Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Δε χωράει πλέον καμμιά αμφιβολία! Είναι ένα κάθαρμα ολκής! Δεν το λέω εγώ, η Κοβέσι το υπονοεί χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση του ως "εγκληματική οργάνωση"! O Mητσοτακισμός, δεν είναι απλά άλλη μια άποψη κυβερνησιμότητας. Είναι το δηλητήριο που βγήκε μέσα από τα σπλάχνα της εγκληματικής συμμορίας του Νταβός... MEΡΟΣ Β' Έχω τονίσει επανειλημμένα πως οι εξελίξεις μας...προσπερνούν . Κι όπως πήγαινα να ολοκληρώσω το παρόν πόνημα με το Β' Μέρος, προέκυψε... άλλη μια εξ ίσου σβουριχτή σφαλιάρα (τουλάχιστον, έτσι την εξέλαβα εγώ), η οποία έχει τη μορφή μιας...άλλης δημοσκόπησης , αυτή τη φορά της εταιρίας Prorata, της οποίας το αποτέλεσμα - αν δεν είναι πειραγμένο και ΑΝ όντως βασίζεται σε ειλικρινείς συνεντεύξεις από το δείγμα ψηφοφόρων που είχε επιλεγεί - στέλνει στη κυριολεξία την κοινωνία μας στη χωματερή των...Άνω Λιοσίων! Θα τα αναλύσουμε όλα αυτά, ένα-ένα και με τη σειρά που πρέπει. Κι ας ξεκινήσουμε λοιπόν από εκεί που μείναμε εχθές, δηλαδή από το σημείο που ολοκληρώσαμε το προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη κι ας πάμε να αναλύσουμε αυτό το καθεστώς που ο ίδιος δημιούργησε, έχοντας την ενθάρρυνση και την συνεπικουρία της εγκληματικής συμμορίας του Νταβός, δηλαδή του Κλάους Σβάμπ και των ...αόρατων τραπεζο-επιχειρηματικών χορηγών του που ονομάζουμε Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Μητσοτακισμός: Το υβριδικό όπλο διάλυσης της εθνικής συνείδησης Σε άλλες εποχές, όταν η διαφθορά εμφανιζόταν στην πολιτική σκηνή , οι ελληνικές κοινωνίες του 20ού αιώνα εξανίσταντο. Οι Έλληνες ξεσηκώνονταν, ζητούσαν κάθαρση, ονόματα, παραιτήσεις. Στην Ελλάδα του 2025, όχι μόνο δεν προκαλεί τη γενική οργή κάτι τέτοιο, αλλά αντιθέτως! Προκαλεί ανοχή, κατανόηση και ...ενίοτε ενθουσιασμό ! Ναί, όπως το διαβάσατε. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας, ενός υβριδικού σχεδίου χειραγώγησης και αποδόμησης της εθνικής συνείδησης , που βρίσκει την απόλυτη ενσάρκωσή του σε ένα πρόσωπο και ένα καθεστώς: τον Μητσοτάκη και τον μητσοτακισμό . Όπως έχω γράψει στο προηγούμενος μέρος, η νεοσύστατη εταιρεία QED κατέγραψε ένα από τα πιο ανατριχιαστικά ευρήματα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης, το 23% των πολιτών δηλώνει ότι θα ψήφιζε διεφθαρμένο πολιτικό , αν αυτός είναι ...αποτελεσματικός. Το ποσοστό εκτοξεύεται στο 34% , όταν ο υποψήφιος υπόσχεται προσωπικό όφελος . Επίσης, το 45% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας δηλώνει ότι θα στήριζε διαπλεκόμενο υποψήφιο , αρκεί να έχει ίδιον όφελος . Και το κορυφαίο: Το 50% των πολιτών δηλώνει ότι "αποδέχεται" τη διαφθορά ως αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας ! Ουσιαστικά λοιπόν, δεν μιλάμε πια για κρίση. Μιλάμε για αλλοίωση του εθνικού DNA. Ο λαός αυτός, που κάποτε ύψωνε το ανάστημά του σε κατακτητές, χούντες και προδοσίες, δηλώνει σήμερα έτοιμος να ...ξεπουληθεί(!!!) για μερικά ευρώ ή για μια υποσχετική "αποτελεσματικότητας" . Η Ελλάδα δεν καταρρέει μόνο θεσμικά. Καταρρέει υπαρξιακά. Και ενώ περιμέναμε πως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το μεγαλύτερο σκάνδαλο πολιτικής δωροδοκίας των τελευταίων δεκαετιών, θα τίναζε στον αέρα αυτό το βρώμικο και ζωφόδες πολιτικό σκηνικό , έρχεται η εταιρία Prorata και μας ...προσγειώνει! Η Νέα Δημοκρατία, λέει, αυξάνει τα ποσοστά της, κατά μισό τοις εκατό (από 22,1 στο 22,5%) λίγο πριν τον Αύγουστο του 2025, ενώ οι - ανύπαρκτοι σχεδόν - αντίπαλοί της σημειώνουν ...κάμψη! Και στο ερώτημα "Κατά πόσο οι σημερινές εξελίξεις με το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ σας επιρρεάζουν", οι πολίτες δείχνουν... "ανοσία" σε σκάνδαλα, καταγγελίες, αποκαλύψεις. Ανοσία; Δεν νομίζω! Δεν πρόκειται σε καμμιά περίπτωση για ανοσία. Πρόκειται για ΣΥΝΕΝΟΧΗ! Η Ελλάδα των επιδομάτων, της αργομισθίας ή του " έλα μωρέ και τι έγινε, σάμπως δικά μας είναι τα λεφτά, αλλονών είναι ", πλέον δεν σοκάρεται από τη διαφθορά. Την επιδιώκει. Δεν ζητά κάθαρση. Ζητά συμμετοχή στο πλιάτσικο . Αν συνήλθατε από το σοκ, να συνεχίσω ακάθεκτος; Να συνεχίσω! Τί είναι λοιπόν ο Μητσοτακισμός; Πώς τον ορίζουμε, τι πρεσβεύει, τι επιδιώκει; Ο Μητσοτακισμός δεν είναι απλώς μία πολιτική γραμμή, ούτε ένας οικογενειακός κλάδος εξουσίας. Είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης σχεδιασμένος ακριβώς στα μέτρα των Ελλήνων και προέρχεται μέσα από το άρρωστο μυαλό ενός ανθρώπινου Κτήνους και των συνεπικούρων του! Ένα υβρίδιο εξωτερικής υποτέλειας και εσωτερικής καθεστωτικής επιβολής, που έχει εδραιωθεί στην Ελλάδα εδώ και 6 χρόνια με την ονομασία "Επιτελικό Κράτος" και που έχει τις ρίζες του τόσο στο Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ - του αυριανισμού - όσο και στο Σημιτικό ΠΑΣΟΚ των εκσυγχρονιστών! Ποιά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του: Υποταγή στην ξένη επιρροή (ΗΠΑ – Βερολίνο – Βρυξέλλες) Ο Μητσοτακισμός δεν έχει εθνική στρατηγική. Υιοθετεί και εφαρμόζει τις επιλογές των ξένων δυνάμεων, ακόμα κι όταν αυτές είναι εις βάρος της πατρίδας . Από τα Σκόπια και το μεταναστευτικό, μέχρι την τουρκική προκλητικότητα και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, η ελληνική στάση υπαγορεύεται απ’ έξω. Διοικητική παραλυσία μέσω τεχνοκρατισμού Ο Μητσοτακισμός αντικαθιστά την πολιτική βούληση με «επικοινωνία», τον πατριωτισμό με διαχειριστική ψυχρότητα, και τη λαϊκή εκπροσώπηση με διορισμένα «golden boys». Το κράτος μετατρέπεται σε μαγαζί, και ο λαός σε πελάτη – χωρίς δικαιώματα, μόνο υποχρεώσεις. Καθεστωτικός έλεγχος θεσμών και ΜΜΕ Μεγάλο μέρος των ΜΜΕ (λίτσα Πέτσα), της Δικαιοσύνης και των «ανεξάρτητων αρχών» έχουν τεθεί υπό έλεγχο μέσω χρηματοδοτήσεων , διορισμών και νομοθετικών παρεμβάσεων . Η κοινωνία βομβαρδίζεται από μια τεχνητή εικόνα «επιτυχίας» και «προόδου» , ενώ στη πραγματικότητα βυθίζεται στη φτώχεια, την αδικία και την απόγνωση. Αλλοίωση της λαϊκής βάσης και συνείδησης Ο Μητσοτακισμός συντηρείται μέσα από δίκτυα εξαγοράς και εξάρτησης, δηλαδή μέσα από αγροτικές επιδοτήσεις (ΟΠΕΚΕΠΕ) μέχρι ρουσφέτια, επιδόματα και εκλογικά τεχνάσματα. Η πολιτική συνείδηση του λαού χτυπιέται συστηματικά, ώστε να επικρατήσει μια εσωτερική αδιαφορία και παραίτηση. Μηδενική ευθύνη σε οτιδήποτε απρόοπτο συμβεί Δυστύχημα - έγκλημα Τεμπών, πυρκαγιές που...δεν έσβηναν, καταστροφές από φυσικά αίτια (φαινόμενο Daniel). Kανείς υπουργός, υφυπουργός, κυβερνητικό στέλεχος και φυσικά ο Πρωθυπουργός, δεν έχουν ΚΑΜΜΙΑ απολύτως ευθύνη. Κατά την κυβέρνηση, όλα λειτούργησαν ολόσωστα, όλα τα μέτρα είχαν ληφθεί και αυτοί που...φταίνε είναι είτε οι πολίτες - που έκαναν πάντα του κεφαλιού τους, οι "σταθμάρχες", ο αέρας, η κλιματική αλλαγή. Ο Μητσοτακισμός...ΠΟΤΕ! Με δυό λόγια λοιπόν, ο Μητσοτακισμός είναι το σύστημα που παρουσιάζει την εθνική υποχώρηση ως «ρεαλισμό», τη φτώχεια ως «ανάπτυξη», τον έλεγχο ως «μεταρρύθμιση» και την καταστολή ως «ασφάλεια». Είναι το καθεστώς που, για να επιβιώσει, χρειάζεται έναν λαό αποχαυνωμένο, εθισμένο στην πλαστή εικόνα και απελπισμένο από την αλήθεια. Ουσιαστικά δηλαδή, πρόκειται για ένα μεταμοντέρνο σύστημα εξουσίας , στημένο με όρους τεχνοκρατικής φινέτσας και δυτικής επιτήρησης . Δεν βασίζεται μόνο στην καταστολή ή την προπαγάνδα, αλλά σε κάτι βαθύτερο! Στην ψυχολογική αποδοχή της διαφθοράς ως "αναγκαίου κακού" ή και ως "εργαλείου ευημερίας" . Αντικατέστησε την ελπίδα με τη συναλλαγή, διέλυσε την έννοια του δημοσίου καλού και την αντικατέστησε με "το προσωπικό συμφέρον", μετέτρεψε τον πολίτη σε πελάτη, κατάργησε την ηθική ως αξία και την υπέταξε στην "αποτελεσματικότητα" και το "management". Έτσι φτιάχτηκε ο νέος Έλληνας της "Ελλάδας 2.0" και του Μητσοτακισμού : Άβουλος, βολεμένος και πρόθυμος να ανεχτεί τα πάντα αρκεί να ταΐζεται . Μια καρικατούρα ραγιά, με iPhone και φόρο επιβίωσης... Ο Μητσοτακισμός επίσης, δεν είναι μόνο ένα κόμμα ή μια απλή ιδεολογία πλιάτσικου και εφαλτήριο διαφθοράς. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι ένα καθαρά υβριδικό όπλο που ενσωματώνει στοιχεία οικονομικής διαφθοράς, θεσμικής εκτροπής, πολιτισμικού εκφυλισμού και το κυριότερο; Πνευματικής αλλοτρίωσης! Δεν είναι μόνο ελληνικό κατασκεύασμα. Πρόκειται για εισαγόμενη τεχνολογία "κοινωνικής αποδόμησης" , την οποία οι ξένοι πάτρωνες μας, δοκιμάζουν επάνω μας, όπως ακριβώς είχε συμβεί και με τα μνημόνια, ως πειραματόζωο της μεταδημοκρατικής Ευρώπης ! Έχουμε όλα τα στοιχεία για να τον κατατάξουμε σε αυτή τη βαθμίδα . Κατ' αρχήν, χρησιμοποιεί τα ΜΜΕ ως μηχανισμούς υπνωτισμού. Την εκπαίδευση, ως χώρο ιδεολογικής ευνουχίσεως. Τη Δικαιοσύνη ως εργαλείο ατιμωρησίας και τέλος, την ΗΓΕΣΙΑ της Εκκλησίας - δυστυχώς - ως άλλοθι και σιωπηλό παρατηρητή. Ο τελικός στόχος δεν είναι μόνο να παραμείνει στην εξουσία η οικογένεια Μητσοτάκη . Ο απώτερος στόχος είναι να σβήσει από τον χάρτη το τελευταίο κύτταρο αντίστασης που λέγεται "εθνική συνείδηση" . Να πάψει ο Έλληνας να πιστεύει σε αρχές, σε πατρίδα, σε Θεό, σε τιμή . Να μην αντιδρά, γιατί "όλοι ίδιοι είναι". Να μην ελπίζει και να ΜΗ ψηφίζει ( ψηφίζουν οι "άλλοι γι' αυτόν" ), γιατί " δεν αλλάζει τίποτα ". Μ' άλλα λόγια και κοντολογής, να μην πιστεύει σε τίποτα. Διότι όταν πάψει να υπάρχει εθνική συνείδηση, δεν έχει νόημα η εθνική ανεξαρτησία . Δεν υπάρχει λόγος να έχεις σύνορα, σημαία ή ιστορία, αν δεν τα αισθάνεσαι δικά σου. Σε τελική ανάλυση, για να καταλήξω κάπου, ο εχθρός ΔΕΝ είναι ο Μητσοτάκης. Ο εχθρός είναι αυτός ο μητσοτακισμός που φυτεύτηκε και φωλιάζει μέσα μας . Όταν βολευόμαστε με ένα επίδομα και ξεχνάμε τα Τέμπη, όταν δικαιολογούμε τον ψεύτη, τον κλέφτη, τον ανήθικο, γιατί μας "τακτοποίησε", όταν γελάμε ειρωνικά με την ιδέα της τιμής και της αρετής, ο μητσοτακισμός, σαν μια μεγάλη λεγεώνα δαιμόνων, υπάρχει μέσα μας και μας κατατρώγει... Η Παναγιά των Ελλήνων...και ο προορισμός του Γένους! Eπειδή έχει ...πολύ ζουμί η ενότητα αυτή - η οποία και οδηγεί στην τελική λύση - καλό θα είναι να κάνουμε μια...βουτιά στην Ιστορία. Κάποτε, στα τέλη της δεκαετίας του '90, όταν δίδασκα σε Λύκειο των Αθηνών, ένας μαθητής μου είχε κάνει μια πολύ "επικίνδυνη" ερώτηση. Η ερώτηση ήταν: Γιατί η Ρωσία, αφού είναι μια μεγάλη δύναμη και έχει ως σημαία της την Ορθοδοξία, δεν της δίνεται η ευκαιρία να εξάγει κι εκείνη - μέσω του Πατριάρχη της - το Άγιο Φώς; Και γιατί, όπως λέτε, τα ελληνικά είναι κυρίαρχη γλώσσα της Ορθοδοξίας, εφ' όσον υπάρχουν και οι σλαβικές γλώσσες; Δεν ήταν καθόλου "εξυπνακίστικη" ερώτηση. Ήταν ερώτηση ουσίας και βάθους, μιας και οι μαθητές τότε, δεν είχαν...ιδέα ούτε για την τεράστια σπουδαιότητα της υπάρξεως της ελληνικής γλώσσας ως το κύριο υπόβαθρο για να χτιστεί επάνω σε αυτήν ο Λόγος του Θεού. Κι επειδή πιστεύω πως και πολλοί από εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο, έχετε την ίδια απορία, θα σας το κάνω πιο λιανά, μιας και έχει απόλυτη σχέση με ό,τι θα αναλυθεί παρακάτω. Κατ' αρχάς, ο Τριαδικός Θεός δεν απορρίπτει ΚΑΝΕΝΑ λαό . Αντιθέτως μάλιστα. Ο Θεός, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, « θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν » (Α΄ Τιμόθεου, 2, 4). Ουδέποτε ο Θεός έκανε προσωποληψία μεταξύ Ελλήνων, Ρώσων, Σέρβων ή Αφρικανών. Αυτό που ουσιαστικά διαφοροποιεί τα έθνη είναι η πρόθεση και το ήθος με το οποίο δέχονται την Ορθοδοξία, η καθαρότητα της πίστης τους και το πόσο διατηρούνται στην παράδοση των (Ελλήνων) Πατέρων του Χριστιανισμού. Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποια εθνική "προίκα", αλλά για θεολογική συνέπεια και σταυρική εμπειρία . Η Ρωσία έλαβε το Άγιο Βάπτισμα το 988 μ.Χ. μέσω της βαπτίσεως του Βλαδίμηρου του Α' από τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης. Δεν υπήρξε δική της πρωτογενής μαρτυρία Χριστού . Έλαβε απλά το...φως από τον δικό μας φανό. Οι Ρώσοι δεν έγιναν εκκλησία-μητέρα , αλλά εκκλησία-θυγατέρα . Αυτό ασφαλώς δεν είναι “μείον”, αλλά έχει σημασία όταν τίθεται το ερώτημα: ποιος είναι ο φύλακας της Πίστης ! Η απάντηση στην ερώτηση αυτή, είναι η Ρωμιοσύνη ! Δηλαδή η εν Χριστώ ελληνορθόδοξη εμπειρία. Το γεγονός ότι μόνον ο Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων λαμβάνει το Άγιο Φως, δεν είναι αυθαίρετο ή "ρατσιστικό". Είναι η μαρτυρία της Θείας Ευδοκίας και της συνέπειας στην ορθόδοξη Πίστη . Πρόσεξτε: οι Αρμένιοι, οι Κόπτες και οι Παπικοί Λατίνοι επιχείρησαν πολλές φορές να παραλάβουν το Άγιο Φως και δεν τα κατάφεραν. Αντίθετα, έχουν καταγραφεί θαυμαστά σημεία και τιμωρίες όταν επιχειρήθηκε απομάκρυνση των Ελλήνων. Η Χάρις δεν προσφέρεται μηχανικά σε όποιον τη ζητήσει! Απαιτεί ακριβή Πίστη και πνεύμα ταπεινό . Κι αυτό υπάρχει μόνο στους Έλληνες, μοναχούς και διακεκριμένους ιερείς. Βεβαίως και έχουν πολλούς Αγίους οι Ρώσοι όπως ο Άγιος Σέργιος Ραντονέζ, ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, ο Μοναχός Τύχων, ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός, ο Ιωάννης της Κροστάνδης και εκατοντάδες Νεομάρτυρες επί Μπολσεβίκων. Η ρωσική θεολογία όμως δεν έχει το βάθος της ασκητικής της ελληνικής παραδόσεως. Και αυτό το βάθος το είδαμε στην περίπτωση του Αγίου Παϊσίου (αν μιλάμε για την σύγχρονη επόχη) κατά κόρον. Επι πλέον, υπήρξε σε περιόδους και εκκοσμίκευση της Εκκλησίας τους , ιδιαίτερα μετά τον Μεγάλο Πέτρο, που υπέταξε την Εκκλησία στο κράτος . Οι Ρώσοι όμως, όπως και οι άλλοι ορθόδοξοι λαοί, ΔΕΝ είχαν την μαρτυρική παρακαταθήκη των Ελλήνων. Τουτέστιν, δεν είχαν τους μυριάδες μάρτυρες του Χριστού στην εποχή των Διωγμών των Χριστιανών, ούτε τους χιλιάδες επίσης μάρτυρες την εποχή της Εικονομαχίας. Και ασφαλώς, ούτε αυτούς τους χιλιάδες Έλληνες νεομάρτυρες κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Οι Ρώσοι επίσης, έχουν μεγαλύτερη ροπή προς τον εθνικισμό (η αυθαίρετη αναγωγή τους σε..."Τρίτη Ρώμη"), επιθυμούν διακαώς την πρωτοκαθεδρία στην Ορθοδοξία, καθώς και μικρότερη εσωτερική πατερική αυθεντία . Μ' άλλα λόγια, περισσότερο μοιάζουν με στρατό και λιγότερο με Εκκλησία. Πάμε παρακάτω, στο θέμα της ελληνικής γλώσσας ως το απόλυτο εργαλείο για να εκφραστεί ο Θείος Λόγος. Όντως πολλοί Πατέρες και Άγιοι λένε πως η Ελληνική είναι η γλώσσα με την οποία εκφράστηκε η Πίστη, η Χάρη, η Αποκάλυψη . Η Παλαιά Διαθήκη μεταφράστηκε από τους Εβδομήκοντα στα Ελληνικά κατ' εντολήν βεβαίως του Έλληνα βασιλέα της Αιγύπτου Πτολεμαίου του Β' του Φιλάδελφου, για να διαδοθεί στους Έλληνες και στους Ιουδαίους της διασποράς (Δεν ήταν κίνηση απλά πολιτική. Ήταν κίνηση ουσίας) ενώ η Καινή Διαθήκη γράφτηκε απ' ευθείας στα Ελληνικά . Οι Πατέρες της Εκκλησίας που έχτισαν πάνω στο υπόβαθρο της ελληνικής φιλοσοφίας τον Χριστιανισμό (Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος, Ιωάννης Χρυσόστομος, Γρηγόριος Νύσσης, Μ.Αθανάσιος, Μάξιμος, Μ.Φώτιος, Γρ.Παλαμάς) έγραψαν στα Ελληνικά . Η Θεία Λειτουργία, τα τροπάρια, η υμνογραφία, η Νηπτική Παράδοση, όλα αποδίδονται με λεξιλόγιο και συντακτικό που κανένα άλλο γλωσσικό σύστημα δεν μπορεί να αποδώσει με την ίδια ακρίβεια . Κοντολογής, δεν υπάρχει άλλη γλώσσα στον κόσμο που να μπορεί να μεταφέρει τόσο λεπτοφυείς νοηματικές αποχρώσεις , και ταυτόχρονα να σηκώνει τον Θεό χωρίς να Τον ξεθωριάζει . Κι όπως λέει και ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς «Η ελληνική γλώσσα ήταν το πνευματικό όργανο της Θείας Αποκάλυψης». Μπορεί λοιπόν ο Θεός να...κινητοποιείται πιο γρήγορα...στα Ελληνικά; Εδώ είναι το θαυμαστό και παραδοξολογικό. Προφανώς ο Θεός δεν είναι δέσμιος γλώσσας ή εθνών . Μιλά στην καρδιά κάθε ανθρώπου σε κάθε γλώσσα. Όμως, άν μια ψυχή προσεύχεται στα Ελληνικά , ειδικά με τα λόγια των Πατέρων ή των τροπαρίων , κινητοποιείται ένα ολόκληρο νοηματικό και πνευματικό βάθος , που φέρει τη χάρη της Παράδοσης . Η ελληνική γλώσσα είναι χρησμένη από τον Θεό για να εκφράζει την Ορθοδοξία. Όταν την χρησιμοποιείς, είναι σαν να χρησιμοποιείς το φυσικό της δοχείο . Εδώ ήθελα να καταλήξω. Ότι εμείς, τα "άτακτα", περίεργα, αυθάδικα αλλά γεμάτα από καρδιά, φιλότιμο, πάθος για ό,τι αγαπάμε και εν προκειμένω τον ίδιο τον Θεό στο πρόσωπο του Σωτήρα και της μάνας Του της Θεοτόκου Παναγιάς, έχουμε το ΑΠΟΛΥΤΟ, το πλέον ΙΣΧΥΡΟ ΟΠΛΟ στα χέρια μας, όχι απλά για να ξεσκίσουμε μητσοτακισμούς και σατανόπληκτους καθεστωτικούς, αλλά ακόμη και τον ίδιο τον Αντίχριστο! Η ελληνική γλώσσα είναι χρησμένη από τον Θεό για να εκφράζει την Ορθοδοξία. Όταν την χρησιμοποιείς, είναι σαν να χρησιμοποιείς το φυσικό της δοχείο . Δεν είναι εθνικιστικό αυτό· είναι χαρισματικό και πνευματικό . Ο Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ, ενώ ήξερε άπταιστα Ρωσικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, όταν έγραφε θεολογικά, γύριζε πάντα στα Ελληνικά . Και έλεγε: « Μόνον στα Ελληνικά μπορώ να πω ακριβώς αυτό που κατανοώ κατά την ώρα της προσευχής .» Η ελληνική δεν είναι απλά η "γλώσσα των Ελλήνων". Είναι η γλώσσα της Εκκλησίας, η γλώσσα της Θείας Χάριτος, η γλώσσα του Σταυρού και της Αναστάσεως. Όχι γιατί εμείς το αξίζουμε, αλλά γιατί ο Θεός την εχρησιμοποίησε και την διατήρησε ως λειτουργικό όργανο της Θείας Οικονομίας ! Και πράγματι, όταν λες «Κύριε ἐλέησον» στα Ελληνικά, δεν είναι απλώς προσευχή. Είναι εισπνοή θείας φωτιάς . Ζητάμε λοιπόν, πράγματι την Τελική Λύση ; Πώς να σώσουμε τη Πατρίδα μας από τα νύχια των ανθελλήνων, των προδοτών, των επίορκων, των δουλικών των ξένων, των ψευτορωμιών; Το ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ όπλο μας, είναι η επίκληση για Θεία Επέμβαση στη γλώσσα του Θεού: ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ ΚΟΙΝΗ! Και ΠΟΙΟΣ θα ...μεσολαβήσει στον Ύψιστο, μιας και εμείς όλοι, της απο δω και της...από κεί πλευράς, τα έχουμε κάνει...άσε να μη πώ και κολαστώ; Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ! Η Μάνα όλου του Ελληνισμού! Η Μάνα που βλέπει ακόμη και τώρα τα πλανεμένα της παιδιά να τσαλαβουτούν στο βούρκο μιας βρωμερής, δόλιας και ανθελληνικής κυβέρνησης που θέλει να καταφέρει ό,τι δεν κατάφεραν όλοι οι εχθροί του Γένους, δηλαδή την μετάλλαξη και την εξαφάνιση του! Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ! Η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ του ΓΕΝΟΥΣ! Μπορεί να γίνει αυτό; Μα και ΒΕΒΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙ! Αρκεί όλοι μας, όσοι έχουμε μείνει ακόμη με Χριστό και Πατρίδα μέσα μας, να στήσουμε ΕΜΕΙΣ παγίδα στη παγίδα των αντιχριστων με αρωγό τη ΜΑΝΑ ΜΑΣ! Ο Μητσοτακισμός ως πνευματική πλατφόρμα του Αντιχρίστου Είδαμε λοιπόν, πως ο Μητσοτακισμός, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να νικηθεί εύκολα. Έχει πιάσει όλα τα πόστα, είναι παντού απλωμένος, είναι πανίσχυρος ακόμη και τώρα, που - όπως πιστεύουμε, παραπέει. Είναι μια Λερναία Ύδρα, ένα ΤΕΡΑΣ κυριολεκτικά, που αν τον αφήσουμε λίγο ακόμη να σταθεί, έχουμε χάσει το παιγνίδι. Διαβάζοντας και πάλι, αυτά που έλεγε ο Άγιος Σάββας Αχιλλέως περί "Αντιχρίστου", ότι δηλαδή "εδώ στην Ελλάδα θα φάει τα μούτρα του", τείνω να πιστέψω ότι είχε...δίκιο βουνό! Διότι, μόνο η Ελλάδα, απ' όλα τα κράτη της Ευρώπης που έχουν τυλιχτεί με το σεντόνι του Σατανά, τείνει προς εξαφάνιση! Η Ουγγαρία είναι σχεδόν...μισό βήμα από την απόσχιση της από το μόρφωμα της ΕΕ . Η Γερμανία, έχει ήδη το πατριωτικό της κόμμα AfD σε τροχιά κυβέρνησης, η Γαλλία του Μακρόν που σπαράσσεται κι αυτή από τον ...μακρονισμό (συνώνυμος του μητσοτακισμού) είναι μισό βήμα πριν την κατάρρευση - δε το λέω εγώ, οι διεθνείς αναλυτές το λένε - και η Λεπέν είναι πολύ σκληρό καρύδι για να...πεθάνει , ενώ ο Φάρατζ στη Βρετανία, κάθε μέρα το κόμμα του μεγενθύνεται σε βαθμό μη αναστρέψιμο. Στην Ελλάδα, τίποτε δεν ...λειτουργεί. Η πατριωτική "Δεξιά" είναι κατακερματισμένη και ο ένας προσπαθεί να βγάλει το μάτι τ' αλλουνού αντί να ενωθούν όλοι για το κοινό καλό. Η δική μας πλευρά, ενώ έχουμε Χριστό και Πατρίδα μέσα μας, βρισκόμαστε θαρρείς να περπατάμε σε...κινούμενη άμμο! Βοήθεια δεν υπάρχει από πουθενά, τουλάχιστον σε μορφή γήϊνη. Διότι δε λέμε να καταλάβουμε πως αυτό που ζούμε, δεν είναι άλλο από υβριδικός και κυρίως, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ πόλεμος. Διαβάζοντας κάποια στιγμή τον Άγιο Νεκτάριο, ανακαλύπτω πως κι αυτός ο ίδιος, είχε πεί πως «Εδώ θα συντριβεί ο θρόνος του Αντιχρίστου», πράγμα που υπονοεί πως εδώ πρώτα θα στηθεί . Και ποιός τον στήνει τον "θρόνο" αυτό; Ο Μητσοτακισμός! Κι ας το δούμε και ψύχραιμα. Ο Μητσοτάκης ουσιαστικά τι άλλο μπορεί να είναι εκτός από φορέας μιας νέας μορφής αποστασίας , μιας αντίχριστης εξουσιαστικής νοοτροπίας που απορρίπτει την Ορθοδοξία, εισάγει παγκοσμιοποιητικές πρακτικές , εξευτελίζει την εθνική ταυτότητα , επιβάλλει την τεχνοκρατία ως “θεό” , πνίγει το πνεύμα με νόμους και επιδοτήσεις ; Έχετε αντίρρηση; Δεν ομοιάζει με προάγγελο μιας παγκόσμιας πλάνης ; Δεν είναι σαν καθρέφτης του "μελλοντικού" Αντιχρίστου , σε μικρογραφία; Δε μας σπρώχνει όλους με το στανιό, να ...πάρουμε Προσωπικό Αριθμό και ταυτότητα που φέρειη σφραγίδα του ανομολόγητου; Άλλως τε, τι άλλο μπορεί να είναι αυτό που φέρεται να υπηρετεί το Κτήνος, εκτός από καθαρό σατανισμό; Επιδοτεί επιχειρήσεις αλλαγής φύλου παιδιών , καταδιώκει την Ορθόδοξη ιεραποστολή (ΟΠΕΚΕΠΕ, αποχριστιανισμός της Παιδείας, δίωξη ενοριών), δαιμονοποιεί την έννοια της πατρίδας (δομές για αλλοδαπούς, Ιθαγένεια με ΚΥΑ), βλασφημεί την ιστορία και τους μάρτυρες (π.χ. πολιτική ειρωνεία προς ήρωες, καπηλεία της 25ης Μαρτίου), θρησκεύεται στα "παγκόσμια φόρα" , εκεί όπου ομιλούν για "Νέα Τάξη" και "One World Government". Είναι ή δεν είναι αυτό αντίχριστο DNA εξουσίας ; Για την ακρίβεια, δεν είναι τίποτε περισσότερο από το απόλυτο πρότυπο "τεχνολογικού πολιτικού", με απουσία Θείας Χάριτος , δηλαδή ένας "στυγνός μαθητής της Νέας Εποχής"! Και το χειρότερο; Έχει πνευματική ασυλία από την Εκκλησιαστική Ιεραρχία ! Το είδαμε άλλως τε με την πρόσφατη επίσκεψη του στο Άγιο Όρος. Ακόμη και κάποιος ηγούμενος έσκυψε και φίλησε το χέρι του!!! Αυτό ακριβώς δε χρειάζεται ο Αντίχριστος ; Ένα καθεστώς που θα του ανοίξει τον δρόμο , χωρίς να φαίνεται ούτε "κακό" ούτε "βίαιο" , αλλά "λογικό", "ψηφιακό", "σύγχρονο"; Ποιός είναι λοιπόν ο στόχος του Σατανά; Μα φυσικά Η ΜΗΤΡΑ του Χριστιανισμού! Γι' αυτό και ανέφερα πιο πάνω για τα της ελληνικής γλώσσας και το γιατί οι Έλληνες και όχι οι...άλλοι. Αν ισοπεδωθεί η Ελλάδα και αποχριστιανιστεί, ο Σατανάς κερδίζει τα...πάντα. Οι άλλοι "Χριστιανισμοί" είναι δικά του δημιουργήματα και τα πάει όπου θέλει. Το βλέπουμε ήδη, τι να λέμε. Επομένως, ο στόχος του...είναι "εμείς"! Κι ο Μητσοτάκης το όργανο του. Τι μέλλει λοιπόν γενέσθαι; Πόσοι είμαστε όλοι κι όλοι που πολεμάμε με λύσσα και χωρίς αύριο τον Μητσοτακισμό; Ενα εκατομμύριο; Δύο; Άντε δυόμισι χοντρά-χοντρά; Φτάνουμε και περισσεύουμε. Άλλως τε, κι ο πατήρ Αμβρόσιος Λάζαρης είχε επί πως: " Τότε θα μείνουν δύο εκατομμύρια Έλληνες πιστοί στον Κύριο. Από αυτούς θα βγουν μάρτυρες" ! Λοιπόν, το σχέδιο είναι ΑΠΛΟ και λίαν ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ. Πρέπει να κινητοποιήσουμε την Παναγιά μας. Αυτή είχαμε πάντα προστάτιδα και Υπέρμαχο Στρατηγό όταν ήμασταν αυτοκρατορία, Αυτή θα έχουμε και τώρα. Τι αρέσει πολύ στην Παναγιά μας και τη συγκινεί; Μα ασφαλώς ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ! Αυτό το δοξαστικό αριστούργημα, που έγραψε πένα ΕΛΛΗΝΩΝ για να υμνείται στους αιώνες η άμωμη Μητέρα του Θεού και Σωτήρα μας. Κάθε βράδυ, αρχής γενομένης από την 1η Αυγούστου , τον μήνα τον δικό Της, που έχει και τη γιορτή Της, ανάγνωση σε βαθμό κατανυκτικό ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ των Χαιρετισμών (ένα δεκάλεπτο είναι όλο κι όλο) και επιπροσθέτως, μια ΠΡΟΣΕΥΧΗ που σχεδιάσαμε, εγώ, ο Λάμπρος ο Σκόντζος και κανα δυό άλλοι φιλόλογοι, η οποία προσευχή, εκτός των άλλων, είναι και ΙΚΕΣΙΑ για να βρεθεί επιτέλους εκείνος ο Ηγέτης που θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος της μετάβασης από την παλιά Ελλάδα που πεθαίνει, στη Νέα που θα γεννηθεί. Το κείμενο των Χαιρετισμών, είναι το προοίμιο για να δέσει και η Προσευχή . Όλα αυτά στη γλώσσα του Θεού, την Ελληνική Αλεξανδρινή! Αυτή που πάνω της, χτίστηκε ο Λόγος του Θεού και που θα Τον υμνεί μέχρι το Τέλος του Κόσμου!... Έλληνες αδέρφια μου, Δε μας μένει καιρός! Ή θα αντισταθούμε ΟΛΟΙ όσοι απομείναμε αμόλυντοι από το μητσοτακικό δηλητήριο ή θα χαθούμε μαζί με τα...ξερά . Μ' άλλα λόγια, προέχει να μη πάρουμε καμμιά ταυτότητα και να μη πέσουμε στα νύχια του Μητσοτακισμού για να μείνουμε αμόλυντοι . Η κίνηση αυτή που κάνουμε, με την ομαδική προσευχή προς τη Παναγιά, είναι, πρώτα απ' όλα, για να αποδείξουμε στον Πατέρα μας ότι ναί, ΑΞΙΖΟΥΜΕ να σηκώνουμε στους ώμους μας την Ορθοδοξία, ότι δεν έχει χαθεί ο λαός Του και ότι μπορούμε εμείς πια, να πολεμήσουμε το Βδέλυγμα της Ερημώσεως, έχοντας πλέον ανακτήσει την ερειπωμένη αυτοκρατορία μας. Η Παναγιά, να είστε ΒΕΒΑΙΟΙ, ότι μετά από μια τέτοια κίνηση, θα κάνει κι Εκείνη αυτό που πρέπει. ΜΗΝ έχετε ουδεμία αμφιβολία. Δείτε γι' αλλη μια φορά τη σειρά "Αγιος Παίσιος" για να δείτε πώς η Κύρία Θεοτόκος, έριχνε όλα τα εμπόδια για να "περάσει" το αγαπημένο Της παιδί στο δρόμο για τον Ουρανό. Εμπνευστείτε από αυτό και...όλα τα υπόλοιπα θα είναι απλώς...μια διαδικασία. Τη Πόλη θα τη πάρουμε, μην ανησυχείτε. Αυτό ο Θεός το υπέγραψε και δε το παίρνει πίσω. Το θέμα είναι το ΠΩΣ θα τη πάρουμε και με ΠΟΙΟΥΣ ΟΡΟΥΣ. Κι εκεί θα φανεί η δύναμη της Προσευχής μας αυτής. Το όπλο αυτό που έχουμε στα χέρια μας, ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΛΑΟΣ! Ούτε καν οι Ρώσοι που πολεμάνε κι αυτοί τους σατανιστές στις πεδιάδες της Ουκρανίας. Είναι το Όπλο της Εμπιστοσύνης του Θεού σε εμάς. Γι' αυτό, δεν ΠΡΕΠΕΙ να Τον προδώσουμε, δεν πρέπει να Τον απογοητεύσουμε. Αυτό μας έμεινε μόνο, το γιατί, το έχετε διαβάσει ήδη. Μέχρι την 31η του Ιούλη, θα έχετε στα χέρια σας και την Προσευχή , αν φυσικά συμφωνήσουμε όλοι μας σε αυτή την έσχατη επιχείρηση σωτηρίας μας. Περιμένω να ευλογηθεί πρώτα από Γέροντες Μοναχούς και μετά να πάρω την ευλογία για να την μοιράσω σε όλους. Αυτή, θα είναι η Τελευταία μας Αντίσταση. Δε θα βγούμε στους δρόμους, όπως βγήκαμε τότε, το 2011 με τις πλατείες ή το '15 με το δημοψήφισμα. Δε θα μας αφήσουν. Θα μας χτυπήσουν αλύπητα και θα μας σκοτώσουν. Ετσι κερδίζουν αυτοί και το είδαμε αμέσως μετά το περήφανο ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου του '15. Το μετερίζι μας, τώρα πρέπει να είναι το ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙ . Εκεί, όπου θα προσευχηθούμε στη Μάνα μας σε μια τελευταία πράξη Αντίστασης, όπως ξέραμε να κάνουμε πάντα. Ο Θεός, μόνο με ένα "κλάκ" των δακτύλων Του, μπορεί όχι μόνο να φέρει...τούμπα τα πάντα. Μπορεί να αναδημιουργήσει ...ό,τι γκρεμίστηκε από την ανομία μας . Αυτός είναι ο Δημιουργός του Κόσμου κι Αυτός πάντα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Δεν ζήσαμε την Εθνική Αντίσταση κατά του γερμανικού Φασισμού. Δεν σφίξαμε το χέρι του μυθικού Άρη. Δεν ζήσαμε ούτε το αθάνατο '21. Ζούμε όμως τώρα, που η Πατρίδα μας αντιμετωπίζει όχι πλέον έναν παραδοσιακό εχθρό, αλλά έναν εχθρό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ. Αυτόν τον εχθρό, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τον νικήσουμε ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ, πάρτε το απόφαση. ' Η μαζί Του θα νικήσουμε ή χωρίς Εκείνον θα βουλιάξουμε. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Ας προετοιμαστούμε λοιπόν και...όλα θα πάνε καλά. Εκτός των άλλων, θα έχουμε και συμπαραστάτες μας τους χιλιάδες Αγίους μας. Ο Άγιος Παΐσιος, περιμένει εμάς, τη δική μας κίνηση για να κινηθεί και Εκείνος, μαζί με εμάς στον έσχατο αγώνα μας. Δεν είμαστε λοιπόν μόνοι. Θα έχουμε μαζί μας και ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. Η Παναγιά, μας υποσχέθηκε μέσω της Βασιλικής Πλεξίδα, ότι θα είναι η Αρχιστράτηγος στα έσχατα. Τα Έσχατα Είναι Εδώ. Και με Εκείνη μπροστά, η Νίκη θα είναι δική μας. Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Δε χωράει πλέον καμμιά αμφιβολία! Είναι ένα κάθαρμα ολκής! Δεν το λέω εγώ, η Κοβέσι το υπονοεί χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση του ως "εγκληματική οργάνωση"! Το κράτος έχει νομικά το μονοπώλιο της «νόμιμης βίας», η μαφία ασκεί «παράνομη» βία εδραίωσης της εξουσίας της. Το κράτος απαιτεί φόρους, δημεύει σπίτια και περιουσίες, η μαφία εκβιάζει για χρήμα. Kαι τα δύο αυτά ενωμένα, είναι το καθεστώς Μητσοτάκη! Εδώ και πολύ καιρό, σχεδόν από τα μέσα της "πανδημίας" τον αποκαλώ δημοσίως χωρίς καμμιά επιφύλαξη η δισταγμό, πολιτικό και ανθρώπινο Κτήνος. Το Κτήνος της οδού Ηρώδη Αττικού, που βάλθηκε να διαλύσει την Ελλάδα, μετρατρέποντας την - υπό τις οδηγίες των κέντρων που τον προστατεύουν - σε χώρα και όχι ως έθνος - κράτος. Η Ελλάδα 2.0, όπως την αποκάλεσε ο ίδιος και όπως οι συνεργάτες του τη διαμορφώνουν σταδιακά. Μια χώρα, όπου ο πατριωτισμός λογίζεται ως "ακροδεξιά", ο πολιτισμός ως "κατάλοιπα του παρελθόντος", η θρησκεία ως "έννοια ξεπερασμένη που ο χρόνος έχει ξεφτίσει" και η τέχνη ως "ελέυθερη έκφραση νεομοντερνισμού". Μια χώρα-χυλός, που δεν πιστεύει στην έννοια του συνόλου, αλλά στην έννοια του ενός. Ο Μητσοτάκης, δεν ήρθε στην εξουσία μόνος του . Εμείς τον καλέσαμε να έρθει, πιστεύοντας ότι είναι ο μόνος που θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο και την πατριδοπωλησία των ψευτο-αριστεροπατριωτών του ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια, μας τον υπέδειξε ο πρώην πατριδοκάπηλος Σαμαράς, που τώρα χωρίς καμμιά αιδώ και με λόγους...πύρινους όποτε λάβει χώρα καμμιά εκδήλωση υψίστου ενδιαφέροντος, προσπαθεί να μας πείσει ελέω ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ, ότι είναι...η μόνη επιλογή για να βγεί η πατρίδα μας από το λάκκο της λάσπης και της ανυποληψίας. Μ' άλλα λόγια, επειδή τα έσπασε με το Κτήνος για διάφορους λόγους που δεν έχουν καμμιά σχέση με τη πορεία του Γένους και για να τον εκδικηθεί, επικαλείται τις αληθινές απειλές και τις προκλήσεις από τις οποίες η πατρίδα απειλείται, για να μας πείσει ότι η μόνη εγγύηση για να αλλάξει ρότα η πατρίδα, είναι αυτός και ό...έτερος καππαδόκης, ο "κουρασμένος" ανηψιός που δεν θέλει μεν να τον ρίξει από την ηγεσία του κόμματος, αλλά φωνάζει για...σωτηρία της Ελλάδας! Και οι δυό μαζί "εθνοσωτήρες", είναι να τους αρπάξεις απ' το σβέρκο (για τον ανηψιό θα χρειαστεί και μηχανική βοήθεια λόγω όγκου σάρκας), να τους βουτήξεις σε μια στέρνα με πίσσα, να τους μπουγελώσεις με πούπουλα χήνας και να τους εγκαταλείψεις στην έρημο της Σαχάρας να ψοφήσουν μαζί με τους σκορπιούς και τις ασκόντριχες. Προ δύο ημέρων, απέστειλα μέσω πολλών ιστοσελίδων και social media μια ανοιχτή επιστολή προς την Μαρία Καρυστιανού. Προσπάθησα να αναμοχλεύσω τα πατριωτικά της αισθήματα με λόγια και ικεσίες που σπανίως έχω εκφράσει δημοσίως, αναμένοντας κάτι από αυτήν, μιας και είναι η μόνη που θα μπορούσε πραγματικά να ξεσηκώσει τον λαό και να οδηγήσει αυτό το βρώμικο και προδοτικό καθεστώς στον γκρεμό και τη νέμεσι. Θαρρώ πως δεν τα κατάφερα. Διότι η επιστολή αυτή είμαι σίγουρος μεν ότι έφτασε στον παραλήπτη, δηλαδή σε εκείνη, αλλά χωρίς αντίκρυσμα. Και να μην έτυχε να τη δεί, οπωσδήποτε θα την έβλεπαν κάποιοι από το περιβάλλον της. Οπότε, θεωρώ ότι την είδε, τη διάβασε και απλά άλλαξε σελίδα, αφήνοντας με να περιμένω την όποια αντίδραση της. Δεν πιστεύω να είναι θετική. Ή μάλλον, πιστεύω ότι θα συγκινήθηκε (μάνα είναι και μάλιστα χαροκαμένη) αλλά θα την αποθάρρυνε το τείχος που έχει υψωθεί γύρω από αυτήν και που για να το ανέβει, θα χρειαστεί ανεμόσκαλες που προφανώς δεν υπάρχουν. Έκανα λάθος υπολογισμό; Κατά τη γνώμη μου τη ταπεινή ΟΧΙ! Απλά, ήθελα να αποδείξω στον - ονειροπόλο - εαυτό μου, ότι δε μπορεί, πρέπει να υπάρχει κάποιος που να σταματήσει στ' αλήθεια αυτόν τον κατήφορο. Το ξύπνημα από το...όνειρο δεν ήταν και τόσο καλό. Αλλά με προσγείωσε δεόντως. Οπότε, το ερώτημα πλέον που τίθεται, είναι στο "τι μέλλει γενέσθαι" από τούδε και εξής. Και δεν είναι μόνο το τι μέλλει, αλλά και το πώς. Οι μισοί συμπατριώτες μας, είναι διεφθαρμένοι και το λένε ανοιχτά! Πριν μπούμε όμως στο "ψητό", θα πρέπει να κάνουμε μια στάση σε κάτι που μας αφορά όλους. Εν προκειμένω, πριν λίγες μόλις μέρες, έπεσε στην αντίληψη μου μια έρευνα που έκανε η εταιρία δημοσκοπήσεων QED που ίδρυσε ο Γιάννης Κωνσταντινίδης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο πριν από 10 μέρες με μιά σειρά ερωτημάτων γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την εγκληματική του δράση αλλά και το κατά πόσο αυτό το σκάνδαλο έχει αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές των συμπατριωτών μας. Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας, ανέδειξε κάτι που κι εγώ ακόμη σοκαρίστηκα. Ότι σχεδόν οι μισοί Έλληνες, αν τους δινόταν η ευκαιρία είτε να συμμετάσχουν, είτε να ανεχθούν με το αζημίωτο φυσικά, μια κυβέρνηση εγκληματιών, απάντησαν...θετικά! Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα αυτή είχε ως θέμα τη στάση των Ελλήνων απέναντι στη διαφθορά και τα ευρήματά της είναι τρομακτικής ισχύος σοκαριστικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 23% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θα ψήφιζε διεφθαρμένο πολιτικό, αρκεί να είναι αποτελεσματικός στο έργο του ! Προσέξτε τώρα: Το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 34%, όταν ο πολιτικός υπόσχεται προσωπικό όφελος στον ψηφοφόρο!!! Μάλιστα το 45% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας δηλώνει ότι θα «ψήφιζε διαπλεκόμενο υποψήφιο, αν υπήρχε προσωπικό όφελος»!!! Αλλά το πλέον σοκαριστικό εύρημα είναι πως το 50% των πολιτών αποδέχεται τη διαφθορά στην ελληνική κοινωνία! Να λοιπόν γιατί η ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές του 2023 πήρε το 41% αντί για ...21% όπως περιμέναμε λόγω των ανήκουστων και πλήρως ισοπεδωτικών μέτρων που είχε πάρει η κυβέρνηση τότε και λόγω ασφαλώς των δολοφονικών πυρκαγιών που...αφέθηκαν ανενόχλητες από τον κρατικό μηχανισμό να κατακαίουν τη χώρα. Πιστεύαμε πως είχε προηγηθεί του αποτελέσματος απίστευτη νοθεία, ενώ...η αλήθεια ήταν πολύ πιο τρομακτική: Ότι όσοι πήγαν να ψηφίσουν, πήγαν γιατί είχαν ΣΥΜΦΕΡΟΝ να εξακολουθήσει να υπάρχει η ΝΔ στα πράγματα. Και το χειρότερο απ' όλα; Οι μισοί από αυτούς "Ελληνες" πιστεύουν πως επειδή ούτως ή άλλως αυτό το κράτος, από τη Μεταπολίτευση και μετά, λειτουργεί έτσι (το σύνθημα το είχε δώσει το ΠΑΣΟΚ έτσι κι αλλιώς από το 1981 που ανέβηκε στην εξουσία) γιατί να μην επωφεληθούν και αυτοί οικονομικά από τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και να παριστάνουν τους...νομιμόφρονες! Άρα λοιπόν, το πρώτο συμπέρασμα που βγαίνει από όλα αυτά, είναι ότι όσοι είμαστε από την απο δω πλευρά, δηλαδή την πατριωτική, είμαστε ΛΙΓΟΙ! Κάτω του μισού του ελληνικού πληθυσμού! Εμείς δηλαδή, που κρατάμε μέσα μας ακόμη Χριστό και Πατρίδα, δεν ξεπερνούμε καν το 25 με 30%! Κι αυτό, διότι, τα πιο πατριωτικά και πιο ικανά κομμάτια του πληθυσμού μας, έφυγαν στο εξωτερικό, ακριβώς για να μη γίνουν γρανάζια αυτής της πανίσχυρης και συνάμα διεφθαρμένης κρατικής μηχανής που έστησε μεθοδικά το Ψευτορωμαίϊκο λίγα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση. Αυτό το άηθες μόρφωμα, που απέτρεψε πολλάκις την ευμάρεια και την πραγματική πρόοδο του λαού μας. Αντιθέτως, μας διέφθειρε σε απίστευτο βαθμό και δυστυχώς, μη αναστρέψιμο... Εχω παραθέσει το βίντεο πιο πάνω, όσοι δε με πιστεύετε (εγώ προσωπικά το εξέλαβα ως...τρολλιά αρχικώς, αλλά διαψεύστηκα) δείτε το αναλυτικά και θα καταλάβετε τα περί ου ο λόγος. Το Modus Operandi* του Μητσοτάκη και ποιά τα αδύνατα σημεία του Οι Κινέζοι λένε: "Γνώρισε όσο καλύτερα μπορείς τον εχθρό σου. Δεν έχει σημασία πόσο δυνατός είναι. Σημασία έχει το πώς μπορείς να τον νικήσεις" Κι όλοι εμείς λοιπόν, αν δεν κατανοήσουμε τον εχθρό μας, δεν μπορούμε να τον εξουδετερώσουμε . Μόνο να φωνάζουμε θα μπορούμε, και αυτό τελικά γίνεται εκτόνωση χωρίς αποτέλεσμα. Πάμε, λοιπόν, να αναλύσουμε το modus operandi του Κυριάκου Μητσοτάκη, όχι μόνο με πολιτικούς, αλλά με ψυχολογικούς και δομικούς όρους, ώστε να χαρτογραφήσουμε με ακρίβεια τον εσωτερικό του μηχανισμό εξουσίας και επιβίωσης . Έχουμε λοιπόν και λέμε, με βάση τις εμπειρίες μας και τα γραπτά δεδομένα που αποδεικνύουν ή και χαρτογραφούν τον μηχανισμό εξουσίας του. Γιατί λοιπόν, δείχνει τόσο ανίκητος; Γιατί δεν υπάρχει κανείς που να τον αντιμετωπίσει στα ίσια; Γιατί ο ίδιος και το συστημα του δεν έχει καταρρεύσει ακόμη παρά το βεβαρημένο των απανωτών σκανδάλων, των τραγικών υποχωρήσεων στα εθνικά μας θέματα και των φανερών προδοτικών του συμφωνιών με τους εχθρούς του έθνους; Ποιός είναι! Κατά πρώτον, ο Μητσοτάκης δεν είναι λαϊκιστής , ούτε έχει την παραμικρή σχέση με το ένστικτο του λαού. Είναι γόνος, προϊόν και υποχείριο μιας αριστοκρατικής και επιχειρηματικής τάξης που θέλει να φέρει στον κόσμο μια Παγκόσμια Κυβέρνηση και που τον ανέθρεψε με το δόγμα «Είσαι ανώτερος. Οι άλλοι υπάρχουν για να κυβερνώνται». Όπως καταλάβατε, μιλώ για τον Σβάμπ και το σχέδιο του περί "Παγκόσμιων Ηγετών", όπου ο Μητσοτάκης αρίστευσε. Πρόκειται για ένα άτομο ανασφαλές στον υπερθετικό βαθμό, αλλά με ψυχρό έλεγχο . Κρύβει το εσωτερικό του κενό με ρομποτικό χαμόγελο, ελεγχόμενο λεξιλόγιο και συνεχές image management. Είναι ένας νάρκισσος, με διάθεση πλήρους αποδοχής από την παγκόσμια ελίτ , όπως έχουμε δεί και ζήσει. Προτιμά πολύ περισσότερο μια φωτογραφία με τον Σβαμπ ή τον Μπλίνκεν, από ένα χειροκρότημα σε χωριό της Καρδίτσας. Μ' άλλα λόγια, τρέφεται από τη «διεθνή αναγνώριση» ως καλού μαθητή της Δύσης . Αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως "missionary" (ιεραπόστολος) της - νεοταξικής - "προόδου" . Δηλαδή, πιστεύει πως ήρθε να μεταμορφώσει την Ελλάδα με βάση τις επιταγές των funds, της Goldman Sachs και ασφαλώς της σατανικής ελίτ του Νταβός. Όλα τα παραπάνω και όσοα θα ειπωθούν στη συνέχεια, είναι πλήρως τεκμηριωμένα. Δεν λογοδοτεί στον λαό, γιατί μέσα του δεν πιστεύει ότι ο λαός έχει δικαίωμα να αποφασίζει . Το έχει αποδείξει πλειστάκις, μέσα από αυτά τα στημένα "διαγγέλματα" που ήταν σαν να μιλούσε ο Χίτλερ σε ήπια μορφή, αλλά με σαφές υπόβαθρο του ότι "έτσι πρέπει επειδή εγώ το αποφασίζω". Πώς κυβερνά! Οι τακτικές λειτουργίας του καθεστώτος του είναι τρείς: α) Αντιλαϊκή πολιτική με μανδύα ορθολογισμού . Όλες του οι πολιτικές αποφάσεις, από τα Τέμπη μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ και από την Υγεία μέχρι το ζήτημα της Μακεδονίας, κινούνται βάσει του δόγματος "ανάλυση κόστους-ωφέλειας" ή ανάλυση ανταποδοτικότητας κόστους υπέρ των ισχυρών. Και μετά, αφού υπολογιστούν όλα με ακρίβεια, ντύνονται με "λογική", τεχνοκρατική γλώσσα, συνοδεύονται με επικοινωνιακό καθαρτήριο τύπου Πιερρακάκη/Σκέρτσου ή δίνονται ώς επιβολή στα ΜΜΕ και στους δημοσιογράφους που πληρώνονται αδρά τύπου Ποσρτοσάλτε. Ουσιαστικά σαν λέει για τα πάντα ότι « Δεν γίνεται αλλιώς. Είμαι ο μόνος που καταλαβαίνει τα πράγματα. Εσείς δεν έχετε την εικόνα ». Ο Μητσοτάκης δεν ντρέπεται. Η ντροπή, δε υπάρχει ούτε στο λεξιλόγιο του, ούτε στη διάνοια του, ούτε στη ψυχή του (αν έχει). Μπορεί να πει χθες το αντίθετο από ό,τι είπε σήμερα, και να μη νιώσει ίχνος εσωτερικής ασυνέπειας. Αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί με λογική πολιτικού κοινωνιοπαθή ! Δηλαδή, βλέπει τον κόσμο ως μια σκακιέρα και όχι ως κοινωνία. Δεν αναγνωρίζει υπευθυνότητα, μόνο κόστος εικόνας. Δεν διστάζει να καταστρέψει πολιτικά ή προσωπικά όποιον δεν του είναι χρήσιμος πια. Το βλέπουμε εκτενώς αυτό, όταν παριστάνει τον...ανήξερο στα σκάνδαλα και επί του προκειμένου, ρίχνει εμμέσως την ευθύνη στους συνεργάτες του. β) Αποστράγγιση θεσμών και έλεγχος απόλυτος για τα πάντα. Χρησιμοποιεί καρτελοποίηση της εξουσίας , δηλαδή ευνουχισμένη Δικαιοσύνη, καλοταϊσμένα με δημόσιο χρήμα ΜΜΕ (ταΐζονται από κρατικές διαφημίσεις), ευνουχισμένοι ή ελεγχόμενοι ελεγκτικοί μηχανισμοί από «ημέτερους» και φυσικά κομματικός στρατός, ο οποίος στελεχώνεται με προσωπικά υποχείρια (περίπτωση ΟΠΕΚΕΠΕ). γ) Καλλιέργεια ενοχής στο θύμα. Η πλέον αριστουργηματική ψυχολογική μέθοδος, η οποία διδάσκεται εκτενώς στις σχολές πολιτικών επιστημών του Χάρβαρντ (εκεί που σπούδασε εν ολίγοις). «Δεν είναι ότι σας πρόδωσα. Είναι ότι είστε αχάριστοι που δεν με καταλαβαίνετε. Δεν είστε ώριμοι, είστε ανώριμοι.» Αυτό ακριβώς το δόγμα προβάλλεται σε όλα ( ακρίβεια, μεταναστευτικό, ασφάλεια, υγεία ) και αυτό ακριβώς απέδωσε και ο συνάδελφος καθηγητής Ποινικού Δικαίου Κων/νος Βαθιώτης με το όρο "Βρεφοποιημένος Λαός". Ο Μητσοτάκης δεν πιστεύει στο έθνος. Πιστεύει σε χώρο, όχι σε πατρίδα! Ο Μητσοτάκης δεν είναι πατριώτης. Δεν πιστεύει στην Ελλάδα ως Έθνος, Ιστορία και προορισμό. Γι’ αυτόν, η Ελλάδα είναι μια "χώρα" ενταγμένη στο ευρωπαϊκό και δυτικό "πλέγμα συμφερόντων". Δεν υπάρχει «ελληνικός λαός», αλλά "ανθρώπινο δυναμικό". Δεν υπάρχει «εθνικό συμφέρον» γι' αυτόν, αλλά "γεωπολιτική προσαρμογή". Το Αιγαίο γι’ αυτόν δεν είναι ιερό, ούτε απαραβίαστο. Είναι ένα "ζήτημα διαμοιρασμού φυσικών πόρων" που πρέπει «να λυθεί». Με λίγα λόγια, α ν το να δώσει λίγα ή πολλά στη Τουρκία, εξασφαλίζοντας σταθερότητα και επιβίωση της διακυβέρνησής του, τότε θα τα δώσει! Τα δίνει ήδη, για να είμαστε ακριβείς. Εξ' άλλου, η ίδια η αδερφή του η Ντόρα, έχει δηλώσει ακριβώς αυτό, με το θέμα του Καστελλορίζου και της Ρόδου ή της Λήμνου! Το βασικό του δόγμα, είναι " Να είμαι χρήσιμος στους ισχυρούς και να εκτελώ με κάθε θυσία τις εντολές τους ". Ουσιαστικά, δεν σκέφτεται να αφήσει κυβερνητική παρακαταθήκη. Σκέφτεται μόνο πώς θα μείνει ακλόνητο το καθεστώς του και η θέση του ως χρήσιμος υπάλληλος των ΗΠΑ, της ΕΕ, και των τραπεζών. Η λογική του είναι καθαρά οπορτουνιστική και ενίοτε συμβιβαστική. Τι ζητά η Τουρκία; Τι θέλουν οι Ευρωπαίοι; Τι πιέζουν οι Βρυξέλλες; Πώς να παραδώσει λίγα-λίγα, χωρίς να προκαλέσει εξεγέρσεις εντός; Αυτό ονομάζεται «διολίσθηση», ένας όρος που πρωτοάκουσα από τον Γιάννη τον Μάζη, ως όρος πολιτικής υποχωρητικότητας προς τον ισχυρό. Δηλαδή, δεν υπογράφει συμφωνία παράδοσης, αλλά φέρνει τη χώρα προ τετελεσμένων, ώστε στο τέλος ο λαός να θεωρεί ότι "δεν γίνεται αλλιώς" ή το "Και τι θέλετε τώρα να κάνουμε, πόλεμο;". Η στρατηγική των “εχθρών” της Ελλάδας είναι και δική του ευκαιρία, διότι οι Τούρκοι, οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι ΝΑΤΟϊκοί, θέλουν ένα προβλέψιμο "παίκτη" στην Ελλάδα που να παραχωρεί, χωρίς φασαρία. Κι εκείνος δείχνει να λέει προς αυτούς " Εγώ είμαι αυτός. Θα σας τα δώσω όλα, αλλά με ησυχία. Θα έχω πίσω μου τα ΜΜΕ και τον Τύπο, θα το περάσω σαν νίκη, και ο λαός δεν θα αντιδράσει ". Τόσο απλά. Έτσι, με τον τρόπο της μη ουσιαστικής αντίδρασης, δίνει θαλάσσιες ζώνες , αφήνει τ ους Τούρκους να αλωνίζουν στο Αιγαίο με SAR, αεροναυτικές ασκήσεις, πλοία και drones, ανεχόταν ακόμα και τον Ερντογάν να λέει «θα έρθουμε μια νύχτα» και τα ρέστα και ο ίδιος απ' την άλλη να φωτογραφίζεται μαζί του στη Πόλη σαν να μην συνέβη τίποτα! Διότι το Κτήνος αυτό, έχει έναν δικό του "πόλεμο" να δώσει, κι αυτός είναι να μη χάσει την επιστοσύνη των ξένων! Όχι την υπεράσπιση της πατρίδας!... Ήδη είπαμε πολλά ως τώρα. Κι επειδή νοιώθω πως σας κούρασα, θα ...κάνουμε ένα διάλειμμα ενός...24ώρου. Η συνέχεια και το τέλος του πονήματος, αύριο ακριβώς την ίδια ώρα, δίοτι η σκιαγράφιση ενός πολιτικού κακούργου δεν τελειώνει μέσα σε μερικές γραμμές. Και η τελική λύση για το πώς να τον πολεμήσουμε για να βγούμε νικητές, είναι ακόμη πιο περίπλοκη και απαιτεί...πολλές θυσίες από μεριά μας. Στο κάτω-κάτω, στο βάθος όλης αυτής της ιστορίας, υπάρχει η σκιά της Παναγιάς μας. Οπότε, έχουμε πολλά ακόμα να πούμε, στο Β' Μέρος που ακολουθεί σε λίγες ώρες. Πύρινος Λόγιος Sergioschrys@outlook.com ΤΕΛΟΣ Α' ΜΕΡΟΥΣ * Modus Operandi = Λατινικός όρος που σημαίνει "τρόπος λειτουργίας" ή ο τρόπος του λειτουργείν ενός συστήματος ή ενός ανθρώπου. Πώς βλέπει τα πράγματα, ποιές οι φιλοδοξίες του και γενικότερα, πώς λειτουργεί η σκέψη και η διάνοια του.

Ο θρύλος του Μανώλη Μπικάκη! Εξουδετέρωσε μόνος του συνολικά έξι τουρκικά άρματα! O Μανώλης Μπικάκης Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο συνέβη σαν σήμερα πριν από 51 χρόνια. Ο Ελληνισμός γνώρισε μια βαριά στρατιωτική και πολιτική ήττα. Ωστόσο, μέσα σε αυτή τη σκοτεινή συγκυρία, υπήρξαν μορφές ηρωισμού και αυταπάρνησης που θάφτηκαν κάτω από τη σκόνη της λήθης. Μία από αυτές είναι ο καταδρομέας Μανώλης Μπικάκης. Γεννημένος το 1954 στο χωριό Αμύγδαλο Ηρακλείου, ο Μ.Μπικάκης υπηρέτησε στην Α’ Μοίρα Αλεξιπτωτιστών στο Μάλεμε. Τον Ιούλιο του 1974, η μονάδα του επιβιβάστηκε στα Noratlas, τα επονομαζόμενα «ιπτάμενα φέρετρα», για μια από τις πιο ριψοκίνδυνες επιχειρήσεις του πολέμου. Καθώς τα μεταγωγικά αεροσκάφη πλησίαζαν χαμηλά το αεροδρόμιο Λευκωσίας, δέχθηκαν πυρά τόσο από τουρκικές όσο και από ελληνοκυπριακές δυνάμεις που τα μπέρδεψαν για εχθρικά, αφού δεν είχαν ενημερωθεί από το ΓΕΕΘΑ για τη μυστική αυτή αποστολή. Ένα από αυτά καταρρίφθηκε από φίλια πυρά, με μόνο έναν επιζώντα, τον Θανάση Ζαφειρίου. Ο Μπικάκης και οι υπόλοιποι καταδρομείς έφτασαν στην Κύπρο, και ο ίδιος βρέθηκε τοποθετημένος στην περιοχή του Αγίου Δομετίου, στα δυτικά της Λευκωσίας, για να υπερασπιστεί έναν άγνωστο λόφο. Εκεί, στο χάος των συγκρούσεων, αποκόπηκε από τη μονάδα του και βρέθηκε μόνος, έχοντας στη διάθεσή του ένα πυροβόλο άνευ οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ) και οκτώ βλήματα. Μαζί του ήταν μόνο ένας ακόμα καταδρομέας από την Κρήτη. Μέσα στη σύγχυση των μαχών και υπό βροχή πυρών από όλμους, πολυβόλα και βόμβες, οι δύο άνδρες χάθηκαν και μεταξύ τους, θεωρώντας ο ένας τον άλλον νεκρό. Όμως ο Μ.Μπικάκης δεν εγκατέλειψε τη θέση του. Αντίκρισε μπροστά του μια ίλη τουρκικών αρμάτων Μ48 να πλησιάζει, ακολουθούμενη από ένα τάγμα πεζικού. Περίμενε υπομονετικά, και όταν ήρθαν σε απόσταση βολής, χτύπησε με ακρίβεια το πρώτο άρμα. Η έκρηξη προκάλεσε πανικό, με το πλήρωμα να διαφεύγει τρομοκρατημένο. Καθώς η θέση του αποκαλύφθηκε, ο Μπικάκης άλλαξε σημείο, κουβαλώντας μόνος του το βαρύ ΠΑΟ και τα υπόλοιπα βλήματα. Από τη νέα του θέση κατέστρεψε και δεύτερο άρμα, με το πλήρωμα του να μην επιβιώνει. Η στοχευμένη του δράση έφερε αναστάτωση στην τουρκική φάλαγγα, με δύο ακόμα άρματα να αλλάζουν πορεία. Ο Μπικάκης συνέχισε, καταστρέφοντας συνολικά έξι άρματα . Τέλος, όταν είδε τους Τούρκους στρατιώτες να κρύβονται σε ένα κτίριο, στόχευσε και εξαπέλυσε τα δύο τελευταία του βλήματα, προκαλώντας πλήγμα στο τάγμα πεζικού που είχε οχυρωθεί εκεί. Ο αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός, αλλά η τουρκική επίθεση είχε αποτραπεί. Επί τρεις ημέρες, ο νεαρός καταδρομέας περιπλανήθηκε μόνος του στην περιοχή, έχοντας μαζί του μόνο ένα πολυβόλο, ώσπου κατάφερε να επανενωθεί με τη μονάδα του. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάστηκε ως οικοδόμος, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Παρά την αναφορά του διοικητή του για παρασημοφόρηση, το ελληνικό κράτος δεν τον τίμησε όσο ζούσε. Δεν ζήτησε ποτέ δόξα ή αναγνώριση. «Έφυγε» από τη ζωή άδοξα το 1994 σε τροχαίο στην Κόρινθο, αφήνοντας πίσω του μια ηρωική πράξη ξεχασμένη και μια οικογένεια που τον θρήνησε αθόρυβα. Pronews

Φράσεις ηρώων της τραγωδίας της Κύπρου, που έγραψαν Ιστορία... Φράσεις ηρώων της τραγωδίας της Κύπρου, που έγραψαν Ιστορία... (κλικ στην εικόνα)

Όταν το "ελληνικό" κράτος τιμωρεί τους Έλληνες και επιβραβεύει τους εγκληματίες… Το τραγικό θύμα ενός βιασμού και ενός ατελείωτου δράματος... Η Σοφία Κοτρώτσου, το θύμα βιασμού από ένα μουσουλμανικό πακιστανικό κτήνος, ακόμη περιμένει τη δικαίωση της... Σχόλιο από τον βουλευτή Θεσ/νίκης Νίκο Παπαδόπουλο Πριν λίγο διάβασα : « Χρόνια πολλά Μυρτω μου! Σήμερα κλείνεις τα 28 σου χρόνια! Σαν σήμερα ήρθες στον κόσμο και ήταν η μια απ τις δύο πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου ». Με αυτά τα λόγια ξεκινά το μήνυμα της η Μαρίας Κοτρώτσου, μητέρας της Μυρτώς . Πριν 13 χρόνια, ένα κτήνος, Πακιστανός στη καταγωγή, την κακοποίησε και της συνέτριψε το κεφάλι με μια μεγάλη πέτρα. Την παράτησε νομίζοντας ότι είχε πεθάνει. Έκτοτε η Μυρτώ δεν μπορείνα μιλήσει. Δεν μπόρεσε να περπατήσει. Παρά τις απέραντες προσπάθειες της μητέρας της, παραμένει καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο Πακιστανός δράστης, δασκαλεμένος από τις γνωστές ΜΚΟ , δήλωσε ανήλικος !!! Ας κοιτάξουν στα μάτια την Μυρτώ και την μητέρα της οι θιασώτες των «ανοικτών συνόρων» αλλά και οι ανίκανοι- εντολοδόχοι- πολιτικοί που μας κυβέρνησαν μέχρι σήμερα. 13 χρόνια μετά, ο εποικισμός και η ισλαμοποίηση της πατρίδος μας από στρατιές νεαρών άρρενων λαθρομεταναστών, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ. Οι μόνοι που τιμωρούνται παραδειγματικά σε αυτό το άθλιο κράτος, ε ίναι όσοι έχουν ακόμη αξίες και ιδανικά, όσοι αντιστέκονται στα σχέδιά τους. Αντί να τιμωρηθούν οι προδότες που άφησαν ανεξέλεγκτα τα σύνορα, στο ειδώλιο του κατηγορουμένου στέκονται σήμερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. «Νοιώθω πως ο Θεός σε βοηθά σε αυτό το δύσκολο δρόμο (…), ειλικρινά δεν ξέρω πως θα ήμουν εγώ στην θέση σου, αν δεν μπορούσα να μιλήσω, να περπατήσω, να χαρώ την ζωή και τα χρόνια της νιότης …Σ αγαπώ τόσο πολύ!!!» ΣΥΓΝΩΜΗ κυρία Κοτρώτσου. Συγνώμη γιατί ανεχθήκαμε και ανεχόμαστε τόσα χρόνια ηγέτες ΠΡΟΔΟΤΕΣ... Η ανάρτηση της τραγικής μάνας στο Facebook Χρόνια πολλά Μυρτω μου! Σήμερα κλείνεις τα 28 σου χρόνια! Σαν σήμερα ήρθες στον κόσμο και ήταν η μια απ τις δύο πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου. Μπορεί να μην ζεις την ζωή σου όπως την είχα φανταστεί, όπως καθε γονιός θέλει να δει το παιδί του, αλλα για μένα η κάθε μέρα ειναι γεματη με το φωτεινό σου χαμόγελο, την καλόκαρδη ψυχή σου, και το γεμάτο αγάπη βλέμμα σου.  Νοιωθω πως ο Θεός σε βοηθά σε αυτό το δύσκολο δρομο που διανύεις, το γεμάτο πόνο ψυχής, και ειλικρινά δεν ξέρω πως θα ήμουν εγώ στην θέση σου, αν δεν μπορούσα να μιλήσω, να περπατήσω, να χαρώ την ζωή και τα χρόνια της νιότης , αναλογιζόμενη πως γεννήθηκα και πως με εκανε ένα τέρας που δεν γνώριζα που δεν πειραξα. Ετσι από την μια στιγμή στην άλλη. Με τα χρόνια να περνούν έχει ξεθωριάσει στην μνήμη μου η εικόνα σου πριν, ισως γιατί πέρασαν 13 χρόνια, ίσως γιατί η άμυνα της ψυχής δεν θέλει να θυμάται, δεν θέλει να δακρύζει να πονά και γι αυτό καλυπτει το πριν με ένα πέπλο ξεθωριάσματος. Χρόνια πολλά χαμογελαστό μου κορίτσι που κάθε μέρα μου δίνεις δύναμη και κουράγιο να προχωρήσω, να αγωνιστώ για εσένα. Χρόνια πολλά γλυκό μου πλάσμα που σκορπάς απλόχερα τόση αγάπη σε κάθε άνθρωπο που σου μιλάει δίνοντας μέσα από τη καρδιά σου πολλά φιλιά. Δεν ξέρω πως είναι οι άγγελοι αλλά για εμένα κάπως έτσι θα μοιάζουν, κάπως έτσι θα συμπεριφέρονται. Σ αγαπώ τόσο πολύ!!!

Ενα σχόλιο περί της πνευματικής μας συνευθύνης... Ο Βασιλιάς είναι ...γυμνός!!! Πολλές φορές, σε παλαιότερα κείμενα, αναφέρθηκα στην ευθύνη που έχουμε όλοι μας. Άρχοντες αλλά και αρχόμενοι, ποιμένες αλλά και ποιμαινόμενοι, κλήρος αλλά και λαός. Όλοι ανεξαιρέτως. Και μπορεί πολύ συχνά να εγκαλούμε τους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς μας ηγέτες για υποκρισία, διαφθορά και προδοσία. Και ασφαλώς όχι άδικα. Συνήθως όμως ξεχνούμε ή έστω υποτιμούμε την τεράστια συνευθύνη που έχουμε και όλοι οι υπόλοιποι. Συνευθύνη ορατή, για όσα αποδεχόμαστε, για όσα στηρίζουμε, για όσα απλώς ανεχόμαστε με τη μη αντίδραση και την τυφλή υπακοή μας. Αλλά και συνευθύνη λιγότερο ορατή – και τελικά πιο ουσιαστική . Δηλαδή, ευθύνη πνευματική . Εξαιτίας της εκούσιας παρακμής μας, της εμμονικής αποστασίας μας, της επίμονα συνεχιζόμενης πνευματικής μας αθλιότητας. Η κατάσταση στην οποία είμαστε βυθισμένοι ως λαός (και ως πολίτες και ως ορθόδοξοι πιστοί) εδώ και πολλά χρόνια και από την οποία αρνούμαστε να ξυπνήσουμε. Περί αυτής της πνευματικής ευθύνης και το σημερινό κείμενο . Για να μη λέμε μόνο για τον όντως θεόγυμνο βασιλιά, αλλά και για όσους είναι επίσης γυμνοί ή στην καλύτερη περίπτωση ντυμένοι με άθλια κουρέλια. Με μια πολύ εύγλωττη και αποστομωτική απάντηση που δίνει σε όλους μας από τον μακρινό 7ο αιώνα ο Άγιος Αναστάσιος, ηγούμενος της Μονής Σινά και μετέπειτα πατριάρχης Αντιοχείας , ο οποίος μιλώντας « περί αναξίων αρχόντων » ( και πολιτικών και εκκλησιαστικών ), τονίζει ότι αυτοί προχειρίζονται κατά παραχώρηση ή και βούληση του Θεού σε ανάξιους λαούς εξαιτίας αυτής ακριβώς της αναξιότητάς τους . Και προς επίρρωσιν αυτού, αναφέρει δύο άκρως διδακτικά περιστατικά. Το πρώτο (και πολύ γνωστό) αναφέρεται σε ένα σύγχρονό του άγιο ασκητή, που όταν άρχισαν στην Κωνσταντινούπολη οι αιματοχυσίες από τους ανθρώπους του τυράννου Φωκά (602-610), καθώς είχε πολλή παρρησία προς τον Θεό, άρχισε να τον ρωτά με απλότητα : « Κύριε, γιατί μας έδωσες τέτοιον βασιλέα; » Και τότε, αφού το έλεγε αυτό για αρκετές ημέρες, του ήλθε φωνή από τον ουρανό που έλεγε: «Σ ας τον έδωσα, διότι δεν βρήκα άλλον ακόμη χειρότερο για να σας στείλω ». Το δεύτερο (και όχι τόσο γνωστό) περιστατικό σχετίζεται με μία πόλη στη Θηβαίδα της Αιγύπτου , που οι κάτοικοί της ζούσαν βουτηγμένοι στην ανομία και την ακολασία. Εκεί υπήρχε και κάποιος εξαιρετικά διεφθαρμένος , που μια μέρα για κάποιο λόγο έγινε μοναχός, αλλά συνέχισε να ζει με ασωτία. Όταν πέθανε ο επίσκοπος της πόλης, παρουσιάσθηκε σε έναν άγιο ασκητή , που ζούσε στην ευρύτερη περιοχή, άγγελος Κυρίου και του παρήγγειλε να πάει και να προετοιμάσει την πόλη, ώστε να χειροτονήσουν επίσκοπο αυτόν τον διεφθαρμένο μοναχό . Έτσι και έγινε. Σύντομα μάλιστα ο νέος επίσκοπος άρχισε με τον νού του να φαντάζεται ότι είναι σπουδαίος και να υψηλοφρονεί . Τότε παρουσιάσθηκε και σ’ αυτόν ο άγγελος και του είπε: « Γιατί υπερηφανεύεσαι, άθλιε; Σου λέω αλήθεια ότι δεν έγινες επίσκοπος, επειδή ήσουν άξιος για ιεροσύνη. Αλλά έγινες, επειδή πολύ απλά αυτής της πόλης τέτοιος επίσκοπος της άξιζε ». Γι’ αυτό λοιπόν, ίσως είναι καιρός να πάψουμε τόσο πολύ να απορούμε και να βαρυγκομούμε μόνο με αυτούς που μας κυβερνούν . Η κατάντια τους είναι όντως τραγική, ας δούμε όμως κάποια στιγμή πρωτίστως και τη δική μας κατάντια. Και να καταλάβουμε κάποτε επιτέλους ότι το πρόβλημα δεν είναι τόσο αυτοί, όσο εμείς οι ίδιοι. Σε τέτοιους δαιμονικούς πολιτικούς τυράννους, αλλά και σε τέτοιους ανάξιους και φρικτούς εκκλησιαστικούς ηγέτες επίσης, επιτρέπει ο Θεός να παραδινόμαστε εξ αιτίας των ανομιών μας, γιατί τέτοιοι και ακόμη χειρότεροι είναι που μας αξίζουν. Άλλωστε αυτούς δεν επιζητούμε και σε αυτούς δεν είναι που αναπαυόμαστε ; Και αν μας έστελνε καλύτερους από εμάς, πόθεν προκύπτει δηλαδή ότι εμείς θα τους αποδεχόμασταν, ότι θα τους ακολουθούσαμε και δεν θα τους αποβάλλαμε από το σώμα μας ( όπως κάποτε τον μέγα Καποδίστρια ), επιμένοντας πεισματικά στον βούρκο; Επειδή λοιπόν στο τρομακτικό σημείο αποστασίας που βρισκόμαστε και μέσα στο εφιαλτικά άγονο και νεκρικό τοπίο στο οποίο ζούμε ( πιο ζοφερό και πιο αποτρόπαιο από κάθε άλλη φορά στην Ιστορία μας ), οι αχρείοι είναι που μας αξίζουν και επειδή ακόμη εμείς οι ίδιοι την επιβάλλουμε εμμέσως στους εαυτούς μας την παρουσία τους και την προκαλούμε (μέσω και της ενεργοποίησης των πνευματικών νόμων), γι’ αυτό το επιτρέπει και ο Θεός. Που και πάλι ωστόσο, ας είμαστε βέβαιοι ότι δεν το επιτρέπει τιμωρητικά , αλλά παιδευτικά. Αντί όμως να βάλουμε μυαλό, αντί να έλθουμε σε συναίσθηση για να ζητήσουμε και να λάβουμε το έλεός Του, εμείς συνεχίζουμε τα ίδια, εμμονικά ανεπίστροφοι και τραγικά αμετανόητοι. Είναι σίγουρο όμως ότι αν αλλάζαμε λίγο τα μέσα μας, τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά και έξω. Κατά τον λαό και οι άρχοντες λοιπόν. Και για να το προχωρήσουμε και λίγο πιο πέρα, τοιούτοι έπρεπον ημίν αρχιερείς. Και όχι μόνο αρχιερείς, αλλά και παπάδες και πολιτικοί και ακαδημαικοί και δικαστές και δάσκαλοι και αστυνομικοί και δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες και κάθε λογής άλλοι. Που διοικούν, που επηρεάζουν καταστάσεις, που διαμορφώνουν συνειδήσεις. Σαρξ εκ της σαρκός ημών όλοι τους. Αν δεν ήταν εξ' άλλου θανάσιμα άρρωστη η σάρκα, θα τους είχε αποβάλει προ πολλού . Αν δεν υπήρχε η δική μας αποστασία και η δική μας τύφλωση, ούτε και αυτοί θα υπήρχαν. Κάποια στιγμή, επιτέλους, οφείλουμε να το σκεφτούμε σοβαρά… triklopodia

Ένα συγκλονιστικό ιστορικό ντοκουμέντο: Μια τηλεφωνική συνομιλία που έδειξε τον πανικό που έπιασε το προδοτικό συνονθύλευμα των χουντικών πριν την εισβολή του Αττίλα! Αριστερά, ο στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης, δεξιά ο υποστράτηγος Στέφανος Καραμπέρης Η δραματική τηλεφωνική συνομιλία του Υποστράτηγου Στέφανου Καραμπέρη με τον "Πρόεδρο δημοκρατίας" του Ιωαννιδικού καθεστώτος Φαίδωνα Γκιζίκη λίγο πρίον την εισβολή των Τούρκων, που πιστοποιεί την μεγάλη προδοσία του Ιωαννίδη εναντίον του Μακαρίου, ο οποίος βεβαίως προηγουμένως, λίγες μέρες νωρίτερα, είχε "καλέσει" τους Τούρκους από το βήμα του ΟΗΕ να...επέμβουν σε περίπτωση που η Χούντα της Ελλάδας πραγματοποιήσει πραξικόπημα εναντίον του! 19 Ιουλίου 1974. O τότε Πρόεδρος του Ιωαννιδικού καθεστώτος Γκιζίκης αντιλαμβανόμενος την σοβαρότητα της καταστάσεως κατελήφθη από νευρικότητα. Περί της 11:00 το πρωί κάλεσε στο τηλέφωνο τον Υποστράτηγο ε.α. Στέφανο Καραμπέρη . H απομαγνητοφωνημένη τηλεφωνική συνομιλία τους, καταγράφηκε από τον τότε Προϊστάμενο Τεχνικών Υπηρεσιών του Ο.Τ.Ε. στην Θεσσαλονίκη , κουμπάρο του Καραμπέρη. Παραθέτουμε τα κυριότερα σημεία της: - ΓΚΙΖΙΚΗΣ : Καλημέρα Στέφανε. Υπάρχει σοβαρώτατον πρόβλημα με την Κύπρον. Αλλιώς μου τα έλεγαν ο Μπονάνος με τον Μίμη (Ιωαννίδη) και αλλιώς εξελίσσεται η κατάστασις. Αι πληροφορίαι που έχω από πολλάς κατευθύνσεις, μου λέγουν ότι οι Τούρκοι ετοιμάζονται να επέμβουν εις την Κύπρον προετοιμαζόμενοι πυρετωδώς εις τας νοτίους ακτάς των και εκτιμάται ότι απόψε ή το αργότερον αύριον θα εκκινήσουν δια να ενεργήσουν απόβασιν. -  ΚΑΡΑΜΠΕΡΗΣ : Και τί ακριβώς θέλετε από μένα κύριε Πρόεδρε; - ΓΚΙΖΙΚΗΣ : Κοίταξε Στέφανε. Ο Ντενίσης (ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, θείος της ηθοποιού Μιμής Ντενίση) είχε κληθεί υπό το πρόσχημα συσκέψεως εις το Αρχηγείον Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία εγένετο από Δευτέρας έως και χθές. Ο πραγματικός όμως λόγος, ήτο η απομάκρυνσις του εκ της έδρας του, προκειμένου να πραγματοποιηθεί απροσκόπτως η ενέργεια της 15ης Ιουλίου. Με την εκδήλωσιν όμως της επαναστατικής ενεργείας μας, υπέβαλεν την παραίτησιν του.  Ετσι η Εθνική Φρουρά αυτήν την κρίσιμον στιγμήν είναι ακέφαλος και ο Γεωργίτσης όστις τον αναπληροί, είναι μεν εξαίρετος ως επιτελής, αλλά αι διοικητικαί του ικανότητες είναι μέτριοι. Πρός τούτο, θα ήθελα να σου ζητήσω να φορέσεις εκ νέου την τιμημένην σου στολήν, προαγόμενος εις Αντιστράτηγον και να μεταβείς άμεσα εις την Κύπρον να αναλάβεις την Ηγεσίαν της Εθνικής Φρουράς. - ΚΑΡΑΜΠΕΡΗΣ : Δεν γίνονται αυτά κύριε Πρόεδρε. Εκεί πού οδηγήσατε την κατάστασιν, να στείλετε τον ίδιο τον Ιωαννίδη να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Ή ακόμη και τον Μπονάνο. Εγώ Χατζηανέστης δεν γίνομαι. Πέσατε εις την παγίδα και ψάχνετε για εξιλαστήρια θύματα; Εξ΄ άλλου εις την δυσμενεστέραν των περιπτώσεων, δύνασθε να εφαρμόσετε το Σχέδιον Αφροδίτη, το οποίον συνετάχθη μόλις προ εννεαμήνου και δύναται να αντιμετωπίσει οιανδήποτε απειλήν. - ΓΚΙΖΙΚΗΣ : Μα Στέφανε, φυσικά και θα εφαρμόσουμε το Σχέδιον εφ’ όσον καταστεί αναγκαίον. Ποίος όμως θα το εφαρμόσει; Ειδικά ο Μίμης μου είπεν ότι δεν μπορεί ουδείς άλλος να τα καταφέρει όπως εσύ. Και όταν του είπα γιατί δεν πάει αυτός, μου απήντησε ότι αι δυνατότητες του περιορίζονται εις την άριστον οργάνωσιν, αλλά ουχί εις την άριστον εκτέλεσιν. Μά τόσον άχρηστος και σάπιος αποδεικνύεται; Και μας εγέλασεν όλους; - ΚΑΡΑΜΠΕΡΗΣ :  Οταν όμως, σας πλεύρισε πρίν το ολέθριον κίνημα κύριε Πρόεδρε και σας έταξε θώκους, δεν ήτο σάπιος και άχρηστος;   Τώρα χάλασε, έτσι ξαφνικά;  Η ενεργός υπηρεσία μου, επερατώθη την 25ην Νοεμβρίου 1973. Δεν αρνούμαι τας υπηρεσίας προς το Έθνος. Στείλατέ με να πολεμήσω ως απλούς στρατιώτης. Δεν ταυτίζομαι όμως με προδότας. - ΓΚΙΖΙΚΗΣ : Ότι έκαμα Στέφανε, το έκαμα δια το καλόν του Έθνους. Αλλά δεν περίμενα ποτέ ότι θα με χαρακτήριζες ως προδότην. Διότι εφ’ όσον χαρακτηρίζεις τους λοιπούς τοιουτοτρόπως, πρόδηλον είναι ότι κι εμένα που αποτελώ την κεφαλήν, με θεωρείς ως τέτοιον. - ΚΑΡΑΜΠΕΡΗΣ : Εάν θέλετε να το εκλάβετε έτσι, είναι δικαίωμα σας. Δι’ εμέ, η 25η Νοεμβρίου 1973, ήτο η τελευταία μου ημέρα πραγματικής ενεργού υπηρεσίας. - ΓΚΙΖΙΚΗΣ : Και κάτι τελευταίο Στέφανε. Μου πέρασε από τον νουν η σκέψις της παραιτήσεως μου από το αξίωμα του Προέδρου, εις την περίπτωσιν κατά την οποίαν δεν επαληθευθούν άμεσα οι φόβοι μου, άλλως θα είναι πράξις λιποταξίας. Πιστεύεις ότι, εάν παραιτηθώ και παρακαλέσω τον Γεώργιον Παπαδόπουλον να αναλάβει εκ νέου τας τύχας του Έθνους εις τας κρισίμους αυτάς ώρας, ούτος θα αποδεχθεί την ευθύνην; - ΚΑΡΑΜΠΕΡΗΣ : Εις όσον μέτρον μου είναι δυνατόν να γνωρίζω, δεν δίδω ουδεμίαν πιθανότητα. Ο Παπαδόπουλος μπορεί να είναι πατριώτης, μπορεί να είναι συναισθηματικός, πλην όμως δεν είναι ηλίθιος και θεωρεί ότι επροδόθη από φίλους και συνεργάτας εις τους οποίους είχεν τυφλήν εμπιστοσύνην. Αλλά και πάλιν δεν ημπορώ να απαντώ εκ μέρους άλλων. Εγώ μίαν προσωπικήν άποψιν εξέφρασα. Ρωτήσατε τον ίδιον. ΠΗΓΗ: « Ὑποστράτηγος Στέφανος Καραμπέρης: Ἕνας ταπεινός καί ἀσυμβίβαστος πατριώτης -Ἡ αὐτοβιογραφία του 1921-2008 », σελ. 447-452. Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ Χρήστος Κλητσινάρης

Μόνο τον γέλωτα προκαλεί αυτή η...τουλάχιστον γελοία ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα ο - επίσης γελοίος Γεραπετρίτης, ο άνθρωπος που θα μείνει στην Ιστορία ως ο μόνος ΥΠΕΞ που υποκλίθηκε μπροστά στον Ερντογάν! Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ «Συμπληρώνονται σήμερα 51 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο που οδήγησε στην κατοχή ενός τρίτου του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα στέκεται με σεβασμό στη μνήμη των πεσόντων, συμμερίζεται το δράμα των αγνοουμένων και των εκτοπισμένων και εκφράζει την αιώνια ευγνωμοσύνη της προς όλους όσοι με γενναιότητα και αυταπάρνηση υπερασπίστηκαν τη Μεγαλόνησο. Το Κυπριακό παραμένει έως και σήμερα ένα διεθνές ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής και μία διαρκής, καθημερινή, παραβίαση του Χάρτη των Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η διαιώνιση του σημερινού status quo, όπως επίσης και η δημιουργία «δύο κρατών», δεν αποτελούν αποδεκτές λύσεις. Η Ελλάδα, σε σύμπνοια με την Κυπριακή Δημοκρατία, παραμένει δεσμευμένη στην αναζήτηση μιας συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής λύσης, στη βάση της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια, στο πλαίσιο που έχουν καθορίσει τα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Χάρη στην ισχυρή προσήλωση του Γενικού Γραμματέα ΟΗΕ στην Αποστολή Καλών Υπηρεσιών που του έχει αναθέσει το Συμβούλιο Ασφαλείας, το Κυπριακό βρίσκεται υψηλά στην ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών. Η Ελλάδα στέκεται αρωγός στις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας για την επανέναρξη των συνομιλιών. Οι άτυπες συναντήσεις σε διευρυμένο σχήμα, οι οποίες έλαβαν χώρα εφέτος στην Γενεύη και στη Νέα Υόρκη, δείχνουν ότι μπορούν να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα οδηγήσουν στον στόχο αυτό. Η επίλυση του Κυπριακού, στο πλαίσιο των παραμέτρων που έχει θέσει το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η επανένωση της Μεγαλονήσου και η άρση της κατοχής σε έδαφος μιας χώρας μέλους της ΕΕ, παραμένει ύψιστη εθνική προτεραιότητα». Να αρχίσουμε να φοβόμαστε από...τώρα; Γιατί ό,τι έχει ανακοινώσει ο Γεραπετρίτης μέχρι τώρα, είναι ή εκτός τόπου και χρόνου ή...προεόρτιο εθνικών καταστροφών!

Η προδοσία της λαϊκής εντολής και η αρχή της οικονομικής και πνευματικής κρίσης του Έθνους Οι πανηγυρισμοί του λαού μας όταν το "ΟΧΙ" είχε νικήσει! Η προδοσία ακολούθησε ένα 24ωρο μετά... Το βράδυ της 5ης Ιουλίου 2015, η Ελλάδα έζησε μια ιστορική στιγμή. Έναν δημοκρατικό σεισμό, μια πρωτοφανή λαϊκή ανάταση που εξέφρασε μέσα από το 61,3% του ελληνικού λαού ένα περήφανο, καθαρό, αδιαπραγμάτευτο ΟΧΙ. Ένα "ΟΧΙ"στη συνέχιση των μνημονιακών δεσμεύσεων. Όχι στην πολιτική υποτέλειας, στον οικονομικό στραγγαλισμό, στην κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας... Το ημερολόγιο έδειχνε 27 Ιουνίου 2015. Ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα όταν στις οθόνες των πολιτών προβλήθηκε ένα έκτακτο διάγγελμα. Ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας , με ύφος σοβαρό, με πρόσωπο κουρασμένο, σαφώς προβληματισμένο και με επίκληση της κυριαρχίας του ελληνικού λαού , ανακοίνωσε αυτό που κανείς δεν περίμενε: δημοψήφισμα.  « Μας ζήτησαν να εφαρμόσουμε τα μνημόνια, στόχος τους είναι η ταπείνωση του ελληνικού λαού. Η ευθύνη απέναντι στη χώρα μάς υποχρεώνει να απαντήσουμε στο τελεσίγραφο… ». Κοιτώντας την κάμερα έθεσε το δίλημμα: « Αποφασίστε κυρίαρχα και περήφανα, όπως προστάζει η ιστορία του ελληνικού λαού. Στον αυταρχισμό στείλτε απάντηση δημοκρατίας »... Το βάρος μιας ετυμηγορίας Το βράδυ της 5ης Ιουλίου 2015, η Ελλάδα έζησε μια ιστορική στιγμή. Έναν δημοκρατικό σεισμό, μια πρωτοφανή λαϊκή ανάταση που εξέφρασε μέσα από το 61,3% του ελληνικού λαού ένα περήφανο, καθαρό, αδιαπραγμάτευτο ΟΧΙ. Όχι στη συνέχιση των μνημονιακών δεσμεύσεων. Όχι στην πολιτική υποτέλειας, στον οικονομικό στραγγαλισμό, στην κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας. Το δημοψήφισμα, το οποίο προκήρυξε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, δεν ήταν μια απλή εκλογική διαδικασία. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της μεταπολίτευσης που ο λαός ρωτήθηκε άμεσα για ένα μείζον εθνικό και πολιτικό θέμα . Και όμως – όπως θα φανεί ξεκάθαρα από τη μελέτη των πρακτικών του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών της 6ης Ιουλίου 2015 – η ετυμηγορία αυτή δεν έγινε σεβαστή. Αντιθέτως, αναιρέθηκε αυθημερόν, με τρόπο που συνιστά πρωτοφανή συνταγματική εκτροπή, προδοσία της λαϊκής βούλησης και, εν τέλει, εθνική αυτοχειρία. Αυτό το άρθρο σκοπό έχει να αναδείξει τη θεσμική, πολιτική και πνευματική διάσταση αυτής της πράξης. Γιατί η προδοσία του δημοψηφίσματος δεν είναι απλώς ένα πολιτικό γεγονός – είναι τομή ιστορική, σημείο καμπής για την πατρίδα , που οι σύγχρονοι Άγιοι Γέροντες είχαν ήδη επισημάνει ως προοίμιο πνευματικής κατάρρευσης και αναγεννήσεως. Η Συνταγματική Σημασία ενός Δημοψηφίσματος – Το Άρθρο 44 παρ. 2 του Συντάγματος Η διαδικασία του δημοψηφίσματος προβλέπεται από το Άρθρο 44 παρ. 2 του Συντάγματος. Εκεί ορίζεται ότι: « Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της Βουλής, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών… » Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 πληρούσε όλες τις θεσμικές προϋποθέσεις : αποφασίστηκε με 178 ψήφους στη Βουλή , διεξήχθη με πλήρη νομική κατοχύρωση , είχε δεσμευτικό χαρακτήρα, καθώς δεν αφορούσε νόμο, αλλά ζήτημα εθνικής πολιτικής κατεύθυνσης. Το κρίσιμο σημείο όμως είναι το εξής: Η έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας μέσω δημοψηφίσματος, κατά το Σύνταγμα, είναι απόλυτη και μη αναστρέψιμη . Το πολίτευμα της χώρας βασίζεται στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας (Άρθρο 1 Σ) και η βούληση του λαού δεν μπορεί να αναιρεθεί από κανέναν θεσμό , ούτε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ούτε από τη Βουλή, ούτε από “συμβούλια αρχηγών” . Η μη εφαρμογή του αποτελέσματος συνιστά αντικειμενικά πολιτειακή ανωμαλία. Αυτή την πολιτειακή ανωμαλία, που πρώτος είχε επισημάνει 8 χρόνια νωρίτερα ο Όσιος Γέροντας Ιωσήφ Βατοπεδινός! Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε το δημοψήφισμα; Η επιλογή του δημοψηφίσματος από τον Τσίπρα δεν υπήρξε πράξη εθνικής γενναιότητας, αλλά τακτικός ελιγμός. Στις 27 Ιουνίου 2015, ο Τσίπρας ανακοινώνει ότι προκηρύσσει δημοψήφισμα, εν μέσω αδιεξόδων με τους δανειστές και πιέσεων από τον Σόιμπλε για Grexit ή νέο Μνημόνιο. Στην ουσία, ο Τσίπρας προσπαθούσε να αποσείσει από πάνω του την ευθύνη για την απόφαση που ήξερε ότι έπρεπε να λάβει, επιδιώκοντας να εγκλωβίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και να οχυρώσει την εξουσία του πίσω από μια «λαϊκή εντολή». Ουσιαστικά όμως πίστευε ότι θα χάσει ή ότι το ΟΧΙ θα ήταν οριακό και θα είχε “εύκολη διαπραγμάτευση”. Η ίδια του η στάση το βράδυ του δημοψηφίσματος μαρτυρεί τούτο: ε νώ είχε στα χέρια του μια ισχυρότατη λαϊκή εντολή, επιλέγει να τη διαπραγματευθεί αντί να τη εφαρμόσει . Δεν παραιτήθηκε αν θεωρούσε τη συμφωνία αναγκαία – αντιθέτως, παρέδωσε το ΟΧΙ στους “θεσμούς” των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης, υπογράφοντας τρεις μέρες μετά ένα τρίτο, βαρύτερο Μνημόνιο. Το Συμβούλιο της Προδοσίας – 6 Ιουλίου 2015 Η μέρα μετά το δημοψήφισμα, η πιο σκοτεινή ίσως στιγμή της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Στο Προεδρικό Μέγαρο συγκεντρώνονται οι πολιτικοί αρχηγοί: Αλέξης Τσίπρας, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, Σταύρος Θεοδωράκης, Φώφη Γεννηματά, Δημήτρης Κουτσούμπας και Πάνος Καμμένος , υπό την προεδρία του Πρ. Παυλόπουλου . Απόντος του Βασίλη Λεβέντη και του Γιάνη Βαρουφάκη , ο οποίος είχε ήδη παραιτηθεί. Εκεί, αντί να συζητηθεί η εφαρμογή του ΟΧΙ, δηλαδή η άμεση καταγγελία του μνημονιακού μηχανισμού με βάση το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η επαναφορά σε εθνικό νόμισμα (αν κρινόταν αναγκαίο) ή ακόμη και διαπραγμάτευση από θέση ισχύος, έχοντας το "ΟΧΙ" ως τελική ετυμηγορία του ελληνικού λαού, συνέβη ό,τι δεν έπρεπε να συμβεί. Αποφασίστηκε με πρακτικά συνομολογημένη προδοσία να μεταφραστεί το ΟΧΙ ως “πρόθεση παραμονής στο ευρώ με νέα συμφωνία”. Οι πολιτικοί αρχηγοί — πλην του Κουτσούμπα που διαφωνεί σε διαφορετική βάση — συμφώνησαν ότι το...ΟΧΙ δεν ήταν απόρριψη των Μνημονίων αλλά απλώς διαπραγματευτικό εργαλείο για… καλύτερο Μνημόνιο! Στη βάση αυτή λοιπόν, ο πρόεδρος της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης πιέζει τον Τσίπρα να προχωρήσει σε συμφωνία, “για να μη διαλυθεί η χώρα”. Η Φώφη Γεννηματά σε κατάσταση πανικού, με τρεμάμενη φωνή λέει ότι το αποτέλεσμα δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως “απόρριψη της Ευρώπης”! Ο Θεοδωράκης, το πουλέν των σημιτικών ευρωπαϊστών, ζητά “συνεννόηση” και “ευρωπαϊκή λύση”. Κι ο Τσίπρας υπόσχεται ότι θα κάνει “ό,τι χρειαστεί” για να μην υπάρξει ρήξη, ακόμη και αν σημαίνει αυτό... νέα σκληρά μέτρα! Το συμβούλιο τελειώνει με Κοινή Δήλωση που εξουσιοδοτεί τον Τσίπρα να διαπραγματευθεί με εντολή των πολιτικών αρχηγών , και όχι με τη ρητή εντολή του λαού. Τι θα είχε συμβεί αν εφαρμοζόταν το "ΟΧΙ" Αν η απόφαση του δημοψηφίσματος είχε γίνει σεβαστή: Η Ελλάδα θα είχε θέσει τέλος στη μνημονιακή κατοχή με νόμιμο, δημοκρατικό τρόπο . Θα είχε κινητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη ως παράδειγμα δημοκρατίας που αντιστέκεται. Θα είχε ενδεχομένως οδηγηθεί σε εθνικό νόμισμα – με κόστος, αλλά και εθνική ανεξαρτησία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα τολμούσε να τιμωρήσει έναν λαό που ψήφισε ειρηνικά για την εθνική του αξιοπρέπεια. Αντίθετα, η Ελλάδα παρέμεινε μεν στο ευρώ αλλά φορτώθηκε νέο χρέος (86 δις €) , παραδόθηκε σε εποπτεία και ταπείνωση, εκχώρησε τη δημόσια περιουσία στο υπερταμείο για 99 χρόνια και συνέχισε τη δημογραφική, θεσμική, ηθική και πνευματική της παρακμή. Ήταν η μη εφαρμογή πολιτειακή ανωμαλία; Απολύτως! Ήταν μια καραμπινάτη συνταγματική εκτροπή και νομικά, και πολιτικά, και πνευματικά! Διότι αφ' ενός μεν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ουδέποτε ακυρώθηκε επίσημα και αφ' ετέρου δεν υπήρξε νέο δημοψήφισμα για να ανακληθεί το προηγούμενο. Επίσης, δεν υπήρξε προσφυγή στη Δικαιοσύνη που να το καθιστά άκυρο και τέλος, καμία διάταξη του Συντάγματος δεν προβλέπει ότι ένα δημοψήφισμα μπορεί να “ερμηνευτεί διαφορετικά” από την ακριβή του διατύπωση. Άρα, η απόφαση των πολιτικών αρχηγών να το αγνοήσουν ή να το μεταφράσουν κατά το δοκούν, συνιστά αντικειμενικά παραβίαση του Συντάγματος. Όχι με τανκς, αλλά με χαρτιά, πένες και συνεννοήσεις πίσω από κλειστές πόρτες. Η πράξη της 6ης Ιουλίου 2015 θεωρείται ΚΑΙ πνευματική αποστασία! Διότι το Έθνος μίλησε και το πολιτικό κατεστημένο απάντησε με περιφρόνηση και υποταγή στους ξένους. Αυτό δεν είναι απλώς πολιτική προδοσία – είναι εθνική απάρνηση, η οποία νομοτελειακά θα πληρωθεί, αλλά και θα εξαγνίσει το Έθνος. .. Η Αρχή της Κρίσεως, η Αρχή της Αναγέννησης Η 5η Ιουλίου 2015 υπήρξε η τελευταία μεγάλη πράξη Δημοκρατίας στην Ελλάδα . Και η 6η Ιουλίου 2015 η πρώτη πράξη της νέας μεταμνημονιακής Τυραννίας , που διατηρείται μέχρι σήμερα υπό διαφορετικές μάσκες – αριστερές, δεξιές, τεχνοκρατικές. Το δημοψήφισμα δεν εφαρμόστηκε. Το ΟΧΙ προδόθηκε . Αλλά δεν ξεχάστηκε . Είναι ακόμη εκεί, αδρανές μα ζωντανό, όπως η φωτιά κάτω από τη στάχτη . Και αυτή η φωτιά είναι που θα θεριέψει όταν έρθει η ώρα. Γιατί το Γένος δεν τελείωσε. Η άρνηση της λαϊκής βούλησης ήταν η αρχή της πολιτειακής σήψης , αλλά και η αρχή της αναζήτησης της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Όταν θα γυρίσει ο τροχός της Ιστορίας, το ΟΧΙ αυτό θα δικαιωθεί, όχι από τους πολιτικούς, αλλά από την Ιστορία και τη Θεία Πρόνοια.

Και αν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επενέβαιναν έγκαιρα, οι Τούρκοι θα πάθαιναν συμφορά! Πενήντα ένα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο . Ένα γεγονός που αποτελεί για τον Ελληνισμό μια εθνική τραγωδία και το φοβερότερο πλήγμα που δέχθηκε στη σύγχρονη ιστορία του . Ήταν μια δεύτερη Μικρασιατική Καταστροφή . Οι πληγές που άνοιξε ο τουρκικός Αττίλας στο σώμα της Κύπρου δεν έχουν ακόμα επουλωθεί. Η έναρξη της εισβολής Η βάρβαρη επίθεση των εισβολέων του τουρκικού στρατού άρχισε στις 5.20 η ώρα ακριβώς της 20ής Ιουλίου , σύμφωνα με την κατάθεση του εκτελούντος χρέη Αρχηγού της Εθνικής Φρουράς, ταξίαρχου Μιχαήλ Γεωργίτση , με ταυτόχρονη ρίψη αλεξιπτωτιστών και απόβαση εχθρικών δυνάμεων στην περιοχή Πέντε Μίλι , ανατολικά της Κερύνειας. Μπροστά σ’ αυτήν την απρόκλητη, εγκληματική τουρκική ενέργεια, η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς επέδειξε ασυγχώρητη απάθεια και ολιγωρία. Ο Διοικητής της δεν στάθηκε στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Δεν έδωσε καμιά διαταγή για την εφαρμογή του σχεδίου άμυνας της Κύπρου με τον κωδικό «Κ» , αφήνοντας τους εισβολείς να πλήττουν ανενόχλητοι τις ακτές της Κερύνειας και να αποβιβάζουν άντρες και πολεμικό υλικό στο Πέντε Μίλι, ενώ τα πολεμικά τους σκάφη σφυροκοπούσαν με τα κανόνια τους τις ακτές της Κύπρου από την Κερύνεια μέχρι τα Πάναγρα και τον Κορμακίτη. Την ίδια ώρα τα τουρκικά μαχητικά βομβάρδιζαν ανενόχλητα στόχους της Εθνικής Φρουράς και την ΕΛΔΥΚ, ενώ τα εχθρικά μεταγωγικά έρριπταν αλεξιπτωτιστές στον θύλακο Μπογαζίου – Αγύρτας – Κιόνελι. Η λήψη κατάλληλων θέσεων από τις προβλεπόμενες δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς και η προσβολή του εισβολέα με τον κατάλληλο οπλισμό δεν έγινε. Επίσης, η εξουδετέρωση των τουρκοκυπριακών θυλάκων, που ήταν αναμφισβήτητα επιβαλλομένη ενέργεια, γιατί απέκλειε την ταχεία διεύρυνση του εχθρικού προγεφυρώματος και δημιουργούσε συγχρόνως ευνοϊκές προϋποθέσεις για επίθεση των φιλίων δυνάμεων, σε συνδυασμό με άλλες δυνάμεις κατά του προγεφυρώματος, καθυστέρησε αδικαιολόγητα. Η πλήρης ανικανότητα της Διοίκησης του ΓΕΕΦ ν’ ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις ανάγκες της κρίσιμης στιγμής, αλλά και στην εκτέλεση του επιβαλλόμενου στρατιωτικού καθήκοντος, αποτέλεσε την κύρια αιτία της καθυστέρησης, η οποία επέτρεψε στους εισβολείς να αποβιβάζονται σχεδόν ανενόχλητοι. Σύμφωνα με έγκυρους στρατιωτικούς αναλυτές, η αδράνεια του ΓΕΕΦ στην πιο κρίσιμη καμπή της έναρξης της εισβολής οφείλεται στους παρακάτω λόγους: Α. Μη έκδοση συγκεκριμένων διαταγών . Β. Αδυναμία – ανικανότητα αποτελεσματικού επιχειρησιακού ελέγχου από το ΓΕΕΦ. Γ. Πλήρης σύγχυση για τις επιβαλλόμενες επιχειρησιακές ενέργειες. Δ. Έλλειψη ηθικού σε όλα τα κλιμάκια Διοίκησης , όχι μόνο λόγω της εισβολής αλλά και λόγω του προηγηθέντος πραξικοπήματος. Ε. Μηδενική έως μέτρια επαγγελματική ικανότητα στελεχών , πλην ορισμένων εξαιρέσεων, ειδικότερα κατώτερων αξιωματικών. ΣΤ. Πλήρης αποδιοργάνωση διατάξεων μάχης και στο σύνολο των μονάδων της Εθνοφρουράς, που πήραν μέρος στο πραξικόπημα. Η αποδιοργάνωση αυτή προκάλεσε την ανατροπή των σχεδίων της άμυνας της Νήσου . Ουσιαστικά υπήρξε πλήρης απουσία της ανώτατης διοίκησης, με αποτέλεσμα οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς να μη λάβουν μέρος σε καμιά σύγκρουση με τον εχθρό. Για την ανικανότητα της ηγεσίας της Εθνικής Φρουράς και την αποδιοργάνωση-ανατροπή των σχεδίων αμύνης συνένοχη είναι και η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας. Όχι μόνο του Αρχηγού στρατηγού Μπονάνου, αλλά και των διοικητών Ναυτικού, αντιναύαρχου Πέτρου Αραπάκη και Αεροπορίας, αντιπτέραχου Αλέξανδρου Παπανικολάου. Κοντά σ’ αυτούς και άλλοι υφιστάμενοί τους ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί και διοικητές επιτελικών γραφείων, όπως οι υποστράτηγοι Χανιώτης και Πολίτης. Διότι σε επίμονες αιτήσεις-παρακλήσεις από την πλήρως συγχυσμένη ηγεσία του ΓΕΕΦ, πώς έπρεπε να ενεργήσει, απαντούσαν καθησυχαστικά, λέγοντας, μεταξύ άλλων, ότι πρόκειται για ασκήσεις των Τούρκων και συνιστούσαν «αυτοσυγκράτηση» , ένα όρο άγνωστο μέχρι τότε στη στρατιωτική ορολογία. Σύμφωνα με τις καταθέσεις αξιωματικών που πολέμησαν στην Κύπρο ή υπηρετούσαν στην Ελλάδα και έφθασαν αργότερα μέχρι τον βαθμό του στρατηγού, η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς πελαγοδρομούσε και περιοριζόταν: Α) Να ανακυκλώνει συνεχώς τις ψεύτικες πληροφορίες για ύποπτες κινήσεις βουλγαρικών δυνάμεων προς τα ελληνικά σύνορα, για ύποπτες κινήσεις ρωσικών αεροπορικών δυνάμεων και άλλων χωρών και να δικαιολογεί έτσι την εγκληματική της αδράνεια, αφήνοντας την Κύπρο στο έλεος του Αττίλα. Β) Να προβαίνει σε θεατρικές ενέργειες, που καταρράκωναν τις Ένοπλες Δυνάμεις , όπως: i) Ο απόπλους των δύο υποβρυχίων στις 15.15 της 19ης Ιουλίου, διατάχθηκε όταν ήταν πια φανερό ότι η τουρκική εισβολή ήταν θέμα λίγων μόνο ωρών , για μια διαδρομή διάρκειας 50 ωρών. ii) Ο Αραπάκης, που έκανε τις διαπραγματεύσεις με τον Σίσκο για κατάπαυση του πυρός , εξέδωσε διαταγή απόπλου των δύο υποβρυχίων, πολύ καθυστερημένα, το μεσημέρι της 22ας Ιουλίου, γνωρίζοντας ότι στις 16 η ώρα της ίδιας ημέρας θα ανακοινωνόταν επίσημα η κατάπαυση του πυρός. iii) Οι αεροπορικές δυνάμεις που κηρύχθηκαν σ’ ετοιμότητα από τις 18 Ιουλίου βρίσκονταν σε τέτοια κατάσταση, που δεν μπορούσαν ν’ ανταποκριθούν στην αποστολή τους , εκτός εκείνης της αερομεταφοράς της 1ης Μοίρας Καταδρομών, που κατέπεσε και συνετρίβη στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας , από φίλια πυρά. Σύμφωνα με έγκυρους, Έλληνες, ξένους και Τούρκους ακόμη πολεμικούς αναλυτές, η εκτέλεση της επιχείρησης «Αττίλας» ήταν φιάσκο . Και αν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επενέβαιναν έγκαιρα, οι Τούρκοι θα πάθαιναν συμφορά . Χαρακτηριστικές είναι εν προκειμένω οι δηλώσεις των Τούρκων στρατηγών, που είχαν εμπλακεί στην εισβολή: Στρατηγός Μπενρεντίν Ντεμιρέλ:  Διοικητής της 39ης Μεραρχίας, που είχε αναλάβει την επιχείρηση της εισβολής: «Αναρωτιέμαι σήμερα, αν τότε εκείνη η ακτή είχε εμπόδια ή ήταν ναρκοθετημένη, τι θα κάναμε. Ήταν ποτέ δυνατό, αφού η επιχείρηση στην Κύπρο θ’ άρχιζε το πρωί της 20ής Ιουλίου, να ψάχναμε άλλη ακτή και να την ερευνήσουμε κιόλας; Υπήρχε επαρκής χρόνος;» . Πτέραρχος Εμίν Άλπκαγια:  Αρχηγός της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας: «Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είχαν ζήσει τις πιο αγωνιώδεις στιγμές της σύγχρονης ιστορίας τους, διότι αν επενέβαινε η ελληνική πολεμική αεροπορία και έπληττε τον τουρκικό αποβατικό στόλο, η επιχείρηση της εισβολής θα είχε δραματική κατάληξη και τα πάντα θα είχαν χαθεί για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις» . Στρατηγός Σαμπρί Εμβρέν : «Την πρώτη νύχτα της εισβολής υπήρχε σοβαρή αντίσταση από ελληνικής πλευράς στο όρος του Πενταδαχτύλου. Η αντίσταση αυτή πραγματικά έθεσε σε κίνδυνο την όλη επιχείρηση, να εκτυλιχθεί σε μεγάλο τουρκικό φιάσκο. Αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε, ακόμα δεν έχω καταλήξει, αν θα έπρεπε να γίνει αυτή η επιχείρηση. Πέρασαν τόσα χρόνια και ακόμα το Κυπριακό δεν έχει διευθετηθεί» . Ο ίδιος στρατηγός εξέφρασε τους φόβους του μήπως όλα αυτά που έγιναν τότε αποδειχτούν τελικά μάταια και αν το αίμα που χύθηκε τότε, χύθηκε άδικα. Η κατάληψη της Κερύνειας Την πρώτη και τη δεύτερη μέρα της εισβολής , το κύριο βάρος του πολέμου, στον νοτιοδυτικό Πενταδάκτυλο, έπεσε στις καταδρομές, την ΕΛΔΥΚ και το 231 Τάγμα Πεζικού. Στις βουνοπλαγιές και τις κορυφογραμμές του Πενταδακτύλου δρούσαν οι Μοίρες Καταδρομών και εκπορθούσαν το ένα μετά το άλλο τα οχυρά των Τούρκων. Η ΕΛΔΥΚ, σε μια θυελλώδη επίθεση κατά της ΤΟΥΡΔΥΚ και των άλλων τουρκικών δυνάμεων στον θύλακο Τουρκοκυπριακής Συνοικίας Λευκωσίας – Κιόνελι – Αγύρτας – Μπογαζίου, πλησίαζε το αρχηγείο των Τούρκων, οι οποίοι βρίσκονταν σε απόγνωση, διότι έχασαν τον διοικητή και τον υποδιοικητή της μονάδας . Το 231 Τάγμα Πεζικού είχε εμπλακεί σε μάχες εναντίον μεικτών δυνάμεων – Τουρκοκυπρίων και αλεξιπτωτιστών που ρίχνονταν από μεταγωγικά της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στον κάμπο Κιόνελι – Αγύρτας – Μπογαζίου. Στη βορειοδυτική ακτή του Πενταδακτύλου, και συγκεκριμένα στο Έξι Μίλι – Πέντε Μίλι – Πλατάνια – Πικρό Νερό, οι λίγοι Τούρκοι που είχαν εισβάλει την προηγούμενη μέρα βρίσκονταν εγκλωβισμένοι. Όμως διέπραξε ασυγχώρητα λάθη η δική μας πλευρά. Αργοπόρησε ν’ ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Η ηγεσία του ΓΕΕΦ αναδείχθηκε ανίκανη και κατώτερη των περιστάσεων. Εγκληματικά λάθη της επέτρεψαν στους εισβολείς να αποβιβάζουν ανενόχλητοι στις 21 Ιουλίου ισχυρές δυνάμεις πεζικού, τεθωρακισμένων και πυροβολικού. Ανάμεσα στις δυνάμεις αυτές και ο υποστράτηγος Μεντρεντίν Ντεμιρέλ, διοικητής της 39ης Μεραρχίας, ο οποίος θα ομολογήσει αργότερα ότι η τουρκική στρατιωτική ηγεσία ήταν απογοητευμένη από τ’ αποτελέσματα της πρώτης ημέρας και ανησυχούσε ζωηρά, διότι ο στόχος, που ήταν η δημιουργία ισχυρού προγεφυρώματος, η κατάληψη του Πενταδακτύλου και η ένωση των ακτών της Κερύνειας με τον τουρκικό θύλακο Λευκωσίας – Αγύρτας – Μπογαζίου δεν είχε επιτευχθεί. Ο Πενταδάκτυλος βρισκόταν στα χέρια των Ελλήνων , ο θύλακος Λευκωσίας – Κιόνελι – Αγύρτας, όπου ήταν ανεπτυγμένη η ΤΟΥΡΔΥΚ, διέτρεχε άμεσο κίνδυνο να διαλυθεί από την επίθεση της ΕΛΔΥΚ και οι καταδρομείς με το 231 Τάγμα Πεζικού κρατούσαν τις θέσεις τους στα στρατηγικά σημεία του Πενταδακτύλου. Ταυτόχρονα είχαν καταλάβει τις τουρκικές οχυρωμένες θέσεις Καλαμπάκι – Πιλέρι – Φώττα και κρατούσαν τα στρατηγικά υψώματα Άσπροι Αγίου Βασιλείου. Ο στρατηγός Μ. Ντεμιρέλ ομολογεί ότι οι Τούρκοι έρχονταν με τον φόβο ότι θα έπεφταν «σαν ποντικοί στη φάκα» , αν τους έπληττε η ελληνική πολεμική αεροπορία με τα υπερσύγχρονα «Φάντομ», που τόσο διατυμπάνιζαν την αγορά τους οι Συνταγματάρχες. Δυστυχώς, η ελληνική αεροπορία δεν εμφανίστηκε, ο Αρχηγός της Παπανικολάου δεν της έδωσε διαταγή να πλήξει τους εισβολείς . Πολύ κατώτερη των περιστάσεων αναδείχθηκε η ηγεσία του ΓΕΕΦ. Διότι δεν εκμεταλλεύτηκε τη νύχτα και δεν διέταξε αντεπίθεση . Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, αν γινόταν η νυχτερινή αντεπίθεση, η κατάσταση θα άλλαζε άρδην και θα μετέτρεπε σε τραγωδία το εγχείρημα των Τούρκων. Η τουρκική αεροπορία και τα πυροβόλα του αποβατικού στόλου δεν μπορούσαν να πλήξουν στόχους . Οι λίγοι εισβολείς που είχαν αποβιβαστεί θ’ αποδεκατίζονταν, ενώ οι άλλοι, που ετοιμάζονταν ν’ αποβιβαστούν την αυγή, είναι αμφίβολο αν θα κατόρθωναν, με πεσμένο το ηθικό τους . Όπως καταθέτουν οι αξιωματικοί, που είχαν αναλάβει την αντεπίθεση, αντισυνταγματάρχες τότε και μετέπειτα στρατηγοί, Μπούφας και Μπίκος, δεν ήταν μόνο εγκληματική η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην έγκαιρη παρουσία πυροβολικού και ενεργών ταγμάτων στον τόπο της απόβασης. Ήταν και η πολύ καθυστερημένη ανάθεσης της απόκρουσης των εισβολέων σε επιστρατευτικά τάγματα, δηλαδή εφέδρων, που δεν είχαν τον κατάλληλο για την αποστολή τους οπλισμό. Και το χειρότερο για την Κύπρο, τα δυο υποβρύχια, που έπλεαν ανοιχτά της Κερύνειας με αποστολή να πλήξουν τον αποβατικό στόλο, διατάχθηκαν να επιστρέψουν στη Ρόδο. Έτσι άρχισε η αντίστροφη μέτρηση της κατάληψης της Κερύνειας, με την επέλαση της πρώτης φάλαγγας των αρμάτων και των τεθωρακισμένων του Αττίλα προς την πόλη του Κηφέα, ακολουθούμενων από πεζικό. Αντιμετωπίζοντας υποτυπώδη, αλλά ηρωική αντίσταση από τις ελάχιστες και σχεδόν άοπλες δυνάμεις Πεζικού και Καταδρομέων της Εθνικής Φρουράς, οι Τούρκοι προωθήθηκαν ανατολικά προς τον Άγιο Γεώργιο και κατέλαβαν την Κερύνεια. Συνεχίζοντας την προέλασή τους με νοτιοανατολική κατεύθυνση, μέσω Μπογαζίου, ενώθηκαν με τον θύλακο Αγύρτας – Κιόνελι, που ήταν ήδη ενισχυμένος, εκτός από την ΤΟΥΡΔΥΚ και με αλεξιπτωτιστές, που είχαν ριχθεί την προηγούμενη μέρα και εξακολουθούσαν να πέφτουν. Στις 22 Ιουλίου ολοκληρώθηκε η μεταφορά δυνάμεων και πολεμικού υλικού από τη Μερσίνα και γύρω στις έντεκα η ώρα, με αεροπορική και ναυτική κάλυψη, ενισχυμένοι με πεζικό και άρματα, οι εισβολείς ξεκίνησαν την προέλαση – επίθεση εναντίον της Κερύνειας. Σκληρή αλλά άνιση μάχη διεξήχθη στα πρόθυρα της πόλης, στην περιοχή Αγίου Γεωργίου, όπου ο εχθρός συνάντησε δυνάμεις Καταδρομών και Πεζικού , που, παρά τη σθεναρή αντίστασή τους, στάθηκε αδύνατο να τον αντικόψουν, όχι μόνο λόγω έλλειψης αντιαρματικής κάλυψης , αλλά και της υπεροχής του εχθρού σε άντρες και υλικό. Το απόγευμα είχε καταληφθεί η πόλη της Κερύνειας και διευρύνθηκε το τουρκικό προγεφύρωμα. Οι μάχες του Πενταδακτύλου Στη νότια πλευρά του Πενταδακτύλου η ΕΛΔΥΚ, σε μια θυελλώδη προέλασή της στην περιοχή Κιόνελι , άρχισε να καταλαμβάνει τη μια μετά την άλλη τις μόνιμες αμυντικές θέσεις της ΤΟΥΡΔΥΚ . Προτού όμως ολοκληρώσει την προέλασή της πήρε διαταγή να επιστρέψει στο στρατόπεδό της. Στον Πενταδάκτυλο, το 231 Τάγμα Πεζικού απέκρουε στην Αετοφωλιά τη μια μετά την άλλη τις επιθέσεις Τούρκων αλεξιπτωτιστών, που επιχειρούσαν να βγουν στην κορυφογραμμή του βουνού και να καταλάβουν τη στρατηγική θέση της Διάβασης Αγίου Παύλου. Ταυτόχρονα, άλλες δυνάμεις του Τάγματος επιχειρούσαν και κατελάμβαναν τα μόνιμα τουρκικά οχυρά στο Καλαμπάκι, το Πιλέρι και τη Φώττα, ενώ παράλληλα ο δεύτερος λόχος απέκρουε τη μια μετά την άλλη τις επιθέσεις των Τούρκων αλεξιπτωτιστών στα υψώματα Άσπροι του Αγίου Βασιλείου. Ο Τούρκος στρατηγός Σαμπρί Εμβρέν είπε, για τη δράση του 231 Τάγματος Πεζικού, σε τηλεοπτική συζήτηση σε τουρκικό κανάλι, για την εισβολή: «Την πρώτη νύχτα της εισβολής υπήρχε φοβερή αντίσταση από ελληνικής πλευράς στο όρος Πενταδάκτυλος. Η αντίσταση αυτή πραγματικά έθεσε σε κίνδυνο, η όλη επιχείρηση να εξελιχθεί σε μεγάλο φιάσκο» . Η ηγεσία της Χούντας παρέπαιε… Δυστυχώς, οι μεμονωμένες επιτυχείς αντιδράσεις μονάδων της Εθνικής Φρουράς δεν ήταν αρκετές για ν’ ανακοπεί η προέλαση του Αττίλα. Υστερούσαμε τόσο σε έμψυχο, όσο και σε πολεμικό υλικό. Ο εχθρός ήταν πολυπληθέστερος και εφοδιασμένος με όλα τα σύγχρονα πολεμικά μέσα, ενώ καμιά βοήθεια δεν στάλθηκε από την Ελλάδα για την αντιμετώπισή του. Η ηγεσία της Χούντας παρέπαιε. Δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί την κρίση που ορθωνόταν αμείλικτη μπροστά της και απειλούσε όχι μόνο την Κύπρο αλλά και τον Ελληνισμό γενικότερα. Αργά το βράδυ της 20ής Ιουλίου το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε ομόφωνα ψήφισμα, με το οποίο ζητούσε την άμεση κατάπαυση του πυρός και την απομάκρυνση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο, που βρίσκονταν παρά τα διεθνή σύμφωνα. «Ξένα στρατεύματα» και διεθνή συμφωνία (της Ζυρίχης), το ψήφισμα εννοούσε τους Ελλαδίτες αξιωματικούς και άντρες που διοικούσαν και στελέχωναν την Εθνική Φρουρά. Όπως γράφει ο Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης, το βράδυ της ίδιας μέρας έγινε προσύσκεψη στο γραφείο του Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγού Μπονάνου, όπου στις 7.30 π.μ., χωρίς προειδοποίηση ή αναγγελία, μπήκαν οι Αμερικανοί υφυπουργοί Σίσκο – Εξωτερικών, Έλσγουορθ – Εθνικής Άμυνας, Τάσκα – πρέσβης στην Αθήνα και Μάντερ – στρατιωτικός ακόλουθος. Εκεί ο Σίσκο συνέστησε σύνεση και αυτοσυγκράτηση, «για ν’ αποφευχθεί o πόλεμος» . Τότε ο ταξίαρχος Ιωαννίδης είπε οργισμένος: «Μας εξαπατήσατε» , και κινούμενος προς την έξοδο είπε: «Εμείς θα κηρύξουμε πόλεμο» . Ο Αραπάκης ισχυρίζεται ότι έκανε κάποια καθησυχαστικά μηνύματα στον στρατηγό Μπονάνο. Στο πολεμικό συμβούλιο, όπου είχε καταργηθεί κάθε έννοια ιεραρχίας , συμμετείχε και μεγάλος αριθμός αξιωματικών, που δε δικαιούντο συμμετοχή. Ακούστηκαν, κατά τον στρατηγό Κατσαδήμα, συνθήματα για πόλεμο, Ένωση και άλλα, ενώ ο Ιωαννίδης είπε: «Να αναγγείλουμε ότι θα κάνουμε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αλλά δεν θα την κάνουμε. Θα το πούμε για να εκφοβίσουμε του Τούρκους, για να τους δείξουμε την αποφασιστικότητά μας . Ας διακόψουμε τώρα. Πηγαίνετε, εμείς κάνουμε επιστράτευση, μπήκαμε στον πόλεμο τώρα ό,τι βγάλει ο τόπος» . Τουρκικές Θηριωδίες στην Κύπρο: Tο απόρρητo ημερολόγιο του στρατηγού Bedretin Demirel Αποτελεί κυνική παραδοχή για την εν ψυχρώ εκτέλεση αιχμαλώτων κατά την εισβολή στην Κύπρο η μαρτυρία του τούρκου στρατηγού Bedretin Demirel : «Σε μια στιγμή αντιλήφθηκα τους αξιωματικούς μας που συνέλαβαν μερικούς πολίτες. Στην πραγματικότητα ήταν ελληνοκύπριοι στρατιώτες που έβγαλαν τις στολές τους για να μη τους σκοτώσουμε. Αυτούς τους παίρναμε κατ’ ομάδες, τους παίρναμε τα όπλα, βάζαμε φρουρούς και τους στέλναμε πίσω, όπου ο ανχης Π/Ζ Ali Yond τους αναλάμβανε . Ένα μέρος απ’ αυτούς συνέχιζαν να αντιστέκονται, έτσι τους αφήναμε έξω από την παράταξη των αιχμαλώτων, σύμφωνα με τους κανόνες του πολέμου» . Τούρκος Λοχαγός καυχιόταν ότι ήπιε το αίμα ενός παιδιού Ελληνοκύπριου Τα βασανιστήρια και οι βιασμοί που πραγματοποίησαν οι τούρκοι στρατιώτες τόσο εναντίον ελληνοκυπρίων όσο και τουρκοκυπρίων που αντιστέκονταν ακόμα στοιχειώνουν το νησί και οι διηγήσεις προκαλούν τρόμο. Διοικητής στρατοπέδου έφτασε να λέει ότι ήπιε ακόμα και το αίμα ελληνοκύπριου παιδιού όταν του έκοψε το κεφάλι… Ιστορίες βιασμών και βασανιστηρίων που ακόμα και οι τούρκοι στρατιώτες που ήταν μπροστά κλαίνε όταν τις διηγούνται. Ο τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, Σενέρ Λεβέντ, εκδότης της εφημερίδας «Αφρίκα» ο οποίος έχει δεχθεί επανειλημμένα απειλές και επιθέσεις για τις θέσεις του, καταγγέλλει ότι οι έρευνες για τους αγνοούμενους συνεχίζονται εξαιρετικά αργά και παρά το γεγονός ότι οι δολοφόνοι είναι ζωντανοί δεν αναγκάζονται να καταθέσουν στην Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων. Την ίδια στιγμή περιγράφει και τα σοκαριστικά εγκλήματα που τελέστηκαν από τον τουρκικό στρατό , τα οποία προκαλούν ανατριχίλα, παρά τις προσπάθειες να κατηγορηθούν για αυτά οι τουρκοκύπριοι. «Το θέμα των αγνοουμένων είναι μια από τις πληγές της Κύπρου που ακόμα δεν έχουν κλείσει και αιμορραγούν. Η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ) που συστάθηκε το 1981 βρήκε μόνο τους 980 από τους 2002 αγνοούμενους μέχρι σήμερα και παρέδωσε τα λείψανα στις οικογένειές τους. Οι έρευνες συνεχίζονται αργά, πάρα πολλοί από τους δολοφόνους είναι ζωντανοί, αλλά κανείς δεν τους αναγκάζει να έρθουν στην επιτροπή και να δώσουν πληροφορίες. Δεν κλήθηκε να λογοδοτήσει ακόμα και ο άνδρας που καυχήθηκε κοιτώντας μας στα μάτια μέσω τηλεοράσεως λέγοντας «τέχνη μου ήταν να σκοτώνω Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους» . Είναι και το εξής: Δεν δίδονται πληροφορίες αναφορικά με το πώς σκοτώθηκαν οι αγνοούμενοι που βρίσκονται. Για κάποιο λόγο έγινε μια συμφωνία πάνω σε αυτό το θέμα ανάμεσα στις πλευρές όταν συστηνόταν η ΔΕΑ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σ. Λεβέντ στο άρθρο του. Όπως επισημαίνει ο τουρκοκύπριος δημοσιογράφος: «Στο νησί περιγράφονται από στόμα σε στόμα ιστορίες βαρβαρότητας που προκαλούν τρόμο. Και ξαφνικά βγαίνει ένας αξιωματούχος στην Τουρκία και μας λέει ότι: “Αν Τουρκοκύπριοι βίασαν Ελληνοκύπριες γυναίκες και κορίτσια, αυτό είναι δική σας εσωτερική υπόθεση, μην μας ανακατεύετε” . Ρίχνει όλο το φταίξιμο στους Τουρκοκύπριους. Δηλαδή, ο τουρκικός στρατός που ήρθε από την Τουρκία είναι αθώος. Ό,τι βαρβαρότητες έγιναν τις έκαναν Τουρκοκύπριοι!» . «Δεν λέω ότι δεν κάναμε τίποτα εμείς οι Τουρκοκύπριοι, αλλά δεν μπορείς να συγκαλύπτεις ότι οι δικοί σας στρατιώτες έκαναν πολύ περισσότερα κύριε. Αφού εσύ δεν ξέρεις, να σου πω εγώ. Είχατε μιαν γνωστή φυλακή στο Ντιγιαρμπακιρ. Μια κόλαση σαν την κόλαση του Ebu Garib στο Ιράκ. Εκεί που ταΐζατε σκατά σε όλους. Τους βουτούσατε μέσα στα σκατά και τους βγάζατε » , σημειώνει χαρακτηριστικά και συνεχίζει τονίζοντας: «Κοίτα τι λένε οι μάρτυρες όταν περιγράφουν τα βασανιστήρια: «Οι κατάδικοί στριμώχνονταν μέσα στα κελιά, χύνονταν πάνω τους νερά των υπονόμων, σε κάποιους κατάδικούς ταΐζονταν ποντίκια και ανθρώπινα περιττώματα, υποβάλλονταν σε βασανιστήρια για να βιάσουν ο ένας τον άλλον στα κελιά» . Όπως αποκαλύπτει ο Σ. Λεβέντ «σε εκείνη την φυλακή υπήρχε ένας διοικητής λοχαγός ονόματι Εσάτ Οκτάι Γιλντιράν. Το 1974 βρισκόταν και εκείνος στην Κύπρο. Στην επιχείρηση που κάποιοι αποκαλούν “ειρηνευτική επιχείρηση” και εγώ “επιχείρηση βιασμού”. Κοίτα πώς καυχιόταν στους κρατούμενους στο Ντιγιάρμπακιρ: “Στον πόλεμο του 1974 διεξαγάγαμε επίθεση εναντίον ενός ελληνοκυπριακού χωριού. Ήπια το αίμα ενός παιδιού Ελληνοκύπριου του οποίου έκοψα το κεφάλι . Ακόμα και αν πιω το δικό σας κουρδικό αίμα, δεν θα χορτάσω”» . H πληγή αυτή της Ελλάδας θα κλείσει μόνο αν η Κύπρος ενωθεί ξανά με τη μητέρα πατρίδα...

"Εάν χτυπήσετε το Kαλίνιγκραντ θα σας εξαφανίσουμε από προσώπου γης με πυρηνικά όπλα"! Με πυρηνική προειδοποίηση απάντησε η Μόσχα στις απειλές του Αμερικανού στρατηγού περί εξαφάνισης του Kαλινινγκραντ από τον χάρτη! Στη σκιά του πολέμου στην Ουκρανία και της αδιάκοπης όξυνσης των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, ο Αμερικανός στρατηγός Christopher Donahue, επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη και την Αφρική, δήλωσε δημόσια ότι το ΝΑΤΟ έχει τη δυνατότητα να «εξαφανίσει από τον χάρτη» το Kaliningrad – το ρωσικό θύλακα μεταξύ Λιθουανίας και Πολωνίας. Οι δηλώσεις αυτές δεν ήταν απλώς μια προβοκατόρικη ρητορική, ήταν άσκηση ισχύος μέσω λέξεων, με βαθιά στρατηγικά, πολιτικά και ψυχολογικά μηνύματα. Το Κρεμλίνο απάντησε άμεσα, ενώ Ρώσοι αξιωματούχοι και στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποίησαν ότι μια τέτοια επίθεση θα μπορούσε να προκαλέσει το ν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μία πυρηνική απάντηση εκ μέρους της Μόσχας. Η κρισιμότητα του Kαλινινγκραντ Το Kaliningrad είναι μια μικρή περιοχή με τεράστια γεωπολιτική σημασία. Απομονωμένο μεν από τον κύριο ρωσικό κορμό, αλλά στρατηγικά τοποθετημένο στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, αποτελεί την πιο δυτική στρατιωτική βάση της Ρωσίας στην Ευρώπη, φιλοξενώντας βαλλιστικά συστήματα όπως τα Iskander και εξελιγμένα αντιαεροπορικά συστήματα S-400. Για το ΝΑΤΟ, είναι ένα αγκάθι στη μέση της συμμαχικής αρχιτεκτονικής. Για τη Ρωσία, είναι προκεχωρημένο φυλάκιο και κόκκινη γραμμή. Η περιοχή είναι το γεωπολιτικό αντίστοιχο μιας νάρκης — στρατηγική, ευάλωτη και φονική. Η Αμερικανική ρητορική: Στρατηγικός εκφοβισμός ή σχεδιασμένη κλιμάκωση; Κατά την ομιλία του στη Γερμανία, ο στρατηγός Donahue έκανε λόγο για «ταχεία εξουδετέρωση της άμυνας του Kaliningrad» και παρουσίασε το πλάνο «Eastern Flank Deterrence Line» , μια νέα επιχειρησιακή στρατηγική του ΝΑΤΟ για την ενίσχυση της ανατολικής του πτέρυγας. Ο Donahue τόνισε ότι το σχέδιο για την εξουδετέρωση της ρωσικής απειλής έχει ήδη εκπονηθεί και μπορεί να υλοποιηθεί με πρωτοφανή ταχύτητα. Οι αναφορές σε τεχνολογίες αιχμής όπως η πλατφόρμα Maven Smart System της Palantir, η χρήση βάσεων δεδομένων, έξυπνων αναλυτικών εργαλείων και διαλειτουργικών πυραυλικών συστημάτων, αποκαλύπτουν ένα υψηλό επίπεδο στρατιωτικού σχεδιασμού. Κεντρικό εργαλείο στην υλοποίηση του σχεδίου αποτελεί το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Maven Smart System, που αναπτύχθηκε από την Palantir Technologies. Το σύστημα αυτό μπορεί να επεξεργάζεται τεράστιους όγκους δεδομένων και να προσφέρει άμεση ανάλυση επιχειρησιακών πληροφοριών, ενισχύοντας τη δυνατότητα αντίδρασης του NATO. Το πρόβλημα όμως δεν είναι το επίπεδο τεχνολογίας – αλλά το μέγεθος της πρόκλησης. Ουσιαστικά, πρόκειται για έμμεση επίσημη παραδοχή σχεδίων πρώτου πλήγματος εναντίον ρωσικού εδάφους. Σε όρους στρατιωτικής θεωρίας, αυτή είναι μια casus belli δήλωση – αιτία πολέμου. Η ρωσική αντίδραση - Ψυχραιμία αλλά και πυρηνική προειδοποίηση Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov χαρακτήρισε τις δηλώσεις «άλλη μία εχθρική, επιθετική ρητορική», που όμως λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη στο πλαίσιο των ρωσοαμερικανικών σχέσεων. « Είναι μια ακόμη εχθρική δήλωση που η Ρωσία ακούει συχνά από εκπροσώπους των υπουργείων άμυνας των ευρωπαϊκών χωρών», δήλωσε ο Peskov. Σύμφωνα με τον ίδιο , η εχθρική στάση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας απέναντι στη Ρωσία την αναγκάζει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσει την ασφάλειά της. «Το ΝΑΤΟ είναι ένα εργαλείο πολέμου είναι μία συμμαχία εχθρική προς τη χώρα μας. Αυτό μας αναγκάζει να τα λάβουμε όλα αυτά υπόψη και να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουμε τη δική μας ασφάλεια», σχολίασε με νόημα ο Peskov. Ο Peskov αναφέρθηκε και στο θέμα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. «Κάθε νέο πακέτο κυρώσεων προσθέτει αρνητικό αντίκτυπο στις χώρες που συμμετέχουν σε αυτό. Αυτό είναι ένα δίκοπο μαχαίρι», πρόσθεσε. Η πιθανότητα άμεσης αντιπαράθεσης με τη Δύση συνεχίζει να αυξάνεται, χωρίς να υπάρχει κάποια απόκλιση ή ένα πολλά υποσχόμενο σενάριο ειρηνευτικών συνομιλιών πουθενά στον ορίζοντα. Το ρωσικό αφήγημα είναι σαφές: το ΝΑΤΟ δεν είναι αμυντικός θεσμός αλλά εργαλείο αντιπαράθεσης που ωθεί τη Ρωσία να προβεί σε ενίσχυση των δικών της μέσων αποτροπής. Ουσιαστικά, η Μόσχα θεωρεί ότι η συμμαχία έχει ήδη περάσει από την αποτροπή στην επίθεση – έστω και σε επίπεδο σχεδιασμών. Πιο αιχμηρή ήταν η τοποθέτηση του βουλευτή Andrei Koleshnik εκπροσώπου του Kaliningrad στη Δούμα, που χλεύασε τον Αμερικανό στρατηγό με τη φράση «δεν έχουν τα κότσια για ένα τέτοιο χτύπημα».  Αν όμως η ρητορική παραμένει σε επίπεδο ύβρεων, η παρέμβαση του στρατιωτικού Alexander Kots ανεβάζει δραματικά το διακύβευμα: «Ένα χτύπημα στο Kaliningrad θα σηματοδοτούσε την έναρξη του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου και ανταλλαγή πυρηνικών πληγμάτων. Το αποτέλεσμα αυτής της περιπέτειας δεν προβλέπεται από καμία άσκηση.» Η Ρωσία άλλαξε το πυρηνικό της δόγμα για τέτοιες ακριβώς καταστάσεις Ο επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Δούμας, Leonid Slutsky δήλωσε ότι η επίθεση του ΝΑΤΟ στην περιοχή του Kaliningrad μπορεί να οδηγήσει σε πυρηνική απάντηση από τη Ρωσία. «Η επίθεση στην περιοχή του Kaliningrad θα σημάνει επίθεση στη Ρωσία με όλα τα σχετικά μέτρα αντιποίνων που προβλέπονται, συμπεριλαμβανομένων νέων εκδόσεων του στρατιωτικού και πυρηνικού δόγματος της Ρωσίας», είπε. Ο Slutsky πρόσθεσε ότι ο Donahue θα πρέπει «να γνωρίζει τη σημασία τέτοιων δηλώσεων. «Πρόκειται για ένα σχέδιο για την εξαπόλυση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου με τη μετάβαση σε μια παγκόσμια αντιπαράθεση, όπου δεν θα υπάρχουν νικητές» , τόνισε ο Ρώσος βουλευτής. «Κήρυξη πολέμου» Το μέλος της Επιτροπής Άμυνας και Ασφάλειας του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Sergei Muratov, μιλώντας στο « Gazeta.Ru », δήλωσε ότι τα λόγια του Αμερικανού στρατηγού μπορούν να εξομοιωθούν με κήρυξη πολέμου. «Το Kaliningrad είναι ρωσικό έδαφος και τέτοιες απειλές είναι ουσιαστικά κήρυξη πολέμου», δήλωσε ο γερουσιαστής. Ο Muratov εξέφρασε την πεποίθηση ότι σε περίπτωση σύγκρουσης με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία, η Ρωσία θα ενεργήσει διαφορετικά από ό,τι στην Ουκρανία. «Αν συμπεριφερόμαστε με την Ουκρανία ακόμα αρκετά ανθρώπινα, επειδή καταλαβαίνουμε κάπου στο υποσυνείδητό μας ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι αδέρφια μας, τότε θα υπάρξει μια διαφορετική συζήτηση με την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. Νομίζω ότι κανένας από αυτούς δεν είναι έτοιμος για αυτή τη συζήτηση», είπε. Το ΝΑΤΟ σε διπλό ρόλο - Αποτροπή ή επίθεση; Το μεγάλο ερώτημα που πλανάται είναι: πρόκειται για απλή ρητορική αποτροπής ή για προετοιμασία στρατιωτικής σύγκρουσης; Από το 2022 και μετά, η στρατιωτικοποίηση της Ανατολικής Ευρώπης έχει ενταθεί. Πολωνία, Λιθουανία, Ρουμανία και χώρες της Βαλτικής μετατρέπονται σε προκεχωρημένα μέτωπα στρατιωτικών υποδομών, με μόνιμη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων. Η παρουσία του Maven, των cloud συστημάτων και της τεχνητής νοημοσύνης στον σχεδιασμό επιχειρήσεων δείχνει ότι ο πόλεμος του μέλλοντος δεν θα είναι μόνο στα χαρακώματα – αλλά στις βάσεις δεδομένων, τα δίκτυα και τους αλγόριθμους. Τρομερό μήνυμα για Ευρώπη - Δεν υπάρχει οδός διαφυγής Είναι η Ευρώπη έτοιμη να φιλοξενήσει το πεδίο μιας τέτοιας αναμέτρησης; Μπορεί να αντέξει ένα «θερμό επεισόδιο» στο Kaliningrad, που θα μπορούσε σε ελάχιστες ώρες να μετατραπεί σε ολοκληρωτική πυρηνική σύγκρουση; Η απειλή δεν είναι θεωρητική. Το δόγμα «Escalate to De-Escalate» της Ρωσίας – δηλαδή, η χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων για να σταματήσει μια συμβατική επίθεση – καθιστά το Kalinigrad ζώνη υψηλού κινδύνου. Η Ευρώπη, παγιδευμένη ανάμεσα στον αμερικανικό στρατιωτικό σχεδιασμό και τη ρωσική πυρηνική αποτροπή, κινδυνεύει να βρεθεί στο επίκεντρο της μεγαλύτερης καταστροφής από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τα λόγια στην καταστροφή Η υπόθεση του Kaliningrad μάς υπενθυμίζει ότι ο κόσμος βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια υπαρξιακή κρίση. Η πολιτική του «εκφοβισμού δια του στρατηγού» από πλευράς ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, δεν είναι αθώα. Παράγει αντανακλαστικά πολέμου στη ρωσική πλευρά και μετατρέπει μια ήδη εύφλεκτη περιοχή σε πυρηνική παγίδα. Ο πόλεμος ξεκινά, πολλές φορές, όχι με την πρώτη ρουκέτα αλλά με την πρώτη απειλή που δεν αναχαιτίστηκε πολιτικά. Αν το Kaliningrad γίνει ο νέος πυρήνας της στρατηγικής αναμέτρησης, τότε ίσως βρισκόμαστε όχι απλώς στην αρχή ενός νέου Ψυχρού Πολέμου – αλλά στον πρόλογο ενός Παγκοσμίου Τέλους... bankingnews

Ποιους λούζει κρύος ιδρώτας! Τι αναφέρεται στη δικογραφία των Ευρωπαίων Εισαγγελέων - Έρχεται «καυτός» Αύγουστος; Τα στοιχεία που θα τεκμηριώσουν το κατηγορητήριο της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης στην υπόθεση της λεηλασίας και υπεξαίρεσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τις αγροτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ συγκεντρώνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία φέρεται να βρίσκεται στην τελική ευθεία της έρευνάς της. Όπως αποκάλυψε το Star, η EPPO έχει διαπιστώσει ότι κυκλώματα και ομάδες συνεργάζονταν και λειτουργούσαν σαν εγκληματική οργάνωση , με τους Ευρωπαίους Εισαγγελείς να έχουν ήδη διατυπώσει την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης και μάλιστα έχουν και σαφή εικόνα για το ποιοι εμπλέκονται σε αυτήν. Στο σημείωμα της δικογραφίας των Ευρωπαίων εισαγγελέων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αναφέρονται τα εξής για τις εγκληματικές ομάδες που ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο και την υπεξαίρεση: «Η φερόμενη δόλια κατανομή δικαιωμάτων πληρωμής από το εθνικό απόθεμα οργανώθηκε με συστηματικό τρόπο και σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα από εγκληματικές ομάδες  που περιλάμβαναν μέλη του ΔΣ και άλλα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ , στελέχη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , υπάλληλους του Τεχνικού Συμβούλου του ΟΠΕΚΕΠΕ καθώς και ιδιοκτήτες Κέντρων Υποβολής Δηλώσεων . Εξετάζονται τα εξής αδικήματα: Συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση . Υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων . Συνδρομή σε υπεξαίρεση . Υποκίνηση στην διάπραξη των παραπάνω αδικημάτων ». Με λίγα λόγια όχι μόνο υπήρξε εγκληματική οργάνωση που έστηνε «μαϊμού» επιδοτήσεις και έκλεβε ευρωπαϊκά χρήματα, αλλά αποτελούνταν από εγκληματικές ομάδες σε όλες τις θέσεις-κλειδιά . Από το Υπουργείο μέχρι τις συνεργαζόμενες ιδιωτικές εταιρείες ! «Καυτός» Αύγουστος! Την ίδια στιγμή, από την Κυβέρνηση προωθείται το αφήγημα των δεσμεύσεων λογαριασμών και των κατασχέσεων περιουσιακών στοιχείων , για όσους εισέπραξαν με ψευδή δικαιολογητικά αγροτικές επιδοτήσεις (σ.σ. τα λεγόμενα «κόκκινα» ΑΦΜ). Οι πρώτες δεσμεύσεις από την ΔΑΟΕ (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, το λεγόμενο ελληνικό FBI) μάλιστα, αναμένεται να ξεκινήσουν τον προσεχή Αύγουστο… Έτσι λένε τουλάχιστον. Να τους πιστέψουμε; Μάλλον όχι...