάνω πλαίσιο στοχευμένη, με στόχο ο πρωθυπουργός να υπενθυμίσει ότι ήταν η κυβέρνησή του εκείνη που «θωράκισε» τα σύνορα όταν οι Τούρκοι με όπλο τους παράνομους μετανάστες επιχείρησε να …εισβάλλει μέσω Έβρου στην Ελλάδα , στην πρώτη θητεία Μητσοτάκη. Η ΝΔ επιχειρεί να σερβίρει ξανά ζεσταμένο φαγητό , όταν κάτω από την Κρήτη το παιχνίδι με την λαθρομετάστευση συνεχίζεται, ενώ πρόσφατα είχαμε και το ναυάγιο της Χίου που επιβεβαίωσε ότι τα τουρκικά παιχνίδια μπορούν ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσουν για να στριμώξουν την χώρα μας. Εκπέμπει δημογραφικό SOS Την ίδια ώρα, το δημογραφικό και η ερήμωση ολόκληρων περιοχών, παράλληλα με τα παιχνίδια των Τούρκων με εξαγορές σπιτιών μέσω εταιρειών και Βουλγάρων–μουσουλμάνων , απειλούν τον Έβρο όπως και άλλες ακριτικές περιοχές, ενώ η κλιματική αλλαγή (η φωτιά στη Δαδιά ενδεικτική όπως και οι πλημμύρες) έχει προκαλέσει μεγάλες καταστροφές, στο νομό, αλλά η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα η επιλέγει επικοινωνιακά μπαλώματα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δείχνουν την πορεία του δημογραφικού είναι ότι το 2024 είχαμε 805 γεννήσεις ενώ οι θάνατοι ξεπέρασαν τους 2000! Ο μόνιμος πληθυσμός του Νομού Έβρου μειώθηκε σημαντικά από το 2011 έως το 2021 — περίπου κατά 9,2% (περίπου 13.500 άτομα λιγότερα) σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Ορισμένοι δήμοι στο Νομό έχουν ποσοστά μείωσης που ξεπερνούν το 40% σε μια δεκαετία. Ο Έβρος “στεγνώνει” δημογραφικά πιο γρήγορα από τον υπόλοιπο εθνικό μέσο όρο, ειδικά σε μικρότερους δήμους. Το πρόγραμμα των εργασιών Οι εργασίες του προσυνεδρίου της ΝΔ θα διεξαχθούν στο ξενοδοχείο Grecotel Astir Egnatia, με ώρα έναρξης τις 17:30 και τη συμμετοχή των Βουλευτών της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, στελεχών των αντίστοιχων τοπικών οργανώσεων και εκπροσώπων της κεντρικής διοίκησης του κόμματος και της ΟΝΝΕΔ. Να σημειώσουμε ότι ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Ορφέας Γεωργίου εξ' άλλου σκοπεύει να είναι υποψήφιος βουλευτής Εβρου. Ποιοι Υπουργοί θα είναι Το προσυνέδριο θα πραγματοποιηθεί σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος θα πραγματοποιηθεί πάνελ με τη συμμετοχή του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνου Πλεύρη και του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Κεφαλογιάννη. Στο δεύτερο μέρος θα διεξαχθεί συζήτηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με την Πρόεδρο του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς» , έναν απόστρατο αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων, μία ψυχολόγο του τοπικού Συμβουλευτικού Κέντρου Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας και έναν εθελοντή πυροσβέστη. Στο Τελωνείο των Κήπων Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχεδιάζει επίσης να επισκεφθεί το Τελωνείο των Κήπων , ενώ δεν αποκλείεται να επισκεφθεί και το Δέλτα του Έβρου και πιο συγκεκριμένα την καλύβα της « κυράς του Δέλτα», Άρτεμις Παπακωστίδου, για την οποία είχε φροντίσει προσωπικά να αποκτήσει δορυφορικό τηλέφωνο, αλλά και ρεύμα μέσω φωτοβολταϊκών πάνελ, ώστε να το εντάξει στο «επικοινωνιακό παιχνίδι» για να πείσει ότι ενδιαφέρεται για τους ακρίτες. Τέλος, αναμένεται να μεταβεί σε περιοχές που έχουν πληγεί από τα πρόσφατα πλημμυρικά φαινόμενα και το μεσημέρι θα επισκεφτεί τις εγκαταστάσεις εταιρείας τεχνολογίας και στη συνέχεια το εργοτάξιο στη ΒΙΠΕ Αλεξανδρούπολης όπου κατασκευάζεται η νέα μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο. Πειραιάρχης

Βούτηξε 700 χιλιάρικα και έκανε... και πρόβλεψη, 10 χρόνια έβαζε παράνομα χέρι στο ταμείο! Kι όμως, κυκλοφορεί...ελέυθερος! Διοικούν την εταιρία μαζί με τον Χασάπη - Στο φαγοπότι και ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Κόφινα που ελέγχεται επίσης από τον Φραπέ και έριξε φέσι 1,1 εκ ευρώ Χέρι στο ταμείο επί χρόνια έβαζε ο κ. Γιώργος Ξυλούρης επονομαζόμενος και Φραπές ή Τζιτζής στην « ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ » ή κατά συντομογραφία ΚΣΟΣ , όπου κάνει κουμάντο ο μαζί με τον κ. Ανδρέα Στρατάκη , πρώην σύμβουλο του κ. Μάκη Βορίδη . Και μισθό και χέρι στο ταμείο Ανατρέχοντας στις οικονομικές καταστάσεις που έχουν δημοσιευτεί, μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι ο κ. Ξυλούρης έβαζε χέρι στο ταμείο ενώ έπαιρνε και μισθό. Την ίδια στιγμή, φέσι στην ΚΣΟΣ έριχνε και ο Αγροτικός Συνεταιρισμός ΚΟΦΙΝΑ που επίσης τον έλεγχο έχει κύριος Ξυλούρης. Κοινώς, τραβούσε χρήματα από δύο πλευρές. Βέβαια, οι ορκωτοί δεν έκαναν και τόσο καλά τη δουλειά τους καθώς φρόντιζαν επί χρόνια να μην γίνεται εμφανές ποιος ακριβώς βάζει χέρι στο ταμείο αλλά φυλούσαν τα νώτα τους αναγράφοντας συνολικά ποσά. Το χέρι στο ταμείο της ΚΣΟΣ χρονολογείται τουλάχιστον δέκα χρόνια και το 2024 και δεν είναι ξεκάθαρο αν το έκανε μόνο ο κ. Ξυλούρης καθώς, για παράδειγμα, το 2021 εμφανίζονται να έχουν πάρει από το ταμείο μέλη ΔΣ γενικά το ποσό των 409 χιλιάδων ευρώ. Άρχισαν να τα γράφουν Η κατάσταση αρχίζει να γίνεται πιο ξεκάθαρη λίγο πριν το ξέσπασμα του σκανδάλου καθώς η ορκωτή ελέγκτρια της PKF που έχει αναλάβει μετά την ΣΟΛ, τα γράφει πιο ξεκάθαρα στις οικονομικές καταστάσεις. Η ΣΟΛ απλά τα έγραφε αόριστα. Συγκεκριμένα, αναφέρει πως στον λογαριασμό «Λοιπές απαιτήσεις» περιλαμβάνονται και απαιτήσεις κατά συνδεδεμένων μερών που αφορούν σε μέλος της Διοίκησης και συνδέονται με αυτόν, ύψους ευρώ 1.943 χιλ. οι οποίες κατά ευρώ 1.867 χιλ. δημιουργήθηκαν σε προηγούμενες χρήσεις και κατά ευρώ 76 χιλ. στην κλειόμενη χρήση, η αξία των απαιτήσεων αυτών έχει απομειωθεί κατά ποσό ευρώ 1.250 χιλ. Εδώ από ό,τι φαίνεται, ο Ξυλούρης και ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Κόφινα που ελέγχει όχι μόνο έβαζαν χέρι στο ταμείο αλλά ταυτόχρονα έκαναν και προβλέψεις, δηλαδή διέγραφαν οφειλές. Και ως του θαύματος δεν βρέθηκε καμία αρχή να τους ελέγξει καθώς πρόκειται για σωρεία παραβάσεων της νομοθεσίας. Πόσα σήκωσε από το ταμείο Από τις οικονομικές καταστάσεις του 2024 προκύπτει ότι ο ίδιος ο κ. Ξυλούρης έχει τραβήξει από το ταμείο της ΚΣΟΣ το ποσό των 693 χιλιάδων ευρώ παράνομα και ως δανεικά και αγύριστα και μάλιστα συνεχίζει να βάζει χέρι διαχρονικά, καθώς στο τέλος του 2023 η οφειλή του ήταν 618 χιλιάδες. Δηλαδή σε απλά ελληνικά, μόνο το 2024 σηκώνει από τα ταμεία 75 χιλιάδες ευρώ περίπου ενώ ταυτόχρονα παίρνει και μισθό 19 χιλιάδες ευρώ από μια εταιρία που είναι καταχρεωμένη στις τράπεζες και έχει αρνητικά ίδια κεφάλαια επί 9 συναπτά έτη. Το φέσι από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό ΚΟΦΙΝΑ μένει ανέγγιχτο στα 1,17 εκ ευρώ.

Διαδοχικά σοκ για ΗΠΑ με Ιράν - Σαμποτάζ… στο USS Gerard R. Ford, δεν θέλουν να πεθάνουν για το Ισραήλ - Έντονη δυσαρέσκεια Tράμπ Ο Αμερικανός στρατηγός Νταν Κέιν έχει συμβουλεύσει τον πρόεδρο Τραμπ ότι μια στρατιωτική επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να ενέχει σημαντικούς κινδύνους - Fake news λέει ο Τραμπ Τη στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ  ζυγίζει τις επιλογές του για το εάν πρέπει να δώσει εντολή για ένα συντριπτικό στρατιωτικό πλήγμα στο Ιράν  και ενώ υπάρχουν προειδοποιήσεις τόσο από Αμερικανούς στρατηγούς όσο και από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ  για τις συνέπειες που θα υπάρξουν από μια τέτοια επίθεση, κυκλοφορούν πληροφορίες και σενάρια για … σαμποτάζ στο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford  από τους Αμερικανούς ναύτες, οι οποίοι φέρονται να μην θέλουν να πολεμήσουν και να πεθάνουν… για το Ισραήλ . Πρόκειται για μια εξέλιξη που προκαλεί τεράστια δυσαρέσκεια στον πρόεδρο Τραμπ , ο οποίος εδώ και εβδομάδες έχει συγκεντρώσει στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής  μια τεράστια στρατιωτική δύναμη… με ειδικούς να υποστηρίζουν πως οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει στην περιοχή το 40% με 50% της διαθέσιμης αεροπορικής τους ισχύος παγκοσμίως… Από την πλευρά του το Ιράν  διαμηνύει πως είναι έτοιμο να ανταποκριθεί σε όλα τα σενάρια, τόσο σε μια συμφωνία μέσω των διαπραγματεύσεων όσο και σε έναν… χαοτικό πόλεμο τη στιγμή που η Μοσάντ , οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ  υποστηρίζουν ότι οι τρέχουσες δυνατότητες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή  επαρκούν... μόνο για 4 με 5 ημέρες εντατικών βομβαρδισμών του Ιράν  ή για μια εβδομάδα λιγότερο έντονων επιθέσεων. Σοβαρά προβλήματα στο USS Gerald R. Ford Το αεροπλανοφόρο «ναυαρχίδα» του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, USS Gerald R. Ford , που βρίσκεται στη βάση της Σούδας  στα Χανιά  και που είχε αποσταλεί για να ασκήσει πίεση στο Ιράν , αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα στο αποχετευτικό του σύστημα, καθώς αυτό φέρεται να φράζει κατά μέσο όρο μία φορά την ημέρα. Αυτό αναφέρει η Wall Street Journal , υποστηρίζοντας πως εξαιτίας αυτού, λύματα πλημμυρίζουν τις τουαλέτες και τα μέλη του πληρώματος αναγκάζονται να περιμένουν στην ουρά πάνω από 45 λεπτά. Εικασίες για σαμποτάζ Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διατυπώνονται εικασίες περί σαμποτάζ από ναύτες που είναι δυσαρεστημένοι με την οκτάμηνη αποστολή χωρίς άδειες στην ξηρά και με την προοπτική συμμετοχής σε επιχείρηση κατά του Ιράν . Το αεροπλανοφόρο κατέπλευσε για επισκευές στην Κρήτη , ενώ στις ΗΠΑ αναγνωρίζεται ότι οι διαθέσιμοι πόροι για μια παρατεταμένη εκστρατεία κατά της Τεχεράνης  είναι ανεπαρκείς. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το αποχετευτικό σύστημα του USS Gerald R. Ford , το οποίο χρησιμοποιεί τεχνολογία κενού για τη μεταφορά αποβλήτων από περίπου 650 τουαλέτες, παρουσίαζε κατά την ανάπτυξή του κατά μέσο όρο μία τεχνική βλάβη ημερησίως. Τα λύματα δεν επηρεάζουν την επιχειρησιακή ικανότητα Εκπρόσωποι του Ναυτικού υποστηρίζουν ότι «η κατάσταση βελτιώνεται» και ότι τα προβλήματα δεν επηρέασαν την επιχειρησιακή ικανότητα του πλοίου. Ωστόσο, στα κοινωνικά δίκτυα συνεχίζουν να κυκλοφορούν βίντεο που δείχνουν λύματα να υπερχειλίζουν από τις τουαλέτες. Το πλήρωμα του πλοίου αριθμεί πάνω από 4.600 άτομα, γεγονός που επιτείνει το πρόβλημα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το αεροπλανοφόρο δεν μπορεί να επισκευαστεί εν πλω και αναγκάστηκε να κατευθυνθεί για εργασίες συντήρησης στη Σούδα . Δυσαρεστημένοι ναύτες Ορισμένοι σχολιαστές υποστηρίζουν ότι τα προβλήματα ίσως οφείλονται σε σκόπιμες ενέργειες μελών του πληρώματος. Ο Αμερικανός συντηρητικός podcaster Στου Πίτερς  έγραψε στην πλατφόρμα X ότι ναύτες «μπουκώνουν» τις τουαλέτες με ρούχα επειδή δεν θέλουν να πολεμήσουν και να πεθάνουν για το Ισραήλ . Αντίστοιχη άποψη εξέφρασε και ο blogger Μάικ Σερνόβιτς , υποστηρίζοντας ότι το ηθικό του πληρώματος είναι χαμηλό μετά από οκτώ μήνες επιχείρησης. Η WSJ  σημείωσε επίσης ότι σε τουλάχιστον μία περίπτωση διαπιστώθηκε πως η βλάβη προκλήθηκε όταν ναύτης άδειασε σακούλα σκουπιδιών στη λεκάνη. Ο Αμερικανός στρατηγός Νταν Κέιν  έχει συμβουλεύσει τον πρόεδρο Τραμπ  ότι μια στρατιωτική επίθεση στο Ιράν  θα μπορούσε να ενέχει σημαντικούς κινδύνους - Fake news λέει ο Τραμπ Τη στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ  ζυγίζει τις επιλογές του για το εάν πρέπει να δώσει εντολή για ένα συντριπτικό στρατιωτικό πλήγμα στο Ιράν  και ενώ υπάρχουν προειδοποιήσεις τόσο από Αμερικανούς στρατηγούς όσο και από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ  για τις συνέπειες που θα υπάρξουν από μια τέτοια επίθεση, κυκλοφορούν πληροφορίες και σενάρια για … σαμποτάζ στο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford  από τους Αμερικανούς ναύτες, οι οποίοι φέρονται να μην θέλουν να πολεμήσουν και να πεθάνουν… για το Ισραήλ . Πρόκειται για μια εξέλιξη που προκαλεί τεράστια δυσαρέσκεια στον πρόεδρο Τραμπ , ο οποίος εδώ και εβδομάδες έχει συγκεντρώσει στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής  μια τεράστια στρατιωτική δύναμη… με ειδικούς να υποστηρίζουν πως οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει στην περιοχή το 40% με 50% της διαθέσιμης αεροπορικής τους ισχύος παγκοσμίως… Από την πλευρά του το Ιράν  διαμηνύει πως είναι έτοιμο να ανταποκριθεί σε όλα τα σενάρια, τόσο σε μια συμφωνία μέσω των διαπραγματεύσεων όσο και σε έναν… χαοτικό πόλεμο τη στιγμή που η Μοσάντ , οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ  υποστηρίζουν ότι οι τρέχουσες δυνατότητες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή  επαρκούν... μόνο για 4 με 5 ημέρες εντατικών βομβαρδισμών του Ιράν  ή για μια εβδομάδα λιγότερο έντονων επιθέσεων. Σοβαρά προβλήματα στο USS Gerald R. Ford Το αεροπλανοφόρο «ναυαρχίδα» του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, USS Gerald R. Ford , που βρίσκεται στη βάση της Σούδας  στα Χανιά  και που είχε αποσταλεί για να ασκήσει πίεση στο Ιράν , αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα στο αποχετευτικό του σύστημα, καθώς αυτό φέρεται να φράζει κατά μέσο όρο μία φορά την ημέρα. Αυτό αναφέρει η Γουόλ Στριτ Τζορναλ , υποστηρίζοντας πως εξαιτίας αυτού, λύματα πλημμυρίζουν τις τουαλέτες και τα μέλη του πληρώματος αναγκάζονται να περιμένουν στην ουρά πάνω από 45 λεπτά. Εικασίες για σαμποτάζ Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διατυπώνονται εικασίες περί σαμποτάζ από ναύτες που είναι δυσαρεστημένοι με την οκτάμηνη αποστολή χωρίς άδειες στην ξηρά και με την προοπτική συμμετοχής σε επιχείρηση κατά του Ιράν . Το αεροπλανοφόρο κατέπλευσε για επισκευές στην Κρήτη , ενώ στις ΗΠΑ αναγνωρίζεται ότι οι διαθέσιμοι πόροι για μια παρατεταμένη εκστρατεία κατά της Τεχεράνης  είναι ανεπαρκείς. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το αποχετευτικό σύστημα του USS Gerald R. Ford , το οποίο χρησιμοποιεί τεχνολογία κενού για τη μεταφορά αποβλήτων από περίπου 650 τουαλέτες, παρουσίαζε κατά την ανάπτυξή του κατά μέσο όρο μία τεχνική βλάβη ημερησίως. Τα λύματα δεν επηρεάζουν την επιχειρησιακή ικανότητα Εκπρόσωποι του Ναυτικού υποστηρίζουν ότι «η κατάσταση βελτιώνεται» και ότι τα προβλήματα δεν επηρέασαν την επιχειρησιακή ικανότητα του πλοίου. Ωστόσο, στα κοινωνικά δίκτυα συνεχίζουν να κυκλοφορούν βίντεο που δείχνουν λύματα να υπερχειλίζουν από τις τουαλέτες. Το πλήρωμα του πλοίου αριθμεί πάνω από 4.600 άτομα, γεγονός που επιτείνει το πρόβλημα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το αεροπλανοφόρο δεν μπορεί να επισκευαστεί εν πλω και αναγκάστηκε να κατευθυνθεί για εργασίες συντήρησης στη Σούδα . Δυσαρεστημένοι ναύτες Ορισμένοι σχολιαστές υποστηρίζουν ότι τα προβλήματα ίσως οφείλονται σε σκόπιμες ενέργειες μελών του πληρώματος. Ο Αμερικανός συντηρητικός podcaster Στου Πίτερς  έγραψε στην πλατφόρμα X ότι ναύτες «μπουκώνουν» τις τουαλέτες με ρούχα επειδή δεν θέλουν να πολεμήσουν και να πεθάνουν για το Ισραήλ . Αντίστοιχη άποψη εξέφρασε και ο blogger Μάικ Σερνόβιτς , υποστηρίζοντας ότι το ηθικό του πληρώματος είναι χαμηλό μετά από οκτώ μήνες επιχείρησης. Η WSJ  σημείωσε επίσης ότι σε τουλάχιστον μία περίπτωση διαπιστώθηκε πως η βλάβη προκλήθηκε όταν ναύτης άδειασε σακούλα σκουπιδιών στη λεκάνη. Προετοιμασία για Ιράν Οι Νιου Γιορκ Τάιμς  υποστηρίζουν ότι το USS Gerald R. Ford  θα μεταφερθεί στη Μέση Ανατολή  με συνοδευτικά πλοία, στο πλαίσιο ενίσχυσης της αμερικανικής παρουσίας κοντά στο Ιράν . Οι ΗΠΑ έχουν ήδη αποστείλει το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln  στον Περσικό Κόλπο , ενώ σύμφωνα με τη WSJ  και το USS George H.W. Bush  έλαβε εντολή να προετοιμαστεί για ανάπτυξη. Οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς  επισημαίνουν ότι σε περίπτωση αμερικανικού πλήγματος, το Ιράν  ενδέχεται να επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή , καθώς και σε εγκαταστάσεις συμμάχων και ενεργειακές υποδομές. Δυσαρέσκεια Τραμπ Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS News  μετέδωσε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ  είναι ιδιαίτερα δυσαρεστημένος με αναφορές συνεργατών του πως οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν επαρκείς δυνάμεις για παρατεταμένη εκστρατεία κατά του Ιράν . Σύμφωνα με πηγές, του επισημάνθηκε ότι δεν είναι εφικτή μια «αστραπιαία» επιχείρηση ανάλογη με προηγούμενες ενέργειες σε άλλες χώρες και ότι ακόμη και περιορισμένα πλήγματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γενικευμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή . Σοβαρές συνέπειες Νωρίτερα το πρακτορείο Axios  είχε μεταδώσει ότι ο πρόεδρος του Μεικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, στρατηγός Νταν Κέιν  έχει συμβουλεύσει τον πρόεδρο Τραμπ  και ανώτερους αξιωματούχους ότι μια στρατιωτική επίθεση στο Ιράν  θα μπορούσε να ενέχει σημαντικούς κινδύνους, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας παρατεταμένης σύγκρουσης. Ο Κέιν  έχει προειδοποιήσει τον Τραμπ  και κορυφαία μέλη της ομάδας εθνικής ασφάλειας ότι μια στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν  θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες, μεταξύ των οποίων και το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες  να εμπλακούν σε μια μακροχρόνια σύγκρουση. Το ρεπορτάζ βασίστηκε σε συνομιλίες με πέντε πηγές που είτε συμμετείχαν είτε είχαν ενημερωθεί για υψηλού επιπέδου εσωτερικές συσκέψεις. Απρόθυμος πολεμιστής Σύμφωνα με το Axios , ο Κέιν  δεν έχει εισηγηθεί πλήγμα, αλλά θα εκτελούσε οποιαδήποτε απόφαση λάβει τελικά ο πρόεδρος. Μία πηγή τον περιέγραψε ως «απρόθυμο πολεμιστή» στις συζητήσεις για το Ιράν , σε αντίθεση με τη στάση του υπέρ της επιχείρησης σύλληψης του ηγέτη της Βενεζουέλας   Νικολάς Μαδούρο . Ενώ ο Κέιν  φέρεται να υποστήριξε πλήρως την επιχείρηση στη Βενεζουέλα , δύο πηγές δήλωσαν στο Axios  ότι εμφανίζεται πιο επιφυλακτικός όσον αφορά το Ιράν , καθώς θεωρεί ότι τα διακυβεύματα είναι υψηλότερα και οι κίνδυνοι εμπλοκής και αμερικανικών απωλειών μεγαλύτεροι. Δεν αντιτίθεται Άλλη πηγή με άμεση γνώση της σκέψης του Κέιν  δήλωσε στο Axios  ότι ο πρόεδρος του Μεικτού Επιτελείου δεν αντιτίθεται σε μια στρατιωτική εκστρατεία, αλλά είναι «νηφάλιος και ρεαλιστής» ως προς την πιθανότητα επιτυχίας και τις εξελίξεις που μπορεί να ακολουθήσουν μετά την έναρξη μιας σύγκρουσης. Ανώτερος αξιωματούχος απέρριψε τις υποδείξεις ότι ο Κέιν  είχε εκφράσει σκεπτικισμό. Σειρά στρατιωτικών επιλογών Ο εκπρόσωπος του Μεικτού Επιτελείου Τζο Χόλστεντ  δήλωσε στο Axios  ότι, στο πλαίσιο του συμβουλευτικού του ρόλου ο Κέιν  παρουσιάζει «μια σειρά στρατιωτικών επιλογών», μαζί με «δευτερεύουσες παραμέτρους και συναφείς επιπτώσεις και κινδύνους», και το πράττει εμπιστευτικά. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι  ανέφερε σε γραπτή δήλωση ότι ο Κέιν  είναι «ταλαντούχο και ιδιαίτερα εκτιμώμενο» μέλος της ομάδας εθνικής ασφάλειας του Τραμπ  και ότι ο πρόεδρος ακούει «πλήθος απόψεων» προτού αποφασίσει τι θεωρεί ότι προστατεύει καλύτερα την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Ο μοναδικός Το Axios  έγραψε ότι ο στρατηγός Κέιν  υπήρξε πρόσφατα «ο μοναδικός στρατιωτικός ηγέτης» που ενημερώνει τον Τραμπ  για την κρίση με το Ιράν . Το μέσο σημείωσε επίσης ότι ο επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών , ναύαρχος Μπραντ Κούπερ , δεν συμμετείχε στις συναντήσεις με επίκεντρο το Ιράν  που συγκάλεσε ο Τραμπ  και δεν έχει μιλήσει με τον πρόεδρο από τότε που ξεκίνησε η αντιπαράθεση στις αρχές Ιανουαρίου. Ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης επιβεβαίωσε στο Axios  ότι ο Τραμπ  δεν είχε επικοινωνία με τον Κούπερ  κατά την περίοδο αυτή. Αντιθέτως, ο προκάτοχος του Κούπερ , στρατηγός Έρικ Κουρίλα , είχε προηγουμένως ενημερώσει τόσο τον Τραμπ  όσο και τον πρώην Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν  για ζητήματα που αφορούν το Ιράν , σύμφωνα με το ρεπορτάζ. Αποκλείουν το σενάριο εισβολής Το άρθρο περιέγραψε εσωτερικές συζητήσεις μεταξύ ανώτερων αξιωματούχων σχετικά με το πώς θα διαχειριστούν την αντιπαράθεση με το Ιράν  και ποιες θα μπορούσαν να είναι οι πιθανές συνέπειες κάθε διαθέσιμης επιλογής. Αρκετοί σύμβουλοι πιέζουν για αυτοσυγκράτηση, αν και ένα άτομο με γνώση των διαβουλεύσεων δήλωσε ότι ο πρόεδρος έχει δείξει πρόσφατα κλίση προς την έγκριση στρατιωτικής δράσης. Άλλη πηγή ανέφερε ότι ο Τραμπ  επέμεινε στη συνέχιση της διπλωματικής εμπλοκής μέσω των απεσταλμένων του, ώστε να «εξαντληθούν» όλες οι επιλογές πριν από την τελική απόφαση. Σύμφωνα με όσους ενημερώθηκαν για τις συσκέψεις, κανένας από τους συμμετέχοντες δεν έχει υποστηρίξει εισβολή ή επιχείρηση με «μπότες στο έδαφος». Διαψεύδει ως fake news … o Τραμπ «Πολλές ιστορίες από τα Fake News Media κυκλοφορούν λέγοντας ότι ο στρατηγός Ντάνιελ Κέιν , μερικές φορές αποκαλούμενος Ράζιν , είναι αντίθετος στο να πάμε σε Πόλεμο με το Ιράν . Η ιστορία δεν αποδίδει αυτή τη μεγάλη γνώση σε κανέναν και είναι 100% λανθασμένη. Ο στρατηγός Κέιν , όπως όλοι μας, θα προτιμούσε να μη δει Πόλεμο, αλλά αν ληφθεί απόφαση να κινηθούμε κατά του Ιράν  σε στρατιωτικό επίπεδο, είναι η άποψή του ότι θα είναι κάτι που θα κερδηθεί εύκολα. Γνωρίζει καλά το Ιράν , καθώς ήταν επικεφαλής της « Midnight Hammer », της επίθεσης κατά της Ιρανικής Πυρηνικής Ανάπτυξης. Δεν είναι πλέον Ανάπτυξη, αλλά ανατινάχθηκε σε κομμάτια από τα Μεγάλα μας Βομβαρδιστικά B-2 . Ο Ράζιν Κέιν  είναι Μεγάλος Μαχητής και εκπροσωπεί τον Πιο Ισχυρό Στρατό οπουδήποτε στον Κόσμο. Δεν έχει μιλήσει για το να μην κινηθούμε κατά του Ιράν , ούτε καν για τα ψεύτικα περιορισμένα πλήγματα για τα οποία διάβαζα, γνωρίζει μόνο ένα πράγμα: πώς να ΝΙΚΑ  και, αν του ζητηθεί, θα ηγηθεί. Όλα όσα έχουν γραφτεί για έναν πιθανό Πόλεμο με το Ιράν  είναι λανθασμένα και σκόπιμα. Εγώ είμαι αυτός που λαμβάνει την απόφαση. Θα προτιμούσα μια Συμφωνία, αλλά αν δεν επιτύχουμε Συμφωνία, θα είναι μια πολύ κακή ημέρα για εκείνη τη Χώρα και, δυστυχώς, για τον λαό της, γιατί είναι σπουδαίοι και υπέροχοι άνθρωποι και κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε ποτέ να τους έχει συμβεί» ανέφερε σε ανάρτηση του στο Truth Social  ο Τραμπ . Νέες συνομιλίες στις 26/2 στη Γενεύη Οι απεσταλμένοι του Τραμπ , Στιβ Γουίτκοφ  και Τζάρεντ Κούσνερ , πρόκειται να συναντηθούν με τον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν   Αμπάς Αραγκτσί  στη Γενεύη  την Πέμπτη 26/2 για ακόμη έναν γύρο έμμεσων διαπραγματεύσεων με τη διαμεσολάβηση του Ομάν . Σύμφωνα με το Axios , και οι δύο έχουν συμβουλεύσει τον πρόεδρο να καθυστερήσει προς το παρόν τη στρατιωτική δράση, υποστηρίζοντας ότι η περαιτέρω διπλωματική εμπλοκή θα μπορούσε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της Ουάσινγκτον  πριν από την τελική απόφαση. Τα σχόλια ακολουθούν δύο γύρους έμμεσων συνομιλιών αυτόν τον μήνα στο Μουσκάτ  και στη Γενεύη . Ένας τρίτος αναμένεται την Πέμπτη 26/2 στη Γενεύη , με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών Σαγιέντ Αμπάς Αραγκτσί  να ενδέχεται να συναντήσει τον ειδικό απεσταλμένο του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ , Στιβ Γουίτκοφ . Εν τω μεταξύ, ο Πρόεδρος του Ιράν   Μασούντ Πεζεσκιάν  χαρακτήρισε τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις ως έχουσες «αποδώσει ενθαρρυντικά μηνύματα», προειδοποιώντας ωστόσο ότι το Ιράν  έχει «προβεί σε όλες τις αναγκαίες προετοιμασίες για κάθε πιθανό σενάριο». Σε μια κίνηση επίδειξης στρατηγικής ισχύος, το Ιράν  πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα ασκήσεις με πραγματικά πυρά στο Στενό του Ορμούζ , ένα ζωτικής σημασίας θαλάσσιο πέρασμα για τις παγκόσμιες αποστολές πετρελαίου. Αναλυτές προειδοποιούν ότι οποιαδήποτε ιρανική προσπάθεια παρεμπόδισης της κρίσιμης αυτής διόδου θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις παγκόσμιες τιμές πετρελαίου και να προκαλέσει αναταραχή στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές. Financial Times: Η Μοσάντ πιστεύει ότι οι ΗΠΑ μπορούν για 4 με 5 ημέρες... Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι οι τρέχουσες δυνατότητες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή  επαρκούν μόνο για τέσσερις έως πέντε ημέρες εντατικών βομβαρδισμών του Ιράν  ή για μια εβδομάδα λιγότερο έντονων επιθέσεων, αναφέρουν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς . «Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ακόμη και με την επικείμενη άφιξη του USS Gerald R. Ford  αργότερα αυτή την εβδομάδα, οι ΗΠΑ έχουν τη στρατιωτική ικανότητα να πραγματοποιούν εντατικές αεροπορικές επιδρομές μόνο για τέσσερις έως πέντε ημέρες ή για μία εβδομάδα σε περίπτωση λιγότερο εντατικών επιθέσεων», επισημαίνει το δημοσίευμα επικαλούμενο έναν ανώνυμο ισραηλινό αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών. Σταυρίδης (πρώην αρχηγός ΝΑΤΟ): Τρία τα πιθανά σενάρια επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν Ο πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ  στην Ευρώπη και απόστρατος ναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Τζέιμς Σταυρίδης , δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν τρία πιθανά σενάρια επίθεσης κατά του Ιράν , συμπεριλαμβανομένων απομακρυσμένων κυβερνοεπιθέσεων, περιορισμένων χτυπημάτων σε στρατιωτικούς στόχους και μιας επιχείρησης μεγάλης κλίμακας που θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες. «Δεδομένης της παρουσίας αμερικανικών στρατευμάτων στη Μέση Ανατολή , η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει τρεις επιλογές για να απειλήσει την Ισλαμική Δημοκρατία», γράφει ο Σταυρίδης  σε άρθρο του για το Μπλούμπεργκ . Σύμφωνα με την εκτίμησή του, το πρώτο σενάριο επίθεσης περιλαμβάνει μια κατάσταση στην οποία «δεν θα υπάρξουν εκρήξεις». Αυτές περιλαμβάνουν κυβερνοεπιθέσεις, πληροφοριακό πόλεμο και τη χρήση εργαλείων ραδιοσυχνοτήτων για την απενεργοποίηση μικροτσίπ σε ιρανικά όπλα. Το δεύτερο σενάριο, το οποίο ο Σταυρίδης  θεωρεί το πιο ρεαλιστικό, είναι περιορισμένα πλήγματα εναντίον στρατιωτικών στόχων. Για αυτό, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν πυραύλους Τομάχοκ  που εκτοξεύονται από αντιτορπιδικά κλάσης Arleigh Burke , drones, καθώς και μαχητικά αεροσκάφη και F-35 Lightning . Το τρίτο σενάριο, σύμφωνα με τον στρατό, περιλαμβάνει πιο εκτεταμένες επιθέσεις που θα μπορούσαν να διαρκέσουν εβδομάδες. Οι στόχοι θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πολιτικούς, θρησκευτικούς, στρατιωτικούς στόχους, εγκαταστάσεις παραγωγής πετρελαίου και διύλισης. Η Μέση Ανατολή κρατά την ανάσα της Η κλιμακούμενη ένταση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών  και Ιράν  οδηγεί ολοένα και περισσότερους αναλυτές στο συμπέρασμα ότι μια περιφερειακή σύγκρουση ίσως βρίσκεται προ των πυλών. «Οι στρατιωτικές προετοιμασίες και ενισχύσεις που πραγματοποιούν οι Ηνωμένες Πολιτείες  στην περιοχή υποδηλώνουν ότι η πιθανότητα πολέμου και αμερικανικών πληγμάτων κατά του Ιράν  είναι ιδιαίτερα αυξημένη», δήλωσε ο Ομανός πολιτικός αναλυτής Χαλφάν αλ-Τούκι . Εάν ξεσπάσει σύγκρουση, προειδοποίησε ο αλ-Τούκι , δεν θα μοιάζει με τον περιορισμένο 12ήμερο πόλεμο του περασμένου Ιουνίου. «Τα πλήγματα δεν θα είναι περιορισμένα, όπως κάποιοι αναμένουν, αλλά πολύ πιο επικίνδυνα, με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο για το Ιράν , αλλά για ολόκληρη την περιοχή». Δεν έχει αποδώσει η διπλωματία Η διπλωματία μέχρι στιγμής δεν έχει αποδώσει σαφή πρόοδο ως προς τις διαφωνίες για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ή ευρύτερα περιφερειακά ζητήματα, με τους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή να παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία, σημείωσε ο Στίβεν Α. Κουκ , ανώτερος συνεργάτης για Σπουδές Μέσης Ανατολής  και Αφρικής  στο Council on Foreign Relations . «Για τις χώρες της περιοχής, η προοπτική αμερικανικών πληγμάτων έχει προκαλέσει ανησυχίες για αντίποινα στο έδαφός τους και έναν νέο γύρο περιφερειακής αναταραχής», πρόσθεσε ο Κουκ . Αντίστοιχα, η Ντάνα Στρουλ , διευθύντρια ερευνών στο Washington Institute for Near East Policy , επεσήμανε την κλίμακα των αμερικανικών προετοιμασιών ως ένδειξη σοβαρότητας. «Ο αμερικανικός στρατός είναι έτοιμος για μια παρατεταμένη, υψηλής έντασης εκστρατεία», δήλωσε η Στρουλ , σημειώνοντας ότι «δύο αμερικανικά αεροπλανοφόρα, μαζί με τα συνοδευτικά τους πλοία και τις αεροπορικές τους πτέρυγες, είχαν αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή  το περασμένο καλοκαίρι κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου», στάση που έκτοτε έχει ενισχυθεί. Έτοιμο για όλα το Ιράν Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν στείλει μηνύματα τόσο διαθεσιμότητας για διαπραγμάτευση όσο και ετοιμότητας για σύγκρουση. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγκάι  προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση, ανεξαρτήτως εύρους και κλίμακας, θα θεωρηθεί πράξη επιθετικότητας και θα έχει συνέπειες. Ο Μπαγκάι  τόνισε ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις παραμένουν «σε διαρκή επιφυλακή όλο το εικοσιτετράωρο», ακόμη και καθώς συνεχίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες. Υπέδειξε ότι η Τεχεράνη  είναι έτοιμη για συνεχείς συνομιλίες επί διαδοχικές ημέρες ή εβδομάδες, αλλά απέρριψε τα παρατεταμένα διαστήματα μεταξύ των γύρων, λέγοντας: «Δεν έχουμε κανένα όφελος από την παράταση της διαπραγματευτικής διαδικασίας». Αζίζ Νασιρζαντέ (υπουργός Άμυνας Ιράν): Δεν θα το ξεχάσετε ποτέ Το Ιράν  δεν επιδιώκει πόλεμο, όμως σε περίπτωση επίθεσης από τις ΗΠΑ η Ισλαμική Δημοκρατία «θα δώσει στους εχθρούς της ένα μάθημα που δεν θα ξεχάσουν ποτέ» υποστήριξε ο υπουργός Άμυνας του Ιράν   Αζίζ Νασιρζαντέ , στο περιθώριο συνάντησης με τον Αρμένιο ομόλογό του Σουρέν Παπικιάν . Σύμφωνα με τη δήλωση του Νασιρζαντέ , την οποία μετέδωσε η ιρανική κρατική ραδιοτηλεόραση, «η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν  δεν αναζητά πόλεμο, αλλά αν της επιβληθεί, θα υπερασπιστεί τον εαυτό της με όλες της τις δυνάμεις». Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης Φατεμέ Μοχατζερανί  δήλωσε ότι η Τεχεράνη  προτιμά τη διπλωματία από τον πόλεμο, σύμφωνα με ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην επίσημη κυβερνητική πύλη. Σενάρια για στοχευμένο πλήγμα Το αίσθημα επείγοντος ενισχύθηκε την Κυριακή από δημοσίευμα των Νιου Γιορκ Τάιμς , σύμφωνα με το οποίο ο Τραμπ  εξετάζει την εκτόξευση «στοχευμένου πλήγματος» κατά του Ιράν  για να πιέσει την Τεχεράνη  να αποδεχθεί τις πυρηνικές του απαιτήσεις. Αν το Ιράν  συνεχίσει να αντιστέκεται, προστίθεται στο δημοσίευμα, το πλήγμα αυτό θα μπορούσε να ακολουθηθεί από «μεγαλύτερη επίθεση» αργότερα μέσα στο έτος. Ορισμένοι περιφερειακοί ειδικοί υποστήριξαν ότι, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες  είναι προετοιμασμένες για πόλεμο, η πιθανότητα σύγκρουσης εξαρτάται τελικά από το κατά πόσο το Ιράν  είναι διατεθειμένο να προβεί σε παραχωρήσεις. Ωστόσο, δεν θεωρούν όλοι οι ειδικοί ότι ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Ορισμένοι εκτιμούν ότι, παρότι η Ουάσινγκτον  επιδεικνύει στρατιωτική ετοιμότητα, ο τελικός της στόχος ενδέχεται να είναι η απόσπαση παραχωρήσεων στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. «Το πιθανότερο σενάριο δεν είναι ένας γενικευμένος πόλεμος, αλλά μια σειρά απειλών και ενδεχομένως περιορισμένων αντιποίνων, με τις Ηνωμένες Πολιτείες  να ελπίζουν ότι το Ιράν  θα επιλέξει τις παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Αντνάν Χάσεμ , Υεμενίτης πολιτικός ερευνητής με εξειδίκευση στις υποθέσεις του Κόλπου  και την ιρανική πολιτική. Ο Θαΐρ Αμπού Ρας , διευθυντής των Παλαιστινιακών Προγραμμάτων στο Van Leer Jerusalem Institute , αμφισβήτησε κατά πόσο η Ουάσινγκτον  είναι πράγματι έτοιμη να πατήσει τη σκανδάλη. Παρά το σημαντικό στρατιωτικό αποτύπωμα, υποστήριξε ότι η Ουάσινγκτον  «δεν είναι πολιτικά προετοιμασμένη και στερείται επαρκούς νομικής βάσης, ενώ οι περισσότεροι περιφερειακοί της σύμμαχοι δεν φαίνεται να επιθυμούν έναν πόλεμο αυτού του τύπου». Παρόλα αυτά, αναγνώρισε ότι η μαζική στρατιωτική ενίσχυση αφήνει στην Ουάσινγκτον  περιορισμένες επιλογές. «Υπό αυτό το πρίσμα, όλα παραμένουν πιθανά. Αλλά μετά από αυτό το επίπεδο στρατιωτικής ενίσχυσης, ο Τραμπ  βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο βασικές επιλογές: είτε να εξαπολύσει πλήγμα είτε να αποσπάσει μια συμφωνία που θα παρουσιαστεί στο αμερικανικό κοινό ως επίτευγμα». Σχεδόν βέβαιη η σύγκρουση ΗΠΑ - Ιράν Πάντως αναλυτές αναφέρουν πως αν υπάρχει ένα στοιχείο που οδηγεί στο συμπέρασμα πως η σύγκρουση ΗΠΑ - Ιράν  είναι σχεδόν βέβαιη, αυτό είναι η εμμονική εστίαση της Ουάσινγκτον  στην επιμελητεία. Παρότι η αμερικανική κινητοποίηση δυνάμεων στη Μέση Ανατολή  είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών, η έμφαση δεν θυμίζει «χειρουργικό» πλήγμα τύπου « Operation Midnight Hammer » - όταν επτά βομβαρδιστικά B-2  συνοδευόμενα από F-22  και F-35 , έπληξαν τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις - αλλά προετοιμασία για παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία. Διατλαντική αερογέφυρα Η κλίμακα της κινητοποίησης είναι εντυπωσιακή: σχεδόν 160 πτήσεις C-17 Globemaster III , δεκάδες KC-46  και KC-135  που δημιουργούν μια διατλαντική «αερογέφυρα», μεταφορά χιλιάδων τόνων πυρομαχίων, κινητών νοσοκομείων και συστημάτων υποστήριξης, ανάπτυξη AWACS , ηλεκτρονικού πολέμου και αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot  και THAAD . Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Α. Πέιπ , ιδρυτή του Chicago Project on Security & Threats (CPOST) , η συγκέντρωση αυτή αντιστοιχεί στο 40-50% της διαθέσιμης αμερικανικής αεροπορικής ισχύος παγκοσμίως. Οι ΗΠΑ στέλνουν τεράστιο αριθμό μαχητικών αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των προηγμένων stealth μαχητικών F-22 Raptor  και F-35 , F-15 , F-16  και F/A-18 Hornet , καθώς και υποστηρικτικών αεροσκαφών, όπως τα C-17A  και C-130 Hercules , KC-46 Tankers , WC-135R Nuclear sniffer , RC-135 SIGINT , E-3 Sentry AWACS  και αεροσκάφη υποστήριξης εδάφους A-10 Thunderbolt . Στην περιοχή επιχειρούν ήδη δύο αεροπλανοφόρα — το USS Abraham Lincoln  και το USS Gerald R. Ford  — με πάνω από 200 αεροσκάφη στα καταστρώματά τους, ενώ συνολικά περισσότεροι από 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται ανεπτυγμένοι σε βάσεις της Μέσης Ανατολής . Η ναυτική παρουσία περιλαμβάνει 13 πολεμικά πλοία, ανάμεσά τους αντιτορπιδικά εξοπλισμένα με πυραύλους Τομάχοκ  και δυνατότητες αντιβαλλιστικής άμυνας. Δεν υπάρχουν χερσαίες δυνάμεις Παρά την τεράστια αυτή συγκέντρωση ισχύος, δεν παρατηρείται αντίστοιχη ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων — ένδειξη ότι, εφόσον ξεσπάσει σύγκρουση, θα πρόκειται πρωτίστως για αεροναυτική εκστρατεία χωρίς «μπότες στο έδαφος». Το ερώτημα όμως παραμένει: μπορεί μια αμιγώς αεροπορική καμπάνια να επιτύχει τους φιλόδοξους στόχους της Ουάσινγκτον ; Την αποδόμηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, την αποδυνάμωση των πυραυλικών δυνατοτήτων, τη διάλυση του δικτύου περιφερειακών συμμάχων της Τεχεράνης  και — για ορισμένους — ακόμη και την αλλαγή καθεστώτος; Ο Μάικλ Ο’Χάνλον  του Brookings Institution  σημειώνει ότι η τρέχουσα κινητοποίηση είναι η μεγαλύτερη από την εισβολή στο Ιράκ  το 2003, αν και δεν προσεγγίζει τα επίπεδα της « Operation Desert Storm », όταν αναπτύχθηκαν πάνω από 500.000 Αμερικανοί στρατιώτες. Ο Έλιοτ Κοέν  από το Center for Strategic and International Studies  εκτιμά ότι, εάν ο στόχος είναι η ουσιαστική αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος και των πυραυλικών του δυνατοτήτων, θα απαιτηθεί «έντονη επιχείρηση εβδομάδων ή και μηνών». Η Μπάρμπαρα Σλάβιν  του Stimson Center  προειδοποιεί ότι παραμένει ασαφές αν η σύγκρουση θα μπορούσε να περιοριστεί ή αν θα συμπαρασύρει και άλλους δρώντες. Η Ουάσινγκτον  έχει ήδη δαπανήσει δισεκατομμύρια για τη μεταφορά και ανάπτυξη αυτών των μέσων. Με δεδομένο ότι η Τεχεράνη  δύσκολα θα προσφέρει ουσιαστικές παραχωρήσεις σε ζητήματα πυραύλων ή καθεστώτος, πολλοί θεωρούν πλέον ότι η σύγκρουση δεν είναι θέμα «αν», αλλά «πότε» — και κυρίως πόσο θα διαρκέσει. Αν η επιμελητεία είναι ο καθρέφτης της πρόθεσης, τότε το μήνυμα που στέλνει η αμερικανική συγκέντρωση ισχύος είναι σαφές: η προετοιμασία δεν παραπέμπει σε συμβολική επίδειξη δύναμης, αλλά σε εκστρατεία με διάρκεια. Το μόνο ανοιχτό ερώτημα είναι πόσες εβδομάδες — ή μήνες — θα κρατήσει.

Δημοσκόπηση κόλαφος για Μητσοτάκη: Αδύνατη ακόμη και η περίπτωση του μπόνους των 50 εδρών, απειλή η Καρυστιανού - Ανύπαρκτο το ΠΑΣΟΚ Κλειδί οι αναποφάσιστοι - Φτάνουν το 16,7% Απίθανη βλέπει το 69% των πολιτών την αυτοδυναμία της ΝΔ στις επόμενες εκλογές, παρά το προβάδισμα της γαλάζιας παράταξης, αφού η αντιπολίτευση δεν πείθει ως εναλλακτική εξουσίας. Στο Μαξίμου ήδη βλέπουν ότι τα ...κουκιά δεν βγαίνουν και έχουν διατυμπανίσει πως το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να υπάρξει μετεκλογική συνεργασία είναι το ΠΑΣΟΚ , την ώρα που ο αρχηγός του Ν. Ανδρουλάκης κάνει λόγο για αυτόνομη πορεία του κόμματός του. Την ίδια ώρα, το αναμενόμενο κόμμα της Μ. Καρυστιανού  φαίνεται να προκαλεί ανησυχία στη ΝΔ. Δημοσκόπηση της Interview δείχνει ότι μπορεί ο Κ. Μητσοτάκης να θεωρείται καταλληλότερος πρωθυπουργός με 31,5%, ωστόσο δυσκολότερος αντίπαλός του με ποσοστό 17% αναδεικνύεται η Καρυστιανού που ολοένα και ανεβαίνει σε ποσοστα, προτού καλά-καλά έρθει η ίδρυση του κόμματος της. Οι 7 στους 10 αμφισβητούν την αυτοδυναμία της ΝΔ Ποσοστό 26,4% συγκεντρώνει η ΝΔ στην πρόθεση ψήφου , διατηρώντας προβάδισμα 14,4% έναντι του ΠΑΣΟΚ με 12%, ωστόσο το 69% των πολιτών βλέπει ως λίγο ή καθόλου πιθανή την αυτοδυναμία  της γαλάζιας παράταξης, έναντι 30% που τη θεωρεί πιθανή. Την ίδια ώρα, η πιθανότητα σύμπραξης αριστερών και κεντροαριστερών κομμάτων θεωρείται περιορισμένη, αφού το 21% τη θεωρεί πιθανή, το 50% μικρή και το 25% ανύπαρκτη. Ωστόσο, ως προς την προοπτική νέας διακυβέρνησης με κορμό τη ΝΔ, το 53% εκτιμά ότι μια τρίτη συνεχόμενη κυβερνητική θητεία είναι πολύ ή αρκετά πιθανή και το 45% απίθανη. Ανύπαρκτο το ΠΑΣΟΚ Το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να πείθει ως εναλλακτική εξουσίας, αφού μόνο το 12% θεωρεί πιθανή μια εκλογική του νίκη, έστω και με μικρή διαφορά, ενώ το 86% τη θεωρεί λίγο ή καθόλου πιθανή.  Η Καρυστιανού ήρθε για να μείνει, κατοχυρώνει δεύτερη θέση και αφήνει πίσω Τσίπρα και Ζωή Μια τρύπα στο νερό είναι τα όσα επιχείρησαν (κυρίως) από την κεντροαριστερά να στήσουν για το κόμμα Καρυστιανού , ότι καταρρέει και δεν θα φτάσει στις κάλπες καθώς τα ποσοστά της συνεχώς κατακρημνίζονται. Μια ακόμη δημοσκόπηση αυτή της Marc , επιβεβαιώνει ότι η μόνη που μπορεί να εκφράσει δυναμική εκπροσώπησης μιας κοινωνίας που βράζει από τις ανισότητες και την πολυεπίπεδη διαφθορά, είναι η Μαρία Καρυστιανού. Είναι ενδεικτικό ότι το ποσοστό της εν δυνάμει ψήφου σε αυτήν είναι πάνω από 30% την ώρα που το κόμμα Τσίπρα φτάνει με το ζόρι στο 20% παρά το ότι έχει μια μεγάλη κομματική δεξαμενή πάνω στην οποία ποντάρει. Παίρνει από παντού Σύμφωνα με τα στοιχεία της μέτρησης το κόμμα Καρυστιανού, τέμνει οριζόντια τους κομματικούς σχηματισμούς παίρνοντας από όλους με μεγαλύτερα ποσοστά στο κόμμα της Ελληνικής Λύσης, της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΠΑΣΟΚ! Όσο για το ποσοστό των ψηφοφόρων της ΝΔ φτάνει το 3,7% , που μπορεί να μοιάζει μικρό, αλλά σε επίπεδο ψηφοφόρων είναι πολύ μεγαλύτερο από τα άλλα γιατί η ΝΔ έχει τα διπλάσια ποσοστά και παραπάνω από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ στη συγκεκριμένη μέτρηση! Ποιος απειλεί τον Μητσοτάκη Αυτό έρχεται να ερμηνεύσει όσους υποστηρίζουν ότι η πραγματική απειλή για τον Μητσοτάκη και ο άγνωστος “Χ” της κάλπης θα είναι το κόμμα της Καρυστιανού και όχι αυτό του Αλέξη Τσίπρα. Το τελευταίο βολεύει μια χαρά τον Μητσοτάκη, καθώς παίρνει από τη ΝΔ μόλις 1,2%, από το ΠΑΣΟΚ περίπου 5%. Ενώ εντύπωση προκαλεί ότι ο Τσίπρας δεν μπορεί να πάρει ούτε το όλον του ΣΥΡΙΖΑ καθώς το 40% των ψηφοφόρων της Κουμουνδούρου, δηλώνει ότι δεν πρόκειται να τον ψηφίσει! Αυτό μάλιστα είναι που υποστηρίζει και μια σειρά από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που επιμένουν όπως είχαμε αποκαλύψει είτε στην αυτόνομη πορεία, είτε στη συντεταγμένη συνεργασία και σε καμία περίπτωση στην απορρόφηση από το κόμμα Τσίπρα. Προβληματισμός στους χορηγούς Η ανάλυση δείχνει από τη μια ότι το κόμμα Καρυστιανού, ήρθε για να μείνει ενώ το κόμμα Τσίπρα , έχει προβληματίσει τόσο τους... χορηγούς του όσο και τον ίδιο που αλλιώς τα υπολόγιζαν και αλλιώς τους πάει η ιστορία . Αυτός είναι και ο λόγος που τα παιχνίδια με την ανακοίνωση του πάνε και έρχονται και το ταξίδι με την «Ιθάκη», είναι ακόμη σε περιπέτειες με αμφίβολο προορισμό. Η μάχη της δεύτερης θέσης Όλα για την ώρα δείχνουν ότι η μάχη συνεχίζεται για τη δεύτερη θέση, αν και όλα θα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν όταν τα κόμματα εν αναμονή ξεκαθαρίσουν τις προθέσεις τους και δούμε να κατεβαίνουν με πρόγραμμα και πρόσωπα. Για αυτό και μπορεί Βελόπουλος και Κωνσταντοπούλου να είναι με διψήφια για την ώρα ποσοστά, αλλά μετρώντας ποιοι χάνουν από την εμφάνιση των νέων κομμάτων και οι δυο κινδυνεύουν να κατρακυλήσουν χαμηλότερα και να τεθούν εκτός μάχης για τη δεύτερη θέση. Από την άλλη βέβαια οι δημοσκόποι επιμένουν να εφαρμόζουν το δικό τους μοντέλο στις μετρήσεις, μετρώντας από τη μια κόμματα που δεν έχουν δημιουργηθεί με έναν ιδιαίτερο τρόπο, και από την άλλη να παίζουν με την αναγωγή που σε προηγούμενες αναμετρήσεις τους έχουν εκθέσει. Δημιουργούν κλίμα οι δημοσκόποι, αλλά... Με αυτόν τον τρόπο συνεχίζουν να ρίχνουν σωσίβιο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, δημιουργώντας κλίμα, με ποσοστά που δεν υπάρχουν στην πρόθεση ψήφου. Η απορία είναι γιατί δεν κάνουν ότι και οι άλλοι συνάδελφοί τους , οι οποίοι δεν κάνουν το παιχνίδι με την αναγωγή. Μια ματιά στο τι συμβαίνει στην Ευρώπη, θα έδινε πολλές απαντήσεις, όπως και στο γιατί εκεί οι δημοσκοπήσεις δεν πέφτουν σαν το χαλάζι , μετατρέποντάς τες από εργαλείο σε σύστημα επηρεασμού της κοινωνίας. Φαίνεται ότι τα παθήματα δεν τους έχουν γίνει μαθήματα  και συνεχίζουν το ίδιο παιχνίδι ποντάροντας στην “αμνησία” των πολιτών την επόμενη μέρα. Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο Βέβαια, έξω πέφτουν και στο εξωτερικό οι μετρήσεις, δείχνοντας ότι οι κοινωνίες της Δύσης είναι έτοιμες για εκπλήξεις τις οποίες δεν μπορούν να ερμηνεύσουν με τα παραδοσιακά εργαλεία. Για αυτό ίσως πρέπει να ξανασκεφτούν τα στοιχεία που δίνουν και κυρίως τη μέτρηση που αφορά αυτούς που ανήκουν στην γκρίζα ζώνη και λένε ότι δεν θα ψηφίσουν. Και αυτό γιατί στις κάλπες μετράμε αυτούς που ψηφίζουν και όχι τους αναποφάσιστους που εκείνη την ώρα δεν διαμορφώνουν αποτέλεσμα . Συμπέρασμα; Μετά από όλα αυτά τα στοιχεία, αν φυσικά είναι αληθινά και όχι μαγειρεμένα, το...χάος έρχεται μετά τις εκλογές, ό,τι μέρα κι αν γίνουν. Και το χάος αυτό, θα φέρει την πολυπόθητη καταστροφή του Ψευτορωμαίϊκου και θα φέρει τη λευτεριά στη πατρίδα μας.

Από τον Διόνυσο στη Ρωμανία και από τη Ρωμιοσύνη στη Νέα Εποχή! Είναι κάποια έθιμα που δεν μοιάζουν με ευθείες ιστορικές γραμμές, αλλά με υπόγειους ποταμούς. Τα συναντάς στο σήμερα χωρίς να έχεις πλήρη συνείδηση της διαδρομής τους. Τα βλέπεις να επιστρέφουν κάθε χρόνο, να ξεφυτρώνουν σε χωριά, σε πόλεις, σε γιορτές, χωρίς να γνωρίζεις πώς ακριβώς γεννήθηκαν, πώς εξελίχθηκαν, πότε επαινέθηκαν και πότε πολεμήθηκαν... Το καρναβάλι, η Αποκριά, η μεταμφίεση, η σάτιρα, η χαλάρωση των ρόλων, είναι ένας τέτοιος ποταμός . Δεν είναι κάτι επιφανειακό. Είναι κάτι βαθύ, που έρχεται από εποχές όπου η κοινότητα και ο κύκλος του χρόνου ήταν ένας και ο αυτός παλμός. Το ζητούμενο δεν είναι να το λατρέψει κάποιος ούτε να το απορρίψει, αλλά να το καταλάβει ιστορικά, πολιτισμικά, κοινωνικά . Μόνο έτσι αποκαλύπτεται η αληθινή του φύση. Ο Αρχαίος Κόσμος και η γέννηση της Τελετού από τη Γη Το πρώτο βήμα στο ταξίδι, βρίσκεται στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Συχνά ο σύγχρονος άνθρωπος νομίζει ότι οι διονυσιακές τελετές ήταν σκηνές συνεχούς ακολασίας, όπως μας τις σερβίρει η δυτική φαντασία . Στην πραγματικότητα, ο Διόνυσος, στην πρωταρχική του μορφή, δεν ήταν θεός ακολασίας, αλλά θεός της γονιμότητας , της άνοιξης, της ανανέωσης. O Ευριπίδης, στις "Βάκχες" του, τον περιγράφει ως έναν θεό με διπλή φύση, δηλαδή από τη μία φέρνει τη χαρά, την απελευθέρωση και τη δημιουργικότητα αλλά και επικίνδυνη τρέλα, οργή και καταστροφή σε όσους τον αρνούνται ( π.χ. Πενθέας, βασιλιάς της Θήβας που αρνήθηκε τον Διόνυσο ) Τα αγροτικά λατρευτικά δρώμενα είχαν σχέση με τη γη και το κύκλο της. Ο άνθρωπος δεν είχε απέναντί του μια εσωτερικευμένη έννοια «ηθικολογίας» . Είχε το χωράφι του, τον αμπελώνα του, τον φόβο του χειμώνα, τις ελπίδες της άνοιξης. Η τελετή ήταν τρόπος επιβίωσης. Η μεταμφίεση δεν είχε ως σκοπό την «αμαρτία», αλλά τη μετάβαση από το σκοτάδι στο φως, όπως το έβλεπαν τότε οι Έλληνες . Απλά, ο άνθρωπος έβγαινε από τον εαυτό του για να ξορκίσει το άγνωστο . Φορούσε το προσωπείο για να ενώσει τον εαυτό του με τη γη, με τον καρπό, με το χωριό. Η σάτιρα από την άλλη μεριά, είχε λειτουργία καθαρτική. Ο σκωπτικός λόγος, οι φαλλικές πομπές, το γέλιο, ήταν τρόπος να φύγει το βάρος του χειμώνα από την ψυχή της κοινότητας. Σε αυτό το πλαίσιο γεννήθηκε κάτι τεράστιο: Το θέατρο . Όχι ως τέχνη αποκομμένη από τη ζωή, αλλά ως εξέλιξη της τελετουργίας . Η προσωπίδα, η υποκριτική, ο χορός, οι χορικοί σχολιασμοί, όλα αυτά ήταν τα παιδιά μιας γιορτής της ζωής . Ο ελληνισμός έδωσε στον κόσμο όχι ένα όργιο, αλλά ένα εργαλείο αυτογνωσίας . Γι’ αυτό ο Αριστοφάνης μπορούσε να σατιρίζει άφοβα πολιτικούς, ακόμα και θεούς . Η μεταμφίεση, το σκώμμα και η παρωδία είχαν έναν σκοπό. Να ξεγυμνώσουν την αλήθεια! Όμως η Ιστορία δεν εξιδανικεύει . Υπήρχαν και ακραίες τελετές , υπήρχαν και εκτροπές, τις οποίες κατέγραψαν φιλόσοφοι όπως ο Ηράκλειτος ( απ. 90, όπως παρατίθεται από τον Κλήμη Αλεξανδρείας, Προτρεπτικός 22,16-24 ) . Όμως δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε ότι αυτές ήταν ο κανόνας . Ήταν περιθωριακές, επιβλημένες συχνά από απολυταρχικούς άρχοντες για να ελέγχουν τον λαό , όπως από τους Πεισιστρατίδες στην Αθήνα τον 6ο π.Χ. αιώνα (βλ. Πλούταρχος, Βίος Σόλωνος 29-30). Τα πραγματικά, βαθιά διονυσιακά έθιμα ήταν αγροτικά, καθαρτικά, κοινοτικά. Γι’ αυτό και επιβίωσαν . Όχι ως θρησκευτικές τελετές, αλλά ως λαϊκά έθιμα χαράς, ως μεταμφιέσεις, ως αστεϊσμοί, ως τρόπος του ελληνικού κόσμου να περνά από τον χειμώνα στην άνοιξη . Αυτό είναι το σημείο που δείχνει κάτι κρίσιμο, πως τα έθιμα δεν εξαφανίζονται με διατάγματα. Μεταλλάσσονται. Η Ρωμανία (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους) και η μεγάλη μεταμόρφωση της Παράδοσης Φτάνουμε στο δεύτερο μεγάλο βήμα του ταξιδιού, στη Ρωμανία, την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γένους των Ελλήνων-Ρωμαίων. Εδώ δεν υπάρχει πλέον ο Διόνυσος ως θρησκευτική μορφή . Η Ορθοδοξία έχει καθαρίσει το λατρευτικό τοπίο . Κι όμως, το πνεύμα της χαράς, η σάτιρα, το παιχνίδι των ρόλων όχι μόνο δεν εξαφανίζονται, αλλά ενσωματώνονται στην κοινωνία. Στον ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, οι Πράσινοι και οι Βένετοι δεν ήταν απλώς αθλητικές παρατάξεις. Ήταν λαϊκές κοινότητες . Εκεί γινόταν το κοινωνικό ξέσπασμα. Εκεί ο λαός μιλούσε . Εκεί η εξουσία δεχόταν τη λαϊκή κριτική . Τα δρώμενα, οι παρωδίες, οι μεταμορφώσεις με στόχο τους άρχοντες, ήταν τρόπος ελέγχου της εξουσίας . Το γέλιο λειτουργούσε ως πολιτικό όπλο. Το Τριώδιο, την ίδια στιγμή, ήταν ο πνευματικός δρόμος . Η Εκκλησία ποτέ δεν απαγόρευσε τη χαρά. Απαγόρευσε την ακρότητα . Ποτέ δεν είπε: «μην γελάτε» . Είπε: «να γνωρίζετε γιατί γελάτε» . Αυτό το λεπτό όριο ήταν ο λόγος που στη Ρωμανία η μεταμφίεση δεν θεωρήθηκε δαιμονική, αλλά απλά κοσμική – όχι εκκλησιαστική, όχι λειτουργική, αλλά ανεκτή στο πλαίσιο της κοινότητας. Οι Πατέρες της Εκκλησίας ( Ιωάννης Χρυσόστομος, Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος ) ουδέποτε είδαν το λαϊκό γέλιο ως πηγή πλάνης . Είδαν μόνο την έλλειψη μέτρου ως κίνδυνο. Για παράδειγμα, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στην Ομιλία του επί της προς Εβραίους ( Ομιλία 15, PG 63, 118-119 ), τονίζει ότι «δεν είναι κακό το γέλιο, αλλά όταν είναι υπερβολικό και άκαιρο» , ενώ ο Μέγας Βασίλειος, στην Ομιλία περί Μέθης ( PG 31, 445 ), προειδοποιεί κ ατά της «αχαλίνωτης και υπερβολικής ευθυμίας » που δείχνει έλλειψη ελέγχου . Ο Γρηγόριος Θεολόγος, στις Ομιλίες του κατά Ιουλιανού ( PG 35, 531-720 ), χρησιμοποιεί ειρωνεία και σάτιρα ως θεολογικό εργαλείο για να υπερασπίσει την Ορθοδοξία . Και αυτή είναι η διαφορά με τον κατά καιρούς φονταμενταλισμό ορισμένων "σκληρών" θεολόγων που φαίνεται να μπερδεύουν την ακρότητα με την παράδοση. Στη Ρωμανία, λοιπόν, δημιουργήθηκε το ορθόδοξο ύφος των Αποκρεών . Η προσωπίδα δεν είχε πλέον σχέση με την επίκληση θεότητας , αλλά με την υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος έχει πολλά πρόσωπα , αυτά της χαράς, της λύπης, της αστειότητας, της μετάνοιας. Η κοινωνία το γνώριζε αυτό . Και το έθιμο επιβίωσε γιατί είχε πνευματικό πλαίσιο: Χαρά πριν από την άσκηση . Η Ρωμανία είναι η εποχή που αποδεικνύει ότι η ελληνική παράδοση δεν συγκρούστηκε ποτέ με την Ορθοδοξία. Απλώς εξευγενίστηκε μέσα της. Νεοελληνικό κράτος – Οι Απόκριες ως λαϊκή συνέχεια Μετά το 1821, ο νέος ελληνικός κόσμος βρήκε μπροστά του δύο επιλογές: Να κρατήσει τα λαϊκά έθιμα ή να τα εξαφανίσει στο όνομα της «Ευρώπης» . Όμως ο λαός δεν λειτουργεί με διατάγματα . Έτσι, η Αποκριά συνέχισε να υπάρχει, όχι πια μέσα σε κοινότητες ρωμαίικης αυτοκρατορικής συνείδησης, αλλά μέσα σε μια νέα κοινωνία που προσπαθούσε να ξαναβρεί τον εαυτό της. Στην Πάτρα, στην Αθήνα, στη Σύρο, στη Νάουσα, στον Τύρναβο, στην Κοζάνη, στην Ξάνθη, σε δεκάδες χωριά και πόλεις, τα αποκριάτικα δρώμενα συνδυάζουν στοιχεία αρχαίας παράδοσης, ρωμαίικης διαχρονίας και δυτικών επιρροών . Η ιταλική commedia dell’ arte, οι βενετσιάνικες μάσκες, οι urban μεταμορφώσεις , οι μ παλ μασκέ των αστών του 19ου αιώνα επηρέασαν το ύφος της Αποκριάς ( βλ. π.χ. ιστορικές μαρτυρίες από τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και περιηγητών όπως ο Edward Dodwell ). Αλλά ο πυρήνας έμεινε. Το γλέντι. Το σκώμμα . Η μεταμφίεση ως κοινωνική ανατροπή. Η μικρή αναρχία μέσα στη δομή της κοινότητας. Η Αποκριά, ακόμα και στον 19ο αιώνα , ήταν ο καθρέφτης της κοινωνίας. Άλλοτε φτωχής, άλλοτε εύθυμης, άλλοτε προκλητικής, αλλά πάντοτε ζωντανής. Ο 20ός Αιώνας και η αρχή της μεταλλαγής Ο 20ός αιώνας αλλάζει τα πάντα. Η Ελλάδα αστικοποιείται, φτωχαίνει, μετανάστες φεύγουν έξω, οι πόλεις γεμίζουν . Το καρναβάλι δεν είναι πια η έκφραση μιας κοινότητας, αλλά ενός αστικού σώματος που ψάχνει την ταυτότητά του. Η Πάτρα γίνεται το σύμβολο του νέου τύπου καρναβαλιού: Οργανωμένο, μαζικό, και κυρίως θεαματικό. Και τότε μπαίνει στο παιχνίδι η Δύση .Η εμπορευματοποίηση. Το θέαμα. Οι χορηγοί. Και κυρίως, οι "καταραμένες" τηλεοπτικές κάμερες. Το καρναβάλι αρχίζει να γίνεται show . Χάνει την κοινοτική του λειτουργία. Κερδίζει glitter, φαντασμαγορία, φώτα, οθόνες με αποτέλεσμα το βαθύ νόημα να ξεθωριάζει. Και εδώ εμφανίζεται ο νέος παράγοντας: Ο τρισκατάρατος Νεοταξισμός της συμμορίας των "Πεφωτισμένων" Στη δεκαετία του 1960 και μετά, η Νέα Τάξη επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός νέου ανθρωπολογικού τύπου. Ενός ανθρώπου δηλαδή, χωρίς ιστορία, χωρίς μνήμη, χωρίς παράδοση . Η «Εποχή του Υδροχόου», οι ψευδοπνευματικές κουλτούρες της Δύσης, η αποδόμηση των ορίων, η σεξουαλική «επανάσταση», η κουλτούρα του «κάνε ό,τι νιώθεις», όλα αυτά εισβάλλουν στην παγκόσμια σκηνή. Το καρναβάλι γίνεται πεδίο επίδειξης του νέου μοντέλου. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το καρναβάλι του Ρίο . Αυτό που ξεκίνησε ως κοινοτική afro-Brazilian γιορτή , κατέληξε σε εργαλείο παγκόσμιου θεάματος, εμπορευματοποίησης του σώματος, σεξουαλικής υπερβολής, υπερβολικής παραμόρφωσης συμβόλων, κοινωνικής εκτροπής. Εκεί βλέπει κανείς την επιρροή του Νεοταξισμού σε καθαρή μορφή. Το θέαμα πάνω από το νόημα. Η πρόκληση πάνω από τη γιορτή . Η εμπορευματοποίηση πάνω από την παράδοση. Και η Ελλάδα, μετά το 1974, ακολούθησε, όχι στον ίδιο βαθμό, αλλά στην ίδια κατεύθυνση. Το καρναβάλι έγινε μαζικό γεγονός, τηλεοπτικό προϊόν, φαντασμαγορικό πανηγύρι . Η μάσκα έπαψε να είναι θρησκευτική ή κοινωνική. Έγινε lifestyle. Ο φαλλικός συμβολισμός, πάλαι ποτέ γονιμικός, μετατράπηκε σε χοντροκοπιά χωρίς ρίζα. Το έθιμο αλλοιώθηκε. Όχι επειδή ήταν «παγανιστικό». Αλλά επειδή έγινε αποϊεροποιημένο. Δεν είναι όμως όλα χαμένα. Υπάρχουν περιοχές που διασώζουν την αυθεντική ελληνική αποκριά . Η Νάουσα, η Σκύρος, ο Τύρναβος, η Κοζάνη, η Θράκη, ο Πόντος... Εκεί βλέπεις κάτι παλιό, κάτι καθαρό, κάτι ρωμαίϊκο . Αλλά η μαζική εικόνα της Αποκριάς στην Ελλάδα έχει γίνει ένα υβρίδιο. Κομμάτι παράδοση, κομμάτι ρωμαίϊκη μνήμη, κομμάτι δυτικό θέαμα, κομμάτι νεοταξική αισθητική και πάει λέγοντας. Κι εδώ βρίσκεται το μεγάλο συμπέρασμα: Το καρναβάλι δεν είναι ούτε δαιμονικό, αλλά ούτε και αθώο. Είναι απλά ο καθρέφτης της κοινωνίας μας. Στην αρχαιότητα καθρέφτιζε τη γη. Στη Ρωμανία καθρέφτιζε την κοινότητα. Στο 19ο αιώνα καθρέφτιζε το λαϊκό φιλότιμο. Στον 20ό καθρέφτιζε την αστικοποίηση. Στον 21ο καθρεφτίζει την αποϊεροποίηση και τον νεοταξικό ανθρωπολογικό τύπο. Κι αν κάτι πρέπει να ξαναδούμε σήμερα, δεν είναι η Αποκριά . Είναι η σχέση μας με τη μνήμη, τη χαρά, το μέτρο και την κοινότητα. Και προπαντός, τη σχέση μας με τον Θεό. Γιατί οι Απόκριες και κυρίως η σημερινή μέρα, η "Καθαρή Δευτέρα", μας βάζει σε έναν αγώνα πίστης και εσωτερικής καθάρσεως, αφήνοντας πίσω τη χαρά και με γεμάτες "μπαταρίες", να προετοιμαστούμε όχι απλά για το Μέγα Πάθος του Κυρίου μας, αλλά για την Ανάσταση Του. Η Ρωμιοσύνη δεν φοβήθηκε ποτέ τη χαρά . Φοβήθηκε μόνο την απώλεια του μέτρου. Αυτό είναι που σήμερα χρειάζεται διάκριση αλλά και επίκριση. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η σύγχρονη δαιμονοποίηση της Αποκρέω Ιερή αγωνία ή ιστορική αστοχία; Και τι συμβαίνει τελικά με τον «Εωσφορισμό» στη χριστιανική γραμματεία; Πρώτον, ΔΕΝ είμαι Θεολόγος. Είμαι ένας απλός Ιστορικός, που βλέπω τα γεγονότα και το παρελθόν ακριβώς από τη σκοπιά του Ιστορικού. Όμως, μέσα από τη δική μου ματιά που βλέπει τα πράγματα, θα πρέπει όχι να θεολογήσω, αλλά να κοινωνιολογήσω για να βρω τις απαντήσεις που μου λείπουν, όσον αφορά την δική μου ματιά, το τονίζω αυτό. Μπορεί να κάνω λάθος και η σκέψη μου να με οδηγεί σε λαθεμένα συμπεράσματα. Ωστόσο, θα τολμήσω να μπώ μέσα στα νερά της Θεολογίας, κοιτώντας πάντα τη φωτεινή πλευρά όχι ως απλός γόνος της γενιάς των Ρωμαίων Ελλήνων, αλλά και ως ταπεινός Χριστιανός. Υπάρχει μια σύγχρονη τάση σε ορθόδοξους κύκλους να θεωρούν την Αποκριά «δαιμονικό κατάλοιπο». Η ανησυχία είναι συχνά ειλικρινής . Ζούμε σε εποχή αποχριστιανοποίησης, αποϊεροποίησης, ηθικού χάους.   Είναι φυσικό η Εκκλησία να υψώνει φωνή υπεράσπισης του μέτρου . Όμως άλλο η ποιμαντική φροντίδα και άλλο η ιστορική ακρίβεια.  Και το πρόβλημα ξεκινά όταν η δεύτερη θυσιάζεται στο όνομα της πρώτης. Για να δούμε καθαρά, πρέπει να απαντήσουμε σε δύο ερωτήματα . Πρώτον,  τι λένε πραγματικά οι Πατέρες για τις λαϊκές γιορτές; Δεύτερον,  υπάρχει πράγματι στον 5ο–9ο αιώνα πατερική διδασκαλία που να συνδέει έθιμα τύπου «μεταμφίεσης» με «Εωσφορισμό»; Ας τα δούμε ένα προς ένα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δεν ήταν εχθρός της χαράς. Ήταν εχθρός της μέθης . Αυτό είναι σημαντικό. Οι ομιλίες του ξεχωρίζουν καθαρά το «γέλωτα σώφρονα» από το «γέλωτα άτακτο» . Στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο δεν υπάρχει ποτέ –ούτε μία φορά– η διδασκαλία ότι το γέλιο, η μεταμφίεση, το σκώμμα είναι «έργο δαιμόνων».  Ή τουλάχιστον εγώ δεν το κατάλαβα ή δεν το πρόσεξα ( βλ. Ομιλία επί της προς Εβραίους , 15, PG 63, 118-119) Από την άλλη, ο Μέγας Βασίλειος νομίζω ότι είναι εξ' ίσου διακριτικός . Αναφέρεται συχνά στις ακρότητες των εορτών, αλλά ποτέ δεν δαιμονοποιεί το παιχνίδι . Ο Μέγας Βασίλειος δεν αναζητεί δαίμονες πίσω από κάθε ανθρώπινη πράξη. Αναζητεί την απουσία διάκρισης ( βλ. Ομιλία περί Μέθης , PG 31, 445). Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μάλιστα, χρησιμοποιεί πολλές φορές την ειρωνεία και τη σάτιρα ως θεολογικό εργαλείο . Στις ομιλίες του κατά του Ιουλιανού  π.χ., υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ο άγιος Γρηγόριος κατανοούσε τη δύναμη του σκωπτικού λόγου μέσα στην κοινότητα ( βλ. Κατά Ιουλιανού, Λόγος Α’, PG 35, 531-664) Σε κανέναν Πατέρα της μεγάλης αυτής εποχής εγώ τουλάχιστον δεν βρίσκω καμμιά κατηγορία κατά της «μεταμφίεσης» ως τέτοιας . Αυτό είναι κρίσιμο για το θέμα μας. Εκεί που οι Πατέρες συγκρούονται είναι στις ρωμαϊκές παγανιστικές τελετές τύπου Σατουρναλίων, όπου υπήρχε συνειδητή τελετουργική επίκληση άλλων θεοτήτων . Μ' άλλα λόγια, η Ορθοδοξία καταδικάζει τη λατρεία, όχι το έθιμο. Γι’ αυτό και η Ρωμανία κράτησε το γέλιο και την Αποκριά, αλλά εγκατέλειψε τα Σατουρνάλια.   Κράτησε την κοινωνική ελευθερία, αλλά όχι την παγανιστική επίκληση. Αυτό είναι το «μέτρο». Σημειωτέον, ο 62ος Κανόνας της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου ( εν Τρούλλω, 692 μ.Χ. ) απαγορεύει ρητά τις παγανιστικές εορτές ( Καλάνδες, Βρουμάλια ) και μεταμφιέσεις με ειδωλολατρικό χαρακτήρα , όπως ανδρών σε γυναικεία ρούχα και το αντίστροφο , αλλά δεν καταδικάζει κάθε μορφή χαράς ή εθίμου ( βλ. Πηδάλιον, ερμηνεία Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτου ). Υπάρχει Πατερική βάση περί «εωσφορικών» εθίμων; Εδώ υπάρχει τεράστια παρανόηση στη σύγχρονη θεολογική αρθρογραφία. Μεταξύ 5ου και 9ου αιώνα έχουμε πλήθος πατερικών κειμένων που μιλούν για δαίμονες, για πλάνες, για ειδωλολατρικές συνήθειες . Όμως κανένα από αυτά δεν χρησιμοποιεί τον όρο «εωσφορικό» για να περιγράψει λαϊκές εκφράσεις χαράς. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, όλοι μιλούν για την πλάνη των ειδώλων , όχι για τα καθημερινά παιχνίδια του λαού. Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης   καταδικάζει τα «σατυρικά παίγνια» όταν αυτά εντάσσονται μέσα σε συνειδητή ειδωλολατρική μίμηση ( βλ. Κατά Εικονομάχων, PG 99, 328-436 ) Αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο. Και δεν αφορά την Αποκριά . Αφορά τελετές της Ανατολής που γίνονταν ως επίκληση δαιμονικών δυνάμεων στο πλαίσιο μαγικών πρακτικών. Πρόκειται για καθαρά ειδωλολατρικά κατάλοιπα,  όχι για λαϊκές μεταμφιέσεις. Ο όρος «εωσφορικός» εμφανίζεται πατερικά για να περιγράψει την υπερηφάνεια (Μάξιμος ο Ομολογητής, Κεφάλαια περί Αγάπης , PG 90, 960-1080) , την αλαζονεία ( Ιωάννης Χρυσόστομος, Ομιλία επί της προς Εβραίους , PG 63 ), την αποστασία ( Ιωάννης Δαμασκηνός, Έκδοσις "Ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως", PG 94, 789-1228 ), τη συνειδητή μ' άλλα λόγια καταπολέμηση του Θεού. Ποτέ για κοινωνικές εκδηλώσεις. Γι’ αυτό - κατά την ταπεινή πάντα άποψη μου - η σύγχρονη φράση «οι μεταμφιέσεις είναι εωσφορικές» δεν έχει πατερικό θεμέλιο. Είναι σύγχρονη υπεραπλούστευση. Πώς προέκυψε η σύγχρονη "δαιμονολογία" των εθίμων Αυτό είναι όντως κοινωνιολογικό φαινόμενο. Μετά τον 17ο αιώνα, η Δύση, μέσα από τον προτεσταντισμό και τον πουριτανισμό, ανέπτυξε μια εμμονή με την ιδέα ότι κάθε λαϊκό έθιμο είναι «διαβολικό» . Η ηθικολογία υποκατέστησε τη διάκριση. Η Ορθόδοξη Ανατολή, ειδικά μετά την Τουρκοκρατία, επηρεάστηκε από αυτό το ρεύμα. Στον 20ό αιώνα, με την άνοδο του φονταμενταλισμού , κάποιοι Έλληνες θεολόγοι – καλοπροαίρετοι, αλλά πιθανόν ιστορικά αδέξιοι – άρχισαν να βλέπουν «πλάνες» ακόμη και σε παραδοσιακές κοινωνικές εκδηλώσεις . Έτσι δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η Αποκριά είναι «του Βάκχου» , λες και ο σημερινός Έλληνας μεταμφιέζεται για να κάνει επίκληση στον θεό του οίνου. Η πραγματικότητα είναι απλά ότι ο λαός  θέλει να γελάσει πριν από τη νηστεία . Το Τριώδιο επιβάλλει νηστεία και μετάνοια . Η Εκκλησία επιτρέπει τη χαλάρωση πριν από αυτό. Αυτό δεν το θεωρώ εγώ δαιμονική ρίζα. Το θεωρώ ως ανθρωπολογική σοφία . Έχει βάση λοιπόν ο «εωσφορισμός» στην παράδοση; Αν μιλάμε ιστορικά, η απάντηση είναι καθαρή: Ο εωσφορισμός στη χριστιανική γραμματεία αφορά εσωτερικές στάσεις της ψυχής  και όχι κοινωνικά έθιμα . Αν μιλάμε πνευματικά , η απάντηση γίνεται λεπτότερη: Οτιδήποτε γίνεται χωρίς μέτρο, χωρίς σοβαρότητα, με απώλεια ορίων, μπορεί να γίνει πόρτα προς την πτώση . Άρα λοιπόν, το έθιμο της Αποκριάς, δεν εωσφορικό . Είναι η απώλεια του μέτρου  που μπορεί να γίνει ή γίνεται εν τοις πράγμασιν εωσφορική. Και αυτό οι Πατέρες το είπαν ολοκαθαρά. Ότι ο διάβολος δεν έχει ανάγκη τις μάσκες για να εκφραστεί . Έχει ήδη τον τρόπο του κι αυτός είναι η υπερηφάνεια . Όχι η μεταμφίεση, αλλά η αλαζονεία είναι το όπλο του. Το σημερινό πρόβλημα δεν είναι λοιπόν η Αποκριά . Είναι ο Νεοταξισμός, ο οποίος έχει μπολιάσει τις χριστιανικές κοινωνίες με το πανίσχυρο δηλητήριο της ακολασίας και της πτώσης. Κι αυτό το δηλητήριο, πολύ δύσκολα μπορεί να φύγει απ' τα σαρκία και τις ψυχές μας. Η πραγματική λοιπόν πνευματική απειλή σήμερα, δεν είναι το παραδοσιακό έθιμο . Είναι η αποϊεροποίηση του . Είναι ο νεοταξικός ανθρωπολογικός τύπος  που θέλει τον άνθρωπο χωρίς ρίζες, χωρίς παράδοση, χωρίς μνήμη, χωρίς ιερότητα, χωρίς όρια. Η παραμόρφωση που βλέπουμε στο καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο και στα δυτικά φεστιβάλ  είναι «εωσφορική» με τη θεολογική έννοια, αλλά και νεοταξική με την πολιτισμική έννοια. Είναι ο άνθρωπος που αποκόπηκε από την κοινότητα και προσφέρει τον εαυτό του ως προϊόν θεάματος. Αυτό είναι το πραγματικό πνευματικό πρόβλημα της εποχής μας. Εν Κατακλείδι Οι Πατέρες δεν δαιμονοποίησαν την Αποκριά. Η τρισένδοξη Ρωμανία, η μοναδική στην Ιστορία που ονομάστηκε πολύ σωστά ως το "Κράτος του Θεού επί της Γής", δεν απέρριψε το γέλιο. Η Ορθοδοξία δεν απαγόρευσε τη χαρά. Το μόνο που απαγόρευσε η Ορθοδοξία, ήταν η πλάνη . Και η πλάνη δεν βρίσκεται στη μάσκα. Βρίσκεται στην καρδιά. Αυτό που σήμερα απειλεί τον άνθρωπο δεν είναι η μεταμφίεση. Είναι η μεταμόρφωση της κοινωνίας  σε σκηνή θεάματος όπου όλα επιτρέπονται και τίποτα δεν έχει νόημα. Είναι η εξαφάνιση της μνήμης . Είναι ο εκτοπισμός της κοινότητας . Είναι η επικράτηση του νεοταξικού “ατόμου” , απομονωμένου και ακυβέρνητου. Αν υπάρχει κάτι να φοβηθούμε, δεν είναι η Αποκριά. Είναι ο κόσμος που φτιάχνουν οι ισχυροί, όπου ο άνθρωπος χάνει το πρόσωπό του – όχι επειδή φορά μάσκα, αλλά επειδή του την αφαίρεσαν... ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Η βιβλιογραφία που ακολουθεί τεκμηριώνει τις κύριες αναφορές του κειμένου (πατερικές πηγές, ιστορικά/πολιτισμικά στοιχεία για Διόνυσο, Αποκριά, καρναβάλι, Ρωμανία/Βυζάντιο, νεότερη Ελλάδα). Οι παραπομπές είναι σε πρωτογενείς πηγές (Πατέρες, Συνοδικοί Κανόνες) και δευτερογενείς μελέτες/ιστορικές εργασίες. Πατερικές Πηγές & Συνοδικοί Κανόνες 1.  Ιωάννης Χρυσόστομος •  Ομιλία εις την προς Εβραίους Επιστολήν (Ομιλία 15), PG 63, 118-119. (Αναφορά σε σώφρονα γέλωτα vs. υπερβολική μέθη/ευθυμία). •  Διαθέσιμο σε: Patrologia Graeca, τόμ. 63 (Migne). 2.  Μέγας Βασίλειος •  Ομιλία περί Μέθης, PG 31, 445. (Καταδίκη αχαλίνωτης ευθυμίας και ακρότητας εορτών). •  Διαθέσιμο σε: Patrologia Graeca, τόμ. 31 (Migne). 3.  Γρηγόριος ο Θεολόγος •  Λόγοι Στηλιτευτικοί κατά Ιουλιανού Βασιλέως (Λόγος Α΄ και Β΄), PG 35, 531-720 (ειδικά 531-664). (Χρήση σάτιρας/ειρωνείας ως θεολογικό εργαλείο). •  Διαθέσιμο σε: Patrologia Graeca, τόμ. 35 (Migne). 4.  Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (εν Τρούλλω, 692 μ.Χ.) •  62ος Κανόνας: Απαγόρευση Καλάνδων, Βρουμαλίων, μεταμφιέσεων (ανδρών σε γυναικεία ρούχα κ.λπ.), χορών και παγανιστικών πανηγύρεων. •  Ερμηνεία: Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, Πηδάλιον (εκδ. Αστέρος, Αθήνα 2003 ή νεότερες). •  Πλήρες κείμενο: OrthodoxWiki ή users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy  (Κανόνες Πενθέκτης Συνόδου). 5.  Άλλες πατερικές αναφορές •  Ηράκλειτος (απ. 90), όπως παρατίθεται από Κλήμη Αλεξανδρείας, Προτρεπτικός 22,16-24 (καταδίκη βακχικών οργίων). •  Πλούταρχος, Βίος Σόλωνος 29-30 (Πεισιστράτιδες και προώθηση Διονυσίων). Ιστορικές & Πολιτισμικές Μελέτες για Αποκριά/Καρναβάλι/Διονυσιακά Έθιμα 1.  Ευριπίδης, Βάκχες  ( εκδ. Ζήτρος).(Διπλή φύση Διονύσου: χαρά/τρέλα, Πενθέας). 2.  Burkert, Walter. Greek Religion  (Harvard University Press, 1985).(Αγροτικές/γονιμικές ρίζες Διονυσιακής λατρείας, μετάβαση σε θέατρο). 3.  Burkert, Walter. Homo Necans: The Anthropology of Ancient Greek Sacrificial Ritual and Myth  (University of California Press, 1983).(Καθαρτική λειτουργία σάτιρας/φαλλικών πομπών). 4.  Καραμανλής, Κωνσταντίνος. Η Ιστορία του Καρναβαλιού στην Ελλάδα  (ή παρόμοια λαογραφικά έργα, π.χ. από Λαογραφική Εταιρεία).(Εξέλιξη από αρχαία σε νεότερα έθιμα). 5.  «Της Αναίδειας Θεάματα»  (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Αθήνα).(Ιστορία καρναβαλικής κουλτούρας στην Αθήνα, εξημέρωση/ενσωμάτωση). 6.  Dodwell, Edward. A Classical and Topographical Tour through Greece  (1819) – περιγραφές λαϊκών εθίμων 19ου αι.(Δυτικές επιρροές σε νεοελληνική Αποκριά). 7.  Μακρυγιάννης, Ιωάννης. Απομνημονεύματα  (εκδ. Μέρλιν ή νεότερες).(Μαρτυρίες για λαϊκά έθιμα 19ου αι.). 8.  Πολίτης, Νικόλαος Γ. Παροιμίες του Ελληνικού Λαού  ή λαογραφικά άρθρα για Αποκριές (Νάουσα, Τύρναβος, Ξάνθη). Argoliki Vivliothiki ( argolikivivliothiki.gr ) – άρθρα για Αποκριές/έθιμα.

Όλο το παιχνίδι εν τέλει, γίνεται για τον έλεγχο του πετρελαίου; Οι Αμερικανοί συνεχίζουν συστηματικά να κλιμακώνουν τις εντάσεις γύρω από το Ιράν ή Περσία και τον πνευματικό ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, έχοντας στο στόχαστρο, τι άλλο...; Το πετρέλαιο!  Ο Tράμπ κινεί το εκκρεμές, για να ελέγχει τις τιμές του πετρελαίου! Η Ουάσιγκτον συνεχίζει συστηματικά να εντείνει την πίεση γύρω από το Ιράν. Ειδικότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι μεταφέρονται πρόσθετες αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή. Η συγκέντρωση στρατιωτικής ισχύος στα περσικά παράλια χαρακτηρίζεται ήδη ως η μεγαλύτερη από την εποχή της επιχείρησης «Καταιγίδα της Ερήμου» και της εισβολής στο Αφγανιστάν. Ένα αεροπλανοφόρο κρούσης βρίσκεται ήδη εκεί, ένα δεύτερο φτάνει με μέγιστη ταχύτητα, ενώ κυκλοφορούν φήμες και για αποστολή τρίτου! Παράλληλα, συγκεντρώνονται μαχητικά και αναγνωριστικά-διοικητικά αεροσκάφη, ενώ η προβλεπόμενη ροτέισον των χερσαίων δυνάμεων σε βάσεις γειτονικών χωρών έχει ακυρωθεί. Όλο αυτό το επιδεικτικό στρατιωτικό «παράταγμα» συνεχίζεται πάνω από έναν μήνα, διάστημα κατά το οποίο διεξάγονται παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη. Το Ιράν υφίσταται διαρκείς πιέσεις, καθώς διοχετεύονται συνεχώς πληροφορίες και δηλώσεις στον δημόσιο λόγο ότι μια στρατιωτική εισβολή, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, είναι αναπόφευκτη. Επιπλέον, το Ισραήλ ρίχνει λάδι στη φωτιά, απαιτώντας ουσιαστικά την άνευ όρων παράδοση της Τεχεράνης και τον πλήρη αφοπλισμό της. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, κινεί διαρκώς το «εκκρεμές»: τη μια απειλεί με στρατιωτικά χτυπήματα, την άλλη δηλώνει ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται σε σοβαρές διαπραγματεύσεις. Αυτό το εκκρεμές επιτρέπει στις ΗΠΑ να ελέγχουν σταδιακά, χωρίς απότομες διακυμάνσεις, τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου. Πριν από δύο εβδομάδες, ο Ιρανός αξιωματούχος ασφαλείας Αλί Λαριτζανί ανακοίνωσε ότι οι προετοιμασίες για διαπραγματεύσεις προχωρούν πλήρως . Ως αποτέλεσμα, η άνοδος των τιμών των πετρελαϊκών συμβολαίων σταμάτησε απότομα και υπό το κλίμα προσδοκίας αποκλιμάκωσης μειώθηκαν κατά πέντε τοις εκατό. Στη συνέχεια άρχισε ένας νέος κύκλος στοχευμένων πιέσεων από τις ΗΠΑ και ήδη ο αμερικανικός ιστότοπος Axios, επικαλούμενος ανάλυση αγοράς, αναφέρει ότι το Brent αυξήθηκε ομαλά στα 69 δολάρια το βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI ξεπέρασε τα 64 δολάρια. Την ίδια στιγμή, τα παρατηρητήρια της αγοράς αναφέρουν ότι τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου στο εσωτερικό των ΗΠΑ μειώνονται απότομα . Μόνο την περασμένη εβδομάδα, ενώ είχε προβλεφθεί αύξηση κατά δύο εκατομμύρια βαρέλια, στην πραγματικότητα μειώθηκαν κατά εννέα εκατομμύρια. Τα εμπορεύσιμα αποθέματα στο Κάσινγκ της Οκλαχόμα , τον μεγαλύτερο κόμβο διακίνησης WTI στις ΗΠΑ, έπεσαν στα 24 εκατομμύρια βαρέλια, μόλις λίγο πάνω από το όριο «μη ανακτήσιμου αποθέματος», δηλαδή σχεδόν στον πάτο των δεξαμενών. Παράλληλα, καταγράφεται μεγάλη μείωση και στα αποθέματα βενζίνης και διυλισμένων προϊόντων (κηροζίνης, ντίζελ, γκαζόιλ). Αυτό σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον άρχισε να συγκρατεί τις ελεύθερες ποσότητες πετρελαίου και των προϊόντων του . Οι αναλυτές θεωρούν ότι οι ΗΠΑ δημιουργούν έτσι ένα «μαξιλάρι ασφαλείας», ώστε στην περίπτωση που αρχίσουν άμεσα στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν να ισορροπήσουν τις αναμενόμενες εκτινάξεις των τιμών . Ο στόχος αφορά αποκλειστικά την εγχώρια αγορά, ώστε βραχυπρόθεσμα και μέχρι –σύμφωνα με τους στρατιωτικούς σχεδιαστές του Πενταγώνου– να τεθεί υπό αμερικανικό έλεγχο η εξαγωγική ροή του ιρανικού πετρελαίου, να περιοριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο η αύξηση των τιμών καυσίμων μέσα στις ΗΠΑ . Η ομάδα του Τραμπ παίζει εδώ ένα ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο παιχνίδι , αφού οι εκλογές για το Κογκρέσο πλησιάζουν το φθινόπωρο . Οι Ρεπουμπλικανοί δεν μπορούν να επιτρέψουν άνοδο της τιμής της βενζίνης, και μαζί της του κόστους βασικών αγαθών , διότι κάτι τέτοιο θα τροφοδοτήσει βέβαιο κύμα δυσαρέσκειας , πάνω στο οποίο οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν να ανακτήσουν την πλειοψηφία. Οι κίνδυνοι είναι υψηλοί Σύμφωνα με τις μέσες εκτιμήσεις, εάν ξεσπάσουν μάχες περιορισμένης έντασης στην περιοχή του Ορμούζ, οι τιμές θα αυξηθούν αμέσως κατά 15–25 δολάρια το βαρέλι , με την αποκλιμάκωση να μην έρχεται πριν περάσουν δύο έως τρεις μήνες μετά το τέλος των πληγμάτων. Αν οι ΗΠΑ ανεβάσουν απότομα το επίπεδο της αντιπαράθεσης και η ναυσιπλοΐα στα στενά του Ορμούζ διακοπεί εν μέρει ή πλήρως, οι τιμές μπορεί να εκτιναχθούν στα 110–130 δολάρια. Ακόμη και μετά από συμφιλίωση των πλευρών, η «ηχώ του πολέμου» στις αγορές θα διατηρήσει επιπλέον κόστος 20–30 δολάρια το βαρέλι. Τέτοιες αναταράξεις θα επηρεάσουν αναπόφευκτα και την αμερικανική αγορά, γι’ αυτό η Ουάσιγκτον κρατάει σημαντικά αποθέματα, ώστε να αντισταθμίσει την αστάθεια των διεθνών τιμών με σταθερότερες εσωτερικές. Το τρίτο σενάριο Εάν η μεταφόρτωση πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω των Στενών του Ορμούζ διακοπεί για μεγάλο διάστημα, οι τιμές θα εκτιναχθούν «στον ουρανό», ξεκινώντας από τα 140 δολάρια ανά βαρέλι και πάνω . Όμως αυτό θεωρείται μάλλον απίθανο, διότι τότε δεν θα επαρκέσουν τα αποθέματα εξισορρόπησης , με αποτέλεσμα οι τιμές πετρελαίου εντός των ΗΠΑ να εκτοξευθούν επίσης . Κάτι τέτοιο θα σήμαινε εκκωφαντική πολιτική ήττα για την ομάδα Τραμπ στις φθινοπωρινές εκλογές. Ωστόσο, αν το αμερικανικό σχέδιο πετύχει, τα οφέλη θα υπερκαλύψουν τις απώλειες . Το ιρανικό στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα, που εξασφαλίζει την κυριαρχία και το πολιτικό βάρος της χώρας στην περιοχή, θα σταματήσει . Η επενδυτική επέκταση της Κίνας στο Ιράν θα παγώσει επ’ αόριστον , ενώ η σχεδιαζόμενη εκσυγχρονιστική αναβάθμιση της ιρανικής πετρελαιοπαραγωγής, των διυλιστηρίων, της πετροχημείας και άλλων κρίσιμων κλάδων θα ανασταλεί . Το Πεκίνο δεν θα μπορεί πια να εγγυηθεί την ασφάλεια των παγκόσμιων διαδρομών του στο πλαίσιο των σχεδίων «Βορράς–Νότος» και «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος», τα οποία ήδη επιβραδύνονται λόγω της υπονομευτικής δράσης των ΗΠΑ . Αν η κρίση γίνει μακρά, δεν αποκλείεται αύξηση της συνολικής αστάθειας σε όλη τη Μέση Ανατολή, όπου η Ουάσιγκτον θα μπορεί να διαδραματίσει ρόλο διαιτητή και διαχειριστή πόρων. Όλα αυτά όμως αφορούν τη μεσοπρόθεσμη προοπτική. Προς το παρόν, εξ' αιτίας της συναισθηματικής και επικοινωνιακής αναταραχής , οι Αμερικανοί χρηματιστές πούλησαν μέσα σε μία μόλις μέρα πετρέλαιο αξίας 256 εκατομμυρίων δολαρίων , εκ των οποίων οκτώ εκατομμύρια αποτελούν απρογραμμάτιστο κέρδος από τις διακυμάνσεις των τιμών . Γι’ αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ θα παρατείνουν αυτό το «παιχνίδι» όσο περισσότερο μπορούν , αποφεύγοντας να το μετατρέψουν σε άμεση πολεμική σύγκρουση . Παρόμοιες διεργασίες, παρεμπιπτόντως, βλέπουμε και στη στρατηγική τους γύρω από την ουκρανική κρίση.

Αποκαλύψεις που προκαλούν σεισμό στο - διεφθαρμένο ώς το κόκκαλο πλέον - Μπάκινγχαμ Αποκαλύψεις που προκαλούν σεισμό στο Μπάκινγχαμ φέρνουν στο φως στοιχεία ότι ο βασιλιάς Κάρολος είχε προειδοποιηθεί ήδη από το 2019 πως το όνομα της βασιλικής οικογένειας «καταχραζόταν» μέσω των επιχειρηματικών διασυνδέσεων του αδελφού του, Άντριου Μαουντμπάτεν Γουίνδσορ. Σύμφωνα με αποκαλυπτικά email, ο καταγγέλων ενημέρωσε το παλάτι ότι ο τότε Δούκας του Γιορκ διατηρούσε «μυστικούς» οικονομικούς δεσμούς με τον αμφιλεγόμενο χρηματοδότη David Rowland, ο οποίος – όπως καταγγέλλεται – αξιοποιούσε τη βασιλική σύνδεση προς ίδιον όφελος. Το email που έφτασε στον τότε Πρίγκιπα της Ουαλίας Τον Αύγουστο του 2019, άτομο με γνώση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Άντριου απέστειλε email στον τότε Πρίγκιπα της Ουαλίας μέσω του νομικού γραφείου Farrer & Co. Στο μήνυμα γινόταν λόγος για «κατάχρηση του ονόματος της Βασιλικής Οικογένειας» από τον Rowland, ενώ σημειωνόταν χαρακτηριστικά: «Οι ενέργειες της Αυτού Βασιλικής Υψηλότητας του Δούκα του Γιορκ υποδηλώνουν ότι θεωρεί τη σχέση του με τον David Rowland πιο σημαντική από εκείνη με την οικογένειά του». Ο καταγγέλων απέστειλε δεύτερο email απευθείας στον Rowland, κοινοποιώντας το στον ιδιωτικό γραμματέα του Καρόλου, Clive Alderton, και στον νομικό της αείμνηστης Βασίλισσας, Mark Bridges. Σε αυτό υποστήριζε ότι:  «Τα αποδεικτικά στοιχεία αποδεικνύουν αδιαμφισβήτητα ότι έχετε καταχραστεί το όνομα της βασιλικής οικογένειας». Κατηγορίες για τραπεζική άδεια και οικονομικές διευθετήσεις Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η καταγγελία ότι ο Rowland φέρεται να «πλήρωσε» τον Άντριου για να εξασφαλίσει τραπεζική άδεια στο Λουξεμβούργο για την ιδιωτική του τράπεζα, Banque Havilland. Στο email περιλαμβάνονταν – σύμφωνα με τις αποκαλύψεις – ακόμη και στοιχεία τραπεζικού λογαριασμού που αποδίδονταν στον Άντριου. Η Banque Havilland έχασε την τραπεζική της άδεια το 2024 από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και έχει προσφύγει κατά της απόφασης. Παράλληλα, ο Rowland φέρεται: – Να έδωσε 40.000 λίρες στην πρώην σύζυγο του Άντριου, Sarah Ferguson, για την αποπληρωμή χρεών. –  Να εξόφλησε το 2017 δάνειο ύψους 1,5 εκατ. λιρών για λογαριασμό του Άντριου. Κατά την περίοδο 2001–2011, όταν ο Άντριου ήταν εμπορικός απεσταλμένος του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Rowland και ο γιος του Jonathan συμμετείχαν σε αποστολές σε Κίνα και πρώην σοβιετικά κράτη. Emails δείχνουν ότι: Ο Άντριου ενημέρωνε επανειλημμένα τον Rowland για επιχειρηματικές ευκαιρίες. Φέρεται να χρησιμοποίησε εμπορική αποστολή για να διευκολύνει πολυεκατομμυριούχα συμφωνία πώλησης πετρελαίου στην Κίνα, με προσδοκίες για μεγάλα κέρδη μαζί με τον Jeffrey Epstein. Προσκλήθηκε ο Jonathan Rowland σε συνάντηση στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ με τον Βρετανό πρέσβη στο Μαυροβούνιο για την ενίσχυση επιχειρηματικών επιδιώξεων. Διπλωμάτες φέρονται να έθεσαν κυβερνητικό προσωπικό στη διάθεση των Rowlands, ενώ ο Άντριου παρείχε ακόμη και το επίσημο πρόγραμμά του για ταξίδι στο Μαυροβούνιο. Σύλληψη και ποινικές προεκτάσεις Η υπόθεση λαμβάνει δραματική τροπή, καθώς ο Άντριου συνελήφθη με υποψίες για το αδίκημα της «κακής άσκησης δημόσιου αξιώματος» – αδίκημα που επισύρει ποινή έως και ισόβιας κάθειρξης . Δεν του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και αφέθηκε ελεύθερος υπό έρευνα. Η Μητροπολιτική Αστυνομία ξεκίνησε διαδικασία εντοπισμού και επικοινωνίας με νυν και πρώην αξιωματικούς που είχαν υπηρετήσει στην προσωπική του φρουρά. Η εφημερίδα The Mail on Sunday επανέρχεται στην υπόθεση των επιχειρηματικών σχέσεων του Prince Andrew με τον χρηματοδότη David Rowland , υπενθυμίζοντας ότι ήδη από το 2019 είχε δημοσιεύσει αποκαλύψεις για τις μεταξύ τους συμφωνίες Πολιτικές πιέσεις και διαδοχή Η υπόθεση έχει προκαλέσει πολιτική θύελλα . Βουλευτές ζητούν άμεση αστυνομική διερεύνηση, ενώ αυξάνονται οι φωνές που ζητούν νομοθετική ρύθμιση για την αφαίρεση του Άντριου από τη γραμμή διαδοχής , όπου παραμένει όγδοος. Η Αμερικανίδα δικηγόρος Gloria Allred κάλεσε δημόσια τον βασιλιά και τον Πρίγκιπα και την Πριγκίπισσα της Ουαλίας να συνεργαστούν με τις Αρχές, εφ' όσον τους ζητηθεί.

Ένας Μητσοτάκης ...νεοφιλελέ που βγάζει ...κάρκαδα απ τη μύτη του σε διεθνή συμπόσια, για να μας θυμίζει όλο και περισσότερο το πόσο...πεφωτισμένος αλλά και πόσο άρρωστος κοινωνιοπαθής είναι! Προτού ακόμη καταλαγιάσει ο θόρυβος για τη διπλωματία του μυξομάντιλου με το οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ταπείνωσε τον ελληνικό λαό μπροστά στον Ταγίπ Ερντογάν, ο Έλληνας πρωθυπουργός μας χάρισε άλλη μια στιγμή… αηδίας! Αυτήν τη φορά στη Σύνοδο Κορυφής για τον αντίκτυπο της Τεχνητής Νοημοσύνης που πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί , όπου ο πρωθυπουργός μας έδωσε το «παρών» μαζί με κορυφαίους CEOs και ηγέτες εταιριών A.I./tech και περισσότερους από 20 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Κατά τη διάρκεια της σημαντικής συνόδου, ο Κυριάκος δεν βρήκε τίποτα καλύτερο να κάνει από… ανασκαφές στη μύτη του. Δεν γνωρίζω αν αυτή η ενασχόληση είναι νευρικό τικ ή συνειδητή στρατηγική για να γίνει viral με τον χειρότερο τρόπο. Δεν ξέρω αν αυτό το ζωτικό για τον άνθρωπο όργανο είναι το φετίχ του Έλληνα πρωθυπουργού… ή απλώς του διαφεύγει η βασική έννοια της δημόσιας εικόνας. Ενώ ο Σαμ Άλτμαν μιλούσε για το μέλλον της ανθρωπότητας, ο κυπριακής καταγωγής Ντέμης Χασάμπης αναφερόταν στο επόμενο άλμα της Τεχνητής Νοημοσύνης και ο Μόντι πόζαρε ως παγκόσμιος ηγέτης της AI εποχής, ο δικός μας πρωθυπουργός… σκάλιζε τη ρινική του κοιλότητα σαν να έψαχνε τον χαμένο θησαυρό. Δεν γνωρίζω επίσης αν το κάνει επίτηδες κάθε φορά που εστιάζουν σ’ αυτόν οι κάμερες για να μας κάνει διεθνώς ρεζίλι ή αν, στην τελική, έχουμε να κάνουμε με απροσάρμοστο που για πολλοστή φορά επιλέγει να απαξιώνει τη σοβαρότητα της παρουσίας του ως εκπρόσωπος μιας χώρας, ενός λαού, ενός έθνους, με μια χειρονομία που κάθε άλλο παρά αξιοπρέπεια εκπέμπει. Ίσως, βέβαια, απλώς να ήθελε να δείξει στους big tech ότι η Ελλάδα έχει πρωτοποριακή προσέγγιση στην «εξόρυξη δεδομένων», σε μια σύνοδο όπου όλοι, πλην του ιδίου, προσπάθησαν να δείξουν σοβαρότητα, όραμα και αυτοπεποίθηση. Όπως και να έχει, ο ελληνικός λαός δεν αξίζει έναν πρωθυπουργό που, μεταξύ άλλων, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου, αντί να μιλάει για καινοτομία και μέλλον, φυσάει ξεδιάντροπα τις μύξες του ή κάνει ρινικές εξορύξεις . Είναι καιρός εκεί στου Μαξίμου να καταλάβουν οι συνεργάτες του και πάνω απ’ όλα ο ίδιος ότι η δημόσια εικόνα του δεν είναι σέλφι με φίλτρο, αλλά έχει καταντήσει διεθνής διασυρμός! Βεβαίως, δεν είμαστε ο μόνος λαός της Ευρώπης που έχει για πρωθυπουργό έναν κοινωνιοπαθή . Από προχθές οι Γάλλοι παραμιλούν με τον Μακρόν , ο οποίος βρέθηκε κι αυτός στην Ινδία κι ενώ είχε πολλά σημαντικά πράγματα να κάνει, όπως, για παράδειγμα, να επισκεφτεί εργοστάσια ή ερευνητικά κέντρα γαλλικών συμφερόντων, επισκέφτηκε με την Μπριζίτ τον ναό Gurdwara Bangla Sahib στο Νέο Δελχί. Ο Γάλλος πρόεδρος επέλεξε αυτόν τον ιδιαίτερο ναό του σιχισμού , με τις ιδιαίτερες ενδυματολογικές υποχρεώσεις όπως είναι το καλυμμένο κεφάλι και τα γυμνά πόδια, για να κάνει τουρισμό, μην έχοντας καταλάβει, όπως και ο Κυριάκος, τη διαφορά μεταξύ ενός αρχηγού κράτους που πρέπει να διατηρεί πάντα την αξιοπρέπεια του αξιώματός του κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στο εξωτερικό κι ενός αδαούς ή επιδειξιμανούς τουρίστα σε στιγμές που απαιτούν σοβαρότητα και ευπρέπεια.