Search this site

Σε περιόδους κοινωνικής έντασης οι κυβερνήσεις συχνά επιστρέφουν σε μια γνώριμη αλλά επικίνδυνη τακτική: τον κοινωνικό αυτοματισμό! Την προσπάθεια, δηλαδή, να παρουσιαστεί μια κοινωνική διεκδίκηση όχι ως αποτέλεσμα πίεσης και αδιεξόδου, αλλά ως επίθεση μιας «μειοψηφίας» εναντίον της υπόλοιπης κοινωνίας. Είναι μια συνταγή παλιά, σχεδόν τελετουργική στην ελληνική πολιτική σκηνή, όμως πλέον δείχνει να χάνει την αποτελεσματικότητά της… Το πιο χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα βρίσκεται στα αγροτικά μπλόκα του 1997. Τότε, στις Μικροθήβες, η κυβέρνηση Σημίτη δεν αρκέστηκε στην αστυνομική πίεση που κορυφώθηκε με το γνωστό περιστατικό ξεφουσκώματος ελαστικών δεκάδων τρακτέρ, αλλά ταυτόχρονα επιχείρησε να κατασκευάσει το αφήγημα ότι οι αγρότες «εκβιάζουν» τη χώρα και κρατούν «όμηρο» την οικονομία . Αυτό δεν ήταν μια απλή επιχειρησιακή κίνηση, καθώς αποτέλεσε πολιτικό μήνυμα και απόπειρα διαμόρφωσης κοινωνικού μετώπου εις βάρος των κινητοποιήσεων… Παρόμοιοι μηχανισμοί ενεργοποιήθηκαν ξανά στις κινητοποιήσεις του 2001-2002, του 2009, όπως και του 2016. Κάθε φορά με διαφορετική αφορμή -επιδοτήσεις, φορολογία, ασφαλιστικό- αλλά με την ίδια βασική στρατηγική: να απομονωθούν οι αγρότες, να χαρακτηριστούν «προνομιούχοι», «καθυστερημένοι» ή «ανεύθυνοι» σε σχέση με τον υποτιθέμενο «υπόλοιπο πληθυσμό» που δήθεν πλήττεται. Πρόκειται για την κλασική τακτική τού διαίρει και βασίλευε, που συχνά συνοδεύεται από σκλήρυνση των μέτρων καταστολής ώστε να δημιουργηθεί η εικόνα επιστροφής στην «ομαλότητα»… Το ίδιο επιχειρεί από χθες και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ομως, το πεδίο πλέον είναι πολύ διαφορετικό. Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν έρχονται μόνες τους. Δίπλα τους υπάρχουν οι στάσεις εργασίας των εκπαιδευτικών, οι διαμαρτυρίες των ταξιτζήδων, οι εντάσεις στις λαϊκές αγορές, οι αντιδράσεις των μικρομεσαίων, οι πιέσεις στα νοσοκομεία. Ολοι αυτοί οι χώροι εκφράζουν μια κοινή πραγματικότητα: το κόστος ζωής έχει γίνει δυσβάσταχτο, οι δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν στα όριά τους και η καθημερινότητα πολλών επαγγελματικών ομάδων έχει καταστεί αβίωτη… Μέσα σε αυτή τη συσσώρευση δυσαρέσκειας η παλιά συνταγή του κοινωνικού αυτοματισμού δεν αποδίδει. Το αφήγημα ότι «φταίνε οι αγρότες» ή «φταίνε οι εκπαιδευτικοί» δεν πείθει, όταν όλο και περισσότεροι Ελληνες αναγνωρίζουν στη δική τους ζωή τις ίδιες πιέσεις που οδηγούν τους άλλους σε κινητοποιήσεις. Το εύκολο επικοινωνιακό τέχνασμα να στοχοποιηθεί μια κοινωνική ομάδα κινδυνεύει σήμερα να εκληφθεί ως αποποίηση ευθύνης και προσπάθεια συγκάλυψης υπαρκτών προβλημάτων… Γι’ αυτό και ο κοινωνικός αυτοματισμός απειλεί να μετατραπεί τώρα σε δίκοπο μαχαίρι. Μια κυβέρνηση που τον επικαλείται ρισκάρει όχι να κερδίσει κοινωνική στήριξη, αλλά να χάσει και όση αξιοπιστία της έχει απομείνει. Η υπερβολική καταστολή ή ακόμα και η απειλή της μπορεί να λειτουργήσει ως σύμβολο αδυναμίας και όχι ισχύος . Και τελικά η προσπάθεια διαίρεσης της κοινωνίας να την ενώσει, αλλά εναντίον εκείνων που επιχειρούν τον διχασμό: τον Μητσοτάκη και το σύστημα εξουσίας που τον περιβάλλει…

Σε 5 ώρες έδωσαν 5 σχέδια οι Αμερικανοί… χωρίς τα βασικά! Τρέμουν όλοι τα όπλα του Πούτιν και την απάντηση του σε όσα έγιναν προχθές! H Ουκρανία ή θα παραδώσει το Donbass το 2025 ή θα παραδώσει την Οδησσό το 2026… - Η Ρωσική πλευρά απαίτησε, παράδοση όλου του Donbass ( που έχει αρνηθεί η Ουκρανία ), μείωση των Ουκρανικών στρατευμάτων ( που έχει αρνηθεί η Ουκρανία ) και διεθνή αναγνώριση όλων των εδαφών που κατέλαβε η Ρωσία ( που έχει αρνηθεί η Ευρώπη ) Σε αδιέξοδο κατέληξε η κρίσιμη συνάντηση του Ρώσου Προέδρου Putin με τους απεσταλμένους του Trump του Αμερικανού Προέδρου Steve Witkoff και του γαμπρού του Αμερικανού προέδρου, Jared Kushner αν και το κλίμα ήταν καλό… κατέστη ξεκάθαρο ότι υπάρχει διάσταση απόψεων. Η συνάντηση κράτησε 5 ώρες αλλά οι Αμερικανοί παρουσίασαν τελικά 5 σχέδια, την αρχική πρόταση 28 σημείων των ΗΠΑ και άλλα 4 σχέδια… Η Ρωσική πλευρά απαίτησε τρία προαπαιτούμενα, παράδοση όλου του Donbass (που έχει αρνηθεί η Ουκρανία), μείωση των Ουκρανικών στρατευμάτων (που έχει αρνηθεί η Ουκρανία) και διεθνή αναγνώριση όλων των εδαφών που κατέλαβε η Ρωσία (έχει αρνηθεί η Ευρώπη). Πριν από την 5ωρη συνάντηση ο Putin ο Ρώσος Πρόεδρος έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα στην Ευρώπη, η Ρωσία δεν απειλεί την Ευρώπη αλλά εάν η Ευρώπη αποφασίσει να πάει σε πόλεμο με την Ρωσία ο Ρωσικός στρατός θα τελειώσει πολύ γρήγορα αυτόν τον πόλεμο. Η Ρωσία είναι έτοιμη τώρα για τον πόλεμο αυτό… Επίσης ξεκαθάρισε ότι η Ουκρανία ή θα παραδώσει το Donbass το 2025 ή θα παραδώσει την Οδησσό το 2026… Την ίδια στιγμή απάντησε το ΝΑΤΟ μέσω ανωνυμίας…. «η Ρωσία δεν έχει ικανό στρατό να νικήσει το ΝΑΤΟ» τόνισε ο ανώνυμος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ…. Το ΝΑΤΟ είναι πλέον ένας θίασος δειλών που ξέρουν ότι ηττήθηκαν στην Ουκρανία και απεγνωσμένα ψάχνουν να ανεβάσουν το πεσμένο ηθικό τους με σχέδια επίθεσης της Ρωσίας… το 2030… δηλαδή ουδεμία σοβαρότητα. Η Ρωσία δεν θα κάνει παραχωρήσεις σε τρία σημεία του ειρηνευτικού σχεδίου Trump Η Ρωσία δεν θα κάνει παραχωρήσεις σε τρία σημεία του ειρηνευτικού σχεδίου του προέδρου των ΗΠΑ Trump , αναφέρει το NBC News. Σημειώνεται ότι το πρώτο σημείο αφορά το έδαφος του Donbass η Ρωσία απαιτεί άμεση παράδοση όλων των εδαφών, ήδη η Ρωσία ελέγχει το 100% του Luhansk και το 81% του Donetsk, η Ρωσία ζητάει την παράδοση του άλλου 19% του Donetsk το δεύτερο τον περιορισμό του αριθμού των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας, η Ρωσία έχει ζητήσει μείωση κατά 5 0% από 900.000 σε 500.000 και το τρίτο την αναγνώριση των εδαφών - Donbass και Κριμαία που κατέχει ο ρωσικός στρατός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη ως ρωσικά εδάφη. Η Ρωσία έλαβε σε 5 ώρες… 5 σχέδια που διέφεραν μεταξύ τους Η συνάντηση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Putin, του ειδικού απεσταλμένου του Αμερικανού προέδρου Steve Witkoff και του Jared Kushner γαμπρού του Αμερικανού προέδρου, στο Κρεμλίνο ολοκληρώθηκε μετά από σχεδόν πέντε ώρες, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Κρεμλίνου. Ο Kirill Dmitriev, Ειδικός Προεδρικός Εκπρόσωπος για Επενδύσεις και Οικονομική Συνεργασία με Ξένες Χώρες, και ο Yuri Ushakov, βοηθός του Προέδρου, συμμετείχαν επίσης στις διαπραγματεύσεις από ρωσικής πλευράς Ο Yuri Ushakov είπε ότι οι διαπραγματευτές συζήτησαν διάφορα σχέδια για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Συγκεκριμένα, διευκρίνισε ότι η Ρωσία έλαβε τέσσερα ακόμη έγγραφα εκτός από το αρχικό σχέδιο 28 σημείων του Trump για την διευθέτηση στην Ουκρανία. Υπήρξε έγγραφο 27 σημείων και μετά άλλα 4 έγγραφα… σχέδια ειρήνης Υπήρχε ένα έγγραφο που περιείχε 27 σημεία. Μας παραδόθηκε και φυσικά το εξετάσαμε. Ωστόσο, δεν δουλέψαμε πάνω στη διατύπωση και δεν υπήρξαν συζητήσεις με τους Αμερικανούς συναδέλφους μας σχετικά με αυτό, τόνισε ο Yuri Ushakov Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον Yuri Ushakov, η Ρωσία έλαβε τέσσερα ακόμη έγγραφα, τα οποία συζητήθηκαν σε συνάντηση μεταξύ του Ρώσου ηγέτη του Steve Witkoff και του Jared Kushner. Συζήτησαν γενικώς όχι ειδικώς… Ωστόσο ο Yuri Ushakov, αποκάλυψε ότι συζητήθηκε η ουσία του αμερικανικού σχεδίου και όχι συγκεκριμένες προτάσεις. Τα μέρη συνειδητοποιούν «σημαντικές προοπτικές συνεργασίας», σημείωσε ο αξιωματούχος. Το εδαφικό ζήτημα συζητήθηκε επίσης στη συνάντηση. Δεν έχουν ακόμη βρεθεί συμβιβασμοί και δεν έχει προγραμματιστεί προς το παρόν συνάντηση μεταξύ των ηγετών της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Putin δήλωσε στον ειδικό απεσταλμένο του Αμερικανού ηγέτη, Witkoff, ότι η Ρωσία συμφωνεί σε κάποιο βαθμό με τα σχέδια των ΗΠΑ για την Ουκρανία, αλλά ορισμένα άλλα πράγματα προκάλεσαν κριτική. Witkoff και Kushner… δεν πάνε Ουκρανία Επιπλέον, έγινε γνωστό ότι οι Witkoff και Kushner δεν θα ταξιδέψουν στην Ουκρανία μετά τη συνάντησή τους με τον Ρώσο ηγέτη στο Κρεμλίνο. «Δεν μας υποσχέθηκαν ότι θα πάνε στο Κίεβο, αλλά υποσχέθηκαν ότι θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους, την Ουάσινγκτον», δήλωσε ο Ushakov . Με τη σειρά του, ο πρόεδρός Putin ζήτησε να μεταφέρουν φιλικούς χαιρετισμούς στον Trump και ζήτησε επίσης να μεταφέρουν μια ολόκληρη σειρά σημαντικών πολιτικών μηνυμάτων. Ο Ushakov εξέφρασε την προσδοκία ότι ο διάλογος με τους Witkoff και Kushner θα συνεχιστεί τηλεφωνικά κατά την άφιξη των πολιτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. ΝΑΤΟ: Η Ρωσία δεν μπορεί να μας κερδίσει… Είναι ανίκανη (εδώ πέφτει το γέλιο της ...αρκούδας) Ο ρωσικός στρατός είναι ανίκανος να νικήσει την Ευρώπη στρατιωτικά, αυτή την άποψη εξέφρασε ανώτερος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, σε ενημέρωση στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με BBC και Telegraph Έτσι απάντησε ο αξιωματούχος του ΝΑΤΟ στις δηλώσεις του Ρώσου προέδρου Putin σχετικά με την ετοιμότητά του να αντιδράσει εάν η Ευρώπη «θέλει να πολεμήσει και το κάνει». Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της συμμαχίας, το ΝΑΤΟ είναι «ενωμένο όσο ποτέ άλλοτε» στην υπεράσπιση των συμμάχων του. Ο αξιωματούχος υπενθύμισε επίσης το Άρθρο 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ σχετικά με την αμοιβαία άμυνα. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της συμμαχίας, «η Ρωσία δεν διαθέτει επαρκή στρατεύματα ή δυνατότητες για να κερδίσει πραγματικά στρατιωτικά». Ο Putin δήλωσε χθες ότι εάν η Ευρώπη ξεκινήσει πόλεμο με τη Ρωσία, αυτός θα τελειώσει πολύ γρήγορα. Σύμφωνα με τον Ρώσο Πρόεδρο Putin , σε περίπτωση πολέμου με ευρωπαϊκές χώρες, η Ρωσία θα ενεργήσει διαφορετικά από ότι στην Ουκρανία. Ο Ρώσος ηγέτης επεσήμανε επίσης ότι οι ευρωπαϊκές χώρες εμποδίζουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης Trump να επιλύσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Σημείωσε επίσης ότι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι έχουν αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία γιατί δεν θέλουν την ειρήνη … είναι με το μέρος του πολέμου.

Ο σασμός* με όσους κατήγγειλε ότι πάνε να τον ...ρίξουν! Τίποτε δε του βγαίνει και τρέμει την επόμενη μέρα των εκλογών Δεν είναι πρώτη φορά που επιχειρείται κλείσιμο των υποθέσεων, αλλά πάντα υπήρχε ένα αγκάθι που έφερνε την κατάσταση σε ακόμη χειρότερο σημείο Εκτός από τη γεωπολιτική ρευστότητα που ε πηρεάζει τον πλανήτη Γη, έχουμε και τη ρευστότητα στον εσωτερικό μας χώρο, που μοιάζει με τον ανεμόμυλο του Δον Κιχώτη , ο οποίος κινείται ανάλογα με τη φορά του αέρα. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Ο πρωθυπουργός εδώ και καιρό κατήγγειλε ένα σύστημα διαπλοκής που θέλει να τον ανατρέψει. Και ο πόλεμος Μαξίμου και …διαπλοκής είχε γίνει εμφανής, και κάτι παραπάνω. Τα βέλη εκατέρωθεν ήταν στην ημερήσια διάταξη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα είχε καταγγείλει, και μάλιστα δημοσίως. Από την άλλη, ο πρωθυπουργός, σε μια φάση που έχει βάλει στον επιταχυντή τα πράγματα σε μια προσπάθεια να σώσει ό,τι σώζεται, λειτουργεί με την τακτική «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται». Γι’ αυτό και, σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα γραμμή είναι το νερό και… αλάτι, και ας πάνε στην ευχή τα παλιά. Αυτός είναι και ο λόγος που επιχειρεί το Μαξίμου να κλείσει μέτωπα με αυτούς που μέχρι χθες έλεγαν δεξιά και αριστερά ότι θέλουν να τους ρίξουν και να φέρουν τον Τσίπρα. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην παρουσία του Μητσοτάκη στην εκδήλωση για τον Βαρδή Βαρδινογιάννη , αλλά και σε άλλες κινήσεις που σχεδιάζονται. Μαθαίνω ότι ο πρωθυπουργός αποφάσισε να παρευρεθεί και σε εκδήλωση του «Βήματος» , με το οποίο οι σχέσεις ήταν στο …κόκκινο, με αφορμή το δημοσίευμα για τη μονταζιέρα του Μαξίμου στα απομαγνητοφωνημένα των Τεμπών ηχητικά. Γη και ύδωρ Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, την Παρασκευή 5/12, στη συζήτηση Μητσοτάκη – Πρετεντέρη (Αθήνα: διάλογοι για την πολιτική είναι το θέμα, μαζί με το Φόρουμ των Δελφών), τότε σημαίνει ότι ο Κ. Μητσοτάκης είναι αποφασισμένος να δώσει γη και ύδωρ στο σύστημα για να σταματήσει ο πόλεμος που γίνεται εδώ και μήνες. Ο χρόνος, βέβαια, είναι εκείνος που θα δείξει πού θα πάει το παιχνίδι ή αν μιλάμε για μια ανακωχή ή για μια σύναψη ειρήνης. Με αυτόν τον τρόπο ερμηνεύουν οι κατέχοντες τη γνώση των ισορροπιών την αισιοδοξία που επιχειρεί να εκπέμψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για μια ακόμη τετραετία, θεωρώντας ότι το μέτωπο πάει προς κλείσιμο και ο σασμός θα αποδώσει. Βέβαια, τα πράγματα και οι συμφωνίες θα κριθούν στο πεδίο, καθώς δεν είναι πρώτη φορά που επιχειρείται κλείσιμο των υποθέσεων, αλλά πάντα υπήρχε ένα αγκάθι που έφερνε την κατάσταση σε ακόμη χειρότερο σημείο. Από το Μαξίμου, πάντως, τον τελευταίο καιρό διαπιστώνουν τη στροφή που παρατηρείται, και η οδηγία που έχει δοθεί είναι να πέσουν οι τόνοι και να μη δοθεί νέα αφορμή για να ξεσπάσει και πάλι πόλεμος με εκδότες και επιχειρηματικά συμφέροντα. Επικοινωνία για να καλυφθούν τα σκάνδαλα Από την άλλη, η κυβέρνηση αναζητά τρόπους ώστε να ξανασχεδιαστούν επικοινωνιακά πράγματα που δεν έχουν βγει στο σύστημα Μαξίμου, και οι καμπάνιες που σχεδιάζονται στόχο έχουν να δημιουργήσουν επικοινωνιακό απόθεμα σε μια περίοδο που τα σκάνδαλα με διάφορα θέματα που έχουν ξεσπάσει τραυματίζουν την κυβέρνηση στο μέτωπο της διαφθοράς. Τα αναχώματα που επιχειρούνται να δημιουργηθούν είναι προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς το μπάχαλο στην αντιπολίτευση δεν έχει δημιουργήσει τις συνθήκες να υπάρχει, από την άλλη πλευρά, ένας αξιόπιστος συνομιλητής. Εν αναμονή των κινήσεων Τσίπρα και Σαμαρά Στην αναμονή, βέβαια, υπάρχει η υπόθεση Αλέξης Τσίπρας , που θέλει χρόνο για να φανεί εάν η στήριξη που του δόθηκε μπορεί να έχει ένα τέτοιο αποτύπωμα σχηματισμού ενός αντίπαλου δέους. Την ίδια ώρα, επιχειρείται να μαζευτεί το κόμμα Σαμαρά, αν και οι πληροφορίες φέρνουν στενό του συνεργάτη να έχει ξεκινήσει μάζεμα υπογραφών για κίνηση που κανείς ακόμη δεν ξέρει εάν λειτουργεί ως πρόδρομος του ενδεχομένου κόμματος του πρώην πρωθυπουργού. Κανείς δεν ξέρει εάν το deal που επιχειρεί ο πρωθυπουργός περιλαμβάνει και τις κινήσεις Σαμαρά και το κλείσιμο της χρηματοδοτικής κάνουλας προς τέτοιες διασπαστικές κινήσεις που θα κάνουν ζημιά στο δεξιό ακροατήριο. Όλα είναι ρευστά και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, καθώς ο Μητσοτάκης κινείται με περισσότερη αυτοπεποίθηση, τουλάχιστον όσον αφορά τις σχέσεις του με το εξωτερικό, και εάν ο Πιερρακάκης καταφέρει να κερδίσει και το Eurogroup , τότε ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι θα μπορεί να μιλά για ολική επαναφορά στους σχεδιασμούς του. Βέβαια, ο τελικός κριτής στο τέλος της ημέρας είναι η κοινωνία, που έχει δείξει επί της κάλπης ότι δύσκολα χειραγωγείται στις μέρες μας… *Σασμός = συμβιβασμός, συμφωνία, συμφιλίωσ η

Όταν η παλιά τάξη γκρεμίζεται, η Οδησσός γράφει την αρχή και η Κωνσταντινούπολη το τέλος! Και η Ρωμιοσύνη αναδύεται από τις στάχτες της για να θυμίσει στον κόσμο ποιοι γράφουν την Ιστορία! Μέσα στη θύελλα του χάους, η Οδησσός ανάβει το πρώτο φως, η Πόλη καλεί το τελικό προσκύνημα της Ιστορίας και οι Έλληνες που άντεξαν, σηκώνονται πάλι για τον κόσμο που έρχεται... Συνοψίζοντας τη χτεσινή ειδησεογραφία, με πρωτοστάτη το απίστετο ρεπορτάζ του bankingnews.gr , δεν αντέξα στον πειρασμό του να μη γράψω κάτι, που εγώ ο ίδιος πάμπολλες φορές έβλεπα να έρχεται αλλά κανείς δεν έδινε σημασία. Και να που ήρθε. Και μάλιστα όχι με τον θόρυβο πυροτεχνήματος, αλλά με τον εκκωφαντικό κρότο μιας ιστορικής μετατόπισης ! Η Ουκρανία —ή μάλλον το καθεστώς Zελένσκι, το οποίο καθοδηγείται πλέον φανερότατα από τους Βρετανούς, έπληξε Καζακστάν, Ρωσία και Τουρκία μέσα σε 48 ώρες , μετατρέποντας έναν πόλεμο που “υποτίθεται” ότι ήταν τοπικός, σε σύγκρουση πολλαπλών μετώπων. Το κείμενο που διάβασα δεν ήταν απλώς μια καταγραφή γεγονότων. Ήταν αποκάλυψη. Ήταν ανατομία του τρόπου με τον οποίο το Λονδίνο επιχειρεί να διεθνοποιήσει τη σύγκρουση, χτυπώντας κρίσιμες ενεργειακές υποδομές του Καζακστάν, προκαλώντας επεισόδια στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, βάζοντας στο στόχαστρο πλοία ρωσικών συμφερόντων και σπρώχνοντας τον Zελένσκι στον ρόλο του απελπισμένου εμπρηστή, που πυρπολεί ό,τι βρει μπροστά του. Μέσα σε όλα αυτά, φάνηκε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχουν "λάθη", δεν υπάρχουν "παρερμηνείες", δεν υπάρχουν "τυχαίες συγκυρίες". Ναί! Υπάρχει σχέδιο! Σχέδιο υπονόμευσης της ειρήνης που προσπαθεί ( για τα δικά του, τα συμφέροντα της χώρας του βεβαίως ) οTράμπ. Υπάρχει σχέδιο επέκτασης της κρίσης ως plan B ή plan C. Σχέδιο ανοίγματος νέων μετώπων σε μια περιοχή που, αν πάρει φωτιά ολόκληρη, δεν θα σβήσει ούτε με τα νερά του Βόλγα . Το ρεπορτάζ μιλάει για επίθεση σε αγωγούς, για φλεγόμενα τάνκερ, για drones που κινούνται σαν φαντάσματα κάτω από τις μύτες των τουρκικών αρχών, για ξένα κέντρα αποφάσεων που παίζουν τη Μαύρη Θάλασσα σαν σκάκι , κι άλλους λαούς σαν πιόνια. Μιλούσε όμως και για κάτι πιό βαθύ. Για το σημείο καμπής. Για τη στιγμή που ένα περιφερειακό μέτωπο μετατρέπεται σε παγκόσμιο σεισμό. Και νομίζω πως χθες, αυτή η στιγμή έφτασε. Αυτό που συζητούσαμε εδώ και μέρες με διαδικτυακούς και μη φίλους, ότι δηλαδή ένα μεγάλο κακό πλησιάζει ως αναπόφευκτη πλέον εξέλιξη — δεν είναι προειδοποίηση πια. Είναι πραγματικότητα. Χώρες ουδέτερες δέχονται επίθεση. Η Ρωσία προετοιμάζει τανάλια για την Οδησσό. Το αγορασμένο από τους Ρόθτσάιλντ City of London λειτουργεί πλέον σαν παλιός αυτοκρατορικός δαίμονας του χρήματος που κινεί τα νήματα. Η ειρήνη Tράμπ σαμποτάρεται με τρομακτικό τρόπο. Η Τουρκία — όχι επειδή δε φταίει, το αντίθετο, τραβάει τα μαλλιά της. Η Ευρώπη κοιμάται όρθια (ή μήπως όχι;) και η παγκόσμια ασφάλεια — και δεν εννοώ τη Δύση — κρέμεται από μια κλωστή! Ό,τι άρχισε προχτές, δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν η Δύση ισοπεδωθεί και ο νέος Ελληνισμός αναδυθεί ! Αυτό σας το υπογράφω!!! Χωρίς ψηφιακή σκλαβιά, χωρίς τη όζουσα δυστοπία, χωρίς νεοταξικές επιβολές . Καθάριος, απαλλαγμένος από κάθε τι που τον έσπρωχνε στη πτώση και κυρίως, με την Ορθοδοξία να θριαμβεύει γι' άλλη μια φορά! Προς "χάριν" όλων αυτών που την αμφίσβητούν, δίδοντας τον χαρακτηρισμό "άπιστοι" σε όσους το πιστεύουν αυτό ( Ναί, το διάβασα κι αυτό... ) Ο μεγάλος χαλασμός ξεκίνησε! «Θὰ προσπαθοῦν νὰ τὸ λύσουν μὲ τὴν πέννα, μὰ δὲν θὰ μποροῦν. 99 φορὲς μὲ τὸν πόλεμο καὶ μία με τὴν πέννα» Άγιος Κοσμάς Αιτωλός, 18ος αιώνας Η Ιστορία δεν προαναγγέλλει τίποτα. Γυρίζει ανάποδα μέσα σε μία νύχτα, και ο κόσμος που τη μία ημέρα φαινόταν στατικός, παγωμένος κάτω από στρώματα γεωπολιτικής ρουτίνας, την άλλη ημέρα μοιάζει έτοιμος να καταπιεί τους πάντες και τα πάντα . Κάπως έτσι συμβαίνει τώρα. Αυτός ο «μεγάλος χαλασμός» για τον οποίο μιλούσαμε εδώ και μήνες, δεν είναι πια προφητεία, ούτε υπόνοια, ούτε εικασία αναλυτών. Είναι γεγονός . Με ημερομηνία, με συντεταγμένες, με εκρήξεις στη Μαύρη Θάλασσα και με την υπογραφή μιας Δύσης που έχει χάσει κάθε αυτοσυγκράτηση, κάθε μέτρο, κάθε ντροπή. Η Ουκρανία, αυτή η "χώρα"– που δεν ήταν επί της ουσίας ποτέ της χώρα αλλά μέρος της Ρωσίας, αυτή η σημαία που ανεμίζει μόνο όταν τη φυσούν οι άνεμοι του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον, αποφάσισε ότι δεν αρκεί να χάνει στα μέτωπα . Δεν αρκεί να καταρρέει στο Ντονμπάς, ούτε να βλέπει τις τελευταίες της στρατηγικές εφεδρείες να εξαϋλώνονται. Πρέπει να τραβήξει και άλλους μαζί της στον γκρεμό. Πρέπει να βάλει φωτιά στον κάμπο για να φαίνεται δήθεν ζωντανή . Πρέπει να αποδείξει στους προστάτες της —που ήδη τη θεωρούν τελειωμένη υπόθεση— πως ακόμη μπορεί να δημιουργήσει θόρυβο, πως ακόμη μπορεί να παράγει χάος, πως ακόμη είναι χρήσιμη ως ανάφλεξη . Κι έτσι, μέσα σε δύο ημέρες, άνοιξε — αν είναι δυνατόν! — τρία μέτωπα ταυτόχρονα! Χτύπησε Καζακστάν, Ρωσία και Τουρκία, σαν να μην υπήρχε αύριο ! Σαν να ήθελε σκόπιμα να εκτελέσει εντολές που ξεπερνούν την ίδια την ύπαρξή της. Διότι κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστέψει ότι μια χώρα που αναπνέει με μηχανική υποστήριξη, μια χώρα που πίνει οξυγόνο από τη Δύση για να μην πεθάνει, μια χώρα που έχει χάσει τα μισά της εδάφη και το ηθικό της, μ πορεί να οργανώσει και να εκτελέσει ένα τέτοιο τριπλό χτύπημα χωρίς ανώτατη καθοδήγηση . Κανείς δεν το πιστεύει — ούτε καν αυτοί που υπογράφουν τις ανακοινώσεις στο Κίεβο . Η MI6 είναι πίσω από όλα. Το δεκάδες φορές ΑΤΙΜΑΣΜΕΝΟ Λονδίνο. Αυτό το Λονδίνο που κατελήφθη ελέω...βασιλέων από τους σατανόπληκτους Ροθτσάιλντ, που το μόνο που επιθυμούν είναι να φέρουν μια ώρα αρχύτερα τον "Εωσφόρο" επί της γής! Όχι δεν είναι πλέον θεωρία συνωμοσίας, αλλά γυμνή πραγματικότητα που αποκαλύπτει η ίδια η Ρωσία, οι ίδιοι οι αναλυτές της Δύσης, οι ίδιες οι κινήσεις των τελευταίων μηνών . Το Λονδίνο παίζει ξανά τον ρόλο της "αυτοκρατορικής" μαριονέτας των Λεσχών και των Ιερατείων του Σκότους που σπρώχνει τους άλλους στον πόλεμο για να κερδίσει χρόνο, επιρροή, χάος και διπλωματικά ανταλλάγματα. Η πρώτη έκρηξη ήρθε από το Nοβοροσίσκ . Ο αγωγός του Caspian Pipeline Consortium —καρδιά της ενεργειακής εξαγωγής του Καζακστάν, δέχθηκε επίθεση από ουκρανικά ναυτικά drones. Μια πράξη που δεν έχει προηγούμενο! Για πρώτη φορά στην ιστορία του πολέμου, το Κίεβο χτύπησε όχι απλώς τη Ρωσία, αλλά μια ουδέτερη ευρασιατική χώρα, με την οποία δεν έχει καμία απολύτως διένεξη! Και το έκανε με τέτοιο τρόπο, που έπληξε το 20% των εξαγωγών της, προκαλώντας ζημία που ισοδυναμεί με τον προϋπολογισμό μιας ολόκληρης πόλης ! Αν αυτό δεν είναι μόνο παράνοια, τότε τι στα κομμάτια είναι; Μήπως είναι το συνειδητό άνοιγμα νέου μετώπου; Γιατί όταν προκαλεί το ουδέτερο Καζακστάν σε πόλεμο, τότε η λέξη "παράνοια" χάνει αυτομάτως την αξία της! Παρά το γεγονός ότι ουσιαστικά πρόκειται για μήνυμα προς τη Μόσχα πως «αν δεν υποχωρήσεις, θα κάψουμε και τους δικούς σου συμμάχους» . Είναι τελεσίγραφο γραμμένο όχι με μελάνι, αλλά με φωτιά. Και όταν το Καζακστάν αντέδρασε οργισμένα, όταν η Astana μίλησε για τρομοκρατική επίθεση που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, το Κίεβο δεν ζήτησε ούτε συγγνώμη ούτε εξηγήσεις. Αντίθετα, ύψωσε φωνή. Επέπληξε μάλιστα το Καζακστάν, επειδή δεν καταδικάζει ...αρκετά τη Ρωσία! Τέτοιο θράσος από κάποιον που βρίσκεται με τη δωδεκάποντη μπότα του Πούτιν στο σβέρκο είναι επιεικώς αδιανόητο! Κι όμως, αυτό το διεφθαρμένο κτήνος, ο Ζελένσκι, την ώρα που οι Αμερικάνοι του έχουν δώσει προθεσμία στο να κάνει εκλογές και να τσακιστεί να φύγει, βρήκε το απύθμενο θράσος να κουνήσει το δάχτυλο σε μια χώρα που δεν του έχει φταίξει σε τίποτα! Αυτά δεν είναι αυθόρμητες αντιδράσεις. Αυτές είναι γραμμές που γράφονται σε υπόγεια γραφεία μυστικών υπηρεσιών, με στόχο να δημιουργηθούν νέα ρήγματα, νέες αντιπαλότητες, νέες αφορμές . Κι επειδή το Κίεβο δεν έχει τέτοιου είδους μυστικές υπηρεσίες, τη δουλειά την έκαναν οι Εγγλέζοι, αυτοί οι κύναιδοι που το μόνο που τους απασχολεί διαχρονικά είναι ...το πώς θα γλεντήσουν την...πίσω πόρτα τους! Το Κίεβο λοιπόν, δεν αποφασίζει. Το Κίεβο εκτελεί! Και σαν να μην έφτανε αυτό, την προηγούμενη ημέρα, ουκρανικά drones χτύπησαν δύο δεξαμενόπλοια του ρωσικού «σκιώδους στόλου» στα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Στο Kairos και το Virat εκδηλώθηκαν πυρκαγιές, τα πληρώματα εγκατέλειψαν τα πλοία μέσα σε πανικό, οι τουρκικές αρχές μίλησαν για «εξωτερική ενέργεια», ενώ οι μυστικές υπηρεσίες της Ουκρανίας ανέλαβαν ξεδιάντροπα την ευθύνη . Τι σημαίνει αυτό; Ότι μέσα σε μία ημέρα, η Ουκρανία κτύπησε ρωσικά συμφέροντα σε τουρκικά ύδατα — ουσιαστικά γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια την Τουρκία, μια χώρα που υποτίθεται ότι προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες! Όχι ότι δε φταίει με τα συνεχόμενα ήξεις αφήξεις, αλλά στην ουσία πληρώνει το ενδεχόμενο "Οχι" στην πρόσκληση των Βρετανών να δεχθούν τη προσφορά των Eurofighter αρκεί να τα...σπασει ο Ερντογάν με τους Ρώσους! Κι εδώ η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σκοτεινή. Η επίθεση συνέβη ακριβώς τη στιγμή που ο Sergei Naryshkin, ο πανίσχυρος επικεφαλής της ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών, βρισκόταν στην Άγκυρα για να ενημερώσει την τουρκική ηγεσία για τη ρωσική στάση στο σχέδιο ειρήνης του Τράμπ. Σε τέτοιες στιγμές, η διπλωματία είναι ένα παιχνίδι νεύρων. Ο χρόνος μιας επίθεσης δεν είναι ποτέ τυχαίος. Το μήνυμα της Δύσης ήταν ξεκάθαρο: « Eρντογάν, μην διανοηθείς να συμβάλεις στο σχέδιο Tράμπ. Μην πας να περάσεις στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Μην προσπαθήσεις να γίνεις μεσολαβητής. Θα τη πληρώσεις εσύ ». Η διπλωματία της φωτιάς. Η διπλωματία των καμμένων πλοίων. Το Λονδίνο έχει παράδοση αιώνων στο να κτυπά μέσω τρίτων . Να μη φαίνεται ποτέ, αλλά να κινεί πάντα τα νήματα . Το έκανε στην Ινδία, στην Αίγυπτο, στην Περσία, στη Ρωσία πριν την επανάσταση, στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο και πάει λέγοντας. Η MI6 δεν είναι υπηρεσία απλώς, είναι μηχανή. Είναι ο αόρατος κινητήρας του αγγλοσαξονικού χειρισμού . Και τώρα αυτή η μηχανή δουλεύει στο φουλ για να τινάξει στον αέρα κάθε πιθανότητα ειρήνευσης . Γιατί αν έρθει ειρήνη υπό τον Tράμπ, αν δηλαδή ευοδώσει το οικονομικό-στρατηγικό deal μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, αν καθίσουν μ' άλλα λόγια στο ίδιο τραπέζι οι πραγματικοί παίκτες, τότε η Βρετανία χάνει το μοναδικό της χαρτί που είναι η δημιουργία χάους . Η παγκόσμια αστάθεια είναι το τελευταίο απομεινάρι της πάλαι ποτέ βρετανικής "αυτοκρατορικής" δύναμης . Όσο ο κόσμος καίγεται, το Λονδίνο μπορεί να παριστάνει ότι παίζει ρόλο . Αν ο κόσμος ηρεμήσει, η Βρετανία θα βρεθεί ξανά εκεί που ήταν μετά το 1956, δηλαδή στην άκρη του τραπεζιού και να τη σπρώχνουν για να φύγει! (Ντε Γκώλ στη περίπτωση της ένταξης της Βρετανίας στην ΕΟΚ) Ο Zelensky, αυτό το ανθρωπόμορφο εβραίϊκο κτήνος, έ χει μετατραπεί πλέον σε έναν πολιτικά νεκρό πρόεδρο που προσπαθεί να μείνει ζωντανός καταστρέφοντας ό,τι αγγίζει. Η εξουσία του καταρρέει. Οι υποστηρικτές του στη Δύση έχουν εξαντλήσει την υπομονή τους . Οι στρατηγοί του, αρχίζουν να μιλούν πλέον ανοιχτά για την «αναγκαιότητα διαπραγματεύσεων». Οι Ουκρανοί πολίτες κρύβουν την απελπισία τους κάτω από μια επικοινωνιακή ομίχλη που δεν πείθει κανέναν . Ένας τέτοιος άνθρωπος, μπροστά στον πολιτικό του θάνατο, δεν έχει τίποτε άλλο να κάνει από το να επιδιώξει την κλιμάκωση . Έναν εκβιασμό προς όλους: « Αν πέσω, θα παρασύρω μαζί μου και εσάς ». Ο Χίτλερ στην πλέον νεότερη του απόδοση. Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, δεν έχει περιθώρια για ανέξοδες δηλώσεις . Η διεθνοποίηση του πολέμου, η στοχοποίηση χωρών όπως το Καζακστάν και η πρόκληση εντός της τουρκικής ζώνης ευθύνης, δεν μπορούν να μείνουν χωρίς στρατηγική απάντηση. Και η απάντηση που συζητείται ανοιχτά στα ρωσικά μέσα δεν είναι συμβολική . Δεν είναι καν διπλωματική. Είναι σχέδιο πολεμικών επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας. Ένα σχέδιο που θα κλειδώσει την Οδησσό, θα αποκόψει την Ουκρανία από τη Μαύρη Θάλασσα και θα αλλάξει τον χάρτη για πάντα . Μια τανάλια που θα έρθει από ανατολή και από θάλασσα, που θα την σφίξει μέχρις ότου η Οδησσός γίνει απλώς σημείο χάρτη χωρίς πρόσβαση, χωρίς λειτουργία, χωρίς μέλλον. Αυτά δεν είναι τίποτε περισσότερο από στρατιωτική στρατηγική υπό επεξεργασία . Η Μόσχα έχει αντιληφθεί ότι χωρίς την Οδησσό, η Ουκρανία δεν μπορεί να σταθεί ως κράτος κι έχει απόλτυο δίκιο. Χωρίς τη θάλασσα, χωρίς λιμάνια, χάνει και την τελευταία της δυνατότητα διαπραγμάτευσης, χάνει το οξυγόνο της ουσιαστικά. Η απάντηση της Ρωσίας, λοιπόν, δεν θα είναι απλώς ένα «χτύπημα». Θα είναι μια τιμωρητική πράξη που θα μετατρέψει την ουκρανική ακτή σε νεκρή ζώνη . Και τότε, η Δύση δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα πέρα από ανακοινώσεις. Γιατί οι ίδιοι οι Δυτικοί άνοιξαν το κουτί της Πανδώρας. Οι ίδιοι έβαλαν την Ουκρανία να πυροδοτήσει τις πρώτες εκρήξεις... Η Διεθνοποίηση του πολέμου και ο κόσμος που γελάει πριν την κατάρρευση Η Ιστορία έχει μια παράξενη αίσθηση του χιούμορ . Συχνά γελάει μαζί μας, πριν μας συντρίψει. Οι λαοί στενάζουν υπό την ηγεσία διεφθαρμένων κακοποιών, οι ελίτ εκτονώνουν την κρίση τους σε lifestyle διαμάχες ενώ την ίδια στιγμή, κάτω από την επιφάνεια, τεκτονικές πλάκες μετακινούνται. Το χαμόγελο παγώνει όμως όταν αυτές οι πλάκες σπάσουν . Και σήμερα, τρίζουν όλες μαζί. Ευρώπη, Μαύρη Θάλασσα, Μέση Ανατολή, Ασία. Ένας πολυεστιακός κραδασμός, μία παγκόσμια εξίσωση χωρίς λύση, μία σύγκρουση που δεν θα μείνει πλέον «τοπική». Αν κάποτε το Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο τον ονόμαζαν «πόλεμο δι’ αντιπροσώπων», σήμερα αυτός ο όρος είναι αστείο . Διότι ένας πόλεμος δια αντιπροσώπων είναι ελεγχόμενος . Είναι ένα παιχνίδι δυνάμεων που παριστάνουν ότι κρατούν ισορροπίες. Είναι κάτι προβλέψιμο, κάτι υπολογίσιμο. Αυτό που ζούμε τώρα δεν έχει καμμιά σχέση με αυτό . Μοιάζει με φωτιά που ξεφεύγει και τρέχει . Επί της ουσίας, μοιάζει με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο λίγο πριν τη Σαράγεβο, όπου κανείς δεν ήθελε πραγματικά πόλεμο, αλλά όλοι τον έσπρωχναν δίχως να το καταλαβαίνουν . Ένα κουβάρι από συμμαχίες, εγωισμούς, μυστικές υπηρεσίες και επιτήδια λάθη και αποφάσεις. Και το σπουδαιότερο; Ο πόλεμος αυτός, ο Α' ΠΠ δηλαδή, "προφητεύτηκε" από τον αρχιμασόνο και δηλωμένο σατανιστή, πρώην στρατηγό Άλμπερτ Πάϊκ, που στα μέσα του 19ου αιώνα, μίλησε για ...τρείς πολέμους που θα φέρουν την Νέα Τάξη Πραγμάτων που σχεδίαζαν οι "Πεφωτισμένοι" Ασκεναζί Εβραίοι στα υπόγεια των μασονικών Στοών . Ο Β' ΠΠ που ακολούθησε 20 χρόνια αργότερα, δεν ήταν παρά ...παρακλάδι του Α'. Και η προφητεία του Πάϊκ (που στην ουσία δεν είναι καν προφητεία, αλλά σχεδιασμός εξ αρχής) βρίσκεται σήμερα στο προσκήνιο, μέ έναν ολοκληρωτικό πόλεμο που έχει ακριβώς τα ίδια "συμπτώματα" με τον Α'. Και πάνω στο τραπέζι, βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα, το σχέδιο ειρήνης του Tράμπ . Αυτό φοβάται η σατανοκρατούμενη Δύση των "Πεφωτισμένων" ελίτ. Φοβάται ότι ένας Αμερικανός πρόεδρος θα μπει στο Οβάλ Γραφείο και θα κλείσει μέσα σε λίγες εβδομάδες έναν πόλεμο που οι ίδιοι κρατούν ζωντανό σχεδόν δύο χρόνια . Αυτό θα είναι κόλαφος για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που ξόδεψαν πλούτο, ρευστότητα, στρατηγικά αποθέματα και αξιοπιστία για να υποστηρίξουν μια σύγκρουση χωρίς νικητή. Θα είναι καταστροφή για το Λονδίνο , για το City of London των Rothschild που εξακολουθεί να βλέπει τον εαυτό του σαν παγκόσμιο παίκτη, ενώ είναι απλώς ένα νησί με ρημαγμένη οικονομία και υπερφίαλη πολιτική τάξη . Θα είναι απόλυτη έκθεση για τις ΗΠΑ του κατεστημένου , που θα φανεί ότι χρησιμοποίησαν την Ουκρανία για να τροφοδοτήσουν πολεμικές βιομηχανίες και όχι για να «υπερασπιστούν τη δημοκρατία» . Έτσι, η ασκεναζο-εβραϊκή Δύση σκέφτηκε το εξής: « Αν ο Tράμπ θέλει ειρήνη, θα του δώσουμε χάος. Χάος τέτοιο που καμία ειρήνη δεν θα μπορεί να κλείσει. Θα βάλουμε μέσα κι άλλους παίκτες, θα ανοίξουμε κι άλλα μέτωπα, θα βυθίσουμε πλοία, θα χτυπήσουμε ουδέτερους, θα προκαλέσουμε κρίσεις που δεν λύνονται εύκολα, θα γονατίσουμε τις θαλάσσιες διόδους, θα ανεβάσουμε το κόστος τόσο ψηλά που η ειρήνη να μοιάζει με προδοσία ». Κι έτσι, μέσα σε δύο ημέρες, η Ουκρανία έγινε ο αναπτήρας που άναψε το φιτίλι . Αλλά ο αναπτήρας όμως δεν αποφασίζει τι θα καεί. Το χέρι που τον κρατάει αποφασίζει. Και αυτό το χέρι μιλάει ...αγγλικά! Το Καζακστάν αποτελεί την πρώτη μεγάλη ένδειξη ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει από κάθε όριο. Μία επίθεση σε τέτοια υποδομή δεν είναι τυχαία. Δεν είναι συμβολική. Είναι μια σφαλιάρα στο πρόσωπο της Ρωσίας, και ταυτόχρονα ένα χαστούκι προς την Κίνα, που έχει τεράστια συμφέροντα στην περιοχή . Είναι επίσης ένα μήνυμα προς τα κράτη της Κεντρικής Ασίας ότι « όποιος δεν πάρει θέση, θα πληρώσει ». Ο κόσμος όμως της Ευρασίας δεν λειτουργεί έτσι. Οι συμμαχίες εκεί χτίζονται αργά, με τσάι και συμφωνίες κυρίων . Οι ισορροπίες είναι λεπτές. Και η Δύση τις τίναξε στον αέρα με μια κίνηση τόσο χοντροκομμένη, που μοιάζει με προβοκάτσια από παλιά σχολή. Η Τουρκία, είναι η δεύτερη μεγάλη ένδειξη ότι ο πόλεμος έχει ξεπεράσει τα γεωγραφικά του όρια . Τα χτυπήματα των ουκρανικών drones στο Kairos και το Virat δεν έγιναν "κατά λάθος". Ούτε "παραπλανήθηκαν τα συστήματα". Αυτά είναι ανοησίες για αφελείς. Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά τι έγινε . Το ξέρει ο ίδιος ο Eρντογάν, που είδε να του χτυπούν πλοία δίπλα στα σύνορά του την ακριβώς στιγμή που ο επικεφαλής των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών καθόταν στο τραπέζι του . Αυτό ασφαλώς και δεν είναι σύμπτωση. Είναι αντιπερισπασμός καραμπινάτος. Είναι δραματική προειδοποίηση. Είναι το μήνυμα " μη τυχόν και μπεις στον πειρασμό να αποδεχτείς το σχέδιο Tράμπ επειδή τα χεις καλά με τη Ρωσία και να τηρήσεις τις ισορροπίες γιατί εμείς θα σε εκθέσουμε διεθνώς, θα σου κάψουμε την περιοχή και θα σε παρουσιάσουμε σαν κράτος–διάδρομο πολέμου ". Η Τουρκία βρίσκεται σε μια απόλυτη κρίσιμη ιστορική στιγμή. Από τη μία θέλει να παίζει σε όλα τα ταμπλό, να πουλάει Bayraktar σε Δύση και Ουκρανία, να αγοράζει S-400 από τη Ρωσία, να κλείνει συμφωνίες με το Κατάρ και να απειλεί τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη, ξέρει ότι η θέση της στον κόσμο γίνεται ολοένα και πιο επισφαλής . Η Δύση δεν την εμπιστεύεται. Η Ρωσία την θεωρεί χρήσιμη, όχι φίλη όμως . Η Κίνα τη βλέπει σαν πιθανό διάδρομο εμπορίου . Οι Αραβικές χώρες τη θεωρούν ανταγωνιστή . Και μέσα σε αυτή την αβεβαιότητα, η Ουκρανία, το πιο απελπισμένο καθεστώς της Ευρώπης, αποφάσισε να της δώσει ένα γερό χαστούκι . Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο πόλεμος δεν περιορίζεται πλέον στην Ουκρανία. Έχει φτάσει στην Τουρκία, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Κι αυτό, από μόνο του, είναι ορισμός της παγκόσμιας καταιγίδας. Η Ρωσία παρακολουθεί. Σιωπηλά. Σαν θηρίο που ξέρει ότι δεν πρέπει να δείξει τα δόντια του πολύ νωρίς, αλλά ούτε και πολύ αργά. Η στρατηγική της είναι παλιά όσο και ο ...Ιβάν ο Τρομερός! Υπομονή, μέχρι να έρθει η στιγμή της οριστικής αντεπίθεσης. Και αυτή η στιγμή φαίνεται να πλησιάζε ι. Η Οδησσός είναι το μεγάλο τρόπαιο . Είναι η καρδιά της ουκρανικής θαλάσσιας παρουσίας. Είναι το κλειδί του Δούναβη, της Μαύρης Θάλασσας, του εμπορίου, της Ευρώπης. Χωρίς την Οδησσό, η Ουκρανία μένει χωρίς θάλασσα . Χωρίς θάλασσα, μένει χωρίς οικονομία . Χωρίς οικονομία, μένει χωρίς κράτος και η Ρωσία το ξέρει, όπως και η Δύση. Και ο Zελένσκι το ξέρει καλύτερα από όλους, γι’ αυτό τρέμει. Εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της μεγάλης γεωπολιτικής μεταβολής . Η Δύση επιχείρησε να κάνει αυτό που κάποτε έκανε η Βρετανία με τους Ναπολεόντειους πολέμους και αργότερα με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο . Δηλαδή να δημιουργήσει έναν κλοιό γύρω από έναν αντίπαλο και να τον εξουθενώσει . Μόνο που η Ρωσία δεν είναι Γαλλία του 1812, ούτε Γερμανία του 1914. Είναι πυρηνική υπερδύναμη, με ερείσματα σε τρεις ηπείρους, με στρατηγική κουλτούρα αιώνων και με μια ηγεσία που, αντίθετα με τους δυτικούς κλόουν, ξέρει να περιμένει και να αντεπιτίθεται τη στιγμή που ο αντίπαλος ανοίγει άτσαλα τα χαρτιά του. Η διεθνοποίηση του πολέμου δεν έγινε «τυχαία». Δεν έγινε επειδή «έτσι ήρθαν τα πράγματα». Έγινε επειδή το Λονδίνο και οι ευρωπαίοι τσιράκια των διεθνιστών θέλησαν να τορπιλίσουν τις διαπραγματεύσεις πριν καν αρχίσουν . Και το έκαναν με τρόπο τόσο ωμό, τόσο θεατρινίστικο, τόσο εξοργιστικό , που μόνο μια "αυτοκρατορία" σε αποσύνθεση θα μπορούσε να επιλέξει. Η Βρετανία κινείται πια όχι σαν υπερδύναμη, αλλά σαν πειρατικό βασίλειο που αρπάζει ό,τι μπορεί πριν βυθιστεί . Μια χώρα που νομίζει ότι έχει ακόμη τον στόλο του Nέλσον, ενώ έχει στην πραγματικότητα μια φρεγάτα που βγάζει καπνούς και μια κυβέρνηση που αλλάζει κάθε έξι μήνες . Μια χώρα που αναζητά διαρκώς τη δόξα του χθες επειδή δεν έχει αύριο . Και μέσα σε αυτή τη ματαιότητα, σπρώχνει τον κόσμο στην άβυσσο, γιατί είναι το μόνο πράγμα στο οποίο πάντα ήταν καλή. Δηλαδή στο να κάνει άλλους να πολεμούν μεταξύ τους, με τη μέθοδο του "διαίρει και βασίλευε". Το Κίεβο δεν είναι παρά ένας εργολάβος του χάους . Μια χώρα που έχει χάσει την κυριαρχία της και λειτουργεί σαν proxy force. Μια κυβέρνηση που μοιράζει κατηγορίες δεξιά και αριστερά, ενώ δεν μπορεί να κρατήσει ούτε το ίδιο της το Κοινοβούλιο . Μια ηγεσία που θυμίζει έντονα τη Γερμανία του Χίτλερ και που κρύβει το τέλος της κάτω από τόνους προπαγάνδας . Και όπως όλοι οι απελπισμένοι πολιτικοί, έτσι και ο Zελένσκι, επιδιώκει να μετατρέψει την προσωπική του κατάρρευση σε διεθνές ζήτημα . " Αν χάσω εγώ, θα χάσετε κι εσείς ". Να καταστρέψει τη Μαύρη Θάλασσα. Να τραβήξει προς την άβυσσο το Καζακστάν και ίσως αύριο τη Γεωργία, τη Μολδαβία, τη Ρουμανία. Να μετατρέψει τον χάρτη σε σκακιέρα που έχει πάρει φωτιά. Κανείς δεν θέλει πραγματικά παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά ο παγκόσμιος πόλεμος δεν προκύπτει από αυτούς που τον θέλουν. Προκύπτει από αυτούς που δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν. Και οι Διεθνιστές είναι αυτοί που χάνουν προσώρας, κι αυτό επειδή βιάζονται πολύ λόγω της Ατζέντας 2030, η οποία ατζέντα δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι εντολές του ίδιου του Σατανά. Από ηγεσίες απελπισμένες, υπηρεσίες που δουλεύουν στο σκοτάδι, ψευδο-αυτοκρατορίες που βουλιάζουν και φωνάζουν πριν χαθούν, από μικρά κράτη που παίζουν ρόλους μεγαλύτερους από τις δυνατότητές τους και πάει λέγοντας. Από λάθη που γίνονται μέσα στη νύχτα και δεν διορθώνονται το πρωί . Έτσι ξεκινούν όλα. Με μικρές σπίθες. Μέχρι να γίνει η μεγάλη έκρηξη. Η Ρωσία δεν έχει κανένα κίνητρο για παγκόσμια σύγκρουση . Η Ρωσία κερδίζει ήδη. Στο πεδίο, στην οικονομία, στη διεθνή διπλωματία . Η Δύση είναι που χάνει. Είναι η Ευρώπη που καταρρέει πολιτικά, κοινωνικά, ενεργειακά . Είναι οι ΗΠΑ που ζουν σε εμφυλιοπολεμική πόλωση . Είναι η Βρετανία που προσπαθεί να αποδείξει ότι υπάρχει . Κανείς από αυτούς δεν ξέρει πώς να βάλει τέλος σε έναν πόλεμο που οι ίδιοι ξεκίνησαν . Κανείς δεν θέλει να αναγνωρίσει ότι έκαναν λάθος . Κανείς δεν έχει το θάρρος να παραδεχτεί ότι η Ρωσία νίκησε διότι είχε σχέδιο, ενώ εκείνοι είχαν φαντασιώσεις! Η Οδησσός, η τελική πράξη και ο κόσμος που αλλάζει άποψη μέσα σε μια νύχτα Όταν οι αυτοκρατορίες πλησιάζουν στο τέλος τους, δεν το καταλαβαίνουν από την ήττα. Το καταλαβαίνουν από το ύφος των αποφάσεών τους . Από τον πανικό που κρύβουν πίσω από μια επίφαση δύναμης . Από τη σπουδή τους να κάνουν θόρυβο, σαν να φοβούνται ότι η σιωπή θα τις προδώσει. Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα με τη Δύση . Οι αποφάσεις της έχουν τον τόνο ενός γέρου που γαντζώνεται από τις αναμνήσεις του. Κι όταν ένας πολιτισμός λειτουργεί έτσι, τότε το τέλος είναι πάντα πιο κοντά από όσο φαίνεται. Ο κόσμος γύρω του αλλάζει, και εκείνος το καταλαβαίνει τελευταίος. Η Ουκρανία υπήρξε το πείραμα της Δύσης για το πώς μπορεί να κοντράρει τη Ρωσία χωρίς να λερωθεί η ίδια. Το αφήγημα ήταν όμορφο . Μια μικρή σε δυναμικότητα, «δημοκρατική» χώρα που αγωνίζεται κατά του «αυταρχισμού». Όλα σε εισαγωγικά . Όλα σε παρενθέσεις. Διότι η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική . Η Ουκρανία χρησιμοποιήθηκε ως η τέλεια αφορμή για να φθαρεί η Ρωσία, για να κοπεί η ευρωπαϊκή εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, για να σωθεί —προσωρινά— η παραπαίουσα αμερικανική πολεμική βιομηχανία και ΑΣΦΑΛΩΣ για να παραταθεί η αγγλοσαξωνική ηγεμονία . Μόνο που όλα αυτά βασίστηκαν σε μια ψευδαίσθηση. Ότι η Ρωσία θα κάνει πίσω. Ότι η Ρωσία θα «ματώσει». Ότι η Μόσχα θα γονατίσει οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά. Η Ιστορία όμως έχει δική της ατζέντα και σε αυτήν δεν συμπεριλαμβάνονται οι γελοίοι της γενιάς του Βάισχάουπτ . Η Ρωσία όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά βγήκε πιο ισχυρή από ποτέ. Η οικονομία της, αντί να διαλυθεί, προσαρμόστηκε και άνθισε με ρυθμούς, που καόμη και η μεταχιτλερική Γερμανία θα ζήλευε, γιατί δεν θα μπορούσε να το επιτύχει χωρίς τη βοήθεια του θείου Σαμ . Η ενέργεια βρήκε νέες αγορές. Η στρατηγική της βάθυνε. Οι συμμαχίες της έγιναν πιο ισχυρές. Και οι πόροι της Ευρώπης αποδείχθηκαν πολύ λιγότερο αξιόπιστοι από ό,τι υπολόγιζαν οι «στρατηγοί» των Βρυξελλών . Η Ευρώπη κατάλαβε με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο, πως η πραγματική εξάρτηση δεν ήταν ενεργειακή αλλά πολιτική! Χωρίς την Αμερική, μόνη της δεν ξέρει να περπατά . Κι όταν η Αμερική κοιτάζει αλλού, η Ευρώπη στέκεται ακίνητη, σαν κοτόπουλο με κομμένο κεφάλι. Αυτή η κατάρρευση της δυτικής αυτοπεποίθησης είναι το υπόστρωμα επάνω στο οποίο εκτυλίσσεται η μάχη της Οδησσού . Διότι η Οδησσός όπως είπαμε πιο πάνω, δεν είναι απλώς μια πόλη. Δεν είναι απλώς ένα λιμάνι. Είναι μια πόλη - σύμβολο. Μια πόλη όπου έχει τόση ελληνική ιστορία, όσο και άλλη τόση ρωσική. Από το 1992 μέχρι σήμερα, υπήρξε ο ομφάλιος λώρος της Ουκρανίας με τον υπόλοιπο κόσμο. Για την Ουκρανία, αυτό το τεχνητό "κράτος" που δημιούργησε η φαντασία του ασκεναζί Εβραίου Στάλιν για καθαρά πολιτικούς λόγους, η Οδησσός είναι η τελευταία της ανάσα. Είναι το σημείο που συνδέει την ευρωπαϊκή ενδοχώρα με τη Μαύρη Θάλασσα, με τον Καύκασο, με το Αιγαίο, με την Ανατολική Μεσόγειο . Χωρίς την Οδησσό, η Ουκρανία είναι κράτος αποκομμένο, κράτος χωρίς οξυγόνο, χωρίς εμπορική πρόσβαση, χωρίς διπλωματικό βάρος, χωρίς στρατηγικό μέλλον. Η Ρωσία το γνωρίζει καλύτερα από όλους. Και η Δύση το γνωρίζει επίσης. Γι’ αυτό το City of London έσπευσε να ανάψει φωτιά στη Μαύρη Θάλασσ α. Για να δημιουργήσει τόσο έντονη κρίση, ώστε η κατάληψη της Οδησσού από τη Ρωσία να θεωρηθεί «απαράδεκτη κλιμάκωση» . Να δημιουργήσει δηλαδή "τετελεσμένα" που εμποδίζουν την ειρήνη. Να κάνει τον κόσμο να πιστέψει ότι μια ρωσική επιχείρηση εναντίον της Οδησσού θα οδηγήσει σε πόλεμο ΝΑΤΟ–Ρωσίας. Δηλαδή, στον πόλεμο που η Βρετανία επιθυμεί εδώ και βάθος δεκαετιών! Τον πόλεμο που θα ξαναδώσει στη πάλαι ποτέ ναυτική της αυτοκρατορία τον ρόλο που δεν έχει πια. Αλλά εδώ υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Η Ρωσία δεν λειτουργεί με τον τρόπο που προσδοκά η Δύση . Η Ρωσία δεν σπεύδει, δεν βιάζεται. Η Ρωσία δεν ενεργεί υπό πίεση . Ούτε φοβάται τα "σήματα" του Λονδίνου. Η στρατηγική της Ρωσίας είναι απολύτως ξεκάθαρη. Θέλει να κερδίσει τον πόλεμο όχι απλώς στο πεδίο, αλλά και στο επίπεδο των αφηγήσεων. Να αποδείξει ότι ο αντίπαλος κλιμακώνει, ότι η ίδια «αναγκάζεται» να απαντήσει, ότι η Δύση είναι η πραγματική πηγή αποσταθεροποίησης. Με τον τρόπο αυτό, η Μόσχα μετατρέπει κάθε κίνηση της Δύσης σε επιχείρημα εναντίον της. Η Οδησσός, λοιπόν, δεν θα πέσει «εν θερμώ». Δεν θα πέσει με μια σπασμωδική ενέργεια. Θα πέσει σαν αποτέλεσμα μιας μεθοδικής διαδικασίας που ήδη ξεκίνησε . Η Ρωσία κλείνει τον διάδρομο, πνίγει τις θαλάσσιες οδούς, φθείρει την υποδομή, σπάει τις αλυσίδες ανεφοδιασμού, κάνει τους ουκρανικούς λιμένες μη λειτουργικούς. Αυτό δεν είναι πολεμική επιχείρηση, είναι στρατηγικό χειρουργείο με ακρίβεια που τρομάζει! Διότι το Κρεμλίνο ξέρει ότι αν πάρει την Οδησσό, ο πόλεμος τελειώνει . Όχι σε έναν χρόνο, αλλά σε έναν μήνα. Η Ουκρανία θα αναγκαστεί να παραδοθεί. Η Δύση δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα. Η Ευρώπη θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί. Η Αμερική, ενόψει Trump, θα μείνει χωρίς χαρτιά. Το Λονδίνο θα καταπιεί τη γλώσσα του. Και αυτή ακριβώς η πραγματικότητα έχει κάνει τη Δύση να πάρει μια επικίνδυνη στροφή! Εφ' όσον δεν μπορεί να κερδίσει στο πεδίο, προσπαθεί να κάψει το πεδίο . Να μετατρέψει τον πόλεμο σε αλυσίδα ασύμμετρων κρίσεων. Να εμπλέξει το Καζακστάν. Να παραγκωνίσει την Τουρκία. Να επηρεάσει τη Γεωργία. Να πάρει μαζί της τη Ρουμανία και τη Μολδαβία. Να δημιουργήσει αστάθεια στον Καύκασο. Να πυροδοτήσει τον Δούναβη. Και φυσικά, όσο πιο πολλοί μπουν στη σύγκρουση, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η διπλωματική λύση. Κι όσο πιο δύσκολη η λύση, τόσο πιο εύκολο να πουληθεί η αφήγηση «ότι ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί». Αυτή είναι η λογική των "αυτοκρατοριών" που γερνούν. Δεν επιδιώκουν τη νίκη, επιδιώκουν να μην χάσουν εντελώς . Και γι’ αυτό καταφεύγουν στον πιο επικίνδυνο σύμμαχο που είχαν ποτέ. Την απελπισία. Ο Zελένσκι είναι το τέλειο πρόσωπο για αυτή τη στρατηγική . Ένας άνθρωπος που ξέρει ότι με το που τελειώσει ο πόλεμος, η πολιτική του ζωή τελειώνει . Ένας πρόεδρος χωρίς μέλλον, χωρίς αξιοπιστία. Ένας ηθοποιός που βρέθηκε ξαφνικά να παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο της ζωής του και τώρα βλέπει πως το χειροκρότημα τελείωσε. Δεν έχει τίποτα να χάσει. Κι αυτό τον κάνει επικίνδυνο. Όχι για τη Ρωσία ή την αμερική του Τράμπ. Αλλά για όλο τον κόσμο . Ένας άνθρωπος που δεν έχει τίποτα να χάσει, γίνεται ο πιο πρόθυμος εκτελεστής σχεδίων που χαράσσουν άλλοι. Και ενώ αυτά συμβαίνουν, η Ευρώπη είναι δέσμια των Διεθνιστών που στην ουσία θέλουν τη διάλυση της. Η Γερμανία διαλύεται οικονομικά και κοινωνικά. Η Γαλλία βράζει εσωτερικά. Η Ιταλία δεν ξέρει τι να κάνει. Η Ισπανία ζει το δικό της εμφύλιο φάντασμα. Και η δύσμοιρη πατρίδα μας, η Ελλάδα, στη γειτονιά της φωτιάς, με μια κυβέρνηση ανίκανη να κατανοήσει τι έρχεται, βρίσκεται εκτεθειμένη όσο ποτέ . Διότι ο πόλεμος στη Μαύρη Θάλασσα δεν είναι "μακριά". Δεν είναι "κάτι μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας". Είναι ένα σεισμικό γεγονός που αφορά άμεσα την Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, τα Βαλκάνια, την Κύπρο, τα ενεργειακά κοιτάσματα, τις στρατιωτικές ισορροπίες. Και η Ελλάδα θα χρειαστεί να ξαναδιαβάσει την Ιστορία της για να καταλάβει τι σημαίνει πραγματικός κίνδυνος. Η Οδησσός είναι και ελληνική πόλη — όχι τυπικά, αλλά ιστορικά . Είναι η πόλη όπου στήθηκε η Φιλική Εταιρεία. Είναι το σημείο όπου οι Έλληνες ξανάπιασαν το νήμα της εθνικής τους αναγέννησης . Είναι ελληνικό χώμα, όχι επειδή το λέω εγώ, αλλά επειδή το γράφουν τα βιβλία της Ιστορίας . Και το γεγονός ότι αυτή η πόλη βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο ενός παγκόσμιου πολέμου, δεν είναι τυχαίο . Οι κόμβοι της Ιστορίας ανοίγουν και κλείνουν κύκλους . Και η Ρωμιοσύνη είναι ξανά στο κέντρο ενός τέτοιου κύκλου. Όχι επειδή το επιδιώκει, αλλά επειδή έτσι το έγραψε η μοίρα της. Αν η Ρωσία πάρει την Οδησσό, ο κόσμος θα αλλάξει μέσα σε μία νύχτα . Αν η Οδησσός δεν πέσει, ο πόλεμος θα κλιμακωθεί μέχρι που να μην υπάρχει επιστροφή. Και μέσα σε αυτό το σκοτεινό μονοπάτι, υπάρχει μία μόνο βεβαιότητα. Ότι η εποχή της Δύσης τελειώνει. Όχι από εξωτερικό εχθρό, αλλά από την ίδια της την αλαζονεία . Από το κενό σκοπιμότητας μέσα στο οποίο βυθίζεται. Η Δύση δεν έχασε από τη Ρωσία. Χάνει από τον εαυτό της. Και κάπου μέσα σε όλα αυτά, η Ελλάδα —η Ρωμιοσύνη όπως εγώ και η Ιστορία την ονομάζουμε— καλείται ξανά να σταθεί στη σωστή πλευρά της Ιστορίας . Όχι στο πλευρό της δύναμης, αλλά της αλήθειας. Όχι στο πλευρό των παλιών αυτοκρατοριών, αλλά στο πλευρό της δικαιοσύνης και της ιστορικής μνήμης . Διότι όταν ο παγκόσμιος άνεμος φουσκώσει, μόνο όσοι έχουν βαθιές ρίζες δεν ξεριζώνονται. Η Αυγή που έρχεται μέσα απ' τη καταιγίδα "Τα γεγονότα θα γίνουν με τρόπο που να εξυπηρετούν την Ελλάδα. Η πατρίδα μας θα μεγαλώσει. Θα γίνει πάλι μεγάλη (...) Οι σύμμαχοι δεν θα μπορούν να κρατήσουν την Κων/πολη και θα τη δωσουν σε εμάς..." Άγιος Παΐσιος, Παναγούδα, 1992 Όταν ένας κόσμος γκρεμίζεται, οι αδύναμοι τρέμουν. Οι δειλοί κρύβονται. Οι "ραγιάδες" ψάχνουν νέα αφεντικά. Αλλά οι λαοί που έχουν ιστορία χιλιετιών νιώθουν κάτι άλλο. Νιώθουν την αναπνοή ενός νέου κόσμου μέσα από τα ερείπια του παλιού . Κάτω από τον θόρυβο των εκρήξεων, κάτω από τους κρότους των πολέμων, κάτω από το βουητό των μεγάλων δυνάμεων που συγκρούονται σαν τιτάνες , υπάρχει μια άλλη μουσική, η μουσική της γέννας. Όχι της καταστροφής. Και η Ελλάδα, η Ρωμιοσύνη, το Γένος, το Έθνος που άντεξε γενοκτονίες, προδοσίες, κατοχές, εμφυλίους, αυτοκρατορίες που ήρθαν και πέρασαν σαν ίσκιοι, σήμερα βρίσκεται ξανά στο σημείο εκείνο όπου η Ιστορία ανοίγει νέο δρόμο . Μπορεί ο πόλεμος να μαίνεται εκατοντάδες χιλιόμετρα βόρεια. Μπορεί η Οδησσός, η παλιά ελληνική Μητρόπολη του Πόντου και της Μαύρης Θάλασσας, να γίνει ξανά ρωσική όπως ήταν επί αιώνες. Αλλά μην γελιέστε, ο πόλεμος δεν τελειώνει στην Οδησσό. Εκεί απλώς αλλάζει επίπεδο. Διότι αυτό που έρχεται δεν είναι μια απλή ανακατάταξη συνόρων. Είναι ανακατάταξη κόσμων. Είναι σύγκρουση ιδεολογιών, είναι η σύγκρουση της Ορθοδοξίας με τον ίδιο τον Σατανισμό . Είναι μία τιτάνια μάχη που γράφει ήδη τις πρώτες σελίδες της . Και η μεγάλη μάχη, η αποφασιστική, η τελική, δεν θα δοθεί στα σιτοβολώνα του Ντονμπάς ούτε στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας. Θα δοθεί στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί όπου σμίγουν ο ουρανός της Ανατολής με τον άνεμο της Ρώμης. Εκεί όπου η Πόλη των Πόλεων περιμένει ξανά την ώρα της. Μην βιαστεί κανείς να με (ξανα)χλευάσει. Οι αμαθείς και οι μικρόψυχοι ας πουν ό,τι θέλουν. Η Ιστορία όμως δεν τους ρώτησε ποτέ . Η Πόλη είναι ιδέα. Είναι κέντρο. Είναι άξονας του κόσμου. Είναι ο τόπος όπου ενώνονται δυό ήπειροι και δυο πολιτισμοί . Δεν μπορεί να μείνει για πάντα σε χέρια που δεν της ανήκουν. Κι αυτό δεν το λέει η πολιτική ανάλυση. Το λέει η Ιστορία. Το λένε οι αιώνες. Το λένε οι Άγιοι. Το λέει το ίδιο το αίμα που πότισε τα τείχη της. Το λένε ακόμη κι οι μεγάλοι της Γης, που είτε το ομολογούν είτε όχι, ξέρουν ότι η γεωστρατηγική καρδιά του πλανήτη κτυπάει στη Βασιλεύουσα . Όποιος ελέγχει την Πόλη, ελέγχει το Αιγαίο. Όποιος ελέγχει το Αιγαίο, ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο . Και όποιος ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο, ελέγχει τους διαδρόμους της ενέργειας, της ναυσιπλοΐας, της στρατιωτικής κυριαρχίας . Κι αυτό το γνωρίζουν όλοι. Από την Ουάσιγκτον ως τη Μόσχα, από το Λονδίνο ως το Πεκίνο. Μπορεί να γελούν οι Λονδρέζοι, μπορεί να παζαρεύουν οι Βρυξέλλες, μπορεί να απειλούν οι Τούρκοι. Αλλά όλοι ξέρουν ότι έρχεται μια στιγμή όπου η Πόλη θα ξαναγίνει το κέντρο του Χάρτη . Και σε εκείνη τη στιγμή, η Ελλάδα δεν θα είναι κομπάρσος. Δεν θα είναι θεατής. Θα είναι πρωταγωνιστής. Όχι από δύναμη στρατιωτική, αλλά από δύναμη ιστορική . Από την ηθική ισχύ ενός Έθνους που κουβαλάει την ίδια κληρονομιά με την Πόλη . Από την πνευματική ρίζα που ενώνει Ρωμηούς και Ρώσους, Βαλκάνιους και Ανατολικούς, σε μια μακρά παράδοση όπου η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία, είναι ταυτότητα. Είναι πολιτισμός. Είναι τρόπος ύπαρξης. Και μην το αμφισβητεί κανείς, η Ρωσία δεν θα μείνει για πάντα στην Οδησσό. Θα κατέβει πιο νότια. Πιο βαθιά. Πιο αποφασιστικά . Και όταν ο μεγάλος πόλεμος φτάσει στα Στενά, εκεί όπου τον Βόσπορο τον φυλάνε άγγελοι και θρύλοι, τότε θα ξεχωρίσει ποιοι λαοί είναι φτιαγμένοι για Ιστορία — και ποιοι για λήθη. Η Τουρκία το ξέρει. Γι’ αυτό τρέμει. Γι’ αυτό προκαλεί. Γι’ αυτό απειλεί. Γιατί η στιγμή που φοβάται περισσότερο δεν είναι μήτε η Κύπρος μήτε το Αιγαίο. Είναι η στιγμή που η Πόλη θα γίνει ξανά αντικείμενο της παγκόσμιας σύγκρουσης. Και όταν έρθει εκείνη η ώρα, η Ελλάδα, όσο σκοτεινές κι αν είναι σήμερα οι νύχτες της, όσο κι αν την κυβερνούν άνθρωποι μικροί, όσο κι αν φαίνεται γονατισμένη, ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΞΑΝΑ. Γιατί έτσι κάνει πάντα. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πολλούς. Χρειάζεται λίγους, αλλά αποφασισμένους. Αυτούς που δεν σκύβουν. Αυτούς που δεν ξεχνούν. Αυτούς που έμαθαν από τους προγόνους τους ότι η Ιστορία δεν γράφεται με στατιστικές, αλλά με καρδιά. Δεν γράφεται από λαούς που φοβούνται, αλλά από λαούς που ελπίζουν και πιστεύουν στο ακατόρθωτο. Ναι, έρχεται χαλασμός. Έρχεται φωτιά. Ναι, έρχονται δύσκολες μέρες . Αλλά μέσα σε αυτή τη φωτιά υπάρχει το φως ενός νέου κόσμου. Ένας κόσμος όπου η Δύση δεν θα αποφασίζει για όλους. Ένας κόσμος όπου η Ευρώπη δεν θα είναι πια υποτελής . Ένας κόσμος όπου οι λαοί της Ανατολής θα βρουν ξανά τη θέση τους. Ένας κόσμος όπου η Ελλάδα θα θυμηθεί τι σημαίνει Ρωμιοσύνη . Για την ακρίβεια, τι σημαίνει να ανήκεις σε έναν πολιτισμό που δεν φοβήθηκε ποτέ την κατάρρευση — γιατί από την κατάρρευση γεννιόταν πάντα μεγαλύτερος. Η Πόλη περιμένει. Η Ιστορία κυλά. Το Γένος ανασαίνει. Και όταν πέσει η πρώτη μεγάλη σκιά πάνω από τον Βόσπορο, οι Έλληνες —όσοι απέμειναν, όσοι άντεξαν, όσοι πίστεψαν— θα ξέρουν ότι η ώρα της ανάτασης πλησιάζει. Γιατί μέσα από τον χαλασμό, ο νέος κόσμος γεννιέται. Κι αυτός ο κόσμος, θα έχει τη σφραγίδα των λαών που δεν λύγισαν. Δηλαδή της Ρωμιοσύνης. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Η Μαύρη Τελετουργία που Γεννήθηκε από την ...Αστυνομία(!) και έγινε παγκόσμιο Ευαγγέλιο κατανάλωσης! Γιατί όμως; Υπάρχουν λέξεις που ξεκινούν ως παράπονο και καταλήγουν δόγμα. Το Black Friday είναι μία από αυτές... Σήμερα το προβάλλουν σαν χαρμόσυνη «γιορτή εκπτώσεων», την πιο λαμπρή στιγμή του δυτικού καταναλωτισμού. Λάθος. Μέγα λάθος. Το Black Friday δεν είναι ούτε «εκπτώσεις», ούτε ...φιλανθρωπική γιορτή . Είναι μια καραμπινάτη τελετουργία πειθαρχίας . Ένα ετήσιο reset (για τους μαγαζάτορες) όπου ο δυτικός άνθρωπος καλείται να θυμηθεί τον ρόλο του . Καταναλωτής πρώτα, άνθρωπος μετά . Το νεοταξικό σύστημα σου ψιθυρίζει τρυφερά στο υποσυνείδητο: « Θέλεις να νιώσεις σημαντικός; Να νιώσεις καλύτερα από τη μαυρίλα που σε περιβάλλει; Πάρε κάτι που δεν χρειάζεσαι, με λεφτά που δεν έχεις, για έναν σκοπό που δεν υφίσταται και θα νιώσεις αμέσως...νικητής! » Θεέ μου... Οι εταιρείες δεν κυνηγούν την πώληση. Στην ουσία κυνηγούν τη συνήθεια . Μας μαθαίνουν να περιμένουμε την «μεγάλη μέρα» , όπως περιμένουμε τις γιορτές για να...ξανασάνουμε. Η δυτική κοινωνία (συμπεριολαμβανομένης και της ελληνικής πλέον) δεν γιορτάζει πια Γέννηση (Χριστούγεννα), Ανάσταση (Πάσχα), επέτειο ή ό,τι άλλο. Γιορτάζει ... εκπτώσεις, κατανάλωση μέχρι σκασμού, δώρα, φαγώσιμα, ποτά, στολίδια . Κι έτσι, η «Μαύρη Παρασκευή» γίνεται λευκή συγκατάθεση ελέγχου αλλά και απόλυτου ξεσπάσματος. Η βαλβίδα ασφαλείας που ανοίγει μ' άλλα λόγια. Σας ελέγχουμε. Δεν το βλέπετε; Θα στήνεστε στις ουρές μόνοι σας και θα παλεύετε για τη μεγάλη ευκαιρία γιατί είναι η μόνη ευκαιρία που έχετε. Είναι μια ιστορία απόλυτου κοινωνικού μηχανισμού. Η οικονομία του δελεασμού αφ' ενός και η αίσθηση του «πήρα κάτι σε τιμή...κόστους, άρα είμαι σαΐνι στις αγορές». Είναι έτσι τα πράγματα; Αμ δε! Ο πραγματικός μηχανισμός λειτουργεί...αλλιώς. Τεχνητές τιμές που ανεβαίνουν για μήνες ώστε να «πέσουν» δήθεν θεαματικά, αποθέματα χαμηλής ποιότητας, οι δευτεράντζες δηλαδή, ειδικά για την περίσταση, «προσφορές» οι οποίες είναι ...οι κανονικές τιμές χωρίς το περιτύλιγμα και στο καπάκι, οι αλγόριθμοι που μετρούν ακριβώς το σημείο στο οποίο ο μέσος άνθρωπος υποκύπτει . Και το κάνουν με ακρίβεια χειρουργική . Δεν είναι χαοτικό, αντιθέτως. Είναι απολύτως μεθοδικό! Η Δύση, ιδίως στις μέρες μας, βρίσκεται σε απόλυτη παρακμή και αυτό φαίνεται ακόμη και από τις… εκπτώσεις της . Κι αυτό είναι πραγματικά συγκλονιστικό. Οι ίδιοι πολιτισμοί που έχτισαν καθεδρικούς ναούς, πανεπιστήμια, αστρονομικά παρατηρητήρια, σήμερα ενθουσιάζονται... με το -30% στο μπλέντερ! Η «κοινωνία της αφθονίας» κατάντησε να πουλάει ένα φθηνό πλαστικό και να το παρουσιάζει ως ...φιλοσοφία ζωής! Δεν είναι αστείο; Ή μήπως είναι τραγικό σε μορφή γελοίου; Και το καλύτερο; Όλη αυτή η πλέμπα που γεμίζει τα μεγάλα Shopping Centre ( ή mall αμερικανιστί ) και τις ουρές , είναι οι ίδιοι που μετά βρίζουν τη φτώχεια, την ακρίβεια, την «κακή κυβέρνηση», τις εταιρείες που τους εκμεταλλεύονται και άλλα τέτοια ...κοινωνικά. Αλλά όταν τους πετούν ένα ψωροκόκκαλο σε μαύρη συσκευασία, τρέχουν να το αρπάξουν, όπως τα τρωκτικά στην ιουράσια εποχή σε περίοδο ξηρασίας. Η ιστορία αυτής της ...φρίκης, δεν ξεκίνησε στις μέρες μας. Ξεκίνησε από κάτι πολύ πιο σκοτεινό και πολύ πιο αποκαλυπτικό για το πού έχει φτάσει η Δύση. Περίπου στα 1951, στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών , οι αστυνομικοί είχαν μια λέξη για να περιγράψουν την απόλυτη παράνοια που ακολουθούσε τη μέρα των Ευχαριστιών: Μαύρη Παρασκευή ή αλλιώς "Black Friday" ! Γιατί; Διότι επειδή την προηγούμενη μέρα από την αργία των Ευχαριστιών (Thanks Given), οι δρόμοι πνίγονταν από πολυκοσμία. Κι έτσι, οι φουκαράδες οι μπάτσοι έλεγαν μεταξύ τους: « Παιδιά, πλησιάζει η Μαύρη Παρασκευή…Τη κάτσαμε πάλι! » Κυκλοφοριακό χάος, δρόμοι μπλοκαρισμένοι, μικροκλοπές, επεισόδια, καταστήματα που έσκαγαν από κόσμο που έψαχνε εξαντλημένα «μεταπολεμικά αγαθά». Ήταν μια μαύρη μέρα γενικά για πολλούς λόγους , κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι αστυνομικοί τη μισούσαν . Οι έμποροι απ' την άλλη, ντρέπονταν για τον όρο αυτόν. Και στο τέλος της ημέρας, κανείς δεν ήθελε να συνδέεται με αυτήν την εικόνα κοινωνικής κατρακύλας. Πώς η μαύρη μέρα έγινε… γιορτή! Κάπου στη δεκαετία του 1960, οι αμερικανοί διαφημιστές της εποχής (αυτό είναι το περιτύλιγμα, την ιδέα την έριξαν οι τραπεζίτες - Rothschild, Rocefeller και οι Λέσχες φυσικά) αποφάσισαν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα οι μηχανισμοί της Δύσης . Να αντιστρέψουν την πραγματικότητα. Έφτιαξαν έναν μύθο ότι - και καλά - το Black Friday σημαίνει η μέρα που οι επιχειρήσεις “μπαίνουν στο μαύρο” , δηλαδή από ζημιογόνες γίνονται κερδοφόρες με αποτέλεσμα να το...αγκαλιάσουν οι εφημερίδες, να το απογειώσουν οι μεγάλες αλυσσίδες λιανεμπορίου και...βουαλά! Η Μαύρη Παρασκευή...ξεπλύθηκε κι έγινε... "θεσμός"! Η μέρα των επεισοδίων μ' άλλα λόγια, έγινε η μέρα των "ευκαιριών"! Η πτώχευση της αλήθειας, σε συσκευασία προσφοράς. Στα τέλη της δεκαετίας του '90, με την παγκοσμιοποίηση στα πρώτα της βήματα , το Black Friday γίνεται ... εκκλησία του Νέου Κόσμου! Μ' άλλα λόγια, η μαμά Αμερική, άνοιξε το δρόμο γιατί "καιγόταν" στο να τρέξει χρήμα στις αγορές. Τα δόγματα αυτής της "εκκλησίας", είναι τα ...γνωστά. Αλλοτρίωση που μεταφράζεται σε κατανάλωση, αβεβαιότητα που μεταφράζεται σε αγοραστική ψύχωση και ασφαλώς... φτώχεια που σημαίνει "δόλωμα εκπτώσεων". Και όπως κάθε νεό "δόγμα", απλώθηκε σαν πυρκαγιά. Από τις ΗΠΑ στον Καναδά. Από τη Βρετανία στην Ευρώπη . Από την Ευρώπη στα Bαλκάνια, και σήμερα ως την Αθήνα , όπου βλέπεις ουρές στα ξενόφερτα shopping centre σε μια χώρα που δεν έχει να πληρώσει το ρεύμα... Μετά το 2010, το Black Friday πέρασε στο επόμενο στάδιο. Δεν χρειάζεται πια να σπρώχνεσαι ως καταναλωτής σε διαδρόμους. Τώρα σε σπρώχνουν οι αλγόριθμοι. Οι της big tech γνωρίζουν παρα πολύ καλά πλέον ό,τι σου αρέσει, πότε λυγίζεις, ποιο προϊόν σε "αρπάζει", πόση ώρα κρατάει η αντίσταση σου, πόσο πληρώνεις μέχρι ο εγκέφαλος να είπε "ως εδώ". Μ' άλλα λόγια, η "Μαύρη Παρασκευή" μετετράπη σε... επιστήμη της χειραγώγησης ! Ένας αλγόριθμος που σε μετράει, σε ταξινομεί, σε διχάζει, σε "επανεκκινεί"! Στην τελική, δεν αγοράζεις. Αγοράζεσαι. Τελικά, τι ΔΕΝ είναι η Black Friday H Black Friday απέχει πολύ από το να είναι μια εμπορική συνήθεια . Είναι πολιτισμικό εργαλείο . Το χρησιμοποιούν για να σε πείσουν ότι η αξία σου μετριέται όχι από το ποιος είσαι, αλλά από το τι αγοράζεις . Αυτό είναι το δόγμα της εποχής. " Αγόρασε, για να αισθανθείς ότι ζεις. Γιατί αν δεν αισθανθείς έτσι, θα βγείς στους δρόμους κι αυτό δεν το θέλουμε ". Κάποτε οι κοινωνίες ορίζονταν από την πίστη, την παράδοση, τον αγώνα και τις αξίες. Σήμερα, ορίζονται από την εκπτώση της… τηλεόρασης . Αυτό είναι η μεγάλη νίκη της Νέας Τάξης Πραγμάτων! Κατάφεραν να μετατρέψουν τις μάζες σε άβουλα όντα που γονατίζουν όχι μπροστά σε μια ιδέα, αλλά μπροστά σε ένα barcode. Και εδώ κρύβεται η ειρωνεία. Όσο πιο βαθιά μπαίνει το Δυτικό σύστημα στην παρακμή, τόσο πιο πολύ προωθεί το Black Friday. Γιατί; Επειδή η κατανάλωση είναι η τελευταία του ανάσα .Ένας μηχανισμός που λειτουργεί μόνο αν το πλήθος έχει μάθει να συμπεριφέρεται σαν υλικό προς εκμετάλλευση. Σε πλακώνουν με φόρους. Σε πνίγουν με ακρίβεια. Σε τσακίζουν με επιτόκια. Σου κόβουν ελευθερίες. Σε παρακολουθούν! Κι όταν φτάσεις στο σημείο της απόγνωσης, σου πετάνε ένα κουπόνι Black Friday σαν κόκκαλο σε σκυλί. Και περιμένουν να κουνήσεις την ουρά σου. Αυτό είναι το μεγαλύτερο τους κατόρθωμα. Να κάνουν τον καταπιεσμένο να χαμογελάει, την ώρα που τον ξεζουμίζουν. Γι’ αυτό δεν θέλουν να ειπωθεί η αλήθεια. Αν ο κόσμος μάθει ότι το Black Friday είναι μηχανισμός κοινωνικής εκτόνωσης και ψυχολογικής υπακοής , ολόκληρο το χάρτινο οικοδόμημα θα αρχίσει να τρίζει . Γιατί τότε θα καταλάβει ότι δεν είναι "εκπτώσεις" όπως πιστεύει, αλλά τελετουργικό ελέγχου .Δεν είναι ευκαιρία, είναι επιτήρηση. Κι αυτό δεν το αντέχει το σύστημα , ούτε καν να το ακουμπήσεις! Εν κατακλείδι, η Black Friday δεν είναι ένα εμπορικό φαινόμενο. Είναι ένα καθρέφτισμα της παρακμής . Σε έναν κόσμο όπου το πνευματικό σκοτάδι μεγαλώνει, όπου οι λαοί οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα ψηφιακή δουλεία , η Black Friday λειτουργεί σαν γιορτή-στάχτη στα μάτια. Είναι μια μέρα, όπου το σύστημα σου επιτρέπει να νιώσεις "ελεύθερος", αρκεί να πατήσεις το κουμπί Buy Now . Η αλήθεια είναι απλή και αμείλικτη. Όσοι λαοί γιορτάζουν με ...εκπτώσεις, δεν έχουν στόχους. Όσοι λαοί περιμένουν την Μαύρη ή Άσπρη Παρασκευή για να νιώσουν καλύτερα, έχουν ήδη παραδοθεί. Και όσοι λαοί δεν καταλαβαίνουν τη χειραγώγηση, ήδη ζουν μέσα σε αυτήν. Αν υπάρχει κάτι «μαύρο» σε αυτή τη μέρα, ασφαλώς δεν είναι οι τιμές. Είναι η επίγνωση ότι η Δύση κατάφερε και πάλι να βάλει λουκέτο στη συνείδηση του ανθρώπου και να το πλασάρει σαν προσφορά. Και όσο ο άνθρωπος θα πιστεύει ότι η αξία του κρέμεται από μια ταμειακή απόδειξη , τόσο η Black Friday θα θριαμβεύει . Όχι επειδή πουλάει. Αλλά επειδή αγοράζει ψυχές ... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Τρέμουν Μητσοτάκης και Τσίπρας, το αντισύστημα της Μαρίας! Οι δημοσκοπήσεις που βγαίνουν και μετράνε την Μαρία Καρυστιανού «τρελαίνουν» κάθε πολιτικό γραφείο και κάθε γραφείο αναλυτή! Όχι μόνο δεν έχει εγκαταλείψει την ιδέα δημιουργίας κόμματος, αντιθέτως οι κινήσεις της Μαρίας Καρυστιανού δείχνουν ότι είναι σε συνεχείς διαβουλεύσεις με πολιτικά πρόσωπα για την οργάνωση αντιπολίτευσης απέναντι στον Κ υριάκο Μητσοτάκη. Το Κύμα το οποίο υπήρξε η πρώτη απόπειρα πολιτικής έκφρασης από την Μαρία Καρυστιανού – δεν έχει διαψεύσει όσα έχει υποστηρίξει ο επικοινωνιολόγος Νίκος Καραχάλιο ς – συνεχίζει την πορεία του με παραγωγή θέσεων, με δημοσκοπήσεις που ήδη το δείχνουν μέσα στην Βουλή, δηλαδή άνω του 3%, ελπίζοντας 2 εξελίξεις: Ή να επιστρέψει πίσω η Μαρία Καρυστιανού ή να λειτουργήσει ως κόμμα που θα ενθυλακώσει άλλα αντισυστημικά κόμματα διαφορετικής ιδεολογίας. Οι περιοδείες και οι συζητήσεις με Κασσελάκη Πάντως, σύμφωνα με ακριβείς πληροφορίες η Μαρία Καρυστιανού συνεχίζει τις ομιλίες και τις περιοδείες, πριν λίγες μέρες ήταν στη Νάουσα, την Παρασκευή βρέθηκε στην Λάρισα στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο για τη δίκη που αφορά τη διαχείριση του βιντεοληπτικού υλικού στην υπόθεση της τραγωδίας στα Τέμπη και χθες Κυριακή σε ομιλία στην Καλλιθέα στο πάρκο Ιζόλα. Επίσης, η κ. Καρυστιανού βρίσκεται σε πολύ καλές συνομιλίες με τον Στέφανο Κασσελάκη ο οποίος συμπαρίσταται από την αρχή στους γονείς των θυμάτων των Τεμπών . Κάποια στιγμή συζητήθηκε πολύ έντονα το σενάριο να υπάρξει πολιτική κάλυψη από το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, Κίνημα Δημοκρατίας και μάλιστα, να γίνει Κίνημα Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης. Το δεύτερο συνθετικό αφορά στο παλλαϊκό αίτημα των γονέων των θυμάτων των Τεμπών να υπάρξει δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών. Τι έγραψε η δημοσκόπηση Σπηλιωτόπουλου; Οι δημοσκοπήσεις που βγαίνουν και μετράνε την Μαρία Καρυστιανού «τρελαίνουν» κάθε πολιτικό γραφείο και κάθε γραφείο αναλυτή. Ο στρατηγικός αναλυτής και πρώην υπουργόςτης ΝΔ Άρης Σπηλιωτόπουλος, παρήγγειλε δημοσκόπηση για την Μαρία Καρυστιανού και βρήκε πριν λίγες μέρες την αποδοχή της από το κόσμο, πάνω από το 20%. Αργά ή γρήγορα, η Μαρία Καρυστιανού θα ενδώσει στο κάλεσμα της κοινωνίας να ηγηθεί μίας πολιτικής προσπάθειας να φύγει το παλιό, διεφθαρμένο σύστημα, τα φθαρμένα πρόσωπα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που παρά τα όσα έχουν γίνει στην κυβερνητική θητεία Μητσοτάκη, η ΝΔ παραμένει πρώτο κόμμα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης βρίσκονται πίσω της με διψήφια διαφορά, ανίκανα να συγκροτήσουν κυβερνητική αντιπρόταση. Πρόβλημα για Τσίπρα η Καρυστιανού – Ανησυχία και στο Μαξίμου για το αντισύστημα Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει πανικό σε όλους, αλλά κυρίως σε δύο πρόσωπα. Στον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος μπορεί να πατώσει πολιτικά εάν κατέβει η Μαρία Καρυστιανού. Ενώ στην Κεντροαριστερά έχει ακόμα κάποιο ειδικό βάρος, παρά το κόψιμο δεσμών με παλιούς φίλους και συμμάχους, εντούτοις η Μαρία Καρυστιανού κάνει γκελ σε όλα τα κοινά, από τους νέους μέχρι τις οικογένειες και τους μεγαλύτερους, ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Επίσης, πολύ μεγάλο πρόβλημα θα έχει πλέον και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ένα απολιτίκ και άφθαρτο πρόσωπο που συγκεντρώνει τώρα, χωρίς να έχει οργανωθεί σε πολιτικό κόμμα συγκεντρώνει ποσοστά άνω του 20%, πόσα θα συγκεντρώνει αν μετατραπεί σε ένα Κίνημα με νέα πρόσωπα; Όταν μάλιστα, η ΝΔ του Μητσοτάκη πιάνει πρόθεση ψήφου γύρω στο 25%; Με λίγα λόγια αν η Καρυστιανού αποφασίσει να κατέβει, το κόμμα της θα είναι η πραγματική αντιπολίτευση του Μητσοτάκη…

"Τρέμουν" επανάληψη του 1933 τα πληρωμένα παιδιά του Σόρος, βίαιες συγκρούσεις κατά του AfD! O Σόρος και οι ΜΚΟ του, έχουν αναλάβει...κι άλλη "μεγάλη δουλειά" για τους νεοφιλελέ υποτακτικούς των ελίτ της σατανοκρατίας στην Ευρώπη! Όλοι θυμούνται τη μυστική συνάντηση του Χίτλερ με τους ηγέτες της βιομηχανίας στις 20 Φεβρουαρίου 1933! Σχόλιο από τον Πύρινο Λόγιο Κατ' αρχάς, ξεκινάμε με το ρεπορτάζ του bankingnews.gr το οποίο είναι...άκρως ενδιαφέρον! Διαβάστε το: Χάος ξέσπασε στο Giessen της Γερμανίας, όταν χιλιάδες "αριστεροί" - λέγε με και παιδιά του Σόρος - διαδηλωτές επιχείρησαν να εμποδίσουν την έναρξη της νέας νεολαίας της ακροδεξιάς AfD. Οι διαδηλωτές ήρθαν σε σύγκρουση με την αστυνομία , απέκλεισαν κεντρικές οδούς και καθυστέρησαν την εκδήλωση για πάνω από δύο ώρες , καθώς η ένταση κλιμακώθηκε. Το AfD   προσπάθησε να παρουσιάσει τη νέα της νεολαία , αφού διαλύθηκε η προηγούμενη οργάνωσή της, η οποία είχε χαρακτηριστεί ως εξτρεμιστική από τις υπηρεσίες πληροφοριών. Οι διαδηλωτές υποστήριξαν ότι η νέα κίνηση της νεολαίας της AfD  δείχνει μια ακόμα πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση, ενώ οι ηγέτες της AfD επιμένουν ότι χτίζουν μια «νέα γενιά». Γερμανικό συνδικάτο προειδοποιεί τις επιχειρήσεις να αποφεύγουν συζητήσεις με την ακροδεξιά Στο μεταξύ, ένας αδιανόητος εκβιασμός λαμβάνεται χώρα στη Γερμανία, καθώς το γερμανικό συνδικάτο ver.di παρενέβη σε μία έντονη αντιπαράθεση σχετικά με το αν οι επιχειρηματικοί φορείς πρέπει να αρχίσουν να συζητούν με το ακροδεξιό κόμμα AfD, αφού μια ομάδα λόμπι εξέφρασε την προθυμία της να έρθει σε επαφή με το κόμμα. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν δηλώσεις του επικεφαλής του ver.di,  Frank Werneke , ο οποίος ανέφερε ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να "κόψουν από την αρχή" οποιαδήποτε σκέψη για προσέγγιση με το AfD , το οποίο για χρόνια έχει αποκλειστεί από τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα. "Η μυστική συνάντηση του Χίτλερ  με τους ηγέτες της βιομηχανίας στις 20 Φεβρουαρίου 1933 για να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος ήταν ένα σημείο καμπής που οδήγησε στο τέλος της δημοκρατίας", δήλωσε ο Werneke. "Η ιστορία δείχνει πόσο σημαντικό είναι για τη βιομηχανία να κρατήσει ξεκάθαρη απόσταση από την ακροδεξιά", πρόσθεσε. Σάλος με την Ομοσπονδία Οικογενειακών Επιχειρήσεων Η επικεφαλής της Ομοσπονδίας Οικογενειακών Επιχειρήσεων,  Marie-Christine Ostermann,  προκάλεσε σάλο νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, όταν δήλωσε στην εφημερίδα Handelsblatt ότι η ομοσπονδία ήταν έτοιμη να συζητήσει με το AfD. "Ανοίξαμε διάλογο με επιμέρους πολιτικούς εμπειρογνώμονες του AfD. Την άνοιξη, αποφασίσαμε με την εκτελεστική επιτροπή μας, τους τοπικούς προέδρους μας και τους προέδρους των επιτροπών μας να αρχίσουμε να συζητάμε με μεμονωμένα μέλη του AfD", δήλωσε η Ostermann. "Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί το AfD ως κυβερνητικός εταίρος", πρόσθεσε. Μετά τη δήλωση αυτή, μεγάλες εταιρείες όπως η αλυσίδα καλλυντικών Rossmann, η εταιρεία αναψυκτικών Fritz-Kola κ αι η κατασκευάστρια οικιακών συσκευών Vorwerk  — γνωστή για την επιτυχημένη συσκευή Thermomix  — αποχώρησαν από την Ομοσπονδία σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Σε μια επόμενη δήλωση, η Ostermann  υποστήριξε ότι το AfD δεν συμμερίζεται τις αξίες της Ομοσπονδίας, αλλά πρόσθεσε ότι αυτό δεν σημαίνει ότι η συζήτηση είναι αναγκαστικά λάθος. "Η συζήτηση δεν σημαίνει συνεργασία", είπε. "Η δημοκρατία ανθεί μέσω του διαλόγου για τις καλύτερες ιδέες, όχι μέσω της σιωπής", πρόσθεσε. Τράπεζες κλείνουν λογαριασμούς του AfD μέσα σε κλίμα πολεμικής υστερίας Πριν λίγες ημέρες, έγινε γνωστό ότι αρκετές γερμανικές συνεταιριστικές τράπεζες  έχουν κλείσει τους λογαριασμούς του ταχέως ανερχόμενου αντιπολιτευόμενου κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία  (AfD). Εκπρόσωποι του κόμματος υποστηρίζουν ότι αυτή η απόφαση είναι πολιτικά υποκινούμενη και πηγάζει από την επιθυμία του Βερολίνου να περιορίσει τους λογαριασμούς της αντιπολίτευσης λόγω της στάσης της στο θέμα της Ουκρανίας. Η διοίκηση των Verbund Volksbank OWL και Volksbank in Ostwestfalen επιβεβαίωσε το κλείσιμο των λογαριασμών του αντιπολιτευόμενου κόμματος, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει λεπτομέρειες, επικαλούμενη «τραπεζικό απόρρητο» ! Νωρίτερα, ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz  χαρακτήρισε την AfD « το κόμμα του Putin » και δήλωσε ότι υπό καμία συνθήκη δεν θα συνεργαστεί μαζί του, παρά τη σταθερή άνοδο της δημοτικότητάς του. Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το AfD έχει ποσοστό έγκρισης 26%, υψηλότερο από τον κυβερνώντα συνασπισμό CDU/CSU. Την ίδια στιγμή, ο συμπρόεδρος του AfD Tino Chrupalla  κατηγορεί τον Merz ότι παραβιάζει τις προεκλογικές του υποσχέσεις και για τη συνεχιζόμενη παρακμή της γερμανικής βιομηχανίας. Ο Chrupalla επισημαίνει ότι η παραγωγή χάλυβα στη Γερμανία έχει μειωθεί κατά 12%, η χώρα παράγει σήμερα δύο εκατομμύρια λιγότερα αυτοκίνητα σε σύγκριση με το 2017, ενώ προωθούνται «πράσινοι» φόροι και δελτία βενζίνης. Ο Chrupalla δεν βλέπει καμία απειλή για τη Γερμανία από τη Ρωσία, αλλά εκφράζει οργή για τις ενέργειες της Πολωνίας . Η ηγεσία του AfD χαρακτηρίζει ανοιχτά την Πολωνία «σύμμαχο τρομοκρατών», επικαλούμενη ως παράδειγμα τον βομβαρδισμό του αγωγού Nord Stream, όταν η Βαρσοβία «δεν εξέδωσε έναν καταζητούμενο εγκληματία, έναν τρομοκράτη, στη Γερμανία». Η άνοδος του AfD Το AfD  σημείωσε το καλύτερο εκλογικό του αποτέλεσμα στην ιστορία του, κερδίζοντας πάνω από το 20% στις εκλογές του Φεβρουαρίου. Από τότε, η δημοτικότητα του κόμματος έχει αυξηθεί, και σήμερα βρίσκεται σε κοντινές θέσεις με την συντηρητική συμμαχία CDU/CSU του καγκελαρίου Friedrich Merz. Η γερμανική υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας δήλωσε τον Μάιο ότι το AfD είναι μια " ακροδεξιά εξτρεμιστική " οργάνωση, ενισχύοντας τις εκκλήσεις για την απαγόρευσή του. Ωστόσο, το κόμμα αμφισβήτησε αυτήν την κατηγορία στα δικαστήρια. Προς το παρόν, τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα διατηρούν μια "ασφαλή ζώνη", αποκλείοντας οποιαδήποτε επίσημη συνεργασία με το AfD. Προελαύνει και στην Δυτική Γερμανία με νέα δημοσκοπικά ρεκόρ το AfD Αν διεξάγονταν τώρα εκλογές στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας , που έχει πρωτεύουσα το Ανόβερο, η κοκκινοπράσινη τοπική κυβέρνηση (Πράσινοι & Σοσιαλδημοκράτες) δεν θα είχε πλέον πλειοψηφία, σύμφωνα με έρευνα της Infratest-dimap για το NDR. Οι Σοσιαλδημοκράτες έλαβαν μόνο 26% – επτάμισι μονάδες λιγότερες από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2022. Οι Πράσινοι έχασαν επίσης από 14,5% σε 12%. Μαζί, τα κυβερνητικά κόμματα θα λάβουν μόνο 38%. Με 26%, το αντιπολιτευόμενο CDU βρίσκεται επίσης σε χειρότερη θέση από ό,τι πριν από τρία χρόνια (28,1%). Ο μεγάλος νικητής θα ήταν το AfD, το οποίο θα διπλασίαζε σχεδόν την επίδοσή του. Οι δημοσκόποι το τοποθετούν στο 20% – το ισχυρότερο ποσοστό που είχε ποτέ. Στις τελευταίες εκλογές για το κρατίδιο, είχε λάβει 11,0%. Το Κόμμα της Αριστεράς σημειώνει επίσης άνοδο – από 2,7 σε 6%. Το FDP θα αποτύχει και πάλι να εισέλθει στο κοινοβούλιο του κρατιδίου. Έχασε από το 4,7 στο 3% και βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το BSW. Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν θα ήταν αρκετό για μια κοκκινοπράσινη-κόκκινη συμμαχία (SPD με Πρασίνους και Αριστερά), η οποία μαζί θα πετύχαινε 44%. Το συνδυασμένο ποσοστό ψήφων του CDU και του AfD ανέρχεται στο 46%. Καθώς η CDU/CSU έχει αποκλείσει τη συνεργασία με το AfD, ένας κοκκινόμαυρος συνασπισμός (Σοσιαλδημοκράτες με CDU/CSU) θα ήταν δυνατός. Το διαβάσατε; Μάλιστα... Για να δούμε τώρα το τί πραγματικά συμβαίνει, πίσω από τις...βαριές κουρτίνες. Πώς η Νέα Τάξη χτίζει τη «δημοκρατία χωρίς λαό» στη χώρα που ηγείται της ΕΕ και πώς το AfD έγινε το απόλυτο ταμπού της Ευρώπης Το ότι η ιστορία κάνει κύκλους, το ξέρουμε. Όχι μόνο για να μας διδάξει, αλλά για να μας ξεγυμνώσει . Στη Γερμανία του 2025, το φάντασμα του ολοκληρωτισμού ασφαλώς και δεν επιστρέφει από τα δεξιά. Επιστρέφει μέσα από τους διαδρόμους της εξουσίας , τα συνδικάτα, τα ΜΜΕ, τις τράπεζες, τις "αξίες" της μπουρδολογίας και τα "standards" του πολιτικισμού. Επιστρέφει από το σύστημα που τρέμει την ίδια του τη δημοκρατία. Και το AfD είναι το τέλειο άλλοθι. Στο Γκίσσεν, χιλιάδες "αυθόρμητοι" διαδηλωτές έστησαν μπλόκα, φωνές, επεισόδια, έκαναν αντιστάσεις . Τι αντιστάθηκαν; Την παρουσίαση της καινούργιας νεολαίας του AfD, την οποία οι...δημοκράτες του πισινού της Μέρκελ, την ...κατήργησαν μέσω δικαστικής απόφασης ως "εξτρεμιστική"! Τα ΜΜΕ "βιάστηκαν" να μιλήσουν για "νεοναζί”, "εξτρεμιστές", "ριζοσπαστικοποίηση" και τα τοιαύτα. Μάλιστα. Τίποτα το νέο. Το καινούργιο όμως είναι άλλο! Η βία επιτρέπεται, αρκεί να χτυπάει τους "λάθος ανθρώπους"! Το κράτος όχι μόνο δεν σταμάτησε τις ταραχές, αλλά έκανε και δύο ώρες να αφήσει ένα πολιτικό κόμμα να μπει… σε ένα κτίριο. Αυτή είναι η νέα ευρωπαϊκή "δημοκρατία" την οποία οραματίζεται η Ούρσουλα ( καταδικασμένη ήδη για διαφθορά και πλαστογράφηση ) και οι πάτρονες της: Όχι ελευθερία λόγου αλλά ελευθερία λιντσαρίσματος! Το γερμανικό εργατικό συνδικάτο Ver.di – αυτό που κάποτε μιλούσε για εργασιακά δικαιώματα, τώρα πλέον μιλάει σαν ...υπάλληλος της Ούρσουλας ! "Οι επιχειρήσεις πρέπει να κόψουν κάθε συζήτηση με το AfD". Τι λε ρε παλικάρια; Ένα συνδικάτο ζητάει από επιχειρήσεις να… μην μιλάνε με ένα κόμμα που ψηφίζει το 26% των Γερμανών; Σοβαρά; Και ποιοί είστε σεις που θα σας πέσει λόγος για τον επιχειρηματικό κόσμο και τα deal του; Ρητορικό το ερώτημα. Και για να δώσουν κύρος, επιστρατεύουν σαφώς και τη γνωστή νεοταξική εξίσωση : "Ο Χίτλερ το 1933… μπλα μπλα… το AfD… μπλα μπλα… Τέλος της δημοκρατίας." Ό,τι δεν τους αρέσει είναι... “Χίτλερ”. Και δε βλέπουν φυσικά το ποιός είναι ο Χίτλερ του σήμερα. Βεβαίως, έχουν πάρει και τα ανάλογα...μπικικίνια για να το ξεχάσουν . Σωστά; Η πιο φθηνή, η πιο άθλια πολιτική εργαλειοποίηση της ιστορίας. Την ίδια ώρα όμως, τράπεζες κλείνουν λογαριασμούς του AfD, εταιρείες αποχωρούν από ομοσπονδίες επειδή κάποιος τόλμησε να μιλήσει με το AfD και η διεθνής των πολυεθνικών ελίτ αποφασίζει ποιος δικαιούται… ύπαρξη ( βλέπε κανόνες ESG κάτω στο παράρτημα ) Και όλα αυτά παρουσιάζονται ως ... "υπεράσπιση της δημοκρατίας"! Να γελάσω τώρα τρανταχτά; Όχι, δεν λέγεται "υπεράσπιση της δημοκρατίας". Λέγεται Ευρωπαϊκό Social Credit System. Ο Μερτς, αντί να δει την πραγματικότητα της χώρας του (κατεστραμμένη βιομηχανία, ανεργία, ενεργειακή κατάρρευση, αποβιομηχάνιση και τα ρέστα) - και πώς να τη ...δεί βεβαίως, εφ' όσον είναι τσιράκι των Ροθτσάιλντ - "ανακάλυψε" ότι για όλα φταίει η Ρωσία του ...αυταρχικού και τυράννου Πούτιν. Και το πιο καταπληκτικό; Τον πιστεύει ένα τουλάχιστον 30 με 35% των Γερμανών! Τεκμηριωμένα! Δεν υπάρχει πιο προβλέψιμη πολιτική δικαιολογία σε όλη την Ιστορία της Ευρώπης! Πάντα...κάποιος άλλος φταίει και ποτέ οι ..."Πεφωτισμένοι"! Όταν δεν μπορείς να κυβερνήσεις ή όταν είσαι πληρωμένος για να ΜΗ κυβερνήσεις, τότε βρίσκεις έναν Ρώσο και ...καθάρισες. Μόνο που οι αριθμοί δεν υπακούουν στα παραμύθια. Κι αυτοί είναι αμείλικτοι! Στο –12% η παραγωγή χάλυβα, στο –2.000.000 αυτοκίνητα από το 2017, "πράσινοι" φόροι που στραγγαλίζουν τα πάντα ( ειρήσθω εν παρόδω, ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς πριν ένα μηνα τους θεω΄ρησε πλέον...άχρηστους ), καύσιμα με δελτίο, βιομηχανία σε ελεύθερη πτώση, ένας λαός που υποφέρει απ' την ακρίβεια και τη στέρηση της θέρμανσης, πιστεύοντας ακόμη ότι η κυβέρνηση του...πράττει το σωστό! Και πάνω σε όλα, το AfD στο 26%! Ο Μερτς δεν μάχεται τον φασισμό. Μάχεται την κατάρρευση της δικής του πολιτικής μυθολογίας που τυγχάνει να είναι και η "μυθολογία" των άλλων εξ ίσου τσιρακιών των Λεσχών. Μακρόν, Στάρμερ και σία. Όταν η Ευρώπη "απαγορεύει" την ...αντιπολίτευση Η Γερμανική Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφαλείας τις προάλλες, χαρακτήρισε το AfD "εξτρεμιστικό". Τι σύμπτωση ε; Ακριβώς όπως χαρακτήρισε τους αγανακτισμένους της πανδημίας, τους διαφωνούντες με την πράσινη ατζέντα, τους "συντηρητικούς αμφισβητίες του ευρωπαϊσμού και πάει λέγοντας. Τώρα όμως ανέβηκε...λέβελ. Τώρα χαρακτηρίζει οτιδήποτε πάει κόντρα στο σύστημα. Η ταμπέλα "εξτρεμιστής, έχει γίνει το νέο "αντιφρονούντας". Στόχος βεβαίως δεν είναι η προστασία της δημοκρατίας. Εννοείται αυτό. Στόχος είναι η κατασκευή δημοκρατίας χωρίς αντιπολίτευση . Ακριβώς όπως έκανε ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα. Γι' αυτό επιμένουμε πως η Ελλάδα είχε επιλεχθεί προ πολλού για να γίνει το...πειραματόζωο για την επέλαση του Νεοταξισμού στην Ευρώπη. Κι όταν το AfD πάει να συζητήσει με επιχειρήσεις, μφανίζονται οι "ευαίσθητοι" του Σόρος. Τα "παιδιά" του. Οι πληρωμένοι αδρά "protesters", όπως έγινε στην Ουκρανία το 2014, όπως είχε γίνει στη Γεωργία το 2011 και λοιπά. Όπως γίνεται και τώρα στην Αμερική του Τράμπ. Κι όταν το AfD πάει να ανοίξει λογαριασμό; Εμφανίζονται οι τράπεζες. Κι όταν το AfD ανεβαίνει στα ποσοστά; Εμφανίζεται ο χαρακτηρισμός "απαγορευμένο" και τον κατάσχουν. Αυτό δεν είναι πολιτικό σύστημα. Αυτό είναι ψηφιακός φεουδαλισμός. Πού σταματάει η Ευρώπη και πού αρχίζει η Νέα Τάξη Η Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον έχει δύο ρόλους, οργανωμένους από τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, που πλέον έχει αναλάβει τα ηνία του Νεοταξισμού από τον Σβάμπ του WEF. Να προστατεύει τις κυβερνήσεις από τους λαούςτων κρατών-μελών και να επιβάλλει πολιτική υπακοή μέσω κοινωνικής στοχοποίησης . Το AfD δεν ανεβαίνει επειδή "η Γερμανία έγινε ακροδεξιά". Ανεβαίνει επειδή η χώρα διαλύεται οικονομικά. Και η κοινωνία πνίγεται στην ενοχή. Ανεβαίνει γιατί η όποια εθνική ταυτότητα εξαφανίζεται, η λαθρομετανάστευση που έχει φτάσει σε όρια κατάρρευσης, οι "Πράσινοι" (το alter ego των ΜΚΟ του Σόρος) καταστρέφουν ό,τι λειτουργεί ακόμη και γιατί οι Μέρκελ–Σολτς–Μερτς έκαναν τη Γερμανία καρικατούρα της ίδιας της Ιστορίας της. Και τώρα που ο λαός αντιδρά, το σύστημα κάνει το αυτονόητο. Τον βαφτίζει εχθρό. Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο πάνω απ' όλα, είναι το επιχείρημα "Η συζήτηση δεν σημαίνει συνεργασία, αλλά δεν είναι και λάθος"! Με κεντρικό σήμειο το παραγωγικό σύστημα ας πούμε, να έχει φτάσει στο σημείο να απολογείται… επειδή μίλησε με ένα κόμμα της αντιπολίτευσης! Όταν στη δημοκρατία η συζήτηση γίνεται ύποπτη πράξη δεν έχεις πλέον ούτε κοινοβούλιο, ούτε βουλευτές ελεύθερους να υπηρετούν τους ψηφοφόρους τους, ούτε καθηγητές των ΑΕΙ να διδάσκουν ελεύθερα τους φοιτητές τους. Έχεις την επιστροφή της Ιεράς Εξέτασης. Η Ευρώπη λοιπόν, δεν κινδυνεύει από την ακροδεξιά. Κινδυνεύει από τον φόβο του νεοταξικού συστήματος απέναντι στη δημοκρατία. Κι όταν το καθεστώς αρχίζει να κλείνει λογαριασμούς, να απαγορεύει κόμματα, να ποινικοποιεί τη συζήτηση, να προβάλλει τον Χίτλερ ως αποκρουστικό τοτέμ για να τρομάξει τους πολίτες, τότε κάτι βαθύτερο έχει ήδη σπάσει. Κι αυτό λέγεται "εμπιστοσύνη". Το AfD σαφώς και δεν είναι ο κίνδυνος. Είναι το σύμπτωμα. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι μια Ευρώπη που μισεί τον λαό της και περιφρονεί την όποια λαϊκή ετυμηγορία η οποία μηδενίζει τον επιβαλλόμενο "Πεφωτισμό" των...αρίστων ! Και κατά συνέπεια ονειρεύεται μια "δημοκρατία" όπου οι πολίτες θα υπάρχουν μόνο για να επιβεβαιώνουν τις αποφάσεις των ισχυρών. Ο Θεός δεν ευλογεί τέτοιες αυτοκρατορίες. Και όταν η ιστορία φτάνει σε αυτό το σημείο, το τέλος δεν το γράφουν οι ισχυροί. Το γράφει ο Λαός. Και τότε… όλα αλλάζουν. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Τι είναι το ESG και πώς ελέγχει όλες τις μεγάλες εταιρίες της Δύσης Τα αρχικά ESG σημαίνουν : E – Environmental (Περιβάλλον) S – Social (Κοινωνία) G – Governance (Εταιρική Διακυβέρνηση) Είναι δηλαδή, ένα σύστημα αξιολόγησης εταιρειών με βάση μη οικονομικά κριτήρια. Όχι για το πόσο παράγουν, ούτε για το πόσο καινοτομούν, ούτε για το πόσο κερδίζουν. Αλλά με το πόσο «συμμορφώνονται» με τρεις κατηγορίες: 1. Environmental – Περιβαλλοντικά κριτήρια Τι μετράνε εδώ; Εκπομπές CO₂, κλιματική «συμμόρφωση», ανακυκλώσιμα υλικά, «Πράσινη» ενέργεια, αποτύπωμα άνθρακα, χρήση νερού κ.ά. Επί του πρακτέου, αν δεν είσαι κι εσύ «πράσινος», η βαθμολογία σου πέφτει. Είναι πίεση για επιβαλλόμενη κλιματική πολιτική. 2. Social – Κοινωνικά κριτήρια Εδώ μετράνε πόσο η εταιρεία εφαρμόζει πολιτικές DEI (Diversity, Equity, Inclusion), πόσο επιβάλλει «ισότητα φύλων» και ποσοστώσεις, πόσο ακολουθεί τις θέσεις ΜΚΟ και διεθνών οργανισμών και κυρίως, πόσο «στηρίζει» τους LGBT+, migration, gender identity, δηλαδή πόσο στηρίζουν την Woke Agenda.Kαι τέλος, πόσο βάζει και όλες τις άλλες κοινωνικές ατζέντες πάνω από το κέρδος! Επί του πρακτέου, πρόκειται για το τμήμα της «κοινωνικής μηχανικής» του ESG. Η εταιρεία δεν αξιολογείται για την ποιότητα ή παραγωγή της, αλλά για την ιδεολογική της ευθυγράμμιση. 3. Governance – Εταιρική διακυβέρνηση Εδώ μετράνε αν η εταιρία έχει «ποικιλόμορφο» ΔΣ, αν ακολουθεί τα guidelines διεθνών οργανισμών, αν λειτουργεί με πλήρη διαφάνεια όχι προς το κράτος αλλά προς τους ιδιωτικούς αξιολογητές ESG και φυσικά το πόσο ενσωματώνει πολιτικές βιωσιμότητας σε όλες τις αποφάσεις. Μ' άλλα λόγια, είναι μηχανισμός έμμεσου ελέγχου και αν μια εταιρεία δεν συμμορφώνεται, τιμωρείται με αποκλεισμό από επενδυτικά funds, με χαμηλότερη αξιολόγηση και περιορισμό πρόσβασης σε δάνεια. ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ το ESG Δεν είναι «κοινωνική ευαισθησία». Δεν είναι «καλές πρακτικές». Δεν είναι «προστασία περιβάλλοντος». Είναι ένα εργαλείο ελέγχου. Αν μια εταιρεία δεν έχει καλή βαθμολογία ESG, οι μεγάλες τράπεζες δεν τη δανείζουν, τα μεγάλα funds δεν επενδύουν σε αυτήν, οι διεθνείς οργανισμοί την πιέζουν να αλλάξει πολιτική, οι επιθεωρήσεις από τις αρχές της χώρας στην οποία έχει έδρα αυξάνονται και φυσικά, το κράτος την «στοχοποιεί». 🧠 ΠΟΙΟΙ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ την ESG Agenda; Η BlackRock, η Vanguard, οι Rothschild, το WEF (World Economic Forum), ο ΟΗΕ (Agenda 2030) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ούρσουλα, και οι ΜΚΟ – «θεσμοί». Όλοι δηλαδή οι γνωστοί παίκτες της παγκοσμιοποιημένης τεχνοκρατίας. Το ESG μ' άλλα λόγια, είναι το λογισμικό του Great Reset. Γιατί η ESG είναι επικίνδυνη; Γιατί επιβάλλει ιδεολογία μέσα στον επιχειρηματικό κόσμο. Οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται να εφαρμόζουν συγκεκριμένες κοινωνικές/πολιτισμικές ατζέντες. Καταργεί την οικονομική ελευθερία ούτως ώστε μια εταιρεία να μην μπορεί να λειτουργήσει χωρίς «σωστό» ESG score. Μεταφέρει εξουσία σε μη εκλεγμένους οργανισμούς, με κίνδυνο αποσταθεροποίησης της χώρας στην οποία ανήκουν. Δεν αποφασίζουν κράτη ή πολίτες. Αποφασίζουν μόνο οι αξιολογητές, τα funds και οι ΜΚΟ. Οδηγεί σε «ψηφιακή συμμόρφωση» (ό,τι μετριέται… μπορεί να επιβληθεί) και τέλος, δημιουργεί ένα είδος κοινωνικής πιστοληπτικής ικανότητας για εταιρείες. Όπως ακριβώς το social credit system της Κίνας, αλλά για τον ιδιωτικό τομέα.

Αποκάλυψη σοκ: Ρωσία και ΗΠΑ συζητούν mega deal 2 τρισ. δολ. για Ουκρανία, Αρκτική και σπάνιες γαίες – Εκτός η Ευρώπη της ...πολεμοχαρούς Ούρσουλας! «Βγάλτε χρήματα, όχι πόλεμο»: Το πραγματικό σχέδιο του Tράμπ για την Ουκρανία! «Βγάλτε χρήματα, όχι πόλεμο». Αυτός είναι ο τίτλος νέας αποκάλυψης της Γουόλ Στρητ Τζέρναλ , που υποστηρίζει πως το πραγματικό σχέδιο του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την Ουκρανία δεν αποσκοπεί τόσο στην επίτευξη της ειρήνης, όσο στο να διασφαλίσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Ουκρανία θα γίνουν εμπορικοί εταίροι. Σύμφωνα με πηγές κοντά στις διαπραγματεύσεις, η εφημερίδα αναφέρει ότι το Κρεμλίνο  πρότεινε στον Λευκό Οίκο  να επιτευχθεί η ειρήνη μέσω των επιχειρήσεων και, προς μεγάλη απογοήτευση της Ευρώπης, η Ουάσιγκτον  συμφώνησε με την προτεινόμενη προσέγγιση της Μόσχας . Οι πηγές που επικαλείται η Γουόλ Στρητ Τζέρναλ δηλώνουν ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης τον Οκτώβριο στο Μαϊάμι , μεταξύ του Αμερικανού ειδικού απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ  και του Κιρίλ Ντμίτριεφ , επικεφαλής του ρωσικού κρατικού ταμείου και διαπραγματευτή που όρισε ο Βλαντίμιρ Πούτιν , οι δύο συζήτησαν ένα σχέδιο αξίας 2 τρισ. δολαρίων .Ένα σχέδιο που θα έβαζε τις αμερικανικές εταιρείες μπροστά από τους ευρωπαϊκούς ανταγωνιστές. Τι προβλέπει το σχέδιο Η Γουόλ Στρητ Τζέρναλ εξηγεί ότι το σχέδιο που παρουσίασε ο Ντμίτριεφ  θα επέτρεπε στις αμερικανικές εταιρείες να αξιοποιήσουν περίπου 300 δισ. δολάρια  από ρωσικά περιουσιακά στοιχεία που έχουν παγώσει στην Ευρώπη, ώστε να χρησιμοποιηθούν για ρωσο-αμερικανικά επενδυτικά έργα και για τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Επιπλέον, οι αμερικανικές και ρωσικές εταιρείες θα μπορούσαν να συνεργαστούν για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Αρκτικής , ισχυρίζεται ο Ντμίτριεφ. Ο στόχος του Κρεμλίνου , σύμφωνα με δυτικούς αξιωματούχους ασφαλείας που επικαλείται η εφημερίδα, είναι να πείσει τις ΗΠΑ να θεωρήσουν τη Ρωσία ως μια χώρα γεμάτη ευκαιρίες και όχι ως στρατιωτική απειλή. Με μια πρόταση πολυδισεκατομμυρίων δολαρίων για συμφωνίες στους τομείς των σπάνιων γαιών  και της ενέργειας , η Μόσχα θα μπορούσε να αναμορφώσει τον οικονομικό χάρτη της Ευρώπης , ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργούσε ρήγμα μεταξύ της Αμερικής και των παραδοσιακών συμμάχων της , γράφει η Γουόλ Στρητ Τζέρναλ. Ο ρόλος του Ντμίτριεφ Ο Ντμίτριεφ , πρώην συνεργάτης της Γκόλντμαν Σακς , βρήκε καλούς συνεργάτες στον Γουίτκοφ , μακροχρόνιο φίλο του Τραμπ, και στον Τζάρεντ Κούσνερ , τον γαμπρό του Αμερικανού Προέδρου, του οποίου το επενδυτικό ταμείο Affinity Partners,  έχει προσελκύσει δισεκατομμύρια επενδύσεων από τις αραβικές μοναρχίες. Οι επιχειρηματίες αυτοί μοιράζονται τη γεωπολιτική προσέγγιση του Προέδρου Τραμπ. Ενώ γενιές διπλωματών θεωρούν τις μετασοβιετικές προκλήσεις στην Ανατολική Ευρώπη ως έναν δύσκολο κόμπο να λυθεί, ο Πρόεδρος οραματίζεται μια εύκολη λύση : Τα σύνορα έχουν λιγότερη σημασία από τις επιχειρήσεις . Στη δεκαετία του 1980, προσφέρθηκε να διαπραγματευτεί προσωπικά έναν γρήγορο τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου, ενώ πρότεινε και την ανέγερση ενός Τραμπ Τάουερ  για τους Σοβιετικούς διπλωμάτες απέναντι από το Κρεμλίνο, με το κομμουνιστικό καθεστώς ως επιχειρηματικό εταίρο. « Η Ρωσία έχει τόσους απίστευτους πόρους, απέραντες εκτάσεις εδάφους », δήλωσε ο Γουίτκοφ  στη Γουόλ Στρητ Τζέρναλ, περιγράφοντας την ελπίδα του ότι Ρωσία–Ουκρανία–ΗΠΑ θα γίνουν ...εμπορικοί εταίροι! «Αν το καταφέρουμε, όλοι θα ευημερήσουν και θα υπάρχει ένα win-win για όλους », πρόσθεσε.« Αυτό θα αποτελέσει ασπίδα κατά μελλοντικών συγκρούσεων, γιατί όλοι θα ευημερήσουν », τόνισε. Οι ευκαιρίες που βλέπουν οι ΗΠΑ Για πολλούς στο Λευκό Οίκο  του Τραμπ, αυτός ο συνδυασμός επιχειρηματικότητας και γεωπολιτικής δεν θεωρείται ατέλεια . Κύριοι σύμβουλοι του Προέδρου βλέπουν μια ευκαιρία για τους Αμερικανούς επενδυτές να εξασφαλίσουν κερδοφόρες συμφωνίες σε μια νέα, μεταπολεμική Ρωσία και να γίνουν οι εμπορικοί εγγυητές της ειρήνης. Η Ρωσία κατέστησε σαφές στους Γουίτκοφ  και Κούσνερ  ότι προτιμά τις αμερικανικές εταιρείες — όχι εκείνες από ευρωπαϊκές χώρες των οποίων οι ηγέτες έχουν « κάνει πολλά ανόητα πράγματα » σε σχέση με τις προσπάθειες για την ειρήνη. Και να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά τα ...απίστευτα, είναι έργο...Πούτιν!

Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ήταν ένας άνθρωπος με πολλές προσωπικές αδυναμίες όπως όλοι μας, τις οποίες όμως ποτέ δεν αρνήθηκε ή συγκάλυψε. Ενώ οι άλλοι έδωσαν τη ψυχή τους στο Θηρίο... Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ήταν ένας άνθρωπος με πολλές προσωπικές αδυναμίες όπως όλοι μας, τις οποίες όμως ποτέ δεν αρνήθηκε ή συγκάλυψε. Έκανε λάθη αλλά όχι από καιροσκοπισμό, ήταν αυτός που έδειχνε και όχι διπλοπρόσωπος, αυθεντικός και όχι υποκριτής. Μπορεί να μην ήταν μεγάλος θεολόγος, αλλά είναι αλήθεια ότι αγαπούσε και προστάτευε δογματικά πολύ την Εκκλησία. Το ομολόγησε και ο Πνευματικός του, ο Άγιος Πορφύριος αυτό. Όταν κάποτε του έγινε πρόταση να έλθει ο Πάπας στην Αθήνα και να συναντηθούν οι δυο Εκκλησίες, αρνήθηκε δίνοντας μια απάντηση ορθή και κοφτή που περιείχε όλη την αλήθεια. ''Από πού και ως πού οι Παπικοί είναι Εκκλησία του Χριστού;'' Μεγάλη Αλήθεια την οποία προσπερνάμε. Το σημερινό Βατικανό είναι ένα Κοσμικό Κράτος, οργανωμένο όπως όλα τα κράτη, με τράπεζες ακόμη και πρέσβεις, με Υπερεξουσίες πάνω σε όλα τα Παπικά και όχι μόνο κράτη (Καισαροπαπισμός). Είναι μια Kοσμική Eξουσία Παπών, με υποκινήσεις πολέμων, φυλακίσεις, εξορίες, φόνους, Ιερά Εξέταση, Σταυροφορίες, διεθνείς συνωμοσίες, γιγαντιαίο εμπόριο όπλων (ποιός δεν θυμάται πριν χρόνια τον Αρχιεπίσκοπο Βαρκελώνης με τον τζίρο εμπορίας όπλων των 4 τρισεκατομμυρίων λιρετών), παιδεραστίες και πολλά άλλα τα οποία ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση δεν έχουν με την Μαρτυρική Εκκλησία των Κατακομβών της Ρώμης. Όλη η ιστορία της Ευρώπης είναι γεμάτη από πολέμους που είχαν αιτία την αξίωση των Παπών, να εξουσιάζουν τους πάντες. Ο Χριστός όμως μπροστά στον Πιλάτο είπε '' Η Βασιλεία η εμοί ουκ έστι εκ του κόσμου τούτου ''. Η Φιλαρχία τους έφτασε στη βλασφημία ότι ο Πάπας είναι Αλάθητος, ο Αντιπρόσωπος του Χριστού επί της γης και η Κεφαλή της Εκκλησίας. Αυτοχρίσθηκε Θεός επί της γης! Κεφαλή της Εκκλησίας όμως, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, είναι ΜΟΝΟ ο Χριστός και όλοι εμείς, Κλήρος και Λαός είμαστε Σώμα Του. Μήπως είμαι υπερβολικός; Μήπως έχουν αλλάξει τα πράγματα τον εικοστό αιώνα στο Βατικανό; Τίποτα δεν έχει αλλάξει από τους σκοπούς τους, οι τρόποι προσέγγισης και οι μεθοδεύσεις άλλαξαν και έγιναν ΥΠΟΥΛΕΣ. Δεν στέλνουν πλέον δημόσια το πρώτο συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Κεμάλ όπως έκαναν το 1922 για τις σφαγές των Ελλήνων στη Μ. Ασία, ούτε ευλογεί ο Πάπας τα όπλα του Μουσολίνι για να επιτεθεί σε αθώους. Αλλά αναγνωρίζει το Βατικανό, πρώτο από όλα τα άλλα κράτη , την παπική Κροατία ως ανεξάρτητη και οδηγεί έτσι σε αιματοχυσία και διάλυση ολόκληρη την Γιουγκοσλαβία για να ανοίξει δρόμο προς Ανατολάς . Έμαθαν πλέον να κινούν τόσο καλλιτεχνικά τα παγκόσμια νήματα ώστε να μην τους υποψιάζεται κανένας. Τον 21ο αιώνα, όλοι οι Πάπες έγιναν ξαφνικά... Φιλειρηνιστές, Φιλάνθρωποι, Φιλάγαθοι, Ενωτικοί, Διαλλακτικοί!... Ο λύκος την τρίχα του αλλάζει, όχι τα χούγια του. Σε 3-4 το πολύ χρόνια θα δούμε και επίσημα Συν-Λειτουργία Ορθοδόξων και Παπικών, κρατώντας ο καθένας τα δικά του δογματικά ''ένεκεν αδελφικής αγάπης, και πανανθρώπινης ομόνοιας'' . Εκεί θα ξεκαθαρίσει για πάντα η ήρα από το σιτάρι , οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί από τους Οικουμενιστές Χριστιανούς . Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί να ενωθεί η Εκκλησία του Χριστού με ένα Κοσμικό Κράτος το οποίο θέλει να ονομάζεται Χριστιανική Εκκλησία και με ονομαζόμενους Καθολικούς Χριστιανούς οι οποίοι ΔΕΝ είναι ούτε καν Βαπτισμένοι, αλλά ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΟΙ . Να κάνουν πρώτα το Βάπτισμα που μας παρέδωσαν οι Απόστολοι του Χριστού ως προϋπόθεση, για να γίνει κάποιος μέλος της Εκκλησίας και τότε το βλέπουμε. Η Θεία Κοινωνία που λαβαίνουν από το 1200 και μετά, είναι μόνο άζυμος άρτος ! ΔΕΝ κοινωνούν Αίμα Χριστού , ενώ ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, είπε ''Αλήθεια, αλήθεια σας λέγω, εάν δεν φάτε την Σάρκα του Υιού του Ανθρώπου και δεν πιείτε το Αίμα Του, δεν έχετε ζωή μέσα σας. Εκείνος που τρώει την Σάρκα και μου πίνει το Αίμα έχει ζωή αιώνια, κι εγώ θα τον αναστήσω την έσχατη ημέρα ''. Αφαίρεσαν μόνοι τους τη ρητή εντολή του Χριστού, η οποία είναι σημαντικότατη για να είναι κάποιος ζωντανό μέλος του Σώματος του Χριστού. Για ποιά Εκκλησία λοιπόν μιλάμε χωρίς Βάπτισμα και Θεία Κοινωνία; ''Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἶχε κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων'' Αποκάλυψη ΙΓ' 11. Το προφητευμένο αυτό Θηρίο των δυο κεράτων Αρνίου αλλά με την λαλιά δράκοντα ήδη ετοιμάζεται, είναι σχεδόν έτοιμο, με την Ψευδοένωση των Εκκλησιών. Ο Θεός να επέμβει με Έλεος να μην γίνει αυτό το ανοσιούργημα και όχι με Κρίση, όπως έγινε με την υπογραφή της Ένωσης των Εκκλησιών από τον Κων/νο Παλαιολόγο λίγους μόνο μήνες πριν την Πτώση της Κων/πολης . Να λαλούμε Αλήθεια, ο Κων/νος Παλαιολόγος αναγνώρισε τον Πάπα ως Κεφαλή της Εκκλησίας(!!!) γιαυτό κατά την Πτώση της Πόλης ΔΕΝ υπήρχε Πατριάρχης. Η Ιστορία μας διδάσκει να προφυλαχθούμε.

Τόπος παραγωγής του; Η αμαρτωλή, ξεπεσμένη και πλήρως παραδιδομένη στον Αντίχριστο, Καλιφόρνια! Tεχνητό «μπέικον» πρόκειται να πλημμυρίσει σύντομα την αμερικανική τροφοδοσία, καθώς μια βιοτεχνολογική startup της Καλιφόρνια προχωρά στο επόμενο βήμα της παγκόσμιας προσπάθειας να αντικαταστήσει το πραγματικό κρέας με «υποκατάστατα» καλλιεργημένα σε εργαστήριο. Γράφει ο Frank Bergman Ωστόσο, το να πείσει κανείς ειδικός το κοινό να αποδεχτεί το νέο υπερ-επεξεργασμένο «φαγητό» μπορεί να μην είναι τόσο δύσκολο, καθώς τα εταιρικά μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ενθουσιασμένα γι’ αυτό. Η Mission Barns , μια εταιρεία της περιοχής Bay Area που ειδικεύεται σε «χοιρινό» από εργαστήριο, τώρα κυκλοφορεί αυτό που αριστερές εκδόσεις όπως το Mother Jones και το Grist , γιορτάζουν με ενθουσιασμό ως «μπέικον χωρίς σκοτωμό χοίρων». Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει αναπτύξει μια μορφή «καλλιεργημένου χοιρινού λίπους», που καλλιεργείται σε βιοαντιδραστήρες, και μπορεί να αναμιχθεί με φυτικές πρωτεΐνες και να πωληθεί ως «πραγματικό κρέας». Τα εταιρικά μέσα παρουσιάζουν αυτό ως θρίαμβο βιωσιμότητας και συμπόνιας. Αλλά οι επικριτές προειδοποιούν ότι μοιάζει πολύ περισσότερο με μια ακόμα συντονισμένη προσπάθεια να απομακρύνει τους Αμερικανούς από τα παραδοσιακά συστήματα τροφίμων και προς κρέας «δημιουργημένο σε εργαστήριο, ελεγχόμενο από εταιρείες». Όχι Γεωργία, Αλλά Παραγωγή Η Mission Barns ξεκινά παίρνοντας μια μικρή βιοψία από μια γουρούνα, με το όνομα Dawn σε μια φάρμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Τροφοδοτούν το δείγμα με ένα θρεπτικό πολτό από φυτική ζάχαρη, πρωτεΐνες και βιταμίνες μέσα σε έναν βιομηχανικό καλλιεργητή. Κατά τη διάρκεια δύο εβδομάδων, τα κύτταρα λίπους πολλαπλασιάζονται σε δεξαμενές αντί για μέσα σε ζώο. Μόλις «μεγαλώσουν», το λίπος συνδυάζεται με φυτική πρωτεΐνη για να δημιουργήσει ένα υβριδικό προϊόν. Δεν πρόκειται για ένα χοιρινή μπριζόλα, αλλά για μια άμορφη, διαμορφώσιμη ουσία πιο κοντά στο κιμά. Η Mission Barns το προωθεί ως βάση για μπέικον, κεφτεδάκια, λουκάνικα και άλλα φαγητά που μπορούν να ξαναπλαστούν χωρίς να θυμίζουν πραγματικό μέρος ζώου . Αυτό δεν είναι γεωργία. Είναι παραγωγή τροφίμων, και συμφέροντα ευθυγραμμισμένα με παγκοσμιοποιητές το αποκαλούν ήδη το μέλλον της διατροφής. Έγκριση FDA! Ανοίγει την Πόρτα στην Τροφοδοσία! Ο FDA ενέκρινε διακριτικά το λίπος από το εργαστήριο της εταιρείας τον Μάρτιο, κάνοντας τη Mission Barns την τρίτη εταιρεία στις ΗΠΑ που έχει εξουσιοδότηση να πωλεί προϊόντα ζώων καλλιεργημένα. Με τους κανονιστικούς φραγμούς να αφαιρούνται, οι επικριτές λένε ότι ο δρόμος είναι τώρα ανοιχτός για γρήγορη επέκταση σε σούπερ μάρκετ, αλυσίδες fast-food και συστήματα εφοδιασμού εστιατορίων. Είναι ακριβώς αυτό που συνέβη με προηγούμενες εταιρείες ψεύτικου «κρέατος» υποστηριζόμενες από παγκοσμιοποιητές . Εταιρικά ΜΜΕ Χειροκροτούν Καθώς τα κόστη Πέφτουν και η Κλίμακα Επεκτείνεται Τα νέα προϊόντα έρχονται με υψηλή τιμή, κοστίζοντας $13.99 για οκτώ κεφτεδάκια από εργαστήριο. Ωστόσο, παρά την υψηλή τιμή του προϊόντος, τα φιλελεύθερα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενθαρρύνουν τους Αμερικανούς να το δουν ως την επόμενη μεγάλη επανάσταση στη διατροφή. Υπογραμμίζουν πώς το κρέας βασισμένο σε φυτά ήταν κάποτε εξαιρετικά ακριβό πριν εμφανιστεί πανεθνικά, σε όλα από ράφια σούπερ μάρκετ μέχρι Whoppers του Burger King. Η υπόνοια είναι σαφής: ο στόχος είναι η μαζική υιοθέτηση. Παγκόσμια Τροφική Ημερήσια Διάταξη Ντυμένη ως «Βιωσιμότητα» Για τους επικριτές, η Mission Barns είναι απλώς το τελευταίο παράδειγμα μιας συντονισμένης ατζέντας που προωθείται από παγκόσμιες ελίτ, Κοιλάδα του Σίλικον και αριστερές ακτιβίστριες: • Αντικατάσταση της παραδοσιακής γεωργίας με πατενταρισμένες πρωτεΐνες από εργαστήριο. • Μεταφορά του ελέγχου της παραγωγής τροφίμων από κτηνοτρόφους και αγρότες σε βιοτεχνολογικές εταιρείες. • Κανονικοποίηση συνθετικής τροφής ενώ δαιμονοποιείται η φυσική γεωργία ως «μη βιώσιμη». Τα εταιρικά μέσα ήδη επαναλαμβάνουν αυτή τη αφήγηση, παρουσιάζοντας το χοιρινό από εργαστήριο ως ...ανθρώπινο(!), "φιλελεύθερο" και ...αναπόφευκτο! Θα Αποδεχτούν οι Αμερικανοί το Κρέας από Εργαστήριο; Εάν οι Αμερικανοί θέλουν να φάνε «χοιρινό λίπος» από εργαστήριο, είναι εντελώς άλλο ερώτημα. Μέχρι τώρα, το ενδιαφέρον του κοινού παραμένει χαμηλό. Παρ’ όλα αυτά, η παγκόσμια βιομηχανία τροφίμων έχει ρίξει δισεκατομμύρια σε συνθετικές «εναλλακτικές», στοχεύοντας να αλλάξει τις διατροφικές συνήθειες είτε το ζητούν οι καταναλωτές είτε όχι. Μ' άλλα λόγια, με το...ζόρι! Η Mission Barns επιμένει ότι το προϊόν της, θα έχει τελικά γεύση μπέικον και θα βοηθήσει το περιβάλλον. Αλλά πολλοί Αμερικανοί βλέπουν κάτι εντελώς διαφορετικό: Ένα μέλλον όπου η τροφοδοσία είναι συνθετική, κεντρικοποιημένη και ελεγχόμενη από μια χούφτα ισχυρών βιοτεχνολογικών και παγκοσμιοποιημένων ιδρυμάτων. Εν τω μεταξύ, τα υπάκουα εταιρικά ΜΜΕ το ...χειροκροτούν ως «πρόοδο» ! triklopodia

Τη Ρωσία όμως...τη ρώτησε; Στριμωγμένη από τον Τραμπ, η Ευρώπη προχωρά στη σύνδεση του αμυντικού μηχανισμού του Κιέβου με τον δικό της...μηχανισμό! Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε την Τρίτη 25 Νοεμβρίου υπέρ ενός προγράμματος ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας (EDIP), με προϋπολογισμό ύψους 1,5 δισ. ευρώ, που αποσκοπεί στην περαιτέρω ενσωμάτωση της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας στο ευρωπαϊκό οικοσύστημα. Είναι η πρώτη φορά που οι Βρυξέλλες προχωρούν σε μια τόσο σημαντική πρωτοβουλία για να συνδέσουν τον ουκρανικό στρατιωτικό μηχανισμό με τον δικό τους. Γιατί αυτή η βιασύνη; Επειδή οι ηγέτες μας φοβούνται ότι η Ουάσινγκτον θα κλείσει τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης. Κατά συνέπεια, άλλη μια φορά θα είναι οι φόροι των Ευρωπαίων που θα τροφοδοτήσουν την πολεμική μηχανή, μια και η Ε.Ε. βρίσκει πάντα τους τρόπους εξεύρεσης των δισεκατομμυρίων που της χρειάζονται για προτεραιότητες που δεν αφορούν τους ευρωπαϊκούς λαούς. Επιπροσθέτως, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων από το ευρωιερατείο, δεν προηγήθηκε καμία συζήτηση εντός των Κοινοβουλίων των 27. Οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών, ως συνήθως, αποφάσισαν να υπογράψουν τις επιταγές για την Ουκρανία αφήνοντας τους λαούς να πληρώσουν τον λογαριασμό. Επιχειρήματα Με 457 ψήφους υπέρ, 148 κατά και 33 αποχές, οι ευρωβουλευτές ενέκριναν το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Αμυντικής Βιομηχανίας, το οποίο θα χρηματοδοτήσει τις ουκρανικές αμυντικές βιομηχανίες. Για πρώτη φορά θα επιτραπεί σε αυτές τις βιομηχανίες να αντλήσουν πόρους από το ευρωπαϊκό ταμείο για την άμυνα, που υπερβαίνουν τα 300 εκατομμύρια ευρώ. Χάρη σε αυτό το πρόγραμμα θα μπορούν να συμμετέχουν σε έργα προμήθειας και στρατιωτικής παραγωγής που χρηματοδοτούνται απευθείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να δικαιολογήσουν την παροχή ευρωπαϊκών κεφαλαίων σε έναν ξένο τομέα, οι τεχνοκράτες χρησιμοποίησαν ένα σωρό επιχειρήματα. Ο Ευρωπαίος επίτροπος Άμυνας, Άντριους Κουμπίλιους, λίγο πριν από την ψηφοφορία δήλωσε στους ευρωβουλευτές στο Στρασβούργο: «Η ουκρανική αμυντική βιομηχανία μάς χρειάζεται. Αλλά εμείς χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερο τις αμυντικές καινοτομίες της Ουκρανίας». Οι νέοι κανόνες επιβάλλουν ότι, για να χρηματοδοτηθεί ένα αμυντικό προϊόν, τουλάχιστον το 65% του κόστους των εξαρτημάτων θα πρέπει να προέρχεται από χώρες-μέλη της Ε.Ε. ή από «χώρες-εταίρους». Επίσης, για να χρηματοδοτηθεί ένα έργο πρέπει να συμμετέχουν τουλάχιστον τέσσερα κράτη-μέλη. Μεταξύ αυτών μπορεί να είναι και η Ουκρανία. Λογαριασμός Το πρόγραμμα υιοθετείται την κατάλληλη στιγμή, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος δείχνει ξεκάθαρα ότι βαρέθηκε να βλέπει την Ευρώπη να βασίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες για την άμυνα τόσο της ίδιας όσο και της Ουκρανίας. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται σε δύσκολη θέση από τη στιγμή που ο Λευκός Οίκος έστειλε στο Κίεβο το ειρηνευτικό σχέδιο των 28 σημείων, το οποίο εξακολουθεί να προκαλεί πολλές αντιδράσεις, καθώς ζητά από τους Ουκρανούς να εγκαταλείψουν ένα μεγάλο μέρος της επικράτειάς τους και να μειώσουν τον στρατό τους. Αυτή η σταδιακή αποχώρηση των ΗΠΑ επιβεβαιώνει αυτό που πολλοί προέβλεπαν: η Ουάσινγκτον δεν επιθυμεί να παίζει άλλο τον ρόλο του χωροφύλακα παγκοσμίως εις βάρος των Αμερικανών φορολογουμένων. Οι αμυντικές δαπάνες της Ε.Ε. αναμένεται να φθάσουν φέτος τα 392 δισεκατομμύρια ευρώ , δηλαδή σχεδόν το διπλάσιο του επιπέδου που είχαν πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι περίπου 3,4 τρισεκατομμύρια ευρώ θα δαπανηθούν για την άμυνα κατά την επόμενη δεκαετία. Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Η παραχάραξη των Χριστουγέννων συνεχίζεται – Απρόσωπη «συμπεριληπτική» φάτνη έστησαν στις Βρυξέλλες! Κενά τα πρόσωπα, νεκρά τα νοήματα - Παρόμοια εκτρώματα στήνουν και δήμοι της Ελλάδας, ευτελίζοντας τα Χριστούγεννα με τα λεφτά των δημοτών! Χρόνο με το χρόνο κλιμακώνεται η αποκαθήλωση του νοήματος των Χριστουγέννων, και όπως έχουμε αναφέρει και άλλοτε, ένας βασικός δείκτης αυτής της αποϊεροποίησης είναι ο τρόπος που παρουσιάζονται (ή δεν παρουσιάζονται καθόλου) οι Φάτνες σε δημόσιους χώρους. Η ιερή σκηνή της γέννησης του Σωτήρα Χριστού τείνει να εξαφανιστεί από πλατείες και δημόσια κτήρια σε όλη την Ευρώπη. Και όταν εμφανίζεται, συνήθως αποδίδεται με καρικατούρες, με αφηρημένες παραμορφώσεις και «καλλιτεχνικές» λόξες που αφήνουν το νόημα της εορτής σαν κενό κέλυφος που δεν περιέχει τίποτε. Βλέποντας αυτά τα κακέκτυπα, περισσότερο διακρίνεις το τερατόμορφο γέννημα του «καλλιτέχνη», παρά τη γέννηση του Χριστού. Στην τεχνοκρατική καρδιά της Ευρώπης που αποτελούν οι Βρυξέλλες, στην εμβληματική πλατεία «Γκραν-Πλας», στήθηκε φέτος ένα τέτοιο κακέκτυπο Φάτνης που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Το «καλλιτεχνικό» έργο ονομάστηκε «Fabrics of the Nativity» (Υφάσματα της Γέννησης) και παρουσιάζει τρεις φιγούρες που μόνο κατά φαντασία παραπέμπουν στην Παναγία, τον Ιωσήφ και τον νεογέννητο Ιησού. Οι κούκλες φορούν ρούχα που παραπέμπουν στην εποχή του Χριστού, όμως στη θέση του άφαντου προσώπου τους, έχουν μια συρραφή από υφάσματα διαφορετικών αποχρώσεων. Παραπέμποντας – σύμφωνα με τους διοργανωτές – σε μια κοινωνία «συμπερίληψης» με ανθρώπους διαφορετικών αποχρώσεων δέρματος. Με λίγα λόγια έχουμε να κάνουμε με μια «woke» φάτνη που εμφανίζεται ως σύμβολο πολιτικής ατζέντας και συγκεκριμένα της παγκοσμιοποίησης . Το συγκεκριμένο έκτρωμα μάλιστα έλαβε και έγκριση από τον καθεδρικό ναό των Αγίων Μιχαήλ και Γουδούλης, δηλαδή έλαβε τη «βούλα» των Καθολικών, που άλλωστε αποτελούν και τους πρωτεργάτες της οικουμενιστικής πλάνης . Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες δεσμεύτηκαν να κρατήσουν τη συγκεκριμένη (άθεη) φάτνη για τα πέντε επόμενα χρόνια , συμπίπτοντας χρονικά (τυχαία άραγε;) με το κλείσιμο των εργασιών της «ατζέντας 2030», δηλαδή του ζοφερού μανιφέστου της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Εξετάζοντας τους διδακτικούς κύκλους που σχηματίζει πάντοτε η ιστορία, αν αναζητήσουμε ποιοι διεξήγαγαν ανοιχτό πόλεμο στον συμβολισμό των Χριστουγέννων, θα «σκοντάφτουμε» πάντα στην πολιτική των Ναζί. Από το 1937 οι φάτνες είχαν κηρυχθεί απαγορευμένες στη Γερμανία, και όπου εμφανίζονταν, έπρεπε να παραποιηθούν με «άριες» αναπαραστάσεις, σβάστικες, ρούνους, ελάφια και άλλα στοιχεία που παρέπεμπαν στον παγανισμό . Το δε άστρο της Βηθλεέμ έπρεπε να εξαφανιστεί διαπαντός. Οποιαδήποτε ομοιότητα με (κενά) πρόσωπα και Βρυξελλιώτικες καταστάσεις (δεν) είναι συμπτωματική. Φάτνη χωρίς Χριστό στην Καρδίτσα – Κόσμος αντέδρασε και δικαιώθηκε στην Καλαμάτα Οι Βρυξέλλες ακολουθούν το διεθνιστικό τους «ράιχ», αλλά και στην Ελλάδα δεν πηγαίνουμε καθόλου πίσω σε αυτά τα ζητήματα. Αυτές τις μέρες οι πόλεις μας ξεκινούν να φορούν τα γιορτινά τους και οι λιγοστές φάτνες που ακόμα στήνονται, ανταγωνίζονται για βραβείο αφαιρετικότητας και κακογουστιάς. Ενδεικτικά να δείξω τη φάτνη που στήθηκε στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας. Η Παναγία και ο Ιωσήφ για άλλη μια φορά έχουν κενά πρόσωπα που θυμίζουν αόριστες φιγούρες παιδικής χειροτεχνίας . Και στη θέση του μικρού Ιησού, το απόλυτο κενό. Δεν υπάρχει καν κάποια βρεφική σιλουέτα. Μόνο κάτι αδειανό που αμυδρά παραπέμπει σε λίκνο και εκπέμπει 12 ακτίνες. Ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι αυτά τα νεωτερικά ξόανα δεν έχουν καμία σχέση με τη γλυκιά θαλπωρή της παραδοσιακής φάτνης που συντροφεύει τις αναμνήσεις του. Συνειδητοποιεί ότι αυτός ο αποχρωματισμός των Χριστουγέννων δεν είναι τυχαίος . Και ένα αισιόδοξο στοιχείο είναι ότι κάποιες φορές αντιδρά. Αυτό έγινε φέτος στην Καλαμάτα (για να λέμε και κάποια ευχάριστα), όπου εδώ και αρκετά χρόνια η φάτνη είχε «εξοριστεί» από την κεντρική πλατεία και τοποθετούνταν στις καμάρες του Δημοτικού Πνευματικού Κέντρου. Μια πανέμορφη βυζαντινή φάτνη με πιστή αναπαράσταση της Γέννησης, που όμως βρισκόταν παραγκωνισμένη, μακριά από τον κεντρικό στολισμό της πόλης. Γιατί… άραγε; Πολλοί κάτοικοι είχαν παραπονεθεί επανειλημμένως στη δημοτική αρχή, υποστηρίζοντας ότι η φάτνη δεν μπορεί να είναι τοπικά και τροπικά ξέχωρη από την καρδιά της εορτής . Τα παράπονα έπιασαν τόπο και ο Δήμος έβαλε ξανά τη φάτνη κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο της κεντρικής πλατείας. Κάτι που μας διδάσκει ότι καλό είναι μεν που παρατηρούμε όλη αυτή την απαξίωση των συμβόλων, αλλά αν μένουμε μόνο στην παρατήρηση δεν κάνουμε τίποτα. Χρειάζεται να ανοίγουμε κι εμείς το στοματάκι προς τους υπεύθυνους και όχι να τους αφήνουμε να στολίζουν τις πόλεις μας με όποια κακοποίηση των Χριστουγέννων τους καπνίσει, και μάλιστα με τα δικά μας χρήματα. Δεν χρειάζεται καν καλλιτεχνικό αισθητήριο για να κρίνεις πόσο αξιόλογη είναι μια φάτνη. Φτάνει μόνο να είναι ευπρεπής, να σε αναπαύει στη θέα της, να σε συνδέει με το πνεύμα αυτού του κοσμοσωτήριου γεγονότος που σήμανε τη χαραυγή της Βασιλείας. Στα κενά πρόσωπα των άψυχων εορτών τους, εμείς να συμπληρώνουμε τα ανεξίτηλα σεβάσματα της ψυχής μας. Γιατί τα Χριστούγεννα χωρίς Χριστό είναι μια παράτα από λαμπιόνια που φωτίζουν το χάος μας.