Search this site

«Κανείς δεν φτάνει τη Ρωσία» - Ήττα προσώρας των ΗΠΑ, ο ...«Παγκόσμιος Ηγεμόνας» δεν μπορεί καν να πάει στην Αρκτική! Οι ΗΠΑ στη μάχη για την Αρκτική, έχει να επιδείξει... μισό παγοθραυστικό έναντι 41 της Ρωσίας Ο ανταγωνισμός για την Αρκτική, μια από τις πιο πλούσιες - και ανεκμετάλλευτες - περιοχές της Γης σε σπάνιες γαίες, ορυκτούς πόρους και μεταλλεύματα - υπολογίζεται ότι περίπου το 13% των παγκόσμιων μη ανακαλυφθέντων αποθεμάτων πετρελαίου και το 30% των μη ανακαλυφθέντων αποθεμάτων φυσικού αερίου βρίσκονται στην περιοχή αυτή - είναι σε πλήρη εξέλιξη... Η Αρκτική, η οποία ήρθε στο φως της δημοσιότητας μετά τις πρόσφατες απαιτήσεις του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump να καταλάβει τη Γροιλανδία για λόγους εθνικής ασφαλείας , πράγματι έχει τεράστια στρατηγική αξία λόγω της γεωπολιτικής της σημασίας. Σε αυτήν την κούρσα η Ρωσία δεν έχει επί της ουσίας κανέναν αντίπαλο, καθώς ο μεγάλος αντίπαλος, οι ΗΠΑ δεν μπορούν καν να σταθούν με σοβαρές αξιώσεις απέναντι της, μια και δεν διαθέτουν έναν αξιόπιστο στόλο παγοθρασταυτικών... Ωστόσο, αναλυτές εκτιμούν ότι η Ουάσινγκτον δεν θέλει να αποδεχθεί την κυριαρχία της Μόσχας, και αναφέρουν ότι η μόνη λύση που έχει στα χέρια του ο Trump είναι να αναζητήσει τη βοήθεια των Συμμάχων σε μια απέλπιδα προσπάθεια να φτάσει τη Ρωσία. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι στην Αρκτική είναι σε εξέλιξη η στρατιωτική άσκηση Arctic Watch, η οποία περιλαμβάνει πολυδιάστατες ασκήσεις στην περιοχή με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών και εξοπλισμού προκειμένου όπως είπε, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Mark Rutte να αποτραπεί η απειλή της Ρωσίας και της Κίνας... Χαμηλή εκκίνηση Ο Donald Trump σχεδιάζει να επεκτείνει την αμερικανική επιρροή στην πλούσια σε πόρους περιοχή της Αρκτικής. Υπό το πρόσχημα της προστασίας της περιοχής από την ρωσική και κινεζική επιρροή, προωθεί την ιδέα της ένταξης της Γροιλανδίας και του Καναδά στις ΗΠΑ. Ωστόσο, εκτός από πολιτικούς περιορισμούς, η υλοποίηση αυτής της ιδέας εμποδίζεται από την πρακτική απουσία παγοθραυστικών. «Με την τρέχουσα κατάσταση, ο «παγκόσμιος ηγεμόνας» δεν είναι ικανός ακόμα και να εισέλθει στην Αρκτική, πόσο μάλλον να αμφισβητήσει τον μεγαλύτερο παίκτη, τη Ρωσία » επισημαίνει η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Rundschau (FR). Μισό… παγοθραυστικό Οι ΗΠΑ διαθέτουν μόλις τρία παγοθραυστικά: τα Healy, Storis και Polar Star. Το πρώτο είναι εκτός λειτουργίας μετά από πυρκαγιά το 2024, το δεύτερο είναι απλώς μετασκευασμένο πλοίο ανεφοδιασμού και το τρίτο έχει ήδη μετατραπεί σε «μουσειακό εκθέμα» — απαιτεί ετήσιες πολυδάπανες επισκευές και εξυπηρετεί κυρίως τους σταθμούς στην Ανταρκτική, αναφέρει η Tatiana Zikunova, πρόεδρος της Ένωσης παραγωγών Ερπυστριοφόρων Μηχανημάτων και ειδικός στις αρκτικές μεταφορές. Και … λάθος εκτίμηση Το θέμα είναι ότι η Αμερική μέχρι πρόσφατα θεωρούσε την Αρκτική ως περιφερειακή περιοχή. Θεωρούνταν ότι ο μικρός αριθμός παγοθραυστικών ήταν αρκετός για την επίλυση περιορισμένου εύρους προβλημάτων, εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής της ΙΟΝ της Προεδρικής Ακαδημίας, συντονιστής του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του Γραφείου Σχεδιασμού Ανάπτυξης της Αρκτικής, Alexander Vorotnikov. Ωστόσο, σύντομα έγινε σαφές ότι η Αρκτική εξελίσσεται ταχύτατα σε έναν από τους βασικούς κόμβους της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας — για τους πόρους, τη λογιστική και την γεωπολιτική επιρροή. Δεν φτάνουν τη Ρωσία Η περιοχή είναι πλούσια σε πόρους, μεταξύ των οποίων βρίσκονται το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα νικελικά κοιτάσματα, ο κασσίτερος, τα πλατινοειδή, οι αγροχημικές ορυκτές πρώτες ύλες, τα σπάνια μέταλλα και τα σπάνια γήινα στοιχεία, μεγάλες αποθέσεις χρυσού, διαμαντιών, βολφραμίου, υδραργύρου, σιδηρούχων μετάλλων και οπτικών πρώτων υλών. Και προς το παρόν, καμία χώρα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τη Ρωσία, η οποία διαθέτει 34 ντίζελ παγοθραυστικά και 7 πυρηνικά. Στο δρόμο βρίσκονται ακόμη τέσσερα πυρηνικά: τα Yakutia, Chukotka, Leningrad και Stalingrad. Οι υπόλοιποι παίκτες «Μόνο λίγες χώρες διαθέτουν παγοθραυστικά, αλλά ο αριθμός των σκαφών τους είναι πολύ μικρότερος» αναφέρει η Zikunova. Έτσι, ο Καναδάς διαθέτει 17 - κυρίως μεσαία και μικρά, που χρησιμοποιούνται για την τροφοδοσία των βόρειων περιοχών, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων διάσωσης και την προστασία των συνόρων. Η Φινλανδία έχει 8 πλοία. Η Σουηδία κατασκευάζει δύο παγοθραυστικά για την Βαλτική. Η Κίνα δεν διαθέτει αρκτικές περιοχές, ωστόσο αναπτύσσει επιστημονικό στόλο ("Xuelong-1" και "Xuelong-2") και σχεδιάζει πυρηνικά παγοθραυστικά, επιδιώκοντας μακροπρόθεσμους πόρους και μεταφορικούς στόχους. Ο στόλος της Νορβηγίας αριθμεί 2 παγοθραυστικά (σύμφωνα με τις πληροφορίες του 2024), που εξυπηρετούν έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Θλιβερή η κατάσταση των ΗΠΑ Η κατάσταση των ΗΠΑ είναι «απλώς θλιβερή» , αναφέρει η Frankfurter Rundschau, παραθέτοντας τα λόγια του απόστρατου αξιωματικού της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ, Bill Baumgartner. Σε τέτοιες συνθήκες είναι αδιανόητο να ανταγωνιστούν τη Ρωσία, η οποία διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή και τον μεγαλύτερο στόλο παγοθραυστικών στον κόσμο. Αυτή τη δύσκολη κατάσταση στον κλάδο παραδέχτηκε ακόμη και ο Trump. « Δεν είχαμε κανένα, τώρα έχουμε ένα. Η Ρωσία έχει πάνω από σαράντα, και εμείς έχουμε ένα. Αυτό είναι αστεί ο», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος σε συνέντευξη τύπου τον Νοέμβριο του 2025, με αφορμή την Ημέρα των Ευχαριστιών. Προηγουμένως, ο Trump τόνισε ότι η Αρκτική πρέπει να καταταγεί στην πρώτη θέση των κρατικών προτεραιοτήτων των ΗΠΑ και δήλωσε την πρόθεσή του να παραγγείλει 40 παγοθραυστικά. Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι ειδικοί, οι ΗΠΑ δεν έχουν τη δυνατότητα να κατασκευάσουν πλοία τέτοιας κλάσης μόνες τους. Επιτυχία με κάθε κόστος Μερικά από αυτά σκοπεύουν να τα παραγγείλουν από τη Φινλανδία, ενώ οι ΗΠΑ θα πρέπει επίσης να συμφωνήσουν με τον γειτονικό τους εταίρο — τον Καναδά. «Οι χώρες έχουν ήδη υπογράψει συμφωνία για την κοινή ανάπτυξη, παραγωγή και συντήρηση αρκτικών και πολικών παγοθραυστικών: ICE Pact. Με κοινές προσπάθειες, σκοπεύουν να κατασκευάσουν 70-90 νέα πλοία μέχρι το 2030» υπενθυμίζει ο πρόεδρος της Αρκτικής Ακαδημίας Επιστημών, Arseny Mityko. «Ακούγεται αμφίβολο, αλλά ο αγώνας για τους πόρους της Αρκτικής είναι σοβαρός, και οι ΗΠΑ, παρά την έλλειψη παγοθραυστικών, δεν σκοπεύουν να υποχωρήσουν. Μέσω του ICE Pact θέλουν να καλύψουν τη διαφορά. Αλλά χωρίς τη Φινλανδία, οι Αμερικανοί δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τη Ρωσία και την Κίνα στην Αρκτική» επισημαίνει ο Ρώσος καθηγητής. Οι Γερμανοί δεν πιστεύουν στην υλοποίηση του σχεδίου: η Frankfurter Rundschau αναφέρει ότι οι ΗΠΑ δεν θα προλάβουν ποτέ τη Ρωσία, παρά τις όποιες προσπάθειες. Κλειδί για την οικονομία Ούτως ή άλλως, στο τέλος αυτό δεν είναι απαραίτητο για τις ΗΠΑ, θεωρεί η Zikunova. «Φυσικά, δεν μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς παγοθραυστικά: ένα κυρίαρχο κράτος δεν μπορεί να αναθέσει την προστασία των συνόρων, τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης και την στρατιωτική παρουσία σε συμμάχους. Ωστόσο, για την Ουάσινγκτον αυτό είναι απλώς ένα στοιχείο παρουσίας, ενώ για τη Ρωσία — ένα κλειδί για την οικονομία» επισημαίνει η Zikunova. Η υπερβολική εστίαση στο θέμα μπορεί, αντίθετα, να έχει αρνητικές συνέπειες για τις ίδιες τις ΗΠΑ: η κατασκευή πλοίων κατάλληλης κατηγορίας είναι εξαιρετικά δαπανηρή, και η βιασύνη δίνει στον Καναδά πολιτικό μοχλό πίεσης, σημειώνουν οι ειδικοί. Για τις περισσότερες χώρες, η ναυσιπλοΐα στην Αρκτική χρησιμεύει κυρίως για την εξασφάλιση ασφάλειας ή επιστημονικής δραστηριότητας, και για αυτό το λόγο είναι λιγότερο κερδοφόρα οικονομικά. To ΝΑΤΟ κάνει ασκήσεις στην Αρκτική λόγω της απειλής από Ρωσία, Κίνα Ενδεικτικές άλλωστε του ενδιαφέροντος που υπάρχει για την Αρκτική είναι και οι σημερινές δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Mark Rutte. O Rutte δήλωσε ότι οι πολυάριθμες ασκήσεις και επιχειρήσεις της συμμαχίας στα ανατολικά σύνορα και στην Αρκτική είναι «απαραίτητες λόγω της ρωσικής απειλής». Ερωτηθείς γιατί είναι αναγκαίο να διεξάγονται ταυτόχρονα τόσες πολλές επιχειρήσεις «ωρολογιακής βόμβας» στη Βαλτική, την Αρκτική και στα ανατολικά σύνορα, ο Rutte υποστήριξε ότι « αυτό μας δείχνει ξεκάθαρα ότι η απειλή υπάρχει. Υπάρχει μια μακροπρόθεσμη ρωσική απειλή, αλλά, παρεμπιπτόντως, δεν πρέπει να είμαστε αφελείς και ως προς την Κίνα, επειδή στην Αρκτική, για παράδειγμα, δεν είναι μόνο η Ρωσία, είναι επίσης και η Κίνα » είπε ο Rutte. Σημειώνεται πως χθες Τετάρτη 11/2 το ΝΑΤΟ ξεκίνησε την επόμενη επιχείρηση "Arctic Watch", η οποία περιλαμβάνει πολυδιάστατες ασκήσεις στην περιοχή με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών και εξοπλισμού.

Η Επιστροφή της Υγειονομικής Τυραννίας; Πώς η ...ιλαρά(!) έγινε το νέο όπλο του αμερικανικού βαθιού κράτους! Τα νεοταξικά φερέφωνα, όπως το "δικό" μας - υποτίθεται - ιστολόγιο Pentapostagma.gr βγήκαν να φωνάξουν πάλι το αφήγημα για το οποίο πληρώνονται αδρά! Δηλαδή ... "εμβολιασμός μέχρι τέλους"! Ελεεινά καθάρματα! Ναι, κάτι βρωμάει . Και βρωμάει όχι επειδή «εμφανίστηκε» ξαφνικά η ιλαρά, αλλά επειδή ο τρόπος που πλασάρεται η κρίση και οι πρωταγωνιστές της δείχνουν ότι κάτι βαθύτερο παίζεται στα ενδότερα της αμερικανικής διοίκησης. Πρώτα απ’ όλα, ο Δρ. Μεχμέτ Οζ δεν είναι τυχαίος. Δεν είναι καν ένας απλός γιατρός που «νοιάζεται για τη δημόσια υγεία» . Είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους τηλε-γιατρούς της Αμερικής , προβεβλημένος για χρόνια μέσα από εκπομπές lifestyle και ποπ-ιατρικής , και άνθρωπος με πολύ στενούς δεσμούς με φαρμακευτικά λόμπι . Στα πολιτικά του ανοίγματα το 2022 ως υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων είχε στηριχθεί από το «σύστημα Τραμπ», αλλά όχι από τον σκληρό αντισυστημικό πυρήνα. Ήταν πάντα ένας μετριοπαθής, φιλικός στις μεγάλες εταιρείες, ένας παίκτης του «Μέσου Χώρου» που έχει μάθει να μιλάει στο ένστικτο των τηλεθεατών και όχι στην αλήθεια της επιστήμης. Την είδηση μας τη δίνει το μητσοτακικό Pentapostagma.gr το οποίο είναι αντι-τραμπικό μέχρι κόκκαλο (ήταν κι αυτό μέσα στη λίστα Πέτσα που χρηματοδοτήθηκε για να προβαλλει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό) και στάζει χολή εναντίον του Κένεντυ, ο οποίος προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα υποχθόνια φαρμακευτικά συμφέροντα και στις εναλλακτικές θεραπείες με φυσικά σκευάσματα και όχι χημικά και επικίνδυνα φάρμακα. Η είδηση και ο σχολιασμός του Pentapostagma.gr : Η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων ιλαράς στις ΗΠΑ πυροδοτεί ενδοκυβερνητική ρήξη. Ο Δρ. Μεχμέτ Οζ παροτρύνει τους πολίτες να εμβολιαστούν, αδειάζοντας τον Ρόμπερτ Κένεντι Η ραγδαία εξάπλωση της ιλαράς στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εξελίσσεται σε μια από τις σοβαρότερες υγειονομικές προκλήσεις των τελευταίων δεκαετιών, προκαλώντας ταυτόχρονα έντονους τριγμούς στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης. Η έξαρση της νόσου έχει φέρει στο προσκήνιο μια εμφανή διάσταση απόψεων μεταξύ κορυφαίων αξιωματούχων του τομέα υγείας της κυβέρνησης του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο Υπουργός Υγείας, Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ, γνωστός για την επιφυλακτική του στάση απέναντι στα εμβόλια, και από την άλλη ο επικεφαλής των ομοσπονδιακών προγραμμάτων Medicare και Medicaid, Δρ. Μεχμέτ Οζ, ο οποίος προχώρησε σε δημόσια έκκληση υπέρ του εμβολιασμού. Η Σοβαρότερη Επιδημία των Τελευταίων 30 Ετών Η ιλαρά, μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια που προκαλεί υψηλό πυρετό, λοίμωξη του αναπνευστικού και σε σοβαρές περιπτώσεις οδηγεί σε πνευμονία, θεωρούνταν ότι είχε εξαλειφθεί επισήμως από τις ΗΠΑ το 2000. Ωστόσο, τα επιδημιολογικά δεδομένα καταδεικνύουν μια άκρως ανησυχητική επιστροφή. Το 2025 καταγράφηκαν περισσότερα από 2.200 επιβεβαιωμένα κρούσματα, αριθμός που αποτελεί το υψηλότερο επίπεδο καταγραφής από το 1992. Η αυξητική τάση συνεχίζεται αμείωτη και στις αρχές του 2026, με πολιτείες όπως η Νότια Καρολίνα και το Τέξας να βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που νοσούν είναι ανεμβολίαστοι, γεγονός που οι ειδικοί της δημόσιας υγείας αποδίδουν στην αυξανόμενη δυσπιστία μιας μερίδας των πολιτών έναντι των προγραμμάτων εμβολιασμού. Το κόστος αυτής της δυσπιστίας αποτυπώνεται πλέον σε ανθρώπινες απώλειες, καθώς έχουν ήδη καταγραφεί θάνατοι μικρών παιδιών που δεν είχαν λάβει την απαραίτητη ιατρική ανοσοποίηση. Η Παρέμβαση του Δρος Οζ Υπέρ του Εμβολιασμού Μπροστά στην κλιμάκωση της υγειονομικής κρίσης, ο Δρ. Μεχμέτ Οζ επέλεξε να τοποθετηθεί με απόλυτη σαφήνεια και επιστημονική αυστηρότητα. Μιλώντας σε αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα, ο επικεφαλής του Medicare και του Medicaid προέτρεψε τους Αμερικανούς πολίτες να αγνοήσουν την παραπληροφόρηση και να εμβολιαστούν άμεσα. «Παρακαλώ, κάντε το εμβόλιο», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η ιλαρά είναι μια ασθένεια για την οποία υπάρχει απόλυτα ασφαλής και αποτελεσματική λύση. Ο Δρ. Οζ ξεκαθάρισε ότι τα ομοσπονδιακά προγράμματα ασφάλισης θα συνεχίσουν να καλύπτουν πλήρως το κόστος του εμβολίου, διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των πολιτών. Η παρέμβασή του ερμηνεύεται ως μια ξεκάθαρη προσπάθεια της τεχνοκρατικής ηγεσίας να θωρακίσει την εμπιστοσύνη του κοινού στην προληπτική ιατρική, σε μια περίοδο που τα επίσημα κυβερνητικά μηνύματα παρουσιάζουν έντονες αντιφάσεις. Ο Ρόλος του Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ Η καθαρή στάση του Δρος Οζ έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την προσέγγιση του Υπουργού Υγείας, Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ. Ο Αμερικανός Υπουργός έχει επικριθεί σφοδρά από τον ιατρικό κόσμο για την προώθηση μη αποδεδειγμένων εναλλακτικών θεραπειών. Αντί να εστιάσει αποκλειστικά στην αναγκαιότητα του εμβολίου MMR (κατά της ιλαράς, της παρωτίτιδας και της ερυθράς), το αμερικανικό υπουργείο Υγείας υπό την ηγεσία του, προέτρεψε πρόσφατα τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) να εντάξουν τη χρήση της βιταμίνης Α στις οδηγίες για τη διαχείριση της νόσου. Αν και οι επιστήμονες αναγνωρίζουν ότι η βιταμίνη Α μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά σε ασθενείς με επιπλοκές (κυρίως σε περιπτώσεις υποσιτισμού), προειδοποιούν αυστηρά ότι σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά την πρόληψη που προσφέρει ο εμβολιασμός. Η προβολή τέτοιων εναλλακτικών λύσεων από τα πλέον επίσημα χείλη προκαλεί σύγχυση στους πολίτες και αποδυναμώνει τις προσπάθειες των υγειονομικών αρχών να περιορίσουν την εξάπλωση του ιού. Μετά από έντονες πιέσεις και τις καταγραφές θανάτων ανεμβολίαστων παιδιών, ο Υπουργός Υγείας αναγκάστηκε τελικά να δηλώσει ότι ενθαρρύνει τον εμβολιασμό, σπεύδοντας ωστόσο να συμπληρώσει ότι πρόκειται για μια αυστηρά «προσωπική επιλογή» που δεν πρέπει να επιβάλλεται από το κράτος. Ο Κίνδυνος Απώλειας του Υγειονομικού Καθεστώτος Η συνεχιζόμενη επιδημία και η εμφανής πολιτική διάσταση στο εσωτερικό των ΗΠΑ δημιουργούν έναν εξαιρετικά επικίνδυνο συνδυασμό. Οι ειδικοί επιδημιολόγοι προειδοποιούν ότι η χώρα κινδυνεύει πλέον ανοιχτά να χάσει τον επίσημο τίτλο της «απαλλαγμένης από την ιλαρά» περιοχής, ένα υγειονομικό καθεστώς που είχε κατακτηθεί με τεράστιο κόπο πριν από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα. Η υπόθεση της ιλαράς στις Ηνωμένες Πολιτείες υπερβαίνει πια τα στενά ιατρικά πλαίσια. Αποτελεί μια ξεκάθαρη απόδειξη των κινδύνων που ελλοχεύουν όταν η επιστημονική τεκμηρίωση τίθεται υπό αμφισβήτηση και η διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας μετατρέπεται σε πεδίο ιδεολογικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων. Ο Παναμερικανικός Οργανισμός Υγείας παρακολουθεί στενά την κατάσταση, την ώρα που το ιατρικό προσωπικό της χώρας δίνει καθημερινή μάχη στα νοσοκομεία για να προστατεύσει τους πιο ευάλωτους. Τα φαντάσματα...επιστρέφουν; Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ κατά γράμμα. Επαναλαμβάνεται όμως ως μοτίβο, σαν ένας αόρατος παλμός που περνά μέσα από εποχές, κυβερνήσεις, λαούς και ψευδαισθήσεις. Το 2020 μάς έδειξε πόσο εύκολα μπορεί να παγιδευτεί μια κοινωνία μέσα σε έναν υγειονομικό μηχανισμό που δεν λογοδοτεί , πόσο δραστικά μπορεί να μεταμορφωθεί το κράτος όταν αποκτά πρόσχημα «προστασίας» και πόσο έτοιμη είναι η τεχνοκρατία να λεηλατήσει την καθημερινότητα ενός λαού όταν της δοθεί η κατάλληλη αφορμή. Και ξαφνικά, το 2026, ένα φάντασμα επιστρέφει. Αλλά όχι το φάντασμα ενός νέου ιού. Το φάντασμα μιας παλιάς ασθένειας , γνωστής, καταγεγραμμένης, με εμβόλιο δεκαετιών, αυτό της ιλαράς. Το ξαφνικό narrative που εξαπλώθηκε σαν καλοχτενισμένη τηλεοπτική οδηγία, είχε μια στόχευση που μύριζε από μακριά. Όχι η αρρώστια, αλλά η επιστροφή στο μοντέλο του φόβου . Και μέσα σε αυτό το σκηνικό προβάλλει ένας παλιός γνώριμος της τηλε-ιατρικής, ένας άνθρωπος προσεκτικά τοποθετημένος, ένας «ειδικός» που ...δεν είναι ακριβώς ειδικός . Ο Δρ. Μεχμέτ Οζ. Την ίδια στιγμή, στο άλλο άκρο της σκηνής, ένας Υπουργός Υγείας που το σύστημα δεν μπορεί να ελέγξει, όσο κι αν προσπαθεί: Ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ ! Και στο φόντο, μια ηγεσία που προσπαθεί να μη βυθιστε ί σε εσωτερικό εμφύλιο: Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ . Καθώς ξετυλίγεται αυτό το υγειονομικό θέατρο, ένα πράγμα γίνεται σαφές. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια ασθένεια. Έχουμε να κάνουμε με την πρώτη μεγάλη απόπειρα επανεκκίνησης του μηχανισμού πειθαρχίας , με το ξαναζέσταμα ενός project που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, με την προσπάθεια του βαθιού κράτους να αναστήσει τον ίδιο παλιό μηχανισμό «συμμόρφωσης». Αυτά που θα γράψω είναι τομή. Χειρουργική τομή . Γιατί αυτό που εκτυλίσσεται στην Αμερική δεν αφορά την Αμερική. Αφορά την παγκόσμια τάση , το νέο αφήγημα, το νέο πείραμα. Και κυρίως αφορά το ποιοι επιδιώκουν να αποκτήσουν ξανά το μοχλό που τους έκανε πανίσχυρους πριν από λίγα μόλις χρόνια . Ο Άνθρωπος-Κλειδί του Συστήματος: Ποιος είναι πραγματικά ο Δρ. Μεχμέτ Οζ Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε ποιος είναι αυτός που εμφανίζεται ως «φωνή της λογικής». Ο Μεχμέτ Οζ δεν είναι ένας ουδέτερος επιστήμονας . Η δημοσιότητά του δεν χτίστηκε σε ερευνητικά εργαστήρια αλλά στα πλατό της αμερικανικής τηλεόρασης. Η σχέση του με την ιατρική είναι μεν πραγματική, αλλά η σχέση του με το σόου , το marketing και τις μεγάλες εταιρικές χορηγίες είναι ακόμη πραγματικότερη. Κάτι δηλαδή μεταξύ Τσιόδρα, Βασιλακόπουλου και Παγώνη! Επί χρόνια, μέσα από εκπομπές τύπου Oprah , ο Οζ εμφανιζόταν ως ο γκουρού που θα δώσει στον αμερικανικό λαό την επόμενη «υγιεινή μόδα» . Από βότανα μέχρι θαυματουργά συμπληρώματα, από συμβουλές που έμοιαζαν επιστημονικά μέχρι πρακτικές που επιστημονικά δεν στέκουν, ο Οζ ήταν το ιδανικό πρόσωπο για να περάσει μια κατάσταση στον λαό χωρίς αντιστάσεις . Ένας μεσάζων. Ένα πρόσωπο που εμπνέει «εμπιστοσύνη» επειδή δεν μοιάζει με ψυχρό τεχνοκράτη, ούτε με αδίστακτο διευθυντή φαρμακοβιομηχανίας. Αυτό τον κάνει ακριβώς το προφίλ που χρειάζεται το σύστημα όταν θέλει να ντύσει με ανθρωπιά κάτι που δεν είναι αθώο . Η τοποθέτησή του στην ηγεσία των προγραμμάτων Medicare και Medicaid δεν ήταν διοικητική επιλογή. Ήταν επιλογή επικοινωνίας . Μια στρατηγική που εξασφαλίζει ότι « ο άνθρωπος στον οποίο πιστεύει ο μέσος Αμερικανός» θα είναι η φωνή που ζητά συμμόρφωση. Και αυτή η φωνή, για πρώτη φορά μετά το 2021, ξανακούγεται με τον ίδιο τόνο. Η Ιλαρά ως άλλοθι: Πώς μια γνωστή ασθένεια γίνεται εργαλείο πίεσης Η ιλαρά δεν είναι νέος ιός. Δεν είναι άγνωστη. Δεν απαιτεί εξειδικευμένες τεχνολογίες. Και – κυρίως – το εμβόλιό της δεν είναι mRNA . Είναι το κλασικό MMR που χρησιμοποιείται δεκαετίες ολόκληρες. Άρα, το ερώτημα δεν είναι «μας ετοιμάζουν νέο mRNA;».Το ερώτημα είναι «γιατί χρησιμοποιούν μια παλιά ασθένεια σαν να είναι ο νέος μαύρος θάνατος;» . Και εκεί βρίσκεται η ουσία. Για να ξαναλειτουργήσει λοιπόν ο μηχανισμός φόβου, χρειάζεται: Μια «έκρηξη» κρουσμάτων. Μια αφήγηση ότι η κοινωνία δεν ακούει τους ειδικούς. Έναν «σωτήρα» που μιλά αυστηρά. Έναν «αιρετικό» μέσα στο ίδιο το κράτος, ώστε να φανεί ότι η διοίκηση δέχεται απειλή από μέσα. Η ιλαρά προσφέρεται τέλεια γιατί χτυπά παιδικό πληθυσμό . Και όταν ο φόβος συνδέεται με παιδιά , τα αντανακλαστικά μιας κοινωνίας λειτουργούν πάντα ασυναίσθητα. Το αφήγημα επί της ουσίας, γράφτηκε από μόνο του. Ξαφνικά, σε πολιτείες όπως η Νότια Καρολίνα και το Τέξας, καταγράφονται «εκρήξεις» , τα μέσα αναπαράγουν εικόνες παιδιατρικών κλινικών, οι ειδικοί μιλούν για «ουρές ανεμβολίαστων» , και το σύστημα αποκτά το πρώτο νέο χαρτί που μπορεί να παίξει μετά από πέντε χρόνια υγειονομικής κόπωσης. Η επόμενη κίνηση είναι η πιο σημαντική. Το σύστημα πρέπει να εμφανίσει έναν "ορθολογικό υπεύθυνο" απέναντι σε έναν ..."ανεύθυνο ακραίο"! Εδώ μπαίνει η σύγκρουση Οζ–Κένεντι. Ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ είναι ίσως το μοναδικό πρόσωπο εντός της διοίκησης που δεν μπορεί να τιθασεύσει το σύστημα . Γιατί; Διότι ο Κένεντι δεν έχει διασυνδέσεις με φαρμακοβιομηχανίες . Δεν αποτελούσε ποτέ «επένδυση» για το deep state. Αντίθετα, ήταν ο άνθρωπος που επί χρόνια κατήγγειλε τις εταιρικές-κρατικές συμπράξεις στην υγεία . Κι όταν ένας άνθρωπος που έχει ιστορικό αμφισβήτησης αποκτήσει θεσμική εξουσία, τότε ο μηχανισμός νιώθει απειλή. Το αφήγημα που χτίζεται γύρω του είναι τώρα κλασικό: «Ο Κένεντι δεν ενστερνίζεται πλήρως τον εμβολιασμό, άρα είναι επικίνδυνος». Φτάνει στο σημείο το σύστημα να παρουσιάζει ακόμη και την πρόταση για βιταμίνη Α ως... υπονόμευση , λες και πρόκειται για εγκληματική οδηγία . Ενώ είναι γνωστό ότι η βιταμίνη Α χρησιμοποιείται υποστηρικτικά σε περιπτώσεις υποσιτισμού εδώ και δεκαετίες. Το deep state, για να ξαναχτίσει το παλιό υγειονομικό δόγμα , χρειάζεται αντίπαλο εντός του κράτους . Η ύπαρξη «διαφωνίας» μέσα στη διοίκηση είναι ο τέλειος μηχανισμός για να παρουσιαστεί ο λαϊκός δισταγμός ως πολιτικό πρόβλημα. Και ο Κένεντι γίνεται έτσι ο εσωτερικός εχθρός. Ο άνθρωπος που πρέπει να «εκτεθεί». Η απόλυτη ειρωνεία λέτε; Ο Κένεντι κάλεσε σε εμβολιασμό, αλλά το σύστημα χρησιμοποιεί μόνο το άλλο σκέλος της δήλωσης: τη φράση «είναι προσωπική επιλογή». Για το deep state, κάθε προσωπική επιλογή είναι απειλή. Κάθε ελεύθερη βούληση είναι ανταρσία. Ο Τραμπ στη μέση του κυκλώνα – Ένας Πρόεδρος που κινδυνεύει από τα ίδια του τα στελέχη Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήθελε δεύτερο 2020. Το έχει πει, το έχει δηλώσει, το έχει πληρώσει πολιτικά . Ο νέος κύκλος υγειονομικού φόβου είναι κάτι που απειλεί ευθέως το σχέδιο της κυβέρνησής του: απορρύθμιση, οικονομική ανασυγκρότηση, επιστροφή στη σταθερότητα. Μια νέα υγειονομική σύγκρουση σημαίνει μείωση οικονομικής εμπιστοσύνης, αλλαγή ατζέντας, επανεμφάνιση μηχανισμών που ο ίδιος επιχείρησε να περιορίσει και αναβίωση των ίδιων δυνάμεων που πολέμησαν την πρώτη θητεία του. Και ξαφνικά, το deep state πατάει σε αυτό το αδύναμο σημείο. Το αφήγημα της «κρίσης ιλαράς» δεν είναι απλώς ένα ακόμα υγειονομικό θέμα. Ουσιαστικά, είναι πολιτικό εργαλείο για να πιεστεί ο Τραμπ να πάρει θέση ενάντια στον ίδιο του τον Υπουργό Υγείας . Αν ο Τραμπ «αδειάσει» τον Κένεντι, χάνει τον σκληρό αντισυστημικό πυρήνα που τον στηρίζει. Αν «αδειάσει» τον Οζ, θα τον παρουσιάσουν τα συστημικά ΜΜΕ ως «ανεύθυνο» που «παίζει με τις ζωές παιδιών». Άρα ο Τραμπ κινδυνεύει και από τις δύο επιλογές. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι σχεδιασμένο. Το αμερικανικό deep state έχει τρεις σταθερές. Φοβάται την απώλεια κεντρικού ελέγχου, φοβάται τη διάβρωση της τεχνοκρατικής εξουσίας, φοβάται τον λαό περισσότερο απ’ όλους. Όταν βλέπουν ότι ο κόσμος έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στην επιστημονική γραφειοκρατία – και την έχει χάσει οριστικά μετά την πανδημία – ψάχνουν τρόπο να επαναφέρουν την υποχρεωτική συμμόρφωση. Όχι με lockdown ή με μαζικές απαγορεύσεις. Αυτά δεν περνάνε πλέον. Το 2026 θέλει κάτι πιο ύπουλο. Την επιστροφή της υγειονομικής πειθαρχίας μέσω μιας “φαινομενικά αθώας” νόσου. Η ιλαρά είναι ιδανική γιατί δεν είναι νέα νόσος, δεν χρειάζεται ειδικές τεχνολογίες, δεν έχει πολιτικό κόστος, δεν συνδέεται με τραύματα της κοινωνίας και απ' την άλλη, επιτρέπει να χτιστεί αφήγημα «ανθρωπισμού» χωρίς φόβο αντίστασης! Με την επίκληση λοιπόν της ιλαράς, μπορούν να επαναφέρουν υποχρεωτικούς ελέγχους στα σχολεία, περιορισμούς ταξιδιών για ανεμβολίαστα παιδιά, πιέσεις σε κοινωνικές υπηρεσίες, νέους μηχανισμούς καταγραφής εμβολιασμών, νέες ψηφιακές πλατφόρμες «προληπτικής υγείας» και άλλα τέτοια άκρως δυστοπικά. Ακριβώς ό,τι ήθελαν δηλαδή να πετύχουν με το 2020, αλλά τώρα με καθαρότερο περιτύλιγμα. Και ποιος θα είναι ο σημαιοφόρος; Μα φυσικά ο... «καλός δόκτορας» Οζ! Το βαθύτερο παιχνίδι! Η ιλαρά ως τεστ της επόμενης εποχής Ας πάμε στο κέντρο της υπόθεσης. Η ιλαρά χρησιμοποιείται όχι για να τρομάξει τον κόσμο, αλλά για να μετρήσει την υπακοή του. Το deep state θέλει να δει αν ο λαός θα ξαναμπεί στη λογική του «κάνε αυτό που λέει ο ειδικός» . Αν μπορεί να χτιστεί νέο κύμα ενοχοποίησης ανεμβολίαστων. Αν μπορούν να επιβληθούν περιορισμοί χωρίς κοινωνική έκρηξη. Αν μπορούν να εκτεθούν και να περιθωριοποιηθούν φωνές σαν του Κένεντι . Ή ακόμη αν ο Τραμπ θα υποχρεωθεί να πάρει πλευρά. Η ιλαρά μ' άλλα λόγια, δεν είναι ο στόχος. Είναι το πείραμα. Και ο Οζ δεν είναι ο σωτήρας. Ο Οζ είναι το εργαλείο. Η δομή είναι παλιά. Υγειονομική κρίση – διχασμός στην κυβέρνηση – ανάγκη για «ενιαίο μήνυμα» – δαιμονοποίηση διαφωνούντων – αποδοχή νέων μέτρων. Το ζήσαμε με COVID. Τώρα το βλέπουμε σε μικρογραφία ή αν θέλετε, σε light έκδοση. Αν πετύχει, το επόμενο βήμα θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Δεν φοβούνται την ιλαρά. Φοβούνται τον λαό. Για να καταλάβει κανείς γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, πρέπει να θυμηθεί κάτι που το σύστημα προσπαθεί να θάψει: Το μεγαλύτερο πλήγμα του 2020–2022 δεν ήταν οικονομικό. Ήταν ψυχολογικό. Ο λαός όμως μέσω αυτού αφιπνίστηκε. Είδε τις αντιφάσεις, την προχειρότητα, τις σκοπιμότητες, τις εταιρείες να κερδίζουν δισεκατομμύρια την ώρα που οι κοινωνίες καταστρέφονταν. Είδε ότι ο «ειδικός» δεν είναι αντικειμενικός, όπως είδε και ότι οι επιστημονικές οδηγίες αλλάζουν με πολιτικά κριτήρια. Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιτραπεί να συμβεί ξανά. Άρα, για τους αμετανόητους νεοταξίτες, χρειάζεται μια νέα αφήγηση για να ξαναχτιστεί η εμπιστοσύνη. Και αυτή η αφήγηση χρειάζεται δύο ρόλους: Τον σωτήρα (Οζ) και τον αιρετικό (Κένεντι) Ο λαός πρέπει να διαλέξει πλευρά. Και το νεοταξίτικο σύστημα προτρέπει ποια είναι η «σωστή». Αλλά, αν υπάρχει κάτι που δεν έχει καταλάβει το deep state, είναι ότι πλέον ο κόσμος βλέπει πίσω από το θέατρο. Υποψιάζεται γιατί έχει ξαναζήσει το έργο. Και δεν ξεγελιέται εύκολα. Η επόμενη μάχη δεν θα είναι για την Υγεία μας. Θα είναι για το δικαίωμά μας να αναπνέουμε ελεύθερα! Η κρίση της ιλαράς στις ΗΠΑ δεν είναι ούτε υγειονομική, ούτε καν πολιτική. Είναι πεντακάρα συστημική. Είναι η προσπάθεια ενός μηχανισμού που χάνει έδαφος να ξαναβάλει τους λαούς στο κουτί. Να επαναφέρει τη λογική της συμμόρφωσης. Να δημιουργήσει ξανά τα φίλτρα της «ορθής πληροφόρησης». Να επαναφέρει τον κοινωνικό αυτοματισμό ενάντια σε οποιονδήποτε διαφωνεί. Η Αμερική είναι απλώς η αρχή γιατί εκεί βασιλεύει κάποιος που δεν μπορεί το νεοταξικό σκουπιδαριθόνα τον κάνει ζάφτι. Αν όμως το πείραμα πετύχει, θα εξαχθεί παντού. Αν αποτύχει και πάλι, θα χρειαστούν νέο αφήγημα αλλά...πολύ φοβάμαι πως τότε θα είναι πολύ αργά. Κι ας νομίζει το βαθύ κράτος ότι είναι πολυδύναμο, μιας και έχει πάντα στο συρτάρι του το επόμενο επεισόδιο. Το ερώτημα είναι αν οι κοινωνίες θα είναι ξανά θεατές. Ή αν θα γράψουν τον επίλογο μόνες τους. Από τον COVID μέχρι την ιλαρά, από τα ψηφιακά πιστοποιητικά μέχρι την επιτήρηση, από τις φαρμακευτικές επιβολές μέχρι την πολιτική καθυπόταξη, το ζητούμενο δεν είναι η υγεία μας. Είναι το αν θα επιτρέψουμε ξανά σε έναν μηχανισμό χωρίς πρόσωπο να καθορίζει τον κόσμο στον οποίο θα ζούμε. Και αυτή τη φορά, οι λαοί είναι πιο έτοιμοι από ποτέ. Γιατί τώρα, ο Θεός βρίσκεται πλέον από πάνω τους. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Σκληρό χτύπημα στο Μέγαρο Μαξίμου η συνέντευξη Καρυστιανού στο ΒΝ tv - Πλήρης αποδόμηση για άρθρο 86, Τουρκία, ακρίβεια! Έχει μεγάλο κοινό και ρεύμα, κυρίως απλών αντισυστημικών πολιτών που είναι αηδιασμένοι με το υπάρχον πολιτικό σύστημα! Η αποκλειστική συνέντευξή που έδωσε η Μαρία Καρυστιανού στο ΒΝ tv και την Άντζυ Σταθάτου κυριολεκτικά χτύπησε καμπάνες μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου. Δεν θα αναφερθούμε στα τηλέφωνα και τα μηνύματα που δέχτηκε η ιστοσελίδα για την αποκλειστικότητα, αν σκεφτεί κανείς και ότι η κ. Καρυστιανού έχει επιλέξει να δίνει πολύ λίγες συνεντεύξεις και επιλεκτικά. Χιλιάδες likes και μηνύματα Θα αναφερθούμε, όμως, ότι μετά τη συνέντευξη υπήρξε μία μεγάλη αναταραχή στα επιτελεία της ΝΔ και της κυβέρνησης καθώς ο αντίκτυπος της συνέντευξης ήταν μεγάλος. Τα χιλιάδες likes και ο διαμοιρασμός της συνέντευξης σε όλα τα ΜΜΕ, κανάλια, ραδιόφωνα και ιστοσελίδες φανέρωσαν κάτι που αγνοούσαν στο Μαξίμου ή και που υποβάθμιζαν: Ότι η Μαρία Καρυστιανού έχει μεγάλο κοινό και ρεύμα, κυρίως απλών αντισυστημικών πολιτών που είναι αηδιασμένοι με το υπάρχον πολιτικό σύστημα, ότι η Μαρία Καρυστιανού κινητοποιεί ομάδες του πληθυσμού που στις εκλογές κάθονται στον καναπέ τους, ότι η Μαρία Καρυστιανού μπορεί ως το μόνο άφθαρτο πολιτικό πρόσωπο να ξεκινήσει ένα Κίνημα Πολιτών και να διεκδικήσει την εξουσία. Λαική απαίτηση να καταργηθεί τελείως το άρθρο 86 Ακόμα και η θεματολογία την οποία ανέπτυξε η κ. Καρυστιανού άφησε προβληματισμένα αρκετά από τα κυβερνητικά στελέχη. Ειδικά στο θέμα για το άρθρο 86, στο οποίο το Μέγαρο Μαξίμου θέλει δήθεν να αλλάξει και να βγάλει την αμελητί εξέταση, η κ. Καρυστιανού ανέδειξε την απροθυμία του Πρωθυπουργού να έρθει σε ρήξη με το σύστημα που προστατεύει την δίωξη των πολιτικών από την Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Η ίδια, μάλιστα, ήταν ξεκάθαρη ότι θα στηρίξει την ολική κατάργηση του άρθρου 86, δεν μπορεί η Βουλή να έχει αυτό το προνόμιο να προστατεύει έναν υπουργό από τις ποινικές ευθύνες του. Και με αυτή τη πρόταση η κ. Καρυστιανού θα πάρει αρκετούς πόντους στην κοινωνία αθώς είναι λαική απαίτηση να σταματήσει αυτή η ασυλία , την ώρα που με αυτό το άρθρο την έχουν γλιτώσει τόσοι υπουργοί σε όλες τις κυβερνήσεις ενώ είναι το κύριο άρθρο που επικαλείται και η σημερινή κυβέρνηση για τους υπουργούς της που έχουν ποινική διερεύνηση Η ακρίβεια Μητσοτάκη οδηγεί σε 250.000 αμβλώσεις το χρόνο Το δεύτερο μεγάλο θέμα στο οποίο έκανε αίσθηση η συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού ήταν το θέμα των αμβλώσεων το οποίο το συνέδεσε με το δημογραφικό και τις άθλιες οικονομικές συνθήκες που αναγκάζονται να ζουν τα ζευγάρια με αποτέλεσμα όλη αυτή η κατάσταση να τους αποτρέπει να κάνουν οικογένεια . Αναφέρθηκε, επίσης, στην τεράστια ακρίβεια που υπάρχει στη χώρα με τις πληθωριστικές πιέσεις να είναι στην Ελλάδα ακόμα ισχυρές παρόλο που στην Ε.Ε. υπάρχει ύφεση του φαινομένου. Αλλά και στο μεγάλο στεγαστικό πρόβλημα όπου τα σπίτια είναι δυσεύρετα και απλησίαστα για ένα νέο ζευγάρι. Όλο αυτό το πλαίσιο αναγκάζει τις γυναίκες να προβαίνουν σε 250.000 αμβλώσεις το χρόνο με τις γεννήσεις να είναι στις 68.000. Ασύλληπτο νούμερο. Η πραγματικότητα είναι όντως αυτή και είναι απαράδεκτο που η κυβέρνηση που ασκεί κοινωνική πολιτική δεν έχει καταφέρει ούτε να λύσει το στεγαστικό πρόβλημα, ούτε να καταπολεμήσει την τεράστια ακρίβεια στο ράφι και τις υπηρεσίες, ούτε να αυξήσει τα επιδόματα μητρότητας και πατρότητας, δείχνοντας μία πραγματική αδιαφορία για το δημογραφικό πρόβλημα. Στοιχείο αδυναμίας η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Τουρκία με τέτοια επιθετικότητα Το τρίτο θέμα –που είναι και επίκαιρο- ήταν αυτό της συνάντησης του Πρωθυπουργού με τον Erdogan . Η λογική Καρυστιανού ότι πως είναι δυνατόν να πηγαίνει για συνάντηση ο κ. Μητσοτάκης με έναν Πρόεδρο και μία χώρα που με NAVTEX αορίστου χρόνου κόβει στην μέση το Αιγαίο και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά… Και έχει πολύ μεγάλη βάση, διότι σε μία τέτοια περίπτωση ο Πρωθυπουργός γίνεται υποχείριο και αντικείμενο απειλής και χλευασμού και αντί να ακυρώσει κάθε συνάντηση, εκείνος νομιμοποιεί αυτή την κατάσταση με την παρουσία του στην Τουρκία… Αυτό εκλαμβάνεται από την Άγκυρα ως στοιχείο αδυναμίας, ανοίγοντας έτι περαιτέρω τον κύκλο της αμφισβήτησης στο Αιγαίο από την Τουρκία. Συμπέρασμα Η κ. Καρυστιανού έχει πιάσει τον παλμό της απλής καθημερινής σκέψης, της κοινής λογικής και παρόλο που φαίνεται ότι δεν είναι πολιτικός, δημιουργεί ρεύμα υποστήριξής γύρω από το πρόσωπό της σε πολλά και ετερόκλητα κοινά. Γι’ αυτό και υποστηρίζουμε ότι σιγά σιγά τα σημερινά κόμματα που αποτελούν την «αντιπολίτευση» του Μητσοτάκη θα χάσουν ψηφοφόρους. Όλη η συνέντευξη τη Μαρίας, εδώ:

Η διάλυση του ελληνικού κράτους και η αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού διά της μετανάστευσης Κάτι φαίνεται πως γνώριζε πολύ καλά η Kelly Greenhill σύμβουλος του αντιπροέδρου των ΗΠΑ John Kerry ( πολιτικός επιστήμων σπουδαγμένη στο Χάρβαρντ, καθηγήτρια στο Ταφτς, διδάκτωρ στο Μασαχούσετς ), όταν συνέγραψε το βιβλίο της «Τα όπλα της μαζικής μετανάστευσης» το 2011. Εκεί εξηγεί μεθοδικά τον τρόπο πρόκλησης των μεταναστευτικών ροών οι οποίες «θεωρούνται ως μία ιδιαίτερα σύγχρονη μέθοδος για την επίτευξη πολιτικών και οικονομικών στόχων μεγάλης αποτελεσματικότητας που επιφέρουν πλήρη, μη αναστρέψιμη διάλυση της κοινωνίας». Την χαρακτηρίζει ως σκόπιμη «εισβολή», ώστε να προκληθεί στην χώρα, πολιτικό και κοινωνικό χάος και πολιτιστική αλλοίωση. Αυτός ο εισαγόμενος «χυλός ανθρώπων» όπως τον χαρακτηρίζει, σκοπό έχει να υποχωρήσουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των αυτοχθόνων χάριν μίας αναγκαίας ανθρωπιστικής πολιτικής διαχείρισης και να περισταλούν τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών της χώρας υποδοχής! Ωραία πράγματα. Σκοπός των μεταναστευτικών ροών είναι «οι αυτόχθονες να καταστούν όμηροι και να χάσουν την διαχείριση της χώρας τους». Τι; δεν είναι πρόσφυγες δηλαδή; Πόσο πιο απλά να εξηγήσει η πολιτική επιστήμων την εισβολή που ζούμε στην Ελλάδα επί 20 σχεδόν συνεχόμενα χρόνια με φρενήρεις ρυθμούς; ΕΛΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ, Τα σύνορα ορίζουν την περιοχή κυριαρχίας μέσα στην οποία το κράτος εφαρμόζει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου και ασκεί την δικαιοδοσία του. Κάνει κουμάντο δηλαδή. Το δικό μας κράτος από ετών δεν κάνει κουμάντο στην επικράτειά του. Τα σύνορα των κρατών δεν τέθηκαν εκεί ούτε από διεθνείς οργανισμούς, ούτε από διεθνή δικαστήρια, ούτε από διεθνείς συνθήκες, ούτε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ. Τα σύνορα βρίσκονται εκεί που όρισε το αίμα των λαών που πολέμησαν. Τα σύνορα της πατρίδας μας, εξαιτίας της γεωστρατηγικής της θέσης, είναι χιλιοποτισμένα με το αίμα των προγόνων μας από αρχαιοτάτων χρόνων. ΕΛΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ, Πόλεμος είναι όταν εισβάλλουν άρματα μάχης άλλου κράτους και σε βομβαρδίζουν. Πόλεμος είναι κι όταν σου στέλνουν εκατομμύρια μουσουλμάνους , οι οποίοι εποικίζουν τα νησιά του Αιγαίου, την ενδοχώρα, την Θράκη. Η Τουρκία για να εποικίσει την Κύπρο χρειάστηκε εισβολή με άρματα . Για να εποικίσει την Ελλάδα χρειάστηκε μόνον να «αποκοιμηθούν» οι φύλακες του κράτους μας ( κυβέρνηση, ένοπλες δυνάμεις, σώματα ασφαλείας, δικαιοσύνη ). Τα σύνορα που οι πρόγονοί μας έχυσαν τόνους αίμα για να τα κρατήσουν εκεί που τα βρήκαμε, αλλάζουν γοργά. Ειρηνικά…. Τα σύνορα τα φυλάς . Για να μείνουν στην θέση τους. Για να μην γίνει πόλεμος. Γι αυτό τα φυλάς. Για να τα έχεις. Τα φυλάς κρατώντας τα κλειστά κι ελέγχοντας όποιον επιθυμεί να μπει. Τα φυλάς με κείνο το αρχαίο και αναντικατάστατο στους αιώνες «αλτ τις ει»; ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΑ ΦΥΛΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΦΥΛΑΝΕ. Κοιμήθηκαν άραγε οι φύλακες και δεν θυμούνται αυτά τα απλά που λέω; Ή παριστάνουν οι θεσμικοί παράγοντες πως δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που οι Τούρκοι λένε «άσκηση», είναι πράξη κυριαρχίας του κράτους τους και δημιουργία τετελεσμένων; Στο Αιγαίο και στην Κυπριακή ΑΟΖ και άρα πολεμική πράξη; Άρα απαιτείται ή όχι δυναμική αποτροπή; Ή παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ότι η αποστολή εκατομμυρίων μεταναστών μουσουλμανικού θρησκεύματος, (κατά το δόγμα Οζάλ), είναι μία πολεμική ενέργεια; Άρα απαιτείται ή όχι συγκεκριμένη αποτροπή; Ο «νόμος» της πολιτικής ορθότητας μας επιβάλλει να μην λέμε τα πράγματα με το όνομά τους . Και κυρίως να μην ενεργούμε τις πράξεις που πρέπει. Κι ας βλέπουμε τον εποικισμό των νησιών μας με μουσουλμάνους αφροασιάτες (κατά την επιεικέστερη εκδοχή), να καταστρέφει την απόλυτη πολεμική υπεροχή που εξασφάλιζε ως το 1993, η εθνική- θρησκευτική ομοιογένεια του ελληνικού λαού σε ποσοστό 98%. Γιατί στην πραγματικότητα , αυτονόητο είναι ότι η Τουρκία, που με λόγια και πράξεις θέλει να επεκταθεί καταπίνοντας την Ελλάδα, σίγουρα στέλνει και μερικές χιλιάδες μέλη μυστικών υπηρεσιών της, (ΜΙΤ) και στρατό της ανάμεσα στους άλλους μετανάστες. ΕΛΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ , Εσύ που δεν αποφάσισες ότι επιθυμείς την αντικατάστασή σου, Εσύ που δεν συμφώνησες ποτέ σε κανένα Δουβλίνο, 1 ή 2, ούτε στο κατάπτυστο σύμφωνο μετανάστευσης του ΟΗΕ (βλέπετε μόνον ο τίτλος έμεινε προσφυγικό, πρόσφυγες δεν υπάρχουν). Εσύ που γνωρίζεις ότι οι ταγοί σου υπακούουν σε ξένα εθνικά συμφέροντα. Εσύ που γνωρίζεις ότι το κράτος σου είναι το τελευταίο ανάχωμα της ελευθερίας σου, το προστατευτικό κέλυφος της συλλογικής μας ελευθερίας (Παναγιώτης Ήφαιστος, Μορκεντάου). Το φάρμακο στο όπλο της μαζικής μετανάστευσης το ξέρεις. Αλλά φοβούνται οι δημοσιολογούντες να σου το πούνε μην χαρακτηριστούν ρατσιστές, ξενοφοβικοί κι άλλες μπαρουφολογίες της πολιτικής ορθότητας. ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ. ΚΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΩΝ ΗΔΗ ΕΙΣΕΛΘΕΝΤΩΝ. ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ.

Απάντηση στην παρωδία της Οδύσσειας «Αντί να καταριέσαι το σκοτάδι, άναψε ένα κερί»... Πολλά τα διδάγματα από την ειδησεογραφία ότι πιθανότατα η ωραία Ελένη θα ενσαρκωθεί σε μεγάλη κινηματογραφική παραγωγή από Αφροαμερικανίδα ηθοποιό (όχι ιδιαίτερου κάλλους) . Ένα απ’ αυτά είναι ότι οι σύγχρονοι εκπρόσωποι της «ελίτ» μεταχειρίζονται τα ελληνικά θεμέλια του δυτικού πολιτισμού, αναπλαισιώνοντάς τα σύμφωνα με το δικό τους νοσηρό ορθοπολιτικό «λεξιλόγιο» . Ο Όμηρος μπορεί να έγραφε τα δικά του, αλλά οι εταιρίες παραγωγής και η ιδιοκτησία των κινηματογραφικών στούντιο έχουν τα σχέδιά τους. Η Ελένη ούτε όμορφη πρέπει να είναι, ούτε ξανθιά ούτε καν λευκή. Η «Ιστορία» που μαθαίνουν, έστω και μέσω του κινηματογραφικού πανιού, οι υπνωτισμένοι δεσμώτες της σύγχρονης δυστοπίας πρέπει να ταιριάζει με τα σχέδια των αρχιτεκτόνων της νέας παγκόσμιας τάξης , ακόμα κι όταν τα γεγονότα, οι αφηγήσεις, οι πρωτογενείς πηγές και τα αρχαιολογικά τεκμήρια δεν συμφωνούν μαζί της. Η ελληνική μυθολογία, όμως, είναι πυλώνας πάνω στον οποίο στηρίζονται ο πολιτισμός, οι παραδόσεις, η ίδια η ψυχή μας. Συγκροτήθηκε ως οργανικό σώμα νοημάτων, στο οποίο η μορφή, το κάλλος και η καταγωγή συνδέονται άρρηκτα. Η Ελένη φέρει μαζί της την ελληνική κοσμοαντίληψη για την ομορφιά, τον έρωτα, τον πόλεμο, τη θεία βούληση, την ανθρώπινη ευθύνη. Η Ελένη πρέπει να είναι όμορφη. Δεν επιτρέπεται να μην είναι. Το κάλλος της υπήρξε κίνητρο πολέμου, γενεσιουργός δύναμη συλλογικής πράξης, μέτρο ανθρώπινης υπέρβασης και αίτιο ολέθρου . Με την αμερικανική κινηματογραφική παραχάραξη της Οδύσσειας αυτή η μορφή αποσπάται από το πολιτισμικό της πλαίσιο και επανεγγράφεται ως αφηρημένο σύμβολο κοινωνικών διεκδικήσεων του παρόντος. Τοιουτοτρόπως, χάνει και το νόημά της. Ο Βρετανός σκηνοθέτης της παρωδίας της Οδύσσειας δεν προβληματίζεται για την οδό καλλιτεχνικής έκφρασης που ακολουθεί . Έχει τη σαφέστατη πρόθεση να γίνει αρεστός στους χρηματοδότες του . Όλα τα άλλα τα ακούει βερεσέ. Το πρόβλημα για την κοινωνία, όμως, εντοπίζεται στη μονομέρεια με την οποία η παγκόσμια βιομηχανία θεάματος προσπαθεί να συνθλίψει τους ελληνικούς αρμούς του πολιτισμού μέσα σε ένα ενιαίο ιδεολογικοποιημένο σχήμα, απεμπλουτίζοντάς τους από το νόημα που δίνει η ιστορική τους ιδιαιτερότητα. Η δυσφορία του κοινού προκύπτει από την αίσθηση ότι ένα συλλογικό πολιτισμικό κεφάλαιο, και μάλιστα της τεράστιας αξίας που έχει ο Ελληνισμός, χρησιμοποιείται χωρίς σεβασμό προς τη μορφολογία και τη μνήμη του . Το βασικό θέμα, ωστόσο, δεν είναι η καταγγελία της ξένης παραγωγής. Η συζήτηση οφείλει να στραφεί προς τα… ενδότερα, εκεί όπου ο ανθελληνισμός, η αδράνεια, η νωθρότητα, τα ευήκοα ώτα στους ξένους και η ενοχή για την ταυτότητά μας εκδηλώνονται με τρόπο κραυγαλέο. Πόσες κινηματογραφικές ταινίες με θέματα από την ελληνική Ιστορία και τους μυθολογικούς ηρωικούς κύκλους έχει στηρίξει έμπρακτα το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ); Πόσες παραγωγές συγκροτήθηκαν με σοβαρότητα, αισθητική αρτιότητα και διεθνή προοπτική ; Η απάντηση είναι αρνητική και μας αποκαλύπτει ότι το κόστος της λειτουργίας του θεσμού του ΕΚΚ δεν αντιστοιχεί στην πολιτισμική του συνεισφορά . Αν έκλεινε… χθες, θα έλειπε μόνο από τους σκηνοθέτες που επιδοτεί. Η κοινωνία θα διάβαζε αδιάφορα την είδηση για το κλείσιμό του. Και το υπουργείο Πολιτισμού αρκείται σε ρόλο διακοσμητικό . Οι πολιτικές του εξαντλούνται σε διαχειριστικές πρακτικές και επικοινωνιακές χειρονομίες. Η ενθάρρυνση τολμηρών πρωτοβουλιών, η στήριξη δημιουργών που επιθυμούν να καταπιαστούν με την ιστορική και μυθολογική θεματολογία, η συγκρότηση μακρόπνοης στρατηγικής για τον ελληνικό πολιτισμό δεν υπηρετούνται απ’ αυτό το υπουργείο… πολυτελείας. Θα ήταν ακριβές και δικαιολογημένο να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι από αχρείαστο έως επιβλαβές για τον ελληνικό πολιτισμό. Στον ηλιόλουστο, δοξασμένο και πικρό τόπο μας υπάρχει ακόμα ένα πρόβλημα: η ελληνόφωνη μεγαλοαστική τάξη . Ανασφαλής και ξενομανής, προσλαμβάνει τον πολιτισμό ως καταναλωτικό προϊόν και φολκλόρ για το οποίο «τρελαίνονται» οι ξένοι επιχειρηματίες, οι διασημότητες και οι πρεσβευτές των ισχυρών χωρών . Η σχέση των πλουσίων με την παράδοση παραμένει επιφανειακή και συχνά κωμική. Η μίμηση «διεθνών» προτύπων θεωρείται από εκείνους δείγμα προόδου . Η ενασχόληση με το εγχώριο πολιτισμικό απόθεμα εκλαμβάνεται συχνά ως ένδειξη επαρχιωτισμού. Οι εθισμοί της οικονομικής ολιγαρχίας, ψυχολογικοί και άλλοι, ενισχύουν αυτή την απομάκρυνση από κάθε έκφανση της εθνικής ταυτότητας. Υπάρχουν όμως σκηνοθέτες που θα μπορούσαν να αναμετρηθούν δημιουργικά με την ελληνική ιστορική και μυθολογική ύλη; Όχι. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως ο Γιάννης Σμαραγδής, αποφεύγουν θέματα που τους «βρομούν» έθνος και Χριστό . Συμπεριφέρονται λες και η συγκεκριμένη θεματολογία τούς προκαλεί αλλεργία. Η πρόκληση της ανάδειξης της ελληνικής παράδοσης απαιτεί πνευματικό θάρρος και αισθητική καλλιέργεια – χαρίσματα που βρίσκονται σε έλλειψη εδώ και δεκαετίες στον ημεδαπό κινηματογραφικό ερημότοπο. Η ΕΡΤ και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί επενδύουν συστηματικά σε προϊόντα εύκολης κατανάλωσης. Ριάλιτι, υποκουλτούρα και ατέρμονες συζητήσεις χαμηλής στάθμης καταλαμβάνουν τον δημόσιο χρόνο. Η δυνατότητα καλλιέργειας συλλογικής μνήμης και πολιτισμικής αυτοσυνειδησίας παραμένει αναξιοποίητη. Η ορθή αντίδραση απέναντι σε τέτοιες κινηματογραφικές επιλογές δεν βρίσκεται στην οργή ούτε στην αυτάρεσκη καταγγελία. Βρίσκεται στη δημιουργία . Στην ανάληψη ευθύνης. Στο άναμμα μιας φλόγας που θα μεταδοθεί. Όσο παραμένουμε αδρανείς απέναντι στη δική μας πολιτισμική κληρονομιά, άλλοι θα συνεχίσουν να τη διαχειρίζονται σύμφωνα με τα δικά τους παρακμιακά αφηγήματα. Και το σημαντικότερο για το τέλος: Αλήθεια, πόσοι από εμάς έχουμε διαβάσει τα ομηρικά έπη πριν πάμε στις κινηματογραφικές αίθουσες για να δούμε τις εμετικές παραλλάξεις τους από αλλοδαπούς «δημιουργούς»;

Αν δεν έρθουν όλα τούμπα, τη βάψαμε... Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 είχα δει σε πρώτη προβολή την ταινία Στενές Επαφές 3ου Τύπου. Αυτό που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση τότε ήταν μια στιχομυθία των πρωταγωνιστών. «Μα καλά, γιατί να πιστέψουμε πως υπάρχουν ΑΤΙΑ, αφού δεν υπάρχει κανένα αξιόπιστο βίντεο;» Και η απάντηση, «υπάρχει μήπως κανένα βίντεο από τροχαίο δυστύχημα; Όχι, κι όμως έχουμε χιλιάδες κάθε μέρα»… Και έτσι ήταν τότε. Σήμερα, με τις κάμερες παντού, και με τα κινητά στο χέρι, ό,τι και να γίνει το καταγράφουμε σε χρόνο ντε τε .Ακόμη και η δική μας αστυνομία στηρίζεται πλέον κατά κύριο λόγο σε πλάνα από κάμερες (ιδιωτών) για να λύσει κάποιο έγκλημα. Στη δεκαετία του ’90 η Βρετανία ήταν η πρωτοπόρος του… κάμερες παντού. Ήταν η πιο παρακολουθούμενη χώρα του πλανήτη . Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλες, όπως π.χ. οι ΗΠΑ, η Κίνα, κ.ά. Σήμερα η Βρετανία εξακολουθεί να πρωτοπορεί στον εν λόγω τομέα με τεχνολογίες αιχμής που παρακολουθούν, αναλύουν, και προβλέπουν(!) τη συμπεριφορά των πολιτών σε βαθμό που μέχρι πρόσφατα θα θεωρείτο δυστοπία, ή κάτι βγαλμένο από βιβλίο του Όργουελ. Και αν κρίνουμε από τις κάμερες, τότε και αυτού του είδους η τεχνολογία σύντομα θα εξαπλωθεί παντού, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκφάνσεις της σύγχρονης τεχνολογίας είναι και η τεχνητή νοημοσύνη, που κυριαρχεί όλο και περισσότερο, ακόμη και στην καθημερινότητα του μέσου πολίτη. Άσχετα αν προσωπικά πιστεύω πως ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσει τη φυσική ηλιθιότητα, που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο… τέλος πάντων. Στη Βρετανία λοιπόν, άρχισαν να χρησιμοποιούν συστήματα ΑΙ προκειμένου να προβλέπουν τη διάπραξη αδικημάτων! Πώς; Εξελίσσονται συστήματα που παρακολουθούν περιοχές που έχουν μεγάλη πιθανότητα να διαπραχθούν αδικήματα, σε συνδυασμό με την παρακολούθηση (ηλεκτρονικά) χιλιάδων ατόμων που χαρακτηρίζονται επικίνδυνα ή εν δυνάμει εγκληματίες, βάσει του ποινικού τους παρελθόντος, με σκοπό να «φοβηθούν» γνωρίζοντας πως ό,τι είναι να κάνουν θα το δουν τα συστήματα. Σύμφωνα όμως με κάποιους ειδικούς εγκληματολόγους, τα εν λόγω συστήματα μάλλον δεν θα είναι αποδοτικά διότι θα δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση του περιορισμού των αδικημάτων, βάζοντας στην άκρη τη σκληρή πραγματικότητα που δεν είναι άλλη από το ότι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης κάποιων εγκλημάτων παραμένει η απομάκρυνση των εγκληματιών από την κοινωνία, δηλαδή η φυλάκισή τους. Και επειδή και στη Βρετανία κυριαρχεί η «συριζέικη» λογική του αλήστου μνήμης (καθηγητή!!!!) Παρασκευόπουλου, με τον καταστροφικό του νόμο, βάσει του οποίου απελευθερώθηκαν χιλιάδες σκληροί εγκληματίες λόγω έλλειψης χώρου στις φυλακές, τότε το μέτρο αυτό θα εξαπλωθεί, με τους κακοποιούς ελεύθερους, και με τις αρχές να πείθουν την κοινωνία ότι το σύστημα τους παρακολουθεί στενά, άρα τους αποτρέπει από το να συνεχίζουν την εγκληματική τους δράση. Τρίχες κατσαρές δηλαδή… Υπάρχουν σχέδια (πάντα στη Βρετανία προς το παρόν) να χρησιμοποιηθεί τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου σε κάθε πόλη, κωμόπολη, και χωριό της Βρετανίας, έτσι ώστε να ταυτοποιούνται οι πάντες σε πραγματικό χρόνο, να παρακολουθούνται οι κινήσεις τους, και να… προβλέπεται η συμπεριφορά τους! Κάτι τέτοιο ξεπερνάει και τον Όργουελ, και βάζει τα θεμέλια μιας νέας δυστοπικής πραγματικότητας όπου ολόκληρος ο πληθυσμός μιας χώρας θα παρακολουθείται ασχέτως παραβατικής ή εγκληματικής δράσης, ή έστω προδιάθεσης! Υπάρχουν όμως και «φιλοσοφικά» ερωτήματα που εύλογα τίθενται. Π.χ. πώς αντιμετωπίζεις κάποιον που προβλέπεις ότι θα διαπράξει αδίκημα, αλλά δεν το έχει κάνει ακόμη; Μπορείς να τον ελέγξεις, να τον προσαγάγεις, να του πάρεις αποτυπώματα, να τον φακελώσεις… αν δεν έχει παραβιάσει κάποιον νόμο; Ο αντίλογος είναι πως προκειμένου να προστατευτούν αθώοι άνθρωποι, δεν πειράζει να ταλαιπωρηθούν και κάποιοι φύσει ή εν δυνάμει παραβατικοί. Πού όμως σταματάει κάτι τέτοιο; Όταν ένα σύστημα που ταυτοποιεί εν δυνάμει παραβατικούς γίνει καθεστώς, τότε εύκολα μπορεί η έννοια της «παράβασης» να επεκταθεί και σε άλλους τομείς. Πολιτικοί διαφωνούντες, ακτιβιστές, αντικυβερνητικοί, εξωκοινοβουλευτικοί, ενοχλητικοί δημοσιογράφοι, απλοί πολίτες που γράφουν ενοχλητικές κοτσάνες στα «σόσιαλ μύδια» κ.ο.κ. Όλοι αυτοί που θα παρακολουθούνται, θα μπορούν εύκολα να θεωρηθούν εν δυνάμει εχθροί του «καθεστώτος», ή έστω της κοινωνίας. Ποιος θα βάλει τα όρια της παραβατικής συμπεριφοράς; Ποιος θα φρουρεί τους ...φρουρούς; Η τεχνολογία, και το ΑΙ από μόνα τους; Οι κυβερνώντες; Στη Βρετανία οι αρχές (κυβερνητικές και αστυνομικές) πιστεύουν πολύ σε αυτό το νέο σύστημα, το οποίο μάλιστα ονομάζουν πιλοτικά «panopticon», και δια του οποίου «ο οφθαλμός του κράτους θα βρίσκεται συνεχώς επάνω μας»… Το όλο αυτό υπερσύγχρονο ηλεκτρονικό σύστημα, που είναι απλά θέμα χρόνου προκειμένου να υλοποιηθεί, βασίζεται στο «όραμα» του φιλόσοφου Jeremy Bentham , που διατύπωσε τις απόψεις του για την ιδανική φυλακή κατά τον 18ο αιώνα. Η φυλακή του Bentham αποτελείται από μια κυκλική ροτόντα με κελιά διατεταγμένα κατά μήκος της εξωτερικής περιφέρειας σε πολλαπλά επίπεδα . Η πλευρά κάθε κελιού που βλέπει στο κέντρο του κύκλου έχει σιδερένιες ράβδους, ενώ η εξωτερική πλευρά έχει ένα παράθυρο, που επιτρέπει στο φως να περνάει μέσα από το κελί και να σκιαγραφεί τον κρατούμενο, καθιστώντας τον εύκολα ορατό. Στο κέντρο υπάρχει ένα παρατηρητήριο από το οποίο ένας μόνο φρουρός μπορεί να παρατηρεί όλους τους κρατούμενους χωρίς να τον βλέπουν. Αν και ο ένας και μοναδικός αυτός φύλακας δεν μπορεί να παρακολουθεί τον κάθε κρατούμενο ταυτόχρονα, οι κρατούμενοι δεν γνωρίζουν πότε τους παρακολουθεί, άρα συμπεριφέρονται συνεχώς σαν να παρακολουθούνται . Πρόκειται δηλαδή για ένα σύστημα κράτησης που βασίζεται στην «αυτορρύθμιση» μέσα από την αβεβαιότητα. Αν λοιπόν κάτι τέτοιο εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα, δηλαδή σε επίπεδο ολόκληρου του πληθυσμού μιας χώρας, οι συνέπειες θα είναι τεράστιες, μπορεί και επαχθείς. Διότι ένα τέτοιο σύστημα δεν θα τιμωρεί απλά τον παραβάτη, αλλά θα αποτρέπει από πριν τη διάπραξη κάποιας παράβασης, όποια και αν είναι αυτή, ή έστω ότι θα έχει χαρακτηριστεί από το καθεστώς ως τέτοια. Και αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι ήδη πολλά καθεστώτα είναι τυραννικά, ή έστω απολυταρχικά, ακόμη και κάποια δήθεν δημοκρατικά, τότε μιλάμε για το απόλυτο εργαλείο ελέγχου του πληθυσμού, και επιβολής της υπακοής με το στανιό. Ξεχνώντας τεχνηέντως πως σε μια ανήθικη εποχή, σε μια ανήθικη κοινωνία, σε μια ανήθικη διακυβέρνηση, η ανυπακοή αποτελεί ηθικό καθήκον. Και όσο για τη σημερινή «δημοκρατία», έχει ήδη ειπωθεί. Το δικαίωμα που έχουν οι δούλοι να επιλέγουν αφεντικό (ακόμη και με 41%), δεν σημαίνει πως παύουν να είναι δούλοι… Εν κατακλείδι, ένα τέτοιο δυστοπικό μέλλον φαντάζει εφικτό, κυρίως επειδή μοιάζει και ακούγεται καλοπροαίρετο στον μέσο νομοταγή πολίτη, που θέλει να δει την εγκληματικότητα να μειώνεται, αν όχι να εξαφανίζεται. Δυστυχώς όμως, όπως κάθε τεχνολογική καινοτομία ξεκίνησε έτσι και κατέληξε αλλιώς, έτσι και αυτού του είδους το «σύστημα» αποτροπής της εγκληματικότητας μπορεί να καθιερωθεί και να βρει πεδίο σε συμπεριφορές που σήμερα θεωρούμε αυτονόητες και δημοκρατικό μας δικαίωμα. Να μας παρακολουθούν δηλαδή οι αρχές 24/7, άσχετα αν κάναμε κάτι κακό…

Σε μπούμερανγκ εξελίσσεται η αναθεώρηση για τον Μητσοτάκη! Σε μπούμερανγκ εξελίσσεται η πρωτοβουλία του Μητσοτάκη να ανοίξει εσπευσμένα την αναθεώρηση του Συντάγματος, καθώς η αρνητική υποδοχή από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της επιστημονικής κοινότητας, ενισχύουν την απομόνωση της κυβέρνησης. Από την πρώτη ώρα της ανακοίνωσης ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρήκε απέναντι του τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος είπε πολύ απλά ότι της αναθεώρησης του Συντάγματος προηγείται η εφαρμογή. Με τους δικούς τους όρους, ο Γιώργος Σωτηρέλης, ο Ξενοφών Κοντιάδης, ο Γιάννης Δρόσος, συνέκλιναν στο ότι δεν υπάρχει η απαραίτητη πολιτική και κοινωνική συναίνεση για την αναθεώρηση και επιπλέον –κυρίως – ότι η κυβέρνηση που επανειλημμένως έχει καταστρατηγήσει στο Σύνταγμα, δεν έχει την αξιοπιστία για να το αναθεωρήσει. Ο Βενιζέλος επανήλθε σήμερα με ειρωνικό τρόπο για το Άρθρο 86 που έχει κάνει σημαία ο πρωθυπουργός: « Η κυβέρνηση αφού συγκάλυψε τις ευθύνες των υπουργών της στις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και των Τεμπών, καταστρατηγώντας το Άρθρο 86, τώρα είναι έτοιμη να διαμορφώσει μία τέλεια διάταξη του Άρθρου 86, που δεν θα μπορεί να την παραβιάσει και να την καταστρατηγεί» , δήλωσε. Στην ημερίδα του “Κύκλου Ιδεών” ο καθηγητής Κώστας Χρυσόγονος ανέφερε : « Φοβάμαι ότι ο πρωθυπουργός δεν τελεί σε πλήρη επίγνωση των βασικών παραμέτρων του ελληνικού συστήματος δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων» , για να σημειώσει ότι με το ισχύον καθεστώς είναι προβληματική η καθιέρωση της συνταγματικής απαγόρευσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που επιδιώκει ο πρωθυπουργός. Ο Βενιζέλος το αποδόμησε και πολιτικά, λέγοντας ότι ακόμη και η Γερμανία που είχε εισηγηθεί το φρένο χρέους, αναγκάστηκε να δεχθεί ευρεία πιστωτική χαλάρωση στα χρόνια της πανδημίας. Εν ολίγοις ότι, συνταγματοποίηση των δημοσιονομικών περιορισμών είναι εκτός οικονομικής πραγματικότητας. Πίεση στο ΠΑΣΟΚ με την αναθεώρηση Ελλείψει θετικού κυβερνητικού αφηγήματος ο πρωθυπουργός έφερε πιο νωρίς την αναθεώρηση, σε μία προσπάθεια να διαμορφώσει την πολιτική ατζέντα και να προβάλλει το κοστούμι του μεταρρυθμιστή. Καθώς εκ προοιμίου ο μόνος πιθανός συνομιλητής ήταν το ΠΑΣΟΚ, παράπλευρος στόχος είναι να δημιουργήσει προβλήματα και να διχάσει το κόμμα. Προς τούτο λέγεται ότι θα καταθέσει την συνολική του πρόταση τον Μάρτιο και λίγο πριν αρχίσει το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Κυβερνητικοί παράγοντες εκτιμούν ότι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα μπουν στον πειρασμό να ψηφίσουν προτεινόμενες από τον Μητσοτάκη διατάξεις. Ωστόσο η ισοπεδωτική κριτική από τον Βενιζέλο βοηθά τον Νίκο Ανδρουλάκη και ακυρώνει εν πολλοίς την μεθόδευση του πρωθυπουργού. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν έκρυψε τον εκνευρισμό του με επίθεση του Παύλου Μαρινάκη στον Βενιζέλο , ενώ παράλληλα επαναλαμβάνει το τετριμμένο επιχείρημα ότι εάν το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνη δύναμη, τότε θα πρέπει να συμφωνήσει με τον Μητσοτάκη, να γίνει δηλαδή παρακολούθημα της ΝΔ. Ήδη από τις πρώτες ημέρες αυτό που κυριαρχεί είναι η απολύτως δικαιολογημένη δυσπιστία όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών δυνάμεων και των σημαντικότερων εκπροσώπων της επιστημονικής κοινότητας (πλην των αυλικών διανοουμένων της οικογένειας) για τις προθέσεις του πρωθυπουργού. Κανείς δεν έχει αμφιβολία ότι ο Μητσοτάκης δεν θα είχε κανέναν ενδοιασμό να εργαλειοποιήσει την κορυφαία θεσμική διαδικασία, προκειμένου να εξυπηρετήσει πολιτικούς και μικροπολιτικούς σκοπούς. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν καταλήξει στο να μην προσφέρουν την συναίνεση των 180 ψήφων και να παραπέμψουν την διαμόρφωση των υπό αναθεώρηση άρθρων στην επόμενη Βουλή . Κατηγορηματικός ήταν και ο Αλέξης Τσίπρας από τα Γιάννενα: Καμία συναίνεση στον Μητσοτάκη να εργαλειοποιήσει την αναθεώρηση του Συντάγματος. Διάδρομο εκλογών δημιουργεί ο Μητσοτάκης Ανοίγοντας την διαδικασία μερικούς μήνες νωρίτερα από την αρχική πρόβλεψη, ο Μητσοτάκης καθαρίζει τις εκκρεμότητες προκειμένου να έχει ανοιχτό ορίζοντα για τις εκλογές . Χωρίς κατ’ ανάγκη να σημαίνει ότι έχει πάρει την οριστική απόφαση . Το να περιμένει μέχρι την ΔΕΘ για να εξαγγείλει ένα ακόμη πακέτο παροχών από το πλεόνασμα της υπέρογκης έμμεσης φορολογίας, είναι βάσιμο. Εάν αντέξει όμως! Εν τω μεταξύ θα προσπαθήσει να διαλύσει, με τον επικοινωνιακό μηχανισμό των μέσων ενημέρωσης και των δημοσκοπικών εταιρειών, ακόμη περισσότερο το πολιτικό σύστημα για να προβάλλει ως η μόνη δύναμη σταθερότητας, μέσα στο χάος που συστηματικά δημιουργεί. Με τις προτάσεις του για την αναθεώρηση – Άρθρο 16 για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων που ήδη έχει καταπατήσει, Άρθρο 24 για την μείωση της περιβαλλοντικής προστασίας προς όφελος της κακώς νοούμενης επιχειρηματικότητας, συνταγματική απαγόρευση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων δηλαδή καθιέρωση αιώνιας λιτότητας, κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο – είναι σαφές ότι επιχειρεί να περιβάλλει με συνταγματική ισχύ τον συνδυασμό νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας και πελατειασμού που τον διακρίνει. Το πρόβλημα των συνεργασιών Η ευρύτερη πλειοψηφία που απαιτεί η αναθεώρηση του Συντάγματος επιτείνει το ούτως ή άλλως υπαρκτό ερώτημα ποια κόμματα θα συνεργαστούν την επομένη των εκλογών για σχηματισμό κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός τα συνδέει: Εν ολίγοις, δώστε Βουλή και κυβέρνηση που μεταξύ άλλων να εξασφαλίσει και την δήθεν επιβεβλημένη αναθεώρηση. Παράλληλα θα χρησιμοποιήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια , ή και την κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο προκειμένου να αποσπάσει κοινωνικές πλειοψηφίες. Σε κάθε περίπτωση μια ΝΔ υπό τον Μητσοτάκη δεν έχει κανέναν πιθανό εταίρο . Εκτός εάν ο Ανδρουλάκης “για το καλό της χώρας” ξεχάσει τις υποκλοπές και γίνει αντιπρόεδρος του υπεύθυνου για την παρακολούθησή του . Θολό όμως είναι το τοπίο και στον χώρο της ευρύτερης Κεντροαριστεράς, κυρίως λόγω της επιμονής του Ανδρουλάκη να στρέφεται κατά του Τσίπρα. Κινδυνεύει το ΠΑΣΟΚ να συνθλιβεί ανάμεσα στην επίθεση της ΝΔ και στην απομόνωση από την ευρύτερη Κεντροαριστερά.

Πανικόβλητοι Μητσοτάκης, Τσίπρας και Κασσελάκης...τα βρίσκουν μεταξύ τους! Διαβάζουν τα πολιτικά κοπρόσκυλα τις μετρήσεις και τι νιώθει η κοινωνία και αυτό που τους τρομάζει είναι η οργή των πολιτών... Ο πανικός στο σύστημα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής και αυτός δεν κρύβεται. Αλέξης Τσίπρας ,  Κυριάκος Μητσοτάκης  και από κοντά ως ουρά ο Στέφανος Κασσελάκης, επιτίθενται στην Μαρία Καρυστιανού ακόμη και για το θέμα της παράνομης μετανάστευσης και για τα όσα είπε και δεν είπε! Η υποκρισία τους είναι τέτοια που θα φέρει χειρότερα αποτελέσματα. Ο Τσίπρας, ο οποίος νομίζει ότι έχουν διαγραφεί τα έργα και ημέρες του ως πρωθυπουργού, επιτέθηκε στην Καρυστιανού από τα Γιάννενα λέγοντας ότι: « Πρώτα και κύρια η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι ιερή και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αποτελεί ντροπή για τον λαό μας και την ιστορία του, να λέμε ότι στις βάρκες αυτές έχουμε εισβολείς» με φόντο τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού, ενώ συνέχισε λέγοντας πως « Όχι! Έχουμε ανθρώπους που προσπαθούν να σωθούν από τον πόλεμο, τη βία ή από την φτώχεια. Δεν μπορεί κάθε λίγο να έχουμε τραγωδίες στη θάλασσα και να δίνουμε συγχαρητήρια. Πρέπει να υπάρξει επιτέλους απόλυτη διαφάνεια και αξιόπιστη έρευνα για το τι έγινε. Όχι άλλη συγκάλυψη»! Ω, ρε μάνα δηλαδή! Η θάλασσα ...δεν έχει σύνορα(!) Και το λέει αυτό ο άνθρωπος που ως πρωθυπουργός ισχυριζόταν ότι η “θάλασσα δεν έχει σύνορα” με τα γνωστά αποτελέσματα και ενώ ο ίδιος ήταν έκλεινε τα μάτια στη δημιουργία της Ειδομένης και της Μόριας με χιλιάδες παράνομους μετανάστες εγκλωβισμένους σε άθλιες συνθήκες. Κουνάει το δάκτυλο ο Τσίπρας, όταν πίστευε ότι μπορούσε να χρησιμοποιεί τη χώρα ως διάδρομο για χλιάδες παράνομοι εισελθόντες στη χώρα που λιάζονταν και στη συνέχεια...εξαφανίζονταν μέχρι βέβαια που τον πήραν είδηση οι εταίροι, έκλεισαν τους διαδρόμους και μας έμειναν παραμένοντες χιλιάδες μετανάστες.! Η Μαρία του Έβρου Ήταν ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ που υιοθετούσε το αφήγημα της μικρής Μαρίας του Έβρου, η οποία ποτέ δεν υπήρξε αλλά επί εβδομάδες δυσφημούσαν την Ελλάδα για μια μικρή ανύπαρκτη νεκρή την οποία είχε “δολοφονήσει” η πολιτική της κυβέρνησης του Μητσοτάκη! Θα μπορούσε να κάνει κάποιος ένα και μόνο σχόλιο “δες ποιος μιλάει”, λες και έχουν οι πολίτες μνήμη χρυσόψαρου και δεν θυμούνται πόσοι πνίγηκαν στο Αιγαίο στα χρόνια του...ανθρωπιστή Τσίπρα. Χάνει μόνο ...2% η ΝΔ (ανέκδοτο) Από κοντά στις επιθέσεις στην “Μαρία των Τεμπών” είναι και η ΝΔ του Μητσοτάκη. Που την ώρα που διαρρέει ότι δεν της παίρνει ψήφους το κόμμα Καρυστιανού, παρά μόνο ένα 2% (!) διαπιστώνουν στις μετρήσεις ότι είναι το μόνο που απειλεί τον Μητσοτάκη και σε αρκετές από αυτές τα ποσοστά του ξεπερνούν αυτά της ΝΔ. Ακόμη και το 2% να παίρνει από τους ψηφοφόρους της ΝΔ είναι τεράστιο νούμερο, εάν σε αυτό προστεθούν και εκείνοι οι ψηφοφόροι που δηλώνουν ότι απέχουν ή έχουν μετακινηθεί στην γκρίζα ζώνη. Όσο για την πολιτική της ΝΔ στο μεταναστευτικό η αποτυχία της είναι ενδεικτική, καθώς ακόμη και μέσα στο κόμμα, υπάρχουν δυο τακτικές. Αυτή του Καιρίδη και αυτή του Πλεύρη, ενώ όπως απέδειξε πρόσφατα και αποκαλύψαμε στο BN , την τοποθέτηση φωτιά της Γιαννακοπούλου του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με την οποία, η Ελλάδα αναλογικά έχει δώσει άδειες παραμονής σε μετανάστες, όσους και η Ισπανία, η οποία άναψε πρόσφατα το πράσινο φως σε 500.000 παράνομους μετανάστες ! Ήρθε ως ...τσόντα κι ο Στέφανος Τσόντα στο...σύστημα βγήκε και ο Κασσελάκης να κατηγορήσει την Καρυστιανού μπας και χωθεί και αυτός κάπου στο σύστημα μετά την κωλοτούμπα ολκής που έχει κάνει. Είπε και αυτός ότι: « Δεν πάμε πίσω στο δικαίωμα μιας γυναίκας να αποφασίζει για το σώμα της. Δεν πνίγουμε μετανάστες . Δεν πάμε πίσω στο δικαίωμα ενός ανθρώπου να παντρευτεί όποιον θέλει. Παλεύουμε για την ισότητα και την αποδοχή », απαντώντας στα όσα είπε η Καρυστιανού για τις αμβλώσεις και τους μετανάστες. "Ούστ, κοπρόσκυλο" , λέμε εμείς! Τι φοβούνται στην πραγματικότητα Το ερώτημα είναι εάν πιστεύουν ότι το κόμμα της Καρυστιανού δεν...τραβάει και δεν τους απειλεί, είναι γιατί της κάνουν όλοι μαζί επιθέσεις. Η αλήθεια είναι ότι διαβάζουν τις μετρήσεις και τι νιώθει η κοινωνία και αυτό που τους τρομάζει είναι η οργή των πολιτών που ψάχνουν να εκφραστούν με κάτι νέο και όχι με παλιές δοκιμασμένες συνταγές που κανένα rebrading και κανένα σύστημα, οικονομικό και mediako δεν μπορεί να της φέρει ως λύση στα προβλήματα των πολιτών. Και αυτό είναι που τους τρομάζει και ενώνονται για να επιτεθούν σε αυτό που εκφράζει η ίδια η Καρυστιανού. Ο Πειραιάρχης

Πάνε να αυτοκτονήσουν; Η Ρωσία πάντως το δήλωσε: "Θα πάρουμε όλη τη Νοβορωσία" που σημαίνει...λιμάνια και Οδησσό! Τη στιγμή που η  Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί υπόγεια και ύπουλα να εντάξει την Ουκρανία μερικώς με ένα σχέδιο 5 σημείων ήδη από το 2027, κίνηση που ισοδυναμεί με  σενάριο καταστροφής καθώς η Ουκρανία δεν πληροί ούτε ένα κριτήριο για την είσοδο της στην ΕΕ και παρά τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ που πέταξαν από το 2022 και για 4 χρόνια σε ένα βαρέλι δίχως πάτο οι Ευρωπαίοι , η Ρωσία εύλογα κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι αθέτησε τις συμφωνίες της Αλάσκας! Πλέον η Ρωσία άλλαξε τους στρατηγικούς και στρατιωτικούς της στόχους… δεν ενδιαφέρεται μόνο για το Donbass που ήδη ελέγχει σε ποσοστό 84% - απομένουν μόνο οι πόλεις Kramatorsk και Slovyansk στο βορειοδυτικό Donetsk – αλλά θέλει όλη την Zaporizhia, όλη την Kherson , όλη την περιφέρεια Dnipropetrovsk , και βεβαίως τις περιφέρειες Nikolayev και Οδησσού. Η ΕΕ επεξεργάζεται ένα σχέδιο για μερική ένταξη της Ουκρανίας με σχέδιο 5 σημείων Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταρτίζει ένα σχέδιο πέντε σημείων για να επιτρέψει στην Ουκρανία μερική ένταξη στο μπλοκ ήδη από το 2027, αναφέρει το Politico, επικαλούμενο 10 αξιωματούχους και διπλωμάτες. «Η ΕΕ εκπονεί ένα πρωτοφανές σχέδιο που θα μπορούσε να χορηγήσει στην Ουκρανία μερική ένταξη στο μπλοκ ήδη από το επόμενο έτος, το 2027». Σημειώνεται ότι βάσει του σχεδίου, η Ουκρανία θα κερδίσει μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της ΕΕ πριν εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για την πλήρη ένταξη. Η αντίστροφη διεύρυνση Σύμφωνα με πηγές, η τελευταία έκδοση του σχεδίου έχει ανεπίσημα ονομαστεί «αντίστροφη διεύρυνση», καθώς το σχέδιο προβλέπει την εισαγωγή χωρών στο μπλοκ στο αρχικό στάδιο της εκπλήρωσης των κριτηρίων ένταξης και όχι στο τελικό στάδιο. Το πρώτο βήμα περιλαμβάνει την παροχή στην Ουκρανία άτυπης καθοδήγησης σχετικά με τις διαπραγματεύσεις σχετικά με τις νομικές πτυχές της διαδικασίας ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σημειώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη παράσχει στην Ουκρανία πληροφορίες για τρεις από τις έξι ομάδες διαπραγματεύσεων και αυτό το έργο έχει προγραμματιστεί να συνεχιστεί τον Μάρτιο. Ωστόσο, όπως σημείωσαν ορισμένες πηγές, η ΕΕ δεν θα δώσει στην Ουκρανία εύκολη πορεία προς τις μεταρρυθμίσεις. Το δεύτερο βήμα Το δεύτερο βήμα αφορά τη διαδικασία ένταξης. Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής , παρουσίασε μια σειρά από επιλογές και μοντέλα κατά τη διάρκεια συνάντησης στις Βρυξέλλες, συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης «αντίστροφης διεύρυνσης». «Αυτό θα είναι ένα είδος επαναβαθμονόμησης της διαδικασίας - συμμετέχετε και στη συνέχεια σταδιακά θα σας παραχωρηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις» , δήλωσε ένας ανώνυμος αξιωματούχος της ΕΕ. Η πρωτοβουλία έχει ως στόχο να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στις χώρες των οποίων η ένταξη καθυστερεί λόγω στρατιωτικής σύγκρουσης ή εσωτερικής αντιπολίτευσης. Το τρίτο βήμα Το τρίτο βήμα αποσκοπεί στην παράκαμψη του βέτο της Ουγγαρίας στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Συγκεκριμένα, αρκετοί αξιωματούχοι της ΕΕ εξέφρασαν την ελπίδα ότι ο Ούγγρος πρωθυπουργός Viktor Orban θα ηττηθεί στις εκλογές και ότι ο πλησιέστερος αντίπαλός του, Peter Mayar, θα ανέλθει στην εξουσία, φαινομενικά επειδή θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της χώρας απέναντι στην Ουκρανία. Το τέταρτο βήμα Το τέταρτο σημείο του σχεδίου αφορά την πιθανή άσκηση επιρροής στον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump στον Orban ώστε να παρακάμψει το βέτο της Ουγγαρίας στην ένταξη του Κιέβου στην ΕΕ. Το πέμπτο σημείο εξετάζει την πιθανότητα αφαίρεσης του δικαιώματος ψήφου της Ουγγαρίας με την επίκληση του άρθρου 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό το άρθρο, όπως τονίζει το δημοσίευμα, αποτελεί την πιο σοβαρή πολιτική κύρωση και εφαρμόζεται εάν υπάρχει υποψία ότι μια χώρα παραβιάζει τις βασικές αξίες του μπλοκ. Σημειώνει ότι η ΕΕ δεν προτίθεται προς το παρόν να προβεί σε τέτοιο βήμα, αλλά αυτό το εργαλείο εξετάζεται σε περίπτωση επανεκλογής του Orban και περαιτέρω παρεμπόδισης της λήψης αποφάσεων της ΕΕ. Νωρίτερα, ο Volodymyr Zelensky απαίτησε από την ΕΕ να δεχτεί την Ουκρανία στην ΕΕ το 2027. Ο Σέρβος πρόεδρος Aleksandar Vucic άφησε να εννοηθεί ότι η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ στις αρχές του 2027 αποτελεί μέρος του σχεδίου διευθέτησης για τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις και ότι αυτή η διάταξη δεν θα υποστηριχθεί από ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Ο Πολωνός πρόεδρος Karol Nawrocki χαρακτήρισε την επιθυμία του Zelensky να ενταχθεί στην ΕΕ έως το 2027 «ανέφικτη». Δεν θα υπάρξει καμία διαπραγμάτευση για την Ουκρανία Η αντίδραση των διεθνών μέσων ενημέρωσης στις δηλώσεις του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών Sergey Lavrov σχετικά με την κατάσταση με το «Πνεύμα του Anchorage » είναι μια απολαυστική διασκευή του κλασικού αστείου για τους τυφλούς που προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι ένας ελέφαντας, με τον έναν να αγγίζει το αυτί του, τον άλλον το πόδι του και τον τρίτο την ουρά του. Ομοίως, οι περισσότεροι σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων δυτικών μέσων ενημέρωσης, έχουν ασπασθεί τον Lavrov , παραλείποντας να συνειδητοποιήσουν ότι όλη αυτή η ιστορία έχει πολύ μεγάλη ουρά και πρέπει να ειδωθεί από απόσταση και σε μια προοπτική. Η ισχυρή κοινότητα των εμπειρογνωμόνων εντυπωσιάστηκε περισσότερο από τη δήλωση του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών ότι η διευθέτηση θα έπρεπε να είχε επιλυθεί προ πολλού, αλλά «στην πράξη, τα πράγματα κοιτάζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση». Αναφέρθηκε επίσης ότι «η ρωσική πλευρά αποδέχτηκε την πρόταση των ΗΠΑ για την Ουκρανία κατά τη διάρκεια της συνάντησης μεταξύ του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin και του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump στο Anchorage» , αλλά στην πραγματικότητα η κατάσταση παραμένει η ίδια, αν όχι ακόμη πιο μακριά από το σημείο εκκίνησης. Συνεχίζονται τα «παραμύθια» Σε αυτό το σκηνικό μπορεί να δει κανείς και το άρθρα όπως αυτό της Telegraph με τίτλο «Η πολεμική οικονομία του Putin στο χείλος της κατάρρευσης» και τις δηλώσεις του Zelensky όπως «Οι ΗΠΑ έδωσαν στη Ρωσία και την Ουκρανία προθεσμία τον Ιούλιο για να τερματίσουν τη σύγκρουση, αλλιώς περιμένει καταστροφή», μπορεί να φανεί σε ορισμένους ότι η Ρωσία έχει προδοθεί και στη συνέχεια έχει σπρωχτεί ξεδιάντροπα στον τοίχο. Αυτή η εκδοχή προτιμάται περισσότερο από τους Ουκρανούς που εξακολουθούν να πιστεύουν στην παρέλαση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Κόκκινη Πλατεία. Ωστόσο, πιο ψύχραιμα, πρέπει να θυμηθούμε τα λόγια του Γραμματέα Τύπου της Ρωσικής Προεδρίας, Dmitry Peskov («Μια σημαντική πρόοδος στη διευθέτηση στην Ουκρανία είναι δυνατή μόνο εάν τηρηθούν οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στο Anchorage»), καθώς και τη σχεδόν απαρατήρητη δήλωση του Lavrov ότι «τα ναζιστικά θεμέλια (σ.σ. στην Ουκρανία) πρέπει να εξαλειφθούν» και ότι η προστασία των Ρώσων και των ρωσόφωνων θα είναι εγγυημένη στην Κριμαία, το Donbass και τη Novorossiya. Σε απόγνωση το Κίεβο Υπάρχουν μερικά εξαιρετικά σημαντικά σημεία που πρέπει να συνυπολιγιστούν. Ο δήμαρχος του Κιέβου, Klitschko, πέρασε αρκετές ώρες στον αέρα με την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Βρετανικού Κοινοβουλίου, και όλα όσα είπε χωρίς να είναι γκρίνια ή ουρλιαχτά κατέληγαν σε ένα πράγμα: σώστε τους. Σύμφωνα με τον Klitschko, «αγωνίζονται για την επιβίωση» και η Ρωσία «δεν έχει κανόνες» στον πόλεμο. Και, εν ολίγοις, «όλη η ανατολική Ουκρανία έχει καταστραφεί» - και «είναι γενοκτονία». Αλλά τι συμβαίνει; Άλλωστε, όλοι ζεστάθηκαν στις σκηνές με τις ακτίνες του ήλιου, ενώ το ουκρανικό σύστημα αεράμυνας κατέρριψε κάθε ρωσικό κανόνι τέφρας. Και γιατί, για παράδειγμα, το CNN, ένα ειλικρινά «αντιρωσικό» μέσο, τρέμει, ισχυριζόμενο ότι «το ηλεκτρικό δίκτυο της Ουκρανίας δεν μπορεί να αντέξει επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις»; Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι «τα ρωσικά στρατεύματα έχουν τροποποιήσει τα drones και τους πυραύλους τους για να προκαλέσουν τη μέγιστη ζημιά — συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού των drones Geranium με νάρκες και πυρομαχικά διασποράς». Και γιατί οι Financial Times τελικά άφησαν να διαφύγει ότι «τον Ιανουάριο του 2026, οι ρωσικές επιθέσεις στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας της Ουκρανίας αποδείχθηκαν εξαιρετικά αποτελεσματικές λόγω της σοβαρής έλλειψης πυραύλων PAC-3 για τα συστήματα Patriot» και παραδέχτηκαν ότι «οι ουκρανικοί εκτοξευτές Patriot συχνά παρέμεναν άδειοι, ανίκανοι να αναχαιτίσουν βαλλιστικούς πυραύλους, επιτρέποντας στη Ρωσία να εξαπολύει ακριβείς επιθέσεις σε βασικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας και υποσταθμούς χωρίς ουσιαστικά κανένα αντίμετρο»; Δημιουργία εντυπώσεων Το γεγονός είναι ότι η απότομη στροφή στη στρατηγική για τη διεξαγωγή της Νέας Τάξης των Πραγμάτων τις τελευταίες εβδομάδες έχει γίνει η κύρια απάντηση στις προσπάθειες των ΗΠΑ να πιέσουν τη Ρωσία, όπως κάποτε έκαναν στους υποτελείς της. Το Newsweek έγραψε για αυτές τις προσπάθειες με ασυνήθιστη ειλικρίνεια: «Η κυβέρνηση Trump έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό οικονομικών ευκαιριών και οικονομικής πίεσης για να εξαναγκάσει τη Ρωσία να κάνει ειρήνη στην Ουκρανία, διαφημίζοντας πιθανές επενδύσεις και επιβάλλοντας κυρώσεις. Η οικονομική συνεργασία με τις ΗΠΑ είναι ένα από τα καρότα που κρέμονται μπροστά στη Ρωσία» . Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πίσω από κλειστές πόρτες, εκτός από τη δημόσια δήλωση του Lavrov, μεταφέρθηκε ότι δεν είμαστε η Γροιλανδία ή η Γαλλία , όπου μετά από ένα χαστούκι στο πρόσωπο απλώς βάζουν μαύρα γυαλιά. Και αν έχετε ξεχάσει εντελώς τι συμφωνήσαμε αρχικά ή τώρα είστε ειλικρινά απρόθυμοι να τηρήσετε τον λόγο σας, τότε οι παραπάνω γενναιόδωρες προσφορές μας για την Ουκρανία δεν ισχύουν πλέον (ρωτήστε τον Klitschko). Και τώρα δεν υπάρχουν πλέον αυτοεπιβαλλόμενοι περιορισμοί στο Donbass: όλη η Novorossiya θα προστατευτεί. Κατά ειρωνικό τρόπο, αμέσως μετά τις δηλώσεις του Lavrov, ο πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ , Whittaker, δημοσιοποίησε και διέψευσε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του Zelensky ότι οι ΗΠΑ είχαν θέσει αυστηρή προθεσμία για τις ειρηνευτικές συνομιλίες στην Ουκρανία… « Θέλουμε και οι δύο πλευρές να συνεργαστούν και να καταλήξουν σε ειρηνευτική συμφωνία. Θα προτιμούσαμε αυτό να συμβεί το συντομότερο δυνατό. Οι προθεσμίες σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ επικίνδυνες », προειδοποίησε. ΒΝ

Πώς κατέρρευσε το “όνειρο” της συμμορίας του Νταβός, γιατί γύρισε μπούμερανγκ η Woke θρησκεία, πώς οι κοινωνίες ξύπνησαν μέσα από το σοκ, την ακρίβεια και τη μεγάλη πνευματική ρήξη και ο ρόλος που έπαιξε ο Epstain! Η κατάρρευση του ονείρου της Ούρσουλας, του Σβάμπ, του Μακρόν, του Μητσοτάκη, της Μέρκελ, των Λεσχών (Μπίλντερμπεργκ, Τριμερής Επιτροπή) και των Ρόθτσάιλντ και Ρόκεφέλλερ, ήταν έργο Θεού με κύριο όργανο Του, τον Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος εκτός των άλλων, άνοιξε και τον φάκελο Epstain και η βρώμα ξεχύθηκε παντού! Η παγκοσμιοποίηση δεν πέθανε από ατύχημα· οδηγήθηκε στο φέρετρό της από την ίδια της την ύβρη. Για τρεις δεκαετίες παρουσιάστηκε ως αναπόφευκτο πεπρωμένο της ανθρωπότητας, ως ο μονόδρομος της προόδου, ως η «ώριμη» φάση της Ιστορίας όπου έθνη, ταυτότητες και παραδόσεις θα υποχωρούσαν μπροστά σε μια υπερεθνική τεχνοκρατική τάξη. Όποιος αμφισβητούσε αυτό το δόγμα βαφτιζόταν οπισθοδρομικός, λαϊκιστής ή επικίνδυνος. Όμως η Ιστορία έχει μια ειρωνική συνήθεια: Να κάνει τα σχέδια που αγνοούν τον άνθρωπο, να καταλήγουν να συντρίβονται πάνω του. Το ρήγμα δεν άνοιξε ξαφνικά. Δούλευε υπόγεια, σαν τεκτονική πίεση κάτω από την επιφάνεια της ευημερίας . Κοινωνίες που έβλεπαν τον πλούτο να συγκεντρώνεται, την εργασία να αποσαρθρώνεται, την παράδοση να γελοιοποιείται και την πίστη να περιθωριοποιείται άρχισαν να νιώθουν πως το «παγκόσμιο χωριό» δεν ήταν κοινότητα, αλλά μηχανισμός ελέγχου . Η ακρίβεια, η πολιτισμική σύγχυση, η ανασφάλεια και η αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται μακριά από τους λαούς, λειτούργησαν ως αφύπνιση. Το όνειρο της ομογενοποιημένης ανθρωπότητας άρχισε να μοιάζει με εφιάλτη διαχειριζόμενων πληθυσμών. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ορισμένα γεγονότα έδρασαν σαν καταλύτες . Υποθέσεις που εξέθεσαν δίκτυα ισχύος, σχέσεις ελίτ και σκοτεινές διαδρομές επιρροής έσπασαν την εικόνα της «ηθικής ανωτερότητας» των παγκόσμιων κέντρων. Το αφήγημα της αλάνθαστης ελίτ ράγισε όταν αποκαλύφθηκε πόσο ανθρώπινα, πόσο ευάλωτα και πόσο εκτεθειμένα ήταν τα ίδια τα ιερατεία της . Από εκεί και πέρα, η δυσπιστία μετατράπηκε σε ρήξη. Η λεγόμενη «νέα κανονικότητα» δεν γέννησε υπακοή, αλλά κόπωση . Δεν έφερε ενότητα όπως επαγγέλονταν, αλλά αντίδραση. Και η περιβόητη Woke ηθική, που παρουσιάστηκε ως νέα οικουμενική συνείδηση, κατέληξε για πολλούς να μοιάζει με ιδεολογική επιβολή αποκομμένη από την πραγματική ζωή . Όταν οι κοινωνίες αισθάνονται ότι " διδάσκονται" πλέον εκ νεόυ το πώς να σκέφτονται, πώς να μιλούν και πώς να ζουν, αργά ή γρήγορα αντιδρούν . Η Ιστορία δεν κινείται με διατάγματα πολιτισμικής ορθότητας. Έτσι, το οικοδόμημα που παρουσιαζόταν ως ακατάρριπτο, άρχισε να εμφανίζει ρωγμές . Όχι επειδή εξαφανίστηκαν οι ισχυροί, αλλά επειδή χάθηκε το ηθικό και ιδεολογικό τους πλεονέκτημα. Όταν η Παγκοσμιοποίηση έπαψε να πείθει ότι υπηρετεί τους λαούς και άρχισε να φαίνεται ότι τους χρησιμοποιεί, το τέλος της ως αφήγημα είχε ήδη δρομολογηθεί. Αυτό το κείμενο δεν είναι ούτε κραυγή, ούτε θεωρία τρόμου. Είναι μια απόπειρα να διαβαστεί η εποχή μας ως ιστορική καμπή . Να δούμε πώς το όνειρο μιας παγκόσμιας ελίτ "Πεφωτισμένων" για μια ολοκληρωτική Παγκόσμια Κυβέρνηση μετατράπηκε σε μπούμερανγκ, πώς οι κοινωνίες αφυπνίστηκαν μέσα από διαδοχικά σοκ και πώς πρόσωπα, υποθέσεις και γεγονότα λειτούργησαν ως καταλύτες μιας μεγάλης απομυθοποίησης . Το φέρετρο της παγκοσμιοποίησης δεν είναι μεταφορά εντυπωσιασμού. Είναι η εικόνα ενός συστήματος που πίστεψε πως μπορεί να υποκαταστήσει την Ιστορία — και τελικά παρασύρθηκε από αυτήν. Από εδώ ξεκινά η αφήγηση. Και το ρήγμα που άνοιξε δεν αφορά μόνο την πολιτική ή την οικονομία, αλλά το ίδιο το νόημα της εποχής μας. ΜΕΡΟΣ Α' Η Γέννηση της Ελίτ: Από τους Ιλλουμινάτους - Πεφωτισμένους ως την Άνοδο της Οικονομικής Ολιγαρχίας Η πτώση της Παγκοσμιοποίησης δεν είναι ένα στιγμιαίο πολιτικό επεισόδιο. Είναι ένα ιστορικό γεγονός με ρίζες που απλώνονται τρεις ολόκληρους αιώνες πίσω . Όσοι σήμερα βλέπουν την κατάρρευση της Νεοταξικής αφήγησης, συχνά αγνοούν πως το σύστημα που υποχωρεί δεν χτίστηκε ούτε από το WEF ούτε από τεχνοκράτες μιας εποχής . Η ιδέα μιας μικρής, επιλεκτικής ελίτ που θα κατευθύνει την ανθρωπότητα από το παρασκήνιο γεννήθηκε στον 18ο αιώνα , καλλιεργήθηκε στον 19ο, θεσμοθετήθηκε στον 20ό και κυριάρχησε στον 21ο . Για να κατανοήσουμε την πτώση, πρέπει να δούμε την άνοδο. Η Ευρώπη του 18ου αιώνα, ήταν ένα εργαστήριο αναταραχής. Οι παλαιές μοναρχίες έχαναν το κύρος τους, η Εκκλησία αντιμετωπιζόταν ως εμπόδιο στη «νέα επιστήμη» , ενώ η εμφάνιση του Διαφωτισμού γέννησε μια νέα αριστοκρατία διανοουμένων που πίστευαν πως είχαν το δικαίωμα –και το καθήκον– να αναδιαμορφώσουν την κοινωνία . Ορισμένοι από αυτούς δεν ήθελαν απλώς να γράφουν βιβλία ή να συζητούν σε σαλόνια. Ηθελαν να κυβερνήσουν. Μυστικά. Αθόρυβα. Μεθοδικά. Αυτή ήταν η μήτρα μέσα από την οποία γεννήθηκε ο ίδιος ο Διαφωτισμός (που υπήρξε το μεγαλύτερο τους επίτευγμα) και που υπήρξε έργο ενός τάγματος, που σημάδεψε όσο κανένα άλλο τον δυτικό μυστικό κόσμο: Το Τάγμα των Βαυαρών "Ιλλουμινάτοι" (Πεφωτισμένων). Ο Adam Weishaupt , καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου στο Ίνγκολσταντ, δεν ήταν ένας απλός ριζοσπάστης . Ήταν ένας άνθρωπος με βαθιά γνώση της θεσμικής δομής της Ευρώπης και με φανατική πίστη ότι η κοινωνία έπρεπε να απελευθερωθεί από κάθε παραδοσιακή μορφή εξουσίας . Ο Weishaupt, ήταν ένας από τη φάρα των Ασκεναζί Εβραίων που δεν άντεχε την περιθωριοποίηση της φυλής του από κυβερνήσεις και Εκκλησία και εκτός των άλλων οραμάτων του, ήταν η εκδίκηση για όλα όσα η φάρα του είχε υποστεί. Όταν ίδρυσε το Τάγμα των Ιλλουμινάτων την 1η Μαΐου 1776, δεν είχε σκοπό να δημιουργήσει μια ακόμη μυστική αδελφότητα . Είχε σκοπό να ιδρύσει μια παγκόσμια παρασκηνιακή κυβέρνηση , που θα λειτουργούσε πίσω από τα επίσημα κράτη. Αυτό ουσιαστικά ήταν το μεγάλο του όραμα, ο μεγάλος του στόχος: Η πλήρης κυριαρχία των Ασκεναζί Εβραίων σε όλο τον πλανήτη, ένα όραμα που ασφαλώς δεν γινόταν αποδεκτό από όλους και κυρίως από μερίδα Ιουδαίων Εβραίων. Στην ουσία, οι επιδιώξεις αυτές δεν ήταν άλλο από την εγκαθίδρυση μιας δικτατορίας όπου θα βασίλευε ο Μεσσίας των Εβραίων. Και ο Μεσσίας για τους Ασκεναζί, ήταν ο Εωσφόρος. Η "ιδεολογία" λοιπόν των Ιλλουμινάτων ήταν ένα εκρηκτικό μείγμα ορθολογισμού, αντικληρικαλισμού, πολιτικής ανατροπής, κοινωνικού μηχανισμού και το όραμα ενός μέλλοντος όπου οι «Πεφωτισμένοι» θα κυβερνούν ολόκληρο τον κόσμο σαν ένα εργαστήριο ανθρώπινης μηχανικής . Πρώτος στόχος τους ήταν η διάλυση των μοναρχιών , η εξουδετέρωση της Εκκλησίας και η αντικατάστασή της με μια νέα πνευματικότητα βασισμένη στη λογική και στην επιστημονική γνώση. Αυτό που έκανε τους Ιλλουμινάτους πραγματικά επικίνδυνους, δεν ήταν απλώς τα ιδεώδη τους. Ήταν ο τρόπος που δούλευαν. Το τάγμα είχε πλήρη ιεραρχία, με βαθμίδες που αντιστοιχούσαν σε επίπεδο μύησης , ψυχολογικής εξάρτησης και ελέγχου . Κάθε μέλος έφερε κωδικό όνομα , κάθε κίνηση καταγραφόταν , κάθε αλληλογραφία κρυπτογραφούνταν . Τα ανώτερα επίπεδα – όπως περιγράφονται στα αρχεία Spartacus και Philo – λειτουργούσαν ως «κεντρικός εγκέφαλος» , παρόμοιος με αυτόν που θα δούμε αργότερα σε σύγχρονα think tanks. Οι Ιλλουμινάτοι δεν είχαν σκοπό να παραμείνουν μικρή ομάδα . Το όραμα του Weishaupt ήταν η αθόρυβη, απόλυτη διείσδυση σε υπάρχουσες μυστικές στοές –κυρίως στη Μασονία– ώστε να απορροφήσουν τις δομές τους. Αυτό δεν ήταν απλή συνεργασία. Ήταν στρατηγική διάβρωσης . Οι Ιλλουμινάτο ι έμπαιναν μέσα σε μεγαλύτερες οργανώσεις και ανέβαιναν ιεραρχικά μέχρι να τις ελέγξουν . Αυτή η τεχνική θα επαναληφθεί αιώνες αργότερα από πολιτικά λόμπι, χρηματοπιστωτικές ομάδες και μυστικές υπηρεσίες. Το 1785, μετά από μια σειρά προδοσιών και εσωτερικών διαρροών, η Βαυαρική κυβέρνηση "διέλυσε" επισήμως το τάγμα . Αλλά η διάλυση αυτή ήταν περισσότερο θεατρική παρά ουσιαστική . Τα αρχεία κατασχέθηκαν, ναι, αλλά τα μέλη είχαν ήδη διασκορπιστεί στην Ευρώπη , μεταφέροντας μαζί τους την υπόσχεση μιας νέας εποχής μυστικής εξουσίας. Πολλοί ιστορικοί επιβεβαιώνουν ότι οι Ιλλουμινάτοι δεν εξαφανίστηκαν, αλλά μετεξελίχθηκαν . Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ταξίδι τους. Οι Ιλλουμινάτοι παρά την..."διάλυση" του Τάγματος τους, κα τάφεραν να εισχωρήσουν βαθύτερα στη Μασονία, στη γαλλική αριστοκρατία, σε κύκλους φιλελεύθερων διανοουμένων, σε φιλανθρωπικά σωματεία, αλλά και στα πρώτα δίκτυα διεθνούς τραπεζικής . Και ασφαλώς όλες οι ενδείξεις δείχνουν να συνδέουν το Τάγμα με τη Γαλλική Επανάσταση και αργότερα, με όλα τα "αριστερά" ριζοσπαστικά κινήματα του 19ου αιώνα. Αυτό όμως που έχει σημασία, είναι ότι από τον 19ο αιώνα και μετά, η Ευρώπη βλέπει την εμφάνιση ενός νέου φαινομένου: Την ανάδυση υπερεθνικών κέντρων εξουσίας που δεν υπακούουν σε κανένα κράτος. Η τραπεζική οικογένεια των Rothschild, οι οικογένειες των Warburg, των Morgan και αργότερα των Rockefeller (ΗΠΑ), δεν είναι κατά βάσιν απόλυτοι «απόγονοι» των Ιλλουμινάτων με την κυριολεκτική έννοια. Αλλά είναι οι κληρονόμοι της μεθοδολογίας τους, με βάση πάνω απ' όλα την εβραιο-Ασκεναζική καταγωγή τους. Ο Rothschild επί παραδείγματι, παρά το γεγονός ότι ο John Robinson στο βιβλίο του "Illuminati" υπογραμμίζει πως αυτός πρώτος χρηματοδότησε τον Weishaupt, δεν χρειαζόταν να είναι Ιλλουμινάτος για να λειτουργεί όπως εκείνοι. Αρκεί να γνωρίζει ότι η πραγματική δύναμη είναι η πληροφορία, οι διασυνδέσεις, η πίεση στα κέντρα αποφάσεων και η οικονομική εξάρτηση των κρατών. Τον 19ο αιώνα λοιπόν, γίνεται η μεγάλη μετάβαση. Η εξουσία πλέον παύει να είναι θεολογική ή βασιλική και γίνεται ... "δημοκρατική" και οικονομική , με μια απολύτως ελεγχόμενη από αυτούς "δημοκρατία" και μια οικονομία που να βασίζεται στο χρέος. Η Ευρώπη ζει την άνοδο των χρηματιστών, των τραπεζιτών, των δανειστών κρατών, των ανθρώπων που αποφασίζουν στο σκοτάδι ποιος θα πολεμήσει, ποιος θα νικήσει και ποιος θα χρεοκοπήσει. Οι 2 Παγκόσμιοι Πόλεμοι που ακολούθησαν, απλώς κρυστάλλωσαν αυτή τη μετάβαση. Μετά το 1918, και ακόμη περισσότερο μετά το 1945 , ο κόσμος οργανώνεται γύρω από θεσμούς που λειτουργούν ως υπερεθνικά εργαλεία εξουσίας . Πρώτα η λεγόμενη "Κοινωνία των Εθνών" που αργότερα αντικαταστάθηκε από τον ΟΗΕ , η Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ, το ΝΑΤΟ και ασφαλώς το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Όλα αυτά τα όργανα έχουν κοινό χαρακτηριστικό: Η λογοδοσία τους δεν ορίζεται από τους λαούς, αλλά από τις κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις με τη σειρά τους, επηρεάζονται από ιδιωτικά και πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα. Στον ίδιο αιώνα, τον 20ο, οι μυστικές υπηρεσίες μετατρέπονται σε διεθνή παρακράτη . Η CIA, η MI6, η Mossad δεν λειτουργούν μόνο για την ασφάλεια των κρατών τους· λειτουργούν για τη διατήρηση ενός παγκόσμιου συστήματος όπου οι ισχυροί παραμένουν ισχυροί και οι λαοί βρίσκονται υπό έλεγχο . Η έννοια της «μυστικής επιρροής» γίνεται πλέον κανονικότητα . Η τεχνητή πολιτική αστάθεια χωρών, τα πραξικοπήματα, οι οικονομικές «συστάσεις» διεθνών οργανισμών, όλα κουβαλούν το αποτύπωμα αυτής της παρασκηνιακής παγκόσμιας διακυβέρνησης . Η δεκαετία του ’60 φέρνει μια άλλη μορφή εξουσίας: την κοινωνική μηχανική . Μέσα από τα πανεπιστήμια, την ψυχολογία, τα ΜΜΕ, την ποπ κουλτούρα και τις νέες μορφές ατομισμού, οι ελίτ δοκιμάζουν μια νέα μεθοδολογία επιρροής. Δεν αρκεί πια ο έλεγχος της οικονομίας και των στρατών. Χρειάζεται ο έλεγχος της συνείδησης. Εδώ γίνεται το μεγάλο άλμα. Η εξουσία παύει να είναι βία. Γίνεται αφήγηση. Γίνεται εικόνα. Γίνεται επιθυμία. Αν η Δυτική Εκκλησία του Μεσαίωνα έλεγχε την ψυχή, η τεχνοκρατία του 20ού αιώνα ελέγχει το μυαλό. Η δεκαετία του ’80 φέρνει την τελική στροφή: νεοφιλελευθερισμός, παγκοσμιοποίηση, απορρύθμιση, χρηματαγορές χωρίς σύνορα, ιδιωτικές τράπεζες που δανείζουν κράτη, κράτη που χρωστούν σε ιδιώτες. Η ολιγαρχία δεν είναι πια μυστική. Είναι θεσμική. Είναι οργανωμένη. Είναι «σεμνά» παγκόσμια. Όλα αυτά, όμως, έχουν μια κοινή ρίζα.Όχι στους Ιλλουμινάτους ως θρύλο.Αλλά στους Ιλλουμινάτους ως πρότυπο λειτουργίας . Η σημερινή παγκόσμια ελίτ –είτε μιλάμε για οικονομικούς κολοσσούς, είτε για πολιτικά λόμπι, είτε για υπερεθνικές επιτροπές– λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που όρισε ο Weishaupt τον 18ο αιώνα: παρασκηνιακή διείσδυση , ιεραρχικός έλεγχος , απόκρυψη των πραγματικών στόχων , χρήση οργανώσεων-προκάλυμμα , δυαδική γλώσσα: ένα μήνυμα προς τα έξω, άλλο προς τα μέσα , πλήρης πίστη ότι οι «φωτισμένοι» έχουν δικαίωμα να κατευθύνουν τις «μάζες» . Αυτό το πρότυπο γέννησε τη σύγχρονη παγκοσμιοποίηση.Αυτό το πρότυπο κυριάρχησε.Και αυτό το πρότυπο σήμερα καταρρέει . Γιατί; Διότι απ' τη μια πλευρά, η Ιστορία είναι αδυσώπητη. Κάθε σύστημα που πατά πάνω στο σκοτάδι, κάποια στιγμή εκτίθεται στο φως. Και το φως δεν το αντέχει. Κι απ' την άλλη, ο ίδιος ο Θεός που στην Αποκάλυψη Του μας προειδοποίησε για την εμφάνιση της ως ο πρόδρομος του Αντριχρίστου. Στο επόμενο μέρος, θα δούμε πώς η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης άνοιξε τον δρόμο για τη μονοπολική κυριαρχία της Νέας Τάξης Πραγμάτων – και πώς αυτή η ίδια μονοπολική κυριαρχία έσπειρε τον σπόρο της μελλοντικής της αποσύνθεσης. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com ΤΕΛΟΣ Α' ΜΕΡΟΥΣ

Φρίκη δίχως τέλος! H μάσκα του Νεοταξισμού τελικά έκρυβε μεγαλύτερο τρόμο από όσο νομίζαμε! Σύμφωνα με τον ιστότοπο ελέγχου γεγονότων, η λέξη «κανίβαλος» εμφανίζεται 52 φορές στα αρχεία του Έπσταιν, ενώ η λέξη «κανιβαλισμός» αναφέρεται έξι φορές Σημεία και τέρατα εμφανίζονται στο διαδίκτυο μετά τον ορυμαγδό αποκαλύψεων των μηνυμάτων του Έπσταιν σε όλο τον κόσμο με διάσημους, πλούσιους, πρώην πολιτικούς, ακόμα και Πρίγκηπες. Το ανατριχιαστικό σενάριο συνωμοσίας που ακούγεται και κυκλοφορεί αφορά περιπτώσεις " κανιβαλισμού" σε πάρτι του Έπσταιν , παρουσία της ελίτ του παγκόσμιας εξουσίας! Τελικά τι είναι είναι αλήθεια και τι μπορεί να στοιχειοθετηθεί σχετικά με αυτήν την τρομερή εικασία; Τα αρχεία του γνωστού Έπστιν δημοσιοποιήθηκαν αφ' ότου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επέτρεψε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης (DOJ) της χώρας να αποχαρακτηρίσει υλικό που σχετίζεται με τον ίδιο , ο οποίος πέθανε(;) στη φυλακή το 2019 εν αναμονή της δίκης του για κατηγορίες σεξουαλικής εμπορίας. Στις 30 Ιανουαρίου, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δημοσίευσε τον τεράστιο όγκο αρχείων που σχετίζονται με τον Έπσταιν. Μεγάλο Ινδικό πρακτορείο ειδήσεων αναφέρει: Λίγο αργότερα, σε αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης άρχισαν να κυκλοφορούν ισχυρισμοί ότι τα αρχεία κατηγορούσαν τον Έπστιν ή άτομα στον κοινωνικό του κύκλο ότι “έτρωγαν μωρά, επιδίδονταν σε κανιβαλισμό και συμμετείχαν σε τελετουργικές δολοφονίες”. Οι ισχυρισμοί γρήγορα απέκτησαν έδαφος, με τους χρήστες στο διαδίκτυο να επικαλούνται επιλεκτικά αποσπάσματα από email και περιλήψεις συνεντεύξεων που περιέχονταν στα έγγραφα. Η αναφορά στο «τυρί κρέμα» αφορούσε για παράδειγμα μήνυμα που αποδίδεται στον Έπσταιν και κοινοποιήθηκε ευρέως στο διαδίκτυο αναφέροντας: « υπάρχουν εκατομμύρια μωρά, πολύ λίγο καλό λαχανικό [λαχανικό] τυρί κρέμα ». Άλλο μήνυμα ανέφερε : « Χαχα, δεν ξέρω αν το τυρί κρέμα και το μωρό είναι στο ίδιο επίπεδο ». Σε μεταγενέστερες εκδόσεις της ανταλλαγής, ένας άλλος συμμετέχων αναγνωρίζεται ως «Νάντια». Ενώ η πλήρης ταυτότητα είναι ασαφής, τονίζεται ότι η πρώην πιλότος του Epstein ήταν η Nadia Marcinko, γνωστή και ως Nada Marcinkova, η οποία φέρεται να αγνοείται από τις αρχές του 2024. Τα έγγραφα δεν διευκρινίζουν το πλαίσιο της συνομιλίας, αλλά η αντιπαράθεση των λέξεων «μωρά» και «τυρί κρέμα» έχει τροφοδοτήσει ισχυρισμούς για κανιβαλισμό στο διαδίκτυο, σχετικά με τον Έπστιν. Οι αναφορές στο «τυρί κρέμα» εμφανίζονται πολλές φορές στα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, το πλαίσιο είναι κοινότοπο και σχετίζεται με φαγητό ή τον σχεδιασμό εκδηλώσεων. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη στα αρχεία ότι ο όρος χρησιμοποιήθηκε ως κωδικοποιημένη αναφορά στη βία ή τον κανιβαλισμό. Προσθέτοντας στις εικασίες, ένα βίντεο από το 2009 επανεμφανίστηκε στο διαδίκτυο που έδειχνε ένα τότε 21χρονο μοντέλο, την Gabriela Rico Jiménez, να κρατείται στη Γκουανταλαχάρα , ενώ φώναζε ισχυρισμούς για “ισχυρούς ανθρώπους που έτρωγαν ανθρώπους , εκτέλεσαν τελετουργίες και συμμετείχαν σε θυσίες σε ένα πάρτι της άρχουσας τάξης”, στο οποίο ήταν και η ίδια. Το βίντεο, σε συνδυασμό με τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία Έπστιν, ενίσχυσε περαιτέρω τις αφηγήσεις στο διαδίκτυο, οι οποίες βασίζονται σε συνωμοσίες όμως, αναφέρουν ινδικά ΜΜΕ. Έλεγχος γεγονότων για ισχυρισμούς κανιβαλισμού Ωθούμενος από τους ευρέως διαδεδομένους ισχυρισμούς στο διαδίκτυο, ο ιστότοπος ελέγχου γεγονότων Snopes εξέτασε τα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και αντιμετώπισε τους ισχυρισμούς που έγιναν viral. Σύμφωνα με το Snopes, ενώ τα αρχεία του Έπστιν περιλαμβάνουν αναφορές σε κανιβαλισμό και τελετουργικές θυσίες, η νομιμότητα αυτών των ισχυρισμών δεν μπόρεσε να επαληθευτεί. Σύμφωνα με τον ιστότοπο ελέγχου γεγονότων, η λέξη «κανιβάλ» εμφανίζεται 52 φορές στα αρχεία Epstein, ενώ η λέξη «κανιβαλισμός» αναφέρεται έξι φορές. Ωστόσο, καμία από αυτές δεν υποστηρίζει άμεσα τους ισχυρισμούς που έγιναν viral. « Εν ολίγοις, ο ισχυρισμός ότι τα αρχεία του Έπστιν περιέχουν τέτοιους ισχυρισμούς και αναφορές ήταν αληθής, με βάση την αναθεώρηση των ομοσπονδιακών αρχείων από τον Snopes », ανέφερε η έκθεση. Αλλά ο ιστότοπος δεν σταμάτησε εκεί, σύμφωνα με τον Snopes, οι ισχυρισμοί ανάγονται σε μια υποτιθέμενη συνέντευξη του 2019 μεταξύ αξιωματούχων του FBI και ενός ανώνυμου ατόμου: «Μωρά διαμελίστηκαν, αφαιρέθηκαν έντερα» Σύμφωνα με τα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ που επικαλείται το Snopes, ανώνυμος άνδρας ισχυρίστηκε ότι ήταν μάρτυρας ακραίας κακοποίησης στο γιοτ του Έπστιν το 2000. Σε email προς αξιωματούχους του FBI, ο ίδιος άνδρας ισχυρίστηκε ότι «ήταν θύμα ενός είδους τελετουργικής θυσίας κατά την οποία τα πόδια του κόπηκαν με γιαταγάνι, αλλά δεν άφησαν ουλές. Στο γιοτ, είδε μωρά να διαμελίζονται, τα έντερα τους να αφαιρούνται και άτομα να τρώνε τα κόπρανα από αυτά τα έντερα». Ο άνδρας κατηγόρησε επίσης τον Έπστιν και άλλα εξέχοντα άτομα ότι του επιτέθηκαν σεξουαλικά κατά τη διάρκεια του ίδιου περιστατικού. Ωστόσο, τα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δείχνουν ότι δεν παρείχε κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του. Το Snopes σημείωσε ότι ο ανώνυμος άνδρας δεν ισχυρίστηκε ρητά κανιβαλισμό, αλλά μάλλον κατανάλωση ανθρώπινων κοπράνων.

Η αδιαλλαξία Ζελένσκι οδηγεί την Ουκρανία σε κράτος-φάντασμα! Αεροπορικές επιδρομές των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων είχαν αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον τρεις άνθρωποι στην Ουκρανία τη νύχτα, στην περιφέρεια Χάρκοβο (βορειοανατολικά) και στην Οδησσό (νότια), ανακοίνωσαν το πρωί οι τοπικές αρχές. « Τη νύχτα, ο εχθρός επιτέθηκε σε κατοικημένους τομείς της πόλης Μποχοντούχιβ (σ.σ. στην περιφέρεια του Χαρκόβου)» με drones , ανέφερε η ουκρανική υπηρεσία αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων μέσω Telegram. Τα πτώματα γυναίκας και παιδιού 10 ετών ανασύρθηκαν από τα συντρίμμια, πρόσθεσε η ίδια πηγή, διευκρινίζοντας ότι άλλοι τρεις άνθρωποι τραυματίστηκαν και χτυπήθηκε κατοικία που «καταστράφηκε ολοσχερώς». Στο νότιο τμήμα της χώρας, στην Οδησσό, «άνδρας 35 ετών» σκοτώθηκε σε επιδρομή drones ιρανικού σχεδιασμού τύπου «Σαχέντ», που τραυμάτισαν άλλους δυο ανθρώπους, ανακοίνωσε ο επικεφαλής της στρατιωτικής διοίκησης της πόλης της νότιας Ουκρανίας Σερχίι Λισάκ. Σύμφωνα με τον ίδιο, υπέστησαν ζημιές 21 διαμερίσματα πολυκατοικιών. Νωρίτερα, ο περιφερειάρχης της Οδησσού Όλεχ Κίπερ έκανε λόγο μέσω Telegram για «μαζική» επίθεση στην περιοχή με «drones εφόρμησης». Ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι τόνισε ότι οι ΗΠΑ θέλουν ο πόλεμος στην Ουκρανία, που άρχισε πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια, με την εισβολή του ρωσικού στρατού τον Φεβρουάριο του 2022, να τερματιστεί «ως την αρχή του καλοκαιριού, τον Ιούνιο», κατά δηλώσεις του που δημοσιεύτηκαν προχθές Σάββατο . Ο ίδιος ανέφερε πως η Ουάσιγκτον προσκάλεσε ρωσική και ουκρανική αντιπροσωπεία στις ΗΠΑ για να συνεχιστούν οι συνομιλίες. Ρώσοι, Ουκρανοί και Αμερικανοί διεξήγαγαν τις τελευταίες εβδομάδες δυο κύκλους διαπραγματεύσεων στο Αμπού Ντάμπι (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα). Για να ασκήσει πίεση στο Κίεβο, η Μόσχα έχει πολλαπλασιάσει τους τελευταίους μήνες τα μαζικά πλήγματα εναντίον ενεργειακών υποδομών , προκαλώντας διακοπές της ηλεκτροδότησης, της ύδρευσης και της θέρμανσης, εν μέσω εξαιρετικά βαρύ και κρύου χειμώνα. SLpress