Search this site

Την περασμένη εβδομάδα έχασαν τη ζωή τους λόγω της κακοκαιρίας μια 55χρονη εκπαιδευτικός στη Γλυφάδα και ένας 50άρης λιμενικός στην Αρκαδία... Οι τηλεοράσεις το βράδυ της απώλειάς τους μας έδειξαν τα πρόσωπά τους θολά. «Φλουταρισμένα», στη σκηνοθετική αργκό. Δεν μετέδωσαν καν τα ονόματά τους. Για το σύστημα και τις περίφημες νομοθεσίες προσωπικών δεδομένων οι εκλιπόντες ήταν «η πενηνταπεντάχρονη» και ο «λιμενικός». Αναλώσιμοι εντελώς. Προχθές έχασαν αδόκητα τη ζωή τους πέντε Ελληνίδες μάνες, οι οποίες εργάζονταν σε νυχτερινή βάρδια σε εργοστάσιο παραγωγής μπισκότων στα Τρίκαλα, εξαιτίας μιας τρομακτικής έκρηξης που, κατά τα φαινόμενα, οφείλεται σε διαρροή προπανίου . Τα κανάλια και πάλι τον «χαβά» τους τις πρώτες ώρες. Ούτε επώνυμα ούτε πρόσωπα στις οθόνες μας, τίποτε. Θολότης και ομίχλη. Μόνον αριθμοί. Θέλω να ρωτήσω κάτι: Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήταν μήπως εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου που προστατεύονται δήθεν από το τεκμήριο της αθωότητας; Γι’ αυτό κρύβουν οι τηλεοράσεις τα πρόσωπά τους; Γι’ αυτό τα μουντζουρώνουν; Ήταν ήρωες του υποκόσμου, άραγε; Μήπως διέπραξαν το έγκλημα να είναι φιλήσυχοι ανώνυμοι στη ζωή τους, εξ ου και καταδικάστηκαν οριστικώς στην ανωνυμία ακόμη και την τελευταία μέρα του βίου τους; Γιατί, αν ήταν επώνυμοι, μην έχετε αμφιβολία: Το πρόσωπό τους θα είχε μεταδοθεί και θα είχε προκληθεί πανελλήνια συγκίνηση! Μόνο στην Ελλάδα οι διακρίσεις συνεχίζονται και μετά θάνατον. Σε τελική ανάλυση, τέτοια είναι η παρακμή, ούτε τους ήρωές μας δεν είμαστε ικανοί να ξεχωρίσουμε από τα λαμόγια που απολαμβάνουν πανελλήνια δημοσιότητα στις εξεταστικές και στις μεταμεσονύκτιες εκπομπές! Θέτω αυτό το ζήτημα που μοιάζει περιφερειακό, αλλά δεν είναι, γιατί εμείς εδώ στην Αθήνα χωρίς ενσυναίσθηση και με τον απέραντο κυνισμό της καθημερινότητας έχουμε νομίζω χάσει την ουσία των πραγμάτων . Μαζί με τα ξερά καίμε και τα χλωρά. Αντί να δίνονται στη δημοσιότητα ομού και οι φωτογραφίες των ανευθύνων που οδηγούν μεθυσμένοι τις ακριβές τους Πόρσε και σπέρνουν τον θάνατο σε νέα παιδιά ( ως παραδείγματα προς αποφυγήν ) και οι φωτογραφίες με τα ονόματα των Ελληνίδων μητέρων που εργάζονταν τη νύχτα για να μεγαλώνουν τα παιδιά τους τη μέρα (ως ηθική αναγνώριση μετά θάνατον), εμείς έχουμε καταστεί ουδέτερο κράτος. Αναίσθητο κράτος. Κράτος ασυγκίνητο στην αυθαιρεσία και την παρανομία, κράτος ασυγκίνητο και στη θυσία. Πολιτεία της οποίας τα μέσα ενημέρωσης αφιερώνουν ώρες επί ωρών τηλεοπτικού χρόνου σε διάφορες ασήμαντες «περσόνες» στα πρωινάδικα, στα μεσημεριανάδικα και στα 2night show αλλά ούτε μισό πλάνο στους αληθινούς ήρωες της ζωής. Ποιοι ήταν, πώς μεγάλωσαν, τι αγαπούσαν, τι τους συνάρπαζε, τι όνειρα έκαναν, γιατί αναγκάστηκαν να «βροντοχτυπούν τις χάντρες». Σημασία! Συμφωνώ βεβαίως ότι στην υπόθεση των Τρικάλων, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα, είναι μέγα θέμα η αύξηση των εργατικών ατυχημάτων/δυστυχημάτων. Και τούτο διότι αναδεικνύει ότι υπάρχει πράγματι Μεσαίωνας στην Ελλάδα και δεν φταίει γι’ αυτό η Καρυστιανού, που λιθοβολήθηκε τις προάλλες για μια παρόλα της, αλλά η ευρύτερη Πολιτεία. Χιλιάδες κόσμος τρέχει σαν τον Βέγγο και ανεβαίνει τον προσωπικό γολγοθά για τη ζωή του, για την οικογένειά του και για το σπίτι του, αλλά η κυβέρνηση πανηγυρίζει! Πανηγυρίζει γιατί βρήκε μια δουλειά μετά 15 χρόνια κρίσης , γιατί μειώθηκε η ανεργία, γιατί πληρώνεται καμιά υπερωρία , γιατί καταβάλλεται το στοιχειώδες, ο κατώτατος μισθός, με τη μισή αγοραστική δύναμη του παρελθόντος και γιατί το 13ωρο είναι «συναινετική επιλογή» μεταξύ εργαζομένου και εργοδότη. Υπάρχει όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο για να συζητήσουμε , πέραν της ασφάλειας στις επιχειρήσεις. Η μοίρα . Άκουσα χθες τον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο να δηλώνει στον Γιώργο Μουρούτη και τον Δημήτρη Στούμπο στον Σκάι ότι η καταγωγή μας δεν πρέπει να είναι η μοίρα μας. Πολύ ωραίο! Μόνο που το πολιτικό μας σύστημα δεν κάνει τίποτε για να αλλάξει τη μοίρα αυτών των ανθρώπων, αντιθέτως κάνει τα πάντα για να τους καθηλώσει ώστε να διαχειρίζεται τη μοίρα τους . Κάνει τα πάντα για να μπορούν να βγάζουν μετά βίας το πρόσωπό τους έξω από το νερό και μόλις να αναπνέουν, αυτή να είναι η φυλακή τους . Ενώ θα έπρεπε να αλλάζει αυτή τη μοίρα. Αυτό που εμείς ξέρουμε αλλά πολλοί στην Αθήνα όχι, εξαιτίας του ιδρυματισμού τους, είναι ότι η περιφέρειά μας ζει σε έναν Μεσαίωνα που επιμελώς κρύβει για να μη χάσει την αξιοπρέπειά της και τα λογικά της . Μεσαίωνα κανονικό, όχι σαν τον Μεσαίωνα που κατήγγειλαν οι βουβουζέλες του συστήματος, τα συνήθη παλιόπαιδα, επειδή ένας άνθρωπος τόλμησε να προφέρει την απαγορευμένη λέξη για ένα «λυμένο» κοινωνικό θέμα τις προάλλες. Θέλω να ρωτήσω την πολιτική μας τάξη και ιδιαιτέρως την ηγεσία μας : Αισθάνεται υπερήφανη που αναγκάζει γυναίκες να εργάζονται σαν τις σκλάβες στο βαθύ σκοτάδι για να μπορούν να είναι μητέρες και να ανατρέφουν σωστά τα παιδιά τους στο φως της ημέρας; Αυτή είναι η αξία που δίδει στην έννοια της πυρηνικής οικογένειας; Αισθάνεται υπερήφανη που, αν γίνει η στραβή, οι γυναίκες αυτές, οι οποίες ήταν «ομάδα στόχος» για τις εκλογές, υποβαθμίζονται αμέσως σε έναν αριθμό, «η πενηνταπεντάχρονη», χωρίς ιδιοπροσωπία στα μέσα ενημέρωσης; Και μετά διαμαρτύρεται αυτό το σύστημα για την αστάθεια; Για μια Καρυστιανού, για έναν Βελόπουλο και μια Κωνσταντοπούλου; Μα ο ηθικός αυτουργός της αστάθειας είναι ακριβώς αυτό το σύστημα που κάθε φορά που βρίσκεται απέναντι στον εαυτό του και στις πράξεις του τις προσπερνά αδιάφορο για να πάει «παρακάτω». Τόσο παρακάτω που θεάται πλέον και τον γκρεμό. Λυπούμεθα, αλλά δεν θέλουμε να είναι αυτή η Ελλάδα του μέλλοντος. Και όσο βλέπουμε ότι αυτή παραμένει σήμερα η Ελλάδα δακρύζουμε και ας μην είναι ταινία με τον Βασίλη Καΐλα. Μοιάζει όμως: Ο εικοστός αιώνας μέσα στον εικοστό πρώτο . Εάν η πολιτική μας τάξη ήθελε να ανακτήσει ένα δωδεκατημόριο από την παλαιά αξιοπιστία και αίγλη της, θα έπρεπε να πάει στα Τρίκαλα και να μείνει σκυφτή, σιωπηρή, ταπεινή πάνω από τις σορούς αυτών των γυναικών. Μόνο έτσι θα μας αποδείκνυε ότι καταλαβαίνει κάτι λίγο από όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα εδώ και καιρό. Το προτείνω, αλλά δεν είμαι αισιόδοξος. Η πολιτική μας τάξη μοιάζει με τα γυαλιά του Μακρόν. Υπέρλαμπρα, απόμακρα και υπεροπτικά. Και ξένα.

Το «Σκινοφάραγγο» το ξέρετε; Μάλλον όχι! Αν σας πω, ότι είναι η τρίμηνη εφημερίδα του συλλόγου Σκινιανών-Λαγουτιανών-Βακιωτιανών « Η Αναγέννηση», σας βοήθησα; Μπα! Πάλι δεν σας λέει τίποτα; Το «Σκινοφάραγγο» λοιπόν, είναι μία από τις χιλιάδες εφημεριδούλες που κυκλοφορούν ανά την Ελλάδα, με σκοπό να διατηρούν ισχυρούς τους δεσμούς μεταξύ των πατριωτών και κυρίως αυτών που ζουν μακριά από την γενέτειρα. Όμως γιατί μνημονεύουμε το «Σκινοφάραγγο» και δεν αναφέρουμε και τα «Νέα του Κατωχωρίου» ή τα «Νέα του Πανωχωρίου», ή τα  «Νέα του Περαχωρίου»,  ή τα «Νέα του Δωθεχωρίου» κ.ο.κ.; Διότι το «Σκινοφάραγγο», κάτω από τον τίτλο του έχει ένα συγκλονιστικό τετράστιχο, το οποίο σας το παραθέτω: Λαό που δε βαστά γερά, Θεό και παραδόσεις, δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα, θα τόνε ξεριζώσεις! Την πρώτη φορά που το διάβασα, κάπου εκεί κοντά στο 2004, εντυπωσιάστηκα . Όσες φορές μου έπεφτε στα χέρια το «Σκινοφάραγγο», μια φορά μάλιστα συνοδεύτηκε και από ένα μπουκάλι τσικουδιά, η πρώτη ματιά μου έπεφτε στο μότο (έτσι το λέμε εμείς οι… δημοσιογράφοι). Όσο τα χρόνια περνούσαν και τα διάφορα περίεργα μας περικύκλωναν, όπως οι θεωρίες για «συνωστισμούς», οι προτάσεις για «παραπέρα απλούστευση της γλώσσας» , για το 1821 που κακώς επαναστατήσαμε αφού περνούσαμε μια χαρά (!!!) με τους Τούρκους, η κατάργηση Μεγάλων Μονάδων του Στρατού μας , η συνεχής μείωση της στρατιωτικής θητείας και πολλά άλλα ων ουκ έστιν αριθμός , άρχισε αυτό το δίστιχο να με «τσιγκλάει» όλο και περισσότερο. Το γλυκό ήρθε κι’ έδεσε, όταν ένα e-mail με ενημέρωνε ότι κυκλοφορεί σχολικό βιβλίο της Ιστορίας, στο οποίο αναφέρεται ότι το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου του 1866 είναι «…αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού!» . Άρα, η θρησκεία, δηλαδή ο Θεός, είναι κακό πράγμα, αφού καλλιεργεί τον φανατισμό! Τ’ ακούς καπετάν Γιαμπουδάκη και σεις οι 800 γενναίοι Κρητικοί που θυσιαστήκατε; Κατά τον συγγραφέα του βιβλίου, εσείς είσαστε κάτι μεταξύ Ταλιμπάν, Χεζμπολάχ, Χαμάς και Μουτζαχεντίν και με τη φανατίλα σας, πήρατε στον λαιμό σας εκατοντάδες αμάχους . Αυτό είναι το νόημα της απαράδεκτης αυτής περικοπής , η οποία είναι μία από τις πολλές που δηλητηριάζουν τα παιδιά μας οι νεοταξίτες εκπαιδευτικοί, όταν δουλεύουν και δεν κάνουν απεργίες. Θερμά συγχαρητήρια στο υπουργείο (α)παιδείας. Στη φωτιά λοιπόν και το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου ( φαίνεται πως μόνο ένα ολοκαύτωμα παραδέχεται η Ιστορία… ), όπως στη φωτιά ρίχνονται και πολλά άλλα . Μόλις γιορτάσαμε  μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Τα Χριστούγεννα. Προσέξατε τις ευχές; Το «Καλά Χριστούγεννα» τείνει να εξαφανισθεί και να επικρατεί το ουδέτερο  «Καλές Διακοπές» ή όποια άλλη βλακεία μας σερβίρουν. Μιλάμε για το Έθνος μας, για τις παραδόσεις μας, για τη θρησκεία μας. Χαρακτηριστικά που μας κάνουν διαφορετικούς από όλους τους άλλους. – Μα είσαι ρατσιστής; Θα ρωτήσει κάποιος. Για την Πατρίδα μου και το Έθνος μου, είμαι όσο δεν φαντάζεσθε ρατσιστής θα του απαντήσω διότι: Λαός που δε βαστά γερά, Θεό και παραδόσεις δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα θα τόνε ξεριζώσεις, όπως λέει και το «Σκινοφάραγγο» και μπράβο στον φίλο μου τον Γιάννη τον Γ. που το βρήκε. Αυτά λοιπόν τα… αναχρονιστικά λέει το «Σκινοφάραγγο». Για να δούμε όμως και τι λένε οι… τοίχοι της Αθήνας. Το έχω επισημάνει και άλλη φορά και το ξαναθίγω. Από τη στιγμή που θα τελειώσετε την ανάγνωση αυτού του κειμένου, παρατηρείστε με προσοχή οποιαδήποτε αμερικανική ταινία, είτε αυτή είναι νεανική κωμωδία, είτε αισθηματική, είτε ακόμα και χριστουγεννιάτικη, ακόμα και κόμιξ να είναι, κάποια στιγμή, θα φανεί κάπου η αμερικανική σημαία. Εδώ τι γίνεται; Τα γνωστά. Μα θα πείτε, μπορούν αυτά να επηρεάσουν την κοινωνία; Γιατί πόσες αντοχές νομίζετε ότι έχει η κοινωνία ; Εδώ κοντεύουμε να πιστέψουμε ότι οι νεκροί στο Πολυτεχνείο ήταν χιλιάδες, που όσο περνούν τα χρόνια αυξάνουν και οι νεκροί και οι ήρωες που ήταν  μέσα αλλά το… θυμήθηκαν 50 χρόνια μετά! Αν ρίξουμε μια ματιά στους ταλαίπωρους τοίχους των Αθηνών λοιπόν, θα δούμε αφίσες όπως οι παρακάτω, αλλά και γραψίματα όπως επίσης παρακάτω: Αυτά τα ωραία λοιπόν θα θαυμάσει κανείς περιδιαβαίνοντας την Αθήνα, τη διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι. Αυτή είναι η κατάντια μας. Και υπερηφανεύεται η κυβέρνηση για τις φρεγάτες και τη στολή του σύγχρονου οπλίτη, που είναι πιο πολύπλοκη από το κοκ πιτ του Ραφάλ. Καλά όλα αυτά, αλλά ποια χέρια θα τα λειτουργήσουν; Αυτά που γράφουν στους τοίχους «Η Ελλάδα να πεθάνει»; Μα είναι λίγοι, θα πει κάποιος. Ε, ξεδοντιάστε τους επιτέλους! θα πω εγώ. Ίσως θα περιμένουν οι κρατούντες ότι θα φανούν αντάξιοι οι επερχόμενοι . Ποιοί, αυτοί που μαθαίνουν ότι το Ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου ήταν αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού; Μα, φταίνε οι υπουργοί κ.λπ. Ε, ξεδοντιάστε τους κι αυτούς επί τέλους! Να λοιπόν γιατί το «Σκινοφάραγγο» είναι μπροστά! Και η άλλη όψη. Προπολεμικό Αναγνωστικό της Ε’  Δημοτικού. Παρατηρήστε τον χάρτη της Μακεδονίας και τους μαθητές να εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στην Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία. (Από τον Ιστορικό Συλλέκτη Βέροιας)

Μήπως η τραγωδία στη "Βιολάντα" ήταν...προμελετημένο έγκλημα; Η αλήθεια είναι ότι δεν αρμόζει σε κανέναν να κατηγορεί χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, ούτε για τον ίδιο τον κατήγορο ούτε για τον κατηγορούμενο! Οι καιροί όμως που διανύουμε είναι δαιμονικοί, η εμπιστοσύνη χάθηκε, οι αξίες μας καταπατήθηκαν και κυριαρχεί η επίτευξη των στόχων της Ν.Τ.Π για όσους γνωρίζουν τι εστί Ν.Τ.Π… Εύλογα, όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί γινόμαστε καχύποπτοι και έχουμε το δικαίωμα και την χάρη να αξιοποιούμε τον κοινό νου που μας χάρισε ο δημιουργός μας και να επεξεργαζόμαστε γεγονότα… Έχουμε λοιπόν την τραγωδία της μπισκοτοβιομηχανίας “Βιολαντα” και πέρα από τα συλλυπητήρια στους εκλιπόντες και τους οικείους τους καθώς και την κατάρρευση μιας ελληνικής βιομηχανίας, μπορεί κανείς να βγάλει κάποια συμπεράσματα βάση όλων των παραπάνω παραγόντων που προανέφερα.. Η βιομηχανία λοιπόν ήταν Ελληνική…χμ ! Στην χώρα που ζούμε, οτιδήποτε ελληνικό ενοχλεί για να μην πω δαιμονιζει τα μεγάλα κεφάλια.. Δεν θα αναλύσω το φαινόμενο του αφανισμού των ελληνικών εταιριών και την ταυτόχρονη ανάπτυξη των πολυεθνικών στην χώρα μας και απλά θα κρατήσω ότι η βιομηχανία ήταν Ελληνική, και αυτό από μόνο του λέει πολλά… Διαδόθηκε στο διαδίκτυο ότι η “Β” (εν συντομία η μπισκοτοβιομηχανία Βιολαντα) αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει άλευρα εντόμων και γρύλων και μπορεί να κατανοήσει κανείς ότι κάτι τέτοιο είναι εγκληματικό βάση των δαιμονικών στόχων των “μεγαλων κεφαλιών” καί 1)Για λόγους κύρους της ιεραρχίας(εμείς κάνουμε κουμάντο) καί 2)Για μη πραγματοποίηση των δαιμονικών τους στόχων σύμφωνα με τα πρωτόκολλα της Ν.Τ.Π! Πρέπει λοιπόν άπαντες να ακολουθούν τις “ευρωπαϊκές νομοθεσίες” ασχέτως αν στοχεύουν στο ξεπαστρεμα μας, βλέπε χρήση αλεύρων εντόμων και γρύλων στο πιάτο μας που στοχεύει στην κατάρρευση της υγείας μας! Εμπειρικά θα αναφέρω ένα περιστατικό σχετικό: Πριν χρόνια, φαντάσου τι γίνεται τώρα, είχα μια φίλη που είχε μίνι μάρκετ και αγόραζα γάλα.. Έιχε κυκλοφορήσει ένα γάλα τοπικού παραγωγού, στο οποίο και έδειξα την προτίμηση μου και πριν καλά-καλά το συνηθίσω, εξαφανίστηκε από τα ψυγεία των μάρκετ…. Ρώτησα τότε τί έγινε γιατί δεν το βρίσκω και μου απάντησε ότι κάθε φορά που εβαζε το γάλα μαζί με τα άλλα τα famous γάλατα, την προειδοποίησαν ότι θα αποσύρουν το γάλα τους από το μαγαζί της… δεν τους ενοχλούσαν δηλαδή που υπήρχαν δίπλα και άλλα γάλατα άλλης μάρκας αλλά δεν θέλανε με τίποτε του μικροπαραγωγου! Ο παραγωγός, εννοείται δεν μπορούσε να τα βάλει με τα θηρία και αφού αποκλείστηκε μετά τον πόλεμο που δέχτηκε, αποσύρθηκε.. Δεν θα σταθώ στις πρακτικές των αδίστακτων διοργανωτών αλλά σε μας τους εκτελεστές πελάτες.. Όλοι αυτοί θα είχαν εξαφανιστεί σε μια μέρα αν δεν τους δίναμε την αξία μας και τον οβολό μας αλλά φευ.. Οι περισσότεροι από εμάς δείχνουμε την προτίμηση μας στην μάρκα, στην διαφήμιση και στο γκλαμουρ που μας προσφέρουν άφθονα οι ντίλερ του αργού θανάτου και ας μας δίδαξε ο κύριος μας την ταπεινότητα, την λιτότητα και την απλότητα! Σαφώς λοιπόν και δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς, πέρα από τους άμεσα εμπλεκόμενους, τί ακριβώς έγινε και για πιο λόγο συνέβη η τραγωδία αλλά κάποια συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε και εμείς οι κοινοί θνητοί καταναλωτές… Στην χώρα που γέννησε την Δημοκρατία,και μου έρχεται εμετός κάθε φορά που το ξεστομίζουν άπαντες, πολιτικοι εγχώριοι και ξένοι, θρησκευτικοί ηγέτες κ.α το μόνο που κάνουν είναι να στραγγαλίζουν καί την δημοκρατία και την χώρα που την γέννησε! Βέβαια, μπορεί κάλλιστα να σχολιαστεί και από πνευματικής πλευράς η τραγωδία, και στην ζωή των ανθρώπων τίποτα δεν γίνεται τυχαία και όλα έχουν την εξήγηση τους και τον λόγο τους σύμφωνα με τους θείους νομους… Δυστυχώς πολλοί είναι αυτοί που αντιδρούν στις όποιες τραγωδίες μας συμβαίνουν και τις αποδίδουν, όχι φυσικά ως αποτέλεσμα κάποιων δικών μας παρεκτροπών με στόχο την σωτηρία μας, αλλά ως αποτέλεσμα του "εκδικητή" και "άδικου" Θεού... triklopodia

Βρετανική γεωπολιτική «στροφή»: Ο Κ.Στάρμερ μετά τους Ε.Μακρόν-Μ.Κάρνεϊ πήγε και αυτός Κίνα – Ακολουθεί ο Φ.Μερτς! Η ευρωπαϊκή νεοταξική Δύση στρέφεται στο Πεκίνο για να πάρουν πίσω ότι έχασαν από τους δασμούς Τραμπ! Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ επισκέφτηκε σήμερα, Πέμπτη τον Κινέζο πρόεδρο, Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο σε μία προσπάθει να αποκτήσει η χώρα ξανά στενές σχέσεις με την Κίνα! Σημειώνεται ότι προηγήθηκε η επίσκεψη του ηγέτη του Καναδά, Μαρκ Κάρνι και του προέδρου της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν και ο ίδιος είναι ο πρώτος Βρετανός πρωθυπουργός που συζητά με τον Κινέζο ηγέτη από το 2018, όταν τον επισκέφτηκε η Τερέζα Μέι. Ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας, μακροχρόνιος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ασία, επισκέφθηκε επίσης τον Σι, ενώ ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς πρόκειται να μεταβεί στην Κίνα τον επόμενο μήνα. Η Ντάουνινγκ Στριτ ανέφερε πως ο Στάρμερ θέλει να προωθήσει «πραγματιστική» συνεργασία καθώς η σχέση με το Πεκίνο χαρακτηριζόταν από εντάσεις τα τελευταία χρόνια. Για το Λονδίνο, όπως και αρκετές άλλες πρωτεύουσες, το ζητούμενο είναι να εξερευνηθούν δρόμοι πιο σταθερής συνεργασίας με τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, με σκοπό την αντιμετώπιση των δασμών του Αμερικανού προέδρου Ν.Τραμπ. Οι νεοταξίτες της Ευρώπης κατανόησαν πως ο Ν.Τραμπ δεν «αστειεύεται» και υλοποιεί τα όσα είχε πει προεκλογικά περί προτεραιότητας στα συμφέροντα των ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει πως κάθε μέρα μπορεί να επιφυλάσσει εκπλήξεις σε κάθε δυτική χώρα που μέχρι πρότινος θεωρούσε τις ΗΠΑ δεδομένες είτε ως «προστάτη» είτε ως «καταναλωτή-αγοραστή». Οι βεβαιότητες «πέθαναν» και πλέον αναζητούν τρόπους να εξασφαλίσουν ότι χάνουν από τις ΗΠΑ με την Κίνα. Θα έχει ενδιαφέρον ως προς το τι σκοπεύει να πράξει ΕΕ σχετικά με τους δασμούς στα κινέζικα πακέτα από τις πλατφόρμες Shein, Temu και Ali Express. Θα εφαρμοστούν κανονικά το καλοκαίρι ή πρόκειται να ακυρωθούν; Πολύ πιθανό να συμβεί το δεύτερο, άλλωστε είναι οι Ευρωπαίοι που τρέχουν πίσω από το Πεκίνο αυτή την στιγμή. Πολλοί στην Ευρώπη κατανόησαν πως με την εχθρική στάση τους απέναντι στην Ρωσία , χάθηκε η φθηνή ενέργεια και μαζί της η ανταγωνιστικότητα . Αν συμβεί κάτι παρόμοιο και με την Κίνα θα χαθεί η όποια ευημερία μπορούσαν να έχουν οι λαοί της ΕΕ, γιατί κακά τα ψέματα, σχεδόν οτιδήποτε αγοράζουν, είναι κινεζικό. Οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν λίγο μετά τις 11 το πρωί τοπική ώρα, με τον Στάρμερ να αποκαλεί την Κίνα «ζωτικό παράγοντα σε παγκόσμια κλίμακα» με τον οποίο η Βρετανία επιδιώκει «πιο εξελιγμένη σχέση». Ο Σι έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας , του οποίου ηγείται ο Στάρμερ, τονίζοντας ότι στο παρελθόν «είχε συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη των σχέσεων Κίνας-Ηνωμένου Βασιλείου». Πρόσθεσε ότι υπήρξαν «ανατροπές και στροφές που δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των χωρών μας» τα προηγούμενα χρόνια και τάχθηκε υπέρ μίας «μακροπρόθεσμης και συνεπούς στρατηγικής συνεργασίας». Περιγράφοντας την κατάσταση του κόσμου ως «ταραχώδη και ρευστή», ο Σι είπε ότι ο περισσότερος διάλογος είναι «επιτακτικός», είτε «για χάρη της παγκόσμιας ειρήνης και σταθερότητας είτε για τις οικονομίες και τους λαούς των δύο χωρών μας». Πρόσθεσε ότι οι δύο άνδρες θα «αντέξουν στη δοκιμασία της ιστορίας» εάν μπορέσουν να ξεπεράσουν τις διαφορές τους. Αναγνωρίζοντας τις αντιδράσεις στη Βρετανία για την επίσκεψη Στάρμερ, ο Σι είπε: «Η επίσκεψή σας αυτή τη φορά έχει προσελκύσει μεγάλη προσοχή. Μερικές φορές τα καλά πράγματα χρειάζονται χρόνο». Οσον αφορά τις ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο Στάρμερ ανέφερε στην πτήση του προς το Πεκίνο ότι «πάντα θέτει ζητήματα που πρέπει να τεθούν». Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην παγκόσμια σταθερότητα, την ανάπτυξη και την κλιματική αλλαγή ως ζητήματα προς συζήτηση. Ο σχολιαστής και πρώην αρχισυντάκτης του κινεζικού κρατικού μέσου ενημέρωσης Global Times, Χου Χιτζίν, χαρακτήρισε τη Βρετανία «άσωτο υιό που επέστρεψε για να αγκαλιάσει την Κίνα». Στα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αρκετοί χρήστες έκαναν λόγο για «άλλον Κάρνεϊ». Ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ συναντήθηκε με τον Σι νωρίτερα αυτόν τον μήνα και υπέγραψε σειρά εμπορικών συμφωνιών, έπειτα από αρκετά χρόνια κατά τα οποία οι διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα ήταν «παγωμένες». Ο Σι χαιρέτισε την «ανατροπή», ενώ ο Κάρνεϊ σημείωσε ότι «ο κόσμος έχει αλλάξει δραματικά». Η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και ο τρίτος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Βρετανίας – προς τον οποίο εξάγει αγαθά και υπηρεσίες αξίας 45 δισ. λιρών ετησίως – επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Βρετανία έχει στραφεί στο Πεκίνο, σε μία περίοδο που το Λονδίνο επιδιώκει να τονώσει την οικονομία του. Η Βρετανία δεν κατατάσσεται μεταξύ των 10 κορυφαίων εμπορικών εταίρων της Κίνας, αλλά η ηγεσία του Πεκίνου βλέπει ως ευκαιρία να βελτιώσει τους δεσμούς με έναν από τους στενότερους συμμάχους της Ουάσιγκτον σε μια περίοδο βαθιάς αβεβαιότητας στη διατλαντική συμμαχία, επισημαίνουν διεθνείς αναλυτές. Ο Στάρμερ, κατά τις συναντήσεις του στην Κίνα, αναζητά «τρόπο εξισορρόπησης της ανάγκης για εμπορική και διπλωματική συνεργασία με την Κίνα, περιορίζοντας παράλληλα την άμεση επιρροή της στις υποδομές της Βρετανίας» , ανέφερε ανάλυση του Guardian. Τόσο η βρετανική όσο και η κινεζική κυβέρνηση έχουν γνωστοποιήσει ότι επιθυμούν να υπογράψουν συμφωνίες εμπορικής και επενδυτικής συνεργασίας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, κάτι που θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για την επανεκκίνηση και διεύρυνση των οικονομικών σχέσεων έπειτα από αρκετά χρόνια. Οι ανακοινώσεις αναμένεται να επικεντρωθούν σε τομείς όπως η πράσινη ενέργεια, τα φαρμακευτικά προϊόντα, η υγειονομική περίθαλψη, οι «έξυπνες» επιχειρήσεις, οι επαγγελματικές υπηρεσίες όπως τα χρηματοοικονομικά και η εκπαίδευση. Εξετάζονται ακόμη πιθανές κινεζικές επενδύσεις στη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία για την αξιοποίηση βρετανικών εργοστασίων σε συνεργασία με εταιρείες όπως η Jaguar Land Rover , σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το BBC. Οι εμπορικές συμφωνίες, η βελτιωμένη πρόσβαση στην αγορά για τις βρετανικές εταιρείες στην Κίνα και η αύξηση των βρετανικών εξαγωγών και των εισερχόμενων κινεζικών επενδύσεων θα θεωρηθούν απτές νίκες, σύμφωνα με ανταπόκριση του BBC...

Ο επικείμενος χαμένος, τα παίζει όλα αλλά χωρίς ελπίδες... Η «επιστροφή» του Μητσοτάκη στο TikTok, με αφορμή τη μετάβασή του στα Καλάβρυτα για να κάνει σκι το Σάββατο και να… διαφημίσει το καφέ που υπάρχει στην κορυφή της Στύγας, εκτός από τις ποικίλες αντιδράσεις έκανε πολλούς να μπουν και σε σκέψεις προεκλογικές... Η αλήθεια είναι ότι εδώ και αρκετές εβδομάδες η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός κάνουν κινήσεις και δηλώσεις που ενισχύουν τουλάχιστον αυτήν την υποψία, αλλά το TikTok έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Οι ειδικοί στην επικοινωνία θυμούνται, για παράδειγμα, ότι στις εκλογές του 2023 έκανε φουλ χρήση αυτού του μέσου , που θεωρείται ότι τον βοήθησε πολύ στο να προσεγγίσει ειδικά κοινά και μάλιστα από τις νεότερες ηλικίες που προτιμούν-εάν όχι και αποκλειστικά- τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θυμίζουμε ότι μόλις πρόσφατα και η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz» αποκάλυψε ότι σε εκείνες τις εκλογές -που το τελικό «γαλάζιο» ποσοστό 40,5% ήταν ομολογουμένως μια έκπληξη- είχε έρθει στην Ελλάδα ειδική ομάδα πολιτικών συμβούλων για την καμπάνια της Ν.Δ., μέσω της μελέτης του ψυχολογικού προφίλ των ψηφοφόρων από το διαδίκτυο. Το TikTok απευθύνεται κυρίως σε νεότερα ακροατήρια (Γενιά Z και Millennials), γεγονός που ενίσχυσε το πολιτικό ενδιαφέρον για την πλατφόρμα την περίοδο των εκλογών . Οι στρατηγικές χρήσης της πλατφόρμας από πολιτικούς διαφέρουν: πιο «χαλαρό» και προσωπικό ύφος στο TikTok, έναντι παραδοσιακού χαρακτήρα σε άλλα μέσα. Μάλιστα, ορισμένα από τα βίντεο που ανέβασε ο Μητσοτάκης είχαν πάνω από 1,7 εκατ. προβολές στην πλατφόρμα . Ο λογαριασμός του στο TikTok είχε δεκάδες εκατομμύρια συνολικές προβολές – από τις οποίες πάνω από 42 εκατ. views και 2 εκατ. likes συνολικά, με μεγαλύτερη απήχηση από τους βασικούς πολιτικούς του αντιπάλους. Ωστόσο, την ίδια περίπου χρονική περίοδο στη Ρουμανία -για τις προεδρικές εκλογές του 2024- ακυρωνόταν η εκλογή του Καλίν Γκεοργκέσκου λόγω … TikTok. Τα βίντεό του είχαν συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές μέσα σε λίγες ημέρες και έγινε παγκοσμίως γνωστός για την τεράστια αύξηση της δημοτικότητάς του με αυτόν τον τρόπο, αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών. Η ραγδαία άνοδός του θεωρήθηκε μη οργανική και πιθανώς αποτέλεσμα συντονισμένης εκστρατείας ψηφιακής προώθησης. Για πρώτη φορά σε δημοκρατική εκλογική διαδικασία στην Ευρώπη τα αποτελέσματα κρίθηκαν προβληματικά λόγω ψηφιακής χειραγώγησης που συνδέθηκε άμεσα με αλγόριθμους κοινωνικών δικτύων, αν και αυτό θεωρήθηκε προσχηματικό επειδή ο Γκεοργκέσκου λόγω της πατριωτικής του ατζέντας δεν ήταν το φαβορί. Στο μεταξύ, αρκετές χώρες και θεσμοί, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχουν απαγορεύσει ή περιορίζουν το TikTok σε επίσημες κυβερνητικές συσκευές, όχι όμως πλήρη κατάργηση για όλους τους πολίτες. Κι αυτές οι αποφάσεις βασίζονται κυρίως σε ανησυχίες για ασφάλεια δεδομένων, κυβερνοασφάλεια και προστασία ευαίσθητων πληροφοριών. Στην Ελλάδα του Μητσοτάκη, που νομίζει ότι με τα likes θα τιθασεύει την κοινωνική κατακραυγή, αυτά δεν ισχύουν προφανώς.

Στον τουρκικό άξονα προστέθηκε και το Μπαγκλαντές! Η Τουρκία θέλει να χαλάσει τα σχέδια Ελλάδος και Ινδίας με τον διάδρομο από τον Ινδικό Ωκεανό στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά θα μείνει με την όρεξη! Στον άξονα Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, προστίθεται πλέον και το Μπαγκλαντές , αναγκάζοντας την Ινδία να αντιμετωπίσει την ψυχρή πραγματικότητα , την οποία δεν μπορεί να αγνοήσει σε καμία περίπτωση, ωθώντας την σε άμεσες κινήσεις σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Οι κινήσεις που κάνει ήδη το Νέο Δελχί, είναι η ενδυνάμωση της στρατιωτικής συμμαχίας με την Ελλάδα, και την Κύπρο, αφού οι δύο αυτές χώρες είναι προέκταση του σχεδίου μεταφοράς ενέργειας και αγαθών στην Μεσόγειο και την Ευρώπη. Τα ινδικά μέσα ενημέρωσης βλέπουν μια άνομη πλεκτάνη για τη δημιουργία ενός καλά οπλισμένου αντι-ινδικού μπλοκ. Στις 13 Ιανουαρίου 2026, μια μεγάλη τουρκική αντιπροσωπεία, συμπεριλαμβανομένων αξιωματούχων της Τουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας (TAI), έφτασε στη Ντάκα για να πραγματοποιήσει διαβουλεύσεις με αξιωματούχους της Πολεμικής Αεροπορίας του Μπαγκλαντές. Στη συνέχεια, αξιωματούχοι του Μπαγκλαντές φέρεται να επιβεβαίωσαν την απόκτηση έξι τουρκικής κατασκευής επιθετικών ελικοπτέρων T129 ATAK, καθώς και συστημάτων πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM) μεσαίου βεληνεκούς Hisar-O+, στο πλαίσιο συμφωνίας 600 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Φέρεται επίσης να έχουν πραγματοποιηθεί διαπραγματεύσεις για την προμήθεια τουρκικής κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών μάχης (UCAV) Anka. Στα τέλη Δεκεμβρίου 2025, αναφέρθηκε ότι το Μπαγκλαντές εξετάζει το ενδεχόμενο αγοράς πυραύλων με καθοδήγηση λέιζερ Cirit, που κατασκευάζονται από την τουρκική αμυντική εταιρεία Roketsan. Εν τω μεταξύ, τα ινδικά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης έχουν παρουσιάσει την επέκταση της αμυντικής συνεργασίας Τουρκίας-Μπαγκλαντές με ανησυχητικό τρόπο. Είναι αλήθεια ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις του Μπαγκλαντές λειτουργούν επί του παρόντος πολυάριθμες μονάδες τουρκικής κατασκευής στρατιωτικού εξοπλισμού. Ο Στρατός του Μπαγκλαντές λειτουργεί μια σειρά από τουρκικής κατασκευής οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων τύπων οχημάτων κινητικότητας πεζικού (IMV) Kobra και Kobra II, φορτηγών BMC-235-16, πυραύλων TRG-230, συστημάτων πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων TRG-300 Kasirga (MLRS), αερομεταφερόμενων οβίδων Boran και UCAV Bayraktar TB2. Η Πολεμική Αεροπορία του Μπαγκλαντές, εν τω μεταξύ, χρησιμοποιεί πυρομαχικά με καθοδήγηση λέιζερ Teber-81 τουρκικής κατασκευής. Επιπλέον, εκτός από τα επιθετικά ελικόπτερα T129 ATAK, τα UCAV Anka, τα συστήματα SAM Hisar-O+ και τους πυραύλους με καθοδήγηση λέιζερ Cirit, η χώρα φέρεται να εξετάζει επίσης την απόκτηση ελαφρών αρμάτων μάχης Tulpar και συστημάτων SAM μεγάλου βεληνεκούς SIPER. Αυτές οι εξαγορές θα μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά τις αμυντικές δυνατότητες της χώρας. Η Τουρκία έχει παράσχει τεχνολογική βοήθεια στο Εργοστάσιο Εργαλειομηχανών του Μπαγκλαντές (BMTF) και έχει προτείνει την ιδέα της κατασκευής κοινών αμυντικών-βιομηχανικών εγκαταστάσεων στο Τσατογκράμ και το Ναραγιανγκάντζ. Η Τουρκία "δένει" τους "συμμάχους της" , με την εξάρτηση των όπλων τουρκικής κατασκευής, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί έναν σοβαρό στρατιωτικό άξονα άξονα με στόχο τον διάδρομο από τον Ινδικό Ωκεανό στην Ανατολική Μεσόγειο. Στόχος της Άγκυρας είναι ο σταδιακός έλεγχος όλων των Μουσουλμανικών χωρών, η εξάπλωση της τουρκικής επιρροής σε Δυτική Ασία, Αφρική ( χθες υπεγράφη αμυντική συμφωνία και με την Νιγηρία), και ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου. Το μοναδικό εμπόδιο στα νεο-οθωμανικά σχέδια των Τούρκων, είναι ο υπάρχων αμυντικός άξονας Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ, στον οποίο όπως όλα δείχνουν θα προστεθεί και η Ινδία, αλλά και άλλες χώρες. Ο λόγος είναι απλός, και έχει να κάνει με τα τεράστια συμφέροντα που διακυβεύονται στην Ινδία, στον διάδρομο προς την Ευρώπη, ειδικά μετά την τεράστιας σημασίας συμφωνία, προχθές με την επικεφαλής της Κομισιόν. Η Ινδία έχει ήδη προσανατολιστεί προς την Μεσόγειο, για την αποστολή ναυτικών μονάδων για περιπολίες, ενώ οι ασκήσεις με ινδικά μαχητικά αεροσκάφη στο Αιγαίο θα αυξηθούν. Σε ένα σχετικά βραχύ χρονικό διάστημα από την ενεργοποίηση του οικονομικού διαδρόμου Ινδίας-Ευρώπης, εκτιμάται ότι θα δούμε και την μόνιμη παρουσία των ινδικών Ενόπλων Δυνάμεων σε βάσεις στην Μεσόγειο, προκαλώντας σοκ και δέος στους Τούρκους. Τα τουρκικά σχέδια θα χτυπηθούν αλύπητα, και ο άξονας των μουσουλμανικών χωρών που ετοιμάζει ο Ερντογάν, θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, λόγω των εσωτερικών αντιθέσεων και προθέσεων κάθε χώρας, ενώ η τουρκική αλαζονεία θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα.

Aν ο Λευκός Οίκος δώσει εντολή για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln θα είναι έτοιμο να συμμετάσχει στη δράση μέσα σε μία με δύο ημέρες! Aν ο Λευκός Οίκος δώσει εντολή για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln θα είναι έτοιμο να συμμετάσχει στη δράση μέσα σε μία με δύο ημέρες! Μέσα στις επόμενες 48 ώρες μπορεί να γίνει η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν αναφέρουν οι New York Times Ένας αξιωματούχος κοντά στη διοίκηση δήλωσε υπό τον όρο ανωνυμίας ότι αν ο Λευκός Οίκος δώσει εντολή για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, το αεροπλανοφόρο “Abraham Lincoln” θα είναι έτοιμο να συμμετάσχει στη δράση μέσα σε μία με δύο ημέρες. Το πλοίο βρίσκεται στη δυτική περιοχή του Ινδικού Ωκεανού και συνοδεύεται από τρία καταδρομικά με πυραύλους Tomahawk. Η εφημερίδα σημειώνει ότι η Ουάσινγκτον έχει εντείνει την πίεση προς την Τεχεράνη και εξετάζει στρατιωτικό σενάριο σε περίπτωση άρνησης συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα.

Κυριαρχεί η Καρυστιανού στους δυσαρεστημένους! Αντισύστημα, ομογενείς καθορίζουν εκλογικό αποτέλεσμα! Δημοσκόπηση GPO: Κατρακυλά στο 24,5% η ΝΔ, ως και 20%-25% η Καρυστιανού! Η ΝΔ στρέφεται στην αναζήτηση νέων ψηφοφόρων εκτός του υπάρχοντος εκλογικού σώματος, επενδύοντας συστηματικά στη συμμετοχή της ομογένειας Σοβαροί δημοσκόποι και αναλυτές θεωρούν ότι τρεις πληθυσμιακές ομάδες θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος το 2027. Η πρώτη και η πιο κύρια είναι αυτοί που απέχουν από την εκλογική διαδικασία συστηματικά και δεν ασχολούνται με την πολιτική. Προφανώς αυτοί δεν θα κινητροδοτηθούν από την κυβέρνηση η οποία εδώ και 7 χρόνια δεν τους έχει πείσει να πάνε να ψηφίσουν. Όμως, ένα πρόσωπο με κοινωνικές αναφορές και μεγάλους συμβολισμούς όπως η Μαρία Καρυστιανού θα μπορούσε να τους «σηκώσει από τον καναπέ» και να πάνε να ψηφίσουν, ειδικά τους νεότερους. Όπως έχουμε ξαναπεί, η Μαρία της Ελλάδας αν και άπειρη, εκπροσωπεί το αντισύστημα, τους πολίτες που έχουν κουραστεί και αηδιάσει από τους κομματικούς μηχανισμούς, τις τροπολογίες ιδιωτικής χρήσης, την υποβάθμιση του κράτους δικαίου . Όλα αυτά είναι στοιχεία που μπορεί κάποιους να τους συγκινήσουν. Δυσαρεστημένοι και αντισυστημικοί μπορούν να γίνουν ένα μεγάλο κόμμα Μια δεύτερη εκλογική ομάδα που θα παίξει σημαντικό ρόλο στον αποτέλεσμα των εκλογών είναι που θα στραφούν ο ι δυσαρεστημένοι πολίτες που ζητούν πολιτική αλλαγή και ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης. Αυτό τον κόσμο τον διεκδικούν αρκετά κόμματα, όμως, όπως έχουμε ξαναπεί όλα έχουν φθαρεί ως ένα βαθμό , άλλα λίγο άλλα πολύ και μόνο η Μ. Καρυστιανού βρίσκεται σε μία πλεονεκτική θέση αφού ούτε έχει κυβερνήσει, ούτε έχει συγκυβερνήσει, ούτε είχε κάποια εμπλοκή με τα σημερινά κόμματα. Αν υπάρξει επιτυχής προσέγγιση με κοινωνική και πατριωτική ατζέντα η Μ. Καρυστιανού μπορεί να πάρει σημαντικά ποσοστά από ετερόκλητα κοινά, όπως είχε λάβει το 2015 και ο Αλέξης Τσίπρας. Φθαρμένοι Τσίπρας, Ανδρουλάκης, Βελόπουλος Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλος, Τσίπρας, Ανδρουλάκης είναι πολιτικοί αρχηγοί που διεκδικούν κυρίως το εκλογικό τους κοινό, το κοινό των δικών τους στελεχών και όχι μαζικά την κοινωνία ή την αντισυστημική ψήφο, με μικρή εξαίρεση την Ζ. Κωνσταντοπούλου που έχει θορυβηθεί από την μεγάλη δυναμική της Μ. Καρυστιανού γι’ αυτό και παρατηρούμε την ίδια να έχει σηκώσει σε πολύ ακραία πλαίσια την αντιπολίτευσή της μέσα στην Εξεταστική Επιτροπή ώστε να κερδίσει αυτή την αντισυστημική φωνή. Προφανώς, και σε αυτό το πλήθος των αρκετά δυσαρεστημένων, ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία δεν έχει καμία ελπίδα να προσελκύσει κανέναν. Με σοβαρές απώλειες σε αγρότες, ταξιτζήδες, ελ. Επαγγελματίες, μικρομεσσαία νοικοκυριά κ.α, η ΝΔ δεν μπορεί να περιμένει να ψηφιστεί από τους δυσαρεστημένους που με το χρόνο θα μεγαλώνουν. Η δεξαμενή των ομογενών Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιμετωπίζει μια σταθερή αποσυσπείρωση της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας. Οι δεξαμενές για να πάρει ψήφους έχει τελειώσει. Στις ευρωεκλογές η ΝΔ έχασε πάνω από 1,2 εκατ. ψηφοφόρους και βρίσκεται στην πρόθεση ψήφου μετά βίας στο 24-25% και όπως έχουμε πει η εκτίμηση ψήφου που βγάζουν κάποιες δημοσκοπικές εταιρείες είναι αυθαίρετη, δεν συμβαδίζει με το πολιτικό κλίμα και τις δυναμικές των ψηφοφόρων. Γι’ αυτό, για να μπορέσει να σώσει τα ποσοστά της, στρέφεται στην αναζήτηση νέων ψηφοφόρων εκτός του υπάρχοντος εκλογικού σώματος, επενδύοντας συστηματικά στη συμμετοχή της ομογένειας. Στην κυβέρνηση υπάρχει η πεποίθηση, η οποία τεκμαίρεται και από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, ότι η ομογένεια είναι παραδοσιακή και συντηρητική, δηλαδή δεξιά οπότε υπάρχει μία μεγαλύτερη πιθανότητα να προσεγγιστεί. Και εν μέρει δεν είναι ψέμα, αφού η ΝΔ σε πολλές χώρες με ομογενείς χτύπησε ακόμα και 50%... Βέβαια, οι ομογενείς που ψήφισαν στις ευρωεκλογές ήταν γύρω στους 30.000. Τώρα όμως, που θα υπάρχει ξεχωριστή τριεδρική περιφέρεια και επιστολική ψήφος στις εθνικές εκλογές θα αυξηθούν. Όμως, δεν είναι σίγουρο το πόσο θα αυξηθεί η συμμετοχή τους και σίγουρα αυτή η δεξαμενή δεν θα μπορέσει –ακόμα και να πάει 100.000 -150.000 και να την κερδίσει όλη η ΝΔ- να αλλάξει σημαντικά τα εκλογικά δεδομένα. Δημοσκόπηση GPO: Ένας στους δύο πολίτες δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν φτάνουν για να περάσει το μήνα Πτώση καταγράφει η Νέα Δημοκρατία σε νέα δημοσκόπηση της GPO ενώ οι αναποφάσιστοι σκαρφαλώνουν στη δεύτερη θέση με ποσοστό 17,9%. Ειδικότερα, στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ συγκεντρώνει 24,0% από 25,2% που είχε στην προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Στη δεύτερη θέση του ΠΑΣΟΚ με 10,8% και τρίτη η Ελληνική Λύση με 9,6%. Την ίδια ώρα σχεδόν ένας στους δύο πολίτες δηλώνει ότι το διαθέσιμο εισόδημά του δεν επαρκεί για να καλύψει τις μηνιαίες ανάγκες του. Στο ερώτημα «Πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε το κόμμα της κ. Καρυστιανού στις επόμενες εκλογές» οι ερωτηθέντες απαντούν: • ΠΟΛΥ 16,3% • ΑΡΚΕΤΑ 13,8% • ΛΙΓΟ 19,4% • ΚΑΘΟΛΟΥ 57,3% • ΔΞ/ΔΑ 3,2% Στο ερώτημα « πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε το κόμμα της κ. Καρυστιανού στις επόμενες εκλογές » καταγράφονται τα εξής: • ΠΟΛΥ: 3,8% (ΝΔ) – 3,3% (ΠΑΣΟΚ) – 3,5% (ΣΥΡΙΖΑ) – 6,5% (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ) – 8,3% (ΚΚΕ), 8,3% (ΝΙΚΗ) – 14,3% (ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ) – 18,2% (ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ) 5,4% (ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ) • ΠΟΛΥ: 8,8% (ΝΔ) – 11% (ΠΑΣΟΚ) – 22,1% (ΣΥΡΙΖΑ) – 22,6% (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ) – 10% (ΚΚΕ), 25% (ΝΙΚΗ) – 19% (ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ) – 18,2% (ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ) 23,3% (ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ) Συμπέρασμα: Αν διατηρηθεί ή - το πιό πιθανό - αυξηθεί αυτή η τάση, σε λίγο όλο το Ψευτορωμαίϊκο θα βλέπει τη σκόμη της Μαρίας!

Καμμιά φορά σκέφτομαι πόσο τυχερή είναι αυτή η χώρα που το 2019 έφυγαν οι ...επικίνδυνοι και ήρθαν οι… επιτελικοί! Ο Νίκ Χάρντ, ο άσχετος στα αριστερά και η ...κουκλίτσα δεξιά για να στολίζει την επιτυχία της επιχείρησης "Σωτηρία" Δεν θέλω αμφισβήτηση! Εδώ μιλάμε με στοιχεία! Δεν βλέπετε ότι από όταν ανέλαβε ο Κυριάκος στα στιβαρά του χέρια την εξουσία, η Ελλάδα σταμάτησε να καίγεται τα καλοκαίρια και να πλημμυρίζει το χειμώνα; Θα μου πείτε ότι σας κοροϊδεύω, αφού τις προηγούμενες μέρες πλημμύρισαν τόσες περιοχές! Αυτό που δεν καταλαβαίνετε εσείς οι μικρόνοες είναι ότι χωρίς τον Μητσοτάκη τον Β’ θα είχε… βουλιάξει όλη η Ελλάδα! Άρα, να είστε και ευχαριστημένοι. Εξάλλου, κλιματική κρίση είναι αυτή, τί να κάνει και ο Κυριάκος; Παλεύει μαζί της σαν τον… Διγενή Ακρίτα στα μαρμαρένια αλώνια! Τί να κάνει και η κυβέρνηση με τη φύση; Και για να είμαστε ακριβείς, το Μέγαρο Μαξίμου αποδείχτηκε απρόσβλητο και από… πυρκαγιές το καλοκαίρι και από πλημμύρες το χειμώνα! Αυτό έχει σημασία! Να είναι ο Κυριάκος μας καλά , κορώνα στο κεφάλι μας, κι όλα θα γίνουν στην τρίτη και στην τέταρτη τετραετία! Γιατί μη νομίζετε ότι ο Μητσοτάκης ο Β’ θα μας παρατήσει στο έλεος της φύσης , θα μείνει εδώ άγρυπνος προστάτης… του λαού! Όσοι περιμένετε να τον ξεφορτωθείτε, ξεχάστε το! Το αγόρι μας είναι αφιερωμένο στο έθνος και στους πολίτες, είναι σε αποστολή σωτηρίας, σιγά που θα αφήσει το τιμόνι από τα έμπειρα στιβαρά χέρια του! Εδώ έφαγε τον Ντάνιελ στη Θεσσαλία, τις υποκλοπές, τα Τέμπη, ήδη μασάει τον ΟΠΕΚΕΠΕ, σε κάτι ψιλοπλημμύρες θα κολλήσει;

Τραγωδία στο εργοστάσιο «Βιολάντα» - Πέντε γυναίκες νεκρές στο νυχτοκάματο ενός εργοστασίου, σε μια χώρα που κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να νιώθει ασφαλής... Ας κάνουμε για ένα λεπτό, εικόνα την τραγωδία που βρήκε αυτές τις πέντε εργάτριες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα». Κυριακάτικα, ντύνεσαι βιαστικά, χαιρετάς με βαριά καρδιά την οικογένειά σου και βγαίνεις μέσα στη μαύρη νύχτα για να πιάσεις νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο ως τα κρύα ξημερώματα της Δευτέρας . Ωθώντας τον οργανισμό σου πέρα από τα βιολογικά του μέτρα , τρέφεις την αχόρταγη παραγωγή με την αναγκαστική αϋπνία σου , για να βγάλεις τον άρτο τον επιούσιο. Σε ένα ακόμα νυχτοκάματο κοπιώδους ρουτίνας, έχεις τουλάχιστον την παρηγοριά να νοιώθεις οικεία την κάθε γωνιά του εργοστασίου , να υποθέτεις ότι υπάρχουν τα αυτονόητα μέτρα ασφαλείας και ότι αποκλείεται να κρύβει ιδιαίτερους κινδύνους μια πασίγνωστη μπισκοτοβιομηχανία . Οι ώρες περνούν μηχανικά με το μυαλό στο σχόλασμα. Μια βιομηχανοποιημένη ζωή που δεν γνωρίζει ανθρώπινες ανάγκες. Σαν «φαντάσματα» του μόχθου, οι εργάτες του νυχτεριού τελειώνουν τη μέρα τους – όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος την ξεκινά . Πολλές εργαζόμενες μάνες δεν έχουν καν την «πολυτέλεια» να ξεκουραστούν και συνεχίζουν σερί τις υποχρεώσεις τους , μέχρι να εξασφαλίσουν λίγες ώρες ύπνου το μεσημέρι ή το απόγευμα. Σε μια τέτοια αφύσικη ζωή, η ρουτίνα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σου , αλλά και ο μοναδικός άσπονδος φίλος σου. Το να δουλεύεις σαν εξάρτημα μηχανής σε φθείρει ψυχοσωματικά, αλλά σε αυτήν την ανελέητη επανάληψη αποζητάς και ένα αποκούμπι: ότι αυτή η βάρδια θα περάσει όπως πέρασε και χθες , όπως πέρασε προχθές, όπως περνάει χρόνια τώρα σε ένα ανελέητο ρολόι που τρέχει στο διηνεκές, λύνοντας τους λογαριασμούς μας με το τώρα. Όμως το «τώρα» αυτών των 5 γυναικών πάγωσε σε μια ανύποπτη στιγμή . Μια εκκωφαντική έκρηξη, ένα κτίριο που «άνοιξε» σαν κομματιασμένο αλουμινόχαρτο, φλόγες να πέφτουν βροχή στις εγκαταστάσεις, βομβαρδισμένο τοπίο, 5 εργάτριες απανθρακωμένες στο υπόγειο, εκεί που αθέατες κατέθεταν σώμα και ψυχή για να κρατήσουν όρθιο το σπιτικό τους. Θύματα βίαιων εργασιακών νόμων Τα εργατικά εγκλήματα ποτέ δεν είναι αυθύπαρκτα συμβάντα. Έχουν πάντοτε «αυτουργούς» το κράτος και συνήθως και την εργοδοσία. Όλοι αυτοί που παρουσίαζαν ως εργασιακή «ευλογία» τις 2-3 ταυτόχρονες δουλειές, την εξαήμερη εργασία, το 13ωρο , τις άδειες – λάστιχο και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας σε σημείο που «θα τσακώνονται ποιος θα πρωτοδουλέψει Κυριακή» , έχουν βάλει «φωτιά» σε ζωές πολύ πριν ξεσπάσει φωτιά σε εργοστάσια. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη Νίκη Κεραμέως να δικαιολογεί το 13ωρο με το τραγικό επιχείρημα ότι δεν αφορά όλους τους εργαζόμενους, αλλά κυρίως εκείνους που δουλεύουν σε βιομηχανίες . Σαν να μιλούσε για άτομα β’ διαλογής που δεν έγινε και τίποτε να δουλεύουν ήλιο με ήλιο. Όλη αυτή η κρατική βία αναποδογυρισμένων νοημάτων όπου η σκλαβιά παρουσιάζεται σαν προκοπή, ο εργασιακός μεσαίωνας σαν παραγωγική «αναγέννηση», η φτώχεια σαν δείκτης ευημερίας και τα δικαιώματα της εργασίας ως εμπόδια επενδύσεων, τελικά έχει το αποτέλεσμα ενός πολύνεκρου αστικού πολέμου . Κάθε χρόνο στην Ελλάδα 200 – και πλέον – άνθρωποι σκοτώνονται εν ώρα εργασίας . Τις περισσότερες φορές, σε θέσεις ανειδίκευτης εργασίας όπου οι άνθρωποι δουλεύουν καθαρά από ανάγκη. Μια μάνα που δεν μπορεί να αφοσιωθεί στο μεγάλωμα του παιδιού της γιατί το κράτος έχει μετατρέψει την ανατροφή σε ακανθώδη άθλο , τελικά θα καταλήξει σε μια φάμπρικα για να ζει το σπιτικό της δια της απουσίας της, για έναν εργοδότη και έναν υπουργό που την καταναλώνει ακόρεστα ως προϊόν εκμετάλλευσης, ενώ σμικρύνεται ως μητέρα, ως πολίτης και ως άνθρωπος.  Οι ανύπαρκτοι έλεγχοι στους χώρους εργασίας λειτουργούν στο ίδιο μοτίβο με τους ανύπαρκτους ελέγχους στην αισχροκέρδεια της αγοράς, από το εργοστάσιο ως το ράφι του σούπερ μάρκετ, το κράτος αλληθωρίζει μπροστά στα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Εντατικοποίηση της εργασίας, μείωση κόστους, ακροβασίες με το «πάμε κι όπου βγει», η ίδια δολοφονική συνταγή από κράτος και ιδιώτες, παράγουν τα ίδια και τα ίδια δράματα. Πέντε ζωές χαμένες για το τίποτα, θα αναπληρωθούν ψυχρά ως εργατικές θέσεις, αλλά δεν θα αναπληρωθούν ποτέ ως Βασιλική, ως Έλενα, ως Σταυρούλα , ως πανάξιες μαμάδες που δεν θα αντικρύσουν ξανά τα παιδιά τους, ως σύζυγοι που άφησαν πίσω μισερή την οικογένεια τους να θρηνεί το αιφνίδιο «γιατί». Δεν παραγνωρίζουμε ότι η «Βιολάντα» είναι μια αμιγώς ελληνική βιομηχανία , από τις ελάχιστες που κοντράρουν στα ίσια τις πολυεθνικές που έχουν σαρώσει την εγχώρια αγορά. Έχουμε ξαναδεί το «έργο» ελληνικές επιχειρήσεις να λαμπαδιάζουν από το πουθενά με ισχυρές ενδείξεις σαμποτάζ, αλλά στην παρούσα φάση δεν μπορούμε να εικάσουμε τίποτα . α μέτρα ασφαλείας και οι εργασιακές συνθήκες είναι οπωσδήποτε ζητούμενα προς διερεύνηση για το εάν πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Αλλά πέρα και πάνω από αυτά, η ρίζα του δράματος είναι η ίδια η ανάγκη μιας μάνας να καταφύγει σε μια τόσο ασύμβατη εργασία για να τα βγάλει πέρα. Σε μια αμείλικτη γραμμή παραγωγής όπου μπαίνεις άνθρωπος και βγαίνεις ψυχοσωματικό ερείπιο, αλλά ενίοτε και μη αναγνωρίσιμη σορός…

Έχω κουραστεί να ακούω "φιλοσοφίες" από δήθεν προοδευτικούς και άκρατους "δικαιωματιστές", δεν μπορώ να μην απαντήσω.. Aν δε σε ήθελε η μάνα σου, σύμφωνα με αυτά που λες, δεν θα υπήρχες τώρα στη ζωή κύριε Τσαφούλια! «Αν ένα έμβρυο είχε το απόλυτο δικαίωμα στη ζωή, η φύση θα του το είχε εξασφαλίσει χωρίς το σώμα που το κυοφορεί. Από τη στιγμή που το έμβρυο δεν μπορεί να ασκήσει αυτό το δικαίωμα, τότε η κουβέντα που κάνουμε όλοι οι υπόλοιποι δεν είναι για το δικαίωμα στη ζωή αλλά για την εξουσία πάνω σε ένα ξένο σώμα»!!! Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης Τάδε έφη ο γνωστός σκηνοθέτης (όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω) Σωτήρης Τσαφούλιας , στο πλαίσιο της πρόσφατης δημόσιας συζήτησης για τις εκτρώσεις και το δικαίωμα του εμβρύου στη ζωή. Η φράση ακούγεται διεισδυτική και πιασάρικη εκ πρώτης ακοής αλλά αν την πάρουμε στα σοβαρά, αποδομεί ακριβώς αυτό που υποτίθεται ότι θέλει να υπερασπιστεί και επειδή έχω κουραστεί να ακούω "φιλοσοφίες" από δήθεν προοδευτικούς και άκρατους δικαιωματιστές δεν μπορώ να μην απαντήσω.. Αγαπητέ Σωτήρη, το πρόβλημα με το επιχείρημά σου είναι ότι κάνεις τη φύση κριτή της ηθικής. Όμως η φύση δεν εγγυάται δικαιώματα ποτέ δεν το έκανε. Η φύση αφήνει νεογέννητα να πεθαίνουν αν δεν τα φροντίσει κανείς, αφήνει ανήμπορους να σβήνουν χωρίς βοήθεια, αφήνει τον αδύναμο στο έλεος του ισχυρού. Αν η αυτοδυναμία ήταν το κριτήριο της αξίας, τότε η έννοια του δικαιώματος στη ζωή θα κατέρρεε για όλους όσους δεν μπορούν να επιβιώσουν μόνοι τους. Και αυτό δεν είναι φιλοσοφία αλλά επιστροφή στον νόμο της ζούγκλας. Το ότι ένα ον δεν μπορεί να «ασκήσει» το δικαίωμά του δεν σημαίνει ότι δεν το έχει. Σημαίνει ότι άλλοι έχουν υποχρέωση να μην το αφαιρέσουν. Ένα νεογέννητο δεν ασκεί κανένα δικαίωμαδεν μιλά, δεν αντιστέκεται, δεν αυτοπροστατεύεται. Κι όμως το προστατεύουμε όχι επειδή μπορεί, αλλά επειδή είναι άνθρωπος. Αν αρχίσουμε να μετράμε την αξία με βάση τη λειτουργικότητα ή την αυτονομία, τότε δεν υπάρχει κανένα σταθερό όριο μόνο βαθμοί ισχύος. Μετακινείς έτσι τη συζήτηση από το αν υπάρχει δικαίωμα στη ζωή στο ποιος έχει εξουσία πάνω σε ποιο σώμα. Αλλά αυτή η μετατόπιση είναι παραπλανητική. Το δικαίωμα στη ζωή πάντα περιορίζει την εξουσία κάποιου άλλου. Δεν σκοτώνω τον άλλον όχι επειδή δεν μου ανήκει το σώμα μου, αλλά επειδή η ζωή του δεν μου ανήκει. Αν η αυτοδιάθεση περιλάμβανε το δικαίωμα να αφαιρείς τη ζωή ενός αθώου ανθρώπου, τότε κάθε σχέση ισχύος θα μπορούσε να βαφτιστεί ελευθερία. Φιλοσοφικά, το ζήτημα είναι απλό αν το έμβρυο είναι ανθρώπινο ον —και βιολογικά είναι— τότε η αυτοδιάθεση ενός ανθρώπου δεν μπορεί να περιλαμβάνει την εξουσία να εξαλείψει έναν άλλον αθώο άνθρωπο. Η ελευθερία, σε κάθε σοβαρή ηθική θεωρία, σταματά εκεί που αρχίζει η ζωή του άλλου. Αν δεν σταματά, δεν μιλάμε για ελευθερία αλλά για κυριαρχία. Και αν θέλουμε να μιλήσουμε θεολογικά, τότε το επιχείρημα καταρρέει ολοκληρωτικά. Ο χριστιανισμός δεν θεμελιώνει την ανθρώπινη αξία στην αυτονομία, αλλά στο ότι ο άνθρωπος είναι πρόσωπο κατ’ εικόνα Θεού. Η αξία δεν αυξάνεται με τη δύναμη ούτε μειώνεται με την εξάρτηση. Αντιθέτως, ο πιο αδύναμος είναι αυτός που αξιώνει τη μεγαλύτερη προστασία. Αν το δικαίωμα στη ζωή απαιτούσε αυτάρκεια, τότε όλη η χριστιανική θεολογία θα ήταν άνευ νοήματος και ο Σταυρός απλώς ένα ατύχημα αδυναμίας. Η θυσία που εξυψώνει η χριστιανική σκέψη δεν είναι η επιβολή του ισχυρού πάνω στον ανίσχυρο, αλλά η ελεύθερη αυταπάρνηση υπέρ του ανίσχυρου. Όχι επειδή το επιβάλλει ο νόμος της φύσης, αλλά επειδή το απαιτεί η αγάπη. Και η αγάπη δεν ξεκινά από το «τι με περιορίζει», αλλά από το «ποιον δεν έχω δικαίωμα να συνθλίψω». Τελικά, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η φύση εξασφάλισε κάτι. Το ερώτημα είναι αν εμείς θα δεχτούμε ότι η ανθρώπινη αξία θεμελιώνεται στη δύναμη ή στην ύπαρξη.Αν είναι η δύναμη, ας το πούμε καθαρά. Αν είναι η ύπαρξη, τότε το επιχείρημα αυτό δεν στέκει ούτε λογικά, ούτε φιλοσοφικά, ούτε θεολογικά. Και τότε η συζήτηση δεν αφορά την «εξουσία πάνω σε σώματα»,αλλά το αν αντέχουμε έναν κόσμο όπου ο πιο αδύναμος άνθρωπος αξίζει λιγότερο επειδή δεν μπορεί να μιλήσει... Καληνύχτα σας, κύριε Τσαφούλια...

Η ...αιφνίδια(!) ανακάλυψη του «βαθέος κράτους» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έπειτα από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης, δεν μπορεί παρά να προκαλεί θυμηδία! Όχι βεβαίως γιατί το ελληνικό κράτος δεν πάσχει διαχρονικά από σοβαρές παθογένειες, αλλά γιατί επί των ημερών της σημερινής κυβέρνησης το «βαθύ κράτος» δεν καταπολεμήθηκε. Αντιθέτως, «εκσυγχρονίστηκε», μετεξελίχθηκε και, τελικά, χειροτέρεψε… Μια αρνητική μετεξέλιξη του βαθέος κράτους δεν είναι, άραγε, το περιβόητο «επιτελικό κράτος»; Ένα κλειστό και απολύτως συγκεντρωτικό κέντρο λήψης αποφάσεων, με το Μέγαρο Μαξίμου να λειτουργεί ως υπερυπουργείο, απονευρώνοντας τη συλλογική κυβερνητική ευθύνη και μετατρέποντας τους υπουργούς σε απλούς εκτελεστές εντολών, σε κλητήρες; Βαθύ κράτος δεν είναι η πλημμυρίδα μετακλητών υπαλλήλων -σε αριθμούς πρωτοφανείς- και μάλιστα με αυξημένες αποδοχές, την ώρα που το αφήγημα της «αξιοκρατίας» προβάλλεται ως άλλοθι; Βαθύ κράτος δεν είναι η εγκαθίδρυση ενός κομματικού μηχανισμού εντός του κράτους, με κομβικές θέσεις να καταλαμβάνονται συστηματικά από «ημετέρους»; Βαθύ κράτος δεν είναι οι απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ σε φίλα προσκείμενες εταιρίες και «κολλητούς», με διαδικασίες fast track και ελάχιστο έλεγχο, που σωρευτικά συνιστούν μία από τις μεγαλύτερες αναδιανομές δημόσιου χρήματος προς συγκεκριμένα συμφέροντα; Βαθύ κράτος δεν είναι οι κατά καιρούς λίστες Πέτσα, η κρατική διαφήμιση ως εργαλείο πολιτικής πειθάρχησης και η συστηματική αλλοίωση του μιντιακού τοπίου; Βαθύ κράτος δεν είναι η διαρκής υποβάθμιση της χώρας στις διεθνείς κατατάξεις ως προς την ελευθερία του Τύπου; Βαθύ κράτος δεν είναι η χρήση του κράτους ως μηχανισμού αναπαραγωγής της «γαλάζιας» -αυτή τη φορά- εξουσίας και όχι ως εργαλείου ουσιαστικής μεταρρύθμισης κατά την τελευταία επταετία; Βαθύ κράτος δεν είναι οι παρακολουθήσεις, η χειραγώγηση και ο έλεγχος της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, μέσω επιλογών που γεννούν εύλογα ερωτήματα για τη θεσμική της ανεξαρτησία και έχουν οδηγήσει τη συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης να μην την περιβάλλει πλέον με εμπιστοσύνη; Βαθύ κράτος δεν είναι η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, η διάχυση των ευθυνών, η διαρκής προσπάθεια υποβάθμισης των πραγματικών αιτιών και η διατήρηση ενός πέπλου προστασίας για τους υπευθύνους; Βαθύ κράτος δεν είναι η συνέχιση και η έκρηξη, μετά το 2019, του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο -αν δεν υπήρχε η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας- θα είχε, κατά πάσα πιθανότητα, ακολουθήσει κι αυτό την πεπατημένη της συγκάλυψης; Και, τέλος, βαθύ κράτος δεν είναι η «κανονικοποίηση» της ατιμωρησίας; Η επιδερμική ανάληψη «ευθυνών» χωρίς καμία ουσιαστική κύρωση, χωρίς παραιτήσεις, χωρίς πραγματική λογοδοσία για τα πολιτικά πρόσωπα; Το βαθύ κράτος, τελικά, δεν είναι κάποιο αόρατο φάντασμα του παρελθόντος. Και όταν εκείνοι που, αντί να το γκρεμίσουν όπως υποσχέθηκαν, συνέχισαν επί χρόνια να το οικοδομούν με τα δικά τους χρώματα και υλικά, εμφανίζονται σήμερα ως δήθεν τιμητές του, τότε η υποκρισία είναι ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός που μπορεί να αποδοθεί. Πολύ απλά, το βαθύ κράτος επί Κ. Μητσοτάκη έγινε βαθύτερο…