Search this site

Tάδε έφη Αλεξάντερ Ντούνκιν, ο μεγάλος Ρώσος θεωρητικός και Ιστορικός, επιβεβαιώνοντας όλα όσα λέγαμε κατά το παρελθόν! Ο Ρώσος θεωρητικός αποκαλύπτει και το νέο όνομα της Ουκρανίας εντός του ρωσικού εθνικού κορμού: «Παλαιές Χώρες» Ο ιδεολογικός εκφραστής της σύγχρονης Ρωσίας και στενός συνεργάτης του Β.Πούτιν Αλεξάντερ Ντούγκιν ( ο οποίος το πλήρωσε με την δολοφονία της κόρης του από την ουκρανική μυστική υπηρεσία )  προβλέπει πλήρη κατάληψη της Ουκρανίας εντός δύο ετών και απορρίπτει το ειρηνευτικό σχέδιο των ΗΠΑ. Ο Ρώσος θεωρητικός Αλεξάντερ Ντούγκιν, δήλωσε ότι «η Ουκρανία θα (ξανα)γίνει ρωσική εντός δύο ετών το πολύ και θα παύσει να υπάρχει». Ο Ντούγκιν είπε ότι «το σχέδιο που πρότεινε ο ηγέτης των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι σαφώς απαράδεκτο για τη Ρωσία, ειδικά από την στιγμή που ενεπλάκησαν οι φιλοπόλεμοι της ΕΕ. Η Ουκρανία θα γίνει δική μας πλήρως εντός δύο ετών το πολύ. Ενδεχομένως πολύ νωρίτερα», είπε ο Ντούγκιν. «Δυστυχώς οι Ουκρανοί δεν ξέρουν πώς να χρησιμοποιήσουν την ανεξαρτησία τους και εύκολα μετατράπηκαν σε όχημα κατά της Ρωσίας». Και συνεχίζει: «Στην Ρωσία αναπτύσσεται ένα άλλο σχέδιο που είναι η ενσωμάτωση της ουκρανικής κοινωνίας στη Ρωσία, μετά από 30 χρόνια απόσχισης της χώρας από τον ρωσικό κορμό.  Από όσο γνωρίζω, οι εργασίες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη πάνω σε ένα λεπτομερές σχέδιο για την ενσωμάτωση της ουκρανικής κοινωνίας στον ενιαίο χώρο του «Ρωσικού Κόσμου». Οι εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη για σχολικά βιβλία, προγράμματα έκτακτης ανάγκης για τον πληθυσμό και ψυχολογική εργασία για την εξάλειψη της μαζικής αντιρωσικής υστερίας που καλλιέργησε το ΝΑτο» , δήλωσε ο Ντούγκιν. Γράφει επίσης ότι « Ένα έργο για «διοικητική αναδιάρθρωση» φέρεται να είναι έτοιμο και ότι τα ουκρανικά εδάφη πιθανότατα θα λάβουν ένα νέο όνομα. «Πιθανότατα αυτά τα εδάφη θα λάβουν ένα νέο όνομα. Ενδεχομένως “Παλαιές Χώρες”», σημείωσε ο Ρώσος θεωρητικός. Τα γραπτά του Ντούγκιν οδήγησαν στην ιδεολογική θεμελίωση της αντίδρασης της ρωσικής κοινωνίας στην διάλυση της Ρωσικής Ομοσπονδίας που μεθόδευαν ΗΠΑ και ΕΕ στην δεκαετία του 1990. Στο βιβλίο του «Τα θεμέλια της γεωπολιτικής: Το γεωπολιτικό μέλλον της Ρωσίας» του 1997, ο Ντούγκιν καταδικάζει, με μεγάλο πάθος, την αμερικανική επιρροή στην Ευρασία, κάνει έκκληση στην τότε ρωσική ηγεσία του Μπόρις Γιέλτσιν να αντιδράσει και να ενισχύσει τις σχέσεις με τα πρώην μέλη της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Το βιβλίο λέγεται ότι επηρέασε βαθιά όχι μόνο τον Β.Πούτιν, αλλά και τους νέους ηγήτορες των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, δηλαδή τους χαμηλόβαθμους -τότε- αξιωματικούς και τους επαγγελματίες υπαξιωματικούς. Εργάστηκε, για σύντομο χρονικό διάστημα, ως αρχισυντάκτης του Tsargrad TV, χριστιανορθόδοξου καναλιού που ανήκει στον επιχειρηματία Κονσταντίν Μαλοφέεφ. Στον Μαλοφέεφ επιβλήθηκαν κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2014 λόγω κατηγοριών ότι χρηματοδότησε Ρώσους επαναστάτες στην Ουκρανία . Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει κυρώσεις και σε βάρος του Ντούγκιν, το 2015, για «υπευθυνότητα ή συνενοχή σε ενέργειες ή πολιτικές που απειλούν την ειρήνη, την ασφάλεια, τη σταθερότητα, την κυριαρχία ή την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας». «Η Ουκρανία μπορεί να γίνει αναπόσπαστο, οργανικό της νέας Ρωσίας» σημείωσε. «Οι Ουκρανοί πρέπει να καταλάβουν ότι τους προσκαλούμε να δημιουργήσουν αυτή τη νέα, μεγάλη δύναμη. Όπως και οι Λευκορώσοι, οι Καζάκοι, οι Αρμένιοι, αλλά και το Αζερμπαϊτζάν και η Γεωργία. Και όλοι εκείνοι που όχι μόνο ήταν και είναι μαζί μας, αλλά και θα είναι». Κλείνει και το τελευταίο προξενείο της Πολωνίας στη Ρωσία Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ανακοίνωσε πώς κλείνει και το τελευταίο προξενείο της Πολωνίας στη Ρωσία και συγκεκριμένα το Ιρκούτσκ στη Σιβηρία. Η Μόσχα γνωστοποίησε στον Πολωνό πρεσβευτή την αφαίρεση της άδειας λειτουργίας του προξενείου του Ιρκούτσκ από το τέλος του έτους «σε απάντηση στην απόφαση των πολωνικών αρχών να αφαιρέσουν, από τις 23 Δεκεμβρίου, την άδειά τους για τη λειτουργία του γενικού προξενείου της Ρωσίας στο Γκντανσκ», αναφέρεται στην ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών. Στις 19 Νοεμβρίου, ο υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας Ράντοσλαβ Σικόρσκι ανακοίνωσε ότι αποσύρεται η άδεια λειτουργίας του ρωσικού προξενείου στο Γκντανσκ έπειτα από το σαμποτάζ στη σιδηροδρομική γραμμή Βαρσοβία-Λούμπλιν, που συνδέει την πολωνική πρωτεύουσα με τα ουκρανικά σύνορα και η οποία χαρακτηρίσθηκε πράξη κρατικής τρομοκρατίας από τη Βαρσοβία. «Θα απαντήσουμε, όχι μόνο διπλωματικά», δήλωσε στο κοινοβούλιο ο Ράντοσλαβ Σικόρσκι δεσμευόμενος για σύντομη απάντηση μετά την έκρηξη στη σιδηροδρομική γραμμή, η ευθύνη για την οποία επιρρίφθηκε σε δύο Ουκρανούς που συνεργάστηκαν με τη Ρωσία για να δημιουργήσουν χάος σε μια χώρα η οποία στηρίζει σθεναρά το Κίεβο απέναντι στη ρωσική εισβολή. Οι σχέσεις μεταξύ Βαρσοβίας και Μόσχας ήταν πάντα τεταμένες, αλλά επιδεινώθηκαν σημαντικά μετά την επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, όταν η Πολωνία έγινε ένας από τους βασικούς συμμάχους του Κιέβου. Της έκρηξης στη σιδηροδρομική γραμμή είχε προηγηθεί σειρά εμπρησμών, σαμποτάζ και κυβερνοεπιθέσεων στην Πολωνία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Το προξενείο κλείνει, ως απάντηση για το κλείσιμο του τελευταίου προξενείου της Ρωσία στην Πολωνία, του προξενείου του Γκντανσκ...

Σύμφωνα με την New York Post, "σκοτείνιασε ο προσωπάρχης του Β.Ζελένσκι όταν ο Τραμπ απέρριψε το ουκρανικό σχέδιο" Ο Αντρέι Γερμάκ απογοητεύτηκε, καθώς ο ίδιος πίστευε ότι η ουκρανική πρόταση είχε γίνει αποδεκτή από τις ΗΠΑ! Ο προσωπάρχης του Ουκρανού ηγέτη Βλαντιμίρ Ζελένσκι, Αντρέι Γερμάκ , ήταν εμφανώς ενοχλημένος αφ' ότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε δημόσια την παρουσίαση από το Κίεβο του δικού του ειρηνευτικού σχεδίου με τη Ρωσία , ανέφερε την Τρίτη η New York Post. Ο Γερμάκ βρισκόταν στη μέση μιας συνέντευξης στο αμερικανικό ΜΜΕ, όταν ο Τραμπ δημοσίευσε στο Truth Social ότι δεν θεωρούσε την πρόταση που συζητήθηκε στη Γενεύη την περασμένη εβδομάδα ως οριστικοποιημένη, δηλαδή δεν την είχε αποδεχτεί. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Γερμάκ είχε περάσει τα προηγούμενα 30 λεπτά παρουσιάζοντας το έγγραφο ως έναν σχεδόν ολοκληρωμένο κοινό οδικό χάρτη Τραμπ-Ζελένσκι που θα μπορούσε να υπογραφεί κατά τη διάρκεια των διακοπών των Ευχαριστιών. «Αφού διάβασε ολόκληρη την ανάρτηση, το πρόσωπο του Γερμάκ κατέρρευσε, προφανώς συντετριμμένο από την είδηση» , έγραψε η New York Post. Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει, φέρεται να ζήτησε 24 ώρες  «για να αξιολογήσει τη νέα πραγματικότητα». Ο Τραμπ δήλωσε ότι θα στείλει τον Υπουργό Στρατού Νταν Ντρίσκολ για να συνεχίσει τις συνομιλίες με το Κίεβο, ενώ ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ θα συνεργαστεί με τη Μόσχα. Ο πρόεδρος πρόσθεσε ότι θα συναντηθεί τόσο με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν όσο και με τον Ζελένσκι «σύντομα, αλλά ΜΟΝΟ όταν η συμφωνία για τον τερματισμό αυτού του πολέμου είναι ΤΕΛΙΚΗ ή στα τελικά της στάδια». Προηγούμενα δημοσιεύματα έχουν υποδηλώσει ότι ο Γερμάκ είναι βαθιά αντιδημοφιλής μεταξύ πολλών στον κύκλο του Τραμπ και σε όλο το ευρύτερο πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ.  Στην Ουκρανία, ο Γερμάκ κατηγορείται εδώ και καιρό ότι ασκεί ακατάλληλη επιρροή στον Ζελένσκι και στην εθνική πολιτική. Μετά την πρόσφατη απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του επί χρόνια συνεργάτη του Ζελένσκι, Τιμούρ Μίντιτς, με την κατηγορία περί μίζας 100 εκατομμυρίων δολαρίων, αρκετοί σχολιαστές ισχυρίστηκαν ότι ο Γερμάκ μπορεί να είχε ηγετικό ρόλο στο δίκτυο και προέτρεψαν την απομάκρυνσή του. Την περασμένη εβδομάδα, ο Γουίτκοφ φέρεται να ακύρωσε μια προγραμματισμένη συνάντηση με τον Γερμάκ, αφού έμαθε την έκταση του σκανδάλου διαφθοράς που έχει πλήξει το Κίεβο .

Ο Πόλεμος που δεν... τελείωσε και ...η μούφα «Ειρήνη» της Γενεύης! Η ειρήνη που συζητούν δεν είναι λύση, είναι η παραδοχή ενός ιστορικού αδιεξόδου. Η Δύση βρέθηκε στο μεγαλύτερο αδιέξοδο από το 1945 και τώρα το ...παραδέχεται! Αυτή η εποχή που βιώνει όλη η ανθρωπότητα, έχει βαλθεί να μας κάνει όλους παρανοικούς σε βαθμό να μη ξεχωρίζουμε πια το κάποιο καλό που μπορεί να προκύψει από μια σειρά κακών. Μάταια. Ουσιαστικά, βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου η Ιστορία έχει ...παγώσει. Όχι επειδή τελειώνουν οι συγκρούσεις, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλος δρόμος να συνεχιστούν . Η Δύση βρίσκεται ακριβώς εκεί. Σε ένα αδιέξοδο, όπου δεν μπορεί ούτε να διαχειριστεί ούτε να αποδεχθεί . Και για να ξεφύγει, προσπαθεί να βαφτίσει «ειρήνη» κάτι που δεν είναι ούτε ειρήνη ούτε λύση. Είναι απλώς το χρονικό μιας στρατηγικής αποτυχίας. Στη Γενεύη, εδώ που τα λέμε, δεν γράφτηκε κανένα ειρηνευτικό σχέδιο. Γράφτηκε μόνο η παραδοχή ότι το σχέδιο που είχε η Δύση για τη Ρωσία απέτυχε . Και τώρα, οι ίδιοι που έσπρωξαν την Ευρώπη στα πρόθυρα ενεργειακής, οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης, αναζητούν τρόπο να φύγουν από τη σκηνή χωρίς να φανούν ηττημένοι. Εδώ γελάμε βέβαια, αλλά ναί, ισχύει αυτό διότι όλο αυτό το άχρηστο σμάρι από τενεκέδες ξεγάνωτους που αυτοαποκαλούνται "ηγέτες", κάνουν ό,τι μπορούν γα να διασωθούν οι ίδιοι από το ρεζίλεμα, αλλά ούτε κι αυτό μπορούν. Το σχέδιο Τραμπ για μια ειρήνη χωρίς ...νικητές! Ο Τράμπ ( που ο Θεός να του δίνει μέρες και να κόβει από μας χρόνια ) επανέφερε στο τραπέζι τη λογική της παλιάς αμερικανικής πραγματιστικής σχολής . Αυτής που βάζει ως προτεραιότητα ένα μόνο πράγμα. Τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών . Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να κοστίζει δισεκατομμύρια κάθε μήνα και με την αμερικανική κοινωνία βαθιά κουρασμένη , η νέα κυβέρνηση δεν είχε άλλη επιλογή. Χρειαζόταν ένα σχέδιο που θα τέλειωνε τον πόλεμο γρήγορα, θα περιορίζει τις αμερικανικές δεσμεύσεις, θα προσέφερε στην Ευρώπη ένα προσχηματικό αφήγημα «ειρήνης» και θα στέλνει παράλληλα ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τη Μόσχα, ότι τα όρια της Ουκρανίας έχουν πλέον αλλάξει οριστικά. Το αρχικό σχέδιο των 28 σημείων, ήταν τόσο ωμά φιλορωσικό , που ούτε το Κίεβο ούτε οι Ευρωπαίοι μπορούσαν να το αποδεχθούν. Κι έτσι, ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις της Γενεύης. Όχι κατά τη γνώμη μου για να βρεθεί μια λύση, αλλά για να βρεθεί μια γλώσσα που να μην εκθέτει κανέναν . Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, το κρίσιμο «εδαφικό» βγήκε προσωρινά από το κείμενο . Όχι επειδή λύθηκε, αλλά επειδή… δεν λύνεται .Όλοι το γνωρίζουν και όλοι προσποιούνται ότι « θα το συζητήσουν αργότερα »· στη γλώσσα της διπλωματίας, πράγμα που σημαίνει πως η συζήτηση μετατίθεται επ’ αόριστον . Η αλήθεια όμως είναι απλή. Πάρα πολύ απλή και όπως όλες οι ...αλήθειες, και πολύ πικρή. Η Ουκρανία δεν πρόκειται να ξαναπάρει τα χαμένα εδάφη της . Και η Ρωσία δεν πρόκειται να αποσυρθεί για να διευκολύνει την εικόνα κανενός. Η Ευρώπη προσπάθησε, όπως πάντα αργά και φοβισμένα , να συντάξει το δικό της «ειρηνευτικό σχέδιο». Μια απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξει ότι έχει στρατηγική αυτονομία . Αλλά οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχοντας ως ηγέτες τις μαριονέτες των Λεσχών των ...Πεφωτισμένων, δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε τίποτα ουσιαστικό . Τουλάχιστον μέχρι οι μαριονετίστες τους να τους επιτρέψουν να συμφωνήσουν σε κάτι. Εδώ παίζεται μια παρτίδα σκάκι όπου το ποντάρισμα είναι ...η ίδια η επιβίωση του Αγγλοσαξωνικού μπλόκ κι εμείς νομίζουμε πως ...όλο και κάτι θα μπορούσε να γίνει. Αμ δε! Με ποιά προσόντα! Η Γερμανία βυθίζεται σε οικονομική ύφεση. Η Γαλλία παλεύει με κοινωνικό χάος. Η Ιταλία αντιδρά στις αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες, αν και η ισχύς της είναι τουλάχιστον χαμηλή. Η περιοχή δε της Βαλτικής, τρέμει χωρίς να συνειδητοποιεί ότι έχει ήδη καεί . Και η...πτωχή μεν, πλήν τίμια δε... Πολωνία παίζει τον ρόλο του πρόθυμου στρατιώτη, χωρίς να βλέπει το τίμημα. Ούτε κοινή στρατηγική υπάρχει, ούτε ενιαία γραμμή, ούτε έστω η στοιχειώδης ενότητα που θα επέτρεπε στη Γηραιά Ήπειρο να σταθεί ως ισότιμος συνομιλητής . Η Ευρώπη δεν είναι πλέον παρά μόνο το σκηνικό , και σε καμμιά περίπτωση ο πρωταγωνιστής. Τα λέγαμε χτές στο άρθρο μου " Η σαπισμένη Δύση καταρρέει βουλιάζοντας στην απόλυτη αμαρτία και στον μουσουλμανισμό! ". Να τα ξαναπούμε; Γι’ αυτό και το ευρωπαϊκό αντί-σχέδιο εγκαταλείφθηκε στο περιθώριο της G20, όπως εγκαταλείπεται μια άσκηση που κανείς δεν θέλει να βαθμολογήσει. Η Ουκρανία. Ένα Κράτος που υπάρχει μόνο στον... χάρτη! Κάποτε ο Ζελένσκι, εμφανιζόταν ως ο "ηγέτης της αντίστασης", ο "ήρωας που αντιστέκεται στην Αρκούδα", ο "υπερασπιστής της δημοκρατίας" ( εντάξει, για γέλια είναι, ο σύγχρονος οπαδός του ναζισμού να χαρακτηρίζεται χωρίς αιδώ ως...δημοκράτης ) ενώ σήμερα, εμφανίζεται ως ο ηγέτης που ταξιδεύει από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα ζητώντας χρόνο, χρήμα και όπλα που δεν υπάρχουν πια. Η Ουκρανία έχει τελειώσει ως ενιαίο κράτος . Αυτά τα καθάρματα, οι Νεοταξίτες των Λεσχών της Κόλασης, κατόρθωσαν να τη σπρώξουν στο στόμα της αρκούδας και η ...θυμωμένη Αρκούδα απλά τη κατάπιε. Ή τουλάχιστον, την καταπίνει. Το ορθόδοξο ανατολικό κομμάτι θα ενσωματωθεί — de facto και de jure — στη Ρωσία. Το δυτικό, παπικό και ευρωκεντρικό, θα απορροφηθεί από τις γύρω χώρες (Πολωνία, Τσεχία, Ρουμανία) και τα σύνορα που μάθαμε να ξέρουμε από το 1991, απλά δεν θα ξαναγυρίσουν. Η χώρα αυτή υπήρξε θυσιαστήριο. Όχι βέβαια για την ελευθερία. Ούτε βέβαια και για την δημοκρατία. Αλλά για την εμμονή των ψυχοπαθών στο να ταπεινωθεί η Ρωσία. Το ποιός ταπεινώθηκε στο τέλος, το ξέρουμε ήδη. Το Μεγάλο Αδιέξοδο της Δύσης Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος, η Ευρώπη έπαιζε έναν ρόλο που ποτέ δεν μπόρεσε να υπηρετήσει πραγματικά, αυτόν του ενιαίου πολιτικού παράγοντα. Οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης, δηλαδή οι μεγαλύτερες, Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία προσπάθησαν να συντάξουν δικό τους σχέδιο. Ένα σχέδιο που θα έβαζε τάχα την Ευρώπη στον χάρτη των αποφάσεων .Ένα σχέδιο που θα έλεγε στην Ουάσινγκτον " Δεν είστε μόνοι στην ήπειρο αυτή. Η σύγκρουση είναι και δική μας " Η πραγματικότητα αναδύθηκε γρήγορα. Η Δυτική Ευρώπη δεν έχει πυξίδα . Δεν έχει ενότητα, δεν έχει θέληση, δεν έχει βάθος στρατηγικής . Η Γερμανία φοβάται τη ρωσική οργή, η Γαλλία φοβάται να χάσει τον έλεγχο στη Μεσόγειο, η Βρετανία φοβάται να μην μείνει εκτός του παιχνιδιού . Και εν τέλει, όλοι φοβούνται την οργή του Λευκού Οίκου! Οι Ε3 (Λονδίνο, Βερολίνο, Παρίσι) πράγματι προσπάθησαν να στήσουν το...δικό τους εναλλακτικό κείμενο 28 σημείων, πιο κοντά στις ουκρανικές θέσεις, αλλά... καθυστέρησαν χαρακτηριστικά! πρροκαλώντας αντιδράσεις για τη «μεθόδευση πίσω από κλειστές πόρτες». Και στο τέλος, μάζεψαν την πρόταση στο περιθώριο της G20 για να μην συγκρουστούν με το Λευκό Οίκο. Τώρα όμως βρίσκονται σε θέση που έχει να κάνει με τη φράση " Ναί μεν δε μας αρέσει το σχέδιο Τραμπ, αλλά δεν έχουμε ούτε ενιαία θέση ούτε δική μας ισχύ για να επιβάλουμε άλλη λύση . Μ' άλλα λόγια, η δυτική Ευρώπη έχει γίνει ...κομπάρσος σε έναν πόλεμο που διεξάγεται στην αυλή της και που η ίδια ουσιαστικά, δημιούργησε! Όσον αφορά την Ιταλία, αυτή εξεγείρεται ηθικά σαν να λέει "Μας αγνοείτε, μας περιφρονείτε" και τα ρέστα. Και έχει δίκιο, εδώ που τα λέμε. Όμως, μέσα στο χάος, ακούγεται μόνο ως ψίθυρος η φωνή της Μελόνι. Άσε που την περιμένει στη γωνία κι ο Σαλβίνι, επειδή της τά 'χει μαζεμένα με τις κωλοτούμπες της. Στο τέλος της ημέρας όμως, το ευρωπαϊκό σχέδιο πετιέται στην άκρη, σαν πρόχειρη σημείωση που δεν βρήκε ποτέ χώρο στο κυρίως κείμενο. Γιατί; Μα πολύ απλά, γιατί...τσακώνονται μεταξύ τους τα...σαΐνια των Λεσχών. Η δε περίπτωση του Ζελένσκι, είναι πράγματι για...συγγραφή θεατρικού έργου τύπου Αισχύλου ή Ευρυπίδη. Αν υπογράψει το χαρτί , αποδέχεται επί της ουσίας ότι χάνει οριστικά το Ντονμπάς και την Κριμαία, παγώνει την κατάσταση σε Χερσώνα–Zαπορίζια, και στο καπάκι, βάζει φρένο στις φιλοδοξίες NATO. Τι κερδίζει (αν κερδίζει); Μόνο ένα είδος «ανάσας» και ασαφείς υποσχέσεις για ασφάλεια και ανοικοδόμηση. Αν αρνηθεί , ρισκάρει, θα βρεθεί σε ακόμη πιο δυσχερή θέση. Θα χάσει την καίρια αμερικανική βοήθεια, μπορεί να κατηγορηθεί επίσης ότι "δεν θέλει την ειρήνη" και στην τελική να βρεθεί και απομονωμένος ακόμη και μέσα στη Δύση. Ουσιαστικά, ο Τραμπ, χρησιμοποιεί την Ουκρανία σαν μοχλό πίεσης προς Ρωσία και Ευρώπη, αλλά το σώμα πάνω στο οποίο θα γίνει το πείραμα είναι… η ίδια η Ουκρανία. Όσον αφορά τώρα τη Ρωσία, η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη . Στρατιωτικά έχει παγιώσει κέρδη ( 19% ουκρανικού εδάφους περίπου υπό ρωσικό έλεγχο ) και με αυτά διαπραγματεύεται. Τι θέλει; Πρώτα απ' όλα, νομική αναγνώριση αυτών των κερδών, de facto ουδετεροποίηση της Ουκρανίας και μια σταδιακή άρση κυρώσεων. Επομένως, αν δεχτεί ένα πάγωμα χωρίς αναγνώριση, κερδίζει μεν ανάπαυλα και κατοχύρωση de facto των θέσεων στο μέτωπο, αλλά μένουν ανοιχτά το θέμα της διεθνούς νομιμοποίησης, οι κυρώσεις ασφαλώς και η πιθανότητα η Δύση να ξαναεξοπλίσει την Ουκρανία για «δεύτερο γύρο». Δηλαδή, όντως υπαρχει υποψία "παγίδας" για τη Μόσχα, αλλά όχι όπως το παρουσιάζει απλοϊκά η δυτική προπαγάνδα ή το μέρος του ελληνικού Τύπου (βλέπε ρεπορτάζ του bankingnews). Eπι της ουσίας, είναι περισσότερο μια πολυεπίπεδη παγίδα αμοιβαίας ομηρίας όπου όλοι προσπαθούν να κλειδώσουν όλους παρά ότιδήποτε άλλο. Ας δούμε όμως τα πράγματα πιο αναλυτικά για να καταλάβουμε το τι διακυβεύεται. Πρώτα απ' όλα, η Δύση δεν θέλει ειρήνη επ' ουδενί. Θέλει την ρωσική κατάρρευση με κάθε τρόπο, ακόμη και με πυρηνική σύρραξη. Αυτό είναι το θεμέλιο της αλήθειας. Η Ουκρανία ήταν ένα εργαλείο . Η Δύση δεν ήθελε απλώς να "στηρίξει το Κίεβο". Ήθελε να εξαντλήσει τη Ρωσία , να τη ρίξει σε οικονομική ασφυξία, να δει τον Πούτιν να φεύγει ντροπιασμένος και στη θέση του να μπει ένας "νέος Γιέλτσιν". Ένας τύπος ρώσικου Μητσοτάκη , να το πούμε λαϊκά. Υπάκουος, χωρίς βούληση και με ό,τι νεοταξίτικο κόλπο ακολουθήσει, δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα της ενέργειας, παράδοση της Σιβηρίας στις πολυεθνικές και πάει λέγοντας. Απέτυχαν. Η Ευρώπη-ευρωπαϊκή ένωση, είναι διαλυμένη. Πραγματικά διαλυμένη. Ακρίβεια που θυμίζει δεκαετία ’50. Βιομηχανική κατάρρευση στη Γερμανία. Γαλλία σε κοινωνική έκρηξη. Βρετανία σε ύφεση-μαμούθ. Μετανάστευση ανεξέλεγκτη. Αγροτικό κόστος εκτός ελέγχου. Πείνα και ακρίβεια σε Ελλάδα, σε Ιταλία, Ισπανία, Βαλτικές χώρες. Και όλα αυτά… για να «τιμωρήσουμε» τη Ρωσία που...δεν υπακούει. Από την άλλη, ο Τραμπ παλεύει με δύο τέρατα, το deep state και τη χρεοκοπία. Ο μόλις...έντεκα μηνών πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πολεμά...τα κέρατα του! Αμφιβάλλων αν ποτέ υπήρξε ιστορικό προηγούμενο όπου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ να είχε...τέτοια πεισματική πολεμική εναντίον του. Πρώτα απ' όλα, έχει ανοίξει μέτωπο με το "Δημοκρατικό – νεοταξικό" παρακράτος. Αυτούς τους ίδιους που έστησαν το περίφημο Russiagate, που έστησαν μομφή εναντίον του (impeachment), που έστησαν διώξεις, που έστησαν νοθευμένες επιστολικές ψήφους και τώρα, στήνουν "άρθρο 25 – στρατό και υπηρεσίες". Κι ο "πορτοκαλί" τους στέλνει το FBI γιατί ξέρει ότι πήγαν να τον φάνε μέσα από το στρατό. Αυτό ξέρετε τι έιναι; Κανονικό πραξικόπημα σε slow motion! Το shutdown δεν είναι διαδικαστικό. Είναι ΣΥΜΠΤΩΜΑ. Λεφτά δεν υπάρχουν . Οι τράπεζες ανήκουν de facto στο δίκτυο Rothschild, BlackRock, Vanguard. Και όποια κίνηση γίνει χωρίς την έγκρισή τους…ο Πρόεδρος τελειώνει πριν τελειώσει η πρότασή του. Οι ΗΠΑ λοιπόν βρίσκονται με χρέος πάνω από 35 τρις , επιτόκια υψηλά, επενδυτές που φεύγουν, και δολάριο που πλέον απειλείται ανοιχτά από τη Κίνα, τους BRICS, την ίδια τη Ρωσία και το σπουδαιότερο, η ενέργεια σε γουάν και όχι σε Δολλάριο! Αν λοιπόν υπογράψει χαρτί...ήττας απέναντι στη Ρωσία, αν φύγει με εικόνα ηττημένου, η αμερικανική αυτοκρατορία τελειώνει ! Και τώρα, το ΝΑΤΟ έχει δύο επιλογές: Ή κλιμάκωση ή παγκόσμια χρεοκοπία . Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Τι λέει πραγματικά το σχέδιο Τραμπ Πίσω από τις ωραίες λέξεις για «κυριαρχία», «μη επέκταση του ΝΑΤΟ» και «ιστορικό συμβιβασμό», το κείμενο προβλέπει: Οριστική παραχώρηση της Κριμαίας και του μεγαλύτερου μέρους του Ντονμπάς στη Ρωσία. Πάγωμα της γραμμής του μετώπου στις περιοχές Kherson και Zaporizhzhia, με την Ουκρανία να αποδέχεται de facto τον σημερινό χάρτη. Μόνιμη απαγόρευση ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Περιορισμό του ουκρανικού στρατού, με ανώτατο ταβάνι, ώστε να μην αποτελεί ποτέ ξανά σοβαρή απειλή για τη Ρωσία. Καμία σαφή και δεσμευτική υποχρέωση της Δύσης να υπερασπιστεί την Ουκρανία αν κάτι πάει στραβά στο μέλλον. Θολές αναφορές σε «αναστολή» ή «αναθεώρηση» κυρώσεων, όχι καθαρή στρατηγική τιμωρίας του επιτιθέμενου. Δηλαδή με απλά λόγια, το αρχικό κείμενο Τραμπ είναι ένα σχέδιο ακρωτηριασμού της Ουκρανίας με αντάλλαγμα μια αμφίβολη υπόσχεση ότι η Ρωσία "δεν θα ξανακάνει τα ίδια" (ποιά...ίδια; Αφού ο ίδιος ο Πούτιν είχε πεί επανειλημμένως πως δεν τον εμδιαφέρει εισβολή ρωσικών στρατευμάτων στην δυτική Ευρώπη, αλλά αυτοί το χαβά τους) . Όχι τυχαία λοιπόν, πλήθος αναλυτών στη Δύση το χαρακτήρισαν "φιλορωσικό", "ρωσικό wishlist", ακόμα και «σχέδιο παράδοσης»! Οουσιαστικά...έχουν δίκιο. Πράγματι, αυτό κάνει ο Τράμπ, δηλώνοντας έτσι ουσιαστικά προς τους ευρωπαίους τσαρλατάνους ότι " αφού τον ξεκινήσατε εσείς τον πόλεμο και χάσατε τραγικά, ο νικητής θα...τα πάρει όλα! Τα δικά μου συμφέροντα είναι να τελειώσει αυτό οπότε, φάτε το κορόμηλο και σκασμός " Και τότε έρχεται η Γενεύη. Εκεί, αντιπρόσωποι των ΗΠΑ, της Ουκρανίας και των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων κάθονται στο ίδιο τραπέζι. Το αποτέλεσμα; Ένα «updated and refined framework» , όπως το βάφτισαν, δηλαδή σε κοινή ελληνική, ένα αναθεωρημένο πλαίσιο, πιο «ευαίσθητο» δήθεν στις ανάγκες Κιέβου και Δ. Ευρώπης. Τι σημαίνει όμως αυτό στην πράξη; Κάποια από τα πιο κραυγαλέα σημεία, όπως η ρητή αναγνώριση των εδαφών ως ρωσικών πχ, αφαιρούνται από το κείμενο. Το εδαφικό ζήτημα "παρκάρεται" για αργότερα, να συζητηθεί κατ’ ιδίαν δηλαδή ανάμεσα σε Trump και Zelensky και...βλέπουμε. Από την άλλη, μένει ως «πλαίσιο» μια συμφωνία που σταματά τον πόλεμο στην τρέχουσα γραμμή του μετώπου, ζητά από την Ουκρανία να περιορίσει στρατό και φιλοδοξίες, αλλά δεν δίνει στη Ρωσία την καθαρή νομική αναγνώριση που ζητά. Έτσι, η Ουκρανία πιέζεται να αποδεχτεί την πραγματικότητα στο πεδίο χωρίς αποζημίωση σε πολιτικό κεφάλαιο, ενώ η Ρωσία καλείται να σταματήσει έναν πόλεμο στον οποίο έχει το πάνω χέρι, χωρίς οι νίκες της να γίνονται διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι το σημείο όπου αρχίζει να μυρίζει «παγίδα». Όχι απλά για το Κίεβο, αλλά και για τη Μόσχα. Και ασφαλώς, ο Πούτιν δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτεί τίποτε περισσότερο ή λιγότερο, από αυτά που δικαιούται ένας νικητής. Δηλαδή...όλα! Κι αυτό αυτομάτως δείχνει ότι ο μεγάλος ηττημένος είναι η Δύση. Οι φιλολογίες και τα...απόνερα Όσο κι αν προσπαθούν λοιπόν να το κρύψουν οι δυτικοί ηγέτες, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η Δύση βρίσκεται μπροστά στο μεγαλύτερο αδιέξοδο της σύγχρονης Ιστορίας. Δεν πρόκειται απλώς για μια αποτυχημένη διαπραγμάτευση ή για έναν πόλεμο που δεν πήγε όπως σχεδίαζαν. Πρόκειται για τη δομική κατάρρευση ενός ολόκληρου συστήματος . Η Ουκρανία υπήρξε το εργαλείο για έναν στόχο πολύ ευρύτερο , την αποδυνάμωση και την εσωτερική διάλυση της Ρωσίας. Το σχέδιο ήταν απλό στη θεωρία. Να εξαντληθεί η Μόσχα οικονομικά, να πιεστεί πολιτικά, να αποσταθεροποιηθεί εσωτερικά και στο τέλος να αναδυθεί ένας ηγέτης πειθήνιος, ένας νέος Γιέλτσιν , έτοιμος να παραδώσει τον πλούτο της χώρας σε δυτικούς ομίλους και να ευθυγραμμίσει την ρωσική εξωτερική πολιτική με τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Αυτό το σχέδιο απέτυχε. Πιο καθαρά δεν γίνεται. Η Ρωσία, παρά τις κυρώσεις, βρήκε τρόπους να αναπνεύσει, να εμπορευθεί, να σταθεροποιήσει την οικονομία της και να αναδιοργανώσει την παραγωγή της . Ξεκίνησε από την άμυνα και κατέληξε σε πρωτοβουλία κινήσεων και στρατηγικών συμμαχιών. Ανέτρεψε τις εκτιμήσεις των διαφόρων δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών, των δυτικών υπουργείων εξωτερικών και των «ειδικών» ασφαλώς των δεξαμενών σκέψης. Η Δύση επί της ουσίας, δεν είχε κανένα σχέδιο Β. Και τώρα δεν έχει ούτε καν σχέδιο Γ. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο στόχος της αποδυνάμωσης της Ρωσίας επιτεύχθηκε αλλά...εις βάρος της ίδιας της Δύσης! Σήμερα, δεν είναι η Μόσχα αυτή που εξαντλείται. Είναι το Βερολίνο. Είναι το Παρίσι. Είναι η Ρώμη. Είναι το Λονδίνο. Είναι η ίδια η Ουάσινγκτον. Το παράδοξο είναι ότι ...παρά τη στρατηγική ήττα που έχει υποστεί η Δύση, καμία από τις δύο πλευρές δεν μπορεί να υποχωρήσει χωρίς πολιτική καταστροφή . Γι’ αυτό και το αδιέξοδο είναι απόλυτο . Όχι για τη Ρωσία, γιατί ούτως ή άλλως η Μόσχα θα...παρελάσει και μάλιστα φοβούμαι πως θα παρελάσει μέσα στο Κίεβο, την πόλη σύμβολο των Ρώσων η οποία βρέθηκε μετά τις αλχημίες του Στάλιν, στα χέρια ...δυτικών παρασίτων. Το αδιέξοδο είναι ΚΑΘΑΡΑ της Δύσης. Και ασφαλώς, δύο δυνάμεις αυτού του μεγέθους, όταν δεν μπορούν να νικήσουν ούτε να συμβιβαστούν, οδηγούνται είτε σε σύγκρουση είτε σε κατάρρευση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία δεν είναι πλέον ανεξάρτητος παράγοντας . Ως κράτος έχει τελειώσει. Τα είπαμε πιο πάνω. Και εδώ, μέσα σε όλη αυτήν τη θύελλα, έρχεται η φωνή της Ορθοδοξίας να φωτίσει αυτό που δεν βλέπουν οι ηγεσίες των λαών. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είχε προειδοποιήσει: "Θα προσπαθήσουν να το λύσουν με την πέννα, μα δεν θα μπορούν. Ενενήντα εννιά φορές με τον πόλεμο και μία με την πέννα" Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει θεϊκή Χάρη για να καταλάβει σε ποια εποχή αναφερόταν ο Άγιος . Ασφαλώς στο σήμερα! Το οποίο ζούμε τώρα . Ζούμε την εποχή όπου η πέννα αποτυγχάνε ι. Όπου τα προσχέδια, οι σύνοδοι και οι συμφωνίες δεν μπορούν να καλύψουν την αλήθεια, που λέει ότι για να εξυπηρετηθούν τα παγκόσμια συμφέροντα, πρέπει να χυθεί αίμα. Μ' άλλα λόγια, η τελική φάση του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου, είναι εδώ και με στοιχεία ακλόνητα. Όπως και να χει όμως, αν βγάλουμε τον Θεό απ την εξίσωση, δεν υπάρχει και λύση. Γιατί η Ιστορία δεν γράφεται τελικά από διπλωμάτες και ισχυρούς. Γράφεται από Εκείνον που επιτρέπει την κρίση για να οδηγήσει στη δικαιοσύνη . Και μέσα από αυτό το αδιέξοδο, το θέλημα του Κυρίου θα αποκαλυφθεί .Όπως προείπαν οι Άγιοι. Όπως μαρτυρεί η εποχή μας. Ο κόσμος αλλάζει — όχι από την πέννα των ισχυρών, αλλά από την οικονομία της Θείας Πρόνοιας... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Αποδόμηση, Woke Θεολογία και η Πορνογραφική Μεταμόρφωση του Δυτικού Ανθρώπου! Όταν το πορνό και το Ισλάμ, γίνονται ένα και θερίζουν κάθε έννοια ανθρωπισμού, κάθε έννοια χριστιανικότητας... Η Θέμιδα στέκει ακέφαλη πάνω στα ερείπια της Δύσης, ενώ στην οθόνη του λάπτοπ το ιντερνετικό πορνό φωτίζει το σκοτάδι. η Ευρώπη γκρεμίζει μόνη της τον πολιτισμό της. (Φωτό από ΑΙ) Μια υπουργός (Δόμνα Μιχαηλίδου, Υπουργός ΝΔ) σε δημόσιο συνέδριο, να συμμετέχει σε συζήτηση για την «αναχρονιστικότητα της μονογαμίας» και να αναρωτιέται κι όλας αν η μονογαμία είναι πλέον...ξεπερασμένη!  Μια Γερμανίδα πάστορας, σχεδόν την ίδια ημέρα, να «ευλογεί» τέσσερις(!) άνδρες σε ...πολυαμορικό (πολλές...αγάπες μαζί) γάμο! Και μια Ευρώπη, που ψάχνει εναγωνίως νέες ταυτότητες επειδή απώλεσε την ίδια την ψυχή της... Θεέ μου, τι ζούμε! Όλα αυτά που ανέφερα πιο πάνω, δεν είναι μεμονωμένα φαινόμενα. Δεν πρόκειται κάν για «γραφικότητες». Δεν είναι ούτε μεθυσμένες εξαιρέσεις της Ιστορίας. Είναι η ίδια η Ιστορία που ντρέπεται κατάφορα να καταγράψει ό,τι βλέπει. Και η ιστορία, όταν δεν καθοδηγείται από αρετή, οδηγείται από παράκρουση. O ζόφος της Μεταχριστιανικής Παρακμής... Ο δυτικός κόσμος μοιάζει, στις μέρες μας, με εκείνα τα πελώρια κτίσματα της αρχαιότητας που αρχίζουν να ραγίζουν όχι από έναν σεισμό, αλλά από μια εσωτερική σήψη, που απλώνεται ύπουλα από θεμέλιο σε θεμέλιο, μέχρις ότου ολόκληρο το οικοδόμημα, που κάποτε έμοιαζε άτρωτο, αρχίζει να γέρνει τόσο ανεπαίσθητα ώστε να μη γίνεται αμέσως αντιληπτό . Κι όμως, αν κανείς σταθεί λίγα μόλις λεπτά και παρατηρήσει τον ορίζοντα, διαπιστώνει ότι η Δύση δεν βρίσκεται στην τοποθεσία του ηλίου αλλά στην τοποθεσία ενός πολιτισμού που δεν θυμάται πια ποιος υπήρξε και κυρίως ποιον πρόδωσε. Πώς η Δύση έφτασε στη παράνοια της Woke Agenda και στον απόλυτο ξεπεσμό Η Ευρώπη μοιάζει να τελειώνει.Ή, ίσως πιο σωστά,  να έχει ήδη τελειώσει , κι απλώς να μην έχει ακόμη ανακοινωθεί επισήμως ο θάνατός της . Δεν έσβησε σε μια νύχτα, ούτε χάθηκε με μια βίαιη έκρηξη. Ξεψύχησε με τον τρόπο που πεθαίνουν οι πολιτισμοί που λησμονούν τις πνευματικές τους ρίζες . Αργά και διαβρωτικά. Έ χασε την πίστη της στον Θεό που τη γέννησε, αποκήρυξε τα ήθη που τη συγκρότησαν, κατέστρεψε τη μνήμη που τη θεμελίωσε. Έτσι, ο πολιτισμός που αναδύθηκε μέσα από τις κοσμογονικές συναντήσεις της ελληνικής σοφίας, του ρωμαϊκού δικαίου και της χριστιανικής αποκάλυψης, σήμερα παραπαίει μέσα σε ένα κενό που δεν είναι απλώς ηθικό, αλλά βαθιά οντολογικό. Και η εικόνα που έφτασε πρόσφατα από το Βερολίνο - μια πάστορας να «ευλογεί» τέσσερις άνδρες σε έναν τελετουργικό «pop-up γάμο» - όπως τον ονομάζουν τώρα οι αντίχριστοι - δεν είναι απλώς μια γραφικότητα. Είναι το σύμβολο μιας ηπείρου, που απογυμνώνει τη δική της ιστορία , σαν να θέλει ν α αποσυναρμολογήσει τα θεμέλια που την έκαναν για αιώνες προπύργιο πολιτισμού. Δεν έχουμε απέναντί μας μια Ευρώπη «προοδευτική», αλλά μια Ευρώπη  ανιστόρητη και πνευματικά τυφλή , που επιχειρεί να ξαναγράψει τη θεολογία με όρους ψυχολογίας , τη βιολογία με όρους φαντασίωσης , την ανθρωπολογία με όρους επιθυμίας. Κι εκεί ακριβώς αρχίζει ο ζόφος. Για να αντιληφθεί κανείς την ύψιστη παρακμή του παρόντος , πρέπει να ανακαλέσει στη μνήμη του το μεγαλείο του παρελθόντος . Γιατί ο πολιτισμός που καταρρέει σήμερα δεν είναι ένας τυχαίος πολιτισμός∙ είναι ο πολιτισμός που έγινε θεμέλιο της ανθρωπότητας για δύο χιλιετίες. Η Ρωμανία , η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους που οι Φράγκοι πολύ αργότερα ονόμασαν «Βυζάντιο» γιατί έτσι τους σύμφερε, υπήρξε η μοναδική αυτοκρατορία που συνδύασε τον ελληνικό λόγο, τη ρωμαϊκή πολιτειακή δομή και ασφαλώς την ορθόδοξη χριστιανική αλήθεια. Δεν ήταν μια αυτοκρατορία δόρατος και αίματος, όπως οι αυτοκρατορίες της Δύσης. Ήταν μια αυτοκρατορία νοήματος . Μια αυτοκρατορία που πίστευε ότι η πολιτική είναι προέκταση της θεολογίας και ότι η εξουσία είναι ευθύνη, όχι λάφυρο. Το ελληνικό πνεύμα, που είχε διδάξει τον κόσμο πώς να συλλογίζεται, συνάντησε τον χριστιανικό λόγο που δίδαξε στον κόσμο πώς να σώζεται . Και αυτή η συνάντηση έγινε το σπουδαιότερο πολιτισμικό γεγονός της ιστορίας . Αυτός ο κόσμος έπεσε στις 29 Μαΐου 1453. Οι τοίχοι έσπασαν, αλλά η κοσμοαντίληψη κράτησε για αιώνες ακόμη, μέχρι που η σύγχρονη Δύση αποφάσισε να την ξεριζώσει από τη μνήμη της. Το Σχίσμα του 1054, δεν ήταν μια θεολογική λεπτομέρεια, αλλά μια κοσμοϊστορική τομή. Η Δύση αποφάσισε, ουσιαστικά, να διακόψει τον ομφάλιο λώρο με την ορθόδοξη παράδοση και να αυτονομηθεί. Από την ώρα που ο Πάπας απαίτησε να καταστεί μοναδική αυθεντία , η Δύση άλλαξε ρότα. Οι μεγάλοι των Πατέρων - ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος - δεν την ενέπνεαν πια. Ή μάλλον, τους θεωρούσε "γραίκικα μιάσματα". Τη θέση τους πήραν οι σχολαστικοί, οι νομικίστικες διατυπώσεις και η θεολογία που γίνεται εξουσία αντί για θεραπεία. Αργότερα, η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση θα τραυματίσει ακόμη βαθύτερα το σώμα της Δύσης. Όπως επισημαίνει ο ρωσο-γερμανός θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου Johann Meyendorff‎‎ , « η Μεταρρύθμιση ήταν πραγματικά μια απόπειρα για την απελευθέρωση του Δυτικού Χριστιανισμού από το σχολαστικό περίγραμμα της σκέψης και για την επαναφορά του στην Αγία Γραφή και τον πρώιμο Χριστιανισμό ». Ο Λούθηρος, ο Καλβίνος και οι επιγόνοι τους δεν ζήτησαν απλώς ανανέωση. Ζήτησαν αυτοθέωση του πιστού . Ο καθένας με το βιβλίο του στο χέρι και την επιθυμία του στην καρδιά έγινε «εκκλησία». Και όταν ο καθένας γίνεται εκκλησία,τότε καμία Εκκλησία δεν υπάρχει. Αυτό ήταν το πρώτο τεράστιο ρήγμα. Έκτοτε, ο Θεός στη Δύση άρχισε να μπαίνει σε δεύτερο πλάνο. Δεν ήταν πλέον Πατέρας που σώζει, αλλά μια αφηρημένη ιδέα που χωρούσε μέσα σε φιλοσοφικά σχήματα ή σε προσωπικές ερμηνείες. Μαζί με τη Θεότητα, από το κέντρο της Δύσης άρχισε να φεύγει και η ανθρωπολογία . Ο άνθρωπος δεν ήταν πλέον πρόσωπο, ήταν υποκείμενο επιθυμιών. Και όταν η επιθυμία γίνεται κανονιστικό μέτρο της ζωής, τότε η κοινωνία παύει να δομείται πάνω σε σταθερά θεμέλια και αρχίζει να χτίζεται πάνω στην ψυχολογία των στιγμών. Σ’ αυτό το σαθρό "έδαφος", η οικογένεια γίνεται " συμβόλαιο" (τα περίφημα συμβόλαια γάμου), ο γάμος γίνεται "δικαίωμα", ο έρωτας μετατρέπεται σε "διαπραγμάτευση" και η ταυτότητα "ρευστοποιείται". Και μέσα από τα ερείπια αυτού του κόσμου ξεπηδά το woke φαινόμενο. Η Woke Θρησκεία: Η νέα «Μεταρρύθμιση» της Δύσης Η woke agenda ως ιδεολογία, δεν είναι την ουσία της κοινωνικό ρεύμα. Πρόκειται για κάποια καινούργια θρησκεία. Έχει τα δόγματά της, τη "θεολογία" της, τους "μάρτυρές" της, ακόμη και τις ιερές της τελετουργίες. Τα τρία μεγάλα πιστεύω της, είναι αυτά που περίπου έχουν γραφτεί κατά καιρούς αλλά με άλλο τρόπο. Εγώ απλά τα αποκωδικοποιώ. Το πρώτο και σπουδαιότερο, είναι και το σημείο ζέσης. " Ο άνθρωπος αυτοδημιουργείται". Δηλαδή, μας λένε λίγο-πολύ πως δεν υπάρχει φύση, άρα και δεν υπάρχει κάτι δεδομένο. Όλα είναι ζήτημα αυτοδημιουργίας. Το δεύτερο, έχει να κάνει με την επιθυμία. " Η επιθυμία είναι ιερή". Ό,τι αισθάνομαι ότι είμαι, κοινώς σε ό,τι αυτοπροσδιορίζομαι, πρέπει να αναγνωριστεί θεσμικά. Είμαι άντρας αλλά αισθάνομαι γυναίκα; Πρέπει ο άλλος και φυσικά το κράτος να το δεχθεί. Είμαι γυναίκα αλλά νιώθω ότι είμαι...ερμαφρόδιτη και έχω μόνο γυναικείο όνομα; Έχω το δικαίωμα να προσθέσω και ένα αντρικό όνομα δίπλα στο πρώτο. Και τέλος, με βάση τα πρώτα δύο, " Η ταυτότητα είναι θεότητα" και ως εκ τούτου, πρέπει να λατρεύεται, να προστατεύεται, να θεσμοθετείται. Η woke ιδεολογία, είναι το πλέον τελειότερο όπλο των Σατανιστών-Καμπαλιστών Νεοταξιτών. Οι προθέσεις της είναι πάρα πολύ απλές. Επιχειρεί να φτιάξει έναν νέο άνθρωπο, χωρίς παρελθόν, χωρίς οικογένεια, χωρίς πίστη, χωρίς όρια στον εσωτερικό του κόσμο. Ο μόνος περιορισμός που αναγνωρίζει αυτή η νέα «θρησκεία» είναι το δικαίωμα της επιθυμίας. Όλα πρέπει να υποταχθούν σε αυτό. Νομοθεσίες, θεσμοί, Εκκλησίες, σχολεία, τα πάντα ως κοινωνική διαμόρφωση. Και με βάση την ανωτέρω επεξήγηση, αντιλαμβανόμαστε και από πού πηγάζουν ή και πώς εμφανίζονται τελετές σαν αυτή στο Βερολίνο ή σαν αυτό το τερατούργημα της περσινής Ολυμπιάδας του Παρισιού. Μια πάστορας με ροζ μαλλιά, τέσσερις άνδρες, ευλογίες "πολύχρωμες" που θυμίζουν περισσότερο φεστιβάλ παρά μυστήριο και άλλα τέτοια καραγκιοζιλίκια. Και η αποθέωση σε μια ερώτηση που θα έκανε τους Άγιους Πατέρες της Ορθοδοξίας να δακρύσουν: «Τι θα είχε ο Θεός να πει αν αντί για δύο ήταν τέσσερις;» Η φράση αποτυπώνει με ανατριχιαστική ακρίβεια, τη μετάλλαξη της δυτικής θεολογίας . Ο Θεός δεν είναι πια Αποκάλυψη, είναι ψυχολογικό εργαλείο . Δεν είναι Πατέρας που εκφέρει αλήθεια, είναι καθρέφτης επιθυμιών. Ο γάμος, ο "pop up" γάμος, δεν είναι πλέον ένωση δύο προσώπων σε μία αρχέγονη ενότητα, με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας και γέννησης νέων ανθρώπων, αλλά γίνεται «διαπραγμάτευση μεταξύ ενδιαφερομένων μερών» που δεν έχουν κανένα σκοπό, παρά μόνο τη "διασκέδαση" μέσω ενός βρώμικου και εμετικού "σεξ", όπως ακριβώς υπάρχει μέσα στα πορνοσάιτ με τον τίτλο "Family Sex Therapy". Δεν υπάρχει κανένα απολύτως μυστήριο. Το μόνο "μυστήριο" που υπάρχει είναι ένα κακέκτυπο της έννοιας του performance. Η Εκκλησία γίνεται σκηνή κι ο "ιερέας" γίνεται εμψυχωτής με καρναβαλική εμφάνιση. Και ο Θεός; Ο Θεός εξορίζεται με ευγένεια από τον ίδιο Του τον οίκο. H Δύση καταρρέει έχοντας ως σημαία της τη πορνογραφία Αν υπάρχει ένα στοιχείο που αποτυπώνει το βάθος της παρακμής, αυτό είναι η πορνογραφία. Όχι μόνο ως εικόνα, αλλά ως ολόκληρο οικοδόμημα εξουσίας. Η πορνογραφία, πολύ πιο πέρα από μια βιομηχανία εικόνων, λειτουργεί πλέον σαν ένας λεπτός και ύπουλος μηχανισμός εξουσίας και ελέγχου . Ένας μηχανισμός που δεν κατακτά με βία, αλλά με υπνωτισμό. Που δεν επιτίθεται στο σώμα, αλλά στο βλέμμα και στο υποσυνείδητο και που δεν χειραγωγεί τον άνθρωπο από έξω, αλλά τον αφοπλίζει από μέσα. Η πορνογραφία, αναπτύχθηκε υπόγεια, μέσα από τις δήθεν ταινίες τέχνης και τη γαλλική " nouvelle vague". Στην αρχή, υπήρχε μόνο ένα γυμνό γυναικείο κορμί και μια εικόνα που παρέπεμπε σε αλλες "εικόνες" νοερά . Στη συνέχεια, μέσω της "σεξουαλικής επανάστασης", τα γερμανικά κυρίως και τα σκανδιναβικά κινηματογραφικά στούντιο από το 1965, άρχισαν δειλά δειλά να δημιουργούν ταινίες μικρού μήκους που προβάλλονταν ως ... "τσόντες" σε κινηματογράφους καταγωγίων , συνήθως μετά από ταινίες γουέστερν σπαγγέτι (άνδρες η πλειοψηφία των θεατών). Ο Θανάσης Βέγγος κοιτάζει τη διαφήμιση μιας ταινίας πορνό για ...όλους στη Γερμανία του 1970 ("Ο Τσαρλατάνος", 1971) Στις αρχές της δεκαετίας του '70, το πορνό είχε ήδη αναπτυχθεί ταχύτατα. Η Γερμανία του Προτεσταντισμού, δημιουργεί ολοκληρωμένες πλέον ταινίες, τόσο για τα καταγώγια (καθαρό πορνό με συνεχή δράση) αλλά και ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ (ενήλικα ζευγάρια) όπου υπάρχουν διάφορες ιστορίες με σεξουαλικές πράξεις straight. Η Γαλλία δημιουργεί το δικό της "πορνό", με το γαλλικό στυλιζάρισμα και το προωθεί σε όλη την Ευρώπη, ενώ η Αγγλία παραμένει θεατής, εισάγοντας μόνο ταινίες από τις εν λόγω χώρες λόγω του βρετανικού πουριτανισμού. Το πορνό όμως που προσπαθεί να εισβάλλει και στην οικογενειακή ψυχαγωγία (άνδρας-γυναίκα, σύζυγοι) για να διαβρώσει καί την ίδια την οικογένεια, τα κατάφερε στην περίπτωση της "θρυλικής" πλέον ταινίας "Βαθύ Λαρρύγι" με τη γνωστή σε όλους μας, μακαρίτισσα πλέον Λίντα Λάβλεϊς. Ήταν η ταινία που απενοχοποίησε το πορνό στην Αμερική και έγινε η πρώτη πετυχημένη εμπορικά δημιουργία του είδους. Το «Βαθύ Λαρύγγι» έσπασε κυριολεκτικά τα ταμεία ( περιλήφθηκε στη λίστα με τις 10 εμπορικότερες ταινίες της χρονιάς! ), απογείωσε το πορνογραφικό σινεμά και άνοιξε διάπλατα τις πόρτες για το οικογενειακό πορνό. Μ' άλλα λόγια, σκοπός των "ιθυνόντων" που βρίσκονταν πίσω απ την προώθηση της ταινίας, ήταν καθαρά η απελευθέρωση, ή αν θέλετε, η πλήρης ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των ηθών, καθώς όλοι την είδαν και μάλιστα παραδέχονταν ανοιχτά πια ότι την είχαν δει. Η βιομηχανία πλέον του πορνό εγκαταστάθηκε στο Χόλυγουντ για τα καλά και παρήγαγε κάθε χρόνο 60-100 ταινίες για να προμηθεύσει την αγορά όλης της Δύσης, οι οποίες πλέον προβάλλονταν σε "ειδικούς" κινηματογράφους, στους οποίους σύχναζαν κυρίως μοναχικοί άνδρες κάθε ηλικίας, ακόμη και υπερήλικες! Μετά από κάποια χρόνια, εκεί σύχναζαν και πόρνες, οι οποίες ψάρευαν "πελάτες" για στοματικό έρωτα με φόντο το...πανί! Στην Ελλάδα, το πορνό ήρθε σχεδόν την ίδια περίοδο με την υπόλοιπη ευρωπαϊκή Δύση . Ο εμπορικός κινηματογράφος μετά την εισβολή της τηλεόρασης στα σπίτια των Ελλήνων, υπέστη μια τεράστια κρίση και οι παραγωγοί - πλην της Φίνος Φίλμ - για να επιβιώσουν, γύριζαν φτηνές ταινίες soft porn δημιουργώντας νέους πρωταγωνιστές αλλά και...θεατές που δεν έχαναν την ευκαιρία να δουν την Αννα Φόνσου γυμνή, την εκρηκτική Μαρία Ιωαννίδου σε αισθησιακό στριπτίζ στη ταινία "Γυναικοκρατία" και τις δευτεροκλασάτες Γκιζέλα Ντάλι, Ρένα Κοσμίδου, Νατάσα Ο'φρει, Τίνα Σπάθη κλπ. Ο στόχος όμως των "ιθυνόντων" που το προωθούσαν δεν είχε επιτευχθεί. Οι κινηματογράφοι που πρόβαλλαν τις ταινίες αυτές, δεν ήταν χώρος για ζευγάρια, αλλά για μοναχικούς άνδρες υπόπτων προθέσεων. Έτσι, με την επανάσταση των οικιακών συσκευών βίντεομαγνητόφωνων, το πορνό εισέβαλλε μέσα στα σπίτια των Ευρωπαίων και των Αμερικανών και...γκρέμισε την ίδια την οικογένεια, διαφθείροντας την. Τα videoclub δημιουργούσαν "ειδικούς" χώρους για τις ταινίες αυτές και οι εταιρίες εκμετάλλευσης τους γέμιζαν με ζεστό χρήμα. Και η διαφθορά και η πτώση της ηθικής, έκαναν τις πρωτες τους εμφανίσεις . Οι γυναίκες πλέον, ως χειραφετημένες και απαλλαγμένες από την πατριαρχία , παράλληλα με τη δημιουργία των γνωστών club, ντυνονται προκλητικά και μετατρέπονται σε ...κάτι άλλο. Πάντως όχι στο πρότυπο της συζύγου, μητέρας και νοικοκυράς. Παράλληλα με όλα τα παραπάνω και την βαθιά επήρεια του οικικακού πλέον πορνό, δημιουργούνται κλειστά Club ανταλλαγής συζύγων(!) τα οποία ικανοποιούν τις ερωτικές φαντασιώσεις των ζευγαριών , ελεύθερου σεξ και...με τη συνοδεία ελαφρών ναρκωτικών πάντα . Η Νεά Εποχή των σατανοκρατούμενων Νεοταξιτών, έχει ήδη διαφθείρει πλέον τον φορέα της ζωής, τη γυναίκα δηλαδή με ανυπολόγιστα αποτελέσματα... Μετά την είσοδο πλέον της ψηφιακής εποχής, τ ο πορνό γίνεται...δημόσιο θέαμα σε όλη τη Δύση . Τα πορνοσάιτ ανοίγουν το ένα μετά το άλλο και δεν "εκπαιδεύουν" μόνο...ενήλικες και ζευγάρια, αλλά και εφήβους! Από το 2005 και μετά, όπου η παρουσία των smart τηλεφώνων που έκαναν και καταγραφές βίντεο, οι έφηβοι δημιουργούν τις δικές τους "πορνοταινίες" κάνοντας ακατανόμαστες πράξεις μέσα στις σχολικές αίθουσες με τις συμμαθήτριες τους οι οποίες συμμετείχαν με μεγάλη προθυμία και τις διοχέτευαν στο ιντερνετ με αποτέλεσμα να ξεσπάσει σκάνδαλο, που ...γρηγορα κουκουλώθηκε για να μην υπάρξουν περαιτέρω συνέπειες. Επίσης, σε ρεπορτάζ της εφημερίδας "Τα Νέα" της 19ης Μαΐου 2009, διαβάζουμε πως οι έφηβοι πλέον από τα 15 τους κυρίως (αγόρια) ή από τα 14 τους (κορίτσια), είχαν πλέον...σεξουαλική ζωή και μάλιστα στην πιο σκληρή της φάση, μιας και τα παιδιά μιμούνται ό,τι βλέπουν. Το αποτέλεσμα, τουλάχιστον τραγικό. Οι περισσότερες κοπέλες που σήμερα διανύουν τα 30 τους χρόνια, να βρίσκονται με σχεδόν κατεστραμμένες μήτρες από τη διαδοχική αλλαγή συντρόφων και να έχουν σοβαρά προβλήματα με τις εγκυμοσύνες τους . Ένα σοβαρό ποσοστό μάλιστα των γυναικών αυτής της γενιάς, αδυνατεί να κυοφορήσει και καταφεύγει στην εξωσωματική γονιμοποίηση με δραματικές συνέπειες... Σήμερα, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι καταναλώνουν πορνογραφία καθημερινά στις πορνοσελίδες. Ολόκληρες γενιές εθίζονται, πριν καν μπουν στην εφηβεία, η σεξουαλικότητα αποσπάται από την οικειότητα και γίνεται βιομηχανικό προϊόν. Συνεπώς, η πορνογραφία δεν εμφανίστηκε τυχαία. Ήταν και είναι προϊόν των Νεοταξιτών-Καμπαλιστών για να μπορέσουν να δημιουργήσουν την νέα γενιά μέτα-ανθρώπων που στην ύπαρξη τους η λέξη "ηθική" όχι μόνο δεν θα υπάρχει, αλλά και θα είναι και απαγορευμένη. "Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος" του Χάξλευ είναι πλέον εδώ. Η Πορνογραφία δεν "διασκεδάζει" τον άνθρωπο. Τον αποσυνθέτει. Του αφαιρεί την ικανότητα για πραγματική σχέση, ευτελίζει το σώμα σε αντικείμενο, καταστρέφει την αιδώ - αυτό το λεπτό πέπλο που φυλάει την ψυχή - και καλλιεργεί μοναξιά, εθισμό και κυρίως, αποπροσανατολισμό. Και το χειρότερο; Δεν στηρίζεται σε περιθωριακά δίκτυα, αλλά σε κολοσσιαίους πολιτικούς και οικονομικούς μηχανισμούς που συνδέονται με τα ίδια κέντρα ισχύος των Διεθνιστών που προωθούν την woke agenda. Δεν είναι ούτε πρόοδος, ούτε καν κοινωνική κατάκτηση. Είναι μια καθαρότατη στρατηγική διάλυσης του ατόμου και της ίδιας της έννοιας της παραδοσιακής οικογένειας, σε παράλληλο δρόμο με την δημιουργία της "νέας μορφής οικογένειας", όπου οι σύζυγοι δεν θα είναι πλέον δύο, αλλά...μπορεί και τρείς ή τέσσερις! Και φυσικά για τεκνοποίηση, ούτε λόγος. Υπάρχουν πλέον τα νέα κέντρα τεχνητής μήτρας, όπου και θα...αναπτύσσεται πλέον το έμβρυο, για να...μη χαλάσει φυσικά το σώμα της γυναίκας ή των...γυναικών των νέων "ανοιχτών" οικογενειών! Θεέ μου... Η Ισλαμική Διείσδυση: Το Κενό ποτέ δεν μένει άδειο Όταν ένας πολιτισμός εγκαταλείπει την ταυτότητά του, κάποιος άλλος την κληρονομεί. Η Ευρώπη δεν δέχεται μια «ειρηνική είσοδο» νέων πληθυσμών. Δέχεται μια μακράς διάρκειας δημογραφική και πολιτισμική εκτόπιση, η οποία εξελίσσεται όχι τυχαία, αλλά στη βάση μιας συνεκτικής, βαθιά ριζωμένης, θεολογικής και πολιτισμικής στοχεύσεως του Ισλάμ . Γιατί το Ισλάμ, όπως και κάθε θρησκεία που διαθέτει συνολική κοσμοαντίληψη, θεολογική βεβαιότητα και ιστορική μνήμη, δεν βλέπει τον εαυτό του ως «μία θρησκεία ανάμεσα σε άλλες», αλλά ως το τέλος της ιστορίας , δηλαδή την τελική μορφή πίστης και κοινωνικής οργάνωσης που οφείλει, σύμφωνα με τη δική του δογματική, να αντικαταστήσει όλες τις προηγούμενες. Από αυτήν την οπτική, η σημερινή Ευρώπη που άνοιξε τις...πύλες της για να εισέλθει ό,τι υπήρχε από μουσουλμανικά ανθρώπινα κατακάθια με σκοπούς, καθόλου καλούς, δεν αποτελεί… ξένο έδαφος. Αποτελεί στόχο, και μάλιστα έναν στόχο που έχει ήδη αδυνατίσει θεσμικά, δημογραφικά, πνευματικά και πολιτισμικά. Η Ευρώπη, όσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχθεί, βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια θεμελιώδη ιστορική ειρωνεία. Κ αθώς απαρνιέται το χριστιανικό της υπόβαθρο στο όνομα μ ιας «προοδευτικής» υπερατομικότητας, ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε έναν πολιτισμό που δεν έχει καμία πρόθεση να αφομοιωθεί, αλλά κάθε πρόθεση να αντικαταστήσει. Το Ισλάμ δεν εισέρχεται στην Ευρώπη ως φιλοξενούμενος. Εισέρχεται ως ανταγωνιστικός πολιτισμός – με εντυπωσιακή συνοχή, αδιαπραγμάτευτες αρχές, ισχυρή δημογραφία και ένα νομικο-θρησκευτικό σύστημα που δεν επιθυμεί συνύπαρξη, αλλά κυριαρχία. Το Βερολίνο του 2025 καταρρέει (η πρωτεύουσα των ζόμπι της Γερμανίας) Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το κρίσιμο σημείο που συνδέει τη woke πολυαμορικότητα με την ισλαμική πολυγαμία . Η νεοταξική ατζέντα νομιμοποιεί, ηθελημένα βεβαίως, ένα μοντέλο οικογενειακής αποδόμησης που λειτουργεί ως προθάλαμος για τη θεσμική εισβολή της ισλαμικής πολυγαμίας. Σε όλες τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, από το Παρίσι μέχρι τη Στοκχόλμη, η δημογραφική εικόνα είναι τραγικά αμείλικτη. Ο γηγενής ευρωπαϊκός πληθυσμός συρρικνώνεται, γερνάει και χάνει τις νεαρές του ηλικίες , την ίδια στιγμή όπου, οι μουσουλμανικές κοινότητες εμφανίζουν τριπλάσιους έως πενταπλάσιους δείκτες γεννήσεων , πρότυπα οικογένειας συλλογικά και παραδοσιακά, μηδενική εγκατάλειψη θρησκευτικής ταυτότητας και σαφέστατα διαγενεακή συνοχή. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές περιοχές της Γαλλίας, του Βελγίου και της Γερμανίας, οι μουσουλμάνοι κάτω των 20 ετών αγγίζουν ή ξεπερνούν το 30–40% του τοπικού πληθυσμού! Σε έναν αιώνα όπου η δημογραφία ισοδυναμεί με γεωπολιτική ισχύ, η Ευρώπη ήδη βρίσκεται σε αποδόμηση γενετική και χάνει, επειδή αρνείται να συνεχίσει τον εαυτό της, ενώ το Ισλάμ κερδίζει επειδή επιμένει να παραμένει αυτό που ήταν πάντα. Η μέση ευρωπαϊκή συνείδηση βεβαίως, αντιμετωπίζει την πολυγαμία ως εξωτικό κατάλοιπο . Στον ισλαμικό πολιτισμό όμως δεν είναι «εξαίρεση» ή «παρέκκλιση», αλλά επιλογή που εγκρίνεται θεολογικά και νομικά. Το Ισλάμ επιτρέπει στους άνδρες έως τέσσερις συζύγους, άμεση και απεριόριστη τεκνοποίηση καθώς και και οικογενειακές δομές που λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές δημογραφίας. Και εδώ εμφανίζεται το κρίσιμο σημείο. Η Ευρώπη απαγορεύει μεν την πολυγαμία στα χαρτιά, αλλά ...επιτρέπει την εισαγόμενη πολυγαμία στην πράξη μέσω της...woke agenda και τ ης νέας μόδας του πολυαμορικού "γάμου"! Χιλιάδες οικογένειες μουσουλμάνων ζουν σε de facto πολυγαμικές δομές με σύζυγο στην Ευρώπη και δεύτερη/τρίτη σύζυγο στην πατρίδα τους, με παιδιά σκόρπια σε διαφορετικές χώρες, με επιδόματα που καλύπτουν ολόκληρες οικογενειακές ομάδες και φυσικά με θρησκευτικούς «γάμους» που δεν ελέγχονται από καμία ευρωπαϊκή αρχή. Η υπόθεση Khaled Al Anesi στην Ολλανδία δεν ήταν τυχαία. Ήταν η πρώτη μεγάλη, συνειδητή προσπάθεια να αξιοποιηθεί το νομικό πλαίσιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να μπει η πολυγαμία από την πίσω πόρτα. Και το χειρότερο είναι πως…το νομικό οπλοστάσιο που την διευκολύνει, το παρέχει η ίδια η woke σκέψη! Η Woke Πολυαμορικότητα – Ο Δούρειος Ίππος της Θεσμικής Πολυγαμίας Η Δόμνα Μιχαηλίδου, το...πουλέν του Μητσοτάκη και της Ομάδας Αλήθειας, ως Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ενδιαφέρεται για την...πολυγαμία! Νεοταξικό σκουπίδι του Μητσοτακισμού... Εδώ βρίσκεται η ουσία που θέλω να αναπτύξω. Η woke νομιμοποίηση των πολυαμορικών σχέσεων λειτουργεί ως πολιτική, νομική και γλωσσική προεργασία για την αποδοχή της ισλαμικής πολυγαμίας. Γιατί; Διότι η ρητορική είναι ...η ίδια! "Την ...Αγάπη δεν μπορείς να περιορίσεις στο δύο"! "Ο αριθμός των συντρόφων είναι κοινωνικό κατασκεύασμα"! "Η μονογαμία είναι αναχρονιστικό κατάλοιπο πατριαρχίας!" "Η οικογένεια πρέπει να ορίζεται από επιθυμίες, όχι από θεσμούς"! "Η πολυσυντροφικότητα είναι ζήτημα ...ανθρωπίνων δικαιωμάτων"! Αν αυτή η γλώσσα μπολιαστεί στο νομικό σύστημα, τότε η ισλαμική πολυγαμία θα μπορεί να εμφανιστεί ως πολιτισμικό δικαίωμα, θρησκευτική ελευθερία, πλαίσιο ένταξης (συμπερίληψη), ατομική επιλογή, σεβασμός στη διαφορετικότητα και πάει λέγοντας. Με άλλα λόγια, το woke πλαίσιο χτίζει τις δικαστικές και πολιτικές προϋποθέσεις για να γίνει η πολυγαμία "νόμιμη εξαίρεση" και τελικά, πλήρης θεσμός. Το Βερολίνο, με την πάστορα που ευλόγησε τέσσερις άνδρες, κάνει ακριβώς αυτό. Ξεκλειδώνει το λεξιλόγιο και το συναισθηματικό πλαίσιο για μια μελλοντική " αναγνώριση οικογενειακών μορφών πέραν των δύο ατόμων" . Και όταν η Ευρώπη το υιοθετήσει αυτό, ποιος πιστεύετε ότι θα το αξιοποιήσει πρώτος και αποτελεσματικότερος ; Ο μέσος Γερμανός; Ο μέσος Σουηδός; Ή μήπως ο ι θρησκευτικά δομημένες ισλαμικές κοινότητες που ήδη το εφαρμόζουν, και απλώς περιμένουν τη νομιμοποίηση για να το εδραιώσουν; Η σύμπτωση ανάμεσα στη woke αποδόμηση της οικογένειας και στην ισλαμική εμμονή στην πολυπληθή, ιεραρχική, πατριαρχική οικογένεια δεν είναι τυχαία. Πίσω από την αποδόμηση της παραδοσιακής δυτικής κοινωνίας βρίσκεται η νεοταξική λογική που επιδιώκει έναν κόσμο χωρίς ντόπιες "ταυτότητες", χωρίς εθνική συνοχή, χωρίς θρησκευτική συνέχεια και χωρίς δομές σταθερότητας. Έναν κόσμο «υγρό», όπου οι άνθρωποι είναι εύκολα μετακινήσιμοι, πολύ πιο εύκολα χειραγωγήσιμοι και ασφαλώς, πολύ εύκολα αντικαταστάσιμοι. Σ’ αυτό το μοντέλο, η woke ιδεολογία διαλύει την παραδοσιακή χριστιανική ευρωπαϊκή οικογένεια ενώ το Ισλάμ, εισάγει έναν πληθυσμό που δεν επηρεάζεται από τη woke αποδόμηση. Με αποτέλεσμα η δημογραφική ανισορροπία να πολλαπλασιάζεται και η Ευρώπη, μεταμορφώνεται όχι σε πολυπολιτισμική ήπειρο, αλλά σε ήπειρο με δύο αντίρροπους πληθυσμούς. Έναν αποδομημένο και έναν υπερσυγκροτημένο. Αποτέλεσμα; Η πλάστιγγα γέρνει όχι προς τον «ψευτοπροοδευτισμό», αλλά προς την πιο σκληρή πολιτισμική κυριαρχία. Και έτσι κλείνει ο κύκλος. Η Ευρώπη σκάβει τον λάκκο της και καταρρέει κοινωνικά και πολιτισμικά. Η ίδια ήπειρος που θεσπίζει «τρίτους γονείς», υπογράφει νόμους «πολυγονεϊκότητας», προωθεί πολυαμορικές δομές, αποδομεί την έννοια του άνδρα και της γυναίκας ως ζευγάρι, διαλύει την οικογένεια και θεωρεί τη μονογαμία «αναχρονισμό» ( Δόμνα Μιχαηλίδου, υπουργός Οικογένειας και κοινωνικής συνοχής) είναι η ήπειρος που βλέπει μπροστά της - μαθηματικά, στατιστικά, πολιτισμικά, θρησκευτικά - την άνοδο ενός πληθυσμού που ούτε αποδομείται, ούτε ενσωματώνεται, ούτε υποχωρεί. Αυτός ο πληθυσμός δεν θα γεμίσει απλώς τις πόλεις. Θα γεμίσει τις κούνιες των πάρκων, τις σχολικές τάξεις, τον δημόσιο τομέα, τα κοινοβούλια κλπ. Οπως ακριβώς έγινε στη Βρετανία με πολλές πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Λονδίνου, στις οποίες δήμαρχοι και άρχοντες είναι...αλλοδαποί, Ινδοί και μουσουλμάνοι. Και όταν έρθει η ώρα να τεθεί το ζήτημα της «πολυγαμικής εξαίρεσης» ΔΕΝ θα ανοίξει ο δρόμος από έναν μουφτή. Θα τον ανοίξει ένα ...τυχαίο woke συνέδριο, ένα δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή μια «πεφωτισμένη» επιτροπή ισότητας. Η πολυαμορικότητα θα είναι το προκάλυμμα, Η πολυγαμία θα είναι το θεσμικό πέρασμα. Και ασφαλώς, η δημογραφική ανατροπή θα είναι το αποτέλεσμα. Η Δυτική Ευρώπη δεν θα χρειαστεί να...κατακτηθεί . Μπορεί ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής να απέτυχε στην πρώτη πολιορκία της Βιέννης τον Οκτώβρη του 1529, μπορεί να απέτυχε και ο Βεζύρης Καρά Μουσταφά έναμισι αιώνα αργότερα (Σεπτέμβριος 1683) στο ίδιο σκηνικό, μπορεί ο Θεός να γλύτωσε τον δυτικό κόσμο από τη χατζάρα του τουρκικού Ισλάμ αλλά σήμερα, είναι αλλιώς. Έχει παραδώσει μόνη της τον θρόνο, προδομένη από τους χυδαίους και διεφθαρμένους ηγέτες της... Επίλογος Όσο κι αν ακούγεται απλό ή ακόμη και παράδοξο, ο δυτικός κόσμος τελειώνει. Φτάσαμε ίσως στο "δια ταύτα" της ίδιας της Ιστορίας. Ή, αν θέλουμε μεγαλύτερη ακρίβεια, τελείωσε ήδη προ πολλού. Όχι από ξίφη, όχι από πολέμους (οι Τουρκοι εξ άλλου έφαγαν τα κεφάλια τους πριν πέντε αιώνες στη πολιορκία της Βιέννης) α λλά ούτε και από άλλες "εισβολές" , όπως δήθεν "φοβάται" το ραμολιμέντο, η διεφθαρμένη Ούρσουλα. Αλλά από μια αργή, σχεδόν τελετουργική αυτοχειρία, που κράτησε αιώνες. Η Δυτική Ευρώπη που κάποτε πήρε φως από τον Χριστό , πέθανε από την ίδια της την αποχριστιανοποίηση. Και όσο πιο επίμονα προσπαθεί να χτίσει έναν νέο κόσμο χωρίς Θεό, τ όσο πιο βαθιά βυθίζεται στο κενό. Κι όμως, μέσα σε αυτό το σκοτάδι, διακρίνεται σαν αχνή, αλλά επίμονη λάμψη , η μνήμη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του ελληνικού έθνους, της χιλιοτραγουδισμένης Ρωμανίας, ε νός κόσμου που δεν πέθανε πραγματικά, αλλά περιμένει να ανακληθεί. Γιατί η ιστορία ποτέ δεν αφήνει ανεκμετάλλευτα τα κενά της. Και όταν τα φωτεινά μέρη ενός πολιτισμού σβήνουν, η φλόγα εκείνων που άντεξαν στον χρόνο, επιστρέφει για να ζητήσει τον λόγο. Η Δύση χάνεται. Όχι όμως και όλη η Ευρώπη. Ο ελληνικός/ρωμαϊκός κόσμος, αυτός που τροφοδοτήθηκε από την Ορθοδοξία, δεν είπε ποτέ την τελευταία του λέξη. Και ίσως - τολμώ να πω - αυτή η παράξενη έως και μεταφυσικής χροιάς ιστορική κατάρρευση, να είναι πράγματι η αρχή της δικής μας μεγάλης επιστροφής . Γιατί όταν τα πάντα γύρω σου σκοτεινιάζουν, ακόμη και μια σπίθα από την Ανατολή αρκεί για να δείξει τον δρόμο. Τον δρόμο που ο Θεός έχει χαράξει για τη Ρωμιοσύνη. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Ουκρανία και ΗΠΑ «σκότωσαν» το σχέδιο Tράμπ - Θέτουν ξανά όρους με νέο κείμενο 19 σημείων - Οργή στη Ρωσία, έξαλλος ο Πούτιν! «Το σχέδιο των 28 σημείων όπως το είδαν όλοι δεν υπάρχει πλέον », διαμηνύει η ουκρανική πλευρά Μία διπλωματική παγίδα φαίνεται να έστησαν στη Ρωσία οι διαπραγματευτικές ομάδες της ΗΠΑ και της Ουκρανίας , από τη Γενεύη , όπου συζητήθηκε η  αναθεωρημένη εκδοχή του σχεδίου 28 σημείων του Donald Trump . Σύμφωνα με τα ρωσικά και τα ουκρανικά ΜΜΕ, το Κίεβο και Ουάσινγκτον ανέτρεψαν θεμελιωδώς την ουσία και τον πυρήνα του αρχικού κειμένου συμφωνίας.  Για να το θέσουμε απλά, το σχέδιο 28 σημείων του Donald Trump δεν υφίσταται πλέον ως τέτοιο... Υπό το φως των σχετικών εξελίξεων,  επικρατεί οργή στη Ρωσία και οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, φέρονται να κρέμονται από κλωστή... Τα 28 σημεία του σχεδίου Trump έγιναν... 19 Παράλληλα, πηγές από τους FT , επισημαίνουν ειρηνευτικό σχέδιο για την Ουκρανία μειώθηκε από 28 σε 19 σημεία μετά τις χθεσινές συνομιλίες στη Γενεύη. Ωστόσο, οι πηγές του δημοσιεύματος δεν διευκρίνισαν ποια στοιχεία εξαιρέθηκαν. Ειδικότερα, το ειρηνευτικό σχέδιο 28 σημείων που αναπτύχθηκε από την κυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, δεν υφίσταται πλέον όπως τόνισε ο Oleksandr Bevz, σύμβουλος του επικεφαλής του Ουκρανικού Προεδρικού Γραφείου (OP) Volodymyr Zelensky, στο Facebook. «Το σχέδιο των 28 σημείων όπως το είδαν όλοι δεν υπάρχει πλέον », είπε. Σύμφωνα με τον ίδιο, το σχέδιο Trump αναδιαρθρώθηκε πλήρως, και κανένα από τα σχόλια του Κιέβου δεν αγνοήθηκε. Ο Bevz διευκρίνισε ότι ορισμένα σημεία αφαιρέθηκαν εντελώς , ενώ άλλα τροποποιήθηκαν. Αφαιρούν τη ρήτρα για τα ρωσικά assets Από το ειρηνευτικό σχέδιο των ΗΠΑ για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία αφαιρέθηκε η ρήτρα σχετικά με τη χρήση των παγωμένων Ρωσικών περιουσιακών στοιχείων , αναφέρει το Bloomberg, επικαλούμενο πηγές. «Η τελευταία εκδοχή του σχεδίου δεν αναφέρει πλέον ένα πλάνο για τη διάθεση περίπου 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγωμένα Ρωσικά assets για τις προσπάθειες ανοικοδόμησης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ», αναφέρει το ρεπορτάζ. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε η Ουάσιγκτον να λαμβάνει το 50% των κερδών από την εφαρμογή αυτού του σεναρίου , με τα υπόλοιπα κεφάλαια να χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση Αμερικανο-Ρωσικών έργων. Προειδοποίηση βόμβα από το Κρεμλίνο: Κανένα σχέδιο ειρήνης, νέο ή παλιό, δεν υφίσταται αν δεν το εξετάσει η Ρωσία Κανείς δεν έχει πραγματοποιήσει συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία σχετικά με το ειρηνευτικό σχέδιο των ΗΠΑ για την Ουκρανία , ωστόσο η Μόσχα είναι ενήμερη για το Αμερικανικό σχέδιο επίλυσης της σύγκρουσης , δήλωσε ο Yuri Ushakov, βοηθός του Vladimir Putin, σύμφωνα με το RIA Novosti. «Θα ήθελα να τονίσω για άλλη μια φορά, επιπλέον των όσων είπε ο πρόεδρος . Δήλωσε σαφώς ότι ναι, είδαμε αυτή την εκδοχή του σχεδίου, αλλά κανείς δεν πραγματοποίησε συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις με Ρώσους εκπροσώπους για αυτό το θέμα», σημείωσε ο Ushakov. Ο βοηθός του Ρώσου ηγέτη διευκρίνισε ότι η Μόσχα είχε ενημερωθεί για ένα ειρηνευτικό σχέδιο βασισμένο στις συνεννοήσεις που επιτεύχθηκαν κατά τη συνάντηση μεταξύ του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin και του Αμερικανού ομολόγου του Donald Trump στην Αλάσκα. Νωρίτερα, ο Ushakov είχε δηλώσει ότι υπάρχει πολύ μεγάλη σπέκουλα γύρω από το ειρηνευτικό σχέδιο των ΗΠΑ, αλλά η Ρωσία εμπιστεύεται το έγγραφο που έλαβε. Ξεκάθαρο μήνυμα Ushakov: Συζητάμε μονάχα με βάση τις συνομιλίες στην Αλάσκα Ορισμένα σημεία του ειρηνευτικού σχεδίου των ΗΠΑ για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία απαιτούν λεπτομερή συζήτηση μεταξύ των μερών , τόνισε από τη δική του πλευρά, ο Ρώσος προεδρικός βοηθός Yuri Ushakov κατά τη διάρκεια ενημέρωσης δημοσιογράφων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσική πλευρά έχει εξετάσει μία εκδοχή του εγγράφου, η οποία ανταποκρίνεται στις προκαταρκτικές συμφωνίες που επιτεύχθηκαν κατά τις συνομιλίες μεταξύ του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin και του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, στην Αλάσκα. Για τον λόγο αυτό, πολλές διατάξεις του σχεδίου που προτείνει η Ουάσιγκτον φαίνονται αποδεκτές στη Μόσχα , σημείωσε ο Ushakov. «Όσον αφορά τις άλλες διατάξεις, είναι πολλές, 28 σημεία, και αυτές οι διατάξεις απαιτούν σίγουρα την πιο λεπτομερή συζήτηση και εξέταση μεταξύ των μερών. Αλλά αυτό το ζήτημα δεν έχει συζητηθεί ακόμη μαζί μας », ξεκαθάρισε ο βοηθός του Ρώσου προέδρου. Οι προβλέψεις του... αρχικού σχεδίου Trump Επισημαίνεται, ότι προ εβδομάδας οι ΗΠΑ παρουσίασαν ένα ειρηνευτικό σχέδιο 28 σημείων στο Κίεβο. Μεταξύ των αρχικών όρων ήταν η άρνηση του Κιέβου να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και η αναγνώριση της Κριμαίας, του Donetsk και του Luhansk ως ρωσικών εδαφών. Ο Λευκός Οίκος πίεζε το Κίεβο να υπογράψει τη συμφωνία έως την Ημέρα των Ευχαριστιών, 27 Νοεμβρίου. Είχε αναφερθεί προηγουμένως ότι η Ουκρανική αντιπροσωπεία, κατά τις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Γενεύη , κατάφερε να διορθώσει τα περισσότερα από τα σημεία του ειρηνευτικού σχεδίου που ήταν δυσάρεστα για το Κίεβο. Το σχέδιο Trump θα απορριφθεί από τη Ρωσία: Προβλέπει... τριχοτόμηση Ουκρανίας, περιέχει «διαβολικές» λεπτομέρειες Σε κάθε περίπτωση, το περιβόητο σχέδιο 28 σημείων του Trump για την Ουκρανία ακόμη και στην πρώιμη μορφή του περιλαμβάνει όρους, οι οποίοι θίγουν στον πυρήνα τους τα συμφέροντα της Ρωσίας , ενώ προϋποθέτει την έμμεση στοχοποίηση των συμφερόντων της... Κίνας. Στην καθαρή του μορφή, το σχέδιο ειρήνης του Αμερικανού προέδρου δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία αναθεώρηση του «χάρτη Kellogg» που τριχοτομεί την Ουκρανία , και δίνει το δυτικό της κομμάτι στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να... αποστρατιωτικοποιεί το καθεστώς δομικά . Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό, ότι το περίφημο αμερικανικό σχέδιο θα επιστραφεί στην Ουάσινγτον από τη Μόσχα - ιδίως στην νέα, τροποποιημένη μορφή του, όπως δηλαδή προέκυψε ερήμην της Ρωσίας από τις διαπραγματεύσεις της Γενεύης. Βέβαια, ρητορικά, η κυβέρνηση Donald Trump συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μετά από μια σειρά χτυπημάτων και «χαστουκιών» κατά του Volodymyr Zelensky και των Ευρωπαίων «κολλητών» του, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να στενέψουν τα περιθώρια ελιγμών της Ρωσίας. Όμως, χρειάζεται πραγματικά η Μόσχα την αμερικανική πρόταση και αν ποιες νάρκες κρύβει, υπονομεύοντας την ασφάλεια της Ρωσίας; Ποιος... διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες; Δεδομένου ότι οι λεπτομέρειες του αμερικανικού σχεδίου βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη και περαιτέρω εξελίξεις θα εξαρτηθούν από τυχο΄ν συμφωνία, έχει νόημα να εξεταστεί τι ακριβώς προσφέρει ο... σύντροφος Trump στη Ρωσία. Ορισμένα από τα σημεία είναι απλώς ευχολόγια , ενώ άλλα αποτελούν δηλώσεις πρόθεσης για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων που θα επιλύσουν ζητήματα σημαντικά για όλα τα μέρη. Το αν αυτές οι διαπραγματεύσεις θα οργανωθούν και αν θα είναι επιτυχείς είναι προς το παρόν άγνωστο σε κανέναν στον κόσμο, και, αν ισχύει αυτό, η συζήτηση και των 28 σημείων στο σύνολό τους —από το πρώτο έως το τελευταίο—είναι άσκοπη. 1. Ο περιορισμός του ζωτικού χώρου της Ρωσίας Ως εκ τούτου, η ανάλυση θα επικεντρωθεί σε εκείνα με την πιο προφανή «διπλή ερμηνεία». Και δεν θα χρειαστεί να ψάξουμε πολύ εν προκειμένω..: το τρίτο σημείο της συμφωνίας παρουσιάζει ήδη ενδιαφέρον. Δηλώνει ότι «η Ρωσία δεν θα επιτεθεί σε γειτονικές χώρες, και το NATO δεν θα επεκταθεί ». Ίσως λίγοι το θυμούνται τώρα, αλλά λίγο πριν από την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας δημοσίευσε ένα σχέδιο συνολικής συμφωνίας για αμοιβαίες εγγυήσεις ασφαλείας για τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη Δύση, αυτό το έγγραφο ονομάστηκε «Τελεσίγραφο Ryabkov» επειδή απαιτούσε την απομάκρυνση της αμερικανικής στρατιωτικής υποδομής από την Ανατολική Ευρώπη και τον μετα-σοβιετικό χώρο, τον τερματισμό της περιπολίας των θαλασσών με πλοία εντός της εμβέλειας των όπλων μεγάλου βεληνεκούς τους στην επικράτεια της Ρωσίας και, ουσιαστικά, απαιτούσε οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποσυρθούν από την Ευρασία. Με άλλα λόγια, από την οπτική γωνία της Ρωσίας, το NATO έχει ήδη προχωρήσει πολύ μακριά... 2. Η νεκρανάσταση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ Η Δύση δεν πρέπει να σταματήσει την προέλασή της προς τα σύνορα της Ρωσίας. Η απειλή για την κυριαρχία της Ρωσίας δεν είναι η προέλαση του NATO , αλλά η διατήρησή του ως τέτοιου. Και αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αμερικανική άποψη για την κατάσταση. Επειδή οδηγεί στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων της Μόσχας με ένοπλα μέσα, μέσω ένοπλου αγώνα. Αλλά η Ρωσία, όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές στο παρελθόν, είναι επίσης έτοιμη για ειρηνευτικές συνομιλίες, για την επίλυση προβλημάτων ειρηνικά. Ωστόσο, αυτό, φυσικά, απαιτεί μια ουσιαστική συζήτηση όλων των λεπτομερειών του προτεινόμενου σχεδίου. Η Ρωσία είναι έτοιμη για αυτό. — αναφέρει ο ιστότοπος του Κρεμλίνου επικαλούμενος τον Ρώσο πρόεδρο Putin. Το Σημείο 5 δηλώνει ότι η Ουκρανία θα λάβει ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα, οι Αμερικανοί δήλωσαν ότι παρόλο που η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο NATO , οι εγγυήσεις ασφαλείας της θα βασίζονται στο Άρθρο 5 του Χάρτη της Συμμαχίας. Και αυτό είναι, στην πραγματικότητα, ένα πολύ περίπλοκο σημείο. Είναι γνωστό ότι καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας της ως ανεξάρτητου κράτους (η οποία ξεκίνησε μετά το 1991), η Ουκρανία έχει συστηματικά αποτύχει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της —από τις επίμονες μη πληρωμές για το ρωσικό αέριο τη δεκαετία του 1990 έως την πλήρη αδιαφορία της για τις συμφωνίες του Minsk. 3. «Ξεχάστε την αποστρατιωτικοποίηση και την αποναζιστικοποίηση» Έτσι, αυτό το κράτος λαμβάνει νομικές εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, και στη συνέχεια αρχίζει να συμπεριφέρεται ως συνήθως: ξεπερνά το όριο του μεγέθους των ενόπλων δυνάμεών του , αναβιώνει τα προγράμματα Sapsan και Long Neptune και κάνει κινήσεις προς μια πυρηνική βόμβα. Η Δύση, όπως κάνει πάντα, αγνοεί πλήρως αυτά τα «θαύματα». Τι πρέπει να κάνει η Ρωσία; Να ξεκινήσει μια νέα στρατηγική στρατιωτική επίθεση εναντίον ολόκληρου του NATO και των Αμερικανών; Μια τρομακτική ιδέα. Είναι ευκολότερο να αποτελειώσει το ουκρανικό καθεστώς τώρα παρά να αντιμετωπίσει μια τόσο ενοχλητική επιλογή. Μιλώντας για αυτό, το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεων είναι κάπως υπερβολικό. Το κείμενο του σχεδίου που διέρρευσε από βουλευτές της Verkhovna Rada αναφέρει ότι οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα περιοριστούν στα 600.000 άτομα. Αμερικανικά ΜΜΕ ανέφεραν το 40% της τρέχουσας δύναμης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το ουκρανικό καθεστώς έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι διαθέτει στρατό ενός εκατομμυρίου , και είναι λογικό να υποθέσουμε ότι θα επικαλεστούν ξανά αυτό το νούμερο κατά την οριστικοποίηση των συμφωνιών, δίνοντας στην Ουκρανία το νόμιμο δικαίωμα για μια ένοπλη δύναμη 400.000 ατόμων. Τώρα ας δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη: αμέσως πριν από την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (την οποία το Κίεβο γνώριζε ότι ερχόταν και ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει), οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις αριθμούσαν 250.000, με επιπλέον 11.000 να έχουν στρατολογηθεί για εδαφική άμυνα. Και τώρα, μετά από τρία χρόνια πολέμου, βαριές απώλειες και την καταστροφή σχεδόν ολόκληρης της επίγειας δύναμης, το Κίεβο αποκτά το δικαίωμα να διπλασιάσει τις ένοπλες δυνάμεις του! Είναι αυτό πραγματικά αποστρατικοποίηση; Άλλωστε, ο αφοπλισμός της Ουκρανίας, μαζί με την αποναζιστικοποίησή της, είχε δηλωθεί ως ένας από τους βασικούς στόχους της ρωσικής επιχείρησης. 4. Σαθρές (γεωγραφικά) οι εγγυήσεις ασφαλείας Μια μεγάλη και εκπληκτική διευκρίνιση περιέχεται στο δέκατο σημείο του σχεδίου , το οποίο περιγράφει τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία και τους όρους για την ακύρωσή τους. Εάν η Ουκρανία αρχίσει να βομβαρδίζει τη Μόσχα ή την Αγία Πετρούπολη χωρίς αιτία , οι εγγυήσεις ασφαλείας θα θεωρηθούν άκυρες, αναφέρει. Εξαιρετικά. Και αν η Ουκρανία βομβαρδίσει το Belgorod και το Volgograd , τότε, τάχα, οι εγγυήσεις θα εξακολουθούν να ισχύουν; Βέβαια, οι Αμερικανοί είναι παραδοσιακά απαίσιοι στη γεωγραφία, αλλά όχι σε αυτόν τον βαθμό! Η Ρήτρα 13 δηλώνει ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα αρθούν «σταδιακά και μεμονωμένα». Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η Τροπολογία Jackson-Vanik, που ψηφίστηκε το 1974 και περιόριζε το εμπόριο με την ΕΣΣΔ για την άρνησή της να επιτρέψει στους Εβραίους να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ, καταργήθηκε μόλις το 2012, 21 χρόνια μετά την πτώση της ΕΣΣΔ! Αρά και εδώ... η παγίδα που επιφυλάσσουν οι ΗΠΑ στους Ρώσους είναι δόλια... 5. Η κλοπή των ρωσικών assets συνεχίζεται (και θεσμοποιείται) Αλλά τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία χωρίζονται σε μέρη, μεταφέρονται στον έλεγχο των ΗΠΑ και χρησιμοποιούνται (στο ποσό των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων) για την αποκατάσταση της Ουκρανίας – άμεσα. Είναι εύκολο να δει κανείς ότι σε αυτό το σημείο η λογική των Αμερικανών είναι τόσο απλή όσο ένα χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού με το κοντάκι ενός τουφεκίου σε ένα σκοτεινό στενό : η Ρωσία κάνει παραχωρήσεις και δίνει τα χρήματά της αμέσως, και οι ΗΠΑ θα εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους αργότερα , και μόνο αν το επιθυμούν. Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για τον προτεινόμενο εδαφικό διαχωρισμό —για παράδειγμα, για το πάγωμα των γραμμών του μετώπου στην περιοχή Kherson, ζητώντας ουσιαστικά από τη Ρωσία να αποκηρύξει δύο περιοχές που ενσωματώθηκαν στη χώρα με δημοψήφισμα και κατοχυρώθηκαν στο Σύνταγμα• για μια αποστρατικοποιημένη ζώνη στο Donbass • για μια αμνηστία για εγκλήματα πολέμου και την άρνηση εξέτασης καταγγελιών και παραπόνων από θύματα αυτών των εγκλημάτων —αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει νόημα... Απλά επειδή, ακόμη και στις πιο βασικές και θεμελιώδεις πτυχές του, το σχέδιο των «28 σημείων» είναι μια δόλια πρόταση , τα ψέματά του είναι απολύτως κραυγαλέα. Οι Αμερικανοί στρατηγοί οδεύουν προς τη Μόσχα Εντωμεταξύ, τα βρετανικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι μια ομάδα Αμερικανών στρατηγών ετοιμάζεται να πετάξει στη Μόσχα , όπου θα συζητήσει τις λεπτομέρειες μιας μελλοντικής συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου. Μια ομάδα Αμερικανών στρατηγών είναι πιθανό να πετάξει στη Μόσχα στα τέλη της επόμενης εβδομάδας για να συζητήσει ένα ειρηνευτικό σχέδιο, γράφει ο βρετανικός Guardian, επικαλούμενος υψηλόβαθμες πηγές στις ΗΠΑ. Σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας την Παρασκευή, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin αξιολόγησε τις αμερικανικές προτάσεις. Ο γενικός τόνος των δηλώσεών του ήταν ότι... όλα του φάνηκαν καλά, αλλά έλειπαν οι λεπτομέρειες. Ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε αυτό το σημείο αρκετές φορές, σημειώνοντας ότι δεν υπήρξε άμεση συζήτηση του σχεδίου μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειώ ν, καθώς οι Αμερικανοί απέτυχαν να εξασφαλίσουν την ουκρανική συγκατάθεση. Επίσης, ότι το τρέχον σχέδιο ήταν ουσιαστικά μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή των προτάσεων του Donald Trump , οι οποίες παρουσιάστηκαν στη Ρωσία κατά τη συνάντηση στην Αλάσκα. Σύμφωνα με τον Putin, εάν το ουκρανικό καθεστώς και η Ευρώπη επιθυμούσαν τη συνέχιση του πολέμου, τότε και αυτή η επιλογή ήταν απολύτως αποδεκτή για τη Ρωσία. Ένα ειρηνευτικό σχέδιο που δεν βρίσκεται καν στο τραπέζι Η συνάντηση μεταξύ της Αμερικανικής και της Ουκρανικής πλευράς στη Γενεύη για τη συζήτηση του ειρηνευτικού σχεδίου διέφερε εντυπωσιακά από τη «δυσοίωνη συνάντηση στο Κίεβο» που έλαβε χώρα στις 19 Νοεμβρίου. Ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio , ο οποίος ηγήθηκε της αντιπροσωπείας των ΗΠΑ, συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτό , αναφέρει το περιοδικό The Economist. Μετά τη συνάντηση, ο Rubio χαρακτήρισε το ειρηνευτικό σχέδιο «ημιτελή υπόθεση». Ως εκ τούτου, η προθεσμία της 27ης Νοεμβρίου του Trump για τη συμφωνία πάρθηκε πίσω... «τουλάχιστον προς το παρόν». «Ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio προσπάθησε να υποβαθμίσει τους ευρέως διαδεδομένους ισχυρισμούς ότι το σχέδιο γράφτηκε αρχικά από τη Ρωσική πλευρά <...> Επίσης, δεν έδωσε έμφαση στην προθεσμία, υποδηλώνοντας ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν πρόσθετες διαπραγματεύσεις», γράφει η The Washington Post για τη συνάντηση. Το νέο, αναθεωρημένο κειμένο της Γενεύης Στις 23 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν διαπραγματεύσεις για το ειρηνευτικό σχέδιο στη Γενεύη, στις οποίες συμμετείχαν εκπρόσωποι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και μια Ουκρανική αντιπροσωπεία. Μετά από αυτές τις διαπραγματεύσεις, πολλά Δυτικά δημοσιεύματα ανέφεραν ότι το νέο κείμενο του εγγράφου «διέφερε έντονα από το αρχικό». Μετά τις συνομιλίες, ο επικεφαλής της Ουκρανικής αντιπροσωπείας, Andriy Yermak , δήλωσε ότι η συνάντηση ήταν «εποικοδομητική, στοχευμένη και διεξήχθη σε πνεύμα αμοιβαίου σεβασμού, τονίζοντας μια κοινή δέσμευση για την επίτευξη μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης ». «Και οι δύο πλευρές επιβεβαίωσαν ότι οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία πρέπει να σέβεται πλήρως την κυριαρχία της Ουκρανίας και να εγγυάται μια σταθερή και δίκαιη ειρήνη. Ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, οι αντιπροσωπείες προετοίμασαν ένα ενημερωμένο και αναθεωρημένο έγγραφο-πλαίσιο ειρήνης », έγραψε ο πολιτικός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ρωσία: «Δεν έχουμε λάβει κανένα σχέδιο από τη Γενεύη» Από την πλευρά του, ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου Προέδρου, Dmitry Peskov, ανέφερε ότι η Μόσχα δεν έχει λάβει ακόμη το ενημερωμένο σχέδιο για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία από τη Γενεύη. « Δεν έχουμε δει ακόμη κανένα σχέδιο. Διαβάσαμε τις δηλώσεις . Μετά τις συζητήσεις στη Γενεύη, έγιναν προσαρμογές σε αυτό το κείμενο. Ο διάλογος συνεχίζεται, και οι επαφές θα συνεχιστούν. Δεν έχουμε λάβει τίποτα επίσημα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου. Η αρχική πρόταση των 28 σημείων που υπέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες την περασμένη εβδομάδα θεωρήθηκε από πολλούς Ευρωπαίους και Ουκρανούς πολιτικούς ως ισοδύναμη με συνθηκολόγηση. Οι Δημοκρατικοί επέκριναν επίσης το σχέδιο, αποκαλώντας το λίστα επιθυμιών για τη Ρωσία. Οι διαπραγματεύσεις λαμβάνουν χώρα με φόντο τη σταδιακή ενίσχυση των Ρωσικών στρατευμάτων στις γραμμές του μετώπου . Ο Ουκρανός αντισυνταγματικός πρόεδρος Volodymyr Zelensky βρίσκεται επίσης υπό εσωτερική πίεση, καθώς ένα μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς έχει εμπλέξει αξιωματούχους κοντά του. Η πρόταση της ΕΕ και οι κόκκινες γραμμές της Ουκρανίας Εντωμταξύ, την Κυριακή, 23 Νοεμβρίου, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία, εκ μέρους ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης , ανέπτυξαν μια αντί-πρόταση , μετέδωσε το Reuters. Οι βασικές αλλαγές αφορούν κυρίως την αύξηση του αριθμού του Ουκρανικού στρατιωτικού προσωπικού στις 800.000 σε καιρό ειρήνης, την άρση της άμεσης απαγόρευσης της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ και της ένταξης της Ουκρανίας στη συμμαχία, καθώς και τη χρήση Ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Ο Πρόεδρος του Ουκρανικού Κοινοβουλίου, Ruslan Stefanchuk, δήλωσε επίσης ότι η δυνατότητα μελλοντικής ένταξης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ πρέπει να αποτελέσει στοιχείο των εγγυήσεων ασφαλείας και του ειρηνευτικού σχεδίου της Ουκρανίας. Μιλώντας στη σύνοδο κορυφής στη Στοκχόλμη, ο Πρόεδρος του Ουκρανικού κοινοβουλίου περιέγραψε τις «κόκκινες γραμμές» του Κιέβου: η αναγνώριση πρώην Ουκρανικών εδαφών ως Ρωσικών, οι περιορισμοί στις Ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και οι περιορισμοί στις συμμαχίες της Ουκρανίας με άλλα κράτη και οργανισμούς. Το Κίεβο παίζει καθυστερήσεις για να μην υπογράψει συνθηκολόγηση Η Ρωσία πιστεύει ότι το Κίεβο αρνείται σκόπιμα να αποδεχθεί την αρχική εκδοχή του ειρηνευτικού σχεδίου που παρουσίασαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και προωθεί σημεία που είναι «απαράδεκτα» για τη Μόσχα προκειμένου να καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις. « Η τακτική του Κιέβου είναι εξαιρετικά απλή. Αρνούνται απλώς να αποδεχθούν το ειρηνευτικό σχέδιο και προσθέτουν ρήτρες που θα αποκλείουν τη συμφωνία της Ρωσίας σε μια τέτοια συμφωνία. Ο Trump δεν μπορεί να επιτύχει ειρήνη μονομερώς. Εάν όλοι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και το Κίεβο αντισταθούν σε αυτό, τότε όλα αυτά θα παραμείνουν ένα απλό προσχημα μιας διαπραγματευτικής διαδικασίας », δήλωσε στην Gazeta.Ru ο Bogdan Bezpalko, μέλος του Συμβουλίου για τις Διεθνείς Σχέσεις υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. ΒΝ

Το νέο σενάριο που εξετάζουν οι επιχειρηματίες, δεν θα περιλαμβάνει τον Μητσοτάκη! Άλλος πρωθυπουργός και άλλος πρόεδρος στη ΝΔ πρίν τις εκλογές! Το σενάριο ακούγεται σε πολλά "πηγαδάκια" της εξουσίας, σε επιχειρηματίες μεγάλου βεληνεκούς αλλά και - κυρίως - σε πρεσβείες! Όλοι, ακόμα και στο κυβερνητικό στρατόπεδο, συντείνουν στο σενάριο ότι η ΝΔ δεν θα μπορέσει να πιάσει ένα αξιόλογο ποσοστό γύρω από το 30% που θα της δώσει την ελπίδα να στοχεύσει σε αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές. Το πιο πιθανό σενάριο, η ΝΔ να πάρει ένα 24-27% Επίσης, γίνεται κατανοητό σε όλα τα κλιμάκια, από το Μαξίμου μέχρι την αντιπολίτευση ότι αν η ΝΔ πιάσει ένα ποσοστό από 25-27% - το οποίο είναι μία λογική εξέλιξη- τότε ο ίδιος ο Μητσοτάκης θα ξέρει ότι είναι άδωρον να προβεί σε δεύτερες εκλογές διότι δεν θα μπορεί να πιάσει αυτοδυναμία. Εξ αυτού, στήνονται πολλά σενάρια τόσο για τις κινήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης όσο και για τις κινήσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού αλλά και των μνηστήρων της Νέας Δημοκρατίας. Ένα από αυτά έχει κωδική ονομασία: Άλλος Πρόεδρος, άλλος Πρωθυπουργός. Ας εξηγήσουμε τι σημαίνει… Το ΠΑΣΟΚ δεν θα συναινέσει ποτέ σε Μητσοτάκη για Πρωθυπουργό Σε μία εξέλιξη σαν και αυτή, δηλαδή η ΝΔ να πιάσει ένα ποσοστό μέχρι το 27%, τότε αφενός θα αναζητηθεί μεγάλος σύμμαχος . Και σε αυτή την εξίσωση μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μπει. Το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει νοητό σε όλους τους τόνους ότι δεν θα δεχτεί για Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον οποίο τον θεωρεί «διεφθαρμένο» και εξ αυτού δεν μπορεί να τον στηρίξει εκ νέου για την Πρωθυπουργία. Δεν παίζει κανένα σενάριο Βενιζέλου Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη, αν πει ότι δεν συγκυβερνάει, τότε στις δεύτερες εκλογές θα συμπιεστεί προς όφελος της ΝΔ, με την οποία μοιράζονται ίδιες δεξαμενές. Οπότε, το συμφέρει να συμφωνήσει και να θέσει τα όρια του. Δηλαδή πρόσωπο κοινής αποδοχής. Προφανώς, αυτό το πρόσωπο δεν μπορεί να προέρχεται άμεσα από το ΠΑΣΟΚ. Γιατί πολλοί κάνουν όνειρα π. χ να είναι αυτό το πρόσωπο ο Ευάγγελος Βενιζέλος… Οι δεξιές επιλογές Σε αυτό το μοτίβο, υπάρχει και η δεξιά επιλογή τύπου Νίκος Δένδιας αλλά και ο Κωστής Χατζηδάκης. Ο πρώτος έχει δημοφιλία αλλά δεν πιστεύεται ότι θα προταθεί από τον Κ. Μητσοτάκη για Πρωθυπουργός κοινής αποδοχής. Σε μία τέτοια περίπτωση θα έθετε στον κυβερνητικό του εταίρο τον Κωστή Χατζηδάκη ο οποίος, έχει μία αποδοχή στη ΝΔ, είναι της εμπιστοσύνης Μητσοτάκη και είναι ανεκτός ως ένα βαθμό από το ΠΑΣΟΚ. Και ο κοινής αποδοχής από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με μεγάλη δημοφιλία Πάντως, υπάρχει πρόσωπο που εξετάζεται συνεχώς από αρκετά επιχειρηματικά κέντρα που προέρχεται από την Κεντροαριστερά και μπορεί να παίξει έναν ρόλο σύνδεσης των δύο κομμάτων, που έχει πολύ καλές σχέσεις με πρόσωπα-τεχνοκράτες από το ΠΑΣΟΚ π.χ. Διαμαντοπούλου, αλλά απολαμβάνει πολύ μεγάλη αποδοχή και από τη ΝΔ και τον Πρωθυπουργό και έχει σοβαρή δημοφιλία στον πληθυσμό. Ουσιαστικά, ο K. Μητσοτάκης μπορεί να μην είναι Πρωθυπουργός, αλλά θα μπορεί να παραμείνει πρόεδρος του κόμματος , να είναι ρυθμιστής υπό την έννοια να μπορεί να ελέγχει έστω σε έναν βαθμό το νέο Μαξίμου μέχρι να ανοίξει μία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να αποχωρήσει και από την αρχηγία της ΝΔ. Το σενάριο ακούγεται πολλά στα πηγαδάκια της εξουσίας, σε επιχειρηματίες μεγάλου βεληνεκούς αλλά και σε πρεσβείες που προσπαθούν να διαβλέψουν τι θα φέρει το 2026 για την Ελλάδα…

Π.Λαφαζάνης: «Ο Τσίπρας λέει ψέματα – Από την Μόσχα φύγαμε με συμφωνία 5 δισ. ευρώ αλλά την αθέτησε»! Περίπου τόσα θα εισέπραττε η Ελλάδα από τον South Stream 2 - «Θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για την μεταβατική πορεία εκτός ευρωζώνης» - Τι δήλωσε στο EXTRA PRONEWS Δεν πρόλαβε καν να στεγνώσει το μελάνι από το ρεπορτάζ του Pronews όπου ανέβηκε μια αναρτηση με μέρος του βιβλίου του Τσίπρα που μιλούσε για τη συνάντηση Τσίπρα - Πούτιν στις 19 Ιουνίου 2015 και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, πρώην υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και ένας από τα πλέον κορυφαία στελέχη του τότε ΣΥΡΙΖΑ διαψεύδει τα πάντα όσα ο Τσίπρας ισχυρίζεται. Ειδικά για το επίμαχο μέρος του βιβλίου " όπου ο Α.Τσίπρας διατείνεται ότι ο Β.Πούτιν του είπε ότι καλύτερα να τα έδινε σε ένα ορφανοτροφείο γιατί αν τα έδινε στην Ελλάδα ήταν σα να τα έριχνε στα σκουπίδια ", ο νούμερο 2 στην ομάδα διαπραγμάτευσης που είχε μεταβεί στην Μόσχα τον διαψεύδει απόλυτα! Και όχι μόνο αυτό! Τον καλεί μάλιστα σε δημόσια συνάντηση για να πει ο Τσίπρας αυτά που έγραψε στο βιβλίο, μπροστά του! Αποκαλύπτει μιλώντας ότι « Οι Ρώσοι με εντολή Πούτιν είχαν έρθει μαζί μας σε συμφωνία καταβολής στην Ελλάδα ποσoύ ύψους 5 δισ. ευρώ ως έσοδ0 για την κατασκευή του αγωγού South Stream 2 που θα ξεκινούσε την λειτουργία του το 2019! Δεν μπορούσαμε να πάρουμε δάνειο λόγω της υπογραφής μας στο 2π Μνημόνιο που μας απαγόρευσε την δανειοληψία χωρίς την έγκριση της ΕΚΤ, κι έτσι νας μας βοηθήσουμε μας έδιναν τα χρήματα αυτά ως σντίτιμο του South Stream 2. Η χώρα θα ελάμβανε 300 εκατ. ευρώ ως προκαταβολή και πρόσκληση για την συμμετοχή της Αναπτυξιακής Τράπεζας των BRICS που σήμαινε ότι Ρωσια, Κινα, Ινδία, Νότια Αφρική και Βραζιλία θα έθεταν υπό οικονομική προστασία την Ελλάδα! Ο Α.Τσίπρας συμφώνησε και όταν ήρθε στην Ελλάδα, αθέτησε την συμφωνία, υπογράφοντας το Τρίτο Μνημόνιο »! Η μαρτυρία του Π.Λαφαζάνη είναι καθοριστική για να γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες πώς φτάσαμε στην καταστροφή και την εθνική ταπείνωση… Και -κυρίως- τι μπορούσε να είχε γίνει για να αποτραπεί και δεν έγινε… Δείτε τη συνέντευξη εδώ: Τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης Τ.Γκουριώτης: Ποιος πιστεύετε ότι ήταν ο λόγος που ο Α.Τσίπρας έβγαλε το βιβλίο αυτό; Π.Λαφαζάνης: Έκανε ένα πολύ μεγάλο λάθος. Πιστεύω ότι έβγαλε το βιβλίο προφανώς για να δικαιολογήσει το παρελθόν. Όταν χρειάζεται να βγάλεις βιβλίο για να δικαιολογήσεις το παρελθόν και μάλιστα το πρόσφατο που το γνωρίζει σε γενικές γραμμές ο κόσμος έχεις αποτύχει. Όταν μάλιστα με το βιβλίο αυτό ανοίγεις μέτωπα με όλους σχεδόν τους συνεργάτες σου η αποτυχία είναι οικτρή. Γιατί σου λέει αγαπητέ υπήρχε και κανένας καλός δίπλα σου. υπήρχε κανένας ωφέλιμος; Τ.Γκουριώτης: Άρα εδώ έχουμε ήδη ένα πρόβλημα. Π.Λαφαζάνης: Πρόβλημα τεράστιο Τ.Γκουριώτης: Ότι ομολογεί κατά την εκτίμησή του να επιλέξει καλούς συνεργάτες. Ήθελε να κυβερνήσει τη χώρα με μια τέτοια κριτική ικανότητα σε ότι αφορά τους συνεργάτες οι οποίοι κατ΄αυτόν απέτυχαν. Αώο ότι βλέπω προσπαθεί να φορτώσει στους συνεργάτες του μια αποτυχία όπως του καταλογίζουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Π.Λαφαζάνης: Βεβαίως, γιατί αν όλοι οι συνεργάτες του ήταν αποτυχημένοι και μάλιστα τους χαρακτηρίζει με διάφορα κοσμητικά επίθετα και με χαρακτηρισμούς ΄χι κόσμιους στις περισσότερες  των περιπτώσεων τότε πως επιτύχει έργο; Δηλαδή εσύ το έκανες το ε΄γο και όλοι οι άλλοι το καταστρέφανε; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Τ.Γκουριώτης: Άρα ομολογεί ότι δεν πέτυχε στο έργο του, ουσιαστικά. Π.Λαφαζάνης: Βέβαια αυτή είναι η ομολογία. Και εν πάση περιπτώσει το παρελθόν, αν χρειάζεται βιβλίο για να το δικαιολογήσεις και μάλιστα στο πρόσφατο παρελθόν, δείχνει ότι ο κόσμος το βλέπει ότι είναι κάκιστο. Και φτάνεις στην ανάγκη να επανεκδώσεις την πολιτική σου ταυτότητα με ένα βιβλίο για τα πρόσφατα γεγονότα για τα οποία δεν υπάρχει στην κοινή γνώμη καθόλου καλή άποψη . Τ.Γκουριώτης: Μια προσπάθεια λοιπόν επαναπλασαρίσματος του brad name Τσίπρας. Επί της ουσίας αυτό είναι από τον ίδιο.΄ Π.Λαφαζάνης: Και μόνο το γεγονός ότι τολμά και θέλει να προσπαθήσει να κάνει αυτό δείχνει αποτυχία. Είναι αποτυχία 100%. Τα έργα είναι πρόσφατα. Δεν αλλάζει ο κόσμος με ένα βιβλίο που θα βγάλει. Τ.Γκουριώτης: Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή; Ιανουάριος 2015. Η αριστερά στην εξουσία. Ποιο ήταν το κλίμα των πρώτων ημερών. Γιατί το κλίμα ων πρώτων ημερών ήταν πανηγυρικό. Π.Λαφαζάνης: Βεβαίως. Πανηγυρικό. Τ.Γκουριώτης: Εσείς ορκίζεστε υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Αγροτικής Ανάπτυξης και Βιομηχανίας και όπως λέει σκωπτικά στο βιβλίο του το είπατε στον Πούτιν και λέει “μα εσύ πρέπει να πολύ ισχυρός”. Π.Λαφαζάνης: Τρόμαξε ο άνθρωπος. Μόλις παρατάχθηκαν τα υπουργεία που είχα λέει αυτός εδώ είναι μεγάλη προσωπικότητα. Έακνε λάθος ο κ.Τσίπρας. Δεν ξέρω ποιος του είπε αυτή την ιδέα να δημιουργήσει πέντε υπερ-υπουργεία για να αναλάβουν την διεύθυνση και την τύχη του κυβερνητικού έργου δεν ξέρω ποιος του είπε αλλά αυτό ήταν σκέτη αποτυχία. Εγώ έπρεπε να ασχολούμαι με πέντε υπουργεία. Και ξέρετε υπήρχαν αναπληρωτές και υφυπουργοί από κάτω, αλλά κανένας, αυτό είναι γνωστό στην Ελλάδα όλοι ερχόντουσαν σε μένα. Στον υπουργό, στον υπουργό. Ρε παιδιά εδώ υπάρχει ένας αναπληρωτής και από δώ άλλος. Όχι από εκεί. Που να τα βγάλεις πέρα με πέντε υπουργεία; Αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο αν το κράτος δούλευε πραγματικά, Και διοίκηση η οποία προχωρούσε σωστά και καλά και οργανωμένα, οπότε ο υπουργός κάνει απλώς την πολιτική εργασία. Τ.Γκουριώτης: Στην κυβέρνηση αυτή και ο Πάνος Καμμένος. Πότε άρχισε να χαλάει το κλίμα; Π.Λαφαζάνης: Το κλίμα άλλαξε την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Γιατί; Δεν πρόλαβε να κλείσει 5 ή 6 ημέρες από την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και έρχεται ο Βαρουφάκης από το Γιουρογκρουπ και λέει “κοιτάξτε είχα μια επιτυχία”. Μπράβο λέμε τι επιτυχία είχες: Λέει “Επεξέτεινα το πρόγραμμα το μνημόνιο το προηγούμενο μνημόνιο, κατά ένα τετράμηνο. Τ.Γκουριώτης: Γιατί έληγε. Και εκεί ακριβώς ήταν το πρόβλημα. Γιατί θα έπαυαν να εγγυώνται και να δανείζουν. Π.Λαφαζάνης : Δεν δανειζόμασταν από πουθενά αλλού, απαγορευόταν. Τ.Γκουριώτης: Άρα υπήρχε ένα χρονικό διάστημα, μια προθεσμία 4 μήνες. Αλλιώς τραβάμε το “σωληνάκι”. Είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο . Π.Λαφαζάνης: Σταματάμε τη ρευστότητα. Το είχαν κάνει στην Κύπρο με επιτυχία για αυτούς. Είχαν υποχρεώσει την Κύπρο να αποδεχτεί τα πάντα. Εν πάση περιπτώσει εμείς τότε λέγαμε όμως “εμείς δεν είμαστε Κύπρος. Η Ελλάδα δεν είναι Κύπρος”. Έρχεται ο Βαρουφάκης τετράμηνη επέκταση του 2ου μνημονίου συν τους όρους του email Χαρδούβελη πιεστικότατους όρους συν πρόσθετους όρους. Μέτρα για παραπάνω από ένα δισ.”Ρε παιδιά τι έκανες εκεί; Εδώ λέγαμε να καταργήσουμε τα μνημόνια και εσύ μας έφερες και το 2ο μνημόνιο για να προετοιμάσουμε και το 3ο και με νέους όρους;”. Εκεί η κοροϊδία ήταν τεράστια. Η εξαπάτηση τεράστια. Σάλος έγινε. Έχετε δει δανειακή σύμβαση να υπογράφεται χωρίς υποχρέωση δανείου; Αυτό έκανε ο Βαρουφάκης. Δάνειο δεν πήραμε ποτέ . Για τέσσερις μήνες ξύναμε τον πάτο του βαρελιού του Δημοσίου για να πληρώνουμε τα τοκοχρεολύσια των δάνειων. Το weaver το καταργήσανε, 11 δισ. που ήταν το υπόλοιπο δανεισμού από το προηγούμενο μνημόνιο που ήταν να μας δώσουνε το κόψανε και αυτό, την Ελλάδα δηλαδή την βάλανε σε θηλιά. Λέει ο Τσίπρας στον Βαρουφάκη “τι έκανες;” “άστο επάνω μου ξέρω εγώ τι έκανα. Έτσι θα φύγουμε απο τα μνημόνια” “Τι άστο επάνω σου; Μα εσύ μας έδεσες χειροπόδαρα. Γιατί το έκανες;” του λέει ο Τσίπρας. Λέω κάτσε εδώ. Τι γίνεται ρε παιδιά; Δηλαδή ο Βαρουφάκης πήγε και υπέγραψε στο Γιούρογκρουπ αυτή την σημαντικότατη συμφωνία χωρίς να ρωτήσει καθόλου τον Τσίπρα; Ή έπαιζε θέατρο στο βιβλίο του ο Τσίπρας ή ήταν ανεύθυνος και μη πρωθυπουργός και ο Βαρουφάκης έκανε κουμάντο σε τόσο κρίσιμα θέματα. Και αν το έχει κάνει ερήμην του να βγει και να πει “φύγε από την κυβέρνηση αν στην πρώτη εβδομάδα έχεις κάνει τέτοια λαδιά, χοντρή λαδιά η οποία αναιρεί όλη την ύπαρξή μας έως τώρα φεύγεις και βάζω ένα άλλο στη θέση του. Τ.Γκουριώτης: Αυτό το είπε ο Βσρουφάκης στο υπουργικό. Πως αντέδρασε ο Τσίπρας; Υπήρξε αντίδραση εκεί; Π.Λαφαζάνης: Όχι το έφαγε το κατάπιε. Λέει στο βιβλίο του ότι όταν του είπε ιδιαιτέρως αντέδρασε ο Τσίπρας αλλά το κατάπιε. Εκεί εμφανίστηκε προς τα έξω ότι η κίνηση αυτή ήταν προσυνεννοημένη και ότι ήταν μια σωστή κίνηση για να μπορέσουμε να πάρουμε κάποιο χρόνο να διαπραγματευτούμε για να δούμε τι θα κάνουμε. Εκεί έγινε σάλος στο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι όμως δεν έβγαλαν τσιμουδιά το στηρίξανε “μπράβο μπράβο” του Βαρουφάκη και “καλά έκανες Τσίπρα έτσι μπράβο πας καλά ωραία κυβέρνηση έχεις και καλή αρχή κάνεις”, εμείς όμως βγήκαμε στα κεραμίδια. Λέμε εμείς βγήκαμε με μια εντολή, μάλλον δύο εντολές είχαμε στην ουσία δεν είχαμε πολλές. Το πρώτο κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη και δεύτερον ότι θα καταργήσουμε τα μνημόνια. Εδώ εσύ στην πρώτη εβδομάδα επαναβεβαίωσες τα δύο πρώτα μνημόνια και ξεκίνησε την πορεία για το 3ο μνημόνιο δεσμεύοντας τη χώρα να πληρώνει δανειακές ανάγκες χωρίς να έχει λεφτά. Προσέξτε τώρα: Εδώ είναι το σκάνδαλο. Το σκάνδαλο είναι μεγάλο και θα πρέπει να πάνε ειδικό δικαστήριο. Γιατί; Οι δανειακές συμβάσεις πηγαίνουν στη Βουλή και ψηφίζονται. Αυτό έκαναν και οι προηγούμενοι. Οι ηγουμενευμένες κυβέρνησής με τα μνημόνια, Κανονικά ο Βαρουφάκης έπρεπε να πάει τη δανειακή σύμβαση την καινούργια με την επέκτασή της και τους όρους στη Βουλή και να ψηφιστεί. Τ.Γκουριώτης: Δεν ήταν όμως κάτι σαν οψιόν; Δεν ίσχυε η προηγούμενη δανειακή; Π.Λαφαζάνης: Όχι η προηγούμενη έληξε. Τέσσερα χρόνια δανειακή σύμβαση. Αυτή είναι. Τ.Γκουριώτης: Οι τέσσερις μήνες θεωρείτε δηλαδή ότι δεν ήταν επέκταση. Ότι έπρεπεε να ψηφιστεί εξαρχής. Π.Λαφαζάνης: Αυτή είναι ανανέωση της παλιάς σύμβασης. Καθόλου στη Βουλή. Τίποτα. Και τι έγινε τώρα. Έπρεπε να θεωρηθεί νόμιμο αυτό. Ποιος θα το νομιμοποιήσει; γιατί δεν είναι δυνατόν με μια υπογραφή του υπουργού Οικονομικών. Τι κάνανε; Έπιασαν τον πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του κράτους από το βράδυ μέχρι το πρωί και τον πιέζανε να κάνει μια γνωμοδότηση, γιατί όταν του το είπανε είπε “τι λέτε ρε παιδιά εγώ δεν πάω μέσα”, να την πάτε στην Βουλή να κυρωθεί η σύμβα ση. Δεν είναι δυνατόν να μου λέτε να κάνω μια γνωμοδότηση όπου να λέω ότι αρκεί η υπογραφή ενός υπουργού Οικονομικών για να είναι νόμιμη και έγκυρη η σύμβαση. Δεν γίνεται αυτό. Τον έβγαλαν φύλο φτερό όλο το βράδυ και το πρωί ο άνθρωπος υπέγραψε . Και δεν μίλησε κανένας για το σκάνδαλο. Κανένας. Μόνο εμείς φωνάζαμε και του είπαμε του Τσίπρα κοιτά να δεις άμα την πας στην Βουλή χαιρετίσματα η κυβέρνηση πέφτει.΄Εδώ 30 με 40 βουλευτές δεν ψηφίζουν με τίποτα. Αυτός το ήξερε ότι αυτό που το λέγαμε ήταν έτσι. Και επομώνος έκανε αυτή την σκανδαλώδη κίνηση για να νομιμοποιήσει τα ανομιμοποίητα. Γιατί δεν νομιμοποιήθηκε έτσι. Αλλοίμονο να έρχεται ο πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του κράτους και να λέει αρκεί αυτή η υπογραφή για δανειακές ανάγκες ξαι δεσμεύσεις της χώρας. Και για αυτό δεν μίλησε η περίφημη αντιπολίτευση τότε. Δεν μίλησε. Και αυτή ήταν η εκκίνηση της πρώτης εβδομάδας. Τ.Γκουριώτης: Ναι αλλά οι εβδομάδες περνάνε και οι μήνες περνάνε Π.Λαφαζάνης: Και εμείς ξύνουμε τον πάτο βαρελιού για να πλερώσουμε τα τοκοχρεολύσια του Δημοσίου Τ.Γκουριώτης: Οι δανειστές απειλούν ότι θα υπάρξει παύση πληρωμών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Π.Λαφαζάνης: Θα κοπεί η ρευστότητα από την ΕΚΤ. Γιατί όταν είσαι εκτός προγράμματος, όταν στο ενδιάμεσο του προγράμματος δεν πληρώνεις τις δόσεις το πρόγραμμα παγώνει. Αν παγώσει το πρόγραμμα η ρευστότητα από το λεγόμενο ELA από την ΕΚΤ προς τις τράπεζες σταματά. Αρχίσει τότε να κερώνει όλη η οικονομία γιατί οι τράπεζες δεν έχουν ρευστότητα για να δώσουν στον πολίτη. Ακόμη και τις καταθέσεις του δεν έχουν δυνατότητα να τις δώσουν. Άεχισε λοιπόν τότε το πρόβλημα με τα ΑΤΜ. Τ.Γκουριώτης: Πριν φτάσουμε στα ΑΤΜ υπάρ5χει κάποια πρόταση εκτός της ΕΚΤ για να μπορέσουμε να βγούμε από το αδιέξοδο; Και εννοώ απο την πλευρά της Ρωσίας. Η οποία Ρωσία ήταν η δεύτερη φορά που την καλούσαν να εμπλακεί σε αυτή τη βοήθεια προς την Ελλάδα για να μην πτωχεύσει. Η πρώτη ήταν με τον Γιώργο Παπανδρέου όπου ουσιαστικά δεν ήταν όπου πήγε στη Μόσχα συναντήθηκε με τον Πουτιν θυμάμαι τότε το διακύβευμα ήταν 25 δισ.€ αλλά που είπαν τότε δεν ήθελε να υπάρξει λύση με τη Ρωσία πέταξε τη μπάλα στην εξέδρα δεν υπήρξε εμπλοκή της σωσίας. Εσείς πήγατε πιο οργανωμένα. Ζητήσατε από τη Ρωσία να βοηθήσει στην αποπληρωμή του χρέους ή τουλάχιστον να υπάρξει μια ρευστότητα; Π.Λαφαζάνης: Ακριβως τής ζητήσαμε χρήματα αλλά θα σας πω πως τα ζητήσαμε. Εγώ στην αρχή της διακυβέρνησης και επειδή συμμετείχα στο λεγόμενο Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής από την πρώτη στιγμή τους λέω ότι υπάρχουν δύο εναλλακτικές λύσεις: η μια εναλλακτική λύση είναι αυτή που θα σας προτείνω εγώ και η άλλη είναι να πάμε να πέσουμε στα πόδια της Μέρκελ και να που΄με είμαστε μια χώρα ηλιόλουστη με μια πανάρχαιη ιστορία έχουμε προσφέρει στον πολιτισμό κάντε ότι είναι καλύτερο για εσάς με ένα πρόγραμμα όμως που να είναι και κάπως ανεκτό στον ελληνικό λαό. Αυτά τα δύο έχουμε. Και ότι είναι να κάνουμε πρέπει να το κάνουμε γρήγορα. Όχι προγράμματα και διαδικασίες και όταν δεν έχουμε τι να πληρώσουμε και να καταστρέφουμε ότι αποταμιεύσεις είχαμε στο ελληνικό Δημόσιο. Εκεί οι προτάσεις ήταν οι εξής: Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα των μέτρων του μνημονίου. Εμείς για να το αντιμετωπίσουμε αυτό δεν είναι δυνατόν να το κάνουμε αν δεν φύγουμε από το ευρώ.΄Έτσι και αλλιώς δεν έπρεπε να είχαμε μπει στο ευρώ τους λέω έτσι και αλλιώς το ευρώ είναι συμφορά για όλη την Ευρώπη, έτσι και αλλιώς με το ευρώ έχουμε στασιμότατη οικονομική από τότε που μπήκαμε 0,8% είναι η ανατίναξη κατά μεσώ όρο δηλαδή στασιμοανάπτυξη. Έτσι η πρώτη πρόταση ήταν να πάμε στην ΕΕ και να ζητήσουμε ένα πρόγραμμα το οποίο να είναι συμβατό με το δικό μας πρόγραμμα και να είναι ανεκτό από τον ελληνικό λαό,. Να μην είναι δηλαδή πρόγραμμα ληστείας και λεηλασίας. Αυτό τους λέμε αυτή είναι η θέση μας θέλετε να διαπραγματεύου με; αν δεν το δέχεστε αυτό τότε αναγκαστικά θα πάμε σε εθνικό νόμισμα για να αντιμετωπίσουμε την στάση πληρωμών που εσείς θα μας επιβάλετε. Εάν δεν τη δεχτείτε εμείς έχουμε εναλλακτική λύση, δύσκολη μεν αλλά αναγκαία να φύγουμε από το ευρώ και να πάμε στο εθνικό νόμισμα για να διασφαλίσουμε ρευστότητα στην οικονομία. Το δεύτερο μέτρο που σας προτείνω είναι να πάμε στη Ρωσία,. Να πάμε στη Ρωσία η οποία χρειάζεται αυτή την ώρα ένα αγωγό. Αγωγό φ.α. γιατί τον χρειάζεται αυτόν το αγωγό και θέλει περάσει από την Ελλάδα, διότι έχουν αρχίσει τα τύμπανα του πολέμου στην Ουκρανία. Είμαστε στο 2015. (…) τους είπα κάνουμε και αυτή την κίνηση, διαμορφώνουμε μια σχέση στρατηγικής συνεργασίας με τη Ρωσία, συμβατή με τις άλλες υποχρεώσεις μας, είτε στην ΕΕ ακόμη και στο ΝΑΤΟ, δεν είναι ασύμβατο να έχεις ένα αγωγό και να είσαι και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Είναι μια εμπορική πράξη. Άλλωστε την ίδια περίοδο έφτιαχνε και η Γερμανία τον Nord Stream 2. Τους είπα πάμε να κάνουμε τον αγωγό αυτόν γιατί η Ρωσία θέλει να παρακάμψει τον ουκρανικό δρόμο ως επισφαλή. Τους λέω ότι αν το αποδεχθούμε αυτό είμαστε οι πρώτοι που θα το κάνουμε, ο Ερντογάν ο γείτονάς μας δεν τον θέλει τον αγωγό είναι εναντίον, γιατί τότε ο Ερντογάν ήταν σκληρός ευρωατλαντιστής. Η χάραξη του αγωγού αυτού θα ήταν Νοβοροσίσκ, Μαύρη Θάλασσα ευρωπαϊκή Τουρκία, Θράκη, Μακεδονία και από εκεί κεντρική Ευρώπη. Την πρώτη πρόταση για να καταθέσουμε το δικό μας πρόγραμμα στην ΕΕ και να διαπραγματευτούμε με την απέρριψαν. Η δεύτερη πρόταση της Ρωσίας ήταν συνυφασμένη με τον αγωγό, για τον οποίο όσο τον προχωρούσαμε η Τουρκία ήταν αντίθετη.

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η κατάντια της χώρας μας είναι μεγαλύτερη απ' ότι φανταζόμασταν. Ο Μητσοτακισμός πνέει τα λοίσθια αλλά δεν φαίνεται κανείς από την αντιπολίτευση που να μπορεί να φέρει τη μεγάλη ανάταση. Οπότε; Τι; Όσο περνά ο καιρός και προσεγγίζουμε προς την έναρξη της προεκλογικής περιόδου για τις επόμενες εθνικές κάλπες τόσο κατασταλάζουν μέσα μας τα τρία κυριότερα διακυβεύματα που θα μας οδηγήσουν σε αυτές αλλά θα κυριαρχήσουν και έπειτα από αυτές.  Το πρώτο μεγάλο διακύβευμα είναι η κάθαρση . Η διαφθορά θα βαρύνει πολύ στην τελική διαμόρφωση των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών. Η Ν.Δ. θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει ως αντίβαρο στη βαριά σκιά που έχει «πέσει» πάνω στον δημόσιο βίο τη μεταρρύθμιση του Συντάγματος, αλλά δεν είναι έκπληξη. Το τελευταίο χαρτί μιας απερχόμενης κυβέρνησης υπό την παρούσα μορφή της (αυτοδύναμη πλειοψηφία) είναι η συνταγματική μεταρρύθμιση. Το επιχείρησε η κυβέρνηση Σημίτη με το Σύνταγμα το 2001 και με τον εκλογικό νόμο το 2004, αλλά δεν της «βγήκε». Εγκατέλειψε κατά τον τερματισμό. Θα το επιχειρήσει και τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με τον εκλογικό νόμο της «σταθερότητας» και με μια αναθεώρηση προσανατολισμένη στην οικονομία, αλλά και πάλι οι προσδοκίες είναι περιορισμένες. Η μόνη συνταγματική αναθεώρηση που είχε απόδοση στις κάλπες ήταν η ρήξη του 1985 για τις προεδρικές αρμοδιότητες. Κάθαρση VS μεταρρυθμίσεις θα είναι το πρώτο διακύβευμα, λοιπόν. Το δεύτερο διακύβευμα θα είνα ι: Μπορεί η διάχυτη δυσαρέσκεια στο 75% του ελληνικού λαού να οδηγήσει στην ίδρυση και συγκρότηση μιας μεγάλης παράταξης που θα διαπερνά τα κόμματα και θα αποτελέσει γνησία εναλλακτική; Οι προϋποθέσεις υπάρχουν, οι μνηστήρες είναι πολλοί, αλλά κάθε ίδρυση νέου κόμματος δεν είναι περίπατος! Το να γίνει η δυσαρέσκεια επιλογή θέλει βαθιά γνώση και ταύτιση με τις αγωνίες του κόσμου. Το τρίτο διακύβευμα είναι η συμπεριφορά του συνόλου του πολιτικού συστήματος ( Πρόεδρος Δημοκρατίας, πρωθυπουργός, αρχηγοί κομμάτων ) σε συνθήκες εθνικής κρίσης, με δεδομένο ότι η εμπιστοσύνη στην κορυφή έχει καταλυθεί. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν . Και αυτό σε διαδοχικές αναμετρήσεις, που ίσως οδηγήσουν σε συγκρότηση υπηρεσιακής κυβέρνησης με επικεφαλής δικαστή, μπορεί να οδηγήσει σε εθνική περιπέτεια. Αυτά τα κενά εξουσίας, τη μετάβαση από μία κατάσταση σε μία άλλη, εκμεταλλεύονται συνήθως οι γείτονες (Αττίλας 2, Ίμια) για νέα τετελεσμένα. Ας αρχίσουμε από το τελευταίο. Το κλίμα είναι σήμερα δηλητηριασμένο και δυστυχώς δεν υπάρχουν πολιτικά «μεγέθη» για να συνεννοηθούν στο ύψος των περιστάσεων που τους αρμόζει. Θέλω να θυμίσω ότι σε μια εποχή με παρεμφερή χαρακτηριστικά της σημερινής, υπήρξαν μεγέθη που έβαλαν την πατρίδα πάνω από τον εαυτό τους. Τα έτη 1989-1990 μέσα σε διάστημα εννέα μηνών η Ελλάς οδηγήθηκε λόγω του εκλογικού νόμου Κουτσόγιωργα σε τρεις αλλεπάλληλες αναμετρήσεις. Επειδή οι αριθμοί δεν έβγαιναν, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο αρχηγός του πρώτου κόμματος με ποσοστό 44,5% στην πρώτη κάλπη και 46,2% στη δεύτερη, παραχώρησε διαδοχικώς τη θέση του πρωθυπουργού στον Τζαννή Τζαννετάκη και στον Ξενοφώντα Ζολώτα. Στη «σύσκεψη των τεσσάρων» που έγινε μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, υπό την άψογο διεύθυνση του Προέδρου της Δημοκρατίας Χρήστου Σαρτζετάκη (ο οποίος είχε εκλεγεί με τα έγχρωμα ψηφοδέλτια αλλά με πλειοψηφία 2/3), κάθισαν στο ίδιο τραπέζι ο Μητσοτάκης, που παρέπεμψε τον Ανδρέα στο ειδικό δικαστήριο, και ο Ανδρέας, που παραπέμφθηκε από τον Μητσοτάκη. Βεβαίως, και ο Χαρίλαος Φλωράκης. Παρά το οξύ κλίμα διχασμού της περιόδου εκείνης η σύσκεψη αυτή έμεινε στην Ιστορία από τις προσφωνήσεις των προαιώνιων εχθρών: «Κώστα μου» – «Ανδρέα μου» . Σήμερα τι κατάληξη θα είχε μια ανάλογη άσκηση, δεδομένου ότι ο Κωνσταντίνος Τασούλας εξελέγη ως μονοκομματικός Πρόεδρος χωρίς συναινέσεις και υπάρχει καχυποψία στην αντιπολίτευση για τον ρόλο του; Τι κατάληξη θα είχε μια σύσκεψη αρχηγών στην οποία ο πρωθυπουργός θα επέμενε στην αξίωσή του για πρωθυπουργία με χαμηλότατο ποσοστό, εκβιάζοντας τις δεύτερες εκλογές; Τι κατάληξη θα είχε μια σύσκεψη αν σύμπασα η αντιπολίτευση αντιμετωπίζει τον πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως «ενιαίο πολιτικό μπλοκ» ακόμα και αν δεν είναι; Θα μπορέσει να συνεννοηθεί κανείς με κανέναν; Λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι ένα από τα βασικά διακυβεύματα της εκλογής θα είναι η κάθαρση και θα υπάρξει πόλωση, πρέπει να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας για το ατύχημα. Το ρίσκο θα είναι μεγάλο. Ο Ερντογάν δεν κρύβει τον πειρασμό του μέσα από τον αλυτρωτισμό του και τις θεωρίες για τα σύνορα της καρδιάς. Το δεύτερο μεγάλο διακύβευμα είναι η ίδρυση νέων κομμάτων. Μπορούν να γίνουν πλειοψηφικά ή να αποκτήσουν τέτοια δυναμική ώστε να μετάσχουν υποχρεωτικά στην τελική λύση; Οι ληξίαρχοι του τόπου λένε ότι ιστορικά στην Ελλάδα τα μεγάλα κόμματα είναι προϊόν μεγάλης λαϊκής απαίτησης. Ο κόσμος ήταν ο επισπεύδων, όχι οι ηγεσίες . Οι πολίτες και ο «Σύνδεσμος Ζορμπάς» ανέβασαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τους «Φιλελευθέρους» στην εξουσία . Οι πολίτες έκαναν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή πρωθυπουργό δύο φορές το 1955 και το 1974, καθώς η λαϊκή προσδοκία ταυτίστηκε με το πολιτικό σχέδιο του μεγάλου Μακεδόνα. Ο οποίος, σε αντίθεση με τον Βενιζέλο, δεν χρειάστηκε τον διχασμό για να κυριαρχήσει, αλλά την εθνική ενότητα. Οι πολίτες, τέλος, ηγήθηκαν του μεγάλου κοινωνικού ρεύματος που ζήτησε αλλαγή και εγκατέστησε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Ο Ανδρέας έβαλε στο παιχνίδι, ακόμα και με οικονομικό ρίσκο για τις επόμενες γενιές, ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού, τους μη προνομιούχους . Αύξηση 40% στους μισθούς έδωσε άπαξ ο υπουργός Εργασίας Απόστολος Κακλαμάνης στους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα το 1982. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα που ιδρύθηκαν αποτέλεσαν στην καλύτερη περίπτωση το αμορτισέρ του συστήματος, αλλά εξέπνευσαν πριν από τη δεκαετία (ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων, Πολιτική Άνοιξη, ΚΕΠ, Δημοκρατική Συμμαχία, ΔΗΚΙ, Ένωση Κεντρώων, ΚΟΔΗΣΟ, Δημοκρατική Αριστερά, Ταύροι, ΚΙΔΗΣΟ Εθνική Παράταξη, Χρυσή Αυγή κ.λπ.). Για να ηγηθείς μεγάλου κόμματος και μεγάλου κοινωνικού ρεύματος, πρέπει να σε έχει ξεχωρίσει και να στο ζητά ο λαός και όχι εσύ, και πρέπει να μπορείς να διαχειριστείς τη λαϊκή προσδοκία. Δεν θα γίνεις ποτέ Καραμανλής, Παπανδρέου και Βενιζέλος αν δεν συνδεθείς με την εθνική σκέψη και τις προτεραιότητές της. Το τρίτο διακύβευμα, που εμμέσως συνδέεται με το δεύτερο, είναι η κάθαρση. Είναι παλλαϊκή απαίτηση πλέον η κάθαρση. Όχι η περιορισμένη κάθαρση σε έναν πυλώνα του συστήματος, όπως ήταν οι τράπεζες και τα ΜΜΕ, όπως συνέβη το 1989 με το σκάνδαλο Κοσκωτά. Οι πολίτες έχουν πλέον καθαρό στο μυαλό τους ότι η διαφθορά ευθύνεται για την ηθική και οικονομική χρεοκοπία του έθνους. Για την εξαθλίωσή τους. Ότι πρόκειται για βαθύ συστημικό πρόβλημα που έχει «πνίξει» όλους τους θεσμούς και πως το ξερίζωμά του είναι απαραίτητο για την εθνική ανασύνταξη. Η κυβέρνηση θα δοκιμαστεί -εκτός απροόπτου- στους μήνες που έρχονται. Οι σκελετοί στην ντουλάπα της είναι ατέλειωτοι. Και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ο μόνος θεσμός που εμπιστεύονται οι Έλληνες , δείχνει διατεθειμένη να τους βγάλει έξω από την ντουλάπα. Προϊόντος του χρόνου, ο Μητσοτάκης θα μοιάζει όλο και περισσότερο με τον Ζελένσκι. Θα αυξάνεται ο κλοιός γύρω από τους στενούς του συνεργάτες, το στενότατο περιβάλλον του και κατ’ επέκταση αποφάσεις στις οποίες ίσως και να ενέχεται ο ίδιος. Η εισβολή της OLAF στην Κοινωνία της Πληροφορίας προκάλεσε ταραχή και άγχος στο ευρύτερο σύστημα γιατί ξέρει τι έχει κάνει. Ακόμα και αν η διαφθορά γίνει τσουνάμι και απειλήσει την κυβέρνηση, πάλι δεν έχουμε λύση. Ο τόπος, εκτός από τη μεγάλη απόρριψη, έχει ανάγκη επειγόντως και μια μεγάλη κατάφαση. Ποιος μπορεί; Να σηκώσει το χέρι αφού κοιτάξει καλά γύρω του. Χωρίς τη μεγάλη συσπείρωση, η μετάβαση στη μεταπολίτευση της Δ’ Ελληνικής Δημοκρατίας είναι αμφίβολη

Τα τσιράκια-ηγετίσκοι των Λεσχών και της Νεοταξίας έχουν πάθει παράκρουση! Το σχέδιο Tράμπ θα μετατραπεί σε ρωσικό τελεσίγραφο και θρίαμβο Πούτιν με παράδοση της Ουκρανίας! Η Φον Ντερ Λάιεν έτοιμη να εκραγεί από οργή! Η στρατηγική της Μόσχας ήταν να περιμένει, να μην μετακινηθεί ούτε χιλιοστό από τις κόκκινες γραμμές της και να αφήσει τις δυτικές διαφωνίες να δουλέψουν προς όφελός της - Και τώρα, φαίνεται πως έφτασε η στιγμή της Μπορεί ο Ρουστέμ Ουμέροφ , γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Ουκρανίας , να δήλωσε ικανοποιημένος μετά τις συζητήσεις με την αμερικανική αντιπροσωπεία στη Γενεύη (23/11/2025), αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο Ουμέροφ είπε πως το ειρηνευτικό σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών για τον τερματισμό του πολέμου ευθυγραμμίζεται με τις περισσότερες από τις βασικές προτεραιότητες του Κιέβου , όμως τα γεγονότα είναι… ξεροκέφαλα και τον διαψεύδουν. Για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, η Ρωσία επαναλάμβανε τις ίδιες ακριβώς απαιτήσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία : περισσότερα εδάφη στην Ανατολική Ουκρανία , στρατιωτικός περιορισμός του Κιέβου και απαγόρευση της πορείας του προς το ΝΑΤΟ . Τώρα, ενώ η Ουάσινγκτον εμφανίζεται διχασμένη και η Ευρώπη σε κατάσταση σοκ, η Μόσχα παρακολουθεί ικανοποιημένη. Το σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ ενσωματώνει αρκετές από τις ρωσικές απαιτήσεις, χαρίζοντας στο Κρεμλίνο μια διπλωματική νίκη την ώρα μάλιστα που συνεχίζει να πιέζει στρατιωτικά στο πεδίο. Η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ το περιγράφει καθαρά: η στρατηγική της Μόσχας ήταν να περιμένει, να μην μετακινηθεί ούτε χιλιοστό από τις κόκκινες γραμμές της και να αφήσει τις δυτικές διαφωνίες να δουλέψουν προς όφελός της. Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, η Μόσχα «έμεινε απολύτως συνεπής». Αυτό το είδος συνέπειας, σε μια διεθνή σκηνή όπου η Δύση αλλάζει θέση ανά εβδομάδα, αποδείχθηκε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα τεράστιας σημασίας. Και τώρα, φαίνεται πως έφτασε η στιγμή της. Η Ρωσία θα πετύχει παράδοση της Ουκρανίας – «Το Κίεβο θα μείνει μόνο και απολύτως αβοήθητο» Το αμερικανικό σχέδιο των 28 σημείων , το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ προώθησε ως «λύση» για τον τερματισμό του πολέμου, περιέχει: • Παραχώρηση επιπλέον ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία . • Περιορισμό της ουκρανικής στρατιωτικής ισχύος , ίσως όχι στον βαθμό που απαιτούσε το Κρεμλίνο , αλλά σίγουρα αποτελεί αρχή. • Πάγωμα κάθε πιθανότητας ένταξης στο ΝΑΤΟ . • Επανένταξη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία. • Δημιουργία συνθηκών που επιτρέπουν στη Μόσχα να αμφισβητήσει ή να υπονομεύσει μελλοντικές ουκρανικές εκλογές. Με λίγα λόγια, πρόκειται για ένα πλαίσιο που ανοίγει στη Ρωσία τον δρόμο όχι μόνο για νίκη, αλλά για θεσμική κατοχύρωση των εδαφικών και πολιτικών της απαιτήσεων. Σίγουρα αποτελεί προοίμιο των ρωσικών διεκδικήσεων. Όπως σημειώνει ο πρώην λογογράφος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν , Αμπάς Γκαλλιαμόφ ,« αν εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο, η Ουκρανία θα μείνει απολύτως αβοήθητη απέναντι στη Ρωσία ». Η στάση του Πούτιν: Αν δεν αποδεχτείτε, θα συνεχίσουμε και θα χάσετε και πολλά άλλα Ο Πούτιν όχι μόνο χαιρέτισε το σχέδιο ως «βάση για συζήτηση», αλλά το χρησιμοποίησε ως νέο μοχλό πίεσης προς το Κίεβο και την Ευρώπη . Με δεδομένες τις πρόσφατες ρωσικές προελάσεις στην Ανατολική Ουκρανία , ξεκαθάρισε: • Ότι οποιαδήποτε απόρριψη του σχεδίου θα οδηγήσει σε νέα μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης για το Κίεβο .• Ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να επιβάλει τον στόχο της « ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης » με τη βία . Η Μόσχα δείχνει βέβαιη ότι ο χρόνος και ο πόλεμος λειτουργούν υπέρ της.Το Κρεμλίνο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο χρόνος δουλεύει εναντίον της Ουκρανίας : φθορά στο μέτωπο, αποδυνάμωση της Δύσης και πολιτική αστάθεια σε ΗΠΑ – ΕΕ . Η Μόσχα πιστεύει ότι η Ουκρανία μπορεί να καταρρεύσει .Το μόνο που χρειάζεται είναι να κρατήσει την πίεση σταθερή . Η Ρωσία και οι… ουκρανικές εκλογές Ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία του σχεδίου είναι η πρόβλεψη για διεξαγωγή εκλογών . Εκ πρώτης όψεως, μοιάζει με στοιχείο «ομαλοποίησης». Στην πράξη όμως, η Ρωσία μπορεί να υποστηρίξει «φιλορώσους» υποψηφίους. Η Ουκρανία , σεβόμενη δήθεν τους κανόνες, μπορεί να αναγκαστεί να αποκλείσει κάποιους λόγω παραβιάσεων· και τότε η Μόσχα θα καταγγείλει ότι «δεν τηρήθηκαν οι όροι της συμφωνίας». Αυτό θα αποτελέσει νομιμοποιημένη αιτιολογία για επανέναρξη του πολέμου . Πρόκειται για μία στρατηγική που μπορεί να οδηγήσει την Ουκρανία σε ρωσικό έλεγχο για πρώτη φορά μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014 . Η Ουκρανία δεν είχε καν λόγο στο σχέδιο Το σχέδιο παρουσιάστηκε ως τετελεσμένο .Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε το προσχέδιο δημοσίως πριν υπάρξει συνεννόηση με το Κίεβο , τους Ευρωπαίους συμμάχους , το Πεντάγωνο ή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ . Αυτή η κίνηση όχι μόνο προκάλεσε διπλωματικό σοκ , αλλά άφησε και τον Αμερικανό πρόεδρο εκτεθειμένο : μία ημέρα μετά, άρχισε να κάνει πίσω, δηλώνοντας ότι το σχέδιο « δεν είναι τελικό » και μπορεί να τροποποιηθεί. Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει: Θα δεχτεί η Ρωσία αλλαγές; Και αν όχι, τι θα κάνει ο Τραμπ ; Είναι ξεκάθαρο πως η Ρωσία δεν πρόκειται να δεχθεί καμία αλλαγή επί τα χείρω . Άρα θα συνεχίσει την ειδική στρατιωτική επιχείρηση . Η Ευρώπη εξοργισμένη αλλά εντυπωσιακά αδύναμη Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής , Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν , έθεσε τρεις - υποτίθεται - «αδιαπραγμάτευτες κόκκινες γραμμές»: Τα σύνορα δεν μπορούν να αλλάζουν με τη βία . Η Ουκρανία δεν μπορεί να απογυμνωθεί στρατιωτικά . Έχει απόλυτο δικαίωμα να επιλέξει μόνη την πορεία της — δηλαδή την ευρωπαϊκή . Αλλά εδώ είναι το μεγάλο ευρωπαϊκό παράδοξο: Η ΕΕ δεν έχει μηχανισμό επιβολής τέτοιων θέσεων. Κάθε μεγάλη απόφαση απαιτεί ομοφωνία , και η Ουγγαρία μπλοκάρει σχεδόν τα πάντα. Οι βασικές στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης ( Γαλλία , Ιταλία ) είναι υπερχρεωμένες και ανίκανες για αυτόνομη δράση. Το αποτέλεσμα; Η Ευρώπη φωνάζει, αλλά κανείς δεν φοβάται τη φωνή της. Ο Τραμπ και οι κενές απειλές προς τη Μόσχα Ο Τραμπ απείλησε με σκληρές κυρώσεις τη Ρωσία , άφησε διαρροές για αποστολή Τόμαχωκ στην Ουκρανία και προειδοποίησε για ένταση της πίεσης σε Ινδία και Κίνα για το ρωσικό πετρέλαιο. Αλλά σε κάθε περίπτωση κάνει πίσω . Το Κρεμλίνο το γνωρίζει και το εκμεταλλεύεται. Η διεθνής εικόνα; Ένας Αμερικανός πρόεδρος που απειλεί πολύ — αλλά κάνει λίγα. Το αρχικό σχέδιο σόκαρε Ουκρανία και Ευρώπη, και κάθε αλλαγή θα το μετατρέψει σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Τότε όμως: • Η Ρωσία πιθανότατα θα το απορρίψει.• Η Ευρώπη θα επιμείνει ότι χρειάζονται τροποποιήσεις .• Η Ουκρανία , ήδη υπό ασφυκτική πίεση, δεν μπορεί να δεχτεί συνθηκολόγηση . Έτσι, η διαδικασία επιστρέφει στην αρχή . Πολλές ερωτήσεις, καμία απάντηση. Θρίαμβος της ρωσικής στρατηγικής Το ρωσικό μήνυμα είναι καθαρό: «Αν δεν μας δώσετε όσα θέλουμε μέσω διπλωματίας, θα τα πάρουμε με τα όπλα.» Η Δύση , από την άλλη, δεν έχει ενιαία γραμμή , δεν διαθέτει συνεκτική στρατηγική και αναλώθηκε σε εσωτερικές διαφωνίες για ένα σχέδιο που ακόμη δεν έχει τελική μορφή. Το αποτέλεσμα; Η Ρωσία , χωρίς να αλλάξει τίποτα από τις απαιτήσεις της, βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε έναν «ειρηνευτικό χάρτη» που μοιάζει με επιβράβευση της στρατηγικής της από το 2022. Η ρωσική ηγεσία έχει πάρει την απόφαση: Μόνη της θα επιβάλει τους όρους της στην Ουκρανία, της οποίας τον έλεγχο θέλει να αποκτήσει. ΒΝ

Οι ορδές λαθρομεταναστών έγιναν κατοχική δύναμη! Αυτή η εισβολή δεν γίνεται με άρματα μάχης, με τεθωρακισμένα ή με πυροβολικό - Γίνεται με ροές πληθυσμών που την τελευταία δεκαετία έχουν μεταβάλει συθέμελα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα... Η Ευρώπη βιώνει μια ιστορική καμπή. Δεν πρόκειται για οικονομική κρίση, για πανδημίες ή για γεωπολιτικές αναταράξεις. Σύμφωνα με το  National Interest,  (NI) η ήπειρος βρίσκεται μπροστά σε ένα φαινόμενο που   μοιάζει περισσότερο με στρατηγική εισβολή παρά με κοινωνικό μετασχηματισμό . Και αυτή η εισβολή δεν γίνεται με άρματα μάχης, με τεθωρακισμένα ή με πυροβολικό. Γίνεται με ροές πληθυσμών που την τελευταία δεκαετία έχουν μεταβάλει συθέμελα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα—δημογραφικά, πολιτικά, οικονομικά, πολιτισμικά και ασφαλιστικά. Η Ευρώπη δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως ότι βρέθηκε απέναντι σε ένα  «μαύρο κύκνο» : έναν τρόπο επίθεσης που δεν είχε δει ποτέ, άρα δεν είχε συνειδητοποιήσει πως πρέπει να αμυνθεί. Το αόρατο είδος πολέμου – Όταν η κοινωνία αποδομείται πριν προλάβει να αμυνθεί Η ιστορία είναι γεμάτη στιγμές όπου μια νέα μορφή πολέμου αιφνιδιάζει πλήρως τον αντίπαλο.Οι νομάδες της ευρασιατικής στέπας με τα άλογά τους, το βυζαντινό «υγρό πυρ», οι Άγγλοι τοξότες ή τα πρώτα βρετανικά άρματα μάχης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ευρώπη, υποστηρίζει το National Interest , βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με κάτι ανάλογο, αλλά αυτή τη φορά ο εχθρός δεν φαίνεται.  Δεν φέρει στολή, δεν περνά τα σύνορα με στρατιωτικές φάλαγγες. Εισέρχεται «νόμιμα», συχνά χωρίς έλεγχο, εκμεταλλευόμενος την αυτοκαταστροφική ευρωπαϊκή αφέλεια. Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές: • αύξηση εγκληματικότητας, • πίεση στα οικονομικά των κρατών, • διάλυση κοινωνικών υπηρεσιών, • αποσύνθεση του εκπαιδευτικού συστήματος, • τρομοκρατικά δίκτυα, • δραματική υπονόμευση της κοινωνικής συνοχής. Οι κυβερνήσεις προβάλλουν αμηχανία. Στην πραγματικότητα, δεν κατανοούν καν τι τους συμβαίνει. Ή δεν θέλουν να κατανοήσουν. Το αρχικό λάθος – Η Ευρώπη πίστεψε ότι υποδεχόταν Σύρους γιατρούς και οικογένειες Το 2014–2016, υπό το βάρος της συριακής κρίσης, η Ευρώπη άνοιξε τις πύλες της με την πεποίθηση ότι οι νεοεισερχόμενοι ήταν Σύροι πρόσφυγες, οικογενειάρχες, μορφωμένοι, άνθρωποι έτοιμοι να ενσωματωθούν . Αποδείχθηκε ότι η υπόθεση ήταν φαντασίωση. Οι περισσότεροι ήταν άγαμοι, νεαροί άντρες, χαμηλής ή καθόλου εκπαίδευσης, από δεκάδες χώρες—Πακιστάν, Αφγανιστάν, Σομαλία και άλλα μέρη πολύ πέρα από την αρχική ζώνη κρίσης. Μέχρι το 2024, οι πρόσφυγες ανέρχονταν σε 11 εκατομμύρια, από 147 χώρες. Η Ευρώπη δεν είχε ιδέα τι είχε δεχθεί. Γιατί δεν λειτούργησε αυτή η μεταναστευτική «ένωση πολιτισμών»; Το National Interest θυμίζει το παράδειγμα των Βόσνιων της δεκαετίας του ’90: Μουσουλμάνοι, τραυματισμένοι από πόλεμο, συντηρητικοί, αλλά πρόθυμοι να λειτουργήσουν εντός των κοινωνιών που τους δέχθηκαν . Σήμερα, η δεύτερη γενιά Βόσνιων είναι πλήρως ενσωματωμένη, με χαμηλότερη ανεργία από τον μέσο όρο των χωρών που τους φιλοξένησαν. Οι σημερινές μεταναστευτικές ροές δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το μοντέλο. Η διαφορά βρίσκεται σε τρία σημεία: 1. Οι αριθμοί είναι τεράστιοι 2. Το μορφωτικό επίπεδο εξαιρετικά χαμηλό 3. Η πρόθεση ενσωμάτωσης ουσιαστικά ανύπαρκτη Σύμφωνα με το άρθρο, μεγάλες ομάδες νεοεισερχομένων απορρίπτουν τις ευρωπαϊκές αξίες , αποστρέφονται την εργασία και προτιμούν να ζουν από επιδόματα. Ουσιαστικά,  δεν μετανάστευσαν για να ενταχθούν, αλλά για να ιδρύσουν μια παράλληλη κοινωνία εντός των ευρωπαϊκών πόλεων. Το δημογραφικό σοκ: Η Ευρώπη δεν γεννά – οι νεοεισερχόμενοι γεννούν μαζικά Η Ευρώπη φθίνει δημογραφικά. Καμία χώρα δεν φτάνει τον δείκτη αντικατάστασης των 2,1 παιδιών ανά γυναίκα. Σε πολλές ο αριθμός κυμαίνεται μεταξύ 1,2 και 1,5. Αντίθετα: Αφγανοί, Πακιστανοί, Σομαλοί, Σύροι φέρνουν δείκτες 3 έως 6 παιδιά ανά γυναίκα . Αυτό δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό ζήτημα.  Είναι γεωπολιτικός μετασχηματισμός. Σε δύο δεκαετίες, οι στατιστικές δείχνουν πως ορισμένες μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα έχουν πλειοψηφίες που δεν θα αυτοπροσδιορίζονται ως Ευρωπαίοι. Το άρθρο το διατυπώνει σοκαριστικά καθαρά: «Θα υπάρχουν άνθρωποι στην Ευρώπη, αλλά δεν θα είναι Ευρωπαίοι.» Παράλληλες κοινωνίες… από τα περίχωρα του Παρισιού στα προάστια της Βιέννης Οι πρώτες γενιές μεταναστών στην Ευρώπη συγκεντρώνονταν σε συνοικίες που σταδιακά βελτιώνονταν. Σήμερα, όμως, γεννιούνται «γκρίζες ζώνες» που λειτουργούν σαν αυτόνομες κοινωνίες: • περίχωρα Παρισιού , επικίνδυνες ακόμη και για αστυνομία, • γειτονιές Βιέννης,  Φρανκφούρτης, Στοκχόλμης όπου νέοι άνδρες φρουρούν δρόμους, • «Sharia Police»  σε πόλεις της Γερμανίας, • γυναίκες με πλήρη ή ημι-πλήρη καλύμματα, • οικογένειες με 6-8 παιδιά αποκλειστικά μέσω κρατικών επιδομάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οικογένειες "προσφύγων" λαμβάνουν  έως και 9.000 ευρώ τον μήνα μόνο από επιδόματα , ποσό μεγαλύτερο από τη μέση ευρωπαϊκή σύνταξη. Η κατάρρευση του πολιτικού κέντρου και η αποσιώπηση της πραγματικότητας Κεντρώες κυβερνήσεις νιώθουν παγιδευμένες, η Αριστερά κατηγορεί οποιαδήποτε κριτική ως ρατσισμό, η Δεξιά υποδαυλίζει τον φόβο, η γραφειοκρατία κρύβει στατιστικά και η πραγματικότητα διογκώνεται κάτω από το χαλί. Παράλληλα, οι ελίτ επιμένουν να συγκρίνουν τη σημερινή κρίση με παλαιότερες επιτυχημένες μεταναστεύσεις. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτό το φαινόμενο είναι πρωτοφανές σε μέγεθος, ταχύτητα, σύνθεση πληθυσμού και ιδεολογικό υπόστρωμα. Δεν πρόκειται για μετανάστες, αλλά για κατοχική δύναμη! Το άρθρο καταλήγει σε μια δραματική αλλά σαφή θέση: Όταν μια ομάδα ανθρώπων δεν έρχεται για να ενταχθεί αλλά για να επιβάλει τον δικό της τρόπο ζωής, οι οικοδεσπότες δεν φιλοξενούν μετανάστες. Φιλοξενούν μια μορφή ήπιας, δημογραφικής κατοχής.Και η Ευρώπη δεν έχει πλέον περιθώρια χρόνου. Τι πρέπει να γίνει Το National Interest δεν το λέει ευθέως, αλλά το υπαινίσσεται με κρυστάλλινη σαφήνεια: • κλειστά σύνορα τώρα, • ταχεία απέλαση όσων δεν δικαιούνται άσυλο, • κατάργηση επιδομάτων που δημιουργούν παρασιτικές δομές, • απαιτητική ενσωμάτωση – όχι χαλαρή ανοχή, • προστασία του ευρωπαϊκού πολιτισμού και τρόπου ζωής, • επανεκκίνηση δημογραφικής πολιτικής για τους Ευρωπαίους. Εάν η Ευρώπη δεν δράσει, το άρθρο προειδοποιεί πως η ήπειρος θα αλλάξει πέρα από κάθε αναγνώριση, όχι σε 100 χρόνια, αλλά σε μία γενιά. Τελική προειδοποίηση Οι Ευρωπαίοι θρηνούν για τις γυναίκες του Αφγανιστάν υπό τους Ταλιμπάν. Το National Interest προτείνει το πιο ανησυχητικό ερώτημα όλου του άρθρου: Μήπως οι Ευρωπαίες θα έπρεπε να κλάψουν για τις δικές τους κόρες; ΒΝ

Γερμανία – Οι τράπεζες ακυρώνουν λογαριασμούς για πολιτικούς λόγους! Στη Γερμανία, πολιτικά κίνητρα οδηγούν στην ακύρωση τραπεζικών λογαριασμών τόσο για δεξιούς όσο και για αριστερούς, αναφέρει η εφημερίδα NZZ. Η δημοσιογράφος Άγια Βελάσκεζ (Aya Velázquez) πανηγύρισε την ακύρωση του λογαριασμού της στην Τράπεζα GLS , υποψιαζόμενη ότι έγινε για πολιτικά κίνητρα, αν και δεν έλαβε καμμία εξήγηση. Παρόμοιες περιπτώσεις έχουν αναφέρει και άλλα μέσα ενημέρωσης, όπως το Ελβετικό κανάλι Kontrafunk . Η Μπούντεσταγκ [Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Γερμανίας] δεν έχει ασχοληθεί με αυτές τις ανησυχίες, υποστηρίζοντας ότι η ελευθερία των συμβάσεων είναι ύψιστης σημασίας. Το κόμμα  Εναλλακτική για τη Γερμανία  [AfD] πρότεινε νόμο που να απαγορεύει τις ακυρώσεις λογαριασμών με πολιτικά κίνητρα , ενώ μια απόφαση στην πόλη Κέμνιτς όρισε ότι τ ο Ταμιευτήριο πρέπει να διατηρεί τους λογαριασμούς ανοιχτούς εκτός εάν υπάρχουνε βάσιμοι λόγοι.  Η συζήτηση συνεχίζεται σχετικά με την επιρροή των τραπεζών σε πολιτικά ζητήματα... triklopodia

Η Apple, η εταιρία του μακαρίτη Στήβ Τζόμπς, πρωτοστατεί εδώ και χρόνια στον σχεδιασμό μιας παγκόσμιας νέας ράτσας ανθρώπων (μιγάδες), οι οποίοι θα είναι πιστοί στον Νεοταξισμό και θα δέχονται ό,τι θέλουν οι ελίτ προκειμένου να χάνονται στο ψηφιακό της κόσμο. Tώρα, θέλει να σκλαβώσει και τους χρήστες της τεχνολογίας της! Η αμφιλεγόμενη προσπάθεια της Apple προς μια παναμερικανική πλατφόρμα ψηφιακής ταυτότητας έκανε ένα ακόμη σημαντικό βήμα αυτή την εβδομάδα, αφού αξιωματούχοι στο Αρκάνσας και τη Βιρτζίνια ενημέρωσαν αθόρυβα τους κυβερνητικούς ιστότοπους για να επιβεβαιώσουν ότι έχουν πλέον δεσμευτεί να υποστηρίξουν το νέο σύστημα. Γράφει ο David Lindfield Και οι δύο πολιτείες έχουν πλέον εισαγάγει επίσημα την υποστήριξη τους για τις ψηφιακές άδειες οδήγησης της Apple Wallet. Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί ότι το βιομετρικό σύστημα ταυτοποίησης της Apple, το οποίο έχει ήδη ενισχυθεί με την κυκλοφορία της νέας ψηφιακής ταυτότητας που βασίζεται σε διαβατήριο, επιταχύνεται ραγδαία, με όλο και περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ να αναμένεται να ακολουθήσουν. Τόσο το Αρκάνσας όσο και η Βιρτζίνια λειτουργούν ήδη τις δικές τους εφαρμογές αναγνώρισης για κινητά και η διατύπωση που προστέθηκε στους επίσημους ιστότοπούς τους καθιστά σαφές ότι η ενσωμάτωση του Apple Wallet δεν είναι πλέον θεωρητική αλλά βρίσκεται σε εξέλιξη τώρα. Η Βιρτζίνια ανακοίνωσε ότι η πολιτεία έχει υπογράψει συμφωνία που επιτρέπει στους κατοίκους να προσθέτουν τις άδειες οδήγησης και τις ταυτότητές τους στο Apple Wallet «στο μέλλον», χωρίς να δώσει συγκεκριμένη ημερομηνία. Ωστόσο, η υποδομή είναι στη θέση της και η ανάπτυξη αναμένεται ευρέως να προχωρήσει γρήγορα & απρόσκοπτα από εδώ και πέρα. Αυτή η επέκταση εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που έχει ενταθεί τους τελευταίους έξι μήνες. Ένα κύμα πολιτειών των ΗΠΑ, όπως είναι το Κονέκτικατ, η Οκλαχόμα, το Κεντάκι, η Γιούτα και άλλες, ανακοίνωσαν τα σχέδια τους για την υποστήριξη της ψηφιακής ταυτότητας-πορτοφολιού της Apple Wallet IDs. Εν τω μεταξύ, η νέα λύση της Apple σε ομοσπονδιακό επίπεδο που χρησιμοποιεί αμερικανικά διαβατήρια στο iOS 26.1 παρέχει στην εταιρεία μια ισχυρή απόδειξη της ιδέας της για να δείξει ότι η ψηφιακή ταυτότητα λειτουργεί στα αεροδρόμια, στα πρακτορεία και τελικά στην καθημερινή ζωή. Η κατεύθυνση είναι αδιαμφισβήτητη. Το ερώτημα τώρα δεν είναι αν οι ψηφιακές ταυτότητες θα γίνουν ο κανόνας, α λλά το πόσο γρήγορα θα συμβεί η ψηφιακή μετάβαση. Όπως όμως είχε αναφέρει προηγουμένως το Slay News , αυτή η στροφή προς την ψηφιακή ταυτότητα συνοδεύεται από τεράστιες ανησυχίες τις οποίες τα ιδιωτικά ΜΜ ενημέρωσης, και σίγουρα οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας (Big Tech), αποσιωπούν ή παραγκωνίζουν. Οι ειδικοί αναλυτές του απορρήτου και της ιδιωτικότητας προειδοποιούν ότι η ψηφιακή ταυτότητα διαφέρει θεμελιωδώς από μια απλή φυσική ταυτότητα, που είχαμε στο παρελθόν , επειδή από τη στιγμή που η ταυτότητά σας υπάρχει μέσα σε ένα ψηφιακό οικοσύστημα που ελέγχεται από ιδιωτικές εταιρείες μπορεί να τροποποιηθεί εξ αποστάσεως, να ανασταλεί, να περιοριστεί, να μπλοκαριστεί ή να περιφραχθεί γεωγραφικά χωρίς τη συγκατάθεσή σας. Μια παλιά έγγραφη φυσική άδεια οδήγησης στο πορτοφόλι σας είναι αποκλειστικά δική σας. Μια ψηφιακή ταυτότητα που υπάρχει μέσα στο πορτοφόλι Apple Wallet υπάρχει μόνο με την άδεια της Apple. Αυτό το επίπεδο συγκεντρωτισμού δημιουργεί τη ραχοκοκαλιά αυτού που οι επικριτές-αντιφρονούντες αποκαλούν «κοινωνία που βασίζεται στις άδειες». Μόλις η ψηφιακή ταυτοποίηση μεταφερθεί στο έξυπνο κινητό (smartphone), η ίδια συσκευή που επαληθεύει την ταυτότητά σας μπορεί να αξιοποιηθεί για να προσδιοριστεί εάν σας επιτρέπεται η πρόσβαση σε μέσα μεταφοράς, δημόσια κτίρια, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, κυβερνητικά προγράμματα, εκδηλώσεις ή υγειονομική περίθαλψη. Τα αεροδρόμια, οι εταιρείες ενοικίασης, οι κυβερνητικές υπηρεσίες, οι λιανοπωλητές, ακόμη και τα συστήματα ψηφοφορίας, θα μπορούσαν ολοένα και περισσότερο να υιοθετούν την ψηφιακή επαλήθευση, καθιστώντας την φυσική ταυτότητα ολοένα και πιο «δεύτερης κατηγορίας». Και από τη στιγμή που οι φυσικές ταυτότητες θα αντιμετωπίζονται ως ξεπερασμένες ή ύποπτες, η εξαίρεση θα καταστεί αδύνατη. Η βαθύτερη ανησυχία είναι ότι η υποδομή που κρύβεται πίσω από τις ψηφιακές ταυτότητες είναι η ίδια ψηφιακή υποδομή που απαιτείται για ένα περιβάλλον κοινωνικής πίστωσης, που ενσωματώνει ψηφιακό νόμισμα, διαβατήρια εμβολίων ή υγείας, παρακολούθηση κινήσεων, κεντρικές βάσεις δεδομένων, παρακολούθηση συμπεριφοράς και αυτοματοποιημένα συστήματα αστυνόμευσης. Η Apple επιμένει ότι το κίνητρο της πίσω από το ψηφιακό της πορτοφόλι-ταυτότητα της αποσκοπεί μόνο στην εξυπηρέτηση των πελατών της, μόνο για την άνεση και την ευκολία της. Ωστόσο, το μοτίβο της ενοποίησης των πάντων-όλων στο κινητό της iPhone, συμπεριλαμβανομένων των αδειών οδήγησης, των διαβατηρίων, των πιστωτικών καρτών, των κλειδιών του αυτοκινήτου, των κλειδιών του σπιτιού, των καρτών εργασίας, των φοιτητικών ταυτοτήτων, των καρτών μέσων μαζικής μεταφοράς, των συστημάτων πληρωμών, των ιατρικών δεδομένων και τώρα της κρατικής αστυνομικής ταυτότητας, δείχνει μια σαφή & ανησυχητική τάση προς την πλήρη ψηφιακή εξάρτηση. Αυτό που επίσης είναι ανησυχητικό είναι ότι τίποτα από αυτά δεν συζητείται δημόσια, όλα κινούνται κρυφά & μουλωχτά. Τα νομοθετικά σώματα των πολιτειών δεν πραγματοποιούν ακροάσεις. Δεν ζητείται η γνώμη των ψηφοφόρων και των πολιτών. Αυτές οι συμφωνίες συνάπτονται αθόρυβα μεταξύ των κρατικών γραφειοκρατιών και της εταιρείας Apple, χωρίς εγγυήσεις εξαίρεσης και χωρίς καμία προστασία που να διασφαλίζει ότι οι παλιές φυσικές αστυνομικές ταυτότητες διατηρούν ισότιμη νομική υπόσταση. Μόλις η ψηφιακή τεχνολογία γίνει η «προτιμώμενη» κυρίαρχη μέθοδος, αναπόφευκτα θα γίνει και υποχρεωτική, ακόμη και αν δεν υπάρχει κανένας ρητός νόμος που να το ορίζει. Το σύστημα ψηφιακής ταυτότητας της Apple εξαπλώνεται ραγδαία στην Αμερική, με τις πολιτείες του Αρκάνσας και της Βιρτζίνιας να μπαίνουν τώρα σε ένα ψηφιακό μέλλον όπου η ταυτότητα, τα ταξίδια και η αλληλεπίδραση με την κοινωνία ρέουν ολοένα και περισσότερο μέσω μιας συσκευής που δεν θα ελέγχεται από αιρετούς αξιωματούχους, αλλά από τη Σίλικον Βάλεϊ, την Μέκκα της προηγμένης τεχνολογίας. Οι επικριτές-αντιφρονούντες που έχουν μελετήσει αυτό διαβατήριο-ταυτότητα προειδοποιούν ότι αυτό που η Apple περιγράφει ως «βελτιωμένη ευκολία» είναι, στην πράξη, η δημιουργία ενός ψηφιακού συστήματος σημείων ελέγχου που τελικά θα υπαγορεύσει τους όρους της καθημερινής ζωής των ανθρώπων. Καθώς όλο και περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ ετοιμάζονται να ενταχθούν σε αυτό το σύστημα, η μετάβαση στην ψηφιακή ταυτότητα συμβαίνει είτε το θέλουν οι Αμερικανοί είτε όχι. Και χωρίς να ρωτηθούν. Και, εκτός αν υπάρξει σοβαρή μαζική αντίδραση, το smartphone της Apple μπορεί σύντομα να γίνει το μόνο πράγμα που πρέπει να επιδείξετε παντού για να λειτουργήσετε ─ και να επιβιώσετε ─ στη σύγχρονη ψηφιακή κοινωνία, μετατρέποντας ουσιαστικά την εταιρεία Apple, που έχει σαν σύμβολο ─ όχι τυχαία ─ το δαγκωμένο μήλο της Εδέμ , σε δεσμοφύλακα Κέρβερο, της ταυτότητάς σας, των δικαιωμάτων σας και της ελευθερίας των καθημερινών κινήσεών σας. triklopodia